d1784吉祥密集續之續釋龍樹 曼札迦拉夏|d1784吉祥密集續之續釋龍樹 曼札迦拉夏(續2)
།བཛྲ་དྷྲྀཀ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཛྲ་ ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འཛིན་པས་ན་བཛྲ་དྷྲྀཀ་སྟེ་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ།།རྡོ་རྗེ་ནི་རྩེ་ལྔ་པ་སྟེ་དེ་འཛིན་པས་ན་བཛྲ་དྷྲྀཀ་སྟེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། འདི་ཕྱུང་མ་ཐག་ཏུ་ནི་སྔགས་འདི་གསུངས་པ་ཙམ་གྱིས་སོ། །དེ་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྔགས་ཏེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །རིག་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་། སྐྱེས་བུ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སྟེ། དེའི་རང་བཞིན་མི་བསྐྱོད་པ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་མི་གཡོ་བའོ། ། དེ་ཉིད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྦྱོར་བ་ནི་སྔགས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དང་འབྲེལ་པའོ། །དེ་ནི་ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ནག་པོ་དང་། དཀར་པོ་དང་། དམར་པོའི་ཚུལ་གྱི་ཞལ་གྱི་ཁ་དོག་གོ། །ནག་པོ་ནི་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་དང་། དཀར་པོ་ནི སྣང་བ་དང་།དམར་པོ་ནི་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ།། །།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ལ་ཞུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ ཀྱིས་རྗེས་སུ་ཞུགས་སོ།།དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཕྱུང་བ་སྟེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དང་། སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དམ་ཚིག་འབྱུང་བ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་ཚིག་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ ལས་འབྱུང་བ་ནི་[(]བསྐྱད་[,]བསྐྱེད་[)]པ།རྡོ་རྗེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའོ། །དམ་ཚིག་ནི་ཞི་བ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཕྲིན་ལས་གང་ལས་འབྱུང་བ་དང་དེ་ཉིད་མི་ཕྱེད་པས་ན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་བསྒྲུབ་པའོ། ། གཏི་མུག་གི་རིགས་ནི་གཏི་མུག་རྣམ་པར་དག་པའི་རིགས་ཏེ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་རིགས་ཀྱིའོ། །མཆོག་ནི་ཞི་བ་བསྒྲུབས་པས་ན་དམ་པའོ། །སྐུ་རྫོགས་པས་ན་སྙིང་པོའོ། །ཉིད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ནི་བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པ་དང་། བསྒྲུབ་པ་རྣམས སོ།།ཛི་ན་ཛིཀ་ཅེས་སྨོས་པ་ལ། ཛི་ན་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་སོ།
“vajradhṛk”等中,vajra即持法界智慧故為vajradhṛk,此為圓滿次第。金剛即五股,因持彼故為vajradhṛk,此為生起次第。 “其後”等中,方一出此即僅以說此咒。“彼薄伽梵”即薄伽梵體性咒,即一切如來身語意自性。明即勝義諦,士夫即世俗諦,彼自性不動即阿賴耶識習氣不動。彼大手印瑜伽即咒與智慧身相連。彼即三面六臂等,以彼等。因此黑、白、紅相面色。黑即近得顯現,白即顯現,紅即具顯現增長智慧。一切如來身語意金剛即大金剛持。 “入一切如來自性身語意金剛”者,即以彼體性隨入。彼即出金剛薩埵,即生起次第、圓滿次第、心清凈次第。 “其後薄伽梵”等中,“三昧耶出生金剛”者,三昧耶即從如鏡智慧出生即生起,金剛即彼名三摩地,此為自加持次第。三昧耶即從以寂靜為主事業所生,彼即因不可分故名金剛三摩地,此為成就。 愚癡種性即愚癡清凈種性,即毗盧遮那種性。最勝即以成就寂靜故為殊勝。以身圓滿故為心要。“自身語”等已說。彼即生起、圓滿、成就。 說”jinajik”中,jina即佛種性。
།མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ལས་རྒྱལ་བས་ན་ཛིཀ་གོ། །དེ་ནི་བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དག་གོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་ པོའི་སྦྱོར་བའི་ཐབས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་མཛེས་ཤིང་སྤྲོ་བས་ན་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ།།མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སམ་ཞི་བས་མ་སྣང་བས་ན་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དེ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དག་གོ། །དེའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་སྐུ་དང་སྦྱོར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཁོར་བའི་ བར་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པའི་ཕྱིར་གནས་པས་ན་ཐབས་ཏེ།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་འོད་གསལ་བ་སྟེ། དེས་སྦྱོར་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཐབས་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་སྟེ། བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའོ། ། དཀར་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །སྤྱན་སྔར་བཞུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤར་ཕྱོགས་སུ་གནས་པར་གྱུར་ཅེས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་འབྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་དཔལ་ཞེས་པ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ནི་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་བདག་ཉིད་འདོད་པ་ཐམས ཅད་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ།དེ་ལས་འབྱུང་བ་རྡོ་རྗེ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་འབྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་སྟེ། ནམ་མཁའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ངན་འགྲོ་འཇིག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དཔལ་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། དེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་ཏེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །རིན་པོ་ཆེ་ནི་ཡུངས་ཀར་གྱི་འབྲས་བུའི་ཚད་ཙམ་གྱི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེའོ།།འབྱུང་བ་ནི་དེ་ཉིད་ལས་ཁ་དོག་ལྔ་པ་འོད་ཟེར་གྱི་ཚོགས་སོ། །དེ་ཉིད་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་སྤྲོ་བའི་ཕྱིར་དཔལ་ལོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཕྱོགས་ཅིག་སྲོག་དང་རྩོལ་བའོ། །ཡིད་བཞིན་ ནོར་བུའི་རིགས་མཆོག་གི་སྙིང་པོའི་སྙིང་པོ་ཞེས་པ་ནི་བསམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུའི་རིགས་མཆོག་གི་སྙིང་པོའི་སྙིང་པོ་ཞེས་ཏེ།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ།
以如鏡智慧勝煩惱障故為jik。彼即生起與圓滿二次第。 “其後”等如前。“以毗盧遮那大手印瑜伽方便”者,因特別莊嚴放射故為毗盧遮那,此為生起次第。以如鏡智慧或寂靜故不顯現故為毗盧遮那,此為圓滿次第與成就。彼大手印即與身相應者,因為利益有情住至輪迴故為方便,此為生起次第。大手印即光明,彼相應即與智慧身入定。彼方便即大金剛持果位,此為自加持次第。 “白”等如前。“住于眼前”者,即住于東方,此為生起次第。 “其後薄伽梵”等中,“寶生金剛吉祥”者,寶即虛空藏性圓滿一切欲,從彼出生金剛即寶生金剛,即虛空三摩地。彼為破惡趣故,吉祥即圓滿,彼名三摩地,此為生起次第。 寶即如芥子量菩提心明點。出生即從彼五色光聚。彼因不可分故為金剛,彼亦為放射菩薩、佛等故為吉祥。彼名三摩地即瑜伽一分氣息與勤勇。 “如意寶種性最勝心要心要”者,即圓滿一切意願如意寶種性最勝心要心要,此為生起次第。“自身”等如前。
།རཏྣ་དྷྲྀཀ་ཅེས་པ་རཏྣ་ནི་བསམ་པ་ཐམས་ཅད་ རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱག་མཚན་ཏེ།དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པས་ན་རཏྣ་དྷྲྀཀ་སྟེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །རཏྣ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ། །རཏྣ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ། དེ་ཁོ་ན་འཛིན་པར་བྱེད་པས་དང་པོ་སྦྱོར་བའོ། །རཏྣ་ནི་ལྷའི་ འཁོར་ལོ་སྟེ།དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པས་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་གོ། །རཏྣ་ནི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་བཞུགས་པ་སྟེ། དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པས་ན་རཏྣ་དྷྲྀཀ་སྟེ། ལས་ཀྱི་རྒྱལ་བ་མཆོག་གོ། །རཏྣ་ནི་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡི་གེ་གསུམ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཟོ་ཆུན་གྱི་འཁྲུལ་ འཁོར་གྱི་རིགས་པས་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་འཛིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པའི་འོད་གསལ་བ་ནི་རཏྣ་སྟེ། དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པས་ན་རཏྣ་དྷྲྀཀ་སྟེ་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའོ། །དབང་པོའི་གཞུ་དང་འདྲ་བའི་སྐུས་འགྲོ་བའི་དོན་ མཛད་པ་ནི་རཏྣ་སྟེ་དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ནི་སྤྲོ་བར་མཛད་པ་སྟེ།བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའོ། །རཏྣ་ནི་དབང་བསྐུར་བའི་རིན་ཆེན་བཞི་པ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རིམ་པ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རིམ་པའོ། །འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། སློབ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རཏྣ་ནི་ཟུང་འཇུག་སྟེ་དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པས་ན་རཏྣ་དྷྲྀཀ་ཏེ།ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པའོ། །རཏྣ་དང་རཏྣ་ནི་རཏྣ་ཞེས་བྱ་བའི་བསྡུ་བ་བྱས་ལ་གཅིག་ལུས་པའོ། །དེ་བས་ན་རཏྣ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་སྟེ། རང་བཞིན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་ནི་རཏྣ་སྟེ། དེ་ཉིད་འཛིན་པ་ནི་ཡང་དག་པར་ སྦྱོར་བ་སྟེ་རྒྱུ་ཡིན་ནོ།།ཧཱུཾ་དང་ཕཊ་ལ་སོགས་པ་ནི་རཏྣ་སྟེ། དེ་དང་ལྡན་པའི་པདྨས་འཛིན་པ་ནི་གཡོ་བ་སྟེ་ལས་སོ། །རཏྣ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ། དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པས་ན་རཏྣ་དྷྲྀཀ་སྟེ་འབྲས་བུའོ། །རཏྣ་ནི་སོ་སོར་སྡུད་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ ཆེན་པོ་ཉིད་འཛིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ་རྣལ་འབྱོར་རོ།།རཏྣ་ནི་བསྟན་པ་སྲུང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སློབ་པ་སྟེ་དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པས་ན་རཏྣ་དྷྲྀཀ་གོ། །རཏྣ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་རྫས་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་སྦྱར་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་འཛིན་པ་ནི་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ་རཏྣ་དྷྲྀཀ་གོ། །དེ་ནི་ སྒྲུབ་པའོ།
“ratnadhṛk”中,ratna即圓滿一切意願之標幟,因持彼故為ratnadhṛk,此為生起次第。ratna即平等性智,持彼者,此為圓滿次第。ratna即空性真如,因唯持彼故為初瑜伽。ratna即天輪,因持彼故為壇城勝。ratna即智慧薩埵等安住,因持彼故為ratnadhṛk,此為事業勝。 ratna因為是明性故為三字,以水磨輪理入等次第而持,此為金剛持誦。三識清凈光明即ratna,因持彼故為ratnadhṛk,此為心清凈。如虹身作有情利益即ratna,持彼即作放射,此為自加持次第。 ratna即持第四灌頂寶現證次第者,此為現證次第。因為是果故,及非學故,ratna即雙運,因持彼故為ratnadhṛk,此為雙運次第。 ratna與ratna即作ratna之合併而餘一。故ratna即方便智慧正合,為自性。金剛與蓮花即ratna,持彼即正合,為因。hūṃ與phaṭ等即ratna,以具彼蓮花持即動,為業。ratna即俱生,因持彼故為ratnadhṛk,為果。 ratna即以別攝等次第持大金剛持性,為瑜伽。ratna為護教故為學,因持彼故為ratnadhṛk。ratna即毗盧遮那等體性諸物,以和合等次第持即作行,為ratnadhṛk。彼即成就。
།དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རིན་ཆེན་དཔལ་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་སྦྱོར་བའི་ཐབས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནི་རིན་ཆེན་དཔལ་གྱི་ཕྱག་མཚན་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རིན་ཆེན་དཔལ་ཏེ་། རྡོ་རྗེ་ཉི་མའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་སྦྱོར་བའི་ཐབས་ཀྱིས་ནི་ཞལ་གསུམ་དང་ཕྱག་དྲུག་པའི་རབ་ ཏུ་གནས་པས་དེ་ཉིད་ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་བཞུགས་ཏེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ།།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ནི་ཆེན་པོ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཚུལ་ནི་ལམ་སྟེ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། ། དེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་པ་སྟེ་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ། །ཆེན་པོ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་སྟེ་ཤེས་རབ་བོ། །འདོད་ཆགས་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་བཞི་བཅུ་སྟེ། ཐབས་སོ། །ཚུལ་ནི་མ་རིག་པའི་རང བཞིན་བདུན་ཏེ་།དེ་རྣམས་འོད་གསལ་བ་གང་གིས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུའོ། །ཱ་རོ་ལྀཀ་ཅེས་པ་ནི་སྒྲའི་དོན་དུའོ། །ཱ་ནི་སྔོན་དུ་སྟེ་ཀུན་དུ་སྒྲ་བྱེད་པས་ན་ཨཱ་རོ་སྟེ་ངག་ ལ་བྱའོ།།དེ་ཉིད་ལྀཀ་ཅེས་པ་ནི་རྣམ་པར་དག་པར་འགྲོ་བས་ན་ཨ་རོ་ལྀཀ་སྟེ། སྣང་བ་མཐའ་ཡས་སོ། །དེ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ། །ཱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབྱངས་རིང་པོས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་གོས་དཀར་མོའོ། །ར་ཨ་ཨོ་ཞེས་བྱ་ག་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་བྱས་ལ་རོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ར་ནི་ཁྲག་གོ། ། ནི་ བདུད་རྩི་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ།།ོ་ཞེས་པ་ནི་དེ་དག་རོ་གཅིག་པར་བྱས་པའོ། །དེ་རྣམས་ལྀཀ་ཅེས་པ་ནི་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ་ཨཱ་རོ་ལི་ཀ་ཅེས་སོ། །དེའི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ་གོས་དཀར་མོ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པ་དེའི་པདྨར་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་སངས་ རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་རྣམས་ལ་པདྨ་གར་གྱི་དབང་ཕྱུག་མ་ཞེས་བརྗོད་པ་སྟེ་རྒྱུ་ཡིན་ནོ།།རྡོ་རྗེ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རིགས་ནི་འདོད་ཆགས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིགས་ཏེ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་རིགས་སོ། །མཆོག་གི་སྙིང་པོའི་སྙིང་པ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ཉིད་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུའི་སྔགས་ཏེ་བསྐྱེད་པའི་ རིམ་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དག་གོ།།ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ།
“其後”等如前。“以寶吉祥大手印瑜伽方便”者,具寶吉祥標幟者即寶吉祥,即金剛日。以大手印瑜伽方便即以三面六臂安住,彼住于南方,此為生起次第。 “其後薄伽梵”等中,大貪慾相者,大即為清凈有情眾貪慾煩惱故,相即道,為妙觀察智。彼名三摩地即如是所說,此為圓滿次第。大即離貪等三十三自性,為智慧。貪慾即貪等四十自性,為方便。相即無明自性七,以彼等光明所清凈,故名為彼。彼即心清凈。“自身”等如前。 “ārolik”者為聲義。ā即前,因普遍作聲故為āro,即語。彼lik即因清凈行故為ārolik,即無量光。彼為圓滿次第。 ā即以長音所說白衣母。ra a o即以a為功德作ro。其中ra即血。a即甘露即菩提心。o即彼等作一味。彼等lik即令證悟,故為ārolik。此義即是:與白衣母無二,于彼蓮花知月日為一,因此故於一切佛等續中說為蓮花舞自在母,此為因。 金剛貪慾種性即貪慾清凈種性,即無量光種性。“最勝心要心要”者,即彼生起因咒,此為生起次第與圓滿次第。“自身”等如前。
།འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་རིག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་གང་གིས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཏེ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ལ་དབང་ཕྱུག་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ སྣང་བ་མཐའ་ཡས་སོ།།རིག་པ་ཆེན་པོའི་བདག་པོ་ནི་སྔགས་ཐམས་ཅད་དང་རིག་པ་རྣམས་ཀྱི་བདག་པོ་སྟེ། གསུང་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྦྱོར་བའི་ཐབས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་པ་དང་། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དག་གོ། །རྒྱབ་ཏུ་ བཞུགས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ནུབ་ཕྱོགས་སུ་ཞུགས་པའོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ།།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བའི་དམ་ཚིག་ནི་སེམས་ཅན་སྨིན་པ་དང་གྲོལ་བ་དང་སྤྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དེ་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་གང་ཡིན་ པ་དེ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བའི་དམ་ཚིག་འབྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་སྟེ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའོ།།དེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དག་གོ། །དམ་ཚིག་འགུགས་པའི་རིགས་ཞེས་པ་ནི། དམ་ཚིག་ནི་མུ་སྟེགས་པའི་མཁའ་འགྲོ་དང་མཁའ་འགྲོ་མ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ རྣམས་དགུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རིགས་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་རིགས་ཏེ།རླུང་གི་ཁམས་གཙོ་བོར་གྱུར་པས་འགུགས་པའི་ལས་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་གི་སྙིང་པོའི་སྙིང་པོ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ཉིད་བསྐྱེད་པའི་སྔགས་ཏེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དག་གོ། །པྲཛྙཱ་དྷྲྀཀ་ ཅེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པ་ནི་པྲཛྙཱ་སྟེ་དེ་འཛིན་པ་སྟེ།རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ། །ཤེས་རབ་བཞིན་དུ་རལ་གྲི་རྣོ་བ་ནི་པྲཛྙཱ་སྟེ། དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པས་ན་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་ནི་པྲཛྙཱ་སྟེ་འོད་གསལ་བའོ། །དེ་འཛིན་པ་སྟེ་མངོན་པར་ བྱང་ཆུབ་པའོ།།དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །གདོན་མི་ཟ་བ་ནི་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའི་དངོས་གྲུབ་ས་བཅུ་ལ་གནས་པར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གང་ལས་བྱུང་བ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བའི་དངོས་གྲུབ་སྟེ་རྟ་མཆོག་གོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་སྦྱོར་བའི་ ཐབས་ཀྱིས་ཞེས་པ་སྟེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ།།བྱང་ཕྱོགས་སུ་ཞུགས་སོ་ཞེས་པ་ནི་དོན་རྟོགས་པའོ།
“世間自在大明”者,以何事物自性作觀察即世間,為妙觀察智。其中自在即彼體性無量光。大明主即一切咒與明之主,因為是語自性故。“以彼大手印瑜伽方便”者,如前為生起與圓滿二次第。“住於後”者,即示住于西方。 “其後薄伽梵”等中,必定誓言即成熟、解脫、放射等相之事業精進成就智慧,從彼所生金剛即必定誓言出生金剛,即不空成就。彼名三摩地,此為生起與圓滿二次第。 “誓言召請種性”者,誓言即外道空行與空行母等,為召請彼等故,種性即不空成就種性,因以風界為主作召請事業故。“最勝心要心要”者,即彼生起咒,如前為生起與圓滿二次第。 “prajñādhṛk”者,作有情利益即prajñā,持彼,此為圓滿次第。如慧利劍即prajñā,因持彼故為生起次第。殊勝智即prajñā,即光明。持彼即現證。 “其後”等易解。必定即具果成就住十地相一切有情所生即必定成就,即馬勝。“以彼大手印瑜伽方便”者,此為生起次第。“住于北方”者,即了知義。
།ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་འདོད་ཆགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཉེ་བར་བསྡུས་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་ནི་དང་པོ་འགྲོ་བ་མུན་པ་དང་འདྲ་བ་སྟོང་པར་ཡོད་པ་སྟེ། དེའི་རྗེས་ལ་ གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་མེད་པ་ན་ཡང་ཞེ་སྡང་གི་བག་ཆགས་དྲག་པར་གྱུར་ཏོ།།དེ་མ་ཐག་ཏུ་གཟུགས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་མཐུས་ཟླ་བ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ཆུ་ཤེལ་གྱི་ནོར་བུ་དང་ འདྲ་བ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་ལུས་ལས་སྣུམ་པའི་རང་བཞིན་ཆུའི་རྒྱུན་འབེབས་པར་གྱུར་ཏོ།།འབེབས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཁ་དོག་སེར་པོའི་སའི་ཁམས་ཆགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་ཞིང་ཉོན་མོངས་པ་དྲག་པོའི་དབང་གིས་སའི་ཁམས་ཀྱི་བསྐལ་པ་བྱས་ཤིང་བདག་པོ་བྱེད་པ་ དང་།དེ་རྣམས་ཀྱང་མཚན་མ་གཉིས་སུ་གྱུར་ཏོ། །བུད་མེད་དང་སྐྱེས་པའི་སྦྱོར་བས་འགྲོ་བ་རྣམས་འབྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །མ་དུམ་པ་ལ་སོགས་སྲུང་བར་བྱེད་པ། རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་། ལུས་ཚིམ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འབྲུ་ལ་སོགས་པ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་འགྲོ་བ་ དྲུག་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་འཁོར་བ་ཟོ་ཆུན་གྱི་འཁྲུལ་འཁོར་དང་འདྲ་བ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ།།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་འགྲོ་བ་གཟིགས་ནས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ལམ་སྤངས་ཏེ། དེའི་གཙོ་ བོར་གྱུར་པ་ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་རིགས་ལྔ་སྤྲོས་སོ།།ཞེ་སྡང་གི་རིགས་ལ་མི་བསྐྱོད་པའི་རིགས་དང་། གཏི་མུག་གི་རིགས་ཅན་ལ་གཏི་མུག་གི་རིགས་ཏེ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་རིགས་དང་། འདོད་ཆགས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རིགས་ཏེ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་ རིགས་དང་།ནོར་གྱི་དྲེགས་པས་ཁེངས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ང་རྒྱལ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་རིགས་དང་། ཁྱབ་འཇུག་དང་དྲག་པོ་དང་། དབྱིག་གི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་རྣམས་ནི་གདུལ་བར་དཀའ་བའི་གཞན་གྱི་འཚེ་བའི་ མཚན་ཉིད་ཀྱི་དམ་ཚིག་དགུག་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་དམ་ཚིག་གི་རིགས་ནི་སྤྲུལ་པར་མཛད་དོ།།རིགས་ལྔ་པོ་དེ་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་། ལྷ་མོ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཁྲོ་བོ་རྣམས་སྤྲོས་པས་མཐའ་ཡས་པའི་རིགས་བརྒྱ་རུ་འགྱུར་རོ།
“瞋恚愚癡貪慾”等義略說如下:此中初有如暗之眾生為空,其後于無色界空無邊處等無色中亦成強烈瞋恚習氣。 隨即具色,爾時以煩惱習氣力,僅見月時,如水晶寶者,從自身降下油性水流。彼等降下成黃色地界。彼等亦從虛空生起,以強烈煩惱力作地界劫並作主,彼等亦成二相。由男女和合生諸眾生。 為護未成熟等故有王等,為身滿足故生谷等。其後生起種種六道,即具煩惱及隨煩惱自性如水磨輪之輪迴生起。 爾時薄伽梵見以煩惱為主之眾生,舍離離貪道,放射彼為主之五煩惱清凈體性五種姓。于瞋恚種性者為不動種性,于愚癡種性者為愚癡種性即毗盧遮那種性,于貪慾種性者為貪慾種性即無量光種性,為斷除以財傲慢充滿諸有情慢故,虛空藏如意寶即寶生種性。 為召請難調伏之遍入天、暴怒天、財藏等諸天之他害相誓言故,化現誓言種性。彼五種性以如來、天女、菩薩、忿怒尊放射成無量百種性。
།དེ་རྣམས་ཀྱང་སྣ་ཚོགས་ པའི་བག་ཆགས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་གདུལ་བའི་དོན་དུ་རིགས་བྱེ་བར་འགྱུར་རོ་།།ཞེས་གཙོ་བོ་ཉིད་དུ་ལྔ་བསྟན་ཏོ། །དེ་དག་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདོད་དང་ཐར་པ་རབ་གྲུབ་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་དེ་རྣམས་ལ་མཆོད་པ་ཙམ་ཕུལ་བ་དེ་རྣམས་ལ་འདོད་པ་ནི་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་གྲུབ་ པར་བྱེད་པ་ནི་སྟེར་བར་བྱེད་པ་དང་།ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་དེའི་ངོ་བོ་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ལ་ཐར་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ།། །།དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་སྟེ། དེ་ལ་ རྗེས་སུ་ཆགས་པར་བྱ་བ་ནི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་བདེ་བས་མཉེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དམ་ཚིག་ནི་དེའི་བྱ་བ་གཅིག་དང་ལྡན་པ་མཱ་མ་ཀཱི་སྟེ།དེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །རྡོ་རྗེ་ཐམས་ཅད་ནི་ལྔའི་ནང་ན་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་མི་བསྐྱོད་པ་སྟེ། དེའི་བཙུན་མོ་མཆོག་ནི་དམ་ ཚིག་ལྷ་མོ་གཙོ་མོ་མཱ་མ་ཀཱི་སྟེ།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཉིད་དོ། །དྭེ་ཥ་ར་ཏི་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དྭེ་ཥ་ནི་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ལ་དགའ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་དྭེ་ཥ་ར་ཏི་སྟེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །དྭེ་ཥ་ནི་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་མཚམས་ལ་སོགས་པའི་བདེ་བ་སེལ་བར་བྱེད་པ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ལ། ར་ཏི་ནི་ཆགས་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པའོ། །བུད་མེད་ཀྱི་གཟུགས་སུ་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་དབང་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བུད་མེད་དང་སྐྱེས་པའི་དབྱེ་བ་ནི་མེད་དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གདུལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རོལ་མོ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་གྲཝ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཐམས་ཅད་ནི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་གཟུགས་རྣམས་ཉི་ཤུ སྟེ།དེའི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་སྐུ་རྡོ་རྗེའོ། །དེའི་རྗེས་སུ་མཉེས་པར་བྱེད་པ་ནི་ལྷ་མོ་སྤྱན་ནོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བཤད་པའི་རིམ་གྱིས་སྐུ་རྡོ་རྗེ་སྟེ། དེའི་བཙུན་མོ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ དུ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ།
彼等亦為調伏具種種習氣有情故成千萬種性。如是顯示五為主。彼等云何? “欲與解脫極成就”者,凡於彼等僅作供養者,欲即賜予成就天界樂,以獲得等次第證悟彼體性者,即成就解脫涅槃,此為生起與圓滿二次第。 “其後”等中,金剛持即不動佛,于彼隨愛即以等至樂令歡喜故,誓言即具彼一行之瑪瑪吉,彼名三摩地,此為生起次第。一切金剛即五中為主之不動佛,彼勝妃即誓言天女主瑪瑪吉,此即生起次第。 “dveṣarati”中,dveṣa因是意金剛喜因故為dveṣarati,此為生起次第。dveṣa即證悟自性除遣際等樂現證,rati即於何有貪,此為現證次第。 “成為女身”者,因說以女身為世間自在故。因於真如無男女差別,為調伏一切有情故示現種種佛遊戲,此為生起次第。 “東方角”等易解。“其後”等中,一切即色相自性二十色,彼自性如來即身金剛。隨彼歡喜即天女眼,彼名三摩地,此為生起次第。一切如來即以說次第為身金剛,“彼勝妃”者如前為生起次第。
།མོ་ཧ་ར་ཏི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མོ་ཧ་ནི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཏེ། དེའི་གཉེན་པོ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་པ་དགྱེས་པར་མཛད་པས་ན་ལྷ་མོ་སྤྱན་ཏེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། མོ་ཧ་ནི་སེམས་ཀྱི་གཏི་མུག་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་མོ། ། དེ་རྣམས་འོད་གསལ་བས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ་ར་ཏི་སྟེ། སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་གྲཝ་རུ་བཞུགས་སོ་ཞེས་པ་ནི་དོན་གོ་སླ་བའོ། །རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པས་ཆོས་ལ དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྟེ།དེ་ཉིད་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་སྟེ། དེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཐམས་ཅད་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ནི་འོད་གསལ་བ་སྟེ།དེའི་ངོ་བོ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་བཙུན་མོའི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་གོས་དཀར་མོ་སྟེ། བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དག་གོ། །རཱ་ག་ར་ཏི་ཞེས་པ་ལ། རཱ་ག་ནི་འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེ་ལ་དགྱེས་པ་རཱ་ག་ར་ཏི་སྟེ། གོས་དཀར་མོ་སྟེ་བསྐྱེད་ པའི་རིམ་པའོ།།རཱ་ག་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་དགྱེས་པ་སྟེ་རཱ་ག་ར་ཏིའོ། །དེ་ནི་འབྲས་བུའོ། །ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་གྲཝ་རུ་བཞུགས་སོ་ཞེས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་སླུ་བ་ནི་མི་སྣང་བར་མཛད་པ་ སྟེ།དེ་ཉིད་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ། །ཡང་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་གང་ཞིག་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱས་པ་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་དེ། དེ་རྣམས་བྱ་བ་ནན་ཏན་ གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གང་གིས་སླུ་བར་བྱེད་པ་ནི་ལྷའི་ངོ་བོ་ནི་རྫོགས་པར་བྱེད་དེ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ་རིམ་པ་དེ་ཉིད་དོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་ཤེས་རབ་ནི་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་སྟེ་དེ་ཉིད་བཙུན་མོའི་མཆོག་གོ། །དེ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །ཐམས་ཅད་ནི་གོ་ སླའོ་།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་སྐུའོ། ། ཤེས་རབ་ནི་ངའོ། །འཛིན་པ་ནི་ཧའོ།
“moharati”中,moha即二障,以彼對治鏡智自性常作歡喜故為天女眼,此為生起次第。moha即心愚癡,為三識,彼等以光明清凈即rati,此為心清凈次第。 “其後”等中,“住于南方角”者義易解。隨愛即以妙觀察智了知事物自性之大悲,具緣法相,因彼不可分故為金剛,彼名三摩地。此為生起次第。 “一切如來”等中,一切即貪等,彼等如來即光明,彼體性無量光勝妃者,如前為白衣母,此為生起與圓滿二次第。 “rāgarati”中,rāga即于貪金剛歡喜為rāgarati,即白衣母,此為生起次第。rāga即于大樂歡喜為rāgarati,此為果。“住于西方角”者易解。 “其後”等中,一切如來即五蘊及身語意欺誑即令不顯,因彼不可分故為金剛。彼名三摩地,此為圓滿次第。 或一切如來即一切有情,彼等所作分別身語意即身語意,彼等以作業精進成就智慧所欺誑即成就天體性,如是說即彼次第。一切如來體性不空成就智慧即聖度母,彼即勝妃。此為生起次第。 一切易解。如來即身。智慧即nga。執持即ha。
།བཙུན་མོའི་མཆོག་ནི་ན་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ལྕགས་ཀྱུ་ལྔའི་ངོ་བོ་སྒྲོན་མ་སྟེ་སྒྲུབ་པའོ། །བཛྲ་ར་ཏི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཛྲ་ནི་རླུང་གི་ཁམས་དང་། བྱ་བ་ནན་ཏན་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ལ་འདི་དགྱེས་པས་ན་བཛྲ་ར་ཏི་སྟེ།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ནི་འོད་གསལ་བ་སྟེ་དེ་ལ་འདི་དགྱེས་པས་ན་བཛྲ་ར་ཏི་སྟེ་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ། །བཛྲ་ནི་འགུགས་པ་དང་དབང་ལ་སོགས་པ་ལ་དགྱེས་པས་ན་བཛྲ་ར་ཏིའོ། །དེ་ནི་བསྒྲུབ་པའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བྱང་ ཕྱོགས་ཀྱི་གྲཝར་བཞུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་གོ་སླའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་བཙུན་མོའི་མཆོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་གཙོ་མོའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྩ་བདུན་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་སྟེ།དེ་རྣམས་ཀྱི་བཙུན་མོའི་མཆོག་ནི་རྩ་བཞི་སྟེ། འདོད་པའི་གདུགས་ནམ་མཁའ་བཞིའི་རྣམ་པས་བསྐོར་ནས་གནས་པ་སྟེ་རྒྱུའོ། །ཡང་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་བཙུན་མོའི་ མཆོག་ནི་ཞི་བ་དང་རྒྱས་པ་དང་དབང་དང་དགུག་པའི་བྱ་བ་སྟེ།དེ་རྣམས་རྫོགས་པར་བྱེད་པས་ན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། ལྷ་མོ་སྤྱན་ལ་སོགས་པ་དེ་སྒྲུབ་པ་སྟེ་། དེ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་དང་སྒྲུབ་པའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཁྲོ་བོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ བཤད་པར་བྱ་སྟེ།རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ནི་རིགས་སམ་ཅོད་པན་དུ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་འཕགས་པ་གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་དང་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་སྔར་བཤད་པ་སྟེ། དེ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་སྲུང་ བར་བྱེད་པའོ།།ཁྲོ་བོ་ཆེན་པོ་ནི་འཕགས་པ་གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་དེ་རིམ་པ་དེ་ཉིད་དོ། །ཡ་མཱནྟ་ཀྲྀཏ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་ཡ་མཱན་ནི་མ་དད་པ་དང་འཆི་བདག་གི་བདུད་དང་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བ་དང་། སེར་སྣ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་འཇིག་པར་བྱེད་པས་ན་གཤིན་ རྗེ་མཐར་བྱེད་དེ་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ།།ཡ་མཱན་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་མཁའ་འགྲོ་དང་། མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ཏེ། དེ་རྣམས་འཇོམས་པར་བྱེད་པས་ན་གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་དེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ།
勝妃即na,彼等自性即五鉤體性燈母為成就。“vajrarati”者,vajra即風界及作業精進成就智慧自性薄伽梵不空成就,於此歡喜故為vajrarati,此為生起次第。金剛即光明,于彼歡喜故為vajrarati,此為圓滿次第。vajra即于召請、調伏等歡喜故為vajrarati,此為成就。 從”其後”至”住于北方角”易解。“如來”等中,一切如來即不動佛等勝妃圓滿即主印圓滿,此為生起次第。一切如來即七萬二千脈,彼等勝妃即四脈,以欲蓋虛空四相圍繞而住,此為因。 或一切如來即一切有情,彼等勝妃即息、增、調伏、召請事業,因圓滿彼等故為圓滿,即成就天女眼等,此為攝略與成就。 “其後”等說忿怒壇城:毗盧遮那即於何有種性或寶冠者即聖閻魔敵,彼名三摩地。此為生起次第。一切如來壇城即如前所說,彼加持即守護。大忿怒即聖閻魔敵,即彼次第。 “yamāntakṛt”中,yamān即不信、死主魔、煩惱障、薩迦耶見及慳吝等。因破壞彼等故為閻魔敵,此為圓滿次第。yamān即世間空行與空行母等,因摧毀彼等故為閻魔敵,此為生起次第。
།ཡ་མཱན་ནི་གདོན་དང་ནད་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་མཐར་ནི་ཞི་བར་བྱེད་ པས་ན་གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་དེ་སྒྲུབ་པའོ།།དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ས་ལ་སོགས་པ་ཁམས་བཞི་པོའི་ངོ་བོ་ལུས་ཏེ། དེ་བསྙེངས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཐ་མལ་པའི་ལུས་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེའི་ཚུལ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ གྱི་སྟེ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་།།ཡང་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གཉེན་པོ་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་རྣམས་བསྙེངས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཁྲོ་བོའི་གཟུགས་ཀྱིས་འཇོམས་པའོ། །དེའི་ཚུལ་དུ་སྟེ་སྒྲུབ་པའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་དུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་བདག་པོ་ཉིད་དེ།དེ་ཉིད་ཚུལ་ནི་ལམ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་ནི་རིགས་སམ་ཅོད་པན་དུ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་འཕགས་པ་གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་པ་སྟེ། དེ་ཞེས་བྱ་བའི་ ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ།དེ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྟེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །པྲཛྙཱནྟ་ཀྲྀཏ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་ལེ་ལོ་དང་། ཕུང་པོའི་བདུད་དང་། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དང་། མཐར་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་དང་། མ་རིག་ པ་རྣམ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་འཇོམས་པར་བྱེད་པས་ན་པྲཛྙཱནྟ་ཀྲྀཏ་དེ་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ།།ཕུལ་དུ་བྱུང་བས་གཞན་གྱི་གནོད་པ་ཤེས་པས་ན་པྲཛྙཱ་སྟེ། ཁྱབ་འཇུག་དང་ལྷ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཁྲོ་བོའི་གཟུགས་ཀྱིས་མཐར་ནི་འདུལ་བར་བྱེད་པས་ན་པྲཛྙཱནྟ་ཀྲྀཏ་དེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་ པའོ།།རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་བསྙེངས་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་དུ་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་བསྙེངས་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་ནི་ཁྲོ་བོའི་ཚུལ་དུ་སྟེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཆོས་རིན་པོ་ཆེའི་འབྱུང་གནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ནི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པའི་གསུང་རབ་སྟེ་དེ་ཉིད་གཞན་གྱི་བསྟན་པ་རྣམས་ལས་ཕུལ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རིན་པོ་ཆེ་སྟེ།དེའི་འབྱུང་གནས་ནི་བསྐྱེད་པའི་གནས་ཏེ་གསུང་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཏེ། དེའི་ངོ་བོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ།
yamān即魔鬼、疾病等,因令彼等終歸寂滅故為閻魔敵,此為成就。 “其後”等中,一切如來即地等四界體性身,令彼驚怖即摧毀凡俗身份別,彼方式即彼自性,此為圓滿次第。或一切如來即如來對治外道等,令彼驚怖即以忿怒相摧毀,如彼方式即成就。 “其後”等中,一切如來中現證即法王位自性,彼方式即於何道者為寶生。彼復金剛即於何有種性或寶冠者為聖不動尊,彼名三摩地。此為生起次第。“一切如來壇城”等如前,此為生起次第。 “prajñāntakṛt”中,以智慧摧毀懈怠、蘊魔、所知障、邊執見及無明識故為prajñāntakṛt,此為圓滿次第。因殊勝了知他害故為prajñā,即遍入天、大自在天等。以忿怒相調伏彼等故為prajñāntakṛt,此為生起次第。 “以金剛誓言令驚怖方式”者,金剛誓言即為守護如來故,令驚怖方式即忿怒方式,此為生起次第。 “其後”等中,“妙法寶源三摩地”者,法即十二分教,因超勝他教故為寶,彼源即生處,因是語自性故為無量光,彼體性三摩地,此為生起次第。
། ཡང་ན་ཆོས་ནི་ལུས་ཀྱིས་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་། དེ་རྣམས་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་ནི་ཧཱུཾ་དང་ཕཊ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་རྣམས་སོ། །འབྱུང་བ་ནས་ནི་དེ་དག་གིས་ཐོབ་པའི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་བདེ་བ་སྟེ་ལས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ།།པདྨཱནྟ་ཀྲྀཏ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་མ་དྲན་པ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་དང་། ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་། ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དང་། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་རྣམས་པདྨ་བཞིན་དུ་ཁ་ཕྱེ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མཐར་ནི་འཇོམས་པར་བྱེད་པས་ན་པདྨཱནྟ་ཀྲྀཏ་དེ་ རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ།།པདྨ་དང་ཨཱནྟ་ནི་རྡོ་རྗེ་སྟེ་དེ་དག་བྱེད་པ་ནི་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་སྟེ་པདྨཱནྟ་ཀྲྀཏ་དེ་ནི་རྒྱུའོ་། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་གསུམ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་ལས་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྲུང་བར་ མཛད་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཁྲོ་བོ་ཆེན་པོ་སྟེ་གཟུགས་ཀྱིས་གནས་པ་སྟེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །ཡང་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་པའི་སྒྲུབ་པ་པོ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། དམ་ ཚིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་དམ་ཚིག་ཉམས་པའི་དབང་གིས་དྲི་མ་དང་ལྡན་པ་དེ་རྣམས་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་གཞན་འཚོ་བ་སྟེ།གང་གི་ཕྱིར་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་རིགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་པ་རྣམས་ནི་དམ་ཚིག་ཉམས་པ་གསོ་བའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བླ་མ་རྣམས་བཞེད་དོ། །ཡང་ ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བསྟན་པའི་མི་མཐུན་པར་གྱུར་པའི་བགེགས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་ཕུར་བུས་གདབ་པ་སྟེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ།།འོག་ཏུ་རྩེ་གཅིག་པའི་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པས་བགེགས་རྣམས་ལ་ཕུར་བུས་གདབ་ པ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ།།བིགྷྣཱཾ་ཏ་ཀྲྀཏ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཡེང་བ་དང་ལྷའི་བུའི་བདུད་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་། ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། ཁོང་ཁྲོ་བ་སྟེ་བིགྷྣཱཾ་ནོ་། །དེ་རྣམས་ལ་དེའི་གཉེན་པོས་མཐར་བྱེད་པས་ན་བིགྷྣཱཾ་ཏ་ཀྲྀཏ་དེ་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ།
或法即身動作等,彼等寶即吽呸等咒語。從生起即以彼等獲得勝喜樂為事業。“一切如來貪”等如前,此為生起次第。 “padmāntakṛt”中,不念、煩惱魔、邪見、業障及欲貪等,因以如蓮開敷智慧終令摧毀故為padmāntakṛt,此為圓滿次第。padma與ānta即金剛,彼等作即正和合為padmāntakṛt,此為因。 一切如來身語意壇城即彼三者,加持即因是一切事業故作守護。因此即大忿怒以相住,此為生起次第。 或一切如來即入金剛乘諸修行者。彼等身語意壇城及誓言壇城,因破誓故具垢染者,加持即利他,因不空成就部壇城眾具有治癒破誓能力,諸上師如是許。 或一切如來即教法違品諸障礙之身語意,加持彼等即釘橛,此為生起次第。下文一心甘露聚以橛釘諸障礙已如前說。 “vighnāntakṛt”中,散亂、天子魔、異熟障、見取見及忿怒為vighnāṃ。以彼對治終令摧毀故為vighnāntakṛt,此為圓滿次第。
།བིགྷྣཱཾ་ནི་ཁྱབ་འཇུག་ དང་དྲག་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་བདག་པོ་སྟེ།གླང་པོ་ཆེའི་གདོང་ཅན་ལོག་འདྲེན་ཡང་བིགྷྣཱཾ་ནོ་། །དེ་ལ་མཐར་ནི་ཞབས་ཀྱི་འོག་ཏུ་གནོན་པར་མཛད་པ་ན་བིགྷྣཱཾ་ཏ་ཀྲྀཏ་དེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །བིགྷྣཱཾ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམས་པས། མཐའི་ སྣང་བར་བྱེད་པས་ནི་བིགྷྣཱཾ་ཏ་ཀྲྀཏ་དེ་དང་པོར་སྦྱོར་བའོ།།བིགྷྣཱཾ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་བགེགས་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ལས་ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་སྐུ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲོ་བས་ཨནྟ་ནི་དེ་སྟོང་པར་བྱེད་པས་ན་བིགྷྣཱཾ་ཏ་ཀྲྀཏ་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་བ་མཆོག་གོ། ། བིགྷྣཱཾ་ནི་ས་བཅུ་མ་ཐོབ་པའོ། །བདུད་རྩི་མྱང་བ་ལ་སོགས་པས་དེ་མཐར་བྱེད་པས་ན་བིགྷྣཱཾ་ཏ་ཀྲྀཏ་དེ་ལས་ཀྱི་རྒྱལ་བ་མཆོག་གོ། །བིགྷྣཱཾ་ནི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་རྣམས་འོད་གསལ་བས་མཐར་བྱེད་པས་བིགྷྣཱཾ་ཏ་ཀྲྀཏ་དེ་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ཡི་གེ་གསུམ་འཇུག་པ་དང་གནས པ་དང་ལྡང་བའི་རིམ་གྱིས་ཐ་དད་པར་བཟླས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བགེགས་སོ།།ཡན་ལག་མ་ཉམས་པའི་བཟླས་པས་དེ་མཐར་བྱེད་པས་ན་བགེགས་མཐར་བྱེད་དེ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའོ། །ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་བརྟགས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་མཐར་བྱེད་པས་ན་ བགེགས་མཐར་བྱེད་དེ།བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ། །འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་འདོད་ཆགས་བར་པ་རྣམས་ནི་བགེགས་ཏེ། དེ་རྣམས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རིམ་གྱིས་མཐའ་ནི་མི་དམིགས་པར་བྱེད་པས་ནི་བགེགས་མཐར་བྱེད་དེ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའོ། ། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་ཐ་དད་པ་ནི་བགེགས་སོ། །དེ་དག་གི་མཐའ་ནི་དབྱེར་མེད་པར་བྱེད་པས་ན་བགེགས་མཐར་བྱེད་དེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །དགོངས་པ་བཤད་པས་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །བིགྷྣཱཾ་ནི་ཐབས་སོ། །དེ་དག་གི་མཐའ་ནི་སྦྱོར་བར་བྱེད་པས་ན་བགེགས་མཐར་བྱེད་དེ་རང་བཞིན ནོ།།ཐ་མལ་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་དག་ནི་བགེགས་ཏེ། དེ་དག་གི་མཐའ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྤྱོད་པས་སྡུད་པར་བྱེད་པས་ན་བགེགས་མཐར་བྱེད་དེ་རྒྱུའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཕོ་བ་ནི་བགེགས་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ རོ།།དེ་བས་ན་ཧཱུཾ་ཕཊ་ལ་སོགས་པའི་ཡིག་འབྲུས་དེ་རེངས་པར་བྱས་ཤིང་མཐའ་ནི་སྐྱོང་བར་བྱེད་པས་ན་བགེགས་མཐར་བྱེད་དེ་ལས་སོ།
vighnāṃ即遍入天、暴怒天等彼等主尊,像面邪引者亦為vighnāṃ。于彼終即以足下鎮壓時為vighnāntakṛt,此為生起次第。 vighnāṃ即自他分別,以彼等修空性,令現終際故為vighnāntakṛt,此為初加行。 vighnāṃ即于有情利益之障礙,即修空性。從彼以月輪金剛等次第放射身及壇城,anta即令彼空故為vighnāntakṛt,此為勝壇城王。 vighnāṃ即未得十地。以嘗甘露等令彼終盡故為vighnāntakṛt,此為勝事業王。 vighnāṃ即顯現等。以光明令彼等終盡故為vighnāntakṛt,此為心清凈。 以三字入、住、出次第差別誦持即為障礙。以支分無損誦持令彼終盡故為障礙終盡,此為金剛誦。 以如幻三摩地觀察蘊界處令終盡故為障礙終盡,此為自加持。 貪、離貪及中等貪為障礙,以俱生次第令彼等終際無所緣故為障礙終盡,此為現證。 世俗勝義差別為障礙,令彼等終際無差別故為障礙終盡,此為雙運。 說密意即智慧。vighnāṃ即方便。令彼等終際和合故為障礙終盡,此為自性。 凡俗世間男女標幟為障礙,以出世間行為攝彼等終際故為障礙終盡,此為因。 菩提心漏失為障礙,因俱生樂失壞故。因此以吽呸等字令彼僵硬而守護終際故為障礙終盡,此為事業。
།བགེགས་ནི་དགའ་བ་དང་མཆོག་དགའ་དང་དགའ་བྲལ་ལོ། །དེ་རྣམས་ལ་བཞི་པ་ནི་མཐར་ཏེ། དེས་རོ་གཅིག་པར་བྱེད་པས་ན་བགེགས་ མཐར་བྱེད་དེ་འབྲས་བུའོ།།སོ་སོར་སྡུད་པ་ལ་སོགས་མི་མཐུན་པ་ནི་བགེགས་ཏེ། དེ་རྣམས་སོ་སོར་སྡུད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་དྲུག་གི་མཐར་ནི་འཇིག་པར་བྱེད་པས་ན་བགེགས་མཐར་བྱེད་དེ་རྣལ་འབྱོར་རོ། །རྩ་བའི་ལྟུང་བ་དང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྦོམ་པོ་ནི་བགེགས་ཏེ། དེ་རྣམས་ ལ་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པས་མཐར་བྱེད་པས་ན་བགེགས་མཐར་བྱེད་དེ་སྒྲུབ་པའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ནི་གང་ཞིག་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ་སྲིན་པོ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ལ་སྐྲག་པ་ནི་འཇིགས་པར་བྱེད་ པའི་རྣམ་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཁྲོ་བོའི་གཟུགས་ཀྱིས་སོ།།བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོར་བཞུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཉེ་བར་བསྡུ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོ་དང་བཅས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་བགེགས་འཇོམས་པས་མཉེས་པར་བྱེད་པ་ནི་མགུ་བར་མཛད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་གཞིའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། དེའི་དམ་ཚིག་ནི་རྡོ་རྗེའི་ར་བ་ ལ་སོགས་པ་བཅིང་བའི་བྱ་བ་སྟེ།དེའི་དོན་དུ་སེམས་པ་ནི་རྩོལ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་གཞི་ཅན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། དེའི་དམ་ཚིག་ནི་དཀའ་སྟེ་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་སེམས་པ་ནི་རྩོལ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཏེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་དབུས་ ཀྱི་པདྨར་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ།།འདབ་མ་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞིའོ། །གྲཝ་རྣམས་སུ་ལྷ་མོ་སྤྱན་ལ་སོགས་པའོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་རིམ་པའི་གྲཝ་བཞི་པོ་ལ་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པའོ། །རེག་བྱ་རྡོ་རྗེ་མ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཁྱུད་པའོ། །སྣམ་བུ་བཞི་པོ་ལ་ནི་ ཤར་གྱི་སྣམ་བུ་ནས་བརྩམས་ཏེ།བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་གཉིས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྒྱད་ཡིན་ནོ། །ཤར་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་རྣམས་ལ་གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་ལ་སོགས་པའོ། །ཤར་ལྷོ་ལ་སོགས་པའི་སྒོའི་གྲཝ་རྣམས་ལ་མི་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྟེང་ དང་འོག་ཏུ་གནོད་མཛེས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དང་གཙུག་ཏོར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་དག་དགོད་པར་བྱའོ།
障礙即喜、勝喜及離喜。于彼等第四為終際,以彼令一味故為障礙終盡,此為果。 不順於攝等為障礙,以六支攝等終令壞滅故為障礙終盡,此為瑜伽。 根本墮及粗惡罪為障礙,以誓言及律儀令彼等終盡故為障礙終盡,此為成就。 一切如來即一切有情身語意中任何損害身語意者,即羅剎等。于彼等令驚怖即以大手印忿怒相作怖畏相。住于北門,此為生起次第。 以”一切如來”等攝略,一切如來即壇城主及壇城眾之身語意障礙摧毀令歡喜即悅意者,彼如是稱。 如是壇城即基壇城,彼誓言即金剛墻等繫縛事業,為彼意樂即具勤勇心。如是壇城即具基壇城,彼誓言難以分別故意樂即具勤勇心,此為生起次第。 如是中央蓮花上為薄伽梵。花瓣上為四如來。角隅中為天女眼等。外圈四角隅為色金剛女等。觸金剛女為薄伽梵所抱。四緣邊從東緣始,慈等二二共八菩薩。東等諸門為閻魔敵等。東南等門角為不動等。上下應安妙臂王及頂輪轉王。
།དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་མདོག་ཕྱག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལེའུ་འདི་ལ་ལྷ་བཅུ་གསུམ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ བརྗོད་ཅེ་ན།དེའི་ལན་འདི་ཡིན་ཏེ། གླེང་གཞི་འདས་མ་ཐག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པས་ཏེ། སྐྱོན་མེད་པའོ། །དཔེར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་ལྷ་མོ་དང་ཁྲོ་བོ་རྣམས་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པས་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྒྱད་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་ཁྲོ་བོ་བཞི་ལུས་པར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། ལུས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་གྲཝར་བཞུགས་པ་ དེ་རྣམས་ལ་གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་སྤྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ།གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞི་པོ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྷ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་གནས་པ་ཡིན་ནོ། ། ད་ནི་ལེའུའི་མིང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་གང་ཞིག་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བའི་ཡི་གེ་གསུམ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཉིད་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས པའི་རིགས་ལ་སྦས་པའི་ཕྱིར་གསང་བ་སྟེ།དེ་རྣམས་ཀྱིས་གང་ཞིག་འདུས་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་སྐྱེས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་པ་རྒྱུད་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་ནི་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ་དེ་ལས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་གང་ཞིག་དམ་ཚིག་ གི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རིམ་པས་སྤྲུལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ།དེ་ཡང་ཕྱི་རོལ་དུ་སྤྲོ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དགོད་པའི་ཚུལ་ལེའུ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དེ་ཞེས་བྱའོ། །དཔེར་ན་བྱ་ཁང་བཞིན་དུ་ནི་ཁང་པའི་སྟེང་དུ་གནས་པས་རླུང་དང་ཆར་པ་ ལ་སོགས་པ་སེལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ།དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་སྐྱོན་འཇོམས་པར་བྱེད་པས་ན་བྱ་ཁང་བཞིན་དུ་ལེའུ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རྒྱུད་འགྲེལ་ལས་ལེའུ་དང་པོའི་ཚིག་གི་དོན་བཅུ་དྲུག་གི་བཤད་པའོ།
彼等身色手印等差別已如前說。若問:世尊於此品中示現十三尊,何故說三十二? 答:剛過序分時世尊已說,故無過失。如來、天女及忿怒尊等無疑。以”菩薩摩訶薩色金剛”等說色金剛女等。以”菩薩摩訶薩誓言金剛”等說八菩薩。 如是豈非遺漏四忿怒尊?不遺漏,因住角隅者為閻魔敵等之化現,因閻魔敵等與四如來無別故。因此為三十二尊自性壇城輪,此即安住。 今當說品名,于”一切如來”等中,一切如來即不動等,彼等任何身語意三密字,因對聲聞等種姓隱藏故為密,以彼等任何集會即從彼等轉變所生壇城眾,何經具此即如是稱,此從彼。 一切如來即大持金剛,彼任何誓言壇城即以內自性次第所化壇城,彼亦外放射,彼加持即如次第安布法,何品具此即名為彼。 如鳥舍,因住屋頂故遣除風雨等,如是因摧毀煩惱所知障過失故稱如鳥舍品。此為續釋第一品十六句義釋。
། །།ལེའུ་དང་པོའི་འགྲེལ་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་ གྲངས་ནི་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྒྱ་ཐམ་པའོ།། རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པས་རྒོད་པ་བསྐྱེད་པས་དེ་ཉིད་སེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ལེའུ་གཉིས་པ་བརྩམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ ལ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་ཐོབ་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་བདག་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ལ་མཆོད་པ་ནི་ཕྱི་ནང་གསང་བའི་ མཚན་ཉིད་ཅན་བྱས་ནས་ཕྱག་འཚལ་བ་ཡང་བྱས་ནས་འདི་སྐད་གསོལ་ཏོ་ཞེས་པ་ནི་འདི་སྐད་འདྲི་བ་ཡིན་ནོ།།དེའི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ཐུགས་ཀ་ལས་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་མོ་ལྔ་སྤྲོས་ཏེ། དེ་དག་གིས་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པ་རྣམ་པ་ལྔས་ཡང་དག་པར་མཆོད་ ཅིང་རེག་བྱ་རྡོ་རྗེ་མས་ཀྱང་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་མཆོད་པ་བྱས་ལ།དེ་ནས་མར་ལ་མར་བཞིན་དུ་ཐ་མི་དད་པའི་བློས་ཕྱག་བཙལ་ནས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་ཐེ་ཚོམ་ཞུགས་པའོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལས་ཀྱང་། ཇི་བཞིན་ཆུ་ལ་ཆུ་ཐིམ་དང་། །ཇི་ལྟར་མར་ ལ་མར་བཞིན་དུ།།རང་གིས་རང་གི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཐིམ་པ་དེ་ནི་ཕྱག་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཀུན་མཁྱེན་རྟོགས་པ་ནི། །མེད་ན་དེ་ནི་མི་དམིགས་ཏེ། །མུན་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་བཀབ་པ་ན་། །དྲིན་གྱིས་མར་མེ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ཅི་ཞིག་གསོལ་ཏོ་ཞེ་ ན།སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་བག་ཆགས་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བྱང་ཆུབ་ནི་འོད་གསལ་བ་སྟེ། དེ་ལ་སེམས་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་ཞུགས་པ་རྣམ་པར་ ཤེས་པ་གསུམ་བཤད་དུ་གསོལ།ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྙིང་པོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་བཞིན་དུ་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་སྣང་ བར་བྱེད་པའོ།།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་མི་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསང་བའོ། །བླ་ན་མེད་པ་ནི་སློབ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཉིད་སྔ་མ་དང་སྦྱར་རོ།
第一品釋偈頌數為一千一百頌。 以修二種天瑜伽生起掉舉,為除遣彼故,當造以勝義諦為主之菩提心第二品。于”爾時”等中,一切如來即毗盧遮那等。世尊得智自在一切如來身語意主即大持金剛,于彼作外內密相供養並禮拜后如是啟問,即如是請問。 其義為此:從自心間放射色金剛女等五天女,彼等以花等五種供養如實供養,觸金剛女亦作和合供養。爾後如酥入酥般以無別心禮拜,示現毗盧遮那等生疑。 如《品論》所說:“如水入於水,猶如酥入酥,自身入自智,彼即為禮拜。然若無遍智,彼即不可得,為暗聚所覆,蒙恩得燈明。” 問何事?于”身語意”等中,即”嗡世尊摧毀一切雜染清凈習氣,嗡大持金剛,請說菩提心”,菩提即光明,心即入彼自性之三識。 云何?心要即法性自性,如是身語意遍計所執勝即以一切空性自性為殊勝,此為示現。一切如來即令蘊等不現。因不示現生起次第瑜伽師故為密。無上即非學習自性菩提心,彼與前文相連。
།དེ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་མོས་པ་དང་ལྡན་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས་དེ་བཞིན་ཉིད་བསྟན་པར་མཛད་པ་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ནི་མི་སྣང་བར་མཛད་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲུག་སྟེ།དེ་ཉིད་ ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་གསོལ་བ་ནི་ཞུ་བ་མཁྱེན་ཅིང་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་མ་རྣམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ནི་སེམས་ལ་གནས་པའི་དོན་དམ་པའི་རྟོག་པ་སྒྱུ་འཕྲུལ་གྱི་མཐུས་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས།དེ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་ བཀལ་སྩལ་ཏོ་ཞེས་པ་ནི་འོག་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུངས་སོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ།།དེ་ཡང་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ། །ཁྱེད་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཁྱེད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །སེམས་ལུས་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སེམས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་ངོ་བོའོ།།དེ་ལུས་ལྟ་བུ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལས་ལུས་ཐ་མི་དད་པའོ་ཞེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྐྱེད་པར་གྱིས་ཤིག་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལུས་ནི་སྒོ་དགུའི་བདག་ཉིད། སེམས་ལྟ་བུ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ཁོ་ན་ལུས་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པའོ། །དེ་བཞིན་ དུ་སེམས་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ལྟ་བུ་ཞེས་པ་ནི་གང་ཞིག་ངག་བརྗོད་པ་འདི་ནི་ཡི་གེ་དང་ཚིག་དང་ངག་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་བརྗོད་པ་དེ་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པས་སེམས་ནི་ཡིད་བསྐྱེད་པར་གྱིས་ཤིག་པའོ།།དེ་ནི་འདི་སྐད་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་འདི་དང་ཚིག་འདི་དང་ལུས་འདི་ཞེས་བྱ་བའི་དབྱེ་ བ་གཟུང་བར་མ་བྱེད་ཅིག་པ་སྟེ།གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་སྟེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པའི་དབང་གིས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་སྣང་སྟེ། མེ་ལོང་ལ་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་སོ་སོར་སྣང་བ་སྟེ། དོན་དམ་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ།
此為圓滿次第。 于”爾時”等中,如大持金剛對具足一切空性自性勝解之諸如來示現真如,如是宣說即一切如來身語意金剛令不現之六如來。彼以一切如來啟問即知請問,以幻化力之自智了知慈等其餘諸菩薩之遍計即住心勝義分別后,于彼等如是宣說,即示現將下文所說之真如。此亦為圓滿次第。 “汝等心”等,汝等即如來及菩薩等。“心如身”中,心即八識自性。說彼如身即與身無別,當生此三摩地。如是身即九門自性,“如心”即唯心是身,非異於彼。 如是”心如語言”即任何語言所說,以字句語等次第所說,亦以彼相生起心意。此即如是說:莫執此心、此語、此身之差別,因一切法自性空,以緣起力現為種種相,如鏡中現影像般以迷亂力各別顯現,然非勝義。
། ཇི་སྐད་དུ། དངོས་པོ་ལས་ནི་དངོས་སྐྱེས་མིན། །དངོས་མེད་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མིན། །དངོས་པོའི་འཁྲུལ་པས་དངོས་པོ་ནི། །སྐྱེ་སྟེ་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན། །དེ་བཞིན་དུ། ཆོས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམས་ལས། །སྟོང་པའི་ཆོས་རྣམས་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཁ་དོན་མར་མེ་མེ་ལོང བརྒྱ།།མེ་ཤེལ་ས་བོན་སྐྱུར་དང་སྒྲ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྣམ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། གཟུགས་ནི་དབུ་བ་ལྟ་བུར་བཤད། །ཚོར་བ་ཆུ་བུར་དང་མཚུངས་པ། །འདུ་ཤེས་སྨིག་རྒྱུ་དང་འདྲ་བ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་ཆུ་ཤིང་བཞིན། །སྒྱུ་མ་ལྟ་ བུར་རྣམ་ཤེས་ནི།།དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་རྣམས་བསྟན་པའོ། །ཞེས་བྱ་བས་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཡིན་པ་ཐ་དད་པའི་སེམས་སྐྱེད་པར་མ་བྱེད་ཅིག་པ་སྟེ་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་སྟེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ནོ།།ནམ་མཁའི་ཚུལ་དུ་སྦྱོར་བ་ནི་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོས་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་ཞིང་སྒྱུ་མའི་སྐུ་བླངས་ནས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ། །དེ་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ། །ེ་ མའོ་ངོ་མཚར་བ་འདི་ཡིན་ཏེ་།ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རང་བཞིན་མཁྱེན་པ་ཁྱེད་ཀྱིའོ། །གང་ཞིག་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཚུལ་ནི་འོད་གསལ་བ་བསྟན་པ་སྟེ། དེས་ནི་སྐྱེ་བ་དངོས་པོ་ཐམས་ ཅད་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ།གྲགས་པ་ནི་བསྟན་པ་སྟེ་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལས་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་དང་བའི་ཆུ་ལས་ནི། །ཉ་ནི་མྱུར་དུ་འཕར་བར་འགྱུར། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་དང་བ་ལས། །སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་དེ་བཞིན་འབྱུང་། །ཞེས་བཤད་དོ། །ད་ནི་ཚིགས་སུ་ བཅད་པ་དྲུག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲུག་པོས་འོད་གསལ་བ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ ཐམས་ཅད་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་གང་ཞིག་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་བྲལ་བའི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ནི་ཐབས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པའོ།
如說: “非從實生實,亦非從無生,實由實迷亂,生如空中花。” 又云: “從空諸法中,生起空諸法,口誦燈鏡百,火晶種子酸及聲。” 《菩提心釋》亦云: “色如聚沫相,受等同水泡,想似陽焰相,諸行如芭蕉,識如幻化現,如是示諸蘊。” 以此說明實物自性空,莫生異心,此為圓滿次第。 于”爾時”等中,菩薩即慈等。一切如來身語意即大持金剛,為一切空自性。如虛空而修即以光明自性正修,取幻化身後作此宣說。此為加持。 嗡,此為稀有,普賢即大持金剛。云何?身語意即汝知三界持金剛自性。無生之理即示現光明,由彼生起一切事物,名為教示,此為加持。 《品論》亦云: “如從清凈水,魚即速躍起,從一切空凈,幻網如是生。” 今以六偈為六如來示現光明故,說”爾時”等。一切如來身語意金剛如來即大持金剛。一切如來即五智任何現證菩提,為離能所知之一切空性,彼理即方便,為金剛唸誦次第。
།དེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པའི་ཁྱད་པར་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ སེམས་འདི་ནི་འོད་གསལ་བའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཚིག་གསུངས་ཏེ།དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སོ་དང་མཆུ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བའི་སྔགས་རྣམས་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཡིན་པས་བརྗོད་པ་ཙམ་གྱིས་འཇིག་པས་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་བསྒོམ་པ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ངག་གི་ བཟླས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་མེད་པ་ནི་རེ་ཞིག་ཚད་མས་གྲུབ་པོ།།དཔེར་ན་དངོས་པོ་གང་དང་གང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་ལས་འབྱུང་བ་དེ་དང་དེ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ་སྣམ་བུ་བཞིན་ནོ། །སོ་དང་མཆུ་ལ་སོགས་པའི་རྩོལ་བ་ལས་འབྱུང་བའི་སྔགས་རྣམས་ཡིན་ནོ་། །དེའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རང་ བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་སྒྲའི་བདག་ཉིད་སྔགས་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི་སྒྲ་ཙམ་གྱི་བདག་ཉིད་དེ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། ནམ་མཁའི་རླུང་ལས་འབྱུང་ཞིང་ལུས་པོ་ལས། །ཡང་དག་བརྗོད་ཅིང་སྒྲ་ནི་ཁར་ཕྱིན་ཏེ། །གནས་རྣམས་གཞན་ ལ་རབ་ཏུ་ཕྱེ་འགྱུར་བ།།ཡི་གེ་ཡིད་དུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་སྒྲ། །ཡི་གེ་དེ་ནི་ཚངས་པ་དག་བྱེད་མཆོག་།ཕུག་ན་གནས་པ་བྲམ་ཟེས་ཡང་དག་བརྗོད། །དེ་ནི་ཡང་དག་རབ་ཏུ་སྦྱར་བ་ནི། །ངེས་ལེགས་མངོན་མཐོ་སྐྱེས་བུ་སྦྱོར་བར་བྱེད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ས་འོག་གི་རྒྱུད་ལས་ ཀྱང་།ཡི་གེ་དབྱངས་དང་སྒྲ་དང་ནི། །སྒྲ་སྒྲོགས་ང་རོ་སྙན་སྒྲ་སྐད། །བརྩེགས་དང་སྒྲ་མཐའ་ཚེག་དྲག་སྟེ། །སྒྲ་ནི་མཚན་ཉིད་བཅུ་པའོ། །ལྐོག་མ་མཆུ་རྐན་སོ་ལ་སོགས། །རྣམ་པར་དབྱེ་བས་ཉེར་དམིགས་པ། །གསལ་བའི་ཡི་གེ་ཚིག་དམིགས་པ། །དེ་ནི་ཡི་གེ་ཞེས་བཤད་པའོ། ། དྲུག་ལྡན་ལ་སོགས་དབྱངས་དབྱེ་བས། །ཚངས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བརྗོད། །ཚངས་པ་ལ་སོགས་འཇིག་རྟེན་དུ། །དབྱངས་ནི་རྣམ་པ་བདུན་དུ་གནས། །གང་ཞིག་སྒྲ་ཡི་བསྟན་བཅོས་རྣམས། །སྐད་དབྱིངས་རྟགས་དང་ཚིག་སོགས་པ། །མིང་གི་ངོ་བོ་འབྱུང་བ་ཡི་། །སྒྲ་ནི་ཐམས ཅད་ལ་གནས་པའོ།།སྒྲ་ནི་མཐའ་རུ་གང་ཡང་རུང་། །དབྱངས་ནི་སྙན་པ་ཐོས་གྱུར་པ། །ཡིད་ནི་དགའ་བ་བྱེད་པ་བཞིན། །དེ་ནི་སྒྲ་སྒྲོགས་ཞེས་བརྗོད་པའོ། །རོལ་མོ་བྱ་དང་སྐྱེ་བོ་ཡི། །ཚོགས་པ་ལས་ནི་གང་སྐྱེས་འགྱུར། །དབྱེ་བ་མེད་ཅིང་གསལ་བ་པོ། །དེ་ནི་ང་རོ་ཞེས་ བསྒྲགས་སོ།
入彼三摩地殊勝等持,宣說此菩提心為獲得光明果位之因之語: “無實”等,外在牙唇等所生咒語皆為剎那性,以僅說即滅故,修無實即彼自性語唸誦相無,暫以量成立。如任何事物從緣起生,彼等無自性,如毛毯。牙唇等努力所生咒語亦然。故為空,此為自性因。如是,暫時聲性咒語因剎那性故無,然僅聲自性是有。 如說: “從空風生及從身,正說聲至口,遍分別他處,字成意即聲。彼字最勝凈梵天,住洞婆羅門正說,彼善正修習,令人得勝解。” 如是《吉祥金剛地下續》亦云: “字及韻聲音,響吼悅聲語,疊音聲末點,聲具十相性。 喉唇腭齒等,差別所緣境,明字詞所緣,此說為文字。 具六等韻分,梵語者所說,梵天等世間,七種韻安住。 諸聲論所說,語根相詞等,名性所生聲,遍住一切中。 任何聲音末,悅耳韻所聞,如令意歡喜,此說名響聲。 樂器鳥人眾,從彼所生起,無別而明顯,此稱為吼聲。”
།དྲིལ་བུ་པི་ཝང་ལ་སོགས་སྒྲ། །གང་ཞིག་དེ་ལས་དབྱངས་སྙན་འགྱུར། །ཡིད་ནི་དགའ་བ་བྱེད་པ་བཞིན། །དེ་ནི་སྙན་སྒྲ་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་འབར་བར་གྱུར་པ་ཡི། །མེ་ཡི་སྒྲ་ནི་ཐོས་འགྱུར་རམ། །གཞན་ཡང་རླུང་ངམ་ཆུ་སོགས་སྒྲ། །དེ་ ནི་སྐད་ཅེས་ཡང་དག་བརྗོད།།རླུང་མེད་ཆར་པ་དང་འདྲ་བ། །གང་ཞིག་དབྱངས་ཀྱི་ནང་དུ་གནས། །རྣ་བ་འགགས་ཤིང་རྙེད་འགྱུར་བ། །དེ་ནི་བརྩེགས་དང་སྒྲ་མཐར་བཤད། །ཇི་ལྟར་པི་ཝང་རླུང་གིས་བསྐྱོད། །སྒྲ་ནི་རབ་ཏུ་འབྱིན་པར་བྱེད། །དེ་ལྟར་སྒྲ་མཐའི་གནས་ལས་བྱུང་། །ཤེས་ རབ་ཅན་གྱིས་དེ་འདྲར་རྟོགས།།དམིགས་པར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི། །ཟབ་པ་དང་ནི་སྙན་པའི་དབྱངས། །ཇི་ལྟར་བུང་བ་བུམ་པའི་ནང་། །ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་རབ་བྱུང་བ། །སེམས་ཙམ་རེག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །དེ་ནི་ཚིག་དྲེག་ཅེས་དྲག་པའོ། །དེས་ནི་ཐམས་ཅད་འདི་ཁྱབ་སྟེ། །མར་ཁུ་ཏིལ་ལ་སོགས་ པ་བཞིན།།ཐེ་ཚོམ་མེད་ཅིང་བརྗོད་དུ་མེད། །དབྱངས་དང་གསལ་བྱ་རྣམས་སྤངས་པ། །ཕྱི་ནང་བཅས་པ་རྟག་པ་སྟེ། །དེ་ནི་ཚངས་པ་མཆོག་ཏུ་བཤད། །ཅེས་བྱ་བའི་རིག་པས་སྒྲ་མཐའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བཅུ་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་ཤིང་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཞིག་སྒྲ་མཐའི་བདག་ཉིད་སྒྲ་ བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པ་སྟེ།དེ་ཡང་བསྒོམ་པ་མིན་ཞེས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་རིགས་པས་སྒྲ་མེད་པས་དེའི་ནང་དུ་དམིགས་པའི་སྒྲ་མཐའ་ཡང་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུ་ལ་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་དང་སྒྲ་མཐའ་དག་ལ་རླུང་རྒྱུ་བ་ཡིན་པས་ གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་།རླུང་ཡང་རྣམ་པ་བཅུའི་དབྱེ་བས་གཅིག་མ་ཡིན་པ་སྟེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བཞོན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་སྒྲ་མཐའ་ཙམ་གྱི་སྔགས་རྣམས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། ། འོ་ན་ཇི་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པས་དངོས་གྲུབ་རྙེད་ཅེ་ན། དེ་ལྟར་དངོས་དང་དངོས་མེད་པས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལྟར་ན་སྔར་བཤད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ཡི་གེ་གསུམ་བསྒོམ་པ་ནི་འགྲོ་བ་དང་འོང་བའི་བསྒོམ་པ་གལ་ཏེ་མི་དམིགས་ན་དེའི་ཚེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་སྟེ། མ་ནིང་གི་བཟླས་པ་རབ ཏུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ནི་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པའི་རིམ་པའོ།
“鈴琵琶等聲,從彼成悅韻,如令意歡喜,此說為悅聲。 如同熾燃時,所聞火之聲,或風或水聲,此正說為語。 如無風之雨,住于韻音中,耳塞而獲得,說為疊聲末。 如風動琵琶,發出諸音聲,如是聲末生,智者如是知。 彼所緣性中,深妙悅音韻,如蜂瓶中生,極其微細者。 唯心觸相性,此即稱點字。此遍一切中,如油遍芝麻。 無疑不可說,遠離韻明字,具內外常住,說為最勝梵。” 以此理知說有聲末自性之十相。所應修之聲末自性聲之了知,彼亦非修習,即非真實有。以前說理,因聲無故,其中所緣聲末亦不成立,因果隨因故。 聲與聲末皆以風為因故為一,風亦以十相分故非一,如前無常故,為識之乘故,如識剎那性故,以自性不成故。是故不應修習僅聲末之咒。 若問瑜伽士如何獲得悉地?于”如是有無”等中,如是則以前說因由,若不緣修三字之來去修習,爾時獲得大持金剛果位,此為示現中性唸誦。此為金剛唸誦次第。
།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་དྲུག་པའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་རྡོ་རྗེ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་སྣང་ བའི་མཛེས་པ་སྟེ།སེམས་རྣམ་པར་དག་པས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་དང་། མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་རང་བཞིན་རྣམས། རྡོ་རྗེ་ནི་མི་སྣང་བར་བྱེད་པ་འོད་གསལ་བ་སྟེ་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ སེམས་འདི་ཞེས་པ་ནི་འོད་གསལ་བ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ངག་གསུངས་སོ་ཞེས་འབྲེལ་བའོ།།དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ་ གསུམ་མོ།།དེ་རྣམས་ཀྱང་མ་རིག་པ་དང་། ཐབས་དང་། ཤེས་རབ་དང་། བུད་མེད་དང་། སྐྱེས་པ་དང་། མ་ནིང་དང་། དུས་མཚམས་དང་། མཚན་མོ་དང་། ཉིན་མོ་དང་། སྣང་བ་དང་། སྣང་བ་མཆེད་པ་དང་། སྣང་བ་ཉེ་བར་འཐོབ་པ་དང་། གཡོན་དང་། གཡས་དང་། དབུས་དང་། འཇམ་ པ་དང་།རྣོ་བ་དང་། བར་པ་དང་། པདྨ་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་། ཟླ་བ་དང་། ཉི་མ་དང་། རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་དབྱངས་དང་། ཚེག་དྲག་དང་གཉི་གའི་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ཏེ་དེ་རྣམས་དང་བྲལ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ། །གཞན་ཡང་ལུས་ངག་ཡིད་ལ་གནས་པས་ན་དངོས་པོ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་མོ། །དེ་ རྣམས་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཏེ།ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་དང་། ལྷ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། བཟླས་པ་ནི་བརྟག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་དངོས་པོ་ནི་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཡང་སྒྲ་མཐའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། མི་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན།ཇི་ལྟར་དངོས་གྲུབ་ཅེ་ན། བསྒོམ་པ་དག་ནི་མི་ཆགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་རྣམས་ནི་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་རང་བཞིན་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་དག་སྤངས་པའོ། །འདིར་ཡང་ རིམ་པ་འདི་ཡིན་ཏེ།སེམས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་བཞི་ཡིན་ཏེ། སྣང་བ་དང་སྣང་བ་མཆེད་པ་དང་། སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་དང་། འོད་གསལ་བ་སྟེ་གསུམ་ནི་སྤང་བྱ་ཡིན་ལ། བཞི་པ་ནི་བླང་བྱ་སྟེ་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ།
于”薄伽梵”等中,一切如來身語意金剛即第六大持金剛。 于”爾時”等中,毗盧遮那金剛即殊勝顯現莊嚴,以心清凈故。一切如來即三種識,現證即諸自性,金剛即令不現之光明,入彼三摩地。如前”此菩提心”即說示現光明之語,此為相連。 于”離一切事物”等中,一切事物即阿賴耶識、染污意識及轉識三者。彼等復與無明、方便、智慧、女、男、中性、時分、夜、晝、明、增明、近得明、左、右、中、柔、利、中等、蓮花、金剛、月、日、隨韻、點字及二空自性,離彼等即一切空。 複次,住于身語意故,事物即三字。彼等非事物,以色相形狀及天等自性非真實故,因唸誦為分別自性故。或事物即入等相,亦因為聲末自性故,因無常故,無事物非真實。 若問如何成就?“修習不貪著”云何?蘊界能取所取即能知所知,斷彼等因一百六十自性。此中次第為:為清凈心故有四事:明、增明、近得明及光明,前三為所斷,第四為所取即果。
།དེ་རྣམས་ལ་ཡང་ཆུང་བ་ལ་ སོགས་པ་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ཏེ།རེ་ཞིག་སྣང་བ་ནི་སྣང་བ་ཆུང་བ་དང་། སྣང་བ་འབྲིང་དང་སྣང་བ་ཆེན་པོ་དང་། སྣང་བ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་མཆེད་པ་ཆུང་བ་ནས་འོད་གསལ་བ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའི་བར་དུ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་བ་དང་། སྣང་བ་ཆུང་ངུའི་འབྲིང་དང་། སྣང་བ་ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་དང་། སྣང་བ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལྟར་འབྲིང་ལ་སོགས་པ་ནས་འོད་གསལ་བའི་བར་དུ་སྐད་ཅིག་མ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་སྟེ། ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོའི་དབྱེ་བས་སྐད་ཅིག་མ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་རོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས པའི་རང་བཞིན་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ཡང་ཆུང་བ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོར་བསྒྲེས་ན་ལྔ་སྟོང་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ཡིན་ནོ།།སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དེ་རྣམས་འོད་གསལ་བ་མངོན་དུ་བྱས་པས་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་རིམ་པ་འདི་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུ་ཤར་བར་འགྱུར་ཏེ།དེ་ལ་དང་པོ་སྤྲིན་གྱིས་བཀབ་པའི་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུ་མཐོང་བ་དང་། གཉིས་པ་སྤྲིན་མེད་པའི་མི་གསལ་བའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུའོ། །བཞི་པ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ་བུ་སྟེ་ སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཤར་བའོ།།དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་པ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུ་ཤར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་དང་པོ་སྒྲ་གཅན་གྱིས་འཛིན་པའི་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུ་མཐོང་བའོ། །གཉིས་པ་ནི་སྒྲ་གཅན་གྱིས་གྲོལ་བའི་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ནི་ཤིན་ ཏུ་གསལ་བའི་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུའོ།།བཞི་པ་ནི་ཤར་བའི་དུས་སུ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ་བུའོ། །སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་དང་པོ་ཟླ་བ་དང་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གྱིས་འདྲེས་པ་ཅུང་ཟད་མཚམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་དག་མེད་པ་མཚམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ནི་ཤིན་ ཏུ་མུན་པ་མི་གསལ་བ་མཚམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལྟ་བུའོ།།བཞི་པ་ནི་མུན་པ་མེད་པ་འབའ་ཞིག་པ་མཚམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡང་དང་པོ་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་དུ་བ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་ལྟ་བུའོ། །བཞི་པ་ནི་མར་མེ་ འབར་བ་ལྟ་བུའོ།
彼等復有小等四種差別:首先,明有小明、中明、大明及大大明。如是從增明小至光明大大明為十六剎那。 如是有小小明、小中明、小大明及大大明。如是從中等至光明為六十四剎那,以晝夜差別成一百二十八剎那。 離貪等一百六十自性亦以小等差別晝夜合計為五千一百二十。 現前光明時,以十六剎那清凈彼等明等自性。其次第為: 首先生起智慧智如月光,其中: 一、見如雲遮月光 二、如無雲不明光 三、如極明月光 四、如月輪,明智生起 如是第二方便智生起如日光: 一、見如日蝕時日光 二、如脫離羅睺日光 三、如極明日光 四、如日出時日輪 近得明智: 一、如月日光交融少許之際光 二、如彼等無有之際光 三、如極暗不明之際光 四、如唯無暗之際光 如是光明智亦: 一、如陽焰 二、如煙 三、如螢火 四、如燃燈
།སྐད་ཅིག་མ་བཞི་པོ་དེ་དག་གིས་སྤྲིན་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་གསལ་བ་དང་། དགའ་བའི་རང་བཞིན་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་འདས་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འཆར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའོ། །དེ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་ དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་གསལ་བར་འགྱུར་རོ།།སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་བདག་ཉིད་སྔར་བཤད་པས་ན། འདིར་མ་བསྟན་པའོ། །མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོ་དང་དེའི་ཐབས་དེ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་གསོ་བའི་རིག་པ་ལྟ་བུའོ། །སེམས་ རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་ཡང་ནད་ནི་མི་མཐུན་པ་དང་། སྨན་ནི་གཉེན་པོ་དང་། སྨན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐབས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་ནི་མི་མཐུན་པ་དང་། འོད་གསལ་བ་དང་གཉེན་པོ་དང་། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་ནི་ཐབས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདུ་བྱེད་སེམས་ པ་དང་ལྡན་པ་དང་།འདུ་བྱེད་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་གི་རེ་རེའི་རིགས་བརྒྱའི་དབྱེ་བས་ལྔ་སྟོང་དང་བརྒྱ་ཕྲག་གཅིག་དང་ཉི་ཤུར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་གཟུང་བ་དང་། འཛིན་པའི་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་རྣམས་སྤངས་པའོ། །དེ་བཞིན་ཆོས་ནི་སྔར་བཤད་པའི་རང་ བཞིན་རྣམས་སོ།།བདག་མེད་ནི་ངོ་བོ་མེད་པ་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་བདག་མེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེས་མཉམ་པ་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་རེ་རེ་མཚུངས་པའི་རྒྱུས་རང་སེམས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་གཟོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ་ནི་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་བས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ།སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པའོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་དང་དེ་ལ་གནས་པའི་རང་བཞིན་རྣམས་འཇོམས་པར་མཛད་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ནི་རྟགས་ལྔ་ སྟེ།དེ་རྣམས་འདས་མ་ཐག་ཏུ་རྡོ་རྗེ་ནི་འོད་གསལ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འབྲས་བུ་སྟེར་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ་ས་བཅུ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། ལས་དང་པོ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །སེ་ནི་བརྒྱད་པ་ཐོབ་འགྱུར་ ཏེ།།སྣང་བ་གསུམ་ནི་མཐོང་བས་ན། །བཅུ་པ་ལ་ནི་ལེགས་གནས་སོ།
由彼四剎那,生起如無雲虛空之果相明及喜自性,十六剎那剛過即生起光明真實性,此即心清凈。彼即法界智慧波羅蜜多自性于瑜伽士明現。 以前已說咒印自性,此處不說。以違品、對治及方便三種差別如醫明。心清凈者,其中病為違品,藥為對治,醫師等為方便。如是三識為違品,光明為對治,咒印次第為方便。 如是有心所行及五十一行,以各各百類差別成五千一百二十。是故斷除蘊界處能取所取體性自性。如是法即前說諸自性。無我即無體性,謂人等無我。由彼平等性,以各各自性相等因,自心即三識體性本不生,最初即無自性,是故為空性自性,此即一切空體性之義,此為心清凈次第。 “薄伽梵”者,以摧破三識及住彼諸自性故為薄伽梵。如是毗盧遮那為五相,彼等剛過,金剛即光明,以彼授如來果故,如來即善住十地故。 如說: “由初業瑜伽,當得第八地,以見三種明,善住第十地。”
།ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྡོ་རྗེ་མི་བསྐྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བསྐྱོད་པར་མི་འགྱུར་བས་ན་མི་བསྐྱོད་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། དེ་ལྟར་བྱུང་བ་ཕྱོགས་བཅུ་ལ་གནས་པའི་མི་ཟད་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་མི་འཇིག་པ་སྟེ། དེའི་དོན་དུ་རྡོ་རྗེ་ནི་སྒྱུ་མའི་ངོ་བོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། དེ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ གསུངས་པ་ནི་བརྗོད་པ་སྟེ།དངོས་པོ་འདི་རྣམས་མ་སྐྱེས་པར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དངོས་པོ་འདི་རྣམས་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་དང་པོ་ཁོ་ན་མ་སྐྱེས་པ་ནི་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྱུ་མ་མཁན་གྱི་སྤྲུལ་པའི་གྲོང་ཁྱེར་བཞིན་དུ་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་སོ་སོར་སྣང་ བ་སྟེ།ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་སྐྱེས་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ། ཕན་ཚུན་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིག་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས་ཀྱང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་གང་སྐྱེས་པ། །དེ་ནི་དོན་དམ་སྐྱེས་པ་མིན། །གང་ཞིག་ངོ་བོས་མ་སྐྱེས་པ། །དེ་ནི་སྐྱེས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན། །རྒྱུ་ནི་ ཟད་པས་ཤི་བ་ནི།དེ་ནི་ཟད་པ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། །གང་ཞིག་ངོ་བོས་མ་ཟད་པ། །དེ་ནི་ཟད་པ་ཇི་ལྟར་བཤད། །དེས་ན་གང་ཡང་སྐྱེས་པ་མིན། །གང་ཡང་འགག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །སྐྱེ་དང་ཟད་པའི་ལམ་དག་ནི། །དགོས་པའི་དོན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །རྗེ་བཙུན་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མ་ ལས་ཀྱང་།ཇི་ལྟར་ཆུ་ཤིང་རུལ་བའི་སྡོང་པོ་ལས། །སྙིང་པོ་འདོད་ནས་སྐྱེས་བུ་དེ་གཤེགས་ཏེ། །ཕྱི་དང་ནང་མེད་སྙིང་པོ་ཡོད་མི་སྣང་། །དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ། དངོས་ལས་དངོས་པོ་སྐྱེས་པ་མིན། །དངོས་མིན་ལས་ ཀྱང་སྐྱེ་མི་འགྱུར།།རྟག་ཏུ་དངོས་པོ་དངོས་འཁྲུལ་བས། །ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་དུ་སྐྱེ། །བདག་ལས་མ་སྐྱེས་གཞན་ལས་མིན། །གཉི་ག་ལས་མེད་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དང་གང་དུ་ཡང་། །སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་འཐད་པ་མིན། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ དང་པོ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་དེ་བས་ན་ཆོས་ནི་མེ་ལ་སོགས་པས་སྲེག་པ་དང་།གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མིག་ལ་སོགས་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བའི་བྱ་བ་མེད་དོ།
于”爾時”等中,金剛不動者,以幻化三摩地不動故為不動,以彼不可分故,誰有金剛即稱彼。一切如來即過去、未來及如是十方住處之不盡,即有情不滅,為彼義故,金剛即幻體三摩地,入彼定中如前說菩提心即所說。 于”此等事物無生”等中,此等事物即蘊界處,以自性本來無生即非生,如幻師所化城于凡夫各別顯現。以自性依緣聚而生即如無生,因互相觀待故。《六十正理論》亦云: “依彼所生者,勝義中非生, 若自性無生,云何說為生? 因盡故說死,說彼即為盡, 若自性不盡,云何說為盡? 是故無所生,亦無有滅者, 生滅諸道理,為義利而說。” 《尊勝寶燈》亦云: “如朽爛芭蕉莖,欲求其心髓, 人去內外尋,不見有心髓, 如是諸法性,當知亦如是。” 如是: “從有不生有,從無亦不生, 恒時有法惑,如空中生花。 非自生非他,非共非無因, 於一切諸法,生皆不應理。” 是故一切事物本來無生,故法如火等燒及割等,如眼等於色等無所取作用。
།ཆོས་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་པ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ཆོས་ཅན་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱང་མེད་པ་ནི་གཉིས་པོ་དེ་ དག་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཆོས་ཅན་ཡོད་པས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། །འཇིག་རྟེན་ལ་ནི་བསམ་པ་ཞུགས། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་ན་ཆོས་ནི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ ཉིད་མེད་པ་ཞེས་པ་ནི་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་བདག་ལ་སོགས་པས་བརྡར་བྱས་པའི་ཆོས་ཅན་ཡང་མེད་པ་སྟེ་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།འོ་ན་ཕུང་པོ་ཁོ་ན་བདག་ཡིན་ཞེས་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མས་སྦེད་པ་མི་ནུས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ལན་སྨྲས་པ། རེ་ཞིག་གཞན་ མ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ནི་རྟག་པ་དང་།ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་དང་། ཁྱབ་བདག་དང་། དབང་ཕྱུག་ཏུ་ཁས་བླངས་ཏེ། ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བ་དང་། འཇིག་པ་དང་གནས་པའི་རིམ་པ་མཐོང་བས་མི་བརྟན་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་རྣམས་ཁོ་ན་བདག་ཏུ་ཁས་བླངས་ན་དེའི་ཚེ་བདག་ཀྱང་མི་རྟག་པ་ཉིད་ དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ།།ཕུང་པོ་རྣམས་མི་རྟག་པ་ཡིན་གྱི། བདག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ཇི་ལྟར་དེ་དག་གི་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡོད་པས་ན་ཐ་མི་དད་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐུན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཡང་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་དངོས་པོ་གཉིས་ལ་གཞན་ལས་ལྡོག་ པས་བྱས་པ་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་སྟེ།དཔེར་ན་ཤིང་དང་ཤ་པ་དག་ལ་ཤིང་མ་ཡིན་པ་དང་ཤ་པ་མ་ཡིན་པས་བྱས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་དང་བདག་ལའང་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པར་བྱས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་དེ་སྐད་མ་ཟེར་ཅིག་།ལྡོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་པར་བཀག་པ་ཡིན་གྱི། མ་ཡིན་པར་བཀག་པ་ ནི་མ་ཡིན་ནོ།།མེད་པར་བཀག་པ་ནི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེས་ནི་དངོས་པོ་ཡང་དག་པར་རེག་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ། །འབའ་ཞིག་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློས། །ལྡོག་པ་ཙམ་དུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ཞིང་དངོས་པོ་ཐ་མི་དད་པ་ལ་ཐ་དད་པར་སྒྲོ་ བཏགས་ཏེ།གཞན་ཡིད་ཆེས་པའི་སླད་དུ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་བྱའི། དངོས་པོ་ལ་དབྱེ་བ་གང་ཡང་མེད་དེ་། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཚད་མས་ཀྱང་བརྟགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ངེས་པར་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ་ཚད་མ་ནི་བརྟགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་དུ་ནི་ རྗེས་སུ་དཔག་པའོ།
“無法性”者,眼等諸根為有法,彼等亦無,因彼二者互相觀待故不成立。如雲:“由有法有故,世間思惟入。” 或如前說,以蘊等無故,法亦無常性等相。“無法性”者,他人遍計所執我等假立有法亦無,因無量度故。 若問:豈非蘊即是我,不能以現量度遮破耶?答曰:首先,諸外道執我為常、能作一切、遍主、自在,諸蘊則見生滅住之次第故不堅固。是故若執唯蘊為我,爾時我亦應成無常。 若謂蘊無常而我非無常,則云何彼等有其自性關聯?以彼有故,以無差別方式有順法性。 若又謂其自性亦於二事由離他而作差別,如樹與娑羅樹由非樹及非娑羅樹所作。如是于蘊我亦應由常無常所作。 莫作是說。所謂離者,是遮無,非遮非。遮無即離一切功能,無之相,彼不能真實觸及事物。唯由分別心,分別為離性,于無差別事物增益差別。為令他信解而作法有法言說,於事物無有任何差別。 若爾,以量亦是分別故,不應決定得事物耶?應得,以量是分別故,特別是比量。
།ཇི་སྲིད་ཚད་མའི་བྱ་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྲུལ་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སྐབས་སུ་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་ལྡོག་ཅིང་ཆོས་དང་གང་ཟག་བདག་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོན་དམ་པ་རྟོག་པ་མེད་པ་རང་གི་ངང་གིས་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལ་སྣང་བ་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ བཞིན་ནོ།།ཇི་སྐད་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་འདི་དག་ནི་བློ་ལ་གནས་པའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་རིགས་པ་སྟེ་གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་དབྱེ་བ་ནི་བློའི་རྣམ་པས་བྱས་པ་ཡིན་གྱི་དོན་གྱིས་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ། དེ་དངོས་མ་ཡིན་ཡོངས་ལྡོག་པའི། །དངོས་པོ་ཙམ་ནི་རབ་བསྒྲུབས་ པས་།།རྟགས་ནི་སྤྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་དང་། །ཐ་དད་ལ་ནི་མི་གནས་བཤད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་བས་ན་གཞན་ལྡོག་པ་ནི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་ནི་ཐ་མི་དད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་བས་ན་ཕུང་པོ་དང་བདག་ནི་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་པས་མི་རྟག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བུའི་ སྐྱོན་དུ་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བར་བདག་ཉིད་གཞི་ལ་ཕུང་པོ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན།དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ཚད་མས་འགྲུབ་པ་མི་དམིགས་ཏེ་ཕུང་པོ་བཞིན་ནོ། །ཡོད་ན་ཡང་གཞི་རྟག་པ་ལ་གཞི་ཅན་མི་རྟག་པ་མི་རིགས་ཏེ། ནམ་མཁའ་དང་བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །གཟུགས་ཅན་ དང་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་དག་ལ་གཞི་དང་གཞི་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཡོད་ན་ཡང་དེ་རྣམས་ལ་གཞི་ནི་ཕན་འདོགས་པ་ཡིན་ནམ། དེ་ལས་གཞན་ཡིན། ཕན་འདོགས་པ་མ་ཡིན་པ་གཞི་དང་གཞི་ཅན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཕན་ འདོགས་པ་ཡིན་ན་ངོ་བོ་གང་གིས་ཕན་འདོགས་ལྷུང་བ་བཟློག་པ་བཞིན་དུ་རྒྱ་ཤུག་དང་ལྷུང་བཟེད་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན།དེ་ལྟར་ཡིན་ན་རྒྱ་ཤུག་ལྷུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ལྷུང་བའི་ཆོས་གཞན་བསྐྱེད་པས་ལྷུང་བཟེད་ནི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་གང་ཞིག་འདི་གཞི་དང་གཞི་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་དང་ འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་རྒྱུ་ནི་གཞི་ཡིན་ལ་རྒྱུ་ཅན་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་སྐྱེས་ན་རྒྱུ་ནི་འཇིག་པས་བདག་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ།
乃至量度作用是分別幻化,于無分別時,能量所量皆離,法無我及補特伽羅無我相之勝義無分別自然于瑜伽士相續中顯現,如同如來。 如說:此等應比量言說是住於心之法有法之理,因法有法差別是由心相所作,非由義。 如是: “彼非事離他,唯事善成立, 相非共相境,說不住差別。” 是故離他非有事物,事物唯無差別。是故蘊我無差別,應成無常。 若謂勿成如是過失,我體為基而有蘊,此亦不應理。因我者不見以量成立,如蘊。縱有,于常基上不應有無常所依,如虛空瓶。于有色無色二者不應有基與所依體性故。 縱有彼,于彼等基是能益耶?抑是異此?非能益則無基與所依故。若異則太過。若是能益,以何體效能益?如籃能遮墮落,如網籃與缽。 若爾,網籃等由諸墮落生起不墮法余法,缽即是因。是故此基與所依關係即是因果體性。是故因為基,有因為果。果生因滅故,我即是無常。
།གཞི་ནི་གཞི་ཅན་མངོན་དུ་ཕན་འདོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་སོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་ན་ནུས་པ་ནི་ཕན་ འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་མོད་ཀྱི།བདག་གིས་ཅི་བྱ། ཡང་ན་བདག་ཁོ་ན་ཕན་འདོགས་པ་སྟེ། ནུས་པས་ཅི་བྱ། ཡང་ན་ནུས་པ་ནི་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་ནི་བདག་ལ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནམ་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན། ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་བདག་གི་ནུས་པ་ཞེས་ཅིའི་ ཕྱིར་བརྗོད་པའོ།།ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ན་བདག་ཁོ་ན་ཕན་འདོགས་པ་སྟེ་ནུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་པའི་ནུས་པ་ནི་བདག་གི་འབྲེལ་པས་བྱ་བ་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། བདག་གི་ཞེས་བྱ་བའི་འབྲེལ་པ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དམ། དེ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲེལ་པ་དག་ལས་གང་ཡིན། དེའི་བདག་ ཉིད་ཡིན་ན་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཐ་མི་དད་པས་ཐ་དད་པའི་འབྲེལ་པ་དྲུག་པ་རིགས་སོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ན་བདག་རྒྱུ་ཡིན་པས་ནུས་པ་འབྲས་བུ་འབྱུང་ཞིང་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་འདི་ལྟར་སྨྲ་བ་ཡིན་ན། འདིར་ནི་གནས་སྐབས་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །འབྲས་བུ་དང་ནི་བྱེད་ པ་དག་།འབྲས་བུ་ཉིད་ནི་ཟད་འགྱུར་ཏེ། །བྱེད་པ་ཉིད་ནི་མི་ཟད་པའོ། །འདིར་ནི་དཔེ་འདི་ཡིན་ཏེ། དུག་གི་ཤིང་ནི། ཡལ་ག་དང་ནི་མྱུ་གུ་དང་། ལོ་མ་དང་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་རྣམས་རིམ་གྱིས་ཟད་ན་དུག་གི་ཤིང་ནི་མི་འཇིག་པ་ཁོ་ནའོ། །འདིར་ནི་ལན་འདི་ཡིན་ཏེ། རགས པའི་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིག་བསྒྲིབས་པའི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུ་ནི་མི་འཇིག་གོ་ཞེས་སོ་སོར་སྣང་སྟེ།དོན་དམ་པས་ནི་འཇིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་དུས་སུ་རྒྱུ་ཅི་འདྲ་བ་དེ་འདྲ་བ་ཡང་འབྲས་བུ་འཇིག་པའི་དུས་སུ་མ་ཡིན་ཏེ། བཅུད་དང་བཅས་པ་དང་བཅུད་མེད་པ་ཉིད་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དང་། ནུས་པ་དང་ནུས་པ་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ངོ་བོ་གཅིག་པ་མི་འཇིག་པ་རྒྱུར་འདོད་ན། དེའི་ཚེ་རྟག་ཏུ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའམ་དུས་གང་དུ་མི་བྱེད་པ་སྟེ་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །སྐྱེད་པར བྱེད་པ་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་།སྔ་མའི་དུས་ནས་ཕྱི་མའི་དུས་སུ་ཁྱད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང་ངོ་བོ་གཅིག་ཉམས་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་བུམ་པ་ཆག་པའོ་ཞེས་མངོན་སུམ་གྱིས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ རྟོགས་པ་སྟེ།ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐོག་མར་དེ་ནི་འཇིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ།
基非現前利益所依,然由功能差別。爾時功能雖是能益,我有何用?或唯我能益,功能何用?或功能是能益,彼於我是異是一?若異,何故說為我之功能?若一,唯我能益非功能。 若謂異體功能由我關係作用,“我之”關係是自性抑或所生關係中何者?若是自性,如前無差別故,不應有差別關係第六。若是所生,我為因故,功能為果生滅。 或如是說:此有二種狀態,果與作者。果即滅盡,作者不滅。此有此喻:毒樹之枝芽葉花果次第滅盡,而毒樹本身決定不滅。 此有此答:由粗執習氣障慧眼之諸凡夫各別顯現因不滅,然勝義唯是滅。因於生果時如何,于果滅時非如是,因有精華無精華差別故,及有功能無功能故。 若執一體不滅為因,爾時應恒生果或於何時不作,如虛空。由能生非能生故,及見前時至后時差別故,及一體壞故,即是無常。 若謂瓶破以現量見無常,爾時諸凡夫了知無常,然自性最初即是滅。
།གྱོ་མོའི་དུས་སུ་འབྲས་བུ་གཞན་བྱུང་བས་རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བློ་ནི་བུམ་པ་འཇིག་གོ་ཞེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་གཞི་དང་གཞི་ཅན་གྱི་ཁོ་བོ་ཁས་བླངས་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་ནི་འགྲུབ་པར་མི་ འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་འདི་ནི་གནས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ།།ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་དག་གནས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་གཞི་དང་གཞི་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱང་གཞི་ཡིན་པས་རྒྱུ་ཡིན་ལ་རྒྱུ་ནི་འབྲས་བུ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་མི་རྟག་ པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྒྱུ་རྣམས་ཀྱང་ངེས་པས་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པས་རེས་འགའ་བདག་ཀྱང་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བར་ཆད་མེད་པའི་དུས་སུ་རེས་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཆོས་དག་རྟག་པ་བདག་ལ་མི་རིགས་ཏེ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུའོ། ། ལྷུང་བཟེད་འདི་ལ་རྒྱ་ཤུག་གི་འབྲས་བུ་བཞིན་དུ་ལྡན་པའི་འབྲེལ་པ་ཡིན་ན་སྐྱོན་ཏེ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་སྤུན་འདི་རྣམས་ལ་སྣམ་བུ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་དུ་འདུ་བའི་འབྲེལ་པ་ཡོད་ན་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་འདུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན། ཆ་ཤས་དང་ཆ་ཤས་ཅན་གྱི་དངོས་པོའི མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།འོ་ན་ཆ་ཤས་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཆ་ཤས་ཅན་ཐ་དད་པའམ། ཐ་མི་དད་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད། རྒྱུ་སྤུན་སྣམ་བུ་དག་ལ་ཐ་དད་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་ཐ་དད་པ་ནི་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད། རྒྱུ་སྤུན་དང་སྣམ་བུ་དག་ལ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་རྒྱུ་སྤུན་ཁོ་ན་ཆ་ཤས་ དམིགས་ཏེ་ཆ་ཅན་སྣམ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།གཡོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པས་སྣམ་བུ་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེ་ན། འོ་ན་རྒྱུ་སྤུན་རྣམས་མེད་པས་ཇི་ལྟ་བུ་འདུ་བའི་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་སྤུན་དང་སྣམ་བུ་དག་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆ་ཤས་དང་ཆ་ཤས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་མེད་ པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་རྒྱུ་སྤུན་ཁོ་ན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོག་པས་བྱས་པའི་ཐ་སྙད་འདི་ནི་སྣམ་བུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེས་ནི་རྩོམ་པར་བྱེད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པར་གྱུར་པ་ནི་ཆ་ཤས་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་གཞུང་སེལ་ལོ་། །དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་ བདག་གི་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལས་ཐ་དད་པ་བདག་ཀྱང་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་བར་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་ལ་ཞེན་པས་རང་གི་སེམས་སླུ་བར་བྱེད་པའོ། །འདིར་ནི་བུམ་པ་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་སྣང་བ་མི་དམིགས་པས་རེ་ཞིག་བདག་མེད་དོ།
于破碎時生余果故,諸愚者心生”瓶破”之念。是故若許基與所依體性,由是無常故,我不得成立,此理確定。 于諸蘊亦不得真實安住,如前基與所依體性不應理故。諸蘊亦為基故是因,因隨順果故,我是無常故。諸因亦非決定有果,故我亦有時非有。 于無間時亦有時有,有無諸法于常我不應理,如虛空。 若於此缽如網籃果有相屬關係則有過失。若如此線於此毯有和合關係則無過失。 若問何為和合?答:是分與有分事物相之體性。則此諸分生異體或一體有分?由線毯不見差別故,首先不生異體。若線毯異體,唯線為分可見,毯非是。 若謂由作覆蓋等作用故毯定有,則諸線無故,云何是和合關係?由線毯無差別故,及無分與有分事物故。 是故唯線由圓滿差別成如是,此由分別所作言說即名為毯。由此遮遣”能造與無差別即是分”之論。 是故諸蘊非我所。異彼我亦不可見故,云何不見而由力于彼執著,欺誑自心。此中無瓶之顯現不可得故,首先無我。
།མི་སྣང་བ་མི་དམིགས་པས་ ཇི་ལྟར་བདག་མེད་དོ་ཞེ་ན།དེ་ལྟར་མ་ཟེར་ཅིག་ཚད་མ་གཉིས་ལས་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དེ་ནི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེས་ནི་དེ་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་མི་རིགས་སོ། །འོ་ན་ཐེ་ཚོམ་ལས་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། དོན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་དང་། དོན་མེད་པའི་ཐེ་ཚོམ་དང་གཉི་གའི་ཐེ་ཚོམ་མོ། །དེ་ལ་དོན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་ནི་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་ལ་དོན་མེད་པའི་ཐེ་ཚོམ་དང་གཉི་གའི་ཐེ་ཚོམ་ནི་ལྡོག་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་ལ་། གཏེར་བཏོན་པ་དང་། དྲག་པོའི་ཆུ་བོར་རྒྱལ་བ་དང་། རོ་ལངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་མའི་ཐེ་ཚོམ་དག་ལ བརྟེན་ཏེ།རྟོག་པ་དང་ལྡན་པས་ལྡོག་པ་ཁོ་ན་རིགས་སོ། །ཐེ་ཚོམ་ལས་འཇུག་ན་ཡང་ཕྱི་དུས་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་བྱེད་པས་སྣང་བ་མི་དམིགས་པས་བདག་མི་དམིགས་པ་སྟེ། ཕུང་པོ་ལས་ཐ་དད་པ་བདག་མི་དམིགས་སོ། །མེ་དང་བུད་ཤིང་བཞིན་དུ་བདག་དང་ཕུང་པོ་འདྲེས་པ་མི་དམིགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འདི་མེ་དང་བུད་ཤིང་ཞེས་བྱ་བའི་ཇི་ལྟར་ཐ་དད་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་དང་ཕུང་པོ་དག་ལ་གལ་ཏེ་ཁས་བླངས་ན་དེའི་ཚེ་ཕུང་པོ་དང་བདག་ལ་གཞི་མཐུན་པ་ལས་འབྱུང་བའི་སྐྱོན་ཐ་དད་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ནི་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་རྣལ་མའི་དོན་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར ཕུང་པོ་དང་བདག་ལ་གཞི་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་བྲག་གི་རྩེ་མོ་ཉི་ཤུ་ལས་འབྱུང་བའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཟད་པས་འབའ་ཞིག་པ་དྲི་མ་མེད་པའི་མཐའ་ཡས་པ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་འོད་གསལ་བར་འགྱུར་རོ།།ཇི་སྐད་དུ། ཕུང་པོ་བདག་མིན་དེ་དེར་ མིན།།དེ་ལ་དེ་མིན་དེ་མེད་མིན། །མེ་དང་བུད་ཤིང་བཞིན་དུ་ནི། །བདག་ཕུང་འདྲེས་མིན་གང་ཕྱིར་ཡོད། །བདག་ཅེས་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། །བྱེད་པ་པོ་ཞེས་གང་ལ་བརྗོད། །ཆོས་ཅན་ཡོད་ན་ཆོས་རྣམས་ནི། །འཇིག་རྟེན་པ་ལ་སྨོས་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ཕྱིའི་བདག་ལ་ སོགས་པའི་ཕུང་པོའི་ལྟ་རྣམས་སེལ་བས་ཇི་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་འགྲུབ་ཅེ་ན།ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའ་ནི་འཇའ་ཚོན་ཏེ། དེ་དང་འདྲ་བ་ནི་སྒྱུ་མའི་ངོ་བོ་ལྷའི་སྐུ་འོད་གསལ་བ་ལས་ཅིག་ཅར་དུ་སྤྲོས་ པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་ཉིད་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་པའི་ནང་དུ་གནས་པ་གཟུགས་བརྙན་བླངས་ཏེ།སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྣལ་འབྱོར་པས་བྱའོ།
若問:不顯現不可得,云何無我? 勿作是說。離二量相者是疑因,正因此故,彼不應有言說。 若謂由疑有尋伺轉,此說:有義疑、無義疑及二俱疑。其中義疑是趣入支,無義疑及二俱疑是退轉支,如掘寶、渡急流、起尸。是故依后二疑,有尋伺者唯應退轉。 縱由疑趣入,亦由后時先作尋伺,由顯現不可得故不見我,不見異蘊之我。如薪火,不見我與蘊和合,因如說”此火薪”無差別,如是於我蘊若許,爾時蘊我共基所生過成差別,此為定論。 今當隨順正義,如是由蘊我無共基等,滅二十邊見之我見,唯一無垢無邊如虛空光明。 如說: “蘊非我彼非彼, 彼無彼非彼非無, 如同火與薪, 我蘊非和合因有。 我者無事物, 作者于誰說? 有法若有時, 世間說諸法。” 如是遮除外我等諸蘊見,云何瑜伽師成辦有情義? 如虛空等者,由住虛空故。虛空即虹,與彼相似即幻化體性天身光明,從中頓時流出壇城主尊,住于壇城眷屬中,攝受影像,瑜伽師當作有情利益。
།ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། བདག་མེད་པ་ཞེས་པ་ནི་བདག་མེད་པའི་ཚུལ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ། མེ་ལོང་ གི་ནི་གཟུགས་བརྙན་དང་།།རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ཆུ་བུར་དང་། །མིག་འཕྲུལ་དང་འདྲ་གང་གིས་ནི། །ལྟ་བ་དེ་ནི་ཁྱབ་བདག་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་ཚུལ་འདི་བསྟན་པའོ། །ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ནི་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ། དེ་ལས་ཚུལ་ནི་ སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ལྷའི་སྐུ་བླང་བའོ།།དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། བསྟན་པ་ནི་མ་ལུས་པའི་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་སྨིན་པ་དང་གྲོལ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ལ་མི་གཡོ་བར་གྱུར་པ་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་ བརླབ་པའི་རིམ་པ་གསུམ་པའོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དོན་རྟོགས་པའོ།།དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རིན་ཆེན་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཏེ་དེ་ཉིད་དཔལ་ནི་མཚན་མ་རྒྱལ་མཚན་གྱི་རྩེ་མོར་འཛིན་པའི་ཡན་ལག་གིས་གང་གིས་འཛིན་པ་དེ་ནི་རིན་ཆེན་དཔལ་ རྡོ་རྗེའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྩ་བདུན་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་གང་ཞིག་ཆོས་ནི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་བདག་མེད་པའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རིམ་པ་བཞི་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་ པར་ཞུགས་ཏེ།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འདི་ཞེས་པ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རིམ་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་གསུངས་སོ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ལ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་འདོད་ཆགས་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། འདོད་ཆགས་བར་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་བསྐྱོད་པ་དང་དགའ་བ་དང་། དགའ་བྲལ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་དངོས་མེད་ཅེས་པ་ནི་སྤང་བར་བྱ་བའོ་ཞེས་སྟོན་ཏེ། ཆོས་ནི་དགའ་བ་གསུམ་གྱི་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་། རྣམ་པར་འཇོམས པའི་སྐད་ཅིག་མ་སྟེ།དེ་རྣམས་དང་རྣམ་པར་སྤང་བ་ནི་དོན་དམ་པས་ཉེ་བར་མཚོན་པ་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་མེད་པའོ་ཞེས་སྟོན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་དང་དགའ་བ་དག་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།
云何?無我者,以十二幻喻顯示無我之理。 如說: “如鏡中影像, 夢幻與水泡, 與幻術相似, 彼見即遍主。” 正因此故,“示此菩提理”者,菩提即光明真如,從彼理者,為利有情以如幻三昧受持天身。 此復云何?示者,於三界無餘有情成熟解脫等事無動轉之瑜伽師生起,此為加持次第第三,是爲了知”薄伽梵”等義。 次於”爾時”等,寶即菩提心,即彼吉祥以相標幟頂端執持支分所執持者,即寶吉祥金剛。一切如來即七萬二千脈,彼等法即喜等三,彼等無我現覺第四次第,即彼不壞故為金剛。 入彼等持,說此菩提心者,即說示現覺次第之語。 于”一切法”等,一切法即貪、離貪、中貪,彼等思為動搖、喜、離喜自性故,無事即應斷示。法即三喜真如,彼等相為種種、成熟、破壞剎那,彼等遍斷即勝義所顯思故無,由剎那與喜因果無自性故。
།གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་བླང་བར་བྱ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ཡིན་ཞེ་ན། བདག་མེད་ ཆོས་ལས་ཀུན་དུ་འབྱུང་།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆོས་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའམ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་བདག་མེད་པ་ནི་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་སྣང་བ་བཞི་པ་ཐོབ་པ་སྟེ། དེ་ལས་ཀུན་དུ་བྱུང་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་། གསལ་བ་གང་ཞིག་དཔེ་ལས་བྱུང་བའི་ བདེ་བ་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རིམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་བླང་བར་བྱའོ།།གལ་ཏེ་རེས་འགའི་ཚེ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ལ་བརྟན་པར་མི་འགྱུར་ན་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་ནི་རིལ་པོར་འཛིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཚུལ་ནི་རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་འདི་ཞེས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ ཉིད་བཞི་པ་བརྟན་པ་སྟེ་མི་གཡོ་བར་བྱའོ་ཞེས་ཚིག་གི་དོན་ཏེ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པའོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རིན་ཆེན་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྔ་མ་བཞིན་དུའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནི་ཚད་མེད་པ་སྟེ། སྲིད་པ་དང་མྱ་ངན་ ལས་འདས་པ་དག་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་ཚེ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པའི་ཕྱིར་གནས་པ་སྟེ།དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཆོས་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་། དོན་དམ་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། རྣམ་པ་དང་ བཅས་པ་དང་།རྣམ་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་འོད་ཟེར་འབར་བ་ནི་ཟུང་འཇུག་ཏུ་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་གཙང་བ་དང་མི་གཙང་བ་ལ་སོགས་པའི་མུན་པའི་ཚོགས་འཇིག་པས་ན་སྒྲོན་མ་ནི་སྒྲོན་མེ་དང་འདྲ་བ་སྟེ། དེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་སྙོམས་ པར་བཞུགས་ཏེ།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འདི་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཚིག་གསུངས་སོ། །མ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་མ་སྐྱེས་པ་དང་། ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་གྱིས་དབྱེར་ མེད་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ངོ་བོ་མེད་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པའོ།།བསྒོམ་པ་ཡང་མེད་དེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པའོ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་པས་འཁོར་བའི་བར་དུ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་དོ་ཞེས་ བྱ་བའི་དོན་ཏོ།
若問如是則何為所取真如? “無我從法生”者,法即蘊等或貪等,彼等無我即由上師教授獲得第四顯現,從彼生起者,即無分別及明顯,從喻所生樂生起,彼即為一切次第之果故應取。 若有時由極細故心不得穩固,爾時菩提即總持等持,理即隨滅等持,此即第四真如穩固不動,是為詞義,即現覺次第。 于”薄伽梵”等中”寶吉祥金剛”如前。 于”爾時”等中,無量即無邊,由不住有與涅槃故,壽即為利有情而住,即彼金剛誰有彼即如是稱。 法即世俗、勝義、貪、離貪、有相、無相等,彼等光明熾盛即當雙運,彼即由壞凈不凈等暗聚故,燈即如燈,入彼等持即一心相,說此菩提心即以不住涅槃等持為主之語。 于”未生”等中,世俗勝義等相未生,由雙運次第成無別時,爾時瑜伽師無體性即了知世俗諦等。亦無修即了知勝義諦等。住雙運次第,乃至輪迴作一切佛事,是為其義。
།ཀུན་དུ་འོད་ཀྱི་ས་ལ་སྔ་མའི་སྨོན་ལམ་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་མེད་ན་ཡང་རང་གི་ངང་གིས་དམིགས་པ་མེད་པ་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་དབང་གིས་མི་འདོད་པས་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་དོ་ཞེས་མི་སློབ་པའི་ལམ་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་སློབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་ རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལས་ཀྱང་།ཟུང་འཇུག་ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་པས། །སླར་ཡང་ཅུང་ཟད་མི་སློབ་བོ། །ཞེ་ན་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་རྣལ་འབྱོར་པའི་སྤྱོད་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ནམ་མཁའི་གནས་སུ་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་མཉམ་པ་ཉིད་ ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་སྤྱོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལས་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་བདག་ཉིད་དེ་བཞིན་དགྲ། །ཇི་ལྟར་ཆུང་མ་དེ་བཞིན་སྲིང་། །ཇི་ལྟར་སྨད་འཚོང་དེ་བཞིན་མ། །ཇི་ལྟར་བྲམ་ཟེ་དེ་བཞིན་གདོལ། །ཇི་ལྟར་པགས་པ་དེ་བཞིན་གོས། །ཇི་ལྟར་ཁྲག་ཉིད་ དེ་བཞིན་དུག་།ཇི་ལྟར་ཆང་དང་དེ་བཞིན་གཅིན། །ཇི་ལྟར་བཟའ་བ་དེ་བཞིན་བཤང་། །ཇི་ལྟར་དྲི་བཟངས་ག་བུར་དག་།དེ་བཞིན་བཤང་བ་ལས་བྱུང་དྲི། །ཇི་ལྟར་བསྟོད་པ་བྱེད་པའི་ཚིག་།དེ་བཞིན་དུ་ནི་སྨོད་པའི་ཚིག་།དྲག་པོ་རྡོ་རྗེ་ཅན་དེ་བཞིན། །ཇི་ལྟར་ཉིན་མོ་དེ་བཞིན་མཚན། ། ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་དེ་བཞིན་མཐོང་། །ཇི་ལྟར་འཇིག་པ་དེ་བཞིན་གནས། །ཇི་ལྟར་བདེ་བ་དེ་བཞིན་སྡུག་།ཇི་ལྟར་སྡང་བ་དེ་བཞིན་དུ། །མནར་མེད་མཐོ་རིས་དེ་བཞིན་ཏེ། །དེ་བཞིན་སྡིག་དང་བསོད་ནམས་སོ།
于普光地,雖由前願力無了知,自然無緣即由大悲力,不欲亦作有情利益,于無學道亦少許不學。 如論中亦云: “住于雙運定, 更不少許學。” 若爾,云何瑜伽師行? 說:“于虛空處以瑜伽”,即無自性等持,平等性智瑜伽師當行,是為語義。 論中亦云: “如自身即敵, 如妻即為姊, 如淫女即母, 如婆羅門即旃陀羅, 如皮即為衣, 如血即為毒, 如酒即為尿, 如食即為糞, 如妙香旃檀, 即糞所生香, 如讚歎之語, 即是誹謗語, 猛利持金剛亦如是, 如白晝即夜, 如夢即所見, 如壞即為住, 如樂即為苦, 如嗔恚即是, 無間天界同, 罪福亦如是。”
།དེ་ལྟར་ཤེས་ན་ཡེ་ཤེས་ཅན། །དོགས་པ་མེད་པར་ཐམས་ཅད་བྱེད། །སྦས པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀུན་བསྒྲུབས་ན།།ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ། །ཅེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཡང་སྤྱོད་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ནི་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ལས་གསུངས་ཏེ། སྐྱེས་པའི་ས་ནི་ཡོངས་སྤངས་ནས། །ཚོགས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ གཟུགས་བྱས་ནས།།ཡུལ་ནི་གཞན་ལ་ཞུགས་བྱས་ཏེ། །གང་དུ་སུས་ཀྱང་ངོ་མི་ཤེས། །ཚོགས་ཀྱི་རྟགས་ནི་བླངས་བྱས་ཏེ། །མགོ་བོའི་སྐྲ་ནི་བྲེགས་བྱས་ནས། །རགས་པ་རལ་པ་གཅིག་བྱས་པ། །གཙུག་ཕུད་གཅིག་ཅིག་གཞག་པར་བྱ། །འོད་སྤྲོ་བ་ཡིས་ཁྱབ་ པ་ནི།།དཔུང་རྒྱན་དང་ནི་གདུ་བུ་མཆོག་།རུ་དྲཱ་ཀྵ་དང་ཤེལ་མཆོག་ནི། །ཕན་ཚུན་འདྲེས་པར་བྱས་པ་སྟེ། །སྨད་ཀྱི་ཆ་ལ་འཆང་བ་ནི། །སྐེ་བ་ལ་ནི་མགུལ་རྒྱན་བཏགས་། །འབད་པས་ཐིག་ལེ་གསུམ་བྱས་ལ། །མཛུབ་མོར་ཟངས་ཀྱི་སོར་གདུབ་གདགས། །མདུན་གྱི་ཆ་ལ་ འཕྱང་བ་ནི།།ཤམ་ཐབས་ཀྱང་ནི་གྱོན་པར་བྱ། །གཙག་པུ་དང་བཅས་ཟ་མ་ཏོག་།མཆན་ཁུང་དུ་ནི་འཕྱང་བར་བཏགས། །ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པའི། །ཚོགས་བདག་གཟུགས་ནི་བླངས་ནས་སུ། །ཚེམ་བུ་གྱོན་པར་བྱས་ནས་ནི། །རིགས་ངན་གནས་ལ་འཇུག་ པར་བྱ།།དངོས་གྲུབ་ཕྱིར་ནི་དེ་ལྟར་མཆོག་།ཤིན་ཏུ་སྦས་པར་བྱས་ནས་ནི། །གང་དུ་སུས་ཀྱང་ངོ་མི་ཤེས། །ཡུལ་མཆོག་དེ་ལ་སྤྱད་པར་བྱ། །དེ་ལྟར་རྫོགས་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་རབ་ཏུ་ གྲགས།།ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་དངོས་པོ་ནི་སྤྱོད་པ་སྟེ། རྫོགས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་བརྟེན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་ལྟར་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་ལ།གདོན་མི་ཟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་རིམ་པ་ལྔ་པོ་ཉེ་བར་བསྡུས་ནས་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་གྲུབ་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ཕྱག་རྒྱའི་དངོས་གྲུབ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།
“如是若知具智者, 無疑一切皆能作, 若成就諸密律儀, 一切圓滿皆成就。” 如是于圓滿次第瑜伽師亦有行之律儀,金剛鬘中說: “舍離所生地, 作眾自在相, 入於他方域, 任誰不識知。 受持眾標幟, 剃除頭髮已, 粗作一發髻, 當留一頂髻。 遍滿放光明, 臂釧勝手鐲, 最勝紅瑪瑙, 與水晶相雜。 下分所持飾, 頸上繫頸飾, 勤作三點已, 指環銅指環。 前分垂掛者, 亦當著裙裳。 具錐及匣子, 腋下系垂掛。 一切支分飾, 受持眾主相。 著補綴衣已, 當入下族處。 為成就故勝, 極密而作已, 任誰不識知, 當行勝境中。” 如是住圓滿行瑜伽師,能成辦自他二利。 如是”事極顯著”之理,事即行,當依圓滿律儀相之差別,是為其義,即雙運次第。 “如是說”者如前。 于”爾時”等中,“必定”者,攝五次第及果成就,即大持金剛印成就誰有,彼即如是稱。
།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རིམ་པ་ལྔ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ པ་ནི་གང་གིས་རོ་གཅིག་པར་བྱེད་པ་སྟེ།དེ་ཉིད་སྲེག་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། འཇིག་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། མི་ཕྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་རྡོ་རྗེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འདི་ནི་རིམ་པ་དང་རིམ་པ་མ་ཡིན་པ་དང་བྲལ་བ་གསུངས་སོ་ཞེས་ སྟོན་ཏོ།།ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཆོས་རྣམས་ནི་འཇུག་པ་དང་གནས་པ་དང་ལྡང་བའི་མཚན་ཉིད་དམ། དཀྱིལ་འཁོར་བཞིའི་འོད་སྤྲོ་བ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ཞེས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འོད་གསལ་བའི་ རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ།འོན་ཀྱང་ལས་དང་པོ་ལ་སྐས་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་བསྟན་པའོ་། །གཟོད་ནས་དག་པ་ནམ་མཁའ་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ནམ་མཁའ་ནི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་སྟེ། དེ་དང་མཐུན་པ་ནི་རང་བཞིན་རྣམས་ཏེ་དེ་རྣམས་ཀྱང་གདོད་ནས་དག་པ་ཞེས་པ་ནི་དོན་ དམ་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ།།བྱང་ཆུབ་ནི་གང་ཞིག་འདི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཇའ་ཚོན་དང་འདྲ་བ་དེ་ཡང་མེད་ཅེས་པ་ནི་བརྟགས་པས་མེད་པ་སྟེ་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོར་ཡོད་པའོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །མངོན་རྟོགས་མེད་ཅེས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་ཡང་དེ་ལ་ཞེན་པ་དང་ལྡན་པ་ མེད་པ་ཡིན་ཏེ།འོན་ཀྱང་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གང་གིས་འདི་ཞེས་པ། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཚུལ་ཞེས་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་ནི་ཟུང་འཇུག་གི་བསམ་གཏན་ཏེ་ཚུལ་ནི་དེའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྟན་པའི་རྫོགས་པའི་སྤྱོད་པས་བྱས་ལ་ འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་ཚིག་གི་དོན་ཏེ་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ།
一切如來即五智五次第,彼等勝伏即由何令一味,即彼不燒、不壞、不壞相金剛等持誰有,入彼等持,說此菩提心離次第非次第。 于”諸法自性光明”等中,諸法即入、住、起相,或四輪放光,彼等一切自性光明者,即本性光明自性,然于初業者如階梯示入等方便。 于”本來清凈如虛空”中,虛空即三智,與彼相順即諸自性,彼等亦本來清凈者,即示勝義法性體性。 菩提即此如幻等持如彩虹亦無者,即由思維無,示為勝義體性有。 無現證者,即第四真如亦無執著,然唯光明體性無分別。 正因此故,由”由此”等,于”彼菩提理”中,菩提即雙運禪定,理即彼后得智示現圓滿行作而生起,是為詞義,即圓滿次第等如前。
།དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བྱམས་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ ཐམས་ཅད་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་།སྐུ་ནི་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། གསུང་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་དང་། ཐུགས་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། ཆོས་ནི་ཆོས་ཉིད་དེ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་ཐ་མི་དད་པ་ཟུང་འཇུག་དང་། ཡི་གེ་ཞེས་པ་ནི་གཡོ་བ་དང་ འཇིག་པར་མི་འགྱུར་བའི་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོས་ནས་ངོ་མཚར་བ་ནི་ཐོས་པ།རྨད་དུ་བྱུང་བ་ནི་མངོན་དུ་བྱས་ནས་རོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ལྡང་ཞིང་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པའི་ཚིག་བརྗོད་པའོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །ེ་མའོ་སངས་རྒྱས་ཨེ་མའོ་ཆོས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་ལ་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་དང་།སེམས་ལ་དམིགས་པ་དང་། བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་། ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་རྣམས་ཡོད་པ་སྟེ། དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཞེས་པ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་[(]ཏེ[,]སྟེ[)]། དེ་རྣམས་འཇུག་པ་ལ་ སོགས་པའི་རིམ་པས་བཤད་པ་དེ་ནི་ངོ་མཚར་བ་སྟེ།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའོ། །ེ་མའོ་ཆོས་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པས་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་པ་དེ་ཡང་ངོ་མཚར་བ་སྟེ། སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྐུ་ལ་བརྟེན་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གང་བསྟན་པ་དེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་བ་སྟེ། བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་གསུམ་སྟེ། དེ རྣམས་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དོན་ནི་བཞི་པ་སྟེ་བསྟན་པ་ངོ་མཚར་བ་སྟེ།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པའོ། །དག་པའི་དོན་ནི་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚོགས་དང་བྲལ་བ་ཟུང་འཇུག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། དེ་ཉིད་གང་བསྟན་པ་དེ་ཡང་ངོ་མཚར་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཐམས་ཅད་རོ་མཉམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་པ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་ཁོ་བོ་ཅག་འཇུག་པའོ་ཞེས་དོན་ཏེ་རིམ་པ་ལྔའོ།
于”爾時”等中,慈等即以慈為主菩薩具無障智,一切如來即五蘊,身即自加持,語即金剛唸誦,意即心清凈,法即法性現覺,真如即世俗勝義無別雙運,字即不動不壞光明真如聞已,希有即聞,稀有即現證,由彼味起而說此稱讚,即示說空語。 于”奇哉佛陀奇哉法”等偈中,有金剛唸誦、緣心、自加持、現覺、雙運諸次第。其中”佛陀”即三字,彼等以入等次第所說,彼即希有,從金剛唸誦次第門而示。 “奇哉法”者,法即心與心所,彼等由咒印次第清凈所示,彼亦希有,從心清凈門而贊。 如是法依如幻身,于諸有情所示彼亦極希有,從自加持門而贊。 彼即貪等三,為清凈彼故義即第四所示希有,從現覺門而贊。 清凈義即離常斷等分別聚雙運等持,彼即所示彼亦希有,是故”啊薄伽梵菩薩”即勝義體一切等味相大持金剛。 “敬禮汝”者,即我等入于汝體性,是為其義,即五次第。
།ད་ནི་མ་ལུས པའི་དཀྱིལ་འཁོར་པའི་ངོ་བོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྟོད་པ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།བདག་མེད་པ་ཡི་ཆོས་ལས་འབྱུང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་སྟེ། ཆོས་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །བདག་མེད་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ནོ།།རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཁམས་འདི་ལས་འབྱུང་བས་ན་འབྱུང་བ་སྟེ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་སོ། །སངས་རྒྱས་ནི་རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་མི་བསྐྱོད་པའོ། །བྱང་ ཆུབ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་སྟེ།དེ་ཉིད་བྱ་བ་ནན་ཏན་སྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རྫོགས་པར་མཛད་པས་ན་བྱང་ཆུབ་རྫོགས་མཛད་པ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་སྟེ། དེའི་རང་བཞིན་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཞི་བའི་ལས་མཛད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་སྟེ་། སངས་རྒྱས་སྤྱན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དམིགས་སུ་མེད་པ་ནི་མཱ་མ་ཀཱིའོ། །བྱང་ཆུབ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་གོས་དཀར་མོའོ། །སེམས་ནི་སེམས་དབང་དུ་མཛད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་སྒྲོལ་མའོ། །དེའི་ངོ་བོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁྱོད་ལ ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་དུ་བཟང་པོས་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྒྱད་དེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་ཐམས་ཅད་དོན་ཞེས་པ་ནི་འདོད་ཡོན་ལྔ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རབ་ཏུ་སྐོར་བར་བྱེད་པས་ན་ཐམས་ ཅད་དོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་རབ་ཏུ་བསྐོར་བ་ནི་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་པོ་སྟེ།དེའི་ངོ་བོ་དང་། བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་རྡོ་རྗེ་ཆེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོའི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པར་བྱེད་པས་ན་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་སྟེ། འཕགས་པ་གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་དོ། ། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་རི་བོ་ཆེན་པོ་འཇིག་པར་བྱེད་པས་ན་རྡོ་རྗེ་སྟེ་ཤེས་རབ་མཐར་བྱེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་ཡེ་ཤེས་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཏེ་འཕགས་པ་པདྨ་མཐར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ སོགས་པ་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྒྲིབ་པ་ཟད་པས་ཐུགས་རྗེའི་ངོ་བོ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཐུགས་ནི་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པའོ།
今當說無餘壇城體性世尊贊,故說”從無我法生”等。法即鏡智體性毗盧遮那。無我即於一切有情平等性智體性寶生。從無分別界生故為生,即妙觀察智體性無量光。佛即善覺,即法界智體性不動。 菩提即現覺,彼即以作業精進成就智於一切有情圓滿作故,菩提圓滿作即成就義,彼自性及如是作寂業故,無分別即無疑,即佛眼。由法界智種性故無緣即摩摩基。菩提即妙觀察智體性白衣母。心即心自在相度母。彼體性世尊敬禮汝,即示此。 如是普賢所表即八菩薩,彼等體性及一切義者即五欲,彼等以菩提心即大樂等持極旋轉故,一切義菩提心極旋轉即色金剛女等五,彼體性。 于”菩提行大金剛”中,由煩惱障對治門行菩提故為菩提行,即聖閻摩敵。由壞所知障大山故為金剛,即般若敵。菩提心即業障對治智誰有,彼即菩提心,即聖蓮花敵。 于”如來意清凈”等中,由異熟障盡得悲體性故,意即甘露軍。
།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀས་གདུལ་བར་དཀའ་བ་འདུལ་བའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་མི་གཡོ་བའོ། །སྡིག་པ་བྱེད་པ་རྣམས་བཅིངས་ཤིང་སེམས་ དག་པར་མཛད་པས་དག་པ་ནི་འདོད་པའི་རྒྱལ་པོའོ།།བདུད་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ངག་ཡིད་རྨོངས་པར་མཛད་པས་ན། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ནི་དབྱིག་པ་སྔོན་པོ་ཅན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་བརྒྱ་བས་སྤྲིན་གྱི་ཚོགས་གཅོད་ལ་ཆར་འབེབས་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་འཛིན་ནི་སྟོབས་པོ་ཆེའོ། ། ས་འོག་ལ་གནས་པའི་བགེགས་རྣམས་སྐྲག་ཅིང་། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་མཛད་པས་ན་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་རབ་སྟོན་པ་ནི་གནོད་མཛེས་རྒྱལ་པོའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ནི་མུ་སྟེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཁའ་འགྲོ མའི་སྒྱུ་འཕྲུལ་དང་སྔགས་དང་ལས་རྣམས་འཇོམས་པ་སྟེ།དེ་ལས་སེམས་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཏེ། གཙུག་ཏོར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་སྔ་མ་དང་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ རྣམས་ཀྱིས་ལྷ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་བསྟོད་པ་སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་བ་མཆོག་གོ།།འདིར་ནི་གལ་ཏེ་ན་ཡང་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་སྟོན་པ་པོ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྣམས་གསུངས་པ་སྟེ། ལོངས་ སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དག་ཐ་མི་དད་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ།།ལ་ལ་ན་རེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁོ་ནས་གསུངས་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རིགས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་རིམ་པའི་དབྱེ་བ་ལ་བརྟན་ ཏེ་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པ་སྟེ།ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་དེ་རྣམས་དང་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གཅིག་ཡིན་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་ལྔས་ཐོབ་པ་འོད་གསལ་བ་ཐོབ་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ལེའུ་ནི་བྱང་ཆུབ་ སེམས་ཀྱི་ལེའུའོ།། ལེའུའི་དོན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུའོ། ། རྒྱུད་འགྲེལ་ལས་ལེའུ་གཉིས་པའི་ཚིག་གི་དོན་བཅུ་དྲུག་པ་བཤད་པའོ། །ལེའུ་འདི་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་གྲངས་ནི་སུམ་བརྒྱའོ།
由如來教令調伏難調故,如來即不動。縛諸作罪者並令心清凈故,清凈即欲王。由令諸魔身語意迷亂故,身語意即青杖。由金剛百分割云聚降雨故,持金剛即大力。 地下所住諸障礙驚懼,于得大持金剛位諸佛菩提極示現故,示現佛菩提即妙賢王。 如是菩提即摧毀一切外道空行幻變、咒及業,彼心誰有,彼即菩提心,即頂輪轉輪,彼等體性世尊敬禮汝,如前相連。 如是諸菩薩以三十二天自性贊大持金剛,即壇城勝王。 此中雖然大持金剛為能說,然由不動等說菩提心諸偈,為示受用圓滿身與化身無別故。 有說由彼等門唯世尊所說,以彼等為具貪等種性諸有情依次第差別而別解,然以體性彼等與大持金剛自性為一。 菩提心即由金剛唸誦等五次第所得光明獲得,示現彼即菩提心品。 品義如前。 續釋中說第二品詞義第十六。此品偈頌數為三百。
། །། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ། གཞན་གྱི་དོན་མེད་པས་དེ་ཉིད་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་བཀོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷའི་ལེའུ་བརྩམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དྲུག་དང་ལྡན་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ནི་རིགས་གསུམ་སྐྱེད་པར་བྱེད པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེའོ་།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །དེས་ཅི་མཛད་ཅེ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་པའི་གཙོ་བོ་ལྔ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་གང་ཀུན་དུ་ནི་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་སུ་སྣང་བ་ནི་འོད་ཟེར་ཏེ། དེ་ཉིད་ འཕྲོ་བ་ནི་རིམ་གྱིས་བཀོད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་ལྷ་མོ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཁྲོ་བོ་རྣམས་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་སྤྲིན་ཏེ།དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་བཀོད་པ་ནི་སྤྲོས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྟན་པས་ན་རྡོ་རྗེ་སྟེ། དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ ཏེ།རྡོ་རྗེ་བཀོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྡོ་རྗེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་བཀོད་པ་ནི་སྤྲོས་པ་ལེའུ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཀོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལེའུ་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་སྒོམ་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ལེའུ་གསུངས་ཏེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །ཡང་ན་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་གང་ཞིག་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་སྟེ།དེ་རྣམས་རྡོ་རྗེ་ནི་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་སྟེ། དེ་ རྣམས་ཀྱི་གང་ཞིག་ཀུན་དུ་ནི་ལྐོག་མ་ལ་སོགས་པའི་གནས་རྣམས་ལ་སྣང་བ་ནི་དམར་པོ་ལ་སོགས་པའི་འོད་ཟེར་ཏེ།དེ་ཉིད་འཕྲོ་བ་ནི་སྣའི་རྩེ་མོར་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་འགྲུབ་པར་བྱེད་པས་ན་སྤྲིན་ཏེ། དེ་དགོད་པ་ནི་གཡས་པ་དང་གཡོན་པ་དང་ གཉིས་ཀ་དང་དལ་བུས་རྒྱུ་བ་བས་གང་ཞིག་རྡོ་རྗེ་ནི་ལྷའི་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྟེ།དེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ནི་རླུང་གསུམ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་བཀོད་པ་ནི་འགྲོ་བ་དང་འོང་བའི་བྱ་བ་ལེའུ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་གསུངས་སོ་ཞེས་འབྲེལ་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ བཟླས་པའི་རིམ་པའོ།
由修菩提心入勝義諦,無他義故,為成就彼故,當造金剛佈設名天品。 于”爾時”等中說,由具自在等六功德故為世尊。身語意金剛為生三種性之因故為身語意金剛。如來即大持金剛。 彼作何事?一切如來即壇城五主尊,彼等遍即東等諸方所現即光明,彼放射即次第佈設,彼亦由天女、菩薩、忿怒尊無邊故為云,彼等佈設即廣大,彼為作有情利益故示現,故為金剛,彼等持誰有,彼入等持。 于”金剛佈設”中,金剛即如來,彼等佈設即廣大品誰有,彼即金剛佈設等持品,即以如來身修為主品所說,即生起次第。 或一切如來即五蘊,身語意即三字,彼等金剛即入等次第如來誰有,彼即大持金剛。一切如來即四壇城,彼等遍即喉等處所現即赤等光明,彼放射即持于鼻端,彼成就寂等業故為云,彼佈設即由右左二俱緩行,金剛即隨念天,入彼名等持。金剛即三風,彼等佈設即去來作業品誰有,彼說,即相連,即金剛唸誦次第。
།དང་པོ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་སྒོམ་པའི་དུས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་མངོན་དུ་བྱ་བ་དེ་བྱུང་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་འགྲུབ་པའི་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་སྟོབས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་མངོན་དུ་གྱུར་ ཏེ།ོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་འདི་བརྗོད་ནས་རང་དང་གཞན་གྱི་སེམས་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ་དང་པོ་སྦྱོར་བའོ། །ོཾ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དེ་། ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའོ། །ཛྙཱ་ན་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ལའོ། །བཛྲ་ནི་སྣང་བ་ མཐའ་ཡས་སོ།།སྭ་བྷཱ་བ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་སྟེ། ཨཱཏྨ་ཀོུ྅ཧཾ་ཞེས་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ལྔ་སྟེ་དེའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ། །ཡང་ན་ཨོཾ་ནི་ཐབས་སོ། །ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །ཛྙཱ་ན་ནི་པདྨའོ། །བཛྲ་ནི་རྒྱལ་མཚན་ནོ། །སྭ་བྷཱ་བ་ནི་སྔགས་ད གོད་པའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་བསྐྱོད་པའོ།།ཱཏྨ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བདག་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་དང་རྒྱུ་དང་ལས་དང་འབྲས་བུ་རྣམས་སོ། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་ནས་ཅི་བྱ་ཞེ་ན། ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཀྱི་དབུས་གནས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་[(]རྣམ་[,]ནམ་[)]་ མཁའི་རྩ་ལྔ་སྟེ།དེ་རྣམས་དང་ལྡན་པས་ན་ནམ་མཁའ་སྟེ། ཆོས་འབྱུང་གི་ཕྱག་རྒྱ་གྲུ་གསུམ་པའོ། །ཁམས་ཀྱི་རྫས་དྲུག་གི་ནང་ན་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཁམས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཏེ། དེས་གང་བའི་ཆོས་འབྱུང་གི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཏེ། དེའི་དབུས་སུ་གནས་པ་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ།རྟག་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་བསྒོམ་པ་ནི་བསམ་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འོད་ཟེར་སྤྲིན་གྱི་ཚོགས་ཆེན་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འོད་ཟེར་སྤྲིན་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ངོ་བོ་སའི་སྙིང་པོ་ ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཚོགས་ཆེན་པོ་ནི་སྤྲོས་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དེ། དེ་དང་མཉམ་པ་འོད་དཀར་པོ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ནོ། །འོད་ཟེར་སྣ་ལྔ་སྟེ་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་ལྷ་མོ་ བཞི་པོས་ཁྱབ་པ་ནི་མཛེས་པའོ།།ཀུན་ནས་ཡོངས་སུ་ཟླུམ་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་དུ་བཟང་པོ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ནི་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱབ་པའོ།
首先於修壇城輪時,現前一切法空性,若彼現前生起,由世尊所說成就咒力,彼空性真如於瑜伽士現前。 誦”嗡舒尼亞達”等此咒已,應觀自他心如虛空,此為初加行。 “嗡”即毗盧遮那,“舒尼亞達”即不動,“嘎納”即寶生,“班扎”即無量光,“娑婆瓦”即成就義,“阿特瑪口杭”即彼等自性五智,為彼自性,此為圓滿次第。 或”嗡”即方便,“舒尼亞達”即智慧,“嘎納”即蓮花,“班扎”即幢,“娑婆瓦”即咒佈設前行動搖,“阿特瑪”即大樂,彼等自性即我,為自性、因、業、果等。 修一切空性已當如何?于”住虛空界中”等中,虛空五脈,由具彼等故為虛空,即三角法生印。界物六種中主要界即菩提心,彼所充滿法生印即虛空界,彼中所住佛壇城即毗盧遮那壇城,修常住宮殿即應思維。 云何?于”大光明雲聚”中,光明雲即化身體性地藏等諸菩薩,大聚即誰有廣大,彼即如是稱。如是佛智即毗盧遮那,與彼等同誰有白光,彼即如是。五色光明,彼自性四天女遍滿即莊嚴。 普遍圓滿者,一切善妙五欲即色金剛女等天女遍滿。
།དེ་བཞིན་དུ་ཤ་ལྔ་ནི་མཆོད་པ་སྟེ། གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་མཆོད་པ་ལྔ་སྟེ་ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོ་བཅུ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ བརྒྱན་པའོ།།མདོར་ན་དེ་ལྟར་བསྒོམས་ནས་སུ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་མདོར་ན་ཞེས་པ་ནི་མདོར་བསྡུས་པའི་ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་བསྒོམས་ཏེ། དབུས་སུ་ཞེས་པ་ནི་འཁོར་ལོའི་དབུས་སུ་གཟུགས་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དེ་སྐུ་བསྒོམ་ པར་བྱའོ།།ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །ཞེས་པ་ལ། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ནི་དཀར་པོ་དང་དམར་པོ་དང་ནག་པོ་སྟེ་ཞལ་གསུམ་གྱིས་མཚན་པ་ནི་ལྡན་པའམ། དམ་ཚིག་ལ་སོགས་པའི་སེམས་དཔའ་གསུམ་དང་བཅས་པ་འམ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་སྔགས་རྣམས་དང་ལྡན་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རིགས་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་རྡོ་རྗེ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་སྐུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། དེས་ནི་འདི་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ་གང་ཞིག་འདི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེན་པོ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་དང་ཐ་མི་དད་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ནི། ཟླ་བ་བཞིན་དུ་དཀར་དམར་བསྒོམ་པར་བྱའོ་། ། ཞེས་སྟོན་ཏེ། དེ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །ཚོགས་གཉིས་དང་ནི་ལྡན་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་གིས་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་འཁོར་ལོ་བཞི་དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །གླེགས་བམ་མཐོང་བས་ང་རྒྱལ དང་ལྡན་པ་རྣམས་འཁྲུལ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གོ་བཟློག་པས་སྐུ་མདོག་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ།ིནྡྲ་ནཱི་ལའི་ཁ་དོག་འདྲ། །ཞེས་པ་ནི་ཨིནྡྲ་ནཱི་ལའི་ནོར་བུ་དང་འདྲ་བའོ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཅན་ནི་མི་བསྐྱོད་པའོ། །གཙོ་བོའི་ཕྱག་གིས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པས་ན་རྡོ་རྗེ་ བསྣམས་པའོ།།ལྷག་མ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རབ་འབྱོར་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྤྲོ་བའི་བདག་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་གཙིགས་ལ་འཇིགས་འཇིགས་ལྟ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་གཙིགས་པ་ནི་སྒེག་པའི་རོ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཡང་ཡིན་ལ། འཇིགས་འཇིགས་ལྟ་ནི་དྲག་ པོའི་ཉམས་གཙོ་ཡང་ཡིན་ཏེ།ཞེ་སྡང་གི་རིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།
如是五肉即供養,誰有彼即五供養,即十忿怒王。亦以彼等莊嚴。 “總之如是修已”者,如是壇城輪總之者,即略攝月輪金剛等次第而修。“中央”者,即輪中央形色即毗盧遮那,應修身。 云何?于”毗盧遮那大印”中,以三十二大士相莊嚴,毗盧遮那大印即身語意白紅黑三面所標,或具三昧等三勇識,或具身語意加持咒,應修。 身語意種性攝持金剛即大持金剛,彼印即應修身。此說:此世尊大毗盧遮那即應修為與大持金剛無別。故彼隨入毗盧遮那,應修如月白紅。彼即毗盧遮那壇城。 由”具二資糧”等文,應如是修不動等為主四輪。 為令見經傲慢者迷惑故,反轉說身色等差別:“如因陀尼藍色”者,即如因陀尼藍寶。身語意金剛持即不動。主尊手持金剛故持金剛。余如前已說。 殊勝富即種種化身放射自性。“顯露怖畏視”者,顯露即以妙態為主,怖畏視即以猛烈相為主,以是忿怒種性故。
།རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་བསྒོམ་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཤེལ་དང་ཟླ་བ་འོད་འདྲ་བ་ནི་ཆུ་ཤེལ་གྱི་ནོར་བུ་དང་འདྲ་བའོ། །ཐོར་ཚུགས་ཅོད་པན་ནི་རལ་པའི་ཅོད་པན་གྱིས་བརྒྱན་པ་སྟེ། ཞི་བ་གཙོ་བོར་གྱུར་ པས་ཐུབ་པའི་ཆ་ལུགས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རབ་འབར་ནི་ཕྱི་རོལ་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་པ་རྣམས་སྤྲོ་བར་མཛད་པའོ། །ཕྱག་ན་འཁོར་ལོ་བསྣམས་པ་ནི་རྩིབས་བརྒྱད་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་ལོ་འཆང་བའོ། །སྣ་ཚོགས་ཀུན་གྱིས་མཛེས་ པར་བརྒྱན།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱན་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ནས་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་བསྒོམ་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འཛམ་བུ་ཆུ་བོའི་གསེར་འོད་འདྲ་བ་ནི་རྒྱས་པའི་ལས་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་སྤྲིན་གྱིས་ཀུན་དུ་ འཁྲིགས།།ཞེས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་སྤྲོ་བར་མཛད་པའོ། །སྔར་བཤད་པ་མི་བསྐྱོད་པའི་ཕྱག་མཚན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་རྩེ་དགུ་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་ཉོན་མོངས་པ་བཞི་རྣམ་པར་དག་པས་དེའི་ཕྱག་ན་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །མར་གད་འདྲ་བའི་འོད་ འདྲ་བ་ནི།ནམ་མཁའ་ལྡིང་གི་ནོར་བུ་དང་འདྲ་བ་དགུག་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ། རྡོ་རྗེ་འབར་ནི་དགུག་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་འོད་ཟེར་ཏེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཕྱག་ན་རིན་ཆེན་ཞེས་པ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་ཕྱག་ནའོ། །འབར་ བའི་སྤྲིན་གྱིས་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ།།ཅེས་པ་ནི་རིན་ཆེན་གྱི་ཁྱད་པར་རོ། །འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་བསྒོམ་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། པདྨ་རཱ་ག་ནི་ནོར་བུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་འོད་འདྲ་བ་ནི་དེའི་འོད་ཟེར་དང་འདྲ་བ་དབང་གི་ལས་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རལ་པའི་ཅོད་པན་གྱིས་བརྒྱན་པ་ནི་འདོད་ ཆགས་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཕྱག་མཚན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མས་མ་གོས་པའི་པདྨ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རབ་འབར་ནི་སྔ་མ་ བཞིན་དུའོ།།འདོད་ཆགས་རྣམ་པར་དག་པས་ན་འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེ་ཅན་ནོ།
應說毗盧遮那修法:如水晶月光者,即如水晶寶。髮髻寶冠即以髮髻寶冠莊嚴,以寂靜為主故具牟尼相貌故。 熾盛者,即向外放射壇城眾。手持輪者,即持具法界清凈八輻輪。“種種悉莊嚴”者,即具菩提分法同類性自性莊嚴。 次說寶生修法:如閻浮河金光者,為成就增益事業故。“佛云遍聚集”者,即向外亦如是放射諸佛。 前說不動手印何者,如是九股即由五智四煩惱清凈故,應修于彼手中。 如綠寶光者,即如迦樓羅寶,以召請為主。金剛熾盛即以召請為主光明,以彼等莊嚴應修成就義。 “手持寶”者,即寶生手中。“遍滿熾盛云”者,即寶之差別。 應說無量光修法:缽頭摩啰嘎即名寶,如彼光者,即如彼光明,以為主故。以髮髻寶冠莊嚴者,為極寂貪慾方便故。 應示手印:由妙觀察智自性不為貪等煩惱垢所染蓮花誰有,彼即如是稱。如是熾盛即如前。由貪清凈故為貪金剛持。
དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་བསྒོམ་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། གདོན་མི་ཟ་བ་རྡོ་རྗེ་ཅན་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་སྟེ། སྔར་མར་ཀ་ཏའི་འོད་འཕྲོ་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ་། །འོད་ཟེར་སྣ་ལྔའི་འོད་ནི་རླུང་གི་ཁམས་དང་ བྱ་བ་ནན་ཏན་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རལ་གྲི་ནི་ཉོན་མོངས་པ་གཅོད་པ་དེ་ཕྱག་ན་བསྣམས་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་བ་མཆོག་གོ། །དོན་བསྡུས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རེ་ཞིག་དང་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་ལ་སྤྲིན་མེད་ པའི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་རང་དང་གཞན་བསམས་ཏེ།དེ་ནས་ཁ་དོག་དཀར་པོ་བྷྲཱུཾ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་བྱུང་བའི་འགྲོ་བ་མ་ལུས་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ནང་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྫས་ཀྱིས་གང་བ། ཁ་དོག་དཀར་པོ་གྲུ་གསུམ་པ་ཆོས་འབྱུང་གི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་པར་བསྒོམས་ལ། དེའི་ འོག་ཏུ་ས་འོག་གི་བར་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པ་ཡི་གེ་རཾ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་འབར་བའི་ཚོགས་ལས་སྐྱེས་པ་རྡོ་རྗེས་གཞི་བསམ་སྟེ།རྡོ་རྗེ་དེ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་བཞི་པོ་ལ་རྡོ་རྗེ་ར་བ་སྟེ། དེའི་ནང་དུ་རྡོ་རྗེ་ར་བ་དང་། སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་བླ་རེ་དང་། ར་བའི་ཕྱི་རོལ་དུ་མེའི་ དྲ་བ་དང་།དེའི་ཕྱི་རོལ་དུ་རྡོ་རྗེ་མདའི་དྲ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་དྲུག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་དྲུག་གི་ངོ་བོ་གནས་བསྲུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་རྣམས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་སྔགས་འདི་ཡིན་ཏེ། ཨོཾ་མེ་དི་ནཱི་བཛྲི་བྷཱ་བ་བཛྲ་བནྡྷ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་པྲཱ་ཀ་ར་ཧཱུཾ་བཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་ བཛྲ་པཉྩ་ར་ཧཱུཾ་བཾ་ཧཱུཾ།ོཾ་བཛྲ་བི་དཱ་ནི་ཧཱུཾ་བཾ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨ་ན་ལཱརྐ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུ~ཾ་། ཨོཾ་ཤ་ར་ཛཱ་ལ་ཏྲཱཾ་སཾ་ཏྲཱཾ་ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་རྣམས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེའི་ས་གཞི་ལ་སོགས་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། དེའི་རྗེས་ལ་ཆོས་འབྱུང་གི་ཕྱག་རྒྱའི་སྟེང་དུ་ཡི་གེ་བྷྲཱུཾ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཞལ་ གསུམ་པ་ཕྱག་དྲུག་པ་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་ཕྱག་རྒྱ་མ་དང་བཅས་པ་ཞི་བའི་ངོ་བོ་སྐུ་ལ་སོགས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བར་མཛད་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་བསྒོམས་ཏེ།དེའི་རྗེས་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མ་ལུས་པ་ཞུགས་པ་ལ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དབང་གིས་མེའི་རེག་པས་ཞུ་བ་མར་གྱི་བུམ་པ་བཞིན་དུ་ཞུ་བ་སྐར་མ་དང་འདྲ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ཙམ་དུ་བསམ་པར་བྱའོ།
應說成就義修法:必定金剛持即成就義,前已說綠光放射。五色光明者,以是風界及成辦事業智自性故。 劍即斷煩惱,應修持于手中。彼即壇城勝王。 總義即此:首先現前空性,觀自他如無雲虛空。 次由白色”吽”(भ्रूं)字轉變所生,成為生起無餘眾生之因,內充滿菩提心物,修觀白色三角法生印。 其下遍滿地下一切,由”讓”(रं)字轉變所生種種熾盛金剛聚所生金剛地基應思維。如是金剛於四方為金剛墻,其內金剛網,上有金剛帳,墻外火網,其外金剛箭網,如是六者即六如來種性體性,為守護處所故應修。 彼等加持咒即此: 嗡美地尼班則兒巴瓦班扎班達吽 嗡班扎巴喀喇吽邦吽啪德 嗡班扎班匝喇吽邦吽 嗡班扎比達尼吽邦吽 嗡班扎阿那拉爾卡吽吽吽 嗡夏喇匝拉當桑當 以此等咒加持金剛地基等。 其後於法生印上,由”吽”(भ्रूं)字轉變所生三面六臂白色身與印母俱,寂靜體性,加持身等,作放射攝收之世尊毗盧遮那應修。 其後無餘有情界入中,以大樂力為前行,如火觸融化,如油瓶融化,如星般菩提心點量應思維。
།དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་སྐྱེས་པ་གྲུ་བཞི་དང་སྒོ་བཞི་པ་ཀ་བ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཉེ་བར་བརྒྱན་པ། དྲ་བ་དང་དྲ་བ་ཕྱེད་པ་དང་། དར་དཔྱངས་ དང་།མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དང་། དྲིལ་བུ་གཡེར་ཁའི་དྲ་བ་དང་། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་དང་། སྣ་ཚོགས་གསང་བའི་མཆོད་པ་དང་བཅས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ངོ་བོ་འོད་ཟེར་ཆེན་པོའི་ཚོགས་ཀྱིས་ནམ་མཁའི་ཁམས་མ་ལུས་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་གཞལ་ཡས་ཁང་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེའི་ནང་དུ་ཨཱ་ལི་དང་ཀཱ་ལི་ལས་བྱུང་བ་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པའི་ལྟེ་བར་ཡི་གེ་གསུམ་ལས་བྱུང་བའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཡི་གེ་གསུམ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་གའི་རིམ་པས་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་ཉི་མའི་གདན་ཡིན་ནོ། །གཞན་མ་རྣམས་ལ་ཟླ་བའི་གདན ནོ།།ལྷ་མོ་རྣམས་དང་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་མོ་བརྒྱད་པོ་ལ་ཟླ་བའི་གདན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཟླ་བའི་གདན་ནོ། །ཁྲོ་བོ་རྣམས་ལ་ཡི་གེ་གསུམ་ལས་བྱུང་བའི་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གདན་བཅུ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྗེས་ལ་ དབུས་ཀྱི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་ཡི་གེ་གསུམ་པོ་བཀོད་ལ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་སྔར་བཤད་པའི་ཕྱག་མཚན་དང་།ཞལ་ལ་སོགས་པ་མངའ་བ་བསམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་རིམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་པ་རྣམས་ སྤྲོས་ཏེ།ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་བལྟས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གཞུག་པར་བྱའོ།
由彼轉變所生四方四門以八柱莊嚴,網與半網,幢幡,花鬘,鈴鐸網,五欲妙欲,種種秘密供養俱,寶性大光明聚令無餘虛空界明顯之宮殿應修。 其內由阿字行嘎字行所生八瓣蓮花中央,由三字所生月輪上應修三字。 以壇城儀軌次第,不動尊為日座。余尊為月座。 天女等及色金剛女等八天女為月座,諸菩薩亦如是為月座。諸忿怒尊由三字所生日輪座為十。 其後于中央月輪上,安置三字,由彼所生世尊白色身,具前說手印及面等應思維。 次由彼次第放射壇城眾,觀極明顯壇城輪,應納入智慧輪。
།དེའི་རྗེས་ལ་སྙིང་ག་དང་ལྐོག་མ་དང་སྤྱི་བོ་རྣམས་ལ་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་དང་འཁོར་ལོའི་སྟེང་དུ་ནག་པོ་དང་དམར་པོ་དང་དཀར་པོའི་ཡི་གེ་གསུམ་བཀོད་ལ། ཨོཾ་ སརྦྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཀཱ་ཡ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོུ྅་ཞེས་བྱ་བ་དང་།དཔལ་ལྡན་སངས་རྒྱས་སྐུ་འཆང་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་བརྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ཐུགས་ཀའི་འོད་ཟེར་གྱིས་བསྐུལ་བ་ ནམ་མཁར་བཞུགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ལ་གསོལ་བ་གདབ་ཅིང་།དེས་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆུས་གང་བའི་བུམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་དབང་བསྐུར་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་མཆོད་པ་བྱས་ལ་སླར་ཡང་ འདུས་ཤིང་གསུམ་མི་དམིགས་པས་བསྟོད་པ་བྱས་ལ།གོ་ཀུ་ད་ཧ་ན་དང་། མར་བི་ཤུ་མུ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པར་བྱས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གཟུགས་སུ་བསམས་ཏེ། སྤྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་བདུད་རྩིར་བསམས་ཤིང་ཡི་གེ་གསུམ་གྱིས་སྦྱང་བ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ཏེ། རང་གི་ སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཤིང་།བདག་ཉིད་ཀྱི་ལྕེ་ལ་ཨ་ལས་བྱུང་བའི་པདྨའི་འདབ་མ་རུ་ཧཱུཾ་ལས་སྐྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་ཁ་དོག་དཀར་པོ་བཀོད་ཅིང་། དབང་པོ་དང་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་པར་བྱས་ལ་ཁའི་མེ་ཐབ་ལ་སྙིང་གར་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ མེ་ལ་མཆོག་གི་བདུད་རྩིའི་བློས་ནང་གི་བདག་ཉིད་དང་རང་གི་འཁོར་ལོ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་བྱའོ།།དེ་ནས་ལངས་ཏེ་སྨོན་ལམ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་བྱས་ལ། འོག་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དང་པོ་སྦྱོར་བ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་བ་མཆོག་དང་། ལས་ཀྱི་རྒྱལ་བ་མཆོག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྔགས་ལས་དང་པོ་གང་ཞིག་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པ་སྔགས་དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན པོའོ།།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། ཐ་མལ་པའི་ལུས་ངག་ཡིད་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ནི་སྔགས་གང་གིས་མི་སྣང་བར་བྱེད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ོཾ་དྷརྨཱ་དྷཱ་ཏུ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོུ྅ཧཾ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཨ་ནི་བ ཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ་ཆ་ཕྱེད་དང་བཞིའོ།
其後於心喉頂上金剛蓮花輪上,安置黑紅白三字。 “嗡薩兒瓦達他嘎達嘎雅班扎娑巴瓦阿特瑪柯航”及”具吉祥佛身持”等偈頌,以加持身語意令堅固。 以智慧薩埵心光勸請,于空中安住如來種,應作祈請。彼亦以智慧水滿瓶為自灌頂。如是又放射色金剛女等,彼等亦作供養,復聚集,以三無緣作讚歎。 將狗肉等與酥油等二十一合一,觀為如來身,以放射等次第觀為甘露,以三字作凈等,以自咒加持。 于自舌上由阿字所生蓮瓣中,由吽字所生細微白色金剛安置,清凈根與根識,于口火爐上以心中安住智慧薩埵火,以勝甘露意于內自性及自輪作護摩。 次起立作迴向發願,應修下說微細瑜伽,即初加行與壇城勝王及業勝王三摩地等。 故於三三摩地,為說空性咒為初支分咒故,“次”等中,身語意金剛即大持金剛。法界即一切空性,入彼自性三摩地,以何咒加持令平凡身語意不顯,彼即如是稱。 于”嗡達爾瑪達圖娑巴瓦阿特瑪柯航”中,阿即世尊,為四分之一。
།དཔེར་ན་ཨ་ཨོ་མ། དེ་ལ། ཨ་ནི་ཡིག་འབྲུ་ཀུན་གྱི་མཆོག་།དོན་ཆེན་ཡི་གེ་དམ་པ་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ནི་ཨཀྵོ་བྷ་སྟེ་མི་བསྐྱོད་པའོ། ། ནི་ཨ་མི་ཏཱ་བྷ་སྟེ་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ། ། ནི་ཨ་མོ་གྷ་སྟེ་དོན་ཡོད་ གྲུབ་པའོ།།ོ་ནི་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ནོ། །མ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་དང་། ཤེས་བྱའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཟླ་ཕྱེད་དང་སྒྲ་དག་གོ། །དེ་ལ་ཟླ་ཕྱེད་ནི་ཤེས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྒྲ་ནི་ ཤེས་བྱའི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ།དེ་དག་དང་བྲལ་བ་ནི་སྒྲ་མཐའ་སྟེ། ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །ཆ་ཤས་ཆ་ནི་མེད་པ་དང་། །ཆ་དང་ཕྱེད་དང་བཞི་བཅས་པ། །ོཾ་ཡིག་གང་གིས་མི་ཤེས་པ། །བྲམ་ཟེ་དེ་ནི་བྲམ་ཟེ་མིན། །སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ལས་ཀྱང་། ཚངས་རིས་བྲམ་ཟེ་ཚངས་པ་དང་། །ཚངས་པའི་མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ། །ཅེས་འབྱུང་ངོ་། །འདིར་ནི་ཨོཾ་གྱི་ངོ་བོ་ནི་ཚངས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་གང་གིས་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཚངས་རིས་སོ་། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་ནི་བྲམ་ཟེ་ཚངས་པའོ། །ཚངས་པ་ནི་ཡི་གེ་ཨོཾ་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི། སྒྲ་མཐའ ཆ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་པ་གང་གིས་ཤེས་པ་དེའང་དེས་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཉིད་ལས་ཀྱང་། ཡི་གེ་ལྔ་པ་སྟོང་པ་ཆེ། །ཐིག་ལེ་སྟོང་པ་ཡི་གེ་བརྒྱ། །དེའི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཨ་ཨོ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལྔ་ནི་མི་གཡོ་བ་སྟེ། མི་འགྱུར་ཞིང་མི་གཡོ་བས་ན་ཡི་ གེ་སྟེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །སྟོང་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནི་སྒྲ་མཐའ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཐིག་ལེ་སྟོང་པ་ནི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་དབྱངས་མེད་པ་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་ཐིག་ལེ་བསྒོམ་པ་དེ་སྲིད་དུ་སྒྲ་ཡོད་པ་སྟེ། ཐིག་ལེ་ཟད་ན་སྒྲ་ཡང་ མེད་པར་འགྱུར་རོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མ་ལས་ཀྱང་། སྤྲོས་པ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད། །རྣམ་རྟོག་མེད་ཅིང་གནས་མེད་པ། །རང་བཞིན་མེད་པ་མཆོག་ཏུ་ཕྲ། །སྒྲ་དང་ཐིག་ལེ་རྣམས་སྤངས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བསྡུ་བའི་རིམ་པ་བཤད་ནས། སྤྲོ་བའི་རིམ་པ་ བཤད་པར་བྱ་སྟེ།བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་ཡི་གེ་ཨོཾ་ནི་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ཨ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཀྵའི་བར་དུ་ཡི་གེ་ཕྱི་མོ་ནི་ཡི་གེ་ལྔ་བཅུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་མཚན་མོ་དང་ཉིན་མོའི་དབྱེ་བས་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་ལྟེ་བའི་ཕྱོགས་ནས་འབྱུང་ཞིང་བརྒྱར་འགྱུར་རོ།
例如”阿嗡瑪”中,阿為一切字母之最勝,是大義聖字故。 “阿”即阿剎婆耶(अक्षोभ्य)即不動。 “阿”即阿彌陀(अमिताभ)即無量光。 “阿”即阿目伽(अमोघ)即成就義。 “嗡”即增長故為寶生。 “瑪”即毗盧遮那。 五如來攝集自性智及所知空性為相之半月與聲。其中半月即能知空性,聲即所知空性,離彼等即聲終,即一切空性體性大持金剛。 分分即無分,具分半與四,不知嗡字者,婆羅門非婆羅門。 幻化網中亦云:“梵天婆羅門梵天,得梵涅槃。” 此中嗡之體性即梵天,知彼即梵天眾。如是彼即婆羅門梵天。梵天以嗡字涅槃即聲終無分,誰知彼亦由彼得涅槃。 彼中亦云:“五字大空性,點空百字母。” 其義即此:例如阿嗡瑪等五即不動,以不變不動故為字,即示五如來。大空性即聲終,彼即點空,無後續音,乃至修點即有聲,點盡則聲亦無。 般若波羅蜜多中亦云:“無戲論無現,無分別無住,無自性極細,舍聲與點等。” 說攝集次第已,當說放射次第。世尊彼即嗡字為百字母,例如從阿至叉為本字母即五十字,彼以晝夜分別自性從臍方生而成百。
།ཡང་ཤེས་རབ་ དང་ཐབས་ཀྱི་ངོ་བོས་སོ།།དེ་ནི་གང་ལས་འབྱུང་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། ཨོཾ་ཁོ་ན་ལས་སོ། །འོ་ན། ཨ་ནི་ཡི་གེ་ཀུན་གྱི་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་ཨ་དེ་ཉིད་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཡི་གེ་ཨོཾ་གྱིས་ནི་ཅི་བྱའོ་ཞེ་ན། ཡང་སྨྲས་པ། སྔགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དང་པོ་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་དང་།རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ལས་གསུངས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཨ་ལ་ཡོངས་སུ་ཞུགས་པས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡོན་ཏན་བྱས་ནས་ཨ་མི་དམིགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཡང་རྣ་བའི་དབང་པོས་ཨོཾ་བརྗོད་པའི་དུས་སུ་ ཡི་གེ་ཨ་དང་པོ་ཐོས་པར་འགྱུར་རོ།།དེའི་འོག་ཏུ་ཡི་གེ་ཨོ་ལ་སོགས་པའོ། །མྱུར་དུ་བརྗོད་པས་དབྱེ་བ་ནི་མི་ཤེས་། མགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་དང་། ཨུཏྤལ་གྱི་འདབ་མ་བརྒྱ་ཕུག་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ལ་ཡང་རིག་བྱེད་རྣམས་ལ་དང་པོ་ཨོཾ་བརྗོད་ པ་ཡིན་ཏེ།བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་ཟེར་བ་ནི། །ཐོག་མ་དང་ནི་ཐ་མ་རུ། །རྟག་ཏུ་རིག་བྱེད་ཨོཾ་བརྗོད་བྱ། །སྔོན་དུ་ཨོཾ་མེད་འཇིག་པ་དང་། །ཞབས་སུ་ཡང་ནི་འཇིག་པར་འགྱུར། །ཁ་ཞབས་ཟད་པའི་རྒྱལ་པ་རུ། །འབྲུ་རྣམས་བླུགས་ན་འབོ་བ་བཞིན། །དེ་ཉིད་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་ཡིན། ། ཞེས་དགོངས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་ལས། རྣམ་པ་ཀུན་དང་རྣམ་པ་མེད། །བཅུ་དྲུག་ཐིག་ལེ་ཕྱེད་ཕྱེད་འཆང་། །ཆ་མེད་པ་དང་ཆ་ལས་འདས། །བསམ་གཏན་བཞི་པོའི་མཐར་འཛིན་པ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་ནི་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ པ་མེད་པ་ནི་སྒྲ་མཐའ་ཙམ་ལ་ངལ་སོ་པས་སོ།།བཅུ་དྲུག་ནི་དབུ་མའི་སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་དབྱངས་བཅུ་དྲུག་དང་། ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱི་བཙོག་པ་དང་། རྩོལ་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བཅུ་དྲུག་གམ། །སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་དང་། སྔགས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ཟླ་བའི་ཆ་བཅུ་ དྲུག་གི་རང་བཞིན་ཏེ། ལ་སོགས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱེད་ནི་ཨ་ཀ་ཙ་ཊ་ཏ་པ་ཡ་ཤ་སྟེ་བརྒྱད་དོ། །ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ལ་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པའི་དུས་སུ་ཐུན་བརྒྱད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ།
又以智慧方便體性。彼從何生?答:唯從嗡字。 若爾,以”阿為一切字母最勝”之語,阿即是生因,嗡字何用? 復答:一切咒之初,世尊于經等及續部諸王中所說,彼即生因。或由入于阿故。若作功德則阿不可得,如是耳根于誦嗡時,先聞阿字。其後嗡字等。 速誦則不知分別,如火輪及百孔蓮瓣。如是于外論中亦于諸吠陀初誦嗡。 婆羅門等言: “初與末,常誦吠陀嗡, 前無嗡則壞,后亦當壞滅, 如注諸穀物,入破口底瓶, 彼即百字母。” 此為密意。 如是彼中:“一切相及無相,十六點持半半,無分及超分,執持四禪末。” 其中一切相即為一切字母生因故。無相即于聲終休息故。十六即中觀十六空性自性十六韻母,及聲聞眾之不凈及隨念精進十六,或十六剎那自性,及咒教中十六月分自性等。 彼等之半即阿迦遮吒他帕雅夏八。聲聞眾八識自性,中觀師八禪解脫自性,及隨大乘密咒者于金剛唸誦時八座自性。
།དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཕྱེད་ནི་བཞི་སྟེ། ཨ་ཨོ་མ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའི་རང་བཞིན་དང་། དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་བཞིའི་རང་བཞིན་དང་། སྔགས་ ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་དགའ་བ་བཞིའི་རང་བཞིན་ནོ།།བཅུ་དྲུག་ཕྱེད་ཕྱེད་ཡི་གེ་བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་བསྡུ་བའི་རང་བཞིན་ཐིག་ལེ་ནི་སྒྲ་མཐའ་གང་ཡིན་པ་དེ་འཛིན་པས་ན་བཅུ་དྲུག་ཕྱེད་ཕྱེད་ཐིག་ལེ་ཅན་ཏེ་ཡི་གེ་ཨོཾ་ཉིད་དོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཆ་མེད་པ་སྟེ། ཆ་ནི་ཆ་དང་ གུག་སྐྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ།།དེ་དག་ཀྱང་ཕྱེད་དང་བཞི་སྟེ་དེ་དང་བྲལ་བས་ན་བསྡུ་བའི་དུས་སུ་ཆ་མེད་པའོ། །ཆ་རྣམས་ནི་ཡི་གེ་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་སྒྲ་ཡིན་ལ་སྒྲ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་མེད་པས་ན་ཆ་ལས་འདས་པ་སྟེ། རྟོག་པ་ལས་འདས་པའོ། །དེ་བཞིན་ དུ་བསམ་གཏན་བཞི་ནི་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང་།ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། ཡོད་མིན་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་དོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་མཐའ་ནི་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་དག་གིས་ཉོན་མོངས་པ་དགུ་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་སྤོང་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་འདོད་པའི་ཁམས་དང་། བསམ་གཏན་བཞི་དང་། གཟུགས་མེད་པ་བཞི་སྟེ། ས་དགུ་པའི་འཁོར་བའི་དབྱེ་བས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཅིག་སྤོང་ཞིང་ཆོས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་། རྗེས་སུ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང བཟོད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཐོབ་ཅིང་ཁམས་གསུམ་པའི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་བཞི་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པ་དང་། མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པ་སྟེ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་བཞིའོ། ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རྩེ་མོ་ནི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པའི་དབང་གིས་བག་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྟེ་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐོང་བའི་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསམ་གཏན་བཞི་ནི་དགའ བ་བཞི་སྟེ།དེ་རྣམས་ཀྱི་མཐའ་ནི་དཔེའི་བདེ་བའི་ཕྱིར་དུས་སུ་དཔེ་ལས་འབྱུང་བའི་བདེ་བ་སྟེ། དེ་འཛིན་པས་ན་བསམ་གཏན་བཞི་པོའི་མཐའ་འཛིན་པའོ། །ཡི་གེ་ཨོཾ་གྱི་སྒྲ་མཐའི་དུས་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པོའི་མཐའི་མཚན་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡི་གེ་ཨོཾ་གྱི་ གཏན་ཚིགས་བསྟན་ཏོ།
彼等之半又為四:阿嗡瑪。聲聞眾四聖諦自性,中觀師四解脫門自性,及密乘喜歡者四喜自性。 十六半半四字之一切攝集自性點即執持聲終,故具十六半半點即嗡字。 若時如是,則彼時無分,分即分與鉤生等。彼等亦為四分半,離彼故於攝集時無分。諸分為字型性故為聲,聲亦為分別因故,無彼故超分,即超分別。 如是四禪即空無邊處、無所有處、非想非非想處。彼等之末即有頂。聲聞眾以見修道斷九十八煩惱,如是欲界及四禪、四無色,以九地輪迴差別斷貪等八十一煩惱,以法智、隨覺智、忍智得阿羅漢果,離三界貪。 如是中觀師四禪即空性、無相、無愿、無為四解脫門。彼等之頂即離自性、無相、無願力故離習氣,證法界真如。 所見密乘大乘四禪即四喜,彼等之末即為喻樂故時從喻生樂,執彼故執四禪之末。 嗡字聲終時即示四禪末相法界及法性體性嗡字之因相。
།དེ་ཉིད་དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་སྟེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྭ་བྷྭ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོུ྅ཧཾ་དེའི་རང་བཞིན་ང་ཡིན་ནོ་ཞེས་ང་རྒྱལ་སྐྱེད་པར་བྱེད། དང་པོར་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་གོང་བུ་གཅིག་གི་གཟུགས་ཅན་བྱང་ཅ ཧུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྩ་བདུན་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་སྟེ་དེ་རྣམས་ལས་ཀུན་དུ་ནི་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ལས། སྣང་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཏེ་དེ་ཉིད་འཕྲོ་བ་ནི་རྒྱུ་བ་སྟེ། དེ་ནི་སྤྲིན་བཞིན་དུ་བཀོད་པ་ནི་ཡང་དག་པར་བཀོད་པ། རྡོ་རྗེ་ནི་རྡོ་རྗེའི་ རྩེ་མོར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ།རྡོ་རྗེ་བཀོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྡོ་རྗེ་ནི་རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོར་བཀོད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་གནས་པ་ལེའུ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་སྟེ་དེ་དག་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ལེའུ་གསུངས་ཞེས་ འབྲེལ་པའོ།།ོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཨོཾ་ནི་དགའ་བའོ། །ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའོ། །ཛྙཱ་ན་ནི་དགའ་བྲལ་ལོ། །བཛྲ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོུ྅ཧཾ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་བདག་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དགའ་བ ཨའི་ངོ་བོ་སྐུ་རྫོགས་པར་བྱས་ལ་ཅི་བྱའོ་ཞེ་ན།ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ནི་ལུས་ཏེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དབུས་ན་གནས་པ་ནི་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་གི་དབུས་སུ་གནས་པ་སངས་རྒྱས་ནི་རྩ་བདུན་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་འཁོར་ ལོ་བསྒོམ་པ་ནི་བསམ་པར་བྱའོ།།ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འོད་ཟེར་སྤྲིན་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་དང་། སངས་རྒྱས་འབར་བ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་འོད་དེ། དེ་དང་འོད་མཉམ་པ་ནི་ཁ་དོག་དཀར་པོའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འོད་ཟེར་སྣ་ལྔ་ནི་པགས་པ་དང་། ཤ་ དང་ཁྲག་དང་རྩ་རྒྱུས་དང་།རུས་པ་དང་། དེ་རྣམས་ཀུན་དུ་ཁྱབ་པ་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱས་པ་སྟེ་གང་གི་ཕྱིར་ལུས་པོའི་ཆ་ནི་དྲུག་སྟེ་མ་དང་ཕའི་དབྱེ་བས་སོ། །ལྔ་པོ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁོ་ནའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་ནས་ཤེས་པ་ནི་སྤྱི་བོ་ནས་རྐང་པའི་བར་དུ་ཡོངས་སུ་ ཟླུམ་པོར་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་ཟླུམ་པོ་ནི་རྣམ་པར་གནས་པའོ།
彼即法界(དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ,धर्मधातु,dharmadhātu)即一切空性。“自性我是”(སྭ་བྷྭ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོུ྅ཧཾ,स्वभावात्मकोऽहं,svabhāvātmako’haṃ)生起我慢。此為初加行。 “其後”等中,身語意金剛即身語意一體形相菩提心相,即大持金剛。一切如來即七萬二千脈,從彼等一切支分中,光明即菩提心,彼放射即流動,如雲佈列即正佈列,金剛即于有金剛頂三摩地中入定。 “金剛佈列”中,金剛即金剛頂,佈列即菩提心點住處,何品有彼即如是。三摩地即一心,說彼等為主之品故相關。 于”嗡空性”(ོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ,ॐ शून्यता,oṃ śūnyatā)等中,嗡即喜,空性即勝喜,智(ཛྙཱ་ན,ज्ञान,jñāna)即離喜,金剛(བཛྲ,वज्र,vajra)即俱生喜。彼等之”自性我是”(སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོུ྅ཧཾ,स्वभावात्मकोऽहं,svabhāvātmako’haṃ)示彼自性是我。 如是以喜阿之體性圓滿身後當何為? 于”虛空界”等中,虛空界即身,住彼中即住支分及細分中,佛即七萬二千脈,彼等之壇城即輪觀想。 云何?光明雲即遍滿世俗菩提心,佛光即毗盧遮那光,與彼光等即白色。如是五色光即皮、肉、血、筋、骨,彼等遍滿即生起,因身份為六,以父母差別故。生五者唯菩提心。如是遍知即從頂至足圓滿,圓滿即安住相。
།འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ནི་ཡུལ་ལྔ་སྟེ། དེ་རྣམས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དབང་པོ་རྣམས་ནི་མཆོད་པ་ལྔ་དང་ཕུང་པོ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་རྒྱུ་ཡིན་ན་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དང་ལྡན་པའི་རྩའི་འཁོར་ལོ་མདོར་ན་ཞེས་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུས་ནས་བསྒོམས་ཏེ།གཟུགས་ནི་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །དབུས་སུ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་རྩའི་འཁོར་ལོའི་ནང་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨའི་ ནང་དུ་གནས་པ་རྩ་འདོད་པའི་གདུགས་སོ།།སྐུ་གསུང་ཐུགས་རོ་གཅིག་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་མཚན་མའོ། །སྐུ་ནི་ཤུ་ཀྲའོ། །གསུང་ནི་ཁྲག་གོ། །ཐུགས་ནི་དྲི་ཆབ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྩ་གཡོན་པ་དང་། གཡས་པ་དང་། དབུ་མ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ ནི་བསྡུ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་བསྒོམ་པར་བྱའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདོད་པའི་གདུགས་དེ་ནི་ཆུ་རྒྱུ་བའི་ཕྱིར་མི་བསྐྱོད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོའོ། །གཡོན་དང་གཡས་དག་བསྡུ་བ་ནི་ངོ་བོ་གཅིག་པས་སོ། །དེ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་ཐ་མི་དད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ བསྒོམ་པར་བྱའོ།།དཀོན་མཆོག་དཔལ་ཞེས་པ་ནི་ཁྲག་གོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་རྩ་གཡས་པ་སྟེ་རུས་སྦལ་མའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚེ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནི་ཤུ་ཀྲའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་འོད་བྱེད་པ་ནི་རྩ་གཡོན་པ་སྟེ་ཟླ་བ་མའོ། །དེ་དག་གཡོན་དང་གཡས་སུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཐོགས་མེད་ ནི་ཤའོ།།འགྲུབ་པ་ནི་བཤང་བ་སྟེ། དེ་དག་གི་རྒྱ་ཆེན་ནི་ཤར་དང་ནུབ་ཕྱོགས་ན་གནས་པའི་རྩ་གཉིས་ཏེ། ལྷ་སྦྱིན་མ་དང་ནོར་རྒྱས་མའོ། །དེ་དག་སངས་རྒྱས་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་ནམ་མཁའ་ལྔའི་རང་བཞིན་པདྨའི་ནམ་མཁར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ིནྡྲ་ནཱི་ལའི་ཁ་དོག་འདྲ་བ་ནི་ཆུ་རྒྱུ་བ་རྩ་ དབུས་མའོ།།སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཉེ་བར་བསྡུ་བས་ན་འདི་ཉིད་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཅན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དེའི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་བསྣམས་པའོ། །འོད་ཟེར་ཆེན་པོའི་ཚོགས་སྤྲོ་བའི་ཕྱིར་རབ་འབར་རོ། །རྣམ་པར་གཙིགས་པས་ འཇིགས་པ་ནི་ཤུ་ཀྲ་དང་ཁྲག་དག་།འཇིགས་ལྟ་ནི་ཟ་བར་བྱེད་པའོ། །ཤེལ་དང་ཟླ་བའི་འོད་འདྲ་བ། །ཞེས་པ་ནི་ཁ་དོག་དཀར་པོ་རྩ་གཡོན་པའོ།
我來為您翻譯這段藏文。以下是完整的中文翻譯: 五種欲妙是五境,對這些受用的諸根是五供養和諸蘊。以這些莊嚴即是顯示為這些之因。具有如是菩提心的脈輪簡要來說,即是三界攝集后修持,色即勝義菩提心。應當修持于中央,即應當修持于脈輪內。 大毗盧遮那手印,是指住于金剛與蓮花內的慾望傘脈。因為身語意成為一味的緣故,是身語意之相。身是精液,語是血,意是小便,這些自性的左脈、右脈和中脈的手印,應當修持攝集手印。 正因為如此,慾望傘即是因水流動的緣故,是不動佛大手印的本性。左右攝集是因為本性為一。修持彼即無二瑜伽是以無差別三摩地。 珍寶吉祥是指血。彼之大手印是右脈即龜脈。如是無量壽是精液。彼之放光是左脈即月脈。應當修持這些於左右。無礙是肉。成就是大便,彼等之廣大是住于東方和西方的兩脈,即天授脈和增財脈。應當修持彼等佛壇城於五空性自性的蓮花虛空中。 如因陀尼藍色是流水中脈。由身語意攝集故,此即是身語意金剛持。金剛是法界智,因為是其形相故持金剛杵。因放射大光明聚故熾然。 以顯露可怖故,精液與血二者,可怖相是能吞噬。如水晶月光,是指白色左脈。 註:這段文字主要講述了密宗修持中關於脈輪、氣脈和菩提心等修持方法的內容。翻譯儘量保持了原文的完整性和準確性,對於專有名詞和術語都做了直譯處理。
།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྒྱུ་བའི་ཕྱིར། ཐོར་ཚུགས་ཅོད་པན་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྒྱུ་བའི་རྩའི་འཁོར་ལོས་བརྒྱན་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །འཁོར ལོ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ།དེ་ཉིད་ཕྱག་སྟེ་ཁོང་སྟོང་ན་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྣ་ཚོགས་རྒྱན་ནི་སྤྲོ་བའི་ཐིག་ལེ་རྣམས་ཀྱིས་བརྒྱན་པའོ། །འཛམ་བུའི་ཆུ་གསེར་ནི་བཤང་བའོ། །དེ་དང་འདྲ་བ་ནི་དེས་གང་བ་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་རྩ་ལྷ་སྦྱིན་མའོ། ། སངས་རྒྱས་སྤྲིན་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་རྫས་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་དུ་འཁྲིགས་པ་ནི་ཁྱབ་པའོ། །རྩེ་མོ་དགུ་ནི་སྒོ་དགུ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ནི་བཤང་སྒོ། ཕྱག་ན་ཁོང་སྟོང་ལ་དེ་ཉིད་ལ་གནས་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། བྷ་གའི་དབུས་ན་གནས་པའི་བཤང་བའི་རྩས་བཤང་སྒོ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཞེས སྟོན་ཏོ།།མ་ར་ཀ་ཏའི་འོད་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་སྟེ། དེ་དང་འདྲ་བ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཤའོ། །དེ་རྒྱུ་གང་ཞིག་རྡོ་རྗེ་འབར་བ་ནི་ནུབ་ཀྱི་རྩ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཕྱག་ནི་ནང་གི་ཁོང་སྟོང་ལ། རིན་ཆེན་ནི་ཤའོ། །འབར་བའི་སྤྲིན་ནི་ལུས་ཀྱི་ཤའི་དུམ་བུ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་དུ་ཁྱབ་པར་བསྒོམ་ པའོ་།།དེ་བཞིན་དུ་པདྨ་རཱ་གའི་མདོག་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་སོ། །དེ་དང་འདྲ་བ་ནི་ཁྲག་གོ། །དེའི་རྣམ་པ་ནི་རྩ་གཡས་པའོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཐོར་ཚུགས་ཅོད་[(]ཅན་[,]པན་[)]གྱིས་བརྒྱན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་པདྨ་དང་འདྲ་བ་ཁྲག་ཕྱག་ན་ཁོང་སྟོང་གི་ནང་ན་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཕྱག་ན་ པདྨོའོ།།རབ་འབར་ནི་ཁ་དོག་དམར་པོའི་འོད་ཟེར་སྤྲོ་བའོ། །འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེ་ཅན་ཞེས་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་བསམ་པར་བྱའོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འོད་ཟེར་སྣ་ལྔའི་འོད་འདྲའི་སྐུ། །ཞེས་པ་ནི་རྩ་ལྔའོ། །གདོན་མི་ཟ་བ་རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱི་སྐུ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ།།དེ་ཉིད་ཀྱིས་གང་བ་དེ་རྣམས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞི་བ་ཕྱག་ན་རལ་གྲི་བསྣམས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། རལ་གྲི་ནི་རྣོ་བའི་ངོ་བོ་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཛིན་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ལུས་པ་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་ཞི་བའོ། ། སངས་རྒྱས་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་རྩའི་འཁོར་ལོའི་དབུས་སུ་དེ་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་དང་། རང་བདེ་བ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ།
以下是完整的中文直譯: 因菩提心流動,應當修持髮髻寶冠以菩提心流動的脈輪莊嚴。輪是菩提心壇城,彼即手,凡是存在於內空者皆如是。如是種種莊嚴是以放射明點等所莊嚴。瞻部河金是大便。與彼相似即是充滿彼之東方脈天授脈。 佛云是以毗盧遮那物質遍佈周遍。九頂端是九門,彼等之金剛是大便門。應當修持手中內空住于彼處,即顯示以住于佛母中央之大便脈遍佈大便門。 綠寶石光是不空成就,與彼相似即是彼之自性肉。彼因何者熾燃金剛是西方脈,彼即手于內空中,寶是肉。熾燃云是應當修持以身體肉塊遍滿一切。 如是紅寶石色是無量光。與彼相似是血。彼之形相是右脈。如前以髮髻寶冠莊嚴。如是與蓮花相似,血手于內空中何者具有彼即是持蓮花手。 熾燃是放射紅色光芒。所謂欲樂金剛持即應當思維彼即是智慧本性。當說攝集,“如五色光芒之身”是指五脈。必定金剛持之身是大金剛持本性世俗菩提心。應當修持以彼充滿彼等。 所謂”寂靜手持寶劍”,劍是持取鋒利本性勝義菩提心。因攝集一切分別故寂靜。 佛壇城即應當于脈輪中央修持彼之自性及自樂。然後等如前。
།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེའི་ངོ་བོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ནི་ཀུན་རྫོབ་བྱང ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དབང་དུ་བྱེད་པའི་སྔགས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།ོཾ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཨོཾ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །དྷརྨཱ་དྷཱ་ཏུ་ནི་དེ་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོུ྅ཧཾ་ཞེས་པ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་བདག་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེའི་དུས་སུ་ང་རྒྱལ་ག ཟུང་བར་བྱ་སྟེ་འབྲས་བུའོ།།ད་ནི་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རིན་ཆེན་ཆེན་པོ་ཁ་དོག་ལྔ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རེ་ཞིག་འདིར་ནི་སྔགས་ཀྱི་རིམ་པས་བསྒོམ་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་ནི་སྣ་རྣམ་པ་ལྔ་ཡིན་ཏེ། གདོང་གི་སྣ་དང་། ལྐོག་ མའི་སྣ་དང་།སྙིང་གའི་སྣ་དང་། ལྟེ་བའི་སྣ་དང་། གསང་བའི་སྣའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་གདོང་གི་སྣ་རུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་ལྐོག་མའི་སྣ་ལའོ། །མི་བསྐྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ པས་སྙིང་གའི་སྣ་ལའོ།།རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་ལྟེ་བའི་སྣ་ལའོ། །དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་གསང་བའི་སྣ་ལ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དབང་གི་དབྱེ་བས་བསྟན་ཏོ། །ཁ་དོག་ལྔ་ནི་ཡི་གེ་ལྔ་སྟེ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུ~ཾ་ཏྲཱཾ་ཁཾ་ཞེས་སོ། །དེ་རྣམས་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ དུ་ཞི་བ་དང་།དབང་དང་མངོན་སྤྱོད་དང་། རྒྱས་པ་དང་དགུག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རིན་ཆེན་ཆེན་པོའོ། །ཡུངས་ཀར་གྱི་འབྲས་བུ་བཞིན་དུ་རགས་པའི་ཚད་དང་ལྡན་པའོ། །སྣའི་རྩེ་མོ་ཞེས་པ་ནི། སྔར་བཤད་པའི་སྣའི་རྩེ་མོ་རྣམས་སུའོ། །ནན་ཏན་དུ་ཞེས་པ་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པས་སོ། ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་རྟག་ཏུ་བསྒོམ། །ཞེས་པ་ནི། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པས་སོ། །རིན་ཆེན་བརྟན་པར་ཞེས་པ་ནི་བདག་ཉིད་དང་ཁམས་གསུམ་པའི་ཐིག་ལེ་ཙམ་དུ་ཤེས་ནས། སྤྲོ་བ་ནི་སྔགས་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཡི་གེའི་ཕྱི་མོ་དེ་ལས་སྤྲོ་བར་བྱའོ། །བརྟན་པར མ་གྱུར་པ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་དུ་མ་གྱུར་ན་སྤྲོ་བར་མི་བྱ་སྟེ།བསྒོམ་པ་དེ་ཉིད་དེ་སྲིད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་བརྟན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །སྤྲོ་བ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། མཆོག་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མཆོག་རབ་སྤྲིན་རྣམས་ནི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡི་གེ་ཕྱི་མོའི་ སྡེ་ཚན་རྣམས་གྱིས་སོ།
以下是完整的中文直譯: 法界即是大樂彼之本性入于等持三昧,身語意即加持世俗菩提心是應當誦持大樂自在咒。關於”嗡”等,嗡是大金剛持。“達瑪達圖”即是彼大樂”薩瓦巴阿特瑪口杭”是說”我即是彼之自性”,應當于彼時持此慢,此為果。 今為修持細微瑜伽故,說”五色大寶”等。首先此處應當顯示以咒次第修持,此處有五種鼻:面鼻、喉鼻、心鼻、臍鼻和密處鼻。其中毗盧遮那瑜伽師應當修持于面鼻。無量光瑜伽師于喉鼻。不動佛瑜伽師於心鼻。寶生瑜伽師于臍鼻。不空成就瑜伽師應當修持於密處鼻,以灌頂差別而顯示。 五色即是五字:嗡(ཨོཾ,ॐ,oṃ,圓滿)阿(ཨཱཿ,आः,āḥ,本初)吽(ཧཱུཾ,हूँ,hūṃ,護持)當(ཏྲཱཾ,त्रां,trāṃ,解脫)康(ཁཾ,खं,khaṃ,空性)。彼等依次為息災、調伏、降伏、增益和召請故為大寶。具有如芥子大小之粗量。 鼻尖是指前述諸鼻尖處。精進是指一心專注。瑜伽師常時修持是指了知咒之真實義故。寶堅固是知自身與三界僅為明點后,放射是從彼生起一切咒之根本字而放射。 未得堅固是指若未現前前述三摩地則不應放射,應當修持彼修持直至得堅固為止。當說放射,所謂”最勝”等,最勝云等是以最勝根本字部類等。
།སངས་རྒྱས་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དང་འདྲ་བ་ནི་དེ་དང་མཚུངས་པའི་འོད་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ། འཁོར་ལོ་རྡོ་རྗེའི་སྤྲིན་ཆེན་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པས་ཉེ་བར་མཚོན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ངོ་བོ་ འོད་ཟེར་རམ།དེའི་ཕྱག་མཚན་འཆང་བ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །མོས་པའི་དབང་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྲིན་ཆེན་གྱི་ངོ་བོ་དང་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཙམ་གྱིས་ལྷ་མོ་དང་། ཁྲོ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་སྤྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་སྤྲོ་བར་བྱ་སྟེ། བསྐྱེད་པའི་ རིམ་པའོ།།འདིར་ནི་མན་ངག་འདི་ཡིན་ཏེ། རེ་ཞིག་འདིར་ནི་ཨཱ་ལི་དང་ཀཱ་ལཱིའི་ངོ་བོ་ཡི་གེ་ཕྱི་མོ་ནི། སྔགས་ཐམས་ཅད་ལ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དབྱངས་དང་གསལ་བར་བྱ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་ཨ་དང་ཨཱ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དང་། ལྷ་མོ་སྤྱན་ནོ། །ི་དང་ཨཱི་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་མཱ་མ་ཀཱིའོ། །ུ་དང་ཨཱུ་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་དང་གོས་དཀར་མོའོ། །རྀ་དང་རཱྀ་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་དང་། །མཱ་མ་ཀཱི་ཆེན་མོའོ། ། ལྀ་དང་ལཱྀ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་དང་། ལྷ་མོ་སྒྲོལ་མའོ། །ེ་ཨཻ། ཨོ་ཨཽ་ཞེས་བྱ་བ་གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་དང་། ཤེས་རབ་མཐར་བྱེད་དང་། པདྨ་མཐར་བྱེད་དང་། བགེགས་མཐར་བྱེད་རྣམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀ་ཁ་ག་གྷ་ང་ཞེས་པ་ནི་ཀ་ནི་སྤྱན་ནོ། །ཁ་ནི་མཱ་མ་ཀཱིའོ། །ག་ནི གོས་དཀར་མོའོ།།གྷ་ནི་ལྷ་མོ་སྒྲོལ་མའོ། །ང་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དེ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཙ་ཚ་ཛ་ཛྷ་ཉ་ཞེས་བྱ་བ་། ཙ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལྷ་མོ་སྤྱན་ལ་སོགས་པའོ། །ཉ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ཏེ། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་དཀྱིལ་ འཁོར་རོ།།ཊ་ཋ་ཌ་ཌྷ་ཎ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཊ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལྷ་མོ་སྤྱན་ལ་སོགས་པའོ། །ཎ་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཏེ། སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཏ་ཐ་ད་དྷ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཏ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལྷ་མོ་སྤྱན་ལ་སོགས་པའོ། །ན་ནི་མི་བསྐྱོད་ པ་སྟེ།མི་བསྐྱོད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་པ་ཕ་བྷ་བ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལྷ་མོ་སྤྱན་ལ་སོགས་པའོ། །མ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་སྟེ། དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ།
以下是完整的中文直譯: 佛即是毗盧遮那等,與彼相似是以與彼相等之光明等。如是,所謂”輪金剛大云”,以輪等所表示如來本性之光明或持彼等手印者等。 以信解力菩薩大云本性與僅以表示天女及忿怒尊等,瑜伽師亦應以業力放射自性而放射,此為生起次第。 此處有此口訣:首先此處阿里和嘎里本性根本字,是一切咒生起之因,彼復以元音與輔音自性,是智慧與方便自性二種。彼等即是如來本性,例如: a和ā是毗盧遮那和佛母眼。 i和ī是寶生和瑪瑪吉。 u和ū是無量光和白衣母。 ṛ和ṝ是不動佛和大瑪瑪吉。 ḷ和ḹ是不空成就和度母。 e、ai、o、au是閻魔終結、智慧終結、蓮花終結和障礙終結等。 如是ka、kha、ga、gha、ṅa中: ka是眼佛母 kha是瑪瑪吉 ga是白衣母 gha是度母 ṅa是毗盧遮那,即毗盧遮那壇城。 如是ca、cha、ja、jha、ña中,ca等是佛母眼等,ña是寶生,即寶生壇城。 關於ṭa、ṭha、ḍa、ḍha、ṇa,ṭa等是佛母眼等,ṇa是無量光,即無量光壇城。 如是ta、tha、da、dha、na中,ta等是佛母眼等,na是不動佛,即不動佛壇城。 如是pa、pha、bha、ba、ma中,pa等是佛母眼等,ma是不空成就,即不空成就壇城。
།ཡ་ར་ལ་ཝ་ཤ་ཥ་ས་ཧ་ཨཾ་ཨཿཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོ་བཅུ་ ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟར་ན་ཡི་གེ་ཕྱི་མོ་མ་ལུས་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི། གདོང་གི་སྣ་ལ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་དབུས་ཀྱི་ཆ་རུ་འོ་མའི་རྒྱ་མཚོ་བཞིན་དཀར་བ། སྤྲོ་བའི་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོས་ཁམས་ གསུམ་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནང་དུ་མེ་ལོང་གི་པྲ་དབབ་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་བཅས་པ།སྒྲ་མཐའ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོ་སྒྲ་དང་། ཐིག་ལེ་དག་གིས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་ངོ་བོ། །ལྷག་མའི་ཡི་གེས་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ བདག་ཉིད་འཇུག་པའི་ངོ་བོས་ནི་སྐུའི་རང་བཞིན།ནད་ལ་སོགས་པ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཞི་བའི་ལས་བྱེད་པ། རིག་བྱེད་ཀྱི་དང་པོ་རྣམ་པར་དགོད་ཅིང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་གཡོན་སྐོར་བས། ཕྲེང་བ་གཅིག་ལ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ། ཨ་ལ་སོགས་པའི་དབྱངས་ཀྱི་ཡི་ གེ་བཅུ་དྲུག་ཁ་དོག་དཀར་པོ་དགོད་པར་བྱའོ།། དབྱངས་ཀྱི་ཕྲེང་བའི་ཕྱི་རོལ་དུ་ཡང་ཕྲེང་བ་གཉིས་པ་ལ་གཡས་སྐོར་བས། ཡི་གེ་ཀ་ལ་སོགས་པ་ཧའི་མཐའ་ཅན་ཁ་དོག་སྔ་མ་དང་འདྲ་བ་དགོད་པར་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་དེ་ཉིད་ལས་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོ་སྤྲོས་ཏེ། འགྲོ་བ་ དྲུག་གི་སེམས་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ལ།ས་བཅུ་ཐོབ་པར་གནས་པར་བྱས་ཤིང་། སླར་ཡང་བསྡུས་ཏེ། ཨོཾ་ཨ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་སརྦ་དྷརྨཱ་ཎཱཾ་ཨཱདྱ་ནུཏྤནྣ་ཏྭཱཏ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ་ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་བརྗོད་ཅིང་། སྔ་མ་བཞིན་དུ་གསལ་བྱའི་ཡི་གེ་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་དང་མཐུན་པས།དབྱངས་ཀྱི་སྡེ་ལ་ཞུགས་ནས་རོ་གཅིག་པར་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་ཁྲོ་བོའི་ཡི་གེ་བཞི་ནི་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ་བརྟེན་ཏེ། ཨ་ལ་སོགས་པའི་ཡི་གེ་བཞི་པོ་ལ་ཐིམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡི་གེ་རིང་བ་ལྔ་པོ་ནི། ཡི་གེ་ ཐུང་བ་རྣམས་ལ་ཐིམ་པར་བྱའོ།།ཡི་གེ་ཐུང་བ་བཞི་པོ་ནི་ཡི་གེ་ཨ་ལ་དང་། དེ་ཡང་ཡི་གེ་ཨོཾ་ལ་དང་། ཡི་གེ་ཨོཾ་གྱི་ཆ་གསུམ་ནི་ཐིག་ལེ་ལ་ཐིམ་པར་བྱའོ།
以下是完整的中文直譯: ya、ra、la、va、śa、ṣa、sa、ha、aṃ、aḥ是十忿怒王,如是一切根本字即是如來本性。 其中毗盧遮那瑜伽師,于面鼻月輪之上中央部分如乳海般白色,以放射光明輪照明三界,內如鏡中現影像般具毗盧遮那壇城。音終是法身本性之音,點是報身本性,餘字是化身自性,入本性是身之自性,為息滅病等故,作息滅事業。 安布明咒之首,于其外以左旋,於一串上月輪之上,應當安布從a等十六元音字白色。 于元音串外第二串以右旋,應當安布從ka等至ha之字,色如前。其後從彼放射光明輪,令六道眾生於毗盧遮那佛剎獲得十地而住,復又收攝。 誦咒”嗡阿迦若目康薩兒瓦達兒瑪南阿迪阿努特班納特瓦特嗡阿吽啪德梭哈”(ཨོཾ་ཨ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་སརྦ་དྷརྨཱ་ཎཱཾ་ཨཱདྱ་ནུཏྤནྣ་ཏྭཱཏ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ,ॐ अकारो मुखं सर्व धर्माणां आद्यनुत्पन्नत्वात् ॐ आः हूं फट् स्वाहा,oṃ akāro mukhaṃ sarva dharmāṇāṃ ādyanutpannatvāt oṃ āḥ hūṃ phaṭ svāhā,一切法本不生),如前以輔音字隨順如來部類,入于元音部后成一味。 其後四忿怒字依部類差別,令融入于從a等四字。然後智慧本性五長音,令融入于諸短音字。四短音字融入于字a,彼復融入于字oṃ,字oṃ三分融入于點。
།ཐིག་ལེ་ཙམ་ཡུངས་ཀར་གྱི་འབྲུའི་ཚད་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་མ་ལུས་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པས་གསལ་བ་ དང་།མི་གསལ་བའི་ངོ་བོ་དང་། ཐོ་རངས་ཀྱི་སྐར་མ་དང་འདྲ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་ཏེ། འོད་གསལ་བའི་གོ་འཕང་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དུས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་ ཉིད་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡིན་ནོ།།དེའི་རྗེས་ལ་སྔ་མའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་དབང་གིས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་དབང་དུ་བྱས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་རྨི་ལམ་ལས་སད་པ་བཞིན་དུ་ཐིག་ལེ་བརྟན་པར་བྱས་ཏེ། རིམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཐིག་ལེ་ལས་སྤྲོ་བའི་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོས་ཨཱ་ ལི་དང་ཀཱ་ལི་ཕྲེང་བ་གཉིས་སུ་སྤྲོ་བར་བྱའོ།།དེ་ནས་ཡང་ཕྱི་རོལ་དུ་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པར་ཨ་དང་ཨ་ལས་ཞལ་གསུམ་པ་ཕྱག་དྲུག་པ་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་མཚན་འཆང་བ་སྐུ་མདོག་དཀར་པོར་སྤྲོས་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞི་བའི་ལས་བྱའོ། ། ཨེ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྤྲོས་ཏེ། རྒྱས་པ་དང་མངོན་སྤྱོད་དང་དབང་དང་དགུག་པ་རྣམས་བྱའོ། །གསལ་བྱའི་སྡེ་ཚན་ལྔ་ཡང་སྤྲོས་ཏེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཕྱག་དང་ཞལ་དང་ཕྱག་མཚན་དང་སྐུ་མདོག་ཏུ་ལྡན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་བྱ་སྟེ། འགྲོ་བ་ཀུན་ནི་སངས་རྒྱས ཀྱི་ཞིང་ལ་སོགས་པར་གཞག་པར་བྱའོ།།དེ་ནས་ཀྱང་ཁྲོ་བོའི་ཡི་གེ་རྣམས་དེའི་ངོ་བོར་སྤྲོས་ཏེ་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་བརྒྱད་དང་ས་འོག་ཏུ་ཀླུ་མོ་དང་། ནམ་མཁར་ལྷའི་བུ་མོ་དགུག་པར་བྱའོ་། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་རང་གི་སེམས་དབང་དུ་གྱུར་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ མཐར་སེམས་དབང་དུ་འགྱུར་རོ།།ཡང་དག་པ་སོ་སོར་རྟོགས་པས་རང་གི་དོན་དང་། ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་པས་གཞན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལས་འབྱུང་བ་སྟེ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པའི་རིམ་པའོ།
以下是完整的中文直譯: 點如芥子大小,蘊、界、處無餘隨入而明與不明本性,如晨星般一切如來極微圓滿本性,應住于光明位。此是內自性之時與般若波羅蜜法性及法界。 其後由前行力,大悲所攝瑜伽師如從夢中醒來般令點堅固,以彼次第于月輪中從點放射光明輪,應當放射阿里嘎里二串。 然後復于外虛空等處從a和a放射三面六臂持輪等手印白色身,于所修諸城等作息災事業。從e等亦如是放射,作增益、降伏、調伏及召請等。 亦放射五輔音部,如前具足手、面、手印及身色,彼等作息災等,應安立一切眾生於佛剎等。 然後亦以彼本性放射忿怒字,召請八方世界守護者及地下龍女,空中天女。如是作則自心得自在。如說由極微及極大之終心得自在。 由正確各別了知成就自利,由息災等成就利他瑜伽師所生,此是毗盧遮那瑜伽師修持細微瑜伽之次第。
།དེ་ལྟར་ཡང་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ལ་སོགས་ པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ལྐོག་མ་ལ་སོགས་པའི་སྣ་རྣམས་སུ་ཟླ་བ་དང་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་ལ་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་མ་ལ་སོགས་པའི་ས་བོན་རྣམས་ལས་ཡི་གེ་ཕྱི་མོ་སྤྲོས་ཏེ་འགྲོ་བའི་དོན་བྱས་ལ་སླར་ཡང་གསལ་བྱ་དང་དབྱངས་ཀྱི་དབྱེ་བས་བསྡུས་ཏེ་ཐིག་ལེ་ཙམ་གྱི་བསྒོམ་པ བརྟེན་པར་བྱ་ཞིང་དེ་བཞིན་དུ་ཡི་གེའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ཏེ།ཅི་བདེ་བའི་སྤྱོད་པས་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ། སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་བསྟན་ཏོ། །སྔགས་ཀྱི་རིམ་པ་བཤད་ནས་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པས་ཕྲ་མོའི་ རྣལ་འབྱོར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ།རིན་ཆེན་ཆེན་པོ་ཁ་དོག་ལྔ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཕུང་པོ་ལྔ་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་རང་བཞིན་ནམ། ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ངོ་བོ་ཁམས་དྲུག་གཙོ་བོར་གྱུར་པས་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་ལ་འགྲོ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པས་རིན་ཆེན་ཡང་ཡིན་ཏེ་རིན་ཆེན་ ཆེན་པོའོ།།ཡུངས་ཀར་ནི་དོན་དམ་པ་སྟེ་ཕྲ་མོ། །འབྲུ་ནི་ཀུན་རྫོབ་སྟེ་རགས་པའོ། །ཚད་ཙམ་ཞེས་པ་ནི་གཉི་གའི་རང་བཞིན་ཏེ། ཡུངས་ཀར་ནི་འབྲུ་ཚོད་ཙམ་མོ། །སྣའི་རྩེ་མོར་ཞེས་པ་ནི་འདོད་པའི་གདུགས་ཀྱི་རྩེ་མོར་རོ། །ནན་ཏན་དུ་ཞེས་པ་ནི་རྩོལ་བའི་རླུང་འགགས་པས་ སྔགས་དགོད་པས་བསྒོམ་པ་ནི་འཛིན་པར་བྱའོ།།རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་ཡན་ལག་དྲུག་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་མཁས་པས་སོ། །དེ་ནས་བརྟན་པར་ནི་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་ལྔ་བལྟས་ནས་སྤྲོ་བར་བྱའོ། །སྔར་བཤད་པའི་མཚན་མ་མཐོང་ན་བསྟན་པར་མ་གྱུར་པ་ནི་སྤྲོ་བར་མི་བྱའོ། ། སྲོག་དང་རྩོལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་དུ་མ་གྱུར་ན་སྤྲོ་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ནི་སྤྲོ་བ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། མཆོག་རབ་སྤྲིན་རྣམས་སྤྲོ་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་མཆོག་གོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་འབར་ནི་འོད་ལྔ་སྟེ། དེ་དང་འདྲ་བའི་འོད་ནི་དེའི ཁ་དོག་འཛིན་པའོ།།འཁོར་ལོ་རྡོ་རྗེ་སྤྲིན་ཆེན་དང་། །ཞེས་པ་ནི་ཕྱག་མཚན་གྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་སམ། ཕྱག་མཚན་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟར་སྤྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་སྤྲོ་བའི་རིམ་པ་ཤེས་པས་སྤྲོ་བར་བྱ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་དེ་ནི་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པས་ཕྲ་མོ་རྣལ་ འབྱོར་རོ།
以下是完整的中文直譯: 如是無量光等瑜伽師于喉等諸鼻月輪日輪中,從語自在母等種子放射根本字,作眾生利益后,復以輔音與元音差別收攝,應依止唯點之修持,如是作字尊等諸根等,以隨意行而行持,此說無量光等瑜伽師細微瑜伽修持次第。 說咒次第后,以印次第說細微瑜伽:所謂”五色大寶”等,是五蘊攝持自性或五智本性,以六界為主故為大,又能生眾生故為寶,故為大寶。 芥子是勝義即細微,粒是世俗即粗大。量者是二者自性,芥子即粒量。鼻尖者是欲蓋尖。精進者是由風止息而安布咒修持應當執持。瑜伽師是通達六支瑜伽故。 然後堅固是見到陽焰等五相后應當放射。若未見前說相則未顯現者不應放射。若未現前命與精進三摩地不應放射,此為教示。 以部類差別說放射:所謂”放射最勝云”是如來最勝部。如何?佛光即五光,與彼相似光是持彼色。 “輪金剛大云”是以手印所表如來等或手印等。如是具放射自性是由知放射次第而放射,此瑜伽是以印次第之細微瑜伽。
།རླུང་གི་རིམ་པས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། རིན་ཆེན་ཆེན་པོ་ཁ་དོག་ལྔ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། སྲོག་ལ་སོགས་པའི་རླུང་ལྔའི་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས་ན། རིན་ཆེན་ཆེན་པོའོ། །ཡུངས་ཀར་ནི་ཚིམ་པར་ བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇུག་པའོ།།འབྲུ་ནི་ལྡང་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་ལྡང་བའོ། །ཚོད་ཙམ་ནི་གནས་པ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་གནས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་ཡུངས་ཀར་གྱི་འབྲུའི་ཚོད་ཙམ་སྟེ། འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་པོ་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བུའི་འོད་གསལ་བ་གང་དུ་བསྒོམ་ཞེ་ ན།སྣའི་རྩེ་མོ་ནན་ཏན་དུ། །ཞེས་པ་ནི་སྣ་ནི་སྟོང་པ་དང་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་དང་། སྟོང་པ་ཆེན་པོ་སྟེ་གསུམ་མོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་རྩེ་མོ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་དེ་རུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ནན་ཏན་དུ་ཞེས་པ་ནི་རླུང་གི་རྩོལ་བ་འགགས་པས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་ལ་ མཁས་པས་སོ།།བརྟན་པ་ནི་འོད་གསལ་བ་བརྟན་པར་ཤེས་ནས་སྤྲོ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ནས་འོད་ཟེར་རྣམས་སྤྲོ་བར་བྱའོ། །བརྟན་པར་མ་གྱུར་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །མཆོག་རབ་སྤྲིན་རྣམས་སྤྲོ་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིའོ། །སངས་རྒྱས་ནི་མི་བསྐྱོད་ པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།དེ་རྣམས་ཀྱི་འབར་བ་ནི་སྐུ་མདོག་སྟེ། དེ་དང་འདྲ་བའི་འོད་དང་ལྡན་པའོ། །འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་མཚན་རྣམས་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་ ནི་གདོང་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་དཔའ་ནི་སྣ་ཁུང་གཉིས་སོ། །དེ་དག་གི་སྤྲིན་ཆེན་པོ་ནི་གཡོན་དང་གཡས་དང་གཉིས་ཀ་དང་། དལ་བུས་རྒྱུ་བའི་དམར་པོ་ལ་སོགས་པའི་འོད་ཟེར་རྣམས་ཀྱིས་སྣའི་རྩེ་མོར་ཐུན་ཕྱེད་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་སུ་གནས་པར་བྱའོ། །སྤྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཞེས་པ་ནི་ སྤྲོ་བའི་འོད་ཟེར་གྱི་ལྷའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པའོ།། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རིམ་པས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། རིན་ཆེན་ཆེན་པོ་ཁ་དོག་ལྔ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཁ་དོག་ལྔ་ནི་དབང་པོ་ལྔའི་སྒོ་ལས་བྱུང་བའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་ སོགས་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར།རིན་ཆེན་ཆེན་པོ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ།
以下是完整的中文直譯: 以風次第說:所謂”五色大寶”等,是命等五風自性,正因如此,為攝彼等故成為最勝,故為大寶。芥子是為滿足故入。粒是具起性故為起。量者是為住故為住。彼等攝持是芥子粒量,即離入等三者,此為教示。 如是光明於何處修?“鼻尖精進”者,鼻是空、極空、大空三者。彼等尖是一切空性,應于彼處修持。精進者是由風精進止息故。瑜伽師者是通達金剛誦故。 堅固是知光明堅固后應放射,然後應放射諸光。“未成堅固”等如前。“放射最勝云”是四壇城。佛是不動等,彼等熾燃是身色,具有與彼相似光。以輪等手印所表如來加持。 關於”菩薩”等,菩提是面,其薩埵是二鼻孔。彼等大云是左、右、二俱及緩行紅等光明,于鼻尖半時半時而住。具放射自性者是具足放射光明天慢,此是金剛誦次第。 以智慧次第說:所謂”五色大寶”等,五色是從五根門生起之意識。因是我見等大者之處故,大寶是一切煩惱意識。
།ཤིན་ཏུ་མཚོན་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་བག་ཆགས་ཕྲ་མོས་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་ཡུངས་ཀར་གྱི་འབྲུའི་ཚོད་ཙམ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ དེ་དག་གསུམ་སྣའི་རྩེ་མོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་གནས་སུ་ཐིག་ལེ་དང་ཡི་གེ་མེད་པའི་འོད་གསལ་བའི་གོ་འཕང་ལ་བསྒོམ་པ་ནི་ཐིམ་པར་བྱའོ།།ནན་ཏན་དུ་ཞེས་པ་ནི་རང་བཞིན་བརྒྱ་དྲུག་ཅུའི་བསྡུས་ནས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་པ་ནི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་ མཁས་པས་སོ།།རིན་ཆེན་བརྟན་པར་གྱུར་ནས་སྤྲོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་བརྟན་པར་ཤེས་ཏེ། ཕྱི་ནས་ཅིག་ཅར་དུ་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་སྐུ་སྤྲོ་བར་བྱའོ། །མཆོག་རབ་སྤྲིན་རྣམ་སྤྲོ་བར་ བྱ།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྤྲོ་བ་བརྟན་པར་བྱ་སྟེ། མཆོག་རབ་ནི་མིག་འཕྲུལ་ཅན་གྱི་སྒྱུ་མའོ། །སྤྲིན་རྣམས་ནི་བྲག་ཅའོ། །སངས་རྒྱས་འབར་ནི་སྨིག་རྒྱུའོ། །འཁོར་ལོ་ནི་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་ནི་དབང་པོའི་གཞུའོ། །སྤྲིན་ཆེན་ནི་སྤྲིན་གྱི་ཆར་པ་ལས་བྱུང་ བའི་ཆུ་བུར་རོ།།པདྨ་ནི་པདྨའི་འདབ་མར་གནས་པའི་ཆུའོ། །རལ་གྲི་ནི་དེས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་པྲ་དབབ་པའོ། །མཚོན་ཆ་ནི་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྲིན་ཆེན་རྣམས། །ཞེས་པ་ནི་རྨི་ལམ་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་དཔེ་སྣ་ཚོགས་པའི་དཔེ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ ཉེ་བར་མཚོན་པར་སྒྱུ་མའི་སྐུ་འོད་གསལ་བ་ལས་སྤྲོ་བར་བྱའོ།།སྤྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་ཞེས་པ་ནི་སྤྲོ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའོ། ། དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་བཤད་ པར་བྱ་སྟེ།རིན་ཆེན་ཆེན་པོ་ཁ་དོག་ལྔ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ལྔ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཁ་དོག་ནི་དྲུག་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །རིན་ཆེན་ཆེན་པོ་ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ་བཞི་པའོ། །ཡུངས་ཀར་ བཞིན་དུ་སྣུམ་པའི་ཕྱིར་ཡུངས་ཀར་ནི་པདྨའོ།།འབྲུ་ནི་རྡོ་རྗེའོ། །དེ་དག་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ནི་ཚོད་ཙམ་མོ། །སྣ་ནི་དགའ་བ་དང་མཚན་མའོ་། །ནན་ཏན་ནི་དགའ་བྲལ་དང་དུས་མཚམས་སོ། །བསྒོམ་པ་ནི་དེ་དག་གསུམ་པོ་ཉེ་བར་བསྡུས་ན་བཞི་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱའོ།
以下是完整的中文直譯: 因極難表示故,隨細微習氣,芥子粒量是阿賴耶識。彼等三識”鼻尖”者,於法界輪處無點無字光明位修持應融入。“精進”者是攝一百六十自性故。瑜伽師者是通達咒印瑜伽故。 “寶成堅固後放射”等,知心清凈堅固,然後頓時以自加持次第放射大金剛持身。以”放射最勝云”等令放射堅固,最勝是幻師幻術。云是回聲。佛光是陽焰。輪是鏡中影像。金剛是虹。大云是雲雨所生水泡。 蓮是住蓮瓣之水。劍是彼所表占卜。兵器是乾闥婆城。“諸菩薩大云”者,如見夢般以此等種種譬喻所表,從光明幻身應當放射。“以具放射自性”者是離放射分別,此為教示。此是心清凈及自加持次第。 說喜等次第:所謂”五色大寶”等,五是如來自性。色是第六即大金剛持。大寶是具足能作三界眾生利益力即第四。如芥子潤澤故芥子是蓮。粒是金剛。彼等正和合是量。鼻是喜與相。精進是離喜與時際。修持是攝彼三者則應體驗第四。
།དེ་ལྟར་ འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རིན་ཆེན་ཏེ།དེ་ཉིད་བརྟན་པར་བྱས་ལ་སྤྲོ་བ་ནི་བལྟ་བར་བྱའོ། །བརྟན་པར་མ་གྱུར་ཡོང་མི་སྤྲོ། །ཞེས་པ་ནི་མི་བརྟན་པར་བསྒོམ་པར་མི་བྱའོ། །མཆོག་རབ་ཅེས་པ་ནི་རིལ་པོར་འཛིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྤྲིན་རྣམས་ནི་རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ གྱིས་སྤྲོ་བར་བྱ་བ་ནི་དེའི་བསྒོམ་པས་བརྟན་པར་བྱའོ།།ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་འབར་བ་ནི་མེ་འབར་བ་སྟེ། དེ་དང་འདྲ་བའི་འོད་ནི་འོད་གསལ་བའི་སྣང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ཀྱིས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །འཁོར་ལོ་ནི་འདོད་ཆགས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ སོ།།སྤྲིན་ཆེན་ནི་འདོད་ཆགས་བར་མའོ་། །པདྨ་ནི་བྷ་གའོ། །རལ་གྲི་ནི་རྡོ་རྗེའོ། །དེ་དག་ཁོ་ན་མཚོན་ཆའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྲོ་བ་ནི་མཚོན་པར་བྱེད་པ་། འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། འདོད་ཆགས་བར་མའི་རིམ་པས་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་དག་གིས་བཞི་པ་བསྒོམ་པར་ བྱའོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ།།གལ་ཏེ་དབང་བསྐུར་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་མའི་དྲིན་གྱིས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རིམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེའི་ཕྱི་དུས་སུ་ཕྱག་རྒྱ་མ་རྙེད་ན་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྤྲིན་ཆེན་རྣམས་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བའི་བྱ་བས་སྤྲོ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉེ་བར་ མཚོན་པར་བྱའོ།།གང་གི་ཞེ་ན་སྤྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཞེས་པ་ནི་སྤྲོ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། དེར་གནས་པའི་བདག་ཉིད་ནི་ཡིད་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཏེ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རིམ་པའོ། ། མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རིམ་པས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། རིན་ཆེན་ཆེན་པོ་ཁ་དོག་ལྔ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཁ་དོག་ལྔ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལས་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་འོད་ཟེར་ལྔ་སྤྲོ་བར་མཛད་པའོ། །རིན་ཆེན་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རིན་པོ་ཆེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་པ་རྣམས་ཀྱི་དབུས་སུ་རིན་པོ་ཆེ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་སྣང་བའོ། །ཡུངས ཀར་གྱི་འབྲུ་ཚོད་ཙམ་ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་ཡང་ཞུགས་པའོ།། དེ་ལྟ་བུའི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། བརྟན་པར་ཤེས་ནས་སྤྲོ་བ་ནི་འགྲོ་བའི་དོན་བྱའོ། །འགྲོ་བའི་དོན་དེ་ཡང་བརྟན་པར་མ་གྱུར་པ་ནི་མི་ རྟག་པར་མི་བྱའོ།
以下是完整的中文直譯: 如是因成為果故為寶,令彼堅固後放射應觀察。“未成堅固不應放射”者是不應修持不堅固。“最勝”者是總持三摩地,“云”是隨滅三摩地,以彼修持應令放射堅固。 如何?佛光是火光,與彼相似光應以光明顯現三摩地修持。輪是貪慾。金剛是離貪。大云是中等貪。蓮是女根。劍是金剛。彼等即是兵器。以彼等放射是表示,以貪慾、離貪、中等貪次第,以金剛與蓮應修第四,此為教示。 若由灌頂印母恩德現證菩提次第體驗后,其後若得印母,爾時菩薩是智慧印,與彼共大云正和合事業放射,應表示彼真如。 何者?“具放射自性”者,放射是金剛喻三摩地,住彼自性是具有如是意的瑜伽師,此是現證菩提次第。 以無住涅槃次第說:所謂”五色大寶”等,五色是從圓滿受用身放射白等五光。關於”大寶”,寶是如壇城眾中央寶般極顯現。“芥子粒量”者是入于勝義諦。 如是入于無住涅槃本性三摩地,知堅固後放射應作眾生利益。彼眾生利益亦未成堅固者不應作無常。
།ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་འབར་བ་འདྲ་བ་འོད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། མཆོག་རབ་ནི་བྲམ་ཟེ་རྣམས་སོ། །སྤྲིན་རྣམས་ནི་གདོལ་པ་ཅན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ནི་རྫས་གཙང་བའོ། །འབར་བ་ནི་མེ་འབར་བ་བཞིན་དུ་ རེག་པར་དཀའ་བ་རྫས་མི་གཙང་བའོ།།དེ་རྣམས་འདྲ་བའི་འོད། །ཅེས་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྤྲོ་བར་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱའོ། །འཁོར་ལོ་ནི་བསྐོར་ནས་གནས་པའི་རགས་པའི་ཚོགས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ནི་གསོད་པ་པོ་སྟེ་དགྲའི་ཚོགས་སོ། །ཆེན་པོ་ནི་ཕྱུག་ པོ་རྣམས་སོ།།སྤྲིན་ནི་དབུལ་པོ་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་ཀྱང་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །པདྨ་ནི་བློ་དམན་པའོ། །རལ་གྲི་ནི་འཛིན་པའི་རལ་གྲི་བཞིན་དུ་རྣོ་བ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཚོན་ཆ་ནི་མཚོན་ཆ་བཞིན་དུ་གསོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ་དུག་ལ་ སོགས་པའོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་སྟེར་བ་སྟེ། མུ་ཏིག་གི་ཕྲེང་བ་དང་ཙནྡན་དང་བཙུན་མོ་ལ་སོགས་པའོ། །སྤྲིན་ནི་ངལ་བ་སེལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ་རང་གི་བཙུན་མོ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་སྤྲོ་བ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། སྤྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཞེས་པ་ནི་མི་ཕྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་གནས་པའི་སྔགས་པས་སོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པའོ། །ད་ནི་སྔར་བཤད་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་པོའི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཀྱི་དབུས་གནས་པར། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཆོས་འབྱུང་གི་ཕྱག་རྒྱའོ། །དེའི་དབུས་སུ་གནས་པའི་ཡི་གེ་གསུམ་ལས་འབྱུང་བའི། ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་བསམ་པར་བྱའོ། །གསལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ འཁོར་དེ་ཉིད་དེ་དེའི་དབུས་སུ་སྔར་བཤད་པའི་རིམ་པས་འཁོར་ལོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བསམ་པར་བྱ་སྟེ།གཞལ་ཡས་ཁང་པའི་ནང་དུའོ་ཞེས་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ། །དེ་བཞིན་དུ་པདྨའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་མཚོ་སྐྱེས་ཀྱི་ཚོགས་ཏེ། དེ་དང་འདྲ་བ་ནི་སྣང་ བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དམར་པོའོ།།རྡོ་རྗེ་བསྒོམ་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་བསྒོམ་པས་བསྒོམ་པར་བྱའོ།
以下是完整的中文直譯: 說彼三摩地果:所謂”如佛光般光”等,最勝是婆羅門眾。云是旃陀羅。佛是凈物。光是如火光般難觸不凈物。“與彼等相似光”者,應知平等放射。輪是輪轉而住粗重眾。金剛是殺者即敵眾。大是富者眾。云是貧者眾,彼等亦應知平等。 蓮是劣慧。劍如執劍般銳利,彼等亦如前應知。如是兵器如兵器般殺害,即毒等。菩薩如菩薩般賜樂,即珍珠鬘、旃檀、王妃等。云是除疲勞者,即自王妃等。彼等放射亦應知平等。 “具放射自性”者是住不可分智慧之咒師,此為教示。此是雙運次第。 今為說前說五如來生起次第故,說”住于虛空界中”等。虛空界如前是法生印。于其中住三字所生,“應畫月輪”者應觀想。光明壇城即彼月輪,其中央以前說次第,輪壇城是毗盧遮那壇城應觀想,補充詞為”于宮殿中”。 如是蓮壇城是蓮眾,與彼相似是無量光紅色壇城。金剛修持應以生起次第修持修持。
།དེ་བཞིན་དུ་རིན་ཆེན་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་རིན་ཆེན་གྱི་ཚོགས་[(]སྟེ[,]ཏེ[)]། དེ་དང་འདྲ་བ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སེར་པོ་སྟེ། རིན་ཆེན་བརྩོན་པ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ གྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་བསམ་པར་བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་ནི་ལས་ཐམས་ཅད་དེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའོ་། །དེ་ལས་བྱུང་བ་ནི་བསྐྱེད་པ་སྟེ། དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་བྲི་བར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ བཞིན་དུ་ལྗང་གུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ།།རབ་ཀྱི་མཆོག་ཅེས་པ་ནི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའོ། །སངས་རྒྱས་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་བསྟན་པའོ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ནི་གསུམ་སྟེ། དེ་རྣམས་བསྒོམ་པས་ནི་སྡུད་པར་བྱེད་པ་སྟེ་མི་བསྐྱོད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཤུགས་ ཀྱིས་སྔོན་པོ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ།།ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་དེ་དག་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་པ་ལ། དེ་ལས་བྱུང་བ་ནི་སྐྱེས་པའོ། །ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་མཚན་ཏེ་དེ་ལས་བྱུང་ བ་བསྒོམ་པར་བྱའོ།།ཕན་ཡོན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཅན་དེ་ལྔའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཚུལ་ནི་ངོ་བོ་དཀྱིལ་འཁོར་གང་གིས་རྙེད་པ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཚུལ་ཐོབ་པ་སྟེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །རྡོ་རྗེ་བཀོད་པ་ཞེས་ བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལེའུ་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བཀོད་པའི་ཚུལ་དཀྱིལ་འཁོར་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཀོད་པ་སྟེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ།།ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཕྲ་མོ་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་ད་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་ སོགས་པའོ།།ཡང་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ནི་བྷ་ག་སྟེ། དེའི་དབུས་སུ་གནས་པ་ཟླ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་འདོད་པའི་གདུགས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གསལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །དེའི་དབུས་སུ་གནས་པ་འཁོར་ལོའི་དཀྱིལ་ འཁོར་ནི་རྩ་བདུན་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་གི་འཁོར་ལོ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ།འདོད་པའི་གདུགས་ཀྱི་རྩེ་མོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩེ་མོ་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།
以下是完整的中文直譯: 如是寶壇城是寶眾,與彼相似是寶生黃色壇城,寶精進應由寶生瑜伽師觀想。如是和合是一切事業,彼等壇城是雜金剛。從彼生起是生起,即不空成就壇城。 云何?“應如虛空畫”者,教示如虛空為綠色。“最勝”者是殊勝。佛是顯示佛等壇城。身語意是三,以彼等修持即攝持,補充詞為”應修不動壇城自然青色”。 說攝略:彼等壇城云何?關於”從金剛生”,從彼生是生。或金剛等是如來手印,應修從彼所生。 說功德:一切智是具鏡智等五智。彼等方式是以何壇城本性獲得,即得一切智方式,此是生起次第。 “金剛莊嚴三摩地品”者,金剛是如來等莊嚴方式壇城所具者即金剛莊嚴,是生起次第。三摩地是具細瑜伽修持者,稱為如是,即生起次第等。 又,虛空界是女根,其中央所住月菩提心壇城是欲蓋。彼即因是光明本性故為光明壇城。其中央所住輪壇城應修七萬二千脈輪,因薄伽梵說于欲蓋頂一切頂住故。
།པདྨའི་དཀྱིལ་འཁོར་འདྲ་བར་ནི། །ཞེས་པ་ནི་ཁྲག་གི་རྩ་གཡས་པ་སྟེ་རུས་སྦལ་མ་ཞེས་ བྱའོ་།།དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་བསྒོམ་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །འགྲོ་བ་མ་ལུས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་ནི་རིན་ཆེན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་ཚོགས་ཏེ། དེ་དང་འདྲ་བ་ནི་དཀར་པོ་དང་གང་བ་སྟེ། རྩ་གཡོན་པ་ཟླ་བ་ཞེས་བྱའོ་། ། དེ་ཉིད་ནི་རིན་ཆེན་བརྩོན་པས་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་ཤ་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་སྟེ། དེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་ཚོགས་ཏེ། དེ་ལས་འབྱུང་བ་ནི་རྩ་ལྷ་སྦྱིན་མའོ། །དེ་ནི་ནམ་མཁའི་རྩ་དབུས་མའི་འདྲ་བ་ནི་ཤར་ཕྱོགས་སུ་བསམ་པར་བྱའོ། །འདི དག་སངས་རྒྱས་རབ་ཀྱི་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ། རབ་མཆོག་ནི་རང་རང་གི་རྫས་རྒྱུ་བས་སོ། །སངས་རྒྱས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྟེར་བར་སྟོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ལས་འབྱུང་སྟེ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ནི་བཤང་བའོ་། །དེ་ཉིད་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ནི་བཤང་བའི་རྩ་སྟེ་ནོར རྒྱས་མ་འོ།།དེ་ཡང་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ་དོན་གྱི་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དཀྱིལ་འཁོར་དེ་དག་ནི་རྩ་ལྔའི་ངོ་བོ། །རྡོ་རྗེ་ནི་གསང་བ་རྡོ་རྗེ་དང་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བས་འབྱུང་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་རྣམས་ཀྱིས་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ ནི་ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པ་སྟེ།སྐུ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚིག་གི་དོན་ཏེ་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའོ། །རྡོ་རྗེ་བཀོད་པ་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེའི་རྩ་བའི་འཁོར་ལོ་སྟེ། དེ་ཉིད་བཀོད་པ་ནི་གཡོན་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་གནས་པའི་ལེའུ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ བདེ་བ་ཆེན་པོའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་སྟེ།དེ་བརྟན་པར་བྱེད་པའི་ལེའུ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ་ན། བྷ་གའི་དབུས་སུ་ནམ་མཁའ་གང་། །ནམ་མཁའ་ལྔ་ཡིས་རྣམ་པར་བརྒྱན། །ལྟེ་བ་གེ་སར་དང་བཅས་པ། །འདབ་མ་བརྒྱད་ཀྱིས་རྣམ་བརྒྱན་པའོ། །བདུད་རྩི་ཤུ་ཀྲའི་ངོ་བོ་ཉིད། ། དེར་གནས་རྟག་ཏུ་འཛག་པའོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །རྒྱུད་འགྲེལ་ལས་ལེའུ་གསུམ་པའི་ཚིག་གི་དོན་བཅུ་དྲུག་གི་བཤད་པའོ། །ལེའུ་གསུམ་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་བཤད་པའི་གྲངས་ནི་སུམ་བརྒྱའོ།
以下是完整的中文直譯: “如蓮壇城”者是血脈右脈即龜母。彼金剛修持應由瑜伽師修持。因生起無餘眾生故為寶,即菩提心。彼壇城是眾,與彼相似是白與滿,即左脈月。彼即以寶精進即瑜伽師應修持。 和合是以肉等正和合,其壇城是眾,從彼生起是脈天授母。彼如虛空中脈相似應觀想于東方。 所謂”此等佛最勝”,最勝是各自物質流動。佛是教示賜予佛果。如是從身語意生,身語意是大便。彼修持即大便脈即增長母。彼亦應修持,此是義釋。 彼等壇城是五脈本性。金剛是與密金剛正和合所生是菩提心,諸瑜伽師生起者即一切智,大金剛持方式是獲得法身、圓滿受用身、化身,此是詞義即大成就。 “金剛莊嚴”者是金剛根輪,彼莊嚴是以左等次第住品所具者即如是。三摩地是大樂現證,令彼堅固品稱為如是。 云何?“于女根中央虛空滿,以五虛空極莊嚴,具臍及花蕊,以八瓣極莊嚴。甘露精華本性,住彼恒時流”。 此出自續釋第三品十六詞義釋。第三品偈頌釋數為三百。
། །།ལྟ་བའི་སྐུ་བསྒོམ་པས་བརྟན་པ་ཉིད་ཐོབ་པས་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ འཁོར་བྲི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལེའུ་བཞི་པས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་བདག་པོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ལ་བསྟོད་པའི་རྒྱལ་པོ་འདི་ནི་མཆོག་བསྟོད་པས་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པས་གསོལ་བ་གདབ་པ་ནི་ཞུ་བ་མཛད་པ་སྟེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་པོའི་རང་བཞིན་དུ་བསྟོད་པའོ། །ཞི་བ་ཞེས་པ་ནི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་མཛད་པའི་ལྷ་མོ་སྤྱན་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ བསྟོད་པ་མཛད་པའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་གནས། །ཞེས་པ་ནི་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཏེ་དེའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པའོ། །ཆོས་ཀུན་ནི་དགུག་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ནི་འཕགས་པ་གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཁྲོ་བོའི་ རྒྱལ་པོའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པའོ།།བདག་མེད་པ་ཞེས་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་པ་ཉེ་བར་བསྡུས་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ངོ་བོས་བསྟོད་པའོ། །ཀྱེ་དེ་ལྟ་བུའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བཤད་དུ་གསོལ་ཞེས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་སྟེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །ད་ནི་རིགས་གསུམ་ གཙོ་བོར་གྱུར་པས་བསྟོད་པ་ཡིན་ཏེ།མཚན་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་ཚད་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ལས་ལྡོག་པའི་མཚན་མ་མ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའོ། །ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཞེས་པ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། སྐུའི་མཆོག་ནི་ རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ།།དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་ནི་ཐུགས་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཤད་དུ་གསོལ་ཞེས་གསོལ་བ་གདབ་པ་སྟེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །ཡང་ན་མཚན་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་བདུད་རྩི་དང་ལྕགས་ཀྱུ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་གིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པ་ནི་ལྷ་མོས་ཕུལ་ བའི་བླ་ན་མེད་པའི་མཆོད་པས་གང་བའོ།།མཚན་མིན་ཐམས་ཅད་ནི་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཅུ་བཞི་དང་། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྦོམ་པོ་བཅུ་སྟེ། དེ་རྣམས་དང་སྤངས་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཞུགས་པ་ལ་དེ་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཀུན་དུ་ནི་གོང་མ་དང་བར་མ་དང་ཐ་མ་རྣམས་ལ། བཟང་ པོ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་དང་འབྲེལ་པའི་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་བླངས་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའོ།
以下是完整的中文直譯: 由修持見解身獲得堅固故,為畫粉壇城故,為以第四品說心壇城故,說”其後”等。一切如來身語意主大金剛持,對彼贊王此是最勝贊,一切如來即不動等作請求即作啟白。 “一切如來”者是贊為五如來自性。“寂靜”者是以寂靜等事業天女眼等門作贊。“一切如來住處”者是慈等菩薩眾,以彼門贊。“一切法”是召請等,彼等最勝是聖閻魔敵等即以忿怒王門贊。“無我”者是以攝一切壇城大金剛持本性贊。 啊!如是薄伽梵請說壇城,此是請求即生起次第。今是以三部為主讚:一切相是量等即具彼。故此離一切非相。“普賢”者是鏡智自性,“身最勝”是毗盧遮那自性。“勝壇城”者是請說悲壇城,此是請求即生起次第。 或一切相是甘露及鉤。彼等圓滿是以天女獻無上供養充滿。一切非相是十四根本墮及十粗罪,離彼等是入壇城故無彼等。故”普”是上中下,“賢”是以如來部相關誓戒律儀為主。
།ཀྱེ་སྐུ་མཆོག་ཅེས་པ་ནི་རུས་པ་དང་ཤ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་སྐུ་མངའ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཤད་དུ་གསོལ་ཞེས་འབྲེལ་པ་སྟེ་སྒྲུབ་པའོ། །དེ་བཞིན་ དུ།ཞི་བའི་ཆོས་ནི་མཆོག་ལས་འབྱུང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཞི་བ་ནི་ངག་རྣམ་པ་བཞི་དང་སྒྲ་རྣམ་པ་བཅུའི་མཚན་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་རྣམ་པར་དག་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ནི་འོད་གསལ་བ་། དེ་ཉིད་ཁོ་ན་མཆོག་ཡིན་ལ་དེ་ལས་འབྱུང་ངོ་། །ཡེ་ཤེས་ནི་སོ་སོར་ རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ།དེ་སྤྱོད་པ་ནི་གསུང་གི་སྒོ་ནས་འགྲོ་བ་འདུལ་བར་མཛད་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བས་ཉོན་མོངས་པ་འཇིག་པར་མཛད་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཀུན་དུ་ནི་དབྱངས་ཀྱི་ཡན་ལག་དྲུག་ཅུ་དང་ལྡན་པའི་གསུང་གི་མཆོག་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ བཤད་དུ་གསོལ་བའོ་།།དེ་ནི་བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དག་གོ། །ཡང་ན་ཞི་བའི་ཆོས་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་མོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ནི་མཆོག་གི་རླུང་སྟེ་དེ་ལས་འབྱུང་བའོ། །ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་པ་ནི་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་ནི་འོད་གསལ་བའི་གོ་འཕང་ ཐོབ་པར་མཛད་པའོ།།ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་གསུང་གི་མཆོག་ནི་གཡོན་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་བའི་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོ་སྤྲོ་བར་མཛད་པའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིའི་རིམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ་ཞེས་འབྲེལ་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པའི་རིམ་ པའོ།།སེམས་ཅན་ཀུན་ནི་ཁམས་གསུམ་ནང་ན་གནས་པའི་རིགས་རྣམ་པ་བཞི་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཆེན་པོ་ཐུགས་གཅིག་པའི་ངོ་བོ་མི་བསྐྱོད་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ། རྟོག་པའི་དྲ་བ་གང་ཡང་རུང་། །སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་མཐོང་བ། །དེ་ཀུན་སེམས་བསྐྱེད་ དྲ་བ་སྟེ།།དེ་ཉིད་སྟོན་པ་པོས་གསུངས་སོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དག་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དང་བྲལ་བའོ། །སྤྲིན་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་གློ་བུར་བ་ཡིན་པས་རང་བཞིན་དྲི་མ་མེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ ཕྱིར།ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ནི་དེ་ངོ་བོས་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པའོ། །ཐུགས་ཀྱི་མཆོག་ནི་ཐུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཀྱིལ་འཁོར་བཤད་དུ་གསོལ་ཞེས་འབྲེལ་པ་སྟེ་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ། །ཡང་ན་སེམས་ཅན་ཀུན་ནི་རང་བཞིན་རྣམས་སོ། །སེམས་ཆེན་པོ་ནི་རྣམ་པར་ ཤེས་པ་གསུམ་མོ།
以下是完整的中文直譯: “啊!身最勝”者是請說具離骨肉等身之壇城,此是相關即成就。 如是關於”從最勝寂靜法生”等,寂靜是因作四種語及十種聲相之廣說及清凈故。法是光明,彼即是最勝,從彼生。智慧是妙觀察智,彼行是以語門調伏眾生,即以彼瑜伽破煩惱。 故”普”是具六十支音之語最勝是無量光本性。請說壇城。彼是生圓二次第。 或寂靜法是三字。彼等最勝是最勝風即從彼生。智慧行是入等,彼等清凈是令獲光明果位。普賢是四壇城,彼等語最勝是作左等行光明輪放射。壇城是請說四壇城次第,此是相關即金剛誦次第。 一切眾生是住三界具四種種姓,彼等大有情一心本性是不動佛。如雲:“任何分別網,見於一切人,彼等皆心網,此即導師說。” 清凈是離貪等過。如雲煩惱是暫時故,自性無垢是極清凈法界智本性故,普賢是以彼本性作眾生利。心最勝是心本性薄伽梵請說壇城,此是相關即圓滿次第。 或一切眾生是諸自性。大心是三識。
།དེ་རྣམས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པས་དག་པས་ན། རང་བཞིན་དྲི་མ་མེད་པ་སྟེ་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཀུན་ནི་མི་གཡོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། དེ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བས་ཐོབ་པ་གང་ཞིག་།ཐུགས་མཆོག་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། དེའི་ངོ་བོ་ བཅོམ་ལྡན་འདས་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་སྙིང་པོ་དང་མཆོག་སྟེ།སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་བཤད་དུ་གསོལ་ཞེས་འབྲེལ་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལས་ཀྱང་། སྒྲ་ནི་དེ་ལྟར་ཐོས་ནས་ནི། །མི་གཡོ་བ་ཡང་རྣམ་སྤངས་ཏེ། །མཚན་ཕྱེད་དུས་སུ་དེ་ཉིད་ལ། །དམིགས་ ནས་རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་ཡིས།།སྐྱ་རེངས་ཤར་བའི་དུས་སུ་ནི། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །བྱང་ཆུབ་རྩ་ལ་ཞུགས་ནས་ནི། །བདུད་འཇོམས་དེས་ནི་མཛད་པའོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྡོ་རྗེ་ ནི་བགེགས་འཇིགས་པར་བྱེད་པ་རྩེ་ལྔ་པ་སྟེ།དེ་འཛིན་པས་ན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་ནོ། །གདུལ་བར་དཀའ་བ་རྣམས་འདུལ་བས་ན་སྟོན་པའོ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་ལ་གནས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལས་རྒྱལ་བས་ན། འཇིག་རྟེན་གསུམ་མཆོག་གོ། །ཁམས་གསུམ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ པས་ན་ཁམས་གསུམ་པའོ།།འཇིག་རྟེན་གསུམ་ནི་རིག་བྱེད་གསུམ་མོ། །མཆོག་ནི་ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་གི་གཙོ་བོ་ནི་བསྙེན་བཀུར་གྱི་གནས་སོ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་ནི་གྲངས་ཅན་དང་། ཆུར་ ལྷུང་བའི་འཇིགས་པ་དང་།རིགས་པ་དང་ཁྱད་པར་བའི་འཇིག་རྟེན་དང་། མཆོད་འོས་པ་དང་། སྤྱོད་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་པའི་འཇིག་རྟེན་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ནི་བྱེ་བྲག་པ་དང་། མདོ་སྡེ་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པོ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ མཆོག་ནི་ཡང་དབུ་མ་པ་རྣམས་ཏེ།དེ་དག་རྗེས་སུ་འདུལ་བ་ནི་རང་རང་གི་ལྟ་བ་ལས་ཟློག་ཅིང་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པས་ན་འཇིག་རྟེན་གསུམ་མཆོག་སྟོན་པའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་རབ་ཏུ་ཉམས་དགའ་བ་ནི་རྡུལ་ཚོན་ལ་སོགས་པས་བྱས་ པའི་ཕྱིར་མཛེས་པའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་གནས་ནི་གཞིར་གྱུར་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་པར་དག་པས་གནས་པས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱིའོ།
以下是完整的中文直譯: 彼等以咒及手印次第清凈故,自性無垢即光明本性,故此”普”是不動三摩地,以彼遍舍獲得者。心最勝是金剛喻三摩地,彼本性薄伽梵壇城是心要及最勝,請說具心清凈相之壇城,此是相關。 論中亦云:“如是聞聲已,不動亦遍舍,于午夜時中,勝子緣彼已。至黎明時分,以金剛喻定,入菩提根已,彼作降魔事。” 彼是心清凈次第。 關於”其後”等,金剛是破障五股,持彼故金剛持。調難調故導師。勝三界煩惱故三界最勝。生三界故三界主。 三世間是三明。最勝是諸聲聞。金剛是諸緣覺及菩薩。彼等主是承事處。三世間是數論、墮水怖、理及差別世間、應供養、行為、順世外道世間,彼等最勝是勝論派、經部派、瑜伽行派。彼等復最勝是中觀派,調伏彼等是令各自離自見而入正智故三界最勝導師。 極悅意壇城是以粉等作故莊嚴。一切如來是不動等,彼等住處是所依。以一切如來功德清凈住故一切如來。
།ཐུགས་ཞེས་པ་ནི་ཐུགས་ གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ན་ཡང་ཕྱི་རོལ་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པས་གྲགས་པ་སྟེ་འགྲོ་བ་འདུལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ།།དེ་ལྟ་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས་གསུངས་པའོ་ཞེས་སྡུད་པ་པོས་སྨྲས་པའོ། །དེ་ནི་བསྐྱེད་པའི་ རིམ་པའོ།།ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་ནི་འགྲེང་བའི་རྡོ་རྗེ་སྟེ་དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་ཏོ། །སྟོན་པ་ནི་རྡོ་རྗེའི་ལམ་ལས་སྤྲོ་བའི་སྒོ་ནས་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པའོ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་ནི་མ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཆ་རྣམས་སོ། །ཁམས་གསུམ་ནི་ཕ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཆ་རྣམས་ཏེ། དེ་རྣམས་ ཀྱི་མཆོག་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོས་རོ་གཅིག་པར་བྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པའོ།།འཇིག་རྟེན་གསུམ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཏེ། དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོར་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་ནི་དགའ་བ་དང་མཆོག་ཏུ་དགའ་ བ་དང་དགའ་བྲལ་ལོ།།དེ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ་དཔེའི་བདེ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡང་མཆོག་ནི་དཔེ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་སྟེ། དེ་སྟོན་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་མཆོག་སྟོན་པ་སྟེ། དེས་དཀྱིལ་འཁོར་བཤད་པ་ནི་གསུངས་པའོ། །ཅི་ གསུངས་པ་ཞེ་ན།དཀྱིལ་འཁོར་ནི་བྷ་གའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རབ་ཏུ་ཉམས་དགའ་ཞེས་པ་ནི་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་ནི་རྩ་ལྔ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་གནས་ནི་གཞིའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ནང་ན་གནས་པའི་བདུད་རྩི་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཐུགས་སོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ནི་སྙིང་པོ་སྟེ། ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ཉིད་ལེན་པར་བྱེད་པས་ན་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ནི་ཧཱུཾ་དང་ཕཊ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་རྣམ་པ་ནི་རིམ་པས་དགོད་པ་གང་ལ ཡོད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་བྷ་གའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཤད་དོ་ཞེས་སྟོན་ཏེ་རང་བཞིན་དང་རྒྱུ་དང་ལས་དང་འབྲས་བུ་རྣམས་སོ།།ད་ནི་སྡུད་པ་པོས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་བསྟན་པ་རྗེས་སུ་སྨྲ་བའི་ཕྱིར། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཡང་དག་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ ཆོ་གའི་རིམ་པས་གནས་པའོ།།རབ་ཏུ་ནི་ཚད་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པས་བཤད་པར་བྱའོ།
以下是完整的中文直譯: “心”者是以心為主壇城是勝義本性,然以外相壇城形相顯現是為調伏眾生故,此是語余。如是壇城是大金剛持所說,此是結集者所說。此是生起次第。 或金剛是豎立金剛,持彼故金剛持。導師是從金剛道放射門作眾生利。三世間是從母所生分。三界是從父所生分,彼等最勝是具大樂一味能力。三世間是身語意,彼等最勝是菩提心,彼即于金剛頂有者稱彼。三世間是喜、勝喜、離喜。彼等最勝是俱生即喻樂。彼復最勝是從喻生樂,說彼是令體驗,三界最勝導師,彼說壇城是所說。 云何所說?壇城是佛母壇城。云何?“極悅意”者是樂因。一切如來是五脈,彼等住處是基。如是一切如來是住彼內甘露,因是彼等因故。為清凈心故心。壇城是心要即正瑜伽。彼即取故壇城。壇城是吽發等,彼等形相是具次第佈置如是佛母壇城說,此說自性、因、業、果。 今結集者為隨說大金剛持教故,說”其後”等。“正”是無顛倒,以壇城儀軌次第住。“極”是具量等應說。
།ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་མི་བསྐྱོད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། སྐུ་དང་གསུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དག་ལེའུ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས་འོག་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གཙོ་བོར་གྱུར་ པའི་ཕྱིར་སྔོན་དུ་བཤད་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཆོག་ནི་སྐུ་དང་གསུང་དག་གི་ནང་ན་ཐུགས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་དོག་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་སྟེ། དེ་དང་རབ་འདྲ་བ་ནི་དེ་དང་མཉམ་པའི་མདོག་སྟེ། འདིས་གཞི་དང་གཞི་ཅན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དག་ཐ་ མི་དད་པར་བསྟན་ཏོ།།སྐུ་དང་གསུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་མེད་ན་ཐུགས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོག་པ་སེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་པ་ནི་དེ་དག་གསུམ་པོ་རོ་གཅིག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་བསྐྱོད་པ་ཁོ་ན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ དཀྱིལ་འཁོར་རོ།།ལུས་ངག་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཐིག་སྐུད་སར་པ་ཞེས་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་ལ་མ་བཏབ་པའོ། །ལེགས་བཀལ་བ་ནི་བུ་མོས་བཀལ་བའི་སྣལ་མ་བསྒྲིལ་བའོ། །ཚད་མ་རབ་ཏུ་ཞེས་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཉིས་འགྱུར་བ་སྟེ། སྣལ་མ་ཉི་ཤུ་ རྩ་ལྔ་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་བྱས་པའམ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་ལྷ་མོའི་རང་བཞིན་སྣལ་མ་རྒྱུ་བསྒྲིལ་བས་སོ། །མཛེས་པ་ནི་སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་རྡུལ་ཚོན་གྱིས་བཙོས་པའམ་སྦངས་པས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཐིག་སྐུད་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་སྟོན་པར་བྱེད་པས་ཐིག་ བཏབ་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རེ་མིག་རྣམས་གསལ་བར་བྱའོ།།ཤེས་རབ་ཅན་ནི་ཐིག་བཏབ་པའི་རིམ་པ་མཐོང་བས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ལུས་ངག་སེམས་ནི་བསྒོམ་པ་ཡིས། །ཞེས་པ་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རིགས་ཅན་གྱི་སྔགས་དགོད་པའི་ཆོ་ གའམ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སོ།།ཚད་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཁྲུ་ནི་བཅུ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཡུལ་དབུས་ནས་སྐྱེས་པའི་སྐྱེས་བུའི་ཁྲུའི་ཚད་ཀྱིས་ཕྱོགས་བཞི་པོ་ལ་ཕྱོགས་རེ་རེར་ཁྲུ་བཅུ་གཉིས་པ་སྟེ། ས་བཅུ་གཉིས་དང་། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་དང་། རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ པ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་།ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་རྣམ་པར་དག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་མི་བསྐྱོད་པའི་གནས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །ངོས་བཞི་ནི་ཀུན་དུ་ངོས་བཞི་པོས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་རང་བཞིན་དང་ལྡན་པའོ། །གྲཝ་བཞི་ནི་མི་འཇིགས་པའི་ངོ་བོ་དང་ ལྡན་པའོ།
以下是完整的中文直譯: 心壇城是不動佛壇城,身語壇城於六十品下當說,因心壇城為主故先說。故此最勝是于身語中心殊勝故。 當說顏色:心金剛是不動佛,與彼極似是與彼同色,此說所依能依壇城無別。 為除”無身語壇城則心不能遍”分別故當說:“身語心”者是彼三一味本性故,唯不動佛是身語心壇城。 關於”身語意”等,“新線”是未用於他壇城。“善絞”是童女絞紡線。“量極”是壇城二倍,即二十五線作如來自性,或以如來及天女自性線絞紡。“莊嚴”是以咒加持粉染或凈。如是線以示壇城故,畫線是令壇城格明顯。 “具慧”是見畫線次第故。云何?“以身語意修”者是于身等佈置彼種咒儀軌或三摩地。 當說量:“十二肘”等,以中土生人肘量於四方各十二肘,應知清凈十二地、十二緣起、十二相法輪、波羅蜜多。心壇城是不動佛處即法性。四邊是以四邊具平等性智自性。四隅是具無畏本性。
།སྒོ་བཞི་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། དབང་པོ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང་ལྡན་པ། རབ་ཏུ་བརྟག་པ་ནི་བྲི་བར་བྱའོ། །དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རིམ་པའོ། །དེའི་དབུས་སུ་ཞེས་པ་ནི་དེའི་ནང་དུ་འཁོར་ལོ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །རབ་ཏུ་ཟླུམ་པོ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ།བྲི་བར་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་བཞིན་དུ་དབྱེ་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་ནས་ནི་དེའི་འོག་ཏུ་སྟེ་ལས་ཀྱི་ཆོ་ག་མཐོང་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་ལས་གསུངས་པ་སྟེ། ས་ཡོངས་སུ་བསྲུང་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །ཕྱག་རྒྱ་ནི་གདན་དང་། ཕྱག་མཚན་དང་། ས་བོན་དང་། སྐུ་དང་། འོད་ཟེར་དང་། མཚན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། དགོད་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་བསྒྲུབ་བྱའི་འདོད་པ་གང་ཡང་རུང་བ་བྲི་བར་བྱའོ། །རེ་ཞིག་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱག་མཚན་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་དུས་སུ་ནི་འཁོར་ལོའི་ལྟེ་བར་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་ནོ།།ིནྡྲ་ནཱི་ལའི་ཁ་དོག་འདྲ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་དང་མཐུན་པའོ། །འབར་བ་ཆེན་པོ་ནི་ཞེ་སྡང་གི་རིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འཇིགས་པ་དག་ནི་ཞེ་སྡང་གི་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་རབ་འཇིགས་བྱེད་པ་ནི་དེ་ཉིད་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་འཁོར་ལོ་ཆེན་པོ་ནི་རྩིབས་བརྒྱད་པ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་པ་སྦྱང་བའི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་འབར་བ་ནི་རྣོ་བའི་འོད་ཟེར་ཉོན་མོངས་པ་འཇིག་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བརྒྱན་པའོ། །ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་རིན་ཆེན་ཆེན པོ་སྟེ།ནམ་མཁའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རེ་བ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ། །འོད་ཟེར་ནི་གསེར་གྱི་འོད་དང་འདྲ་བ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་འཁྲིག་པ་ནི་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་དུ་ཡང་སྤྲོ་བས་འཁྲིགས་པའོ། །ནུབ་ཕྱོགས་སུ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་ མོངས་པའི་དྲི་མས་མ་གོས་པའི་ཕྱིར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་པདྨ་ཆེན་པོའོ།།པདྨ་རཱ་གའི་ནོར་བུ་ནི་རང་གི་རིགས་ཀྱི་བདག་པོའི་ཁ་དོག་དང་འདྲའོ། །བྱང་ཕྱོགས་སུ་ནི་རལ་གྲི་ཆེན་པོ་སྟེ། བྱ་བ་ནན་ཏན་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཕྲག་དོག་གི་ཞགས་པ་གཅོད་པར་བྱེད་པའོ། ། འོད་ཟེར་ནི་ནམ་མཁའ་སྟེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་འབར་བས་རྣམ་པར་བརྒྱན་པ་སྟེ། ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ལྗང་གུའོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ།
以下是完整的中文直譯: 四門是具念住、根及神足,當畫極觀察。此是外壇城次第。 “于彼中央”者是于彼內輪是法界本性。“極圓”是平等性自性,當畫是如次第分別。 關於”其後”等,“其後”是其下,見業儀軌是說于壇城儀軌,以遍護地等。手印是具座、手印、種子、身、光明、相之相,佈置是從彼等隨所欲成就畫。 先當說因手印:爾時于輪臍五股金剛是五智自性。如因陀尼藍色是順如來部。大焰是因瞋恚部故。故怖畏是瞋恚煩惱,彼復極怖是為凈彼故。 如是東方大輪是八輻,是凈八識鏡智本性。故金剛焰是以破煩惱利光嚴飾。 南方大寶,因是虛空三摩地本性故以平等滿一切愿。光明如金光,彼等交錯是內外放射交錯。 西方因離貪等煩惱垢故是妙觀察智本性大蓮花。紅寶石是如自部主色。 北方大劍,以作業精進智斷嫉妒索。光明是虛空,以彼焰嚴飾,示如虛空綠色。
།ཤར་གྱི་གྲཝ་ནི་ཤར་དང་ལྷོའི་མཚམས་ཏེ་དེ་རུ་སྤྱན་ནི་བྱམས་པ་དང་ས་དང་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པར་ཐར་པའི་ངོ་བོ་བྲི་བར་བྱའོ། །སྲིན་གྱི་དབུས་ནི་ནང་སྟེ་དེ་དང་འདྲ་བའི འོད་ནི་མིག་སྨན་དང་བཅས་པའོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ།། ལྷོ་ནུབ་ཀྱི་མཚམས་ཏེ་དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་ནི་སྙིང་རྗེ་དང་ཆུའི་ཁམས་དང་། མཚན་མ་མེད་པའི་ངོ་བོ་བྲི་བར་བྱའོ། །ནུབ་ཕྱོགས་ནི་ནུབ་བྱང་གི་མཚམས་སུ་པདྨ་ནི་དགའ་བ་དང་། མེའི་ཁམས་དང་། སྨོན་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་བྲི་ བར་བྱའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཁ་ཕྱེ་བ་ནི་དགའ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡོང་བུ་དང་བཅས་པ་ནི་ཚངས་པའི་གནས་རྒྱུན་མ་ཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཨུཏྤལ་མཛེས་ཏེ་སྒྲོན་མའི་ཕྱག་མཚན་ནོ། །མཐིང་གའི་སྤྲིན་དང་འདྲ་བའི་འོད་ཀྱིས་འཁྲིགས་པ་རིགས་དང་ མཐུན་པས་བཏང་སྙོམས་དང་།རླུང་གི་ཁམས་དང་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་བྲི་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་རུ་ཐོ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པའི་རི་བོ་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་ཁྲོ་བོའི་ཕྱག་མཚན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབར་བའི་འོད་གསལ་བ་སྟེ་རྣོ་བའོ། །ལྷོའི་ སྒོ་རུ་བེ་ཅོན་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པ་རྡོ་རྗེ་དང་འབར་བ་ནི་དེ་དག་གི་འོད་བཟང་བ་སྟེ།རྡོ་རྗེས་མཚན་པ་དང་འབར་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་འོད་བཟང་བ་སྟེ། ཁྲོ་བོའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནུབ་ཏུ་པདྨ་ནི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དག་ པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ནུབ་ཕྱོགས་སུ་བྲིའོ།།བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་རུ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྒྲིབ་པ་དག་པར་བྱེད་པ་རྡོ་རྗེའོ། །བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པ་ཡང་ཡིན་ལ། རྡོ་རྗེ་ཅན་ཡང་ཡིན་པ་སྟེ་དེ་བྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དག་གོ། །དེ་ཡང་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ། ནང་གི་འཁོར་ལོའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་མཚམས་སུ་མེའི་ཕྱོགས་སུ་མེ་ལོང་དང་། རླུང་གི་མཚམས་སུ་པི་ཝང་དང་། བདེན་བྲལ་གྱི་མཚམས་སུ་དྲིའི་ཕུང་པོ་དང་། དབང་ལྡན་གྱི་མཚམས་སུ་རོ་སྣོད་དེ། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞིའི་ངོ་བོ་རིགས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་བྲིའོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་སྣམ བུའི་ཆར་ཀླུའི་མེ་ཏོག་དང་འཁོར་ལོ་དག་གོ།།ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྣམ་བུར་རྡོ་རྗེ་དང་རིན་པོ་ཆེའོ། །ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྣམ་བུར་དྲི་དང་། པདྨ་དག་གོ། །བྱང་གི་སྣམ་བུར་རྡོ་རྗེ་ཨུཏྤལ་དང་རིན་པོ་ཆེ་བྲི་བར་བྱའོ།
以下是完整的中文直譯: 東隅是東南隅,彼處當畫眼是慈與地及空解脫本性。眉中是內,與彼同光是具眼藥示。 西南隅,彼處當畫金剛是悲與水界及無相本性。 西方是西北隅,當畫蓮花是喜與火界及無愿自性。故開放是喜自性故。具莖是梵住相續不斷故。 北方優缽羅莊嚴是燈手印。以如青雲光交錯順部,當畫舍與風界及無為清凈。 如是東門金剛錘是破煩惱障山峰故是忿怒手印故,明亮焰光即利。 南門杵是清凈所知障,金剛焰是彼等妙光,因具金剛標記及焰自性故妙光,因是忿怒本性故。 如是西方蓮花是為清凈業障故畫于西方。 北門金剛是清凈異熟障。亦是甘露漩,亦是金剛持,當畫彼是生圓二次第。 彼亦是表示,于內輪外隅火方鏡、風隅琵琶、離方香聚、艮方味器,當畫順部四攝事本性。 外緣邊龍花及輪。南緣邊金剛及寶。西緣邊香及蓮花。北緣邊當畫金剛優缽羅及寶。
།དེ་དག་གི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་རྣམ་པར་ དག་པས་དགོད་པར་བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་སྒོའི་གྲཝ་རྣམས་སུ་ལྕགས་ཀྱུ་དང་དབྱིག་པ་དང་རྩེ་གསུམ་དང་རལ་གྲིའོ། །འོག་དང་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་དང་འཁོར་ལོ་རང་རང་གི་བདག་པོ་དང་མཚུངས་པ་མདོག་དང་ལྡན་པ་དགུག་པ་དང་གཞུག་པ་དང་བཅིང་བ་དང་། དབང་དུ་བྱེད་པ་ས་འོག་དང་མཐོ་རིས་ རྣམ་པར་དག་པས་བྲི་བར་བྱའོ།།རྒྱ་ཆེར་ནི་ལེའུ་བཅུ་དྲུག་པ་ལས་བཤད་པར་བྱའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ནི་རྡུལ་ཚོན་ནམ་མོས་པ་དང་ལས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དབང་གིས་རྫས་གཞན་གྱིས་བྲི་བར་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་བྱ་བ། །དཀྱིལ་ འཁོར་རྣམས་ནི་རིམ་ཇི་བཞིན།།གང་ཞིག་རྫས་ཀྱིས་ཅི་འདྲ་བ། །མཆོད་པའི་དུས་སུ་རབ་ཏུ་བྱ། །ཆོ་ག་དང་ནི་རྫས་དབྱེ་བ། །མདོར་བསྡུས་པས་ནི་རྟོགས་པར་གྱིས། །བརྟགས་པ་དང་ནི་རྡུལ་ཚོན་དང་། །བ་ཡུ་དང་ནི་ཆུ་དག་དང་། །ཆང་དང་ཁྲག་དང་ག་པུར་དང་། །གུར་ ཀུམ་ཨ་ཀར་ཙནྡན་དང་།།མར་དང་གི་ཝང་ཐལ་བ་དང་། །སྦྲང་རྩི་དང་ནི་ཤིང་ཀུན་ནམ་། །གཞན་ཡང་ལྷ་མོ་རྒྱ་སྐྱེགས་ཀྱི། །ཁུ་བ་ཡིས་ནི་བྲི་བར་བྱ། །དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ནི། །རིམ་པ་ཡིས་ནི་བཤད་པར་བྱ་། །རེ་རེ་ཡི་ནི་ཚད་དང་ནི། །བཞིན་བཟངས་མ་ ཀྱེ་བཤད་པར་བྱ།།རྟོག་པ་ཅི་མཛད་བྱང་བ་སྟེ། །རྡུལ་ཚོན་གྱིས་ནི་ཁྲུ་གཅིག་པ། །སོར་ནི་སུམ་ཅུ་དྲུག་དང་ནི། །བ་ཡུ་ཡིས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱ། །ཆུས་ནི་སོར་ནི་ཉི་ཤུ་གཉིས། །ཆང་གིས་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་བྱ། །དེ་ནས་ཁྲག་གིས་སོར་བཅུ་བྱ། །ག་པུར་གྱིས་ནི་ སོར་བཅུ་དྲུག་།གུར་གུམ་གྱིས་ནི་ཉི་ཤུ་བཞི། ། ཀ་རུ་ཡིས་བཅུ་གཉིས་སོ། །ཙནྡན་གྱིས་ནི་བཞི་དང་ལྔ། །མར་གྱིས་ཀྱང་ནི་བཅུ་གསུམ་སྟེ། །གི་ཝང་གིས་ནི་སོར་བརྒྱད་པ། །ཐལ་བ་ཡིས་ནི་སོར་དྲུག་བྱ། །སྦྲང་རྩི་བུ་རམ་གྱིས་བཞི་པ། །རྒྱ་སྐྱེགས་ཁུ་བས་སོར གསུམ་བྱ།།དེ་ལྟར་སོར་གྱི་ཚད་ཙམ་ནི། །བྱ་ཡི་བསྡུམ་པ་གཞན་དུ་མིན། །དེ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་བསྟན་པ་ལ། །དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་ནི་བྲི་བར་བྱ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །ཡང་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། །ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། ཐུགས་ཀྱི་གཞི་ཡིན་པས་ན་ཐུགས་ ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ།།ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་མཆོག་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་འདྲ་བ་སྟེ་དེའི་ངོ་བོའོ།
以下是完整的中文直譯: 以彼等六處及世俗勝義清凈當佈置。如是于門隅鉤、索、三叉、劍。上下金剛輪與各自主相應色具召入繫縛自在,以地下天界清凈當畫。廣說當於第十六品。 彼壇城以粉或隨信解業而以他物畫。如金剛鬘云: “複次今當說,壇城如次第, 隨物以何等,供養時當作。 儀軌及物分,略說令了知。 觀想及粉彩,風與水二種, 酒與血旃檀,龍腦與鬱金, 阿迦檀香末,酥油與雄黃, 灰與蜜糖漿,或用訶子等, 複次天女以,紅花汁當畫。 十六種壇城,次第當宣說, 一一量及相,善顏女當說。 隨觀想修習,粉彩一肘量, 三十六指量,以風作壇城。 水作二十二,酒作二十四, 複次血十指,龍腦十六指, 鬱金二十四,阿迦十二指, 旃檀四與五,酥油十三指, 雄黃作八指,灰作六指量, 蜜糖作四指,紅花汁三指。 如是指量數,應作勿他用, 如是金剛教,壇城亦當畫。” 複次關於”其後”等,心壇城因是心基故是心壇城。云何?最勝是一切壇城自性。心金剛是如法界智即彼本性。
།དེ་བས་ན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ལྷ་ཀུན་གྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྣམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། ། སར་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་དང་ལྷ་མོ་བཞི་སྟེ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་རང་བཞིན་ནོ། །ཚད་མ་ནི་རབ་ཏུ་ཚངས་པའི་གནས་བཞི་དང་། གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་མཆེད་དང་ལྡན་པའོ། །མཛེས་པ་ནི་རེག་བྱ་རྡོ་རྗེ་དང་ལྡན་པའོ། །ལུས་ངག་སེམས་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གསུམ་སྟེ།དེ་དག་གིས་ཐིག་གདབ་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱི་གཞི་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཁྲུ་བཅུ་གཉིས་ནི། ཕྱི་དང་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས། ལྷ་མོ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ངོ་བོར་ཚད་དུ་བྱ་བར་ནི་དེའི་མོས་ པ་དམིགས་པར་བྱའོ།།ངོས་བཞི་ནི་ལག་པ་གཉིས་དང་རྐང་པ་གཉིས་དང་། མི་གཡོ་བ་དང་འདོད་པའི་རྒྱལ་པོ་དང་། དབྱིག་པ་སྔོན་པོ་ཅན་དང་། སྟོབས་པོ་ཆེའི་རང་བཞིན་ནོ། །གྲཝ་བཞི་ལྡན་པ་ནི་རྐང་པའི་མཐིལ་དང་། སྤྱི་བོ་དང་ཁམས་དྲུག་ གི་ངོ་བོ་གོང་བུ་དང་།ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚིགས་ཏེ། གནོད་མཛེས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དང་། གཙུག་ཏོར་དང་། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སེལ་བ་དང་། ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་ངོ་བོའོ། །སྒོ་བཞི་པ་ནི་མཆན་ཁུང་གཉིས་དང་། ཁ་དང་གསང་བའི་གནས་ཏེ། གཤིན་ རྗེ་མཐར་བྱེད་དང་།ཤེས་རབ་མཐར་བྱེད་དང་། པདྨ་མཐར་བྱེད་དང་། བགེགས་མཐར་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །དེའི་དབུས་སུ་འཁོར་ལོ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེའི་དབུས་སུ་ནི་ལུས་ཀྱི་ནང་དུ་འཁོར་ལོ་ནི་རྩའི་འཁོར་ལོ་སྟེ། རབ་ཏུ་ནི་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པར་ བྱེད་པ།ཟླུམ་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པའི་ངོ་བོར་བྲི་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ནི་ཁམས་རྣམས་ཏེ། དགོད་པ་ནི་ལས་ཀྱི་ཆོ་ག་མཐོང་བས་ཏེ། རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་ཉེ་བར་མཚོན་པས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དབུས་རྡོ་རྗེ་བྲི་བ་ལ། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་དབུས་ནི་སྐུའི་འཁོར་གྱི་དབུས་ཏེ། རྩ་དབུ་མའི་གནས་སུ་རྡོ་རྗེ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའི་ངོ་བོའོ། །ིནྡྲ་ནཱི་ལའི་ཁ་དོག་འདྲ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྩའི་ཁོང་སྟོང་དུ་ནམ་མཁའི་ཁ་དོག་དང་འདྲ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྩ་དེ་ཉིད་ཀྱང་འབར་བ་ཆེན་པོ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྟེར བར་བྱེད་པ་དང་།རྩེ་ལྔ་པ་ནི་ཡལ་ག་ལྔ་དང་ལྡན་པའོ།
同部經論
與本文同名或相近的其他版本、科判、譯文與註疏。