菩薩藏佛教學會
20
背景
翻譯
下載 ▾

d1420吉祥三昧耶出生大續王難解蓮花註釋惹那惹克西達 吉祥賢|d1420吉祥三昧耶出生大續王難解蓮花註釋惹那惹克西達 吉祥賢

D1420

@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲཱི་སཾ་བ་རོ་ད་ཡ་མ་ཧཱ་ཏནྟྲ་རཱ་ཛ་སྱ་པདྨི་ནཱི་ནཱ་མ་པཉྩི་ཀཱ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་སྡོམ་པ་འབྱུང་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོའི་དཀའ་འགྲེལ་པདྨ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་བདེ་ མཆོག་འཁོར་ལོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།ཟབ་མོའི་རིན་ཆེན་མ་ལུས་འབྱུང་བ་འགྲོ་བའི་འཚོ་བ་གཅིག་པུའི་གཏེར། །རྣམ་སད་ཚོགས་ཀྱིས་ཡང་དག་བརྟེན་པ་ངོ་མཚར་སྣ་ཚོགས་བརྒྱ་ཕྲག་གནས། །དཔའ་མོ་ཡང་དག་ ལྡན་སྐུ་བདུད་རྩི་དང་བཅས་རབ་དང་ལེགས་པའི་གཞི།།སྡོམ་པ་འབྱུང་བའི་རྒྱུད་ཆེན་འོ་མའི་རྒྱ་མཚོ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟེན། །བླ་མའི་བཀའ་དྲིན་སྒྲོན་མ་ཡི། །འོད་ཀྱིས་མུན་བསལ་བློ་མིག་གིས། །སྡོམ་པ་ འབྱུང་བའི་དོན་ཇི་སྙེད།།མཐོང་བ་འདིར་ནི་བྲི་བར་བྱ། །གལ་ཏེ་བདག་ལྟས་འདི་ལ་ཞུགས་ཀྱང་ཇི་ལྟའི་གཏིང་མཐའ་རྟོགས་པར་མི་ནུས་མོད། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དགེ་བ་གོམས་པ་འབྱུང་བར་འདོད་པས་རྣམ་པར་བཤད་པ་ བརྩམ།།གང་གི་ཆུ་བོའི་གཏེར་གྱི་གཏིང་ལ་ཀུན་དུ་རེག་པར་ནུས་པ་ཉིད་མིན་ན། །ཆོ་ག་དེར་འཇུག་རྣམས་ཀྱིས་འདོད་པའི་དོན་དཔལ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་མིན་ནམ་ཅི། །འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ངེས་པར་ཁམས་གསུམ་ མ་ལུས་པ་འདོན་པར་བཞེད་པས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་ནས།སྐལ་པ་ཇི་ལྟ་བར་འགྲོ་བ་རྣམས་ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩིས་ཡང་དག་པར་ཚིམ་པར་མཛད་དོ། །ཡང་འགའ་ཞིག་དེའི་དུས་ན་ ཉེ་བར་མི་གནས་པའི་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་ཡང་དག་པར་བསྡུ་བ་འདི་མཛད་དོ།།བསྡུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲལ་པ་དང་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བར་ཐོས་པའི་ཆོས་བསྟན་བཅོས་སུ་ཉེ་བར་བསྡེབས་པའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་དང་པོར་ལྷ་དང་ལྷ་ མ་ཡིན་དང་མི་ལ་སོགས་པ་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གི་སྟོན་པ་གཅིག་པུ་དམ་པའི་མཆོག་མཉམ་པ་མེད་པ་ཚད་མར་གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུས་བཀའ་སྩལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་བཅོས་འདི་རང་ཉིད་ཀྱིས་མ་བྱས་པ་ཉིད་དེ་རྣ་བའི་ཤེས་པས་ཡང་དག་པར་ཁོང་དུ ཆུད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ཚད་མར་གྱུར་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།འདི་སྐད་བདག་གིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ཞེས་པའི་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྡུད་པ་པོས་ཉན་པའི་སྐྱེ་བོ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་ཉེ་བར་བསྟན་པའོ།

以下是完整的中文直譯: 印度語稱:吉祥三昧耶出生大續王蓮花註釋 藏語稱:吉祥三昧耶出生大續王難解蓮花註釋 頂禮吉祥勝樂輪! 深奧珍寶無餘生起,眾生唯一生命之藏, 覺醒眾會真實依止,百種稀有種種安住, 勇母真實具足身具甘露極善妙之基, 三昧耶出生大續如乳海智者所依止。 依靠上師恩賜明燈, 光明除暗慧眼所見, 三昧耶出生諸義理, 於此我今當書寫之。 雖然我觀此入亦不能了知如實深廣邊際, 然而為求生起善業習氣而開始作此解釋, 若於大海寶藏深處實在不能遍觸及, 入此儀軌諸人豈不能得所欲吉祥? 此處薄伽梵欲確實救度三界無餘,現證圓滿佛陀菩提后,隨其根機以法甘露令諸眾生真實滿足。複次,為當時不在場的所化眾生作此正法結集。 所謂結集,即是將如實所聞之法按其分類和次第編纂為論典。首先,為顯示自身是量士夫,即唯一天人阿修羅等一切眾生之導師、無與倫比的殊勝聖者、成為量的士夫所宣說,而非自造此論,是以耳識真實通達,故云:“如是我聞”等乃至”啟白”等文,是結集者為令聽聞者趣入而宣說之支分。

།དེ་ གསུངས་པ།དད་ལྡན་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཏུ། །རང་ཉིད་ཚད་མར་རབ་བསྒྲུབ་ཕྱིར། །སྟོན་པ་འཁོར་དང་དཔང་པོ་དང་། །ཡུལ་དང་དུས་རྣམས་ངེས་པར་བསྟན། །སྡུད་པར་བྱེད་པས་འཇིག་རྟེན་དུའང་། །ཡུལ་དང་དུས་ནི་ཉེ་བར་མཚོན། ། སྨྲ་བ་དབང་པོར་ཞེས་བརྗོད་པས། །ཚད་མ་ཉིད་ནི་ལྷག་ཐོབ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་སོ་སོར་ངེས་པའི་ཡུལ་དང་དུས་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། འདི་དག་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་འབའ་ཞིག་ཁོ་ན་ངེས་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་གཙོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་མེད་ཀྱང་འགའ་ཞིག་དུ དབང་པོ་ཙམ་གྱིས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཡུལ་དང་དུས་ནི་ཉེ་བར་མཚོན། །ཞེས་པ་ནི་ཕལ་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ལ་ཡང་དུས་ནི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་ཁོ་ན་བསོད་ནམས་དང་ལྟད་མོ་ལ་སོགས་པ་ལ་འགྲོ་བར་རུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་བསྟན་ཏོ། །འདིར་ནི་གང་དང་གང་གི་ཚེ་གང་ དང་གང་ཁོ་ནར་གདུལ་བར་བྱ་བ་དེ་དང་དེའི་ཚེ་དེ་དང་དེ་ཁོ་ནར་བསྟན་པ་འདི་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་གྱི་ངེས་པ་ཡང་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་ཐུན་མོང་དུ་བསྟན་པ་ཁོ་ནར་མཛད་དོ།།ཡང་ན་གང་ཡུལ་དང་དུས་སོ་སོར་ངེས་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་དེ། དེ་ལྟར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མོས་པ་དམན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཉན་ ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཉེ་བར་བསྟན་ཏེ།ཟབ་མོ་ལ་མོས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་བསམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་རབ་ཏུ་གསལ་བར་མཛད་ནས། མཆོག་ཏུ་ཟབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྣོད་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་དཔལ་འབྲས་ཕུང་གི་མཆོད་རྟེན་དུ་ནག་པའི་ཟླ་བའི་ཉ་ལ་དཔལ་ཆོས་དབྱིངས་གསུང་གི་ དབང་ཕྱུག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞེངས་ཏེ།སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་མཐའ་དག་གསལ་བར་མཛད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འོན་ཀྱང་འདིར་དམ་པའི་དོན་གྱི་ཚུལ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུང་བར་ཞེན་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཉེ་བར་མ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་པའོ། །ཡང་ན་འཁོར་བའི་བར་ཕྱོགས་བཅུ་མ་ལུས་པ་ནམ་མཁའི་ ཁམས་རབ་འབྱམས་ལ་གནས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་སོ་སོའི་ནང་ན་གནས་པ།རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་རྩེ་མོའི་གཞལ་ཡས་ཁང་པའི་ནང་དུ་བཞུགས་པ་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདིར་ཡུལ་དང་དུས་ཀྱི་ངེས་པ་མ་གསུངས་སོ།

其說道: 為令具信入之支分, 自身成立為量故, 導師眷屬與證者, 處所時間皆定示。 結集者於世間中, 處所時間皆表明, 說為語言之主故, 更得量性之殊勝。 若問:由於未說明確定的處所和時間,如何得知這些呢?答:並非唯有這些是確定認知的主要因素,因為即使沒有這些,某些情況下僅憑語言也可成為量。所謂”處所時間皆表明”是就大多數情況而言。 在波羅蜜多法門中,由於時間非實有,唯有處所適合前往修福和觀賞等,故而確定宣說。在此,為令何時何處所化眾生於何時何處入法,故不能確定處所,僅作共同宣說。 或者,也有確定處所和時間者。如是,世尊為信解淺薄者宣說聲聞乘,為信解甚深者及離欲意樂者開顯波羅蜜多法門,為最勝甚深法器者于吉祥果蘊塔中黑月十五日建立吉祥法界語自在壇城,宣說一切密咒法門。然而此處為遣除執著外境故未作明示。 或者,為顯示安住于輪迴中盡十方無量虛空界一切法之每一微塵中的金剛寶頂宮殿內,故此處未說處所時間之確定。

།གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ བྱ་བ་བསྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་དང་།ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་བརྗོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་སྟོན་པས་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་གནས་སུ་འདི་ལྟ་བུའི་འཁོར་འདུས་པ་ལ་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་ཞུ་བ་པོས་ཞུས་པས་ཆོས་འདི་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་གདོན་མི་ཟ་བར་འདིར་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡང་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གདུལ་ བྱའི་སྐྱེ་བོ་ཉན་པ་པོ་རྣམས་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་གུས་པར་འགྱུར་རོ།།རྒྱུའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་རྣམས་ཀྱང་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་གསལ་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་ནི། ཇི་ལྟར་འཚེད་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བས་གང་ཞིག་བསྒྲུབ་པ་ན་སྒྲུབ་བྱེད་མཛད་མཁན་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་བསྔགས་ པ་བཞིན་ནོ།།འོན་ཀྱང་སྟོན་པ་པོ་ཁོ་ན་འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡང་ངོ་། །དེ་གསུངས་པ། བརྟག་པ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར། འཆད་པ་པོ་ང་ཆོས་ཀྱང་ང་། །རང་གི་ཚོགས་ལྡན་ཉན་པ་ང་། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པ་དང་དགོས་པ་དང་དེའི་དགོས་པ་རྣམས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྒྱུད་འདི་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པའོ།།རིམ་པ་གཉིས་ཡན་ལག་དང་བཅས་པའི་རང་བཞིན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་བདེ་མཆོག་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ། །དེ་དག་གིས་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དང་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་འབྲེལ་བའོ། །གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་ ལ་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པར་གྱུར་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དགོས་པའོ།།རིམ་གྱིས་སྒྲིབ་པ་གཉིས་སྤངས་ཏེ་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པ་ནི་དགོས་པའི་དགོས་པའོ་ཞེས་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །ཡན་ལག་གི་དོན་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་སྐད་ཅེས་པ་ཇི་ལྟར་འཆད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ ཆད་པ་དང་ལྷག་པ་མེད་དོ་ཞེས་པ་སྟེ།འདིས་སྡུད་པར་བྱེད་པ་པོ་བདག་ཉིད་གཟུངས་རབ་ཏུ་ཐོབ་པར་བསྟན་ཏོ། །བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་དངོས་ལས་ཐོས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དོགས་པ་སེལ་བར་བྱེད་དེ་གསུངས་པའི་དོན་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་གང་ཐོས་པ་ཉིད་དེ་བདག་གིས་མངོན་ སུམ་དུ་བྱས་པ་དང་རང་གིས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པས་ཏེ་འདིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱའོ།

因為通過這些等文句所顯示的特徵和成辦事業的因以及一切功德將被宣說。如是,由如是本師于如是處所對如是會眾,因如是請問者請問而宣說此法。因此,所化眾生聽聞者必定會對此特殊意義生起極大恭敬,對聞法等生起極大恭敬。 所說的因之功德也將成為顯明殊勝果德的因,如同烹煮等事業中,讚歎能成辦者廚師等的功德一樣。然而此處唯說示者既是所說也是能說。如《二觀察續王》中說:“說法者是我,法亦是我,具眾會聽者亦是我。“因此,應當宣說能詮、所詮、關聯、必要及其必要。 其中,此三十三品續為能詮。具支分的二次第之自性、因果本體的世尊吉祥勝樂為所詮。彼等能詮與所詮的特徵為關聯。所化眾生相續中生起續義的理解為論典的必要。漸次斷除二障,成就大手印而利益一切眾生為必要之必要,此為攝義。 支分義中也應宣說:所謂”如是我聞”表示如將要解說的那樣,無有增減,以此顯示結集者自身已獲得總持。由”我聞”等顯示親自聽聞,故能遣除顛倒疑惑,因為顯示所說之義故。或者,表明所聞即是我親自經歷而非自造,以此顯示法的最極甚深性。

།ཡང་ན་བདག་གིས་རེ་ཞིག་འདི་སྐད་ཐོས་ལ། གཞན་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་ཡང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཚུལ་རྣམས་ལྷག་པར་མོས་པའི་དབང་གིས་རྣམ་པ་དུ་མར་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ ཕྱིར་རོ།།དུས་གཅིག་ན་ཞེས་པ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་བསྟན་ཅིང་བདག་གིས་ཀྱང་ཐོས་ཞེས་པས་ཏེ། འདིས་ནི་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཐོབ་བ་ཉིད་དུའོ། །ཡང་ན་གཅིག་གི་ཚེ་འདི་དང་གཞན་གྱི་ཚེ་གཞན་ཞེས་པ་སྟེ་ཐོས་པ་མང་བར་རོ། །ཡང་ན་དུས་གཅིག་ཁོ་ན་ འདི་ལྟར་ཐོས་ལ་གཞན་གྱི་ཚེ་རེས་འགའ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་སྟེ།ཆོས་རྙེད་དཀའ་བ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་བསྟན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་ལ་སོགས་པ་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཞེས་པ་སྟེ། འདིས་ནི་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤིང་ཡོངས་སུ་དག་པའི་བསོད་ ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཡང་དག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་རང་གི་དོན་གྱི་འབྱོར་པ་མཐའ་དག་ཕུལ་དུ་བྱུང་ཞིང་མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་འབྱོར་པ་མ་ལུས་པ་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་མངའ་བའི་སྟོན་པ་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ།།ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡིན་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་དང་ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་རྣམས་སོ།།དེ་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་དང་དེའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མའི་བྷ་གའོ། །ཡང་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྟེ། དེའི་རྣལ་ འབྱོར་མ་དང་དེའི་བྷ་གའོ།།ཡང་ན་དེ་ཉིད་བྷ་ག་སྟེ་དེ་ལའོ། །བཙུན་མོ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལས་མང་པོའོ་ཚིག་གོ། །རྣམ་པ་གཉི་ག་ལྟར་ཡང་ཆོས་འབྱུང་ལ་གནས་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ནང་དུའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་རོལ་པ་དང་དགའ་བ་དང་བདེ་བའི་ གནས་ཉིད་ཀྱིས་གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡོངས་སུ་བསྟན་ཏོ།།འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ། འཕགས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སྡིག་པའི་ཆོས་རྣམས་ལས་རིང་བར་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་དུ་དགའ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་པ་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོའོ།

或者說,我暫且如是聽聞,而其他人則以其他方式聽聞,因為世尊所示之法門依增上勝解力而有多種趣入方式。 “一時”是說僅在一剎那間世尊宣說而我也聽聞,以此顯示自身已獲得不可思議解脫門。或者說”一時”是指此時與他時,表示多聞。或者說僅在一時如是聽聞,其他時候則從未聽聞,以此顯示法難得。 “薄伽梵”是因具有自在等功德及降伏煩惱魔等而得名。以此表明圓滿清凈的福德智慧二資糧已完全通達,自利圓滿究竟,因此具有成辦一切利他事業的能力的真實導師。 “一切”是指彼一切,也是如來,即彼等的身語意化身以及法身、圓滿受用身。彼即是大樂自性故,及其因故,是金剛瑜伽母之佛母。或者說一切如來身語意金剛即是世尊金剛薩埵,彼之瑜伽母及其佛母。或者說彼即是佛母,即于彼處。攝集一切佛母自性故用複數詞。依兩種解釋,都是處於法界宮殿內之義。以無上法之遊戲、歡喜、安樂處故,顯示圓滿處所。 為顯示圓滿眷屬而說:“聖”等,因遠離惡法而行故為聖。于佛法以三摩地等生起歡喜,故名阿難。

།སོགས་པ་ནི་དེ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་གང་རྣམས་ཀྱི་དང་པོ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐོར་བ་ཐོག་མར་ཏེ། གང་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ ཚོགས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་དུ་དེའོ།།ཇི་ལྟར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་རྣམས་འདིར་ཞུགས་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་བསམ་པའི་ཕྱིར་དང་། ཤེས་རབ་དམན་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །གསུངས་པ་ནི། དགེ་སློང་བསམ་གཏན་ལ་གནས་གང་། །གང་ཡང་རྟོག་གེ་དགའ་བའི་མི། །རྒས་ པའི་རྟེན་ལ་གནས་པ་གང་།།དེ་ལ་དེ་ཉིད་བསྟན་མི་བྱ། །ཞེས་སོ་ཞེ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྲུལ་པའི་ཉན་ཐོས་འཛིན་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། ཉན་ཐོས་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་གསུངས་པ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གསང་བ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དུ་ཀུན་ དགའ་བོ་ནི་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཁོར་བསྟན་པ་ཉིད་ལས་རྟོགས་ཏེ། ཅིའི་དོན་དུ་སླར་སོ་སོར་བསྟན་ཞེ་ན། སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་སྒྲུབ་པ་པོ་དགེ་སློང་མཆོག་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་དོན་དུའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་བྱ། །དེ་ནི་ མ་རུངས་བསྡིགས་པའི་མཆོག་།ཅེས་སོ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང་། །ཁྱིམ་པ་དང་དགེ་ཚུལ་གྱི་སློབ་དཔོན་ལ་ལྟོས་ནས་སློབ་དཔོན་དགེ་སློང་མཆོག་ཏུ་གསུངས་སོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཙམ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་ཤེས་རབ་དམན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་བཀག་པ་ཡང་འཐད་པའི་དོན་ཏོ། །བྱེ་བ་ཕྲག བརྒྱད་ཅུ་ཞེས་པ་གྲངས་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་གཙོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་གྲངས་བསྟན་པའོ།།རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་པ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྟེ། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །དེ་གང་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་དེ་རྣམས་དབང་ཕྱུག་སྟེ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞུ་ བ་པོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གསུངས་པ།ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་སྟེ་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཚོན་པའི་རྡོ་རྗེ་གང་གི་ཕྱག་ན་ལག་མཐིལ་ལྟར་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེའོ།

“等”是指如同他是離貪者中的第一位一樣。以彼等為首的眷屬,即如聖觀自在等菩薩眾。 如果說依聲聞乘者入於此中,因為有離貪意樂及智慧低劣之故。如經中說:“住于禪定之比丘,及喜好詭辯之人,住于衰老身軀者,不應為彼說此義。“對此回答:這些是化現為聲聞的菩薩,並非真實聲聞。如所說,在不共密續瑜伽續中說:“阿難即是普賢”等。 如是已經顯示菩薩眷屬,為何又要分別顯示呢?爲了令人了知在密法中修行者以比丘為最勝。如說:“應成金剛持比丘,彼是降伏惡者最勝。“金剛手也說,相對在家人和沙彌阿阇黎而言,比丘阿阇黎最為殊勝。對於僅于聲聞乘生起勝解、智慧低劣者而言,禁止是有道理的。 “八十俱胝”雖是無量數,但是顯示主要者的數量。“瑜伽士”是指智慧方便雙運,即止觀雙運三摩地。具有此者為自在,因為已獲得殊勝。 為顯示圓滿請法者而說:“金剛手”,即手中持有象徵如鏡等五智自性三摩地的金剛,如同手掌般。

།འཛུམ་པ་ཞེས་པ་སྟོན་པའི་དགོངས་པ་མཚོན་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོན་ པར་བཞེད་པའི་དགོངས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་འཁོར་རྣམས་བཏང་སྙོམས་སུ་མི་ལུས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་མཚན་མ་ཉེ་བར་སྟོན་པར་མཛད་དེ།ཇི་ལྟར་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པའི་དུས་ན་འཕགས་པ་བྱམས་པ་ལ་རྣམ་པར་གཟིགས་པ་དང་འོད་ ཟེར་རབ་ཏུ་བཀྱེ་བ་དང་འཛུམ་པ་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྟགས་རྣམ་པ་གསུམ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ།།འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཡོད་ཀྱང་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་རྣམ་པར་གཟིགས་པ་ནི། འདི་སྐུ་གཟུགས་དང་དམ་པའི་ཆོས་བསྲུང་བར་ནུས་པའི་ཕྱིར་ དང་།རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་སྡུད་པ་ལ་དབང་བའི་ཕྱིར་དང་། གདུལ་བར་དཀའ་བ་འདུལ་བར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་ཞེས་པ་ཆོས་ལ་གུས་པས་དུལ་བ་དང་། རབ་ཏུ་དང་བའི་སྦྱོར་བ་ལས་མ་འོངས་པའི་སློབ་མ་ལ་བསླབ་པའི་དོན་དུ་ཡང་ངོ་། །གང་ཡང་འདི་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུད་མཐའ་དག་གི་བསྡུས་པའི་ དོན་བསྟན་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡང་གསལ་བ་དང་གོ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་པ་རྒྱུད་དོ།།དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་དང་། རྒྱུའི་རྒྱུད་དང་། འབྲས་བུའི་རྒྱུད་ཀྱང་ངོ་། །དེ་གསུངས་པ་འདུས་པ་ཕྱི་མ་ལས། །རྒྱུད་ནི་རྒྱུན་ཆགས་སུ་བརྗོད་དེ། །རྒྱུད་དེ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར། །རྟེན་དང་རང་བཞིན་ཉིད་དང་ནི། ། མི་འཕྲོགས་པ་ཡི་རབ་དབྱེ་ལས། །ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་ནི་ཟུང་འཇུག་གི་བདག་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་སྟེ། སྟོན་པ་པོའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་ཡང་སྒྲུབ་པ་པོ་དང་འབྲེལ་པའི་འབྲས་བུ་ཁོ་ན་བརྗོད་པར་རིགས་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྫོགས་པར གྱུར་པ་ན་འདི་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པོ་ཞེས་དེ་དང་འདྲ་བ་ཁོ་ནས་གསུངས་སོ།།གཞན་ཡང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་སྒྲུབ་པ་པོའི་རང་བཞིན་གྲུབ་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཉིད་ཡོད་པ་ལ་ཡང་དྲི་མ་དང་བྲལ་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མཐའ་ དག་སྤངས་པས་འདོད་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ།།གསུངས་པ་ཡང་། སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་བསྒྲུབ་པའི་རྒྱུ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་སྦྱོར། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང་། །ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་བདག་ཉིད་ནི། །བསྒོམ་པའི་འབད་པ་བྱང་ཆུབ་ཆེ། །ཞེས་སོ།

這段藏文的中文翻譯如下: “微笑”一詞表示佛陀的密意,由於完全理解如來們所要宣說的密意,爲了不讓眷屬們處於捨棄的狀態,諸佛世尊示現相好。就像在宣說《聖般若波羅蜜多》時,對聖彌勒作觀視、放光明以及顯現微笑這三種相好標誌一樣。 雖然也有聖觀世音菩薩等諸位在場,但是對金剛手作觀視,是因為他能夠護持佛身和正法,並且能夠統攝金剛乘,還能調伏難調伏者。 “從座位起身”表示對法的恭敬調柔,也是爲了教導未來的弟子清凈行持。此外,這也顯示了一切續部的總義,如此也使其明晰易懂,這就是續部。 續部分為三種:方便續、因續和果續。如《後續集》中所說:“續即相續不斷,續分為三種,依于所依自性,以及不奪為分。” 其中果續即是雙運本性的世尊吉祥金剛持,這是爲了說明導師的自性而宣說的。雖然應當只說修行者相關的果位,但是當圓滿時即能成就如是果位,故以相似方式宣說。 另外,在密咒之道中,修行者的本性即是清凈圓滿的佛性,以離垢清凈作為所緣,斷除一切違品,即能成就所欲求的事業。如說:“成佛即是修行因,一切相中佛相應。” 同樣,智足也說:“普賢自性身,精進修即是大菩提。”

། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཉིད་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཡང་རྒྱུ་གསུམ་རྣམས་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཁྱབ་པ་དང་། དེ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སངས་རྒྱས་ཉིད་སྒྲུབ་པར་རུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་གསུངས་པ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྐུ་འཕྲོའི་ཕྱིར། །དེ་བཞིན ཉིད་དབྱེར་མེད་ཕྱིར་དང་།།ཀུན་ལ་རྟག་ཏུ་རིགས་ཡོད་ཕྱིར། །ལུས་ཅན་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོའོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་འབྲས་བུ་དང་ལམ་དུ་ཡང་སྟེ། རྒྱུའི་རྒྱུད་ནི་ལྟོས་ནས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ེ་ཡིག་ནི་ལྷ་མོའི་ཆོས་འབྱུང་ངོ་། །ཝཾ་ཡིག་ནི་རྡོ་རྗེའོ། །མ་ཡཱ་ཞེས་པ་འདུས་ པའོ།།ཤྲུ་ཏཾ་ཞེས་པ་ཞུ་ཞིང་ལྟུང་བའོ། །དུས་གཅིག་ན་ཞེས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་མཐའ་དག་ཉེ་བར་དམིགས་པ་རྫོགས་པའི་རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་སྐད་ཅིག་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་དབྱེར་མེད་ པའི་སྐུ་བཞུགས་པ་སྟེ།ཆོས་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པའོ། །དེ་གསུངས་པ། ཨེ་ཡིག་བྷ་ག་ཞེས་པར་བརྗོད། །ཡི་གེ་ཝཾ་ནི་རྡོ་རྗེར་དྲན། །མ་ཡཱ་ཞེས་པ་བསྐྱོད་པར་བྱེད། །ཤྲུ་ཏཾ་གང་དེ་རྣམ་གཉིས་འདོད། །ཁུ་བའི་རྣམ་པ་བཅོམ་ལྡན་འགྱུར། །དེ་ཡི་བདེ་བ་འདོད་མར་ དྲན།།ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་རང་བཞིན། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །ཡང་ན། ཨེ་ཡིག་ས་རུ་ཤེས་པར་བྱ། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་ཅན་མ། །ལྟེ་བ་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ལ། །འདབ་མ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིར་གནས། །ཝཾ་ཡིག་ཆུ་རུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་ རྒྱ་མཱ་མ་ཀཱི།།སྙིང་ཁ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ། །ཆུ་སྐྱེས་འདབ་མ་བརྒྱད་པར་གནས། །མ་ཡིག་མེ་རུ་ངེས་པར་བསྟན། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་མོ་གོས་དཀར་མོ། །མགྲིན་པར་ལོངས་སྤྱོད་འཁོར་ལོ་ལ། །ཆུ་སྐྱེས་འདབ་མ་བརྒྱད་གཉིས་གནས། །ཡཱ་ཡིག་རླུང་དུ་རབ་ཏུ་བརྗོད། །དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་སྒྲོལ་ མ་སྟེ།།བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོར་གནས། །ཆུ་སྐྱེས་འདབ་མ་སུམ་ཅུ་གཉིས། །ཤྲུ་ཏཾ་ལྷན་སྐྱེས་ཞེས་པར་བརྗོད། །རྣམ་གཉིས་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བའོ། །ཞེས་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དགའ་བ་ མཆོག་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའོ།

以下是完整的中文翻譯: 示現佛性是通過三種因:圓滿佛陀的法身遍及一切,與如是性無二無別,以及佛性本可成就。如說:“圓滿佛身光遍故,與如是性無別故,一切恒有種性故,有情具有佛體性。” 因此,世尊即是果與道,因續則是相對而言。 字母”ཨེ”(藏文)是天母法界; 字母”ཝཾ”(藏文)是金剛; “མ་ཡཱ”(藏文)是和合; “ཤྲུ་ཏཾ”(藏文)是融化下降。 “一時”是指非共通的身語意一切近緣圓滿自性俱生喜的剎那,世尊安住于菩提心金剛大樂不二之身,以遍及一切法的自性而住。如說: “字母ཨེ稱為佛母,字母ཝཾ憶為金剛,མ་ཡཱ即是運動力,ཤྲུ་ཏཾ彼為二種欲,精華形相成世尊,彼之大樂憶欲母,法身受用身自性,即是金剛薩埵相。” 或者: “字母ཨེ知為地大,事業手印業持母,臍輪化身輪之中,安住六十四花瓣。 字母ཝཾ知為水大,法印手印瑪瑪基,心間法輪之中住,八瓣蓮花中安住。 字母མ定顯為火大,大手印母白衣母,喉間受用輪之中,十六蓮瓣中安住。 字母ཡཱ明說為風大,三昧手印度母尊,大樂輪中作安住,三十二瓣蓮花中。 ཤྲུ་ཏཾ稱為俱生智,以二分別而區分。” 其餘如前。“聖阿難等”是指具有出世間最勝喜等。

།འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཞེས་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་ལས་ཡོན་ཏན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་དབང་ཕྱུག་རྣམས་ཀྱི་དབུས་སུ་གྱུར་པའོ། ། གསུངས་པ་ཡང་། ཉོན་མོངས་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །རྣམ་པར་གཟིགས་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་ལངས་ཏེ་ཡང་ན་གསང་བའི་འཁོར་ལོ་ལས་སོ། ། བླ་གོས་ཕྲག་པར་བྱས་ནས་ཞེས་པ་ཡན་ལག་མཆོག་ལ་ཐོབ་པར་བྱས་ནས་སོ། །པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ་ཞེས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བརྡ་ལས། ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ། །ས་ལ་ཞེས་པ་ཆོས་ཉིད་ལའོ། །དེ་ཉིད་ལག་པ་ཐལ་མོ སྦྱར་བར་བྱས་ནས་ཞེས་པ་སྲིད་པ་དང་ཞི་བ་དབྱེར་མེད་པར་གྱུར་པའོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞེས་པ་རྗེ་བཙུན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ལའོ། །གསོལ་བ་བཏབ་པ་ཞེས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་བའི་དོན་ལ་བསྐུལ་བར་མཛད་པའོ། །བསྐྱར་ནས་བཤད་པ་ལ་འབྲེལ་པ་ མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱང་འདི་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་བཤད་དེ། ཐབས་ཞེས་བྱ་བ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་རྒྱུའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྒྱུ་གནས་པའོ། །ཡང་ན་གང་རྒྱུད་གསུམ་ཀ་ཡང་རྣམ་པར་བཤད་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པར་གཏོགས་པར་བྱའོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ དངོས་པོ་དང་ཁྱད་པར་ནི་དེ་མ་ཐག་བཤད་པར་བྱའོ།།གལ་ཏེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཉིད་ནི་བསྐྱེད་བྱ་དང་རྣམ་པར་བསྒྱུར་བྱ་དང་ཐོབ་བྱ་རྣམས་ལས་ཅིར་འགྱུར། བསྐྱེད་བྱ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྣམ་པར་འཇིགས་པ་དང་ཕྱོགས་གཅིག་པར་འགྱུར་རོ། །གསུངས་པ་ཡང་དགེ་སློང་རྣམས་གང་ཅུང་ཟད་ཀུན་འབྱུང་བའི་ ཆོས་ཅན་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་འགོག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ།།དེའི་ཕྱིར་སླར་འཁོར་བ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱིས་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་དང་དུས་བཟློག་ནས་གནས་སྐབས་གཞན་གཅིག་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡུལ་དང་དུས་གཞན་མི་ཤེས་པ་ སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་ཕྱིར་གྲོལ་བ་དང་མ་གྲོལ་བ་དག་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ།

以下是完整的中文翻譯: “聖觀自在”是指貪慾等八十種自性轉為空性一味的大樂瑜伽功德,因此處於諸自在尊之中。如說:“煩惱轉為菩提分。” “金剛手”是不二智慧。“遍觀”是親身體驗。“從座而起”是從彼等持中起,或從密輪中起。“衣覆一肩”是指獲得最勝支分。“右膝著地”根據如來密意,是清凈圓滿受用身。“地”是指法性。“合掌”是指輪迴與涅槃無二。“世尊”是指尊貴的不二智慧。“祈請”是以無作意而勸請利益眾生。 重複解說並非無關。方便續也由此解說,方便是指作為取因的因續之助緣。或者說三續皆應歸入此解說。因果之事與差別將立即解說。 若問金剛持本身是所生、所轉、所得中的何者?若說是所生,則將成為無常且片面。如說:“諸比丘,凡是有生起性的一切法,皆是滅盡性。“因此將再次成為輪迴者,以片面性不能成就一切智性。因為在了知某一處所時間的情況時,可能不知其他處所時間的情況。因此解脫與未解脫將無差別。

།རྣམ་པར་བསྒྱུར་བྱའི་ཕྱོགས་ནི་བསྐྱེད་བྱའི་ཕྱོགས་དང་ཁྱད་པར་མེད་དེ། འགའ་ཞིག་གིས་གནས་སྐབས་ཅན་གཅིག་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་གཞན་བཟློག་ནས་གནས་སྐབས་གཞན་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ ལ་གསེར་ལ་སོགས་པའི་རྣ་རྒྱན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ཐ་སྙད་དོ།།དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་འཇིག་པར་སྨྲ་བའི་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་ལ་མི་སྲིད་དེ། ཤིན་ཏུ་མཚུངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་སོ་སོར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པར་འཇིག་པ་འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་ ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།ཐོབ་བྱ་ཉིད་ལ་ནི་ཉེས་པ་མང་སྟེ་ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་དང་ཉེ་བར་ལེན་པ་དག་ཉེ་བར་མཁོ་བ་མེད་དོ། །གང་ཡང་ཐོབ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པའོ། །དེ་ཡང་ཐ་དད་པ་ཉིད་ལ་རིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕྲད་པ་དང་བྲལ་བ་དག་ཐ་དད་དུ་མཐའ་ གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་ན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཞེས་པར་འགྱུར་གྱི་སངས་རྒྱས་ཞེས་པར་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་བ་ལང་དང་ལྡན་པ་བཞིན་ནོ། །ཐ་དད་མེད་ན་ནི་ཐོབ་པ་ཉིད་དེ་ཐོབ་བྱ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་དང་ཐ་དད་མེད་པ་དེ་དེའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་མེའི་ཚ་བ་ཉིད་བཞིན་ནོ། ། དེའི་ཕྱིར་ལམ་གོམས་པ་མེད་པ་ཁོ་ནར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། གང་ཞིག་གང་གི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ནི་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས་ཀྱི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ལ་འབད་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐོག་མ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི རབ་རིབ་ཀྱིས་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར།རབ་ཏུ་གསལ་བ་དང་ལྡན་པའི་རང་བཞིན་དང་ཐ་དད་པ་ལྟ་བུར་འགྱུར་རོ། ནམ་མཁའི་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྤྲིན་ལ་སོགས་པས་བསྒྲིབས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། གཉི་གར་ཡང་ཆོས་ཉིད་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲིབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲིབ་ པར་བྱེད་པ་དག་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ནོར་བུ་ལ་གནས་པའི་འོད་དང་མཁྲེགས་པ་དག་ལ་བསྒྲིབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འགལ་བ་དེ་དག་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་པ་དག་ཁོ་ན་ལ་རིགས་སོ། །གང་ཡང་བསྒྲིབས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ ཉིད་ཀྱི་ངེས་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ན།གང་ཞིག་གང་ལ་ངེས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་གནས་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་རང་གི་དོན་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་འདོར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྲེག་པ་ཞེས་མ་ངེས་ཀྱང་སྲེག་བྱེད་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ།

以下是完整的中文翻譯: 所轉之分與所生之分無差別,某一有狀態者遮遣一種狀態而轉入另一狀態時,如金等耳飾等物,稱之為變化。這在主張剎那壞滅的佛教徒的觀點中是不可能的,因為即使是極其相似的事物,也因其本性是剎那剎那壞滅而無相續。 在所得方面有諸多過失,所得果不需要俱有緣和取因。所謂”所得”是指獲得未得之物。這隻對相異者才合理,因為和合與分離必定是相異的。如此則成為”具有佛性”而非”是佛”,如同”具有牛”一樣。若無差異則已得者即非所得,與何者無差異即成為彼之本性,如火之熱性。 因此,不修道眾生也將成佛,因為若某物即是某之本性,則不需努力修習顯現之方便。若說雖為本性,但在世俗中因無始分別非真實翳障所覆,而似與明凈本性有別,如虛空明凈被云等遮蔽。此說不對,因為二者同爲一法性故,所遮與能遮不合理。如寶石中的光明與堅性,不存在所遮與能遮。這些相違唯在法與有法相異時才合理。 所謂”被遮蔽”即是不具有佛性之決定,若某物對某事無決定性而安住,並不捨棄其自性功用,如火雖無定名仍不失其燒性。

།ཇི་སྲིད་བྱིས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལུས་ལ་གནས་ཤིང་དེས་ ངེས་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་ནོར་བུ་དང་།སྔགས་དང་སྨན་རྣམས་ཀྱང་རང་གི་དོན་བྱ་བ་བྱེད་དོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་དོན་མཐོང་བ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས། མུན་པའི་ཚུལ་ཉིད་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་མཉམ་པ་མེད་པའི་སྣང་ བ་མཆོག་གི་ཚུལ་ཉིད་ལས་ཇི་ལྟར་བསྒྲིབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར།སྣང་བ་ནི་མུན་པས་བསྒྲིབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་སྣང་བ་ནི་མུན་པ་འཇོམས་པར་བྱེད་པའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ནམ་ཡང་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་དྲི་མ་སྤངས་པར་གྱུར་པ་སེམས་ཀྱི་ བསྒྲིབ་པར་བྱ་བ་དང་།གཉེན་པོར་འགྱུར་བ་དུམ་བུ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་དངོས་པོ་གཅིག་དང་དུས་གཅིག་ལ་གསུམ་པོ་འདི་དག་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་འགྱུར། །བདག་ཉིད་ལ་བྱ་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་ཐ་དད་པ་ཉིད་ལ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་ཏེ་གཅིག་གི་དུས་ན་གཞན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་དེ་དང་དེ་ དག་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་པོ་མེད་དེ།གསུངས་པའི་དོན་རྟོག་གེའི་བགྲོད་བྱ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གསུངས་པ་ཡང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ། རྟེན་དང་མ་ངེས་མ་ཁྱབ་དང་། །ཀུན་རྫོབ་པ་དང་སྐྱོ་བ་ཅན། །བྱིས་པ་ལ་བརྟེན་རྟོག་གེར་འདོད། །དེ་ཕྱིར་དེ་ནི་དེ་ཡུལ་མིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་ པ།དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་མངོན་པར་བརྗོད་པར། ཐུན་མོང་རྒྱུད་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །གཏན་ཚིགས་རྣམས་ཀྱིས་གཞོམ་བྱ་མིན། །དད་པ་ཙམ་གྱིས་གཟུང་བྱ་སྟེ། །མིག་དང་ལག་པར་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་བླ་མར་ཡང་། །རང་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་ལ། །དད་ པ་ཁོ་ནས་འདིར་འཇུག་བྱ།།འོད་འབར་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། །མིག་མེད་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །ས་ར་ཧའི་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང་། །བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད་མིན་ངག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །བླ་མས་བསྟན་པ་དངོས་པོའི་གཏམ་ནི་རིང་པོར་འཇུག་།དེ་ནི་རིམ་གྱིས་སྙིང་རྗེ་ལ་ སོགས་ཡོན་ཏན་དཀར།།དད་ལྡན་སྙིང་གར་གོ་འཕང་རང་ཉིད་སྦྱིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་རིག་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཡང་མི་འགལ་བ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཚད་མས་ཀྱང་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文翻譯: 只要住于嬰兒等身體中,雖無決定性的寶石、咒語、藥物等也能發揮其自身功用。另外,分別念雖能遮蔽見真實義,以黑暗之相成為遮蔽,但佛性是無與倫比的最勝光明之相,怎能被遮蔽?光明不為黑暗所遮,因為光明能破除黑暗。 若如是,則永遠不需要斷除遮障和修行。再者,斷除垢染、心的所遮、對治這三者,如何能在同一不可分割的本性事物上同時合理?因為對自身相違故。若說在不同時間則更不合理,因為一者存在時他者不可能存在。 對此等一切無實質,因為所說義非思辨所行境。如《經莊嚴論》中說:“依處不定不遍及,世俗及與厭煩者,依于愚者成思辨,是故彼非此境界。” 又如《吉祥黑怙主現說》中說:“一切共同續部中,不應以諸正理破,唯應以信心領受,非為眼手所取境。” 《大乘寶性論》中亦云:“自然佛陀勝義諦,唯應以信而趣入,熾盛日輪光明中,無眼之人不能見。” 薩拉哈足亦云:“非是智慧行境非語言境,上師所示實相語遠趣入,彼漸具慈等白法功德已,信者心中自賜予果位。” 若說如是則對吠陀等的趣入亦不相違。此說不對,因為此亦為出世量所不容。

།འདིར་ནི་དེ་མི་སྲིད་དེ། བླ་ མ་བརྒྱུད་པ་ལས་འོངས་པའི་མན་ངག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་ག་ལ་མཚུངས།།དད་པ་ཡང་འདིར་ཡོད་པ་ཉིད་དང་ཡོན་ཏན་ཅན་ཉིད་དང་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མའི་ཡིད་བརྟན་པས་ཡིད་ཆེས་པ་དང་དང་བ་དང་འདོད་པའི་རྣམ་པ་སྟེ། གཞན་བླུན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ལྟར་རིགས་པ་ དང་བྲལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།འོན་ཀྱང་ཁས་བླངས་ནས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རེ་ཞིག་གང་བསྐྱེད་བྱ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་དེ་ལ་འདིའི་རྣམ་པར་འཇིག་ཅིང་མར་མེ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་རྒྱུན་ཟད་པ་ཙམ་མམ། ས་བོན་ལ་སོགས་པ་དང་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་ ལྟར་རྒྱུན་གཞན་སྐྱེས་པ་ན་སྔར་གྱི་རྒྱུན་ལོག་གམ་སྐད་ཅིག་སོ་སོར་འབྲས་བུ་འདྲ་བ་གཞན་དང་གཞན་སྐྱེ་བ་ཡིན།རེ་ཞིག་དང་པོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་སེམས་ནི་བརྟན་པ་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འཆད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མར་མེ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཉེ་བར་འཚེ་བ་མེད་པའི་ས་ཕྱོགས་སུ་མར་ཁུ་ དང་སྡོང་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ན་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པ་གྲུབ་ན་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཡངས་ཤིང་དྲི་མ་མེད་པ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ལྡན་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས།འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་ཇི་སྲིད་བསོད་ནམས་དམན་པ་ཙམ་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་མི་འཆད་ པར་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་མེད་དེ་ཚོགས་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མེད་དོ། །གཞོན་ནུ་མའི་པྲ་ཏི་སེ་ནའི་ཤེས་པ་ལྟ་བུ་དང་། བདེན་པའི་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་ལྟར་དུས་དང་ཕྱོགས་མཐའ་དག་ན་ གནས་པའི་དངོས་པོ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་པ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ།།དེ་ཡང་ཕྱོགས་གཅིག་ཉིད་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ཡུན་རིང་པོ་དང་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་རྟོགས་པ་མེད་དོ། །ཕྱོགས་གཉིས་པ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མི་སྲིད་དེ། འབྲས་བུ་མི་འདྲ་བ་བསྐྱེད་ པའི་རྒྱུ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་ནི་དེའི་རྒྱུ་སྟེ་དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྤངས་སོ། །འོན་ཏེ་དེ་ཡང་མི་འདོད་པའི་རྐྱེན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཉམས་པ། འདོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་རང་གི་འདོད་པའི་དབང་གིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་རྒྱུན་བསྟན་པ་ལ་མི་སྲིད་པའི་ ཕྱིར་རོ།

這裡不可能相同,因為通過上師傳承的口訣而獲得的體驗已經通達了。這裡的信心是由於其存在性、具功德性及能力性,以量的可靠性而生起確信、凈信和欲求,不同於其他愚者那樣缺乏正理。 然而,接受后也應當說明:首先,對於所說的所生法即是壞滅性這一點,是像燈等僅僅是相續窮盡的壞滅,還是像種子等與苗等那樣在產生其他相續時前相續消失,或是剎那剎那生起其他相似果? 首先,不是第一種情況,因為心若堅固則不可能完全斷滅。即使對燈等,若在無害之處有油和燈芯等,也能長久安住。更何況如虛空般廣大無垢、具足福德智慧二資糧的世尊?在世間中也可見,只要有微少福德,眾生相續就不會斷絕。 正因如此,住於一分時也無過失,因為遍及二資糧故。即使是一分,也不是一切智性。如童女般若波羅蜜多智,如真實夢境智那樣,瑜伽士智慧如實了知一切時處的事物。這也不僅僅是一分,否則就不能了知長時和過去等某些事物。 第二種情況對世尊也不可能,因為不存在能產生不同果的因。二種煩惱是其因,而世尊已斷除。若說由不欲之緣力而退失,這也不是不欲,也不是由自己的意願,因為這在其化身相續的顯現中是不可能的。

།གསུམ་པ་ནི་མི་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཆད་པ་མེད་ཅིང་རྟག་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལ་ལྟོས་ནས་བསྐྱེད་བྱ་ཉིད་ཀྱང་འདོད་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་ཐོབ་བྱ་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟར་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་གྱི་ སྐབས་ཀྱང་མེད་དེ།དེ་ལྟར་ཡང་རེ་ཞིག་གང་བརྗོད་པ་ཐ་དད་མེད་པ་ལ་ཐོབ་པ་འགལ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་ཐོབ་པ་ནི་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དེ་ལག་པས་འཛིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དབྱེར་མེད་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གང་ཞིག་གང་ལ་གནས་ཤིང་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ལ་ཡང་དེ་གདོན་མི་ཟ་བར་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྐད་ཅིག་འཇིག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཇི་སྲིད་ངེས་པར་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་མ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་དཔྱོད་དོ། །གང་ཡང་འདི་དག་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་སམ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་བརྗོད་པར་བྱ། དང་པོ་ལྟར་ན་མི་འདོད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་ནི་ཐོབ པར་བྱ་བ་དང་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་དང་ཐོབ་པ་རྣམས་མེད་དེ།དོན་དམ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་དམིགས་པ་མེད་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་འགལ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་གནས་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཞན་དུ་མཐོང་བར་འགྱུར་ ཏེ།ཇི་ལྟར་མཁྲིས་པ་འཁྲུགས་པའམ་དྷ་དུ་ར་ལ་སོགས་པ་ཟོས་པ་ལས་རང་གི་ལུས་ལ་སོགས་པ་འཁོར་བ་མེད་ཀྱང་འཁོར་བ་ཉིད་དང་། ཇི་ལྟར་ཡང་དེའི་གློ་བུར་གྱི་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་རྣམ་པར་ཉམས་པ་དང་རང་གི་ལུས་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལ་ཡང་ཐོབ་པར་བརྗོད་ཅིང་དེ་ཐོབ་ པའི་ཆེད་དུ་ཐབས་ཀྱི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཡང་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་མི་རིགས་པ་ཅི་ཡོད།འདི་ཉིད་ཀྱི་ངེས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཡོད་པའི་དོན་གྱིས་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ་འདི་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རིགས་པ་མེད་དོ།

第三種情況並非不可接受,因為對於無斷且恒常的圓滿報身是可以接受的。因此,就報身和化身而言,也承認有所生性。就法身而言則是所得性。也沒有如前所說過失的餘地。 如此,首先對於所說”無差別中獲得是相違”的說法。其中,獲得是通達,而非用手抓取。即使無法分開,也無過失。某物住于某處成為自性,也未必一定確定,就像對剎那壞滅等,在尚未確定之前也在觀察其不確定性。 再者,這些是就勝義諦而言還是就世俗諦而言?若是第一種情況,則毫無不可接受之處。在勝義諦中沒有所得、能得和獲得,因為一切勝義法無所緣。若是第二種情況,則與現量相違。 因為從心的變化中,自性雖住於一種狀態,卻可見為另一種狀態。如膽汁紊亂或食用曼陀羅等,雖自身等並未旋轉卻見為旋轉。又如其暫時迷亂因消失,自身等安住自性時也說為獲得,併爲獲得而作方便加行,此處有何不合理? 正因為此不具決定性,也遮遣了說有實義能作所作,這在任何方面都不合理。

།གང་ཡང་སྣང་བ་ནི་ཇི་ལྟར་མུན་པས་སྒྲིབ་ བར་བྱེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་དེ་ཡང་ཅུང་ཟད་མེད་དེ།སངས་རྒྱས་ཉིད་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། སྣང་བ་དང་མུན་པའི་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱའི་ཚུལ་ཁྱད་པར་མེད་དེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བཟློག་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱིས་བཟློག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཤེས་བྱ་ ཐམས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་རྒྱུད་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་སྣང་བའི་ཚུལ་དུ་བརྗོད་ཅིང་།རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱང་རྟག་ཏུ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མུན་པའི་ཚུལ་ཉིད་དུའོ། །གལ་ཏེ་འགལ་བ་དག་ཆོས་ཅན་གཅིག་ཉིད་ཅེས་ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཅེ་ན། མཐོང་བ་ལ་མི་ རིགས་པ་ཅི་རྟག་པར་འཛིན་བ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་།སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལའང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཡིན་གྱི་ཆོས་ཅན་དུ་མ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་དང་ལྡན་པར་འཛིན་པ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ གཟུང་བ་ཡང་དེ་ཉིད་དོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དག་པ་ལ། །དྲི་མ་རྣམས་ནི་གློ་བུར་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དུམ་བུ་མ་ཡིན་པའི་སེམས་གཅིག་ལ་ཞེས་པ་ནི་ཁྱོད་གང་གིས་བསླུས་པར་གྱུར། རྣམ་པར་མ་དཔྱད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སེམས་ནི་ཡིད་འཕྲོག་པ་གཅིག་དང་ དུ་མ་སྟེ་དེའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་མང་པོའོ།།དོན་དམ་པར་ནི་གཅིག་མ་ཡིན་ཞིང་དུ་མ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་དུ་མའི་རྣམ་པར་སྤྲོ་བ་དང་། ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་སྐུ་གསུམ་དང་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཐ་དད་པ་ མ་ཡིན་ཏེ།ཕན་ཚུན་ལྡོག་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡེ་ཤེས་གཅིག་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་དང་རྣལ་འབྱོར་དང་བདེ་བ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཡང་ངོ་། །ཐ་མི་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་ཅིང་དོན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་ངོ་། །དངོས་པོ་དོན་དམ་པ་ཁས་བླངས་ན་ ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་གྱི།རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་སྟེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་ཆོག་གོ།

還有,對於”如何為黑暗所遮”等說法也毫無道理。佛性、分別、光明、黑暗等詞的表述方式並無差別,因為能夠遮除違品,而彼等不能遮除,以及由於通達一切所知的相續,也以光明的方式表述。諸分別也因為經常執著非真實而成為黑暗的方式。 若問:“如何說相違二法是同一所依?“對所見無有不合理,如執常等違品以及無常性等對治品,並非多個所依,因為心的自性是無常,而執著具有自性和顛倒執取也是同一。因此說:“心的自性清凈,諸垢是客塵。” 誰欺騙你說是不可分的單一心識?在未經觀察的世俗諦中,心是迷人的一與多,其諸法也是眾多。在勝義中既非一也非多。因此,雖現為壇城輪等眾多形相,五智、三身、力、無畏等諸法也非差別,因為相互返體不成立,隨順於一智,以及瑜伽與樂是一的緣故。也非無差別,因為相有差別且能作各種事業。 若承認勝義實有,則會墮入差別、無差別等過失,但對於如夢等一切方面皆不住者則不然。這樣說已足夠避免太過。

།ད་ནི་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བརྗོད་པའི་དོན་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ བཤད་པར་བྱ་བ།གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ལས་ཐབས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དོན་གསོལ་བ་འདེབས་པ་པོ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་བསྡུས་ཏེ་གསུངས་པ། ཉན་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་གསུངས་པའོ། །དེ་ལ་ཐོག་མ་ཁོ་ནས་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་ གོ་རིམས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་།རྣམ་པར་སྦྱང་བར་བྱ་བའི་དོན་མདོར་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡོངས་སུ་དག་པའི་རང་བཞིན་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པའོ། །བསྐྱེད་པ་ཞེས་པ་བསྐྱེད་པ་དང་བལྟམ་པ་དང་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་འདི་ ཡིས་ཞེས་པ་རྣལ་འབྱོར་ཏེ་དེའི་མཚན་ཉིད་དོ།།དེ་ནས་དེའི་ཐབས་ལས་བྱུང་བ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྟེ། བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པ་དང་གྲུབ་པ་དང་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པའོ། །དེའི་རྒྱུ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་དེ་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཉེ་བར་བཏགས་ནས་དེ་ལྟར་བརྗོད་དོ། །དེ་ ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་རང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་འོད་གསལ་གྱི་དབྱེ་བ་ལས་སོ།།རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་ནི་རིམ་པ་གཉིས་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོའོ། །བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་དབྱེ་བ་ལས་རིམ་པ་དག་ནི་གཉིས་ཁོ་ནའོ། །དེ་གསུངས་པ། རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱི་ཆོས་བསྟན་པ། །རིམ་པ་གཉིས་ ལ་ཡང་དག་བརྟེན།།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཉིད་དང་ནི། །རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ཉིད་ཀྱང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རིམ་པ་གཉིས་པོ་ཁོ་ན་ཐོག་མར་ཞུས་པ་སྟེ། ཞུ་བའི་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་དེའི་ཡན་ལག་གོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་གཅིག་སྡོམ་ལ། ། ཞེས་པ་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གཅིག་སྟེ། གཉིས་པ་མེད་པ་ནི་སྡོམ་པ་སྟེ་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེའོ། །དེ་ལ་ཟུང་འཇུག་ནི་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་དོ། །རང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་འོད་གསལ་བ་དག་པ་དང་དེའི་ཡན་ལག་ཀྱང་རྒྱུའི་རྒྱུད་དོ། །བསྐྱེད་པའི་རིམ པ་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་ནི་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་དོ།།དེའི་རྗེས་ལ་བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འདི་དག་ཀྱང་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་ཚོགས་ལ་བརྟེན་པ་དག་གོ་ཞེས་ཁམས་ལྔའི་མཚན་ཉིད་ཞུས་པ། ཇི་ལྟར་རླུང་དང་མེ་དང་ཆུ། །ཞེས་པ་རླུང་དང་མེ་དང་ཆུ་དང་ས་དང་ནམ་མཁའ་ ཡང་ཇི་ལྟར་ཏེ་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཞེས་པའོ།

現在爲了明顯闡述略說的義理而說明。爲了祈請,對於成為所緣境的方便所攝義,由祈請者自身攝集而說”請聽”等。 其中,首先爲了顯示以方便續修持的次第,爲了略說所應清凈的義理,以及爲了明顯闡述圓滿清凈的自性,故祈請生起次第。“生起”即是產生、出生、誕生。其中”以此相應”即是瑜伽,這是其相。 然後從其方便所生的圓滿次第,即生起、圓滿、成就和雙運次第。其因是生起次第果的自性,將果假立於因而如是說。這又分為兩種,即自加持和光明的差別。金剛唸誦隨順於二次第。由生起和圓滿次第的差別,次第唯有二種。如說: “持金剛法教, 圓滿依二次, 即是生起次, 及以圓滿次。” 因此,以主要性唯先請問二次第,其餘請問是其支分。即說:“攝一切相”,此即一切相的差別分類為一,無二即是總攝,如是攝集即是彼。 其中,雙運是果續。自加持和光明清凈及其支分是因續。具支分的生起次第是方便續。 此後,這些生起和圓滿次第也依止於大種及所造聚,故請問五界的相:“如何風火水”,即問風、火、水、地、空的相是如何。

།འདིར་ཡང་ཚིག་འབྲུ་ལ་རབ་ཏུ་རྟོན་པ་ལས་བཟློག་སྟེ་དོན་ལ་རབ་ཏུ་རྟོན་པར་བརྗོད་པ་དང་། རྒྱུད་ནི་བླ་མའི་བཀའ་དྲིན་གཅིག་པུས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཉིད་དུ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྟགས་ལ་སོགས་པ་བཟློག་པར་བལྟའོ། །རིམ་པ་གཉིས་ཀ་ལ་ ཡང་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ལྷ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་རྣམ་པ་ལྔའི་མཚན་ཉིད་ཞུས་སོ།།ཡུལ་དྲུག་གི་མཚན་ཉིད་ཞུས་པ་ནི་བར་དུ་ཆོད་ཀྱང་ཁམས་ལྔ་ཞུས་པའི་མཐར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཡུལ་དྲུག་ཅེས་པ་ཡུལ་དྲུག་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཡང་མཚན་ཉིད་ཅི་སྟེ། ཡུལ་གྱི་ སྒྲས་འདིར་ཡུལ་ཅན་ཡང་མ་བཟུང་སྟེ་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་སྒྲ་ཉིད་ལས་སོ།།སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་ལྡན་པའི་ལྷ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་ཏེ་ཞུས་པ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཅེས་པའོ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། ཕྱི་དང་ ནང་དུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡང་རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་དེ་ཞུས་པ།ཕྱི་རོལ་དང་ནི་ནང་དུ་གནས། །ཞེས་པའོ། །ཕྱི་དང་ནང་གི་རྣམ་པར་དག་པ་བླ་ན་མེད་པ་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུས་སྤྲས་པ། སྣ་ཚོགས་པའི་ཕྱག་དང་ཞལ་ལ་སོགས་པའི་སྤྲུལ་པ་ཡང་བསྐྱེད་པའི་ རིམ་པས་ཇི་ལྟར་ཞེས་དེ་ཞུས་པ།ལྷ་ཡི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་པ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་འཇུག་པ་ནི་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་ལས་གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་ཞིང་དེ་ཡང་ལམ་ལྔ་ཤེས་པ་མེད་ན་མེད་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱང་ལུས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་མེད་ན་མེད་དེ། དེ་ཡང་ རྩའི་རང་བཞིན་དང་གྲངས་མེད་པ་དག་ལས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རིམ་པ་གཉིས་ཀའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པ་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རིམ་པས་ཞུས་པ་ཟླ་བ་ཉི་མ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ།།རིམ་པ་གཉིས་པ་ལའང་ལུས་ཀྱི་གོང་བུའི་དངོས་པོ་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་མཉམ་པ་ ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་དེ་ཞུས་པ་ལུས་ཀྱི་གོང་བུ་དེ་ཇི་ལྟར་ཞེས་ལུས་ཀྱི་སྟེ་ལུས་འདིའོ།།གོང་བུ་ཞེས་པ་གོང་བུ་ནི་རྣམ་དབྱེ་དང་བྲལ་བར་བསྟན་པ་སྟེ། དེའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྒོམ་པ་པོས་ངེས་པར་ཚོགས་ཀྱི་པཱུ་ཛ་བྱ་ཞིང་དེར་དམ་ཚིག་བསྲུང་ བའི་དོན་དུ་བརྡ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་དེ་དག་ཞུས་པ་དམ་ཚིག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ།

在此也要說明應當背離執著文字而依止於義理,並且明示續部唯一依靠上師恩德才能通達,因此應當觀察背離標記等。 對於二次第,也應當修持具有五智自性的本尊,故請問五種相的特徵。 雖中間間隔,應知六境相的請問是在五界請問之後。然後”六境”即是六境及其所取者的相為何,此處以”境”字也未攝取能取者,因為是關聯詞故。 應當修持具足身語意加持的本尊,故請問”身語意加持”。身語意加持及外內清凈也應當通達,故請問此”住于外與內”。 外內清凈無上,以三十二相及八十隨好莊嚴,以生起次第如何顯現種種手印、面相等化現,故請問此”天尊”等。 住于生起次第而趣入圓滿次第,唯依金剛唸誦而非他法,此亦若無了知五道則不可能,彼等若無了知身體自性亦不可能,此亦非由脈的自性及無量等,故以次第請問作為二次第支分的金剛唸誦等,即”月日”等。 于第二次第中,也應當成就身聚之事與身語意平等性,故請問此”身聚如何”,即此身體。“聚”即顯示離分別,應知是其相。 生起次第的修行者必須行會供養,為守護三昧耶應當了知密意,故請問彼等”三昧耶”等。

།རྩའི་འཁོར་ལོ་ཡང་འཁོར་ལོ་ངེས་པར་བྱ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་སའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ ཡང་ཕྱི་དང་ནང་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་དེ་དག་རིམ་གྱིས་ཞུས་པ་གནས་ཀྱི་བརྡ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།གནས་ལ་སོགས་པའི་བརྡ་རྣམས་ཇི་ཙམ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་གནས་ལ་སོགས་པ་བསྐོར་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ། རྣལ་འབྱོར་མ་བལྟ་བར་འདོད་པས་དེ་མཐོང་བར་འགྱུར་རམ་ ཞེས་ཏེ་ཞུས་པ་ཇི་ལྟར་མཚན་མ་མཐོང་བར་འགྱུར་ཞེས་པའོ།།བཟླས་པ་དང་སྦྱིན་སྲེག་བྱས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་རང་གི་དོན་དུ་ལས་རབ་འབྱམས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ། ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱི་ལས་བཅུ་གཉིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་བཅུ་གཉིས་པོ་རྣམས་གང་ཅེས་པའི་དོན་ ཏོ།།ཆོ་ག་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ནའི་སྔགས་བཟླས་ན་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྔགས་བཟླས་པའི་མཚན་ཉིད་ཞུས་སོ། །དེ་ཡང་ཆོ་ག་བྱས་པ་ཁོ་ནའི་བགྲང་ཕྲེང་གིས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བགྲང་ཕྲེང་ཞུས་པ་ཇི་ལྟ་བུའི་བགྲང་ཕྲེང་རིགས་ཞེས་པ་དེ་བགྲང་ཕྲེང་ཇི་ལྟ་བུ་རིགས་ཞེས་སོ། །བཟླས་པ་ ཉིད་ཀྱང་སྔགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པས་བྱའོ་ཞེས་དེ་ཞུས་པ།བཟླས་པའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ཙམ་ཞིག་ཅེས་པ་རྣམ་པ་ཇི་ཙམ་དང་། བཟླས་པ་ཞེས་པ་བཟླས་པའི་སྔགས་ཏེ་དེའི་མཚན་ཉིད་དོ། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་བྱའོ་ཞེས་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཞུས་པ། ཇི་ཙམ་ཞེས་པ་ ལ་སོགས་པ་སྟེ།ལྷའི་རྣམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིས་འཁོར་བར་བསྐོར་ནས་བཞུགས་པ་སྟེ། རྒྱུད་འདིར་ཇི་ཙམ་གྱི་ལྷའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཡང་བསྲུང་བ་དང་ཕུར་བུ་གདབ་པ་ལ་སོགས་པ་སྔགས་རྣམས་ཀྱིས་དམན་ པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ཞུས་པ།གྲུབ་པའི་སྔགས་ནི་ཇི་ལྟར་བལྟ། །ཞེས་པ་གྲུབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་སྔགས་ནི་གྲུབ་པའི་སྔགས་སོ། །བགེགས་དང་བྲལ་བར་བསྒོམ་པའི་རྒྱུད་ཉིད་ལས་འདིར་རྣལ་འབྱོར་མའི་ཚུལ་ལ་གནས་པས་བཟླས་པ་དང་བསམ་གཏན་མཆོག་གིས་གཞོན་ ནུ་མའི་མཆོད་པ་བྱ་བ་དང་།དེ་ཡང་ཚེས་གང་ལ་དང་དེ་ལ་ཡང་ཆང་དང་ལྡན་པའི་གཏོར་མ་ཇི་ལྟར་དབུལ་བར་བྱ་ཞེས་གསུམ་ཞུས་པའི་རིམ་པས་གཞོན་ནུ་མ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གཞོན་ནུ་མ་ཉིད་གཞོན་ནུ་མའོ། །ཇི་ཙམ་ཞེས་པ་གང་ལའོ།

修定脈輪的瑜伽士也應當了知外內本性的處所等安立以及喜悅等地的安立,故依次請問此等”處所密意”等,即”處所等密意有幾種”之義。 巡禮外在處所等的瑜伽士,欲見瑜伽母時是否能見到,故請問”如何見到標相”。 宣說持咒及護摩的瑜伽士應當為自利而成就廣大事業,故問”如何是你的十二種事業”等,即此十二種為何之義。 唯具儀軌的咒語持誦才能成就,故請問持咒的特徵。而且唯有依照儀軌的念珠才能成就,故請問念珠”何種念珠適宜”,即是何種念珠適宜。 持誦也應當了知咒語的特徵而行,故請問此”持誦特徵有幾種”,即幾種形式,“持誦”即持誦咒語,即其特徵。 此等一切應以本尊瑜伽而行,故請問本尊瑜伽”有幾種”等,即從本尊相瑜伽中以壇城圍繞而住,即此續部中幾種本尊體性的壇城之義。 本尊瑜伽也不劣於護持、釘橛等咒語,故請問此”成就咒語如何觀”,成就之因的咒語即是成就咒。 從離障礙修持的續部中,此處住于瑜伽母法者應以持咒及最勝禪定行童女供養,而且在何日以及如何獻上具有酒的食子,故依次請問三者”童女”等,童女即是童女。“幾種”即於何時。

།ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་འདི་ཉིད་ཀྱི་བགེགས་ དང་བྲལ་བའི་དོན་དུ་དམ་ཚིག་གི་རིལ་བུ་བསྟེན་པར་བྱའོ་ཞེས་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་ལྕགས་ཀྱུ་ལྔ་ཞུས་སོ།།ལྷའི་འཁོར་ལོ་རྒྱས་པར་བསྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་བས་སློབ་མ་རྗེས་སུ་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་བྱ་བ་དེ་ཡང་ཐིག་གདབ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང་། དེ་ཡང་ས་སྦྱང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱང་སྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ནོ་ཞེས་བཞི་པོ་རིམ་པས་ཞུས་སོ། །སློབ་མས་ཇི་ལྟ་བུ་བླ་མར་བྱ་ཞིང་དེས་ཀྱང་ཇི་ལྟ་བུའི་སློབ་མ་ཡང་དག་པར་བསྡུ་ཞེས་བླ་མ་དང་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད་ཞུས་པ། སློབ་དཔོན ཞེས་པ་རྣམ་དབྱེ་མེད་པ་ནི།།དང་པོ་གཅིག་གི་ཚིག་གི་མཐའ་ཅན་ནོ། །གང་གིས་ཞེས་པ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས། །ཞེས་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་ལྷན་ཅིག་པའི་དོན་ལ་གསུམ་པའོ། །ཆོ་ག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དབང་བསྐུར་བ་ནི་རྒྱུད་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དབང་བའོ་ཞེས་གསུངས་པ། ཇི་ཙམ་ཞེས་པ་ ལ་སོགས་པ་སྟེ།དབང་བསྐུར་བ་རྣམ་པ་དུ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །བཞི་པ་ཁོ་ན་གཙོ་བོ་དང་འབྲས་བུར་གྱུར་པའོ་ཞེས་དེ་ཞུས་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་པས་རང་དང་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པའི་འཆི་བའི་རྟགས་ཤེས་ནས་ནུས་པ་ཇི་ལྟ་བར་དེ་བཟློག་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ་ཞེས་དེ་ དག་ཞུས་པའོ།།དུས་བཞིའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པ་ནི་སྔགས་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པ་ལ་མཁས་པ་ཉིད་དེ་ཞེས་དེ་ཞུས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གླེང་གཞིའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་མཁས་པ་དགེ་བ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གླེང་གཞི་གཞག་པ་ཞུས་པའོ། །དུས་གང་ལ་སྔགས་ཇི་ཙམ་ བཟླས་པས་འགྲུབ་ཞེས་གསུངས་པ་དུས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའོ།།དྲོད་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་པ་སྤྱོད་པ་དང་བྲལ་བས་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེས་གསུངས་པ། སྤྱོད་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་ལྷག་པར་མོས་པའི་དབྱེ་བས་བསྟན་པ་རྣམས་ ཀྱི་ཡང་གྲངས་ངེས་པ་ནི་རབ་ཏུ་དང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཏེ་ཞུས་པ་བཞི་པའོ།།རང་ངམ་གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་གནས་པ་དང་བྲལ་ན་མཆོད་པར་མི་འོས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་རབ་གནས་ཞུས་པའོ། །སྔགས་ལ་སོགས་པ་འགྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ཉིད་ལས་སྦྱིན་སྲེག་ ཅེས་ཏེ་སྦྱིན་སྲེག་ཉིད་མཆོད་སྦྱིན་ནོ།།སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་པ་ལས་གཞན་གྱིས་ཀྱང་སྔགས་འབའ་ཞིག་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་གྲུབ་པ་ཕྲ་མོ་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་པ་འགའ་ཞིག་གི་ཕྱིར་དེ་ཞུས་པའོ།

爲了一切時中此生離障礙,應當受用誓言丸,故請問五甘露及五鉤。 廣修本尊輪的瑜伽士為攝受弟子等目的而畫粉壇城,且須先行畫線,而畫線又須先行凈地,這些又須先行護輪,故依次請問此四者。 弟子應如何視師為上師,師又應如何攝受何種弟子,故請問上師與弟子的特徵。“阿阇黎”無格助詞,是第一格單數詞尾。“由何”即”以特徵”,應知為伴隨義的第三格。 如法灌頂者有權聽聞續部等,故說”幾種”等,即灌頂有幾種之義。唯第四灌頂是主要及果位,故請問此。 瑜伽士應當了知自他的時死與非時死之相,然後盡力依能力遮止,故請問此等。 了知四時的特徵即是善巧成就咒語等,故請問此。 如是善巧于序分安立者將趣入善行,故請問序分安立。 於何時持誦幾遍咒語得成就,故說了知時等。 雖獲得暖相等,瑜伽士離行為則不成就,故說”行為”等。 瑜伽母續等以增上信解差別所說諸法的確定數目是為令生凈信,故請問此第四。 自他所造的佛像等若離開開光則不堪供養,故請問開光。 咒語等成就支分中的護摩,即護摩即是祭祀。 除護摩等外,也有僅以咒語成就者,為求細微成就的某些人故請問此。

།རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྲ་དཀར་ལ་སོགས་པ་བཟློག་པར་མི་ནུས་ན་སྨན་ གྱི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་བྱའོ་ཞེས་བཅུད་ལེན་ཞུས་པའོ།།ཡན་ལག་གི་དམ་ཚིག་གི་གཙོ་བོ་ཉིད་ལས་ཆང་བཙོ་བ་ཞུས་པའོ། །རྣ་བ་ཕན་ཚུན་བརྒྱུད་པ་ཙམ་གྱི་སྔགས་ཀྱི་གུག་སྐྱེད་ལ་སོགས་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྔགས་བཏུ་བའི་ཕྱིར་ཞུས་པ་གཉིས་སོ། །སྔགས་རྣམས་ཀྱི་ འབྱུང་གནས་ནི་འདི་ལས་ཞེས་པ་སྟེ།སྔགས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་བཀོད་པའི་འཁོར་ལོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་པས་ཀྱང་ཚར་བཅད་པ་དང་རྗེས་སུ་བཟུང་བས་ཀྱང་འགའ་ཞིག་གདུལ་བར་བྱའོ་ཞེས་དེ་དག་ཞུས་པའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་ གྲུབ་ནི་དེ་ཁོ་ན་སྒོམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ་གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཁོ་ནའང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པ་གཉིས་སོ་ཞེས་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་རྒྱས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བཞི་པོ་རིམ་པས་ཞུས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་རྣམས་ཞེས་པ་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ལ་སོགས་ པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བཞི་ཉིད་ལས་མཚན་ཉིད་ཅེས་འབྲེལ་པར་བྱའོ།།སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དག་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་དབྱེར་མེད་པས་བསྒོམ་ཞེས་གསུངས་པ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་ཤེས་པའི། །རྒྱུར་གྱུར་པའི་སྒོམ་པ་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པ་སྟེ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་ བུ་བཤད་དུ་གསོལ་ལོ།།ཞུ་བ་གཞན་ནི་མེད་དེ་འདི་དག་ཁོ་ནས་རིམ་པ་གཉིས་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་རྫོགས་སོ་ཞེས་པའོ། །སྐབས་སུ་བབ་པ་སྣོད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་ཞུས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་དོན་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བ་ གདབ་པའི་སྒོ་ནས་ཉེ་བར་བསྡུས་པ་ལས།འདི་ཙམ་ཁོ་ནའི་དོན་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་རྒྱུད་ཀྱི་བསྡུས་པའི་དོན་བསྟན་ཏེ་ཞེས་པའོ། །ལེའུ་དང་པོའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།འདི་ནས་བརྩམས་ཏེ་གསུངས་པའི་ཞུ་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་རིམ་པས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ལེའུ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་ པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་མཐར་ཐུག་པ་ནི་གཞུང་ངོ་།།དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཞེས་པ་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་གོ། །ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་པ་མཐའ་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་བསྔགས་པའོ།

如果無法以瑜伽力遮止白髮等,則應當善加配製藥物,故請問採藥。 從支分誓言的主要性中請問釀酒。 僅僅耳傳的咒語鉤召等將會衰損,故為攝集咒語而有兩次請問。 咒語的來源是從此處,即咒語來源是阿字迦字排列之輪的意思。 住于生起次第者也應以降伏與攝受來調伏某些所化機,故請問此等。 大手印成就唯有修彼性者能得,其他人不能。彼性即是空性與悲心無二。空性亦有二種,為廣修圓滿次第故依次請問四者,即”彼等性”是我之真如等差別的四種性相應當聯繫。 空性與悲心如何無二而修,故說:“了知一切法之因所成的修法即是修一切法,請說此之特徵。” 再無其他請問,僅以這些即圓滿二次第及支分。 所涉及的法器特徵等義也是從彼請問。 如是以六十二義請問攝要門中,當說唯此等義,即是顯示續部攝義。 第一品釋畢。 從此開始,為依次顯示所說諸請問之義,故有第二品乃至第三十三品為正文。 其中”薄伽梵說”是總攝語。 “善哉善哉”是因普遍圓滿請問而讚歎金剛手。

།དེ་ཉིད་གསུངས་པ། གསང་བ་ཞེས་པ་སྟེ་གང་ལས་ཁྱོད་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་མཐའ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་དོན་རྫོགས་པར་ཞུ་བ་ཞེས་བསྔགས་པའི་རིམ་པས་སྐབས་ཀྱི་དོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ནས་ཀྱི་སྒྲ་ནི བར་མ་ཆད་པའི་དོན་ཏོ།།འདི་ལས་ཞེས་པ་མགོ་འདི་ལས་ལེའུའི་མཐར་ཐུག་པ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བཤད་པར་བྱའི་ཞེས་འབྲེལ་ལོ། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ནི་སྐྱེ་གནས་བཞི་དང་ཆོས་མཐུན་པས་དེ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་དང་། ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་དབེན་པའི་རིམ་ པས་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཡང་བསྒོམ་པར་བྱའོ།།དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་གནས་དེ་རྣམས་ཁོ་ན་རིམ་པས་སྟོན་པ་བཞིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལས་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་ལས་ས་བོན་དང་མཚན་མའི་རིམ་པས་རྫོགས་པའི་ལྷ་ནི་སྐྱེ་གནས་སྒོ་ང་ལས་སྐྱེས་པའོ། ། ཡབ་དང་ཡུམ་གྱི་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་བསྲུབས་པས་ཞུ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལས་འཐོན་པ་ནི་སྐྱེ་གནས་མངལ་ལས་སྐྱེས་པའོ། །ཟླ་བ་དང་ས་བོན་ཙམ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་སྐྱེ་གནས་དྲོད་གཤེར་ལས་སྐྱེས་པའོ། །སྤྲོ་བ་ནི་སྐྱེ་གནས་དྲོད་གཤེར་ལས་སྐྱེས་པའོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་གོ། །ས་བོན ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བས་སྐད་ཅིག་ལ་འོད་གསལ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་སྐྱེ་གནས་རྫུས་ཏེ་སྐྱེས་པའོ།།སྐྱེ་གནས་རྫུས་ཏེ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཟབ་མོ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་བརྟག་པ་རྫོགས་པའི་རིམ་པར་ཡང་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱའོ། །གང་ཡང་སྨན་པ་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ་ནི་གཞན་གྱི་ཡང་ འཆི་འཕོ་བ་ལ་ནད་གཞི་དང་བཅས་པ་ཉེ་བར་བསྟན་ནས།སྨན་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལྟར་ཐོག་མར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་ཁོ་ན་ཉེ་བར་བསྟན་ཏོ། །གཞན་ཡང་། མྱ་ངན་འདས་པའི་མཐའ་གང་ཡིན། །འཁོར་བ་དག་གི་མཐའ་ཡང་སྟེ། །དེ་དག་ཁྱད་པར་ཕྲ་མོ་ཡང་། །ཅུང་ ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།ཞེས་པའི་ཚུལ་ལས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་ཐོག་མར་བསྟན་ཏེ། ཡོངས་སུ་དག་པའི་རང་བཞིན་ཤིན་ཏུ་ངེས་པ་ན་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །དེ་གསུངས་པ་དཔལ་བརྟག་པ་གཉིས་པའི་རྒྱལ་པོར། ཆོས་འདི་རྣམས་ནི་མྱ་ ངན་འདས།།འཁོར་བའི་རང་བཞིན་གཏི་མུག་ལས། །རྨོངས་མེད་འཁོར་བ་དག་པ་སྟེ། །འཁོར་བ་ལ་ནི་མྱ་ངན་འདས། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་བསྟན་པ་འདི་འཛམ་བུའི་གླིང་ལས་གླིང་གཞན་ནའང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། གལ་ཏེ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་གསུངས་པ། ཤར་ཞེས་པ་ལ་ སོགས་པའོ།

即彼所說:“秘密”者,即從中你所圓滿請問非一切聲聞緣覺行境之義,以此讚歎次第顯示當時之義故說:“其後”等。 “其後”之詞義為無間斷。 “從此”即從此開始直至品末當說生起次第,如是相連。 生起次第以與四生相順應故,為清凈彼等故,以及以身語意三種瑜伽次第趣入圓滿次第故應當修習。 因此,如同依次顯示彼等生處等。 其中從月輪日輪中以種子與標幟次第圓滿之尊即是卵生。 由父母金剛蓮花攪動所流菩提心中出生即是胎生。 僅從月輪與種子生起即是濕生。 有說放射即是濕生。 離種子等而在剎那從光明中生起即是化生。 化生即是深奧生起次第與觀察圓滿次第中亦當安立。 又如具悲醫者,於他人臨終時示現病根,如同示現藥物一般,首先唯示現三種煩惱。 複次,如雲:“涅槃之邊際,以及輪迴邊,彼等微細差別,絲毫亦不存在。“依此理趣首先顯示清凈自性,當極為確定清凈自性時,離垢即是清凈。 如吉祥二品續王中所說:“此等諸法即涅槃,輪迴自性從癡生,無癡輪迴即清凈,于輪迴中即涅槃。” 若問此所說法教於閻浮提外其他洲亦有否?若無,云何?故說:“東方”等。

།ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོས་ཡང་དག་འཚོ། །ཞེས་པ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོས་ཡང་དག་པར་འཚོ་བར་འགྱུར་བའི་ལས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་འཚོ་བའོ། །བླུན་པ་རང་ཉིད་སྒྲུབ་པ་དང་སེལ་བ་ལ་རྨོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྨོངས་པ་གཞན་གྱིས་བརྗོད་པའི་དོན་འཛིན་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། དེ་ དག་ཉིད་བྱེ་བྲག་མི་ཕྱེད་པའོ།།འཛམ་བུའི་གླིང་རྣམས་ན་ཇི་ལྟ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། འཛམ་བུའི་གླིང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཅིག་གི་ཚིག་མང་པོའི་ཚིག་གོ། །ཡང་ན་གླིང་བཞི་པ་གཞན་གྱི་འཛམ་བུ་གླིང་ལ་ལྟོས་པས་སོ། །ལས་ཀྱི་ས་ཞེས་པ་ལེགས་བྱས་དང་ཉེས་བྱས་ཀྱི་ ལས་རྣམས་ཀྱི་གནས་ཏེ།གླིང་གཞན་རྣམས་ནི་ཕལ་ཆེར་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་སའོ། །ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་སྟོན་པ། ལེགས་བྱས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལེགས་བྱས་དང་ཉེས་བྱས་ཀྱང་སོ་སོར་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །ཕལ་ཆེར་གྱི་རྒྱུ་མཐུན་པ་དང་ དབང་གི་འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ས་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིའོ་ཞེས་གསུངས་པ་སྐྱེ་བ་སྔ་མ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ།།ཇི་ལྟར་འདི་ཁོ་ན་ལས་ཀྱི་ས་ཡིན་ཞེ་ན་གསུངས་པ། རྒྱགས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་འདི་ཁོ་ནར་མི་བཟད་པའི་རྒྱགས་པ་དང་སེར་སྣ་དང་གདུག་པའི་སེམས་ དང་གཡོ་དང་སྒྱུ་དང་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དང་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་དང་རྒ་བ་དང་ན་བ་རྣམས་ཀྱིས་གཟིར་བའོ།།གལ་ཏེ་འཛམ་བུའི་གླིང་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཅི་ཐམས་ཅད་དུ་འདི་མ་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། འཛམ་བུའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ དབུས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་སྐྱེས་པ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་ཡུལ་དབུས་སུ་སྐྱེས་པ་ལའོ།།འདི་ཡང་སྔོན་གྱི་དགེ་བའི་ལས་ལ་ལྟོས་པས་སེམས་ཅན་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། རྟུལ་པོ་དང་བར་མ་དང་རྣོན་པོའི་དབྱེ་བ་ལས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ། རྟུལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་གསུངས་ པ།མི་རུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་མི་ཁོམ་པ་བརྒྱད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་མིའི་སྐྱེ་བ་ཐོབ་པ་དང་། ཁྱིམ་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་ཞེས་པ་ སྟེ།ཇི་ལྟར་མཆོག་གི་གཏེར་རྙེད་པ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ་ཞེས་པའོ། །གལ་ཏེ་བསྐལ་པ་དང་པོ་པ་དང་བར་དོའི་སྲིད་པ་དང་དངོས་པོའི་ཡུལ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་རྣམས་མ་གྲོལ་བ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་གསུངས་པ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ།

以大受用而正當生活。即以大受用而正當生活之業而正當生活。愚者于修行與遣除自身迷惑故。迷惑者不能領會他人所說義故,彼等即不能分別差異。 若問于諸閻浮提如何?故說:“閻浮提”等。單數詞為複數詞。或者相對其他四洲之閻浮提而言。 “業地”即善業與惡業諸業之處,其他諸洲多為受用異熟果之地。 顯示業之差別:“善作”等,善作與惡作各有三種。多為等流果與增上果受用之地即此閻浮提,故說”前生”等。 若問何以唯此為業地?故說:“驕慢”等。即唯於此為難忍之驕慢、慳吝、噁心、諂誑、傲慢、貪慾、嗔恚、愚癡、衰老、疾病等所逼惱。 若問于諸閻浮提人亦非皆未示此耶?故說:“閻浮”等。“生於中土”即于中土所生。此亦依前世善業,有情分三種:鈍根、中等、利根之差別,故說:“鈍”等。 說攝要:“人”等。是故於閻浮提獲得解脫八無暇之人身,從家出離,于如來教法出家,獲得三摩地,如獲最勝寶藏極難得也。 若問初劫者、中有身及具有事物境等功德者何以未解脫?故說:“如幻”等。

།དེས་ན་སྔོན་ བྱས་ལས་ཞེས་པ་རྒྱུ་དེས་ན་སྔོན་བྱས་པའི་ལས་ཀྱིས་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ།།འཕོས་ནས་བར་དོའི་སྲིད་པར་དུས་ཇི་ཙམ་ཇི་ལྟར་གནས་ཤིང་དེ་ལས་ཇི་ལྟར་ཡང་འགྲོ་བ་གཞན་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་རྙེད་ཅེ་ན་རིམ་པས་སྟོན་པ། ཚོགས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཚོགས་པ་ནི་ སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཐའ་དག་སྟེ།ཇི་སྲིད་མ་ཚོགས་པ་དེ་སྲིད་ཞག་བདུན་བདུན་ལས་འཕོས་ནས་ཡང་དང་ཡང་སྐྱེས་ཏེ་དེ་ཉིད་དུ་གནས་སོ། །དེར་གནས་པའི་གཟུགས་ཅི་ཞེ་ན་གསུངས་པ། སྲིད་པའི་སྐྱེ་བོ་ཅན་དུ་མཐོང་། །ཞེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་སྲིད་པ་བཞིན་ནོ། །ཤིན་ཏུ་ངེས་པར་ཀུན་ དགའི་སྟོབས།།ཞེས་པ་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་རོ། །ཁ་ཡི་ལམ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་།ཅེས་པ་ཁའི་ལམ་གྱིས་རབ་ཏུ་འཇུག་པའོ། །འོ་ན་བར་དོའི་སྲིད་པ་ཉིད་ན་ཇི་ལྟར་འཕོ་ཞིང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན་གསུངས་པ། རྟ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྟ་ཞོན་པ་ནི་རྟ་ལ་ཞོན་པ་ཞེས་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་ཤེས་ པ་རླུང་ལ་ཞོན་པ་ནི་བཞོན་པ་ལ་བཞིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་གང་དུ་གཅིག་ཡོད་པ་དེར་ལྷག་མའོ་ཞེས་པའི་རིམ་པ་ལས་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ལུས་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡོད་ཅེས་དགོངས་པའོ། །ཡང་ན་ཕའི་དབུགས་རབ་ཏུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་གོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་འཇུག་པ་མི་ ཤེས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ།ཤིན་ཏུ་མྱུར་བར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ཕོག་པས་མེ་ཤེལ་དང་རས་བལ་ལ་མེ་འབར་བ་བཞིན་ཞེས་དགོངས་པའོ། །སྐད་ཅིག་གང་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་ཅེ་ན་གསུངས་པ། གཉིས་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གང་གི་ཚེ་རྩའི་འཁོར་ལོ་བསྐུལ་ཏེ། ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་ཞུ་བར་བྱས་པ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཡང་དག་པར་འཐོབ་པའི་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཐིག་ལེའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནམ་མཁའི་གཟུགས་ཀྱིས་སོ། །ནུར་ནུར་པོ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ནའང་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་དེ་བཞིན གཤེགས་པ་ལྔར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་སྟོན་པ།ནུར་ནུར་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་འདི་དག་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་རྣམ་པ་ལྔ་བསྒོམ་པའོ། །ནུར་ནུར་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ནུར་ནུར་པོ་ནི་ཁམས་གཉིས་འདྲེས་པར་གྱུར་པ་འདྲེད་པའོ། །མེར་མེར་པོ་ཞེས་པ་ལྦུ་བའི་ རྣམ་པ་ནང་སྟོང་པ་ཆུའི་ཆུ་བུར་ལྟ་བུའོ།།ལྟར་ལྟར་པོ་ཞེས་པ་ནུར་ནུར་པོ་ཉིད་ཅུང་ཟད་མཁྲེགས་པར་གྱུར་པའོ། །གོར་གོར་པོ་ཞེས་པ་ཤ་ལྟ་བུ་སྟེ་པགས་པ་ཤིན་ཏུ་འཇམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ལས་སོ།

因此”往昔所造業”即由彼因往昔所造業而遷移轉生。 若問遷移後於中有身多久如何安住,從彼如何又於他趣結生相續?故次第顯示:“聚集”等。聚集即一切生因,乃至未聚集之間,每七日遷移而再三轉生,住于彼處。 若問住于彼處之色身如何?故說:“見為有情身”,即如將生之有情身。“極為決定喜力”,即行為差別。“入于口道”,即由口道而入。 若問于中有身如何遷移轉生?故說:“馬”等。騎馬即騎于馬上,如是心乘風即如乘騎。是故依”何處有一彼處有餘”之次第,意為有心性身成就之因。或者依父氣流動之風而入之義。 若問如何入?故說:“極迅速”等。意為如日光照射水晶與棉花而生火般。 若問於何剎那入?故說:“二”等。即于激發脈輪,月日融化,正得勝喜之剎那,此為其義。“以明點形”即以虛空形。 顯示于凝滑等位時亦有五蘊清凈因五智自性五如來加持:“凝滑”等,即修此等五種清凈性。“凝滑”等,凝滑即二界和合而成稠狀。“稠厚”即泡沫狀內空如水泡。“堅實”即凝滑稍許變硬。“肉團”即如肉,由具極柔軟皮故。

།མཁྲང་འགྱུར་ཞེས་པ་མགོ་དང་ལག་པ་དང་རྐང་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ལྔ་རྒྱས་པ་སྟེ། སླར་ཡང་དེར་དྲི་ཆུ་དང་ཁྲག་དང་ཁུ་བ་རྣམས་སོ། །གོང་བུ་ཙམ་ཞེས་པ་རོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འདུས་པའོ། །འདྲེས་པ་ཞེས་པ་དྲི་ཆེན་ཏེ་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའོ། །འདི་རྣམས་ཀྱིས་མངལ་སྐྱེས་ཀྱི་རིམ་པ་རྣམ་པར་བཤད་ནས། ཡོངས་སུ་དག་པའི་རང བཞིན་དང་ཁུ་བ་དང་ཁྲག་དག་གི་རྟེན་གསུངས་པ།རྩ་གཉིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སྐྱེ་གནས་དབུས་སུ་ནི་ཞེས་པ་ལྟེ་བའི་འོག་གནས་སུའོ། །དེ་དག་ཅེས་པ་རྩ་དག་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཅེས་པ། ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱིའི་རང་བཞིན་ལས་སོ། །མངལ་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ གསུངས་པ་ལས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཉིད་ས་བོན་ཏེ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ལས་སོ།།དེ་དང་ཆོས་མཐུན་པའི་རླུང་གིས་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་ཞིང་ཁ་ཐུར་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་འབྱུང་གི་སྒོ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་འཁྲིད་པར་འགྱུར་ཏེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དྲི་ཟའི་སེམས་ཅན་ནི་སྐྱེས་ པར་འགྱུར་ན་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་དུས་སུ་ཕ་ལ་ཕྲག་དོག་གིས་རབ་ཏུ་འཇུག་སྟེ།བུད་མེད་ནི་མ་ལའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེའི་སྐྱེས་པ་མངལ་དུ་མའི་རྒྱབ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་གནས་ལ། བུད་མེད་ནི་བཟློག་བ་ཡིས་སོ་ཞེས་སྟོན་པ་གཡས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་རྟགས་ ཀྱིས་ཤེས་པར་སྟོན་པ་ས་བོན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ།།ལས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྟག་ཏུ་འགྱུར་ཞེས་པའི་བར་ཞར་ལ་འཕྲོས་པའོ། །ལུས་ནི་ཕ་མའི་ཁམས་གཉིས་ལས་སྐྱེས་པའོ་ཞེས་དེ་གཉིས་རྒྱུ་མཐུན་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བས་སྟོན་པ། ཆུ་ཁམས་ཞེས་པ་ལ་ སོགས་པའོ།།ཉེ་བར་སྡུད་པ་དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དྲུག་བསྡུས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་བྱུང་བ་ནི་དྲུག་བསྡུས་ལུས་ཅན་ནོ། །ལུས་བྱུང་ཞེས་ཀློག་པ་ལ་ཡང་དོན་དེ་ཉིད་དོ། །ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་འདི་ཞེས་སྟོན་པས་གཟུགས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་དག་ ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའི་འབྲས་བུ་གསུངས་པ།སྐྱེ་བོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྐྱེ་བོ་སྐྱེ་བ་ཞེས་པ་སྲིད་པ་འགྲུབ་པའོ། །ཤེས་པ་ཞེས་པ་ཤེས་ནས་སོ། །འདིས་ནི་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ངར་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ གནས་མ་ཡིན་པར་གསལ་བར་བསྟན་ཏོ།

“堅硬”即頭、手、足之因五處增長,複次于彼小便、血、精液等。“如團”即諸味等聚集。“和合”即大便,由不動佛等加持。 以上解說胎生次第后,說清凈自性及精血所依:“二脈”等,“生處中”即臍下處。“彼等”即諸脈,“法界自性”即中脈自性。 從入胎次第所說”業”等,業即種子,為生起之因。由與彼相順之風遍轉,使向下,引導趣向法源之門而生,此為其義。 若gandharva眾生將生,結生時以嫉妒入于父,女則于母。是故彼之男子于胎中面向母背而住,女則相反,故說”右”等。以彼等相而顯示知,故說”種子”等。“業”等乃至”常轉”為旁述。 身由父母二界所生,以彼二因相順差別而顯示:“水界”等。總攝”如是”等,即於六聚諸蘊而生為六聚身者。讀為”身生”義亦同此。 為顯示亦為五蘊自性故說”色”等。說此等一切證悟果:“眾生”等,“眾生生”即有情成就。“知”即已知。此顯示如幻夢等生住滅諸事,非我執等之處。

།དེ་གསུངས་པ། གང་ཡང་སྒྱུ་མས་སྤྲུལ་པ་དང་། །སྒྱུ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གང་སྤྲུལ་པ། །དེ་ནི་གང་ནས་འོངས་པ་དང་། །གང་དུ་འགྲོ་ཞེས་བརྟག་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཤེས་པ་ཁོ་ན་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུའོ། །དེ་ ལྟར་ཡང་ཙར་པ་ཊིའི་ཞབས་ཀྱིས།སྒྱུ་མ་ཉིད་ཅེས་བསྟན་པ་གང་གི་བློ། །དེ་ཡི་དངོས་པོ་འཆིང་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། སྲིད་དང་མྱ་ངན་འདས་པ་ཉེར་ཞིའི་བློ། །དེ་ནི་གཉིས་མེད་གྲུབ་པའི་སྣོད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ལེའུ་གཉིས་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ ཞུས་པའི་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ།དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རིམ་པ་གཉིས་ཀ་ལའང་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཁོ་ན་སྐུ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་དེས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ། ལུས་ཀྱི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་བསྐྱེད་ པའི་རིམ་པ་ལ་ཡཾ་ཡིག་ལ་སོགས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་རླུང་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པའི་རིམ་པས།རི་རབ་ཀྱི་སྟེང་དུ་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ནང་ན་གནས་པའི་ལྷའི་འཁོར་ལོའི་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་དང་། བདུད་རྩི་མྱང་བའི་མཐར་ཐུག་པས་སྤྲུལ་པའི་ སྐུའོ།།འོད་གསལ་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །དེ་ལས་སྐད་ཅིག་ལས་རབ་ཏུ་བཞེངས་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ། །དེ་དག་ཀྱང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དྲི་མ་དང་བཅས་པ་དང་དྲི་མ་མེད་པའི་དབྱེ་བ་ལས་སོ། །དེ་ལ་དྲི་མ་དང་བཅས་པ་ནི་རང་བྱིན་གྱིས་ བརླབ་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱའོ།།དྲི་མ་མེད་པ་ནི་ཟུང་འཇུག་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་ནི་རང་ཉིད་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་རྣམས། །ཞེས་པ་མ་ནིང་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །འདི་དག་གིས་ཉེ་བར་མཚོན་ནས་སྤྲུལ་པའི་ སྐུ་ཡང་རྟོགས་པར་བྱའོ།།གསུངས་པའི་དོན་ཉིད་རྒྱས་པར་སྟོན་པ་ལུས་ཀྱི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། མཎྜ་ནི་སྙིང་པོ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུའོ། །ལ་ནི་ལེན་པར་བྱེད་པའོ། །གསུངས་ཞེས་པ་འདུས་པ་ལ་སོགས་པར་ཏེ། རང་གི་ཡང་གནས་གཞན་གསུངས་ པའི་སྐབས་སུ་བསྟན་ཏོ།

所說: “幻化所變現, 諸幻所化現, 彼從何處來, 去向何處去, 應當如是觀。” 正因此故,唯有了知才是成佛之因。如同札爾巴提足下所說: “若知即是幻化者, 彼之實相不能縛, 輪涅寂滅之智慧, 彼成無二成就器。” 這是第二品的詳細解釋。 爲了回答圓滿次第之問而說”其次”等。於二次第中,唯有蘊界處之輪即是三身自性,應當修持,故說”身之”等。 其中生起次第以YAṂ字等所生風等壇城圓滿次第,于須彌山頂宮殿中安住天輪之供養讚頌,以甘露品嚐為究竟即是化身。入于光明即是法身。從彼剎那起即是圓滿報身。彼等亦有二種,即有垢與無垢之分。其中有垢者以自加持自性而安立。無垢者以雙運自性。圓滿次第將自行解說。 “法身及報身”說明其為中性。以此表徵亦當了知化身。 廣說所說之義”身之”等,即是身壇城。曼荼羅是大樂身之精要。“la”是攝受。“所說”即在集密等中,亦于自之他處開示時已說明。

།བསྐྱེད་པའི་རིམ་པས་བརྟན་པ་ཐོབ་པ་དབང་པོ་རྣོན་པོ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་འཇུག་གོ་ཞེས་གོ་རིམས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། བསྐྱེད་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དབང་པོ་རྟུལ་པོའི་གང་ཟག་མངལ་སྐྱེས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་གནས་བཞིའི་རིམ་པས་ ཐོག་མར་རིམ་གྱིས་རྫོགས་པའི་ལྷའི་འཁོར་ལོ་མཐའ་དག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་གསལ་བར་བྱའོ།།དབང་པོ་འབྲིང་པོ་ནི་སྐད་ཅིག་ཉིད་ལ་སྐྱེ་གནས་རྫུས་ཏེ་སྐྱེས་པ་ལྟར་ལྷན་ཅིག་ཉིད་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྡོགས་པའོ། །དབང་པོ་རྣོན་པོ་ནི་སླར་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ གྱི་འགྲོ་བ་ཁོ་ན་ལྷའི་རྣམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་མོས་པའོ་ཞེས་སོ།།ཇི་ལྟར་ཡང་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་བྱས་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཁོ་ ན་ཡཾ་ཡིག་ལ་སོགས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་རླུང་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རིམ་པས་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དབྱེ་བ་ཐ་དད་པའི་ལྷའི་འཁོར་ལོའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཁམས་གསུམ་པའི་འཁོར་ལོ་འདི་ཡང་ཞིག་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་རིམ་གྱིས་རྫོགས་པའི་སྣོད་དང་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་འཁོར་ལོའི་རང་བཞིན་ཏེ།སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པ་ཡང་ངོ་། །དེ་གསུངས་པ། འཕགས་པ་ལྷའི་ཞབས་ཀྱིས། གཞལ་ཡས་ཁང་པ་འདི་ནི་ས་གསུམ་མ་ཡིན་འདི་རྣམས་རྒྱལ་བ་སྲོག་ཆགས་མིན། །མི་མིན་འདི་ནི་འཁོར་ལོའི་ དབང་ཕྱུག་ཡུལ་མིན་དབང་པོ་མ་ཡིན་ས་སོགས་མིན།།གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་མིན་ཆོས་ཉིད་བདག་ཉིད་ཕྱིར་ན་དེ་རྣམས་དཀྱིལ་འཁོར་པ། །སྣ་ཚོགས་འདི་རྣམས་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་ཤེས་པར་གྱིས་དང་སེམས་ཁྱོད་ཅི་ལ་འཁྲུལ། །ཞེས་སོ། །ས་ར་ཧའི་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང་། །བུད་ མེད་འདི་རྣམས་ཉིད་ནི་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོའི་ཚོགས་སུ་ཤེས་བྱ་སྟེ།།སྐྱེས་བུ་འདི་རྣམས་ཉིད་ནི་དཔལ་ལྡན་དཀྱིལ་འཁོར་པ་རྣམས་ཞེས་པར་ཤེས་པར་བྱ། །རང་ལུས་དེ་རྣམས་ཉིད་ནི་དཔལ་ཆེན་རྡོ་རྗེ་ཅན་ཉིད་དག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་ལྟར་ཁྱེད་ཅག་འགྲོ་བའི་ཟློས་གར་འདི་ནི་རང་བཞིན་ གྱིས་གྲུབ་འོད་གསལ་ལོ།།ཞེས་པའོ། །འདི་དག་ཀྱང་རྟུལ་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་གཅིག་གི་ཡང་གོམས་པ་འཇུག་པའི་རིམ་པས་འགྱུར་ཏེ། གཅིག་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་ཕྱེ་བའི་བྱིས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ།

為顯示生起次第獲得穩固后利根者入圓滿次第的次第,故說”生起”等。鈍根補特伽羅如胎生等四生之次第,首先應當漸次於分別中明顯現觀完整的天輪。中等根器者如同化生般剎那間圓滿一切相。利根者則于動靜本性的眾生中,以空性大悲一味的天相自性成就而生勝解。 如同在生起次第中,於一切法無自性之後,唯有蘊界處之輪,從YAṂ字等所生風等壇城次第,成為所依能依差別的天輪。同樣,此三界輪也是在毀壞之後,漸次圓滿器世間與有情世界本性的所依能依之輪自性,也與空性一味。 如聖天足下所說: “此宮殿非三地,此等佛非有情, 非人此非輪王境,非根非地等, 亦非色等法性故,彼等壇城眾, 種種此等壇城輪,當知心汝何所惑。” 薩拉哈足下亦說: “此等女性當知即吉祥金剛佛母眾, 此等男性當知即吉祥壇城眾, 己身彼等當知即大吉金剛持, 如是汝等眾生舞戲自性成光明。” 此等也是以鈍根等差別,由一人的串習入次第而轉變,如同以一人階段區分的嬰兒等四階段。

།གང་ཟག་གི་དབྱེ་བ་ཐ་དད་པ་ཡང་གང་ཟག་ཐ་དད་པར་གསལ་ བའི་བྱིས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ།།འོན་ཀྱང་རྟུལ་པོ་དང་འབྲིང་པོ་དག་གིས་ཀྱང་མཉམ་གཞག་མེད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་རྣལ་འབྱོར་འདི་དམིགས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་། མཉམ་པར་མ་བཞག་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་རང་བཞིན་བསྒོམ། །ཞེས་སོ། །དེ་ དག་ཉིད་སྟོན་པ།རྣོན་པོའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཇི་ལྟར་དེ་དག་རིམ་པས་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། གསུངས་པ། སྐད་ཅིག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཏེ་མདོར་བསྟན་པའོ། །རྒྱས་པར་སྟོན་པ་ཁམས་གསུམ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཞེས་སྔགས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ ཁམས་གསུམ་པ་བསྡུས་པའི་དོན་གྱིས་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་སུ་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་ཞིང་དེ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་རྣམས་ཁོ་ན་དཀྱིལ་འཁོར་རོ།།དེ་ཉིད་གསུངས་པ། མཐོ་རིས་ས་སྟེང་ས་འོག་ཏུ། །ཞེས་པ་མཐོ་རིས་དང་ས་སྟེང་ས་འོག་ རྣམས་ཀྱིའོ།།སྔགས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །བརྗོད་བྱ་ནི་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །འདི་དག་གི་འབྲས་བུ་གསུངས་པ། ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དཔའ་བོ་ཐམས་ཅད་མཉམ་སྦྱོར་བ་ནི་གང་གི་མཁའ་འགྲོ་མའི་ཚོགས་དང་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་དེ་བཞིན་དུའོ། །དེའི་བདེ་མཆོག་ནི་ བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཞེས་དགོངས་པའོ།།དེ་གསུངས་པ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་བདེ་བའི་མཆོག་།ཅེས་སོ། །གང་ཕྱིར་འབྱུང་བ་ཆེ་བདེ་བ། །དེ་ཕྱིར་བདེ་བ་དེ་ཉིད་མིན། །ཞེས་བརྟག་པ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་གསུངས་པ་དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་དབྱེར་མེད་པའི་བདེ་བ་ལ་དགོངས་ པའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་དག་ཉིད་རྒྱས་པར་སྟོན་པ་ཁམས་བཞི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་དག་གིས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པ་དང་ཅིག་ཤོས་དག་ཇི་ལྟར་དབྱེ་བ་མེད་ཅེ་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ན་ཁམས་བཞི་དང་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་ཡུལ་དྲུག་རྣམས་ ཀྱང་ལྷ་མོ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་གཟུགས་ཅན་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཉིད་དེ་ཡེ་ཤེས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ།།དེ་དག་ཐ་དད་པར་བརྟག་པར་མི་བྱའོ། །ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་གསུངས་པ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ། བདག་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་སྣ་ཚོགས་ཁོ་ན་བདག་མེད་མ་སྟེ། དེ་ཡང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྡོ་རྗེས་འཁྱུད་པ་ཉིད་དོ།

補特伽羅的差別分類也如同顯現為不同補特伽羅的嬰兒等四階段。然而鈍根和中根者也應當在無等持時修持此瑜伽,如說:“以無等持瑜伽,觀一切佛自性。” 為顯示彼等,故說”利根”等。若問彼等如何非次第所緣?答曰:“剎那”等為略說。廣說則為”三界”等。 以”OṂ ĀḤ HŪṂ”咒語,即以攝三界之義宣說為身語意,由與彼等無別故,瑜伽士之身語意即是壇城。即此所說:“上天地上地下中”,即上天、地上、地下等。咒語即是真如,所詮即是現證。 宣說此等果,即”一切”等。一切勇士平等瑜伽,即如彼與空行母眾普遍瑜伽。其勝樂即是薄伽梵與薄伽梵母之密意。如說:“金剛空行勝樂尊。” 如《二品王》所說:“由因大種生樂故,是故彼樂非真實。“此是密意空性無別之樂故。廣說此等即”四界”等。此等宣說化身。 若問相與彼等如何無別?答以”真如”等。或者,四界、五蘊、六境等亦即攝一切天女相之薄伽梵母,智慧即是薄伽梵。彼等不應觀為差別。宣說無差別因,即”真如”等。即此所說:“無我”等,即真如本性之種種即是無我母,彼即是大樂大悲本性之金剛抱持。

།དེ་དག་ཉེ་བར་བསྡུས་པ་ཟུང་འཇུག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཟུང་འཇུག་གི་རང་བཞིན་གྱི དཀྱིལ་འཁོར་འགྲུབ་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ།།གལ་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་འགྲུབ་པ་ལའང་ཟུང་འཇུག་དེ་གང་དུ་གསལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། སེམས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ན་གང་གྲུབ་པའི་གནས་སྐབས་ སུ་ཡང་ཟུང་འཇུག་འདིའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཡང་རུང་སྟེ།འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་ཏེ་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་བསམ་པའི་བྱེ་བྲག་དང་སྤྱོད་པའི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཟུང་འཇུག་གི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ། ས་ར་ཧའི་ཞབས་ ཀྱིས།།གང་དུ་ཆུ་ལ་ཆུ་ནི་ཞུགས་གྱུར་པ། །དེ་ནི་རོ་མཉམ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས། །རྨོངས་པ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་གང་ཡང་མེད། ཅེས་སོ། །འདི་ལྟར་གང་ལས་ཞེ་ན་གསུངས་པ། རྣམ་ཀུན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་ཏེ་ ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པའི་མཆོག་འདི་ལ་ཞེས་པ་རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་གོ།།དེ་ལྟར་གྱུར་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་ཐོབ་པའི་དབང་པོ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཆོག་ཏུ་ཉེ་བར་མཛེས་པ་བདེ་བ་དམ་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལའང་ཇི་ལྟར་ སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ཅེ་ན་གསུངས་པ།དངོས་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དངོས་དང་དངོས་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་དངོས་པོ་བྱས་ནས་རྟག་ཏུ་འབྱུང་བ་དེར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ལྷག་མའོ། །འདི་དག་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། སྒྲོ་མ་བཏགས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲོ་ བཏགས་ནི་འདི་ཁོ་ན་ཞེས་ལྷག་པར་ཞེན་པ་སྟེ།དེ་གང་ལ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། །འདི་ནི་དེ་ལྟར་ཡིན་གྱི་འདི་ལྟར་མ་ཡིན་ཞེས་པའོ། །དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའོ། །སྒྲོ་འདོགས་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དག་ཁོ་ནས་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་ པ་འདི་དག་ཐ་དད་པར་རྣམ་པར་གཞག་གོ་ཞེས་པའོ།།ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ན་རྟག་པའི་ཆོས་སྐུ་དང་རྟག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་དེ་འབྱུང་སྟེ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡང་ངོ་། །འདི་དག་ཉིད་རྒྱས་པར་སྟོན་པ་སྐྱེ་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སྐྱེས་པའི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་མགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་ དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པའོ།།འདི་དག་གིས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་རང་བཞིན་གསུངས་སོ།

總攝彼等即”雙運”等。因此以任運成就而成就雙運自性壇城,此為其義。 若問:即使自性成就,此雙運於何處顯現?因為種種分別唸錯亂故。答曰:“心”等。或者,于任何成就階段中,此雙運瑜伽士,無論趣入或退轉等,即趣入退轉之意樂差別與行為差別等亦是分別念,而彼即是雙運自性。 即此薩拉哈足說:“譬如水入於水中,彼即成為一味性,過失功德心自性,愚癡違品皆無有。” 若問何以如此?答曰:“一切”等,即於一切處此最勝相,即一切相中最勝。 雖然如此,與真如一味之無緣大樂通達獲得之根,及一切相最極莊嚴之勝樂自性,云何與空性一味?答曰:“有無”等,即有無自性是造作實有而恒常生起,此為余義。 若問此等如何行持?答曰:“無增益”等。增益即執著唯此,如彼無有即是如是。作意即是分別,謂此是如是而非如是。由無彼故即無作意。唯由增益與作意而安立此等有無為差別。 自性中即從常法身與常自性中生起彼遍滿性之大樂。廣說此等即”生”等,即如生起事物如同火輪等般勝義中無生。此等宣說圓滿受用身之自性。

།འོད་གསལ་བ་ཉིད་མདོར་བསྟན་པ། བེམས་པོ་མིན་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བེམས་པོའི་དོན་ལས་བཟློག་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལས་སོ། །ཤེས་པར་བྱ་མིན་ཞེས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ ཐམས་ཅད་ནུབ་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལས་སོ།།མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོའི་བགྲོད་བྱ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལས་མཐོང་བྱ་མིན་པའོ། །ཡང་ན་གང་ཀུན་གཞི་དང་ཉོན་མོངས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་སོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་རྣམས་ཀྱིས་ཉེ་བར་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་རིམ་པས་ཚིག་གཉིས་སོ།།གལ་ཏེ་དེ་དངོས་པོའམ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན། དངོས་པོ་ཡིན་ནའང་རྟག་པའམ་མི་རྟག་པ་ཡིན། དངོས་པོ་རྟག་པ་ཉིད་ན་རྒྱུན་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཞིང་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་ནི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་མི་མཐུན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དེ་དག་སྤོང་བ། གཟུགས་ མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།རྣམ་པའི་འཁོར་ལོ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གར་མི་གནས་ཞེས་པ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་མ་ཞིག་པ་དབྱུག་པ་ལྟ་བུ་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གཟུགས་ཅན་རྟག་པ་ནི་དངོས་པོ་ཚོགས་པ་ལ་གནས་པ་རྟག་པར་འགྱུར་ལ། དེ་དག་ཀྱང་མི་ སྲིད་དེ་དངོས་པོ་རྣམས་སྐད་ཅིག་འཇིག་པ་ཉིད་ལས་སོ།།འོ་ན་ཇི་ལྟར་རྟག་པ་ཡིན་ཞེ་ན་གསུངས་པ། རྣམ་འགྱུར་མེད་ཕྱིར་ཞེས་པ་ཇི་སྲིད་ནམ་མཁའ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མི་སྟོན་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། ཀུན་རྫོབ་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་འཁོར་ བ་ཇི་སྲིད་པར་གནས་པ་དང་།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཆད་པ་ཡང་མི་སྲིད་དོ། །འོན་ཀྱང་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གདོད་མ་ནས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་འདི་ཁོ་ན་སྟེ་རང་བཞིན་གཞན་གྱིས་དངོས་པོར་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ སྟེ་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་མ་བྱས་པའི་རང་བཞིན་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ།།དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་མཐའ་དག་ལས་འདས་པ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་དེ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ཏེ་མིང་གཞན་འོད་གསལ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྷན་ཅིག་ སྐྱེས་དགའི་རང་བཞིན་དང་།།ཞེས་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་བླ་མའི་བཀའ་དྲིན་ལས་གསལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ལྷག་མའོ། །འདི་ནི། རང་བྱིན་བརླབ་དང་རང་འབྱུང་དང་། །ཞེས་པ་རང་ཉིད་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞོམ་དུ་མེད་ཅིང་ཞེས་པ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་ པའོ།།འཇིག་མེད་པ་ཞེས་པ་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ།

略說光明性: “非物質故”等,即從物質義相反之自性。“非所知”即從一切意分別念寂滅之自性。由非眼等根所行境故”非所見”。或者由阿賴耶識及染污意。由識及六入識等皆不能緣取故,依次為二句。 若問:彼是有還是無?若是有,是常還是無常?若是常有,則應有相續;若是無常,則前後不相符。為遣除彼等而說:“無色”等,因為相輪無所緣故。“無所住”義為前後未壞,如杖不相應故。 常有色者即住於事物聚整合常,彼等亦不可能,因諸事物皆剎那壞滅故。 若問:如何是常?答曰:“無變異故”,如虛空永不顯現變異。 若問:如是則成無實有?答曰:“世俗”等,即住于輪迴之際,世俗中生起故,斷滅亦不可能。然而,此即是一切法本初成就之自性,無有以他自性成為實有。 即此所說”俱生”等,于諸法無作自性中稱為俱生。彼亦超越一切世間,最極喜之自性。或者,彼即是一切法之俱生,別名為光明等。“俱生喜自性”,即俱生喜之自性由上師恩德而明顯,此為余義。 此即”自加持及自生”,因住于自身故。“不可壞”即無變異。“無滅”即因常故。

།གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཉེ་བར་དམིགས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་ཞིང་མ་བསྒོམས་ན་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་གསུངས་པ། གང་ཚེ་སྐྱེ་བ་སྤངས་པ་ཡིས། །སྐྱེ་མེད་དེ་ཉིད་བློ་གྲོས་ཀྱང་། །དེ་ཡིས་རྣམ་པར་བརྟེན་པ་ལས། །དེ་ཚེ་དེ་ཉིད་འདི་རྟོགས་བཞིན། །ཞེས་སོ། །གསུངས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་བསྟན་པར་བྱེད་པ། ཤེས་རབ་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང བཞིན་མེད་པར་འཛིན་པའི་བློ་ནི་ཤེས་རབ་པོ།།དེ་ཉིད་བསམ་གཏན་ཏེ་དེ་དང་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ། ཆོས་ཀུན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གང་གིའམ་གང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྟེ་མ་ནིང་ངོ་། །འདི་ཉིད་བདེ་ཆེན་ མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་སྟེ།ནམ་མཁའི་ཁམས་མཐའ་དག་ཁྱབ་པ་ཐུན་མོང་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་དེ་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་ལ་བདེ་བ་ཡང་སྟེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའོ། །དེའི་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་ འགྱུར་བ་འདིའི་ཞེས་པ་དེའི་སྐྱེས་བུའི་དྲུག་པའོ།།གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་རྣམས་ལས་ཕྱེ་ནས་ཉེ་བར་བསྟན་ཞེས་གསུངས་པ། ཆོས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱིའམ་ཡང་ན་ཆོས་ཁོ་ན་དེ་ཉིད་དེ། ཆོས་ཀྱི་སྒྲས་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ ལ་འཇུག་པ་ནི་དེ་རིམ་གྱིས་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་སྟེ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ན་དབྱེ་བ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ།།དེ་གསུངས་པ། བདེན་པ་གཉིས་པོ་དེ་དག་ཟུང་འཇུག་ལྡན། །གཅད་དུ་མེད་ཅིང་ཐ་དད་མི་འགྱུར་ཏེ། །དེ་དག་ཐ་སྙད་གཉིས་ལས་མཐར་ཐུག་ཅིང་། །ཤེས་པ་གང་དེ་འདིར་བཅིངས་རྣམ་པར་གྲོལ། ། ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འདི་ཁོ་ནས་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་གིས། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུས་རྒྱས་གདབ་ཅིང་། །འབྲས་བུའང་རྒྱུ་ཡིས་རྒྱས་གདབ་པོ། །གཞན་དུ་བསྒོམས་ན་དངོས་གྲུབ་ནི། །བསྐལ་པ་བྱེ་བར་འབྱུང་མི་འགྱུར། །ཞེས པ་དེ་བརྗོད་དོ།།འདི་དག་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། བླ་མ་དམ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་ལས་ཀྱང་འདི་དག་གང་དུ་གསལ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། བདེ་མཆོག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ།

若問:如何修習分別念無所緣之自性大樂,若不修習則不能現前?答曰:“無生”等。 即說: “當舍離生時, 無生之智慧, 由彼所依止, 爾時證此性。” 為顯示所說之理由:“般若”等,即通達一切法無自性之智即是般若。彼即禪定,因與彼一味而住故。 即此所說:“一切法”等,即如何或由何遍知一切法,如是即是中性。此即大樂現前圓滿菩提,因遍滿一切虛空界,具普遍不斷相續故。或者,彼既是大又是樂,即俱生喜。由趣向彼而得正等正覺,此中”彼之”為第六格。 若問:如何從彼等法性中分別顯示?答曰:“法”等。諸法之,或唯法之真如,因以法聲亦顯說法性故。趣入彼者,為次第了悟之義,就本性而言唯無分別。 即說: “彼二諦雙運, 不可斷不異, 彼二名言究, 知此縛解脫。” 是故,即由此遍及世間之喜等故。此等即說: “以果印持因, 因亦印持果, 異此而修習, 億劫不成就。” 若問:如何了悟此等?答曰:“殊勝上師”等。若問:此等於何處由殊勝上師教授而明顯?答曰:“勝樂”等。

།དེ་གསུངས་པ། ཨེ་ཡིག་ཆ་བྱད་བཟང་པོ་གང་། ། དབུས་སུ་བཾ་ཡིག་གིས་བརྒྱན་པ། །བདེ་བ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་གནས། །སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་ཟ་མ་ཏོག་།ཅེས་སོ། །དེ་བརྗོད་པ་དབང་བསྐུར་བའི་དུས་སུ་རྡོ་རྗེ་དང་ཆུ་སྐྱེས་སྦྱར་བ་ན་བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་ལས་ཟླ་བ་ཡང་དག་པར་འགོག་པའི་དབང་གིས་དབང་བཞི་པའི་རང་བཞིན་འདི གསལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའོ།།ཡང་ན་ཨེ་ཡིག་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་སྤྲུལ་པ་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་འཁོར་ལོའི་རང་བཞིན་ལྟེ་བ་དང་མགྲིན་པ་ལ་བཾ་ཡིག་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོའི་རང་བཞིན་ཉིད་སྙིང་ག་དང་སྤྱི་བོའི་གནས་ཀྱིས་ཁ་སྦྱར་བ་ བསྒོམས་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའོ།།ཡང་ན་ཨེ་ཡིག་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བཾ་ཡིག་སེམས་རབ་ཏུ་ཞུགས་ན་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་ལྟར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའོ། །དེ་གསུངས་པ། སྟོང་པར་སེམས་ནི་རབ་ཏུ་ཞུགས་ལས་རོ་མཉམ་བྱེད་པ་དེ་ནི་སྐྱེ་གནས་འཁྲིག་པ་མིན། །ཞེས་ སོ།།འདི་ཉིད་ལ་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དང་། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་སྡོམ་པ་ནི་སྡོམ་པའོ། །འདི་དག་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་གསུངས་པ། སྡོམ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །བདེ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ནུབ་པའི་ཕྱིར་ དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་སྟེ།ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའོ། །དེ་གསུངས་པ། སྐྱེ་བ་དང་ནི་འགག་གྱུར་པ། །རྐྱེན་རྣམས་འགའ་ཞིག་ཁོ་ནས་སོ། །ཞེས་པའོ། །ཡང་ན། དབང་བསྐུར་ནས་ནི་དེ་ཉིད་བཤད། ། ཅེས་པའི་ཚིག་ལས་བདེ་མཆོག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་དགའ་བ་བཞིའི་རང་བཞིན་གྱི་དབང་བསྐུར་བ་བཞི་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་བདེ་མཆོག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་ཀྱིས་མདོར་བསྟན་པའོ། །སྐུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྐང་པ་གཉིས ཀྱིས་སློབ་དཔོན་དང་གསང་བ་དག་གོ།།སྡོམ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བའོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཞེས་པ་རང་རིག་པ་ཉིད་ལས་སོ། །བསྟན་དུ་མེད་ཅེས་པ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དཔེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ། གཞན་ གྱིས་བརྗོད་མིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས།།གང་དུ་ཡང་ནི་མི་རྙེད་དེ། །བླ་མ་ཉེ་བར་བསྟེན་པ་དང་། །བདག་གི་བསོད་ནམས་ལས་ཤེས་བྱ། །ཞེས་པའོ།

即說: “具妙相E字, 中以VAM莊嚴, 一切樂生處, 佛陀寶藏器。” 此說明在灌頂時金剛與蓮花相合時,由殊勝上師教授中,以月輪完全止息之力,第四灌頂之自性將明顯顯現。 或者,E字為般若體性之化身和圓滿受用身之輪性,在臍輪和喉輪,VAM字為方便體性,一切法大樂輪之自性,以心輪和頂輪之處相合而修,則生起俱生喜。 或者,若E字即真如,VAM字即心入于其中,則如所說而成。 即說:“心入空性中而平等,此非生處交合。” 於此,攝持一切身語意諸法及蘊等一切相為一不共,即是三昧耶。 若問此等如何?答曰:“三昧耶”等。樂即因一切分別念息滅故,通達一切事物平等性,因一切法唯是分別念之體性故。 即說:“生滅唯由,某些緣故。” 或者,由”灌頂已說真實義”之句,以”勝樂”等兩偈顯示四喜自性之四灌頂。其中以”勝樂”等半偈作略說。以”身”等兩句為阿阇黎灌頂和秘密灌頂。以”三昧耶”等兩句為般若智慧灌頂。“應說”者即由自證。“不可說”者因無世間和出世間之喻故。 即此所說: “他不能說俱生, 於何處亦不得, 依止近上師, 由自福德知。”

།ཤེས་རབ་ཀྱི་པདྨ་ལ་སོགས་པ་དང་ཡང་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རྟེན་གཞན་མེད་པས་དཔེ་ཙམ་དུ་གསུངས་སོ། ། དེ་གསུངས་པ། ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པར། མི་རྟག་བདེ་ཆེན་ཉིད་མ་ཡིན། །རྒྱུན་དུ་རྟག་པ་བདེ་ཆེན་པོ། །གཡན་པ་ཕྲུགས་པ་ལས་སྐྱེས་པ། །ཇི་ལྟར་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མིན། །ཞེས་སོ། །ཡང་ན་དེར་གང་བླ་མའི་གདམས་ངག་གིས་ཟླ་བ་བཀག་པའི་དབང་གིས་བལྟར་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན རྟོགས་པ་སྟེ།འཇིག་རྟེན་ན་དེ་ལས་གཞན་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གསུངས་པ། དེ་ཕྱིར་བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་བསགས་པའི་སྐུ་གང་འགའ་ཞིག་དེ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་པ། །ཕྱག་རྒྱའི་འཁྲིག་ལ་ཡིད་ནི་གཡོ་མེད་གྲུབ་པ་དེ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ། །ཞེས་པའོ། །གལ་ ཏེ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་དག་ཇི་ལྟར་མི་འགལ་ཞེ་ན།མ་ཡིན་ཏེ་སྔ་མས་ནི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཁོ་ན་སྨད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ། ཟླ་བ་རྡོ་རྗེ་ལ་འཕོས་སླར་ཡང་འདི་ནི་དགོས་པ་ཅི་ཡང་མེད། །ཅེས་པ་སྟེ། མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་གསུངས་པ། དེ་ཕྱིར་ འགྱུར་མེད་བདེ་བ་ཁོ་ན་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་འབད་པས་བསྟེན།།དེ་ལ་ཡུན་རིང་གནས་ནས་མཉམ་པར་གཞག་པའི་དེ་ཉིད་སྐྱེས་པ་སླར་ཡང་ཟུང་། །ཞེས་སོ། །ཡང་ན་གང་འདོད་པ་སྔ་མ་ནི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུར་མངོན་པར་ཞེན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱི་མ་ནི་རྒྱུ་བསྟན་པའི་དོན་ དུའོ་ཞེས་པ་སྟེ་འགལ་བ་མེད་དོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཐབས་དང་བཅས་པར་གོམས་པར་བྱས་ན་འདིས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མངོན་པར་འདོད་པའི་ལྷ་མོའི་གཟུགས་སུ་སྐྱེ་བའི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་ རྒྱའམ།ཡང་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་འཁྱུད་པ་རང་གི་ལྷག་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པས་དཔེ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་དེ་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་ཁ་སྦྱོར་དང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པར་བརྗོད་པ་ནི་ཡན་ལག་ བདུན་དང་ལྡན་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞིང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་མན་ངག་གོ།།འོན་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡང་བསྒོམ་པ་མཐར་ཐུག་པ་ནས་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཁོ་ན་ཕུལ་དུ་བྱུང་ཞིང་མཐར་ཐུག་པའི་ ཐབས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བླ་མ་རྣམས་སོ།

與般若蓮花等亦不相同,因無他所依故僅說為譬喻。 即說,《智慧成就》中: “無常非大樂, 恒常為大樂, 癢處抓所生, 如何非大樂?” 或者,于彼由上師教授遮止月輪之力而證悟不可見之真實義,因為世間中除此之外不可能有如是相故。 即說: “是故積累福德蘊之身即是一分, 于印會心無動成就者我敬禮。” 若問前後如何不相違?答非也,因為前者僅是呵責變化之樂故。 即說: “月入金剛復還此毫無意義。” 即對於不變之樂而言則非如此。 即說: “是故眾生當勤修,唯一不變樂, 久住其中復持取,等持所生真實義。” 或者,前者欲顯遮遣執著因果之現相,後者為顯示因之義故,無相違。 正因如此,彼亦稱為俱生,如是若與方便相應而修習,則以此得出世間故。如是以所欲天女之形生起之事業印,或以智慧印擁抱,具足自尊勝天瑜伽,以譬喻所生之樂即是圓滿受用、雙運、大樂、無自性、悲心、相續不斷、無滅,應當修習具足七支,圓滿出世間,此為教授。 然而,諸上師說,智慧印等雙運亦是修習究竟后,唯有事業印雙運才成為殊勝究竟方便。

།དེ་ལྟར་ཡང་། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་དབང་བསྐུར་སྦྱིན། །ཐིག་ལེ་མཆོག་ཉིད་བཀུག་པ་ཉིད། །ཅེས་པ་སྟེ་ཞར་ལ་འོངས་པའོ། །སྐབས་སུ་བབ་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གསང་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱི་བཞི་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེས་པ་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱིའོ།།འདུས་པ་ནི་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །འདི་ཐམས་ཅད་ནི་བླ་མའི་བཀའ་དྲིན་ཁོ་ནས་རྟོགས་པར་ནུས་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སླར་གསུངས་པ། རང་བྱིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ལེའུ་གསུམ་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།ཞུ་བ་ གསུམ་པའི་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ།དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་ཞེས་པ་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་པའི་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་ པ་གཉིས་ཏེ།ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལས་སོ། །དེ་ལ་དེ་རྣམས་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་དུ་ལས་དང་རང་བཞིན་ཡང་གསུངས་པ་ས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་ཞེས་པ་དེ་རྣམས་ལའོ། །ས་ཞེས་པ་སའིའོ། །ཡང་ན་ས་ཉིད་དེ་དངོས་པོ་གང་འགའ་ཞིག་སྲ་བ་དང་མཁྲེགས་ པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་སོ།།འདིས་ནི་སའི་མཚན་ཉིད་ལས་འཛིན་པ་དང་རང་བཞིན་སྲ་བ་ཡང་ངོ་། །མེ་ཡིས་ཐམས་ཅད་དུ་འཚེད་དོ། །ཞེས་པ་འདིས་མེའི་རང་བཞིན་དྲོ་བ་དང་བྱེད་ལས་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ཡང་ངོ་། །ཆུ་ཡིས་འཇུ་བར་བྱེད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ཆུའི་རང་བཞིན་ གཤེར་བ་ཉིད་དང་བྱེད་ལས་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཡང་ངོ་།།རླུང་གིས་ལྷན་ཅིག་བསྐྱོད་པར་བྱེད། །ཅེས་པ་རླུང་གི་རང་བཞིན་གཡོ་བ་དང་བྱེད་ལས་བསྐྱོད་པར་བྱེད་པ་ཡང་ངོ་། །ནམ་མཁའི་ཡུལ་ཞེས་པ་ཐོག་མར་དེའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་དང་བྱེད་ལས་གོ་སྐབས་འབྱེད་པ་ཡང་ངོ་། །དེ་ཉིད་གསུངས་ པ།སྟོང་པར་གནས་པ་དེས་ནི་སྐྱེ། །ཞེས་པ་སྟོང་པར་གནས་པ་ལ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་ཞེས་པ་གོ་སྐབས་སྦྱིན་པའི་གཏན་ཚིགས་འདིས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་ པའི་ཕྱིར་ཁམས་ཉིད་དང་ས་ལ་སོགས་པ་བཞི་པོ་ཁོ་ན་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་སོ་ཞེས་པ་མདོར་བསྟན་པའི་ཚིག་རྒྱས་པར་སྟོན་པ་འགལ་བ་མེད་དོ།

如是復說:“金剛心灌頂賜,攝受最勝明點。“此為附帶而來。 今當說正文,“秘密”等二足句為第四,“一切佛”即諸蘊。“和合”即成一味。為顯示此一切唯依上師恩德方能了悟,故復說”自加持”等。此為第三品釋。 為答第三請問故說”爾時”等。“何”即堅固與動搖自性之諸事物,彼等一切皆為四大種之自性而住,此為余句。 彼等亦有二種,即由外內自性差別。于彼等二者共同之業用與自性亦說”地”等。“于彼”即于彼等。“地”即地之。或者地性即某事物堅硬等相。此說地之相為執持,自性為堅硬。 “火遍燒”,此說火之自性為暖,業用為成熟。“水令融”,說水之自性為濕潤,業用為攝聚。“風令共動”,說風之自性為動,業用為運動。 “虛空境”,首先說其自性為空,業用為開顯空間。即說:“住于空性彼而生。“即于空性中一切事物得生,“是故”即由給予空間之因。正因如此,虛空非大種。然而由具自相故,說為界性,唯地等四者為大種,此說明總說之詞無相違。

།གལ་ཏེ་འདི་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རང་ལས་གྲུབ་པའམ་མ་ཡིན་ཞེ་ན་གསུངས་པ། གང་དུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་འདིས་ཕན་ཚུན་ ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་བརྟགས་པ་ཙམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཉིད་གསུངས་སོ།།གསུངས་པའི་དོན་ངེས་པར་བྱེད་པ་རྩ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྩ་ལ་སོགས་པ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་རྣམས་ཁོ་ནའོ། །བེམས་པོ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ། །ཞེས་པའི་ཚིག་གི་དོན་གཉིས་ ཁོ་ན་སྟེ།བེམས་པོ་དང་བེམས་པོ་མ་ཡིན་པའི་དབྱེ་བ་ལས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཙམ་ཞེས་པ་ལྷག་མའི་དོན་སེལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ཚིག་གི་དོན་ནི་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཙམ་གྱི་བདག་ཉིད་ལས་བེམས་པོ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །འགྲོ་བ་དྲུག་པོ་ཞེས་པ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་ པོ་ཞེས་པ་སྔ་མ་དང་འབྲེལ་ལོ།།དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དུ་ཇི་ལྟར་དབྱེ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། རྣམ་ཤེས་དང་ནི་ལྷན་ཅིག་འཇུག་།ཅེས་པ་གང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འཇུག་པ་དེ་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱའོ། དེ་ཉིད་གསུངས་པ་དེས་ ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།དེས་ན་ཞེས་པ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞིའི་སྦྱོར་བ་ཡིས་སོ། །ཀུན་ལ་ཞེས་པ་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ལུས་ཀྱི་གོང་བུར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་སྲིད་པའི་དངོས་པོ་བློ་དང་ལྡན་པས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེའི་འབྱུང་བ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལ་སེམས་ཅན་ རྣམས་ཀྱི་འཆི་བ་ལ་སོགས་པ་འགྱུར་བ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་གསུངས་པ།འཆི་སོགས་རྣམས་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བསྐྱོད་བྱེད་ཅེས་པ་བསྐྱོད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཡན་ལག་ཉིང་ལག་ཐམས་ཅད་ལ། །ཞེས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ལུས་ཐམས་ཅད་དང་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ ལ་འགྲོ་སྟེ།གང་གི་ཚེ་རླུང་བསྐྱོད་པ་དེའི་ཚེ་ཚོར་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །སྐབས་ཉེ་བར་སྡུད་པ་སྐྱེ་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་འགྲོ་ཞེས་པ་འབྱུང་བ་རྣམས་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་གསུངས་པ། ལྷ་ཞེས་ པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།འབྱུང་བ་མེད་པར་མིན་ཞེས་པ་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་མནན་ན་གང་ཡང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ལྷག་མའོ། །དེ་ཉིད་སྟོན་པ་ལྷ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་ལ་སོགས་པ་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་རྣམས་ལ་ཡང་སྐྱོང་བ་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་སོ་ཞེས་ པའི་དོན་ཏོ།།དེ་དག་གིས་འདི་ལྟར་གསུངས་ཏེ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འཆི་བར་འགྱུར་ཞེས་པའོ།

若問這些特性是否由自身成立或非如是,故說”於何”等,此說唯是相互觀待而假立之自性。 為確定所說義故說”脈”等,即唯脈等器世間之四大種。“色法唯識”之詞義僅有二種,即由色法與非色法之差別。因此”唯”字為遮余義。或者詞義為僅由極明顯之自性,色法亦即是識性。 “六道”與前文所說”四大種”相連。如是,云何分別有情世間與器世間?故說:“與識共轉”,凡與識共轉者,應安立為有情。即說”是故”等,“是故”即由四大種和合。“於一切”即於一切眾產生為身聚,應由具慧者了知為有之事物。 若問一切時四大種之自性中,有情之死亡等變化云何?故說”于死等”等。“令動”即動之義。“於一切支分支”,即遍行一切身及一切支分,義為當風動時即成無覺受。 攝近分”生”等,“一切界行”即諸界遍行之義。說遍行性:“天”等,“無界非”即為界所壓則任何亦不得生,此為余義。即說”天”等,義為護世等一切天之身亦與護持共住。彼等如是說,即彼等一切亦當死亡。

།ཡང་ན་དེ་རྣམས་ཁོ་ན་སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བར་འགྱུར་གྱི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །གལ་ཏེ་འདི་རྣམས་སེམས་ལས་ཐ་དད་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་ ལ།དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ཆ་མཐུན་པར་རྒྱུན་དུ་གནས་པ་ཡིན་ན། དེ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཆ་མཐུན་པ་དང་ཆ་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉམས་པ་དང་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་འཆི་བ་དང་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། གསུངས་པ། མཐའ་དག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིའི་དོན་ནི་རྟག་ཏུ་ཞེས་པ་ འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་སེམས་ལས་ཐ་དད་པ་དང་།རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རིག་བྱེད་ཀྱི་མཐའ་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་བཅོས་དེ་རྣམས་རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདོད་ཅིང་སྒོམ་པར་ བྱེད་དེ་འཇིག་རྟེན་དུའང་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ལྟ་བ་ངན་པ་འབྱུང་སྟེ།དེ་གསུངས་པ། འཕགས་པ་ལྷའི་ཞབས་ཀྱིས། མུ་སྟེགས་བྱེ་བ་མང་པོ་རྣམས། །དོན་མེད་རྒྱུར་གྱུར་མཐོང་ནས་ནི། །སྐྱེ་བོ་ཆོས་འདོད་པ་རྣམས་ལ། །གང་གི་སྙིང་རྗེ་འབྱུང་མི་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། ། གལ་ཏེ་འཛིན་པ་ལས་སྣང་བ་ཐ་དད་པས་ཕྱེ་བའི་གཟུང་བ་ཡང་ཇི་ལྟར་སེམས་དང་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ཞེ་ན་གསུངས་པ། གང་དུ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་གང་ལས་ཐམས་ཅད་དུ་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐམས་ཅད་འགྲོའོ་ཞེས་པ་ཀུན་འགྲོའོ། །རྣམ་པར ཤེས་པའི་ཁམས་གནས་ཞེས་པ་གནས་པར་གྱུར་པ་ས་ལས་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་དེ་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་ཡང་དེ་ཉིད་དོ།།ཡང་ན་གང་གི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ལ་ཐམས་ཅད་ཀུན་འགྲོ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་དང་ས་ལས་སྐྱེས་པ་ཞེས་པ་འབྱུང་བ་གཞན་ཡང་ གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་མ་ཐག་གསུངས་པ། གང་དུ་གཅིག་ནི་གནས་པ་དེར། །བཞི་པོ་དེ་ཀུན་ཉེ་བར་གནས། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་གིས་འདི་ལྟར་བརྗོད་དེ་རང་ལས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་གི་སེམས་འབའ་ཞིག་གིས་བྱས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་ གྱི་བདག་ཉིད་ལ་ཐ་དད་པ་མི་སྲིད་ཅེས་སོ།།དེ་ཉིད་གསུངས་པ། འབྱུང་བ་བཞི་པོ་གཞན་གཙོ་བོ་ཞེས་པ་འབྱུང་བ་བཞི་པོ་རྣམས་ལས་གཞན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁོ་ན་གཙོ་བོ་སྟེ། དེ་རྣམས་སྤྲུལ་པ་ཉིད་ལས་ཏེ། །བསྟན་བཅོས་ཀུན་ལ་ཡང་དག་འདོད། །ཅེས་པའོ། །ཡང་ན་ མཐའ་དག་ཅེས་པ་ཕྱི་མའི་བསྟན་བཅོས་མཐའ་དག་ལའང་དེ་རྣམས་ཉིད་འདོད་ཅིང་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ།།དེ་བས་ན་དེ་རྣམས་ཁོ་ན་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཞེས་དགོངས་པའོ།

或者說唯彼等有生死,而世尊心金剛則不然。若說此等與心無別,而且一切時分相順常住,則云何彼等諸界相順與不相順、衰敗與生起之相為死與生? 故說”一切”等。此義為”常時”,即如所說無始輪迴之自性未能遍知故,與心異、常與無常等自性之吠陀等論典,為諸愚者所欲修習,於世間中亦生起由此所生之惡見。如聖天足所說:“見諸外道數俱胝,成無義因時,于諸求法眾生中,誰能不生悲?” 若問能取與所現有別而分之所取,云何與心無別?故說”於一切處”等。由於於一切處一切界皆遍行,故說遍行。“識界住”即安住,一切從地所生亦即從界所生。或者由於一切中一切遍行,識界與從地所生,即其他界亦當安住,如是相連。 是故緊接說:“於一處若住時,彼四皆近住。“彼等如是說,由無自成之自性故,唯由自心所作,于唯分別之自性中不可能有差別。即說”四大他為主”,即唯識為主於四大之外,“彼等唯變化,一切論皆許。“或者”一切”即於後期論典中亦許彼等而修習。是故意為唯彼等為主。

།དེ་དག་ཉིད་བསྟན་པར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ལ་ཞེས་པ་ཀུན་འགྲོ་རྣམས་ སོ།།ཡང་ན་ཀུན་ལ་ཞེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་བརྗོད་པ་ལའང་དེ་བཞིན་ནོ། །ས་ལ་སྐྱེས་ཞེས་པ་དགུའི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ་སྐྱེས་པ་ཞེས་པ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་ཞེས་འབྲེལ་ལོ། །ས་ལ་སྐྱེས་ཞེས་པ་ནི་བདུན་པའི་མང་པོའི་ཚིག་སྟེ། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ན་ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འདོད་པ་གཞན་གྱིས་དོན་ཅུང་ཟད་འབྱུང་བ་སྲིད་དོ་ཞེས་པ་སྐྱོན་མེད་དོ། །བཤད་པ་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་གསུངས་པ། འབྱུང་བ་བཞི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་དག་གིས་འབྱུང་བ་བཞི་ལ་ཡང་དག་པར་བརྟེན་པ་ཁོ་ནས་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ གྱིས་རྣལ་འབྱོར་པ་བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་གོམས་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།།ཐུན་མོང་གི་མཚན་ཉིད་མངོན་པར་བརྗོད་ནས་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ནང་གི་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ། སྲོག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། །སྲོག་བྱེད་པ་དང་། རྒྱུ་བའི་ཕྱིར་སྲོག་ནི་རླུང་ངོ་། །ཡང་དག་གནས་ཞེས་པ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རླུང་ནི་འབྱུང་བ་དང་། རྔུབ་པའི་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྦྱོར་བར་གྱུར་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །མེ་ནི་ཚ་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། །ཞེས་པ་ཚ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་མེ་སྟེ་གཟི་བརྗིད་རང་བཞིན སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཆུ་ནི་བདུད་རྩིའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་འཆི་བ་མི་འཆི་བར་བྱེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆུ་ནི་འཆི་མེད་རང་བཞིན་ཞེས་པས་ཏེ་ཚིམ་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྟན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་ནི་རྟེན་ཙམ་ཉིད་དུའོ། །ཞེས་པ་ཞིང་ལྟ་བུར་སྐྱེ་བ་དང་གནས་ པ་དང་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ས་ནི་རྟེན་ཡིན་ནོ།།དོན་འདི་ཡིན་ཏེ་འདི་རྣམས་ཉིད་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡུལ་རྣམས་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་བསྐུལ་བ་དང་གཟི་བརྗིད་དང་ཚིམ་པ་དང་འཛིན་པ་རྣམས་ ཀྱིས་སེམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལ་འཁྱུད་ནས་རྗེས་སུ་འཛིན་ཅིང་གནས་སོ་ཞེས་པའོ།།ཡང་ན་ལུས་ཀྱི་ཟ་མ་ཏོག་ཏུ་དེ་རྣམས་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པར་བརྟེན་ནས་སེམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་གནས་ཏེ། འདི་རྣམས་གང་ཡང་རུང་བ་མེད་ན་འཆི་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རྗེས་སུ་ འཛིན་པར་གསུངས་སོ།།ནམ་མཁའ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་དབྱེར་མེད་པའོ། །འོན་ཀྱང་དེ་དང་རོ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་སོ་ཞེས་པ་སྟེ་སོ་སོར་མ་བསྟན་ཏོ།

為顯示彼等而說”於一切”等。“於一切”即諸遍行。或者”於一切”是對一切的差別。說”一切”時亦復如是。“生於地”即生於具九自性者,與”住于彼等一切”相連。“生於地”是第七格複數詞,即使在無色界中,由聲聞之他見亦可能生起少許義,故無過失。 總結解說而言:“四大”等。由此等唯正依於四大,以咒道瑜伽士當修習生起次第與圓滿次第瑜伽。 宣說共相后,說內大種之特相:“命”等。由能活命及執行故,命即風。“正住”應知,應知風是出入自性識之相應。“火具熱相”,即熱相為火,因能生威光自性故。“水為甘露自性”,即令不死。因此說”水為不死自性”,因以滿足方式令堅固故。“地唯為依”,因如田地為生住增長之因故,地為所依。 此義為:彼等於輪迴位中對諸境,于出世間位中對大樂,如其次第以策發、威光、滿足、執持,擁抱心王而攝持安住。或者于身之匣中,正依彼等而心王安住,說若無任何彼等則死亡故,識為不共攝持。虛空與識極無差別,然以與彼等等味而住,故未別說。

།ཡང་ན་གོ་སྐབས་སྦྱིན་པ་ཉིད་དེའི་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཐུན་མོང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ གསུངས་སོ།།དེ་དག་ཉིད་གསུངས་པ། དེ་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་པའི་ལྷ། །རྣམ་ཤེས་མཆོག་གི་དབང་ཕྱུག་གོ། །ཞེས་པ་ལྷའི་ངང་ཚུལ་ཉིད་ལས་ལྷའོ། །ད་ནི། རྣམ་པ་ལྔ་ནི་ཇི་ལྟར་ལྷ། །ཞེས་ཞུས་པའི་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དེའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེའི་ ཞེས་པ་འབྱུང་བ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིའོ།།ཀུན་དུ་འཇུག་ཅེས་པ་ཀུན་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ལྷ་ཞེས་པ་ལྷ་ཡིའོ། །རྣམ་པ་ལྔའི་ལྷ་རྣམས་ནི། །ཞེས་པ་རྣམ་པ་ལྔ་རྣམས་དང་ལྷ་ལྔ་ཡང་ངོ་། །དེ་ལ་རྣམ་པ་ལྔ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་ཡེ་ཤེས་ ལྔ་རྣམས་སོ།།དེ་ཉིད་གསུངས་པ། གཟུགས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཟུགས་ཞེས་པ་གཟུགས་སྣ་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་སོ་སོར་སྣང་བའོ། །དེ་ལྟར་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ངོ་། །མེ་ལོང་ཞེས་པ་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དེ་ལྟར་གཞན་ རྣམས་ཀྱང་ངོ་།།ཡེ་ཤེས་འདི་རྣམས་རབ་ཏུ་གནས། །ཞེས་པ། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་འདི་རྣམས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཁོ་ནའོ། །ཡང་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྲ་ལས་མངོན་དུ་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་འདི་རྣམས་སོ་སོར་གནས་སོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་མེ་ ལོང་ཡེ་ཤེས་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་རོ།།ལྷ་ལྔ་སྟོན་པ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་དག་ཀྱང་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་ རྣམས་ཏེ་གཙོ་བོར་ས་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་ལ་བརྟེན་པའོ།།དེ་རྣམས་ཀྱང་སྤྱན་མ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་མོའི་རང་བཞིན་རྣམས་སོ། །དེ་དག་གི་རྣམ་པར་དག་པ་ཁོ་ནའི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྒོམ་པ་པོས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྣམ་པ་ལྔས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་སྟོན་པ་ རྣམ་པ་ལྔ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།རྣམ་པ་ལྔ་པོ་རྣམས་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པ་འདིའི་ཞེས་པ་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ་། །ལྔ་པ་ཡུལ་དྲུག་ཞུས་པའི་ལན་གདབ་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ། ཡུལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ། རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་གནས་ པ།།ཡུལ་གྱི་རྣམ་དག་རྟོགས་པར་བྱ། །ཞེས་པའི་བར་དུའོ། །དེ་ལ་ཡུལ་ཞེས་པ་འདིས་ཡུལ་ཅན་ཡང་བརྗོད་དེ་ཡུལ་རྣམས་ནི་ཡུལ་ཅན་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་གིས་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་པོ་རྣམས་གསུངས་སོ།

或者給予機會即是其攝持,此亦于共相時已說。說彼等:“于彼常住之天,乃識最勝自在。“即由天之性相而為天。 今為答”五種如何為天”之問而說:“彼之”等。“彼之”即具五大之識的。“遍入”意為從一切方面生起。“天”即天之。“五種天”即五種及五天。其中五種即五蘊與五智。 即說此:“色”等。“色”即具種種色性各別顯現。如是受等亦然。“鏡”即鏡智,如是其餘亦然。“此等智慧安住”即色蘊等此等唯是智慧自性。或者從智慧聲而顯現鏡等聲,此等各別安住之義。因此成為鏡智、平等性智等。 顯示五天即”毗盧遮那”等。此等亦如其次第為鏡等智慧自性,色蘊等清凈自性,主要依于地等界。彼等亦是眼佛母等天母自性。修習彼等清凈之生起次第者,應以五種現證菩提而修,此即”五種”等所示。五種即一性圓滿菩提證悟之此,第六即金剛持。 為答第五處六境之問而說:“境”等,乃至”住於一切相之勝,應證境之清凈”。其中”境”亦表能境,因諸境具有對能境之觀待故。此等說十二處。

།འདི་རྣམས་ཞེས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱིའོ། ། རྣམ་དག་ཅེས་པ་རྣམ་པར་དག་པའོ། །བཤད་ཅེས་པ་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པ་དང་སའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་རྣམས་སོ། །ཁམས་ནི་བཅོ་བརྒྱད་དག་ཏུ་དྲན། །ཞེས་པ་དེ་རྣམས་ཁོ་ནའི་དབྱེ་བས་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་འདི་རྣམས ལས།།ཞེས་པ་འདི་རྣམས་ཁོ་ན་མདོར་བསྡུས་པ་ལས་ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །འགྱུར་མེད་མཆོག་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་པ་སླར་ཡང་དེ་ཉིད་འགྱུར་མེད་མཆོག་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་འགྱུར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་འབྲས་རྒྱུ་རུ་འགྱུར། །ཞེས་པ་དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ མཚན་ཉིད་འབྲས་བུ་དང་དེའི་རྒྱུར་ཡང་འགྱུར་རོ།།ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན་གསུངས་པ། མིག་སོགས་རྣམས་ལ་བསྒོམ་བྱ་སྟེ། །ཞེས་པ། རང་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་གྱུར་ནས་མིག་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་དང་དེའི་རྒྱུར་ཡང་ འགྱུར་རོ།།གཟུགས་ཀྱིས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་གསུངས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་སའི་སྙིང་པོའི་རྣམ་པས་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་གནས་ནས་གཟུགས་གསུམ་རྣམ་པར་སྦྱངས་ཏེ་རྡོ་རྗེའི་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་དེ་སྟེང་བར་མཛད་དོ་ཞེས་རྒྱས་པར་རོ། ། དེ་རྣམས་ཉིད་སྟོན་པ། མིག་གི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མིག་གི་དབང་པོ་དང་ཡུལ་གཟུགས་དང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རྣམ་འཕྲུལ་ཡིན་ནོ། །མིག་གི་དབང་པོའི་སྒྲས་མིག་གི་ཡུལ་ཡང་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ ཉིད་གསུངས་པ།གསུམ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་གྱི་སྒྲས་ཀྱང་ཡུལ་ཅན་བསྟན་ཏེ་བཤད་མ་ཐག་པ་ཉིད་དོ། །བསྟན་པའི་རིམ་པ་འདི་ཡང་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དག་ལ་དོན་དམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་དོན་དུའོ། །གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་རང་ བཞིན་རྣམ་དག་དོན་འོད་གསལ་གྱི་གོ་འཕང་གི་རྟེན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།རྣམ་ཤེས་ཞེས་པ་རྣ་བའི་རྣམ་ཤེས་ཏེ་དེ་ལྟར་བཞི་ཡང་ངོ་། །རྣམ་ཤེས་ཞེས་པའི་ཚིག་ནི་དེ་དང་དེའི་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྒྲའི་ཞེས་པ་སྒྲའོ། །དམིགས་པ་མེད་པའི་ རང་བཞིན་ལས།།འོད་གསལ་གྱི་ནི་གོ་འཕང་ཞེས་པ་སྔ་མ་དང་འབྲེལ་ལོ། །སྣོམ་བྱེད་དྲི་དང་ཞེས་པ་སྣ་དང་དྲིའོ། །རྣམ་དག་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་དྲན། །ཞེས་པ་ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་དག་ལ་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་དག་ཉིད་ལས་ཞེས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།

“此等”即此等的。“清凈”即清凈。“說”即指金剛女等和地藏等廣為人知者。“界當憶為十八”即唯由彼等之分類為十八界。“從此等蘊之自性”即唯由此等攝略而為五蘊自性。“應修無變勝”即複次彼即成為無變勝金剛薩埵。“佛果成為因”即彼即成為佛性相之果及其因。 若問如何成就,則說:“于眼等諸處應修”,即自身成為金剛薩埵后,于眼等諸處,世尊彼即成為果及其因。意為應以色修。 即說此:世尊彼以地藏之相住于眼處,清凈三色而成就金剛眼處,如是廣說。 即顯示彼等:“眼”等。眼根、境色及眼識是世尊心金剛薩埵之幻化。因眼根聲亦表眼境故。即說此:“三”等。如是境聲亦顯能境,即如前所說。此說法次第亦爲了證悟境與能境二者勝義無別。此三成為自性清凈義光明果位之所依,此為其義。 “識”即耳識,如是四者亦然。“識”之詞應知為從彼彼根所生。“聲”即聲。“從無緣自性,光明之果位”與前相連。“嗅者香”即鼻與香。“憶為如是清凈”即因法與法性無別故。“從清凈”即因清凈故。

། ལུས་དང་རེག་བྱ་ལུས་རྣམས་ཤེས། །ཞེས་པ་དང་པོའི་མང་པོའི་ཚིག་གོ། །ཡིད་དང་ཆོས་དང་ཡིད་རྣམ་ཤེས། །ཞེས་པ་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་དང་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་སོ། །སྙིང་ག་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་དག་།ཅེས་པ་ཁྱབ་བྱེད ཀྱང་སྙིང་གར་གནས་པའོ།།རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །འོད་གསལ་གྱི་ནི་གོ་འཕང་ཞེས་པ་སྔ་མ་དང་འབྲེལ་ལོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་གསུངས་པ། དྲུག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཀུན་གཞི་ཞེས་པ་ཀུན་གཞི་ལའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་པ་གཏི་མུག་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་ པའོ།།དཔལ་ཧེ་རུ་ཀའི་ཏིང་འཛིན་གནས། །ཞེས་པ་དང་པོའོ། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །ཞེས་པ་ཡུལ་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཡུལ་ཅན་གཏི་མུག་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་གནས་ན་རྟོག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་ སྐྱེ་བའོ་ཞེས་དགོངས་པའོ།།དེ་དག་ཉིད་གསུངས་པ། ཡུལ་གྱི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་འབའ་ཞིག་གིས་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་གསུངས་ཏེ། བསྐྱེད་ པའི་རིམ་པ་སྒོམ་པ་པོས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྐུ་རུ་དམིགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པའི་སྐུ་འདིའོ་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་སྟེ་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་མངོན དུ་བྱས་ནས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ས་བོན་དང་མཚན་མ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པས།མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པས་འཁྱུད་པའི་གཏི་མུག་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་པས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་དབྱེར་མེད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་ པ་དང་བྲལ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའི་དངོས་པོ་མཐའ་དག་ལ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གནས་པའོ་ཞེས་བླ་མའི་གདམས་ངག་ལས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ།།ད་ནི་ཞུ་བ་དྲུག་པའི་ལན་གདབ་པའི་ ཕྱིར་གསུངས་པ།སངས་རྒྱས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་པའི་བར་ཇི་སྲིད་པ་སྟེ། ཟུང་འཇུག་གི་བདག་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཅིག་ཁོ་ན་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་དུ་བརྟགས་ཏེ་ཕྱེ་བ་ལས་སོ། །སངས་རྒྱས་ནི་གཟུགས་སྐུའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལས་སོ། །ཆོས་ནི་ ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལས་སོ།

“身與觸身諸識”即第一之複數詞。“意與法及意識”即意根、法界及意識等。“於心間清凈”即遍主亦住於心間。“因清凈故,光明之果位”與前相連。 總攝而說:“六”等。“阿賴耶”即阿賴耶。“如來”即癡金剛等。“吉祥黑魯嘎三昧住”即第一。“由境與能境瑜伽”即以境色金剛女等及能境癡金剛等之瑜伽入定而住時,生起無分別樂,此為密意。 即說彼等:“境”等。非唯空性即為佛,然具一切最勝相故,此為其義。彼等如是說:生起次第修習者,以緣金剛薩埵身為前行,應當確定世尊即此與空性一味之身,並現證諸根如眼等及色等諸境亦無自性,如是由種子及相完全轉變,應修眼等為色金剛等所擁抱之癡金剛等。 住于圓滿次第者,應依上師教授而修習:與真如無別、離諸分別、大俱生自性之世尊吉祥金剛薩埵,以遍及一切動靜事物而安住。 今為答第六問而說,從”佛”等至”自性”等,即由分析唯一世尊雙運自性為佛法僧。佛即從色身自性。法即從法身自性。

།དགེ་འདུན་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པས་ཕྱེ་བའི་ས་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་ཉིད་གནས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་ཐོབ་པ་ཁོ་ན་དགེ་འདུན་ནོ། །དེ་དག་ཉིད་སྐྱབས་གསུམ་མོ། །དེ་ཉིད་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་རྣམས་ཏེ་དེ་ ཉིད་གསུམ་མོ།།སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པ་རྣམས་ཏེ་རྣམ་པར་ཐར་པ་གསུམ་མོ། །འདི་དག་རྣམ་པར་དག་པ་ཞལ་གསུམ་སྟེ་འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞལ་ལོ། །ལྷ་གསུམ་ཞེས་པ་རྟག་པ་དང་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་དང་མི་བསྐྱོད་པ་རྣམས་སོ། །དཀྱིལ་ འཁོར་གསུམ་ཞེས་པ་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྣམས་སོ།།རྣལ་འབྱོར་གསུམ་ཞེས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་མཆོག་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་པོ་མཆོག་དང་། ལས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་མཆོག་རྣམས་སོ། །ལམ་གསུམ་ཞེས་པ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའི་དབྱེ་བ་ལས་ལམ་གསུམ་པོ་རྣམས་སོ།།དམ་ཚིག་གསུམ་ཞེས་པ་ལྷ་དང་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་སམ། ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་དང་ལྷའམ། ཡང་ན་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དགེ་བ་གསུམ་ཞེས་པ་ཐོག་མ་དང་བར་མ་ དང་ཐ་མ་རྣམས་སོ།།གསང་གསུམ་ཞེས་པ་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་རྣམས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་རང་བཞིན་ལས། །ཞེས་པ་ཆོས་འབྱུང་གྲུ་གསུམ་གྱི་ཕྱག་རྒྱའི་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། ། ཞེས་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང་སྒོམ་པ་པོ་དང་སྒོམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །སྔགས་གསུམ་གྱི་ནི་རང་བཞིན་དང་། །ཞེས་པ་ནི་སྙིང་པོ་དང་ཉེ་བའི་སྙིང་པོ་དང་ཕྲེང་བའི་སྔགས་རྣམས་སོ། །ཕྱི་དང་ནང་གི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཞུ་བ་བདུན་པའི་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཕྱི་རོལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་གྲགས་ཞེས་པའི་བར་དུའོ། །དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་དང་ཞེས་པ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཏེ་དེ་རྣམ་པར་དག་པ་གཞལ་ཡས་ཁང་ངོ་། །ནང་གི་ཞེས་པ་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ཏེ། དེ་རྣམ་པར་དག་པ་ལྷའི་འཁོར་ལོའོ། །དགོས་པ་གསུངས པ་ཕྱི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ལ་ལྷའི་འཁོར་ལོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ། ཆོས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྷ་རྣམས་དམིགས་པ་ཞེས་པ་དཔའ་བོ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པོ་རྣམས་བསྒོམ་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ། །སོ་སོར་ཞེས་འབྲེལ་ལོ། །རྣམ་པ་ཀུན་ གྱི་རང་བཞིན་ལས།།ལྷ་མོར་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱ། །ཞེས་པ་རྣམ་པའི་འཁོར་ལོའི་རང་བཞིན་ལྷ་མོ་རྣམས་སོ།

僧即住于以歡喜地等分別之諸地中,唯獲得歡喜地等者即為僧。彼等即為三皈依。彼即身語意三真實。 空性、無相及無愿,即為三解脫門。此等清凈即三面,此為世尊之面。三尊即常住、無量光及不動佛。三壇城即身語意輪。三瑜伽即最勝三摩地王、最勝壇城王及最勝事業王。三道即由聲聞、緣覺及菩薩之差別而分之三道。 三三昧耶即天、咒及手印,或金剛、鈴及本尊,或別解脫等三種戒律。三善即初、中、后。三密即身語意密。 “從法界自性”即以三角法界印之自性而住故。“三輪無緣瑜伽”即所修、能修及修習。“三咒之自性”即心咒、近心咒及串珠咒。 “外與內”等為答第七問而說,從”外”等至”周知”。其中”外”即器世間,其清凈為宮殿。“內”即有情世間,其清凈為天輪。 說其必要:“外”等。其中依天輪而說:“法”等。“諸天所緣”即修習二十四勇士。“法界自性”與”各別”相連。“從一切相自性,應觀想為天女”即相輪自性之諸天女。

།ཡང་ན་གང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་གྱི་རྣམ་པའི་རང་བཞིན་རྣམས་སོ། །དང་པོ་ལྷ་ཡི་གཟུགས་ཀྱིས་ནི། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པར་ བཞུགས།།ཞེས་པ་དང་པོ་ལྷའི་གཟུགས་ནི་དབུས་ཀྱི་གཙོ་བོའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་བའི་ལྷ་རྣམས་དགོད་པའི་གནས་གསུངས་པ། གནས་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སྤྲོ་བ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ནང་ན་ལྷ་རྣམས་ བཞུགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཁ་སྦྱོར་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་གྱིས་གྲངས་མེད་པ་སྤྲོས་ནས་ཕྱོགས་བཅུ་རྣམས་སུ་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་དོ་ཞེས་པ་ལྷག་མའོ།།དེ་ཉིད་གསུངས་པ། གྲངས་མེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གྲངས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བཞུགས་པ་རྣམས་ཁོ་ནས་ཏེ་སྤྲོས་པ་རྣམས་ ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པའོ།།སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱི་གྲངས་ནི་གཞལ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་དག་གང་ལས་སྤྲོ་ཞེ་ན་གསུངས་པ་དཔལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གོ་སླའོ། །ཡང་ན་དཔལ་ ཧེ་རུ་ཀ་ཡང་དག་སྦྱོར།།ཞེས་པ་བདེ་མཆོག་དང་ཕག་མོ་ཉིད་མཁའ་འགྲོ་མའི་གཟུགས་ཀྱིས་གནས་སོ་ཞེས་པ་ལྷག་མ་སྟེ་དེ་དག་ཀྱང་དོན་དམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་དོ། །འདི་དག་གིས་བསྡུ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ། དེ་དག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འབྲས་བུ་གསུངས་པ། དེ་རྣམས་ཀུན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་དག་ཇི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། རགས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་ལྟར་གསུངས་ཏེ། བླ་མའི་ཞལ་ལས་རིམ་པ་མཐའ་དག་བཟུང་སྟེ་བསྒོམས་པས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་གོམས་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་གནས་སྐབས་རྟོག་པ་དང བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའོ།།ཡང་ན་དེ་ཁོ་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བླ་མས་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་དང་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཚུལ་ལོ། །དེ་གཉིས་ཀའི་འབྲས་བུ་ནི་གསུམ་པའོ། །དེ་གསུངས་པ། ཐག་པའི་ཞབས་ཀྱིས། དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་རྣམ་གཉིས་ཏེ། གང་ཡང་བརྗོད་ བཅས་བརྗོད་མེད་དོ།།ཞེས་པའོ། །ཡང་ན་རགས་པ་སྒྲ་ཞེས་པ་རགས་པ་ནི་སྒྲའི་བདག་ཉིད་ཅན། ཨཱཿདང་ཧཱུཾ་གི་ཡི་གེ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཕྲ་མོ་བསམ་པའི་རང་བཞིན་ཞེས་པ་དེ་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་ནི་བླ་མའི་གདམས་ངག་ལས་སོ། །བསམ་པ་དང་བྲལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་རྟོགས་ པ་ཞེས་པ་དེ་གོམས་པ་ལས་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་བདེ་བ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའོ།

或者,即是三十七菩提分法之相的自性。 “最初以天身,金剛薩埵安住”,最初天身即中央主尊。 宣說壇城諸尊安置處所:“處所”等。以”如是”等宣說放光:如同諸尊安住于宮殿之中,即如是以雙運大樂之方式放射無數,於十方利益眾生,此為余義。 即說彼義:“無數”等。數量僅指安住壇城者,非指所放射者,此為密意。所放射者數量不可計量故不可思議,如是宣說:“不可思議”等。 若問此等從何處放射,則說”吉祥”等,易解。或”吉祥黑熱嘎真實雙運”,即大樂與空行母身相住,此為余義,彼等勝義無別。此等說明攝集。 即說彼義:“彼等”等。宣說果:“彼等一切”等。若問此等如何修學,則說:“粗”等。如是宣說:從上師處領受一切次第而修,由此心一境性修習至極時,離分別智慧將生。 或者,真實有二種:上師善巧開示及修習體驗之理。此二者之果即為第三。如塔巴日巴所說:“真實智慧有二種,即有言說及無言說。” 或者,“粗即聲”,粗即具聲性,為阿(ཨཱཿ)吽(ཧཱུཾ)等字之自性。“細為意之自性”,彼修習次第從上師教授中得。“離意之真實證悟”即由修習而得離分別之樂證悟。

།འབྱུང་བ་བཞི་ལ་སོགས་པ་ཞུ་བ་ལྔའི་ཡུལ་གཅིག་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལེའུ་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་ལན་བཏབ་པར་མཛད་དོ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ལེའུ་གཞན་དུ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལེའུ་ བཞི་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།ཟླ་བ་ཉི་མ་ཇི་ལྟར་ལྷ། །ཞེས་པ་ཞུ་བ་བརྒྱད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་གསུངས་པ། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལེའུ་འདིར་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་འཚོ་བ་དང་འཆི་བ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་མཐའ དག་སྟོན་པ་དང་།རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པའི་རིམ་པའི་ཡན་ལག་རླུང་གི་དེ་ཉིད་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་ལ་ལ་ནཱ་དང་ར་ས་ནཱར་གྲགས་པའི་རྩ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་པར་བརྟེན་ཏོ་ཞེས་ཐོག་མར་རྩ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ། ཟླ་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་ བར་ནི་མདོར་བསྟན་པའོ།།མགྲིན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །འོག་གི་ཁ་ཞེས་པ་གལ་ཏེ་ཡང་འདིའི་བུ་ག་གཉིས་ཀ་ཡང་ཁ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་བླང་བ་དང་དོར་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འོག་གི་ལྟེ་བའི་རྩ་ནི་ཁ་བཞིན་དུ་འདིའི་ཁའོ་ཞེས་པ་འོག་གི་ཁའོ། །དེ་བཞིན་ དུ་སྟེང་གི་ཁ་ཡང་ངོ་།།རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཞེས་པ་གཡས་པ་ནས་འཐོན་ཏེ་ཡུལ་བཟུང་ནས་དེ་མ་ཐག་རླུང་ལ་ཞོན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ལ་ནཱ་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཉིད་གསུངས་པ་སྣའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ད་ནི་སྐབས་སུ་བབ་པ་རླུང་གི་ འགྱུར་བ་དང་མི་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཆེད་དུ་ཕྱིའི་ཉིན་མཚན་རྣམས་ལ་ཉིན་མཚན་གྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཁོ་ན་རེ་ཞིག་གསུངས་པ།ཉི་མ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གོ་སླའོ། །ཐུན་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཉིན་མཚན་གཅིག་ལ་རྣལ་མར་གནས་པ་ཁམས་སྙོམས་པའི་ རླུང་རིམ་པས་རྒྱུ་བ་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ།འཕོ་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གོ་སླའོ། །གལ་ཏེ་ཉིན་མཚན་གྱིས་འཕོ་བ་བཅུ་དྲུག་རྒྱུ་བ་ལ་སྣ་བུག་གང་ཁོ་ནས་ཉི་མ་གཅིག་ལ་ཉི་མ་ཤར་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་རླུང་རྒྱུ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ཁོ་ནས་རྣལ་མར་གནས་པ་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་ཚེ་རྒྱུ་བར་འགྱུར་ཏེ།ཇི་ལྟར་ཉི་མ་བཞི་པའི་སྔ་དྲོ་ལ་སྣ་བུག་གཞན་གྱིས་རླུང་རྒྱུ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་ཉིན་མཚན་གཅིག་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་དགུ་བཅུ་རྩ་དྲུག་འཕོ་བར་འགྱུར་རོ།

為顯示四大等五種融解境為一,故以一品作答。其他品亦當如是了知。此為第四品釋。 “月日如何為天尊”,此依第八請問而說。“爾時”等此品,顯示一切善不善法,即作為識之所依的樂、苦、生、死等,並當說明金剛唸誦次第支分之風的真實義。此復依止於所謂拉拉那(lalana)與惹薩那(rasana)二脈,首先宣說二脈之相:“月”等,此為如其次第之略說。“喉”等為廣說。 “下口”,雖然此二孔皆為口,然由取捨作用,下臍輪脈如口,故稱此為口,即下口。如是上口亦然。“極入”,從右出而取境已,隨即乘風之識從拉拉那入故。即說彼等:“鼻”等。 今為說明應時之風的變與不變之相,首先宣說外在晝夜之晝夜安立:“日”等,易解。為顯示一晝夜八時中平常安住、諸界平衡之風次第執行,故說:“遷移”等,易解。 若問:晝夜十六遷移執行時,從某一鼻孔始於日出而執行者,是否於一切平常安住時皆從彼處執行?如何于第四日清晨由另一鼻孔執行?答:此中一晝夜有九十六次遷移。

།དེ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་དུ་འཕོ་བ་ན་འཆད་པར་ འགྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་བདུད་ཀྱི་བུ་མོར་གྲགས་པའི་རྩལ་དབུགས་ཕྱེད་ཕྱེད་ཟད་པ་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་དགུ་བཅུ་རྩ་དྲུག་རྣམས་ཀྱི་དབུགས་བཞི་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་ཟད་པས་ཞག་གསུམ་གྱིས་བཞི་བཅུ་རྩ་བཞི་ལྷག་པའི་དབུགས་བརྒྱ་ཆད་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་མཚན་མོ་དང་ཉིན་ མོ་མཉམ་པའི་དུས་སུ་སྣ་བུག་གཅིག་ནས་སྣ་བུག་གཞན་དུ་འཕོ་བ་ན་ཅུང་ཟད་དམན་པའི་དབུགས་ཀྱི་རྐང་པ་གསུམ་ལྷག་པའི་དབུགས་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་སྣ་བུག་གཉིས་ཀའི་རབ་ཏུ་རྒྱུ་བ་ལས།ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་སྣ་བུག་གཅིག་གི་རྒྱུ་བ་ ཆད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ཉི་མ་བཞི་པའི་སྔ་དྲོ་ལ་སྣ་བུག་གཞན་གྱིས་རྒྱུ་བར་འགྱུར་ཞེས་སོང་བ་ནི་འཕྲོས་པའོ།།སྐབས་སུ་བབ་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་གཞག་པ་འདི་ལ་དབྱུ་གུའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་གསུངས་པ། རླུང་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཆུ་སྲིན་གྱི་འཕོ་བ་ལ་ཉིན་མོ་དབྱུ་གུའི་ཚད་སྟོན་པ་སྲོག་རྣམས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་རྐང་པ་ཡང་དག་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་པ་དབུགས་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱང་སོ་སོར་རྐང་པ་དང་ལྡན་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆུ་སྲང་ལྔ་བཅུ་དང་དབུགས་གསུམ་དང་དབུགས་ཀྱི རྐང་པ་གསུམ་ནི་བྱང་བགྲོད་ཀྱི་ཉི་མའི་དབྱུ་གུ་གཅིག་གོ།།དབུགས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ནི་རྐང་པ་གཅིག་གིས་དམན་པའི་དབུགས་བཞི་ལྷག་པའི་དབུགས་སུམ་བརྒྱའོ། །མཚན་མོའི་དབྱུག་གུ་ལ་ནི་རྐང་པ་དང་བཅས་པའི་དབུགས་ལྔ་ལྷག་པའི་ཆུ་སྲང་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཅིག་རྣམས་སོ། ། དབུགས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་རྐང་པ་དང་བཅས་པ་བདུན་ཅུ་རྩ་གཅིག་ལྷག་པའི་དབུགས་སུམ་བརྒྱ་རྣམས་སོ། །འདི་ལྟ་བུའི་དབྱུ་གུའི་ཚད་འདིས་མཚན་མོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཞེས་པའོ། །དེ་ནས་ཉི་མ་བྱང་དུ་བགྲོད་པ་ལས། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་སོ་སོར་ཉིན་མོའི་དབྱུ་གུ་འཕེལ་བ་དང་མཚན མོའི་དབྱུ་གུ་འབྲི་བར་འགྱུར་རོ།།གལ་ཏེ་ཟླ་བ་རེ་ལ་ཇི་ཙམ་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཉི་མ་སོ་སོ་ལ་ཡང་ཇི་ཙམ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། དབུགས་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཟླ་བ་གཅིག་ལས་དབྱུ་གུ་གཅིག་ལ་རྐང་པ་གཅིག་ལྷག་པའི་དབུགས་ བཅུ་གཅིག་ལྷག་པར་འགྱུར་རོ།།དེའི་ཕྱིར་བཅོ་ལྔ་པ་ལྷག་པའི་དབུགས་སུམ་བརྒྱ་ནི་བུམ་པའི་འཕོ་བའི་ཉིན་མོའི་དབྱུ་གུར་འགྱུར་རོ། །མཚན་མོ་ནི་དྲུག་ཅུ་ལྷག་པའི་དབུགས་སུམ་བརྒྱ་རྣམས་དབྱུ་གུ་གཅིག་གོ།

其中從一輪向另一輪遷移時,如將要解釋的方式,由魔女所稱之氣力一半一半耗盡,九十六輪之四十八息耗盡,三日內一百零四十四息斷絕。 如是于晝夜等長之時,從一鼻孔向另一鼻孔遷移時,由兩鼻孔極執行略少三個氣足餘二十五息中,一鼻孔執行之一千三百五十息斷絕,此即前述第四日清晨由另一鼻孔執行之延續。 應說明目前所論:此安立中杖量安立如何?故說:“風”等。 其中首先顯示摩羯遷移時晝間杖量:“諸命”等。“具足支分者”即三息各自具足支分。因此五十水量、三息及三氣足為北行太陽一杖。以息聚計,則為少一足之三百零四息。 夜晚杖量則為具足支分之六十一水量餘五息。以息聚計,則為具足支分之三百七十一息。以此杖量,稱為三十二夜。 此後由太陽北行,隨即各自晝杖增長而夜杖減少。若問每月增減幾何,各日又幾何?故說:“以諸息”等。一月中一杖增加十一息餘一足。因此三百一十五息為瓶遷移之晝杖。夜晚則為三百六十息為一杖。

།དེ་ལྟར་འཕོ་བ་སོ་སོ་ལ་སྟེ་ཇི་སྲིད་ལྷོར་བགྲོད་པའི་བར་ དུའོ།།ཞག་སོ་སོ་ལ་ཇི་ཙམ་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པས་རྐང་པ་དང་བཅས་པའི་དབུགས་བཅུ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཞེ་ན་གསུངས་པ། དབུགས་ཀྱི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ཆ་ལྷག་པའི་དབུགས་སུམ་ཆ་འཕེལ་ལོ་ཞེས་སྔ་མ་དང་འབྲེལ་ལོ། །གལ་ཏེ་དབྱུ་གུ་སོ་སོ་ ལ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ཆ་ལྷག་པའི་དབུགས་སུམ་ཆ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་དབྱུ་གུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ།།དེའི་ཕྱིར་ཆུ་སྲང་གཉིས་སོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་དང་རྒྱུད་གཞན་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལ་སོགས་པར་ཉི་མ་སོ་སོར་ཆུ་སྲང་བཞི་འཕེལ་ལོ་ཞེས་འདོད་དོ། །གང་ཡང་ཆུ་ སྲང་དྲུག་ཅུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དབྱུ་གུའི་ཚད་ཀྱིས་བྱང་དུ་བགྲོད་པའི་ཉིན་མོ་ལ་དབྱུ་གུ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ཉིད་དེ།དེ་ཡང་དབུགས་ཀྱི་གྲངས་ཀྱིས་བཞི་བཅུ་དང་བཅས་པ་དྲུག་བརྒྱ་ལྷག་པའི་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཀྱི་དབུགས་རྣམས་སོ། །རྒྱུད་འདིའི་རིམ་པས་བདུན་ བརྒྱ་ལྷག་པའི་སྟོང་ཕྲག་དགུ་རྣམས་བྱང་དུ་བགྲོད་པའི་ཉིན་མོའི་དབུགས་ཀྱི་ཚོགས་ཏེ།དེ་ནི་འདིར་བརྒྱ་དང་བཅུ་ལྷག་པའི་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་གིས་མང་བས་ཁྱད་པར་ཆེས་སོ་ཞེ་ན་འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གཉིས་ཀའི་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྐྱོན་འདི་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ རྒྱུད་འདི་ནི་ནང་གི་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྟེ།འཕོ་བའི་ཡན་ལག་བཅུ་དྲུག་གི། །རླུང་ནི་ཉིན་ཞག་གཅིག་གིས་འགྱུར། །སྣ་ཡི་བུ་ག་ལ་རྟག་ཏུ། །ཐུན་ནི་ཕྱེད་ཕྱེད་ཡང་དག་རྒྱུ། །ཞེས་བར་མ་ཆད་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མཉམ་པའི་མཚན་མོ་དང་ཉིན་མོ་ལ་རྩ་དྲུག་ ཅུ་རྩ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཅན།སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་རྩ་རེ་རེ་ལ་ཕྱེད་དང་བཅས་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ལྷག་པའི་དབུགས་སུམ་བརྒྱ་རྒྱུ་བའི་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རིམ་པས་རྩ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་རྒྱུ་བའི་ཕྱིར། དབྱུ་གུ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་རྣམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྩ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་ བདག་ཉིད་ཅན།སྤྱི་བོ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་རྩ་རེ་རེ་ལ་དེ་ཉིས་འགྱུར་གྱིས་བདུན་ཅུ་རྩ་ལྔ་ལྷག་པའི་དབུགས་དྲུག་བརྒྱ་རྒྱུ་བའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང་། རྩ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་རྒྱུ་བའི་ཕྱིར་ཆུ་ཚོད་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་རྣམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྩ་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་ཅན་ ལོངས་སྤྱོད་འཁོར་ལོར་རྩ་རེ་རེ་ལ་དེ་ཉིས་འགྱུར་གྱིས་ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་དབུགས་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གསུམ་རྒྱུ་བའི་རྣམ་པར་གཞག་པས་ཐུན་ཕྱེད་བཅུ་དྲུག་རྣམས་སོ།

如是于各遷移中直至南行為止。若問各日增減幾何而成十一息余支分?故說:“以息”等。與前相連”增長二十四分之三息”。 由於各杖增長二十四分之三息,故唯成三十二杖。因此為二水量。外部論典與其他續部如金剛空行等認為每日增長四水量。 又以六十水量性質之杖量,北行之日為二十四杖,以息數計為八千六百四十息。 按此續部次第,北行之日息聚為九千七百息,此較前者多出一千一百息,差異甚大。對此應說:由於二者處所不同,故無此過失。如是此續是內部安立,因為無間斷宣說:“遷移支分十六中,風於一晝夜中轉,恒于鼻孔中,半半時正行。” 其中等長晝夜具六十四脈性質,化輪每一脈行三百三十七息半之安立次第中,由於行六十四脈,故為六十四杖。 如是具三十二脈性質,頂部大樂輪每一脈以其二倍行六百七十五息之安立,由於行三十二脈,故為三十二時。 如是具十六脈性質,受用輪每一脈以其二倍行一千三百五十息之安立,故為十六半時。

།དེ་བཞིན་དུ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་རྩ་རེ་རེ་ལ་དབུགས་བརྒྱ་ཕྲག་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་རྒྱུ་བ་ལ་ ཐུན་བརྒྱད་དོ་ཞེས་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་བརྟག་པ་གཉིས་པའི་རྒྱལ་པོ་ལས། ཟླ་བ་དང་། ཉི་མ་དང་། ཨཱ་ལི་དང་ཀཱ་ལི་དང་འཕོ་བ་བཅུ་དྲུག་དང་དབྱུ་གུ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་དང་ཆུ་ཚོད་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་ཐུན་ཚོད་བརྒྱད་རྣམས་སོ་ཞེས་སོ། །རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལ་སོགས་ པར་ནི་རྩིས་ཀྱི་བྱེད་པ་གཙོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམ་པར་གཞག་པའོ་ཞེས་པ་སྟེ་དེ་ཡིས་འདི་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ།།ཡང་ན་འདི་ནི་ཕྱི་དང་ནང་ཐུན་མོང་གི་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཉི་མ་ཤར་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིན་མོ་ཐུན་བཞི་དང་མཚན་མོ་ཐུན་བཞིའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ ལས་ཉིན་ཞག་གི་ཐུན་བརྒྱད་དང་།ཐུན་ཕྱེད་བཅུ་དྲུག་དང་། ཐུན་བཞི་ཆའི་ཐུན་ཚོད་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ཆུ་ཚོད་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། དེའི་ཚད་དབྱུ་གུའི་རྣམ་པར་གཞག་པས་དབྱུ་གུ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་རྣམས་སོ། །ཞེས་པ་ཕྱི་རོལ་ཁོ་ནའི་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །དབྱུ་གུའི་ ཚད་ནི་རང་གི་འདོད་པས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་ཏེ།དེ་ལྟར་ཡང་བྷ་ས་ཏའི་རྩིས་མཛད་པས་ཉིན་ཞག་གཅིག་ལ་དབྱུ་གུ་བརྒྱ་བྱས་སོ། །འདིར་ནི་དབྱུ་གུ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་རྣམས་ཉིད་ཀྱིས་ནང་དང་ཐུན་མོང་གི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ཏེ་བཤད་མ་ཐག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། ། དེའི་ཕྱིར་ཡང་འདི་ཉིད་མཛེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་འཕོ་བ་ཆེན་པོ་བཞི་སྟེ། གང་མཉམ་པ་གཉིས་དང་བྱང་དུ་བགྲོད་པ་དང་ལྷོར་བགྲོད་པའོ། །དེ་རྣམས་ལ་གཙོ་བོའི་ཕྱིར་དང་རྣམ་པར་གཞག་པ་བྱ་སླ་བའི་ཕྱིར་ཡང་མཉམ་པའི་དབྱུ་གུའི་ནང་དང་ཕྱིའི་དབུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་ཆུ སྲང་གི་རྣམ་གྲངས་གཞན་སྲོག་གི་མཚན་ཉིད་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱིས་རྣམ་པར་གཞག་པ་གསུངས་པ།སྲོག་རྣམས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྲོག་ལྔ་བཅུ་པའི་དབུགས་ཇི་སྙེད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དབུགས་ཀྱི་གྲངས་རིམ་པས་གཞག་པ་རྣམས་དང་། དེའི་སྟེང་དུ་གསུམ་ རྣམས་ཏེ་དང་པོ་སྟོང་པ་གཞག་པས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱིས།དེ་རྐང་ཡན་ལག་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས། །ཞེས་པ་དེའི་རྐང་པ་སུམ་ཅུའོ། །དེ་རྐང་དེ་ཡིས་ཡང་དག་ལྡན། །རྣམས་ཀྱིས་མཉམ་པའི་དབྱུ་གུའོ། །ཞེས་པ་ལྷག་མའོ། །འདི་དག་གིས་ཕྱེད་དང་བཅས་པ་སུམ་ཅུ་ རྩ་བདུན་ལྷག་པའི་སུམ་བརྒྱ་ནི་མཉམ་པའི་དབྱུ་གུ་སྟེ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ།

如是具八脈性質的法輪中,每一脈行二千七百息,為八個時分。 如是,在《二品續王》中說:月、日、阿里、嘎里、十六遷移、六十四杖、三十二時辰、八個時分等。 在《金剛空行》等中,主要是以算術為主的外部安立,故與此無相違。或者此是內外共同的安立。 如是,從”日出”等日間四時分與夜間四時分的分類中,晝夜八時分、十六半時分、以四分之一時分聚整合三十二時辰,以其量度的杖之安立成六十四杖,此乃唯外部安立。 杖量是依自己意願安立,如是婆薩多算師將一晝夜定為百杖。此處以六十四杖是內外共同安立,如前所述。因此這更為妥善。 如是有四大遷移:兩個等分、北行和南行。于彼等中,為主要且易於安立故,先說等分杖內外息相及水量等其他數目,以命相為前導的安立:“諸命”等。以五十命息之量,依次安立息數,其上加三,首先安立空性,如是所成者,“以彼具支分”即其三十支分。“以彼支分正具足,諸等分杖”為余文。以此等成三百三十七息半即等分杖,如前所述。

།བྱང་དུ་བགྲོད་པ་དང་ལྷོར་བགྲོད་པའི་ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོའི་དབྱུ་གུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་དོན་དུ་གསུངས་པ། བྱང་དུ་བགྲོད་པའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་དག་གི་ཆུ་སྲང་བཞི་བཅུ་རྩ་ལྔ་རྣམས་ ཀྱིས་བྱང་དུ་བགྲོད་པའི་ཉིན་མོའི་དབྱུ་གུ་སྟེ་དབུགས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་བདུན་ཅུ་ལྷག་པའི་ཉིས་བརྒྱར་གྱུར་ཏོ།།མཚན་མོའི་དབྱུ་གུ་ནི་ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་ཆུ་སྲང་དྲུག་ཅུ་རྩ་བདུན་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ། དབུགས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ནི་ལྷ་ལྔ་ལྷག་པའི་བཞི་བརྒྱ་ ཡིས་སོ།།བྱང་དུ་བགྲོད་པའི་ཉིན་མོའི་དབྱུ་གུ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ལྷོར་བགྲོད་པའི་མཚན་མོའི་དབྱུ་གུའོ། །དེ་དག་འགྱུར་བ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་གསུངས་པ། དབྱུ་གུ་དབྱུ་གུར་ཞེས་པ་མདོར་བསྟན་པ་སྟེ། དེའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གསུངས་པ། དབུགས་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་ པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།།དྲག་པོ་རྐང་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་དང་། །དྲག་པོ་རྐང་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཏེ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་འཕོ་བ་སོ་སོ་ལ་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་དག་གསུངས་པ། སྲང་གི་འཕོ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱང་དུ་བགྲོད་པ་ཇི་སྲིད་པ་དང་། ལུག་གི་འཕོ་ བ་ལ་སོགས་པ་ལྷོར་བགྲོད་པ་ཇི་སྲིད་པར་འཕོ་བ་གསུམ་གྱིས་འཕོ་བ་སོ་སོར་དབྱུ་གུ་རེ་རེ་ལ་ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་དབུགས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་རྣམས་མཚན་མོ་དང་ཉིན་མོའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བས་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་འཕེལ་བ་དང་བྲི་བ་དང་།བྲི་བ་དང་འཕེལ་བ་དག་གིས་ཕྱེད་དང་ བཅས་པའི་དབུགས་དྲུག་ཅུ་རྩ་བདུན་འཕེལ་བ་དང་འབྲི་བ་ལས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་བརྗོད་པའི་དབྱུ་གུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ།།གལ་ཏེ་ཞག་སོ་སོར་མཚན་མོ་དབྱུ་གུ་གཅིག་ལ་ཇི་ཙམ་འཕེལ་བ་དང་། ཉིན་མོ་དབྱུ་གུ་གཅིག་ལ་ཇི་ཙམ་འགྲིབ་པས་ཟླ་བ་གཅིག་གི་ཕྱེད་དང་ བཅས་པའི་དབུགས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཞེ་ན།དབུགས་ཀྱི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དབུགས་ཀྱི་སུམ་ཆ་ནི་ཆ་ཤས་གསུམ་སྟེ་དེ་ཡིས་སོ། །དབྱུ་གུ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ཙམ་གྱིས་འཕེལ་བ་དང་འབྲི་བར་འགྱུར་ཞེ་ན་གསུངས་པ། དེ་རྐང་ཞེས་པ་ལ་ སོགས་པ་སྟེ།རྐང་ཡིག་ནི་ཟླ་བ་འཕེལ་བ་བསྡུས་པས་རྗེས་སུ་འགུགས་པའི་དོན་ཏོ། །ཟླ་བ་འཕེལ་བ་བསྡུས་པ་ཉིད་རྐང་པ་དྲུག་ཆས་ཞེས་པ་ཆུ་སྲང་གི་རྐང་པས་དབུགས་ཀྱི་རྐང་བ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་དབུགས་དང་ལྷན་ཅིག་གོ།

為分別北行和南行的晝夜杖量而說”北行”等。以此等四十五水量為北行晝杖,以息聚成二百七十。夜杖以六十七水量半,以息聚成四百零五。如北行晝杖,南行夜杖亦然。 若問彼等如何變化,說”杖杖”為略說。其廣說為”以諸息”等。以具足猛烈支分者,以具足猛烈支分者,以彼等於各遷移增減。此等所說:從天秤遷移等北行時期,從白羊遷移等南行時期,以三遷移于各杖二十二息半,以晝夜分別,如其次第增減、減增,由六十七息半增減,亦成如所說杖量。 若問每日夜間一杖增多少,晝間一杖減多少,一月成二十二息半?說”以息”等。息三分即三部分,以彼。以六十二杖增減多少?說”彼支”等。支字是攝月增而牽引之義。月增攝即以六分支,即以水量支分具六息支分性者與半息俱。

།འདི་དག་ གིས་དབྱུ་གུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་རྣམས་ཀྱིས་མཚན་མོ་དང་ཉིན་མོ་སོ་སོ་ལ་དབུགས་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིས་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།།རྣལ་མར་གནས་པའི་གནས་སྐབས་བསྟན་ནས། བཟློག་པ་དང་དེའི་འབྲས་བུ་ཡང་གསུངས་པ། ཐུན་ནི་ཕྱེད་ ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གོ་སླའོ།།འགྱུར་ལྡན་ཞེས་པ་ཉི་མ་དྲུག་རྒྱུ་ན་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ཆད་པའི་ལོ་གསུམ་ལས་སོ། །ཉི་མ་བདུན་རྒྱུ་བས་དེ་ཉིས་འགྱུར་ཆད་པ་ལས་སོ། །ཉི་མ་བརྒྱད་རྒྱུ་བས་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་སུམ་འགྱུར་ཆད་པ་ལས་སོ། །ཉི་མ་དགུ་རྒྱུ་བས་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་བཞི་ འགྱུར་ཆད་པའི་ལོ་གསུམ་ལས་ཏེ།སྐད་ཅིག་གང་ལ་སྣ་བུག་གཞན་དུ་འཕོ་བའི་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་འཆིའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་གཞན་དུ་ཡང་འགྱུར་ལྡན་ཞེས་པའི་ཚིག་གི་དོན་ཏོ། །དུས་མ་ཡིན་པ་དང་དུས་ཀྱི་འཆི་བ་ཉེ་བར་བསྟན་ནས། དེ་སླུ་བ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ གསུངས་པ།ཆོ་ག་བཞིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྩ་ཞེས་པ་ལ་ལ་ནཱ་དང་ར་ས་ནཱ་ཡང་སྟེ། འདི་དག་ནི་འཆི་བ་སླུ་བའི་ཡན་ལག་གོ། །སླུ་བའི་ཆོ་ག་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །བཤད་པའི་ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོའི་དབུགས་སྟོན་པ་གསུངས་པ། དྲུག་བརྒྱ་རྣམས་ཀྱིས་ ལྷག་པའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ།།ད་ནི་གཞན་ཡང་རླུང་གི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་འགྲུབ་པའི་ཡན་ལག་གསུངས་པ། དབང་ཆེན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དབང་ཆེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བྱས་པས་རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་སོ། །དེ་ལྟར། ཆུ་ཡིས་ དོན་རྣམས་ཡང་དག་འབྱུང་།།ཞེས་པ་ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པའོ། །བཀྲེས་སྐོམ་ཞེས་པ་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་རླུང་རྒྱུ་ན་དྲག་པོའི་ལས་འགྲུབ་པོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དྲག་པོའི་ལས་ཉིད་ཀྱིས་བྱེ་བྲག་བསྐྲད་པ་ལ་སོགས་པ་རླུང་ལས་འགྲུབ་ པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་རླུང་ལས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ།།དབང་ཆེན་ཞེས་པ་དབང་ཆེན་ལའོ། །རྙེད་པ་ཞེས་པ་རྫས་ཀྱི་རྙེད་པ་ལའོ། །དེ་ཐོབ་པ་ནི་རབ་ཏུ་ཐོབ་པ་སྟེ་དྲུག་པའི་དོན་ལ་དང་པོའོ། །སྡུད་པ་བྱེད་པ་འགྲོའོ་ཞེས་པ་ལྷག་མའོ། །ཆུ་སྐྱེས་ལ་སོགས་པ་ཡང་ ལྟད་མོ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེའོ།།དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་མཆོག་གཙོ་བོ་རླུང་གི་དེ་ཉིད་ཅེས་སྔར་བྱས་ཏེ། ཅི་འདྲ་བའི་རླུང་གི་དེ་ཉིད་གཙོ་བོ་ཡིན་ཞེ་ན་གསུངས་པ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་གསུང་ཇི་བཞིན། །ཞེས་པ་ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་གསུངས་ པ་དེ་ལྟར་མཆོག་ཉིད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།

此等以三十二杖于各晝夜以二十四息增減,如是解說。 已說正住狀態后,又說逆行及其果報:“半時”等易解。“具變”即日行六時減二十四的三年。日行七時則減其二倍。日行八時則減二十四的三倍。日行九時則減二十四的四倍三年。即于鼻孔轉移他處之剎那即死亡之義。如是其他亦是”具變”之詞義。 已近說非時死與時死後,近說其欺騙法,說”如法儀軌”等。“脈”即拉拿(lalanā)與若薩拿(rasanā),此等是欺騙死亡之支分。欺騙儀軌將作解說。說所說晝夜之息,說”六百餘”等。 今復說風瑜伽士成就寂等事業之支分,說”大自在”等。于大自在壇城作增益等事業。如是”由水諸義當生”即成就寂等所欲果報。“飢渴”即於火壇城風行則成就猛烈事業之義。以猛烈事業差別驅逐等由風成就,如說”由風”等。 “大自在”即于大自在。“獲得”即於物品獲得。其獲得即極獲得,第六義為第一。攝集作”行”為余。蓮花等亦就觀賞而言。 是故先作”瑜伽最勝主要為風真實”。若問何等風真實為主要?說”如金剛薩埵語”,即如世尊金剛薩埵所說即為最勝之義。

།ཡང་ན་ཇི་ལྟར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་གསུང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་སླུ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མཆོག་ཏུ་ཚད་མར་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་པ་དང་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རླུང་གི་དེ་ཉིད་ཀྱང་གསུངས་སོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །གཞན་གྱིས་དྲིས་པ་ལས་རྣལ་འབྱོར་ བས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་དྲིས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་གསུངས་པ།རླུང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གོ་སླའོ། །གནས་སྐབས་ལས་འགྱུར་བའི་རླུང་གི་དབྱེ་བ་བསྟན་ནས་རང་བཞིན་གྱི་རླུང་གི་དེ་ཉིད་ཉེ་བར་སྟོན་པ་གསུངས་པ། སྲོག་ཅེས་པ་ལ་ སོགས་པ་སྟེ་རྣམ་པར་རྒྱུ་ཞེས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ཉིད་ལ་འོད་ཟེར་ལྔའི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།གཡས་ནས་ཞེས་པ་སྣ་བུག་གཅིག་ཁོ་ནའི་གཡས་ཀྱི་ཆ་ལས་ཏེ། དེ་ལྟར་གཡོན་གྱི་ཆ་ལས་སོ། །གཉིས་ལས་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་ཀའི་ དབུས་ཀྱི་ཆ་ལས་སོ།།འོག་མ་ཞེས་པ་དྲང་པོའི་འོག་དང་ཕྱོགས་ལ་རེག་པའོ། །དལ་བུ་རབ་ཏུ་རྒྱུ་བ་ཅེས་པ་བསིལ་བ་འཇམ་པ་མྱུར་བ་མ་ཡིན་པར་འགྲོ་བའོ། །རྡོ་རྗེ་མགོན་པོ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའོ། །ལུས་ཀུན་ལ་ནི་རྗེས་འགྲོ་ཞེས་པ་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།འདི་དག་ཉིད་སྲོག་ལ་སོགས་པའི་རླུང་ལྔ་པོ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་འོད་དཔག་མེད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རླུང་གྱེན་དུ་མགྲིན་པ་ལ་གནས་སོ། །དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་མཉམ་གནས་ལྟེ་བ་ལ་གནས་སོ། །རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་བདག་ཉིད་ཐུར་སེར་གསང་བ་ལའོ། ། མི་བསྐྱོད་པའི་བདག་ཉིད་སྲོག་སྙིང་ག་ལ་གནས་སོ། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཁྱབ་བྱེད་དེ་དེའི་གནས་ནི་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །རླུང་གི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྒྲོལ་མའི་ཡབ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ཐོག་མར་སྟོན་པར་རིགས་པ་ལ། རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པའི་རིམ་པ་གསུང་རྡོ་རྗེའི་དབང དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དང་པོ་འོད་དཔག་མེད་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་གྲགས་པ་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྒྱུ་བ་མ་བརྗོད་པ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་རྒྱུ་བ་རྣམ་པར་གཞག་ཅེ་ན། དཀྱིལ་འཁོར་བཞིའི་རྗེས་སུ་ འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།

或者如同金剛薩埵語於一切相中皆不虛妄故為最勝量,如是所說及將說之風真實亦已宣說,此為密意。由他人問瑜伽士應知善與不善,為令知所問而說”風”等,易解。 已說由位差別分類之風后,近說自性之風真實,說”命”等。“遍行”即於一壇城即五光明自性五如來之義。 “從右”即唯一鼻孔右分,如是從左分。“從二”即從二者中分。“下”即觸及正直下方。“緩慢遍行”即清涼柔和非速行。金剛怙主即不動佛。“遍行一切身”即以虛空壇城自性遍滿故。 此等即命等五風。其中無量光自性之風上行住于喉。成就義自性平住住于臍。寶生自性下行住於密處。不動自性命風住於心。毗盧遮那自性遍行,其處已說。 風界自性度母之父性故,理應先說成就義,因為金剛唸誦次第就語金剛而言,故先由無量光說。若問何故未說稱為遍行之虛空壇城執行?因為不可能故。若問如是則如何安立壇城執行?以隨行四壇城故。

།དེ་ལྟར་ཡང་རྐང་པ་དང་བཅས་པ་ཉིས་བརྒྱའི་བདག་ཉིད་ཅན་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་རྒྱུ་བ་ལ། དབུགས་སུམ་ཅུ་གཅིག་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་གཅིག་གི་དེ་མ་ཐག་བདུད་ཀྱི་བུ་མོར་བརྗོད་པའི་རྩ་ལ་དབུགས་རེ་རེ་རྒྱུ་བའི་ཕྱིར་དང་ལྷག་མ་དབུགས་གཅིག་གི་ཕྱེད་རྒྱུ་བའི་ཕྱིར་ ཡང་བསྐོར་བ་བདུན་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་དབུགས་བདུན་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུའོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་པའོ།།དེས་ན་གཙོ་བོ་རྒྱུ་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ཁོ་ནའོ། །ནམ་མཁའ་ཡི་ནི་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཉིད་དེ་སོ་སོ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བུ་ག་གང་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་ཇི་ཙམ་རྒྱུ་ཞེ་ན། དཀྱིལ་ འཁོར་བུ་ག་གང་ལ་ཐོག་མར་རྒྱུ་ཞེ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།མཚན་མོ་དང་ཉིན་མོ་མཉམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ལ་དབུགས་རྣམས་ཇི་སྙེད་པ་དེ་སྙེད་ཀྱི་ཆུ་སྲང་གི་རྣམ་གྲངས་གཞན་སྲོག་རྣམས་ཏེ་བུ་ག་གཅིག་ལའོ། །དེའི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱུ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་བུ་གའི་དབྱེ་བས་ དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱུ་བའི་རིམ་པའོ།།ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་རྟག་ཏུ་གཡོན། །གཡས་སུ་རྟག་ཏུ་ས་ལ་སོགས། །ཞེས་པའི་ཚིག་ལས་ཐིམ་པ་དང་འཆར་པའི་རིམ་པས་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །འཆི་ལྟས་ཀྱིས་ཞེས་འཆི་བ་ནི་སླུ་བ་དག་ལ་འབད་པར་བྱ་ཞེས་པ། རྟུལ་པོ་དང་འབྲིང་དང་རྣོན་པོའི་དབྱེ་བས་ སླུ་བའི་ཐབས་རྣམ་པ་གསུམ་གསུངས་པ་རླུང་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གོ་སླའོ།།དེ་ནི་བསྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཀྱང་འཆི་བ་སླུ་བར་མ་ནུས་ན་འཕོ་བ་སྟོན་པ་གསུངས་པ། སྙིང་གའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གོ་འཕང་འཐོབ་ཅེས་པའི་བར་དུའོ། །དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སྔོན་དུ་འགྲོ་ བས་སྙིང་གར་པདྨའི་ལྟེ་བར་ཟླ་བ་ལ་གནས་པའི་ཧཱུཾ་ཡིག་དཀར་པོ་ལ་སེམས་བརྟན་པར་བྱ་སྟེ།སྟེང་དང་འོག་གི་རླུང་ཁ་སྦྱོར་གྱི་རང་བཞིན་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཅུང་ཟད་བརྟན་པ་ན་དེ་ལ་ཡུལ་ལ་སོགས་ཀྱིས་མི་འཆིང་ཞེས་པ་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་པ་ འཆིང་བ་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་སེམས་རབ་ཏུ་མི་རྒྱུ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་བརྟན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟན་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་ཡང་དག་པའི་བརྟན་པ་ཐོབ་པར་མ་གྱུར་ན། དེའི་ཚེ་སྦྱོར་བ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་འཕོ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་ལེའུ་བཅུ་དགུ་པ་ལས་གསལ་ བར་བྱའོ་ཞེས་པའོ།

如是具足二百步之一罈城執行時,三十一及三十一氣息之後,于稱為魔女之脈每一氣息執行,餘下半個氣息執行,故以七次旋轉及半氣息,七個半氣息遍行執行,如是安立。 因此主要執行唯是四壇城。虛空則是隨行,非各別。若問於何孔執行幾壇城?若問壇城於何孔最初執行?當說:于晝夜平等一罈城中,有多少氣息即有多少水量數,其他命氣於一孔中。因此壇城將執行,此為以孔分類之壇城執行次第。 由”虛空等常於左,右常有地等”之句,應知由融入與顯現次第。 “由死兆”即于欺騙死亡應當精進之義,以鈍根、中根、利根之分說三種欺騙方便,說”風”等,易解。 若以修習瑜伽亦不能欺騙死亡,則說遷識,從”心”等直至”獲得果位”。其義為此:以天瑜伽為前行,於心中蓮花中央月輪上安住之白色吽字應當穩固其心,應當修習上下風結合之自性。 於此稍得穩固時,“不為境等所縛”即境等諸法不能束縛瑜伽士,因於彼心不行故。由諸已得真實穩固者將獲得穩固果位。若未獲得真實穩固時,則以此相應而遷識,此于第十九品中當明示。

།དེ་མ་ཐག་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ལེའུ་ཡིས་ལྷན་ཅིག་ཡུལ་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་རྣལ་མར་གནས་པ་དང་། རྣལ་མར་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པར་འཆི་བ་དང་། དེ་སླུ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྟགས་སུ་གྱུར་པ་རྣམས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ ལེའུ་འདི་ཐ་དད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་སོ།།ལེའུ་ལྔ་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།ལམ་ལྔ་པོ་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་ཞུས་པ་དགུ་བའི་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར། བཤད་པའི་རླུང་གི་དེ་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་ལྷ་མོ་ལྔའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་སྟོན་པ་གསུངས་པ་འདི་ ལས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།སྔར་ནི་འོད་ཟེར་ལྔའི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་པ་སླར་བརྗོད་པ་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལ་མ་ལྔ་ཞེས་པ་ཁམས་ལྔ་པོ་རྣམས་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ རོ།།དེ་དག་ཉིད་གསུངས་པ་རང་གཞན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཕུན་ཚོགས་ཞེས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཞེས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་ལའོ། །རྒྱུ་བ་ལ་ཞེས་པ་སྐབས་ཀྱི་རླུང་གི་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདི་ལྟར་གསུངས་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་ལས་དཀྱིལ་ འཁོར་གཞན་དུ་འཕོ་བའི་དུས་སུ་བདུད་ཀྱི་བུ་མོར་བརྗོད་པའི་རྩ་ལ་དབུགས་ཕྱེད་ཆད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་དབུ་མར་ཞུགས་པའོ།།འདི་ཉིད་ལ་དགོངས་ཏེ། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལས་གསུངས་པ། རིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོ་ ག་ཡིས།།ཐུན་བཞིའི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ལས། །ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཞན་རྣམས་ཀྱི་བདུད་ཀྱི་བུ་མོ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣལ་འབྱོར་པའི་འཆི་མེད་བུ་མོ་ཞེས་བླ་མ་རྣམས་གསུང་ངོ་། །བདུད་ཀྱི་བུ་མོ་དེ་ཅི། ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་འོན་ཀྱང་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི་ལ་ཡང་དག་ པར་བརྟེན་པའོ།།དེ་ལྟར་ཡང་། འཁྱིལ་གསུམ་འདོད་མ་ཁྱིམ་དང་ནི། །གཏུམ་མོ་འཆི་མེད་བུ་མོའོ། །ཞེས་པའོ། །ལྔ་པོ་འདི་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་རིམ་པས་ས་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་དུ་འཕོ་ བར་མཚོན་པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ།།ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །འདིར་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱང་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་གང་ལེའུ་ལྔ་པར་སྙིང་ག་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་གྱིས་བསྟན་ཏེ། འདིར་ནི་རླུང་གི་དེ་ཉིད་ཁོ་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་ ཡང་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པའི་རྒྱུ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ནའོ།

雖然與即將解說的品同爲一境,但爲了顯示大多安住于正常狀態、非正常狀態、時與非時死亡,以及欺騙彼等之相,故此品別立。這是第五品的解說。 爲了回答”彼五道如何”的第九問,為顯示所說風之真實為五壇城自性、五天女自性之差別而說”此”等。先前以五光自性、五如來自性而說,重複說亦無過。 因此”五道”即五大種為寂等事業道之自性。說彼等即”自他”等。“圓滿”即具足。“壇城之”即于壇城。“執行”即此處”風”之義。 如是說:從一罈城遷至另一罈城時,于稱為魔女之脈氣息將斷一半,如是所說即是入于瑜伽士中脈。正是針對此義,吉祥密集經中說:“以明之方便儀軌,由四時分勝相應。” 因此諸上師說:其他人之魔女即是瑜伽士之不死女。若問彼魔女是否為中脈?非如是,然而是依止於中脈。如是說:“三輪欲母宮,以及猛火不死女。” 此五者於法輪中依次為地等大種之自性。因此應當表示從一罈城遷至另一罈城。餘者易解。 此中亦應了知所顯示之咒之真實義。或者如第五品中以”心”等三偈所說,此中唯是風之真實。因此又是金剛誦因之咒之真實。

།དེའི་རྒྱུ་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ནས་ཏེ་འབྲས་བུའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་བཤད་པའི་རིམ་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡང་དང་པོའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་པས་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་བརྟག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ནའི་རིམ་པས་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་ལ་ཡང་བསླབ་པར་ བྱའོ་ཞེས་བཤད་པར་འགྱུར་རོ།།ལེའུ་དྲུག་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།ལུས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་ལགས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཞུ་བ་བཞི་པའི་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་མང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་རྩའི་གྲངས་གསུངས་པ། བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་ཐུན་མོང་གི་རྩ་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ལ་རླུང་གི་བཞོན་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྟེན་གྱི་གཙོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་སྤྲུལ་པར་བརྗོད་པའི་འཁོར་ལོ་བཞི་པོ་རྣམས་ལ། རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བར བརྒྱད་དང་བཅུ་དྲུག་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའོ་ཞེས་པ་ཉི་ཤུ་ལྷག་པའི་བརྒྱ་ནི་གཙོ་བོའོ།།དེ་རྣམས་ལ་ཡང་སེན་མོ་དང་སོ་ལ་སོགས་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ལུས་ཀྱི་ཁམས་རྒྱས་པ་དང་གནས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྱི་བོ་ལ་སོགས་པ་གནས་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ནི་གཙོ་བོའོ། །དེ་རྣམས་ ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་གཙོ་བོ་གསུམ་མོ།།དེ་ལ་ཡང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་དབུ་མ་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ། རྩ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཆུ་འབབ་པའི་ཞེས་པའི་བར་གྱི་དོན་གྱི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྟེ། ལཱུ་ཡི་པའི་མངོན་པར་ རྟོགས་པའི་འགྲེལ་པར་རབ་ཏུ་གྲགས་སོ།།རྩ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའི་ཁམས་རྣམས་ལ་ཉི་མ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའི་གདན་ལ་གནས་པ་པཱུ་ཛ་ལ་སོགས་པའི་ཡི་གེ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་རྣམས་ཟླ་ཚེས་དང་ཐིག་ལེ་དང་བཅས་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་གོ། །རྩ་རྣམས་ཀྱི་ གཙོ་བོ་དང་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པ་དང་།གྲངས་དང་གནས་དང་བྱ་བ་དང་། ལུས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་བསྟན་ནས། ལུས་ཀྱི་གོང་བུ་དེ་ཇི་ལྟར་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དེའི་ཚོགས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེའི་ཞེས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིའོ། །ཚོགས་ཀྱི་གོང་བུ་ལྷའི་ གཟུགས་སུ་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་པ་སྤྱི་བོ་ལ་སོགས་པའི་གནས་ཀྱི་རྩ་རྣམས་ཁོ་ནའི་ཚོགས་ཏེ།རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་རབ་གཏུམ་མ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་མོ་རྣམས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ། གཟུགས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཟུགས་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཟུགས་སོ། ། གོང་བུ་ཞེས་པ་ལུས་སོ།

其因是風之真實,即果之前行的次第。因此初始天瑜伽士也應當以觀察風之真實為前導,依咒之真實次第而修學金剛誦,如是將說。這是第六品的解說。 爲了回答”身之自性如何”等第四問而說”爾時”等。其中首先說諸脈數量眾多:“七十二”。其中共同脈有七萬二千。 在彼等中,以風之所依及識之所依為主而說法輪、受用輪、大樂輪、化身輪四輪,依次有八、十六、三十二、六十四,即一百二十為主要者。 其中又以指甲、牙齒等二十四處為身界增長安住之因,故頂等二十四處為主要。彼等一切中又以能攝持故三者為主。其中又以能生大樂之因故中脈為主要,如是所說”脈”等乃至”鼻水流”之間的義理生起次第,在盧伊巴現觀釋中廣為人知。 有些人說:於二十四脈界中,應當觀想安住於二十四日輪座墊上的布札等二十四字母,連同月相及明點。 顯示了諸脈的主要與非主要、數量、處所、作用及身之自性后,為顯示”彼身聚如何”而說”彼聚”等。“彼”即彼等。聚集之身以天身真實生起,即頂等處所諸脈之聚,依次為極暴母等天女。 因此說”色”等,色即自性之色,聚即身。

།གོང་བུ་ལས་འདས་པ་ཡང་འོད་གསལ་ཏེ་དེ་ཉིད་ལྷའོ། །དེ་དག་ཉིད་ཉེ་བར་སྡུད་པ་དེ་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་ལྟར་གསུངས་ཏེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྒོམ་པ་པོ་ནང་གི་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་རྟོགས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གཞལ་ཡས་ཁང གི་ནང་དུ་ལྷ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་གྱི་འཁོར་ལོ་ཆོ་ག་བཞིན་རྣམ་པར་བསྒོམས་ནས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་དགའ་བའི་སྒྲས་ཡང་དག་པར་བཀུག་པའི་འགྲོ་བ་དུར་ཁྲོད་ལའོ།།དེ་དམ་ཚིག་གི་འཁོར་ལོ་ལའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་སྣང་བ་མེད་པར་བྱ་སྟེ། རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་ནས་ཡང་དང་ཡང་དེ་ལས་ལྡང་བ་དང་འཇུག་པ་རྣམས་ཏེ།དེ་དང་རོ་གཅིག་པ་ཐོབ་ནས་མཐར་ཐུག་པ་ན་བག་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བ་ལྡང་བ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའོ། །ཡང་ན་གང་རབ་གཏུམ་མ་ལ་ སོགས་པའི་ལྷ་མོ་འདི་རྣམས་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ནང་དུ་རྣམ་པར་བསྒོམས་པ་དེ་རྣམས་ཉིད་ཚོགས་པ་སྟེ།གོང་བུ་ཞེས་པ་སྤྱི་བོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཀུན་དུ་བསྡུས་པའི་ལྷའི་བདག་ཉིད་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ། གཟུགས་ལས་འདས་པ་ཞེས་པ་སྟེ། ཕྱག་དང་ཞལ་གྱི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས་རྩའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གོང་བུ་ཞེས་པ་ལུས་སོ། །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་འདི་རྣམས་གཞལ་ཡས་ཁང་ལ་གནས་ནས་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱས་ཏེ། དེ་ནས་ལུས་ལ་རྩའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར པ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ།དེ་བཞིན་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་གསལ་བ་ཞེས་པ་ལྷ་དེ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ཉིད་ཉེ་བར་སྡུད་པ་དེ་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འབྲས་བུ་གསུངས་པ། གང་ གི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།ཐོབ་འགྱུར་ཞེས་པ་འཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་ན། དེ་ཡི་ཚོགས་ལས་ཡང་དག་སྐྱེས། །ཞེས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ལས་ཡང་དག་སྐྱེས་པའི་རིམ་པས་ཛཱ་ལནྡྷ་ར་ལས། སྨིན་མ་དང་མགྲིན་པ་དང་སྙིང་ག་དང་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་རྩེ་མོའི་བར་དུ་སྐྱེས་བར་ གྱུར་པའོ།།གོང་བུ་ནི་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ་རྩ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལས་ལྷའི་བདག་ཉིད་ཅན་བདེ་བ་ཆེན་པོས་རོལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལས་འདས་པ་ནི་དམིགས་པ་ལས་འདས་པ་སྟེ། དེ་ལས་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གོང་བུ་ཞེས་པ་ལ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པ་ལས་རང་ གི་གནས་ཐོབ་པའོ།

超越聚集即光明,彼即是天。彼等攝集故說”是故”等。 如是說:生起次第修習者了知內在自性清凈,于外部宮殿中如法觀想三十七尊壇城后,以智慧薩埵喜聲召請眾生於尸林。彼於三昧耶輪等,依如是次第令無顯現。 離分別后以如是自性安住,反覆從中起入。獲得與彼一味后,最終將離習氣,獲得出定與無二智慧。 或者,此等極暴母等天女于宮殿中觀想者,即是聚集。“聚”即于頂等處攝集而真實生起的天性。因此說”超越色”,即舍離手印與面相之相而了知為脈之自性故。“聚”即身。 此義為:最初彼等住于宮殿,以放射收攝而利益眾生。其後瑜伽士了知身為脈之自性,離分別,與如是一味之大樂自性大手印成就相生。 因此說”彼明”即彼等諸天。“彼等攝集故”等。 宣說果位:“何者”等,“將得”即獲得。 或者,“從彼聚真實生”,即從彼等聚集中真實生起之次第,如札蘭達拉所說:從眉間、喉、心間直至金剛寶頂端而生起。 “聚”即合一,因為從一切脈中以天性大樂遊戲故。“超越色”即超越所緣,因為從彼不變故。“聚”即遍及全身而得自處。

།གོང་བུ་ལས་འདས་པ་ཞེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལྷའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ཇི་ལྟར་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྦྱོར་བས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་སོ། །ཀུན་འགྲོ་དེ་བཞིན་ ཉིད་རང་བཞིན།།ཞེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་སྐུར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ལྷག་མའོ། །དེའི་བྱེད་པ་གསུངས་པ། གང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེའི་བདག་ཉིད་ཅེས་པ་བདེ་བ་དམ་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཐོབ་ནས་སོ། །ཐོབ་འགྱུར་ཞེས་པ་སེམས་ ཅན་རྣམས་ལ་ཐོབ་པར་བྱེད་ཅེས་པ་ལྷག་མའོ།།ཡང་ན་གསུངས་པའི་བྱེ་བྲག་རྣམས་དང་རྒྱུད་གཞན་རྣམས་ལས་ཀྱང་སྟེ། གང་ཡང་རུང་བས་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་གཅིག་གིས་འོད་གསལ་གྱི་གོ་འཕང་ལ་གནས་ཏེ། དེའི་རང་བཞིན་ཁོ་ནས་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་པ་ ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཐོབ་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཁོ་ནར་གདུལ་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་འདོད་པའི་གཟུགས་སྟོན་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཟུགས་སྣ་ཚོགས་པའི་ནོར་བུ་ལྟ་བུ་དང་།འགྲོ་བའི་བསམ་པ་རབ་ཏུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟ་བུའི་སངས་རྒྱས་རྣལ་འབྱོར་པས་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ལམ་གྱི་ཚུལ་མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་ལས་མི་འཐད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དགོངས་པའོ། །དེ་གསུངས་ པ།ཚུལ་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་ཅུང་ཟད་སྨད་པར་མི་བྱ་སྟེ། །འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་དཔག་མེད་ཐབས་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །ཞེས་སོ། །ལེའུ་བདུན་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།དམ་ཚིག་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཞུ་བ་བཅུ་བཞི་པའི་ལན་གདབ་ པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ།དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དམ་ཚིག་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་གདོན་མི་ཟ་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འདའ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་སྒྲུབ་པའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བསྲུང་བར་བྱ་བ་དང་། བཟའ་བར་བྱ་བའོ། །དེ་དག་གི་རྣམ་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་མང་པོས་ གསུངས་པ།དམ་ཚིག་རྣམས་ཞེས་པའོ། །འབྲས་བུ་གསུངས་པ་གང་གིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་བཟའ་བར་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གནས་དང་མཆོད་པར་བྱ་བ་དང་། མཆོད་པའི་ཆོ་ག་དང་། ཡོ་བྱད་རྣམས་ངེས་པར་བྱེད་པ་རིམ་པས་གསུངས་པ། རང་ ཁྱིམ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ།།བླ་མེད་འབྲས་བུ་འདོད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་གནས་ཀྱི་ངེས་པའོ།

“超越聚集”即獲得與空性一味的大樂,因此彼即是天。“是故”即如是自性。以不可思議瑜伽離分別故。“遍行如是自性”即成為遍一切處空性自性之身,此為余義。 宣說其作用:“何者”等,“彼自性”即獲得殊勝樂自性后。“將得”余義為令眾生獲得。 或者,從所說的差別及其他續部中,以任何一種方便住于光明境界,以其自性即吉祥黑怖等一性故,獲得與如是一味俱生大樂自性后,唯以無分別於一切所化現其所欲之色相,因為是種種色相寶珠之因故,又因圓滿眾生意樂故,瑜伽士將真實獲得如意寶珠般的佛果。 由於道的方式無量,故毫無不合理處,此為世尊密意。如是說:“諸善巧方便者不應稍加誹謗彼,圓滿諸佛為眾生宣說無量方便。“此為第七品之解釋。 爲了回答”三昧耶”等第十四請問而說”其後”等。三昧耶即瑜伽士必須修持而不應違越之修持。彼復有二:應守護者與應食用者。由彼等相之差別而多種宣說,故說”諸三昧耶”。 宣說果位:“何者”等。其中依食用三昧耶而依次宣說處所、供養對像、供養儀軌及資具之確定,從”自家”等至”為求無上果”為處所之確定。

།རྣལ་འབྱོར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་བསྔགས་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་མཆོད་པར་བྱ་བའི་ངེས་པའོ། །སྤྱན་དྲངས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱིན་བརླབ་བྱ་ཞེས་པའི་བར་ནི་མཆོད་པའི་ ཆོ་གའི་ངེས་པའོ།།སྦྲང་ཆང་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་ཀྱིས་ཡོ་བྱད་ཀྱི་ངེས་པའོ། །ལྷག་མ་ཡིས་ཀྱང་ཆོ་ག་ཉིད་དོ། །དེ་ལ། ཞིང་དང་སྔགས་སྐྱེས་གནས་སྐྱེས་དང་། །ཞེས་པ་ཞིང་དང་སྔགས་ལས་སྐྱེས་པ་རྣམས་ནི་ཞིང་དང་སྔགས་སྐྱེས་ཏེ་དེ་ལྟར་གནས་སྐྱེས་སོ། ། ཞིང་དང་གནས་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ་ཉེ་བའི་ཞིང་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ངོ་། །སྔགས་སྐྱེས་ཞེས་པ་དབང་བསྐུར་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པར་བྱ་སྟེ། བསམ་གཏན་དང་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཞོལ་བ་རྣམས་སོ། །ལྷ་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྤྱན་དྲང་བྱ། །ཞེས་པ་ལྷའི གཟུགས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་སྤྱན་དྲང་བར་བྱའོ།།སློབ་དཔོན་དགེ་སློང་ཉིད་ཀྱང་སྟེ། །ཞེས་པ་དགེ་སློང་ཉིད་སློབ་དཔོན་མཆོག་ཏུ་བྱའོ་ཞེས་པ་ལྷག་མའོ། །ཇི་ལྟར་སློབ་དཔོན་དགེ་སློང་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན་གསུངས་པ། ཁ་ཅིག་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་རིམ་པས་ལམ་ ལ་གནས་པ་དེ་རྣམས་སློབ་དཔོན་ཉིད་དུ་འགལ་བ་མེད་དེ།ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་ལྷག་པར་མ་མོས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་དོན་དུ་དགེ་སློང་དུ་གནས་པའོ། །དེ་གསུངས་པ། རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ལས། ནད་དུ་འདུས་པ་ལ་དགའ་ཞིང་། །ཕྱི་རུ་ཉན་ཐོས་སྤྱོད་པ་བྱེད། །ཞེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ། གསང་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་བརྟེན་ནས། །བླ་ན་མེད་པའི་གོ་འཕང་འགྲུབ། །ཞེས་པ་གཞན་དུ་ཡང་ངོ་། །ཁ་ཅིག་ཡོན་ཏན་ཞེས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ན། དགེ་སློང་ལས་གཞན་ཡང་གཙོ་བོའི་སློབ་དཔོན་དུ་བྱའོ། །ལོངས་སྤྱོད་བརྟེན་ཞེས་པ མཆོད་རྟེན་གྱི་རྫས་ལོངས་སྤྱོད་པའོ།།མཐར་ལྷུང་སྤྱོད་ཅེས་ཁ་ཅིག་ཀློག་སྟེ་དེའི་ཚེ་དམ་ཚིག་གི་སྤྱོད་པ་ལས་གཞན་དུ་ཕྱོགས་པ་ནི་མཐར་ལྷུང་བ་སྟེ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སྡོམ་པ་ནི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལོངས་སྤྱོད་ཅེས་པ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་ མཐའ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ཆགས་པའོ།།ཡང་ན་བཟའ་བ་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་སྟེ། བཟའ་བ་ལས་མི་ཕྱེད་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་ལྟོས་པ་བཅས། །ཞེས་པ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རྟག་ཏུ་འཛིན་པ་སྙིང་བརྩེ་ཞིང་མཉེས་གཤིན་པའོ། །ལེགས་ པ་ཞེས་པ་མཆོག་སྟེ།འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་རྒྱའོ།

從”瑜伽”等至”極贊”為供養對像之確定。從”迎請”等至”應加持”為供養儀軌之確定。“蜂蜜酒”等半偈為資具之確定。餘者亦為儀軌。 其中,“田及咒生與處生”,即田與咒所生者為田與咒生,如是為處生。田與處為近喻,亦指近處。“咒生”即以灌頂等次第令具緣分,即專注于禪定、持咒等者。 “應迎請一切諸天”,即以天身迎請一切。“阿阇黎比丘亦然”,余義為應以比丘為最勝阿阇黎。 若問何以阿阇黎是比丘?故說:“有些”等,即以密咒道次第住于道者,彼等為阿阇黎並無相違,為攝受對甚深法未深信者故而住于比丘位。如是說,《金剛鬘》云:“喜集於病聚,外行聲聞行。“同樣:“依止秘密行,成就無上位。“其他處亦如是說。 有些”功德”即若具足神通等功德,則比丘以外者亦可為主要阿阇黎。“依受用”即受用塔廟財物。有些讀作”墮邊行”,此時即從三昧耶行轉向他處為墮邊,因聲聞等戒是一向安住故。“受用”即一向安住於五欲功德之貪著。或者一向安住于飲食,即不離飲食之義。“常具悲憫諸眾生”,即常時攝持眾生,慈悲而和善。“善”即最勝,為輪等手印。

།གཏོར་མ་སློབ་དཔོན་གྱིས་བརྟག་བྱ། །ཞེས་པ་སློབ་དཔོན་གྱི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཆོ་གས་གཏོར་མ་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཐོག་མར་དམ་ཚིག་ཀུན་སྤྱོད་ལས། །ལྕགས་ཀྱུ་ལྷན་ཅིག་ལྡན་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་ཐོག་ མ་ཁོ་ནར་ཆོ་ག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བྱས་པའི་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་སྒྲོན་མ་ལྔའི་རིལ་བུས་དམ་ཚིག་གི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་གཏོར་ཏེ།འཁོར་ལོའི་གནས་སུ་བཅུག་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། །འདིར་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཤིན་ཏུ་སྦས་པར་དམ་ཚིག་དང་མི་ལྡན་པ་འཇུག་པ་བཟློག་པའི་སྒོ་སྐྱོང་བཞག་སྟེ། ཁྱིམ་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་དབེན་པར་གདན་ལ་སོགས་པ་བཤམས་ནས། དམ་ཚིག་གི་ཡོ་བྱད་ལ་དམ་ཚིག་གི་རིལ་བུས་བསང་གཏོར་བྱ་སྟེ། སློབ་དཔོན་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དཀྱིལ་འཁོར པ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞབས་དྲི་བཟང་པོའི་ཆུས་བཀྲུས་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་རིམ་པས་རྒན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བཀོད་དེ། རྒྷ་ལ་སོགས་པ་ཕུལ་ནས་དམ་ཚིག་གི་ཡོ་བྱད་བཤམས་པ་རྣམས་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཆོ་ག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྦྱངས་ཏེ། མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་མཆོད་ པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་ལག་པ་མཆོད་པའི་ཚོགས་ཚིམ་པར་བྱའོ།།ལག་པ་ལ་འབྱར་བའི་རྫས་ནི་ལྷའི་ཞལ་ལས་བྱུང་བའི་ལྷག་མ་ལྟ་བུར་བརྟགས་ནས། ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་ལ་སོགས་པ་མཐའ་དག་ལ་བསང་གཏོར་བྱ་ཞིང་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཡི་གེ་གསུམ་ བརྗོད་པར་བྱའོ།།དེ་ནས་བཟའ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཕུད་ཅུང་ཟད་ཅུང་ཟད་བླངས་ཏེ་སྣོད་ཆེན་པོར་བླུགས་ནས་ཚོགས་ཀྱི་དབུས་སུ་བཞག་སྟེ། གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་ལ་སོགས་པས་བརྒྱན་པའི་གཏོར་མ་ཆེན་པོ་དང་པོར་དབུལ་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་མཇུག་ཏུ་དེའི་རྗེས་ ལ་ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་སྒྲོན་མ་ལྔའི་རིལ་བུ་གསུམ་དང་བཅས་པའི་སོ་སོའི་སྣོད་ལག་པ་གཡས་པར་བཟུང་སྟེ།གཡོན་པས་བ་དན་གསུམ་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཉེ་བར་བསྟན་ནས། མཐོང་བའི་ཆོས་ནི་དག་པ་ལ། །མེད་དོ་སྙམ་པའི་རྟོག་པ་ཐོང་། །བྲམ་ཟེ་ཁྱི་དང་གདོལ་པ་ རྣམས།།ལྷན་ཅིག་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་གསོལ། །ཞེས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་ཡིས་སློབ་དཔོན་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་སོ་སོར་ཉེ་བར་དབུལ་བར་བྱའོ།

“應由阿阇黎觀察食子”,即阿阇黎應以將要闡述的儀軌觀察食子。“首先一切三昧耶行,與金剛鉤相應”,即最初應如法以五甘露及五燈丸藥灑遍一切三昧耶資具,置於輪處後由阿阇黎加持。 此處總義為:為防止不具三昧耶者進入極密處,應設定守門者。于房舍等極為寂靜處敷設座具等,以三昧耶丸藥灑凈三昧耶資具。以阿阇黎為首,以香水洗凈一切壇城眾之足,依灌頂次第按年長排列。獻阿嚕啰等供品后,阿阇黎如法清凈所陳設之三昧耶資具。以花等外供為先,以手供養令眾歡喜。 應觀想手上沾染之物如同天尊口中所出之餘食,事業金剛杵應灑凈一切飲食等,阿阇黎應誦三字。然後從飲食等中取少許初供,置於大器中安於會眾中央,以傘蓋、勝幢等莊嚴供養大食子。 最後,事業金剛杵手持五甘露、五燈三丸藥各自容器于右手,左手結三幡印,誦此偈:“于所見清凈法,應舍無有分別,婆羅門與狗旃陀羅,同時成一體受用。“阿阇黎為首,應如是各別供養一切。

།ལེན་པ་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཉེ་བར་བསྟན་ནས། བདེ་གཤེགས་ཆོས་ལ་རིན་ཐང་མེད། །འདོད་ཆགས་ དྲི་མ་དང་བྲལ་ཞིང་།།གཟུངས་དང་འཛིན་པ་རྣམས་སྤངས་པ། །དེ་ཉིད་ལ་ནི་གུས་པས་འདུད། །ཅེས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས་བླང་བར་བྱ་སྟེ། བཟའ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཡང་དེ་ལྟར་ཀུན་དུ་སྤྱད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་གནས་དང་ཉེ་བའི་གནས། །ཞེས་པ་ལ་ སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་བརྗོད་ནས་འཁོར་ལོའི་གཙོ་བོའི་ལྷའི་འཁོར་ལོ་ལ་བསྟོད་པར་བྱའོ།།དེའི་རྗེས་ལ་སྦྱིན་པའི་བདག་པོས་མཎྜལ་བྱས་ཏེ། ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་བསྟོད་པ་དང་ཕྱག་འཚལ་བ་སྔོན་དུ་སོང་བས། ཇི་ལྟར་བདེ་བར་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་སྲིད་པ་དང་མཉམ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ལྷ་མོ་དང་བཅས་པའི་འཁོར་ལོ་མཐའ་དག་ལ་སྦྱིན་པའི་བདག་པོའི་དོན་དུ་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་པའི་ཚུལ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་རྣམས་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ སྟེ།རྣལ་འབྱོར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཨེ་ཡིག་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། དཔལ་ལྡན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་གྱིས་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའོ། །དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། ལྷ་མོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་ པ་དང་།སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་གྱིས་གཙོ་མོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའོ། །ཇི་སྙེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་གྱིས་འཁོར་ལོའི་ བསྟོད་པའོ།།དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཉིད་བདུད་རྩིའོ། །དེ་གཅིག་སྟེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རོ་འཐུང་བས་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་གང་གི་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེའོ། །ཕྱི་དང་ནང་གི་གནས་ལ་སོགས་པ་ལྷག་པར་བགྲོད་པས་ལུས་དྲི་མ་མེད་ པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དག་པའི་ལུས་སོ།།དཔལ་གྱི་གནས་ཞེས་པ་རྡོ་རྗེའི་གནས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོའི་ཟེའུ་འབྲུའོ། །ཆེན་པོའི་གསུང་ཞེས་པ་གཞུང་ངོ་། །གང་གིས་ཞེས་པ་གང་དག་གིས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་རྩ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྟོན་པ་པོ་ཞེས་དགོངས་ཏེ་ཞེས་ པ་སྟེ།རྒྱུད་དེའི་བྱེད་པར་འདོད་པ་ཡང་རྒྱུད་ཀྱི་སྒྲ་ཡོད་དེ་ཇི་ལྟར་རང་རྒྱུད་བྱེད་པ་ལྟ་བུའོ། །བདུན་ལ་འགྲོ་བ་ཞེས་པ་བདུན་འགྲོ་སྟེ་ཉི་མའོ། །དེ་ཉིད་མི་ཤེས་པའི་མུན་པ་དང་བྲལ་བར་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།

領受者們也應結彼印,誦此偈頌而領受:“善逝法無價,遠離貪慾垢,捨棄能所取,恭敬頂禮彼。“其他飲食等亦應如是受用。 誦”住處與近處”等兩偈,讚歎壇城主尊天輪。之後施主獻曼茶,合掌先作讚歎禮拜,應誦”如何安樂”等。以”等同三界”等偈頌,為施主祈請具天母之一切輪。 以瑜伽士之法,因彼等為主尊故應向彼祈請。以”瑜伽”等、“字母E”等、“具德”等三偈禮敬主尊等。以”然後”等、“天母”等、“生”等三偈禮敬主母。以”所有”等、“吉祥黑熱嘎”等、“無分別”等三偈讚歎輪。 其中空性與大悲無二之瑜伽即甘露。飲用彼一味無二之味,如是清凈心即是彼。由於殊勝遊歷外內住處等,身無垢故為清凈身。“吉祥住處”即金剛處大樂輪之花蕊。“大語”即教典。“由何”即由何者,意指薄伽梵母根本續之說者。彼續之作者亦有續之聲,如同作自續。“行於七”即七行,即日。因遠離不知真實之暗故為行。

།ལྷ་མོའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་པ་རྩའི་འཁོར་ལོའི་རང་བཞིན་ ལྷ་མོའི་ཚོགས་སྐུའི་དབྱིབས་སུ་གསལ་བ་ཞེས་པ་སྟེ་དོན་གཞན་མེད་དོ།།དེ་ཉིད་བདེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ལས། རིན་པོ་ཆེ་ལྟར་གང་གི་རིན་པོ་ཆེའོ། །དཔའ་བོ་ཞེས་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའི་ཁམས་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །འཁོར་ལོར་གནས་མགོན་ཞེས་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ ལོར་གནས་པ་དང་།གཙོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་མགོན་པོར་གྱུར་པའོ། །ཡང་ན་འཁོར་ལོར་གནས་པ་ནི་ཆོས་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་ལོ་ལ་གནས་པའོ། །མགོན་པོ་ནི་གང་གི་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཡིའོ། །ལྷན་སྐྱེས་དྲི་མ་མེད་པ་ ཞེས་པ་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མེ་ལྕེ་འབར་བ་ལྟར་རབ་ཏུ་འབར་བ་ཉིད་ལས་སོ།།ཡཾ་ཡིག་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདེ་མཆོག་རྣལ་འབྱོར་སྙིང་པོ་ཞེས་པ་བདེ་མཆོག་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྙིང་པོར་གྱུར་པའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ེ་ཡིག་གི་དབྱིབས་འདི་ཡི་ཞེས་པ་ཨེ་ ཡིག་གི་དབྱིབས་སོ།།སྙིང་པོར་གྱུར་པའི་ཁུ་བའི་གནས་ཏེ་པདྨའི་སྙིང་པོ་ཞེས་པ་སྤྲུལ་པ་ལ་སོགས་པའི་པདྨའི་རྟེན་ལའོ། །འཕོ་ཞིང་སྐྱེ་བ་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་པ་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའོ། །ཀུན་མཁྱེན་ཞེས་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལས་སོ། ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་སངས་རྒྱས་གནས། །ཞེས་པ་མི་བསྐྱོད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཉིད་ལས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་མི་བསྐྱོད་པའོ། །ལྷ་མོ་རྣམས་གནས་ཞེས་པ་ལྷ་མོ་རྣམས་ནི་རབ་གཏུམ་མ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་རྩ་རྣམས་ཉིད་དེ། གནས གང་གི་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེའོ།།དྲི་མེད་ལྷན་སྐྱེས་ཞེས་པ་དྲི་མ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཀུནྡའི་མཛེས་པ་ཉིད་ལས་སོ། །དཔལ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་དཔལ་ལྡན་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་ནི་མི་ཕྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཌཱ་ནི་ མཁའ་ལ་འགྲོ་བ་ལ་ཌཱའོ།། ཀ་ན་ནི་འཁྱོག་པོར་འགྲོ་བ་ལ་ཨ་ཀའོ། །མི་ཕྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ་དང་ཕྱོགས་བཅུར་འཕྲོས་པ་ལས་འཁྱོག་པོར་འགྲོ་བ་ཡང་སྟེ་གང་གི་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཨ་ཀི་ཉིད་ནི་གང་རྣམས་ཀྱི་ངང་ཚུལ་ཞེས་པའོ། །མཁའ་ འགྲོ་མ་དེ་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དེ་ལ་བསྐོར་བ་ནི་གང་གི་ཚུལ་ཡིན་པ་དེ་དེ་བཞིན་དུ་དེའོ།

“天母串”即脈輪自性天母眾身形顯現之意,別無他義。彼即圓滿安樂之因,如同珍寶般珍貴。“勇士”即二十四界。“輪中住主”即住于化輪,因主尊能遍護一切眾生故為怙主。或者,住輪即住於法等輪,怙主即如是彼之怙主。 “俱生無垢”即由自性如火焰般熾燃。“YAM字”即所執持。因此”勝樂瑜伽心要”即成為勝樂瑜伽之心要之義。“E字形此”即E字之形。心要之精華處即蓮花心,指化等蓮花之所依。“遷移生起一切自性”即遍及一切身。“遍知”即金剛薩埵自性。 “極清凈佛住”即由不動印極為清凈智慧自性是為不動佛。“天母等住”即天母等為暴惡母等自性之脈,住處如是即彼。“無垢俱生”即無垢自性如白花之美。“吉祥”即出世間圓滿,具此者為具德,故稱之。“金剛”即不可分之智慧。“DA”即空行之DA。“KA NA”即曲行之AKA。不可分之智慧金剛于空中行走並向十方放射而成曲行,如是即彼。因此”AKI”即彼等之性相。空行母等之彼輪旋轉,如是即彼之方式。

།ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་འཆིང་གཅོད་ཅིང་། །ཞེས་པ་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནི་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་འཆིང་བ་ཉིད་དོ། །གཅོད་པ་སྟེ་གང་རྣམས་ལ་སྤངས་པར་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེའོ། །དཔལ་ ཧེ་རུ་ཀ་དཔའ་བོ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་ཉིད་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་གསུངས་པ།དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་མེད་ནི་སྒྲོ་མ་བཏགས་པའོ། །ཡང་དག་རྟོག་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་བྱ་བ་སྟེ་གང་གི་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་ནི་འགའ་ཞིག་ཀྱང་དམིགས་པ་ལ་གང་གི་ཡིད་ནི་དེ་བཞིན་དུ་དེའོ།།དྲན་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ལས། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དྲན་པ་མེད། །ཅེས་པ་བོད་པའོ། །མཆོག་གི་ལུས་འཛིན་མ་ཞེས་པ་གོང་ན་མེད་པའི་སྐུ་དང་ལྡན་པའོ། །ཁམས་གསུམ་གཟུགས་ ཅན་མ་ཞེས་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་རང་བཞིན་ནོ།།གསུམ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་པ་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་དང་འབྲས་བུ་རྣམས་དང་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྣམས་ལ་དགོངས་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་རྣམས་ཏེ། སོ་སོར་ཆོས་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རམ། ཡང་ན་གཅིག་ཏུ་ བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་གསུངས་སོ།།ཇི་ལྟར་བདེ་ཞིང་ཡིད་སྤྲོ་བས། །ཞེས་པ་བདེ་བ་མི་ཉམས་པའི་རིམ་པས་མ་ད་ན་ལ་སོགས་པ་བསྟེན་པ་ལ་ཡིད་སྤྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཀི་ལི་ཀི་ལི་ཞེས་པ་རྡོ་རྗེའི་གླུའོ། །འདི་དག་ཉིད་སྟོན་པ་སྣ་ཚོགས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཕྱག་རྒྱ་སྔགས་ ཀྱིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གར་དང་གླུ་དག་ལ་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྔགས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་བརྒྱན་པའོ།།གནས་མཚན་རྐང་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་པ་གནས་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་རྐང་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཚོགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཞེས་པ་འཁོར་ལོའི་འདྲེན་པའོ། །ཡོན་བདག་དགེ་ བའི་བསམ་པ་ལ།།ཞེས་པ་ཡོན་བདག་དགེ་བའི་བསམ་པ་འདི་ཡི་ཞེས་པ་བྱས་ནས་སོ། །སྤྲོས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་པ་ནི། །ཞེས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ལྷག་མའི་གཏོར་མ་བསྡུས་ནས་ནི། ། འབྱུང་པོ་འཆོལ་པ་རྣམས་ལ་སྦྱིན། །ཞེས་པ་མཐར་ཁྲོ་བོ་དང་འབྱུང་པོ་རྣམས་ལ་གཏོར་མ་ཉེ་བར་བསྡུས་ཏེའོ། །འདི་ལྟར་གསུངས་ཏེ་ཚོགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བདེ་བ་ཁོ་ན་འདོད་པ་ལྔ་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་དེ་མཉེས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོན་བདག་གི་དགེ བའི་སེམས་སྔོན་དུ་བྱས་ཏེ་དེའི་དགེ་བ་ལ་བསྔགས་པའོ།

“斷除遍計執縛”即所取等自性為遍計執縛。斷除即于彼等已斷故如是。由吉祥黑熱嘎大勇士瑜伽,壇城諸尊亦如是而說。關於”吉祥黑熱嘎”等,無分別即無增益。正確思維即意之所作,如是即彼。因此”極不住”即于某所緣之意亦如是即彼。由無念及作意,故說”不作意無念”。 “持勝身者”即具無上身。“三界具相者”即三界自性。“三者”即瑜伽士、瑜伽及果,或身語意,觀想此三偈頌。因各自法相應故,或為一體而說故。 “如是安樂心歡喜”即以不失安樂次第依止摩達那等而心生歡喜故。“KILI KILI”即金剛歌。此等即”種種”等所示。“手印咒”等即以舞蹈歌曲之手印與咒語自性莊嚴。“處標足”即以處等數目之金剛足。“會主”即輪之導師。 “施主善意願”即作此施主善意願。“廣大壇城相”即如壇城之相而作擴充套件與收攝之義。“收集餘食子,施予諸鬼魅”即最後收集食子施予忿怒尊及諸鬼魅。如是所說:以會主為首之一切如何安樂,唯欲受用五欲而歡喜,彼等以施主善心為先而贊其善。

།ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་དེའི་མངོན་པར་འདོད་པ་ལ་སྤྲོས་པས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བྱ་བ་ལ་སྤྲོས་པའི་ལྷའི་འཁོར་ལོ་ཡང་དག་པར་བསྡུ་བ་བྱས་ནས། ལག་པ་གཉིས་སྟེང་དུ་རབ་ཏུ་བརྐྱངས་ཏེ་འོག་ཏུ་ཕྱོགས་པའི་མཐེ་བོང་གཉིས་ ཡང་དག་པར་སྦྱར་ནས་མཛུབ་མོ་གཉིས་རྩེ་མོ་སྦྱར་ཏེ་ལྷག་མ་རྣམས་རབ་ཏུ་བརྐྱང་བ་ཞེས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་འདི་ཡིས་ཁའི་ཐད་ཀར་བཞག་ལ་ཆང་གིས་ཁ་བཀང་སྟེ་ཡི་གེ་གསུམ་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕུད་ཡིག་གིས་ལྷག་མའི་གཏོར་མ་སྦྱིན་པར་བྱའོ།།དེ་ནས་སྦྱིན་བའི་བདག་པོས་ཡོན་ དང་ཏམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཕུལ་ནས་མཉེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱིས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་གཤེགས་པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ།།ལེའུ་བརྒྱད་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།ཙྪོ་མ་བཤད་དུ་གསོལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་མཚན་མ་མཐོང་བར་འགྱུར་ཞེས་པའི་བར་ཞུ་བ་བཅོ་ལྔ་པ་ལ་སོགས་ པ་བཞིའི་ལན་གདབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ།དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཞེས་པའི་བར་ནི་བརྡ་བསྟན་པའོ། །མཁའ་འགྲོ་མ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་མཉམ་ཞེས་པའི་བར་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལ་ སོགས་པ་བསྟན་པའོ།།གནས་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་མི་རྣམས་ཞེས་པའི་བར་ནི་བསྟན་པའོ། །བསྐོར་ཞིང་ཞེས་པ་ནས་རབ་ཏུ་སྐྱེ་ཞེས་པའི་བར་ནི་མཚན་མ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལག་གཡོན་གྱི་ནི་ཞེས་པ་ལག་པ་གཡོན་པ་སྟེ་ངེས་པ་བཟུང་བ་ལ་ནིའོ། །རྣལ་ འབྱོར་ཞེས་པ་རྣལ་འབྱོར་མ་སྟེ་མྱུར་དུ་གྲུབ་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར།རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་པ་ལྷག་མའོ། །ཡང་ན་གང་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཡིས་མྱུར་དུ་གྲུབ་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདི་ལྟར་གསུངས་ཏེ་བཟླས་པ་དང་བསམ་གཏན་མཆོག་གི་རྣལ་འབྱོར་པ་གནས་ པའམ་གནས་ལ་སོགས་པས་བསྐོར་བ་ནའང་རུང་སྟེ།རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་དེ་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་བརྡ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ཉེ་བར་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་དེ་རྣམས་ཀྱི་བརྡ་ཉེ་བར་མཐོང་བ་ན་བརྡའི་ལན་བྱ་སྟེ། དེས་དེ་རྣམས་མཉེས་ཏེ། ཡང་དག་པའི་ཕན་ པ་དང་གྲུབ་པ་ཉེ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའོ།།དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་བརྡ་ནི་གཡོན་པ་ཡིས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་བརྡའི་ལན་གཡས་པ་ཡིས་སོ། །སོར་མོ་གཅིག་ཅེས་པ་མཛུབ་མོའོ། །གང་ཞེས་པ་ནི་གང་ལེགས་པར་འོངས་སམ་ཞེས་འདྲི་བའི་དོན་ཏོ། ། གཉིས་ཀྱིས་ཞེས་པ་མཛུབ་མོ་དང་གུང་མོ་དག་གིས་ལན་གྱི་བརྡའོ།

寂靜等彼等所欲,以廣大圓滿所作,收攝廣大天輪后,兩手向上伸展,兩拇指向下相合,兩食指指尖相合,其餘手指伸展,以此手印置於口前,以酒充滿口,誦三字為先,以供品字施予餘食子。 然後施主獻供養及檳榔等,以歡喜為先作禮而請回。此為第八品之解釋。 “請解釋舞步”等乃至”將見標相”之間,為回答第十五等四種請問而說”爾時”等。其中從”爾時”等至”何”為表示手勢。從”空行母”等至”等同諸佛”為顯示外內自性之處等。從”處即歡喜地”等至”諸人”為顯示。從”巡行”至”極生”為顯示標相。 “彼左手”即左手,“尼”為確定。“瑜伽”即瑜伽母,速得成就。“瑜伽士”為餘者。或者意為由彼了知之瑜伽士速得成就。 如是所說:誦咒與禪定殊勝瑜伽士,或住處或巡行處等,為令瑜伽母攝受故,以手勢顯示自身。瑜伽士見彼等手勢時亦作手勢迴應,由此令彼等歡喜,將獲得真實利益與成就。 其中瑜伽母等肢體手勢以左手,瑜伽士則以右手迴應手勢。“一指”即食指。“何”即問”善來否”之義。“二”即以食指與中指作迴應手勢。

།གཡོན་པའི་མཐེ་བོང་སྡོམ་བྱེད་ན། །ཞེས་པ་མཛུབ་མོ་དང་གུང་མོ་དག་གིས་ཞེས་པ་ལྷག་མའོ། །འདི་ལ་གཡས་པས་དེ་ལྟར་ལན་གྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། །གཡོན་པའི་སོར་མོ་སྦྱོར་བྱེད་ན། །ཞེས་པ་ཁ་ཅིག་ཀློག་སྟེ། དེའི་ཚེ་མཛུབ་མོ་དང་གུང་མོ་སྦྱར་བ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཞེས་པ་མཛུབ་མོ་སྟེ། མཐེ་བོང་ཞེས་ཁ་ཅིག་གོ། །མིང་མེད་སྟོན་བྱེད་ཅེས་པ་རེག་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་མགྲིན་པ་ལའོ། །དར་དཔྱད་ཞེས་ཁུ་ཚུར་བཅངས་ཏེ་མཛུབ་མོ་དང་གུང་མོ་རབ་ཏུ་བརྐྱང་ཞིང་སྦྱར་བས དཔྲལ་བར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྩེ་གསུམ་ཞེས་པ་མཐེ་བོང་རྒན་པོས་མཐེའུ་ཆུང་མནན་ཏེ་སོར་མོ་ལྷག་མ་གསུམ་དེ་དང་བྲལ་བར་བརྐྱང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ས་ནི་ཞེས་པ་སའོ། །སོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་གོ། །འཁོར་ལོ་ཞེས་པ་རྒན་པོ་དང་མཛུབ་མོ་དག་རྩེ་མོ་སྦྱར་བ་ལས་སོ། །སྤྱི་བོ་ཞེས་ པ་གཙུག་ཏོར་ལ་རེག་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལ་རོལ་པ་བསྟན་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ལག་པ་གཉིས་པོ་དག་གིས་དགའ་བའི་ཚུལ་གྱིས་གར་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལས་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་ནས་བརྟེན་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ། གཡོན་པས་ཞེས་ པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།གཡོན་པས་ཞེས་པ་རྐང་པ་གཡོན་པས་དང་པོར་འགྲོ་བའོ། །མཁའ་འགྲོ་མ་ཞེས་པ་དང་པོའོ། །གཡོན་ནས་ཞེས་པ་སྐྱེས་པའི་ཞེས་པའོ། །ལག་པ་གཡོན་པས་རབ་སྨྲ་མ། །ཞེས་པ་ལག་པ་གཡོན་པ་བསྒྲེངས་ཏེ་རབ་ཏུ་སྨྲ་བའི་ངང་ ཚུལ་ལོ།།གཡོན་དུ་ཕྱོགས་ནས་སྒྲ་བྱེད་དོ། །ཞེས་པ་ཁ་ཅིག་གོ། །བུད་མེད་རྣམས་ནི་དགའ་སྨྲ་མ། །ཞེས་པ་བུད་མེད་རྣམས་ལ་དབྱངས་ཀྱིས་སྨྲའོ། །དམ་ཚིག་ལྡན་པར་དེས་ཤེས་བྱ། །ཞེས་པ་དེ་ནི་དམ་ཚིག་ཅན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །བུད་མེད་རྣམས་ཀྱི་དོན་ མཆོག་ཅེས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་དམ་ཚིག་རྣམས་བརྟེན་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།རིགས་ཀྱི་ས་བོན་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་པ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་ས་བོན་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བྱ་བ་ཞེས་པ་རིགས་གང་ལ་སྐྱེས་པ་དེའི་རིགས་ཀྱི་བྱ་བའོ། །རང་གི་རིག་པ་ ཟློས་ཞེས་པ་རང་གི་རིགས་ཀྱི་སྔགས་སོ།།རྟག་ཏུ་རིག་པ་ཡང་དག་འདྲི། །ཞེས་པ་རང་གི་སྔགས་འདྲིའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །རང་གི་ཁྱིམ་དུ་འདྲི་བར་དགའ། །ཞེས་པ་མཆོད་ནས་ཞེས་པ་ལྷག་མའོ། །མཁའ་འགྲོ་མ་རིགས་ཡང་དག་འབྱུང་། །ཞེས་པ་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོའི་རིགས་ ལས་ཡང་དག་པར་བྱུང་བའོ།།ཡུལ་དུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ།

左手拇指若作結,即以食指與中指等為余。對此以右手如是迴應手印。若有讀為”左手指相合”,則其義為食指與中指相合。“一方”即食指,有謂拇指。“示無名”即觸碰,如是于頸。“綢緞”即握拳,食指與中指伸展相合,為持于額故。“三尖”即拇指與小指相壓,其餘三指分開伸展故。“地”即地,有謂”齒”。“輪”即老指與食指二者指尖相合。“頂”即觸碰頂髻故。 “于彼示遊戲”,意為以兩手以歡喜方式示現舞蹈。從身語意行亦當了知而依止,故說”以左”等。“以左”即以左足先行。“空行母”即第一。“從左”即所生。“左手極言者”即左手上舉而作極言狀態。有謂”向左方作聲”。“諸女歡語者”即對諸女以音聲言說。“應知具誓言”,意為彼即具誓言者。“諸女勝義”,意為為彼等義當依止諸誓言。“以諸部種子”即以毗盧遮那等種子。“部族事業”即生於何部即彼部之事業。“誦自明”即自部咒。“常問正明”,意為問自咒。“樂問自家”,余為”供養后”。“正生空行部”即從金剛亥母部正生。“于境”等易解。

།གོང་བུ་དེ་རང་བཞིན་ཞེས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་པཱུལླི་ར་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་གནས་ལ་སོགས་པ་བཅུར་བསྡུས་པ་རྣམས་དང་། གནས་དེ་རྣམས་ཀྱི་རབ་གཏུམ་མ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་མོ་དང་ ཐོད་པའི་དུམ་བུ་ལ་སོགས་པའི་དཔའ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་གང་གཅིག་ཏུ་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་རང་བཞིན་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ལུས་སོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ། སངས་རྒྱས་ཀུན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་པ་དབང་པོ་རྣོན་པོས་རང་གི་ལུས་ཉིད་ལ་འདི་ མཐའ་དག་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་དགོངས་པ་སྟེ་ནང་དུ་ནུས་པ་མེད་ན།ཕྱི་རོལ་གྱི་གནས་ལ་སོགས་པར་འགྲོ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །འདི་ལྟར་གསུངས་ཏེ། མངོན་བར་བརྗོད་པ་བླ་མ་ལས། །ཕྱི་རོལ་བགྲོད་ལས་རྣལ་འབྱོར་པ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཁམས་ཟད་པར་འགྱུར། ། དེ་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་ངེས་བསལ་ཏེ། །རྣལ་འབྱོར་རོལ་པས་གནས་པར་བྱ། །གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་མེད་གྱུར་ན། །དེ་ལ་འཁྲུལ་པ་ཅི་ཡང་མེད། །ཡང་ན་དེ་ནི་དེ་ཉིད་ལྡན། །དེ་ལ་འཁྲུལ་པ་ཅི་ཡང་མེད། །ཅེས་སོ། །ཡང་ན་ནང་གི་བཟླས་པ་དང་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནུས་པ་དང་ལྷ་མོའི་སྣང བ་ཐོབ་པ་ལས་ཕྱིའི་གནས་ལ་སོགས་པ་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་ཕྱིའི་ཞིང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་སྤྱོད་པ་བྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ནི།ནང་དུ་ཡོངས་སུ་གྲགས་པའོ། །ཞེས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཆད་པར་འགྱུར་བའོ། །ནུས་ན་གནས་བསྐོར་ཕྱི་རོལ་གྱི། །རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ ཡང་དག་མཆོད།།ཞེས་པ་སྟེ། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ཞེས་པ་སྔ་མས་འདིའི་འགལ་བ་མེད་དོ། །བསྐོར་ཞིང་ཞེས་པ་གནས་ལ་སོགས་པར་རོ། །མཚན་མ་ཞེས་པ་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ། སྣ་ཚོགས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྟག་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་དང་གནོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་དང་ཁྲོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཀྱང་ཁ་ཅིག་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་ཉེ་བར་འོངས་ཤིང་། ཧ་ཧ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་འཇིགས་སུ་རུང་བའི་གད་མོ་ཡང་དགོད་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པས་འཇིགས་པར་མི་བྱའོ། །སླར་ཡང་ཅི་ཞེ་ན་གསུངས་པ། རང་ལྷག་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ཕག་མོས་འཁྱུད་པའི་དཔལ་བདེ་མཆོག་གི་གཟུགས་སུ་དམིགས་ནས་ཧཱུཾ་ཡིག་གི་སྒྲ་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ། སེང་གེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས པ་སྟེ།མཐོང་དང་རེག་པ་ཞེས་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ་ཚིག་ལ་སོགས་པ་ཐོས་པ་ལས་ཀྱང་ངོ་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ།

“聚集自性”即彼等所攝之二十四處如補陵等及十處等,以及彼等處所之啰波嘎瑪等天女與頭骨片等勇母等,凡是統攝為一者,其自性即是瑜伽士之身。為此而說”諸佛”等,利根瑜伽士應于自身生起此一切,此為密意。若內無能力,則決定不應往外在處所等。如是所說: “上續部中說:瑜伽士由外行,彼等界將盡。是故當斷外,住于瑜伽戲。若無彼真實,于彼全無惑。或彼具真實,于彼全無惑。” 或者由獲得內部持誦、修習等能力與天女顯現后,方可觀看外在處所等,此為成為前往外在剎土等行為之因,即內部所周知。為此而將解說:“若能則巡處外,正供諸瑜伽母。“即種種所化眾生福德成熟,此與前說無相違。“巡”即于處所等。“相”即瑜伽母們之行為。 即說”種種”等,或以虎等形、夜叉等形、忿怒等形,有些來近瑜伽士,且作”哈哈”等可怖笑聲,對此瑜伽士不應恐懼。 複次何故?說”自增”等,即觀想為金剛亥母所抱之吉祥勝樂形相而作吽字聲,此為其義。即說”獅子”等,以見與觸為表徵,亦應了知從語等聲聞等。

།ལེའུ་དགུ་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱི་ལས་བཅུ་གཉིས་ཞེས་པ་ཞུ་བ་བཅུ་དགུའི་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དེ་ནས་ཞེས་པ་ ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ལ་ལས་བཅུ་གཉིས་པོ་རྣམས་ནི། བགེགས་ལ་སོགས་པ་ཞི་བ་དང་། རིམས་ལ་སོགས་པ་ཞི་བ་དང་། ནོར་རྒྱས་པ་དང་། །ལུས་རྒྱས་པ་དང་། དབང་དུ་བྱ་བ་དང་། དབང་གི་དགུག་པ་དང་། རེངས་པ་དང་། ལྐུགས་པར་བྱེད་པ་དང་། གསད་པ་དང་། དབྱེ་བ་དང་། བསྐྲད་པ་དང་། སྨྱོ་བར་བྱེད་པ་རྣམས་སོ། །ལས་ཐམས་ཅད་ཞི་བའི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་དང་པོར་ཞི་བ་ཁོ་ན་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་འདི་ནི་མན་ངག་སྟེ། ཞི་བའི་ལས་ལ་ཞི་བའི་སེམས་ཀྱིས་གཏོར་མ་སྦྱིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་། ཁ་ཤར་དུ་ཕྱོགས པའི་བདེ་མཆོག་དཀར་པོ་ཕྱག་གཉིས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པ་སྟེ།གུར་ཀུམ་དང་ཙནྡན་བསྲེས་པ་དག་གིས་སྐྱེས་པ་ཞི་བ་ལས་སོ། །བུད་མེད་ཞི་བ་ལ་ནི་གི་ཝཾ་དང་བསྲེས་པའི་ཙནྡན་གྱིས་ཏེ། དཀར་པོའི་ཕྱོགས་ལ་དར་ལ་སོགས་པའམ་རས་གཙང་མ་ལ་ཟླ་བའི་ དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་རྩིབས་དྲུག་པའི་འཁོར་ལོ་གཉིས་ཞེས་པ་འཁོར་ལོ་ཟུར་གསུམ་གཉིས་ཏེ།རྩིབས་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་ལོ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་གོ། །རྡོ་རྗེའི་ཕྲེང་བས་བསྐོར་བ་མངོན་པར་བྲིས་ནས་ཤར་ལ་སོགས་པའི་རྩིབས་དྲུག་པོ་རྣམས་ལ་རིམ་པས་ ཨོཾ་ཡིག་ལ་སོགས་པ་དྲུག་མགོ་ཕྱིར་བསྟན་པ་ལ་གཡས་སྐོར་གྱིས་གཅིག་སྟེ།གཉིས་པ་ནི་གཡོན་སྐོར་གྱིས་བྲི་བར་བྱའོ། །ལྟེ་བར་ནི་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ་ཆེ་གེ་མོ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ་ཞེས་པ་སྟེ། བུད་མེད་ཞི་བ་ལ་ན་མཿལྷས་བྱིན་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་ན་མཿཞེས་པའོ། །དེ་ནས་ཁ་སྦྱར་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀ་ཁམ་ཕོར་གསར་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡམས་པ་སྲད་བུ་དཀར་པོས་དཀྲིས་ནས་ཙནྡན་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱས་པའི་མཎྜལ་གྱི་སྟེང་དུ་བཞག་སྟེ། ཆོ་ག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་གཞུག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། མེ་ཏོག་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན པར་མཆོད་པར་བྱའོ།

第九品釋 爲了回答”如何是您的十二種事業”這第十九個問題而說”爾時”等。 其中十二種事業是:息除障礙等、息除疾病等、增長財富、增長身體、降伏、以威力召請、令僵硬、令啞、殺害、分裂、驅逐、令發狂等。因為一切事業都攝於息業之中,故首先唯說息業。 其中這是口訣:于息業時以寂靜心先行施食,面向東方修持二臂白色勝樂瑜伽。對男子息業用鬱金與檀香調和,對女子息業用檀香與訶子調和。于白分在絹等或凈布上,月輪上畫二個六輻輪,即二個三角輪,有些說如八輻輪等。 明顯地畫出金剛鬘所環繞,于東等六輻上依次以順時針畫一組外向的嗡等六字,第二組則以逆時針書寫。中央書寫”啪吒 娑婆訶 某某寂靜俱嚕 娑婆訶”。若是女子息業則寫”南無天授寂靜俱嚕 南無”。 然後合二為一,以兩個新瓦缽夾持,用白線纏繞,置於檀香等所制曼荼羅上。如法先行入智慧尊,以白花等作明顯供養。

།དེ་ནས་འཁོར་ལོ་ལ་དམིགས་ཏེ། ཡི་གེ་བདུན་པའི་སྔགས་གྲངས་སྟོང་ལ་སོགས་པ་བཟླས་ནས། འཁོར་ལོ་དང་བདག་ཉིད་ཀྱི་བར་གྱི་མདུན་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་ཟླ་བ་ལ་གནས་པ་བལྟས་ཏེ། རང་གི་སྙིང་གའི་ས་བོན་ལས་འཐོན་པའི་དུམ་སྐྱེས་མ་དཀར་མོ་ཕྱག་ ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩིའི་ཆུས་ཡོངས་སུ་གང་བའི་ཤེལ་གྱི་བུམ་པས།ོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏཱ་བྷི་ཥེ་ཀ་ས་མ་ཡ་ཤྲཱི་ཡེ་ཧཱུཾ་ཞེས་པའི་སྔགས་བརྗོད་ཅིང་དབང་བསྐུར་བའི་ཡིད་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན་རྣམས་ཀྱིས་བཀྲུས་ཏེ། བཤང་ལམ་ནས་སྡིག་པ་ལ་སོགས་པ་ནག་པོའི་གཟུགས་ ཀྱིས་སོང་བས་དག་པ་ཤེལ་གྱི་གཟུགས་ལྟར་གྲུབ་པར་བསམ་པར་བྱའོ།།དེ་ནས་སླར་ཡང་ཡི་གེ་བདུན་པའི་སྔགས་བརྗོད་པའི་འོད་ཟེར་རྣམས་ཀྱིས་གསལ་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་རྣམ་པར་བསམ་ཞིང་ཞི་བའི་སེམས་ཀྱིས་སྔགས་བཟླས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཐུན་གསུམ་དུ་བྱས་ཏེ། ཇི་སྲིད་ འབྲས་བུ་གྲུབ་པའི་བར་དུའོ་ཞེས་པའོ།།འབྲས་བུ་གྲུབ་པ་ན་ཁམ་ཕོར་བསལ་ཏེ་རིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒྲུབ་བྱའི་མགྲིན་པ་ལ་སོགས་པར་གདབ་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གཤེགས་ཏེ་ཆུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་བསྐུར་བར་བྱའོ། །རིམས་ལ་ སོགས་པ་ཞི་བ་གསུངས་པ།རིམས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་འཁོར་ལོ་ཁོ་ན་ལག་པ་གཡོན་པར་རྣམ་པར་བསྒོམས་ཏེ། ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་བརྗོད་མ་ཐག་པའི་ཆོ་གས་ལག་པ་གཡས་པས་དཱུར་བ་དང་རྨ་བྱའི་ སྒྲོ་དང་ཀུ་ཤ་རྣམས་ཀྱི་ཆུན་པོའམ་གཞན་ཡང་རུང་སྟེ།ཆུ་ལ་བསྙུགས་པས་རིམས་དང་དུག་ལ་སོགས་པས་ཉེན་པ་ལ་བྱབ་ཅིང་བསྒྲུབ་བྱ་ཟླ་བ་ལ་གནས་པ་རྣམ་པར་བསྒོམས་ཏེ། ཁ་ཤར་དུ་ཕྱོགས་པས་ཉེ་བར་འདུག་ནས་དེའི་རྐང་པ་དང་ཉེ་བར་གཏོར་མ་དང་ཆུ་དང་མེས་ གང་བའི་སྣོད་གསུམ་བཞག་སྟེ།དེར་དུག་ལ་སོགས་པ་བསྲེགས་པའི་བསམ་པས་ཆེ་གེ་མོ་ལ་ནིར་ཛྭ་ལ་རཾ་ནིར་ཝ་ཤཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་པ་རྣམ་པར་སྤེལ་ཏེ་ལག་པ་དག་གིས་སྤྱི་བོ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཇི་སྲིད་རྐང་པའི་མཐའི་བར་དུ་བྱ་བ་ཅིང་རང་གི་སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་ དཀར་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རིམས་ལ་སོགས་པ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་བཀུག་སྟེ་སྣོད་རྣམས་སུ་བསྐྱུར་བར་བསམ་པར་བྱའོ།།ད་ནི་རྒྱས་པའི་འཁོར་ལོ་གསུངས་པ། གུར་གུམ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཁམ་ཕོར་གཉིས་ལ་ཞེས་པ་ཁམ་ཕོར་གཉིས་ཀྱི་ནང་དུའོ།

然後觀想輪相,誦七字咒一千遍等。觀想所修者住于自身與輪相之間前方的月輪上。從自心種子字放出白色生起天女,手持盛滿智慧甘露水的水晶瓶,誦咒”嗡薩兒瓦達他嘎達阿毗謝嘎薩瑪雅悉哩耶吽”,以灌頂意樂用智慧甘露流水清洗,從肛門流出罪業等黑色形相,觀想清凈如水晶般成就。 然後再次觀想所修者被七字咒語誦持放出的光芒照耀,以寂靜心持誦咒語。如是作三座,直至成就果位為止。 果位成就時除去瓦缽,以明智方式置於所修者頸部等處。或者送走智慧輪,將水等賜予。 說息除疾病等:“疾病”等。其中具力瑜伽士如說唯觀想輪相於左手,以另一手按前述儀軌,右手持吉祥草、孔雀羽、古夏草束或其他物品,浸入水中向被疾病毒等所害者揮灑。觀想所修者住于月輪,面向東方而坐,于其足邊放置三個盛有食子、水、火的器皿。以燒盡毒等之想持誦”某某尼日瓦拉朗尼日瓦商古如娑婆訶”,從頂開始直至足底以雙手作業,觀想從自心種子字放出白光召請疾病等如實投入諸器皿中。 現說增益輪:“鬱金”等,“于兩瓦缽”即于兩瓦缽內。

།དེ་ལ་འདིའི་བསྡུས་པའི་ དོན་ནི་བྱང་དུ་མངོན་པར་ཕྱོགས་ཏེ་གཏོར་མ་སྦྱིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་བདེ་མཆོག་སེར་པོ་ཕྱག་གཉིས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པས་རྒྱས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཁམ་ཕོར་གྱི་ནང་དུ་གླང་པོ་ཆེའི་རྒྱབ་ཀྱི་སྟེང་དུ་རྩིབས་དྲུག་པའི་འཁོར་ལོ་གཉིས་བྲིས་ནས།དེར་གཅིག་ལ་གཡས་སྐོར་ གྱིས་རྩིབས་དྲུག་པོ་རྣམས་ལ་ཡི་གེ་དྲུག་རྣམས་སོ།།ལྟེ་བར་ནི་ཕཊ་བཽ་ཥཊ་ཆེ་གེ་མོ་པུཥྚིཾ་ཀུ་རུ་བཽ་ཥཊ་སྭཱ་ཧཱ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་གཞན་ལ་གཡོན་སྐོར་གྱིས་ཡི་གེ་བདུན་གྱི་སྔགས་མངོན་པར་བྲིས་ནས། གཉིས་ཁ་སྦྱར་དུ་བྱས་ལ། སྲད་བུ་སེར་པོས་དཀྲིས་ ཏེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་བཅུག་ནས་མར་གྱིས་གང་བའམ་སྦྲང་རྩིས་གང་བའི་སྣོད་དུ་གཞག་ལ་མེ་ཏོག་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་མཆོད་ཅིང་སྔར་བཞིན་སྔགས་བཟླས་ཏེ་འཁོར་ལོ་དང་བདག་ཉིད་ཀྱི་བར་གྱི་མདུན་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་སེར་པོ་ལ གནས་པ་བསམས་ནས།རང་གི་སྙིང་གའི་ས་བོན་ལས་འཐོན་པའི་དུམ་སྐྱེས་མ་སེར་མོ་ཕྱག་ན་བདུད་རྩིའི་ཆུ་སེར་པོས་གང་བའི་བུམ་པས་དབང་བསྐུར་ཞིང་བདུད་རྩིའི་ཆུ་རྒྱུན་སེར་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དྲི་མའི་རང་བཞིན་དང་དབུལ་བ་བསལ་བ་དང་། མེ་ཏོག་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་ རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་དེ།ཆེ་གེ་མོའི་ཚེ་ལ་སོགས་པ་པུཥྚིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ་ཞེས་པའམ། ཡང་ན་པཽ་ཥཊ་ཅེས་པ་སྤེལ་ཞིང་བརྗོད་པའི་སྔགས་ཀྱི་འོད་ཟེར་ལས་འཐོན་པའི་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པས་གང་བ་རྣམ་པར་བསམ་ཞིང་། ཐུན་གསུམ་དུ་རྒྱས་པའི་སེམས་ཀྱིས་སྔགས་བཟླས་ པར་བྱའོ།།དབང་དུ་བྱ་བ་གསུངས་པ་དམར་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་རིམ་པ་འདི་ཡིན་ཏེ། ནུབ་ཏུ་མངོན་པར་ཕྱོགས་ཏེ་གཏོར་མ་བྱིན་ལ་བདེ་མཆོག་དམར་པོ་ཕྱག་གཉིས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པས། རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཙནྡན་དམར་པོ་དང་ སེན་རྩི་དང་མིང་མེད་ཀྱི་ཁྲག་རྣམས་ཀྱིས་རས་སམ་ཡང་ན་གྲོ་གའི་འདབ་མ་ལ་བུད་མེད་ཀྱི་པདྨར་སྔར་བཞིན་འཁོར་ལོ་གཉིས་མངོན་པར་བྲིས་ནས་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་སྔགས་དགོད།ལྟེ་བར་ནི་ཕཊ་ཧོཿཆེ་གེ་མོའི་འམ། ཆེ་གེ་མོ་བ་ཤྲཱིཾ་ཀུ་རུ་ཧོཿཞེས་པའོ།

此處略義為:面向北方,先作供食,具足黃色二臂勝樂瑜伽,以增益心於瓦缽內象背上畫兩個六輻輪。其中一輪順時針於六輻上書寫六字,中央書寫”啪特邦薩特某某布斯丁古如邦薩特娑婆訶”。另一輪逆時針書寫七字咒,將二輪合併,以黃線纏繞後置入智慧輪中,放入盛滿酥油或蜂蜜的器皿中,以黃色花等作供養,如前持咒。觀想所修者住于自身與輪相之間前方的黃色月輪上。從自心種子字放出黃色生起天女,手持盛滿黃色甘露水的寶瓶作灌頂,以黃色甘露水流除去垢染本性及貧窮,以黃色花等作供養。 持誦”某某壽命等布斯丁古如娑婆訶”或增誦”邦薩特”咒語,觀想從咒語光芒中涌現珍寶等充滿。於三座中以增益心持誦咒語。 說調伏法:“紅色”等。其次第為:面向西方作供食,具足紅色二臂勝樂瑜伽,以貪愛心用紅檀香、指甲、無名指血于布或茅葉上女蓮處如前畫兩輪,如是安置咒語。中央書寫”啪特吙某某”或”某某瓦希林古如吙”。

།བུད་མེད་དབང་དུ་བྱ་བ་ ལ་ནི།བཽ་ཥཊ་ཆེ་གེ་མོའི་ཆེ་གེ་མོ་བ་ཤཱིཾ་ཀུ་རུ་བཽ་ཥཊ་ཅེས་པ་སྤེལ་བ། ཁམ་ཕོར་སོ་མ་བཏང་བ་གཉིས་སུ་བཅུག་ལ་ཁ་སྦྱར་དུ་བྱས་ཏེ། སྲད་བུ་དམར་པོས་དཀྲིས་ནས་སྔར་བཞིན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་བཅུག་སྟེ་སྔར་བཞིན་མར་ལ་སོགས་པའི་ནང་དུ་བཞག་ལ་མེ་ཏོག་དམར་ པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་མཆོད་ནས་འཁོར་ལོ་དང་བདག་ཉིད་ཀྱི་བར་གྱི་མདུན་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དམར་པོ་ལ་གནས་པ་བསམས་ལ།སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་ལས་འཐོན་པའི་དུམ་སྐྱེས་མ་དམར་མོ་ཕྱག་ན་ཞགས་པ་དང་ལྕགས་ཀྱུ་ཅན་ཏེ། ཞགས་པས་མགུལ་པ་བཅིངས་ཤིང་ལྕགས་ཀྱུས་སྙིང་ག་ནས་ཕུག་པ་བཀུག་ལ། མྱོས་པར་གྱུར་པས་ཞབས་དྲུད་དུ་ལྷུང་བར་བསམ་ཞིང་། ཆེ་གེ་མོ་བ་སཱ་མཱ་ན་ཡ་ཧོཿ། ཞེས་པ་སྤེལ་བའི་སྔགས་ཐུན་གསུམ་དུ་བཟླས་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྲིད་ཞག་བདུན་ཕྲག་གསུམ་གྱི་བར་དུའོ། ། དབང་གི་དགུག་པ་གསུངས་པ་དུར་ཁྲོད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གོ་སླའོ། །བྲི་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་ནི་སྔ་མ་ཁོ་ན་བཞིན་ཏེ། ཁྱད་པར་ནི་ཤར་བྷ་འམ་སེང་གེའི་རྒྱབ་ཏུ་འཁོར་ལོ་བྲིས་ཏེ་ཧྲཱིཿཛཿཡི་གེ་རྣམ་པར་སྤེལ་ཞེས་པ་བུད་མེད་དགུག་བ་ལ་ཧྲཱིཿཆེ་གེ་མོ་ཨཱ་ཀཪྵ་ཡ་ཧྲཱིཿ། སྐྱེས པ་དགུག་པ་ལ་ནི་ཛཱཿཆེ་གེ་མོ་ཨཱ་ཀཪྵ་ཡ་ཛཿ།ཞེས་པའོ། །བསྒྲུབ་བྱ་ནི་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལའོ། །སྔགས་བཟླས་པའི་དུས་སུ་ནི་ཕཊ་ཀྱི་མཐའ་ཅན་ཏེ། ཆེ་གེ་མོ་ཨཱ་ཀཪྵ་ཡ་ཛཿ། ཞེས་པ་སྤེལ་བའི་སྔགས་བཟླས་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ཁ་ཅིག་གོ། །གདུང་བའི་དུས་སུ་སྔགས་ བརྗོད་ཅིང་གདུང་བར་བྱའོ།།རེངས་པའི་འཁོར་ལོ་གསུངས་པ། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རི་མོ་བརྒྱད་བརྒྱད་མཉམ་སྦྱར་ཏེ། །ཞེས་པ་གཉིས་ཀ་ནས་རི་མོ་བརྒྱད་བརྒྱད་རྣམས་ཀྱིས་ལྟར་སོ་སོ་ལ་བདུན་བདུན་གྱི་རེའུ་མིག་གིས་རེའུ་མིག་བཞི་བཅུ་རྩ་དགུའི་བདག་ ཉིད་ཅན་གྱི་འཁོར་ལོ་གྲུ་བཞི་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལ་གཉིས་ཀ་ནས་རེའུ་མིག་གིས་ཕྲེང་བ་གསུམ་གྱི་དབུས་ཀྱི་རེའུ་མིག་གི་ལྟར་ལ་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་དགོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རེའུ་མིག་བཅུ་གསུམ་པོ་རྣམས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཟུར་བཞི་པོ་རྣམས་ལ་རེའུ་མིག་དགུ་དགུར་ འགྱུར་རོ།

對於懾服女人,增誦”邦薩特某某某某瓦希林古如邦薩特”咒語,放入兩個未使用過的瓦缽中併合並,用紅線纏繞后如前置入智慧輪中,如前放入酥油等中,以紅花等作供養。觀想所修者住于輪與自身之間前方的紅色月輪上。從心間種子字光芒中放出紅色生起天女,手持繩索與鐵鉤,以繩索縛其頸部,以鐵鉤刺穿其心而牽引,令其醉倒于足下。增誦”某某薩瑪那雅吙”咒語於三座中持誦,直至三個七日為止。 所說的攝召力:“尸林”等易解。書寫等次第如前,特別之處是在夏爾巴獸或獅子背上畫輪,增誦”啥日札”字。攝召女人時用”啥日某某阿卡爾沙雅啥日”,攝召男人時用”札某某阿卡爾沙雅札”。所修者住于日輪上。持咒時以啪特為末尾,有些說應持誦增誦”某某阿卡爾沙雅札”咒。于煎迫時誦咒並作煎迫。 所說的禁止輪:“其後”等。“八八線相等相合”,即從兩邊各以八線,各自七七方格構成四十九格的四方輪。于兩邊方格行中,中間三行的方格中不應安置咒字,這十三格表空性。四角各有九格。

།དེ་ལ་རེའུ་མིག་དགུ་པོ་རེ་རེ་ལ་དབུས་ཀྱི་རེའུ་མིག་ལ་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བའི་རེའུ་མིག་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ལ་ཟུར་གྱི་རེའུ་མིག་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཨོཾ་སུམྦྷ་ནི་སུམྦྷ་ཧུཾ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་གྲྀཧྞ་གྲྀཧྞ་ཧུཾ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་ཧུཾ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་ཨཱ་ན་ཡ་ཧོཿ། བྷ་ག་ཝཱན་བིདྱཱ་རཱ་ཛ་ཧུཾ་ཧཱུཾ། རེའུ་མིག་དགུའི་དབུས་ཀྱི་རེའུ་མིག་བཞི་པོ་རྣམས་ལ། ཕཊ་ལཾ་ལྷས་བྱིན་སྟཾ་བྷ་ཡ་ལཾ། རྐང་པ་གཉིས་པར་དབུས་ཀྱི་རེའུ་མིག་ལ་བྲི་བར་བྱ་སྟེ། ཕཊ་ཡིག་གཉིས་པོ་ནི་དཔལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་ཚིག་ལས་སོ། །བཟླས་པའི་དུས་རྐང་པ་སོ་སོ་ལ་ཕཊ ཡིག་རེ་རེའོ།།དེ་དག་སྟོན་པ་དབུས་སུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །བྲི་བའི་རིམ་པ་ནི་ལྷོར་མངོན་པར་ཕྱོགས་ཏེ། གཏོར་མ་བྱིན་ལ་བདེ་མཆོག་སེར་པོ་ཕྱག་གཉིས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པས་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རས་ལ་ཡུང་བའི་ཁུ་བ་དང་བ་བླ་དག་གིས་ལྕོག་བརྒྱད་པའི་རི་རབ་ཀྱི་ སྟེང་དུ་བཤད་མ་ཐག་པའི་རིམ་པས་གཡོན་དང་ཅིག་ཤོས་སུ་བསྐོར་བ་དག་གིས་འཁོར་ལོ་གཉིས་མངོན་པར་བྲིས་ནས་འཁོར་ལོའི་ཕྱི་རོལ་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་སུ་གཡོན་སྐོར་གྱིས་སུམྦྷ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་ཀྱི་རྐང་པ་བཞི་པོ་རྣམས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་བཞིན སྤེལ་བ་མགོ་ནད་དུ་བསྟན་པ་རྣམས་སོ།།དེའི་ཕྱི་རོལ་དུ་རི་མོ་གསུམ་བྲིས་ནས་གཉིས་ཀ་ཁ་སྦྱར་དུ་བྱས་ཏེ་ཁམ་ཕོར་གཉིས་ཀྱིས་བསྡམས་ལ་སྟེང་གི་ཁམ་ཕོར་གྱི་སྟེང་དུ་སླར་ཡང་རི་རབ་བོ། །དེའི་སྟེང་དུ་ལཾ་གྱིས་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་ཧཱུཾ་ཡིག་ལས་སྐྱེས་པའི་སྣ་ཚོགས་ རྡོ་རྗེས་མཚན་པ་བྲི་བར་བྱའོ།།དེ་ནས་སྲད་བུ་སེར་པོས་དཀྲིས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་གཞུག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་མེ་ཏོག་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་ལོ་ལ་མངོན་པར་མཆོད་ནས། འཁོར་ལོ་དང་བདག་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་འོག་དང་སྟེང་དང་ཕྱོགས་བཞི་རྣམས་སུ་ ཡང་རི་རབ་ཀྱིས་མཚོན་པར་དམིགས་ལ།ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་སྔགས་ཐུན་གསུམ་དུ་བཟླས་པར་བྱའོ། །ངག་རེངས་པ་གསུངས་པ། དེ་ཉིད་བཞིན་དུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཉིད་བཞིན་ཞེས་པ་སྔར་བཞིན་རྩིབས་དྲུག་པའི་འཁོར་ལོའོ།

在每個九格中,圍繞中心格的八個格子中,從角格開始,依次書寫:“嗡孫巴尼孫巴吽吽”、“嗡格日那格日那吽吽”、“嗡格日那帕雅格日那帕雅吽吽”、“嗡阿那雅吙”、“巴嘎萬比迪亞拉匝吽吽”。在九格的四個中心格中寫”啪特藍勒進斯當巴雅藍”。第二行寫在中心格中,其中兩個啪特字來自吉祥空行母之語。持誦時每句各加一個啪特字。 這些在”中央示現”等中說明。書寫次第是面向南方,獻供后,以具足黃色雙臂勝樂瑜伽,用尸林布料蘸取鬱金汁和牛奶,在八角須彌山頂上,按前述次第以左旋和右旋畫兩個輪,在輪外東方等方向以左旋增誦孫巴等四句咒語,如所說那樣頭向下書寫。 在其外畫三重線,將兩輪合面,用兩個瓦缽封固,在上面瓦缽上再畫須彌山。其上以”藍”字畫地輪,以”吽”字所生的各種金剛為標記。 然後以黃線纏繞,先請入智慧尊,以黃花等供養輪。在輪與自身之間觀想所修者下方、上方和四方都以須彌山為標記,如說般於三座中持誦咒語。 所說的語言禁止:“如是”等。“如是”即如前所說六輻輪。

།དེ་ལ་འདིའི་འཁོར་ལོ་བྲི་བ་ནི། དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རས་ལ་རེངས་པའི་ཆོ་གས་ལུག་གི་སྙིང་གར་དབང་ཆེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་རྩིབས་དྲུག་པའི་འཁོར་ལོ་གཉིས་བྲིས་ནས། སྔར་བཞིན་ཡི་གེ་བདུན་པའི་སྔགས་བཀོད་དེ། ལྟེ་བར་ཕཊ་བཾ་ལྷས་བྱིན་མུ་ཁ་བནྡྷ་ཡ་བཾ། རྩིབས་དྲུག་པའི་འཁོར་ལོ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་རི་མོ གྲུ་བཞི་པའི་ནང་དུ་སུམྦྷ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་ཀྱི་རྐང་པ་བཞི་མགོ་ནང་དུ་བསྟན་པ་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་སྤེལ་བ་རྣམས།།ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་སུ་གཡོན་སྐོར་གྱིས་བྲིས་ནས་སྔ་མ་བཞིན་བཞག་སྟེ་ཡང་དག་པར་མཆོད་ལ་འཁོར་ལོ་དང་བདག་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ བསྒྲུབ་བྱ་ལུག་ལ་གནས་པ་བལྟས་ནས།དེའི་ལྕེ་ལ་ལཾ་ཡིག་ལས་སྐྱེས་པའི་དབང་ཆེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གནས་པའི་ཧཱུཾ་ཡིག་ལས་སྐྱེས་པའི་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་སྟེང་དུ་དུམ་སྐྱེས་མ་སེར་མོ་བསྒོམས་ཏེ། སུམྦྷ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་སྤེལ་བ་དང་བཅས་པ་ཐུན་གསུམ་དུ་བཟླས་ པར་བྱའོ།།གསད་པ་གསུངས་པ། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཀཱ་ཀ་ཞེས་པ་བྱ་རོག་གོ། །འདིར་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་ཉི་མ་གུང་ངམ་ནམ་ཕྱེད་ན་ཕུབ་མ་དང་སོལ་བ་ལ་སོགས་པ་གཏོར་བའི་ས་ཕྱོགས་སུ་གཤིན་རྗེར་ཁ་བལྟས་ཏེ། དྲག་པོའི་སེམས་ཀྱིས་གཏོར་མ་བྱིན་ ལ།ཉི་མ་ལ་གནས་པའི་བདེ་མཆོག་སྔོན་པོ་ཕྱག་གཉིས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པས་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རས་ལ་དུག་དང་ལན་ཚ་དང་ཚ་བ་དང་མར་ཁུ་དང་སྐེ་ཚེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱ་རོག་གི་སྒྲོའི་འདྲི་སྨྱུག་གམ་ཡང་ན་མིའི་རུས་པའི་འདྲི་སྨྱུག་གིས་གཤིན་རྗེའི་ལྟོ་བར་སྔར་བཞིན་ རེའུ་མིག་བཞི་བཅུ་རྩ་དགུའི་འཁོར་ལོ་ལ་སྔ་མ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་སུམྦྷ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་བཀོད་དེ།སྟོང་པའི་རེའུ་མིག་བཅུ་གསུམ་པོ་རྣམས་ལ་དང་པོ་ལ་ཧཱུཾ་ཡིག་རིང་པོའོ། །དེ་ནས་གཉིས་པ་ལ་ལྷས་བྱིན་མཱར་ཡ། དེ་ནས་གསུམ་པ་ལ་ཧཱུཾ། དེ་ལྟར་རེའུ་མིག་ཐམས་ཅད་ ལ་གཡས་སྐོར་གྱིས་བྲིའོ།།རིམ་པ་འདིས་འཁོར་ལོ་གཉིས་པ་གཡོན་སྐོར་གྱིས་བྲིས་ནས་ཁ་སྦྱར་དུ་བྱས་ཏེ་ཁམ་ཕོར་གཉིས་ལའམ། ཡང་ན་ཐོད་པ་གཉིས་ལ་བཞག་སྟེ། སྲད་བུ་སྔོན་པོས་དཀྲིས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བཅུག་ནས་མེ་ཏོག་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་མཆོད་དེ།འཁོར་ལོ་དང་བདག་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་བསམ་བྱ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་འཐུང་བར་བྱེད་ཅེས་པའི་བར་གྱིས་གཞུང་གི་དོན་མངོན་དུ་བྱས་ནས་ཐུན་གསུམ་དུ་སྔགས་བཟླས་པར་བྱའོ།

關於畫此輪的方法:在尸林布上,以禁止儀軌在羊心上方的大自在壇城上方畫兩個六輻輪,如前安置七字咒,中心處寫”啪特榜勒進目卡班達雅榜”。在六輻輪外的方形內,將孫巴等四句咒語頭向內書寫,如說般增誦,在東方等方位以左旋書寫。 如前安置並作供養后,在輪與自身之間觀想所修羊,觀其舌上從”藍”字生起大自在壇城,其上有從”吽”字所生的各種金剛,上面觀想黃色獨生母。於三座中持誦孫巴等咒語及其增誦。 所說的殺法:“其後”等。“迦迦”即烏鴉。此處要義為:在正午或午夜,在撒有糠秕和炭灰等的地方面向閻羅,以猛烈心獻供。 具足住于日輪的藍色雙臂勝樂瑜伽,用尸林布料蘸取毒藥、鹽、辛香料、酥油和巖鹽等,以烏鴉羽毛筆或人骨筆在閻羅腹部如前畫四十九格輪,完全如前安置孫巴等咒。在十三個空格中,第一格寫長音”吽”,第二格寫”勒進瑪日雅”,第三格寫”吽”,如是以右旋遍寫所有格子。 以此次第左旋畫第二輪,合面後置于兩個瓦缽中,或置於兩個天靈蓋中。以藍線纏繞,請入智慧輪后以藍花等作供養。在輪與自身之間,按”所修”等至”令飲”的經文顯明其義后,於三座中持誦咒語。

།ལས་འདི་དག་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་པས་ལུས་ལ་འཕོ་བར་བྱས་ནས། བདེ་འགྲོ་དང་རྣམ་པར་དག་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཀུག་ནས་གཞུག་པར་ནུས་པ་ཁོ་ནས་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་གལ་ཏེ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་འདིས་ངེས་པར་བཟློག་ཀྱང་མི་ལྡོག་ན་དེའི་ཚེ་སངས རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་སྙན་མནན་ཏེ།སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་ནས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་བཞིན་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཨེ་མ་ཧོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་འཁྲུལ་འཁོར་གྱིས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན་བདེན་ ཏེ་གང་སུ་དག་དྲག་པོའི་ལས་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དེ་རྣམས་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་གསུངས་པ་བརྟག་པ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། བསད་པས་འདིར་ནི་འབྲས་མེད་དེ། །གྲུབ་པ་ཉམས་པ་མཆོག་ཏུ་འགྱུར། །སེམས་ཅན་སླུ་བ་སྤངས་ནས་ནི། །བྱ་བ་མ་ཡིན་ཐམས་ ཅད་བྱ།།སེམས་ཅན་གནོད་པ་བྱེད་ཙམ་གྱིས། །ཕྱག་རྒྱས་འགྲུབ་པ་མི་ཐོབ་སྟེ། །མ་རུངས་གཞུག་ཕྱིར་ཆོ་ག་ཀུན། །གཙོ་བོ་ལས་ནི་རབ་ཏུ་འགྲུབ། །ཅེས་སོ། །དབྱེ་བ་གསུངས་པ། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་བཞིན་ཞེས་པ་གསོད་པའི་བཞིན་དུ་ འཁོར་ལོ་དང་སྔགས་བྲི་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པའོ།།ཁྱད་པར་ནི་མ་ཧེའི་རྒྱབ་ཏུ་འཁོར་ལོ་གཅིག་དང་གཉིས་པ་ནི་རྟའི་རྒྱབ་ཏུ་བྲི་བར་བྱའོ། །སྤེལ་བ་ནི། ཕཊ་ལྷས་བྱིན་དང་མཆོད་སྦྱིན་དག་བི་དྭེ་ཤ་ཡ་ཕཊ། དེ་ནས་སྔར་བཞིན་དུར་ཁྲོད་དམ་བཞི་མདོར་སྦས་ཏེ། འཁོར་ལོ་ དང་བདག་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཧེ་དང་རྟ་ལ་ཞོན་པ་ཕན་ཚུན་མཚོན་ཆ་ཐོགས་པ་དག་དང་རང་གི་སྙིང་གའི་ས་བོན་ལས་འཐོན་པའི་ཁྲོ་བོའི་ཚོགས་དག་གིས་གཡུལ་འགྱེད་དུ་འཇུག་པ་རྣམ་པར་བསྒོམས་ནས་ཐུན་གསུམ་དུ་སྔགས་བཟླས་པར་བྱའོ།།བསྐྲད་པ་གསུངས་ བ།ཆོ་ག་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བཤད་མ་ཐག་པའི་ཆོ་ག་ཉིད་ཀྱིས་རྔ་མོའི་རྒྱབ་ཀྱི་སྟེང་དུ་འཁོར་ལོ་གཉིས་བྲིས་ནས། ཧཱུཾ་ཕཊ་ལྷས་བྱིན་ཨུཙྩ་ཊ་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཞེས་པ་སྤེལ་ཏེ་སྔར་བཞིན་ཐམས་ཅད་བྱས་ནས་གང་བྱ་བ་དེ་གསུངས་པ་བསྒོམ་བྱ་ ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གོ་སླའོ།།སྨྱོ་བར་བྱེད་པ་གསུངས་པ། ཁྲོས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་རང་ཁྲག་ཅེས་པ་ཝ་མོའི་ཁྲག་གོ།

這些事業也必須由具有能將意識轉移到其他身體、能使其轉生善趣和清凈佛土,以及能召請並轉移意識的瑜伽士來完成。然而,如果有人傷害三寶,即使用此法制止也不停止時,應向諸佛菩薩祈請,生起大悲心,如所說般修持。 為此所說:“誒瑪吙”等。若問既然具有如是能力,何需機輪?誠然,這是爲了攝受那些喜好猛烈事業的人們。 如《二品續王》中所說: “殺害於此無果報, 最終導致成就失, 應當遠離欺眾生, 一切非行皆可行。 僅以損害諸有情, 手印成就不可得, 為攝惡者諸儀軌, 從主尊中得成就。” 所說的分類:“如是”等。“如是”即如殺害般的畫輪和書寫咒語等次第。區別在於第一輪畫在水牛背上,第二輪畫在馬背上。增誦為:“啪特勒進與卻津達格比得夏雅啪特”。 然後如前將其埋藏在尸林或四岔路口,在輪與自身之間觀想所修騎在水牛和馬上的二人互執武器,以及從自心種子字發出的忿怒眾展開戰鬥,於三座中持誦咒語。 所說的驅逐:“以此儀軌”等。“以此”即以剛說的儀軌在騾子背上畫兩輪,增誦:“吽啪特勒進烏札達雅吽啪特”。如前做一切后,所當做的如”所觀”等易解。 所說的令發狂:“忿怒”等所說,“自血”即母狐血。

།དེ་ལ་འདིའི་དོན་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་སྨྱོ་བར་བྱེད་པར་འདོད་ན། དུག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རས་ལ་སྤྲེའུའི་སྙིང་གར་བཤད་མ་ཐག་ པའི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་བྲིས་ནས།ཧཱུཾ་ཕཊ། ཆེ་གེ་མོ་ཨུན་མནྡ་ཀུ་རུ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཞེས་པ་སྤེལ་ཏེ་སྔར་བཞིན་ཐམས་ཅད་བྱས་ནས་བསྒྲུབ་བྱ་སྤྲེའུ་ལ་ཞོན་པ་གར་བྱེད་པ་བསྒོམས་ཏེ་ཐུན་གསུམ་དུ་སྔགས་བཟླས་པར་བྱའོ། །ཁྲོས་པས་གཤིན་རྗེར་བལྟས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་ པ་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་པའི་བར་སླར་གསུངས་པ།དབྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དྲག་པོའི་ལས་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོ་ག་འདིའོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱེད་པའོ། །འཁོར་ལོ་གཉིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་འཁོར་ལོ་བྲི་བའི་ཆོ་ག་གསུངས་ཏེ་དེ་དག་ཀྱང་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡང་ དག་པའི་བླ་མ་ཁོ་ན་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ།བླ་མ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ལེའུ་བཅུ་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་ཇི་ལྟར་བལྟ། །ཞེས་པ་ཞུ་བ་ཉི་ཤུ་པའི་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སྔགས་ཞེས་ པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་སོ།།དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་པ་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའོ། །དེ་ནི་སྔར་གསུངས་ཆོ་གས་ཞེས་པ་དམ་ཚིག་གི་ལེའུར་གསུངས་པའི་ཆོ་ག་ཡིས་སོ། །འབུམ་ཕྲག་ཅེས་པ་རྫོགས་ལྡན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། དུས་གཞན་ལ་འཆད་པར་འགྱུར་ རོ།།འཇིག་རྟེན་འཇིག་རྟེན་འདས་དངོས་གྲུབ། །ཅེས་པ་འདི་ནི་སྔགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་ངོ་། །གཙོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཆར་དབབ་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །ཉེ་བའི་སྙིང་པོའི་སྔགས་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་སྟོན་པ་གསུངས་པ། བསྒྲུབ་བྱ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་དང་ མཐར་ལས་ཀྱི་དུས་སུ་གང་བྱ་བ་དེ་གསུངས་པ།གང་གིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གང་གིས་ལས་ནི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བྱེ་བྲག་ནི་ཆོ་གའོ། །དེའི་ཁ་དོག་སོགས་ཞེས་པ་ལས་དེའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གཟུགས་དང་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་ པའི་དོན་ཏོ།།དེ་ཉིད་གསུངས་པ་གདན་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གདན་དང་ཞེས་པ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད་ལ་སོགས་པའོ། །གྲངས་མེད་ཅེས་པ་བྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་བཟླས་པས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དངོས་ གྲུབ་རྣམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།དེའི་ཕྱིར་སྔ་མས་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་ཉིད་དོ།