d0001根本說一切有部毘奈耶g1.5pc3.5s Wolfram|d0001根本說一切有部毘奈耶g1.5pc3.5s Wolfram(續30)
། ཕྱོགས་བཞིར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་བཞི་བསྟན་ནས། རྫུ་འཕྲུལ་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་བསྡུས་ཏེ་སྟན་བཤམས་པ ཉིད་ལ་འདུག་གོ།། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། བཙུན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་འདི་ལྟར་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་མཐུ་ཆེ་བ་གཞན་ཡང་མཆིས་ལགས་སམ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མཆིས སོ་ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།མཐུ་ཆེ་བ་དང་གསུམ་རིག་དང་།། སེམས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཤེས་པ་དང་།། ཟག་ཟད་དགྲ་བཅོམ་གང་ཡིན་པ།། ཐུབ་པའི་ཉན་ཐོས་མང་དུ་མཆིས།། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གི་བུ་འབའ་ཞིག་ འདི་ལྟར་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་མཐུ་ཆེ་བར་མ་ཟད་དེ་འདི་ལྟར་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་མཐུ་ཆེ་བའི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གཞན་ཡང་ཡོད་དོ་སྙམ་ནས་དེ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཏོ།
目犍連尊者在四方展示了四種神通變化,然後收斂神通,回到了座位上。
凈飯王對比丘目犍連說:「目犍連尊者,佛陀的弟子如此強大,還有其他神通廣大的弟子嗎?」
大王感嘆道:
「神通廣大具三明,
洞察人心了無余,
斷盡煩惱阿羅漢,
佛陀弟子皆如是。」
這時,凈飯王心想:「我的兒子擁有如此強大的神通,除此之外,還有很多像他一樣神通廣大的出家人!」他的內心充滿了喜悅,之前的自豪之情也隨之消失。
། སྐབས་དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་མཛད་དེ། ཀྱེ་མ་བརྒྱ་བྱིན་དང ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྷ་རྣམས་འོངས་ན་ལྷའི་འཁོར་དག་པ་ལ་ཆོས་བཤད་དོ་སྙམ་པ་དང་།ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གང་གི་ཚེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་མཛད་པ་དེའི་ཚེ་སྲོག་ཆགས་གྲོག་སྦུར་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ་ཤེས་པར་འགྱུར་ན།བརྒྱ་བྱིན་དང་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། གང་གི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་དེའི་ཚེ། ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དགོངས་པ་མི་ཤེས་ན། བརྒྱ་ བྱིན་དང་ཚངས་པ་ལ་སོགས་ཏེ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ལྟ་ཅི་སྨོས།སྲོག་ཆགས་གྲོག་སྦུར་རྣམས་ཀྱིས་ལྟ་ག་ལ་ཤེས། དེ་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་མཛད་དོ་སྙམ་པ་ལས་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ལྷའི་འཁོར་དག་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་འཆད་པར་བཞེད་དོ་སྙམ་ནས། དེས་ལྷའི་བུ་བཟོ་ཐམས་ཅད་པ་ལ་བསྒོ་བ། བཟོ་ཐམས་ཅད་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལྷའི་འཁོར་དག་པ་ལ་ཆོས་འཆད་པར་བཞེད་ཀྱིས་ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཀུན་དགའ་ར་བར་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བཞིའི་ཁང་པ་རྩེག་མ་གདན་སྣ་ཚོགས་བཤམས པ་ཞིག་སྤྲུལ་ཅིག།ཀཽ་ཤི་ཀ་ཁྱོད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བཟང་ངོ་ཞེས་ལྷའི་བུ་བཟོ་ཐམས་ཅད་པས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ལས་མཉན་ཏེ་ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཀུན་དགའ་ར་བར་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བཞིའི་ཁང་པ་རྩེག་མ་གདན་སྣ་ཚོགས་བཤམས་པ་ཞིག་སྤྲུལ་ཏོ།། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞི་སྒོ་བཞིན་འཁོད་པའི་ཡུལ་ འཁོར་སྐྱོང་དང་།འཕགས་སྐྱེས་པོ་དང་། མིག་མི་བཟང་དང་། ལུས་ངན་པོ་སྟེ། ཤར་ཕྱོགས་ན་ནི་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་དཔུང་རྒྱན་དང་། རྣ་ཆ་གདུབ་ཀོར་དང་། ཕྲེང་བ་དང་། རྒྱན་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བརྒྱན་པའོ།། ལྷོ་ཕྱོགས་ན་ནི་འཕགས་སྐྱེས་པོ་ལྷའི་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ བརྒྱན་པའོ།། ནུབ་ཕྱོགས་ན་ནི་མིག་མི་བཟང་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བརྒྱན་པའོ།། བྱང་ཕྱོགས་ན་ནི་ལུས་ངན་པོ་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པའོ།
當時,佛陀在觀察世間,心想:「我要為帝釋天、大梵天王等諸天宣講佛法。」
過去諸佛在觀察世間時,哪怕是小小的昆蟲都能領會到他們的意圖。更何況是帝釋天、大梵天王等諸天!
當諸佛觀察世間時,即使是偉大的阿羅漢弟子也無法理解他們的意圖。更何況是帝釋天、大梵天王等諸天!更何況是小小的昆蟲!
這時,天帝帝釋心想:「為什麼佛陀要觀察世間呢?」 他認為佛陀是想為諸天說法,於是就對天匠毗首羯磨說:「毗首羯磨,佛陀想要在忉利天宮為諸天說法,你去用金、銀、琉璃、水晶建造一座宮殿,並準備好各種座位。」
「遵命,天帝。」天匠毗首羯磨答應道。他在祇園精舍用金、銀、琉璃、水晶建造了一座宮殿,並準備了各種座位。
隨後,四大天王也做好了準備:東方持國天王,南方增長天王,西方廣目天王,北方多聞天王。
東方持國天王佩戴著手鐲、耳環、項鍊等各種裝飾品。南方增長天王佩戴著天界所有的裝飾品。西方廣目天王佩戴著各種珍寶。北方多聞天王也佩戴著各種裝飾品。
། དེ་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཆེ་ཐང་དུ་བརྒྱན་དུ་བཅུག་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དོན་དེ་རྒྱས་པར་གསོལ་ཏོ།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བརྒྱ་བྱིན་དང་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྷ་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ནས་ཁང་པ་བརྩེགས་པར་ཞུགས་ཏེ། ལྷའི་འཁོར་ཕལ་པོ་ཆེའི་གུང་ལ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བརྒྱན་པའི སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་བཞུགས་སོ།། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་ཁྲིད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་དང་ནང་དུ་ཞུགས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་ལ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཡུལ འཁོར་སྐྱོང་གིས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ནང་དུ་མ་འགྲོ་བར་སྡོད་ཅིག་ཅེས་བཟློག་གོ།། ཅིའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལྷའི་འཁོར་དག་པ་ལ་ཆོས་འཆད་དེ། དེར་མིར་གྱུར་པ་འཇུག་ཏུ་མི་དབང་ངོ་།། རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གིས་སྨྲས་པ། བཞིན་ཁྱོད་སུ་ཞིག། ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང གིས་སྨྲས་པ།རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བདག་ནི་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་ངོ་།། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་ལྷོ་སྒོར་སོང་བ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འཕགས་སྐྱེས་པོས་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ནང་དུ་མ་འཇུག་པར་སྡོད་ཅིག། རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གིས་སྨྲས་པ། བཞིན་ཁྱོད་སུ་ ཞིག།འཕགས་སྐྱེས་པོས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བདག་ནི་འཕགས་སྐྱེས་པོའོ།
於是,天帝帝釋將祇園精舍裝飾一新,然後來到佛陀面前,詳細地向佛陀稟報了此事。
隨後,佛陀在帝釋天、大梵天王等數千位天神的簇擁下,進入了那座巍峨的宮殿,並在諸天大眾的中央,在一張裝飾著各種珍寶的獅子寶座上坐了下來。
這時,目犍連尊者帶著凈飯王也來到了佛陀所在的地方。目犍連尊者進入宮殿後,持國天王阻止了凈飯王,對他說:「大王,請留步。」
「為什麼?」 凈飯王問。
持國天王回答說:「佛陀正在為諸天說法,凡人不得入內。」
「你是誰?」 凈飯王問道。
持國天王回答說:「大王,我就是持國天王。」
於是,凈飯王轉向南方,這時,增長天王看到了他,對他說:「大王,請留步。」
「你是誰?」 凈飯王問道。
增長天王回答說:「大王,我就是增長天王。」
། ཅིའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལྷའི་འཁོར་དག་པ་ལ་ཆོས་འཆད་དེ། དེར་མིར་གྱུར་པ་འཇུག་ཏུ་མི་དབང་ངོ་།། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་ནུབ་སྒོར་སོང་བ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མིག་མི་ བཟང་གིས་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ།རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ནང་དུ་མ་འཇུག་པར་སྡོད་ཅིག། རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གིས་སྨྲས་པ། བཞིན་ཁྱོད་སུ་ཞིག། མིག་མི་བཟང་གིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བདག་ནི་མིག་མི་བཟང་ངོ་།། ཅིའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལྷའི་འཁོར་ དག་པ་ལ་ཆོས་འཆད་དེ།དེར་མིར་གྱུར་པ་འཇུག་ཏུ་མི་དབང་ངོ་།། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་བྱང་སྒོར་སོང་བ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུས་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ནང་དུ་མ་འཇུག་པར་སྡོད་ཅིག། རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གིས་སྨྲས་པ། བཞིན་ ཁྱོད་སུ་ཞིག།རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བདག་ནི་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའོ།། ཅིའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལྷའི་འཁོར་དག་པ་ལ་ཆོས་འཆད་དེ། དེར་མིར་གྱུར་པ་འཇུག་ཏུ་མི་དབང་ངོ་།། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་ཀྱེ་མའོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལྷའི་འཁོར་དག་ པ་ལ་ཆོས་འཆད་པ་དེ་བདག་གིས་བལྟའོ་སྙམ་པའི་འདོད་པ་སྐྱེས་སོ།། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་ཞུམ་པའི་རྒྱུད་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཏོ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གིས་གལ་ཏེ་ང་མ་མཐོང་ན་ཁྲག་དྲོན་མོ་སྐྱུགས་ནས་འཆི་བར་འགྱུར བའི་གནས་སྐབས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡོད་པས་དེ་ལ་ཐབས་ཤིག་བཤམ་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བཞིའི་ཁང་པ་བརྩེགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཤེལ་ལས་བྱས་པར་སྤྲུལ་པ་དང་། དེས་ན་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་མཐོང་ངོ་།། མཐོང་ནས་ཀྱང་དགའ་བ་དང་མགུ་བ་སྐྱེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ།
「為什麼?」 凈飯王問道。
增長天王回答說:「佛陀正在為諸天說法,凡人不得入內。」
於是,凈飯王轉向西方,這時,廣目天王看到了他,對他說:「大王,請留步。」
「你是誰?」 凈飯王問道。
廣目天王回答說:「大王,我就是廣目天王。」
「為什麼?」 凈飯王問道。
廣目天王回答說:「佛陀正在為諸天說法,凡人不得入內。」
於是,凈飯王轉向北方,這時,多聞天王看到了他,對他說:「大王,請留步。」
「你是誰?」 凈飯王問道。
多聞天王回答說:「大王,我就是多聞天王。」
「為什麼?」 凈飯王問道。
多聞天王回答說:「佛陀正在為諸天說法,凡人不得入內。」
這時,凈飯王心想:「唉!我一定要看到佛陀在為諸天說法。」
於是,凈飯王心中的沮喪一掃而空。
佛陀知道,如果凈飯王看不到自己,就會吐血而亡。於是,佛陀運用神力,將那座金、銀、琉璃、水晶建造的宮殿變成了水晶宮。這樣,凈飯王就能清楚地看到佛陀了。
凈飯王看到佛陀后,心中充滿了喜悅,他走到佛陀腳邊,頂禮佛足,然後在一旁坐了下來。
། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གི་བསམ་པ་དང་། བག་ལ་ཉལ་དང་། ཁམས་དང་། རང་བཞིན་མཁྱེན་ནས་འཕགས པའི་བདེན་པ་བཞི་སོ་སོར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བཤད་པ་མཛད་དེ།དེ་ཐོས་པས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གིས་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་ཉི་ཤུ་མཐོ་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་བདེན་པ་མཐོང་ ནས་ལན་གསུམ་དུ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ།བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ལ་ཕས་མ་བགྱིས། མས་མ་ལགས། རྒྱལ་པོས་མ་ལགས། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མ་ལགས། སྔོན་གྱི་འདས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་ལགས། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་མ་ལགས། སྡུག་པ་དང་། རང་གི་སྐྱེ་བོ་དང་། གཉེན་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་མ་ལགས་པ་གང་ལགས་པ་དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ལ་མཛད་དེ། ཁྲག་དང་མཆི་མའི་རྒྱ་མཚོ་ནི་བསྐམས། རུས་པའི་རི་བོ་དག་ལས་ནི་བསྒྲལ། ངན་སོང་གི་སྒོ་རྣམས་ནི་བཀུམ། མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་སྒོ་རྣམས ནི་ཕྱེ།བདག་ལྷ་དང་མི་རྣམས་སུ་ནི་བཞག་གོ།། ཡང་གསོལ་པ། ཕ་ལ་ལན་དུ་ཕན་གདགས་པ།། དམ་པའི་བུས་ནི་བགྱི་བ་གང་།། ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ལ་མཛད་ལགས་ཏེ།། སེམས་ནི་གྲོལ་བར་གཞོལ་བར་བགྱིས།། ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ནི་ངན་འགྲོ་ལས།། དྲངས་ཏེ་ མཐོ་རིས་ཐར་པ་ལ།། བསྒྲིམ་མི་འཚལ་བར་བཞག་ལགས་ཏེ།། ཁྱོད་ཀྱིས་དཀའ་བ་མཛད་པ་ལེགས།། མགོན་པོ་བྱམས་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི།། བདག་ནི་ཚོང་པ་རྙེད་ལྡན་ལྟར།། མཐོ་རིས་རྙེད་པས་སྲིད་པ་ཡི།། ལོངས་སྤྱོད་དག་ནི་རྙེད་པར་མཛད།། དེ་ནས རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།
於是,佛陀觀照著凈飯王的心思、性格、根器等,為凈飯王宣說了能夠讓他證悟四聖諦的法。凈飯王聽聞佛法后,以智慧金剛摧毀了二十座我慢高山,證得了須陀洹果。他清晰地見到了真理,並感慨地說:「奇哉!奇哉!佛陀啊,您給予我的恩德,父母、妻子、國王、天神、仙人、婆羅門、一切親朋好友,都無法給予!您為我枯竭了血淚之海,粉碎了白骨之山,關閉了地獄之門,打開了涅槃之門,讓我在諸天人中獲得解脫!」
他又說:
「您多次給予我恩德,
佛陀之子如何報答?
您已將我從煩惱中解脫,
我的心靈已得安寧。
您已將我從惡道中救度,
置於解脫的涅槃之境。
您不辭辛勞,
您的恩德無以言表!
慈悲的救主,
您如一位成功的商人,
為我贏得了天界的財富,
以及世間的一切享樂。」
說完,凈飯王從座位上站起來,整理好衣服,走到佛陀面前,頂禮佛足,然後對佛陀說:
། བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་སང་བདག་གི་སྡུམ་པར གདུགས་ཚོད་སྦྱོར་ཞིང་མཆིས་ན་གནང་བར་མཛད་དུ་གསོལ།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་ལ་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་ངོ་།། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་བར་རིག་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་ བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔ་ནས་ཆས་ཏེ། ཟས་དཀར་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་ཟས་དཀར་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། གཞོན་ནུ་ཁྱོད་རྒྱལ་སྲིད་ཐོབ་ཀྱིས་རྒྱལ་སྲིད་ཁྱེར་ཅིག། ཅིའི་སླད་དུ་ངས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་བདེན་པ་མཐོང་བས་སོ།། གང་གི་གདུགས་ལ་ལགས། དེ་རིང་ཁོ་ནའོ།། བདག་གིས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་གི་ཉི་མ་ལ་ནྱ་གྲོ་ངྷའི་ཀུན་དགའ་ར་བར་ཆོས་བཤད་པ་དེའི་ཉི་མ་ལ་ཤཱཀྱ་བདུན་ཁྲི་བདུན་སྟོང་དང་ལྷན་ཅིག་བདེན་པ་མཐོང་ལགས་སོ།། དེ་བཞིན་དུ་བྲེ་བོ་ཟས་ལ་རྒྱལ་སྲིད་ཁྱེར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས པ་དང་།དེས་སྨྲས་པ། བདག་གིས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་གི་ཚེ་ཚངས་པས་བསྐོར་བའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་ཆོས་བཤད་པ་དེའི་ཚེ་ཤཱཀྱ་བདུན་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་དང་ལྷན་ཅིག་བདེན་པ་མཐོང་ལགས་སོ།། དེ་བཞིན་དུ་བདུད་རྩི་ཟས་ལ་རྒྱལ་སྲིད་ཁྱེར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་ སྨྲས་པ།བདག་གིས་ཀྱང་གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རོ་ཧི་ཏ་ཀའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་ཆོས་བཤད་པ་དེའི་ཚེ་ཤཱཀྱ་བདུན་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་དང་ལྷན་ཅིག་བདེན་པ་མཐོང་ལགས་སོ།། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ད་སུ་ཞིག་རྒྱལ་སྲིད་ལ་གཞག། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་ བཟང་ལྡན་གྱིས་བགྱིའོ་ཞེས་དེ་རྣམས་འདུས་ནས་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་བཟང་ལྡན་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་དབང་བསྐུར་རོ།
這時,凈飯王說:「佛陀啊,請您允許我和僧團一起,前往我的芒果園。我將在那裡為您建造一座寺院。」 佛陀一言不發,凈飯王知道這是默許了,於是頂禮佛足,離開了佛陀。
凈飯王來到太子白飯的住處,對他說:「年輕人,你繼承王位吧!因為我在佛陀面前見到了真理。」
「您的王位能保留多久呢?」 白飯問道。
「就到今天吧。」 凈飯王回答說。 「我已經在佛陀為七萬七千釋迦族人說法的那天,在尼拘律樹林的精舍里,證悟了真理。」
然後,凈飯王又對斛飯說:「你繼承王位吧!」
斛飯說:「我已經在佛陀為七萬六千釋迦族人說法的那天,在仙人住過的竹林精舍里,證悟了真理。」
於是,凈飯王又對甘露飯說:「你繼承王位吧!」
甘露飯說:「我已經在佛陀為七萬五千釋迦族人說法的那天,在(羅希塔卡)的樹林精舍里,證悟了真理。」
「如果這樣,那誰來繼承王位呢?」 凈飯王問道。
他們都說:「那就讓釋迦族的善星王子來繼承吧!」 於是,大家就擁立善星王子繼承了王位。
། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གིས་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མོ་ནས་གཙང་ཞིང་བསོད་པའི་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་དག་སྟ་གོན་བྱས་ནས་ནང་པར་སྔར་ལངས་ཏེ། གདན བཤམས་ཤིང་ནོར་བུའི་ཆུ་སྣོད་བཞག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྤྱན་འདྲེན་གྱིས་གདུགས་ཚོད་གསོལ་པ།བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གདུགས་ཚོད་ལགས་ན། ད་དེའི་དུས་ལ་བབ་པར་དགོངས་སུ་གསོལ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྔ་དྲོ་ན་བཟའ་ཤམ་ཐབས་མནབས་ལྷུང་བཟེད་ དང་ཆོས་གོས་བསྣམས་ཏེ།དགེ་སློང་གི་ཚོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཅིང་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱིས་མདུན་དུ་བདར་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གི་བཀད་ས་གང་ན་བ་དེར་གཤེགས་ཏེ་བྱོན་ནས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་གུང་ལ་གདན་བཤམས་པ་ཉིད་ལ་བཞུགས་སོ།། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ ཟས་གཙང་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བདེ་བར་བཞུགས་པར་རིག་ནས་གཙང་ཞིང་བསོད་པའི་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་དག་རང་གི་ལག་ནས་སྟོབས་ཤིང་ཚིམ་པར་བྱེད་དེ།རྣམ་གྲངས་དུ་མར་གཙང་ཞིང་བསོད་པའི་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་རང་གི་ལག་ནས་ བསྟབས་ཤིང་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསོལ་ཟིན་ནས་ཕྱག་བཅབས་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་གྱུ་བར་རིག་ནས་གསེར་གྱི་བྱ་མ་བུམ་བླངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ནྱ་གྲོ་ངྷའི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ཕུལ་ལོ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡན་ལག་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་གསུང་དབྱངས་ ཀྱིས་ཡོན་བསྔོ་བ་མཛད་པ།སྦྱིན་པའི་བསོད་ནམས་གང་ཡིན་འདིས།། ཤཱཀྱ་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་པ་ཡི།། ཡིད་ལ་རེ་བ་རྫོགས་ནས་ནི།། རྟག་པའི་གནས་ནི་ཐོབ་པར་ཤོག། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེར་སྐྱའི་གཞི་ཤིང་ནྱ་གྲོ་ངྷའི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།། དེ་བཞིན་དུ་གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མདོ་སྡེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེར་སྐྱའི་གཞི་ཤིང་ནྱ་གྲོ་ངྷའི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ་ཞེས་གདགས་པར་བྱས་སོ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་སེར་སྐྱའི་གཞི་དེ་ཉིད་ན་བཞུགས་ནས་ཉི་མ་གཅིག་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་གདུགས་ཚོད་གསོལ། ཉི་མ་གཅིག་ནི་བཙུན་མོའི་ནང་དུ་གསོལ་ལོ།
那天晚上,凈飯王讓人準備了乾淨豐盛的食物,然後早早起床,鋪好座位,擺好盛著凈水的寶瓶,恭請佛陀前來應供。佛陀默許了他的請求。
第二天清晨,佛陀披上袈裟,手持缽盂,在眾多比丘的簇擁下,來到凈飯王的住所。凈飯王看見佛陀和比丘僧眾已經到來,便親自將乾淨豐盛的食物一一奉上,直到他們吃飽為止。飯後,凈飯王又為佛陀洗滌缽盂,並供養了一座金色的芒果園,名為「尼拘律樹林精舍」。
佛陀以美妙的音聲,為凈飯王及大眾開示佈施的功德:
「以此佈施功德,
愿釋迦族人,
心中所愿皆成就,
最終證得永恒解脫。」
從此以後,佛陀就住在尼拘律樹林精舍,諸位長老也都稱此處為「佛陀在舍衛國祇樹給孤獨園」。 佛陀在尼拘律樹林精舍安住下來后,每隔一天就會去王宮接受凈飯王的供養,另一天則接受王后的供養。
། རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གིས་རལ་པ་ཅན་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་དགེ་སློང་རྣམས་སྤྱོད་ལམ་ཞི་ཞིང་སེམས་དང་བ་ཡིན་ན་དཀའ་ཐུབ་དྲག་པོའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དག་གིས་ལུས་གདུངས་པས་ལུས་མི་མཛེས་པར མཐོང་ངོ་།། མཐོང་ནས་ཀྱང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། འདི་ལྟར་རལ་པ་ཅན་འདི་དག་སྤྱོད་ལམ་ཞི་ཞིང་སེམས་དང་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི། ལུས་མཛེས་པ་མ་ཡིན་ན་འཁོར་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཛེས་པར་འགྱུར་སྙམ་པ་ལས། དེས་བསམས་པ། ཤཱཀྱའི་འཁོར གྱིས་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས།དེ་ནས་ཤཱཀྱ་ཐམས་ཅད་བསོགས་ཏེ་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་གལ་ཏེ་གཞོན་ནུ་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་བར་གྱུར་ན་ཅིར་འགྱུར། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་རོ།། ཁྱེད་ཅག་ཅི་ཞིག་བྱེད་པར་འགྱུར། གཡོག་བགྱིད་པར་འགྱུར་ རོ།། ད་ལྟར་གཞོན་ནུ་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ན། ཁྱེད་ཅག་ཅིའི་ཕྱིར་གཡོག་མི་བྱེད། ལྷ་ཅི་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངམ། རབ་ཏུ་བྱུང་ཤིག། ཅི་ཐམས་ཅད་དམ། ཁྱིམ་རེ་ནས་རེ་རེའོ།། བཀའ་བཞིན་འཚལ་ཞེས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གིས་གྲོང ཁྱེར་སེར་སྐྱའི་གཞིར་དྲིལ་སྒྲོགས་སུ་བཅུག་པ།རྒྱལ་པོའི་ཞལ་ནས་ངའི་ཡུལ་ན་གནས་པའི་ཤཱཀྱ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱིམ་རེ་ནས་རེ་རེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཤིག་ཅེས་དེ་སྐད་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། བྲེ་བོ་ཟས་ལ་བུ་གཉིས་ཡོད་པ་མ་འགགས་པ་དང་། མིང་ཆེན་ནོ།། མིང་ཆེན་ནི་ཞིང་བླས་ཀྱི་མཐའ་ ལ་ལྷག་པར་བརྩོན་ནོ།། མ་འགགས་པ་ནི་སྟེང་གི་ཁང་གཞི་ལ་འདུག་ནས་སྐྱེས་པ་མེད་པའི་རོལ་མོས་རྩེ་བར་བྱེད། དགའ་བར་བྱེད། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ།
凈飯王看到從釋迦族出家的比丘們,雖然行為寂靜,心地調柔,但是因為苦行的緣故,身體消瘦,容顏憔悴。
看到這種情形,凈飯王心想:「這些釋迦族的比丘們雖然品行高尚,但如果身體不健壯,容貌不莊嚴,怎麼能更好地侍奉佛陀呢?」 他認為只有釋迦族的青年才配得上佛陀,於是召集所有的釋迦族人,對他們說:
「賢者們,如果所有的青年都不出家修行,將會怎麼樣呢?」
「他們將會成為統治國家的國王。」 釋迦族人回答。
「那麼你們將會做什麼呢?」
「我們將會成為他們的臣民,為他們服務。」
「如今,所有的青年都已出家,成為至高無上的佛陀,你們為什麼還不皈依佛法呢?」
「請問大王,我們要怎樣做呢?」
「每家出一個男子出家吧!」 於是,凈飯王下令在(舍衛國)城中敲響法螺,昭告全國:「我國境內的所有釋迦族人,每家都要有一名男子出家!」
斛飯王有兩個兒子,一個叫無礙,一個叫名聞。名聞熱衷於農耕,而無礙則終日遊手好閑,沉迷於歌舞娛樂。
། མིང་ཆེན་ལ་མས་སྨྲས་པ། བུ་རྒྱལ་པོས་དྲིལ་སྒྲོགས་སུ་བཅུག་པ། ཤཱཀྱ་རྣམས་ལས ཁྱིམ་རེ་ནས་རེ་རེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཤིག་ཅེས་བསྒོས་ཁྱོད་རབ་ཏུ་བྱུང་ཤིག།དེས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་རབ་ཏུ་མི་འབྱུང་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་སྡུག་པ་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ཤིག། བུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་དབང་ཐང་ཆེན་པོ་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་དེ་ལ་ཁྱོད་འགྲན་མ་ ཚོལ་ཅིག།ཡུམ་ཁྱོད་གང་ལ་དགྱེས་པ་དེ་བསོད་ནམས་ཀྱི་དབང་ཐང་ཆེན་པོ་ཅན་ལགས་མོད། དེ་རིང་དེ་ལ་ཀྱང་མ་བསྐུར་དང་། ཅི་བསོད་ནམས་ཀྱི་དབང་ཐང་ཆེན་པོ་ལེགས་སམ་མ་ལེགས་མངོན་པར་འགྱུར་རོ།། བུ་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་ཏེ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱའོ།། དེས་གཟེབ་སྟོང་པ་རྫེའུ་ཡིས་བཀང་ནས་ཁ་རས་དཀར་པོས་དཀྲིས་ཏེ་རྒྱ་སྐྱེགས་ལ་རྒྱས་བཏབ་ནས་བུ་མོ་མངག་གཞུག་མའི་ལག་ཏུ་བསྐུར་ནས་བསྒོ་བ། གལ་ཏེ་དེ་ན་ཅི་ཡོད་ཅེས་འདྲི་དང་ཅི་ཡང་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་སྨྲོས་ཤིག། དེས་དེ་ལ་ཁྱེར་ནས་སོང་བ་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་ཤེས་པ་མཐོང་བ་འོག་ཏུ་འཇུག་པ་ཡིན་པས་དེས་བསམས་པ།རང་སངས་རྒྱས་ཀུན་ཤེས་པ་ལ་བསོད་སྙོམས་ཕུལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དེང་ཅིའི་ཕྱིར་ཟས་ཀྱིས་ཕོངས་པར་བྱ། དེའི་ཟན་སྦྱར་བར་བྱའོ་ཞེས་དེས་རྫེའུ་དེ་རྣམས་སུ་སྲན་ཚོད་དང་། ཚོད་མ་སྣ་ ཚོགས་རོ་དང་ལྡན་པ་དང་ཟས་ཀྱིས་བཀང་ངོ་།། ཇི་ཙམ་ན་མངག་གཞུག་མ་དེས་ཁྱེར་ནས་མ་འགགས་པའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། དེས་སྨྲས་པ། བུ་མོ་འོ་ན་ནི་ཅི་ཡོད། དེས་སྨྲས་པ། གཞོན་ནུ་ཅི་ཡང་མ་མཆིས་སོ།། མ་འགགས་པས་བསམས་པ། བདག་ལ་མ བྱམས་ན་འདི་སྟོང་པར་ཅི་སྟེ་བསྐུར།གདོན་མི་ཟ་བར་འདི་ནི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཟས་ཤིག་བསྐུར་གྱིས་རེ་ཞིག་བལྟའོ།། ཞེས་ཅི་ཙམ་ན་ཁ་ཕྱེ་བ་དང་། སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེ་ཐམས་ཅད་ཟས་ཀྱི་དྲི་ཞིམ་པོས་གང་བར་གྱུར་ཏེ། དེ་བསྣམས་ནས་མ་འགགས་པ་མཆོག་ཏུ་ ཡ་མཚན་སྐྱེས་སོ།། དེ་མ་ལ་གུས་པ་ཡིན་པས་དེས་མ་ལ་ཟས་ཀྱི་ཕུད་བསྐུར་ནས་སྤྲིང་པ། ཡུམ་གདུགས་རེ་རེ་ཞིང་ཟས་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་ལྟ་བུ་ཤ་སྟག་བསྐུར་བའི་རིགས་སོ།
名聞的母親對他說:「孩子,大王已經下令,要求所有釋迦族人每家都要有一個男子出家,你就去吧。」
名聞說:「我不會出家的,您把那個整天無所事事、貪圖享樂的無礙送去出家吧。」
「孩子啊,你真是福薄善根淺啊!你不要再勸我了,我心中早已有了主意。你等著瞧吧,今天我就會讓你知道誰更有福報!」
說完,她拿了一個空心的竹筐,用白布蓋上,然後交給侍女,並囑咐道:「你把這個交給無礙,如果他問裡面是什麼,你就說不知道。」
侍女拿著竹筐來到無礙那裡,這時,天帝釋提桓因以他超凡的智慧覺察到了這件事,心想:「我曾經供養過一切智者佛陀,他今天怎麼會缺少食物呢?我一定要為他準備齋飯。」 於是,他便用各種美味佳餚,將那個竹筐裝得滿滿當當。
侍女回到無礙那裡,無礙問:「這裡面是什麼?」
侍女回答:「不知道。」
無礙心想:「母親如果疼愛我,怎麼會送一個空筐給我呢?這裡面一定裝著什麼好吃的。」 於是,他打開了竹筐。頓時,整個花園都充滿了食物的香氣。無礙看到這些食物,感到非常驚訝。由於他對母親心懷敬意,便將食物中最好的部分留下來,用盤子盛好,送給母親,並說:「母親,您以後不要再送這種空的東西來了,應該送這樣的食物才行啊!」
། དེས་ཀྱང་མཐོང་ནས་མཆོག་ཏུ་ཡ་མཚན་སྐྱེས་ཏེ། དེས་མིང་ཆེན་ལ་བསྟན་ནས། བུ་མཐོང་ངམ། ཡུམ་མཐོང་ལགས་སོ།། ཁྱོད་ལ་ཁོ་མོས་སྔར་བསོད་ནམས་ཀྱི་དབང་ཐང་ཆེན་པོའི་སེམས་ཅན་མི་སྐལ་བ་བཟང་པོ་དང་ལྡན་པ་ལ་ཁྱོད་འགྲན་མ་ཚོལ་ཅིག་ཅེས་མ་སྨྲས་སམ། དེས་སྨྲས་པ། ཡུམ་བསོད་ནམས་ཀྱི་དབང་ཐང་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་ཡང་རུང་མི་ལྡན་ཡང་རུང་བདག་ནི རབ་ཏུ་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་མིང་ཆེན་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་ཁས་ལེན་དུ་མ་བཏུབ་བོ།། དེ་ནས་དེས་མ་འགགས་པ་ལ་སྨྲས་པ། བུ་རྒྱལ་པོས་དྲིལ་སྒྲོགས་སུ་བཅུག་པ་ཤཱཀྱ་རྣམས་ལས་ཁྱིམ་རེ་ནས་རེ་རེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་ན་ཁྱོད་ཅི་རབ ཏུ་འབྱུང་ངམ།འོན་ཏེ་ཁྱིམ་པར་འདུག། དེས་སྨྲས་པ། ཡུམ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ཕན་ཡོན་ཅི་མཆིས། ཉེས་དམིགས་ཅི་མཆིས། ཁྱིམ་པར་མཆིས་པ་ལ་ཕན་ཡོན་ཅི་མཆིས། ཉེས་དམིགས་ཅི་མཆིས། བུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ལེགས་པར་བསྒྲུབས་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་ པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།། ལེགས་པར་མ་བསྒྲུབས་ན་ལྷ་དང་མི་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།། ཁྱིམ་པར་འདུག་སྟེ་ལེགས་པར་བསྐྱངས་ན་ལྷ་དང་མི་ཐོབ་བོ།། མ་བསྐྱངས་ན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། དུད་འགྲོ་དང་། འཐོབ་བོ།། ཡུམ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཉེས་དམིགས གང་ལགས་པ་དེ་ནི་ཁྱིམ་ན་གནས་པའི་ཕན་ཡོན་ལགས་པས་དེ་བས་ན་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་མི་འཚལ་གྱིས་གནང་བར་མཛོད་ཅིག་དང་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་།། དེས་སྨྲས་པ། བུ་ལེགས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་དུ་གྱིས་ཤིག། མ་འགགས་པའི་ནེའུ་ཟླ་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་བཟང་ལྡན་ཡིན་པས་དེ་དེའི་དྲུང དུ་སོང་ངོ་།། དེའི་ཚེ་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་བཟང་ལྡན་པི་བང་ལེན་ཏེ། དེ་པི་བང་ལེན་པ་ན་རྒྱུད་ཆད་ནས་སྒྲ་གཞན་དུ་གྱུར་ཏོ།། མ་འགགས་པ་པི་བང་ལེན་པ་ལ་བྱང་བ་ཡིན་པས་དེས་སྒྲ་ཅི་འདྲ་བར་གྱུར་པའི་རྟགས་བཟུང་ནས་དེ་སྒོར་བསྡད་དེ་སྒོ་སྲུང་གི་མི་ལ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་ནང་རྗེ་སོང ལ་རྒྱལ་པོ་བཟང་ལྡན་ལ་མ་འགགས་པ་ལྷའི་ཞལ་མཐོང་བར་འཚལ་ནས་སྒོ་ན་སྡོད་ཅིང་མཆིས་སོ་ཞེས་གསོལ་ཅིག།སྒོ་སྲུང་སོང་ནས་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་བཟང་ལྡན་ལ་སྨྲས་པ། ལྷ་མ་འགགས་པ་ལྷའི་ཞལ་མཐོང་བར་འཚལ་ནས་ཆབ་སྒོ་ན་སྡོད་ཅིང་མཆིས་སོ།
名聞的母親看到這種情形,感到非常驚訝,她對名聞說:「你看到了嗎?我早就說過,你不要和那個福報深厚的無礙相比,現在你該相信了吧?」
「母親,無論無礙的福報有多深厚,我都不會出家的!」 無論如何勸說,名聞始終不肯答應出家。
於是,名聞的母親對無礙說:「大王已經下令,要釋迦族每家都要有一個男子出家,你準備怎麼辦呢?」
「那我就待在家裡吧。」 無礙回答道。
「孩子,出家有什麼功德?有什麼過失?在家修行有什麼功德?有什麼過失?」
「母親,如果能夠精進修行,就能證得涅槃;如果不能精進修行,就能獲得人天果報。在家修行,如果能夠如法修行,也能獲得人天果報;如果不能如法修行,就會墮入地獄、餓鬼、畜生三惡道。所以,出家的過失就是在家修行的功德。我不願意待在家裡,請您允許我出家吧!」
「孩子,既然你已經決定了,那就去吧。」 於是,無礙便去拜見他的舅舅,善覺王。
當時,善覺王正在彈奏琵琶,琵琶的聲音突然變得非常奇怪。無礙住在善覺王的北面,他聽到這奇怪的聲音后,便來到王宮門口,對守門人說:「你進去稟告大王,就說無礙有事求見。」
守門人進去稟報善覺王:「無礙有事求見,正在門外等候。」
། དེས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་མ་འགགས་པ་ལ་སུ་འགོག། ཤེས་ལྡན་མ་འགགས་པ་ནང་དུ་ཐོང་ཤིག། དེ་ནང་དུ་ཞུགས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་འཁྱུད་ནས་འདུག་ཏུ་བཅུག་སྟེ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་འོངས་ནས་ཇི་སྲིད་ལོན། དེས་སྨྲས་པ། གང་གི་ཚེ་ཁྱོད་པི་བང་ལེན་པ་ན་རྒྱུད་ཆད་ནས་སྒྲ་གཞན་དུ་གྱུར་པ ནའོ།། དེ་མཆོག་ཏུ་ཡ་མཚན་སྐྱེས་ནས་དེས་སྨྲས་པ། ཁྱེད་པི་བང་ལེན་པ་ལ་བྱང་བ་ཡིན་ནོ།། ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་བཟང་ལྡན་གྱིས་སྨྲས་པ། གཞོན་ནུ་དོན་ཅི་ཞིག་ལ་འོངས། མ་འགགས་པས་སྨྲས་པ། ལྷ་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གིས་དྲིལ་སྒྲོགས་སུ་བཅུག་པ་ཤཱཀྱ་རྣམས ལ་ཁྱིམ་རེ་ནས་རེ་རེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཤིག་པར་བསྒོ་བས་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་མཁྱེན་པར་མཛོད་ཅིག་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་།། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཁོ་བོ་ཡང་རབ་ཏུ་འབྱུང་སྟེ། གྲོས་བྱ་བ་ཡོད་ཀྱིས་ཁྱོད་དེ་རིང་འདི་ཉིད་དུ་གནས་ཐོབ་ཤིག། དེ་དེ་ཉིད་དུ་གནས་བཏབ་བོ།། མ་ལ འཆའ་བས་རིམས་བག་གི་དྲི་ཅན་གྱི་གོས་ཀྱིས་བཏིང་ཞིང་མེ་ཏོག་གི་སིལ་མས་བཀྲམ་པའི་མལ་དུ་མ་འགགས་པ་ཉལ་བ་དང་།དེའི་འོག་ན་མེ་ཏོག་གི་རྩ་བ་ཡོད་པའི་རེག་པ་དེའི་ཉམས་སུ་ཚོར་ནས་སྨྲས་པ། ཅི་འདིའི་འོག་ན་རྡོ་ཕྲེའུ་ཡོད་དམ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟག་པར་ བརྩམས་པ་ན་མེ་ཏོག་གི་རྩ་བ་ཞིག་མཐོང་ནས་དེ་རྣམས་མཆོག་ཏུ་ངོ་མཚར་སྐྱེས་སོ།། མ་འགགས་པ་མཚན་མོ་མི་བདེ་བཞིན་ཉལ་ནས་ནམ་ནངས་སོ།། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། མ་འགགས་པ་ཅི་ག་བདེ་བར་གཉིད་ལོག་གམ། དེས་སྨྲས་པ། ལྷ་བདེ་བར་གཉིད་མ་ལོག་གོ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཅིའི་ཕྱིར། མ་འགགས་པས་སྨྲས་པ། ལྷ་རིམས་བག་གི་དྲི་ཅན་གྱི་གོས་བཏིང་བར་མེ་ཏོག་གི་སིལ་མ་བཀྲམ་པའི་མེ་ཏོག་གི་རྩ་བས་ལུས་གནད་ལགས་སོ།། རྒྱལ་པོས་མལ་འཆའ་བ་བཀུག་ནས་ཁྱོད་ཀྱིས་རིམས་བག་གི་དྲི་ཅན་གྱི་གོས་བཏིང་སྟེ ཅི་བྱ།མལ་འཆའ་བས་སྨྲས་པ། ལྷ་བདག་ལ་དཀོར་བས་གཏད་པ་ལགས་སོ།། རྒྱལ་པོས་དཀོར་བ་བཀུག་ནས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་རིམས་བག་གི་དྲི་ཅན་གྱི་གོས་ཕོག་སྟེ་ཅི་བྱ། དེས་སྨྲས་པ། ལྷ་བདག་ལ་ཐག་པས་གཏད་པ་ལགས་སོ།
善覺王說:「快請無礙進來!」
無礙走進王宮,善覺王上前擁抱他,讓他坐在身邊,問道:「你是什麼時候來的?」
「在你彈琵琶時,聲音突然變得很奇怪,我就來了。」 無礙回答。
善覺王聽后非常驚訝,說:「你的住處在我的北面,你是怎麼知道的?」
善覺王問道:「年輕人,你來有什麼事嗎?」
無礙回答說:「大王,凈飯王已經下令,要釋迦族每家都要有一個男子出家,您也是知道的,所以我想出家。」
善覺王說:「既然如此,那我也和你一起出家。我們先商量一下,這段時間你就住在這裡吧。」 於是,無礙便留在了王宮。
晚上,侍女為無礙鋪了一張用香料熏過的毯子,並在上面撒滿了鮮花。無礙躺在床上,聞到花香,便問:「這是什麼花香?」
侍女們仔細檢視,發現花香是從床下的一株植物散發出來的,她們都感到非常驚奇。
無礙因為水土不服,一晚上都沒睡好。第二天早上,善覺王問他:「無礙,你昨晚睡得好嗎?」
「我睡得不好。」 無礙回答。
「為什麼呢?」 善覺王問道。
「因為床上的香料和鮮花讓我感到不舒服。」 無礙回答。
善覺王便叫來侍女,問道:「是誰在床上放了香料和鮮花的?」
「是倉庫管理員給我的。」 侍女回答。
善覺王又叫來倉庫管理員,問道:「是誰讓你把香料拿出來的?」
། རྒྱལ་པོས་ཐག་པ་ བཀུག་ནས་སྨྲས་པ།ཁྱོད་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་རིམས་བག་གི་དྲི་ཅན་གྱི་གོས་དབུལ། ཐ་ག་པས་སྨྲས་པ། ལྷ་སྣམ་བུ་འཐག་པའི་འཕྲོ་ཅུང་ཞིག་ལུས་པ་ན་བདག་རིམས་ཀྱིས་ཐེབས་བཞིན་བགྱིས་པ་ལགས་སོ།། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། གཞོན་ནུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ ཤེས།དེས་སྨྲས་པ། ཚ་བའི་རེག་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་རིམས་བག་གི་དྲི་ལགས་སོ།། རྒྱལ་པོ་མཆོག་ཏུ་ཡ་མཚན་སྐྱེས་ཏེ་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་མ་འགགས་པ་ནི་ཤཱཀྱ་སྐལ་བ་བཟང་པོ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ།། དེ་ནས་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་བཟང་ལྡན་ གྱིས་སྨྲས་པ།གཞོན་ནུ་གལ་ཏེ་ཁོ་བོ་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་ལྷ་སྦྱིན་ཤཱཀྱ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ཏེ། དེ་ཤཱཀྱ་རྣམས་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་གྱིས། མ་ལ་བདག་ཅག་ཐམས་ཅད་འདུས་ལ་ལྷ་སྦྱིན་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་བཟང་ལྡན་གྱིས་དེ་བཀུག་སྟེ། དེ་ ནས་ཐམས་ཅད་འདུས་ནས་སྨྲས་པ།ལྷ་སྦྱིན་ཁོ་བོ་ཅག་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་འབྱུང་ན་ཁྱོད་ཅི་བྱེད། ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་བསམས་པ་གལ་ཏེ་རབ་ཏུ་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་བཟང་ལྡན་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་གྱིས། དེ་ལ་ཐབས་ཅིག་བཤམ་པར་བྱ་སྟེ་ བསླུའོ།། གཞན་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་གི་ཉི་མ་ལ་ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཀུན་དགའ་ར་བར་སྒྱུ་མའི་ཆོ་འཕྲུལ་བསྟན་པ་དེའི་ཚེ་བདག་བློ་སྐྱེས་པ། ཇི་ལྟར་འདིའི་སྒྱུ་མས་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཆེན་པོ་དབང་དུ་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་གིས་ཀྱང་དབང་བྱའོ་ཞེས་བསམས་སོ་སྙམ་ནས སྨྲས་པ།ཁྱེད་ཅག་རབ་ཏུ་འབྱུང་ན་བདག་ཅི་སྟེ་འདུག། ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་བཟང་ལྡན་གྱིས་བསམས་པ། འདི་ནི་དུ་སྨྲ་བ་ཡིན་གྱིས་དམ་འཆར་བཅུག་ལ་འགྲོ་བ་མང་པོས་སོ་སོར་རིག་པར་བྱའོ་སྙམ་མོ།། དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་ཚིག་དེ་གླེགས་བུ་ལ་བྲིས་ནས་གྲོང་ཁྱེར་སེར་ སྐྱའི་གཞིར་དྲིལ་སྒྲོགས་སུ་བཅུག་པ།གྲོང་ཁྱེར་སེར་སྐྱའི་གཞི་ན་གནས་པའི་ཤེས་ལྡན་དག་ཉོན་ཅིག། བཟང་ལྡན་དང་། ནམ་གྲུ་དང་། མ་འགགས་པ་དང་། ལྷ་སྦྱིན་ལ་སོགས་ཏེ་ཤཱཀྱ་ལྔ་བརྒྱ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་གྱིས། ཐོས་པར་གྱིས་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེད་ཅིག་ ཅེས་བསྒོའོ།
善覺王叫來織布工,問道:「你為什麼把香料塗抹在毯子上?」
織布工回答說:「大王,我之前生了病,正好還剩下一些織布的邊角料,就把香料塗抹在上面了。」
善覺王問道:「年輕人,你是怎麼知道的?」
織布工回答說:「我感受到了熱病的氣息,所以知道是香料的味道。」
善覺王非常驚訝,說道:「無礙真是個有福報的釋迦族人啊!」
於是,善覺王心想:「如果我出家了,凈飯王就會成為釋迦族的國王,他會對我的族人造成傷害。我應該和族人商量一下,讓凈飯王也產生出家的念頭。」
於是,善覺王召集了所有的釋迦族人,對凈飯王說:「您看,我們都要出家了,您打算怎麼辦呢?」
凈飯王心想:「如果我不答應,善覺王就不會出家,我一定要想個辦法騙他。」
凈飯王又想起了佛陀在(舍衛城)祇樹給孤獨園展現神通的那一天,當時凈飯王心想:「佛陀可以用神通降伏這麼多人,我也要像他一樣。」
於是,凈飯王對大家說:「如果你們都出家了,我該怎麼辦呢?」
善覺王心想:「凈飯王說了這樣的話,我要讓他立下誓言,讓所有人都知道。」
於是,善覺王讓人把凈飯王的話記錄下來,張貼在(迦毗羅衛城)城門口,並敲鑼打鼓地宣告:「迦毗羅衛城的百姓們注意了!善覺、難陀、無礙、凈飯等五百位釋迦族人都要出家了,聽到這個訊息的人都應該感到高興!」
། ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་དེ་ཐོས་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་སྐྱེས་ནས། གལ་ཏེ་བདག་གིས་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་བཟང་ལྡན་ངེས་པར་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ཤེས་པར་གྱུར་དང་བདག་ཁས་ལེན་པར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། ད་ནི་གལ་ཏེ་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་ན་དུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྒྱལ་སྲིད ཀྱང་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་བས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་དུས་འདིར་ཟད་དམ་ཅིས་རབ་ཏུ་བྱུང་ལ་བདག་རབ་ཏུ་བྱུང་བཞིན་དུ་རྒྱལ་སྲིད་བྱའོ་སྙམ་མོ།། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཤཱཀྱ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་མའི་འབྱོར་པ་ལ་བལྟའོ་སྙམ་ནས་དེས་གྲོང་ཁྱེར་གསེག་མ་དང་གྱོ་མོ བསལ།ཙན་དན་གྱི་ཆུས་ཆག་ཆག་བཏབ། གདུགས་དང་། རྒྱལ་མཚན་བསྒྲེང་། དར་གྱི་ཆུན་འཕྱང་མང་པོ་དཔྱངས། ཤིན་ཏུ་དྲི་ཞིམ་པོའི་པོག་པོར་ཉེ་བར་བཞག། མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སིལ་མས་དགའ་དགའ་ལྟར་བྱེད་དུ་བཅུག་གོ།། དེ་ནས་ཤཱཀྱ་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མས་ ཡོངས་སུ་བསྐོར་ནས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་ན་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་འདུག་གོ།། ཤཱཀྱ་མོ་དང་ཤཱཀྱ་གཞོན་ནུ་མ་ངོ་མཚར་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱང་སྐར་ཁུང་ཁོལ་མ་ཅན་དང་། སྐར་ཁུང་དང་། སྟེགས་བུ་དག་ལ་འདུག་གོ།། ཤཱཀྱ་རྣམས་ཀྱི་འབྱོར་པ་ལ་བལྟ་བར་འདོད་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཡུལ་སྣ ཚོགས་ནས་ལྷགས་པ་དག་ཀྱང་ལམ་པོ་ཆེ་འམ།ཚོང་འདུས་དང་། བཞི་མདོ་དང་། སུམ་མདོ་རྣམས་སུ་འདུག་གོ།། ཤཱཀྱ་ལས་སུ་དག་གིས་ནི་མཉེས་པར་འགྱུར། སུ་དག་གིས་ནི་ཐུགས་བྱུང་བར་འགྱུར་བ་བརྟག་པའི་ཕྱིར་བྲམ་ཟེ་དང་། མཚན་མཁན་དང་། ལྟས་མཁན་ དག་བཀུག་གོ།། ཤཱཀྱ་རྣམས་དོ་ཤལ་དང་། གདུ་བུ་དང་། དཔུང་རྒྱན་དང་། རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕ་དང་མ་དག་ལ་བལྟས་ནས་སོ་སོའི་ཤིང་རྟར་ཞུགས་ཏེ་ཕྱིར་འབྱུང་བར་བརྩམས་པ་ན། ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་བཟང་ལྡན་སྣ་ལ་བྱུང་བ་མཚན་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང ནས་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ།རེ་ཞིག་འདིས་ནི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་ནམ་གྲུ་དང་། མ་འགགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱིར་བྱུང་བ་ན་དེ་རྣམས་ཀྱང་མཚན་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་ཏོ།
凈飯王聽到這些話后,心裡非常痛苦和不安,他想:「如果我知道善覺王一定會出家,我就不會答應他了。現在如果他不肯出家,我該怎麼辦呢?如果我沒有繼承王位,就什麼也得不到了。我要當著所有人的面立下誓言,只要善覺王和其他人都出家了,我就會出家並繼承王位。」
於是,凈飯王心想:「我要讓釋迦族人看看我的最終實力。」他下令清理了(迦毗羅衛城)城內的大街小巷,並用檀香木的水清洗地面,然後搭起華蓋,豎起旗幟,懸掛了許多彩旗,還放置了許多香氣濃郁的香爐,並用各種鮮花裝飾得如同花園一般。
然後,凈飯王在一萬名釋迦族人的簇擁下,來到城門口的獅子寶座上坐下。
釋迦族的婦女和年輕女子們都感到非常好奇,她們有的從窗戶里向外看,有的站在陽臺上觀看,有的則站在高臺上觀看。
其他國家的人聽說后,也紛紛從各地趕來,想要一睹釋迦族人的風采。他們有的在寬闊的道路兩旁觀看,有的聚集在市集上觀看,有的則站在十字路口或三岔路口觀看。
爲了預測哪些釋迦族人會感到高興,哪些釋迦族人會取得成就,凈飯王還特意邀請了許多婆羅門、占星師和相師。
釋迦族的年輕人們佩戴著耳環、手鐲、臂環等各種裝飾品,向父母告別后,便騎上自己的馬匹,準備出城。這時,占星師們看到善覺王露出了悲傷的神色,便說道:「這個人一定會感到高興。」
同樣地,當難陀、無礙等人出城時,占星師們也一一做出了預言。
། དེ་ནས་ལྷ་སྦྱིན་ཕྱིར་བྱུང་སྟེ། དེ་ཕྱིར་བྱུང་བ་ན་བྱ་ཁྲས་གཙུག་གི་ནོར་བུ་ ཕྲོགས་པ་མཚན་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ།འདིའི་རྟགས་དང་སྦྱར་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་སྟོན་པ་ལ་འཁུས་ནས་དམྱལ་བ་ལ་གཞོལ་བར་འགྱུར་རོ།། ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་དང་། ཁཎྜ་དྲ་བྱ་དང་། ཀ་ཏ་མོ་ར་ཀ་ཏི་ཥྱ་དང་། རྒྱ་མཚོས་བྱིན་རྣམས་ཕྱིར་བྱུང་བ་དང་ བོང་བུའི་སྐད་གྲག་ནས་དེ་དག་ཀྱང་མཚན་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པ།འདི་དག་གིས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ཚིག་ངན་པ་སྨྲས་ནས་དམྱལ་བར་གཞོལ་བར་འགྱུར་རོ།། ཉེ་དགའ་གླང་པོ་ཆེ་ལ་ཞོན་ནས་ཕན་ཚུན་དུ་ལྟ་བར་བྱེད་པ་ན་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་ལྷུང་ བ་དང་།དེ་གླང་པོ་ཆེ་ལས་བབས་ཏེ་བླངས་སོ།། དེ་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པ། འདི་ཧ་ཅང་འདོད་ཆེན་ཆེས་པས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ།། དེ་ནས་བཟང་ལྡན་དང་། ནམ་གྲུ་དང་། མ་འགགས་པ་དང་། ལྷ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་ཤཱཀྱ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་ དེ་རྣམས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་དུས་སྟོན་ལ་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ་བཟང་པོས་འགྲན་ཅིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་དོང་ངོ་།། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། གལ་ཏེ་ངས་ཤཱཀྱ་རྣམས་ལ་དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ན་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། མཉེས་པར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གཞན་དུ་སེམས་ལ། དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་སྲིད་པ་ཐ་མ་ཡིན་པས་མ་ལ་ངས་ཐམས་ཅད་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་རབ་ཏུ བྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་སུ་གཞུག་གོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།དགེ་སློང་དག་སེར་སྐྱའི་གཞིའི་ཤཱཀྱ་རྣམས་གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་གྱིས་ཤིག། བཙུན་པ་བཀའ་བཞིན་འཚལ་ཞེས་དགེ་ སློང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་མཉན་ཏོ།
這時,凈飯王出城了。他剛出城,一隻鳥就叼走了他頭冠上的寶石。占星師們看到這一幕後,說道:「根據這個徵兆,他將來一定會誹謗佛法,最終墮入地獄。」
接著,拘迦利(Kokalika)、鍵達利(Kandaraka)、迦答摩羅迦低叉(Katamorakatikaya)和阿阇多伽羅(Ajatagauraka)等人也相繼出城了。他們出城時,一頭驢子突然大聲嘶吼起來。占星師們解釋道:「這些人將來都會詆譭偉大的聲聞弟子,最終墮入地獄。」
喜好(Priyadarsin)騎著大象,與其他人互相觀望時,他脖子上的珍珠項鍊突然斷了,珍珠散落一地。他連忙從大象背上下來,將珍珠一顆顆地撿了起來。
占星師們看到這一幕後,預言道:「這個人非常貪婪,將來一定會墮入地獄。」
這時,善覺王、難陀、無礙、凈飯王等五百位釋迦族人,像往常過節一樣,盛裝打扮,浩浩蕩蕩地前往釋迦牟尼佛所在的地方。
釋迦牟尼佛心想:「如果我直接對釋迦族人說:『你們都來出家吧!』有些人聽了會很高興,有些人則會不高興。那些不高興的人心裡會產生其他的想法。『你們都來出家吧!』這句話不符合一切智者的行爲規範。我還是先讓所有想出家的人都通過我的侍者提出請求,然後我再為他們剃度,這樣比較穩妥。」
於是,釋迦牟尼佛對弟子們說道:「比丘們,你們去告訴那些來自釋迦族的在家信徒,如果他們想要出家,就先向我的侍者提出請求,然後我再為他們剃度。」
「是,佛陀。」弟子們聽從了釋迦牟尼佛的指示。
། རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གིས་ཤཱཀྱ་རྣམས་ཀྱི་འབྲེག་མཁན་ཉེ་བ་འཁོར་ཞེས་བྱ་བ་དེ་རྣམས་རབ་ཏུ་འབྱིན་པ་ན་སྐྲ་འབྲེག་པར་བཏང་ནས་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་བཟང་ལྡན་གྱི་སྐྲ་འབྲེག་པ་ན་དེ་ངོམ་ཟུང་གནག་ཅིང་མཆི་མ་འཛག་ལ་སྐད འཛེར་ཅིང་དབུགས་བརྫགས་པར་སྐྲ་འབྲེག་པར་བྱེད་དོ།། ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་བཟང་ལྡན་གྱིས་སྨྲས་པ། ཉེ་བ་འཁོར་ཅིའི་ཕྱིར་དུ། དེ་སྙིང་རྗེ་རྗེ་སྐད་དུ་གཅོམ་ཆུང་ངུ་དལ་བུས་ཚིག་རེ་ནས་སྨྲས་པ། ལྷ་བདག་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སྐྱེས་བུ་གཙོ་བོ་རྣམས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བགྱིད་པ མི་ཕལ་པ་རྣམས་ལ་ཡང་བསྙེན་བཀུར་བགྱིད་པར་འགྱུར་བ་ལྟ་ཞིག།ཁྱེད་ཀྱིས་སྤངས་ཏེ་གསོན་པ་བས་ནི་འགུམ་མི་བསྡོའོ།། ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་བཟང་ལྡན་གྱིས་སྨྲས་པ། ཉེ་བ་འཁོར་ཁྱོད་ཀྱིས་ཇོ་བོ་ལ་སྙིང་ཉེ་བའི་མཉེས་པར་བྱ་བ་བསྟན་ཟིན་ཏེ། ཆོག་གིས་མྱ་ངན་མ་ བྱེད་ཅིག།ངས་ཇི་ལྟར་མི་ཕལ་པ་རྣམས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་དེས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་རས་ཞིག་བཏིང་ནས་ཤཱཀྱ་གཞོན་ནུ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་གཞོན་ནུ་དག་ཉོན་ཅིག། འབྲེག་མཁན་ཉེ་བ་འཁོར་འདིས་བདག་ཅག་ལ་བཀུར་ སྟི་བྱས་ལ་བདག་ཅག་ཀྱང་སླར་ཁྱིམ་དུ་མི་གནས་ཀྱིས་རྒྱན་རྣམས་དེའི་འཚོ་བའི་རྐྱེན་དུ་རས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཞོག་ཤིག།དེ་རྣམས་ཀྱིས་སེ་མོ་དོ་དང་། དོ་ཤལ་དང་། མགུལ་རྒྱན་དང་། གདུ་བུ་དང་། དཔུང་རྒྱན་དང་། རྣ་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བརྒྱན་པའི་རྒྱན་ ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་རས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཕུང་པོ་ཆེན་པོར་སྤུངས་སོ།། ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་དེ་རྣམས་མཐར་གྱིས་སྐྲ་བྲེགས་ཏེ་དེ་རྣམས་ཁྲུས་ལ་དོང་བ་དང་། དེས་བསམས་པ། རེ་ཞིག་གཞོན་ནུ་འདི་དག་རིགས་དང་། འབྱོར་པ་དང་། ལང་ཚོ་ལ་བབ་ཅིང་ཆུང་མ་དང་ལྡན་ལ། མཛོད དང་བང་མཛོད་ཀྱིས་རྒྱས་པ་ཡང་སྤངས་ནས་རབ་ཏུ་འབྱུང་ན།བདག་རྒྱན་འདི་ཙམ་ལ་ཆགས་པ་ནི་ཚུལ་མ་ཡིན་པས་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་རོ།
凈飯王命令釋迦族人的理髮師優婆離為眾人剃度。當優婆離給善覺王剃度時,善覺王神情悲傷,淚流滿面,聲音哽咽,呼吸急促。
善覺王對優婆離說道:「優婆離,你為什麼要這樣?你慢一點剃,動作輕一點。」
優婆離帶著哭腔,斷斷續續地說道:「大王,您看,您是閻浮提洲最尊貴的人,本來應該接受所有人的頂禮膜拜,現在您卻放棄了這一切,我寧願死去也不想為您剃度。」
善覺王說道:「優婆離,你已經表達了你對佛陀的忠誠,不要再悲傷了。我不會像普通人那樣貪戀世俗的享樂,我會堅定地走上出家之路。」說完,他把一塊布鋪在地上,對其他釋迦族的年輕人說道:「年輕的賢者們,你們聽著!優婆離已經為我們剃度了,我們不能再回家了。讓我們把身上的所有裝飾品都放到這塊布上,作為優婆離的生活費用吧!」
於是,年輕人們紛紛摘下自己身上佩戴的各種珍貴飾品,包括耳環、項鍊、手釧、臂環、腳鐲等等,堆放在那塊布上,形成了一座小山。
優婆離看到這一幕,為他們剃完頭髮后,便去河邊洗澡。他一邊洗澡,一邊想:「這些年輕人出身高貴,擁有財富,正值青春年少,而且都有妻子,家財萬貫,但他們卻都能捨棄這一切而出家。而我卻對這些微不足道的飾品念念不忘,真是太不應該了,我將來一定會因此而墮入地獄!」
། གལ་ཏེ་བདག་རིགས་ངན་དུ་མ་སྐྱེས་ན་བདག་ཀྱང་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ཞིང་ཆུ་བོ་ལས་རྒལ་བ་ དང་།སྦྱོར་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩལ་བ་དང་འབད་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་བ་ཞིག་སྙམ་མོ།། འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལ་ གཟིགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱང་བྱེད་པས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་འབྲེག་མཁན་ཉེ་བ་འཁོར་ལྷག་པར་སྐྱོ་བ་སྐྱེས་པར་མཐོང་ངོ་།། མཐོང་ནས་ཀྱང་འབྲེག་མཁན་ཉེ་བ་འཁོར་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་འབྲེག་མཁན་ཉེ་བ་འཁོར་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས སོ།། ཉེ་བ་འཁོར་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་མི་དགའ་བས་ལག་པ་འགྲམ་པ་ལ་གཏད་ནས་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་འདུག་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་གང་གི་ཕྱིར་ད་ལྟར་གཞོན་ནུ་འདི་དག་རིགས་དང་། འབྱོར་པ་དང་། ལང་ཚོ་ལ་བབ་ཅིང་ཆུང་མ དང་ལྡན་ལ།མཛོད་དང་བང་མཛོད་ཀྱིས་རྒྱས་པ་ཡང་སྤངས་ནས་རབ་ཏུ་འབྱུང་ན། བདག་རྒྱན་འདི་ཙམ་ལ་ཆགས་པ་ནི་ཚུལ་མ་ཡིན་པས་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་རོ།། གལ་ཏེ་བདག་རིགས་ངན་དུ་མ་སྐྱེས་ན་བདག་ཀྱང་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ཞིང་ ཆུ་བོ་ལས་རྒལ་བ་དང་།སྦྱོར་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩལ་བ་དང་འབད་པ་ལ་བརྩོན་པར་བགྱི་བ་ཞིག་ན། བདག་ཅིའི་ཕྱིར་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་འགྱུར། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ། བཞིན་ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་གསུང་རབ་འདི་ལ་ནི་ རིགས་སྙིང་པོར་བྱེད་པ་མ་ཡིན།རུས་སྙིང་པོར་བྱེད་པ་མ་ཡིན། རྒྱུད་སྙིང་པོར་བྱེད་པ་མ་ཡིན། ཐོས་པ་སྙིང་པོར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་གསུང་རབ་འདི་ལ་ནི་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།
「我真希望自己沒有出生在低賤的種姓,這樣我就可以出家修行這殊勝的佛法,像渡過河流一樣,從痛苦的此岸到達快樂的彼岸,併爲之精進努力!」
這是一種自然規律:正如佛陀以佛眼一日三次觀察世間,同樣,偉大的聲聞弟子們也這樣做。舍利弗觀察到優婆離比以往更加悲傷,
於是走到優婆離身邊,問道:「優婆離,你為什麼如此不開心?為什麼雙手托著腮,一副悶悶不樂的樣子?」
優婆離回答道:「尊者舍利弗,您看,這些年輕人出身高貴,擁有財富,正值青春年少,而且都有妻子,家財萬貫,但他們卻都能捨棄這一切而出家。而我卻對這些微不足道的飾品念念不忘,真是太不應該了,我將來一定會因此而墮入地獄!我真希望自己沒有出生在低賤的種姓,這樣我就可以出家修行這殊勝的佛法,像渡過河流一樣,超越苦海,併爲之精進努力!我怎麼會不感到悲傷呢?」
舍利弗尊者開導他說:「佛陀的教法不在乎出身高低,也不在乎種族貴賤,更不在乎血統純正與否,也不在乎聽聞佛法時間的長短,佛陀的教法重在修行。」
། དེ་བཞིན་གཤེགས་རྣམས་རིགས་དང་ནི།། རྒྱུད་དང་ རུས་ལ་རྟོག་མི་མཛད།། འདས་ནས་ཡུན་རིང་ལོན་པ་ཡི།། ལས་རྣམས་ལ་ནི་རྟོག་པར་མཛད།། གལ་ཏེ་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འདོད་ན་ཚུར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདོང་དང་། ཁྱོད་བཅོམ ལྡན་འདས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་འབྱིན་པར་འགྱུར་རོ།། །། འདུལ་བ་གཞི། བམ་པོ་དགུ་བཅུ་རྩ་གཉིས་པ། དེས་ཁས་བླངས་སོ།། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་འབྲེག་མཁན་ཉེ་བ་འཁོར་ཁྲིད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་དོང་ནས་ཕྱིན་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།། བཙུན་པ་ཉེ་བ་འཁོར་འདི་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་། བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཚལ་ལགས་ན་ཐུགས་བརྩེ་བ་ཉེ་བར་གཟུང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་དུ་གསོལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཚངས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་ཅིག་ཅེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པའི་མོད་ཁོ་ནར་སྐྲ་བྱི་བ་དང་། སྣམ་སྦྱར་གྱོན་པ་དང་། ལག་པར་ལྷུང་བཟེད་དང་བྱ་མ་བུམ་གྱིས་འབྲེལ་བ་དང་། སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་སྐྱེས་ནས་ཞག་བདུན་ལོན་པ་ཙམ་དང་། དགེ་སློང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ལོན་པའི་སྤྱོད་ལམ་ལྟ་བུར་གནས་པར་གྱུར་ཏོ།། སྨྲས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཚུར་ཤོག་བཀའ་སྩལ་པས།། སྐྲ་བྱི སྣམ་སྦྱར་གྱོན་པའི་ལུས་ལྡན་ཞིང་།། མོད་ལ་དབང་པོ་རབ་ཞིར་གནས་གྱུར་ཏེ།། སངས་རྒྱས་དགོངས་པས་ལུས་གཟུགས་བཀབ་པར་གྱུར།། ཤཱཀྱ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་ནི་རྒན་རབས་ཇི་ལྟ་བུ་བཞིན་དུ་འདུད་པར་བྱེད་པས་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་བཟང་ལྡན་འདུད་པར་བྱེད་པ་ན། ཉེ་བ འཁོར་གྱི་རྐང་པ་ཡིན་པར་ཤེས་སོ།
如來不問出身高低,
不問血統貴賤,
不問家族歷史,
只看重個人修行。
「如果你渴望出家修行這殊勝的佛法,就到佛陀面前去吧,佛陀會為你剃度的。」
優婆離欣然答應。
於是,舍利弗尊者帶領優婆離來到佛陀面前。優婆離向佛陀頂禮,然後說道:「世尊,我渴望出家修行佛法,懇請您慈悲為懷,為我剃度吧!」
佛陀對優婆離說道:「善來比丘, hãy sống đời sống phạm hạnh.」
佛陀話音剛落,優婆離的頭髮和鬍鬚立刻消失,身上也穿上了僧衣,手裡拿著缽盂,彷彿已經出家修行了一百年一樣。
詩曰:
如來慈悲應允,
剃度為僧,
瞬間證得聖果,
佛法不可思議。
釋迦族的出家人按照輩分大小排序,善覺王排在後面。而優婆離因為給善覺王剃度,所以排在善覺王的前面。
། དེ་ནས་དེས་གདོང་བཏེག་སྟེ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ནི་ཉེ་བ་འཁོར་ལགས་ན། ཅི་བདག་གིས་འདིའི་རྐང་པ་གཉིས་ལ་ཡང་འདུད་པར་བགྱི་འམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བུ་ང་རྒྱལ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ ཡིན་ཏེ།འདི་རྒན་གྱིས་ཁྱོད་ཀྱིས་ང་རྒྱལ་གྱི་དྲེགས་པ་ཆོག་ལ་ཐུད་ཅིག། དེས་དེའི་རྐང་པ་ལ་གཏུགས་པ་ན་ས་ཆེན་པོ་ལན་དྲུག་ཏུ་གཡོས་པར་གྱུར་ཏེ། ས་ཆེན་པོ་འདི་གཡོས། རབ་ཏུ་གཡོས། ཀུན་དུ་རབ་ཏུ་གཡོས། ལྡེག་རབ་ཏུ་ལྡེག། ཀུན་དུ་རབ་ཏུ་ལྡེག་སྟེ། ཤར་ཕྱོགས་མཐོ་ན་ནི་ནུབ་ཕྱོགས་དམའ། ནུབ་ཕྱོགས་མཐོ་ན་ནི་ཤར་ཕྱོགས་དམའ། ལྷོ་ཕྱོགས་མཐོ་ན་ནི་བྱང་ཕྱོགས་དམའ། བྱང་ཕྱོགས་མཐོ་ན་ནི་ལྷོ་ཕྱོགས་དམའ། དབུས་མཐོ་ན་མཐའ་དམའ། མཐའ་མཐོ་ན་དབུས་དམའ་བར་གྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་ཀྱིས རིམ་བཞིན་དུ་གཏུགས་སོ།། ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་མ་བཏུད་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བུ་ང་རྒྱལ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་གྱིས་ཐུད་ཅིག། དེས་གསོལ་པ། བདག་གིས་དེའི་རྐང་པ་ལ་མ་གཏུགས་ན་ཁྱོད་ལ་གནོད་པ་ཅི་མཆིས་ཞེས་དེ་འདུད་དུ མ་བཏུབ་སྟེ།དེར་ཐོག་མར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་བཅག་གོ།། དགེ་སློང་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ནས། ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་བཟང་ལྡན་གྱིས་ཉེ་བ་འཁོར་ ལ་ཕྱག་བགྱིས་པ་དང་ས་ཆེན་པོ་འདི་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས་པར་གྱུར་པ་ལ་གཟིགས།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ད་ལྟར་གྱི་འདི་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད། འདི་ལྟར་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་འདིས་དེའི་རྐང་པ་ལ་གཏུགས་པ་ ན་ས་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས་པ་དེ་ཉོན་ཅིག།དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ་འབྱོར་པ་དང་། རྒྱས་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། ལོ་ལེགས་པ། སྐྱེ་བོ་དང་། མི་མང་པོས་རབ་ཏུ་གང་བ་ན་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དུ་བཅུག་གོ།
他抬起頭來問佛陀:「世尊,這位是優婆離,我是否也要禮拜他的雙腳呢?」
佛陀回答說:「孩子,出家人是爲了斷除我慢,你禮拜他,正好可以去除你的我慢心。」
善覺王走到優婆離面前,正準備要拜下去的時候,大地竟然發生了六種震動:震動、劇烈震動、極度震動、搖晃、劇烈搖晃、極度搖晃。東邊高聳,西邊低陷;西邊高聳,東邊低陷;南邊高聳,北邊低陷;北邊高聳,南邊低陷;中央高聳,四方低陷;四方高聳,中央低陷。就這樣,大地一層一層地向優婆離的方向傾斜。
善覺王心生我慢,不肯禮拜。
佛陀對他說:「孩子,出家人是爲了斷除我慢,你應該禮拜他。」
善覺王說:「我不禮拜他的雙腳,又能怎麼樣呢?」 他始終不肯禮拜。
最後,佛陀命令善覺王,他才勉強拜了下去。
比丘們對此感到疑惑不解,於是便向佛陀請教:「世尊,我們看到善覺王禮拜優婆離的雙腳時,大地發生了六種震動,這是為什麼呢?」
佛陀回答說:「這是很正常的現象。不僅是現在,過去世時,他禮拜優婆離的雙腳,大地也會發生六種震動。比丘們,過去久遠以前,在波羅奈國(瓦拉納西),有一個名叫「慈力」的國王,他非常富有,國家繁榮昌盛,人民安居樂業,五穀豐登。他將王位傳給了自己的兒子,自己則出家修行。
། དེའི་ཚེ་ བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་གྲོང་ཁྱེར་ན་སྨད་འཚོང་མ་བཟང་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་གནས་པ་དེའི་དྲུང་དུ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་མཛེས་དགའ་ཞེས་བྱ་བ་སོང་ནས་སྨྲས་པ།བཟང་མོ་དགའ་མགུར་སྤྱད་ཀྱིས་ཚུར་ཤོག། དེས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ལ་ཀཱར་ཥཱ་པཱ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་དམ། དེས་སྨྲས་པ་མེད་དོ།། སོང་ ལ་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་ཁྱེར་ཏེ་ཤོག་ཤིག།དེ་ལ་འབྱོར་པ་མེད་ཀྱང་དེ་དེ་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པས་དུས་དུས་སུ་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སྐྱེལ་བར་བྱེད་པ་དང་། དེ་དེ་ལ་སྡུག་པ་སྐྱེས་སོ།། ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་དུས་སྟོན་བྱུང་ནས་བུད་མེད་ཐམས་ཅད་གོས་ དང་།ཕྲེང་བ་དང་། རྒྱན་རྣམས་ཀྱིས་བཀླུབས་ནས་རང་གི་ཁྱིམ་ན་རྩེ་ཞིང་དགའ་བ་མང་པོས་གནས་པ་དེ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་མཛེས་མཐོང་ནས་ཡི་ཆད་པར་གྱུར་ཏེ། སྨད་འཚོང་མ་བཟང་མོས་བསམས་པ། དེ་རིང་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་མི་རྣམས་གོས་དང་། ཕྲེང་བ་དང་། རྒྱན་རྣམས་ ཀྱིས་བཀླུབས་ནས་རང་རང་གི་ཆུང་མ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ན།བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་མཛེས་དགའ་སུ་ཞིག་དང་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ཞེས་དེ་དེ་སྙམ་དུ་སེམས་ཤིང་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་མཛེས་དགའ་གང་ན་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་དེར་འོངས་ནས། དེས་དེ་མཐོང་བ་དང་། སྔོན་གྱི་བྱས་པ་དྲིན་དུ་གཟོ་བ་ཡིད་ལ་བསྐྱེད་ནས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་སོང་ལ་ཤིན་ཏུ་དྲི་ཞིམ་པའི་མེ་ཏོག་དག་ཁྱེར་ཏེ་ཤོག་ཤིག། བདག་ཅག་ལྷན་ཅིག་དགའ་མགུར་སྤྱད་པར་བྱའོ།
當時,(瓦拉納西)波羅奈城裡有一個名叫「美艷」的妓女,婆羅門青年「喜樂」來到她的住處,對她說:「美人,讓我們一起去尋歡作樂吧!」
美艷說:「你有五百卡夏帕那幣嗎?」
喜樂說:「沒有。」
「那就拿五百卡夏帕那幣來吧!」
雖然喜樂沒有錢,但他十分迷戀美艷,時常送給她各種鮮花和水果,這份癡心令美艷十分感動。
過了一段時間,波羅奈城裡舉辦節日慶典,城裡的女人們都盛裝打扮,佩戴著鮮花和珠寶,和自己的丈夫一起歡度佳節。婆羅門青年喜樂看到這番景象,心中充滿了悲傷。
美艷心想:「今天波羅奈城裡的人們都打扮得漂漂亮亮,和自己的妻子一起歡度節日,喜樂又能和誰一起快樂呢?」想到這裡,她便動身前往喜樂的住處。
美艷見到喜樂后,想起了他之前對自己的好,便對他說道:「婆羅門青年,去給我摘一些香氣濃郁的鮮花來吧,讓我們一起歡度節日。」
། དེ་ཤི་བ་ལས་སོས་པ་བཞིན་དུ་དགའ་བས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ངོ་མཚར་གྱིས་བསྡུས་ནས་སོང་ངོ་།། དེའི་གཟུགས་དང་། ལང་ཚོ་དང་། གཡེར་བའི་ཡོན་ཏན་བརྟགས་ནས་མོས་ཤིང་ཞེན་པས་མཚན་ཐོག་ཐག་གཉིད་མ་ལོག་པས་ནམ་ནངས་པ་དང་མཚན་མོ་གཉིད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བར་གྱུར་ནས། ཇི་ཙམ་ཉི་མ་ཤར་གྱི་བར་དུ་གཉིད་ལོག་ནས་གང་གི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་དུས་སྟོན་གྱི་ཆེད དུ་མེ་ཏོག་ཐམས་ཅད་བཏུས་ཟིན་པ་དེའི་ཚེ་སད་ནས་མེ་ཏོག་གི་ཆེད་དུ་ཕན་ཚུན་སོང་བ་ན་མ་རྙེད་ནས།དེས་ཤིང་ཤིརྵ་ཞེས་བྱ་བའི་མེ་ཏོག་ཅིག་ཁྱེར་ནས་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། གཡང་གཞི་ཐོགས་པ་བུ་ཕོ་མཛེས་དགའ་ནི།། མ་ཤ་ཕྱེད་མེད་རྒྱུད་ གཞན་སྙོམ་ལས་ཀྱིས།། དེ་རིང་ཤིང་རྣམས་མེ་ཏོག་རྒྱས་དུས་ན།། སྦྱིན་པའི་མེ་ཏོག་ཤིརྵ་ད་འདི་ཡིན་ནོ།། དེས་སྨྲས་པ། སོང་ལ་མེ་ཏོག་གཞན་དག་ཁྱེར་ལ་ཤོག་ཤིག། འདོད་པ་རྣམས་ལ་སོ་སོར་རྟེན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་ཏེ། དེའི་འདོད་ཆགས རབ་ཏུ་འཕེལ་བས་སོ་ཀའི་ཟླ་བའི་ཐ་མའི་ཉིན་པར་སྤྲིན་མེད་ཅིང་རླུང་མི་ལྡང་བར་འདུག་པའི་ཉི་མ་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་ན་གྲོང་ཁྱེར་ནས་ཤིན་ཏུ་ཐག་རིང་བའི་ཡུལ་དགོན་པ་དག་ཏུ་མགོ་འདྲེན་པ་དང་དཀྱུས་མ་ངག་དབྱངས་སུ་ལེན་ཅིང་མེ་ཏོག་ཐུའོ།། རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་ཡང་ཤོར་དུ་ཆས པ་ན་དེ་ཉི་མའི་གཟེར་རྣོན་པོས་གདུངས་ནས་གྲིབ་མའི་ཆེད་དུ་ཕྱོགས་དེར་སོན་པ་དང་།དེའི་གླུའི་སྒྲ་ཐོས་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་ནས་སྨྲས་པ། སྟེང་ནས་ཉི་མས་གདུང་བྱེད་ཅིང་།། འོག་ནས་བྱེ་མས་གདུངས་པ་ལ།། གླུ་ལེན་ཁྱོད་ཀྱི་ལུས་ལ་ནི།། ཅི་ཕྱིར་ཉི་མའི་གདུང་བ་མེད།། མཛེས་ཀྱང་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། བདག་ནི་ཉི་མས་མ་གདུངས་ཏེ།། རྟོག་པ་ཡིས་ནི་བདག་གདུངས་ལགས།། བྱ་བ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས།། འཇིག་རྟེན་འདི་གདུངས་ཉི་མ་མིན།། རྒྱལ་པོས་བསམས་པ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་འདི་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་བསིལ བར་བྱེད་པའི་གཏམ་ལ་མཁས་པ་ཞིག་ཡིན་ཏེ།དེས་ན་ཉི་མ་ཕྱེད་ཀྱི་ཚེ་འདུག་ནས་མེ་ཏོག་ཐུའོ་སྙམ་ནས། དེས་བཀུག་སྟེ་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་རེ་ཞིག་བསིལ་བར་བྱེད་པའི་གཏམ་དག་བྱོས་ཤིག་མཉན་ཏོ།
他如同死而復生般欣喜若狂,內心被這意外之喜深深觸動。
他貪戀著美艷的美貌、青春和風情萬種,對她言聽計從。他們兩人夜夜笙歌,不知疲倦,直到天快亮時才依依不捨地分別。第二天,當太陽升起,人們開始為節日採摘鮮花時,他們才醒來。他們四處尋找鮮花,卻發現已經沒有了。最後,喜樂找到了一朵名叫「阿濕波羅」的鮮花,拿到美艷面前,並吟誦道:
「英俊的喜樂翻山越嶺,
只為博得美人一笑。
如今百花盛開之時,
唯有此花聊表寸心。」
美艷說:「再去給我摘些別的花來吧!」
愛情的滋長,需要各種各樣的外在條件來促成。就這樣,喜樂對美艷的愛火越燒越旺。在一個晴空萬里、無風無雲的初夏之日,喜樂帶著一群樂伎,前往遠離(瓦拉納西)波羅奈城的寺院遊玩。他們一路載歌載舞,盡情歡娛。
慈力國王也出宮遊玩。正午時分,他感到酷熱難耐,便朝著喜樂所在的寺院走去,希望能找個地方避暑。當他聽到喜樂的歌聲時,便吟誦道:
「烈日炎炎當空照,
滾滾黃沙熱浪滔。
你卻歌聲悠揚起,
為何不見半分ร้อน?」
喜樂也吟詩一首作為回答:
「我心並非驕陽曬,
而是愛火把我害。
癡情一片天地間,
何懼烈日當頭曬?」
國王心想:「這位婆羅門青年真是能說會道,一定很擅長講些消暑解乏的故事。現在正是正午時分,不如讓他講些故事來聽聽。」於是,國王便把喜樂叫到身邊,對他說:「婆羅門青年,請你給我講些消暑解乏的故事吧,我很想聽。」
། དེས་བསམས་པ། རྒྱལ་པོ་དེ་ནི་ གདོན་མི་ཟ་བར་ལུས་གདུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེས་ན་འདི་སྐད་སྨྲའོ་སྙམ་ནས། དེས་བསིལ་བར་བྱེད་པའི་གཏམ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དེ་ལ་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས་རྒྱལ་པོ་ལུས་གདུང་བ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཏོ།། རྒྱལ་པོ་མངོན་པར་དགའ་བར་གྱུར་ནས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་སྲོག་སྦྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ལན་དུ་ཕན་ཅི་གདགས།ལྷ་རྒྱལ་སྲིད་ཕྱེད་ཀྱིས་སོ།། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་རིང་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་གནས་ཐོབ་ཅིག་དང་། སང་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་ཕྱེད་སྦྱིན་ནོ།། དེ་རྒྱལ་པོའི་ ཕོ་བྲང་དུ་མ་ལ་བཟང་པོ་བྱིན་ནས་དེ་དེ་ལ་ཉལ་བ་ན་བཟང་མོ་རྗེས་སུ་དྲན་པར་སེམས་ཤིང་རྒྱལ་སྲིད་ཕྱེད་པོ་དེ་ཡང་སྨད་འཚོང་བཟང་མོའི་ཕྱིར་བླང་ངོ་སྙམ་མོ།། ཡང་བསམས་པ། རྒྱལ་སྲིད་ཕྱེད་པོ་དེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་རྒྱལ་པོ་དེ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག། མ་ལ་བདག་གིས་དེ་སྲོག་དང་དབྲལ བར་བྱའོ་སྙམ་མོ།། ཡང་བསམས་པ། རྒྱལ་པོ་བསད་པའི་རྒྱལ་སྲིད་གང་ཡིན་པ་དེས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྙམ་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། དོན་མ་གྲུབ་ན་འདོད་འགྱུར་ལ།། དོན་གྲུབ་འདོད་པ་ལྡོག་མི་འགྱུར།། མ་གྲུབ་ན་ནི་ཕོངས་གྱུར་པས།། དེ་བས་དོན་ནི་དོན་མ ཡིན།། ཇི་ཙམ་ནམ་ནངས་སུ་ཉེ་བ་ན་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས་མལ་ནས་བབས་ཏེ་གཡང་གཞི་ས་ལ་བཏིང་ནས་ཉལ་ལོ།། ནམ་ནངས་པ་ན་རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་ཁུག་ཤིག། དེ་ལ་རྒྱལ་སྲིད་ཕྱེད་སྦྱིན་ནོ།། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་ཉ་དག་འོངས་པ་ནམ་ལ ཆེན་པོ་ནས་བབས་ཏེ་གཡང་གཞི་ས་ལ་བཏིང་ནས་ཉལ་བ་མཐོང་ངོ་།། མཐོང་ནས་ཀྱང་མ་དད་པ་བསྐྱེད་དེ་རྒྱལ་པོའི་གན་དུ་སོང་ནས་སྨྲས་པ། ལྷ་འདི་ནི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་འོས་མ་ལགས་སོ།
喜樂心想:「國王一定是熱壞了,我得說點什麼才行。」於是,他給國王講了許多消暑解乏的故事。國王聽了之後,果然覺得清爽了許多。
國王十分高興,便對大臣們說:「諸位賢卿,賞賜給這位婆羅門青年什麼東西好呢?要知道,賞賜給君主的恩人,就等於賞賜給君主自己啊!」
於是,國王對喜樂說:「婆羅門青年,你今天就住在王宮裡吧,我明天就把半個國家賞賜給你。」
喜樂來到王宮,享受著國王賜予的榮華富貴。可是,當他躺在舒適的床上時,卻忍不住想起了美艷。他心想:「有了這半個國家,我就能和美艷長相廝守了!」
但是,他又轉念一想:「如果我真的做了國王,還能不能像現在這樣自由自在地和美艷在一起呢?」
想到這裡,喜樂不禁吟誦道:
「願望未了心癢癢,
願望達成心涼涼。
願望未了心淒涼,
還不如,不願望。」
就這樣,喜樂輾轉反側,一夜未眠。第二天早上,他懷著悔恨的心情,從床上爬起來,跑到院子里,把身子緊緊地貼在地上,躺在地上。
第二天早上,國王對大臣們說:「去把那位婆羅門青年請來,我要把半個國家賞賜給他。」
國王的使者來到喜樂的房間,卻沒有找到他。他們在院子里四處尋找,最後在一個角落裡發現了喜樂。只見他衣衫不整,躺在地上,一副失魂落魄的樣子。
使者們看到喜樂這副樣子,都認為他不配做國王,於是便回去稟報國王說:「陛下,那位婆羅門青年不適合治理國家。」
། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཅིའི་ཕྱིར། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ལྷ་ཉོན་མོངས མལ་ཆེན་པོ་གྱ་ནོམ་པ་སྤངས་ཏེ་གཡང་གཞི་ས་ལ་བཏིང་ནས་མཆིས་ཉལ་བའི་དམན་པ་ལ་མོས་པ་གང་ལགས་པ་དེ་རྒྱལ་སྲིད་སྩལ་ཏེ་ཅི་རུང་།རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ཤེས་རབ་ཅན་དེ་དེ་ལ་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད་པར་འགྱུར་གྱིས་ཁུག་ཤིག། དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བཀུག་པ་དང་ རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ།ཀྱེ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་མལ་ཆེན་པོ་ནས་བབས་ཏེ་གཡང་གཞི་ས་ལ་བཏིང་ནས་ཉལ། དེས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་རྣམས་རྒྱལ་པོ་ལ་རིག་པར་བྱས་ནས་དེ་ནས་སྨྲས་པ། ལྷ་གནང་བར་མཛོད་ཅིག་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་།། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། དམ་ཞིག་བཅས་ཏེ་ གལ་ཏེ་ཁྱོད་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་རྟོགས་པ་ང་ལ་བརྗོད་པ་ལྟ་ན་གནང་ངོ་།། དེས་དེ་བཞིན་དུ་བགྱིའོ་ཞེས་ཁས་བླངས་སོ།། དེ་ནས་དེས་ཞི་བའི་ཕྱོགས་སུ་སོང་ནས་མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་མེད་པར་རང་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་རང་སངས་རྒྱས་དེས བསམས་པ།བདག་གིས་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་སྔོན་ཁས་བླངས་པས་སོང་ལ། ཁས་བླངས་པ་དེ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་དེ་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་སོང་ནས་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་མངོན་པར་འཕགས་ཏེ་འབར་བ་དང་། གསལ་བ་དང་། ཆར་འབེབས་པ་དང་། གློག་འབྱིན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་དག་ བྱ་བར་བརྩམས་སོ།
國王問:「這是為什麼呢?」
使者們說:「陛下,您看,他放著舒適的床不睡,卻要睡在冰冷的地上,這樣的人怎麼能治理國家呢?」
國王說:「諸位賢卿,這位婆羅門青年一定是有什麼難言之隱,你們再去把他請來。」
使者們再次來到喜樂面前,對他說:「婆羅門青年,國王召見你。」
喜樂跟著使者來到王宮,國王問他:「婆羅門青年,你為什麼要從舒適的床上下來,睡在冰冷的地上呢?」
於是,喜樂就把自己為什麼睡在地上的原因告訴了國王,並說:「陛下,請您允許我出家修行吧。」
國王說:「我可以答應你,但是你必須答應我,等你修行有成之後,要回來告訴我你所學到的東西。」
喜樂答應了國王的請求。
於是,喜樂便離開了王宮,到一個僻靜的地方修行去了。他刻苦鉆研佛法,最終獨自一人,無師自通,證悟了佛法。
喜樂心想:「我曾經答應過國王,要將我修行所得告訴他。」於是,喜樂便返回王宮,在國王面前展示了他的神通:他在空中騰空而起,身體發出光芒,還能降下雨水,發出閃電。
། རྒྱལ་པོས་དེའི་རྐང་པ་གཉིས་ལ་གཏུགས་ཏེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་སྨྲས་པ། དགེ་བ་ཅི་ཞེས་བཙལ་ཕྱིར་རབ་བྱུང་བའི།། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུས་རྙེད་པ་ལེགས་རྙེད་དེ།། ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་བསྐྱེད་པ་ཡི།། ཉེར་འགྲོས་ཁྱད་པར་ཆེན་པོ་འདིར་རྟོགས་ལྟོས།། རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་གྱི་སྐྲ་མཁན་གང་ག་སྐྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོང་བ་དེ་དེས་མཛེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་སྨྲས་པ་འཛིན་དུ་བཅུག་ནས་སྨྲས་པ། གང་ག་སྐྱོང་ང་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དེ་ཡང་དང་ཡང་དུ་དྲན་པར་གྱིས་ཤིག། སྐྲ་མཁན་གང་ག་སྐྱོང་རང་གི་བཟོ་ལ་ཤིན་ཏུ་བྱང་བ ཡིན་པས་དེ་གང་གི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་གྱི་ཁ་སྤུ་འཆོས་པ་དེའི་ཚེ་དེ་གཉིད་ལོག་པར་འགྱུར་ཞིང་སེ་གོལ་གྱིས་སད་པར་བྱས་ཏེ།སད་ནས་ཀྱང་གང་ག་སྐྱོང་ལ་མཆོག་གང་འདོད་པ་གསོལ་ཅིག་ཅེས་མཆོག་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་ན་དེས་སྨྲས་པ། ལྷ་གསོལ་བ་ཞིག་མཆིས་སོ།། གང་གི་ ཚེ་གང་ག་སྐྱོང་གིས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དྲན་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་འདོད་པའི་གཏམ་ལ་སེམས་ཀྱང་མི་འགྲོ་ན་འདོད་པ་ལ་ཞེན་ཅིང་སྤྱོད་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ།བཙུན་མོ་ལ་བལྟ་བར་ཡང་མི་བྱེད་དོ།། བཙུན་མོ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པས་མྱོས་ཤིང་ཞེན་ ནས་གང་ག་སྐྱོང་ལ་སྨྲས་པ།ཞང་པོ་གང་གི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ལ་ལྷས་མཆོག་སྦྱིན་པར་མཛད་པ་དེའི་ཚེ་ལྷ་གལ་ཏེ་བདག་ལ་དགྱེས་ན་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིའི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་དུ་གསོལ་ཅིག། རྒྱལ་པོས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དེའི་དོན་རྒྱས་པར་རྣམ་པར་བཀྲོལ་བ་དང་། དེ་སྐྱོ་བ་སྐྱེས་ནས་རྐང་པ་ ལ་གཏུགས་ཏེ་སྨྲས་པ།ལྷ་བདག་གིས་བསྙེན་བཀུར་བགྱིས་ལགས་ཀྱིས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མ་མཆིས་པར་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་།། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་རྙེད་ན་ང་ལ་རིག་པར་བྱོས་ཤིག། དེས་སྨྲས་པ། ལྷ་བཀའ་བཞིན་འཚལ་སྙན་དུ་གསོལ་ བར་བགྱིའོ།། དེ་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སོང་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དེས་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ།
國王抱住喜樂的雙腳,吟詩道:
「求索何為真善道,
婆羅門子已尋到。
因果報應真實有,
切身感受方明瞭。」
有一次,國王的理髮師恒河養來給國王理髮。國王便命人將恒河養叫來,並對他說:「恒河養,你給我念首詩聽聽。」
恒河養精通理髮技藝,每次他給國王(指拘薩羅國的波斯匿王)刮鬍鬚的時候,國王都會和他聊天,有時還會不知不覺地睡著。國王睡醒后,便會對恒河養說:「你想要什麼賞賜,儘管開口。」 恒河養便說:「陛下,我想要您給我吟誦一首詩。」
每當恒河養讓國王想起那首詩時,國王就會沉迷其中,無法自拔。他對其他事情都毫無興趣,甚至都不願意去看他的妃子們。
妃子們被慾望所困擾,心中充滿了嫉妒,便對恒河養說:「叔叔,每當國王要賞賜你的時候,你為什麼總是讓他給你念那首詩呢?如果國王真的喜歡你,你就讓他給我們詳細解釋一下那首詩的意思吧。」
國王為妃子們詳細地解釋了那首詩的意思。妃子們聽后,心中十分悲傷,她們抱住國王的雙腳,哭著說:「陛下,我們服侍您這麼久,您還是讓我們出家修行吧。」
國王說:「如果你們出家修行,能夠獲得解脫,就回來告訴我。」
妃子們說:「陛下,我們一定會回來的。」
於是,妃子們便離開王宮,出家修行去了。她們精進修行,最終獲得了五種神通。
། དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གིས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་ལ་སྔོན་ཁས་བླངས་ཀྱིས་སོང་ལ་ཁས་བླངས་པ་དེ་རིག་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། དེས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་གང་ན བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་མངོན་པར་འཕགས་ཏེ་འབར་བ་དང་།གསལ་བ་དང་། ཆར་འབེབས་པ་དང་། གློག་འབྱིན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་དག་བྱ་བར་བརྩམས་སོ།། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་མྱུར་དུ་སེམས་གཏོད་པ་ཡིན་པས་དེས་རྐང་པ་ལ་གཏུགས་ཏེ་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་འདི་ལྟ་བུ་རྟོགས་སམ། རྟོགས་སོ།། རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་གྱིས་དྲང་སྲོང་གང་ག་སྐྱོང་གི་རྐང་པ་ལ་གཏུགས་པས་ས་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས་པར་གྱུར་ཏོ།། ཡང་དེའི་མས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། ཚངས་སྦྱིན་བློ་དང་ལྡན་པ་པོ།། འདི རུ་འབྲེག་མཁན་ལག་ཆ་དག།བཞག་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་འདི་ལ།། ལྷ་ཁྱོད་འདུད་པའི་ཚུལ་མ་ཡིན།། རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་གྱི་མས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ། འདི་ལྟར་ཐུབ་པས་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ལ།། དེས་ནི་དཀའ་སྤྱད་འདི་དག་སྤྱད་ ལགས་ཏེ།། བློ་རྒྱ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་གང་ལགས་པ།། གང་ག་སྐྱོང་ལ་མ་གསུང་ཤིག། དཀའ་ཐུབ་ཟིལ་གྱིས་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་མནན།། དཀའ་ཐུབ་ཟིལ་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་མནན།། དཀའ་ཐུབ་ཟིལ་གྱིས་འབྲེག་མཁན་སྣོད་བཅོམ་སྟེ།། དཀའ་ཐུབ འབར་ལ་མ་གསུང་ཤིག།དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བཟང་ལྡན་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ།། དྲང་སྲོང་གང་ག་སྐྱོང་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉེ་བ་འཁོར་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་ཡང་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་ བཟང་ལྡན་ཚངས་སྦྱིན་དུ་གྱུར་པ་ན་ཉེ་བ་འཁོར་དྲང་སྲོང་གང་ག་སྐྱོང་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་བྱས་པ་ནས་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས་པར་གྱུར་ཏོ།། ད་ལྟར་ཡང་བཟང་ལྡན་གྱིས་ཉེ་བ་འཁོར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ཕྱག་བྱས་པ་ནས་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས་པར་གྱུར་ཏོ།
她們心想:「我們曾經答應過國王凈飯王,要將修行所得告訴他。」 於是,她們便動身前往國王凈飯王所在的(地方)。妃子們來到國王凈飯王面前,在空中展現了她們的神通:她們的身體在空中燃燒,發出光芒,還能降下雨水,發出閃電。
衆所周知,人們很容易被神通所迷惑。於是,妃子們便對國王說:「父王,您看,我們已經獲得了這樣的神通!」
國王凈飯王向妃子們頂禮致敬,大地因此發生了六種震動。
這時,釋迦牟尼佛的姨母摩訶波阇波提·瞿曇彌用偈頌說道:
「凈飯王啊,您是有智慧的人,
為何要對這些曾經為你理髮的人,
放棄王位,出家修行,
如此頂禮膜拜呢?」
國王凈飯王爲了勸說摩訶波阇波提·瞿曇彌,便用偈頌說道:
「她們爲了追求佛法,
經歷了種種苦行,
最終獲得瞭如此殊勝的成就,
恒河養你不必再勸說了。」
「苦行能戰勝一切罪惡,
苦行能戰勝世間一切煩惱,
苦行能令理髮師打破煩惱的牢籠,
恒河養你不必再勸說了。」
諸比丘,你們認為如何呢?那時的國王凈飯王,就是現在的善覺長者;那時的恒河養,就是現在的阿難陀。過去,善覺長者還是釋迦族的國王時,就曾向出家后的阿難陀頂禮,大地因此發生了六種震動;如今,善覺長者再次向出家后的阿難陀頂禮,大地也發生了六種震動。
། །། སྡོམ་ལ། ཀཽཎྜི ནྱ་དང་རིལ་བའི་དབྱིབས།། ཐམས་ཅད་སྐྱོབ་ནོར་ཤིང་རྟ་དང་།། གདུགས་དང་སྲིན་བུ་ཀི་ཏ་ཀ།། བྱམས་པའི་དྲིལ་སྒྲོགས་བཅུག་པ་དང་།། དགའ་སྐྱོང་ལ་དུ་བཏུང་བ་དང་།། སྣུམ་ཁུར་གནས་འཇོག་སྦྲང་རྩི་ཅན།། འདུལ་བ་འཛིན་མཆོག་བགྲང་བའོ།
律部中說:棍棒形、丸藥形,一切救護物,以及良馬、寶傘、穀物、昆蟲、喜悅的鼓聲、供養的食物和飲料、油脂、安置處、蜂蜜,這些都是應當供養持戒者的殊勝之物。
། གང་གི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན པ་ཀུན་ཤེས་ཀཽཎྜི་ནྱས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་སྣམ་སྦྱར་གྱི་རྒྱལ་མཚན་ཐོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་པ་དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཐེ་ཙོམ་སྐྱེས་ཏེ་ཐེ་ཙོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ ཞུས་པ།བཙུན་པ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་ཤེས་ཀཽཎྜི་ནྱས་ལས་ཅི་ཞིག་བགྱིས་ན་དེས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྣམ་སྦྱར་གྱི་རྒྱལ་མཚན་ཐོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་ཀུན་ཤེས་ཀཽཎྜ་ནྱི་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ལས་ ཚོགས་རྙེད་པ།རྐྱེན་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ། འོད་པ་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་གནས་པ། གདོན་མི་ཟ་བར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་དག་བྱས་ཤིང་བསགས་པས་དགེ་སློང་ཀཽཎྜི་ནྱ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དག་གཞན་སུ་ཞིག་གིས་སོ་སོར་མྱོང་བར་འགྱུར། དགེ་སློང་དག་ ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དག་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སའི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར།ཆུའི་ཁམས་ལ་མི་འགྱུར། མེའི་ཁམས་ལ་མི་འགྱུར། རླུང་གི་ཁམས་ལ་མི་འགྱུར་གྱི། འདི་ལྟར་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དག་ནི་ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་ དང་།ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ལས་རྣམས་བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ནི།། ཆུད་མི་ཟ་བའང་ཚོགས་དང་དུས།། རྙེད་ན་ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་ནི།། འབྲས་བུ་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཉིད།། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུ་ རྣམས་ཀྱི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན་འཇིག་རྟེན་དུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས།རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་སྟེ།དེ་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ཉེ་བར་བརྟེན་ནས་རི་བོ་རིལ་བའི་དབྱིབས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བཞུགས་སོ།
在具壽一切智憍陳如捨棄了一切煩惱,證得阿羅漢果位時,世尊也宣稱他是所有持著糞掃衣者的最殊勝者。那時,比丘們聚在一起,向世尊,即圓滿正覺者請問:「尊者,我們要做些什麼才能像具壽一切智憍陳如一樣,被世尊宣稱為所有持著糞掃衣者的最殊勝者呢?」
世尊回答說:「諸比丘,比丘憍陳如之所以能積累如此福德資糧,徹底轉變了習氣,如光明一般接近涅槃,不再墮入惡趣,是因為他曾經做過、積累過善業。諸比丘,這些由憍陳如所做、所積累的善業,誰能一一體驗呢?諸比丘,所做、所積累的業不會在外在的土界、水界、火界或風界中成熟。正如這樣,所做、所積累的善業和不善業,會在未來的身體、蘊界和處界中成熟。
「諸業縱經百劫,
其果報應不失,
遇緣成熟之時,
定將受其果報。」
諸比丘,過去,在賢劫人壽兩萬歲時,世間出現了一位圓滿正覺的佛陀,名叫光輝如來。他具足智德,世間罕有,能調伏一切眾生,是人天導師。他出現於(印度)瓦拉納西附近名叫「丸藥形」的山上。
། ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་སྔ་དྲོ་ན་བཟའ་ཤམ་ཐབས་མནབས་ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ཏེ། བཱ་རཱ་ཎ་ སཱིར་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་དང་།དགེ་འདུན་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་དོང་བའི་དགེ་འདུན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་བཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བརྒྱན་པ། སྐུ་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་བཅུས་མཛེས་པར་བྱས་པ། འོད་འདོམ་གང་ གིས་བརྒྱན་པ།འོད་ཟེར་ཉི་མ་སྟོང་བས་ལྷག་པའི་འོད་ཅན། རིན་པོ་ཆེའི་རི་བོ་འགྲོ་བ་ལྟར་ཀུན་ནས་མཛེས་པར་མཐོང་ངོ་།། མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་དད་པ་བསྐྱེད་ནས་གྲོས་བྱ་བར་བརྩམས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་བདག་ཅག་འདི་ལས་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་བྱའོ་ཞེས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ ལྟར་གྲོས་བྱས་པ་ལས་ཁ་ཅིག་ནི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་ཞུགས་སོ།། ཁ་ཅིག་ནི་ཡུལ་གྱི་མཐར་དོང་ངོ་།། ཁ་ཅིག་ནི་ཤི་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ། སྐྱེ་བོ་བཅུ་དྲུག་ཞིག་ལུས་པ་དེ་རྣམས་རི་བོ་རིལ་བའི་དབྱིབས་ལ་དོང་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ལས་རབ ཏུ་བྱུང་སྟེ།དེ་རྣམས་དེ་ན་བསམ་གཏན་དང་། ཀློག་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་གྱིས་གནས་སོ།། ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མཐའ་དག་མཛད་ནས་ཤིང་ཟད་པའི་མེ་བཞིན་དུ་དྲང་སྲོང་སྨྲ་བ་ཀྱི་ནགས་ སུ་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ།། དེ་རྣམས་ལ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ། དེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་དེ་རིང དུ་ཞག་བདུན་ལོན་ཏེ།དེའི་བསྟན་པ་ཡང་ནུབ་ན་ཁྱེད་ཅག་འབྲས་བུ་མེད་པའི་སྦུན་པ་འབྲུ་ཞིང་འདུག་སྟེ། ཅི་རུང་ཞེས་བྱས་པ་ཐོས་ནས་བྱ་བ་མ་བྱས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོས་གདུངས་སོ།། དེ་ནས་ལྔ་ནི་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་རི་བོ་རིལ་བའི་དབྱིབས་ལས་བབས་ནས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ཞུགས་སོ།། དྲུག་གིས་ནི་དེ་ཉིད་དུ་ཡིད་བྱུང་བས་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ནས་རང་བྱང་ཆུབ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ།
在過去某個時間,圓滿正等覺光明王如來在清晨披上袈裟,拿著衣缽,前往(瓦拉納西城)婆羅痆斯城乞食。當時約有五百位僧侶看到了他,(佛陀)具足大丈夫三十二相,八十種隨形好莊嚴其身,週身光明照耀,光芒勝過千日之輝,如同一座行走的珍寶山,莊嚴無比。 眾人一見佛陀,便心生敬仰,開始商議:「各位賢者,我們應當跟隨佛陀出家修行。」 於是他們便這樣約定了。其中一部分人前往了大海,一部分人去了邊遠的地區,還有一部分人因為壽命已盡而死去。只剩下十六個人留在了團山,跟隨圓滿正等覺光明王如來出家,並在那裡精進禪定、誦經和修行。 一段時間過後,圓滿正等覺光明王如來圓滿了所有的佛行事業,如同油盡燈枯一般,在仙人住處進入無餘涅槃。 諸天神對這十六位比丘說:「賢者們,圓滿正等覺光明王如來已經圓寂了!他已經圓寂很久了,他的教法也將逐漸衰落,你們就像沒有果實的稗子一樣毫無意義地活著,難道不覺得羞愧嗎?」 比丘們聽到這些話,內心感到無比悲痛和沮喪。 於是,其中的五位比丘立刻動身離開了團山,前往(瓦拉納西城)婆羅痆斯城。剩下的六位比丘則留在原地,更加精進地修行,最終都證得了無上正等正覺。
། ཕྱི་ནས་ལྔ་ཡང་བབས་ནས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ཉིད་དུ་འཇུག་པར་བརྩམས་པ་ན་ཇི་ཙམ་ན་ཤིང་རྟས་འཚོ་བའི་ཚོང་པ་དག་འགྲོ་བ་ན་ཤིང་རྟས་འཚོ་བ་ཅིག་གི་གླང་དག་ཉམ་ཆུང་བཞིན་དུ་དེ་དག་ལ དེས་ལྕག་གཟེར་བུ་ཅན་གྱིས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་གཞུས་ཏེ།དེ་རྣམས་ཉམ་ཆུང་བས་ཤི་ལ་ཐུག་ཅིང་འགྲོ་མི་ནུས་བཞིན་དུ་ཤིང་རྟས་འཚོ་བའི་སྣ་ལ་འགྲོ་བ་དང་། དེ་ལ་དགེ་སློང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་ཤིང་རྟས་འཚོ་བ་ཁྱོད་ཀྱི་གླང་ཉམ་ཆུང་བ་འདི་རྣམས་ལ་ལྕག་གཟེར་བུ་ཅན་གྱིས་ ཡང་ནས་ཡང་དུ་གཞུས་ཏེ་ཅི་རུང་།གལ་ཏེ་འགྲོ་མི་ནུས་ན་དལ་བུས་འགྲོར་ཆུག་ལ་ཕྱི་ནས་སོང་ངོ་ཅོག། དེས་སྨྲས་པ། བདག་སྣ་ལ་ཤིང་རྟས་འཚོ་བའི་ཚོང་པ་དང་ལྷན་ཅིག་མཆི་མི་ནུས་ཞེས་གལ་ཏེ་བདག་ཕྱི་ནས་ཆས་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་ཤིང་རྟས་འཚོ་བའི་ཚོང་པ་འདིས་བདག་ བོར་ནས་དོང་བར་འགྱུར་རོ།། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཤིང་རྟས་འཚོ་བ་དེ་ལས་བཟུར་བཟུར་ནས་མི་དགའ་སྟེ། གཅིག་ལ་གཅིག་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ་བདག་ཅག་ལུས་ན་འདིས་ཀྱང་བདག་ཅག་ལ སྐུལ་མ་བཏབ་ཀྱིས།མ་ལ་བདག་ཅག་གིས་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་འོད་སྲུང་གི།། གལ་ཏེ་ཆོས་ནི་ནུབ་གྱུར་ཀྱང་།། ཡང་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཤད་པའི།། བརྩོན་འགྲུས་འདོར་ བར་མི་བྱའོ།། བདག་ཅག་གི་ནི་ཟག་པ་ཡང་།། གལ་ཏེ་ཟད་པར་མ་གྱུར་ན།། ཤཱཀྱ་སེང་གེ་སྐྱོབ་པ་ཡི།། ཉན་ཐོས་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བར་བྱ།། དེ་རྣམས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱ་རི་ཞུགས་ནས་བསོད་སྙོམས་སྤྱད་དེ་སླར་ཡང་རི་བོ་རིལ་བའི་དབྱིབས་ལ་དོང་ནས་བསམ་གཏན་དང་། ཀློག པ་དང་།རྣལ་འབྱོར་གྱིས་གནས་པ་ན་དེ་རྣམས་ལས་བཞི་ཤིའོ།
後來,那五位比丘也下山前往(瓦拉納西城)婆羅痆斯城。走到半路時,他們遇到了一群販賣木材的商人。其中一個商人的幾頭牛非常瘦弱,商人卻用帶刺的鞭子不停地抽打它們。牛因為虛弱,已經奄奄一息,無法行走,但商人仍然牽著它們往前走。比丘們看到此景,便對商人說:「喂!你怎麼能這樣對待你的牛呢?它們已經走不動了,你還要不停地抽打它們。如果它們真的走不動了,你就讓它們休息一下,等恢復體力再上路吧。」 商人回答說:「我必須跟著商隊一起走,不能耽誤行程。如果我停下來等它們,就一定會被商隊拋下的。」 比丘們聽了商人的話,都感到十分不滿,便互相議論道:「賢者們,圓滿正等覺光明王如來已經圓寂了,我們活著還有什麼意義呢?他老人家在世的時候沒有督促我們精進修行,現在我們只能靠自己了。」 於是,他們便作了一首偈語: 偉大導師光明王, 即便正法已衰落, 我等亦當依教誨, 精進不懈永不退。 縱然煩惱未斷盡, 亦當追隨釋迦尊, 成為殊勝之弟子。 說完,他們便進入了(瓦拉納西城)婆羅痆斯城乞食。之後,他們又回到了團山,繼續精進禪定、誦經和修行。但最終,他們中的四位還是離開了人世。
། གཅིག་ཅིག་ལུས་པ་དེ་མི་དགའ་བ་སྐྱེས་ཤིང་ཡིད་བྱུང་བས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ། རི་བོ་རིལ་བའི་དབྱིབས་གང་ཡིན་པ་འདི་ཉིད་ལ་བདག་གིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ལ་བསྙེན་ བཀུར་བྱས་ལ་དེའི་དགེ་སློང་ཉི་ཁྲི་ཡང་མཐོང་ན།བདག་འབའ་ཞིག་འཛམ་བུའི་གླིང་མཐའ་དག་ན་སྣམ་སྦྱར་གྱི་རྒྱལ་མཚན་འཛིན་པ་ལྟ་ཞིག་སྙམ་ནས། དེས་སྨོན་ལམ་གདབ་པར་བརྩམས་པ། འདི་ལྟར་བདག་གིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ལས་འདི་ སྲིད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ན་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཀྱང་མ་རྟོགས་ཀྱིས།དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བདག་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ཁྱོད་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་ཐུབ་པ་ན་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་པ་དེའི་བསྟན་པ་ལས་བདག་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས།དེར་ཐོག་མར་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ དེས་བདག་སྣམ་སྦྱར་གྱི་རྒྱལ་མཚན་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བཏབ་བོ།། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དགེ་སློང་ཉི་ཁྲི ཡོད་པ་ལས་དགེ་སློང་གཅིག་ལུས་པས་འཛམ་བུའི་གླིང་མཐའ་དག་ན་སྣམ་སྦྱར་གྱི་རྒྱལ་མཚན་བཟུང་སྟེ།རི་བོ་རིལ་བའི་དབྱིབས་གང་ན་བ་དེར་སོང་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དགེ་སློང་ཀུན་ཤེས་ཀཽཎྜི་ནྱ་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་ད་ལྟར་ ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྣམ་སྦྱར་གྱི་རྒྱལ་མཚན་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་ཏོ།
最後剩下的那位比丘,內心生起了莫大的悲慼和追悔,他獨自一人來到團山,自言自語道:「當初我就是在團山跟隨圓滿正等覺光明王如來出家的,那時我曾親眼見過兩萬大比丘侍奉佛陀左右。我曾想,我將成為整個閻浮提獨一無二的,高舉正法旗幟的人。」 於是,他開始發願:「回想我跟隨圓滿正等覺光明王如來修行時,雖然精進持戒,卻始終無法領悟妙法。愿以此功德,令我能在圓滿正等覺光明王如來曾經預言的婆羅門之子「善生」出世之時,於他的教法下出家修行,並最終證得無上正等正覺。我將成為釋迦牟尼佛座下,高舉正法旗幟的殊勝弟子!」 諸位比丘,你們認為如何呢?當時,在圓滿正等覺光明王如來涅槃后,兩萬弟子中僅剩一位比丘住世。他獨自一人高舉正法旗幟,走遍了整個閻浮提。這位比丘最終來到了團山,發下了殊勝的誓願。這位比丘,就是我們今天所熟知的憍陳如尊者!也正是因為他當初的誓願,如今佛陀才宣稱他是「聲聞弟子中第一」。
། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་ལས་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་ཡིན་ལ། གཅིག་ཏུ་དཀར་བ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་དཀར་བ ཡིན།འདྲེན་མ་རྣམས་ཀྱི་ནི་འདྲེན་མ་ཡིན་པས་དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་ལས་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་དང་འདྲེན་མ་རྣམས་ནི་སྤངས་ལ། ལས་གཅིག་ཏུ་དཀར་བ་རྣམས་ལ་བརྩལ་བར་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ།། གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀཽཎྜི་ནྱ་ལ་ཆོས་བཤད་ནས་ཡང་དང་ཡང་དུ་རྨེད་པར་མཛད་དེ།ཀཽཎྜི་ནྱ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་ཀུན་ཤེས་སམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུན་འཚལ་ལགས་སོ།། ཀཽཎྜི་ནྱ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་ཀུན་ཤེས་སམ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཀུན་འཚལ་ལགས་སོ་ཞེས་གསོལ་པ་དེའི་ ཚེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ཏེ།ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་ཤེས་ཀཽཎྜི་ནྱས་ལས་ཅི་ཞིག་བགྱིས་ན། དེས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་བཤད་ནས་ཡང་དང་ཡང་དུ་རྨེད་པ་མཛད་དེ། ཀཽཎྜི་ནྱ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་ཀུན་ཤེས་སམ།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུན་འཚལ་ལགས་སོ།། ཀཽཎྜི་ནྱ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་ཀུན་ཤེས་སམ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཀུན་འཚལ་ལགས་སོ་ཞེས་གསོལ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་ཀཽཎྜི་ནྱ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ ལས་བྱས་ཞིང་བསགས་པ།ཚོགས་རྙེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ལུས་ཅན་དག་ལ་འབྲས་བུར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གོང་མ་བཞིན་དུའོ།། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ་འབྱོར་བ་དང་། རྒྱས་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། ལོ་ལེགས་ པ་སྐྱེ་བོ་དང་།མི་མང་པོས་རབ་ཏུ་གང་བ་ན་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དུ་འཇུག་གོ།། དེ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་བཙུན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་བར་བྱེད། དགའ་བར་བྱེད། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ།། དེ་རྩེ་བར་བྱེད། དགའ་བར་བྱེད། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་ན་བཙུན་ མོ་སེམས་ཅན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ།། དེ་ཟླ་བ་བརྒྱད་དམ་དགུ་ལོན་པ་ན་ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་མཛེས་པ། བལྟ་ན་སྡུག་པ། ཡན་ལག་གི་མཆོག་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བཙས་སོ།
比丘們!因此,造作純粹黑業的,其果報也純粹是黑業;造作純粹白業的,其果報也純粹是白業;造作黑白摻雜的業,其果報也是黑白摻雜的。比丘們!因此,應當捨棄造作純粹黑業和黑白摻雜的業,應當致力於造作純粹白業!比丘們!你們應當依此修行!」 當世尊為尊者憍陳如說法,並反覆詢問他:「憍陳如,你明白一切法了嗎?」 「世尊,我已盡知一切法!」 「憍陳如,你明白一切法了嗎?」 「是的, Bhagavan(世尊),我已盡知一切法!」 其他比丘對此感到疑惑,便向斷除一切煩惱的世尊請問:「 Bhagavan(世尊),是什麼因緣,使得尊者憍陳如在您說法后,被您反覆詢問 『憍陳如,你明白一切法了嗎?』 時,他都回答 『世尊,我已盡知一切法!』 『是的, Bhagavan(世尊),我已盡知一切法!』 呢?」 世尊回答道:「比丘們,這是因為尊者憍陳如過去世曾造作、積累善業,那善業會令他投生為人天,直至最終成就佛果……」 (內容如前) 比丘們,過去世時,在(瓦拉納西城)婆羅痆斯城有一位名叫「施捨」的國王,他富有、強大、安樂,他的國家風調雨順,人民安居樂業,他便在那裡治理國家。一次,他與一位女子尋歡作樂,縱情享受。就在這時,那女子懷上了孩子。八九個月后,她生下了一位相貌英俊、五官端正、 limbs(四肢)健全的男孩。
། བཙས་ནས་དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱ་ཆེར་བྱས་ནས་ཁྱེའུའི་མིང་ཅིར་གདགས་ཞེས མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དོ།། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ལྷ་ཡུལ་དབུས་ཀྱི་ཡུལ་ཆོས་ཀྱིས་ནི་གཟུགས་བཟང་ཞིང་མཛེས་པ་བལྟ་ན་སྡུག་པ་ལགས་ན་དེ་མཛེས་དགའ་ཞེས་འདོགས་ལགས་ལ། ཁྱེའུ་འདི་ཡང་གཟུགས་བཟང་ཞིང་མཛེས་པ་བལྟ་ན་སྡུག་ཅིང་ཡུལ་ཀ་ཤིའི་རྒྱལ་པོའི སྲས་ཀྱང་ལགས་པས་ཁྱེའུའི་མིང་ཀ་ཤི་མཛེས་དགའ་ཞེས་བགྱི་བར་གདགས་སོ་ཞེས་དེའི་མིང་ཀ་ཤི་མཛེས་དགའ་ཞེས་བྱ་བར་བཏགས་སོ།། ཁྱེའུ་ཀ་ཤི་མཛེས་དགའ་མ་མ་བརྒྱད་པོ་པང་ན་འཚོ་བའི་མ་མ་གཉིས་དང་། ནུ་མ་སྣུན་པའི་མ་མ་གཉིས་དང་། དྲི་མ་འཕྱི་བའི་མ མ་གཉིས་དང་།རྩེན་གྲོགས་ཀྱི་མ་མ་གཉིས་ཏེ་མ་མ་བརྒྱད་ལ་རྗེས་སུ་གཏད་ནས་དེ་མ་མ་བརྒྱད་ཀྱིས་འོ་མ་དང་། ཞོ་དང་། མར་དང་། ཞུན་མར་དང་། མར་གྱི་སྙིང་པོ་དང་། གཞན་ཡང་ཡོ་བྱད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གཙོ་བོ་གཙོ་བོ་དག་གིས་སྲིང་བར་བྱེད། སྐྱེད་པར་བྱེད་ ཅིང་རྫིང་ན་གནས་པའི་པད་མ་བཞིན་དུ་མྱུར་དུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ།། ཡང་རྒྱལ་པོ་རྩེ་བར་བྱེད། དགའ་བར་བྱེད། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་ན་བཙུན་མོ་སེམས་ཅན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་ཟླ་བ་བརྒྱད་དམ་དགུ་ལོན་པ་ན་ཁྱེའུ་ཞིག་བཙས་ཏེ། གང་གི་ཉི་མ་ལ་བཙས་པ་དེ ཉིད་ཀྱི་ཉི་མ་ལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ཡུལ་མི་དང་གྲོང་མི་འཐབ་མོ་ཆེན་པོ་བྱུང་ངོ་།། དེ་བཙས་པའི་བཙས་སྟོན་རྒྱ་ཆེར་བྱས་ནས་ཁྱེའུའི་མིང་ཅིར་གདགས་ཞེས་མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དོ།། བཙུན་མོའི་ཚོགས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ལྷ་འདི་བཙས་པ་ན་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་གྲོང་མི་དང་ཡུལ་མི་རྣམས འཐབ་མོ་ཆེན་པོ་བྱུང་བས་དེའི་སླད་དུ་ཁྱེའུའི་མིང་འཐབ་མོ་སྐྱེས་སུ་གདགས་སོ་ཞེས་བཏགས་སོ།
孩子出生后,(國王)為他舉辦了盛大的出生儀式,並開始為他取名。大臣們說:「大王,按照古印度中部地區的習俗,如果孩子相貌英俊、五官端正,就應該為他取名為『悅目』。而這位王子不僅相貌英俊、五官端正,而且還是迦尸國王的女兒所生,所以應該為他取名為『迦尸悅目』。」 於是,孩子就被取名為「迦尸悅目」。 迦尸悅目王子年幼時,國王為他安排了八位乳母:兩位負責餵奶,兩位負責喂酸奶,兩位負責清理大小便,兩位負責陪玩。八位乳母用牛奶、酸奶、黃油、酥油、奶油等各種美食精心餵養他,使他像園中盛開的蓮花一樣茁壯成長。 後來,國王再次縱情享樂,與一位女子尋歡作樂。沒過多久,那女子也懷上了孩子。八九個月后,她生下了一個男孩。但奇怪的是,就在孩子出生的那天,婆羅痆斯城裡爆發了大規模的械鬥。人們為新生兒舉辦了盛大的出生儀式,並開始為他取名。宮女們說:「大王,就在王子出生的這一天,婆羅痆斯城裡爆發了大規模的械鬥,所以應該為他取名為『戰生』。」 於是,孩子就被取名為「戰生」。
། རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པས་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དུ་འཇུག་སྟེ། གཞོན་ནུ་ཀ་ཤི་མཛེས་ཕ་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པས་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་མཐོང་ངོ་།། མཐོང་ནས་ཀྱང་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་ཀྱང་ཡབ་འདས་ན་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་ཞིང་བདག་གིས་ཀྱང་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པས་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དུ་བཅུག་ནས་དམྱལ་བར་གཞོལ་བར་འགྱུར་གྱིས། མ་ལ་བདག་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས་དེ་ཕའི་དྲུང་དུ་སོང སྟེ་རྐང་པ་ལ་གཏུགས་ཏེ་སྨྲས་པ།ཡབ་གནང་བར་མཛད་དུ་གསོལ། བདག་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མ་མཆིས་པར་རབ་ཏུ་འབྱུང་ལགས་སོ།། དེས་སྨྲས་པ། བུ་གང་གི་དོན་དུ་མཆོད་སྦྱིན་མཆོད་པར་བྱེད། སྦྱིན་སྲེག་སྲེག་པར་བྱེད། དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་གདུང་བར་བྱེད་པའི་རྒྱལ་སྲིད་ ཁྱོད་ཀྱི་ལག་ཏུ་འོངས་ན་ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱལ་སྲིད་སྤངས་ཏེ་རབ་ཏུ་འབྱུང་།དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་སྨྲས་པ། ནགས་ན་ཤིང་ཤུན་རྩཝ་གྱོན་ཞིང་།། རྩ་བ་འབྲས་བུ་འཆའ་བ་དང་།། གདུག་པ་རྣམས་དང་ནི།། ལྷན་ཅིག་གནས་པ་མཆོག་ལགས་ཀྱི།། འཇིག་རྟེན་ཕ་ རོལ་འཇིག་བྱེད་པའི།། མཁས་པས་རྒྱལ་སྲིད་སླད་དུ་ནི།། གསོད་དང་བཅིང་དང་རྡེག་པ་དག། བགྱིད་པ་དེ་ལྟ་མ་ལགས་སོ།། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། གཞོན་ནུ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག། ཁྱོད་ནི་ངའི་བུ་གཅིག་པ་སྡུག་པ། ཡིད་དུ་འོང་བ། བཟོད་པ། མི་མཐུན པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ།ང་ཤི་བར་གྱུར་ན་མི་འདོད་བཞིན་དུ་ཁྱོད་དང་འབྲལ་གྲང་། གསོན་བཞིན་དུ་ལྟ་ག་ལ་བཏང་། གཞོན་ནུ་ཀ་ཤི་མཛེས་སྨྲས་པ། ཡབ་གལ་ཏེ་གནང་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས། གལ་ཏེ་མི་གནང་ན་འཚལ་མ་ཡང་མི་འཚལ། ཕྱག་ཡང་མི་འཚལ་ ལོ།། དེ་ན་གཞོན་ནུ་ཀ་ཤི་མཛེས་ཉི་མ་གཅིག་ཀྱང་ཟན་གཅད་པ་བྱས་པ་ནས། གཉིས་དང་། གསུམ་དང་། དྲུག་གི་བར་དུ་ཟན་གཅད་པ་བྱས་སོ།། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་གྱིས་གཞོན་ནུ་ཀ་ཤི་མཛེས་དགའ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། བུ་གཞོན་ནུ ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག།ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་དཀའོ།། རབ་ཏུ་དབེན་པར་བྱ་དཀའོ།། གཅིག་པུ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་དགའ་བར་བྱ་དཀའོ།། གནས་མལ་དགོན་པ་ནགས་ཁྲོད་རི་དྲུང་དང་བས་མཐའ་དག་ཏུ་གནས་པས་མནགས་དཀའོ།
施捨國王以正法與非正法治理國家,童子迦尸悅目看到了這一切,他心想:「我父親以正法與非正法治理國家,如果我將來繼承王位,也會像他一樣,最終墮入地獄。」於是,他來到父王面前,頂禮雙足,說道:「父王,請您允許我出家修行!」 國王問道:「我的孩子,你為什麼要放棄即將到手的王位,捨棄榮華富貴而出家修行呢?要知道,爲了維護這個國家,需要舉行各種祭祀儀式,需要付出巨大的努力才能治理好它啊!」 迦尸悅目王子用偈頌回答道: 「身披樹皮與草葉, 以樹根果實為食, 與鹿群為伴, 遠離塵世喧囂, 這才是真正的解脫! 爲了那虛幻的王位, 那些所謂的智者, 不惜殺生、囚禁、傷害他人, 我絕不願做這樣的事!」 國王說道:「我的孩子,你是我的獨子,你聰明伶俐、善解人意,對我百依百順,我怎麼會捨得讓你出家呢?如果我死了,我們不得不分離,這已經讓我非常痛苦了,你怎麼能在我活著的時候就離開我呢?」 迦尸悅目王子說:「父王,如果您同意我出家,那再好不過了;如果您不同意,我也不會強求,但我也不會進食。」 於是,迦尸悅目王子開始絕食,他一天只吃一餐,後來兩天一餐、三天一餐,以此類推,最後完全斷食。 施捨國王無奈,只好對迦尸悅目王子說:「我的孩子,你要知道,修行是非常困難的:克制慾望很難,遠離塵世很難,獨處靜修很難,在荒無人煙的森林、山谷、樹下修行更難……
། གཅིག་པུ་ དགོན་པར་གནས་པ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལོ།། ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་གདུག་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པར་བྱ་དགོས་སོ།། ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་གཞན་གྱིས་བྱིན་པས་འཚོ་བར་བྱ་དགོས་སོ།། ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་མིའི་འདོད་པ་དག་ལས དབེན་པར་བྱ་དགོས་སོ།། ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་མིའི་དགའ་བ་དང་། རྩེད་མོ་དག་ལས་དབེན་པར་བྱ་དགོས་སོ།། བུ་གཞོན་ནུ་ཁྱོད་ཚུར་ཤོག། འདི་ཉིད་དུ་འདུག་ལ་རྒྱལ་ཚབ་བྱོས་ཏེ་འདོད་པ་དག་ལ་ཡང་སྤྱོད་ཅིག། སྦྱིན་བདག་ཀྱང་བྱིན་ཅིག། བསོད་ནམས་དག ཀྱང་བྱོས་ཤིག།དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་ཀྱང་གཞོན་ནུ་ཀ་ཤི་མཛེས་དགའ་ཅང་མི་སྨྲའོ།། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་གྱིས་བཙུན་མོ་དང་། བློན་པོ་དང་། མདུན་ན་འདོན་ལ་བསྒོ་བ། ཤེས་ལྡན་དག་རེ་ཞིག་གཞོན་ནུ་སློང་ཤིག། ལྷ་བཀའ་བཞིན་འཚལ་ཞེས་བཙུན་མོ་དང་། བློན་ པོ་དང་།མདུན་ན་འདོན་རྣམས་གཞོན་ནུ་ཀ་ཤི་མཛེས་དགའ་གང་ན་བ་དེར་དོང་སྟེ་ལྷགས་ནས་གཞོན་ནུ་ཀ་ཤི་མཛེས་དགའ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། སྲས་གཞོན་ནུ་མཁྱེན་པར་མཛོད་ཅིག། ཁྱོད་ནི་ཤིན་ཏུ་གཞོན་པ་བདེ་བ་བཞེད་པས་སྡུག་བསྔལ་མི་མཁྱེན་ཏེ། ཚངས་ པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་དཀའོ།། རབ་ཏུ་དབེན་པར་བགྱི་དཀའོ།། གཅིག་པུ་ཉིད་ལ་མངོན་པ་དགའ་བར་བགྱི་དཀའོ།། གནས་མལ་དགོན་པ་ནགས་ཁྲོད་རི་དྲུང་དང་། བས་མཐའ་དག་ཏུ་གནས་པས་མནགས་དཀའོ།། གཅིག་པུ་དགོན་པར་གནས་པ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལོ།། ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་གདུག་པ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པར་བགྱི་འཚལ་ལོ།། ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་གཞན་གྱིས་བྱིན་པས་འཚོ་བར་བགྱི་འཚལ་ལོ།། ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་མིའི་འདོད་པ་དག་ལས་དབེན་པར་བགྱི་འཚལ་ལོ།། ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་སྲིད འཚོའི་བར་དུ་མིའི་དགའ་བའི་རྩེད་མོ་རྣམས་ལས་དབེན་པར་བགྱི་འཚལ་ལོ།། སྲས་གཞོན་ནུ་ཁྱོད་ཚུར་སྤྱོན། འདི་ཉིད་དུ་བཞུགས་ལ་རྒྱལ་ཚབ་མཛོད་དེ། འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་ཅིག། སྦྱིན་པ་དག་ཀྱང་སྩོལ་ཅིག། བསོད་ནམས་དག་ཀྱང་གྱིས་ཤིག་ཅེས དེ་སྐད་སྨྲས་པ་ན།གཞོན་ནུ་ཀ་ཤི་མཛེས་དགའ་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འདུག་གོ།
獨自一人居住在寺院,也是非常痛苦的事情啊!你將不得不與野獸為伴,度過一生;你將不得不依靠他人的施捨,維持生活;你將不得不遠離世俗的慾望,度過一生;你將不得不放棄人間的歡樂和娛樂,度過一生。我的孩子,你還是回來吧!留在這裡繼承王位,享受榮華富貴,佈施四方,積累功德吧!」 儘管國王苦苦哀求,但迦尸悅目王子始終一言不發。 於是,施捨國王召來王后、大臣和侍從,吩咐道:「你們再去勸勸王子吧!」 王后、大臣和侍從等人領命后,一起來到迦尸悅目王子麵前,說道:「王子殿下,您還年輕,貪戀安逸享樂,不懂得人世間的疾苦,所以您無法體會到修行是多麼的艱難!克制慾望很難,遠離塵世很難,獨處靜修很難,在荒無人煙的森林、山谷、樹下修行更難…… 獨自一人居住在寺院,也是非常痛苦的事情啊!您將不得不與野獸為伴,度過一生;您將不得不依靠他人的施捨,維持生活;您將不得不遠離世俗的慾望,度過一生;您將不得不放棄人間的歡樂和娛樂,度過一生。王子殿下,您還是回來吧!留在這裡繼承王位,享受榮華富貴,佈施四方,積累功德吧!」 儘管他們苦苦哀求,但迦尸悅目王子始終一言不發。
། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་གྱིས་གཞོན་ནུ་ཀ་ཤི་མཛེས་དགའ་དང་ལྷན་ཅིག་རྡུལ་ཁྲོད་ན་རྩེ་རྩེ་བའི་བློན་པོའི་བུ་རྣམས་དང་། མདུན་ན་འདོན་གྱི་བུ་རྣམས་དང་། གཞན་ཡང་གཞོན་ནུ་རྣམས་ལ་བསྒོ་བ་གཞོན་ ནུ་དག་ཚུར་རེ་ཞིག་གཞོན་ནུ་ཀ་ཤི་མཛེས་དགའ་སློང་ཤིག།དེ་ནས་བློན་པོའི་བུ་རྣམས་དང་། མདུན་ན་འདོན་གྱི་བུ་རྣམས་དང་། གཞོན་ནུ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་ལས་མཉན་ནས། གཞོན་ནུ་ཀ་ཤི་མཛེས་དགའ་གང་ན་བ་དེར་དོང་སྟེ་ལྷགས་ནས་གཞོན་ནུ་ཀ་ཤི་མཛེས་དགའ་ ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། གཞོན་ནུ་དེས་པ་མཁྱེན་པར་མཛོད་ཅིག། ཁྱོད་ནི་ཤིན་ཏུ་གཞོན་པ་བདེ་བ་བཞེད་པས་སྡུག་བསྔལ་མི་མཁྱེན་ཏེ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་དཀའོ།། རབ་ཏུ་དབེན་པར་བགྱི་དཀའོ།། གཅིག་པུ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་དགའ་བར་དཀའོ།། གནས མལ་དགོན་པ་ནགས་ཁྲོད་རི་དྲུང་དང་།བས་མཐའ་དག་ཏུ་གནས་པས་མནགས་དཀའོ།། གཅིག་པུ་དགོན་པར་གནས་པ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལོ།། ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་གདུག་པ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པར་བགྱི་འཚལ་ལོ།། ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ གཞན་གྱིས་བྱིན་པས་འཚོ་བར་བགྱི་འཚལ་ལོ།། ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་མིའི་འདོད་པ་དག་ལས་དབེན་པར་བགྱི་འཚལ་ལོ།། ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་མིའི་དགའ་བའི་རྩེད་མོ་དག་ལས་དབེན་པར་བགྱི་འཚལ་ལོ།། སྲས་གཞོན་ནུ་ཁྱོད་ཚུར་སྤྱོན། འདི་ཉིད་དུ བཞུགས་ལ་རྒྱལ་ཚབ་མཛོད་དེ།འདོད་པ་དག་ལ་ཡང་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་ཅིག། སྦྱིན་པ་དག་ཀྱང་སྩོལ་ཅིག། བསོད་ནམས་དག་ཀྱང་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ན། གཞོན་ནུ་ཀ་ཤི་མཛེས་དགའ་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འདུག་གོ།། དེ་ནས་བློན་པོའི་བུ་རྣམས་དང་། མདུན་ན་འདོན་གྱི་བུ་ རྣམས་དང་།གཞོན་ནུ་རྣམས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ལྷ་མཁྱེན་པར་མཛོད་ཅིག། གཞོན་ནུ་དེས་པ་ཀ་ཤི་མཛེས་དགའ་གུམ་ན་ཅི་རུང་། འདི་ལྟར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ བསྔགས་པ་ལགས་ཏེ།གལ་ཏེ་དེ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བར་གྱུར་ན་གསོན་པོར་དེ་ལ་གཟིགས་པར་འགྱུར་རོ།
然後,凈飯王與眾多在沙土中嬉戲的年輕的迦毘羅衛人——大臣的兒子、侍從的兒子,以及其他的年輕人——說道:「年輕人,你們每個人都去勸說迦毘羅衛人悉達多吧。」然後,大臣的兒子、侍從的兒子,以及其他的年輕人聽了凈飯王的話,便前往悉達多所在的地方,來到他身邊對他說:「朋友,請您憐憫我們,您如此年輕,享受著快樂,不瞭解痛苦,想要持戒修行是困難的,想要遠離欲樂是困難的,想要獨自一人精進是困難的,想要居住在遠離塵囂的森林、山谷等一切地方是困難的,獨自一人居住在寺院也是痛苦的。希望您在世期間與我們一起享受快樂吧,希望您在世期間享受他人供養的生活吧,希望您在世期間不要遠離人們的欲樂吧,希望您在世期間不要遠離人們的娛樂吧。年輕的王子,請您回來吧,留在這裡做太子,盡情享受欲樂吧,佈施吧,積累功德吧。」悉達多一言不發,保持沉默。然後,大臣的兒子、侍從的兒子,以及其他的年輕人回到凈飯王那裡,對他說:「大王,悉達多王子就算死了也無所謂,像這樣出家是智者所讚歎的,如果他能夠生起歡喜心,活著的時候您就能見到他了。」
། གལ་ཏེ་མངོན་པར་དགའ་བར་མ་གྱུར་ཏེ། སླར་ཡང་དྲང་སྲོང་རྣམས་ལས་ལོག་པར་གྱུར་ན་བུའི་གནས་ནི་ཕ་དང་མ་མ་ལགས་པ་གཞན་གང་དུ་མཆི་བར་འགྱུར། རྒྱལ་ པོ་ཚངས་སྦྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ།གཞོན་ནུ་དག་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་གནང་བར་བྱའོ།། དེ་ནས་བློན་པོའི་བུ་རྣམས་དང་། མདུན་ན་འདོན་གྱི་བུ་རྣམས་དང་། གཞོན་ནུ་རྣམས་གཞོན་ནུ་ཀ་ཤི་མཛེས་དགའ་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། གཞོན་ནུ་ཀ་ཤི་མཛེས་དགའ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་ སོ།། གཞོན་ནུ་དེས་པ་མཁྱེན་པར་མཛོད་ཅིག། རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་གནང་སྟེ་གཞོན་ནུ་ད་ནི་དེའི་དུས་མཁྱེན་པར་མཛོད་ཅིག། དེ་ནས་གཞོན་ནུ་ཀ་ཤི་མཛེས་དགའ་བཅུད་ཀྱི་ཁུ་བའི་རིམ་གྱིས་ལུས་ཀྱི་མཐུ་དང་། སྟོབས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་དེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ནས་བྱུང ནས་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་།། དེས་བརྩོན་པ་དང་། འབད་པ་དང་། བརྩལ་བ་བྱས་པས་འདོད་པ་རྣམས་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱས་ནས་བྱམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་སྟེ། དེ་ཤིན་ཏུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བརྩེ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ནས། དེའི བྱམས་པ་དེས་ནི་གདུག་པ་རྣམས་ཀྱང་བསྟི་གནས་སུ་འདྲིས་པར་གྱུར་ཏེ།གནོད་པ་མི་བྱེད་པས་དེའི་མིང་བཟོད་པ་སྨྲ་བ་བཟོད་པ་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ།། ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་ཤི་ནས་འཐབ་མོ་སྐྱེས་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བཞག་སྟེ། དེ་ཆོས་དང་ཆོས་ མ་ཡིན་པས་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དུ་འཇུག་གོ།། དྲང་སྲོང་བཟོད་པ་སྨྲ་བས་སྨྲས་པ། མཁན་པོ་བདག་གི་ལུས་ནི་ཁ་ཟས་དང་བཏུང་བས་བསྐྱེད་པས་དགོན་པའི་སྨན་གྱིས་འཚོ་བར་རྔོ་མི་ཐོག་གིས་གྲོང་མཐར་གནས་སུ་མཆི་ལགས་སོ།། དེས་སྨྲས་པ། བུ་གྲོང་ངམ་དགོན་པར་གནས ཀྱང་རུང་སྟེ།དྲང་སྲོང་རྣམས་ནི་དབང་པོ་རྣམས་སྲུང་བར་བྱེད་ཀྱིས། སོང་ལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་ཉེ་འཁོར་དུ་སོང་ནས་ལོ་མ་དང་འདབ་མའི་སྤྱིལ་བུ་བྱོས་ལ་གནས་པར་གྱིས་ཤིག། དེ་མཁན་པོ་ལས་ལུང་ཐོབ་ནས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་སོང་སྟེ། ཞི་བའི་གནས་བཙལ་བའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་དུ་རྒྱུ་ཞིང་ རིམ་གྱིས་ཕའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་སོང་སྟེ།དེས་དེར་གནས་བཙལ་བ་ལས་ཞི་བའི་ཕྱོགས་ཤིག་མཐོང་ནས་དེ་དེ་ན་གནས་སོ།
如果他不能生起歡喜心,又從修行人那裡還俗的話,除了父母之外,我們還能到哪裡去哭泣呢?」凈飯王說:「年輕人,如果這樣的話,就隨他去吧。」然後,大臣的兒子、侍從的兒子,以及其他的年輕人來到悉達多所在的地方,對他說:「朋友,請您憐憫我們,您既然已經出家了,就請您以現在為期,好好修行吧。」然後,悉達多王子逐漸斷除對美味佳餚的執著,他的身體力量、精力、勤奮都增長了,他從(巴連弗邑)迦毗羅衛國來到(瓦拉納西)貝拿勒斯,在修行人群中出家了。他精進、努力、不懈地修行,斷除了對欲樂的貪愛,獲得了慈愛的禪定,他對一切眾生都充滿了慈悲,他的慈悲甚至可以感化兇惡的人,讓他們不再傷害眾生,因此他的名字叫做「忍辱者」。 過了一段時間,凈飯王去世了,他通過比武的方式獲得了王位,用正法和非正法來治理國家。忍辱者說:「老師,我的身體是由食物和飲料滋養的,我無法依靠寺院的醫藥生活,我請求到村邊去居住。」他說:「孩子,無論你住在村裡還是寺院,修行人都要守護自己的感官,你去(瓦拉納西)貝拿勒斯附近,找個地方搭個茅草棚居住吧。」他接受了老師的指示,來到(瓦拉納西)貝拿勒斯,爲了尋找一個安靜的地方,他四處遊蕩,漸漸地來到了父親的園林,他在那裡尋找住處,發現了一個安靜的地方,就住在了那裡。
། ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་འཐབ་མོ་སྐྱེས་སོ་གའི་དུས་ལ་བབ་པ་ན་ནགས་ཚང་ཚིང་མེ་ཏོག་གི་ཤིང་རྣམས་ཁ་འབུས་ཤིང་ངང་པ་དང་། ཁྲུང་ཁྲུང་ དང་།རྨ་བྱ་དང་། ནེ་ཙོ་དང་། རི་སྐེགས་དང་། ཁུ་བྱུག་དང་། ཤང་ཤང་ཏེའུ་རྣམས་ཀྱང་སྐད་འབྱིན་པའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་ས་གཞིར་བཙུན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་དོང་ནས་དེས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེར་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་དུབ་པར་གྱུར་ཏེ་གཉིད་ལོག་པ་དང་། བུད་མེད་ནི་མེ་ཏོག་དང་ འབྲས་བུ་ལ་དགའ་བ་ཡིན་པས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེ་ཉིད་ནས་ཕན་ཚུན་དུ་རྒྱུ་བར་བརྩམས་པ་ལས།ཅི་ཙམ་ན་དྲང་སྲོང་བཟོད་པ་སྨྲ་བ་སྤྱོད་ལམ་ཞི་བས་མཐའ་གཅིག་ན་འདུག་པ་མཐོང་ངོ་།། མཐོང་ནས་ཀྱང་བླ་མར་བྱ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་ནས་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ་བསྐོར་ནས་འཁོད་ དོ།། དྲང་སྲོང་བཟོད་པ་སྨྲ་བས་བུད་མེད་རྣམས་མཐོང་ནས་ལྷག་པར་སྤྱོད་ལམ་ཞི་བས་ཆོས་བཤད་པར་བརྩམས་སོ།། ཇི་ཙམ་ན་རྒྱལ་པོ་འཐབ་མོ་སྐྱེས་གཉིད་ཀྱི་སྙོམས་པས་དུབ་པ་ལས་སངས་པ་ན། བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱི་བུད་མེད་མ་མཐོང་ནས། དེས་རལ་གྲི་བླངས་ཏེ བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱི་བུད་མེད་བཙལ་བར་བརྩམས་པ་དང་།ཇི་ཙམ་ན་དྲང་སྲོང་བཟོད་པ་སྨྲ་བ་བསྐོར་ནས་འཁོད་པ་མཐོང་ངོ་།། མཐོང་ནས་ཀྱང་ཕྲག་དོག་བསྐྱེད་དེ། བདག་ཉིད་ཁྲོས་པའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་དྲང་སྲོང་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་བ་དང་། བཙུན་ མོའི་ཚོགས་ཀྱིས་དེ་ཁྲོས་པའི་གནས་སྐབས་མཐོང་ནས་སྐྲག་སྟེ་བྱེར་རོ།། རྒྱལ་པོ་སྙེམས་པ་ཅན་གྱིས་བཟོད་པ་སྨྲ་བ་ལ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་ནང་རྗེ་ཁྱོད་སུ་ཞིག་དེས་སྨྲས་པ། བཟོད་པ་སྨྲ་བའོ།། རྒྱལ་པོ་འཐབ་མོ་སྐྱེས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོ་འཁྲུགས་པ་ལ་ཡང་བཟོད་པ སྨྲ་བར་བདག་ཉིད་ཁས་འཆེ་བ་ཡིན་ནམ།ད་ནི་ཁྱོད་བཟོད་པ་སྨྲ་བ་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་དེས་དེའི་ལག་པ་གཉིས་བཅད་ནས་ཡང་དྲིས་པ། ཁྱོད་སུ་ཡིན། དེས་སྨྲས་པ། བཟོད་པ་སྨྲ་བའོ།
一段時間之後,到了戰勝王外出遊玩的季節,森林裡樹木繁花盛開,天鵝、鶴、孔雀、鸚鵡、杜鵑、畫眉鳥等各種鳥兒都在枝頭鳴叫。他和妃子一起來到這片園林,盡情享受著園林的美麗,直到疲憊不堪,便沉沉睡去。妃子喜歡花果,便獨自一人在園林中游玩,過了一會兒,她看到了獨自一人靜坐的忍辱者,便心生愛慕,走到他身邊,圍繞著他行走。忍辱者看到這些女子,便以平靜的語氣為她們說法。過了一會兒,戰勝王從睡夢中醒來,發現妃子不在身邊,便拿起寶劍,四處尋找。他看到妃子正圍繞著忍辱者行走,便心生嫉妒,怒火中燒,走到忍辱者面前,一把抓住他的手,問道:「你是誰?」他回答說:「我是忍辱者。」戰勝王說:「我生氣的時候,你竟然還自稱『忍辱者』,我要看看你到底是不是真的忍辱!」說完便抓住他的雙手,問道:「你是誰?」他回答說:「我是忍辱者。」
། དེས་དེའི་རྐང་པ་བཅད་ཅིང་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་ རྣམས་ཀྱང་བཅད་པ་དང་།དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་བདག་གི་ལུས་ལ་ནི།། ཏིལ་འབྲུ་ཙམ་དུ་གཏུབ་པ་ཡི།། ལུས་ནི་ཕྱེ་མ་བརྒྱར་གཏུབས་ནས།། ས་ལ་གཏོར་ཀྱང་བཟོད་མི་སྤོང་།། གང་ཕྱིར་བདག་གིས་བྱམས་དགེ་བའི།། སེམས་ནི་རྟག་ཏུ་གོམས་ བྱས་པས།། བུ་སྡུག་ལྟ་བུའི་སྐྱེ་བོ་ལ།། བཟོད་པ་དེ་གཏོང་སྤྲོ་བ་མེད།། ཅེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དབྱངས་དེ་ལྟ་བུས་ཚོར་བ་བསལ་ནས་སྨོན་ལམ་གདབ་པར་བརྩམས་པ། ཇི་ལྟར་རྒྱལ་པོ་འདི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་ཞེན་པའི་བློས་བདག་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་རྨས་ནས་ཡན་ལག་དང ཉིང་ལག་རྣམས་གཏུབས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་བཟོད་པ་དང་དེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་གྱུར་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་རྣམས་བཅོམ་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ན།དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ རལ་གྲིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་རྨེད་ཅིང་ཐོག་མར་དེའི་ཉོན་མོངས་པ་གཅོད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བཏབ་བོ།། དེ་ནས་བཟོད་པ་སྨྲ་བ་ལ་མངོན་པར་དད་པའི་ལྷ་གང་ཡིན་པས་བསམས་པ། རྒྱལ་པོ་སྡིག་ཅན་འདིས་དྲང་སྲོང་འདི་ཉེས་པ་མེད་ཅིང་གནོད་པ་མ་བྱས་པར་རྐང་པ་དང་ལག་པ་དང་ཕྲལ་ཏེ་བོར གྱིས།ཅི་ནས་ཀྱང་བདག་གིས་འདི་ལ་གནོད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས་ཁྲོ་བ་དྲག་པོའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པས་བཟོད་པ་སྨྲ་བའི་མདུན་དུ་འདུག་སྟེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་སྨྲས་པ། འཐབ་སྐྱེས་བུ་དང་བུ་མོར་བཅས།། གཉེན་གྱི་ཚོགས་བཅས་གྲོང་ཁྱེར་དང་།། ལྗོངས་བཅས་འཇིག་ རྟེན་འཚོ་བ་ཀུན།། ཐལ་བར་བགྱི་ཡིས་བཀའ་སྩོལ་ཅིག། དེས་སླར་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། གང་གིས་བདག་ལུས་ལག་པ་རྐང་པ་དང་།། སྣ་དང་ཕྲལ་ནས་མ་རུང་བྱས་གྱུར་པ།། དེ་ལའང་སྡིག་པ་ཅུང་ཟད་མི་འདོད་ན།། ཉེས་མེད་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་སྨོས་ཅི་དགོས། དེ་ནས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་ལྷ་གང་ཡིན་པ་དེས་ཡམས་ཀྱི་ནད་དང་། བྱི་བ་དང་། བྱེ་བ་དང་། ནེ་ཙོ་རྣམས་བཏང་ཞིང་ལྷས་ཆར་མ་ཕབ་པས་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་རྣམས་ཤི་བར་གྱུར་ཏོ།
他砍斷了忍辱者的雙腳,又砍斷了他的雙手和雙耳,忍辱者忍受著痛苦,吟誦道: 假使有人將我的身體, 分割成像芝麻粒那樣, 將我的身體磨成粉末, 然後拋灑到大地之上, 我也不會產生絲毫的嗔恨, 因為我一直以來, 都在修行慈悲與善心, 對於那些如同孩子般無知的眾生, 我不會捨棄對他們的慈悲。 他以這樣的詩句平息了自己的痛苦,並開始發願:這位國王因為貪慾而一次又一次地傷害我,砍斷我的手腳和耳朵,愿我以此功德,斷除一切煩惱,證得無上正等正覺。等到我成佛的時候,要用智慧寶劍,一次又一次地砍斷他的煩惱,最終讓他徹底解脫! 這時,(瓦拉納西)貝拿勒斯城的守護神看到這一幕,心想:這個惡王竟然傷害無辜的修行者,砍斷他的手腳,我一定要懲罰他!他怒火中燒,來到忍辱者面前,用詩句說道: 戰勝啊,我命令你, 立刻燒燬你的妻子兒女, 你的親戚朋友,你的城池和國家, 讓你的整個世界都化為灰燼! 忍辱者回答道: 我的身體被你無辜地砍斷手腳, 割掉耳朵和鼻子, 我對他都沒有絲毫的嗔恨, 更何況是其他無辜的眾生呢? 於是,(瓦拉納西)貝拿勒斯城的守護神降下瘟疫,老鼠、沙子、鸚鵡等災害,並停止降雨,導致百姓大量死亡。
། རྒྱལ་པོས་ལྟས་མཁན་རྣམས་བཀུག་ནས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ཅིའི་ཕྱིར་ལྷ་ཆར་མི་འབེབས་ཤིང བྱི་བ་དང་།བྱེ་བ་དང་། ནེ་ཙོ་རྣམས་རབ་ཏུ་མང་པོར་གྱུར་ལ་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱང་ཤི་བར་གྱུར། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ལྷ་དང་དྲང་སྲོང་བཟོད་པ་སྨྲ་བ་ལ་མངོན་པར་དད་པའི་ལྷ་གང་ལགས་པའི་ལྷ་དེ་རབ་ཏུ་འཁྲུགས་ཏེ། དེ་འཁྲུགས་པས་དེས་ཡམས་ཀྱི་ནད་འདི་ བཏང་ལགས་སོ།། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ། ལྟས་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ལྷ་གཏོར་མ་དང་། མེ་ཏོག་ཕྲེང་དང་། ཡོ་བྱད་རྣམས་ཀྱིས་ལྷ་རབ་ཏུ་འཁྲུགས་པ་མཉེས་པར་འགྱུར་བས་གཏོར་མ་དང་། མེ་ཏོག་ཕྲེང་དང་། ཡོ བྱད་རྣམས་སྦྱར་ལ་ལྷ་དང་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་ཡང་བཟོད་པ་གསོལ་བར་བགྱིའོ།། དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་དྲིལ་སྒྲོགས་སུ་བཅུག་པ། གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་གནས་པའི་ཤེས་ལྡན་དག་ཉོན་ཅིག། སྐྱེད་མོས་ཚལ་ན་གནས་པའི་ལྷ་དྲང་སྲོང་བཟོད་པ་སྨྲ་བ་ལ་མངོན་པར་དད་པ་དེས ཡམས་ཀྱི་ནད་བཏང་ཞིང་དེས་ཆར་མི་འབེབས་པ་དང་།བྱི་བ་དང་། བྱེ་བ་དང་། ནེ་ཙོ་རྣམས་རབ་ཏུ་མང་པོར་བྱས་ཏེ་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཀྱང་ཤི་བར་གྱུར་གྱིས། ཡམས་ཀྱི་ནད་དེ་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཅག་སང་གཏོར་མ་དང་། མེ་ཏོག་ཕྲེང་དང་། ཡོ་བྱད་རྣམས་དང་ ཆས་ཏེ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེར་དེང་ལ་མཆོད་པ་བྱོས་ཤིག།སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ནུབ་མོ་ནས་གཏོར་མ་དང་། མེ་ཏོག་ཕྲེང་དང་། ཡོ་བྱད་རྣམས་སྟ་གོན་བྱས་ཏེ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེར་རྒྱལ་པོ་དང་། བཙུན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དོང་ངོ་།། དེ་ནས་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཆེན་པོས་ལྷ་དེ་ ལ་བརྟེན་ནས་དགེ་སྦྱོང་དང་།བྲམ་ཟེ་དང་། བཀྲེན་པ་དང་། ཕོངས་པ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པ་དག་བྱིན་ནས་ལྷའི་གནས་སུ་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་བྱས་ཏེ་ལྷ་དེ་ལ་ཡང་བཟོད་པར་གསོལ་ཏོ།། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དྲང་སྲོང་བཟོད་པ་སྨྲ་བའི་དྲུང་དུ་སོང་ནས་རྐང་པ་ལ་གཏུགས་ཏེ་བཟོད་པ་ གསོལ་བར་བརྩམས་པ།དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་བདག་གིས་ཡུལ་ཞིག་ལ་ལྷག་པར་ཞེན་པས་ཁྲོ་བའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་གནོད་པ་བགྱིས་པ་བཟོད་པར་གསོལ་ལོ།
戰勝王召集占卜師們,問道:「 wise men,為什麼天不下雨,老鼠、沙子、鸚鵡氾濫成災,百姓大量死亡?」 占卜師們回答說:「大王,因為您冒犯了守護忍辱者的神明,所以他才降下瘟疫,停止降雨,並帶來老鼠、沙子、鸚鵡等災害。」 戰勝王問道:「 wise men,我該如何平息神的憤怒呢?」 占卜師們回答說:「大王,您可以準備祭品、花環和供品,去向神明和忍辱者懺悔道歉。」 於是,戰勝王在(瓦拉納西)貝拿勒斯城中發佈公告:「居住在(瓦拉納西)貝拿勒斯城中的臣民們,請注意!因為我冒犯了守護忍辱者的神明,所以他才降下瘟疫,停止降雨,並帶來老鼠、沙子、鸚鵡等災害,導致百姓大量死亡。爲了平息瘟疫,你們明天帶上祭品、花環和供品,到園林中去祭祀神明和忍辱者吧!」 百姓們從那天晚上就開始準備祭品、花環和供品,第二天,他們跟隨國王和王妃一起來到園林中,向神明祈求 forgiveness,並供奉了大量的祭品。然後,他們又來到忍辱者面前,向他懺悔道歉。戰勝王跪在忍辱者面前,抱住他的雙腳,說道:「偉大的修行者啊,我因為貪戀女色,一時糊塗,傷害了您,請您原諒我的罪過吧!」
། བཟོད་པ་སྨྲ་བས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཟོད་དོ།། སུས་འཚལ། དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་སྨྲས་པ། ལུས་ལ་མཚོན་གྱིས་འདེབས་པ་ནའང་།། བདག་ནི་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་བྱམས།། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཡིད་མི་ཆེས་ན།། བདག་གི་ཁྲག་འཛག་པ་ལ་ལྟོས།། དེའི་ཁྲག་འོ་མའི་ཐིགས་པར་འཛག་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་རྒྱལ་པོ་སྡིག་པའི་ལས་བྱེད པ་དེ་ལ་བསྟན་ན།འོན་ཀྱང་ཡིད་ཆེས་པར་མ་གྱུར་ནས་དེས་ཡང་སྨྲས་པ། དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་བཟོད་པར་གསོལ་ལོ།། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཟོད་དོ།། སུས་འཚལ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་གཏུབས་པའི་གནས་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཞག་ནས་ བདེན་པ་གསོལ་བའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་གི་ལུས།། གཏུབས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ཡི།། ཞེ་སྡང་འདི་ལྟར་ཡོད་མིན་ན།། བདག་ལུས་ཇི་ལྟར་སྔོན་བཞིན་ཤོག། དེས་བདེན་པའི་ཚིག་གསོལ་བས་ལུས་སྔོན་གྱི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཏོ།། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཡ་མཚན་གྱིས་མིག་ཕྱེ་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མའོ་ཆོས་ལ་ལེགས་གནས་པས།། ཀྱེ་མ་བརྟུལ་ཞུགས་འདི་གྲུབ་སྟེ།། ལུས་ལ་གཏུབ་པར་བྱེད་པ་ན།། ཁྱོད་ལ་མི་དགའ་ཅི་ཡང་མེད།། རྒྱལ་པོ་འཐབ་མོ་སྐྱེས་བཙུན་མོ་དང་། བློན་པོ དང་།གྲོང་མི་དང་། ཡུལ་མི་དང་བཅས་པས་དྲང་སྲོང་དེའི་རྐང་པ་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་དོང་ངོ་།། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་དྲང་སྲོང་བཟོད་པ་སྨྲ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ།། རྒྱལ་པོ་འཐབ་མོ་སྐྱེས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དགེ་སློང་ཀཽཎྜི་ནྱ་འདི་ཉིད་ ཡིན་ཏེ།ངས་དེ་ལ་བྱམས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་སྨོན་ལམ་དུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བདག་གིས་དེ་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་རྨེད་ཅིང་ཉོན་མོངས་པ་གཅོད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བཏབ་པའི་སྨོན་ལམ་གང་ཡིན་པ་དེའི་དབང་གིས། ད་ལྟར་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ལ་ཆོས་བཤད་ནས་ཡང་ ནས་ཡང་དུ་སྨྲས་སོ།། དགེ་སློང་དག་ད་ལྟ་བས་ན་ལས་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ།
忍辱者回答說:「大王,我原諒你。」 「誰在說話?」 忍辱者吟誦道: 即使你用武器刺傷我的身體, 我依然對一切眾生心懷慈悲, 如果你不相信我的話, 就請看看我的傷口吧! 話音剛落,忍辱者的傷口流出了乳汁。戰勝王雖然親眼目睹了奇蹟,但仍然心存疑慮。他又問道:「偉大的修行者啊,請您原諒我的罪過吧!」 「大王,我原諒你。」 「誰在說話?」 於是,菩薩爲了讓他安心,便指著自己被砍斷的手腳,吟誦道: 大王,你雖然砍斷了我的手腳, 但是我的內心, 沒有絲毫的嗔恨, 如果你相信我的話, 就請讓我的身體恢復原樣吧! 話音剛落,忍辱者的身體便恢復了原樣。 戰勝王驚訝地睜大了眼睛,他吟誦道: 啊!您是如此的慈悲, 啊!您是如此的堅定, 即使身體被砍斷, 您也沒有絲毫的嗔恨。 戰勝王、王妃、大臣、城裡的居民和鄉下的百姓都紛紛跪倒在忍辱者面前,向他頂禮膜拜。 這時,世尊說:「比丘們,你們想知道這位忍辱者是誰嗎?他就是我!那位戰勝王,就是現在的憍陳如比丘。我當時對他生起了慈悲之心,發願說:『愿我以此功德,一次又一次地砍斷他的煩惱,最終讓他徹底解脫!』因為我當時發了這樣的愿,所以現在我仍然在為他講解佛法。」 比丘們,從那時起,我就一直在教導人們要「以忍治嗔」。你們也要學習這種精神,努力修行,最終解脫煩惱,證得阿羅漢果!
། གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྷ་བརྒྱད་ཁྲི་ཆོས་ཀྱི་རོས་ཡང་དག པར་བསྡུས་བདེན་པ་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་བཀོད་པ་དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ཏེ།ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྷ་བརྒྱད་ཁྲི་ཆོས་ཀྱི་རོས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་ཏེ་བདེན་པ་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་བཀོད་ པ་ལ་གཟིགས།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ད་ལྟར་གྱི་འདི་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་དེ། ཇི་ལྟར་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་ངས་འདི་རྣམས་ཚོང་པ་བརྒྱད་ཁྲིར་གྱུར་པ་ན་ཟང་ཟིང་གིས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་ནས་བརྟུལ་ཞུགས་ལྔའི་གཞི་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་བཀོད་པ་ དེ་ཉོན་ཅིག།དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་དེད་དཔོན་གཉིས་ཞིག་བྱུང་སྟེ། ཐམས་ཅད་སྐྱོབ་དང་། ལེགས་གྲུབ་ཅེས་བྱ་སྟེ། རེ་རེ་ལ་ཡང་ཚོང་པའི་འཁོར་བཞི་ཁྲི་བཞི་ཁྲི་ཡོད་དོ།། དེ་ལ་ལེགས་གྲུབ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་ནས་དེ་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་རབ་ ཏུ་བྱུང་སྟེ།དེས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བརྩོན་འགྲུས་ལ་གནས་ནས་མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་མེད་པར་རང་བྱང་ཆུབ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ།། དེའི་ཚོང་པ་དེ་རྣམས་དེད་དཔོན་མ་མཐོང་ནས་ཕན་ཚུན་དུ་བཙལ་བར་བརྩམས་པ་ན། གང་གི་ཚེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མ་རྙེད་པ་དེའི་ཚེ་དེད་ དཔོན་ཐམས་ཅད་སྐྱོབ་ཀྱི་དྲུང་དུ་དོང་ནས་སྨྲས་པ།དེད་དཔོན་དེད་དཔོན་དེས་ནི་བདག་ཅག་ལ་མ་བལྟས་པར་མཆིས་ཏེ། བདག་ཅག་གིས་བཙལ་ན་ཡང་མ་རྙེད་ན་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བགྱི། དེས་སྨྲས་པ། ཡི་བློང་བར་མ་བྱེད་པར་འཁོད་ཅིག་དེད་དཔོན་དེ་བཙལ་ལོ།། དེ་ནས་དེད་དཔོན་ཐམས་ཅད་སྐྱོ་བ་ཚོང་པ་བརྒྱད་ཁྲིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ནས། དེད་དཔོན་ལེགས་གྲུབ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དང་། འདུག་གནས་དང་། དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་སུ་བཙལ་བར་བརྩམས་པ་ན་དེས་དེ་མཐོང་ནས་དྲིས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་ཚོང་པ་རྣམས་སྤངས་ཏེ་རབ ཏུ་བྱུང་།བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་དག་ནི་ལུས་ཀྱིས་ཆོས་འཆད་ཀྱིས། ངག་གིས་མ་ཡིན་པས་དེད་དཔོན་འཁོར་དང་བཅས་པ་དེ་ལ་འབར་བ་དང་། གསལ་བ་དང་། ཆར་འབབ་པ་དང་། གློག་འབྱིན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་དད་པར་བྱས་སོ།
當佛陀為八萬諸天神宣講妙法,並以四聖諦為綱領,為他們闡釋真理之時,比丘們心中倍感歡喜。他們向佛陀頂禮致敬,並說道:「世尊,您為諸天神宣講妙法,並以四聖諦為綱領,為他們闡釋真理,此舉真是令人讚嘆!」 佛陀說道:「比丘們,這並非我第一次如此說法。過去世中,我曾以商主身份,為八千商人宣講妙法,引導他們修行五戒,最終證得解脫。你們且聽我細細道來。」 「比丘們,過去世中,有兩大商主,一位名叫『一切度』,另一位名叫『善成』。他們各自擁有四萬名商人跟隨。一日,善成商主對解脫之道生起強烈渴望,於是捨棄了財富和地位,出家修行。他獨自一人,精進不懈,最終在沒有師父指導的情況下,證得了無上正等正覺。」 「善成商主出家后,他的商隊失去了領袖,四處尋找他的軌跡。他們找遍了所有地方,卻始終一無所獲。無奈之下,他們來到一切度商主面前,說道:『商主啊,善成商主拋棄了我們,獨自離去。我們四處尋找,卻始終找不到他的下落。請問我們該如何是好?』」 「一切度商主說道:『不要灰心,我這就去尋找他。』」 「於是,一切度商主率領著八千名商人,走遍了山林、園林和苦行林,終於找到了善成商主。他問道:『你為何要拋棄你的商隊,選擇出家修行?』」 「善成商主回答說:『我之所以出家,是因為我找到了真正的解脫之道。』爲了度化一切度商主及其商隊,他展現了種種神通,令他們眼見為實,心悅誠服。
། དེས་ཚོང་པ་བརྒྱད་ཁྲི་པོ་དེ་ ཟང་ཟིང་གིས་བསྡུ་བས་བསྡུས་ནས་སྨྲས་པ།འདིའི་ཕྱིར་བྱ་བ་བྱོས་ཤིག། འདི་ལ་བྱ་བ་བྱས་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྲས་བུ་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ།། དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་བྱ་བ་རྣམ་པ་དུ་མ་བྱས་སོ།། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་དེད་དཔོན་ཐམས་ཅད་ སྐྱོབ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ།། ཚོང་པ་བརྒྱད་ཁྲི་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ལྷ་བརྒྱད་ཁྲི་པོ་འདི་དག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་ཡང་ངས་ཟང་ཟིང་གིས་ཉེ་བར་བསྡུས་ནས་བརྟུལ་ཞུགས་ལྔའི་གཞི་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་བཀོད་དོ།། འདི་དག་ད་ལྟར་ཡང་ངས་ཆོས་ཀྱི་རོས་ཡང་དག པར་བསྡུས་ནས་བདེན་པ་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་བཀོད་དོ།། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་ལས་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་ཡིན་ལ། གཅིག་ཏུ་དཀར་བ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་དཀར་བ་ཡིན་ལ། འདྲེན་མ་རྣམས་ཀྱི་ནི་འདྲེན་མ་ཡིན་པས ཞེས་བྱ་བ་ནས་དགེ་སློང་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ།
他們用商人的方式規勸了那八萬商人,說道:「你們應當這樣做,這樣做的話,一定會獲得圓滿的果報。」 他們便用各種各樣的方式勸導眾人。 比丘們,你們認為如何?那時的一切度商主,就是現在的我。當時的八萬商人,就是現在的八萬諸天。那時,我以商人的方式勸導他們,併爲他們闡釋五戒的內涵。如今,我以四聖諦為綱領,為他們宣講妙法,引導他們走向解脫。 比丘們,由此可知,造作黑業,其果報必然是痛苦的;造作白業,其果報必然是快樂的;造作善惡夾雜的業,其果報也是苦樂參半的。(從「比丘們,由此可知…」開始,一直到「比丘,你應當依教奉行」為止的內容,與之前佛陀講述的其他經文內容相同,因此此處省略。)
། གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྔ་སྡེའི་དགེ་སློང་རྣམས་འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པ་ནས་བཏོན་ཏེ་དབང་པོ་དང་། སྟོབས་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་བགོ་བཤའ་མཛད ནས།དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རོས་ཚིམ་པར་མཛད་པ་དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ཏེ་ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྔ་སྡེའི་དགེ་སློང་རྣམས་འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པ་ནས་བཏོན་ཏེ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ རོས་ཚིམ་པར་མཛད་པ་ལ་གཟིགས།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟར་ད་ལྟར་ང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ། ཞེ་སྡང་དང་བྲལ། གཏི་མུག་དང་བྲལ་ཞིང་། སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ པ་དང་།སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་རྣམས་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཅིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བརྙེས་ནས་ལྔ་སྡེའི་དགེ་སློང་རྣམས་འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པ་ནས་བཏོན་ཏེ་དམ་པའི་ཆོས་ ཀྱི་རོས་ཚིམ་པར་མཛད་པ་དེ་ལ་ངོ་མཚར་ཅི་ཞིག་ཆེ།འདས་པའི་དུས་ན་ང་འདོད་ཆགས་དང་བཅས། ཞེ་སྡང་དང་བཅས། གཏི་མུག་དང་བཅས་ཤིང་། སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་ དང་།ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་རྣམས་ལས་ཡོངས་སུ་མ་གྲོལ་ཏེ། དེད་དཔོན་དུ་གྱུར་པ་ན་ལྔ་པོ་དག་འབྲོག་དགོན་པའི་ལམ་དུ་ཆུ་མེད་པས་སྲོག་དང་བྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དོག་པ་ཉམ་ང་བ་ཐོབ་པ་ན་ལྷ་རྣམས་ལ་བདེན་པ་གསོལ་ནས་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོས་ཆར་ཕབ་པའི་ ཆུས་ཚིམ་པར་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉོན་ཅིག།དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་དེད་དཔོན་ཐམས་ཅད་སྐྱོབ་ཅེས་བྱ་བ་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཚོང་བྱེད་ཅིང་འབྲོག་དགོན་པའི་ལམ་ཆུ་ཆུང་བ་ཞིག་ཏུ་ཞུགས་ནས་རིམ་གྱིས་འབིགས་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དགོན་པར་ཕྱིན་པ་དང་། ཚོང་ པ་དེ་རྣམས་དེར་ཆུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་ཟད་ནས་ཆུ་དང་བྲལ་ཡང་མནགས་ཏེ་དོང་བ་ལས།
當佛陀將五百比丘從輪迴荒野寺院(音譯)帶出后,為他們宣講了有關根、力、覺支等殊勝法門,並以佛法甘露令他們心滿意足。這時,比丘們心中生起了疑惑,便向善于解惑的佛陀請教。 「世尊,您將五百比丘從輪迴荒野寺院(音譯)帶出,並以佛法甘露令他們心滿意足,這真是令人驚歎!」 佛陀說道:「比丘們,如今我已斷盡貪嗔癡三毒,從生老病死、憂悲惱苦等一切苦中解脫出來,成就了一切智,洞悉世間一切事物,並以佛法甘露令五百比丘心滿意足,這有什麼可驚歎的呢?過去世中,我尚未斷盡貪嗔癡,尚在生死輪迴之中。那時,我曾是一名商主,帶領著五百商人途徑輪迴荒野寺院(音譯)。由於途中缺水,我們飽受乾渴之苦。我向諸天神祈求,最終帝釋天降下甘霖,解除了我們的困境。你們且聽我細細道來。」 「比丘們,過去世中,有一位名叫『一切度』的商主,他帶著五百商人外出經商。他們途經輪迴荒野寺院(音譯)時,進入了一條水流湍急的小河。當他們逐漸靠近名為『次第渡』(音譯)的寺院時,河水卻突然乾涸了。他們在沒有水的情況下,艱難前行,最終體力不支,倒在了地上。
ཚོང་ པ་དེ་རྣམས་དེར་ཆུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་ཟད་ནས་ཆུ་དང་བྲལ་ཡང་མནགས་ཏེ་དོང་བ་ལས།ཚོང་པ་ལྔ་ཙམ་ཆུ་མ་རྙེད་པས་ལྷག་པར་ཡི་བློང་བར་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་དག་དེད་དཔོན་ཐམས་ཅད་སྐྱོབ་ཀྱིས་མཐོང་ནས་སྙིང་རྗེས་སེམས་བསྐྱོད་པས་ཁ་གྱེན་དུ་བལྟས་ཏེ་ལྷ་རྣམས་ ལ་གསོལ་བ་བྱ་བར་བརྩམས་པ།ཞི་བ་དང་། ཆུ་ལྷ་དང་། ལུས་ངན་དང་། ཁྱབ་འཇུག་ལ་སོགས་པ་ལྷ་ཤེས་ལྡན་དག་གསོན་ཅིག། བདག་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མཉམ་པར་སེམས་པའི་བདེན་པ་དང་བདེན་པའི་ཚིག་གང་ཡིན་པའི་བདེན་པ་དང་བདེན་པའི་ཚིག་ འདིས་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་ལྷས་ཆར་འབེབས་པར་གྱུར་ཅིག།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐུས་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་གནས་གཡོས་པ་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་ཤེས་པ་མཐོང་བ་ནི་འོག་ཏུ་འཇུག་པ་ཡིན་པས་དེས་བསམས་པ། སུ་ཞིག་གིས་དབང་ཕྱུག་ཆེན་ པོའི་གནས་གཡོས་པར་བྱས་སྙམ་ན།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐུ་ཡིན་པར་མཐོང་ནས་དེས་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་ཆར་གྱི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་དག་ཕབ་སྟེ། དེས་ཚོང་པ་དེ་རྣམས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་འབྲོག་དགོན་པའི་ལམ་ནས་བསྒྲལ་ཏོ།། དགེ་སློང་དེ་ཅི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་དེད་དཔོན་ཐམས་ཅད་སྐྱོབ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ།། ཚོང་པ་ལྔ་པོ་ཆུ་དང་བྲལ་བས་ལྷག་པར་ཡི་བློང་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་ནི་ལྔ་སྡེའི་དགེ་སློང་འདི་དག་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་ཡང་ངས་འདི་དག་ཆུས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་འབྲོག་དགོན་པ་ནས་བསྒྲལ་ཏོ།། ད་ལྟར་ཡང་ངས་འདི་དག དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རོས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པ་ནས་བསྒྲལ་ཏོ།
那些商人因為缺水,都已體力不支,昏倒在地。一位名叫「一切度」的商主看到約有五位商人因缺水而奄奄一息,心中頓生憐憫,便仰天祈禱:「祈求世間一切護法神、水神、龍王以及遍入天,以我一心為眾生著想的真誠之心,降下甘霖,拯救我們!」 菩薩以其願力,撼動了帝釋天的天宮。天帝 Indra(帝釋天)以他遠勝于凡夫的智慧,察覺到此事,便暗自思忖:「是誰有如此大的神力,竟能撼動我的天宮?」 他發現這股力量來自於菩薩的慈悲之心,便降下了一場及時雨,解救了商隊,並幫助他們順利地離開了輪迴荒野寺院(音譯)。 比丘們,你們認為如何?那時的一切度商主,就是現在的我。當時因缺水而奄奄一息的五位商人,就是現在的五比丘。那時,我以甘露之水解救了他們,並將他們帶離了輪迴荒野寺院(音譯)。如今,我以佛法甘露滋養他們的心靈,使他們從輪迴的苦海中解脫出來。
། གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྔ་སྡེའི་དགེ་སློང་རྣམས་འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པ་ནས་བཏོན་ནས་དབང་པོ་དང་། སྟོབས་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་ཀྱི་བགོ་བཤའ་མཛད པ་དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ནས་ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ།བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྔ་སྡེའི་དགེ་སློང་རྣམས་འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པ་ནས་བཏོན་ནས་དབང་པོ་དང་། སྟོབས་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་རིན་པོ་ ཆེ་རྣམས་ཀྱི་བགོ་བཤའ་མཛད་པ་ལ་གཟིགས།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟར་ད་ལྟར་ང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ། ཞེ་སྡང་དང་བྲལ། གཏི་མུག་དང་བྲལ་ཞིང་། སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་ འདོན་པ་དང་།སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་རྣམས་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཅིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བརྙེས་ནས་ལྔ་སྡེའི་དགེ་སློང་རྣམས་འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པ་ནས་བཏོན་ཏེ། དབང་པོ་དང་། སྟོབས་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱི་བགོ་བཤའ་མཛད་པ་དེ་ལ་ངོ་མཚར་ཅི་ཞིག་ཆེ། འདས་པའི་དུས་ན་ང་འདོད་ཆགས་དང་བཅས། ཞེ་སྡང་དང་བཅས། གཏི་མུག་དང་བཅས་ཤིང་། སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་རྣམས་ལས་ཡོངས་སུ་མ་གྲོལ་ཏེ། དེད་དཔོན་དུ་གྱུར་པ་ན་རང་གི་སྲོག་ཡོངས་སུ་བཏང་ནས་འདི་དག་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ནས་བཏོན་ཏེ་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་ཀྱི་བགོ་བཤའ་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ དེ་ཉོན་ཅིག།དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་ན་དེད་དཔོན་ནོར་གྱི་ཤིང་རྟ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། དེ་ཚོང་པ་ལྔ་ཞིག་དང་ལྷན་ཅིག་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་དོང་བ་ན་དེ་རྣམས་དང་དེད་དཔོན་དེས་ཕན་ཚུན་བཤེས་པའི་གཏམ་སྨྲ་བར་བྱེད་པས་མཛའ་བར་གྱུར་ཏོ།
當佛陀將五百比丘從輪迴荒野寺院(音譯)帶出后,為他們宣講了有關根、力、覺支等殊勝法門,並以此珍貴法寶令他們心滿意足。這時,比丘們心中生起了疑惑,便向善于解惑的佛陀請教。 「世尊,您將五百比丘從輪迴荒野寺院(音譯)帶出,並以根、力、覺支等殊勝法寶令他們心滿意足,這真是令人驚歎!」 佛陀說道:「比丘們,如今我已斷盡貪嗔癡三毒,從生老病死、憂悲惱苦等一切苦中解脫出來,成就了一切智,洞悉世間一切事物,並以根、力、覺支等法寶令五百比丘心滿意足,這有什麼可驚歎的呢?過去世中,我尚未斷盡貪嗔癡,尚在生死輪迴之中。那時,我曾是一名商主,爲了救我的同伴,我甚至不惜犧牲自己的性命,將他們從大海中救出,並與他們分享珍寶。你們且聽我細細道來。」 「比丘們, 過去世中,有一位名叫「財富寶馬」的商主,他與五位商人結伴出海遠航。在航行途中,他們彼此交談,親如兄弟。
། ཇི་ཙམ་ན་མཐར་གྱིས་རྒྱ་མཚོའི་ འགྲམ་དུ་ཕྱིན་ནས་གྲུ་སོ་སོ་སྟ་གོན་བྱས་ནས་འཇུག་པའི་ཚེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེད་དཔོན་ནོར་གྱི་ཤིང་རྟ་ལ་སྨྲས་པ།དེད་དཔོན་བདག་ཅག་ནི་ཁྱོད་དང་བྲལ་ན་དགའ་བར་མི་འགྱུར་ལགས་སོ།། དེས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་འདིར་ཞུགས་ཤིག་དང་གྲུ་དོར་རོ།། དེ་རྣམས་དེར་ཞུགས་པ་ དང་རླུང་ལངས་ནས་སྐྲག་པར་གྱུར་ཏོ།། ནོར་གྱི་ཤིང་རྟས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་མ་འཇིགས་ཤིག། གང་གི་ཚེ་གྲུ་ཞིག་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་བདག་གི་མགུལ་དུ་འཇུས་ཤིག་དང་། བདག་གིས་ཁྱེད་ཅག་གདོན་ཏོ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་བཟོའི་གནས་དང་ལས་ཀྱི གནས་དེ་དང་དེ་དག་ལ་མཁས་པ་ཡིན་པས་དེས་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ཆེན་པོ་ལ་འོས་པ་དག་མཆན་ཁུང་དུ་བཏགས་ནས་གྲུ་ཞིག་པ་ན་དེ་རྣམས་དེད་དཔོན་དེའི་མགུལ་དུ་འཇུས་ནས།དེས་དེ་རྣམས་ལུས་དུ་བཅིང་སྲོག་གི་ལྷག་མ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ལུས་ཏེ་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་ཕྱིན་པར་བྱས་སོ།། དེ་རྣམས་ སྐམ་ལ་ཕྱིན་ཏེ་དེ་བཏང་བ་དང་།དེ་དབུགས་གཏན་ཆད་ནས་ཤིའོ།། དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཆུ་ནས་སྐམ་ལ་ཕྱུང་བ་དང་། ཇི་ཙམ་ན་མཆན་ཁུང་ན་རིན་པོ་ཆེ་ཆེན་པོ་ལ་འོས་པ་དག་མཐོང་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཁྱེར་ཏེ་དོང་ངོ་།། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་དེད་དཔོན་ ནོར་གྱི་ཤིང་རྟ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ།། ཚོང་པ་དེ་རྣམས་ནི་དགེ་སློང་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་ཡང་ངས་འདི་དག་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ནས་བཏོན་ཏེ་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་ཀྱི་བགོ་བཤའ་བྱས་སོ།། ད་ལྟར་ངས་འདི་དག་འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པ་ནས་བཏོན་ནས་དབང་པོ་དང་། སྟོབས་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་ཀྱི་བགོ་བཤའ་བྱས་སོ།། །། འདུལ་བ་གཞི། བམ་པོ་དགུ་བཅུ་རྩ་གསུམ་པ། ཡང་གང་གི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་ཤེས་ཀཽཎྜི་ནྱ་རྒན་པའི་ངང་ལ་འདུག་པ་དེའི་ཚེ་འཁོར་ལ་གདུགས་ལྟ་བུར བྱས་ཏེ་འདུག་གོ།
當他們航行到大海深處時,開始各自準備自己的船隻,打算分別航行。這時,五位商人對財富寶馬商主說道:「親愛的船長,我們實在不願與您分離。」 財富寶馬商主回答道:「如果你們真的不願分離,那就請拋棄你們的船隻,登上我的船吧。」 五位商人聽從了他的建議,登上了他的船。 突然,海上狂風大作,巨浪滔天,五位商人驚恐萬分。 財富寶馬商主安慰他們說:「賢明的同伴們,不必驚慌!如果船隻不幸破碎,你們就緊緊抓住我的脖子,我會盡力帶你們安全抵達彼岸。」 菩薩精通一切工藝技巧,他早已預料到航行的危險,於是將許多珍寶藏在船身的縫隙之中。果然,船隻在狂風暴雨中破裂了。五位商人緊緊抱住財富寶馬商主的脖子,而商主則拼盡全力,用盡最後一絲力氣,將他們帶到了岸邊。 五位商人安全上岸后,精疲力盡的財富寶馬商主也停止了呼吸。 他們將財富寶馬商主的屍體抬到岸上,悲痛萬分。 後來,他們在整理船隻殘骸時,意外地發現了藏在船縫中的珍寶,悲喜交加。 比丘們,你們認為如何?當時的財富寶馬商主就是現在的我,而那五位商人就是現在的五位比丘。那時,我將他們從大海中拯救出來,並將珍寶分給了他們。如今,我將他們從輪迴荒野寺院(音譯)中解救出來,並將根、力、覺支等珍貴佛法傳授給他們。 (編者註:這段經文出自《律藏》根本九十三卷) 後來,當尊者憍陳如長老(佛陀的十大弟子之一)來到佛陀面前時,佛陀便將這段往事講述給他聽。
། དགེ་སློང་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ནས་ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་ཤེས་ཀཽཎྜི་ནྱས་ལས་ཅི་ཞིག་བགྱིས་ན། ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་འཁོར་ལ་གདུགས་ལྟ་བུར་བགྱིས་ཏེ་མཆིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་ཀུན་ཤེས་ཀཽཎྜི་ནྱ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་ཚོགས་རྙེད་པ་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ལུས་ཅན་དག་ལ་འབྲས་བུར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གོང་མ་བཞིན་ནོ།། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་ཁྱིམ་བདག སྡུམས་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ཕྱུག་པ་ནོར་མང་བ།ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ། ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་ལྡན་པ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ་ལ་ནོར་གྱིས་འགྲན་པ་ཞིག་གནས་སོ།། དེའི་ཚེ་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ་འབྱོར་པ་དང་། རྒྱས་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། ལོ་ལེགས་པ། སྐྱེ་བོ་དང་། མི་མང་པོས་རབ་ཏུ་གང་བ་ན་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་ལས་ཇི་ཙམ་ན་ལྟས་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་ཆར་མི་འབབ་བོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ།། རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་གྱིས་རང་གི་ཡུལ་དུ་དྲིལ་སྒྲོགས་སུ་བཅུག པ།ངའི་ཡུལ་ན་གནས་པའི་ཤེས་ལྡན་གྲོང་མི་དག་ཉོན་ཅིག། ལྟས་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་ཆར་མི་འབབ་བོ་ཞེས་བསྟན་གྱིས། དེ་ལ་ཁྱེད་ཅག་ལས་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་ཡོད་པ་དེ་དག་ནི་ངའི་ཡུལ་ན་གནས་པར་གྱིས་ཤིག། གཞན་ནི་ཕྱོགས་ སྣ་ཚོགས་སུ་དེང་ལ་ལོ་བཅུ་གཉིས་འདས་ནས་སླར་ཤོག་ཤིག།དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་སྡུམས་བྱེད་ཀྱིས་མངན་ལ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་ནང་རྗེ་བང་མཛོད་ན་བདག་འཁོར་དང་བཅས་པའི་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་དག་ཡོད་དམ། དེས་སྨྲས་པ། དཔོན་པོ་མཆིས་སོ།། དེ་ནས་ ཁྱིམ་བདག་སྡུམས་བྱེད་འཁོར་དང་བཅས་པ་ནི་འདུག་གོ།
比丘們心中生起了疑惑,便向善于解惑的佛陀請教:「世尊,尊者憍陳如長老做了什麼樣的善行,以致於您在他到來時,特意為他宣講了佛法,並且如同撐開了一把法傘,將我們也一併覆蓋在內呢?」 佛陀回答道:「比丘們,憍陳如長老過去世中積累了殊勝的善根,因此感得了今日之果報……」 (接下來的內容與前文相同,直至「比丘們,你們認為如何?當時的財富寶馬商主就是現在的我,而那五位商人就是現在的五位比丘。那時,我將他們從大海中拯救出來,並將珍寶分給了他們。如今,我將他們從輪迴荒野寺院(音譯)中解救出來,並將根、力、覺支等珍貴佛法傳授給他們。」) 「比丘們,過去世中,在波羅奈城(今印度瓦拉納西)有一位名叫「聚財」的富翁,他家財萬貫,生活奢靡,擁有眾多僕從,並且膝下還有一個英俊的兒子,名叫「聞名」。城中還有一位與他財富相當的富翁,名叫「聞名之子」,常常與聚財一較高下。 「那時,波羅奈城(今印度瓦拉納西)的國王名叫「慈施」,他治國有方,國家繁榮昌盛,百姓安居樂業。然而,有一天,占星師們卻預測說,未來十二年間將滴雨未降。 「慈施國王憂心忡忡,便召集群臣商議對策。他對大臣們說道:「占星師們預測說,未來十二年間將滴雨未降,這可如何是好?你們誰家中有足夠的糧食儲備,能夠度過這漫長的旱災呢?」 「這時,聚財上前稟報道:「尊敬的國王陛下,我的倉庫里儲存了足夠我和家人僕從食用十二年的糧食。」 「國王聽后十分高興,便對他說:「既然如此,你就安心地待在城裡吧,我會派人妥善安置你的家人。至於其他人,就各自逃難去吧,等到十二年旱災過後再回來。」 「於是,聚財和他的家人僕從便留在了城中。
། སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ནི་ཀུན་དུ་དོང་ངོ་།། མུ་གེ་ཆེན་པོ་ཉམ་ང་བ། དགོན་པ་སློང་མོ་པས་ཟས་རྙེད་པར་དཀའ་བ་བྱུང་བ་ལ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་འབྱུང་བ་མེད་པ་ན་རང་སངས་རྒྱས་དམན་པ་དང་ངན་པ་ལ སྙིང་བརྩེ་བ་ཅན།བས་མཐའི་གནས་མལ་བརྟེན་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཡོན་གནས་གཅིག་པུ་དག་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས་དེའི་ཚེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་དང་ཧ་ཅང་ཡང་མི་རིང་བའི་བསྟི་གནས་ཞིག་ཏུ་རང་སངས་རྒྱས་ལྔ་བརྒྱ་གནས་སོ།། གང་གི་ཚེ་མུ་གེའི་དུས་ཀྱི་འཆི་བའི་འཇིགས་ སུ་རུང་བས་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་སྐྲག་ནས་ཀུན་དུ་དོང་བ་དེའི་ཚེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་བསོད་སྙོམས་ཆད་ནས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་འདུས་ཏེ་ཁྱིམ་བདག་སྡུམས་བྱེད་གང་ན་བ་དེར་དོང་ནས་སྨྲས་པ།ཁྱིམ་བདག་ཁོ་བོ་ཅག་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལྔ་བརྒྱ་ལ་བསོད་སྙོམས་རྒྱུན་དུ་སྦྱོར་རམ། དེས་སྨྲས་པ། མངན་ལ་རྨས་ཏེ་བགྱིའོ་ཞེས་དེས་མངན་བྱེད་པའི་མི་ལ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་ནང་རྗེ་བདག་ཅག་གི་བང་མཛོད་ན་བདག་ཅག་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་གང་ཡིན་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་ཡོད་དམ། དེས་སྨྲས་པ། དཔོན་པོ་མཆིས་སོ།། དེ་ནས་རང སངས་རྒྱས་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་རྣམས་ལ་ཁས་བླངས་སོ།། ཁྱིམ་བདག་སྡུམས་བྱེད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལྔ་བརྒྱའི་བསོད་སྙོམས་སྦྱར་ཏོ་ཞེས་རང་སངས་རྒྱས་ལྔ་བརྒྱ་གཞན་དག་གིས་ཐོས་ནས་ཁྱིམ་བདག་སྡུམས་བྱེད་ཀྱི་དྲུང་དུ་དོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་ཁྱིམ་བདག་སྡུམས་བྱེད་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས སོ།། ཁྱིམ་བདག་ཁོ་བོ་ཅག་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལྔ་བརྒྱ་ལ་བསོད་སྙོམས་ཀུན་དུ་སྦྱོར་རམ། དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དག་ཕུལ་ལགས་བཞིན་དུ་ཡང་བསླང་ཅི་འཚལ། ཁྱིམ་བདག་དེ་རྣམས་ཀྱང་གཞན་ཡིན་ལ་བདག་ཅག་ཀྱང་གཞན་ཡིན་ནོ།། དེས་སྨྲས་པ། འཕགས པ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་མངན་ལ་སྨྲས་ཏེ་བགྱིའོ་ཞེས་དེས་མངན་བྱེད་པའི་མི་ལ་སྨྲས་པ།ཀྱེ་ནང་རྗེ་བདག་ཅག་གི་བང་མཛོད་ན་བདག་ཅག་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་སྟོང་པོ་གང་ཡིན་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བཟའ་བ་དང་། བཏུང་བ་ཡོད་དམ། དེས་སྨྲས་པ། དཔོན་པོ་ མཆིས་སོ།
人們四處逃荒, 可怕的饑荒,(使) 乞食的沙門難以找到食物。 那時沒有佛陀出現世間, 只有一位具有慈悲心的獨覺佛, 這位具有大悲心的獨覺佛, 住在一個離波羅奈城(今印度瓦拉納西)不遠的道場里, 他是世間唯一的福田。 當人們因為可怕的饑荒而恐懼奔逃時, 這五百位獨覺佛的福報也耗盡了。 於是他們聚集到一起, 來到聚財的家中,對他說: 「家主,請您慈悲為懷, 供養我們五百位出家人吧!」 聚財回答說: 「好的,請容我詢問管家。」 他便問管家: 「管家,我的倉庫里, 還有足夠我們和這五百位出家人食用十二年的糧食嗎?」 管家回答說:「主人,有的。」 於是,聚財答應供養這五百位獨覺佛。 其他五百位獨覺佛聽聞聚財正在供養五百位獨覺佛的訊息后, 也紛紛來到聚財家中, 對他說:「家主, 您可否也慈悲供養我們五百位出家人呢?」 聚財回答說: 「尊貴的師父們, 我已經在供養五百位出家人了, 你們為何還要另外請求呢? 他們與我非親非故, 而你們與我情同手足啊!」 獨覺佛們說: 「家主,既然如此, 請您還是先詢問一下管家吧。」 於是,聚財又問管家: 「管家,我的倉庫里, 還有足夠我們和這一千位出家人食用十二年的糧食嗎?」 管家回答說:「主人,有的。」
། དེར་རང་སངས་རྒྱས་དེ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་རྣམས་བཞུགས་ཤིག་ཁྱེད་ཀྱི་གདུགས་ཚོད་ཀྱི་དུས་གང་ལགས། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་ཉི་མ་ཕྱེད་མ་ཡོལ་བར་རོ།། དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་སྡུམས་བྱེད་ཀྱིས་སྦྱིན་གཏོང གི་ཁང་པ་རྩིག་ཏུ་བཅུག་ནས་སྦྱིན་གཏོང་གི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པའི་མི་དང་དུས་ཚོད་སྦྲོན་པ་ཡང་བཞག་ནས་དེ་རྣམས་ཉི་མ་རེ་རེ་ཞིང་ལྷགས་ནས་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་དོ།། དགྲ་བཅོམ་པ་སྟོང་པོ་དེའི་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལྷག་པར་མཛེས་པ་མགོ་གདུགས་ལྟར་འདུག པས་འཁོར་དེ་ལ་གདུགས་ལྟར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ།། ཁྱིམ་བདག་སྡུམས་བྱེད་ཀྱི་བུ་མོས་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་དེའི་མགོ་གདུགས་ལྟར་འདུག་ཅིང་ཁ་དོག་རྒྱས་པ་མཆོག་དང་ལྡན་པར་མཐོང་ནས་ཀྱང་ལྷག་པར་དད་པ་སྐྱེས་སོ།། ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་དྲོལ་བབ་པ་དང ལྷས་ཆར་དབབ་པར་བརྩམས་སོ།། དེ་ནས་བུ་མོ་དེས་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་གྱི་སྤྱི་བོར་གདུགས་བཟུང་ནས་ཟན་ཟོས་ཟིན་པ་དང་། རྐང་པ་གཉིས་ལ་གཏུགས་ཏེ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་ཇི་ལྟར་འཕགས་པ་འདི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཅི་འདྲ་བའི་རྣམ་པ་འདི ལྟ་བུ་དག་ཐོབ་པས་འདི་འཁོར་ལ་གདུགས་ལྟ་བུར་བྱས་ཏེ་གནས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཀྱང་འཁོར་ལ་གདུགས་ལྟ་བུར་བྱས་ཏེ་གནས་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བཏབ་བོ།། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། ཁྱིམ་བདག་སྡུམས་བྱེད་ཀྱི་བུ་མོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དགེ་སློང་ཀུན་ཤེས་ཀཽཎྜི་ནྱ་འདི་ཉིད ཡིན་ཏེ།དེ་ན་འདི་གཞོན་ནུ་མར་གྱུར་པ་ན་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་གྱི་གདུགས་བཟུང་ནས་སྨོན་ལམ་དུ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་འདི་ལྟ་བུ་ཐོབ་ནས་འཁོར་ལ་གདུགས་ལྟ་བུར་བྱས་ཏེ་གནས་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བཏབ་བོ།། དེས་ན་ད་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་ཀྱང་འཁོར་ལ་གདུགས་ལྟ་བུར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ།། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་ལས་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཁྱེད་ཀྱིས་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས བྱ་བའི་བར་གོང་མ་བཞིན་དུའོ།
聚財對那些獨覺佛說:「尊貴的師父們,請留步吧!你們何時用齋呢?」 他們回答說:「家主,我們每天中午之前用齋。」 於是聚財吩咐人建造了齋堂,並安排專人負責佈施和計時,他自己每天也親自下廚做飯。 這一千位阿羅漢中,有一位的侍者相貌極為莊嚴,頭頂骨像傘蓋一樣,因此,人們都稱他為「傘蓋」。 聚財的女兒見這位侍者頭頂骨相奇特,並且相貌端嚴,心中生起了極大的敬意。 就這樣過了一段時間,有一天,天空突然烏雲密佈,下起了大雨。 於是,聚財的女兒便為那位侍者撐傘遮雨。當侍者用完餐后,她恭敬地走到侍者面前,頂禮雙足,發願說:「以此善根,愿我將來也能像這位尊者一樣,獲得如此殊勝的功德,成為眾人的依怙,如同傘蓋一般庇護著他們。」 比丘們,你們想想,聚財的女兒是誰呢?她就是現在的憍陳如尊者。那時,她還是個少女的時候,就曾為獨覺佛的侍者撐傘,並且發願希望自己將來也能擁有像他一樣的功德,成為眾人的依怙。 如今,她已經斷盡了一切煩惱,證得了阿羅漢果,成爲了眾人的依怙,如同傘蓋一般庇護著我們。 比丘們,正如我之前所說的,造作惡業的人,必將墮入惡道,感受痛苦的果報……(以下省略,與前文相同) 比丘們,你們應當以此爲鑑,精進修行!
། གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་ཤེས་ཀཽཎྜི་ནྱ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷ་བརྒྱད་ཁྲི་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རོས་ཚིམ་པར་མཛད་པ་དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ནས། ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས པ།བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་ཤེས་ཀཽཎྜི་ནྱ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷ་བརྒྱད་ཁྲི་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རོས་ཚིམ་པར་མཛད་པ་ལ་གཟིགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་གང་གི་ཕྱིར་ད་ལྟར་ང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ། ཞེ་སྡང་དང་བྲལ། གཏི་མུག་དང་བྲལ་ཞིང་། སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་རྣམས་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཅིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཏེ་ཡེ་ཤེས དང་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བརྙེས་ནས་ཀུན་ཤེས་ཀཽཎྜི་ནྱ་ལ་བརྟེན་ཏེ་ལྷ་བརྒྱད་ཁྲི་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རོས་ཚིམ་པར་མཛད་པ་དེ་ལ་ངོ་མཚར་ཅི་ཞིག་ཆེ།འདས་པའི་དུས་ན་ང་འདོད་ཆགས་དང་བཅས། ཞེ་སྡང་དང་བཅས། གཏི་མུག་དང་བཅས་ཤིང་། སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་ དང་།ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་ལས་ཡོངས་སུ་མ་གྲོལ་ཏེ། དུད་འགྲོ་བྱོལ་སོང་གི་ལུས་སུ་སྐྱེས་པ་ན། ཀཽཎྜི་ནྱ་སྲིན་བུ་ཀི་ཏ་ཀར་གྱུར་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྲིན་བུ་ཀི་ཏ་ཀ་བརྒྱད་ ཁྲི་རང་གི་ཤས་ཚིམ་པར་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉོན་ཅིག།དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་ངེས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་གནས་ཏེ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་རུས་སྦལ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེས་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་ཏོ།
當世尊依靠憍陳如而以正法甘露滿足八萬天神的時候,比丘們心中生起了疑惑,便將所有的疑惑稟告給佛陀:「世尊,我們看到您依靠憍陳如尊者而以正法甘露滿足了八萬天神。請您為我們開示其中的緣由。」 世尊說道:「比丘們,我現在已經遠離了貪慾、嗔恨和愚癡,從生、老、病、死、憂愁、悲哀、痛苦和絕望中解脫出來,證得了圓滿的智慧,了知一切萬法,依靠憍陳如便能以正法甘露滿足八萬天神,這有什麼可奇怪的呢?過去,當我還沒有斷除貪慾、嗔恨和愚癡的時候,還身處生死輪迴之中,那時我曾轉生為一隻海龜,依靠名為『積答』的蟲子,滿足了八萬只『積答』蟲子的需求,你們且聽我細細道來。比丘們,過去久遠劫以前,那時我還在積累菩薩資糧,尚未證得無上菩提。我曾轉生為一隻大海龜,成爲了海龜群的首領。
། ཇི་ཙམ་ན་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་གྲུ་བོ་ཆེ་ བསྒྲུབས་ནས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་ཞུགས་ཏེ།དེ་ནས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་བླངས་ནས་སླར་ལོག་པ་ལས་འདི་ལྟར་གྲུ་བོ་ཆེ་ཆུ་སྲིན་ཉའི་རིགས་ཀྱི་ཚན་གྱིས་ཕུག་སྟེ། དེ་ན་ཀུ་ཅོ་ཆེན་པོ་བྱུང་བའི་སྒྲ་དེ་རུས་སྦལ་གྱིས་ཐོས་ནས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ནས་ལངས་ཏེ། དེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་ ནས་སྨྲས་པ།ཤེས་ལྡན་དག་བག་ཚ་བ་བོར་ལ་ཁོ་བོའི་རྒྱབ་ཏུ་ཞོན་ཅིག་དང་ཁོ་བོས་བསྒྲལ་བར་བྱའོ།། དེ་ནས་ཚོང་པ་དེ་རྣམས་ཤི་བ་ལས་སོས་པ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་རུས་སྦལ་གྱི་རྒྱབ་ཏུ་ཞོན་ཏེ། དེས་དེ་རྣམས་ཁྱེར་ནས་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་ཕྱོགས་ཏེ་ཆས་པ་ ན་ཁུར་གྱིས་ཤིན་ཏུ་བཙིར་ཀྱང་བརྩོན་འགྲུས་ལ་གནས་ཤིང་སྙོམ་པ་མ་བསྐྱེད་དེ།དེ་ལུས་དུབ་པས་དེ་རྣམས་ལེགས་པར་བསྒྲལ་ཏེ་མགྲིན་པ་བརྐྱང་ནས་གཉིད་ལོག་གོ།། དེ་དང་ཧ་ཅང་ཡང་མི་རིང་བ་ཞིག་ན་སྲིན་བུ་ཀི་ཏ་ཀ་རྣམས་ཀྱི་ཚང་ཡོད་པས་དེ་ནས་ཀི་ཏ་ཀ་གཅིག་རྒྱུ་ཞིང་སོང་ བ་ན་དྲི་ཚོར་ཏེ་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་བ་དང་།དེ་ནས་ལུས་ཆེན་པོ་དེ་གཉིད་ལོག་པར་མཐོང་ནས་རིངས་པའི་འགྲོས་ཀྱིས་སྲིན་བུ་ཀི་ཏ་ཀའི་ཚང་དུ་སོན་ཏེ། རང་རང་གི་བརྡས་ཀི་ཏ་ཀ་རྣམས་ལ་གོ་བར་བྱས་ནས་སྲིན་བུ་ཀི་ཏ་ཀ་བརྒྱད་ཁྲི་དེད་དེ་རུས་སྦལ་གྱི་དྲུང་དུ་དོང་ངོ་།། དེ་ནས་དེ་གཉིད་ ལོག་སྟེ་ཤི་བ་བཞིན་དུ་སེམས་མེད་པ་ལ་བཟའ་བར་བརྩམས་ཏེ།གང་གི་ཚེ་དེའི་ཤ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལས་ཟོས་ནས་ངལ་བས་དུབ་སྟེ་གཉིད་སྟུག་པོས་ནོན་པས་མ་ཚོར་རོ།
有一天,五百個商人造了一艘大船,航行在大海上。他們在海上獲得了各種珍寶后,便準備返航。 這時,一隻巨大的海怪突然撞擊了他們的船,船體破裂,眼看就要沉沒了。 海龜聽到船隻破裂的巨大聲響,便從海底浮了上來。它游到商人們面前,對他們說:「善良的人們,不要害怕!到我的背上來吧,我會救你們上岸!」 商人們彷彿抓住了救命稻草,紛紛爬上了海龜的背。海龜馱著商人們,朝著海岸的方向游去。儘管背上的貨物十分沉重,但海龜依然竭盡全力,毫不懈怠,最終將商人們安全地送到了岸邊。 海龜將商人們送到岸邊后,便精疲力盡地趴在沙灘上休息。 沒過多久,一群「積答」蟲路過此地,聞到了海龜身上的氣味,便尋著味道找到了它。 這時,海龜已經沉沉地睡著了,對周圍的一切毫無察覺。「積答」蟲的首領看到海龜如此龐大,便立刻回到巢穴,召集了八萬只「積答」蟲,浩浩蕩蕩地向海龜涌去。 它們發現海龜已經睡著了,便毫無顧忌地開始啃食它的身體。 等到它們吃飽喝足,一個個都挺著圓滾滾的肚子,再也無力動彈的時候,海龜依然在沉睡,對發生的一切渾然不知。
། ཇི་ཙམ་གནད་རྣམས་ཀྱི་ཤ་རྣམས་ཟ་བ་དེའི་ཚེ་སད་ན་སྲིན་བུ་ཀི་ཏ་ཀ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལུས་ཡོག་པར་མཐོང་ ནས་དེས་བསམས་པ།གལ་ཏེ་ལུས་བསྒུལ་ལམ་བསྒྱུར་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་འདི་རྣམས་འཆི་བར་འགྱུར་ཏེ། སྲོག་ཆགས་གཞན་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་བས་ནི་སྲོག་དང་བྲལ་ཡང་བླའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། གནད་རྣམས་སུ་ཕུག་ཅིང་ཚིགས་རྣམས་ཕྲལ་བ་ན་སྨོན་ལམ་གདབ་ པར་བརྩམས་པ།ཇི་ལྟར་སྲིན་བུ་ཀི་ཏ་ཀ་བརྒྱད་ཁྲི་པོ་འདི་རྣམས་ལ་ཤ་དང་ཁྲག་གིས་ཚིམ་པར་བྱས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ན་ཡང་དེ་རྣམས་ཆོས་ཀྱི་རོས་ཚིམ་པར་བྱེད་པར་ གྱུར་ཅིག་ཅེས་བཏབ་བོ།། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་རུས་སྦལ་གྱི་གཙོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ།། སྲིན་བུ་ཀི་ཏ་ཀ་དེ་རྣམས་ལ་ལམ་སྟོན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དགེ་སློང་ཀཽཎྜི་ནྱ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ།། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཤ་དང་ཁྲག་གིས་ཚིམ པར་བྱས་པའི་སྲིན་བུ་ཀི་ཏ་ཀ་བརྒྱད་ཁྲི་པོ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ལྷ་བརྒྱད་ཁྲི་པོ་འདི་དག་ཉིད་ཡིན་ཏེ།དེ་ན་ཡང་ངས་རང་གི་ཁྲག་གིས་ཚིམ་པར་བྱས་སོ།། ད་ལྟར་ཡང་ངས་དེ་རྣམས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རོས་ཚིམ་པར་མཛད་དོ།། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་རྣམས་ ཀྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ།
當「積答」蟲啃食海龜身體要害部位的時候,海龜突然甦醒了過來。它心想:「如果我隨意動彈,這些蟲子一定會被我壓死。與其傷害它們的生命,不如捨棄我自己的性命吧!」想到這裡,海龜便強忍著劇痛,任由「積答」蟲啃食自己。 海龜在心中默默發願:「就像我現在用自己的血肉滿足了這八萬只「積答」蟲一樣,希望我將來成就無上正等正覺的時候,也能用佛法甘露令它們獲得究竟解脫!」 比丘們,你們知道嗎?當時那隻海龜就是我,而引導「積答」蟲的那隻蟲子就是現在的憍陳如尊者。我當時用自己的血肉滿足了那八萬只「積答」蟲,而它們就是現在的八萬天神。 我過去用自己的血肉滿足了它們,現在我則用正法甘露令它們心滿意足。 比丘們,有些人因為往昔的惡業而墮入惡道,承受種種痛苦……(此處省略一段與主題無關的內容)…… 比丘們,你們應當以此爲鑑,精進修行!
། གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྔ་སྡེའི་དགེ་སློང་རྣམས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རོས་ཚིམ་པར་མཛད་ནས་འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པ་ནས་བཏོན་ཏེ་ཤིན་ཏུ་མཐར ཐུག་པའི་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཀོད་པ་དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ནས།ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྔ་སྡེའི་དགེ་སློང་རྣམས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རོས་ཚིམ་པར་མཛད་ ནས་འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པ་ནས་བཏོན་ཏེ་ཤིན་ཏུ་མཐར་ཐུག་པའི་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཀོད་པ་ལ་གཟིགས།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟར་ད་ལྟར་ང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ། ཞེ་སྡང་དང་བྲལ། གཏི་མུག་དང་ བྲལ་ཞིང་།སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་རྣམས་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཅིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཏེ་ཡེ་ཤེས་དང་ཤེས་ བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བརྙེས་ནས་ལྔ་སྡེའི་དགེ་སློང་རྣམས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རོས་ཚིམ་པར་མཛད་ནས་འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པ་ནས་བཏོན་ཏེ།ཤིན་ཏུ་མཐར་ཐུག་པའི་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཀོད་པ་དེ་ལ་ངོ་མཚར་ཅི་ཞིག་ཚེ། འདས་པའི་དུས་ན་ང་ འདོད་ཆགས་དང་བཅས།ཞེ་སྡང་དང་བཅས། གཏི་མུག་དང་བཅས་ཤིང་། སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་ལས་ཡོངས་སུ་མ་གྲོལ་ བ་ན།འདི་དག་ལ་རང་གི་ཁྲག་གིས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་བརྟུལ་ཞུགས་ལྔའི་གཞི་རྣམས་ལ་བཀོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉོན་ཅིག། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་རྒྱལ་པོ་རྡོ་རྗེའི་དཔུང་པ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱོར་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སྐྱེ་བོ་དང་མི་མང་པོས་གང་ བ་ན་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དུ་འཇུག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྟེ།རྒྱལ་པོ་དེ་ཡང་དད་པ་བཟང་བ། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཅན། བདག་ལ་ཕན་པ་དང་གཞན་ལ་ཕན་པར་ཞུགས་པ། སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ། ཆོས་འདོད་པ་སྐྱེ་དགུ་ལ་བྱམས་པ། ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པ།
當佛陀用正法甘露令五比丘心滿意足,並將他們從輪迴的牧場中解救出來,安置於究竟圓滿、安樂的涅槃之境時,比丘們心中生起了疑惑。他們來到斷除一切煩惱的佛陀面前,請問道:「世尊,您已經證得了無上正等正覺,並將五比丘從輪迴的牧場中解救出來,安置於究竟圓滿、安樂的涅槃之境。 請問世尊,您對此事有何感想?」 佛陀回答道:「比丘們,我現在已經遠離了一切貪愛、嗔恨和愚癡,從生老病死、憂悲苦惱等一切痛苦中解脫出來,證得了遍知一切的無上智慧。我以正法甘露令五比丘心滿意足,並將他們從輪迴的牧場中解救出來,安置於究竟圓滿、安樂的涅槃之境,對此我沒有任何值得驚訝的。 過去,我還深陷於貪嗔癡的泥潭,飽受生老病死、憂悲苦惱等痛苦的折磨時,曾用自己的血肉供養他人,並以此功德,成就了五種清凈的戒律。 你們且聽我細細道來。 從前,在波羅奈國(今印度瓦拉納西)有一位名叫金剛臂的國王。 他英勇善戰,深受百姓愛戴。 這位國王心地善良,樂善好施,對世間萬物充滿了慈悲之心,並且十分渴望佛法。 他慷慨大方,樂於佈施一切眾生。
ཆོས་འདོད་པ་སྐྱེ་དགུ་ལ་བྱམས་པ། ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པ། ཐམས་ཅད་ ཡོངས་སུ་གཏོང་བ།ཆགས་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ། གཏོང་བ་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པ་སྟེ། དེ་ལྷག་པར་བྱམས་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་གོམས་པས་དེ་ཉིན་གཅིག་ལ་ལན་གསུམ་བྱམས་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་དེ། དེ་བྱམས་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ན། སློང་བའི་སྐྱེ་བོས་ཕོངས་པར་གྱུར་ནས་དེས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་བསྒོ་བ། ཤེས་ལྡན་དག་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་བཞི་རྣམས་སུ་སྦྱིན་གཏོང་གི་ཁང་པ་རྩིག་ཏུ་བཅུག་ལ་དགེ་སྦྱོང་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་། བཀྲེན་པ་དང་། ཕོངས་པ་དང་། ལམ་དུ་འཇུག་པའི་སློང མོ་པ་གང་དག་ཅི་དོན་དུ་གཉེར་བ་དེ་དག་བྱིན་ཅིག།ལྷ་བཀའ་བཞིན་འཚལ་ཟས་དང་། སྐོམ་དང་། གོས་དང་། གནས་མལ་དང་། དབྱིག་དང་། གསེར་དང་། ནོར་བུ་དང་། མུ་ཏིག་དང་། བཻཌཱུརྱ་དང་། མན་ཤེལ་དང་། བྱི་རུ་དང་། ས་ལེ་སྦྲམ་དང་། དངུལ་དང་། རྡོའི་སྙིང་པོ་དང་། སྤུག་དང་། པད་མ་རཱ་ག་དང་། གཡས་སུ་འཁྱིལ་བ་ལ་སོགས་ཏེ་ནོར་མང་པོས་སློང་མོ་པའི་སྐྱེ་བོ་ཚིམ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཕུང་པོར་སྤུངས་སོ།
他渴望佛法,關愛一切眾生,樂於佈施一切,並且毫無貪戀地奉獻一切。他慷慨解囊,尤其精進地修持慈悲心。每日三次,他都會進入慈悲禪定。 有一天,當國王進入慈悲禪定的時候,一位乞丐因為飢餓難耐,便向大臣們請求幫助。大臣們說:「尊貴的先生,國王已經下令在波羅奈國(今印度瓦拉納西)的四座城門口設立佈施帳篷,無論是出家人、婆羅門、貧困者、無依無靠者,還是旅途中的乞丐,只要有所需求,都可以得到佈施。請您耐心等待。」 國王命人在佈施帳篷中堆滿了各種食物、飲料、衣服、 bedding 、金銀珠寶、珍珠瑪瑙、琉璃、水晶、紅寶石、青金石、珊瑚、琥珀、硨磲、綠松石等各種珍寶,以便讓所有前來乞討的人都滿載而歸。
། ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ལྕང་ལོ་ཅན་ནས མདངས་འཕྲོག་པའི་གནོད་སྦྱིན་ལྔ་སྤྱུགས་ཏེ།ཕན་ཚུན་འཕྱན་པ་ལས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ཕྱིན་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བ་ལང་རྫི་དང་། ལུག་རྫི་དང་། རྩཝ་ཐུན་དང་། ཤིང་ཐུན་དང་། ལམ་གྱིས་འཚོ་བ་དང་། ལམ་གོལ་བས་འཚོ་བའི་མི་རྣམས་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ ཁྱེད་ཅག་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་མི་འཇིགས་སམ།ཤེས་ལྡན་དག་གང་གི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་གི་རྒྱལ་པོ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པས་ཉིན་གཅིག་ལ་ལན་གསུམ་དུ་བྱམས་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ཡོད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་འཇིགས། དེ་ནས་དེ་རྣམས་ བྲམ་ཟེའི་ཆ་བྱད་དུ་མངོན་པར་སྤྲུལ་ནས་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་སྒོ་བཞི་རྣམས་སུ་སྦྱིན་གཏོང་གི་ཁང་པ་རྣམས་ལ་བརྟགས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་རྡོ་རྗེའི་དཔུང་པ་བྱམས་པ་ལས་ལངས་པར་ཤེས་ནས་དུལ་བའི་ཆ་བྱད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་སོང་ངོ་།། སོང་ནས་རྒྱལ་བ་དང་ཚེ་སྤེལ་བ་དག་རྒྱལ་པོ་ལ བྱས་ནས་སྨྲས་པ།ལྷ་བདག་ཅག་བཀྲེས་ལགས་ན་གཡར་ཟས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་གཟུང་དུ་གསོལ། རྒྱལ་པོས་བློན་པོ་རྣམས་བཀུག་སྟེ་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་བྲམ་ཟེ་འདི་རྣམས་ཁ་ཟས་བསོད་པས་ཚིམ་པར་བྱོས་ཤིག། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ནི་ཤ་དང་ཁྲག་ འཚལ་ལགས་སོ།། རྒྱལ་པོས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་གལ་ཏེ་ཤ་དང་ཁྲག་གི་འབྱོར་པ་མེད་ན་ཚོང་འདུས་ནས་ཆོས་བཞིན་གྱིས་རྙེད་པའི་ཁྲག་བྱིན་ཅིག། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ལྷ་བདག་ཅག་ནི་མོད་ལ་བཀུམ་པའི་ཤ་དང་ཁྲག་འཚལ་ན། མོད་ལ བཀུམ་པའི་ཤ་དང་ཁྲག་གིས་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་མཛོད་ཅིག།རྒྱལ་པོས་བསམས་པ། གཞན་ལ་གནོད་པ་མ་བྱས་པར་མོད་ལ་བསད་པའི་ཤ་དང་ཁྲག་ག་ལ་རྙེད་ཀྱིས་ཅི་ནས་ཀྱང་འདི་རྣམས་ལ་བདག་གིས་རང་གི་ཁྲག་སྦྱིན་པར་བྱའོ་སྙམ་སྟེ། དེ་ནས་དཔྱད་མཁན་རྣམས་བཀུག་སྟེ་ སྨྲས་པ།ཤེས་ལྡན་དག་ངའི་ཡན་ལག་གི་རྩ་ཐམས་ཅད་ཆོད་ཅིག་དང་། སློང་མོ་པའི་སྐྱེ་བོ་ཚིམ་པར་བྱའོ།། དཔྱད་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ལྷ་མི་ཕལ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་བདག་ཅག་ལྷའི་སྐུ་ལ་མཚོན་གྱིས་མི་འདེབས་སོ།
過了不知多久,廣聞王的兒子——威光王子,驅逐了擾亂人間的五個夜叉。這些夜叉互相爭鬥,來到了波羅奈國(今印度瓦拉納西)。他們看到當地有牧牛人、牧羊人、割草人、砍柴人、以商旅為生的人,以及在路邊乞討為生的人,便對他們說:「先生們,難道你們不害怕我們嗎?」 眾人問道:「為什麼我們要害怕呢?」 夜叉們回答說:「我們的國王慈悲為懷,憐憫一切眾生,他每天都會三次進入慈悲禪定,心繫百姓安危。你們為何還要害怕呢?」 於是,這五個夜叉化身為婆羅門的模樣,來到波羅奈國的四座城門口,觀察佈施帳篷的情況。當他們發現金剛臂國王從慈悲禪定中出來后,便 dressed up like monks 來到國王面前。 他們向國王行禮問候,然後說道:「陛下,我們一路辛苦前來,希望您能賜予我們食物。」 國王於是召集大臣們,吩咐道:「賢明的先生們,請務必讓這些婆羅門吃飽喝足。」 夜叉們說道:「我們只吃新鮮的血肉。」 國王對大臣們說:「賢明的先生們,如果找不到新鮮的血肉,就到市場上高價購買一些吧。」 夜叉們說:「陛下,我們只吃現殺的 新鮮血肉,請您成全。」 國王心想:「不傷害其他生命,到哪裡去找現殺的新鮮血肉呢?看來我只能用自己的血肉來供養他們了。」 於是,國王召集了醫師們,吩咐道:「先生們,請切開我全身的血管,用我的血肉讓這些乞丐們飽餐一頓吧。」 醫師們回答說:「陛下,我們怎麼忍心傷害您的身體呢?爲了這些普通人,我們實在無法對您下手。」
། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བཟོའི་གནས་ དང་ལས་ཀྱི་གནས་དེ་དང་དེ་དག་ལ་མཁས་པ་ཡིན་པས་དེས་རང་ཉིད་ཀྱིས་ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་ལྔ་མཚོན་གྱིས་གཏར་ཏེ།དེ་ནས་རང་གི་ཁྲག་གིས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་དེ་རྣམས་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བཤད་དེ། དེ་ཐོས་པས་གནོད་སྦྱིན་དེ་རྣམས་བརྟུལ་ཞུགས་ལྔའི་གཞི་རྣམས་ལ་ བཀོད་དོ།། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་རྡོ་རྗེའི་དཔུང་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ།། མདངས་འཕྲོག་པའི་གནོད་སྦྱིན་ལྔ་པོ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ལྔ་སྡེའི་དགེ་སློང་འདི་དག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་ཡང་ངས་འདི་རྣམས རང་གི་ཁྲག་གིས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་བརྟུལ་ཞུགས་ལྔའི་གཞི་རྣམས་ལ་བཀོད་དོ།
菩薩精通一切工藝和技藝,他便拿起工具,親自割開自己身體的五處血管,用自己的鮮血餵飽了他們,併爲他們宣講佛法。夜叉們聽聞佛法后,便皈依佛門,開始修行五戒。 比丘們,你們覺得如何?當時的國王金剛臂,就是現在的我。而那五位夜叉,就是眼前的這五位比丘。當時,我用自己的鮮血餵飽了他們,並讓他們皈依佛門,修行五戒。
། ད་ལྟར་ཡང་ངས་འདི་རྣམས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རོས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པ་ནས་བཏོན་ཏེ། ཤིན་ཏུ་མཐར་ཐུག་པའི་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཀོད དོ།། གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྔ་སྡེའི་དགེ་སློང་རྣམས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རོས་ཚིམ་པར་མཛད་ནས་འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པ་ནས་བཏོན་ཏེ་ཤིན་ཏུ་མཐར་ཐུག་པའི་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཀོད་པ་དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ཏེ། ཐེ་ཚོམ ཐམས་ཅད་གཅོད་པ།སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྔ་སྡེའི་དགེ་སློང་རྣམས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རོས་ཚིམ་པར་མཛད་ནས་འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པ་ནས་བཏོན་ཏེ་ཤིན་ཏུ་མཐར་ཐུག་པའི་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་ པ་ལ་བཀོད་པ་ལ་གཟིགས།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འདི་ལྟར་ད་ལྟར་ང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ། ཞེ་སྡང་དང་བྲལ། གཏི་མུག་དང་བྲལ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཡེ་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བརྙེས་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྟེ། ལྔ་སྡེའི་ དགེ་སློང་རྣམས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རོས་ཚིམ་པར་མཛད་ནས་འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པ་ནས་བཏོན་ཏེ་ཤིན་ཏུ་མཐར་ཐུག་པའི་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཀོད་པ་དེ་ལ་ངོ་མཚར་ཅི་ཞིག་ཆེ།ང་འདས་པའི་དུས་ན་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སྡུག་ བསྔལ་བ་དང་།ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་རྣམས་ལས་ཡོངས་སུ་མ་གྲོལ་བ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གོང་མ་བཞིན་དུ་སྟེ། འདི་རྣམས་རང་གི་ཤས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་བརྟུལ་ཞུགས་ལྔའི་གཞི་རྣམས་ལ་བཀོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉོན་ཅིག། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་ གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་རྒྱལ་པོ་བྱམས་པའི་སྟོབས་ཞེས་བྱ་བ་འབྱོར་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སྐྱེ་བོ་དང་མི་མང་པོ་ཡོད་པ་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དུ་འཇུག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྟེ།བྱམས་པའི་བདག་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ཅན་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པ་དང་ལྡན་པ་ ཞིག་ཡོད་དེ།ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ལྕང་ལོ་ཅན་ནས་མདངས་འཕྲོག་པའི་གནོད་སྦྱིན་ལྔ་ཉེས་པ་འགའ་ཞིག་གི་ཕྱིར་སྤྱུགས་ནས།
如今,我以正法甘露滋養他們,將他們從輪迴的曠野中解救出來,安置於究竟圓滿的涅槃之境。 當世尊以正法甘露滿足了五比丘,將他們從輪迴的曠野中解救出來,安置於究竟圓滿的涅槃之境時,比丘們心中生起了疑惑。爲了消除他們的疑惑,他們請問佛陀:「世尊,我們看到您以正法甘露滿足了五比丘,將他們從輪迴的曠野中解救出來,安置於究竟圓滿的涅槃之境,心中感到十分驚訝。」 佛陀回答道:「如今我已遠離貪慾、嗔恨和愚癡,證得了一切智慧,獲得了圓滿的覺悟。我以正法甘露滿足了五比丘,將他們從輪迴的曠野中解救出來,安置於究竟圓滿的涅槃之境,這有什麼可奇怪的呢?想我過去世時,尚且貪慾熾盛,深陷痛苦、煩惱和憂愁的泥潭之中,無法解脫。我曾用自己的血肉餵飽了他們,並讓他們皈依佛門,受持五戒,這難道不更令人驚歎嗎?」 比丘們,過去世時,在波羅奈國(今印度瓦拉納西)有一位慈悲國王,他擁有巨額財富,國土富饒,人民安居樂業。他治理國家,就像慈母呵護自己的孩子一樣,充滿了慈悲和憐憫。 不知過了多久,廣聞王的兒子——威光王子,因為一些過失,從王宮中驅逐了五個夜叉。
ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ལྕང་ལོ་ཅན་ནས་མདངས་འཕྲོག་པའི་གནོད་སྦྱིན་ལྔ་ཉེས་པ་འགའ་ཞིག་གི་ཕྱིར་སྤྱུགས་ནས། དེ་རྣམས་ལྗོངས་དེ་ནས་རྒྱུ་ཞིང་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ཕྱིན་ནས་དེ་རྣམས་ལ་སུས་ཀྱང་གཏོར་ མ་འམ།མེ་ཏོག་ཕྲེང་དང་། ཡོ་བྱད་དག་མ་བྱིན་ནས། དེ་རྣམས་ཁྲོས་པས་ཡམས་ཀྱི་ནད་བཏང་སྟེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཤི་བར་གྱུར་ཏོ།། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་བྱམས་པའི་སྟོབས་ལ་སྨྲས་པ། ལྷ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཏེ་པོར་འགུམ་ལགས་ སོ།། རྒྱལ་པོས་དེ་རྣམས་ལ་བསྒོ་བ། དེང་ལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ཁོ་ནར་དྲིལ་སྒྲོགས་སུ་བཅུག་ལ། ཤེས་ལྡན་དག་རྒྱལ་པོ་བྱམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པ་ལ་ལྷག་པར་རྩོམ་པའི་ཡིད་ཀྱིས་ཉིན་མཚན་འདའ་བར བྱེད་ཀྱིས།དེ་ལ་ཁྱེད་ཅག་གིས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བའི་བྱམས་པ་ཡིད་ལ་བྱོས་ཤིག་དང་། དེ་ལྟ་ན་ཞི་བར་འགྱུར་རོ།། དེ་རྣམས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བའི་བྱམས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ན་མདངས་འཕྲོག་པའི་གནོད་ སྦྱིན་རྣམས་ཀྱིས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་ཉེ་འཁོར་དུ་རྒྱུ་བར་བརྩམས་ན་འཇུག་མ་ནུས་སོ།། དེ་རྣམས་ཀྱིས་འཇུག་མ་ནུས་པས་གླགས་མ་རྙེད་དོ།། གླགས་མ་རྙེད་པས་བ་ལང་རྫི་དང་། ལུག་རྫི་དང་། རྩཝ་ཐུན་དང་། ཤིང་ཐུན་དང་། ལམ་གྱིས་འཚོ་བ་དང་། ལམ་གོལ་བས་འཚོ་བའི་མི་རྣམས་མཐོང ནས་དྲིས་པ།ཤེས་ལྡན་དག་ཁྱེད་ཅག་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་མི་འཇིགས་སམ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། མི་འཇིགས་སོ།། ཅིའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་བདག་ཅག་གི་རྒྱལ་པོ་བྱམས་པའི་སྟོབས་དགོངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་སེམས་པས་སོ།། རྒྱལ་པོ་བྱམས་པའི་སྟོབས་ཅི་ དགོངས།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བའི་བྱམས་པའོ།། དེ་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་པ། འདིར་རྒྱུ་འདིས་ན་ད་ལྟར་བདག་ཅག་གིས་གླགས་མ་རྙེད་དོ་སྙམ་ནས་དེ་རྣམས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་སྒོ་ནས་སྒོར་རྒྱུ་ཞིང་རྒྱལ་པོ་བྱམས་པའི་སྟོབས་ནམ་ཞིག་ མཐོང་སྙམ་མོ།
不知過了多久,廣聞王的兒子——威光王子,因為一些過失,從王宮中驅逐了五個夜叉。 他們遊蕩到波羅奈國(今印度瓦拉納西),卻沒有人施捨給他們食物、花環和任何物品。這五個夜叉心中惱怒,便散播瘟疫,導致波羅奈國的百姓紛紛死去。 大臣們向慈悲國王稟報道:「陛下,波羅奈國的百姓就要死絕了!」 國王詢問緣由后,立即下令在全國範圍內張貼告示,告誡所有的子民:「我日夜都在思考如何利益眾生,你們也要像我一樣,對一切眾生生起慈悲之心。如此一來,災難自然就會平息。」 百姓們聽從國王的教誨,對一切眾生生起慈悲之心。夜叉們感受到人們的慈悲,便無法再進入波羅奈國。 他們找不到機會進入城內,便四處遊蕩,尋找機會。後來,他們遇到了一些牧牛人、牧羊人、割草人、砍柴人、旅人和迷路人,便問道:「朋友們,你們怕不怕我們?」 這些人回答說:「不怕。」 夜叉們問:「為什麼?」 他們回答說:「因為我們的國王——慈悲國王,他心中充滿了慈悲。」 夜叉們又問:「你們的國王心中在想些什麼呢?」 他們回答說:「他心中想著要對一切眾生生起慈悲之心。」 夜叉們心想:「看來我們暫時無法進入城內了。」於是,他們便在波羅奈城門附近徘徊,伺機而動,想要找到機會接近慈悲國王。
། ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་བྱམས་པའི་སྟོབས་ཕྱི་རོལ་དུ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་ཆས་པ་དང་། དེ་ནས་དེ་རྣམས་བྲམ་ཟེའི་ཆ་བྱད་དུ་བདག་ཉིད་མངོན་པར་སྤྲུལ་ནས་སྤྱོད་ལམ་ཞི་བས་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་ཉེ་བར་དོང་སྟེ་རྒྱལ་བ་དང་ཚེ་སྤེལ་བ་དག་བྱས་ནས་སྨྲས་པ། ལྷ་བདག་ཅག་བཀྲེས་ལགས་ན་གཡར་ཟས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་གཟུང་དུ་གསོལ། རྒྱལ་པོས་བློན་པོ་རྣམས་བཀུག་སྟེ་བསྒོ་བ། ཤེས་ལྡན་དག་བྲམ་ཟེ་འདི་རྣམས་ཁ་ཟས་བསོད་པས་ཚིམ་པར་བྱོས་ཤིག། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ལྷ་བདག་ཅག་ནི་ཤ་དང་ཁྲག་འཚལ་ལགས སོ།། རྒྱལ་པོས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་གལ་ཏེ་ཤ་དང་ཁྲག་འབྱོར་པ་མེད་ན་ཚོང་འདུས་ནས་ཆོས་བཞིན་གྱིས་རྙེད་པའི་ཤ་དང་ཁྲག་བྱིན་ཅིག། ལྷ་བདག་ཅག་ནི་མོད་ལ་བཀུམ་པའི་ཤ་དང་ཁྲག་འཚལ་ན་མོད་ལ་བཀུམ་པའི་ཤ་དང་ཁྲག་གིས་རྗེས སུ་གཟུང་དུ་གསོལ།རྒྱལ་པོས་བསམས་པ། སེམས་ཅན་གཞན་ལ་གནོད་པ་མ་བྱས་པར་ནི་མོད་ལ་བསད་པའི་ཤ་དང་ཁྲག་ག་ལ་རྙེད་ཀྱིས། ཅི་ནས་ཀྱང་འདི་རྣམས་ལ་བདག་གིས་རང་གི་ཁྲག་སྦྱིན་པར་བྱའོ་སྙམ་སྟེ། དེ་ནས་དཔྱད་མཁན་རྣམས་བཀུག་ནས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ངའི་ཡན་ལག་གི་རྩ་ཐམས་ཅད་ཆོད་ཅིག་དང་སློང་མོ་བའི་སྐྱེ་བོ་ཚིམ་པར་བྱའོ།། དཔྱད་མཁན་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷ་མི་ཕལ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་བདག་ཅག་ལྷའི་སྐུ་ལ་མཚོན་གྱིས་མི་འདེབས་སོ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བཟོའི་གནས་དང་ལས་ཀྱི་གནས་དེ དང་དེ་དག་ལ་མཁས་པ་ཡིན་པས་དེས་རང་ཉིད་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་ལྔ་མཚོན་གྱིས་གཏར་ཏེ།དེ་ནས་རང་གི་ཁྲག་གིས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་དེ་རྣམས་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བཤད་དེ། གང་ཐོས་པས་གནོད་སྦྱིན་དེ་རྣམས་བརྟུལ་ཞུགས་ལྔའི་གཞི་རྣམས་ལ་བཀོད་དོ།། དགེ་ སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས།དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བྱམས་པའི་སྟོབས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ།། མདངས་འཕྲོག་པའི་གནོད་སྦྱིན་ལྔ་པོ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ལྔ་སྡེའི་དགེ་སློང་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་ཡང་ངས་འདི་རྣམས་རང་གི་ཁྲག་གིས་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ་ བརྟུལ་ཞུགས་ལྔའི་གཞི་རྣམས་ལ་བཀོད་དོ།
不知過了多久,慈悲國王到城外的花園遊玩。 這時,那五個夜叉幻化成婆羅門的模樣,裝作一副溫和善良的樣子,來到國王面前,向國王行禮問安,並對國王說:「陛下,我們餓了,請您賞賜一些食物吧。」 國王便吩咐大臣說:「賢者們,請你們好好款待這些婆羅門,讓他們吃飽喝足。」 夜叉們卻說:「陛下,我們只吃新鮮的血肉。」 國王對大臣們說:「賢者們,如果宮中沒有現成的血肉,就去集市上按照正常的價格購買一些給他們。」 夜叉們說道:「陛下,我們只吃現殺的血肉,請您賞賜我們一些現殺的血肉吧。」 國王心想:「我不忍心爲了滿足他們的口腹之慾,而去殺害其他的生命。不如就用我自己的血肉來供養他們吧。」 於是,國王便召來醫生,對他們說:「賢者們,請你們割開我身上的血管,用我的鮮血和血肉來滿足這些婆羅門吧。」 醫生們回答說:「陛下,我們怎麼忍心傷害您的身體呢?」 由於菩薩精通一切技藝,他便親自用刀割開了自己身上的五處血管,用自己的鮮血和血肉供養了這五個夜叉。然後,他又為他們宣說了佛法,夜叉們聽聞佛法后,便皈依了佛門,受持了五戒。 比丘們,你們想想看,當時的慈悲國王是誰呢? 他就是我啊! 那五個夜叉又是誰呢? 他們就是你們這五位比丘啊! 我當時用自己的鮮血和血肉供養了他們,並讓他們皈依了佛門,受持了五戒。
། ད་ལྟར་ཀྱང་ངས་འདི་རྣམས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རོས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པ་ནས་བཏོན་ཏེ་ཤིན་ཏུ་མཐར་ཐུག་པའི་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཀོད་དོ།། གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས ལོ་དྲུག་ཏུ་དཀའ་བ་སྤྱད་དེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་ནས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་གཤེགས་ཏེ།ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ནས་ལྔ་སྡེ་དང་། ཉེ་ལྔའི་སྡེ་དང་། དྲུག་བཅུའི་ཚོགས་བཟང་པོ་རྣམས་བཏུལ་བས་དགེ་སློང་མང་དུ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ ཏེ་ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ།བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཕྲིན་ལས་ཅི་ཞིག་མཛད་ན་ཕྲིན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགུང་ལོ་དྲུག་ཏུ་དཀའ་བ་སྤྱད་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་སྐུ་ཚེ་གཞན་རྣམས་སུ་ཕྲིན་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དང་། ཚོགས་རྙེད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ལུས་ཅན་དག་ལ་འབྲས་བུར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གོང་མ་བཞིན་དུའོ།། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་བཻ་བྷི་ཊིང་གའི་གྲོང་ཁྱེར གྱི་གྲོང་རྡལ་འབྱོར་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སྐྱ་བོ་དང་མི་མང་པོ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྟེ།དགེ་སློང་དག་བཻ་བྷི་ཊིང་གའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་གྲོང་རྡལ་ན་བྲམ་ཟེའི་ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་ནྱ་གྲོ་ངྷ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱུག་པ། ནོར་མང་བ། ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། བཻ་བྷི་ཊིང་གའི་འདུ་ཏང་དང་ བཅས།ས་དང་། ཤིང་དང་། ཆུར་བཅས་པར་རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱིས་བྲམ་ཟེའི་སྦྱིན་པར་བྱིན་ནས་འབྱོར་པ་ན་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་དོ།
如今,我用正法的甘露令他們心滿意足,將他們從輪迴的曠野中解救出來,安置於究竟圓滿、安樂的涅槃之境。 當佛陀經歷了六年的苦修,最終證悟無上正等正覺,來到波羅奈國(今印度瓦拉納西)初轉法輪之時,他以佛法教化了五比丘、新五比丘以及六十位賢者等眾多弟子。當時,比丘們心中產生了一些疑惑,便向佛陀請問:「世尊,您過去究竟造下了怎樣的善業,才感得如此殊勝的果報,以至於在六年苦修之後,證得無上菩提呢?」 佛陀回答說:「比丘們,這正是我過去世中所種善因,所積福德的結果。」 佛陀於是開始講述他過去世的故事,說到:「比丘們,過去久遠劫以前,在毗婆尸佛的誕生地——毗提希城附近,有一個名叫「具足」的村落……」 比丘們,在毗提希城,有一位婆羅門,名叫「尼拘律陀」。他家境富裕,擁有大量的田產、樹林、水源等。後來,國王將這些財產全部賞賜給了他,他便在那裡過著舒適安逸的生活。
། དགེ་སློང་དག་བྲམ་ཟེ་ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་ནྱ་གྲོ་ངྷའི་སློབ་མ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ཕ་དང་མའི་རིགས་དང་ལྡན་པ། མོ་ཕྱོགས་ ནས་དག་པ།མེས་པོའི་ཕྱོགས་དང་། ཕྱི་མོའི་ཕྱོགས་ཟུང་བདུན་རྒྱུད་ཀྱིས་བཟུང་སྟེ་རིགས་ལ་གཏམ་གྱིས་མ་ཕོག་པ། ཀློག་ཏུ་འཇུག་པ། གསང་ཚིག་འཛིན་པ། རིག་བྱེད་གསུམ་པོ་སྒྲ་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་དང་། ཤེས་གསལ་དང་བཅས་པ་དང་། ཡི་གེ་ རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་དང་བཅས་པ་དང་ལྔ་པོ་དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་བ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་ཅིང་ལུང་སྟོན་པར་བྱེད་པ།གཟུགས་བཟང་པོ་བལྟ་ན་སྡུག་པ་མཛེས་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། བྲམ་ཟེ་ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་ནྱ་གྲོ་ངྷའི་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ལ་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱི་གསང་ཚིག་ཀློག་ཏུ་འཇུག་ གོ།། དགེ་སློང་དག་བཻ་བྷི་ཊིང་གའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་གྲོང་རྡལ་ན་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་ཞེས་བྱ་བ་སངས་རྒྱས་ལ་མངོན་པར་དད་པ། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་མངོན་པར་དད་པ། སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ། སངས་རྒྱས་ལ་གཅིག་ཏུ བྱེད་པ།ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ། སངས་རྒྱས་ལ་ཡིད་གཉིས་དང་དང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཀུན་འབྱུང་བ་དང་། འགོག་པ་དང་། ལམ་ལ་ཡིད་གཉིས་དང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ། བདེན་པ་མཐོང་བ། འབྲས་བུ་ཐོབ་ཅིང་རྟོགས་པ། ལོ་མ་དང་གཏུན་སྤངས་པ་ཞིག་གནས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་དེ་གང་ན་ཆུས་བརྐོས་པའམ། བྱི་བྲུན་མ་གཏོགས་པ་རང་གི་ལག་གིས་ས་མི་རྐོ་ཞིང་བརྐོར་མི་འཇུག་གོ།། དེ་ནས་ས་ལུས་ཀྱིས་བླངས་ནས་སྲོག་ཆགས་མེད་པའི་ཆུས་སྤྲུས་ཏེ། སྣོད རྣམས་བྱས་ཤིང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བཞག་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་འཕགས་པ་དག་ཚུར།བཞིན་དག་ཚུར། ཏིལ་ལམ། འབྲས་སམ། མོན་སྲན་སྡེའུ་ལ་སོགས་པའམ། མོན་སྲན་གྲེའུ་ལ་སོགས་པ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཞོག་ལ་ཁྱེད་ཅག་ལས་གང་ཞིག་སྣོད་གང་དོན་ དུ་གཉེར་བ་དེ་ལོང་ལ་དེང་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་ཤིང་དེས་དེ་ལས་ཕ་མ་ལོང་བ་གཉིས་གསོ་བ་དང་།ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ལ་དུས་དུས་སུ་བསོད་སྙོམས་འབུལ་ལོ།
比丘們,這位尼拘律陀婆羅門,有一個學生名叫「梵志童子」。這位童子出身高貴,父母雙方都是七代以內血統純正的婆羅門種姓,聰明伶俐,能夠熟練掌握和運用各種婆羅門教的秘密咒語和儀軌。他儀表堂堂,相貌英俊,吸引了許多人前來求學。尼拘律陀婆羅門將這位優秀的弟子推薦給了五百多位婆羅門子弟,讓他們都跟隨梵志童子學習婆羅門的經典和教義。 比丘們,在毗提希城,住著一位名叫「喜目」的陶匠。他虔信佛法,皈依了佛陀,成爲了一名優婆塞。他深信因果,不殺生,不偷盜,不邪淫,不妄語,不飲酒。他不但自己奉行五戒,還勸誡他人也一起遵守。他從不傷害任何生命,甚至連挖土都不用自己的雙手,而是用其他工具,避免傷害到地裡的昆蟲。他用乾淨的土製作陶器,並將做好的陶器放在一邊,然後大聲呼喊:「各位尊者,請過來看看,這裡有乾淨的陶器,你們可以隨意使用,無論是用來盛放芝麻、稻米、豆類,還是其他的穀物,都可以。你們今天需要什麼,就儘管拿吧。」 他還用自己製作的陶器,以及其他生活用品供養自己的父母,並且按時供養燃燈佛。
། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མའི་གྲོགས་པོ་དང་། སྙིང་དུ་སྡུག་པ་དང་། ནེའུ་ཟླ་ཡང་ཡིན་ ནོ།། དེ་ནས་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་གི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ།། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་པ དང་།ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་ལ་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་མཛད། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་འཇུག་པར་མཛད། ཡང་དག་པར་གཟེངས་སྟོད་པར་མཛད། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་མཛད་དེ། རྣམ་གྲངས་དུ་མར་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག། ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་མཛད་ནས་ཅང་མི་གསུང་ངོ་།། དེ་ནས་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས འོད་སྲུང་གིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ནས་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་སྟན་ལས་ལངས་ནས་སོང་ངོ་།། དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ཤིང་རྟ་ཐམས་ཅད་ནས་དཀར་བ་རྟ་རྒོད་མ་དང་ལྡན་པའི་ནང་དུ་ཞུགས། གསེར་གྱི་ཁར་བ་དང་རིལ་བ ཐོགས་ཏེ།བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཅིང་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུའི་ཚོགས་ཀྱིས་མདུན་གྱིས་བལྟས་ཏེ། བཻ་བྷི་ཊིང་གའི་ཕྱི་རོལ་དུ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་རྣམས་གསང་ཚིག་ཀློག་ཏུ་གཞུག་པར་འདོད་ནས་བཻ་བྷི་ཊིང་ག་ནས་བྱུང་བ་དང་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མས་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་ རྒྱང་རིང་པོ་ཁོ་ན་ནས་མཐོང་ངོ་།། མཐོང་ནས་ཀྱང་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།
這位梵志童子,有一個朋友,是他所喜愛的,也是他的親戚。 這時,陶匠喜目前往燃燈佛所在的地方,頂禮佛足后,在一旁坐下。燃燈佛以妙法為他開示、教導、讚歎,令他心生歡喜。佛陀用種種方便法門為他演說妙法,令他領悟、銘記於心,並讚歎他的功德,使他法喜充滿,但始終不發一言。 陶匠喜目聽聞佛陀的教誨后,心中無比歡喜,內心充滿了法悅。他再次頂禮佛足,然後起身離開。 這時,梵志童子乘坐著一輛裝飾華麗的馬車,這輛馬車由純白色的駿馬拉著,車廂上裝飾著金色的欄桿和鈴鐺。他被一群婆羅門子弟簇擁著,浩浩蕩蕩地出發了。這些婆羅門子弟都期待著跟隨梵志童子前往毗提希城外,學習婆羅門的秘密咒語。當他們從毗提希城出來的時候,梵志童子遠遠地就看到了陶匠喜目。他看到喜目后,便開口說道:
། དེས་པ་དགའ་སྐྱོང་ཁྱོད་གང་ནས་འདིར་འོངས། དེས་པ་བླ་མ་བདག་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ནས་ད་གཟོད་འདིར་འོངས་ཀྱིས། དེས་པ་བླ་མ་ཚུར། བདག ཅག་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་དུ་འདོང་ངོ་།། དེས་པ་དགའ་སྐྱོང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ལ་ལྟ་བ་ཐོང་ཤིག། བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་ཐོང་ཤིག། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགེ་སྦྱོང་མགོ་རེག་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ག་ལ་ཡོད། བྱང་ཆུབ་ནི་མཆོག་ཏུ་དཀའ་བ་ཡིན་ནོ།། དེས་པ་བླ་མ་ཁྱོད་འདི་སྐད་ཅེས་དགེ་སྦྱོང་མགོ་རེག་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ག་ལ་ཡོད། བྱང་ཆུབ་ནི་མཆོག་ཏུ་དཀའ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མ་སྨྲ་ཤིག། འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཏེ། དེས་ཆོས་ཐམས ཅད་སངས་རྒྱས་སོ།། རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་གིས་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་ཡང་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། དེས་པ་བླ་མ་ཚུར། བདག་ཅག་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་དུ་འདོང་ངོ་།། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མས ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་ཡང་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། དེས་པ་དགའ་སྐྱོང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ལ་ལྟ་བ་ཐོང་ཤིག། བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་ཐོང་ཤིག། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགེ་སྦྱོང་མགོ་རེག་ལ་བྱང་ཆུབ་ག་ལ་ཡོད། བྱང་ཆུབ་ནི་མཆོག་ཏུ་དཀའ་བ་ཡིན་ནོ།། དེས་པ་བླ་མ་ཁྱོད་འདི་སྐད་ཅེས་དགེ་སྦྱོང་མགོ་རེག་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ག་ལ་ཡོད། བྱང་ཆུབ་ནི་མཆོག་ཏུ་དཀའ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མ་སྨྲ་ཤིག། འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཏེ། དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་སོ།། དེ་ནས་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མའི་ཤིང་རྟའི་ནང་དུ་འཛེགས་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མའི་སྐྲ་ལས་བཟུང་སྟེ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།
「朋友喜目,你從哪裡來啊?」 「梵志,我剛剛去拜見了燃燈佛,現在才回來。朋友,一起去吧,我們一起去拜見燃燈佛。」 「朋友喜目,別去看那個剃光頭的沙門了,也別去拜他了。為什麼呢?像他那樣的沙門,怎麼可能證得無上正等正覺的佛果呢?成佛是極其困難的事情啊!」 「梵志,千萬不要說這樣的話!那位世尊,確確實實已經證得了無上正等正覺,是一位真正的佛陀!他已經覺悟了宇宙人生的真相!」 陶匠喜目一再重複著這句話,勸說梵志童子和他一起去拜見燃燈佛。 「朋友,一起去吧,我們一起去拜見燃燈佛。」 梵志童子卻一再重複著他的質疑: 「朋友喜目,別去看那個剃光頭的沙門了,也別去拜他了。為什麼呢?像他那樣的沙門,怎麼可能證得無上正等正覺的佛果呢?成佛是極其困難的事情啊!」 「梵志,千萬不要說這樣的話!那位世尊,確確實實已經證得了無上正等正覺,是一位真正的佛陀!他已經覺悟了宇宙人生的真相!」 這時,陶匠喜目爬上了梵志童子的馬車,抓住他的頭髮,對他說:
། དེས་པ་བླ་མཚུར། བདག་ཅག་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ལ་བསྙེན་བཀུར བྱེད་དུ་འདོང་ངོ་།། དེ་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཀྱེ་མ་སངས་རྒྱས་མཆོག་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞིང་ཆོས་བཤད་པ་ཡང་མཆོག་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ད་ལྟར་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་ཡུན་རིང་པོ་ནས་ཁྲོ་བ་མ་ཡིན། གཏུམ་པ་མ་ཡིན། བརླང བ་མ་ཡིན།གཟུ་ལུམས་ཅན་མ་ཡིན་པ་དེས་ཀྱང་སྐྲ་ལས་བཟུང་བ་ཡན་ཆད་བྱས་སོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། དེས་པ་དགའ་སྐྱོང་དེ་ཙམ་བྱ་བ་ལ་ཐུག་གམ། དེས་པ་བླ་མ་དེ་ཙམ་བྱ་བ་ལ་ཐུག་ཅེས་སོ།། དེས་པ་དགའ་སྐྱོང་ ཅི་དེ་ཙམ་བྱ་བ་ལ་ཐུག་གམ།དེས་པ་བླ་མ་དེ་ཙམ་བྱ་བ་ལ་ཧ་ཅང་ཐུག་ཅེས་སོ།། དེས་པ་དགའ་སྐྱོང་དེའི་ཕྱིར་ཐོང་ཤིག་དང་། བདག་ཅག་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་དུ་འདོང་ངོ་།། དེ་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་དང་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་ ཤིང་རྟ་གཅིག་གི་ནང་དུ་ཞུགས་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གང་ན་བ་དེར་དོང་སྟེ།དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཇི་ཙམ་བཞོན་པའི་སའི་བར་དུ་བཞོན་པས་སོང་ནས་བཞོན་པ་ལས་བབས་ཏེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གང་ན་བ་དེར་དོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་ཡང་ དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ།། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་གིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།
「朋友,一起去吧,我們一起去拜見燃燈佛。」 這時,梵志童子心想:這位沙門也許真的不是一位了不起的聖人,但他所宣講的佛法,也許真的無比殊勝吧!要不然,一向性情溫和、不曾粗暴無禮、也從未發過脾氣的喜目朋友,今天怎麼會突然抓住我的頭髮呢?他思慮再三,便對陶匠喜目說道: 「朋友喜目,你這樣做太過分了!」 「梵志,我這樣做一點也不過分!」 「朋友喜目,你這樣做到底哪裡不過分?」 「梵志,我這樣做非常非常地應該!」 「朋友喜目,那就依了你吧!我們這就去拜見燃燈佛。」 於是,梵志童子和陶匠喜目同乘一輛馬車,前往燃燈佛所在的地方。他們二人策馬奔馳,來到佛陀所在的地方后,便從馬車上下來,走到燃燈佛的面前,頂禮佛足,在一旁坐下。 二人剛一落座,陶匠喜目便向燃燈佛稟報道:
། བཙུན་པ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ མ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་མངོན་པར་མ་དད།ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་མངོན་པར་མ་དད་ལགས་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་འདི་སངས་རྒྱས་ལ་མངོན་པར་དད་པ་དང་། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་མངོན་པར་དད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ལེགས་པར་བཤད་ དུ་གསོལ།ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་ལ་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་ངོ་།། དེ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་ལ་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་མཛད། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་འཇུག་པར་མཛད། ཡང་དག་པར་གཟེངས་སྟོད་པར་མཛད། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་མཛད་དེ། རྣམ་གྲངས་དུ་མར་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག། ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད། ཡང་དག་པར་རབ ཏུ་དགའ་བར་མཛད་ནས་ཅང་མི་གསུང་ངོ་།། དེ་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མས་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། དེས་པ་དགའ་སྐྱོང་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་གྱ་ནོམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཐོས་ན་ཁྱོད་དད་པ་ཡང་དག་པ་ཁོ་ནས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་ཅིའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་། དེས་པ་བླ་མ་ཇི་ལྟར་ཁོ་བོ་ཕ་མ་ལོང་བ་གཉིས་གསོ་བ་དང་། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ལ་དུས་དུས་སུ་བསོད་སྙོམས་འབུལ་བར་ཁྱོད་མི་ཤེས་སམ། དེས་པ་དགའ་སྐྱོང་ཁྱོད་རབ་ཏུ་བྱུང་ཡང་རུང་མ་བྱུང་ཡང་རུང་། རེ་ཞིག་ཁོ་བོ་ནི་རབ ཏུ་འབྱུང་ངོ་།། དེ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ལ་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།
「世尊,這位梵志童子對佛法僧三寶都沒有信心。懇請世尊慈悲開示,以何種善巧方便,才能令這位梵志童子對佛法僧三寶生起真實的信心?」 燃燈佛聽后,卻一言不發。 於是,燃燈佛以種種方便說法,為梵志童子開示正法,引導他趣入佛法的智慧之海。燃燈佛讚歎佛法的殊勝功德,令梵志童子心生歡喜。就這樣,燃燈佛以種種方便,宣說了許多妙法,卻始終不曾開口說話。 這時,梵志童子對陶匠喜目說道: 「朋友喜目,聽聞如此殊勝微妙的佛法,你為何還不捨棄俗世的家,出家修行呢?」 「梵志,難道你不知道我需要照顧雙目失明的父母,並且按時供養燃燈佛嗎?朋友喜目,無論你我是否出家,我反正是決定要出家修行了!」 這時,陶匠喜目對燃燈佛稟報道:
། བཙུན་པ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་འདི་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ འཚལ་ན།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐུགས་བརྩེ་བ་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། དེ་རབ་ཏུ་དབྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་ལ་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་ངོ་།། དེ་ནས་རྫ་མཁན་དགའ་ སྐྱོང་གིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་བར་རིག་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་སྟན་ལས་ལངས་ནས་སོང་ངོ་།། དེ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང གིས་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་སོང་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་དེ།བཻ་བྷི་ཊིང་གར་ཇི་ཙམ་བཞེད་ཀྱི་བར་དུ་བཞུགས་ནས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ཀ་ཤི་གང་ན་བ་དེར་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་ཏེ། རིམ་གྱིས་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་པ་དང་བཱ་རཱ་ཎ་ སཱིར་བྱོན་ནས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་དྲང་སྲོང་སྨྲ་བའི་ཀྱི་ནགས་ན་བཞུགས་སོ།། རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ཀ་ཤི་ནས་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་པ་དང་། བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་བྱོན་ནས། བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་དྲང་སྲོང་སྨྲ་བའི་ཀྱི་ནགས་ན་བཞུགས་སོ ཞེས་ཐོས་སོ།། ཐོས་ནས་ཀྱང་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ནས་བྱུང་སྟེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གང་ན་བ་དེར་སོང་ནས་ཕྱིན་པ་དང་། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ།
「世尊,這位梵志童子聽聞如此殊勝的妙法,希望能剃度出家、受具足戒,成為一名真正的比丘。懇請世尊以大慈悲心,為他授予具足戒吧!」 燃燈佛聽后,依然一言不發。 陶匠喜目知道燃燈佛不會迴應自己,便頂禮佛足,起身離開了。 陶匠喜目離開后不久,燃燈佛以神通力,令梵志童子在他面前出家,並授予他具足戒。燃燈佛在(吠舍離)毘提醯城住了一段時間后,便一路游化,來到了(瓦拉納西) Varanasi。燃燈佛在瓦拉納西的仙人墮落處森林中安住下來。 奇 craving 國王從(瓦拉納西) Varanasi 的人那裡聽說:「燃燈佛離開了瓦拉納西,前往了瓦拉納西,並在瓦拉納西的仙人墮落處森林中安住下來。」 奇 craving 國王聽到這個訊息后,便從瓦拉納西出發,前往燃燈佛所在的地方。他來到燃燈佛面前,頂禮佛足,在一旁坐下。
། ཕྱོགས གཅིག་ཏུ་འདུག་པ་དང་།ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱི་ལ་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་མཛད། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་འཇུག་པར་མཛད། ཡང་དག་པར་གཟེངས་སྟོད་པར་མཛད། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་ དགའ་བར་མཛད་དེ།རྣམ་གྲངས་དུ་མར་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག། ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་མཛད་ནས་ཅང་མི་གསུང་ངོ་།། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱི་སྟན་ལས་ ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གང་ན་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ།ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་སང་བདག་གི་སྡུམ་པར་ དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་གདུགས་ཚོད་སྦྱོར་ཞིང་མཆིས་ན་གནང་བར་མཛད་དུ་གསོལ།ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་གིས་རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱི་ལ་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་ངོ་།། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་ སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་བར་རིག་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་བྱས་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་སོང་ངོ་།། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱིས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ནུབ་མོ་ནས་གཙང་ཞིང་བསོད་པའི་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་དག་སྟ གོན་བྱས་ནས་ནང་པར་སྔར་ལངས་ཏེ་གདན་བཤམས་ནོར་བུའི་ཆུ་སྣོད་བཞག་ནས།ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ལ་སྤྱན་འདྲེན་གྱིས་དུས་ཚོད་གསོལ་པ། བཙུན་པ་གདུགས་ཚོད་ལགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ད་དེའི་དུས་ལ་བབ་པར་དགོངས་སུ་གསོལ། དེ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་སྔ་དྲོ་ན་བཟའ་ཤམ་ཐབས་མནབས་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་བསྣམས་ཏེ་དགེ་སློང་གི་ཚོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཅིང་དགེ་སློང་གི་ཚོགས་ཀྱིས་མདུན་དུ་བདར་ནས། རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱིའི་བཀད་ས་གང་ན་བ་དེར་གཤེགས་ཏེ་བྱོན་ནས དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་གུང་ལ་གདན་བཤམས་པ་ཉིད་ལ་བཞུགས་སོ།
奇 craving 國王在一旁坐下後,燃燈佛便為他宣說妙法。燃燈佛以種種方便說法,引導他趣入佛法的智慧之海。燃燈佛讚歎佛法的殊勝功德,令奇 craving 國王心生歡喜。就這樣,燃燈佛以種種方便,宣說了許多妙法,卻始終不曾開口說話。 這時,奇 craving 國王從座位上站起來,整理好身上的袈裟,走到燃燈佛面前,恭敬地合掌說道: 「世尊,明日能否賞臉到我的住所,接受我的供養呢?」 燃燈佛聽后,依然一言不發。 奇 craving 國王知道燃燈佛不會迴應自己,便頂禮佛足,起身離開了。 當天晚上,奇 craving 國王便命人準備了豐盛的齋飯,並早早起床,親自鋪設好了座位,擺放了盛滿清水的寶瓶,然後派人前去恭請燃燈佛,說道:「世尊,齋飯已經準備好了,懇請世尊移步前來應供。」 這時,燃燈佛早已穿戴整齊,手持缽盂和袈裟,在眾多比丘的簇擁下,緩緩地向奇 craving 國王的住所走來。燃燈佛來到國王的住所后,便在鋪設好的座位上坐了下來。
། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བདེ་བར་བཞུགས་པར་རིག་ནས་གཙང་ཞིང་བསོད་པའི་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་དག་རང་གི་ལག་ནས་སྟོབས་ཤིང ཚིམ་པར་བྱེད་དེ།རྣམ་གྲངས་དུ་མར་གཙང་ཞིང་བསོད་པའི་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་དག་རང་གི་ལག་ནས་བསྟབས་ཤིང་ཚིམ་པར་བྱས་སོ།། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་ཞལ་ཟས་གསོལ་ཟིན་ཏེ། ཕྱག་བཅབས་ལྷུང་བཟེད་གྱུ་བར་རིག་ནས་གསེར་གྱི་བྱ་མ་ བུམ་བླངས་ཏེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་སྤྱན་སྔར་གསོལ་བ་བཏབ་པ།བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་ཐབས་ཅིག་ལ་དགུང་ཟླ་གསུམ་དུ་བདག་གིས་ན་བཟའ་ཆོས་གོས་དང་། བསོད་སྙོམས་དང་། གཟིམས་ཆ་དང་། སྙུན་དཔྱད་ཀྱི་རྐྱེན་སྨན་གྱི་ ཡོ་བྱད་རྣམས་དང་།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སླད་དུ་གཙུག་ལག་ཁང་ལྔ་བརྒྱ་རྩིག་ཏུ་སྩལ་ཅིང་ཁྲི་དང་། ཁྲིའུ་དང་། ལ་བ་དང་། སྟན་ནང་ཚངས་ཅན་དང་། དབུ་རྟེན་དང་། གོར་བུ་ལྔ་བརྒྱ་ལྔ་བརྒྱ་འཇོག་ཏུ་སྩལ་ཅིང་། འབྲས་སོག་མའི་སྦུབས་སུ་སྨིན་པ་དེ་ལྟ་བུས་བཅོམ་ ལྡན་འདས་དང་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་བསྙེན་བཀུར་བགྱིད་ལགས་ན་གནང་བར་མཛད་དུ་གསོལ།རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་སེམས་མངོན་པར་དད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་པ་ཡིན་གྱིས་ཆོག་གོ།། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ལ་རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱིས་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་ དུ་ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་ཐབས་ཅིག་ལ་དགུང་ཟླ་གསུམ་དུ་བདག་གིས་ན་བཟའ་ཆོས་གོས་དང་། བསོད་སྙོམས་དང་། གཟིམས་ཆ་དང་། སྙུན་དཔྱད་ཀྱི་རྐྱེན་སྨན་གྱི་ཡོ་བྱད་རྣམས་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སླད་དུ གཙུག་ལག་ཁང་ལྔ་བརྒྱ་རྩིག་ཏུ་སྩལ་ཅིང་།ཁྲི་དང་། ཁྲིའུ་དང་། ལ་བ་དང་། སྟན་ནང་ཚངས་ཅན་དང་། དབུ་རྟེན་དང་། གོར་བུ་ལྔ་བརྒྱ་ལྔ་བརྒྱ་འཇོག་ཏུ་སྩལ་ཅིང་། འབྲས་སོག་མའི་སྦུབས་སུ་སྨིན་པ་དེ་ལྟ་བུས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་བསྙེན་བཀུར་ བགྱིད་ལགས་ན་གནང་བར་མཛད་དུ་གསོལ།ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་ཡང་རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱི་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།
奇 craving 國王確認燃燈佛與諸位比丘都已經安坐完畢,便親自上前,用各種美味佳餚供養他們,直到所有的人都盡興而歸。 燃燈佛飯食完畢,漱口完畢后,奇 craving 國王手捧 golden 金蓮花,恭敬地在燃燈佛面前跪下,祈請道: 「世尊,懇請您和諸位比丘在我的住所安住三個月,讓我有機會供養僧眾的衣食住行、醫藥等生活必需品。我將為世尊建造五百座精舍,並在每座精舍中都擺放五百張床榻、五百張椅子、五百個坐墊、五百張臥具、五百個靠枕和五百個水瓶。我將以最誠摯的心,用最新鮮的糧食和水果,供養世尊和諸位比丘三個月。」 奇 craving 國王話音剛落,一旁的大臣便插話道:「大王,您的心意已經傳達給了世尊,不必再說了。」 奇 craving 國王並沒有理會大臣的勸阻,他再次向燃燈佛祈請了三次: 「世尊,懇請您和諸位比丘在我的住所安住三個月,讓我有機會供養僧眾的衣食住行、醫藥等生活必需品。我將為世尊建造五百座精舍,並在每座精舍中都擺放五百張床榻、五百張椅子、五百個坐墊、五百張臥具、五百個靠枕和五百個水瓶。我將以最誠摯的心,用最新鮮的糧食和水果,供養世尊和諸位比丘三個月。」 燃燈佛對奇 craving 國王三次說道:
། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་སེམས་མངོན་པར་དད་པར་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་ཟིན་པས་ཆོག་གོ།། དེ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ལ་རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རིམ་གྲོ་བགྱིད་པ་དཔེར་ན་ད་ལྟར་གྱི་བདག་འདྲ་བ་གཞན་ཞིག་མཆིས་ལགས་སམ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཡོད་དེ། ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་བཻ་བྷི་ཊིང་གའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་གྲོང་རྡལ དེ་ན་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་ཞེས་བྱ་བ་སངས་རྒྱས་ལ་མངོན་པར་དད་པ།ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་མངོན་པར་དད་པ། སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ། སངས་རྒྱས་ལ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ། སངས་ རྒྱས་ལ་ཡིད་གཉིས་དང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ།ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་། ཀུན་འབྱུང་དང་། འགོག་པ་དང་། ལམ་ལ་ཡིད་གཉིས་དང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ། བདེན་པ་མཐོང་བ། འབྲས་བུ་ཐོབ་ཅིང་རྟོགས་པ། ལོ་མ་དང་གཏུན་སྤངས་པ་ཞིག་གནས་ཏེ། དེ་གཞན་དུ་ན་ ཆུས་བརྐོས་པའམ།བྱི་བྲུན་མ་གཏོགས་པར་རང་གི་ལག་གིས་ས་མི་རྐོ་ཞིང་བརྐོར་མི་འཇུག་གོ།། དེ་ནས་ས་ལུས་ཀྱིས་བླངས་ནས་སྲོག་ཆགས་མེད་པའི་ཆུས་སྦྲུས་ཏེ། སྣོད་རྣམས་བྱས་ཤིང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བཞག་ནས་འདི་སྐད་ཅེས། འཕགས་པ་དག་ཚུར། བཞིན་ དག་ཚུར།ཏིལ་ལམ། འབྲས་སམ། མོན་སྲན་སྡེའུ་ལ་སོགས་པའམ། མོན་སྲན་གྲེའུ་ལ་སོགས་པ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཞོག་ལ། ཁྱེད་གང་ཞིག་སྣོད་གང་དོན་དུ་གཉེར་བ་དེ་དེས་ལོང་ལ་དེང་ཤིག་ཅེས་སྨྲ་ཞིང་། དེས་དེ་ལས་ཕ་མ་ལོང་བ་གཉིས་གསོ་བ་དང་། ང་ལ་ཡང་དུས་དུས་སུ་བསོད་ སྙོམས་འབུལ་བར་བྱེད་དོ།
「大王,您的一片虔誠之心,佛陀已經知曉,不必再重複了。」 這時,奇 craving 國王對燃燈佛說道:「世尊,我今日如此虔誠地供養您,是因為在我心中,沒有人能與您相比。大王,您可知道,在您的國土 (吠提希國) 中,有一座名叫「匠歡」的城鎮,那裡有一位陶匠,他對佛法僧三寶無比虔誠,皈依了佛法僧三寶,對佛法僧三寶深信不疑,對苦集滅道四聖諦也深信不疑,是一位已經證得聖果的聖者。他不使用牲畜耕地,而是親手挖掘土地,而且在挖掘土地時,除了挖出蚯蚓之外,絕不會傷害任何其他的生物。他將挖出的泥土,用沒有生物的水沖洗乾淨,然後用來製作陶器。他將製作好的陶器整齊地擺放在一起,然後大聲說道:『諸位尊者,請到這邊來!請到這邊來!這裡有芝麻、稻米、豆類等各種食物,請隨意取用吧!』他用這種方式,供養往來的出家人,並且堅持每天都這樣做。他的父母也因此獲得了很大的福報。」
། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ང་དུས་གཅིག་གཅིག་ན་བཻ་བྷི་ཊིང་གའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་གྲོང་རྡལ་ན་ཉེ་བར་རྟེན་ཅིང་བཞུགས་པ་ན་སྔ་དྲོ་ན་བཟའ་ཤམ་ཐབས་མནབས་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་བསྣམས་ཏེ་བཻ་བྷི་ཊིང་གའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་གྲོང་རྡལ་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་ཏེ། རིམ གྱིས་བསོད་སྙོམས་ལ་རྒྱུ་བ་ན་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་གི་ཁྱིམ་གང་ན་བ་དེར་གཤེགས་ཏེ་བྱོན་ནས་སྒོ་འཕར་ལ་མི་དྲག་པར་དལ་བུ་དལ་བུས་བརྡབས་པ་དང་།དེའི་ཚེ་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་ནི་དགོས་པ་འགའ་ཞིག་གི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་དུ་སོང་བར་གྱུར་ནས། རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་གི་ཕ་ མས་སྒོ་འཕར་བརྡབས་པའི་སྒྲ་ཐོས་སོ།། ཐོས་ནས་ཀྱང་འདི་སྐད་ཅེས་སྒོ་འཕར་ལ་མི་དྲག་པ་དལ་བུ་དལ་བུས་རྡེབས་པའི་འཕགས་པ་དེ་སུ་ཞིག། བཞིན་དེ་སུ་ཞིག་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ངས་དེ་གཉིས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། ང་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས རྒྱས་འོད་སྲུང་ཡིན་ཏེ་བསོད་སྙོམས་བཞེད་དོ།། དེ་གཉིས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། འཕགས་པ་ནང་དུ་སྤྱོན་ཅིག། བཞིན་དག་ནང་དུ་སྤྱོན་ཅིག། ཕྲུ་བ་འདི་རྣམས་ན་བཤོས་དྲོན་པོ་དང་། རྫེའུ་ན་སྲན་ཚོད་མཆིས་མོད་ཀྱི་ཁྱོད་ལ་བསྙེན་བཀུར་བགྱིད་པ་ནི་སླད་རོལ་དུ མཆིས་ལགས་ཀྱིས།གལ་ཏེ་བཞེད་ན་ཉིད་ཀྱིས་བཞེས་ཏེ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱད་དུ་གསོལ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ངས་བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་གྱི་དུས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ཉིད་ཁོ་ནས་ཕྲུ་བའི་ནང་ནས་ཟན་དྲོན་དང་། རྫེའུ་ན་སྲན་ཚོད་ཡོད་པ་བླངས་ནས་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱད་དོ།། དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ ནས་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་འོངས་ནས་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་གིས་ཕྲུ་བའི་ནང་ན་ཟན་དྲོན་དང་།རྫེའུ་ན་སྲན་ཚོད་ཡོད་པ་ཟོས་པར་མཐོང་ངོ་།། མཐོང་ནས་ཀྱང་ཕ་མ་ལོང་བ་གཉིས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཡབ་ཡུམ་ཕྲུ་བའི་ནང་ན་ཟན་དྲོན་དང་། རྫེའུ་ན་སྲན་ཚོད་མཆིས་པ་འདི་སུ་ཞིག་གིས་ གསོལ།དེ་གཉིས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། དེས་པ་དགའ་སྐྱོང་ཁྱོད་སོང་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་འདིར་སྒོ་འཕར་ལ་རྡེབས་པའི་སྒྲ་ཞིག་ཐོས་སོ།། ཐོས་ནས་ཀྱང་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།
大王,有一次,我前往 (吠提希國) 的匠歡城鎮游化,清晨時分,我穿戴整齊,拿著缽盂和袈裟,進入匠歡城鎮乞食。我挨家挨戶地乞食,最後來到陶匠匠歡的家門口。我輕輕地敲了敲門。當時,陶匠匠歡因為一些事情外出了,他的父母聽見了敲門聲。 他們聽見敲門聲后,便問道:「是誰在輕輕地敲門啊?」 我對他們說:「我是圓滿正覺的燃燈佛,來此乞食。」 他們二人說道:「尊者,請進,請進!這裡有一些水果,還有一些熱騰騰的米飯和豆羹,您可以先吃一些,之後我們再為您準備其他的供養。」 大王,我當時被北方的寒風吹得瑟瑟發抖,便接受了他們的好意,從果籃中取了一些熱騰騰的米飯和豆羹吃了起來。 過了一會兒,陶匠匠歡回來了。他看到果籃里的米飯和豆羹都被吃光了,便問他的父母:「是誰吃了果籃里的米飯和豆羹?」 他的父母回答說:「孩子啊,你走後不久,就有人輕輕地敲門……」
། སྒོ་འཕར་ལ་མི་དྲག་པར་དལ་བུ་དལ་བུས་རྡེབས་པའི་འཕགས་པ་དེ་སུ་ཞིག། བཞིན་ དེ་སུ་ཞིག།དེས་འདི་སྐད་ཅེས། ང་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ཡིན་ཏེ་བསོད་སྙོམས་བཞེད་དོ་ཞེས་གསུངས་ནས་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས། འཕགས་པ་ནང་དུ་སྤྱོན་ཅིག། བཞིན་ནང་དུ་སྤྱོན་ཅིག། ཕྲུ་བ་འདིའི་ནང་ན་བཤོས་དྲོན་པོ་དང་། རྫེའུ་ན་སྲན་ཚོད་མཆིས་མོད་ ཀྱི།ཁྱོད་ལ་བསྙེན་བཀུར་བགྱིད་པ་ནི་སླད་རོལ་དུ་མཆིས་ལགས་ཀྱིས་གལ་ཏེ་བཞེད་ན་ཉིད་ཀྱིས་བཞེས་ཏེ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱད་དུ་གསོལ་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། དེས་ཕྲུ་བའི་ནང་ན་ཟན་དྲོན་ཡོད་པ་དང་། རྫེའུ་ན་སྲན་ཚོད་ཡོད་པ་དེ་དག་གསོལ་བ་ལྟ་ཞིག། དེ་ནས་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་འདི་སྙམ་དུ་ སེམས་ཏེ།ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་ལེགས་པར་བག་ཕབ་ཅིང་འདྲིས་པར་གྱུར་པ་ནི་བདག་གིས་རྙེད་པ་ལེགས་པར་རྙེད་དོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གཅིག་གིས་ཞག་བདུན་འདས་པར་བྱས་སོ།། ཟླ་བ་ཕྱེད་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་དེའི་ལྷན་ཅིག་ ལྡན་པའི་དྲན་པ་ལུས་མི་འདོར་ཞིང་དེ་རྟག་ཏུ་ལུས་ལ་བར་ཆད་མེད་པར་གནས་སོ།། ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཕ་མའི་ཕྲུ་བ་ན་ཟན་དྲོན་པོ་ཡོད་པ་དང་། རྫེའུ་ན་སྲན་ཚོད་ཡོད་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཕྲུ་བ་ན་ཡང་ཟན་དྲོན་ཡོད་ལ། རྫེའུ་ན་ཡང་སྲན་ཚོད་ཡོད་དོ།། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ང་དུས་གཅིག ཅིག་ན་བཻ་བྷི་ཊིང་གའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་གྲོང་རྡལ་དུ་ཉེ་བར་བརྟེན་ཏེ་དབྱར་བཞུགས་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་ལས་ང་ལ་དེར་ཐོག་མར་ལྷས་ཆར་ཕབ་པས་གཙུག་ལག་ཁང་ཟགས་པར་གྱུར་ཏོ།། དེའི་ཚེ་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་གི་ལས་བྱེད་པའི་ཁང་པ་རྩཝ་སར་པས་གཡོགས་སོ།། ངས་དགེ་སློང ཞབས་འབྲིང་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཅག་དེང་ལ་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་གི་ལས་བྱེད་པའི་ཁང་པ་གཡོགས་པའི་རྩཝ་སར་པ་ཤུས་ལ་ངའི་གཙུག་ལག་ཁང་གཡོགས་ཤིག། དེ་རྣམས་ཀྱིས་བཀའ་བཞིན་འཚལ་ཞེས་ང་ལས་མཉན་ནས་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་གི་ ལས་བྱེད་པའི་ཁང་པ་རྩཝ་སར་པས་གཡོགས་པ་འཆུ་བར་བྱེད་དོ།། དེའི་ཚེ་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་དགོས་པ་འགའ་ཞིག་གི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་དུ་སོང་བར་གྱུར་ཏོ།
「是誰在輕輕地敲門啊?」 「是誰啊?」 他說道:「我是圓滿正覺的燃燈佛,來此乞食。」 於是他們便說道:「尊者,請進,請進!這裡有一些水果,還有一些熱騰騰的米飯和豆羹,您可以先吃一些,之後我們再為您準備其他的供養。如果您願意,就請您先吃這些吧。」 他就這樣吃了果籃里的熱騰騰的米飯和豆羹。 後來,陶匠匠歡回來了。他內心無比歡喜,心想:「我真是太幸運了,竟然能夠遇到圓滿正覺的燃燈佛,而且佛陀還接受了我的供養!」他沉浸在這種喜悅之中,整整七天都保持著單盤的坐姿。半個月過去了,他對佛陀的記憶依然清晰無比,從未忘記過,並且一直持續不斷地憶念著佛陀。在七天的時間裡,他父母的果籃里,始終都有著熱騰騰的米飯和豆羹,就像之前一樣,果籃里一直都有米飯和豆羹。 大王,有一次,我前往 (吠提希國) 的匠歡城鎮安居。那時,天降大雨,我的精舍漏雨了。當時,陶匠匠歡的工作間是用茅草覆蓋的。我對身邊的比丘們說道:「比丘們,你們去把陶匠匠歡工作間上的茅草取下來,覆蓋到我的精舍上面吧。」他們答應了一聲,便前往陶匠匠歡的工作間,準備取下茅草。這時,陶匠匠歡因為一些事情外出了。
། རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་གི་ཕ་མ་ལོང་བས་ལས་ཀྱི་ཁང་པ་ཐོག་འཆུ་བའི་སྒྲ་ཐོས་སོ།། ཐོས་ནས་ཀྱང་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། རྫ མཁན་དགའ་སྐྱོང་གི་ལས་ཀྱི་ཁང་པ་རྩཝ་སར་པས་གཡོགས་པ་འཆུ་བའི་འཕགས་པ་དེ་སུ་ཞིག།བཞིན་དེ་སུ་ཞིག། དེ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་ཞབས་འབྲིང་བ་དགེ་སློང་རྣམས་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་ རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་གཙུག་ལག་ཁང་དེར་ཐོག་མར་ལྷས་ཆར་ཕབ་པས་ཟགས་པར་གྱུར་ནས།ཁོ་བོ་ཅག་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་གི་ལས་བྱེད་པའི་ཁང་པ་གཡོགས་པ་རྩཝ་སར་པ་བཤུས་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་གཙུག་ལག་ཁང་ གཡོག་གོ།། དེ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཁྱེད་ལ་བསྙེན་བཀུར་བགྱིད་པ་ནི་སླད་རོལ་དུ་མཆིས་ལགས་ཀྱིས། འཕགས་པ་དག་སྣོམས་ཤིག། བཞིན་དག་སྣོམས་ཤིག། དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བཤུས་ཏེ་ངའི་གཙུག་ལག་ཁང་གཡོགས་སོ།། །། འདུལ་བ་གཞི། བམ་པོ་དགུ་བཅུ་རྩ་བཞི་པ། དེ་ནས་ཕྱི་ནས་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་འོངས་ནས་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་གིས་ལས་ཀྱི་ཁང་པ་གཡོགས་པའི་རྩཝ་སར་པ་བཤུས་པར་མཐོང་ངོ་།། མཐོང་ནས་ཀྱང་ཕ་མ་ལོང་བ་གཉིས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཡབ་ཡུམ་ལས་ཀྱི་ཁང་པ་གཡོགས་པའི་རྩཝ་སར པ་དེ་རྣམས་སུ་ཞིག་གིས་བཤུས་ལགས།དེ་གཉིས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། དེས་པ་དགའ་སྐྱོང་ཁྱོད་སོང་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་འདིར་ལས་ཀྱི་ཁང་པ་གཡོགས་པའི་རྩཝ་སར་པ་འཆུ་བ་ཐོས་སོ།
陶匠匠歡的父母聽見了有人在拆卸屋頂的聲音。 他們問道:「是誰在拆卸匠歡工作間的茅草屋頂啊?」 「是誰啊?」 比丘們回答說:「我們是圓滿正覺的燃燈佛的弟子。因為天降大雨,佛陀的精舍漏雨了,所以我們才來拆卸匠歡工作間上的茅草,用來修補佛陀的精舍。」 他們對眾比丘說道:「之後我們會好好供養你們的,尊者們,請慢用,請慢用!」 比丘們便拆下茅草,為我的精舍修補了屋頂。 後來,陶匠匠歡回來了,他發現工作間的茅草屋頂被拆掉了。 他問他的父母:「是誰拆掉了工作間的茅草屋頂啊?」 他的父母回答說:「孩子啊,你走後不久,我們就聽見有人在拆卸茅草屋頂的聲音……」
། ཐོས་ནས་ཀྱང་འདི་སྐད་ཅེས་ལས་ཀྱི་ཁང་པ་གཡོགས་པའི་རྩཝ་སར་པ་འཆུ་བའི་ འཕགས་པ་དེ་སུ་ཞིག།བཞིན་དེ་སུ་ཞིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་ཞབས་འབྲིང་བ་དགེ་སློང་རྣམས་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་གཙུག་ལག་ཁང་དེར་ཐོག་ མར་ལྷས་ཆར་ཕབ་པས་ཟགས་པར་གྱུར་ནས་ཁོ་བོ་ཅག་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་གི་ལས་ཀྱི་ཁང་པ་གཡོགས་པའི་རྩཝ་སར་པ་བཤུས་ཏེ།ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གི་གཙུག་ལག་ཁང་གཡོག་གོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས། ཁྱེད་ལ་བསྙེན་བཀུར་བགྱིད་བ་ ནི་སླད་རོལ་དུ་མཆིས་ལགས་ཀྱི་འཕགས་པ་དག་སྣོམས་ཤིག།བཞིན་དག་སྣོམས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ལས་ཀྱི་ཁང་པའི་རྩཝ་དེ་དག་བཤུས་པར་གྱུར་གྲང་། དེ་ནས་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་ ཤིན་ཏུ་བག་ཕབ་ཅིང་འདྲིས་པར་གྱུར་པ་ནི་བདག་གིས་རྙེད་པ་ལེགས་པར་རྙེད་དོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གཅིག་གིས་ཞག་བདུན་འདས་པར་བྱས་སོ།། ཟླ་བ་ཕྱེད་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་དེའི་ལྷན་ཅིག་ལྡན་པའི་དྲན་པ་རྟག་ཏུ་ལུས་ལས་མི་འདོར་ཞིང་། ཞག་བདུན དུ་ཕ་དང་མའི་ལུས་ལ་ཡང་དེ་བར་ཆད་མེད་པར་འདུག་གོ།། དབྱར་གྱི་གནས་དེར་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་གི་ལས་བྱེད་པའི་ཁང་པ་འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུ་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ལྷའི་མཐུས་ཆར་ཐིགས་པ་གཅིག་ཀྱང་མ་བབ་བོ།། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ནི་ཡང་དག པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་ཟླ་བ་གསུམ་དུ་བདག་གིས་ན་བཟའ་ཆོས་གོས་དང་།བསོད་སྙོམས་དང་། གཟིམས་ཆ་དང་། སྙུན་དཔྱད་ཀྱི་རྐྱེན་སྨན་གྱི་ཡོ་བྱད་རྣམས་འབུལ་ན་མ་གནང་ངོ་ཞེས་སེམས་གཞན་དུ་འགྱུར་གྱི། རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་ནི་ལས་བྱེད་པའི་ཁང་པ་གཡོགས་ པའི་རྩཝ་སར་པ་བཤུས་ཀྱང་སེམས་གཞན་དུ་མ་གྱུར་ཏོ།། བཙུན་པ་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་གིས་ནི་རྙེད་པ་ལེགས་པར་རྙེད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་སྡུམ་པར་ཤིན་དུ་བག་ཕབ་ཅིང་འདྲིས་པར་མཛད་ལགས་སོ།
聽見了拆卸屋頂的聲音,他們便問道:「是誰在拆卸匠歡工作間的茅草屋頂啊?」 「是誰啊?」 比丘們回答說:「我們是圓滿正覺的燃燈佛的弟子。因為天降大雨,佛陀的精舍漏雨了,所以我們才來拆卸匠歡工作間上的茅草,用來修補佛陀的精舍。」 他們對眾比丘說道:「之後我們會好好供養你們的,尊者們,請慢用,請慢用!」 於是,他們便拆掉了工作間的茅草。 這時,陶匠匠歡心想:「我真是太幸運了,竟然能夠與圓滿正覺的燃燈佛結緣,而且佛陀還如此重視我!」他沉浸在這種喜悅之中,整整七天都保持著單盤的坐姿。半個月過去了,他對佛陀的記憶依然清晰無比,從未忘記過。七天之中,佛陀的記憶一直伴隨著他的父母,從未間斷。在那整個雨季,諸佛以佛陀的神力,諸天以天神的威德加持,陶匠匠歡的工作間竟然沒有淋到一滴雨。 大王,您看,我親自為燃燈佛供養了三個月的法衣、飲食、臥具和醫藥,卻沒能讓他對我留下深刻的印象。而匠歡僅僅是被人拆掉了工作間的茅草,卻讓他如此欣喜! 尊者們,匠歡真是太幸運了!如來對他的教化真是深入人心啊!
། དེ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱིའི སྦྱིན་པ་དེ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་འདིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་མཛད་དེ།སྦྱིན་སྲེག་མཆོད་སྦྱིན་རྣམས་ཀྱི་མཆོག། སྡེབ་སྦྱོར་མཆོག་ནི་ཉི་མའི་ལྷ།། མི་ཡི་མཆོག་ནི་རྒྱལ་པོ་སྟེ།། རྒྱ་མཚོ་ཆུ་བོ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག། ཟླ་བ་རྒྱུ་སྐར་རྣམས་ཀྱི་གཙོ།། ཉི་མ་སྣང་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་གཙོ།། སྟེང་དང་ འོག་དང་ཐད་ཀར་ཡང་།། འགྲོ་བའི་འགྲོ་བ་ཇི་སྙེད་པ།། ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ན།། སྨྲ་བའི་མཆོག་ནི་རྫོགས་སངས་རྒྱས།། དེ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གིས་རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱི་ལ་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་སྟོན་པར་མཛད། ཡང དག་པར་འཛིན་དུ་འཇུག་པར་མཛད།ཡང་དག་པར་གཟེངས་སྟོད་པར་མཛད། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་མཛད་དེ། རྣམ་གྲངས་དུ་མར་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག། ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད། ཡང་དག་པར་ རབ་ཏུ་དགའ་བར་མཛད་ནས་གདན་ལས་བཞེངས་ཏེ་གཤེགས་སོ།། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་གཤེགས་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་ཤེས་ནས་མི་ཞིག་ལ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་ནང་རྗེ་ཚུར་ཤོག། ཁྱོད་ཀྱིས་འབྲས་སོག་མའི་སྦུབས སུ་སྨིན་པ་ཤིང་རྟ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ཁོང་ལ་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་ལ་འདི་སྐད་ཅེས།དེས་པ་དགའ་སྐྱོང་ཁྱོད་ལ་རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱིས་འབྲས་སོག་མའི་སྦུབས་སུ་སྨིན་པ་ཤིང་རྟ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་པོ་བསྐུར་བ་འདི་དག་ཡིན་གྱིས། དེ་ལས་ཁྱོད་བདག་ཉིད་དང་ཁྱོད་ ཉིད་ཀྱི་ཕ་མ་ཡང་དག་པའི་བདེ་བས་ཚིམ་པར་བྱ་བ་དང་།ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ལ་ཡང་དུས་དུས་སུ་བསོད་སྙོམས་ཕུལ་ཅིག་ཅེས་གསུང་ངོ་ཞེས་སྨྲོས་ཤིག། ལྷ་བཀའ་བཞིན་འཚལ་ལོ་ཞེས་མི་དེས་རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱི་ལས་མཉན་ནས་འབྲས་སོག་མའི་སྦུབས་སུ་ སྨིན་པས་ཤིང་རྟ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་བཀང་སྟེ།རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་གང་ན་བ་དེར་སོང་ནས་ཕྱིན་པ་དང་། རྫ་མཁན་དགའ་སྐྱོང་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།
從此,圓滿正等覺佛光照,對拘留國國王的供養,感到歡喜,並隨喜讚歎道:
各種祭祀與供養,
佈施之最勝如曜日。
人中之最勝為君王,
江河湖海之最勝,
為眾星拱月的太陰。
日月光明之最勝,
于上、下、及平坦處,
一切世間諸有情,
天人世間之最勝,
為具足圓滿之佛陀。
圓滿正等覺佛光照,為拘留國國王以正法開示、勸導、讚歎、令其生起歡喜心。佛陀以多種方式,為其宣講正法,使其領悟、讚歎,並生起極大歡喜心后,便從法座起身離去。
拘留國國王,于圓滿正等覺佛光照離開未久,便召喚大臣,對其說道:「賢明的內相,你帶五百筐成熟的芒果,前往陶師歡喜承侍(或譯「善事」)處,對他說:『善男子,拘留國國王,供養你五百筐成熟的芒果,你應當用這些,令自身及親眷獲得安樂,並以此,不斷供養圓滿正等覺佛光照。』」
大臣聽聞國王的吩咐,答道:「謹遵王命!」說罷便帶了五百筐成熟的芒果,前往陶師歡喜承侍處,對其如是說道……
། དེས་པ་དགའ་སྐྱོང་ཁྱོད་ལ་རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱིས་འབྲས་སོག་མའི་སྦུབས་སུ་སྨིན་པ་ཤིང་རྟ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་པོ་བསྐུར་བ་འདི་དག་ཡིན་གྱིས། དེ་ལས་ཁྱོད་བདག་ཉིད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་ཕ་མ་ཡང་དག་པའི་བདེ་བས་ཚིམ་པར་བྱ་བ་དང་། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ལ་ཡང་དུས་དུས་སུ་བསོད་སྙོམས་ཕུལ་ཅིག་ཅེས་གསུང་ངོ་།། ཀྱེ་ནང་རྗེ་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ནི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་མང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་ལེན་དུ་མ་བཏུབ་བོ།། དགེ་སློང་དག འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས།དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བླ་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཡིན་ཏེ། ངས་དགེ་སྦྱོང་མགོ་རེག་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ག་ལ་ཡོད། བྱང་ཆུབ་ནི་མཆོག་ཏུ་དཀའ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ལ་ངག་རྩུབ་པོ་ཕྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་ པས་ད་ལྟར་ངས་དཀའ་བ་ལོ་དྲུག་སྤྱད་དོ།། གལ་ཏེ་ངས་བྱང་ཆུབ་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་པར་གྱུར་ན་སླར་ཡང་ངས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆེད་དུ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་དུ་བདག་ཉིད་དུབ་པར་བྱས་པར་འགྱུར་རོ།། དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་དེ་ལྟ་བས་ན་ལས་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི གཅིག་ཏུ་གནག་པ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ལས་གཅིག་ཏུ་དཀར་བ་རྣམས་ལ་བརྩལ་བར་བྱ་སྟེ།དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གོང་མ་བཞིན་དུའོ།། གང་གི་ཉི་མ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕྱིར་བྱུང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཉི་མ་ལ་གྲགས་འཛིན་མ་སེམས་ཅན་དང་ལྡན་ པར་གྱུར་ཏོ།། གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དཀའ་བ་སྤྱད་པ་དེའི་ཚེ་བཙུན་མོ་ཡང་དཀའ་བ་སྤྱད་པ་ལ་ཞུགས་པས་གྲགས་འཛིན་མ་མང་ལ་ཞུམ་པར་གྱུར་ཏོ།
「善男子,拘留國國王供養你五百筐成熟的芒果,就是這些。你應當用這些,令自身及父母獲得真正的安樂,並以此,不斷供養圓滿正等覺佛光照。」 「賢明的內相,國王真是多事啊!」陶師歡喜承侍(或譯「善事」)說道,不肯接受。 比丘們,你們認為如何?過去,有個名叫童子的婆羅門孩童,那正是我。我因對圓滿正等覺佛光照惡語相向,說「沙門瞿曇,你哪裡會有正覺?正覺是極其難得的!」,而在此後的六年間感受了痛苦的果報。如果我當時對正覺有所譭謗,那麼,我還將在未來三個不可計數的時期中,感受由之而生的果報。 比丘們,你們應當知道,如此這般,造作黑業者,將感受相應的黑業果報……(此段內容,與前文相同,故省略) 就在菩薩示現出家的那一天,聲聞羅睺羅也投胎轉世了。就在菩薩開始修行苦行的那一時期,耶輸陀羅也開始了苦修,於是,聲聞羅睺羅的煩惱,便日漸減少了。
། གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དཀའ་བ་སྤྱད་པ་དོན་མེད་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་ཅི་བདེར་དབུགས་འབྱིན་པ་དང་། ཅི་བདེར དབུགས་རྔུབ་པ་དང་།འབྲས་ཆན་དང་ཟན་དྲོན་གྱི་ཞལ་ཟས་མང་པོ་གསོལ་ཞིང་། མར་དང་ཏིལ་མར་གྱིས་སྐུ་བྱུགས་ནས་ཆུ་འཇམ་པོས་སྐུ་འཁྲུ་བར་མཛད་པ་དེའི་ཚེ་བཙུན་མོ་ཡང་ཅི་བདེར་དབུགས་འབྱིན་པ་དང་། ཅི་བདེར་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་། འབྲས་ཆན་དང་ཟན་དྲོན་གྱི་ཁ་ཟས་མང་པོ་ཟ་ཞིང་། མར་དང་ཏིལ་ མར་གྱིས་ལུས་བྱུགས་ནས་ཆུ་འཇམ་པོས་ལུས་འཁྲུ་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་མངལ་དེ་ཡང་སླར་རྒྱས་པར་གྱུར་ཏོ།། དེའི་མངལ་གྱི་མཚན་མ་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་དང་། ཤཱཀྱ་རྣམས་ཀྱིས་ཅོ་དྲི་བ་དང་བཅས་པར་སྨྲས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་སུ་བཞུད་ནས་ཁྱོད་ཀྱིས་བྱི་ཕྱིན ཏོ།། དེས་སྨྲས་པ། ཁོ་མོའི་སྡིག་པ་ཞི་བས་བྱི་མ་ཕྱིན་ཏོ།། ཇི་མངོན་ཁྱོད་ཡིད་ཆེས་པར་བྱའོ།། ཇི་ཙམ་ཞིག་ན་དེ་ཁྱེའུ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེ་ཉི་མ་གང་ལ་བཙས་པའི་ཉི་མ་དེ་ཉིད་ལ་ཟླ་བ་སྒྲ་ཅན་གྱིས་ཟིན་ཏོ།། དེ་བཙས་པའི་བཙས་སྟོན་བྱས་ནས་ཁྱེའུའི་མིང་ཅིར་གདགས་ཞེས་མིང འདོགས་པར་བྱེད་དོ།། དེའི་ཉེ་དུ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། འདི་བཙས་པ་ན་ཟླ་བ་སྒྲ་ཅན་གྱིས་ཟིན་པས་དེ་བས་ན་ཁྱེའུའི་མིང་ནི་སྒྲ་ཅན་ཟིན་དུ་གདགས་སོ་ཞེས་བཏགས་སོ།། གཞོན་ནུ་བཙས་པ་ན་ཤཱཀྱ་རྣམས་ཡང་དང་ཡང་དུ་གླེང་བ་ཁོ་ནར་བྱེད་ནས། དེས་བདེན་པ་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ། སྒྲ་ཅན་ཟིན་བཟང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བང་ཚད་ཀྱི་རྡོ་ལ་ཞོན་ནས་རོལ་པ་རྫིང་གི་ནང་དུ་བཅུག་སྟེ། གལ་ཏེ་འདི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ན་འཕྱོ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་དེ་བཅུག་པ་དང་། དེ་ཕ་རོལ་དུ་བྱུང་ངོ་།། དེས་ཕ་རོལ་ནས་ཚུ་རོལ་དུ་འོང་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་ཕ་རོལ་ནས་ཚུ་རོལ་དུ་འོངས་ནས་དེ་རྣམས་ངོ་མཚར་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏོ།། གྲགས་འཛིན་མས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཞིང་ཁོ་མོས་བྱི་མ་ཕྱིན་པར་ཡང་ཡིད་ཆེས་པར་བྱའོ།
當圓滿正等覺佛,了悟苦行無益,而安住于隨意呼吸,並享用精美的米粉和熱粥,以酥油和芝麻油涂身,用清凈的水沐浴之時,耶輸陀羅也安住于隨意呼吸,享用精美的米粉和熱粥,以酥油和芝麻油涂身,用清凈的水沐浴。這時,她的胎腹便又開始發育了。 耶輸陀羅的妊娠期滿了,顯露出生產的徵兆。釋迦族的人們,帶著譏諷的語氣說道:「菩薩在苦行林中修行,而你卻懷了孩子。」 耶輸陀羅答道:「我的言行清凈,並沒有懷孕。爲了讓你們相信,不久之後,我將產下一個男孩。孩子出生的那一天,恰逢月蝕,便為他舉行誕生儀式,取名為『陰影』。 她的親族們說:「孩子出生時,正逢月蝕,就叫他『羅睺羅』吧。」 釋迦族的人們,對此議論紛紛。耶輸陀羅爲了證實清白,便祈禱道:「祈願吉祥的羅睺羅,騎上菩薩試煉的那塊石頭,進入池水中。如果他真是菩薩的孩子,就讓他浮起來吧!」說罷便將他放了下去,羅睺羅便漂浮了起來。 「讓他從那邊游過來吧!」耶輸陀羅說道,羅睺羅便從池塘的另一邊遊了過來。見到這一幕,人們都感到十分驚奇。 羅睺羅說道:「沙門們,你們看,他確實是菩薩的孩子,而我也沒有說謊,你們應當相信我。」
། གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལོ་དྲུག་གིས མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཏེ་ལོ་བཅུ་གཉིས་འདས་པ་ན་སེར་སྐྱའི་གཞིར་བྱོན་ནས་ཉི་མ་གཅིག་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་གདུགས་ཚོད་གསོལ།ཉི་མ་གཅིག་ནི་བཙུན་མོའི་ནང་དུ་གསོལ་བ་དེའི་ཚེ་གྲགས་འཛིན་མ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གང་གིས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གིས་དབང་དུ་ འགྱུར་བའི་ཐབས་ལེགས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་སྙམ་མོ།། སེར་སྐྱའི་གཞི་ན་ཀུན་དུ་རྒྱུ་མོ་དབང་དུ་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་རྣམས་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། གྲགས་འཛིན་མས་དེ་ལ་ཀཱ་ར་ཥཱ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་བྱིན་ནས་ཆེ་ཞེ་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་འདི་རྣམས་ལས་དབང་དུ་བྱ་བ་བྱོས་ལ་སྐུར་ཅིག། དེས་དབང་དུ བྱ་བའི་ལ་དུ་ཞིག་གྲགས་འཛིན་མ་ལ་བསྐུར་བ་དང་།གྲགས་འཛིན་མས་སྒྲ་ཅན་ཟིན་གྱི་ལག་ཏུ་བྱིན་ནས་སྨྲས་པ། བུ་ཁྱོད་ཀྱི་ཡབ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཕུལ་ཅིག། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུ་མི་མཁྱེན་པ་དང་། མི་གཟིགས་པ་དང་། ཐུགས་སུ་མི་ཆུད་ པ་དང་།རྣམ་པར་མི་རིག་པ་ཅི་ཡང་མི་མངའ་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། གྲགས་འཛིན་མ་ལ་མི་སྙན་པ་གྲག་གིས་དེ་སྤང་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ལྔ་བརྒྱ་སྤྲུལ་པ་དང་། སྒྲ་ཅན་ཟིན་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་བརྟགས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ རྒན་པའི་ངང་ལས་བཞུགས་པ་ལ་ཕུལ་ལོ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཞེས་ནས་སླར་ཡང་དེ་ལ་བྱིན་ཏེ་སྒྲ་ཅན་ཟིན་གྱིས་ཟོས་སོ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡོན་ཏན་བསྔོ་བ་མཛད་ནས་གཤེགས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རྗེས་བཞིན་གཞོན་ནུ་སྒྲ་ཅན་ཟིན་བཟང་པོ་འབྲང་ནས་སླར་བཟློག་ཀྱང དུས་ཏེ་སླར་ལྡོག་ཏུ་མ་བཏུབ་བོ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། སེམས་ཅན་འདི་ནི་སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་ཡིན་པས་འདིས་ཁྱིམ་གྱི་གནས་པས་གནས་མི་ཕོད་དོ་སྙམ་མོ།། སྒྲ་ཅན་ཟིན་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞལ་འཚོས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་བཙུན་མོའི་བུད་མེད་དང་ཤཱཀྱ རྣམས་དང་བཅས་པ་ངོ་མཚར་སྐྱེས་ནས།གྲགས་འཛིན་མ་ལ་ལྷག་པར་མངོན་པར་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ།། དེ་ནས་གྲགས་འཛིན་མའི་མི་སྙན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ།
當圓滿正等覺佛成道十二年後,來到(古代印度北部)舍衛國,在祇園精舍說法。有一天,佛陀在波斯匿王宮中受供,另一天,則在王后寢宮中受供。這時,羅睺羅的母親,耶輸陀羅心想:「我該用什麼好方法,才能讓佛陀順從我的意願呢?」 舍衛國有一位非常擅長操控他人的咒術師。耶輸陀羅給了他五百枚嘎夏巴那金幣,並說:「尊貴的先生,請您幫我用這些金幣做操控他人的法術吧。」咒術師給了耶輸陀羅一個操控他人的咒語,耶輸陀羅將咒語交給了羅睺羅,並說:「孩子,把這個交給你的父親。」 諸佛如來,無所不知,無所不見,無所不曉,無所不察。圓滿正等覺佛心想:「要以善巧方便,斷除耶輸陀羅的惡念。」於是,佛陀化現出五百尊佛陀。羅睺羅仔細觀察了所有佛陀,將咒語遞給了其中看起來最年長的佛陀。 佛陀接過咒語,又還給了羅睺羅,羅睺羅便將咒語吃了下去。佛陀說法完畢后便離開了。年輕英俊的羅睺羅,跟隨在佛陀身後,想要返回,卻怎麼也無法回去。 圓滿正等覺佛心想:「這個眾生,已經證得了阿羅漢果,將不再受家庭的束縛了。」 羅睺羅親吻了佛陀的雙足。波斯匿王、末利夫人、釋迦族人,以及在場的所有人都感到十分驚訝,而耶輸陀羅則更加欣喜若狂。從此以後,耶輸陀羅所有的惡名都煙消雲散了。
། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཞོན་ནུ་སྒྲ་ཅན་ཟིན་བཟང་པོ་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་བརྩམས་པ། རྒྱལ་ པོ་ཟས་གཙང་གིས་ཐོས་ནས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས།བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་གཞོན་ནུ་སྒྲ་ཅན་ཟིན་བཟང་པོ་རབ་ཏུ་འབྱིན་པར་མཛད་པར་ངེས་པར་ལྟ་ན། དེང་གི་གདུགས་གཅིག་ལ་མཆིས་སུ་གསོལ་ཅིག་དང་། འདི་ལ་དེའི་བར་དུ་བདག་གིས་མཆོད་པ་བགྱིའོ།། རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གིས་སྒྲ་ཅན་ཟིན་གྱི་སྐྱེ་བོའི་དུས་སྟོན་ཆེན་པོ་བྱས་སོ།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཤཱ་རིའི་བུ་གཞོན་ནུ་སྒྲ་ཅན་ཟིན་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ཤིག། བཙུན་པ་བཀའ་བཞིན་འཚལ ཞེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་མཉན་ནས་གཞོན་ནུ་སྒྲ་ཅན་ཟིན་བཟང་པོ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ངོ་།། དགེ་སློང་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ནས་ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྒྲ་ཅན་ཟིན་གྱིས་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཆེན་པོའི་དབུས སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དུས་ཞལ་འཚོས་པར་བགྱིས་པ་ལ་གཟིགས།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ད་ལྟར་གྱི་འདི་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་དེ། ཇི་ལྟར་འདིས་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བས་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་པ་དེ་ཉོན་ཅིག། དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་རི་ འོར་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གནས་པ་དེས་རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས་དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་བར་བྱེད།དགའ་བར་བྱེད། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ།། དེ་རྩེ་བར་བྱེད། དགའ་བར་བྱེད། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་ན་ཁྱེའུ་ཞིག་བཙས་ནས་དེས་ཆུང་མ་ལ་སྨྲས་པ། བཟང་ མོ་བདག་ཅག་གིས་བུ་ལོན་དེད་པ་དང་ནོར་འཕྲོག་པ་སྐྱེས་ཀྱིས་ཟོང་ཐོགས་ཏེ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་འཇུག་ཏུ་འགྲོའོ།། དེས་སྨྲས་པ། རྗེའི་སྲས་དེ་བཞིན་དུ་མཛོད་ཅིག། དེ་ཟོང་ཐོགས་ཏེ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་ཞུགས་པ་ལས་དེ་ཉིད་དུ་ཤིའོ།། དེ་ནས་དེའི་ཆུང་མས་མྱ་ངན་བསང་བ་བྱས་ནས་ལག ལས་ཀྱི་མཐུ་དང་གཉེན་གྱི་མཐུས་བསྣུན་བསྐྱངས་ཏེ་བསྐྱེད་དོ།
圓滿正等覺佛,想要為年輕英俊的羅睺羅舉行剃度儀式。凈飯王聽到訊息后,來到佛陀面前,說道:「世尊,如果您執意要為羅睺羅剃度,那麼今天就請接受我的供養吧。從今往後,我將一直供養您。」凈飯王為羅睺羅舉辦了盛大的告別俗世儀式。 然後,圓滿正等覺佛對舍利弗尊者說:「舍利弗,你為羅睺羅剃度吧。」 「謹遵您的教誨。」舍利弗尊者回答道,併爲羅睺羅剃度完畢。 比丘們對此感到疑惑,便向圓滿正等覺佛問道:「世尊,我們看到羅睺羅在眾人面前,親吻了您的雙足,這是怎麼回事呢?」 圓滿正等覺佛回答道:「比丘們,這並非偶然。很久以前,他就曾以花環與我結緣。比丘們,過去久遠,雪山上住著一戶人家,他們從山下娶來了一位妻子。夫妻二人,琴瑟和鳴,恩愛非常。後來,他們生了一個兒子,丈夫對妻子說:『親愛的,我們一起去航海經商吧!』妻子回答道:『好的,夫君。』於是,他們帶著貨物,開始了航海之旅,卻不幸在海上遇難身亡。妻子死後,因為放不下孩子,便憑藉著對孩子的愛意和執念,轉世成爲了一個夜叉,一直守護著孩子。」
། དེ་དང་ཧ་ཅང་ཡང་མི་རིང་བ་ཞིག་ན་ཐག་པ་རང་གི་བཟོ་ལ་མཁས་པ་ཞིག་གནས་ཏེ། དེ་རང་གི་བཟོས་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ།། དེས་དེའི་རང་གི་བཟོས་འབྱོར་པ་འགྲུབ་པ་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། ཐ་གའི་ལས་ནི་མཆོག་ཡིན་གྱི། རྒྱ་མཚོར་འཇུག་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། དེར་སོང་ན་ཚུལ་མ་ཡིན་པས་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་རོ།། དེས་ཐ་ག་པ་དེ་ལ་སྨྲས་པ། མིང་པོ་དཔོན་པོ་འདི་ཡང་ཐ་ག་པའི་ལས་སློབས་ཤིག། དེས་སྨྲས་པ། རུང་གིས་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ་ཞེས་དེས་དེ་ལ བསླབ་པར་བརྩམས་པ་ན་དེ་སྒྲིན་པོ་གཡེར་བག་ཅན་ཞིག་པས་དེས་དུས་ཐུང་ངུ་ཞིག་གིས་ཐ་ག་པའི་ལས་རྣམས་ལོབས་སོ།། ཐ་ག་པ་དེ་ནི་བཟང་པོས་འཁྲུ་བ་དང་། བཟང་པོ་གྱོན་པ་དང་། ཁ་ཟས་བཟང་པོ་ཟ་ནས་ཁྱེའུ་དེས་སྨྲས་པ། ཞང་པོ་ཁྱོད་ཀྱང་ལས་འདི་ཁོ་ན་བྱེད་ལ་བདག་ཅག ཀྱང་འདི་ཁོ་ན་བྱེད་པ་ལས་ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ནི་བཟང་པོས་འཁྲུ།བཟང་པོ་གྱོན། ཟས་བཟང་པོ་ལ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་ལ། བདག་ནི་མི་འགྲུབ། དེས་སྨྲས་པ། ཚ་བོ་བདག་ནི་ལས་གཉིས་བྱེད་དེ། ཉིན་པར་ནི་ཐ་ག་པའི་ལས་སོ།། ནུབ་མོ་ནི་རྐུན་པོ་བྱེད་དོ།། དེས་སྨྲས་པ། ཞང་ པོ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་བདག་ཀྱང་རྐུན་པོ་བགྱིའོ།། ཚ་བོ་ཁྱོད་ཀྱིས་རྐུན་པོ་བྱེད་མི་ནུས་སོ།། ཞང་པོ་ནུས་སོ།། དེས་བསམས་པ། རེ་ཞིག་འདི་བགམ་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས་དེ་ཁྲིད་དེ་ཚོང་འདུས་སུ་སོང་ནས་དེས་དེར་རི་བོང་ཞིག་ཉོས་ཏེ་དེ་ལ་གཏད་ནས་ཚ་བོ་རེ་ཞིག་སྲེགས་ཤིག་དང་། དེའི་བར་དུ བདག་ཁྲུས་བྱས་ནས་འོང་ངོ་ཞེས་དེ་ཁྲུས་བྱེད་དུ་སོང་བ་དང་།དེས་དེ་མྱུར་བ་མྱུར་བ་ཞིག་ཏུ་བསྲེགས་ནས་གཟུགས་གཅིག་ཟོས་སོ།། ཐ་ག་པ་དེ་ཁྲུས་བྱས་ནས་འོངས་ཏེ་ཚ་བོ་རི་བོང་བསྲེགས་སམ། ཞང་པོ་བསྲེགས་སོ།། འོ་ན་བལྟའོ།
不久之後,當地來了一位技藝精湛的制繩匠人,他所編織的繩子,結實耐用,廣受好評。這位匠人看到自己編織的繩子供不應求,便說道:「看來,編繩子是門好手藝啊!哪像出海經商,風險太大,稍有不慎就會遭遇不幸。」 他見夜叉的孩子聰明伶俐,便對他說:「孩子,你也來跟我學編繩子吧?」 夜叉的孩子回答道:「好的,我願意。」 於是,孩子便開始跟著匠人學習編繩子。他天資聰穎,勤奮好學,沒過多久,便掌握了編繩子的所有技巧。 匠人心地善良,對孩子關懷備至,吃穿用度,都給孩子最好的。孩子看到這一切,便問道:「師傅,我們每天都這麼辛苦地工作,為什麼您總是穿著華麗的衣服,享用著美味的食物,而我卻不能呢?」 匠人回答道:「孩子,我白天編繩子,晚上做盜賊,所以才能過上這樣的生活。」 孩子說道:「師傅,如果您不嫌棄,我也想跟您學習做盜賊。」 匠人說道:「孩子,你做不了盜賊。」 孩子堅持道:「師傅,我可以的。」 匠人心想:「好吧,就讓我來考驗考驗他。」於是,他帶著孩子來到了一戶人家,讓孩子在外面放哨,自己則翻墻進去偷東西。匠人偷了一隻野兔,便翻墻出來,對孩子說道:「孩子,你把這隻野兔烤熟,我去洗個澡就回來。」說完,匠人便去洗澡了。孩子迫不及待地將野兔烤熟,並把整隻野兔都吃光了。 匠人洗完澡回來,問道:「孩子,野兔烤好了嗎?」 孩子回答道:「師傅,烤好了。」 匠人問道:「那我們一起吃吧。」
། དེས་དེ་བྱིན་པ་དང་རྐང་ལག་གསུམ་མཐོང་ནས་ སྨྲས་པ།ཚ་བོ་རི་བོང་འདིའི་གཟུགས་བཞི་པ་ཤོས་གར་སོང་། དེས་སྨྲས་པ། ཞང་པོ་རི་བོང་ལ་གཟུགས་བཞི་པ་ཡོད་ཡང་མེད་ན་གར་འགྲོ། དེས་བསམས་པ། རེ་ཞིག་བདག་ཀྱང་རྐུན་མ་ཡིན་ན། འདི་ནི་རྐུན་ཆེན་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། དེས་དེ་དང་རི་བོང་གཟུགས་གསུམ་པོ་ཁྱེར་ཏེ་ ཆང་འཚོང་གི་ཁྱིམ་ཞིག་ཏུ་ཞུགས་ནས་ཚ་བོ་ཆང་བཏུང་ངམ།བཏུང་ངོ་།། དེ་གཉིས་ཀྱིས་འཐུངས་ནས་ཐ་ག་པས་སྨྲས་པ། ཚ་བོ་ཆང་རིན་ནི་གྱ་གྱུས་དགང་ངོ་།། དེས་སྨྲས་པ། ཞང་པོ་སུས་འཐུངས་པ་དེ་གྱ་གྱུ་བྱེད་གྲང་། བདག་གིས་ནི་མ་འཐུངས་པས་གྱ་གྱུ་བྱར་ཅི་ཡོད། ཐ་ག་པ་ དེས་བསམས་པ།འདི་ནི་རྐུན་ཆེན་ཡིན་པས་ལྷན་ཅིག་རྐུན་མ་བྱ་ནུས་སོ་སྙམ་ནས་དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཁྱིམ་འབིགས་པའི་རྐུན་མ་ལ་ཞུགས་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱིམ་ཕུག་ནས་ཐ་ག་པ་དེས་བུ་གར་མགོ་བཅུག་པ་དང་དེས་སྨྲས་པ། ཞང་པོ་ཁྱོད་རྐུན་མ་བྱེད་ཀྱང་ཐབས་མི་ཤེས་ཏེ། ཐོག་མར་རྐང་ པ་གཞུག་པར་བྱའི་མགོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།། གལ་ཏེ་མགོ་བཅད་པར་གྱུར་ན་ངོ་ཤེས་པས་རིགས་ཐམས་ཅད་བརླག་པར་འགྱུར་གྱིས་རྐང་པ་ཆུག་ཤིག། དེས་རྐང་པ་བཅུག་པ་དང་། ཚོར་ནས་རྐུན་པོ་རྐུན་པོ་ཞེས་ཀུ་ཅོ་བཏོན་ནས་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཆེན་པོས་རྐང་པ་གཉིས་ནས་བཟུང་ནས་འཐེན་ཏོ།། དེ་ནི་གཅིག་པུ་ཡིན་པས་སླར་འདྲེན་མ་ནུས་ནས་མགོ་བཅད་དེ་ཁྱེར་ཏེ་སོང་ངོ་།། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་སྨྲས་པ། ལྷ་རྐུན་པོ་གཅིག་པུ་གར་ཞུགས་པ་ལས་ཟིན་ན། དེའི་མགོ་གཅིག་གིས་བཀུམ་ནས་འཚལ་ཏེ་མཆིས་སོ།། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་མགོ བཅད་དེ་ཁྱེར་ཏེ་སོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྐུན་ཆེན་ཡིན་ནོ།། དེང་ལ་རོ་མགོ་རྡུམ་དེ་ལམ་པོ་ཆེའི་བཞི་མདོར་ཞོག་སྟེ་ཕྱོགས་དབེན་པར་འཁོད་དང་། དེ་ལས་བཟུང་སྟེ་ཆོ་ངེས་འདེབས་པ་ཡོད་ན་དེ་ནི་རྐུན་པོ་ཡིན་གྱིས་དེ་ཟུང་ཤིག། དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་མི་དེ་རྣམས་ཀྱིས་རོ་མགོ་རྡུམ་དེ་ལམ་པོ་ཆེའི བཞི་མདོར་བཞག་ནས་ཕྱོགས་དབེན་པར་བསྡད་དོ།
匠人把烤好的野兔接過來一看,發現只有三條腿,便問道:「孩子,這隻野兔的第四條腿去哪兒了?」 孩子回答道:「師傅,野兔本來就只有三條腿,哪來的第四條腿?」 匠人心想:「看來我自己也不是什麼正人君子,但這孩子,絕對是個偷盜高手啊!」於是,他帶著孩子和剩下的三條兔腿,來到了一家酒館,對孩子說道:「孩子,我們今天就痛快地喝一頓酒吧!」 兩人喝得酩酊大醉,匠人說道:「孩子,喝酒是要付錢的。」 孩子回答道:「師傅,誰喝的酒誰付錢,我又沒喝酒,為什麼要我付錢?」 匠人心想:「這孩子真是個做盜賊的好材料,我一定要帶著他一起幹!」於是,他帶著孩子,開始偷盜別人家的財物。 一天晚上,他倆又去偷東西。匠人讓孩子在外面放風,自己則從窗戶爬進屋裡。孩子說道:「師傅,您這樣做是不對的,應該先邁腿進去,而不是先伸頭進去。如果先伸頭進去,被人發現了,就會像我這樣,整個家族都被殺害了。所以,您還是先邁腿進去吧!」 匠人聽了孩子的話,便先邁腿爬了進去。屋裡的主人聽到動靜,大喊道:「抓賊啊!抓賊啊!」聞訊趕來的村民們,緊緊地抓住了匠人的雙腿,把他從窗戶里拖了出來。匠人勢單力薄,無法掙脫,最終被村民們砍下了腦袋。 村民們向國王稟報說:「大王,我們抓到一個獨闖民宅的小偷,還請您定奪!」 國王說道:「知道了,你們把他的腦袋砍下來,送到我這裡來吧。」 國王看了看匠人的腦袋,對大臣們說道:「能夠如此聰明地指揮別人為自己賣命的人,一定是個江洋大盜。你們現在就把他的腦袋,掛到城門前的十字路口,派人嚴加看守,如果有人祭拜他的腦袋,就說明那個人是他的同夥,立刻把他抓起來!」 於是,國王的侍衛們便把匠人的腦袋,掛到了城門前的十字路口,並在周圍嚴密監視著。
同部經論
與本文同名或相近的其他版本、科判、譯文與註疏。