菩薩藏佛教學會
20
背景
翻譯
下載 ▾

d1840五次第釋·寶鬘論 龍智 羯磨金剛 童戒|d1840五次第釋·寶鬘論 龍智 羯磨金剛 童戒

D1840

@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། པཉྩ་ཀྲ་མ་ཊཱི་ཀཱ་མ་ཎི་མཱ་ལཱ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། རིམ་པ་ལྔ་པའི་བཤད་པ་ནོར་བུའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རྟག་ཏུ་དགྱེས་པའི་རང་བཞིན་བདག་ཉིད་འགྲོ་བ་གསུམ་པོ་ཐར་པར་རབ་བརྩོན་པ། །དག་ཅིང གསལ་བའི་འོད་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ཚོགས་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་ཀུན་དུ་འགེངས་མཛད་པ།།སྒེག་པ་ལ་སོགས་རོ་དང་ལྡན་པའི་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་ཀུན་ནས་འཁྱུད། །ཀུན་རྫོབ་དེ་ཉིད་གཉིས་མེད་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་གང་ཡིན་དེ་ལ་བསྟོད། །དཔལ་ལྡན་ཚངས་པའི་གནས་བསྒོམ་ པ་ལ་དགྱེས་ཤིང་དེ་བཞིན་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན།།སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་སྨིག་རྒྱུ་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུའི་འགྲོ་བ་དག་ནི་གསལ་མཛད་པ། །འདོད་ཆགས་ཐབས་ཀྱི་དབང་གིས་ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་པ་དག་འདུལ་ཕྱིར་གཞོན་ནུ་མའི། །རྣམ་པ་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པ་འཛིན་མཛད་དཔལ་ལྡན་སངས་རྒྱས་ སྤྱན་ལ་སོགས་ལ་བསྟོད།།གདུལ་བར་དཀའ་བའི་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་གྱིས་ཉམས་བྱས་ཤིང་། །ལོངས་སྤྱོད་ཤིན་ཏུ་ཆགས་བྱེད་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་ནས། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཀུན་དུ་བརྟེན་ནས་སྦྱོང་མཛད་པ། །གཟུགས་རྡོ་རྗེ་སོགས་རྣལ་འབྱོར་མ་མཆོག་ལ་ཕྱག་འཚལ། །བདག་ སོགས་ལྟ་བའི་ཚོགས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་ངོ་བོ་བསྒྲིབས།།ཁམས་གསུམ་ཐུགས་རྗེས་ནམ་མཁའི་ཁམས་མཚུངས་དྲི་མེད་པའི། །དེ་ཉིད་རིན་ཆེན་རྣམས་ཀྱིས་ཅིག་ཅར་སྦྱོང་མཛད་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཚོགས་དེ་ལ་རྟག་པར་བདག་ཕྱག་འཚལ། །དཔག་མེད་སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་འཇོམས་ པར་བྱེད་འདོད་དང་།།དགྲ་བོ་མི་མཛའ་མཚུངས་པའི་ཕུང་སོགས་བདུད་ཀྱི་ཚོགས། །འགྲོ་བགེགས་ཐུགས་རྗེས་སྐད་ཅིག་གིས་འཇོམས་ཁྲོ་བཅས་པའི། །གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་སོགས་གང་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

我來為您翻譯這段藏文: 梵語:Pañcakrama-ṭīkā-maṇimālā-nāma 藏語:རིམ་པ་ལྔ་པའི་བཤད་པ་ནོར་བུའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ། 漢譯:《五次第釋·寶鬘論》 頂禮金剛薩埵! 恒時喜悅本性自身精進解脫三界眾生者, 清凈光明輪聚遍滿虛空界, 常為具妙態等味之天女所擁抱, 世俗諦與勝義諦無二尊貴金剛薩埵我敬禮。 喜修梵天住處如是界性自性者, 如幻如夢如陽焰如水月般顯明眾生, 以貪慾方便力調伏三界無餘故, 現少女極妙莊嚴相之尊貴佛眼等我敬禮。 難調伏色等境界所染, 觀見極貪受用世間已, 遍一切自性清凈者, 色金剛等最勝瑜伽母我頂禮。 我等為見解群所蔽真實自性, 三界大悲等同虛空無垢染, 以諸珍寶頓時清凈真實性, 菩提心聚我恒時頂禮。 欲摧無量有情界, 如敵非友蘊等魔軍, 大悲剎那摧眾生障礙忿怒尊, 閻魔斷除等我頂禮。

།གང་གི་དྲིན་གྱིས་ཐར་མཛད་ཅིང་། །བསྟན་བཅོས་མ་ལུས་རྒྱ་མཚོ་ ཡི།།ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བླ་མ་ཆེའི། །ཞབས་ཀྱི་པདྨ་ལ་ཕྱག་འཚལ། །དང་པོར་ཐལ་མོ་སྦྱར་བྱས་ནས། །ཁྱེད་ལ་བདག་ནི་གསོལ་བ་འདེབས། །མཁས་རྣམས་རྩེ་གཅིག་སེམས་ཀྱིས་ནི། །བདག་ཉིད་མཉམ་པར་གཞག་མིན་གསོན། །གསང་འདུས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ཡི། །སྙིང་པོ་བཀྲ་ཤིས་ རིན་ཆེན་མཚུངས།།རིམ་པ་ལྔ་ནི་བདག་གི་ཚིག་།ཅུང་ཟད་སྦྱངས་ལྡན་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །བདག་ནི་འཇིམ་གོང་ལ་འཛེགས་ནས། །ཟླ་བ་འཛིན་པར་འདོད་པ་སྟེ། །མཁས་པ་བློ་གྲོས་ཆེ་རྣམས་ཀྱིས། །བཞད་གད་ཉིད་དུ་འགྱུར་མོད་ཀྱི། །འོན་ཀྱང་བླ་མའི་ཞབས་ཀྱི་ནི། །སྐུ་དྲིན་ཤིན་ཏུ་ དམ་པ་དང་།།ལུང་གི་མན་ངག་ཅུང་ཟད་ཀྱིས། །རིམ་དོན་བདག་གིས་དབྱེ་བར་བྱ། །རྣལ་འབྱོར་མཆོག་དང་རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད། །ཐམས་ཅད་བཤད་པ་རྣམ་བཞིར་གནས་པ་སྟེ། །སྒྲ་བཞིན་དོན་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡི། །རྨོངས་རྣམས་བཤད་པས་རྒྱུད་ནི་ཉམས་པར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་ མཐའ་དྲུག་དང་བཤད་པ།།རྣམ་པ་བཞི་ལ་བརྟེན་བྱས་ནས། །དཔལ་ལྡན་རིམ་པ་ལྔ་པ་ཡིས། །ཡང་དག་ཇི་བཞིན་བདག་གིས་བཤད། །དཔལ་ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས་ལུང་བསྟན་པ། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ཆེན་པོ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པ་བསྒྲུབ་པ་ལ་འབད་པ་བསྐྱེད་པ་དཔལ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་མཛེས་པས་རྣམ་པར་སྤྲས་པའི་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱ་མཚོ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་མོ་ལས།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ནི་སྒྲུབ་ཐབས་མདོར་བསྡུས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་བསྡུས་སོ། ། ཤིན་ཏུ་དཀའ་བའི་ཕྱིར་གཞན་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ། མདོ་སྣ་ཚོགས་དང་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་དང་། རིགས་པ་དང་བཅས་པའི་རིམ་པ་ལྔ་པ་ནི་ཚེ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་ཤེས་རབ་ཆུང་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་མདོར་བསྡུས ནས་བཏུས་སོ།།འདི་ལྟར་རྩོད་པའི་དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་གསུང་རབ་ཡན་ལག་དགུའི་དོན་རྒྱས་པ་ད་ལྟར་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་པ་དང་། བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པའི་རིམ་གྱིས་གཟུང་བར་མི་ནུས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文: 蒙其恩德得解脫, 教法無餘如大海, 到達彼岸大上師, 我今頂禮蓮足前。 首先合掌恭敬已, 我今向您作祈請, 智者一心專注意, 請聽我說非等持。 密集大海之精要, 堪比吉祥珍寶者, 五次第我所言說, 非是少學所行境。 我如登上土堆已, 欲求執取于月亮, 諸大智者睿智者, 雖將成為笑談事。 然依上師足恩德, 極其殊勝清凈故, 僅以教授少許義, 我當分析次第義。 瑜伽最勝無上瑜伽等, 一切解說安住四種中, 若如文字義理作宣說, 愚者解說將令續衰損。 是故依於六邊四釋義, 吉祥五次第, 如實我當說。 如《楞伽經》中授記,通達密咒大法要,精進成辦自他圓滿利益的聖龍樹尊者,以二次第珍寶莊嚴吉祥密集大海甚深處,生起次第已攝於略修法等諸論中。因極難故非共通之圓滿次第為主,攝諸經續王之精要,具理五次第,為壽命、精進及智慧微小眾生之利益而略攝。如是諍爭時期,世尊所說九分教法廣義,現今眾生不能以聞思修次第領受。

།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་ཁ་ཅིག་ནི་གཞན་གྱི་དབང་དུ་ གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏེ།འདི་ལྟར་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པའི་དབང་དུ་གྱུར་པ། ཁ་ཅིག་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་དབང་པོའི་ཆུ་སྒོར་ཉམ་ང་བར་ལྷུང་ནས་ཉིན་རེ་ཞིང་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་དང་འཆི་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་བརྟེན་ནས་འཁྱམ་ཞིང་འདི་ལྟར་འགྲོ་བ་ནས་འགྲོ་བ་ གཞན་དུ་ཀུན་དུ་འཁྱམ་སྟེ།དམྱལ་བའི་གནས་ནས་ཡི་དགས་གནས་ཏེ་དེ་ནས་ལྷའི་གནས་སུ། །དགེ་བ་ཟད་ནས་ལྷ་ཡི་སྲིད་པ་ལས་ནི་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ། །སླར་ཡང་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་ནས་ནི་ཤི་འཕོས་མིའི་འགྲོ་བར། །དབང་མེད་ལས་བསྐུལ་འགྲོ་བ་ཤིང་རྟའི་འཁོར་ ལོ་བཞིན་དུ་འཁོར།།ཞེས་གང་གསུངས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་ཁ་ཅིག་ནི་ཡུལ་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ལ་ཆགས་ཤིང་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་ནས་ཆོས་ཉན་པའི་སྐབས་མེད་པ་སྟེ། བྱིས་པ་དང་ནི་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད། །ངེས་པར་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་ གང་གསུངས་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཁ་ཅིག་ནི་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་ལ་བརྩོན་པར་འགྱུར་བ་ཕྱོགས་བཅུར་འཁྱམ་ཞིང་བྲེལ་བར་གྱུར་པས་ནོར་གྱི་དོན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་མྱོང་བར་གྱུར་པ་དག་སྟེ། བསྒྲུབ་དང་སྲུང་དང་བྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས། །ནོར་ནི་ནོར་མིན་ མཐའ་ཡས་ཤེས་པར་བྱ།།ནོར་ཆགས་བློ་ཅན་རྣམས་ནི་བྲེལ་བ་ཡིས། །སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་སྐབས་མེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་པོ་མཉེས་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དགའ་བའི་བློ་ཅན་ཁ་ཅིག་ནི་ཉིན་མཚན་དུ་གཉིད་མི་ལོག་པར་དུས་འདའ་བར་བྱེད་པ་ དག་སྟེ།རྨོངས་པ་འདོད་པས་བསླུས་པ་ནི། །ང་རྒྱལ་དོན་དུ་བྲལ་ཉིད་འགྲོ། །བུ་དང་ཆུང་མའི་ཆེད་ཡིན་ཡང་། །ལོར་ཡང་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་གཞན་གྱི་དབང་བཞིས་ཟིན་པར་གྱུར་ཅིང་འདོད་པ་ངན་པ་ཅན་དག་ནི། རིགས་ ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།འཕགས་པ་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཉོན་མོངས་གོམས་དང་གྲོགས་ངན་དང་། །ཕོངས་དང་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་དང་། །རྣམ་བཞིའི་རིགས་ལ་གནོད་བྱེད་པར། །མདོར་ན་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གང་གསུངས་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文: 為何如此?因為有些眾生為他所轉,如是心續為貪慾等過失所轉。有些墮入女根水門險處,日日依于生老死相輪迴苦而流轉,如是從一道趣至他道遍處流轉: 從地獄處至餓鬼處復至天界處, 善業盡已從天界趣至旁生處, 復從旁生處死已轉生人道中, 無自主業驅眾生如車輪旋轉。 如是為惡友所攝持者,有些貪著剎那境界,為他所轉而無聞法機會,如說:“與愚童共處,定當趣惡道。” 如是有些為尋求飲食等而勤勉,周遊十方忙碌,為財富故而感受大苦,如說:“求得守護失壞苦,當知財非財無邊,貪財心者以忙碌,不得解脫輪迴苦。” 如是有些喜好取悅國王等之心者,晝夜不眠虛度時光,如說:“愚者為欲所欺,為慢心故空離去,縱為妻兒之緣故,年中亦不得相見。“等如是所說。 如是為四種他轉所攝持及具惡欲者,雖有種姓亦不能成辦自他利益。如《聖經莊嚴論》云:“煩惱串習及惡友,貧窮及為他所轉,略說當知此四種,能損害於種姓者。“等如是所說。

།དེ་ཉིད་ལས་འདི་སྐད་དུ། ཁ་ཅིག་གཅིག་ཏུ་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ཡོད། །ཁ་ཅིག་དཀར་པོའི་ཆོས་རྣམས་སྤངས་པ་དང་། །ཁ་ཅིག་ཐར་མིན་ཆ་མཐུན་དགའ་བར་སྤྱོད། །དགེ་བ་དམན་ཞིང་རྒྱུ་དམན་པ་ཡང་ཡོད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་མི་ ཁོམ་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་གཟིགས་ནས་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་མཛད་པ་ཐུགས་རྗེས་རིམ་པ་ལྔ་པ་ལ་འབད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཡང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འབའ་ཞིག་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། མདོ་དང་བཤད་པ་དག་ཏུ་དོན། །རྒྱས་ པར་ཉེ་བར་བསྟན་པ་དག་།མདོར་བསྡུས་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་གང་། །དེ་བསྡུས་མཁས་པས་ཤེས་པར་བྱ། བསྡུ་བ་དེ་ཡང་ཚིག་གི་དོན་དང་ངག་གི་དང་བསྡུས་པའི་དོན་གྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཚིག་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནི་ཚིག་གི་དོན་ཏེ། རིམ་པ་ལྔ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ལྔ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས བརྗོད་པའོ།།རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ངག་གི་དོན་ནི་རིམ་པ་ལྔ་པའི་ཚིག་གི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཏེ། འདིར་ཡང་རྡོ་རྗེ་ལྟར་མི་ཤིགས་ཤིང་སོ་དང་མཆུ་ལ་སོགས་པའི་གཡོ་བ་སྤངས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་ རླུང་ཙམ་གྱིས་བཟླས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ངག་གི་དོན་ཏོ།།སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་དང་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་ངག་གི་དོན་ཏོ། །བདག་གི་སྟེ་འདོད་པའི་ལྷའི་རྣམ་པར་སྒྱུ་མ་ལྟ་ བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དེའི་རང་བཞིན་དུ་བྱ་ཞིང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ།།ཡང་ན་རང་ལས་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ལས་རྣམ་པར་སྤྲོ་ཞིང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ལྔ་པ་དེའི་སྐྱེས་བུའི་ཚིག་བསྡུ་བ་བྱས་ ནས་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའི་ངག་གི་དོན་ཏོ།།མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་ཏེ། མངོན་སུམ་དུ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་བྱང་ཆུབ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་གང་ལས་ཐོབ་པ་དེ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文: 如其中所說:“有些專行不善業,有些捨棄白凈法,有些樂行非解脫分,有些善業微劣因緣劣。” 觀見如是無暇眾生界,大悲造作論著而精進於五次第。此亦唯以圓滿次第為主而攝。 若問何為攝要?答曰: “經典及釋中,廣說諸義理, 攝為一略義,智者知為攝。” 此攝要復以詞義、語義及攝義分類成三種。其中詞義者即是諸詞之義,如”五次第”中,“五”是數目之說,“次第”是獲得由上至上殊勝階段之相。 語義者即是五次第詞所詮之金剛唸誦等,此中如金剛不壞且離唇齒等動作,無分別僅以氣息唸誦即是金剛唸誦,此為語義。 心清凈即是心清凈,三識及自性蘊遍清凈,此為心清凈之語義。 自即所欲本尊形相如幻三摩地,成就其自性並加持,此即自加持。或者從自即一切法自性光明中顯現並加持,稱為自加持。第五即攝略彼士夫語,此為自加持次第之語義。 現前趣向即現前獲得菩提,從彼第四真如所獲得者即是現證菩提。

།ཡང་ན་མངོན་དུ་སྟེ་དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལས་དུས་ཕྱིས་བླ་མའི་མན་ངག་ལས་ཐོབ་པར་ བྱ་བའི་བྱང་ཆུབ་སྟེ།གང་ལས་དཔེ་ལས་བྱུང་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཐོབ་པ་དེ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ངག་གི་དོན་ཏོ། །ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཟུང་སྟེ། གཉིས་ཐ་མི་དད་པར་འཇུག་པ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཟུང་ དུ་འཇུག་པ་རིམ་པའི་ངག་གི་དོན་ཏོ།།ངག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། ངེས་ཚིག་དང་ལྡན་འདྲེས་བཅས་དང་། །རྒྱན་བཅས་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཡི། །ཚིག་གི་ཚོགས་ཀྱིས་བརྩམས་པ་གང་། །ངག་ཅེས་བྱ་བར་བརྗོད་པར་བྱ། །བརྡ་སྤྲོད་པ་དག་ནི་བྱ་བའི་ཚིག་གཅིག་དང་ ལྡན་པའི་ཚིག་གི་ཚོགས་ནི་ངག་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ།དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ངག་གི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངག་གི་དོན་ཞེས་བྱའོ། །བསྡུས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་དོན་ཡང་ཡིན་པས་ན་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་དོན་བཅུ་གཅིག་གིས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པའི་དོན་བསྡུས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ ཆེན་པོའི་བཟླས་པ་དང་།སྐུའི་བཟླས་པ་དང་། གསུང་གི་བཟླས་པ་དང་། ཐུགས་ཀྱི་བཟླས་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེའི་བཟླས་པ་དང་། དོན་ཡོད་པའི་བཟླས་པ་དང་། ཁྲོ་བོའི་བཟླས་པ་དང་། འདོད་ཆགས་ཀྱི་བཟླས་པ་དང་། ཞེ་སྡང་གི་བཟླས་པ་དང་། གཏི་མུག་གི་བཟླས་པ་དང་། མ་ནིང་གི་ བཟླས་པ་སྟེ།དེ་རྣམས་ཀྱང་འོག་ནས་སྐབས་སུ་བཤད་པར་བྱའོ། །སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པའི་དོན་ནི་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྣང་བ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། སྣང་བ་གསལ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་རྣམ་པར་དག་པའོ། །བདག་བྱིན་གྱིས་ བརླབ་པ་ནི་གསུམ་ཁོ་ན་སྟེ།ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པའི་དོན་ནི་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་ཏེ། འདོད་ཆགས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། འདོད་ཆགས་བར་མ་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པའི་དོན་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་གིས་བསྡུས་ཏེ། རྒྱུ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་བཞིའོ། །དེ་དག་གི དབྱེ་བ་མང་པོ་ཡང་དེ་ཉིད་དུ་བཤད་པར་བྱའོ།

我來為您翻譯這段藏文: 或者現前即從譬喻俱生后,從上師教授所獲得之菩提,從彼譬喻所生俱生獲得者即是現證菩提,此為現證菩提之語義。 世俗與勝義等相之雙運,二者無別而入即是雙運,此為雙運次第之語義。 若問何為語?答曰: “具足詞義及相雜, 具飾悅意之, 詞組所造者, 應說名為語。” 文法家說具一動詞之詞組即是語。如是相之語義即稱為語義。既是攝要又是義理故為攝義。 其中以十一義攝金剛唸誦次第之義,即:大金剛持唸誦、身唸誦、語唸誦、意念誦、寶唸誦、不空唸誦、忿怒唸誦、貪慾唸誦、嗔恚唸誦、愚癡念誦、中性唸誦,此等將於下文適時解說。 心清凈次第義以三攝:即顯現清凈、明顯清凈、近得清凈。 自加持唯三:法身自加持、圓滿受用身自加持、化身自加持。 現證菩提次第義以三攝:貪慾清凈、離貪清凈、中等貪清凈。 雙運次第義以因果攝:因以聲聞、獨覺、菩薩及密咒道分四種。彼等諸多分類亦將於彼處解說。

།འབྲས་བུ་ཡང་རིགས་དང་ཡོན་ཏན་དང་བྱ་བ་དང་རྫས་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། མདོར་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །རྒྱས་པར་ནི་དེ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ད་ནི་འདི་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། རིམ་པ་འདི་རྣམས་ ཀྱི་སོ་སོའི་ཐབས་དུ་ཞེ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པའི་ཐབས་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་རླུང་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་ཏེ་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་གང་ཞེ་ན་ཡུངས་ཀར་གྱི་འབྲུ་ཕྲ་མོའི་ཚད་ཙམ་གྱི་ཐིག་ལེའི་ གཟུགས་ཏེ།འདི་ལྟར་སྲོག་ལ་སོགས་པའི་རླུང་ལྔ་དང་། ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་ལ་སོགས་པའི་རླུང་ལྔ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དབང་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེར་གྱུར་པ་རྣམས་གསང་བའི་སྣར་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རིགས་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་ལ་ལྟོས་ནས་སྲོག་དང་རྩོལ་བའི་རིམ་གྱིས་སྟེང་དང་འོག་ཏུ་སྤྲོ་བ་ དང་བསྡུ་བས་བརྟན་པར་བྱེད་པའི་བསྒོམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རིགས་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ་དང་པོའོ།།དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཞེ་སྡང་གི་རིགས་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་ལ་ལྟོས་ནས་སྙིང་གའི་པདྨའི་ལྟེ་བར་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་ས་བོན་གྱི་ཐིག་ལེ་ལ་གསུང་གི་ ས་བོན་དང་སྐུའི་ས་བོན་གྱི་རིམ་གྱིས་རིམ་གྱིས་ཐིམ་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ཉིད་དུ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་པ་བཀག་ནས་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བའི་རིམ་གྱིས་གཟུང་བ་ནི་ཞེ་སྡང་གི་རིགས་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །ཡང་དེ་བཞིན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིའི་རིམ་པ་ བཞིན་དུ་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོ་དམར་པོ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་ནས་གཡས་དང་གཡོན་དང་གཉི་ག་དང་།དལ་བར་རྒྱུ་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་སྣའི་རྩེ་མོར་ཐུན་ཕྱེད་ཕྱེད་ཀྱི་བར་དུ་ཐིག་ལེ་གཟུང་བ་ནི་གཏི་མུག་གི་རིགས་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྨིན་མའི་དབུས་དང་ ལྟེ་བའི་དབུས་དག་ཏུ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་དོན་ཡོད་པར་གྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་དག་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པའི་ཐབས་དང་པོ་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文: 果亦以種姓、功德、事業、物質分類成四種,略說即以八世法分類之詞義。廣說將於彼處宣說。 今當觀察:此等次第各自方便幾何?當說:金剛唸誦次第之方便即氣之真如及咒之真如。其中諸氣之真如即勝義自性,稱為氣之真如。其為何?即芥子許微塵大小之明點形相。 如是生命等五氣及近行等五氣,由大樂力成為菩提心明點,對貪慾種性眾生,於密處以生命及努力次第向上下放射攝收而作穩固之修習,此即貪慾種性瑜伽士之明點瑜伽,為第一。 如是對嗔恚種性眾生,於心蓮中央意金剛種子明點,以語種子及身種子次第漸次融入,于彼處遮止一切氣輪,以放射攝收次第執持,此即嗔恚種性瑜伽士之明點瑜伽。 復如是依四輪次第放射紅等光明輪,以右、左、雙運、緩行差別,于鼻尖半座時間執持明點,此即愚癡種性瑜伽士之明點瑜伽。 如是于眉心中央及臍中央,亦當知寶生及不空成就瑜伽士。 彼等一切合為一即稱為氣之真如,此為金剛唸誦次第之第一方便。

།སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་ཡིན་ཞིང་ དེ་ཡང་ཡི་གེ་གསུམ་སྟེ།ོཾ་ཨཱཿཧཱུ~ཾ་ངོ་། །འདི་ལྟར་ཁམས་གསུམ་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་སྒྲ་མེད་ན་ཐ་སྙད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ལོང་བ་དང་ལྐུགས་པ་ལྟ་བུར་འགྱུར་ཏེ། གལ་ཏེ་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བའི་འོད། །འཁོར་བའི་བར་དུ་གསལ་མི་འགྱུར། །མ་ལུས་སྲིད་པ་གསུམ་པོ་འདི། །མུན་པ་ སྟུག་པོ་བཞིན་དུ་འགྱུར།།སྔོན་གྱི་རྒྱལ་པོ་སྙན་པའི་གཟུགས། །ཚིག་གི་རང་བཞིན་མེ་ལོང་ཐོབ། །དེ་དག་ཉེ་བར་མི་གནས་ཀྱང་། །རང་ཉིད་ཉམས་པ་མེད་ལ་ལྟོས། །དེའི་ཕྱིར་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཇུག་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ནི་སྒྲ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་དེ་ཡང་ཡི་ གེ་ཕྱི་མོ་བཞི་བཅུ་རྩ་དགུའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཡང་ལྟེ་བའི་གནས་ན་སྲོག་ཅེས་བྱ་བའི་རླུང་གིས་བསྐུལ་ནས་འབྱུང་སྟེ། ནམ་མཁའི་རླུང་ལས་རབ་བྱུང་ལུས་ལས་ནི། །འབྱུང་ཞིང་ཁ་རུ་ཉེ་བར་ཕྱིན་པའི་སྒྲ། །གནས་གཞན་དག་ཏུ་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ན། །ཡི་གེ་ཉིད་ འགྱུར་གང་ཡིན་དེའི་སྒྲའོ།།དེ་ནི་མི་འགྱུར་ཚངས་པ་མཆོག་དང་གཙང་། །ཕུག་ན་གནས་པར་བྲམ་ཟེ་ཡང་དག་འདོད། །དེ་རབ་སྦྱོར་བས་ངེས་པ་ལེགས་པ་དང་། མངོན་པར་མཐོ་བས་སྐྱེས་བུས་སྦྱོར་བར་བྱེད། །ཅེས་གང་བཤད་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཡི་གེའི་ཕྱི་མོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཟླ་བ་ དང་ཉི་མའི་རང་བཞིན་ཅན་འོད་གཡས་དང་གཡོན་ནས་རྒྱུ་བ་དང་།གནས་བརྒྱད་དུ་ཐུགས་ནས་དབྱངས་དང་གསལ་བྱའི་དབྱེ་བས་འབྱུང་སྟེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱི་གནས་བརྒྱད་དེ། །བྲང་དང་ལྐོག་མ་མགོ་བོ་དང་། །ལྕེ་ཡི་རྩ་བ་སོ་དང་ནི། །སྣ་དང་རྐན་དང་མཆུའི་ གཉིས་སོ།།ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །འདི་ལྟར་ཡང་གནས་བརྒྱད་ལས་བྱུང་བའི་སྡེ་ཚན་བརྒྱད་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་པོའི་རང་བཞིན་དང་། རིགས་ཀྱི་ཡུམ་བཞི་དང་། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཞིང་། ཡི་གེ་ཀྵ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །སྡེ་ཚན་ བརྒྱད་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཡི་གེ་ཨ་ལ་སོགས་པ་དང་པོའི་ཡི་གེ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་དག་ཀྱང་བསྡུ་ན་ཁམས་བཞིའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཨ་དང་ཀ་དང་ཡ་དང་ཤ་དང་བཞིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་གསུམ་དུ་འདུས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཨ་དང་ཀ་དང་ཡའོ། །དེ་ལ་ཡི་གེ་ ཨ་ལ་སོགས་པའི་སྡེ་ཚན་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ་ཤེས་རབ་པོ།།ཡི་གེ་ཀ་ལ་སོགས་པའི་ཡི་གེ་མའི་མཐར་ཐུག་པའི་སྡེ་ཚན་ནི་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཏེ་ཐབས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文: 所謂咒之真如是第二,即三字:嗡阿吽。如是此三界一切若無聲音則離言說故,如盲如啞。如說: “若聲光明不, 顯現輪迴間, 無餘三有此, 將如濃黑暗。 昔日王妙相, 獲得語自鏡, 彼等雖不住, 觀自無損壞。” 是故一切行為趣入之主因唯是聲。彼聲即是四十九根本字自性之世尊母。彼復于臍處由名為生命之氣激發而生,如說: “從空氣起身中生, 出生至口近行聲, 于諸處所分別時, 成為文字即彼聲。 彼為不變最勝凈, 婆羅門許住深處, 由彼瑜伽善決定, 以勝上故士修習。” 如是根本字世尊母,具月日自性之光從右左執行,於八處從心以元音輔音差別而生。如是亦說: “文字八處即, 胸及喉頭部, 舌根及齒處, 鼻腭與雙唇。” 如是從八處所生八組即是八識自性,及四種姓佛母、毗盧遮那等四佛自性,字克沙是不動佛自性。彼八組亦為字阿等首八字所攝。彼等若攝則為具四界自性之阿、卡、雅、沙四字所攝。彼等復攝為三:阿、卡、雅。其中字阿等組是女性自性即智慧,字卡等至字瑪之組是男性自性即方便。

།ཡ་ལ་སོགས་པའི་ཡི་གེ་ཧའི་མཐར་ཐུག་པའི་སྡེ་ཚན་ནི་མ་ནིང་གི་རང་བཞིན་ཏེ་གཉིས་པོ་འདུས་པའོ། །དེ་ནས་ འདིར་འདི་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ།བུད་མེད་དང་སྐྱེས་པ་དང་མ་ནིང་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན། དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ནི། ནུ་མ་སྐྲར་ལྡན་བུད་མེད་ཡིན། ཁ་སྤུར་ལྡན་པ་སྐྱེས་བུར་བརྗོད། །དེ་དག་མེད་པ་གཉིས་པོའི་བར། །གང་ཡིན་པ་ནི་མ་ནིང་ངོ་། །ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ ནུ་མ་དང་སྐྲ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་མོའི་རྟགས་ཡིན་ན།དེའི་ཚེ་ཁྲི་དང་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མོ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་རྣམས་ལ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྲ་བྲེགས་པའི་ཚོགས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ས་ཡང་བུད་མེད་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ་དེ་ནི་མི་འདོད་དོ། །བཅོས་པའི་སྐྲ་དང་ནུ་མ་དང་ལྡན་ པའི་ཆ་བྱད་འཛིན་པའི་གར་མཁན་ཡང་མོ་ཉིད་དུ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར།ཁ་སྤུ་དང་ལྡན་པ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་རི་སྒོག་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པོ་སྤངས་པ་མ་ནིང་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་མ་ནིང་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ན་མི་འདོད་དེ། དེ་ནི་མོའི་རྟགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཕྱོགས་འདི་ནི་ལེགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ཆུང་བ་དང་ཆེ་བ་དང་བར་མ་དག་ཕོ་དང་མོ་དང་མ་ནིང་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཆུང་བ་ནི་སྟོབས་ཆུང་བའོ། །དེ་ལ་ཆེ་བ་ནི་སྟོབས་ཆེ་བའོ། །སྟོབས་འབྲིང་དང་ལྡན་པ་ནི་བར་མ་སྟེ། དེ དག་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྟགས་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ཡང་བདེན་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ།གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་གྱུར་ན། དེའི་ཚེ་བུ་མོ་གཞོན་ནུ་མའི་སྐྱེ་བར་གྱུར་ལ་དེའི་སྟོབས་སྐྱེས་པ་ན་ཕ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒུད་པར་ གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུ་རྒས་པར་གྱུར་པའི་སྟོབས་ཟད་པ་ནི་བུད་མེད་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ།དེ་ནི་བུད་མེད་ཉིད་དུ་མི་འདོད་དོ། །སྟོབས་འབྲིང་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་པ་འམ་བུད་མེད་ཉིད་ཀྱང་མ་ནིང་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་མཚན་ཉིད་འདི་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སྐད་ཕྲ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་ རྟགས་ཡིན་ལ།སྐད་སྦོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕོའི་རྟགས་ཡིན་ཞིང་དེ་གཉིས་ཀ་སྤངས་པ་ནི་མ་ནིང་ཉིད་ཀྱི་རྟགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་དེ་ཡང་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་མཛེ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་སྐད་ཕྲ་བར་འགྱུར་བས་དེ་དག་ཀྱང་བུད་མེད་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ།

我來為您翻譯這段藏文: 字雅等至字哈之組是中性自性,即二者和合。 此處當觀察:所謂女性、男性、中性是何?對此有人說: “具乳發為女, 具鬚髮稱男, 二者皆無者, 即是為中性。” 此說不合理。若具乳及發即為女性標誌,則座椅、花鬘等亦應成為女性,因彼等無此故。因具剃髮眾故,地亦應成為女性,此不應理。扮演女裝具假髮及乳之舞者亦應成為女性。 若具鬚髮即為男性,則山蔥等因與此相似亦應成為男性。若舍二者即為中性,則應成為中性,然不應理,因彼是女性標誌故。是故此說不善。 有人說小、大、中等為女、男、中性。其中小即力小,大即力大,具中等力即為中等,彼等依次為三性之相。此說亦非真實,若如是為相,則少女生時力增長時應成為男性,然不應理。如是衰老男子力竭時應成為女性,然不欲成為女性。具中等力之男性或女性亦應成為中性,故此相不合理。 有人說細聲等是女性標誌,粗聲等是男性標誌,舍二者即是中性標誌。此說亦不應理,因麻風病人聲音變細,彼等亦應成為女性。

།དེ་བཞིན་དུ་བུད་ མེད་གཞན་སྐད་སྦོམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ།།སྐད་བར་མ་དང་ལྡན་པ་མ་ནིང་ཉིད་ཡིན་ན། རྒྱུད་མངས་ལ་སོགས་པ་མ་ནིང་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུད་མངས་ལ་སོགས་པ་ནི་རྟགས་གསུམ་ཆར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་འདོད་དོ། །སྦྲུམ་མ་དང་བུ་བཙའ་བ་ བུད་མེད་ཀྱི་རྟགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།བུད་མེད་མོ་གཤམ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཁ་སྤུ་དང་ལྡན་པ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ། བོད་ཀྱི་རིགས་ཁ་ཅིག་ལ་ཁ་སྤུ་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་བུད་མེད་ཉིད་ དུ་འགྱུར་རོ།།གནས་པ་ལ་སོགས་པ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཁ་སྤུ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་བུད་མེད་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ཀྱི་མཚན་མ་ཉིད་ལ་ངེས་པ་མེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་རྟགས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དེ། རྟགས་ནི་འཇིག་རྟེན་ལ་ བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་པ་དེའི་ཚེ་ཅི་སྟེ་རྟགས་སོ་སོར་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ།ཆུ་ངོགས་དང་ཁང་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་དག་རྟགས་གསུམ་ཆར་ཉིད་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་འདྲེས་པར་མི་འགྱུར། དེའི་ ཕྱིར་མཚན་ཉིད་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་འདིར་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་འདི་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དང་། ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང་། དེ་གཉི་གའི་རང་བཞིན་ཅན་དག་ནི་ཕོ་དང་མོ་དང་མ་ནིང་གི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ པའི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ནི་མོའི་རྟགས་ཉིད་དུ་ཐ་སྙད་གདགས་སོ།།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་ཡི་ཁྱབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ནམ། སྐྱེས་བུ་གང་ཡིན་པའི་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དེ་ནི་ སྐྱེས་བུ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ།།འདི་ནི་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ལ་ཕོ་དང་མོའི་རྟགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་བཞག་པའོ། །དེ་གཉིས་ཀ་སྤངས་པའི་བེམས་པོའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནི་མ་ནིང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་བེམས་པོ་རྣམས་ཀྱི་མོ་དང་ཕོའི་ སྒྲའི་ཐ་སྙད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བྱས་པ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文: 如是其他粗聲女性亦應成為男性。若具中等聲為中性,則琵琶等應成為中性,因琵琶等具三性故不應理。 說懷孕及生子是女性標誌亦不合理,因不孕女性則應成為男性。說具鬚髮是男性標誌亦是錯誤,因藏族某些人無須發故,彼等應成為女性。住處等住處瑜伽母因具鬚髮故應成為男性。是故女性等性別標誌無有決定。 有人說標誌無差別,因標誌依世間故。此說亦不合理,若承認依世間,則何故標誌各別決定?如河岸、房屋等詞具三性,為何不相混?是故此等相皆是錯誤。 是故此處當說自宗:能遍、所遍及二者自性即是男性、女性、中性自性。如是俱生樂自性心續能遍法性體性遍及一切事物之智慧,假立為女性標誌。彼俱生所遍法相或所遍士夫,應說為男性。此以法相及法性言說于有情世間安立男女標誌差別。舍彼二者之無情相器世間是中性體性。 諸無情事物之男女聲言說,是由無始時來習氣力所成分別識所作,非勝義。

།དེ་ལྟར་ན་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དང་དེ་གཉི་ག་སྤངས་པ་དག་ནི་མོ་དང་ཕོ་དང་མ་ནིང་དག་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་དང་པོའི་ཡི་གེས་བསྡུས་པའི་དབྱངས་ཀྱི་སྡེ་ཚན་བཅུ་དྲུག་པའི་ངོ་བོ་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡི་གེ་ཨའི་ནང་དུ་འདུས་པ་ཡིན་ཏེ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།གསལ་བྱའི་སྡེ་ཚན་ནི་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དང་ཐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ དབྱངས་མེད་པར་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ནི་དེ་དག་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །ཡ་ལ་སོགས་པའི་སྡེ་ཚན་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་འདུས་པས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གིས་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡི་གེ་ཨོཾ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་དེ་ལ་ཚད་ཕྱེད་དང་གསུམ་ཡོད་ དེ་ཨ་དང་ཨུ་དང་མའོ།།དེ་ལ་ཡི་གེ་ཨ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆའོ། །ཡི་གེ་མ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཆའོ། །དེ་གཉིས་འབྲེལ་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ནི་ཡི་གེ་ཨུ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་བྱས་ནས་ཨོཾ་དུ་འགྱུར་རོ། །ཡི་གེ་གསུམ་པོ་དེ་དག་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་། ཁམས་གསུམ་དང་། དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་གསུམ་དང་།རྩ་གསུམ་དང་། སྐུ་གསུམ་དང་། རྟགས་གསུམ་དང་། འཇིག་རྟེན་གསུམ་དང་། ཁམས་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཞིང་འཇུག་པ་དང་གནས་པ་དང་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། ། འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་བ་དང་ཁམས་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་སྔགས་དབྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་གསུངས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ནི་དབྱངས་དང་གསལ་བྱའི བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡི་གེ་ཕྱི་མོ་ཡིན་ཞིང་།དེ་ཡང་སྔར་བཤད་པའི་རིམ་པས་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་པོ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རླུང་གསུམ་དུ་འདུས་པས་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་ཉེ་བར་ བཏགས་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བརྗོད་དོ།།དེ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། སྔགས་བཏུ་བ་དང་། སྔགས་ཀྱི་བརྡ་དང་། སྔགས་ཀྱི་དོན་དང་། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ།

我來為您翻譯這段藏文: 如是智慧、方便及舍二者即是女性、男性、中性。是故具般若波羅蜜多自性之首字所攝十六元音組之體性,以女性自性攝於字阿中,因是能遍故。輔音組是所遍及方便體性故為男性,因彼無元音不能誦故。是故字吽是彼等攝持之體性。字雅等組因是方便智慧和合所生故,彼等攝持是字嗡。如是彼有二個半量:阿、烏、瑪。其中字阿是智慧分,字瑪是方便分,二者相連之體性是字烏,是故加飾成為嗡。 彼三字即是身語意、三界、三如來、三脈、三身、三性、三世間、三界自性,應知是入、住、出之體性,如是即名咒之真如。如是世尊大金剛持依諸種信解有情界之意樂、隨眠、界、習氣差別,宣說七萬二千咒差別,彼等一切之根本即是具元音輔音自性之根本字,彼復如前所說次第唯是三字自性,是故應說咒之真如唯是三字。彼復攝為入等三氣,由因果假立門,入等亦說為咒之真如。彼復有四:咒集、咒相、咒義、咒真如。

།དེ་ལ་སྔགས་ཐམས་ཅད་ནི་ཨཱ་ལི་དང་ཀཱ་ལིས་ བསྐྱེད་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་རླུང་གི་བཞོན་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་ཞིང་དེ་ལས་རླུང་། རླུང་གནས་རྣམས་སུ་ཐུག་པ་ལས་ཡི་གེ་རྣམས་འབྱུང་ངོ་། །ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱིས་ཚིག་།ཚིག་རྣམས་ཀྱིས་ངག་།ངག་རྣམས་ཀྱིས་ངག་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་ པའི་རིམ་གྱིས་རིག་པའི་གནས་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་ཆོས་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་བཏུ་བའོ།།སྦྲུལ་དང་མགོ་མེད་དང་བཏུས་པ་དང་། མཐའ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བརྡ་སྟེ། སྔགས་རྣམས་ཀྱི་ བརྡ་འདི་རྣམས་ལས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལས་ཡིན་ནོ།།གཞན་ཡང་སྙིང་པོ་དང་། ཉེ་བའི་སྙིང་པོ་དང་། སྙིང་པོ་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་དང་། ས་བོན་དང་། ཕྲེང་བའི་སྔགས་དང་། རིག་སྔགས་དང་གཟུངས་སྔགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་བཟླས་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ཁོ་ན་ལས་སྔགས་ཀྱི་བརྡ་ཡིན་ པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།སྔགས་ཀྱི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་སྟེ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཡི་གེ་ཨོཾ་གྱི་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད། ཡི་གེ་ཨཱཿནི་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ། ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡི་གེ་སྭཱ་ཧཱ་དག་གི་དོན་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་དག་ ཡིན་ཏེ།གཞན་རྣམས་ཀྱི་དོན་གྱི་དབྱེ་བ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་། ཆོས་ཉིད་དང་དབུ་མའི་ལམ་དང་དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟར་ཐམས་ཅད་འོད་གསལ་ བའི་གནས་ལས་འབྱུང་ཞིང་དེ་ཉིད་དུ་ཐིམ་པར་འགྱུར་ཏེ།བུ་རམ་གྱི་ནི་མངར་དང་མེའི། །ཚ་བ་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཁོ་ནར་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། །སྟོང་པ་རང་བཞིན་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ཞེས་ བྱ་བ་སྟེ།དེ་མེད་ན་སྔགས་རྣམས་དང་། དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྩ་བཞིན་དུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་སྔགས་རྣམས་ནི། །རྩ་དག་གིས་ནི་དགུག་པའི་རྒྱུ། །བྱེད་པར་ཡང་ནི་མི་ནུས་པའི། །ཡི་གེ་གཟུགས་ཅན་མི་ འདོད་དོ།།ཞེས་གསུངས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文: 其中一切咒由阿里和嘎里所生。如是從具氣乘之識生分別,從彼生氣,從氣至氣處生諸字。由諸字成詞,由諸詞成語,由諸語以大語等次第,以五明處等次第,以十二分教法差別,生八萬四千法蘊,此即咒集。 蛇形、無頭、摘取、無邊等之相,此等咒相由業差別而有。複次心咒、近心咒、心咒勸請、種子、鬘咒、明咒、陀羅尼咒等,應知唯由持誦等差別而為咒相。 咒義者,世尊金剛持是總相。字嗡是毗盧遮那,字阿是無量光,字吽是不動佛。如是字娑婆訶之義是寶生、不空成就,餘者義之差別亦應如是了知。 咒之真如即是真如性、空性、實際、法性、中道、勝義,此即咒之真如。如是一切從光明處生而復于彼處融入。如說: “如糖之甜性, 及火之熱性, 如是諸法之, 空性為自性。” 是故遍知真如即名咒力,若無彼者,諸咒及由彼所生寂等,如草根般全無作用故。如是亦說: “是故諸咒者, 如草根召因, 亦不能作用, 不許字形相。”

།དེ་སྐད་དུ་གཞན་ལས་ཀྱང་། །ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། །ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དག་།གང་གིས་དེ་ནི་མི་ཤེས་པའི། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་ནི་དངོས་ གྲུབ་འགྲུབ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་འདིས་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།འདིར་སྦྱོར་བ་ནི་མེ་གང་ཞིག་བུད་ཤིང་ཤིན་ཏུ་སྐམ་པོའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་དེ་དག་ནི་བསྲེག་པ་དང་། འཚེད་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པར་མཐོང་བ་ལྟར་འོད་གསལ་ བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡང་དག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྔགས་རྣམས་ནི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཏེ།སྔགས་རྣམས་ཀྱི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་རྣམས་ནི་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཙམ་ལ་རག་ལུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ།།མེ་གང་ཞིག་བུད་ཤིང་ཤིན་ཏུ་སྐམ་པོ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་བསྲེག་པ་ལ་སོགས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་འོད་གསལ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དང་བྲལ་བའི་སྔགས་རྣམས་ནི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེའོ། །དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་ བཟླས་པའི་རིམ་པའི་ཐབས་ཀྱི་རིམ་པའི་བྱེ་བྲག་ཡིན་ནོ།།སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པའི་ཐབས་ཀྱང་གཉིས་ཏེ། སྔགས་ཀྱི་རིམ་པ་དང་། ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པའོ། །དེ་ལ་སྔགས་ཀྱི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རེ་ཞིག་དང་པོར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བརྒྱད་པའི་ལྟེ་བ་ལ་གནས་པར་ དབྱངས་ཡིག་དང་པོ་བསྒོམས་ཏེ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོ་དཀར་པོས་ལུས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱས་ནས་དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཨོཾ་ཁ་དོག་དཀར་པོ་མགོ་བོ་ལ་བཀོད་དེ།དེའི་རྗེས་ལ་པདྨ་དང་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་ན་གནས་པའི་ཡི་གེ་ཨཱཿཐིག་ལེས་མཚན་པ་དེར་ དེ་ལས་བྱུང་བའི་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོ་བཀུག་ལ་གཞུག་པར་བྱའོ།།དེའི་ཚེ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་གྱུར་ནས་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ།

我來為您翻譯這段藏文: 如是他處亦說: “大牟尼說法, 八萬四千蘊, 若人不知彼, 一切成無義。” 如是通達真如而成就悉地,以此理趣,瑜伽師應取咒之真如。此中譬喻:如火從極乾薪柴因生者,能作燒煮等事,如是從通達光明真如所生諸咒,能作息災等事,此是自性因,因諸咒息災等事唯依通達光明真如故。 如火非從極乾薪柴所生者不能燒等,如是離通達光明真如之諸咒不能作息災等事,此是相違喻。此是金剛唸誦次第方便次第差別。 心清凈次第方便亦有二:咒次第及印次第。其中咒次第者,首先於法界輪八輻輪轂處觀修第一元音字,從彼所生白色光輪遍照一切身極明顯后,彼變化為白色字嗡置於頭頂。 其後于蓮花月輪上安置具點字阿,攝彼所生光輪而納入。爾時入識轉依,生如月光之現分智慧。

།དེའི་རྗེས་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དེ་ཉིད་ལ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་ བསྒོམས་ཏེ།དེའི་སྟེང་དུ་ཡི་གེ་དང་པོའི་ཐིག་ལེ་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བརྒྱན་པ་བཀོད་ནས། དེ་ལས་བྱུང་བའི་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོ་ཁ་དོག་དམར་པོས་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀུན་དུ་སྣང་བར་བྱས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ལྐོག་མའི་ཕྱོགས་སུ་ཡི་གེ་ཨཱཿརྣམ་པར་སྤྲོས་ནས་བཀོད་དེ། དེ་ཡང་བཀུག་ ནས་ཚེག་དྲག་དང་ལྡན་པ་དེར་གཞུག་པར་བྱ་སྟེ་དེའི་ཚེ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་ནས་སྣང་བ་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་རབ་ཏུ་གསལ་བ་དང་མཚུངས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ།།དེའི་རྗེས་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་གནས་འཁོར་ལོ་དང་། ས་བོན་དང་ མཚན་མ་བོར་བ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་དེ་ཉིད་དུ་སྙིང་གའི་པདྨའི་ལྟེ་བའི་སྟེང་དུ་འབྲུག་གི་སྒྲ་དང་ལྡན་པ་བཀོད་ལ་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོ་མཚམས་ཀྱི་སྤྲིན་དང་མཚུངས་པ་བཀུག་ལ་དེ་ཉིད་དུ་ཐིམ་པར་བསམ་པར་བྱ་སྟེ།དེའི་ཚེ་ཐིག་ལེ་དང་ས་བོན་སྤངས་པ་ནམ་མཁའ་ སྤྲིན་མེད་པ་ལྟ་བུ་མཚམས་ཀྱི་སྣང་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང་དེའི་ཚེ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་ནས་སྣང་བ་ཉེ་བར་འཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེའོ།།དེའི་རྗེས་ལ་མཚམས་ཀྱི་སྣང་བ་འོད་ཟེར་ལོག་པ་ན་ནམ་མཁའ་དྲི་མ་མེད་པ་དང་མཚུངས་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་རང་ བཞིན་གྱི་སྣང་བ་སྐྱེ་ཞིང་དེའི་ཚེ་སྣང་བ་གསུམ་ཐོབ་ནས་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་དེའི་ཚེ་སྒྲུབ་པ་པོ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་རིམ་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文: 其後于彼法界輪日輪上觀脩金剛,其上安置以第一字二點莊嚴,從彼所生紅色光輪遍照一切身,以彼于喉處放射字阿而安置,復攝彼入具頓點處,爾時染污意識轉依,生如日光極明顯之現分明智。 其後於法界輪處及種子相皆舍,如無戲論虛空,於心輪蓮花中央安置具雷聲,攝如際云光輪令融入彼處。爾時舍點及種子,如無雲空際,生際分現,爾時阿賴耶識轉依,生近得現分智慧。 其後際分現光收時,生如無垢虛空之俱生喜自性現,爾時得三現後生光明真如,爾時修行者得成就,此即咒次第。

།ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རང་གི་རིགས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རིགས་ལྔ་དང་བསྲེས་ཤིང་ལེགས་པར་ བསླབས་པ་ཐོབ་པ་དང་།བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པའི་རིམ་གྱིས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་སེམས་ཡང་དག་པར་བརླན་པའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བླངས་ཏེ། སྐྱེ་བོ་མེད་པའི་གནས་སུ་རང་གི་འདོད་པའི་ལྷའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་ འབྱོར་དང་རྗེས་སུ་རྣལ་འབྱོར་དང་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་དང་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་བྱས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནང་གི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བསྙེན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་པདྨར་གཞུག་པ་དང་བསྐྱོད་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་དོན་ཡོད་པར་གྲུབ་པ་གཉིས་ཀྱི སྔགས་དག་གིས་བྱ་སྟེ།ཧཱུ~ཾ་དང་ཕཊ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་བྱས་ནས། སྲོག་ལ་སོགས་པ་དགག་པའམ། སྔགས་དགོད་པར་ཆར་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་གཞུག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་ཐིག་ལེ་ཙམ་རྡོ་རྗེའི་ རྩེ་མོར་ངེས་པར་བཟུང་ལ།འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་འདོད་ཆགས་བར་མ་སྤངས་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་རྣམ་གྲངས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་། འོད་གསལ་བ་དང་། ཞི་བ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གནས་ནས་ཡེ་ཤེས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་ སུ་ཟད་པར་གྱུར་པས་དེ་ལས་བྱུང་བའི་རང་བཞིན་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ཐིམ་པར་གྱུར་པ་ན།ཇི་སྲིད་རྣལ་འབྱོར་པས་རྣམ་པར་དག་པའི་དགའ་བ་དང་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་དྲི་མ་མེད་ཅིང་མཐའ་ཡས་པའི་ནམ་མཁའ་འབའ་ཞིག་དང་མཚུངས་པའི་ལྷན་ ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བར་དུ་གནས་པར་བྱའོ།།དེ་ནི་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པའོ། །གལ་ཏེ་བརྒྱ་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱག་རྒྱ་མ་རྙེད་ན། དེའི་ཚེ་རང་གི་སྙིང་ག་ནས་སྤྲོས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་དང་སྙོམས་ པར་ཞུགས་ཏེ།རིམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་གོམས་པར་བྱའོ། །ཕྱག་རྒྱ་མེད་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་ཇི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉེ་བར་མཚོན་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ་རེ་ཞིག་དབང་གི་དུས་སུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་མོས་པ་དེ་ཉིད་ སེམས་ལ་བཞག་སྟེ།དེ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་བསྒོམ་པ་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ།

我來為您翻譯這段藏文: 印次第者,與自部及隨順五部和合而得善巧,以思維修習次第獲得殊勝智慧,以大悲潤心而取三昧耶印。于無人處,具所欲本尊慢之瑜伽師,修習瑜伽、隨瑜伽、勝瑜伽、大瑜伽,如內次第以近修等方便,以等至為先導而入蓮花及動搖,以寶生如來及不空成就二佛咒而作。 以吽啪等生起次第及加持后,止息等或安置咒,應作觀想。以一切如來入為先導,于金剛尖端執持點,舍貪、離貪及中貪,住于俱生喜差別大樂、光明、寂靜、真如,由盡一切智慧及識,彼所生一百六十自性融入時,乃至瑜伽師以清凈喜及極明顯自性,體驗如唯無垢無邊虛空之法身自性俱生樂為止而住。此即印次第。 若百中不得如是印,爾時從自心放射智慧印般若波羅蜜多自性世尊母而入等至,以彼次第修習心清凈。若無印,瑜伽師豈非不能表示真如耶? 答:首先於灌頂時體驗大樂,其後安置彼勝解於心,由修如彼印而體驗真如,應如是說。

།མཁས་པ་དག་ནི་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་གྲང་ན། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་སྔར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཡིན་པས་དྲན་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ།དོན་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཚད་མར་ཁས་ལེན་ན་ནི། རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་ པའི་ཤེས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཚད་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ངོ་ཤེས་པ་ན་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་དེ་ལྟ་ན་ངོ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། བདག་གིས་མ་ག་ དྷཱར་མཐོང་བའི་བ་ལང་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་བ་ལང་འདི་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་དང་མ་ག་དྷཱ་ན་གནས་པའི་འབྲས་སཱ་ལུ་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་ངོ་ཤེས་པ་དེ་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།སྒྲ་དང་དོན་དག་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མིང་གི་སྒྲ་འདས་པའི་དུས་རྗོད་པར་བྱེད་ པའོ།།འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མིང་གི་ཚོགས་མངོན་སུམ་པའི་དངོས་པོ་བརྗོད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་འདས་པའི་དུས་དང་ད་ལྟར་གྱི་དུས་དག་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་གྱི་གཞིའི་དངོས་པོ་མི་འཐད་པས་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དུ་མི་འདོད་པ་ཉིད་དོ། །དོན་དང་ འགལ་བ་ཡང་ཇི་ལྟར་མ་ག་དྷཱ་ལ་སོགས་པར་ཟོས་པའམ་མཐོང་བའི་འབྲས་སཱ་ལུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རོ་དང་ནུས་པ་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨིན་པ་གཞན་ཡིན་ཞིང་འདི་ན་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ།།འབྲས་སཱ་ལུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་གཟུགས་མཚུངས་པ་ཙམ་ཡོད་ དུ་ཟིན་ཀྱང་།འོན་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་བློ་ཅན་གྱི་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་པོས་དཔྱད་པ་ན་ཞག་དྲུག་ཅུའི་འབྲས་ལ་སོགས་པ་དང་། འབྲས་དྲི་ཞིམ་པོ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་བཞིན་དུ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འབའ་ཞིག་གདོན་མི་ཟ་བར་ཉེ་བར་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་སྟེ། ཡུལ་ལ་ སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལས།།རྫས་ལ་ནུས་པ་ཐ་དད་སྣང་། །གཅིག་མཐོང་གཞན་ན་དེ་ཡོད་ཅེས། །ངེས་པར་བྱ་བར་རུང་མ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文: 諸智者以自證現量所體驗者即是量故為真如,則智慧印及俱生真如是隨念先前所體驗,由念是勝義境故非是量耶?若許無境之境為量,則兔角等知及分別識亦應成量。 由了知此即是彼時無差別故,不應理非量。若爾,了知為何?如我于摩揭陀所見牛,謂此即是彼牛,及謂摩揭陀所住稻穀即是此者,如是了知不應理,因聲義相違故。 如是,“彼”之名聲表過去時,“此”之名聚表現前事。是故由過去時與現在時相違故,不應理差別及差別所依事,故不許說此即是彼。 與義相違者,如於摩揭陀等所食或所見稻穀等之味、功能及特殊成熟為異,此處所住者亦唯異。雖稻穀等唯有相似色,然極細慧者觀察時,如六十日稻及香稻等差別,定當見彼等差別,如說: “由處等差別, 事物力各異, 見一於他處, 不應定有彼。”

།གཞན་ཡང་རྟོགས་པ་པོའི་མངོན་སུམ་ན་གནས་པའི་དངོས་པོ་གཅིག་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཞིང་རང་བཞིན་ གཞན་དང་གཞན་འཛིན་པ་ཡིན་ན།ཡུལ་དང་དུས་ལ་སོགས་པས་བསྐལ་པ་གཞན་རྣམས་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་བས་ན་དབང་གི་དུས་ན་ཐོབ་པའི་དཔེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་ཞིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་དུས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་ མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།དེ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི་དཔེར་དུས་སུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་སྐུ་དྲིན་དང་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བསྟན་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་སྒོམ་པ་གོམས་པར་གྱུར་པ་ལས་བསྐལ་པ་ནས་བསྐལ་པ་སྟོང་གི་བར་དུ་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ་འཇིག་ པར་མི་འགྱུར་རོ།།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་དེའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནས་སྔར་ཐོབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒོམ་པ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་དེ་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་བདེན་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱང་མངོན་སུམ་ བཞིན་དུ་མདུན་ན་གསལ་བར་འགྱུར་ན།བདེན་པ་རྣམས་ནི་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ཡང་དང་ཡང་། །འདིར་ནི་གང་དང་གང་བསྒོམ་པ། །བསྒོམ་པའི་སྟོབས་དང་འབྲེལ་པ་ལས། །དེ་དང་དེ་ཉིད་མདུན་ན་སྣང་། །སྦལ་པ་རལ་པ་ལྡན་པ་དང་། །འོད་བཅས་ཐལ་བས་བསྐུས་ པ་དང་།།ཚངས་སྐུད་དཀར་པོ་ལྡན་པ་དང་། །ཕྲག་པར་སྤྱི་བླུགས་བཞག་པ་བཞིན། །འདིར་མང་བརྗོད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། །འགའ་ཞིག་གིས་ནི་བསྒོམ་བྱས་ན། །ཁྱི་དང་རི་བོང་རྟ་དག་གི་།མགོ་ནས་རྭ་ཡང་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གང་བཤད་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་གཞན་ལས་ ཀྱང་།འདོད་དང་མྱ་ངན་འཇིགས་དང་མྱོས། །གཉིད་དང་རྐུན་མས་བསླུས་གྱུར་པ། །མདུན་ན་ཀུན་དུ་གནས་པ་བཞིན། །བརྫུན་པ་དག་ཀྱང་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གང་བཤད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པ་གོམས་པ་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འཇུག་པའི་ཡོན་ ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་མི་བརྟན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ།།ཡང་ན་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་བཞི་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རབ་ཀྱི་མཐའ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དམ་ཚིག་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་གཉི་ག་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་དུས་ན་ཡང་ ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་སྣང་ཞིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡང་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ།

我來為您翻譯這段藏文: 複次,于證者現前住之事物亦是剎那故,於一一剎那執取異異自性,何況由處時等隔絕之他者。是故灌頂時所得喻唯是他,謂智慧印等至時之真如即是彼之決定非是,因非量故非真如,如是說。 雖然如此,于喻時所體驗真如由上師恩德及修習力所顯者,由修習串習,乃至千劫間住而不壞。與智慧印等至僅是彼之助緣,非能生因,因彼乃先前所得故。由修習串習而增長,如非實事物亦如現前明顯,何況實事。如說: “諸童稚數數, 於此所修何, 由修習力故, 彼彼現前顯。 如蛙具髮髻, 涂灰具光明, 具白婆羅繩, 肩置水瓶等。 此中何須說, 若有人修習, 犬兔馬等頭, 亦當見有角。” 如是他處亦說: “貪憂及怖醉, 睡眠盜所欺, 如住於前際, 虛妄亦得見。” 是故由修習串習,真如明顯相續而入,由具德差別相屬故非不堅固。或由瑜伽現量第四量所體驗者,因從究竟生故,於三昧耶印及智慧印二者等至時亦極明顯顯現且無分別故無過。

།ཧ་ཅང་ཐལ་ཆེས་པས་ཆོག་གོ། །སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པའི་ཐབས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའི་ཐབས་ནི་གཉིས་ཏེ། སྐད་ཅིག་གི་ རྣམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་།སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །འདི་ལྟར་ཡང་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པས་ཐོབ་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འབའ་ཞིག་གི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་གང་གི་ཚེ་གཞན་ གྱི་དོན་བྱ་བར་མི་ནུས་པ་དེའི་ཚེ་སྔོན་བསྐྱེད་པའི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་སྐྱབས་མེད་པ་རྣམས་ལ་དམིགས་ཏེ།འོད་གསལ་བ་ལས་སྐད་ཅིག་གིས་དབང་པོའི་གཞུ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པས་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པའི་དཀྱིལ་ འཁོར་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཞིང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོར་གྱུར་པས་རྣམ་པར་གནས་པར་སྤྲོ་སྟེ།དེ་ལས་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་གཞན་དང་གཞན་སྤྲོས་པས་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་རྣམ་པར་ སྦྱངས་ནས་བདེ་བ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམས་སུ་རབ་ཏུ་བཀོད་དེ་སླར་བསྡུས་ནས།སྒྱུ་མ་དང་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་དང་མཚུངས་པར་རང་དང་གཞན་ལ་བལྟས་ལ། ཇི་སྲིད་དུ་བསྐལ་པའམ་བསྐལ་པ་སྟོང་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྒྱུན་མི་འཆད་ པར་བྱེད་པ་དེ་སྲིད་དུ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ལྟ་བུ་ནི་སྐད་ཅིག་གི་རྣམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཐབས་ཏེ་དང་པོའོ། །གཉིས་པས་ནི་སྔར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པས་འོད་གསལ་བ་རྟོགས་པར་བྱས་ཏེ། དེའི་རྗེས་ལ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་མཚམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལྟ་བུའོ།།དེའི་འོག་ཏུ་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་རབ་ཏུ་གསལ་བ་དང་མཚུངས་པའི་སྣང་བ་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གནས་པའི་རྡོ་རྗེའི་སྟེང་དུ་ཚེག་དྲག་དང་ལྡན་པའི་དབྱངས་དང་པོ་བལྟའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་པདྨའི་གདན་ལ་ གནས་པའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་དབྱངས་དང་བཅས་པའི་དབྱངས་ཡིག་དང་པོ་བལྟ་སྟེ།།དེའི་འོག་ཏུ་ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་འདུས་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་རྒྱས་བཏབ་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ཐབས་གཉིས་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文: 過分廣說已足。已說心清凈次第方便差別。加持次第方便有二:剎那相瑜伽及近得現等差別瑜伽。 如是,由心清凈次第所得唯勝義諦自性真如中安住之瑜伽師,當不能作他利時,由先前所發願力,如夢以大悲緣無依有情界,從光明中剎那如虹之相,以相好莊嚴眷屬種種圍繞而住為壇城主而放射,復從彼放射異異壇城輪,清凈三苦所苦有情界,安立於極樂等佛土中,復收攝已,觀自他如幻陽焰等十二幻喻。乃至劫或千劫中無間作有情利益,住于無二法性中,如是為剎那相瑜伽方便,此為初者。 第二者,如前由心清凈次第證光明已,其後如前近得現智慧如際現。其後如日光極明顯之現分明智慧,觀日輪中金剛上具頓點之第一母音。其後觀月輪中蓮座上具隨入音之第一母音字。其後由月及金剛等方便智慧和合,生起以四印印持之智慧身,此為第二方便。

།ཕྱོགས་ འདི་ལ་སྒྱུ་མ་དང་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་དང་མཚུངས་པར་བལྟ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ།གཞན་དུ་ན་ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་རིམ་པ་འདི་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་ སྟེ།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་དང་པོའི་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་བཞི་པོས་ལྷའི་སྐུ་བསྐྱེད་པ་ནི་སྤྲོས་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་ཟླ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་དུ་ཟིན་ཀྱང་། འོན་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ ཟིན་པར་གྱུར་པས་སྤྲོས་པ་ཕལ་ཆེར་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ།།གལ་ཏེ་ཡང་དེ་ཉིད་ལ་ཞེན་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལས་ཉམས་པར་གྱུར་ནས། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་འདི་ཉིད་དུ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ནི་བདག་ བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའི་ཐབས་ཀྱི་དབྱེ་བའོ།།མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པའི་ཐབས་ནི་གཉིས་ཏེ། ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པའོ། །ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཕྱིའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་དང་། ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ རིམ་པའོ།།ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རིལ་པོར་འཛིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་དང་རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པའི་རིམ་པའོ། །དེ་ལ་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆུ་དང་ཅོད་པན་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་དང་། མིང་དང་རྗེས་སུ་ གནང་བ་དང་།ལུང་བསྟན་པ་དང་། དབུགས་དབྱུང་བ་དང་། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང་། གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པར་གྱུར་ནས། སློབ་མ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བར་གྱུར་པས། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའི་རིགས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ལེགས་པར་བསླབས་ཤིང་ལེགས་པར་འདུས་བྱས་ ནས་ན་སོ་གཞོན་ཞིང་སྡོམ་པ་དང་དམ་ཚིག་གི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ།སྲོད་ཀྱི་དུས་སུ་བླ་མ་ལ་ཡོན་དུ་ཕུལ་ནས། དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཕྱག་འཚལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གིས་མངོན་པར་བསྟོད་དེ། དེའི་འོག་ཏུ། ཁོང་སྟོང་ཁྱོད་ཀྱི་སྐུ་ ལ་མེད།།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ།

我來為您翻譯這段藏文: 於此分中,觀如幻陽焰等十二幻喻為差別,否則如月及金剛等次第則成生起次第。若爾,此二次第有何差別?當說:生起次第瑜伽師以初加行等三摩地次第及以四金剛生起天身,當以廣作成就。圓滿瑜伽師雖修月等,然由如幻三摩地攝持故,廣分多分轉退,此為差別。若復執著彼,爾時退失圓滿次第,成生起次第瑜伽師,此亦當於此中說明。此為加持次第方便差別。 現證次第方便有二:印次第及三摩地次第。印次第有二種:外現證次第及內現證次第。三摩地次第亦有二種:修持全分三摩地次第及修隨壞三摩地次第。 其中印次第者,得水灌頂、寶冠灌頂、金剛灌頂、鈴灌頂、名灌頂、隨許灌頂、授記灌頂、安慰灌頂、不退轉灌頂、秘密灌頂已,弟子合掌,善學善修隨順三昧耶印部類,年少具戒律三昧耶波羅蜜,于黃昏時獻供養于上師,以”頂禮頂禮”等偈頌讚嘆,其後以”空虛于汝身中無”等偈頌作祈請。

།དེའི་རྗེས་ལ་བླ་མས་ཀྱང་དེ་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་ནས་དེ་ལ་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པས་ཏེ་སྦྱིན་པར་བྱ་ཞིང་དེས་ཀྱང་དེ་བླངས་ལ་འདོད་ཆགས་དམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྙོམས་ པར་འཇུག་པའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱས་ཏེ།ལྡང་བར་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་དེ་ལ་མན་ངག་བཞི་པ་གསལ་བར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་འདུས་པའི་དུས་སུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་བྱེད་པ་སྣ་ཚོགས་པའོ། །བྱེད་ པ་དང་འཁྱུད་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བའི་ཚོགས་ཀྱིས་དབང་པོ་འཁྲུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཞིང་།རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་དགའ་བ་དང་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མཚན་མོའི་ངོ་བོ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཁྱོད་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་འདུས་པ་ལས་བསྐྱོད་པ་རྩོམ་པ་ན་དབང་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཟད་པར་གྱུར་ནས་རང་རིག་པ་ཙམ་འབའ་ཞིག་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་བདེ་བ་ཉམས སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཞིང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་བདག་ཉིད་དང་།སྣང་བ་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། ཐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་འདོད་ཆགས་བར་མའི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཡི་གེ་ཕཊ་ཀྱི་སྒྲས་པདྨའི་སྦུབས་ཀྱི་ནང་ དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེའི་རྒྱུན་དག་གིས་མཆོད་པ་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་དང་རྣམ་པར་ཉེད་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཞིང་།རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་དགའ་བྲལ་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་བདག་ཉིད་དང་། སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་ཡེ་ ཤེས་དང་།མཚམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།

我來為您翻譯這段藏文: 其後上師亦于彼生大悲,以咒印三摩地次第授予,彼亦受已,以勝貪三摩地等至樂而作體驗已當起。其後金剛阿阇黎亦當于彼明示四口訣: “士夫汝所應成就及能成就和合時,外作種種。作業及擁抱等事業聚,由根擾亂等相樂受,是種種剎那自性,複次亦當知是喜及現分智慧,夜之體性,及慧自性。 其後汝于金剛蓮和合開始動作時,諸根分別盡已,唯由自證分意識所證樂受,是異熟剎那自性,及極喜自性,現分明智慧自性,方便體性,及中貪體性當知。 其後以字母’PHAT’聲于蓮蕊中以菩提心點滴流作供養者,是不悅意自性及壓迫剎那自性,複次亦當知是離喜及離貪自性,近得現智慧,及際之自性。”

།དེའི་འོག་ཏུ་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་འགྱུར་ནས། སྒོ་དགུ་འགགས་པར་གྱུར་པ་ན། སྲོག་ལ་སོགས་པ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ནས་སེམས་དང་སེམས་ལས་ བྱུང་བ་དང་བག་ཆགས་ཕྲ་མོའི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་གནས་སུ་རོ་གཅིག་པའི་དངོས་པོར་གྱུར་པ་དང་།འདོད་ཆགས་དང་། འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་དང་འདོད་ཆགས་བར་མ་ནུབ་པར་གྱུར་ནས། སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་ ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་གི་ཚོགས་དང་བྲལ་བ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་འབའ་ཞིག་ཙམ་བཟུང་བ་ལ།ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་དང་། བླང་བར་བྱ་བ་དང་། འོད་གསལ་བ་དང་། འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྐྱེས་བུ་དེ་ལ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་། དངོས་པོ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པ་དང་། བཅིངས་པ་དང་ཐར་པ་དང་། རྟག་པ་དང་ཆད་པ་དང་། རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་། རྣམ་པ་མེད་པ་དང་། སྟོང་པ་དང་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། སྲིད་པ་དང་ཞི་བ་དང་། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དང་། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་། སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བ་དང་། འགྲོ བ་དང་འོང་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཉིད་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་ཕྱིའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པའི་སྔོན་རོལ་དུ་ཁྱོད་ཀྱིས་དང་པོ་སྨིག་རྒྱུའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་འོད་ཟེར་ཁ་དོག་སྣ་ལྔའི་ཚོགས་དབང་པོའི་གཞུ་ ལྟ་བུ་སྣ་ཚོགས་འབད་པ་མེད་པར་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ།དེའི་ཚེ་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། །དུ་བ་ལས་མེ་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་བདག་གིས་གདོན་མི་ཟ་བར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་གཉིས་པ་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུ་འོད་ཀྱི་འཁོར་ ལོ་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ།།དེའི་རྗེས་ལ་གསུམ་པ་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོ་ལྟ་བུ་ནི་སྣང་བ་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།

我來為您翻譯這段藏文: 其後諸根境識皆盡已,九門止息時,命等風輪成一,心及心所並微細習氣垢皆寂止處成一味事,貪及離貪中貪沒已,由自證知法身自性無始無終法性真如,獲得離種種等剎那聚,唯持金剛頂菩提心點,具遍滿勝義菩提心真如遍知相之俱生樂受,當知是大樂、第四真如、所取、光明及成為果。 于彼士夫,無有有無、事無事、縛解、常斷、有相無相、空不空、輪涅、有寂、世俗勝義、因果、放收、去來等相差別,汝當了知此。此為外現證次第。 其後于證真如前,汝當初見如陽焰相五色光聚如虹種種無勤,爾時汝當如是了知:如由煙知火,我定當現證真如。 其後第二見如月光輪者,當知是現分智慧自性。其後第三如日光輪者,當知是現分明自性。

།དེའི་རྗེས་ལ་མཚམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་ནི་སྣང་བ་ཉེ་ བར་ཐོབ་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པར་བྱའོ།།དེའི་རྗེས་ལ་སྣང་བ་རྣམས་ནུབ་པར་གྱུར་ནས། སྤྲིན་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་ཤིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་དགའ་བའི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་བ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འོད་གསལ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་ བྱའོ།།དེ་ནི་ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་དེ། འདི་ནི་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པའོ། །ད་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རེ་ཞིག་དང་པོ་རྣལ་འབྱོར་པས་ལྟེ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གནས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བརྒྱད་པའི་ལྟེ་བ་ལ་གནས་པའི་ཡི་གེ་རཾ་ འབར་བ་ལས་བྱུང་བའི་འོད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མེ་འཕྲོ་བས་མགོ་བོ་ནས་བརྩམས་ཏེ་རྐང་པའི་བར་དུ་སྣང་བ་མེད་པར་བྱས་ལ་སླར་ཡང་རྐང་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་མགོ་བོའི་བར་རམ་སྙིང་ག་ལ་ཐུག་པ་བསྲེགས་ནས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རིལ་པོར་འཛིན་པའི་ཏིང་ངེ འཛིན་ཏོ།།དང་པོར་བ་སྤུའི་བུ་ག་ཐམས་ཅད་ནས་བྱུང་བའི་འོད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གཡོ་བ་དང་བརྟན་པ་མི་སྣང་བར་བྱ་ཞིང་དེ་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་ནི་རྗེས་སུ་གཞིག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་གཉིས་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་དཔེ་ནི་ཇི་ལྟར་སྟོན་ཀའི་ དུས་སུ་རྙོག་པ་མེད་པའི་ཆུ་ལ་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་བྱུང་བ་དེའི་རྣམ་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་སྣང་བ་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་འགྱུར་རོ།།རང་བཞིན་གྱིས་དྲི་མ་མེད་པ་འཁོར་བའི་མེ་ལོང་ཆེན་པོ་ཏིལ་མར་དང་ཐལ་བས་ཕྱིས་པ་ལ། ཇི་ལྟར་ དབུགས་ཀྱི་རླུང་ཐིམ་པ་ན་དེ་ལས་ཐ་དད་པར་མི་དམིགས་པ་བཞིན་དུ།ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་པ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་ཐ་མི་དད་པར་འཇུག་པར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པ་སྟེ། འདི་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ཐབས་ཀྱི་དབྱེ་བའོ། །ཕྱག་རྒྱ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་ པའི་ཐབས་ཀྱིས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།འདི་ལྟར་སྔགས་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ནུས་པ་དག་ཡོད་དེ། དུག་ལ་སོགས་པ་སེལ་བའི་སྔགས་བཞིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文: 其後如際現者,當證知是近得現自性。其後諸現沒已,如無雲空,無分別極明喜自性現者,當知是一切空性自性光明。此為內現證次第,此為印次第。 今當說三摩地次第:首先瑜伽師于臍輪住法界八輻輪轂中住字母 RAM 燃生光輪放火,從頭至足令無現,復從足至頭或至心燒已,入一切空性,此為持全分三摩地。 初從一切毛孔出光輪,令彼動靜不現,然後自身亦如是作,如是為隨壞三摩地,此為第二。 二種三摩地之喻:如秋時無濁水中現月影像,其相極明顯見,如是於三摩地中一切空性真如明顯。 如自性無垢輪迴大鏡以油灰擦拭,如息風融時不見異彼,如是于第二三摩地中真如無異而現入。此為三摩地次第,此為現證次第方便差別。 為顯示由印及三摩地次第方便所應得真如義故,當說菩提心咒,如是咒有自性成就力,如除毒等咒。

།གལ་ཏེ་ཡང་འོད་གསལ་བ་མངོན་ དུ་མ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་གྲུབ་པའི་སྔགས་བརྗོད་པའི་མཐུས་སྐད་ཅིག་གིས་རང་དབང་མེད་པར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཤིང་ལས་བྱེད་པའི་མིས། །མི་འདོད་ཀྱང་ནི་ལྟུང་བ་ཉིད། །དེ་བཞིན་བཅོམ་ལྡན་འདས་གསུངས་པའི། ། སྔགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་ཐོབ། ། ལ་སོགས་པའི་སྔགས་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་ཡོད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནམ། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་སྔགས་གཟུང་བར་བྱ་ཞེ་ན། དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། སྔགས་ནི་ཐབས་ཙམ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་ཀྱི བཟླས་པའམ་སྐུ་བསྐྱེད་པའམ།ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱི་ཚོགས་སྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞིན་དུ་སྔགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཙམ་ནི་འཐད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་ན་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་མེད་དེ། ཐབས་ལས་བྱུང་བ་ ཐོབ་ནས་གང་།།སྤང་བྱ་དེ་ཉིད་ཐབས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་བཤད་དོ། །ཇི་ལྟར་འགའ་ཞིག་མར་མེ་ཐོགས། །ལམ་མཐོང་ནས་ནི་འདོར་བ་ལྟར། །ཤེས་པས་ཤེས་བྱ་མཐོང་ནས་ནི། །དེ་བཞིན་ཤེས་པ་འདོར་བར་འགྱུར། །ཞེས་གང་བཤད་པའོ། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་ནི་ཐབས་ རྣམས་འདོར་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།གལ་ཏེ་འདོར་ན་དེའི་ཚེ་ལས་དང་པོ་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དང་། གོམས་པར་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཤིན་ཏུ་ཐལ་ཆེས་པས་ཆོག་གོ། །དེས་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པའི་ཐབས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་ པའོ།།ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པའི་ཐབས་ནི་གཉིས་ཏེ། རྒྱུའི་རིམ་པ་དང་འབྲས་བུའི་རིམ་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文: 若未現前光明時,以世尊所說成就咒語之力,剎那間不由自主真如明顯,如偈云: “如木所作人,雖不欲亦墮, 如是世尊說,咒力得真如。” 等咒于生起次第有,豈非合理?于圓滿次第何故持咒?不能如是說,因咒僅是方便故。非修咒誦或生身或寂等業聚,如三昧耶印等至,唯隨唸咒語實為應理。 得真如時無咒印三摩地,如說: “從方便所生,所得已, 彼所斷即名方便。” 如說: “如有人持燈,見路已即舍, 智見所知已,如是當舍智。” 于生起次第不應舍諸方便,若舍則爾時成初業及未修習故,將得凡夫地。是故過於太過,足矣。此說現證次第方便差別。 雙運次第方便有二:因次第及果次第。

།དེ་ལ་རྒྱུའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་དང་། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་། རིམ་པ་གཉིས་ལ་ཞུགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་དང་། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་། རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་། རྣམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་སྣང་བ་དང་། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པར་སྣང་བ་དང་། བརྟགས་པ་དང་བརྟགས པ་མ་ཡིན་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཉིས་གཉིས་པོ་ཐ་དད་པ་མེད་ཅིང་རོ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ།རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མས་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྒྱུའི་ཟུང་དུ་འཇུག་ པའི་རིམ་པའོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་བྱ་བ་དང་། ཡོན་ཏན་དང་རྫས་དང་རིགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཕྱེ་བ་བདག་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཐ་དད་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འབྲས་བུའི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ་ཇི་ལྟར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བྱེ་བྲག་གཞན་པ་མ་ཡིན་ནམ།བརྗོད་པར་བྱ་བ་སྟེ་བདག་ལྟ་བུའི་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་སྙམ་དུ་སེམས་ཀྱི་རྟོགས་པ་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རང་རིག་པ་འབའ་ཞིག་གིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཞུགས་པ་དེ་དག་ གིས་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བྱེ་བྲག་ལ་ཐ་མི་དད་པར་མཐོང་སྟེ།དེ་དག་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུ་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དང་སྤྱོད་པ་འབྱུང་སྟེ། ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལྟ་བུའི་མི། །དེ་ནི་ཉེ་བ་ཙམ་གྱིས་ནི། །རྩིག་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱང་། །བསྟན་ པ་ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་འབྱུང་།།ཞེས་གང་བཤད་པའོ། །དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པའི་ཐབས་ཀྱི་དབྱེ་བའོ། །དེ་ནས་འདིར་འདི་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ། རིམ་པ་ལྔ་པོ་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་ཞེ་ན། འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཕུང་པོ་ལྔ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ ལྔ་དང་།དབང་བསྐུར་བ་ལྔ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་དང་། ལམ་ལྔ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔའི་རང་བཞིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文: 其中因次第者,即毗婆沙等執著外境者,及瑜伽行者,及諸菩薩,及入二次第瑜伽師之法無我人無我,有無,有相無相現識,世俗勝義現,及觀察非觀察天瑜伽現等,以無二差別成一味,無分別由瑜伽現量正證極明真如,此為因雙運次第。 得真如瑜伽師,由事功德物種差別分別自他相續所有事無差別遍知,此為果雙運次第。 無分別智慧位中,豈非有因果差別他?應說如我等假名施設者。如是思維非能證知。唯由自證所證智慧入彼等,見因果差別無異,因彼等無分別故。由昔願力生有情利及行,如說: “如如意寶人,僅由親近故, 從墻等亦生,教示如所欲。” 此為雙運次第方便差別。 今於此當修:五次第清凈自性云何具足?此當說:五蘊、五智、五大、五灌頂、五如來、五道、五識自性。

།དེ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་རང་གི་འཁོར་ལོ་རྣམ་པ་བཅུའོ་ཁུ་བ་དང་ཁྲག་གི་ཐིག་ལེའི་གཟུགས་སུ་ གྱུར་པས་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་གཟུགས་བསྐྱེད་པ་དང་གཟུགས་རགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རླུང་གི་རིམ་པ་ཕྲ་མོ་ཁོ་ན་གོམས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་སྟེ། སེམས་ནི་བདེ་བ་ལ་ སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཁོ་ནར་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་ཉེ་བར་དམིགས་ཏེ།ཕལ་ཆེར་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དེ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་རིམ་པ་གཉིས་པའོ། །འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ། འདུ་ཤེས་ ནི་ཡུལ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཞིང་འདི་ཡང་རང་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་དངོས་པོའི་ཚོགས་ཀྱི་ཡུལ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་རིམ་པར་ཐོབ་པ་ནི་འདུ་ཤེས་སོ།།འདུ་བྱེད་ནི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དག་པ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་དེ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པའོ།།རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པའོ། །མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་ སྤངས་པའི་མ་ནིང་གི་བཟླས་པ་ཐོབ་པ་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ།།སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། དེར་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་རྣམས་དང་། ཡེ་ཤེས་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་དང་། རང་བཞིན་རྣམས་འོད་གསལ་བར་མཉམ་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ནི། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ནི་བྱ་བ་ནན་ཏན་བསྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཞུགས་པས་འབད་པ་མེད་པ་ཁོ་ནར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མ་ལུས་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།

我來為您翻譯這段藏文: 對於色蘊的清凈,是金剛唸誦次第,因為自身的十種輪以精血明點的形態而成,爲了生起具有顏色與形狀本性的色相,以及爲了斷除對粗大色相的執著,應當唯一修習微細的氣的次第。 受蘊的清凈是心清凈次第,因為心唯一明顯地緣取樂等行相,大多具有彼等行相的緣故。因此,彼之清凈是第二次第。 想蘊清凈的自性是具有加持自性,因為想是執取境相為標誌的本性,而此也是以十二幻喻次第獲得自他相續中存在的事物集聚之境。 行蘊是指善等諸法,由於它們是貪慾等的清凈,故其清凈是現證次第。 識蘊是一切事物的自性,其清凈的本質是雙運次第。 映象智慧的本質是金剛唸誦次第,當獲得離除進出等次第的中性唸誦時,瑜伽士將如同影像般見到法界智慧。 心清凈次第是平等性智慧的自性,因為在彼處,心與心所的本質、智慧與諸識、諸自性在光明中獲得平等性。 加持次第是妙觀察智慧的自性,因為在彼處能各別觀察有情世間和器世間如幻的緣故。 現證次第是成所作智慧的自性,因為入于真如時無需勤作即能圓滿成就一切有情利益。

།ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།དྲི་མ་མེད་ཅིང་མཐའ་ཡས་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་དེ་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ནི་སའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་རགས་པ་རྣམས་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆུ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་ སྟེ།ཡེ་ཤེས་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། རང་བཞིན་རྣམས་འགགས་ནས་སེམས་ཆུའི་རྒྱུན་གྱི་ཚུལ་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ནི་མེ་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མེས་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ བསྲེག་པའི་ཕྱིར་རོ།།རླུང་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་སྟེ། འོད་གསལ་བ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། འདོད་ཆགས་བར་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྩཝ་བཞིན་དུ་ཁྱེར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ནི་ནམ་མཁའ་རྣམ་ པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ནི་རིག་པའི་དབང་བསྐུར་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་གཞི་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པས་རྒྱུད་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་རྣམ་པར་དག་ པའི་རིམ་པ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དབང་བསྐུར་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་པ་ན་སླར་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ནི་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་དེ་ནས་བརྩམས་དེ་ནི་རྟོག་པ་མེད། །བྱ་བ་ བྱས་ཤིང་ཚོགས་བསགས་དེ་ལས་ནི།།དེ་ཡི་དབྱིབས་དང་སྐུ་མདོག་ཕྱག་མཚན་ནི། །འདོད་བཞིན་བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་སྐུ་བསམ་བྱ། །ཞེས་གང་བཤད་པའོ། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ རིམ་པས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་དང་དུས་ཕྱིས་བྱ་བ་མེད་པ་དང་མི་སློབ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། དེས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ།

我來為您翻譯這段藏文: 雙運次第是極其清凈的法界智慧的本質,因為在其中唯現無垢且無邊如虛空般的智慧。 金剛唸誦次第是地的本質,因為能完全息滅粗分分別。 水的清凈是心清凈次第,因為智慧、識和自性止息后,心如水流般趣入。 加持次第是火清凈的自性,因為以如幻三昧之火焚燒所緣分別。 風的清凈是現證次第,因為從光明中如風吹草般帶走貪慾、離貪及中性貪等。 雙運次第是虛空清凈的本質,因為法界智慧是虛空的本質。 金剛唸誦次第是明灌頂的本質,因為通過轉依阿賴耶等諸識而清凈相續。 心清凈次第是不退轉灌頂的本質,因為獲得心清凈時不復退轉。 加持次第是密灌頂的本質,因為獲得智慧身。 如所說:“從此時起他無分別,已作所作積資糧,其形色相及手印,如意思維不思議身。” 現證次第是般若灌頂的本質,因為是以外內本性的般若次第獲得。 雙運次第是智慧灌頂的本質,因為它是果位、無後續所作及無學位。 金剛唸誦是毗盧遮那的本質,因為如前所說由此獲得映象智慧。

།སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཐོབ་པས་ནི་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རམ་ང་རྒྱལ་གྱི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་འོད་ གསལ་བར་ཐིམ་པའི་ཕྱིར་རོ།།བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དག་པར་དཔྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་དང་ ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མ་ལུས་པ་སྨིན་པ་དང་གྲོལ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་མ་ལུས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ ཡིན་ཏེ།འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་པོ་དག་སྔགས་ཀྱི་དོན་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ན་དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། སྣང་བ་ལ་ སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རེ་རེ་ཞིང་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ལ་ཐུག་པའི་བར་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ།།བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཏུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པར་བྱང་ ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།བར་ཆད་མེད་པ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ནི་མི་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ལས་གོང་ན་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་ བསླབ་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔའི་ངོ་བོ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་རགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཟློག་པའི་ ཕྱིར་རོ།

心清凈次第是寶生佛的本質,因為獲得此者能圓滿成就虛空藏三昧的一切意願,或因我慢根本的智慧、識和自性聚集融入光明。 加持次第是無量光佛的本質,因為以如幻三昧正確觀察一切事物。 現證次第是不動佛的本質,因為與第四真如和法界無別。 雙運次第是不空成就佛的本質,因為能成辦一切有情界的成熟解脫等無餘事業。 金剛唸誦次第是加行道的本質,因為在觀察咒義時,見到世間和出世間道自性的三十七菩提分法如是轉變。 心清凈次第是見道的本質,因為在光明等智慧的每一智中,直至隨知為止,見到十五剎那。 加持次第是修道的本質,因為在一剎那中現證如幻三昧自性。 現證次第是殊勝道的本質,因為是無間道和解脫道的自性。 雙運次第是無學道的本質,因為是決定慧的自性,其上無所作為且無所學習。 五識的本質是這樣的:有情世間和器世間自性的色等是義識,其清凈本質是金剛唸誦次第,因為能遣除粗分分別。

།བདག་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་ཡིན་ཞིང་དེ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ ཡིད་ནི་བདག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ཞིང་དེ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་སྟེ།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འགོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་ནི་རྣམ་པར་རིག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ ཞིང་དེ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་སྟེ།དེ་ནི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་འགོག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ཞིང་དེ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་སྟེ་བག་ ཆགས་དང་བཅས་ཤིང་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པའི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པའི་ཕྱིར་རོ།།འཕགས་པ་བྱམས་པས། དོན་དང་སེམས་ཅན་བདག་རྣམས་རིག་།སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི། །རབ་ཏུ་སྐྱེ་བོ་དེ་དོན་མེད། །དེ་མེད་པས་ན་དེ་ཡང་མེད། །དེ་བཞིན་དུ། གཅིག་ནི་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས། །གཉིས་པ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ཅན། །ཉེ་བར་སྤྱོད་དང་ཡོངས་སྤྱོད་དང་། །དེ་ཡི་འཇུག་བྱེད་སེམས་ལས་བྱུང་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཏི་མུག་དང་ཞེ་སྡང་དང་ང་རྒྱལ་དང་འདོད་ཆགས་དང་ཕྲག་དོག་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་རིམ་པ་ལྔ་པའོ། །དེ་ལ་གཏི མུག་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་སྟེ།སྔགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་ཀྱི་གཏི་མུག་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེ་སྡང་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་སྟེ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ང་རྒྱལ་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་ནི་བདག་བྱིན་ གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་སྟེ།ཐ་མལ་པའི་ང་རྒྱལ་རྣམ་པར་སྦྱངས་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ང་རྒྱལ་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ཆགས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་སྟེ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་འདོད་ཆགས་བར་མའི་རིམ་གྱིས་དག་ པར་བྱེད་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ནི་ཕྲག་དོག་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་འཇོམས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

我來為您翻譯這段藏文: 屬於自他相續的諸根是有情,其清凈本質是心清凈次第,因為窮盡一切根本性的自性聚。 染污意是我識,其清凈本質是加持次第,因為以如幻三昧遮止我見等。 眼等諸識是了別識,其清凈本質是現證次第,因為它能遮止諸轉識。 阿賴耶識是緣識,其清凈本質是雙運本質,因為能摧毀一切具有習氣和煩惱的種子。 如聖彌勒所說:“了知義及有情我,顯現諸識而生起,彼無義故彼亦無。“同樣:“一是緣之識,二是受用者,受用及遍受,彼入心所生。” 如是愚癡、嗔恨、我慢、貪慾、嫉妒的清凈是五次第。其中愚癡的清凈是金剛唸誦,因為能清凈執著咒語者的愚癡。 嗔恨的清凈是心清凈次第,因為是攝集一切。 我慢清凈次第是加持次第,因為清凈凡夫我慢后,是執持殊勝智慧身我慢的本質。 貪慾的清凈是現證次第,因為以離貪和中性貪的次第清凈是其本質。 雙運次第是嫉妒清凈的本質,因為能完全摧毀一切雜染和清凈的習氣。

།དེ་བཞིན་དུ་ངག་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ ཏེ།ཡི་གེ་གསུམ་ནི་ངག་གི་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་འགོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ནི་ལུས་རྣམ་པར་ དག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུས་ཐ་མལ་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་འགོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟུང་དུ་ འཇུག་པའི་རིམ་པ་ནི་གཉིས་ཀ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ།ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཡང་རྣམ་པར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་གཏི་མུག་གིས་བསྡུས་པའི་ཉེ་བའི་ཉོན་ མོངས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའོ།།ཞེ་སྡང་གིས་བསྡུས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པའོ། །ང་རྒྱལ་གྱིས་བསྡུས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའོ། །འདོད་ཆགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་གང་དག་ཡིན་ པ་དེ་རྣམས་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པའོ།།ཕྲག་དོག་གིས་བསྡུས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文: 如是語的清凈是金剛唸誦次第,因為三字是一切語自性的因。 心清凈次第是心的本質,因為能遮止一切心與心所的習氣。 加持次第是身清凈的本質,因為以智慧身遮止一切凡夫蘊等。 這是世俗諦清凈的本質,現證次第是勝義諦清凈的本質,因為是其自性。 雙運次第是二者清凈的本質,因為使世俗與勝義無二。 如是也應詳細解說隨煩惱清凈的本質。如是,凡是愚癡所攝的隨煩惱,那些是金剛唸誦。 凡是嗔恨所攝的,那些是心清凈次第。 凡是我慢所攝的,那些是加持次第。 凡是貪慾所攝的,那些是現證次第。 凡是嫉妒所攝的,那些是雙運次第。

།དེ་ནས་འདིར་འདི་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། གྲངས་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ཁ་ཅིག་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་འདི་རྣམས་རིམ་པ་ལྔ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་མང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཉུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ ཞེས་ཟེར་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་དང་པོར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་རིགས་བརྒྱའི་དབྱེ་བས་ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པར་བྱེད་པ་ན། ཐ་མལ་པའི་ལུས་ངག་སྦྱངས་ནས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ལྷའི་རྣམ་པ་ཐོབ་པས་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་བསྒྲུབས་ནས། གང་གི་ཚེ་དེ་ ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྤང་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དེའི་ཚེ།རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གོམས་པར་བྱེད་དེ། དགེ་བའམ་མི་དགེ་བ་ཡང་རུང་། །རྣམ་རྟོག་བྱེ་བྲག་འགའ་ཡང་མེད། །མེ་ནི་སྲེག་པར་བྱེད་པ་ལ། །རྟེན་གྱི་དབྱེ་བས་ བྱེ་བྲག་མེད།།འདི་ནི་ཙནྡན་ལས་བྱུང་ཡང་། །རེག་ན་སྲེག་པར་བྱེད་པ་ཉིད། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆུང་ངུ་ཡང་། །ཐམས་ཅད་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད། །འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པས་ནི། །སེམས་ནི་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ཉིད། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གདོན་ཆེན་གྱིས། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་ལྟུང་ བར་བྱེད།།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་བཤད་པའོ། །དེ་ནས་དང་པོར་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཚིག་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་རྗེས་ལ་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་པོ་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡེ་ཤེས་གསུམ་དང་ རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སེམས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་དོ།།དེ་ནས་གཞན་གྱི་དོན་མེད་པ་དང་། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་མངོན་པར་འགྱུར་བ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་འདི་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པར་མི་རིགས་པ་དང་། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འབའ་ཞིག་གི་རང་བཞིན་ ཡིན་པ་དང་།རང་གི་ལྟ་བ་ཉམས་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་འདི་རྣམས་བསལ་བའི་ཕྱིར་དང་འགྲོ་བའི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྐད་ཅིག་གིས་སམ་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དཀྱིལ་འཁོར་པས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ བར་འཛིན་པར་བྱེད་དོ།།དེ་ནས་བརྒྱ་ལ་དེ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས། ཉེས་པ་དེ་སྤང་བའི་ཕྱིར་སླར་ཡང་འོད་གསལ་བ་ལ་ཞུགས་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དག་པར་བྱེད་དོ།

我來為您翻譯這段藏文: 此處應當觀察:有些對數量產生邪解者問:“為何這些唯是五次第,不多不少?” 為此當說:此處首先生起次第的瑜伽士以百種分類作身遠離時,清凈凡夫身語后獲得殊勝天尊相,成辦自他利益。當認為”由於這也是有分別,應當斷除”時,修習圓滿次第三昧。 如所說:“無論善或不善,分別無有差別,如火能焚燒時,依處無差別。雖從旃檀生,觸之亦能燒,微細分別念,一切皆應斷。了知迷亂性,即能轉其心,大魔分別念,令墮輪迴海。” 然後首先以金剛唸誦次第清凈種種語言。 其後以心清凈次第清凈八識攝集自性的三智慧和諸自性本質的心。 然後,由於無有他利、前世願力現前、具大悲者不應住如是自性、是唯勝義諦自性、及自見將衰損,為除此等過失及為利眾生,以剎那或得近光明等次第,持取具一切相最勝智慧身眷屬圍繞。 然後由於將生起對彼執著,為斷此過,再次入光明而清凈世俗諦。

།དེ་ནས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་འདྲེས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཐོག་ མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་ཅན།མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་འགྲོ་བ་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་མཛད་པའི་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཐོབ་ནས་བསྐལ་པའམ་བསྐལ་པ་སྟོང་དུ་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པའོ། །དེ་ ལ་ཕ་རོལ་ན་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རིམ་པ་གཞན་མེད་དེ་དེ་ནི་གྲངས་ལྷག་པ་བསལ་བ་ཡིན་ནོ།།ཉུང་བ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཙམ་ཁོ་ནས་རྣལ་འབྱོར་པས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བས་གྲངས་ཉུང་བ་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་འདིར་འདི་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་དང་། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་དག་ལ་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡོད། འདི་ལྟར་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པས་ནི་འོད་གསལ་བ་ཐོབ་ཅིང་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པས་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཐོབ་ཅེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པས་སྣང་བ་གསུམ་མཐོང་ནས་འོད་གསལ་བ་ཐོབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་། འོན ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།རྣལ་འབྱོར་པས་ས་བཅུ་པ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པས་ནི་མན་ངག་བཞི་པས་མངོན་དུ་བྱས་ནས། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བཅུ་གཉིས་ཀུན་དུ་འོད་ཀྱི་ས་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་དམ་ ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་གྱིས་དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འོད་གསལ་བ་ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པའོ།།དེ་ལ་དུས་ཕྱིས་བླ་མའི་མན་ངག་ལས་དཔེ་ལས་བྱུང་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཁོ་ ནའོ།།འོ་ན་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་དག་ལ་ཐ་དད་དུ་དབྱེ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུར་མཚུངས་པ་དང་འགྲོ་བའི་དོན་གྱི་བྱ་བ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ལ། སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ ནས་ཕྱག་རྒྱ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་དང་སྔགས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་བྱའོ།།འདི་ལྟར་ཇི་སྲིད་དུ་འདི་དེ་རྣམས་ལ་རྟེན་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་སྲིད་དུ། དེ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ།

我來為您翻譯這段藏文: 然後獲得混合世俗諦與勝義諦相、無始無終法身自性、無住涅槃本質、剎那攝受眾生的金剛身,住於一劫或千劫,這是雙運三昧次第。 彼上無有其他次第可作,這是遣除數量過多。也非太少,因為僅以此等瑜伽士即能獲得悉地,這是遣除數量太少。 然後此處應當觀察:心清凈次第與現證次第有何差別?如是,心清凈次第得光明,現證次第也得彼,對此當說:心清凈次第雖見三種光明后得光明,然僅是得智慧自在,故瑜伽士住于第十地。現證次第則以第四口訣現前,以金剛喻三昧獲得第十二遍光地即佛地。 或者,以誓句手印次第獲得譬喻俱生光明的特徵是心清凈次第。其後從上師口訣現前從譬喻所生真如的特徵是現證次第,故確有差別。 那麼加持次第與雙運次第有何差別?因為智慧身相同且利生事業相同。對此當說:加持次第依十二種幻等譬喻,作一切手印、壇城、咒語等。如是,只要不依彼等,則如生起次第瑜伽士般有分別。

།ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ ནི་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་འམ་དེ་སྤང་བ་ཡང་རུང་སྟེ།ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དག་རོ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་འཇུག་པ་དང་། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་དེ་དེ་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མཚན་མ་ཡོད་པ་དེ་ སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་སློབ་པའི་ས་ཡིན་ཞིང་།རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པའི་གཟུངས་ལས། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་ལ་གནས་པའི་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ།བདག་གི་གཟུགས་ཞེས་སྤྱོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྤྱོད་པའོ། །གཞན་དག་གི་གཟུགས་ཞེས་སྤྱོད་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྤྱོད་པའོ། །གཟུགས་སྐྱེའོ་འགག་ གོ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་སོ་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྤྱོད་པའོ།།གཟུགས་མེད་དོ་ཞེས་སྤྱོད་པ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གཟུགས་ནི་རང་བཞིན་དུ་ཡང་མེད་རྒྱུར་ཡང་མེད་འབྲས་བུར་ཡང་མེད་ལས་སུ་ཡང་མེད། ལྡན་པར་ཡང་མེད་འཇུག་པར་ཡང་མེད་ཅེས་སྤྱོད་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྤྱོད་དོ་ ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་སྤྱོད་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཐུག་པའི་བར་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་གང་བཤད་པའོ།།དེ་ཉིད་ནི་ཟུང་ དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ།།འོ་ན་གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པས་དེ་ལས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་། ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་དག་ལ་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ རིམ་པ་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སྤང་བའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འབའ་ཞིག་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ།འོན་ཀྱང་དེ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文: 住于雙運次第的瑜伽士,無論是幻等相或斷除彼等,將世俗與勝義融為一味而任運趣入,乃至輪迴盡際利益有情,這是差別。 如是,只要有分別相,即是學地;斷除一切分別相后,現證無分別界。如《入無分別陀羅尼》所說:“如是住于無分別界的菩薩摩訶薩,當’色’現前時,應如是觀察:若行’我的色’,即是行於分別。若行’他人的色’,即是行於分別。若行’色生、滅、雜染’,即是行於分別。若行’無色’,即是行於分別。若行’色無自性、無因、無果、無業、無相應、無趣入’,即是行於分別。“乃至”若行’一切相智’,即是行於分別”為止,斷除一切分別相后,菩薩趣入無分別界。 這就是雙運次第三昧。 那麼,由於第四真如無差別,除此之外不見其他,現證與雙運次第有何差別?對此當說:住于現證次第的瑜伽士獲得斷除世俗諦的唯一勝義諦,然而專注于彼不能作利生事業。

།དེ་བས་ན་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་ལངས་ཏེ་འགྲོ་བ་ལ་རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་བལྟས་ནས་ ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་དང་བུམ་པ་བཟང་པོ་ལྟར་མི་འདོད་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསམ་པ་ཀུན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དེ།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་འགྲོ་ཞིང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་དག་སྟོན་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་གཟུགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་གིས་རྣམ་པར་སྤྲས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་སྤྲོས་ནས།གངྒཱའི་བྱེ་མ་དང་མཉམ་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཟུང་ དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་འདི་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་ཞིང་རིམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་གསལ་བ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་གི་ཚེ་ལྡང་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་དེ་འབྲས་བུ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ ནམ།འོན་ཏེ་མི་ལྡང་ན་ནི་དེའི་ཚེ་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན་གཅིག་པ་ཡིན་པས་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རིམ་པ་བཞི་པ་གཅིག་ཏུ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་པ་ལྡང་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གནས་ བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་སྟེ།ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་པ་བཞིན་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་ཉམས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཅག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་སྤྱོད་པ་བྱེད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟར་མཐོང་གི་།དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ལས་ཉམས་པ་ནི་མེད་དེ། རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་ པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་ལྟར་གནས་པ་ནི་བཞི་སྟེ། སྟོན་པའི་གནས་པ་དང་། སྤྱོད་ལམ་གྱི་གནས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནས་པ་དང་། ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་གནས་པའོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྤྱོད་ལམ་གྱི་གནས་པའོ། །གསུང་གི་ ཕྲིན་ལས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྟོན་པའི་གནས་པའོ།།ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནས་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文: 因此,為成辦而從彼起定,視眾生如夢,如如意寶、妙瓶般不由自主地圓滿一切眾生意樂,從佛土至佛土而行,示現神變,放射種種以具一切相最勝如來身加持的宮殿莊嚴的壇城輪,令等同恒河沙數世界成就如來自性。 因此,此雙運次第具種種善巧方便,是一切次第之果,故確有明顯差別。 獲得真如的瑜伽士起定時,豈不應說為果?若不起定,則二次第義同,無差別,彼等有何差異?對此當說:雖然第四次第確實相同,然而瑜伽士所謂起定,是住于真如中作利生事業,非如聲聞菩提般退失真如。 我等由於有分別,見瑜伽士行事,然彼不退失真如,因為恒時等持。 如是住有四種:說法住、威儀住、三昧住、內正安住。諸佛身業是威儀住,語業是說法住,意業是三昧住。

།ལྷ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་འགྲོ་བར་བྱ་བའི་ཆེད་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ བཞེངས་པ་དང་བཞུགས་པ་དང་གཟིམས་པ་དང་འཆག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་འགལ་བ་མེད་དོ།།སྔོན་བཟུང་བའི་སྙིང་རྗེ་དང་། སྨོན་ལམ་དག་ ལས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཀྱི་བསྟན་པ་དང་སྨིན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྫ་མཁན་གྱི་འཁོར་ལོ་བཞིན་དུ་འབད་པ་མེད་པར་འཇུག་སྟེ།རྫ་མཁན་གྱི་ལག་པའི་བྱ་བ་བཤོལ་ཞིང་དེའི་འབྲས་བུ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཐོབ་ ཏུ་ཟིན་ཀྱང་སྔར་འདུས་བྱས་པའི་དབང་གིས་འཁོར་ལོ་འཁོར་བ་ཉིད་དོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཟད་ཅིང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུས་སྒྱུ་མས་སྤྲུལ་པའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་མཛད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་བྱེད་འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བུའི་བུད་ཤིང་དག་ནི་བསྲེགས་གྱུར་ཅིག་།བདག་གཞན་བྱེ་བྲག་ཡུལ་རྣམས་དྲུངས་ཕྱུང་གང་ཡིན་དེ་ལ་ཉེས་པ་འབྱུང་བ་མིན། །ཉེས་པ་མེད་ཀྱང་བློ་བཟང་སྒྱུ་མའི་མི་ནི་རིག་སྔགས་ལྟ་བུའི་སྙིང་རྗེ་དང་། །སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ དབང་གིས་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པ་བཞིན་དུ་ལས་ལ་སྐུལ་བར་བྱེད།།ཅེས་བཤད་པའོ། །དེ་ནས་འདིར་འདི་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། རིམ་པ་ལྔ་པ་བསྒོམ་པ་འདིར་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལྔའི་དབང་དུ་བྱས་སམ། འོན་ཏེ་གཅིག་གི་ཡིན། འདི་ལྟར་རིམ་པ་རེ་རེ་ཞིང་འོད་གསལ་བའི་འབྲས་བུ་བཤད་ པས་དོན་བྱས་ཟིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་ལྔ་ཡིན་པའི་དགོས་པ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ།།འོན་ཏེ་གཅིག་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་རིམ་པ་གཅིག་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རིམ་པ་གཞན་གྱི་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། འདིར་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་གཅིག་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ ལྟར་ངག་དང་སེམས་དང་ལུས་དང་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དག་པར་བྱེད་པའམ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་ལྔ་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཤིན་ཏུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་གྱི་གཅིག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文: 為趣近天等的意業是內正安住,因此佛世尊於一切起、坐、臥、行等威儀中唯是等持,如是獲得雙運次第的瑜伽士亦復如是,故無相違。 由先前所攝受的大悲與願力,為利眾生而作教化、成熟等事業,如陶輪無功用而轉。如陶師雖停止手作,獲得瓶等相,然由先前造作力而輪仍旋轉。如是,雖已滅盡煩惱障、所知障等而獲得真如,然由往昔願力,如幻化人般作種種佛事。如說: “能生一切過失薩迦耶見薪當燒盡, 拔除自他差別境者彼無過失生, 無過善慧如幻人以明咒喻悲, 由昔願力如輪相而驅使諸業。” 然後此處應當觀察:修此五次第是就五瑜伽士而言,還是一人?如是,由於每一次第皆說光明果,已成辦義利,故確有五瑜伽士的必要。若是一人,則以一次第獲得真如,其他次第有何必要? 對此當說:此是唯就一瑜伽士而言。如是,清凈語、心、身、世俗、勝義,或金剛唸誦等五次第階段時極為圓滿,非於一者。

།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་དོན་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། རིམ་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མས་ཁྱད་ པར་དུ་འཕགས་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།གཞན་དུ་ན་ལྕགས་ཀྱི་དབྱིག་པ་ལྟ་བུ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པའམ་གཞན་ཡང་རུང་གཅིག་པུ་ལ་རིམ་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་རུང་བར་འགྱུར། འོན་ཏེ་རང་གི་རིགས་ལ་ལྟོས་ནས་དེའི་རིག་པ་ཉིད་བརྗོད་པ་ཡིན་ན་ནི། དེའི་ཚེ་རིམ་པ་མ་ཡིན་ལ་དབྱེ་བ་ བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།ཇི་སྐད་དུ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་སྐུའི་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་རྣམས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་གཅིག་ཁོ་ན་རིམ་གྱིས་རིམ་གྱིས་གོམས་པར་བྱེད་པས་ན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ ཐོབ་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ།རྩ་བའི་རྒྱུད་ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་བསྒོམ་པ་ལྷུར་ལེན་པའི་སྒྲུབ་པ་པོའི་གཅིག་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ནི་ལེའུ་སོ་སོ་ལ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ནི་རྒྱུད་སྣ་ ཚོགས་པའི་ཕྱིར་ཙནྡན་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་གང་ཟག་གི་དབྱེ་བ་ནི་རིགས་ཤིང་དེའི་དབྱེ་བས་བཤད་པའི་དབྱེ་བ་ནི་རིགས་ཏེ།རིམ་པས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་རིམ་པ་རེ་རེ་ཞིང་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་ཏོ་ཞེས་གང་སྨྲ་བ་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་གྱི།མངོན་དུ་བྱ་བ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དེ་རྫོགས་ནས་ད་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་རྩོམ་པའི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར། བསྟན་བཅོས་དག་ནི་ཐམས་ཅད་དམ། ། བྱ་བ་ཅུང་ཟད་འགའ་ཞིག་ལ། །རྗོད་བྱེད་མེད་ན་འཇིག་རྟེན་དག་།དམུས་ལོང་ལྐུགས་པ་བཞིན་དུ་འགྱུར། །ཞེས་གང་བཤད་པའོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་བསྟན་བཅོས་ནི་བྱ་རོག་གི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འབྲེལ་པ་དང་ནི་རྗེས་མཐུན་ཐབས། །སྐྱེས བུའི་དོན་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་པ།།ཡོངས་བརྟགས་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཚིག་།དེ་ལས་གཞན་པ་དབང་བྱས་མིན། །ཞེས་ཀྱང་བཤད་དོ།

我來為您翻譯這段藏文: 因此,“次第”之名具有意義,因為以後后次第獲得殊勝地位。否則,如鐵杵般,無論是金剛唸誦次第或其他,單一如何成為次第?若說就自類而言說其分類,則彼時非次第而是分類,如前所說:“金剛唸誦以身唸誦等分類有十一種,其他亦復如是”等。 因此,唯一瑜伽士漸次修習,現前獲得大金剛持果位,如根本續第十八品所說修習者是一人。彼中無各品修習者,因為唯就一人而言。 由於有情界種性各異,如栴檀等差別的補特伽羅分類是合理的,以彼分類而說的分類是合理的,然而次第所得真如的分類是不合理的。 又所說每一次第皆說光明真如者,是為顯示真如差別之義,現證唯是雙運次第,故無過失。 彼竟,今當說造論等,如說: “一切諸論典, 或少許事業, 若無能詮說, 世間如盲啞。” 無所詮論典如烏鴉聲等無義,又說: “相屬及隨順, 成辦士夫利, 遍觀所制語, 此外非所制。”

།འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཚིག་དག་ནི་སེའུ་བཅུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བཞིན་དུ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འབྲེལ་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། །གང་ཕྱིར་འབྲེལ་ པ་བསྙད་པ་ལས།།ཉན་པ་པོ་ནི་འཇུག་པར་འགྲུབ། །དེ་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །ཐོག་མར་འབྲེལ་པ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་ཀྱང་བཤད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགོས་པ་མེད་པའི་བསྟན་བཅོས་ནི་བྱ་རོག་གི་སོ་བརྟག་པ་དང་འདྲ་བར་བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། བསྟན་བཅོས་དག་ ནི་ཐམས་ཅད་དམ།།ལས་ནི་ཅུང་ཟད་འགའ་ཞིག་གི་།ཇི་སྲིད་དགོས་པ་མ་བརྗོད་པ། །དེ་སྲིད་སུ་ཞིག་ལེན་པར་འགྱུར། །ཞེས་ཀྱང་བཤད་དོ། །གཞན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་དགོས་པའི་དགོས་པ་གདོན་མི་ཟ་བར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟར་ཚད་མ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ ཏེ་འཇུག་པར་བྱེད་པར་སྣང་བ་དང་།དོན་བྱེད་པར་སྣང་བའོ། །དེ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པར་སྣང་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་སྟེ། མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ལ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་ངོ་། །དེ་ལས་དུས་ཕྱིས་ངེས་པའི་ཤེས་པ་འབྱུང་ཞིང་དེ་ལས་དྲན་པ་དྲན་པ་ལས་མངོན་པར་འདོད་པ་དེ་ ལས་ཐ་སྙད་དེ་ལས་དོན་ཐོབ་པ་ན་བསྲེག་པ་དང་འཚེད་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་དངོས་སུ་དོན་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ།དེ་ནི་དོན་བྱེད་པར་སྣང་བའི་ཚད་མའོ། །དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་ཐོས་པ་དང་། བསམ་པ་དང་། བསྒོམ་པའི་རིམ་གྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་པས་ རང་གི་དོན་བྱས་ཏེ།འཇུག་པར་བྱེད་པ་སྣང་བའི་དགོས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་གཞན་དག་ཀྱང་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དོན་བྱེད་པར་སྣང་བའི་དགོས་པའི་དགོས་པ་ཐོབ་བོ། །མེ་དང་ཕྲད་པ་ན་གྲང་བ་སེལ་བ་བཞིན་དུ་དོན་བྱེད་པར་སྣང་བ་རང་གི་དོན་ཁོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར་བ་ཡིན་ནམ་ ཞེ་ན།དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་གཞན་གྱི་དོན་གཙོ་བོར་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་རང་གི་དོན་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་གཙོ་བོ་ཉིད་དུ་མི་འདོད་དོ། །རང་གི་དོན་ནི་ཡན་ལག་ཙམ་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་གཅིག་ཙམ་གྱི་ཆེད་དུ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ རྣམས་ནི་བསྐལ་པར་ཡང་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་མྱང་བར་བྱེད་དེ།གལ་ཏེ་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རུ། །དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ཡིས། །སེམས་ཅན་གཅིག་ཙམ་ཡོངས་སུ་སྨིན་བགྱིད་ཀྱང་། །འོན་ཀྱང་སྐྱོ་བ་དག་ནི་མེད་པར་ཤོག་།ཅེས་གང་གསུངས་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文: 無關聯語句如”十猴”等語無義,又說: “應說其關聯, 由說關聯故, 聽者得趣入, 是故諸論典, 首當說關聯。” 如是,無目的論典如觀察烏鴉牙般不應取受,又說: “一切諸論典, 或少許事業, 乃至未說義, 誰人肯受持?” 為成辦他利,必須說明目的之目的。如是,量有二種:趣入顯現與作用顯現。其中趣入顯現是無分別,即眼等根顯現青等。從彼後生決定智,從彼生憶念,從憶念生希求,從彼生言說,從彼獲得義時,燒煮等事物的自性直接成為有義,此是作用顯現量。 如是,以聞思修次第觀察論典,成辦自利,獲得趣入顯現之目的。然後攝受他人,故獲得作用顯現之目的之目的。 若問:如遇火除寒,作用顯現何不唯是自利? 答:此不應理,因為彼等主要成辦他利。菩薩不許自利為主。自利僅是支分,故菩薩為一眾生亦于劫中受地獄苦,如說: “縱使無量劫, 當受地獄苦, 僅熟一有情, 亦愿無厭倦。”

། རིམ་པ་ལྔ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདི་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །འབྲེལ་པ་ནི་རྗོད་པ་དང་། བརྗོད་པར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་དམ། །ཚིག་དང་དོན་གྱི་མཚན་ཉིད་དམ། །ཐབས་དང་ཐབས་ལས་བྱུང་བའི མཚན་ཉིད་དམ།།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འབྲེལ་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་། ལྷ་མོ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ལྷ་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། མིའོ། །དེ་ལ་རླབས་མེད་པའི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ དྲི་མ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཉ་མི་འགུལ་བའི་མཚོ་ལྟར་མི་གཡོ་བའི་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཞུགས་པར་གྱུར་ཏེ།སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་དང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དག་གིས་བསྐུལ་བར་གྱུར་པ་དེས་འོད་གསལ་བ་ལས་སྐད་ཅིག་གིས་ རང་བདག་ཉིད་འཇའ་ཚོན་བཞིན་སྤྲོས་སོ།།དེ་ནས་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གི་རིགས་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་དེའི་ཆོས་དང་མཚུངས་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་པོ་རྣམ་པར་སྤྲོས་ནས། དེ་རྣམས་ཀྱི་དབུས་སུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ དུ་བཞུགས་ཏེ།མ་འོངས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུངས་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འབྲེལ་པའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་སེམས་ཅན་འབའ་ཞིག་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་དོན་དུ་ལྷ་མོ་བཞི་རྣམས་སྤྲོས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིང་ཞུས་པ་ལ་ སོགས་པར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྷ་མོའི་འབྲེལ་པའོ།།དེའི་རྗེས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སྤྲོས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འབྲེལ་པའོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཞུས་པ་ལ་སོགས་པར་གསུངས་པ་ནི་ལྷའི་འབྲེལ་པའོ། །ལྷ་ དང་ཀླུ་དང་དྲང་སྲོང་གི་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི་ལྷ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་པའོ།།གསལ་རྒྱལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་ནི་མིའི་འོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁ་ཅིག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་གསུངས་ཤིང་། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ལྷ་མོ་རྣམས་ ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱུད་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་རོ།

我來為您翻譯這段藏文: 此《五次第論》是能詮。所詮是金剛唸誦等修習次第。關聯是能詮所詮相,或詞義相,或方便所生相,或因果事相。 此關聯有六種:如來、天女、菩薩、天、非天、人。 其中,如無波大海般離一切分別垢染的世尊大金剛持,如不動之魚池般入于不動光明真如金剛三摩地,由昔願力與大悲所驅使,從光明中剎那如彩虹般顯現自身。 然後為凈化貪嗔癡種性諸有情,顯現與彼法相應法性的五如來,彼等中央以壇城主尊形相而住,為攝受未來有情而說真如,此是如來關聯。 其後,唯為攝受貪慾種性有情而顯現四天女,於法界問等中所說真如,此是天女關聯。 其後顯現諸菩薩,所說真如是菩薩關聯。 帝釋問等所說是天關聯。 以天、龍、仙為主所說是天非天關聯。 對勝光等說法是人關聯。 如是,有說:世尊說與諸如來,彼等復說與諸天女等,是傳承。

།འདིར་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཞུ་བ་པོ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ། དེ་ལས་བཏུས་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཡང་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་དང་དོན་དག་ ལས་དངོས་སུ་འབྲེལ་པ་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་།འོན་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བྱས་པ་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་དུ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དཔྱད་ཟིན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་། བེམས་པོ་བེམས་མིན་རྟེན་སྒོ་ནས། །འབྲེལ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ འདོད།།སྒྲ་དང་དོན་འབྲེལ་བེམས་པོ་སྟེ། །ཉན་དང་འཆད་པ་དེ་ལས་གཞན། །བརྒྱུད་པའི་རིམ་པ་འོང་བ་ལས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་སོགས་དབྱེ་བ་ཡིས། །གཉིས་པ་རྣམ་པ་དྲུག་ཡིན་པར། །བློ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་ གོ།།དགོས་པ་ནི་རིམ་པ་ལྔ་ཐོབ་པ་ཉིད་དང་། བསམ་པ་ཉིད་དང་། བསྒོམ་པ་ཉིད་བྱས་ལ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་བདག་ཉིད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་བྱ་བ་ནི་གང་ཡིན་པའོ། །དགོས་པའི་དགོས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་རིམ་པ་དེ་རྣམས་བསྟན་ པའི་སྒོ་ནས་སམ།འོད་ཟེར་སྤྲོ་བའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་བྱེད་པ་སྟེ། དེས་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་པོ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཐོག་མར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་། དགོས་པ་དང་གཉིས་ཁོ་ན་རྗོད་པར་བྱེད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་རེ་ཞིག་རྗོད་པར་ བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ།སྒྲ་མེད་ན་བསྟན་བཅོས་ཉིད་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡང་འབྲེལ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཐབས་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ན་བརྗོད་པར་བྱའོ། །སྒྲའི་དགོས་པ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་སྟོན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་དེ་ཉིད་མ་ ཡིན་པར་འགྱུར་རོ།།དགོས་པའི་དགོས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །སྒྲ་དང་དོན་དག་གི་འབྲེལ་པ་ནི་མ་བརྗོད་ཀྱང་དོན་གྱིས་གོ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། འདི་ལྟར་ཚིག་ཚད་མ་ཡིན་པ་ལས་ཇི་ལྟར་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པ་ཡིན། ངེས་པ་མེད་པ་ ལ་བློ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་འཇུག་པར་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན།བདེན་ཏེ་རེ་ཞིག་ཚིག་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེའོ། །ཐེ་ཚོམ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་ཏེ། དོན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་དང་། དོན་མ་ཡིན་པའི་ཐེ་ཚོམ་དང་། དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པའི་ཐེ་ཚོམ་མོ།

我來為您翻譯這段藏文: 此處是如來關聯,因吉祥密集續的請問者是諸如來,從彼所攝論亦是彼性,雖于聲義無直接關聯,然有分別識所作,諸智者已觀察一切。如是此中亦云: “依止有色無色門, 關聯許有二種別, 聲義關聯是有色, 聞說二者是餘者, 由傳承次第生故, 如來等類差別分, 第二分為六種類, 具慧諸人如是說。” 此是總攝偈頌。 目的是獲得、思維、修習五次第,以金剛唸誦等次第使自身成為吉祥大金剛持相。目的之目的是以教示彼等次第或放光瑜伽令一切有情界成為大金剛持事業,此說明能詮等五種。 有說論典開首唯說所詮與目的二者。如是,能詮非另說,因無聲則無論典。所詮亦唯說具關聯隨順方便者。聲之目的唯是顯示所詮,否則非彼。目的之目的如前。聲義關聯雖未說,當知由義可解。 若問:如何能知?如是,由語是量,如何決定關聯等?于不決定前行心趣入亦不應理,因成太過。 答:誠然,首先於語生疑。疑亦三種:義疑、非義疑、義非義疑。

།དེ་ལ་དོན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་ནི་དཔེར་ན་ས་ འོག་ན་ཡོད་པའི་གཏེར་རྐོ་བ་ལྟ་བུའོ།།དོན་མ་ཡིན་པའི་ཐེ་ཚོམ་ནི་ཆུ་ཀླུང་དྲག་པོ་ལ་ལག་པས་རྒལ་བའོ། །དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པའི་ཐེ་ཚོམ་ནི་དཔེར་ན་རོ་ལངས་བསྒྲུབས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། །དོན་མ་ཡིན་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི་ལྡོག་པའི་ ཡན་ལག་ཡིན་ནོ།།དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡང་ལྡོག་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་ལ་འཇུག་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ལ་དུས་ཕྱིས་ཞུགས་པར་གྱུར་པ་ན་ཐར་པའི་ལམ་བསྒྲུབས་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པས་ཉེས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །ད་ནི་གང་ ཟག་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ།རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདི་ལ་དབང་བྱེད་པའི་གང་ཟག་དུ་ཞེ་ན། ལྔ་སྟེ། ལྔ་པོ་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུ་དང་། ཙནྡན་ལྟ་བུ་དང་། པདྨ་ལྟ་བུ་དང་། ཨུཏྤལ་ལྟ་བུ་དང་། པདྨ་དཀར་པོ་ལྟ་བུ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་རྨོངས་པའི་རིགས་ཅན་ནི། །ཙནྡན་ལྟ་བུའོ། ། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ནི་ཨུཏྤལ་ལྟ་བུའོ། །དབང་པོ་འབྲིང་པོ་ནི་པདྨ་དཀར་པོ་ལྟ་བུའོ། །དབང་པོ་རྣོན་པོ་ནི་པདྨ་ལྟ་བུའོ། །དབང་པོ་རྣོན་པའི་ཡང་རྣོན་པོ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་ཟག་བཞི་ནི་ཚོགས་ཀྱི་བཤད་པའི་སྣོད་ཡིན་ཞིང་། གཅིག་ནི་སློབ་མ་ལ་བཤད་པའི་སྣོད་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ནི ཉན་པ་པོ་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་དེ།འདི་ལྟ་སྟེ། མི་ཤེས་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང་། ལོག་པར་རྟོགས་པ་དང་། ངེས་པའི་བློ་ཅན་དག་གོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མི་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྡོ་བ་ལྟ་བུའི་བློ་ཅན་དང་། ཤེས་པར་འདོད་པའོ། །དེ་ལ་རྡོ་བ་ལྟ་བུའི་བློ་ཅན་ནི་དོན་དུ་མི་གཉེར་བ་སྟེ་ ཡིད་ཆེས་པར་མི་འདོད་པས་ནི་དོར་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།ཤེས་པར་འདོད་པའི་མི་ཤེས་པ་ནི་ཕ་རོལ་པོས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལ་ཉན་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ་དེ་ནི་བླང་བར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྨོངས་པའི་དངོས་པོ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རིམ་གྱིས་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དོན་དུ་ གཉེར་བ་དང་དོན་དུ་མི་གཉེར་བའོ།།དེ་ལ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བའི་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་ཐབས་གང་གིས་ཀྱང་གཟུང་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་ནི་དོར་བར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文: 其中義疑如掘地下寶藏。非義疑如以手渡急流。義非義疑如修成起尸。 其中於義生疑是趣入支分。于非義生疑是退轉支分。于義非義生疑亦是退轉支分,故於疑不應趣入,后時趣入時修成解脫道而現證真如,故全無過失。 今當觀察補特伽羅。問:此論所攝補特伽羅有幾種? 答:有五。何為五?當說:如寶者、如栴檀者、如蓮花者、如青蓮者、如白蓮者。 其中癡種性如栴檀。鈍根如青蓮。中根如白蓮。利根如蓮花。最利根如寶。故四種補特伽羅是眾說法器,一種是對弟子說法器。 有說聽者有四種:不知、疑惑、邪解、決定解者。 不知有二:如石心者與欲知者。其中如石心者不求義利,不欲信受,故應捨棄。欲知之不知者是聽聞他人教示者,此唯應攝受。其愚癡事由論典次第而退。 疑惑有二:求義與不求義。其中不求義疑惑自性者以任何方便亦不能攝受,故唯應捨棄。

།དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི་ཚད་མ་ཉེ་བར་དགོད་པ་སྔོན་དུ་སོང་བས་ཐེ་ཚོམ་བཟློག་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ཚད་མ་དང་ ལྡན་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་རྣམ་པར་དགོད་པར་བྱའོ།།ལོག་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ལྟ་བ་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། མི་ཤེས་པ་དང་། ཤེས་པར་འདོད་པ་དང་། ཤེས་པའོ། །དེ་ལ་མི་ཤེས་པའི་བློའི་བྱེ་བྲག་མ་སྐྱེས་པའི་རྨོངས་པ་ཡིན་ལ། རིགས་ པ་དང་ལུང་དག་གིས་ཡིད་ཆེས་པར་མི་འདོད་པ་དེ་ནི་རྡོ་བ་ལྟ་བུ་ལས་བྱེ་བྲག་མེད་པས་དོར་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ།ལས་ལ་ཆགས་པའི་མི་ཤེས་པའི། །བློ་ཡི་བྱེ་བྲག་བསྐྱེད་བྱ་མིན། །ཞེས་གང་བཤད་པའོ། །ཤེས་པར་འདོད་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོན་དུ་གཉེར་བའོ། ། དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་གལ་ཏེ་ཡིད་ཆེས་པར་མི་བྱེད་ན། དེ་ལྟ་ན་དོར་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཐེ་ཚོམ་བདག་ཉིད་ཉམས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གང་བཤད་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདོད་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཚད་མ་དང་མི་ལྡན་པ་དང་ཚད་མ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལ་ཚད་མ་དང་མི་ལྡན་པ་གང་ཞེ་ན། གང་ཞིག་རིགས་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་གཞན་གྱིས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཙམ་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁས་ལེན་པ་སྟེ། འོན་ཀྱང་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་བརྩད་པའི་གནས་མ་ཡིན་ཞིང་། འདི་ལྟར་དེའི་ཐེ་ཚོམ་ནི་མྱུར་དུ་བསལ་བར་ནུས་སོ། །གལ་ཏེ་ཚད་མ་དང་ལྡན་པ་ཡིན ན་དེ་ནི་གསུམ་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བར་བགྲང་ངོ་།།རེ་ཞིག་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པ་དང་། ཞི་བ་པ་དང་། གྲངས་ཅན་པ་དང་། རིགས་པ་པ་དང་། བྱེ་བྲག་པ་དང་། མཆོད་འོས་པ་དང་། དཔྱོད་པ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་ པ་ཚད་མ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པར་སྨྲ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ།གང་ལ་མངོན་སུམ་ལས་མ་གཏོགས་པར་ཚད་མ་གཞན་མེད་པ་དེ་ནི་སུན་དབྱུང་བར་བྱ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མ་མི་འདོད་ཅིང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མེད་པར་སེམས་པ་ཐར་ པ་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པའི་རང་གི་ངེས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ན་འདི་སྐད་དུ།རུས་པ་ཐལ་བ་བཞིན་སོང་ནས། །སླར་འཚོ་བ་ནི་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་ཟེར་རོ།

我來為您翻譯這段藏文: 求義之疑惑以安立量為前行而遣除疑惑,當安立於具正量論典。 邪解者是顛倒見者,彼亦三種:不知、欲知、已知。其中不知之心差別未生是愚癡,不欲信受理教者如石無別,故應捨棄,如說:“于業貪著不知者,不應生起心差別。” 欲知有二:疑惑與求真實義。其中疑惑若不信受,則應捨棄,如說:“疑惑自性當損壞。” 求真實義亦二種:不具量者與具量者。其中何為不具量?謂不觀察理而僅由他教示而許真實義者。然于諸有論者中最勝者非諍論處,如是其疑能速斷除。若具量者,則數為第三知者。 首先,彼是順世外道、寂靜論者、數論師、正理師、勝論師、應供論者、察察論者等任一。其中順世外道以具量故唯說無,除現量外無餘量者成為破斥處。如是不許比量等量,認為無後世,隨順解脫背離之自定,如是說道:“骨成灰塵已,何能復還生?”

།དེ་སྐད་དུ་སྨྲ་བའི་རྒོལ་བ་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་མངོན་པར་བརྩོན་པའི་མཁས་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་ཞེན་པས་གནོད་པ་བརྗོད་ ཟིན་མོད་ཀྱི།འོན་ཀྱང་བཤད་པའི་རིམ་པ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གི་སྒོ་ནས་ཚིག་ཅུང་ཟད་ཅིག་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་སྔགས་དང་རྒྱུད་དང་བསྟན་བཅོས་ལ་སྤྱོད་པའི་ཡིད་ཅན་དེ་ནི་ཆུ་གཙང་མ་ཤིན་ཏུ་དྲི་མ་མེད་པ་བླངས་ནས་ནང་པར་གདོང་བཀྲུ་བ་དང་། ཟས་ཟ་བའི་སྔོན་དང་ཕྱིས་ ཀྱི་དུས་སུ་ལག་པ་བཀྲུ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་ག་བྱེད་པ་ཁོ་ནའོ།།ཅི་སྟེ་གལ་ཏེ་དྲི་མའི་འདམ་གྱིས་ཉེས་པ་ཉེ་བར་བསལ་བའི་ཕྱིར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། གདོང་དང་ལག་པའི་དྲི་མ་མཆིལ་མས་བྱུགས་པ་དང་སྐྲ་ལ་ཕྱིས་པས་བསལ་བར་མི་ནུས་སམ། གལ་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་ཡིན་ཞེ་ན། སྐྱེ་བོ་མ་ལུས་པའི་ བཞད་གད་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོས་སྨད་པར་གྱུར་པ་མི་འདོད་པའི་སྤྱོད་པའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་སྨོད་པ་ཁྱོད་ལས་ངེས་པར་དད་པར་བྱ་བ་གཞན་སུ་ཞིག་ཡོད།དེ་ནས་གལ་ཏེ་ཁོ་བོས་འཇིག་རྟེན་དང་མཐུན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཙང་སྦྲ་སྤྱོད་དོ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་ནི་ བསྟན་བཅོས་པ་དང་བསྟན་བཅོས་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ།།དེ་ལ་བསྟན་བཅོས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་ཅིང་། བསྟན་བཅོས་མ་ཡིན་པ་ནི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཁོ་ནར་སྣང་སྟེ། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་གང་ནས་སོང་དེ་ལམ། །ཞེས་གང་སྨྲ་བའོ། །དེ་ནས་གལ་ཏེ་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་འབད་པ་ བྱེད་དོ་ཞེ་ན་འབྲེལ་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ།གདོང་དང་ལག་པ་དང་རྐང་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ལེགས་པར་བྱས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན། དེ་ལས་གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་འདུ་བ་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཉེ་བར་གནས་པ་དང་། སེམས་འཕེལ་བའི་ཁྱད་པར་ནི་རྒྱུ་ ཡིན་ཞེ་ན།འོ་ན་འདི་ནི་བཞད་གད་དུ་མི་བྱ་སྟེ། ཁྱོད་ནི་ཁོ་བོའི་གྲུབ་པའི་མཐའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་གལ་ཏེ་ཡིད་ཁས་ལེན་ན་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ནི་འབྱུང་བ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཡིད་ནི་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་འབྱུང་བ་རྣམས་བེམས་པོ་ཉིད་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་དག་གཅིག་ལ་གཅིག་བཞིན་ཚོར་བར་བྱ་བ་དང་ཚོར་བ་པོ་དང་ཚོར་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ།

我來為您翻譯這段藏文: 對如是說的論敵,雖其他極為精進的智者已以執著說害,然仍當如說次第以某些門而略說幾句。如是行持咒、續、論典者,取極清凈無垢水而晨朝洗面,食前食后洗手等儀軌。 若說為除垢泥過失而作,以唾涂面手之垢,以擦頭髮不能除耶?若說正是如此,則成一切人嘲笑因,非理所作,大士所呵,不欲行持所轉,除你這可訶者外誰更當信? 若說我為隨順世間而行清凈,世間有二:論典者與非論典者。其中論典者趣入論典,非論典者唯隨行,如說:“大士所往即是道。” 若說為生意樂而如是勤作,有何關聯?如何于面手足等善作能生意樂?若說外事為因之聚于身根等近住及心增長差別是因,則此不應嘲笑,你將依止我宗派。 若說若許意則成過失,我等除大種外無意,則大種是無情故,如瓶毯互為所感、能感、無感。

།འོན་ཏེ་ལུས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་འབྱུང་བ་རྣམས་ལ་ཚོར་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་མིང་གཞན་གྱིས་ཡིད་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཁོ་བོ་ནི་ལུས་ཀྱི་འབྱུང་བ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་རིག་པ་ ཁས་མི་ལེན་ཏེ།འོན་ཀྱང་དེ་དག་རིག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། ཤི་བའི་ལུས་ལ་ནི་ཚོགས་པ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་རླུང་དང་མེ་དག་མེད་པར་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་ལུས་ལ་ཡོད་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ནི་དབང་པོས་འདིའོ་སྙམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་རུང་ངོ་། །དེ་ནི་ རང་རིག་པས་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་ཡང་མི་ནུས་སོ།།དངོས་པོ་གཅིག་ནི་ཚད་མ་ཐ་དད་པས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་འདིའོ་ཞེས་སྣང་བའི་ཕྱིར་བུམ་པ་ནི་ཆ་འགའ་ཞིག་གིས་རང་རིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ལ་དེ་དང་མི་མཐུན་པར་ངའོ་སྙམ་དུ་སྣང་བ་ནི་རང་རིག་པའོ། །དངོས་ པོ་ཉིད་དང་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དག་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཡང་ཚད་མ་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པ་མ་ཡིན་ནམ།འདི་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མའི་ཡུལ་དུ་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདྲ་བ་གཞན་དང་གཞན་འབྱུང་ བ་མཐོང་བའི་འཁྲུལ་པས་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་བརྟན་པ་ཡིན་པར་སེམས་པ་ན་ཐ་དད་པར་མ་རྟོགས་པར་དངོས་པོ་བརྟན་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ།།འདི་ལ་ནི་གང་གིས་ཡུལ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ལ་རྟོགས་པ་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བའི་འཁྲུལ་པ་ འགའ་ཡང་མེད་དོ།།སྔོན་གྱི་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པ་དག་འབྲུ་ངེས་པ་དང་ཕབས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་ཆང་ལ་དུས་ཀྱི་འགྱུར་བ་མྱོས་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ། ཁུ་བ་དང་ཁྲག་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་དང་འདྲེས་པར་གྱུར་པའི་འབྱུང་བ་རྣམས་ལ་སེམས་ཀྱི་ནུས་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་ སྨྲ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།དེ་རྣམས་ནུས་པ་དེ་ཐ་དད་དམ་འོན་ཏེ་ཐ་མི་དད། ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་འབྲེལ་པ་ཅི་ཡོད་གལ་ཏེ་འདུ་བའོ་ཞེ་ན། མི་རུང་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་དེ་ཡང་འདིའོ་ཞེས་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་སྔར་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །ཆང་གི་ནུས་པ་ བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དཔེ་ཡང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་ཏེ།ཆང་གི་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅིག་ཅར་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་བརྟགས་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文: 若說身體自性諸大種有感受,則以異名許意矣。若說我不許除身大種外的覺知,然彼等是覺知自性,死身因聚不全故無風火而非如是,則如身中色等,心不應為根所領受為”此”。 亦不能說是自證所取。一事不應為異量所知,因一切顯為”此”故,瓶非以某分自證,與彼相違顯為”我”者是自證。 若說實性與剎那性雖是其性,汝豈不許為異量境耶?此亦應爾。答:此非真實,彼等是現量一境性。由見異異相似生之錯亂,于諸事思為常時,未了別異而說事常者,唯是由比量信解而已。此中全無令無異境成異解之錯亂。 昔諸順世外道說如定量穀麥、酵母等為因之酒,由時變生醉力,如是精血等事和合諸大種生心力者,當如是說:彼等力是異耶非異?若異,彼等有何”彼”之關聯?若說是和合,不應理,如是彼亦應成所緣為”此”,如前已說。酒力之喻亦不相順,所謂酒力因不頓時可得故唯是假立。

།གང་གི་ཆང་གི་རྫས་མ་མྱངས་པར་མཐོང་བ་ཙམ་དེའི་ཚེ་ནི་མྱོས་པའི་ནུས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེའི་ཚེ་ནི་ ཆང་གི་རྫས་ལུས་ཀྱི་ནང་དུ་ཞུ་བའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་སོ།།དེ་མ་ཞུ་ན་ནི་ལུས་ཀྱི་ནང་དུ་མྱོས་པའི་ནུས་པ་སྐྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་དེ་དག་གི་ཕྱོགས་ལ་ནི་ལུས་ཀྱི་འབྱུང་བ་དམིགས་པའི་ཚེ་ན་སེམས་མི་དམིགས་ཤིང་སེམས་དམིགས་པའི་ཚེ་ན་དེ་མི་དམིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ དམིགས་པར་ཡང་འདོད་དོ།།གང་དག་གང་ཁོ་ན་ལས་ལུས་འབྱུང་བ་དེ་ཁོ་ན་ལས་སེམས་འབྱུང་བས་རྒྱུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོར་གནས་པའི་ལུས་དང་སེམས་དག་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལས་མ་བྱུང་བ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་རྣམ་པ་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་ ཤེས་པ་ཁས་བླངས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ།།ལུས་འཇིག་པ་ན་དེ་ཡང་འཇིག་པར་ནི་མི་རུང་སྟེ། འཁར་གཞོང་འཇིག་པ་ན་རྒྱ་ཤུག་གི་འབྲས་བུ་འཇིག་པར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རྟེན་འཇིག་པ་ན་བརྟེན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཞིང་ལུས་ཅན་དང་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་དག་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་པོའི་དངོས་པོར་ཡང་ མི་རུང་ངོ་།།སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་དང་ནས་ཀྱི་མྱུ་གུ་དག་རང་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་དག་གི་རྒྱུ་ཡང་གཅིག་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ན་ལུས་འཇིག་པ་ན་དེ་འཇིག་པར་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོའི་དབང་གིས་བྱས་པའི་མཐུ་ལས་ སྲོག་དང་ལུས་ཡོངས་སུ་གཡོ་བ་འབྱུང་ངོ་།།འཇིག་པའི་ཚེ་ན་ནི་གང་གི་ཚེ་དེ་གཟུང་བར་བྱ་བ་དེ་དག་འདོར་བར་བྱེད་པ་ན་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་ལུས་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་མ་མཐོང་བ་ལས་འཇིག་རྟེན་ན་ཤིའོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་ཤིང་། དེས་ཟིན་པས་སྲོག་ཡོངས་སུ་གཡོ་བ་དེ་ཡོངས་སུ་གཡོ་བ་ ལས་ལུས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བར་དམིགས་པ་ལས་འཇིག་རྟེན་དག་འདི་ནི་གསོན་ནོ་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་བྱེད་པ་པས་འབྱུང་བ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་རིག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་གི་ཚོགས་ཡོད་དོ།

我來為您翻譯這段藏文: 未嘗酒物僅見時不能領受醉力。當領受時,酒物已於身內融化故不可得。若未融化,則不能于身內生醉力。如是彼等宗中,見身大種時不見心,見心時不見彼,然亦許彼等可得。 若謂由彼生身,亦由彼生心,因緣相同故,住于所依能依事之身心,許非從後世來者,彼等亦唯許異類識。 身壞時彼亦壞不應理,如碗壞時未見棗果壞故,所依壞時能依非如是,有身無身亦不應為所依能依事。 稻芽麥芽自性異者,因亦不應為一。若說世間見身壞時彼亦壞,不然,由執取事力所作威力而生命身動搖。 死時,當舍彼等所取時,由不見其因相之身等作用,世間知為死亡,由彼執持命動搖,由動搖故身亦如是可得,世間安立此為活命,故有除大種外具覺知自性之六識聚。

།གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན། ཅིའི་ཕྱིར་སྲོག་ལ་སོགས་པ་འདོར་བར་བྱེད་ཅེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་གྱི་སྲིད་པའི་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱིས་དབང་དུ་བྱས་ཤིང་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་ལེགས་པར་བྱས་པ་དང་ཉེས་པར་བྱས་པའི་རྣམ་གྲངས་གཞན ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་མཐུས་བདེ་འགྲོ་དང་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སར་སྐྱེ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དང་།བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་ཆགས་པའི་དྲི་མ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ལྟོས་པ་མེད་ཅིང་ངང་ལ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ངོ་བོ་གཉུག་མ་ནུབ་པར་གྱུར་པ་ཕྲ་ བའི་གཟུགས་ཅན་དབང་པོའི་ཚོགས་མ་ལུས་པ་དང་ལྡན་པའི་དྲི་ཟ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན་སྲིད་པ་བར་མའི་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་གནས་ནས་སྐྱེ་གནས་གཞན་དག་ཏུ་འཁྱམ་པ་འདི་ཉིད་འཁོར་བ་ཡིན་ཏེ།འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་དྲི་བཅས་སེམས། །འཁོར་བ་ཡིན་ཏེ་དེས་དབེན་པ། །རྒྱལ་བ་སྒྲིབ་ པ་སྤངས་པ་ཡིས།།མདོར་ན་ཐར་པ་ཡིན་པར་གསུངས། །ཞེས་གང་བཤད་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཕྲ་བར་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོས་འགྲོ་ཞིང་ལུས་སྔ་མ་སྔ་མ་བོར་ནས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ལུས་ཡོངས་སུ་ འཛིན་པ་དང་སྲོག་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་གཡོ་བ་ཡིན་ནོ།།ངེས་པར་མཐོང་བས་ཕྱུགས་ཡིན་ནོ། །ལུས་དང་ལུས་སུ་འཛག་པས་གང་ཟག་སྟེ་ལུང་དག་ལས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པར་བརྗོད་པ་དག་གིས་གསུངས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文: 若爾,為何捨命等?答:由無始時有之輪迴集諦為因之受用習氣所轉,貪嗔等煩惱及隨煩惱所轉,善作惡作等類,由法非法力于善趣地獄等處得生,樂苦相之果貪染,無所待而自性相續不斷,本性未沒,具一切細色根聚,名為”食香”之中有意,從生處至他生處漂泊,此即輪迴。如說: “貪等染污心, 是為輪迴性, 離彼勝者說, 略謂即解脫。” 是故以細微自體行,舍前前身而相續不斷行之自性,當說即是識。由執持身及執持命故為動。由決定見故為畜。由身身漏故為補特伽羅,如是等由諸教所說。

།འདི་ལྟར་སྐྱེ་བ་གཞན་ཉིད་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་རྟགས་ མཐོང་སྟེ།དེ་ལྟར་ཡང་བྱིས་པ་ཁྱེའུ་སྐྱེས་མ་ཐག་པ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཀྲེས་པ་ཟློག་པར་བྱེད་པ་སྣང་བའི་ཟས་མི་འདོད་ཅིང་མར་དང་སྦྲང་རྩི་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པ་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་དག་ཀྱང་མྱང་བར་མི་བྱེད་པ་སྐྱེ་བ་གཞན་མང་པོས་གོམས་པར་བྱས་པའི་མའི་ནུ་མའི་རོ་མྱང་བ་ཙམ་གྱིས་ བཀྲེས་པས་ལྟོ་ཞུམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་འཁྲུགས་པ་ཡུན་རིང་པོར་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ངུ་བར་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བ་དང་།དེ་ཉིད་ཀྱི་མིག་གཡའ་བར་གྱུར་པ་ལུས་ལ་གནོད་པའི་འཇིགས་པས་རང་གི་ལག་པའི་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྲུག་པར་གསལ་བར་མཐོང་བ་དང་ལ་བ་འཇམ་པོ་བཏིང་བའི་ ཁྲི་ལ་ལུས་བཞག་པ་ན་བདེ་བའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པར་མཐོང་བ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་སྤུན་རྣམས་ཀྱི་ཕ་གཅིག་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་བག་ལ་ཉལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་བྱད་པ་ཉིད་དེ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་བསྙོན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བརྗོད་པ་ན་གཞུང་མངས་ པར་འགྱུར་བས་རེ་ཞིག་ཆོག་གོ།།དེ་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྲུབ་པས་ཚད་མ་དང་ལྡན་ཞིང་ཤེས་པའི་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པ་སུན་བཏོན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞི་བ་བདག་ནི་འདི་སྐད་དུ་སྨྲ་སྟེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་དབང་ཕྱུག་དམ་པ་འདོད་པ་དང་། ཤེས་པ་དང་། བྱ་བའི་ནུས་པ་ གསུམ་གསལ་བར་བྱས་པའི་དབང་ཕྱུག་དམ་པ་དང་ལྡན་པ་རིག་པའི་ངོ་བོའི་དབང་ཕྱུག་དེ་ཉིད་འདོད་པའི་ནུས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་སྤྲོ་ཞིང་སྡུད་པར་བྱེད་པའོ།།ཚད་མའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་དེས་སྤྲུལ་པའི་དངོས་པོ་གཞན་རྣམས་རྟག་ པ་ཉིད་དུ་མི་དམིགས་ཀྱང་།འོན་ཀྱང་བྱེད་པ་པོའི་རྟག་པ་ཉིད་ནི་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གངྒཱའི་རྒྱུན་གྱི་ཆུའི་རྒྱུན་བཞིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文: 如是見有轉生他世之相。如是,初生嬰兒不欲一切人遮饑之顯現食,亦不嘗味足之酥蜜水等,僅嘗由多生串習之母乳味,即離飢餓腹癟心亂長時相續啼哭。 又見彼目癢時,因身害怖以手背揉擦分明,及置身於鋪軟毯之座時見有樂慢。如是諸兄弟雖同一父,然由宿業習氣力,善不善相為趣種種因,不能誹謗。若更說之文將太多,暫止於此。 如是由成立後世,具量而破除順世外道。寂天如是說:一切智、一切作、勝自在欲求,及明顯智、作三力之勝自在,具勝自在覺性之自在,以欲力等展收諸趣。 彼量處雖是常故,雖不見彼所化諸事為常,然作者常性不壞,如恒河流水相續。

།དུག་གི་ཤིང་གི་ས་བོན་དང་། མྱུ་གུ་དང་སྡོང་བུ་དང་ལོ་མ་དང་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ཡང་ནས་ཡང་གཞན་དང་གཞན་དག་འབྱུང་ ཞིང་དུག་གི་ས་བོན་ནི་གཞན་ཉིད་དུ་མི་སྣང་ངོ་།།སྦྱོར་བ་ནི་གང་དང་གང་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་དེ་དང་དེ་ནི་རང་བཞིན་གཞན་དང་གཞན་བྱུང་ནས་འཇིག་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་རྟག་པ་གཅིག་པུའི་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་ བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ་ཞེ་ན་འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།རེ་ཞིག་དབང་ཕྱུག་ནི་བྱེད་པ་པོ་དང་རྟག་པ་ཡིན་པར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་བྱེད་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་བྱེ་བྲག་ཡོད་དེ། བྱེ་བྲག་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ བཞིན་དུ་ཡང་གལ་ཏེ་མི་བྱེད་པའི་སྐད་ཅིག་ན་དེ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ན།དེའི་ཚེ་ཅིའི་ཕྱིར་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད། དེའི་ཚེ་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་པའི་ཚེ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ནུས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ནུས་པ་དེ་ལས་ཐ་མི་དད་པས་ལྟོས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་སྔར་ཅིའི་ཕྱིར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ནར་ནི་མ་ཡིན། བྱེད་པའི་ནུས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ན། འོ་ན་ནི་ནུས་པ་ཁོ་ན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ ཡིན་ཏེ་དབང་ཕྱུག་གིས་ཅི་ཞིག་བྱ།གལ་ཏེ་ནུས་པ་དེ་དེའི་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་དེའི་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འབྲེལ་པ་གང་ཡིན། དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་སྔར་གྱི་ཉེས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ན་ནུས་པ་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་པས་དབང་ཕྱུག་གི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འབྲས་ བུ་འབྱུང་བ་ན་རྒྱུ་འགགས་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཅི་སྟེ་ཉེས་པ་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་འདུ་བའི་འབྲེལ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། དེའི་ཚེ་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནུས་པ་དང་དབང་ཕྱུག་དག་ལས་བྱེད་པ་པོ་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པ་མེད་དོ།

我來為您翻譯這段藏文: 毒樹之種子、芽、莖、葉、花、果等,一再生起異異,而毒種不見為異。若說:凡彼彼果性事,生異異自性而壞,由遍常一自性因故,如芽等,此是自性因。 此當說:首先,自在為作者及常性不應理。如是作時剎那必有差別,彼差別即是無常性。如是若不作剎那是作者,爾時何不生?因爾時無力故。作時則生,因具力故。是故依力而生者是無常,具力不待他故,如虛空。 若說力不異故無所待,則何不先唯生?若許依作力而生,則唯力是能生,自在何為?若說彼力是彼所有,彼所有是何關聯?若是彼體性,則如前過。若從彼生,力是果故,應成自在無常,因見果生時因滅故。 若為除此過而依和合關係,爾時無異顯故,力與自在誰是作者無定。

།གལ་ཏེ་སྣལ་མ་དང་རས་ཡུག་བཞིན་དུ་ སྣང་བ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན།འདི་ནི་བརྟགས་པ་ཙམ་སྟེ་སྣལ་མ་ལས་མ་གཏོགས་པར་རས་ཡུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་འགེབས་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དམིགས་སོ་ཞེ་ན། འོ་ན་སྣལ་མ་རྣམས་གང་ལ་གནས་པ་ཡིན་གལ་ཏེ་དེའི་ བདག་ཉིད་དུ་གནས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།འོ་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་རིགས་པས་སྣལ་མ་འགའ་ཞིག་ཁོ་ན་ཁས་བླངས་ཀྱི་རས་ཡུག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རས་ཡུག་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་གང་ཡིན་པ་དེའི་གནས་སྐབས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་སྣལ་མ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ གཞན་ཡིན་ཞིང་།དངོས་པོ་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་པས་འདུ་བའི་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་དང་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །བྱེད་པ་པོ་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་བྱས་ནས་ཅིའི་ཕྱིར་སྡུད་པར་བྱེད། གལ་ཏེ་དེ་ནི་དབང་ཕྱུག་གི་རང་དབང་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་སྨོན་པ་ ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་རང་དབང་ཉིད་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྨོན་པ་ནི་ས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ནས་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་འཇིག་པར་བྱེད་དོ།།ཡང་ན་རང་དབང་ཅན་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་ཅིའི་ཕྱིར་དུས་གཅིག་ཏུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའམ་འཇིག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན། ཅིག་ཅར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་གི་དབྱེ་བས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །འདིས་ནི་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིན་པ་ཡང་བཟློག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། འདིར་ཅི་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་དུས་གསུམ་ཡིན་པར་བརྗེད་པར་འདོད་དམ། འོན་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དག་ཡིན། གལ་ཏེ་དུས་གསུམ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ཁྱུ་མཆོག་དང་འཕེལ་བྱེད་ཀྱིས་བྱས་པའི་སྐར་མའི་བསྟན་བཅོས་ཤེས་པ་ལས སྐྱེས་བུ་ཐ་མལ་པ་རྣམས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་འགྱུར་རོ།།ཅི་སྟེ་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དག་ཡིན་ན་ཅི་སྟེ་སེམས་ཙམ་མམ་རང་བཞིན་ཡིན། གལ་ཏེ་སེམས་ཙམ་ཉིད་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཀྱང་རྩིས་ལ་སོགས་པས་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ།

我來為您翻譯這段藏文: 若說如經線與布匹顯現,此唯是假立,除經線外布匹少許亦不可得。若說因作覆蓋等作用故可得,則經線住於何處?若說因住于彼體性故不可得,則如是由理唯許某經線,非布匹。 所謂布匹之名言,是特殊狀態經線之他果,唯是異事故無和合關係。是故作者與常性相違。縱是作者,作已何故收攝?若說此是自在之自在性,此豈非說為狂者之非自在性耶?狂者作土等性瓶等,即彼剎那令壞。 或縱是自在,何故不一時生滅?因非頓時生滅故,彼由剎那差別定是無常。此亦遮遣彼一切智性,如是由知一切故名一切智,此中為許一切聲是過去等三時耶?抑是一切世間心行?若是三時,爾時由知牛王、增長所作星宿論,凡夫亦成一切智。 若是心行,為唯是心抑是自性?若唯是心,爾時我等亦由算等知他心。

།དེས་སེམས་ཀྱི་རང་ བཞིན་ནི་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།གལ་ཏེ་དབང་ཕྱུག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་སོ་ཞེ་ན། བཤད་ཟིན་པའི་རྣམ་པས་དབང་ཕྱུག་མེད་པའི་ཕྱིར། མེད་པ་ནི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཤིན་ཏུ་ཐལ་ཆེས་པས་ཆོག་གོ། །གྲངས་ཅན་ནི་འབིགས་ བྱེད་ལ་སོགས་པའི་བྲག་ཕུག་གི་ནང་དུ་གནས་ཏེ་བརྟུལ་ཞུགས་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་གནས་པའི་དབང་ཁོ་ནས་རང་བཞིན་དང་སྐྱེས་བུ་ཐ་དད་པར་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་ཞགས་པའི་བཅིང་བ་ཞི་ཞིང་གྲུབ་པ་ཐོབ་པར་གྲགས་པ་ཉིད་འབིགས་བྱེད་ན་གནས་པ་ལ་སོགས་པ གྲངས་མེད་པ་ཡོད་དེ།དེ་རྣམས་ཀྱིས་དབང་ཕྱུག་འབའ་ཞིག་ཁས་བླངས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་བདག་ཀྱང་མང་པོ་ཉིད་ཡོད་པར་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་རྣམས་ནི་འདི་ལྟར་སུན་དབྱུང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་སྐྱེས་བུ་བྱེད་པ་མེད་ཅིང་འདོད་པ་མེད་ལ་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པས། དེའི་ ལོངས་སྤྱོད་སྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་གཙོ་བོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བེམས་པོ་ནི་རང་ཉིད་འབྲས་བུ་ལ་འཇུག་པ་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་བེའུ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འོ་མ་ཤེས་པ་མེད་པར་རང་ཉིད་འཛག་པར་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་གང་བཤད་པ་སྨྲ་བ་དེ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེར་ཡང་ཤེས་པ་ཡོད་ པའི་བ་ཁོ་ན་དེ་འཛག་པར་བྱེད་པར་ནུས་པ་ཡིན་ནོ།།གཞན་དུ་ན་བ་འདོད་པ་མེད་པ་ཁ་ཅིག་ན་རང་གི་བེའུ་ལ་ཡང་མི་སྟེར་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཐམས་ཅད་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། ། རིགས་པ་པོ་དང་བྱེ་བྲག་པ་རྣམས་ཀྱང་བདག་རྟག་པར་སྨྲ་བ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ལ་དེ་རྣམས་སུན་དབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ས་ཕྱོགས་སྟོང་པ་ན་བུམ་པ་མི་གནས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་མི དམིགས་པ་ཡིན་ནོ།།ཅི་སྟེ་དེ་སྐད་དུ་ཁྱེད་ཕུང་པོ་ཡིན་པར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་བདག་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་སྟེ། མཚན་ཉིད་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་བདག་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་ཁྱེད་ འདོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ།།བདག་ལ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་འཐད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དག་ལ་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ།

我來為您翻譯這段藏文: 彼不知心之自性。若說因是自在故知,由已說相無自在故,無者不應是自性,如兔角。如是過大,暫止。 數論者住于毗伽等山洞中,唯由住特殊禁行力,修習自性與士夫差別,由力息三德繩縛而得成就,如是住毗伽等無數。彼等非唯許自在,亦說有多我。 彼等當如是破:如是士夫無作無慾非能發動,為成彼受用,勝性真實無情,自入于果不應理。若說如為生犢,見乳無知自流,如是所說亦唯不成。彼中亦唯有知之牛能令流。否則,見某無慾牛于自犢亦不與,故唯識能令一切趣入,因彼即如是自性故。是故無士夫。 理論者、勝論者亦依說我常,彼等不破。我者非有,因不可得,如空處無瓶,此是自性不可得。若說汝許蘊者即是我,彼蘊生死無常,因具三相故,我亦同彼故應成無常,然汝亦不許。 我有蘊等亦不應理,因常無常不應有所依能依事故。

།དེ་རྣམས་ལ་བདག་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོ་ནི་རྒྱུ་དང་ འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་ནི་གང་གི་ཚེ་བདག་བརྟེན་པ་དེའི་ཚེ་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལ་ནི་བདག་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་རྣམས་ཀྱང་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་མ་ ཡིན་པས་རེས་འགའ་བདག་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་རོ།།ཕུང་པོ་ལ་མ་གཏོགས་པ་ཡང་མི་དམིགས་ཏེ། ཕུང་པོ་ལ་མ་གཏོགས་པ་ཡང་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ནི་མེ་དང་བུད་ཤིང་བཞིན་དུ་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་ཁྱེད་ཤིན་ཏུ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་པར་འདོད་ པ་དེ་བུད་ཤིང་རང་གི་ངོ་བོ་ཉམས་ནས་སོལ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་མེ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ།།བདག་ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡང་དེ་དང་མཚུངས་པར་སྔར་བཤད་པ་ཁོ་ནའི་ཉེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བདག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཟད་བྱེད་པ་ རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྐྲ་འབལ་བ་དང་།རས་དཀར་པོ་གྱོན་པ་དང་། ནམ་མཁའི་གོས་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་ལྷའི་ཁྱད་པར་དང་དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་དང་ཐར་པ་དང་འཇིག་རྟེན་དང་ཕ་རོལ་ཁས་བླངས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དེ་དག་གི་ལྟར་ ན་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་དུས་གསུམ་པ་སྟེ།དེ་བཞིན་དུ་ཞོ་ཡང་ཡིན་ཞིང་རྔ་མོ་ཡང་ཡིན་ལ་རྔ་མོ་ཡང་ཞོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་ནི་འདི་ལྟར་སུན་དབྱུང་བར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རྣམས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན། དེ་རྣམས་ཇི་ལྟར་གཅིག་པ་ཡིན། གཅིག་ པ་ཡིན་ན་ནི་ཐ་དད་པ་མི་འཐད་ལ་ཐ་དད་པ་ཡང་ཡིན་ལ།གཅིག་པ་ཡང་ཡིན་པ་ནི་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་ཡང་ཡིན་ལ་གཅིག་པ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་པས་གང་ཟག་ལ་སོགས་པར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྔ་ མ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ།།གསེར་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྣ་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོར་གྱུར་ཀྱང་གསེར་ནི་ཉམས་པ་མེད་ལ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་གྱི་འཇིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་སྤངས་ནས་དངོས་པོ་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཁོ་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文: 說彼等有我亦不應理,如前。所依能依事唯是因果事,是故第一分時我為能依,因是因故成無常。第二分時我是果故應成無常。因亦必非有果故,有時亦成無我。 除蘊亦不可得,除蘊亦如兔角。若說彼如火與薪不異,則如汝極無常所許,薪失自體成炭性者說為火。我成蘊自性亦同彼,如前所說過故,我非有。 如是遮者以拔髮、著白衣、虛空衣等禁行,及天差別、顯示彼論、解脫、世間、後世唯是許,然彼等說諸事三時,如是亦是酪亦是騾,騾亦成酪等。 彼等當如是破:若諸事差別,彼等云何一?若是一則不應差別,差別亦是一亦是相違。是故說差別亦是一者,依互相違故,所許補特伽羅等如前應成無常。 若說金等成耳環等事,金無壞唯是轉變,如是一切事是轉變非壞。當說:所謂轉變,是舍自體成他事,即彼是無常。

།སྔར་གྱི་གསེར་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་གཞན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པ་དང་ལྡན་པའི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཟད་པ་དང་ཁ་དོག་ཉིད་ལ སོགས་པ་རྟོགས་པས་དེའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་ཡང་ཡིན་ལ་གཅིག་པ་ཡང་ཡིན་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།རིགས་བྱེད་ཀྱི་མཐར་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་ཤེས་པ་དང་བྱ་བ་དག་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་ཤེས་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ རིགས་བྱེད་ཀྱི་ཆ་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི་ལས་དང་འབྲས་བུ་སྤོང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་ཐིག་ལེ་གསུམ་དང་།ཆོས་གོས་གསུམ་དང་། དབྱུ་གུ་གསུམ་ཐོགས་པ་དང་། ཡུལ་ནས་ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཐམས་ཅད་དཀའ་ཐུབ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པ་ དང་།བྱ་བ་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་མེ་ལ་བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་དེ་རྣམས་དང་སྐྲ་འབྲེག་པ་དང་། དབྱུ་གུ་ཐོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་འཛིན་པར་བྱེད་པས་བཞད་གད་བྱ་བར་འོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐར་པ་སུན་དབྱུང་བ་ནི་སྔར་ བརྗོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་འདིར་སྤྲོ་བར་མི་བྱའོ།།དེ་ལྟར་ན་རྒོལ་བ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་སུན་དབྱུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཐར་པ་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་ལྟ་བ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཉེས་པའི་འདམ་དང་འདྲེས་པའི་ཕྱིར་མི་གཙང་བ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདུས་པ་ཆེན་ པོའི་མདོ་ལས།རྣལ་འབྱོར་མཁས་པའི་གྲངས་ཅན་གྱིས། །རྨོངས་པས་ཕྱོགས་ནི་གང་བཟུང་དང་། །རིག་བྱེད་ཤེས་པས་གྲུབ་པ་རྣམས། །རིག་བྱེད་ཕྱོགས་ནི་འདོད་པ་དང་། །གང་དག་དུས་ལྔ་དགའ་བ་དང་། །དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །མེ་ལ་ཚད་མར་བྱེད་ པ་དང་།།དྲི་མེད་རལ་པ་འཆང་བ་དང་། །ཐུབ་པ་ཆེན་པོར་སྨྲ་བ་དང་། །གཞན་ཡང་ཐར་པར་སྨྲ་བ་དང་། །དེ་ཀུན་འོག་ཏུ་འགྲོ་ཞེས་བྱ། །རྒྱལ་བས་གསུངས་པ་དེ་སྟེང་གནས། །ཞེས་གང་བཤད་པ་དང་། ཞི་བ་དྲི་མེད་དོན་ལྔར་སྨྲ། །བྱེད་སྨྲ་ཁྱབ་འཇུག་བྲམ་ཟེ་དང་། །འཇིག་ རྟེན་རྒྱང་པན་མཆོད་འོས་པ།།མི་རྣམས་སྤྱོད་པ་ཅན་གང་ཡིན། །དེ་རྣམས་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་ཆེན་ནི། །མཆོག་ཏུ་སྤྱད་ན་ཕྱུགས་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文: 說”即是先前之金”亦不應理,因彼是異故。具慧智者由了知壞、色等故,是故說差別亦是一之分不應理。 吠陀末論者由智及作二者隨一為主分二。其中以智為主持吠陀分者,彼等以舍業果為先,持三點、三法衣、三杖,從一處往他處等一切禁行許為苦行。以作為主,以贊火等供養作祭祀者,及持剃髮、持杖等禁行者應成笑柄。彼等解脫之破如前所說,此不廣述。 如是當破彼一切諍論者。此一切解脫因與種種見過失泥混雜故不凈。如世尊《大集經》中說: “瑜伽善巧數論者, 愚癡所執諸方分, 吠陀智者諸成就, 許吠陀分諸論者, 及樂五時諸論者, 大自在天瑜伽師, 以火為量諸論者, 無垢持發諸論者, 說大仙人諸論者, 及余解脫諸論者, 彼等皆說趣下方, 佛說住于上方者。” 又說: “寂靜無垢說五義, 作論毗紐婆羅門, 世間順世應供者, 諸人行者隨何等, 彼等金剛大乘中, 若行最勝成畜生。”

།དེ་ཕྱིར་ངས་ནི་འབད་པ་ཡིས། །དེ་རྣམས་དང་ནི་འབྲེལ་པ་སྤངས། །འབྲེལ་པས་དམ་ཚིག་ཉམས་འགྱུར་ཏེ། །དངོས་གྲུབ་ཉམས་པས་ཐར་སྣོད་མིན། ། བཅུ་དང་བཅོ་བརྒྱད་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་དབང་བྱེད་པའི། །འཇིགས་བྱེད་དབང་དང་ལྡན་པ་ནི། །དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིར་བཤད་པ་གང་། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་མ་གཏོགས་པར། །དེ་ཀུན་ཕྱུགས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བཤད་དེ། དེའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་བསྟན་པ་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ བ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པ་ཡིན་ནོ།།རང་གི་སྡེ་པ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ནི་ངེས་པའི་བློ་ཅན་ཡིན་ལ། །དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་དང་། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་བཞིའོ། །དེ་ལ་ཉན་ཐོས་ནི་གང་ཞིག་གང་ ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་བདག་ནི་བྱ་བ་བྱས་ཤིང་བྱེད་པ་བྱས་པའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ན་རང་གི་དོན་ཙམ་ལ་གནས་པས་གཞན་གྱི་དོན་སྤངས་ནས།འདི་སྐད་དུ། སེམས་ཅན་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་པ། །རྒྱལ་བས་ཀྱང་ནི་མི་མགུ་བའི། །མི་ཤེས་བདག་འདྲ་ སྨོས་ཅི་དགོས།།དེ་བས་འཇིག་རྟེན་བསམ་པ་བཏང་། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རིགས་པའམ། །རིགས་པ་མིན་ལ་བརྟག་བྱ་སྟེ། །ཕ་རོལ་པོ་ཡི་ཉེས་པ་དང་། །བྱས་དང་མ་བྱས་དག་ལས་མིན། །ཞེས་སྨྲ་ཞིང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ལྟ་བ་ཅན་དེ་ནི་གསང་སྔགས་བཤད་ པའི་སྣོད་མ་ཡིན་ཏེ།གང་ཞིག་དགེ་སློང་དངོས་གནས་དང་། །མི་གང་རྟོག་ལ་དགའ་བ་དང་། །རྒན་པོ་ཉིད་འགྱུར་གང་ཡིན་པ། །དེ་ལ་དེ་ཉིད་བསྟན་མི་བྱ། །ཞེས་གང་བཤད་པ་དང་། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ཞག་བདུན་གནས་པ་ལ་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་ཀྱང་ གསུངས་སོ།།རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་རིག་པ་མ་གཏོགས་པར་སྣ་ཚོགས་འདི་དག་མི་དམིགས་ཏེ། འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ནང་ན་གནས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཉེས་པས་དོན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་བ་འབའ་ ཞིག་ཏུ་ཟད་ཅིང་།དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ཤིང་བསྒོམས་པས་སེམས་ཙམ་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སྤངས་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་ཡིན་པར་སེམས་ན། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་ཙམ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ ཙམ་ཉིད་ནི་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་དེ་དག་གིས་བརྟགས་པའི་ཐར་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文: “是故我以勤, 舍彼等相系, 系壞誓言故, 壞悉地非解脫器。 以十八自性, 主宰成就邊, 具怖畏自在, 說為六十四。 除金剛乘外, 當知彼皆畜。” 是故金剛乘教唯是無過失,如是而住。 自部有論者是定解智者,彼復聲聞、瑜伽行、菩薩、密咒行者四種。其中聲聞者,唯由通達補特伽羅無我,念我作已辦已作,唯住自利,舍他利而說: “眾生種種欲, 諸佛亦不悅, 何況如我愚, 是故舍世思。 唯應由自身, 觀察理非理, 非由他過失, 及作與未作。” 如是說而執著外境見者,非密咒所說器,如說: “若實比丘及, 何人樂分別, 及成老者時, 不應示真實。” 又說于聲聞中住七日成根本墮。 瑜伽行者亦除識外不見此諸雜,無始輪迴中住內習氣過失故,唯是顯現所取能取自性有義體性,彼由遍察修三自性,通達唯心,由舍外境故思是法身。彼亦不應理,因唯所取能取事不應理故,唯識成就故。是故彼等所計解脫非極清凈。

།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བས་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དཔྱོད་པ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ བཞི་བསྒོམ་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡིན་པར་སེམས་ཏེ།འདི་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེ་རྣམས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་པ་བདག་ཅག་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་མེད་དེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། ། ཐབས་ཐ་དད་པ་དང་དུས་ཐ་དད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ། དགའ་བ་ཟད་པ་མེད་དང་གསལ། །བརྟགས་མིན་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན་ཏེ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་རོས་ཁྱབ་པ། །ཆོས་དབྱིངས་བདག་ཉིད་འབྲས་བུ་ཡིན། །དོན་གཅིག་ཡིན་ཡང་མ་རྨོངས་དང་། །ཐབས་མང དཀའ་སྤྱོད་མ་ཡིན་དང་།།དབང་པོ་རྣོན་པོས་དབང་བྱས་ཕྱིར། །སྔགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་གང་གསུངས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་དེ་དག་ནི་ཐབས་ལ་སོགས་པ་མ་ཚང་ བས་དུས་ཤིན་ཏུ་ཡུན་རིང་པོས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་དག་ཡིན་ནོ།།གང་གི་ཚེ་གསུམ་པོ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོ་སྤྲོས་པའི་སྐུ་དྲིན་གྱི་ཐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་བསྐུལ་བ་དེའི་ཚེ། གསང་སྔགས་ཀྱི་གཞུང་གི་སྣོད་དུ་རུང་བར་འགྱུར་ ཏེ།ཉན་ཐོས་དང་ནི་རང་རྒྱལ་དག་།སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རང་གི་དོན་ལ་བརྩོན་པ་སྟེ། །ཐེག་ཆེན་ལ་ནི་སྨོད་པའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རབ་བསྟན་པའི། །རྒྱལ་བའི་ཡོན་ཏན་དཔག་མེད་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐུ་ཐོས་ཀྱང་། །དེ་ཡི་སྣོད་མིན་གྱུར་པ་སྟེ། །རང་ གི་ལམ་གྱི་ཐེག་ཆེན་ནོར།།མ་ལུས་བསྲེགས་པ་དེ་རྣམས་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་དབུས་ན། །སྐྱེས་བུ་ཕོངས་པ་བཞིན་དུ་གནས། །སྲིད་ལ་སྐྲག་པའི་ཡིད་ཅན་རྣམས། །ཚེ་ཟད་པ་ལས་དགའ་འགྱུར་ཞིང་། །མྱ་ངན་འདས་ཐོབ་འདུ་ཤེས་ཅན། །བྱང་ཆུབ་འདི་དག་ཐོབ་ པ་ཡིན།།དེ་ལ་མྱ་ངན་འདས་པ་མེད། །འོན་ཀྱང་སྲིད་པ་གསུམ་པོ་རུ། །དེ་དག་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །དེ་རྣམས་ཟག་མེད་དབྱིངས་ལ་གནས། །ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་མི་ཤེས་པ། །སྤངས་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྐུལ་ནས། །བསོད་ནམས་ཀྱི་ནི་ཚོགས་བསགས་ཏེ། །དེ་ཡང་འཇིག་ རྟེན་འདྲེན་པར་འགྱུར།།ཞེས་གང་གསུངས་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文: 諸菩薩由無所取能取故,離一多故,觀察諸事自性時,由修空性等四解脫門,思空性真實性是法身相之佛性。此是應理。何以故?如是彼等於我金剛乘者無倒計真實性,真實性唯是一。方便差別及時差別是差別,如說: “無盡喜及明, 非遍計種相, 大悲味遍滿, 法界體性果。 雖是一義故, 無迷眾方便, 非苦行利根, 故咒論殊勝。” 是故波羅蜜瑜伽者雖得真實性,然彼等由方便等不圓滿故,極長時得菩提。 當彼三者一切由佛世尊放光輪顯身恩德方便差別勸請時,成密咒教法器,如說: “聲聞及緣覺, 由無大悲故, 勤于自利益, 誹謗于大乘。 善說大乘教, 佛德不可量, 聞菩薩威力, 然非彼等器。 自道大乘財, 燒盡無餘者, 彼等菩薩中, 如貧人而住。 有怖輪迴心, 壽盡則歡喜, 得涅槃想者, 得此菩提已。 彼無涅槃得, 然於三有中, 彼等不復生, 住無漏界中。 非煩惱無明, 斷故佛勸請, 積集福德資, 彼亦成世導。”

།དེ་ལྟར་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་འཇུག་པའི་རིམ་གྱིས་དེ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྡུས་པའོ། །འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་བསྡུས་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། །སྔར་ཉེ་བར་བཀོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ ཀྱང་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་པས་སུན་དབྱུང་བར་མི་བྱ་ཞིང་འོན་ཀྱང་གཟུང་བར་བྱ་བ་སྟེ།རྟགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་གནས་པ་ཡི། །ཕ་རོལ་རྒོལ་བ་གང་ཡང་རུང་། །དེ་དག་ཀྱང་འདིར་སྨད་མི་བྱ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རྣམ་འཕྲུལ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པའོ། །རེ་ཞིག་ལུང་དང་རིགས་པ་དག་གིས་ ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕ་རོལ་རྒོལ་བ་པོ་དེ་དག་ལྟ་ཞོག་གི་།ཤིན་ཏུ་དྲག་པོའི་ལས་ཅན་གྱི་གདོལ་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་པར་གྱུར་ན་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། རིགས་ངན་སྨྱིག་མ་མཁན་ལ་སོགས། ། གསོད་དོན་དོན་གཉེར་སེམས་པ་རྣམས། །ཐེག་ཆེན་བླ་ན་མེད་པ་ཡི། །ཐེག་མཆོག་འདི་ལ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །སེམས་ཅན་མཚམས་མེད་ལ་སོགས་པའི། །སྡིག་པ་ཆེན་པོ་བྱེད་པ་ཡང་། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་རྒྱ་མཚོ་སྟེ། །ཐེག་པ་མཆོག་ནི་འདི་ལ་འགྲུབ། །ཅེས་བྱ་བ་ལ སོགས་པ་གང་བཤད་པའོ།།གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ཅན་ནི་བྱ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་། སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་མཆོག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་ལྔའོ། །དེ་ལ་ བྱ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་མཆོད་རྟེན་ལ་བསྐོར་བ་བྱེད་པ་དང་།བཟླས་པ་དང་སྦྱིན་སྲེག་དང་ཁྲུས་ལན་གསུམ་བྱེད་པ་དང་། གོས་ལན་གསུམ་བརྗེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བའི་དབང་གིས་གཏི་མུག་ཆེན་པོ་དང་བར་མའི་རིགས་ཅན་ཡིན་ནོ། །སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་དངོས་གྲུབ་དང་ ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཆོ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པར་མངོན་པར་འདོད་པའི་དབང་གིས་གཏི་མུག་ཆུང་ངུའི་རིགས་ཅན་ཡིན་ནོ།།རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཆུང་བ་ཞིག་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་ གི་རིགས་ཅན་ཡིན་ནོ།།རྣལ་འབྱོར་མཆོག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ཆེན་པོའི་རིགས་ཅན་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文: 如是由入大手印次第彼等現證佛性,此是略說。此是極略說,前所安立一切亦不應為金剛乘者所破,然應攝受,如說: “住相分別中, 隨何對方諍, 於此亦勿誹, 是金剛薩埵化。” 且置彼等由教理成可信對方諍論者,若極暴業旃陀羅等入金剛乘亦當得菩提,如根本續說: “劣種竹匠等, 求殺害心者, 無上大乘中, 此勝乘當成。 造無間等罪, 諸大罪眾生, 金剛乘大海, 此勝乘當成。” 密咒行者有事瑜伽者、行瑜伽者、瑜伽續瑜伽者、勝瑜伽續瑜伽者、瑜伽母續瑜伽者五種。其中事續瑜伽者由繞塔、唸誦、護摩、三沐浴、三換衣等事力故,是大中愚癡種性。行瑜伽者由欲得悉地、三摩地、神變等力故,是小愚癡種性。瑜伽續瑜伽者由印壇三摩地為主故,是小中貪等種性。勝瑜伽續瑜伽者是大貪瞋種性。

།རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་གི་རིགས་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་གསང་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་པ་རྣམ་པ་ལྔ་གསུངས་སོ།།རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་། རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ནི་ས་བོན་ཙམ་ལས་ཡིན་ནོ། ། རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྣམ་པ་ལྔའི་རིམ་པས་ཡིན་ནོ། །བྱ་བའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་མཆོག་གི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྫོགས པའི་རིམ་པ་ནི་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་དབྱེ་བ་ནི་མང་དུ་ཡོད་དེ། ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་ནི་འོད་ཟེར་གསལ་བ་འབའ་ཞིག་གི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིན་ནོ། །ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་ནི་སྲོག་དང་ རྩོལ་བའི་རིམ་པས་ཡིན་ཏེ་དེ་བཞིན་དུ་རྩ་བའི་རིམ་པས་སམ།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཟུང་བའི་སྒོ་ནས་སམ། པདྨའི་ནང་དུ་དམ་ཚིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་སམ། དེ་མྱང་བའི་སྒོ་ནས་སམ། ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚིགས་ལ་ཁྱབ་པའི་སྒོ་ནས་སམ། རླུང་གི་སྦྱོར་བས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྟེང་དུ་འདྲེན་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྒོ་ནས་སམ། བསྙེན་པ་མཆོག་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྒོ་ནས་ཡིན་ནོ། །ཡན་ལག་དྲུག་པའི རྣལ་འབྱོར་གྱི་རིམ་པས་ཀྱང་ཡིན་ཏེ།ཡུལ་དང་དབང་པོའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་། དེ་དག་གི་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། ཐིག་ལེ་སྤྲོ་བ་དང་། ཐིག་ལེ་གཟུང་བ་དང་། སླར་སྤྲོ་བ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་བདག་པོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་སྐུར་ དམིགས་པའི་དབྱེ་བས་སོ།།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ནི་རླུང་གི་རིམ་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །ཡེ་ཤེས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རིམ་པས་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་རིམ་པས་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文: 瑜伽母續瑜伽者是唯大貪大種性。是故為凈化彼等,世尊說五種密咒教。 彼等一切瑜伽者分生起次第、圓滿次第瑜伽者二種。其中事續等之生起次第唯由種子。瑜伽續等之生起次第由五現證次第。事續等之圓滿次第修微細金剛等。勝瑜伽續等之圓滿次第修微細瑜伽、明點瑜伽等,此是差別。 其中圓滿次第分類眾多:微細瑜伽是唯明光瑜伽。明點瑜伽由命力次第,如是由根本次第,或由執持菩提心門,或由蓮花中放射誓言壇城等次第,或由品嚐門,或由遍滿一切肢節門,或由風瑜伽引菩提心上升大樂體驗門,或由勝近等次第方便智慧和合而體驗俱生樂門。 亦由六支瑜伽次第:境與根受用、彼等清凈、放射明點、執持明點、復放射、緣具一切種勝相大持金剛身之壇城輪主之分別。 金剛唸誦由風次第門。由智慧與識次第是心清凈次第。由幻等十二喻次第是加持次第。

།འདོད་ཆགས་དང་ འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་འདོད་ཆགས་བར་མའི་རིམ་པས་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ནོ།།མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རིམ་པས་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དཔྱད་པ་དང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྫོགས་པའི་ རིམ་པ་འདི་ནི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་དོན་ལྔས་བསྡུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་སླད་དུ་དང་པོ་འདོད་པའི་ལྷ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་མཛད་དེ།ཇི་ལྟར་མངོན་པར་འདོད་པའི་ལྷ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་འཇུག་པ་ནི་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཕྱག་ འཚལ་བ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ།རིགས་པ་དང་མཐུན་པ་དང་གཉི་ག་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་རིགས་པ་ནི་དཔེར་ན་རང་གི་འདོད་པའི་ལྷ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལ་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་དཔལ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པས་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་བཞིན་ཏེ།དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་འདོད་པའི་ལྷ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐུན་པ་ནི་དཔེར་ན་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པའི་དང་པོར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ། དཔལ་འབྱོར་གནས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པས་ཕྱག་འཚལ་བ་བཞིན་ནོ།།གཉི་ག་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་དཔེར་ན་རྩོམ་པ་པོའི་ལྷ་དེ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་དཔལ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་སྒྲུབ་ཐབས་མདོར་བསྡུས་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཁམས་གསུམ་སྤྱོད་ པ་ལས་གྲོལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཕྱག་འཚལ་བ་བཞིན་ནོ།།འདིར་ཡང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གཉི་ག་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་འདོད་པའི་ལྷ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་ཡང་གཙོ་བོ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ གཞན་ཡང་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་དང་ངག་གི་དང་ཡིད་ཀྱི་དང་བླ་ན་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པ་བཞི་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ།ལུས་ཀྱི་ནི་ཡན་ལག་ལྔས་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པའོ། ངག་གི་ནི་བསྟོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཡིད་ཀྱི་ནི་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文: 由貪慾、離貪、中等貪慾次第是現證次第。由無住涅槃次第是雙運次第。如是已說瑜伽者觀察及境分別。 其中此圓滿次第由聖龍樹前所攝五義故,為此首先禮敬所欲本尊。如是以禮敬所欲本尊為前行之趣入是諸聖者行。如是禮敬成三種:順理、相應、二者隨順。 其中理者,如於自所欲何尊造論者禮敬彼,如以”吉祥”等禮敬文殊金剛,因彼即是佛智前所欲本尊故。相應者,如於別解脫戒初以”吉祥住處”等禮敬世尊離貪。二者隨順者,如作者本尊即是論典本尊,如聖龍樹前于略修法以”三界行解脫”等禮敬世尊吉祥金剛薩埵。 此中亦如是唯是二者隨順,因金剛薩埵是所欲本尊故,論典主要亦即是彼故。如是複次禮敬唯成身、語、意、無上四種。身者以五肢禮敬等。語者是讚歎相。意者是禪定等相。

།དེ་བཞིན་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། ཇི་ལྟར་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་དང་། །ཇི་ལྟར་མར་ལ་མར་ཉིད་བཞིན། །རང་གིས་རང་གི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ལེགས་མཐོང་གང་དེར་འདིར་ཕྱག་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ།།ཡང་ཕྱག་འཚལ་བར་བྱེད་པ་འདི་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དགོས་པ་ནི་བགེགས་ཉེ་བར་ཞི་བ་སྟེ། ཕྱག་འཚལ་བ་བྱས་ནས་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ལ་བསྟོད་པས་བསོད་ནམས་ཐོབ་པ་ན་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་མ་ ཡིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱི་དང་ནང་གི་བགེགས་རྣམས་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ལ།ཞི་བས་ནི་བསྟན་བཅོས་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བགེགས་ཉེ་བར་ཞི་བ་ནི་ཕྱག་འཚལ་བའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་བེམས་པོ་དང་བེམས་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་བསྟེན་པའི་བགེགས་རྣམས་ སོ།།ས་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལྔས་བྱས་པའི་བགེགས་རྣམས་ནི་བེམས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་སོ། །ཕྱུགས་དང་རི་དགས་དང་བྱ་དང་སྦྲུལ་དང་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་བགེགས་རྣམས་ནི་བེམས་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་བགེགས་རྣམས་སོ། །ནང་གི་ནི་ལུས་ ཀྱི་དང་ངག་གི་དང་ཡིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་ལུས་ཀྱི་རླུང་དང་མཁྲིས་པ་དང་བད་ཀན་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་རྣམས་སོ། །ངག་གི་ཚིག་རྩུབ་མོ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་རྣམས་སོ། །ཡིད་ཀྱི་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་རྣམས་ སོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལས་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་རོ།།ཕྱག་འཚལ་བ་འདིར་འཁྲུལ་པ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནམ། གང་དུ་ཕྱག་འཚལ་བ་དེར་བགེགས་ཉེ་བར་ཞི་བ་མ་མཐོང་སྟེ། བཤད་པའི་རྒྱུད་དགོངས་པ་ལུང་བསྟན་པའི་འགྲེལ་པ་ཕྱེད་ བྱས་པ་ན་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་ཤི་བའི་ཕྱིར་རོ།།གང་དུ་ཕྱག་འཚལ་བ་མ་བྱས་པ་དེར་ཡང་བགེགས་ཉེ་བར་ཞི་བར་མཐོང་སྟེ། ནག་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་སྒྲོན་མ་བཞི་ལ་སོགས་པར་རོ་ཞེ་ན་བདེན་ཏེ། བསྟན་བཅོས་བྱེད་པ་ནི་གྲགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་བསམས་ ནས་འཇུག་སྟེ།འབྲས་བུ་དེ་དང་འབྲེལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་གྲགས་པ་ཁོ་ན་བགེགས་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文: 如是無上禮敬是隨入彼體性相,如彼說: “如水置於水, 如酥置於酥, 自見自智慧, 于彼此即禮。” 等將解說。 複次此禮敬有何必要?必要是息滅障礙。由禮敬讚歎大士獲福德時,由非福德轉故,由非福德所生外內諸障得以息滅,由息滅則論典得以圓滿,故息滅障礙是禮敬果。 其中外在依止物質與非物質障礙。地等五大所作障礙是依止物質者。牲畜、野獸、鳥、蛇、教法等為因之障礙是依止非物質障礙。內在為身、語、意三種。其中身者是風、膽、痰等為因者。語者是粗語等為因者。意者是貪等為因者。彼等一切由憶念世尊而得息滅。 此禮敬豈非見有錯亂?于禮敬處未見息障,如造《釋續密意授記疏》半時,造疏者死故。于未禮敬處亦見息障,如黑者前之《四燈》等。 答:誠然。造論者思維名相果而趣入,唯由有與彼果相關因相故,唯名相是息滅障礙。

།གང་དུ་ཕྱག་འཚལ་བ་མ་བྱས་པར་དེར་ཡང་བཀྲ་ཤིས་པ་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ་གཞན་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་དོན་དུ་མ་དང་ལྡན་ པའི་ཚིག་གི་ཕྲད་ཡིན་པས་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་བཀྲ་ཤིས་པའི་དོན་ཅན་ནོ།།ཡང་ན་གལ་ཏེ་དེར་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་ཕྱག་འཚལ་བ་མ་བྱས་ཀྱང་ལུས་སམ་ཡིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཉེས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཤིན་ཏུ་ཐལ་ཆེས་པས་ཆོག་སྟེ། སྐབས་སུ་བབ་པ་ དཔྱད་པར་བྱའོ།།མགོན་པོ་སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད། །དཔལ་ལྡན་བདེ་ཆེན་ལ་བཏུད་དེ། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་འབྲངས་ནས། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་བཤད་བྱ། །མགོན་པོ་སྟེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོ་ལ་བཏུད་ ཅིང་ཕྱག་འཚལ་ནས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་སྟེ་མི་ཕྱེད་མི་ཤིགས་པའི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཤད་ཅིང་བསྙད་པར་བྱའོ།།མགོན་པོ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད་དེ་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའི་འགྲོ་བ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའོ། །དཔལ་ནི་བསོད་ནམས་ དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དག་སྟེ།གང་ལ་དེ་དག་ཡོད་པ་ནི་དཔལ་ལྡན་ནོ། །བདེ་ཆེན་ནི་ཐར་པ་སྟེ་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ལའོ། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་འབྲངས་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ནི་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན་ནོ། ། དེའི་རྗེས་འབྲངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་བཏུས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། ཡི་གེའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་མགོན་པོ་ནི་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད་དོ། །དཔལ ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དཔལ་ལྡན་ནོ།།ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་བདེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བཏུད་ནས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་མ་ནིང་གི་བཟླས་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་ བྱའོ།།རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་འབྲངས་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་སྤྱིའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་དེ་བཞིན་དུ་མགོན་པོ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ནི་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །ཀུན་ནི་རྩ་ སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文: 于未禮敬處亦有表吉祥聲為因,如”如是”是具多義詞緣,“如是”聲具吉祥義。或雖未以語門禮敬,由身或意門禮敬故,一切無過。過於延伸已足,當觀察所應論處。 “怙主眾生自性尊, 吉祥大樂敬禮已, 隨瑜伽續而宣說, 金剛唸誦之次第。” 怙主即世尊吉祥金剛薩埵一切如來之主,敬禮已,當如實宣說金剛唸誦次第,即不壞不滅金剛唸誦次第。 云何怙主?眾生自性,即遍及動靜諸眾生。吉祥即福慧二資糧,具彼者為吉祥。大樂即解脫,由是其因故為大樂。“隨瑜伽續”者,瑜伽續即名為吉祥密集。“隨”者,義為從彼攝,是文義。 或怙主由應攝受故。一切空法性是無餘眾生自性故為眾生自性。吉祥是法身,具彼故吉祥。聲聞等大菩提中勝菩提體性是樂。敬禮彼已,當說金剛唸誦次第,即自性清凈中性唸誦相。“隨瑜伽續”如前,是總義。 或如是怙主是蘊等一切之主。有事即眾生,是菩提心。“一切”是七萬二千脈。

།དེའི་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་ལས་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །དཔལ་ནི་ཤེས་རབ་སྟེ་དེ་དང་ལྡན་པ་ནི་དཔལ་ལྡན་ནོ། །བདེ་ཆེན་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། བཏུད་ནས་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་སྟེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་བཟླས་པ་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྤྱིའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་མགོན་པོ་ནི་མན་ངག་བཞི་པའི་རང་གི་ངོ་བོའོ། །ཀུན་ནི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས དང་བྲལ་བ་དང་འདོད་ཆགས་བར་མ་རྣམས་སོ།།སེམས་ཅན་ནི་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ལྔའོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ནི་དེ་རྣམས་དང་རོ་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་རང་གིས་རིག་པར་བྱའོ། །དཔལ་ནི་དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ་དེ་དང་འབྲེལ་པས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔལ་ལྡན་ནོ། ། བདེ་ཆེན་ནི་དཔེ་ལས་བྱུང་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །བཏུད་པ་ནི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའོ། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་སྦས་པའོ། །ཡང་ན་མགོན་པོ་ནི་འཇའ་ཚོན་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་བའོ། །སེམས་ཅན་ནི་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་སོ། །དེའི་བདག ཉིད་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ནོ།།དཔལ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དག་སྟེ། དེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དཔལ་ལྡན་ནོ། །བདེ་ཆེན་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་བདེ་ཆེན་ནོ། །དེ་ལ་བཏུད་ནས། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་བཤད་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་སྦས་པ་ ཡིན་ནོ།།མགོན་པོ་ནི་རང་བཞིན་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་སྡུད་པར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མགོན་པོའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཀུན་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པས་འོད་གསལ་བར་ འཇུག་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད་དོ།།དཔལ་ནི་སྟོང་པ་དང་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་དང་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་སྡུད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དཔལ་ལྡན་ནོ། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེ་ཆེན་ཏེ། དེ་ལ་བཏུད་ནས། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་བཤད་བྱ། །ཞེས་བྱ་ བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་ཡང་སྦས་པ་ཡིན་ནོ།།རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མགོན་པོའོ།

我來為您翻譯這段藏文: “自性”者,由脈生菩提心生起無餘眾生。吉祥是智慧,具彼為吉祥。大樂是俱生真如自性。敬禮已,隨瑜伽續說金剛唸誦,即說識與風真如自性唸誦,此亦是總義。 或怙主是第四口訣自性。“一切”是喜等貪、離貪、中等貪。“眾生”是陽焰等五相。“自性”是與彼等一味自性應自了知。吉祥是誓句手印,由與彼相連應得故為吉祥。大樂是由喻生俱生真如體性。敬禮是隨入。金剛唸誦如前是隱義。 或怙主是虹光顯現。眾生是十二幻喻。自性是彼自性。吉祥是受用身與化身,具彼故吉祥。大樂是法身,由彼生故大樂。敬禮彼已,“說金剛唸誦次第”如前是隱義。 怙主是諸自性,由是彼等攝持者故為怙主。由是一切眾生因故,“一切眾生”是三識,彼等由咒印次第入光明故為眾生自性。吉祥是空、極空、大空,由具彼等攝持故吉祥。由是一切空體性故大樂,敬禮彼已,“說金剛唸誦次第”如前亦是隱義。由是常故為怙主。

།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཀུན་ནི་འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་འདོད་ཆགས་བར་མ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་བཞི་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འདྲེས་པའི་ཕྱིར་ སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད་དོ།།དཔལ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ་དེ་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔལ་ལྡན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མས་ཡང་དག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེ་ཆེན་ནོ། །དེ་ལ་བཏུད་ནས། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་བཤད་བྱ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། མཐར་ཐུག་པའོ། །རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མགོན་པོའོ། །སེམས་ཅན་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །ཀུན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སྟེ། དེ་དག་ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད་དོ། །དཔལ་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས འདས་པ་སྟེ་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དཔལ་ལྡན་ནོ།།ཆེན་པོ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་རྣམས་སོ། །བདེ་བ་ནི་སྨིན་པ་དང་གྲོལ་བ་ལ་སོགས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་བདེ་ཆེན་ཏེ། དེ་ལ་བཏུད་ནས་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་ཐུག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མགོན་པོའོ། །སེམས་ཅན་ཀུན་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་རིགས་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། དེ་དག་འོད་ཟེར་གྱི་སྦྱོར་བས་བཀུག་སྟེ་བདག་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད་དོ། །དཔལ་ནི་སྤྲོ་བ་སྟེ་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དཔལ་ལྡན ནོ།།ཆེན་པོ་སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་པ་རྣམས་བདེ་བ་སྟེ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་བཏུད་ནས་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཏོ། །ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མགོན་པོའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་སྣའི་རྩེ་མོ་སྟེ་དེ་རྣམས་སུ་ཐིག་ ལེའི་གཟུགས་ཀྱིས་གནས་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད་དོ།།སྤྲོ་དང་བསྡུ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དཔལ་ལྡན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེ་ཆེན་ནོ། །དེ་ལ་བཏུད་ནས་ཏེ། དྲན་པར་བྱས་ནས་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཏོ། །མགོན་པོ་ནི་ས་ ལ་སོགས་པའི་ཁམས་རྣམས་ཏེ།དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མགོན་པོའོ།

我來為您翻譯這段藏文: 由存在一切眾生相續故,“一切眾生”是貪、離貪、中等貪,由彼等與第四混合故為眾生自性。吉祥是智慧手印,由與彼等入等引故吉祥。由瑜伽士現量證知故大樂。敬禮彼已,“說金剛唸誦次第”如前是究竟。 由是金剛身故為怙主。眾生是勝義諦。“一切”是世俗諦,由彼等無別體性故為眾生自性。吉祥是無住涅槃,具彼故吉祥。“大”是眾生界。“樂”由令得成熟解脫等大樂位故為大樂。敬禮彼已說,此唯是究竟。 由是壇城主尊故為怙主。“一切眾生”是四種眾生種性,由光明加持攝入自性故為眾生自性。吉祥是放射,具彼故吉祥。大即壇城眾,生起大樂三摩地之樂,敬禮彼已說,是了義。 由是五智體性故為怙主。一切眾生住處主是鼻端,由彼等以明點形住故為眾生自性。由具放射攝收故吉祥。由是菩提心體性故大樂。敬禮彼已,即憶念已說,是密義。 怙主是地等界,由是彼等自性故為怙主。

།སེམས་ཅན་ཀུན་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་སྟེ་དེ་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད་དོ།།དཔལ་ནི་འོད་ཟེར་དམར་པོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་སྤྲོ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དཔལ་ལྡན་ནོ། །ཆེན་པོ་སྟེ་གཡས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྒྱུ་བ་དེ་རྣམས་བདེ་བ་སྟེ། སྣའི་རྩེ་མོར་ཐུན་ཕྱེད་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་སུ་འཛིན་པ་དེ་ནི་བདེ་ཆེན་ནོ། །དེ་ལ་བཏུད་ནས་ཏེ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་དགོངས་པས་བཤད་པའོ།།ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མགོན་པོ་སྟེ་དྲུག་པའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད་དོ། ། དཔལ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་སྟེ། དེ་རྣམས་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔལ་ལྡན་ནོ། །ཆེན་པོ་སྟེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔའི་བདེ་བ་ནི་འོད་གསལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ལ་བཏུད་ནས་ཏེ་ཕྱག་འཚལ་ནས་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ། ། མགོན་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དེ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མགོན་པོའོ། །སེམས་ཅན་ཀུན་ནི་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་དང་སྤྲོས་པ་མེད་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད་དོ། །དཔལ་ནི བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སོ།།བདེ་ཆེན་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །དེ་དག་དང་ལྡན་པ་ནི་དཔལ་ལྡན་བདེ་ཆེན་ཏེ། དེ་ལ་བཏུད་ནས་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །ཀུན་ནི་སྲོག་ཅེས་བྱ་བའི་རླུང་ངོ་། །སེམས་ཅན་ནི་ཐུར་དུ་སེལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་རླུང་ངོ་། །བདག་ཉིད་ ནི་མེ་དང་མཉམ་པའི་རླུང་ངོ་།།མགོན་པོ་ནི་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ངོ་། །དཔལ་ནི་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་རླུང་ངོ་། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་བདེ་ཆེན་ནོ། །དེ་ལ་བཏུད་ནས་ཏེ་ཕྱག་འཚལ་ནས་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པའོ། །འོ་ན་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཞེས་ བྱ་བའི་དོན་ཅི་ཞེ་ན།རྡོ་རྗེ་ཚིག་ནི་སྒྲ་སྤངས་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རླུང་ཙམ་གྱི་བཟླས་པ་སྟེ། ཡང་དང་ཡང་དུ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་སེམས་དབང་དུ་བྱས་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文: “一切眾生”是四壇城,由於加持諸如來遍及彼等故為眾生自性。吉祥是紅光等,由具放射故吉祥。大即右等分別執行彼等樂,于鼻端半時分執持是大樂。敬禮彼已即禮拜已說,如前是密意說。 由超勝一切故怙主是第六。遍及一切眾生是法界智,由是彼體性故為眾生自性。吉祥是五智,由攝彼等故吉祥。大即五識之樂成為光明法性自性。敬禮彼已即禮拜已說,如前是非密意。 怙主是三種菩提,由得彼故為怙主。“一切眾生”是有戲論、無戲論、極無戲論諸行,由修習彼等故為眾生自性。吉祥是福德資糧。大樂是智慧資糧。具彼等是吉祥大樂,敬禮彼已說,是如言。 “一切”是名為命之風。“眾生”是名為下行風。“自性”是等火風。“怙主”是上行風。“吉祥”是遍行風。由遍知彼等真如故大樂。敬禮彼已即禮拜已說,是非如言。 若問金剛唸誦義何?由說”金剛語離聲”故,是唯風唸誦,由反覆進入等次第而調伏心。

།རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཅི་ཞེ་ན། འདུས་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་ འཇུག་པ།།རྣལ་འབྱོར་ཞེས་ནི་མངོན་པར་བརྗོད། །ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་རྒྱུད་ནི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་དེ། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྒྱུད་ནི་རྒྱུན་ཏེ། དེ་ཡང་རྒྱུའི་རྒྱུད་དང་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་དང་། ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་རྒྱུའི་རྒྱུད་ ནི་ཚངས་པའི་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་།རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །འབྲས་བུའི་རྒྱུད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ནི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་ནས་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ལུང་ཚད་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར།གང་གི་འདོད་པ་ཙམ་ཡིན་པ་འགོག་ཅིང་། བདག་ཉིད་ཀྱང་མང་དུ་ཐོས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ད་ནི་གང་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་ དཔྱད་པའི་ཕྱིར།བསྐྱེད་པའི་རིམ་ལ་ལེགས་གནས་ཤིང་། །རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འདོད་རྣམས་ཀྱི། །ཐབས་འདི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །སྐས་ཀྱི་རིམ་པ་ལྟ་བུར་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་རེ་ཞིག་སྒྲུབ་པ་པོས་དང་པོར་དང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ གསུམ་གྱི་རིམ་པས་སམ།རྡོ་རྗེ་བཞི་པོའི་རིམ་པས་ལྷའི་རྣམ་པར་བསྐྱེད་ནས། རིགས་བརྒྱའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་རྗེས་ལ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཐོབ་པར་གྱུར་ནས་ལྷའི་སྐུ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་འབད་པ་མེད་པ་ཁོ་ནར་མཐོང་ཞིང་འགྲོ་བ་ཡང་དེའི་ རྣམ་པ་ཁོ་ནར་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་ལ་ལེགས་གནས་ཏེ།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་ལེགས་པར་གནས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འདས་པའི་དུས་ལས་གྱུར་པའི་རྐྱེན་སྦྱར་ཏེ། དེས་ན་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པར་གྱུར་པ་ལ་ལེགས་པར་གནས་པ་རྣམས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文: 若問瑜伽續義何?如後續續中說:“方便智慧和合,明說名瑜伽。“故以彼為主之續是瑜伽續,如吉祥密集等。續是相續,彼有因續、果續、方便續三種。 其中因續是顯示梵住等及解脫門等。果續是顯示諸如來壇城輪等。方便續是顯示咒印等。隨順如是相瑜伽續,善解已說,此示教證為量故,遮唯是某人慾,亦顯自多聞。 今為觀察所依,故說: “善住生起次第, 欲圓滿次第者, 此方便圓滿佛, 說如階梯次第。” 首先修行者以初瑜伽等三三摩地次第,或以四金剛次第生起天相,由百種分別入身遠離。其後獲得殊勝,無勤唯見極明天身,亦見眾生唯是彼相,彼等是善住生起次第,即圓滿生起次第義。 由善住生起次第故用過去時緣,故義是此:于圓滿生起次第善住者。

།དེ་ལྟ་བུའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་གལ་ཏེ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྟེ་སྤྲོས་པ་མེད་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ངོ་བོའི་རིམ་པ་འདོད་ཅིང་མངོན་པར་འདོད་པ་དེའི་ཚེ། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི ཐབས་འདི་ལྟ་སྟེ།བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ནི་བསྟན་པའོ། །སྐས་ཀྱི་རིམ་པ་ལྟ་བུ་ནི་འཛེག་པའི་ལམ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྐས་ཀྱི་རིམ་པའི་ལམ་ནས་འཛེག་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི་རིམ་གྱིས་ཁང་བཟངས་ལ་སོགས་པའི་ རྩེ་མོ་མཐོན་པོར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ།རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་བསྒོམས་པས་རིམ་གྱིས་ངག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་གྱིས་རྟག་ཏུ་དགྱེས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་མི་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོ་ཐོབ་ བོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྨོས་པ་ནི་ལུང་ཚད་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །ད་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པའི་རྟེན་རླུང་གི་ཚོགས་གང་ཡིན་པ་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྲོག་གྱུར་པ། །རླུང་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ ཀུན་བྱེད།།དེ་ནི་རྣམ་ཤེས་བཞོན་པ་སྟེ། །ལྔ་ཡི་བདག་ཉིད་བཅུ་ཡང་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སྙིང་ག་ན་གནས་པའི་སྲོག་ཅེས་བྱ་བའི་རླུང་གཅིག་པུ་ཁ་དང་སྣ་དག་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་བྱུང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་འཛག་མིག་གི་སྲིན་བུ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྲིད་པའི་ རྩེ་མོའི་བར་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ནི་སྲོག་ཡིན་ནོ།།དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྟེ་སེམས་ཅན་གྱི་རིགས་རྣམ་པ་བཞིའི་སྲོག་གྱུར་པ་ནི་སྲོག་གི་དབང་པོ་དང་འདྲའོ། །ཅི་འདི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་གཅིག་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན།རླུང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རླུང་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་དང་བརྐྱང་བ་དང་བསྐུམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལས་ཅན་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文: 如是諸瑜伽師若欲圓滿次第即無戲論無分別體性次第時,彼等瑜伽師此方便,即修習次第圓滿佛即諸如來所說是教示。如階梯次第即登上之道,如由階梯次第道登上之士夫漸至殿堂等高頂,如是由修習金剛唸誦等次第,漸由語等清凈次第,獲得常喜自性大金剛持位無學道自性法身體性,是詞義。說圓滿佛是示教證為量故,是如言。 今為示金剛唸誦次第所依風聚故說: “成眾生命者, 名風作諸業, 彼是識乘騎, 五體亦是十。” 此義是:住心間名為命之一風,由口鼻出外自性,從螞蟻乃至有頂間遍及一切世界是命。彼云何?眾生即四種眾生類之命,如命根。此是否大種中一,抑或是一切自性?說”名風”,風是大種體性,具往來伸屈相業用。

།གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་རླུང་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དེ་དང་མཚུངས་པ་ཡིན་པས་ཅིའི་ཕྱིར་གཟུང་བར་མི་བྱ་སྙམ་ པའི་དོགས་པ་བསུས་ནས་རྣམ་ཤེས་བཞོན་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ།རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དོན་མཐོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཞིང་དེ་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱད་དེ། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་གོ། །དེ་རྣམས་ ཀྱི་བཞོན་པ་ནི་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ།རྟ་དང་རྟ་ལ་ཞོན་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ལུས་ཀྱི་ནང་ན་གནས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་མ་གཏོགས་པ་བྱ་བ་གཞན་མི་དམིགས་ཏེ། དེ་ལ་དོན་མཐོང་རྣམ་པར་ཤེས། །དེ་ཡི་ཁྱད་ པར་སེམས་ལས་བྱུང་།།ཞེས་གང་བཤད་པའོ། །ཆོས་མངོན་པ་ལས། རྣམ་ཤེས་ངར་སེམས་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་རྟོག་པ་འབའ་ཞིག་གི་རང་བཞིན་ཅན་དེ་ནི་ཇི་སྲིད་རླུང་གི་ཁམས་ཀྱིས་བསྐུལ་བར་མ་བྱས་པ་དེ་སྲིད་དུ་དེ་ལ་དོན་འཛིན་པའི་ ནུས་པ་མེད་དེ།གྲུམ་པོས་རྟ་མེད་པར་ཡུལ་གཞན་དུ་ཕྱིན་པ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་རླུང་གིས་བསྐུལ་ནས་དོན་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་རླུང་གིས་བསྐུལ་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་འཛིན་གྱི་རང་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་མདོ་དང་འགལ་བ་མ་ཡིན། བཟང་ སྐྱོང་གིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བཟང་སྐྱོང་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་མཐུས་འཁྲུལ་འཁོར་འཁོར་བ་དེ་བཞིན་དུ་ལས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དབང་གིས་ལུས་ཀྱི་འཁྲུལ་འཁོར་གཡོའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་འདི་ནི་རྟེན་དང་འཇུག་པ་ སྣ་ཚོགས་པ་ཅན་ཡིན་ནོ།།རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་འདི་ནི་ལུས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་མི་ཟད་པ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་གྱི་རྟེན་གྱི་ལུས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་ པའི་ཁམས་འདི་ནི་བློ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文: 若如是,外風亦唯如是,彼亦與彼相同故,何不取之?迎此疑問說”識乘騎”。識是見義相,彼有八種:阿賴耶識、染污意識及六轉識。彼等乘騎即驅使,如馬與騎馬者。如是住於五大自性身中八識,除彼外不見他事,如說:“見義識,彼差別心所。“阿毗達磨說:“識我思自性。“故唯分別自性彼,乃至未被風界驅使,彼無執義能力,如跛者無馬不能往他處。故此由風驅使而執義。 若由風驅使識執義而非自力,如何不違經?善護所問經中,世尊告曰:“善護,如由作業力輪轉機關,如是由隨順業力動身機關。此識界有種種所依及趣入。此識界由能生身故是作者。此識界由依法界故不盡。由憶念前依身故,此識界是圓滿慧。”

།རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་འདི་ནི་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་དང་མཚུངས་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ནི་ཕྱི་ས་དང་རོ་རུལ་བ་སྟེ་དྲི་མི་ཞིམ་པ་རྣམས་དང་། པདྨ་ལ་སོགས་པའི་དྲི་ཞིམ་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་འཆར་ཏེ་དེ་རྣམས་ལ་ འདི་ནི་དྲི་ཞིམ་པའོ་སྙམ་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱང་མི་འབྱུང་ཞིང་།དྲི་མི་ཞིམ་པ་བོར་ནས་ཉི་མའི་གམ་དུ་འགྲོ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་འདི་ནི་ཕག་ལ་སོགས་པ་མི་གཙང་བའི་ཚོགས་ཟ་བའི་སྐྱེ་གནས་སུ་སྐྱེ་བ་ལེན་ཏེ། རྣམ་པར་ ཤེས་པའི་ཁམས་ཉེས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གོས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་བཤད་པའོ་ཞེ་ན་བདེན་ཏེ།དེ་ནི་མདོ་དང་འགལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ལུས་གཡོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་རླུང་གི་བཞོན་པ་དང་ལྡན་ པར་གྱུར་པས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱའོ།།འོན་ཏེ་འཆི་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལྔ་དང་བྲལ་བ་སྐྱེ་གནས་གཞན་དུ་འཁྱམ་པར་གྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེ་རླུང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་ན་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། དྲི་ཟ་ནི་དབང་པོའི་ཚོགས་ཕྲ་མོ་དང་ ལྡན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་འབའ་ཞིག་ནི་མ་ཡིན་ལ།དབང་པོའི་ཚོགས་ཕྲ་མོའི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་ནི་ཁམས་བཞིའི་རང་བཞིན་ཅན་ཉིད་ཡིན་པས་རླུང་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེས་སྐུལ་བར་བྱེད་དོ། །ཡང་ན་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་གི་བག་ཆགས་དག་གིས་རིག་སྔགས་ཀྱི་ ཆུ་མིག་ལ་སྦྲུལ་བཞིན་དུ་སྐུལ་བར་བྱེད་དོ།།དབྱིག་གཉེན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་དྲི་ཟ་རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་གྱུར་པའི་སེམས་གཉིས་པོ་དག་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་བཤད་པའོ། །ཡང་ལས་ཀྱི་རླུང་གིས་བསྐུལ་ བ་ན་འགྲོ་བ་དྲུག་ཏུ་འཁྱམ་པར་འགྱུར་བ་ལས་འགལ་བ་མེད་དོ།།དེའི་ཕྱིར་སྲོག་ཅེས་བྱ་བའི་རླུང་འདི་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བཞོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ཕུང་པོའི་དབྱེ་བས་ལྔའི་བདག་ཉིད་དེ་སྲོག་དང་། ཐུར་དུ་སེལ་བ་དང་མེ་དང་མཉམ་དུ་གནས་པ་དང་གྱེན་དུ་རྒྱུ་བ་དང་། ཁྱབ་བྱེད་ ཅེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་ལྔ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་སྲོག་ནི་སྙིང་གའི་ཕྱོགས་ན་གནས་པའོ། །ཐུར་དུ་སེལ་བ་ནི་བཤང་སྒོ་ན་གནས་པའོ། །གྱེན་དུ་རྒྱུ་བ་ནི་ལྐོག་མ་ན་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །མེ་དང་མཉམ་དུ་གནས་པ་ནི་ལྟེ་བའི་ཕྱོགས་ན་གནས་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文: 此識界應如日光觀,如日光照射外糞腐尸等不凈及蓮花等香物,于彼等不生此是香之想,亦不捨不凈而趨近日。如是此識界生於豬等不凈聚食之生處,識界不為彼等過失所染等所說。 若問此說,誠然,彼不違經。何以故?如是識動身,彼亦由具風乘故,應隨此差別。若謂死時如何離五大而漂泊他生處,彼時無風?不應如是說。中陰具細根聚非唯爾,細根聚中所攝身根是四界自性故有風,故彼驅使。或由貪嗔習氣如咒術水源之蛇而驅使。世親前說:“彼時中陰隨貪嗔俱二心隨一現前。“又由業風驅使漂泊六道亦無相違。 故此名命風是識乘。彼由蘊分別是五體,即命、下行、等火、上行、遍行五種。其中命住心方,下行住糞門,上行住喉,等火住臍方。

།ཁྱབ་བྱེད་ནི་ཡན་ལག་གི་ཚིགས་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པ་ སྟེ་དེ་ནི་གནས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ།།མི་བསྐྱོད་པ་དང་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་དང་། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དབང་པོའི་སྒོའི་རྒྱུན་ལས་ནི། །སྲོག་དང་རྩོལ་བར་རྒྱུ་བ་དང་། །རྟག་པའི་དུས་སུ་རྒྱུ་བ་ནི། །སྲོག་ཅེས་བྱ་བ་ ཡིན་པར་བཤད།།རླུང་དང་གཅིན་དང་ཕྱི་ས་དང་། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་ཁུ་བ་སོགས། །འོག་འདྲེན་འདི་ནི་ཐུར་སེལ་བར། །རྟག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཞེས་བྱ། །དགོད་དང་ཟ་དང་ལྡག་པ་དང་། །ཀུན་དུ་འཐུང་དང་འཇིབ་པར་ནི། །གང་ཞིག་རྟག་ཏུ་མཉམ་གནས་པ། །མཉམ་དུ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ ཡིན།།གྱེན་དུ་འགྲོ་ཞིང་སྡུད་པ་དང་། །བཟའ་དང་མྱང་སོགས་ཟ་བ་ནི། །ཤེས་དང་ལྷན་ཅིག་རྣལ་འབྱོར་རིག་།གྱེན་རྒྱུའི་ལས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཁྱབ་དང་འཛིན་པ་ཉིད་དང་ནི། །འགྲོ་བ་དེ་བཞིན་ལྡོག་པ་དང་། །ཚིགས་རྣམས་ཀུན་དུ་ཁྱབ་པས་ན། །ཁྱབ་བྱེད་ཅེས་ནི་བྱ་བར་ བཤད།།ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་དབྱེ་བའོ། །སྲོག་ནི་སྔོན་པོ་དེ་བཞིན་དུ། །ཐུར་སེལ་ཁ་དོག་སེར་པོར་བསྒྲགས། །མེ་དང་མཉམ་ནས་དམར་པོ་སྟེ། །དེ་བཞིན་གྱེན་རྒྱུ་ལྗང་གུར་བརྗོད། །ཁྱབ་བྱེད་རླུང་ནི་དཀར་པོའམ། །ཟླ་བ་བཞིན་དུ་སེར་སྐྱར་བརྗོད། །སྲོག་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ ཤེས་ཏེ།།ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིད་ཐུར་སེལ་ཡིན། །མེ་མཉམ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས། །གྱེན་རྒྱུའི་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་སྟེ། །འཇུག་པའི་རྣམ་ཤེས་རང་བཞིན་ནོ། །ཁྱབ་བྱེད་རླུང་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན། །སྲོག་ནི་རྣམ་ཤེས་ཕུང་པོ་སྟེ། །ཐུར་སེལ་ཚོར་བ་ཡིན་པར་བརྗོད། །མེ་དང་མཉམ་ ནས་འདུ་ཤེས་ཏེ།།འདུ་བྱེད་གྱེན་རྒྱུར་རྣམ་པར་བཤད། །གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དག་པས་ནི། །ཁྱབ་བྱེད་ཀུན་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཉིན་དང་མཚན་དུ་ལུས་ལས་ནི། །གཡོན་དང་གཡས་དང་གཉི་ག་དང་། །དལ་དང་གཉི་ག་དག་ཏུ་ནི། །དེ་རྣམས་རྒྱུ་བར་ཡང་དག་བརྗོད། །འཆི་ བའི་དུས་སུ་ལྔ་པ་ནི།།ཤི་བའི་ལུས་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཆུ་ཡི་ཁམས་ནི་སྲོག་རླུང་སྟེ། །ས་ནི་ཐུར་དུ་སེལ་བར་འདོད། །མེ་ཡི་ཁམས་ནི་གྱེན་རྒྱུ་ཡིན། །མེ་དང་མཉམ་གནས་རླུང་ཞེས་བརྗོད། །ནམ་མཁའི་ཁམས་ནི་དག་པ་ཡིན། །ཁྱབ་བྱེད་ཡན་ལག་ཚིགས་ཀུན་ གནས།།དེ་རྣམས་ཞི་བ་དང་རྒྱས་པ་དང་དབང་དང་དགུག་པ་དང་ལས་ཐམས་ཅད་པ་སྟེ་དེས་ནི་རང་བཞིན་པ་དང་དུས་དང་བྱ་བ་བཤད་དོ།

我來為您翻譯這段藏文: 遍行住一切肢節,此是處分別。不動、寶生、無量光、不空成就、毗盧遮那體性是天尊。 從根門相續: “命及勤行運, 恒時所執行, 說名為命風。 風尿及糞便, 如是精液等, 下引此下行, 瑜伽師常說。 笑食及舔味, 普飲及吸吮, 彼常平住者, 名為平等住。 上行及攝取, 食嘗等飲食, 與智同瑜伽, 應知上行業。 遍及執持性, 行走及返回, 遍諸關節故, 說名為遍行。” 此是業分別。 “命風如青色, 下行黃色稱, 等火是赤色, 上行綠色說, 遍行風白色, 或說如月黃。 命是阿賴耶, 下行染污意, 等火意識性, 上行意根是, 轉識自性風, 名為遍行風。 命是識蘊體, 下行說是受, 等火是想蘊, 行蘊說上行, 由色蘊清凈, 遍行普稱說。 晝夜從身中, 左右及雙運, 緩及雙運中, 彼等說正行。 死時第五者, 從死身出生。 水界是命風, 地是下行許, 火界是上行, 等火說名風, 空界是清凈, 遍行住諸節。” 彼等是寂、增、力、召及一切事業,此說自性、時及作業。

།སྲོག་ཅེས་བྱ་བའི་རླུང་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་བཅུར་འགྱུར་ཏེ་སྔར་བཤད་པ་རྣམ་པ་ལྔ་དང་། དབང་པོའི་དབྱེ་བས་རྒྱུ་བ་དང་། རྣམ་པར་རྒྱུ་བ་ དང་།ཡང་དག་པར་རྒྱུ་བ་དང་། རབ་ཏུ་རྒྱུ་བ་དང་། ངེས་པར་རྒྱུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་ལྔའོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་རླུང་ནི་མིག་གི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་ཀྱི་བྱ་བ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །རྣམ་པར་རྒྱུ་བ་ནི་རྣ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲའི་བྱ་བ་བྱེད་དོ། །ཡང་དག་པར་རྒྱུ་བ་ནི་སྣའི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་ ནས་དྲིའི་བྱ་བ་བྱེད་དོ།།རབ་ཏུ་རྒྱུ་བ་ནི་ལྕེའི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་རོའི་བྱ་བ་བྱེད་དོ། །ངེས་པར་རྒྱུ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་རླུང་ནི་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་རེག་བྱའི་བྱ་བ་བྱེད་དོ། །ཡང་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་མིག་དང་རྣ་བ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། གཟུགས་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་ བརྟེན་ནས་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ།།དེ་ལྟར་ན་རླུང་གཅིག་ཁོ་ན་ལྔ་དང་བཅུ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐུལ་བར་བྱེད་པས་ནི་གར་བྱེད་པའི་གནས་ཀྱི་འཁོར་བ་ལས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་རྒྱན་བླངས་ཏེ་འཁོར་བ་ན་གནས་པའི་གར་མཁན་ རྣམས་གར་བྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ།གཙང་མའི་གནས་ནི་མ་གཏོགས་པར། །སྣ་ཚོགས་ལས་ནི་རྒྱན་ལྡན་པས། །གང་དུ་གར་ནི་མ་བྱས་པའི། །གར་གྱི་གནས་ནི་འགའ་ཡང་མེད། །ཅེས་གང་བརྗོད་པའོ། །དེ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རྟེན་བསྟན་ནས། ད་ནི་གོ་རིམས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ། རླུང་གི་དེ་ཉིད་རིམ་གྱིས་ནི། །སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཡང་དག་འཇུག་།སྔགས་ཀྱི་རྫོགས་པ་རྟོགས་ནས་ནི། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་རྣམས་ལ་སློབ། །ཅེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རླུང་ལྔ་དང་ཉེ་བའི་རླུང་ལྔའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པའོ། །དེའི་རིམ་གྱིས་ཏེ་གོ་རིམས ཀྱི་སྔགས་ཨཱ་ལི་དང་ཀཱ་ལིས་བསྐྱེད་པའི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཉིད་དོ།དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པར་འཇུག་པའོ། །དེ་ནས་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གཅིག་པའི་སྔགས་རྣམས་ཀྱི་རྫོགས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་རྟོགས་ནས་དེ་ མངོན་དུ་བྱས་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་རྣམས་ཏེ།རྒྱུད་ལས་གསུངས་པའི་བཅུ་གཅིག་པོ་རྣམས་ལ་སློབ་པ་ནི་ལེགས་པར་སློབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།

我來為您翻譯這段藏文: 彼命名風成十種,前說五種及根分別之行、遍行、正行、極行、定行等其餘五種。其中名行風者,依眼根成就色業。遍行依耳成就聲業。正行依鼻根成就香業。極行依舌根成就味業。名定行風者依身根成就觸業。又彼等一切依眼耳作意及色聚生起眼等諸識。如是唯一風成五及十而驅動識,如從舞處輪迴取種種莊嚴,令住輪迴舞者作舞。如說: “除凈妙住處, 種種業莊嚴, 何處未作舞, 無有舞處所。” 如是示金剛唸誦所依已,今為示次第故: “由風真實次第, 真實入于真言, 了知真言圓滿, 學習諸金剛念。” 此義是:五風及近五風真實性是勝義。由彼次第即阿字迦字所生三字自性諸真言真實性。正入于如是性。次了知三字自性一體真言圓滿即圓滿體性。了知彼已現前,瑜伽師于金剛唸誦等,即于續部所說十一善學習,是為此義。

།འདིར་བསམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རེ་ཞིག་རླུང་རྣམས་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་ནས་སེམས་ ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གཉིས་ཀྱིས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྣང་བ་རྣམ་པར་རིག་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པས་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ།།དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྲིད་དེ་རྣམས་ཕམ་པར་མ་བྱས་པ་དེ་སྲིད་དུ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ལས་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ།ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཕུང་པོ། །བརྒྱད་ཁྲི་དག་དང་བཞི་སྟོང་གི་།གང་གིས་དེ་ཉིད་མི་ཤེས་པ། །དེ་ཡི་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་མེད། །ཅེས་གང་བཤད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་གཞུང་མཛད་པས་ཀྱང་། །གཉིས་མེད་ མཐོང་བ་གྲོལ་བར་འགྱུར།།ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །དེའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཡུངས་ཀར་ཕྲ་མོའི་ཚད་ཙམ་གྱི་ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་རེ་ཞིག་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་རླུང་དེ་རྣམས་ནི་ རྩོལ་བའི་དབང་གིས་འབྱུང་ངོ་།།རྩོལ་བ་ཡང་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ཀུན་དུ་རྩོལ་བར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དོན་འདོད་པ་ལས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ཡང་སེམས་དང་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ན་རྒྱུད་ལས་འབྲེལ་པས་ འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རླུང་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་ནི་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ཏེ་དེའི་བཞོན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་དོན་དམ་པར་དཔྱད་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་ རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྟེན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ཞིང་དོན་དམ་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྟེན་དང་བརྟེན་པ་དག་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་ པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ཏེ་འབྱུང་བ་གང་ལས་འབྱུང་ཞེ་ན།ལས་ལས་ཤེ་ན་མི་རུང་སྟེ། །དེ་དང་འབྱུང་བ་མ་འབྲལ་ཞིང་། །ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་སེམས་ལ་གནས། །རླུང་ལས་ཤེ་ན་རླུང་གང་ལས། །རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་གང་ལས་ཏེ། ། འདོད་ལས་ཤེ་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི། །ལམ་དེ་ཁས་བླངས་མ་ཡིན་ནམ། །ཞེས་གང་བཤད་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文: 此處意趣是:首先諸風成為蘊界處自性,由有情及器世間二種差別顯現,為八識所攝識之所依而生輪迴輪。故乃至未降伏彼等之時,心不能專一,此專一性從修真實性力而得。如說:“大仙法蘊八萬四千,若不知真實,彼一切無果。“如是論師亦說:“見無二得解脫。” 彼真實性是如芥子量之明點瑜伽。如是首先行來等業自性一切業轉起之諸風由勤力而生。勤力若觀察,從普遍勤作自性之所欲而生,彼亦由具心行之差別自性故從識生。如是由續相屬故,風與識即是一體,因是彼乘故。 識若勝義觀察是菩提心自性。如是由方便智慧和合,根境識一切成一味之菩提心,世俗勝義體性得以體驗。其中世俗是所依真實性,勝義是勝義真實性。由所依能依無別故,識真實性即是風真實性。 若問從何生?若謂從業不應理,彼與生不離,業習氣住心。若謂從風,風從何?從勤生從何?若謂從欲,汝豈未許彼道耶?如是所說。

།དེའི་ཕྱིར་ཐིག་ལེའི་གཟུགས་ཅན་གྱི་དེ་ཉིད་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེའི་རིམ་པ་ནི་རིགས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་དབྱེ་བས་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་དགོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་བསྒོམ་པ་སྟེ་གནས་དེ་རྣམས་དང་། གདོང་དང་སྙིང་ག་དང་གསང་བའི་གནས་གསུམ་མོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སྨིན་མའི་དབུས་དང་ལྟེ་བའི་དབུས་དག་ཀྱང་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །རིམ་པ་འདིས་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་སྟེ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་སྔགས་ཐམས་ཅད་ནི་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལིས བསྐྱེད་པ་ཡིན་ཏེ།དབྱངས་དང་གསལ་བྱའི་དབྱེ་བས་ཡི་གེ་ཕྱི་མོ་བཞི་བཅུ་རྩ་དགུའོ། །དེ་རྣམས་ནི་སྡེ་ཚན་བརྒྱད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ཡི་གེ་དང་ཚིག་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅིང་། ཕྱི་རོལ་གྱི་རིམ་པའི་གནས་བཅུ་བཞི་དང་། རང་ གི་གཞུང་ལུགས་ཀྱི་རིམ་པས་རིག་པའི་གནས་ལྔ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། བསླབ་དང་རྟོག་དང་བརྡ་སྤྲོད་དང་། །ངེས་ཚིག་སྐར་མའི་གནས་ཤེས་དང་། །སྡེབ་སྦྱོར་བསྡུ་བ་དྲུག་པ་སྟེ། །རིག་བྱེད་ཡན་ལག་དྲུག་པར་འདོད། །ངེས་བརྗོད་མཆོད་སྦྱིན་སྙན་ཚིག་དང་། །དེ་བཞིན་སྲིད་ སྲུང་བཞི་པ་སྟེ།།རིག་པའི་གནས་ནི་ཐམས་ཅད་དུ། །རིག་བྱེད་བཞིར་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན། །རིག་བྱེད་ཡུལ་ལ་དཔྱོད་བྱེད་པའི། །བདག་ཉིད་ཅན་ནི་སྤྱོད་པ་ཡིན། །རིག་པའི་བསྟན་བཅོས་རྟོག་པ་ཡིན། །དེ་ཡང་ལྷ་དྲུག་རིམ་པ་ལས། །གྲངས་ཅན་མཆོད་འོས་རིག་པ་དང་། །འཇིག་ རྟེན་རྒྱང་འཕེན་བདེ་གཤེགས་པ།།དེ་བཞིན་དུ་ནི་དཔྱོད་པ་ཅན། །དེ་རྣམས་ཡན་ལག་བཞི་རུ་བསྒྲགས། །སྔོན་བྱུང་གཏམ་ནི་སྟོན་བྱེད་པའི། །མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་སྔོན་རབས་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་འདོད་ཆགས་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །བསྟན་པ་ཆོས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་སོ། །དེ་རྣམས་ ནི་རིག་པའི་གནས་བཅུ་བཞི་སྟེ།ཡན་ལག་རྣམས་དང་རིག་བྱེད་བཞི། །དཔྱོད་ཅན་རིག་པ་རྒྱས་པ་དང་། །སྔོན་རབས་ཆོས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཏེ། །དེ་རྣམས་རིག་པ་བཅུ་བཞི་ཡིན། །ཞེས་གང་བཤད་པའོ། །རང་གི་གཞུང་ལུགས་ཀྱི་རིམ་པས་ན་ལྔ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྒྲ་རིག་པ་དང་། གཏན་ཚིགས་རིག་པ་དང་། གསོ་བ་རིག་པ་དང་། ནང་རིག་པ་དང་། བཟོའི་ལས་ཀྱི་གནས་རིག་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ནི་འཕགས་པ་བྱམས་པས་གསུངས་པས་འདིར་རྒྱས་པར་མི་བྱའོ།

我來為您翻譯這段藏文: 故明點形相之真實性即風真實性之次第,是以種姓及煩惱差別于殊勝處安立為前行之修習,彼等處及面、心間、密處三處。有說眉間中及臍中亦是。 由此次第了知風真實性已,入于真言真實性。彼復云何?一切真言由阿字迦字所生,以元音輔音差別為本母四十九字。彼等依八類體性,由字及句等次第生八萬四千法蘊,並生外次第十四處及自宗次第五明處。 如是亦說: “學及思及聲明, 詞源知星宿處, 韻律攝為六, 許為明論六支。 詮釋祭祀詩歌, 如是護世四, 於一切明處, 說為四吠陀。 觀察吠陀境, 自性即行部。 明論即思擇, 彼亦從六天, 數論應供明, 順世外道佛, 如是諸論師, 彼等稱四支。 宣說往昔事, 具相為古史。 為離世貪故, 教法即法論。 彼等十四明處: 諸支及四明, 論師廣明論, 古史及法論, 彼等十四明。” 如是所說。自宗次第有五,即聲明、因明、醫方明、內明及工巧明處。彼等差別彌勒聖者已說,此不廣述。

།དེ་ལྟ་ན་ཡི་གེ་ཕྱི་མོ་ནི་མན་ངག་གི་རང་བཞིན་མ་ལུས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞིང་དེ་ཡང་ཡི གེ་ཨ་ལས་བྱུང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ནི་ཡིག་འབྲུ་ཀུན་གྱི་མཆོག་།དོན་ཆེན་ཡི་གེ་དམ་པ་ཡིན། །ཁོང་ནས་འབྱུང་བ་སྐྱེ་བ་མེད། །ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་སྤངས་པ་སྟེ། །ཞེས་གང་གསུངས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཐུང་ངུ་ལྔའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཕུང་པོ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ཉིད་མ་ནིང་བཞི་པོ་ མ་གཏོགས་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཡུལ་དང་དབང་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པས་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ།།དབྱངས་བཅུ་དྲུག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཟླ་བའི་ཆ་བཅུ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་དང་། ཚེས་གྲངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཉིས་འགྱུར་དུ་གྱུར་པས་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ།།ཡི་གེ་ཨའི་དབྱེ་བས་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། ཐུང་ངུ་རིང་པོ་འཕར་བ་དང་། །དབྱངས་རྣམས་གསུམ་དང་སྦྲེལ་བ་དང་། །སྣ་ལས་རྗེས་འབྱུང་དབྱེ་བ་ཡིས། །གྲངས་ལས་བཅོ་བརྒྱད་བདག་ཉིད་དེ། །དབྱེ་བ་ནི་ཐུང་ངུ་དང་རིང་པོ་དང་གང་དུ་བསྐྱེད་པ་དང་། བཏེག་པ་དང་། སྨད་པ་དང་། དབྱངས་ཅན་དང་། སྣ་ལས་རྗེས་སུ་བྱུང་བ་དང་བཅས་པ་དང་། སྣ་ལས་རྗེས་སུ་བྱུང་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་དབྱངས་དང་བཅས་པའི་མཐའ་གནས་གསུམ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པར མི་འབྱུང་བ་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ལས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བཞི་བཅུ་གཉིས་འགྱུར་དུ་བྱས་པ་ལས་ཡི་གེ་ཨ་ཉིད་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱ་ཅུའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ།།གང་གི་ཕྱིར་དེ་མེད་ན་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་བརྗོད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པའི་ལུས་བཞིན་དུ་དོན་གྱི་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ ཀྱང་མི་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར།ཡི་གེ་ཕྱི་མོ་ནི་ཨ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ནི་བུད་མེད་དང་སྐྱེས་པ་དང་མ་ནིང་གི་དབྱེ་བས་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་ནས། སྤྲོ་བར་བྱེད་པ་དང་གང་བར་བྱེད་པ་དང་། བུམ་པ་ལྟ་བུའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཉིན་དང་མཚན་དུ་རླུང་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་ བརྒྱ་རྒྱུ་བའི་དབྱེ་བས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་སྟེ་གནས་སོ།།དེ་ཉིད་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་ལས་མི་ཤིགས་པའི་ཡི་གེར་བཞུགས་ཏེ་ལས་ཀྱི་ཚོགས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ།

我來為您翻譯這段藏文: 如是本母字為一切口訣自性之因,彼亦唯從字阿而生。如說:“阿字諸字最勝,大義聖字,從內生無生,離言說。” 彼以五短音體性為五蘊及五識體性,彼除四中性十二字為內外境根自性,故為十二處體性。以十六元音體性為十六月分自性及日數自性。彼成二倍為大士三十二相體性。 以阿字分類為十八界自性:“短長跳躍及,元音三相連,鼻音隨後出,分類成十八。“分類即短、長、所生、舉、下、有音、有鼻音隨後、無鼻音隨後。 如是彼即明體方便自性。後加元音與三處相連不離而生諸具,從彼方便智慧體性成四十二倍,故阿字即百零八妙相自性。 以是若無彼,一切字不能誦,如無識之身全無少許義利作用,故本母字從阿生。彼以女、男、中性差別成三字自性,以開展、充滿、瓶等差別,晝夜二萬一千六百風行差別遍及一切有情界而住。彼以寂等差別住于不壞字,成辦諸業聚。

།དེ་ཉིད་སྒྲའི་བྱེ་བྲག་རྣམ་པ་བཅུ་ལ་བརྟེན་ནས་སྔགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ དོ།།རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ས་འོག་ལས། ཡི་གེ་དང་ནི་དབྱངས་དང་སྒྲ། །ང་རོ་ཀུ་ཅོ་སྒྲ་སྐད་དང་། །འུར་སྒྲ་བརྩེགས་དང་གསལ་བ་དང་། །གཅོད་དེ་སྒྲ་ཡི་མཚན་ཉིད་བཅུ། །ལྐོག་མ་མཆུ་རྐན་སོ་ལ་སོགས། །དབྱེ་བ་དག་གིས་དམིགས་འགྱུར་ཞིང་། །ཡི་གེ་ཚིག་གསལ་ རྟེན་དུ་འགྱུར།།དེ་ནི་ཡི་གེ་ཡིན་པར་བརྗོད། །ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་སོགས་རྣམས་སུ། །དྲུག་སྐྱེས་སོགས་དབྱངས་དབྱེ་བ་ཡིས། །ཚངས་པས་སྨྲ་རྣམས་གླུར་ལེན་པའི། །དབྱངས་ནི་རྣམ་པ་བདུན་དུ་གནས། །སྐད་དབྱིངས་རྟགས་དང་ཚིག་ལ་སོགས། །འབྱུང་པོ་མིང་གི་རང་བཞིན་ དུ།།འདིར་གནས་སྒྲ་ཡི་བསྟན་བཅོས་གང་། །སྒྲ་དེ་ཀུན་ནས་གནས་པ་ཡིན། །སྒྲ་ཡི་མཐར་ནི་སྙན་པ་རུ། །གང་ཞིག་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དང་། །ཡིད་ནི་བདེ་བར་བྱེད་པ་ནི། །ང་རོ་ཞེས་ནི་མངོན་པར་བརྗོད། །བྱ་དང་སིལ་སྙན་སྐྱེ་བོ་རྣམས། །འདུས་པ་ལས་ནི་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང་། །བྱེ་ བྲག་མེད་ཅིང་གསལ་བ་གང་།།དེ་ཀུན་ཀུ་ཅོ་ཞེས་བྱར་བསྒྲགས། །རྒྱུད་མངས་དྲིལ་བུ་སྩོགས་བརྡུངས་པ། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་སྒྲ་གྲག་པ། །ཡིད་ནི་བདེ་བར་བྱེད་པ་གང་། །སྒྲ་སྐད་ཅེས་ནི་མངོན་པར་བརྗོད། །ཇི་ལྟར་མེ་ནི་འབར་བ་དང་། །རླུང་དང་ཆུ་ཡི་ཚོགས་དག་གིས། །སྒྲ་ནི་གྲག་པར་ འགྱུར་བ་དེ།།འུར་སྒྲ་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་བརྗོད། །རླུང་མེ་ཆར་གྱི་སྒྲ་མཚུངས་པ། །ནང་ན་གནས་པར་གྱུར་པའི་སྒྲ། །རྣ་བ་བཀབ་ནས་ཐོས་གྱུར་པ། །དེ་ནི་བརྩེགས་དང་གསལ་ཞེས་བྱ། །དཔེར་ན་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་ཡིན། །རྒྱུད་མངས་ལས་ནི་བྱུང་བའི་སྒྲ། །དེ་འདྲའི་སྒྲ་ཡི་གནས་བྱུང་བ། ། ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་ཐོས་པ་ན། །ལྟེ་བའི་ཕྱོགས་ནས་ཡང་དག་འབྱུང་། །དེ་ཉིད་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ན། །བུམ་པའི་ནང་གི་བུང་བ་བཞིན། །དེ་ནི་ཟབ་ཅིང་སྙན་པ་དང་། །ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བར་འཇུག་པ་ཡི། །སྒྲར་ནི་ཉེ་བར་ཐོས་འགྱུར་ཞིང་། །སེམས་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཤེས་བྱ་བ། །དེ་ནི་གཅོད་ཅེས་བྱ བ་སྟེ།།ཏིལ་མར་གྱིས་ནི་ཏིལ་སོགས་བཞིན། །དེ་ཡིས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཁྱབ། །ཐེ་ཚོམ་མེད་ཅིང་བརྗོད་དུ་མེད། །དབྱངས་དང་ཡི་གེ་རྣམ་སྤངས་པ། །དེ་ནི་ཕྱི་ནང་རྟག་པ་ཡིན། །དེ་ནི་ཚངས་པ་དམ་པར་བརྗོད། །དེ་ནི་སུས་ཀྱང་བརྗོད་པ་དང་། །གཞིག་པར་ནུས་པ་ཉིད་མ་ཡིན། ། འདི་ལྟར་རང་ཉིད་འབྱུང་བ་སྟེ། །དེ་ནི་ཁྱབ་བདག་ལུས་ལ་གནས། །

我來為您翻譯這段藏文: 彼依十種聲差別生種種真言輪。大瑜伽續《吉祥金剛地下》云: “字及音聲響, 喧鬧聲音及, 嗡聲疊清明, 斷為聲相十。 喉唇腭齒等, 差別成所緣, 字句明為依, 此說為文字。 梵天世界等, 六生等音別, 梵語諸歌詠, 音聲住七種。 聲界相詞等, 有情名自性, 此住聲論中, 彼聲遍住處。 聲之究竟中, 若得悅耳者, 能令意安樂, 此即稱為響。 鳥樂器眾生, 和合而發生, 無別而明顯, 彼皆稱喧鬧。 琵琶鈴等擊, 從彼所生聲, 能令意安樂, 此即稱聲音。 如同火燃燒, 風與水聚集, 所發生之聲, 宣說為嗡聲。 風火雨聲同, 內中所住聲, 掩耳而得聞, 此名疊清明。 譬如風所動, 琵琶所生聲, 如是聲處生, 具慧聞之時, 從臍方正生, 彼即近所緣, 如瓶中蜂聲, 彼即深悅耳, 極細而趣入, 聲近得聞已, 唯由心了知, 此即名為斷。 如胡麻油等, 彼遍此一切, 無疑不可說, 離音及文字, 彼為內外常, 說彼為勝梵, 彼不可說及, 任誰不能壞, 如是自然生, 住于遍主身。”

འདི་ལྟར་རང་ཉིད་འབྱུང་བ་སྟེ། །དེ་ནི་ཁྱབ་བདག་ལུས་ལ་གནས། །དེ་ནི་ཡུལ་དང་འཁོར་བ་དང་། །ཟ་བྱེད་ལུས་དང་རྨོངས་ཉིད་དུ། །ཇི་སྲིད་དུ་ནི་མི་ཤེས་པ། །དེ་སྲིད་ཁོ་ནར་ཕྱུགས་ཤེས་བྱ། །ཐམས་ཅད་ན་ནི་གནས་པ་སྟེ། །ཚངས་པ་དམ་པར་བརྗོད་པ་སྟེ། །སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད ཤེས་ནས་ནི།།འཁོར་བའི་གཟེབ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པའི་རིམ་པས་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ལས་སྔགས་ཀྱི་རྫོགས་པ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདིར་རྣལ་འབྱོར་པས་ལྟེ་བའི་ དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གནས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བརྒྱད་པའི་ལྟེ་བ་ལ་ཡི་གེ་ཨ་འབར་བར་གྱུར་པར་བསམས་ཏེ།མགོ་བོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་ཡང་ཡི་གེ་གསུམ་བཀོད་ནས་དེ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་བཟླས་པ་སྟེ། ཆ་ཤས་དང་ཆ་ཤས་ཀྱི་དབྱེ་བས་དེ་བསྡུས་ ནས་དེར་བཅུག་སྟེ།དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་ཐིམ་པར་བྱས་ཤིང་། དེ་ཡང་འོད་གསལ་བའི་རང་གི་ངོ་བོར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། །གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སྔགས་ཀྱི་རྫོགས་པ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ནི་མ་ནིང་གི་བཟླས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་ པ་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་ལེགས་པར་བསླབས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།དགོངས་པས་མ་ཡིན་པའོ། །ད་ནི་རིམ་པ་བཞིའི་གོ་རིམས། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ། །སེམས་ལ་དམིགས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །སེམས་ལ་དམིགས་པ་རྟོགས་ནས་ནི། །ཡེ་ཤེས་ སྐུ་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར།།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གནས། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཟུང་འཇུག་ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་ནས། །སླར་ཞིང་ག་ལའང་མི་སློབ་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པས་ངག་ རྣམ་པར་བྱང་བ་བྱས་པ་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་སེམས་ཤེས་པ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ་དམིགས་པ་སྟེ་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།ཀུན་གཞི་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་བརྒྱ་དྲུག་ཅུའི་ཚོགས་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་ གྱི་ནི་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་ཉིན་དང་མཚན་དུ་ཟོ་ཆུན་གྱི་འཁྲུལ་འཁོར་བཞིན་དུ་འཁོར་བར་བྱེད་དོ།

我來為您翻譯這段藏文: 如是自然生,住于遍主身。彼于境輪迴,食身及愚癡,乃至不了知,爾時唯畜知。遍一切處住,說為勝梵天,知真言真實,解脫輪迴網。 如是等所說次第,顯明真言真實性,從彼真言真實性生真言圓滿。彼復云何?此中瑜伽師觀想臍輪住法界八輻輪轂中阿字發光,于頭等處亦安立三字,以入等次第誦持,以分位分支差別攝彼入彼,彼復融入法界輪中,彼亦應知為光明自性。此住即真言圓滿,極為究竟,故此名為中性誦持。 如是相狀瑜伽師善學金剛誦持之義。非是密意。 今四次第之次序: “從金剛誦持, 瑜伽師當得, 心之所緣境, 了知心所緣, 即得智慧身, 住幻化等持, 得無二智慧, 住雙運等持, 更不復修學。” 如是等所說義為:由金剛誦持次第令語清凈時,瑜伽師於三識自性心得所緣清凈。阿賴耶、染污及轉識自性百六十聚三識,于諸眾生晝夜如水磨機輪而轉。

།རྩ་བ་མེད་ཅིང་གནས་པ་མེད་པ་ཁ་དོག་མེད་ཅིང་རྟགས་མེད་ལ་དབྱིབས་མེད་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་པོ་ནི་གློ་བུར་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རལ་གྲི་ རྣོན་པོ་ཐོགས་ནས་འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པའི་གནས་སུ་འགྲོ་བའི་འགྲོན་པོ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་ནོར་ཕྲོགས་ནས་བསད་ཅིང་སྐྱེ་གནས་གཞན་དུ་འཕེན་པར་བྱེད་དོ།།ཇི་སྐད་དུ། ཐལ་ཚན་གྱི་ཆུ་བོའི་མདོ་ལས། འབྲོག་དགོན་པ་ན་གནས་པའི་དགེ་སློང་ལག་པ་གྱེན་ དུ་བརྐྱང་།།ཉིན་པར་བདག་ནི་ནོར་འཕྲོག་ཆོམ་རྐུན་རྣམས་ལ་འཇིགས་པ་མེད། །དེ་རྣམས་ནོར་ཙམ་འབའ་ཞིག་འཕྲོག་པར་བྱེད་དེ་དེ་ཡང་མེད། །ཡིད་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསགས་པའི་བདག་གི་དགེ་བའི་ནོར། །ཐ་མ་རྣམ་རྟོག་དག་གིས་དབང་མེད་པར་ནི་འཕྲོག་པར་བྱེད། །ཅེས་འབོད་དོ་ཞེས་ གསུངས་སོ།།དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་པོ་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པ་ཁོ་ནས་འཁོར་བ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་བྱམས་པས། ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་ནི། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཁམས་གསུམ་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ གྱི་སེམས་དེ་ལ་འཆད་པར་གྱུར་པའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པས་དམིགས་ཤིང་རྣམ་པར་སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་སེམས་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་ཏེ་སྦས་པའོ།།དེ་ནས་སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ་ཐོབ་ནས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལས་ཅིག་ཅར་ལངས་ཏེ། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་ པར་བྱ་བའི་དོན་དང་།དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་ལྟ་བ་དང་མཚུངས་པའི་ཆད་པའི་ལམ་སྤང་བའི་ཕྱིར། རྣལ་འབྱོར་པ་དབང་པོའི་གཞུ་ལྟ་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་པས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཞིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་དང་མེའི་འོད་ལས་ལྷག་པའི་གཞི་བརྗིད་དང་ལྡན་པའི་དཔལ་རྡོ་ རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་སྐུ་རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་རང་གི་སྐུ་དང་མཚུངས་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ།དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་གཞན་དང་གཞན་སྤྲོས་པས་ཁམས་གསུམ་པ་རྣམ་པར་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་ བའམ།སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པ་རིམ་པས་ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་རྒྱས་བཏབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པ་ཡིན་ནོ།