菩薩藏佛教學會
20
背景
翻譯
下載 ▾

d1653佛頂續難解註釋真實之月蓮花金剛 g2.0f

D1653

@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། བུདྡྷ་ཀ་པཱ་ལ་ཏནྟྲ་ཏཏ་ཏྭ་པཉྩི་ཀཱ་ཙནྡྲི་ཀ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། སངས་རྒྱས་ཐོད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་དཀའ་འགྲེལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཟླ་བ་ཞེས་བྱ་བ། སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཏེ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི རང་བཞིན་དང་།།ཚིག་དང་བྲལ་བ་སྒྲ་བརྙན་འདྲ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེ་ལ་འདུད། །ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་རང་བཞིན་ཅན། །སངས་རྒྱས་ཐོད་པའི་རྒྱུད་ཀྱིས་ནི། །ཀུན་ནས་བསྡུས་པའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས། །ཇི་ལྟར་དྲན་པ་རྣམ་པར་བཤད། །འདི་སྐད་བདག་ གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ།བདག་གིས་ཐོས་པ་ནི་བདག་གིས་འདི་སྐད་ཐོས་པ་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་འདུས་པའི་དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཤད་པ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་ཐོས་པ་ལ་བྱའོ། །དུས་ཇི་ཙམ་ཞེ་ན། དུས་གཅིག་ཏུ་སྟེ། དུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་ གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་ཏེ།གང་གི་དུས་ན་བདག་གིས་ཡིད་བསམ་པ་གཞན་དུ་ཡེངས་པར་མ་གྱུར་པས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་བ་ན་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ཏེ་བདེ་བའི་དུས་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་དུས་དང་། བསམ་དུ་མེད་པའི་དུས་སོ། ། དེ་ལུས་རབ་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བར་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་ན་གང་ཅུང་ཞིག་ཐོས་ཤིང་གོ་བ་དེ་ཕྱིས་ཇི་བཞིན་པ་དེ་དྲན་པར་འགྱུར་ན་མ་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་སྟེ་ཡིད་སྡུག་བསྔལ་བར་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །ཡིད་ཤིན་ཏུ་བདེ་བར་ཚོགས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་གནས སྐབས་དེའི་ཚེ་ཡང་ཞེས་པ་གཞན་དག་ཇི་ལྟར་དྲན་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ་མ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་དེ་དག་གཉིས་པོའི་གནས་སྐབས་དང་། གང་རྣམ་པར་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་དེ་མ་ཐག་པའི་གཞན་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཇི་ལྟ་བའི་རྟོགས་པའི་དྲན་པ་སྐྱེའོ། །དེ་ཉིད་དུས་གཅིག་ཅེས་པ་ལ་ བསམ་པ་གཉིས་པོ་དག་མེད་པའི་དུས་ཏེ།དོན་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་སེམས་དང་། རྣམ་པར་བྲལ་བའི་སྡུད་པ་པོ་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་རང་བཞིན་འདི་སྐད་དུ་བདག་སྨྲའོ་ཞེས་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་དགོངས་པའོ། །འོ་ན་སེམས་ བསམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བའི་དུས་གང་ཞིག་ཅེ་ན།ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡང་དག་པར་རིག་པར་གྱུར་པ་དེ་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་དྲན་པ་སྐྱེ་བའི་གནས་སྐབས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཇི་སྲིད་དུ་དྲན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་པའི་ཆོས་ཡིན་པས་བསམ་པ་མེད་ པའི་དྲན་པ་སྐྱེ་བར་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ།

印度語:布達迦巴拉怛特羅怛特瓦班吉迦旃陀利迦那瑪。 藏語:桑結托貝久杰嘎杰得闊那尼杰達瓦謝加瓦。 向佛陀頂禮。 一切事物的自性,是俱生自性,離言語,如影像。我禮敬金剛薩埵。 具有甚深自性,佛陀顱骨續部,以全部彙集的詞句,如何憶念,分別解說。 「如是我聞」等,我所聽聞的是我如是聽聞,在聚集大壇城之時,世尊所說,由金剛手聽聞。 時間多久呢?是一時,時間是指不可思議的時間,在那個時間,我的心念沒有散亂到其他地方,這是這個意思。 時間是指輪迴中的三種,即安樂的時間、痛苦的時間和不可思議的時間。 當身體極度痛苦顯現的時候,所聽到和理解的少許,後來如果如實憶起,那是不對的,因為心顯現痛苦的緣故。 當心極度安樂的聚集顯現的時候,那個時候其他如何憶起,那也不是。 因此,在那兩種情況,和遠離一切的剎那,緊接著的另一個剎那,如實的覺悟憶念生起。 那一個時間是指沒有兩種想法的時間,即,一切事物中行走的心的,和遠離一切的收集者,我,世尊所說,那個自性,我如是說,這是收集的意圖。 那麼,心遠離一切想法的時間是什麼呢?當聽聞等特徵被正確認知的時候,在未來的時間,憶念生起的時候,會如何呢? 只要是憶念,那是想法的法,沒有想法的憶念生起是不可能的。

།དེའི་ཕྱིར་ན་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་སུ་ཇི་ལྟར་འཐད་ཅེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལས་གཟུང་བར་བྱ་བས་དུས་གང་ཞིག་ཏུ་ངེས་པར་རབ་ཏུ་གནས་པའི་ དངོས་པོ་ལ་ཡིད་འདུ་བྱེད་པ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་གཞན་ཚིག་དང་དོན་རྣམས་ལ་བསམ་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་དངོས་པོའི་དོན་རྣམས་ངེས་པ་གང་ཡིན་པ་ལ་ཡིད་ནན་ཏན་དུ་གྱུར་པ་གང་ན། དངོས་པོའི་དོན་མང་པོ་རྣམས་སུ་གནས་གང་གི་ཚེ་ཡིད་དེར་གནས་པར་གྱུར་ པ་དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་གཅིག་པུར་ཇི་ལྟར་གྱུར་པའི་ཡང་དག་པར་རིག་ཅིང་དྲན་པ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་ནི་ངེས་པའི་དངོས་པོར་ངེས་པར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་དུས་ཀྱི་ཡིད་ལ་གཟུང་གི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དོན་དམ་པ་ལ་དགོངས་པ་ནི་ མ་ཡིན་ཏེ།གང་དེའི་དུས་ན་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པར་རིག་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞིག་པ་དང་། དེ་ལ་རང་དང་གཞན་དུ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང་རབ་ཏུ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ན་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བར་གྱུར་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་།གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཡི་གེ་ལཾ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་དབུས་སུ་ཞེས་པ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཞུགས་ཏེ། འདི་དག་ བཤད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་སྡུད་པ་པོ་བདག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་པ་དེ་བརྗོད་པར་བྱས་ན། དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་དུས་སུ་ཅི་ཡང་རུང་བ་འགའ་ཞིག་བརྗོད་པ་ན་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་བདེན་པ་དང་ ཡིད་ཆེས་པ་ཡིན་ནོ།།དེས་ན་དེའི་འཁོར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་བཞུགས་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ་མཱ་མ་ཀཱི་ལ་སོགས་པའི་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཀྱང་བཞུགས་ཤིང་དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་དཀྱིལ་འཁོར་ན་བཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལ་འཕགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྡིག་པ་ལས་འཕགས་པས་ན་འཕགས་པ་སྟེ། སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་རྣམས་ཚར་བཅད་དོ་ཞེས་པ་ཇི་སྲིད་པའོ།

因此,如果說「一時」是指不可思議的時間,這如何合理呢?對此需要說明,所謂「不可思議」,是指世俗的業所執持,在某個時間,心專注于確定的事物,除此之外,對其他詞語和意義沒有想法。 如此,當心專注于確定的事物意義時,當心停留在眾多事物意義中的某處時,那時,心如何能正確認知並憶念唯一的事物呢? 因此,不可思議的時間是指心專注于確定事物的時期,而並非指不可思議的勝義諦,因為在那時,一切認知,包括能取和所取等,都完全寂滅,並且遠離了對自和他人的正確認知,那麼,憶念等如何能正確生起呢? 「一切如來」等,是指一切如來的身、語、意的自性,在種子字(藏文:ལཾ,梵文天城體:लं,梵文羅馬擬音:laṃ,漢語字面意思:種子字)的大壇城中央,即在四大元素的壇城中央,世尊安住,這是對此的解釋。 「一切如來」等,是指我,收集者,與他們一起親耳聽聞,如果對此進行陳述,那麼,在與他們一起的時候,無論陳述什麼,世俗之人都會認為真實並相信。 因此,在那一輪中,一切如來安住,同樣,瑪瑪吉等金剛瑜伽母也安住,同樣,聖者阿難陀等也安住在壇城中。 其中,所謂「聖者」,是指從罪業中超脫,因此稱為聖者,是指斷除一切罪業和不善,直到永遠。

།དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཁོར་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་དང་ཐབས ཅིག་ཏུ་བཞུགས་པ་ན།དེ་ལ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་སྐད་དུ་བཤད་པ་དེ་བདག་གི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པས་རྟོགས་པར་བྱས་པ་དེ་དག་ཉིད་བདག་གིས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ ཆུབ་ལ་གང་གི་སེམས་སེམས་དཔའ་དེ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ་ཞེས་བྱའོ།།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཞན་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུས་ཇི་ཙམ་ཞིག་ཏུ་བཀའ་སྩལ་པ་དེ་བརྗོད་པ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་དེ་མ་ཐག་པར་རོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་འབྲས་བུའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའོ། །རྡོ་རྗེའི་གོ་འཕང་ཆེན་པོས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་རོལ་རྩེད་མཛད་པའོ། །བཤད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུར་རོ། །གང་ལྟ་བུར་ཞེ་ན། བཙུན་མོའི་བྷ་གར་ཡོངས་སུ་ཞུ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་ དོན་འདིའོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་། གསུང་དང་། ཐུགས་རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོའི་བྷ་གར་མཆོག་ཏུ་བདེ་བའི་གོ་འཕང་ལ་གནས་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེར་བཞུགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བྷ་ག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ འཇོམས་པའི་གནས་ཡིན་པས་ནའོ།།མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་རོ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཉིད་བཙུན་མོའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཡོངས་སུ་ཉོན་མོངས་པར་གནས་པ་དག་རྗེས་སུ་གཟུང་ བའི་དོན་དུ།གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་འདི་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་ཡང་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་བཙུན་མོའི་བྷ་གའི་ངོ་བོར་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པར་མཛད་པ་ནི། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས། ཡུལ་ལ་ཆགས་པས་བསྲེག་ པའི་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་ཡང་དག་པར་གདོན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདི་ཉིད་མཆོག་ཏུ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱའོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་ཡུལ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་འཇིགས་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་རྣམས་ལ་མོས་པ་ དང་བྲལ་བ་ནི།དགེ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་མཆོག་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ནའོ།

同樣,菩薩大士,如觀自在等,與八十俱胝菩薩眷屬一同安住。那時,世尊佛陀所說的「法的真如」之義,我以一心領悟,我將陳述這些。所謂「菩薩」,是指對菩提有勇猛心的人,此即稱為菩薩。 之後,世尊所說的其他法的真如在何時宣說,對此進行陳述。「之後」等,是指緊接著。世尊是指證得果位的金剛持大士。以金剛大位所知,是指遊戲自在。所謂「宣說」,是指如是。如何如是呢?是指進入明妃的蓮花藏。 一切如來的身、語、意,安住在金剛明妃的蓮花藏中至高無上的安樂之位,因此稱為世尊安住於此。所謂「蓮花藏」,是指能完全摧毀一切煩惱習氣的處所。爲了使人領悟至高無上的歡喜之味,因此如來安住在明妃的自性中。 爲了攝受那些因境界習氣而使心完全被煩惱所染的眾生,世尊特別開示了這些密咒之理。因此,示現為明妃蓮花藏的自性,正是爲了通過追隨大貪慾,來正確引導那些因執著境界而被焚燒的眾生,因此特別開示了此理。 因此,菩薩不應畏懼通過這些境界生起至高無上的真如智慧,因為對這些境界不生貪執,是不善的,並且這些境界是如來至高無上清凈的自性。

།དེའི་ཕྱིར་ན་གང་གི་ཡུལ་རྣམས་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སྟོན་པར། བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་འཇུག་གོ།།ཡང་ན་ཡུལ་རྣམས་ཉིད་ནི་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན། འདི་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རང་བཞིན་གྱི་རོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ན་ཡང་དེ་ཡོད་པའི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཡང་རྒྱུ་ ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་ཡང་། དེ་རྣམས་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱས་ན་ཞེས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སྲིད་པ་ཉིད་ནི་ཡོངས་ཤེས་ན། །མྱ་ངན་ལས་འདས་ཞེས་བྱར་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །གང་དང་གང་ཉིད་བཅིངས་པར་བྱུང་བ། དེ་དང་དེ་ཡང་བདེ་ བ་ཆེན་པོར་འབྱུང་བ་སྟེ།དཔེར་ན་མེ་ཡིས་ཚིག་པ་ལ་མེ་ལ་བསྲོས་པ་ཉིད་སྨན་གྱི་མཆོག་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་རྣམས་ལ་བརྟེན་པས་ཚིག་པའི་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་ཀྱང་ཡུལ་རྣམས་ལ། རོ་མྱོང་བ་བོར་ནས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ ལ་རབ་ཏུ་གནས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བཙུན་མོའི་བྷ་ག་ལ་མཆོག་ཏུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གྱུར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་བ་སྟེ།གང་ཞིག་བདུན་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ན་ཡང་དྲུག་པ་ཉིད་དུ་བལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། དྲུག་པ་དང་བདུན་པ་དག་པ་ནི་གནས་སྐབས་འགར་དབྱེར་མེད་པ་ཡིན་པས་སོ། །ཡོངས་སུ་ཞུ་བའི་རྒྱུ་གསུངས་པ། རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་སྟེ།རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་མཉམ་པར་སྦྱར་བས་བཙུན་མོའི་བྷ་ག་དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞུ་ནས་བཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གནས་སྐབས་སུ་གནས་པ་ཙམ་མོ། །དེ་ལྟ་བུར་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོར་སྙོམས་ པར་ཞུགས་པར་ཡོངས་སུ་སྣང་བ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པར་བལྟའོ།།ང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཐོང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དམ་པ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ན་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ ཀྱི་མཆོག་རབ་ཏུ་གསལ་བར་རབ་ཏུ་འབྱེད་པར་མཛད་པས་སོ།།གཅིག་ལ་གཅིག་བགྲོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་མཆོག་གི་ཆོས་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་སྟོན་ཞིག་གུ་ཞེས་པའོ།

因此,對於那些因自性而與境界相連的眾生,世尊也以大悲心深入地為他們開示此法。或者說,境界本身就是輪迴的因。因此,如果完全瞭解這些境界的真如自性之味,即使有此瞭解,也是因為有此瞭解的緣故,它也是涅槃的因。因此,如果能如實體驗這些境界的自性,也是如此。如是說:「如果完全瞭解有,則稱為涅槃。」 任何被束縛的事物,也會成為大樂的根源。例如,被火燒傷的人,用火來烤才是最好的藥,而不是其他。同樣,這些因執著境界而被燒傷的眾生,如果放棄對境界的體驗,就無法安住于大菩提。因此,在明妃的蓮花藏中,成爲了至高無上的涅槃。世尊是這樣開示佛法的。 所謂「一切如來的主尊」,是指一切如來都注視著世尊。雖然是第七位,但也被視為第六位,因為第六位和第七位在某些情況下是不可分的。 宣說了完全進入的原因,如金剛和蓮花等。通過金剛和蓮花的結合,世尊進入明妃的蓮花藏而安住。所謂「進入」,是指安住在安樂大位的狀態。當世尊如是顯現為安樂大性的狀態時,菩薩等都視為稀有難得。 所謂「我見涅槃」等,是指當菩薩等聖者誕生時,會清晰地開顯真如的至高無上之理。所謂「互相詢問」,是指「世尊將要開示何種至高無上的法呢?」

།དེ་ནས་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ངོ་མཚར་གྱི་རྣམ་པར་ གྱུར་པར་སྣང་བ་ན་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུལ་རྣལ་འབྱོར་མ་རི་མོ་ཅན་གྱི་སྡེ་ལ་ཞུས་པའི་ཚིག་ལྷ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།སེམས་ཅན་རྣམས་བསྒྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཤིན་ཏུ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཐབས་ གཞན་འགའ་ཞིག་ཡོད་དེ།དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་གནས་སོ། །ཐབས་གཞན་པ་གང་གིས་སེམས་ཅན་བསོད་ནམས་དམན་པ་རྣམས་ཀྱང་མཐུ་དང་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་དོན་དུ་དེ་ལྟ་བུ་འདི་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྒྱུད་གཞན་དག་དང་།གཞན་ནའང་འཆད་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་རྣམས་དང་། རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་རྣམས་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་རྣམས་ཅི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མ་བསྟན་ནམ། འདི་དག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལས་སེམས་ཅན་རྣམས་དངོས་གྲུབ་དང་།རྫུ་འཕྲུལ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། གང་ཡང་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འདི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བར་སྟོན་ཅིང་འཆད་ཅེ་ན། འདི་ལ་གསུངས་པ་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཉིད་བྱེ་བ་ཕྲག་དྲུག་ དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།འདིའི་དོན་ནི་གང་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་ཕའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་མང་པོ་གཞན་དག་བསྟན་པ་དེར་ཡང་དངོས་གྲུབ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་རྣམས་བསྟན་ཅིང་བརྗོད་པ་ཉིད་དོ། །གཞན་ཡང་གང་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྔགས་རྣམས་གསུངས་ པ་གང་ཡིན་པ་དག་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་རྣམས་སྩོལ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་བཤད་མོད་ཀྱི་ཡང་བཤད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་ཁྱད་པར་ཉིད་ནི་དེ་རྣམས་སུ་ཇི་སྲིད་པའི་སྔགས་རྣམས་གསུངས་པ་ལས། དེ་རྣམས་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་འབུམ་བཟླས་པས་སོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་བྱེ་བ་ བཟླས་པས་སོ།།ལ་ལར་ནི་འབུམ་ཕྲག་ལྔ་དང་བཅུ་བཟླས་པས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ཆར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་སྟེ། དེས་རྒྱུད་གཞན་པ་དེ་རྣམས་སུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། ཡང་འདིར་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བ་འདི་བཀླགས་པ་ཙམ་གྱིས་ དངོས་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་ནི།གང་གིས་འདིར་སྔགས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བཀླགས་པས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དེའི་དགོངས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། རྒྱུད་ཀྱི་ཡང་དང་པོར་ནི་སྔགས་རྣམས་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ་དངོས་གྲུབ་དང་ནུས་མཐུ་རྣམས་སུ་བྱེད་པ་ནི། སྔགས་རྣམས་ ཀྱི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ།

然後,當菩薩等顯現出如此稀有的景象時,爲了使金剛手菩薩的法性更加清晰,世尊向名為「天女」的瑜伽母彩繪部眾請教,並宣說了「天女」等語,是爲了度化眾生。還有其他一些殊勝的方法,因此,世尊安住于如此三摩地之中。還有其他方法,可以使福德淺薄的眾生也獲得力量和成就。為此,世尊在其他特殊的續部中也宣說了這些。 那麼,瑜伽父續、瑜伽母續以及波羅蜜多之理,難道世尊沒有開示過嗎?僅僅瞭解這些的真如,眾生不會獲得成就和神通。那麼,為什麼說這個比其他更殊勝,能成為眾生的大成就呢? 對此,經中說「瑜伽母續有六十萬俱胝」等。其含義是,世尊所開示的眾多瑜伽父續等中,也宣說了成就和神通。此外,那些續部中所宣說的咒語,也都能賜予成就。 雖然如此宣說,但所宣說的真如的殊勝之處在於,在那些續部中,所宣說的咒語,有些需要念誦十萬遍,有些需要念誦百萬遍,有些需要念誦五百萬遍或一千萬遍才能成就。因此,那些其他的續部會使眾生感到疲憊。而在這裡,僅僅讀誦這個真如顯明的法門,就能成就。那麼,如果有人讀誦此處的全部咒語,就能成就嗎?其意是這樣的:在續部的最初,咒語是主要的,因為它們能帶來成就和力量。

།དེའི་ཕྱིར་སྔགས་རྣམས་དངོས་གྲུབ་མྱུར་དུ་སྟེར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། རྒྱུད་གཞན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་རྒྱུད་ཁ་ཅིག་ལས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ནི་བྱེ་བར་ བཟླས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་ཡིན་པས་སྟོན་པར་གསུངས་སོ།།སེམས་ཅན་བསོད་ནམས་དམན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བསོད་ནམས་དམན་པས་ནི་བྱེ་བར་བཟླས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་ཉེ་བར་གནས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཆུང་བ་རྣམས་ལ་ནི་འབུམ་དུ་བཟླས་སོ། ། བསོད་ནམས་ཀྱི་སྣོད་ཅན་བསྒོམ་པ་ལ་འབད་པ་ལ་ནི་ཁྲི་ཕྲག་གཅིག་གིས་སོ། །ད་ནི་འདི་རྒྱུད་གཞན་རྣམས་ལས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་བཅིངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་བཅིངས་པ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ནི་སྔགས་ཟློས་པར་བྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤིན་ཏུ་འདོད་ཆགས་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་འོན་པ་དང་། ལྐུགས་པའི་རིགས་རྣམས་ཀྱི་བཟླས་པ་བྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད པ་ཉིད་དེ།དེ་རྣམས་ལ་ཡི་གེ་གསལ་པོར་བརྗོད་པ་དང་། གྲངས་ངེས་པར་གཞག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །སྔགས་བརྗོད་ལུགས་ནི་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བ་མ་ཡིན། ཤིན་ཏུ་དལ་བ་མ་ཡིན། ཤིན་ཏུ་ཐུང་བ་མ་ཡིན། ཤིན་ཏུ་རིང་བ་ཡང་མ་ཡིན་པར་སྔགས་བཟླས་པ་ཅུང་ཞིག་ཐོས་ ཙམ་དུ་བརྗོད་པར་གསུངས་སོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་ཡང་སེམས་ཐིམ་པར་གྱུར་ན། ཡིད་ཀྱིས་ཀྱང་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་ཕན་ཚུན་འདུས་ཤིང་ཚོགས་པ་ནི་ཟློས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་སེམས་སྐྱོ་ཞིང་ཞུམ་པས་དེར་ བཟླས་པས་ནི་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་བརྒྱར་བཟླས་པ་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་བྱས་ཀྱང་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ།གུས་པའི་སེམས་དང་། རྩེ་གཅིག་པའི་སེམས་མེད་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་རྒྱུད་གང་རྣམས་སུ་བྱེ་བར་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པས་འགྲུབ་པར་གསུངས་པ་ དེ་རྣམས་སུ་དེ་རྣམས་འགྲུབ་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར།འོན་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུད་འདིར་ནི་སྔགས་ལན་ཅིག་བཟླས་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་བའོ།

因此,因為咒語能迅速賜予成就,所以其他的續部也應該被視為殊勝的。這一點也由「有些續部中」等來表明。而「唸誦百萬遍」等則表明了因。對於「福德淺薄的眾生」等,福德淺薄者需要念誦百萬遍。對於精進力弱者,需要念誦十萬遍。對於具備福德的器,努力修持者,需要念誦一萬遍。 現在,爲了清晰地說明此續如何超越其他續部,宣說了「被貪慾束縛的眾生」等。被貪慾束縛的眾生,他們的心無法念誦咒語,因為他們完全傾向於貪慾。同樣,耳聾和啞巴之類的人,也沒有唸誦的能力,因為他們無法清晰地說出文字,也無法確定數量。 唸誦咒語的方式,既不要太快,也不要太慢,既不要太短,也不要太長,要以稍微能聽到的方式唸誦。同樣,如果心完全沉沒,也不要用心念誦咒語。 因此,如果相互混合和聚集,即唸誦時,如果心灰意冷和沮喪,即使唸誦百千萬億劫,也不會成就,因為沒有恭敬心和專注心。因此,在那些續部中,宣說唸誦百萬遍等才能成就,在那些續部中,那些如何能成就?而對於耳聾等,在此續中,即使只念誦一次咒語,也能成就。

།དེས་ན་གང་ཡང་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་བཅིངས་པ་དག་སྔགས་མང་དུ་བཟླས་པ་ལ་མངོན་པར་སྤྲོ་བ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱང་ འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྔགས་གསལ་པོར་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པ་འདིར་ནི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ལས་འདིས་ནི་ལྐུགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་སྣོད་དུ་འགྱུར་བ་དང་།སྔགས་རྣམས་མེད་ཀྱང་སྒོམ་པ་དང་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཙམ་ལས་ཀྱང་འདིར་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་སྣོད་དུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ པར་འགྱུར་བ་དང་།ནུས་པ་མེད་པ་དང་། འདོད་པ་མེད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྔགས་བཟླས་ན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་བོ། །གཞན་ཡང་དམན་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་འདིར་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་ ཡང་དག་པར་བསྡུ་བའི་ཕྱིར།རྒྱུད་གཞན་རྣམས་ལས་སངས་རྒྱས་ཐོད་པའི་རྒྱུད་འདི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱུད་གཞན་དང་གཞན་རྣམས་ཡང་དག་པར་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་རྒྱུད་འདིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མཆོག་ཏུ་ ཡང་དག་པར་བསྡུས་ནས་དངོས་གྲུབ་མྱུར་བར་འགྲུབ་པར་བརྗོད་པ་དེའི་ཕྱིར་ན།རྒྱུད་གཞན་པ་རྣམས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་གསལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་དེ་རྣམས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་གནས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་འདྲ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ རྣམས་བསྟན་པ་ནི་སྣོད་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རྒྱུད་དེ་རྣམས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ།།གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་ཐོད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་སྣོད་ཀྱི་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་ལ་ཡང་འདི་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སེམས་ཅན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བསྟན་ པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྣོད་དུ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པས་དམན་པ་དང་།འབྲིང་དང་མཆོག་གི་རིམ་པས་སེམས་བྱེ་བྲག་ལས་ལྷག་པའི་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མེད་པའི་ཁྱད་པར་ལས་སོ། །ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་དེ་དག་ཉིད་ཐོས་ནས་རྣལ་འབྱོར་མ་རི་མོ་ཅན་གྱི་སྡེ་བདག་ཉིད་སྔགས་ ཀྱི་དོན་དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འདོད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞལ་དུ་རེག་པ་དང་བཅས་པས་ལྟ་ཞིང་བཞུགས་པ་དེ་ཉིད་སྟོན་པ་དེ་སྐད་དུ་ཐོས་ནས་རྣལ་འབྱོར་མ་རི་མོ་ཅན་གྱི་སྡེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལ།ཆགས་པའི་ལྟ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པས་མཆོད་པ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ།།མཆོད་པ་དེ་བྱས་ནས་ཇི་ལྟར་རེ་བའི་དོན་འགྲུབ་པར་འདོད་པའོ།

因此,那些被貪慾深深束縛,不樂於唸誦大量咒語的人,也能成就,同樣,在此,清晰地念誦咒語等是因,由此,即使是啞巴等也能成為成就的器皿。即使沒有咒語,僅僅通過禪修和精進修持,在此也能圓滿成為成就的器皿。那些沒有能力和意願的人,如果唸誦咒語,一切都會成就。此外,具有低劣心等,在此也是成就之因的實物。 因此,爲了完全攝集一切有情眾生,佛頂續超越了其他續部。那麼,難道世尊沒有正確宣說其他續部嗎?既然在此續中,一切有情都被殊勝地完全攝集,並說能迅速成就,因此,其他續部就變得不正確了嗎?不是這樣的。那些續部並非不正確,而是爲了向那些成為器皿的有情眾生展示那樣的真如,所以才宣說了那些續部。而對於那些成為展示佛頂續特性的器皿的有情眾生,也爲了向他們展示此續。因為並非一切有情都生為一切教法的器皿,而是由於低、中、高的次第,以及心之差別,以及有無福德的差別。 聽聞金剛手那些話語后,瑜伽母瑞摩堅的眷屬,想要體驗咒語的意義,於是觸碰世尊的臉頰,並看著他而坐,爲了展示這一點,宣說了「聽聞此言后,瑜伽母瑞摩堅的眷屬」等。對世尊產生貪戀的見解,是爲了以貪戀供養世尊。在做完供養后,想要如願以償。

།འཇིགས་མ་ཤིན་ཏུ་གཤེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་སྩོལ་བའི་སྔགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ གསལ་པོར་མ་མཛད་པ་ལ་གཤེ་བ་སྟེ།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུམ་དེ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཉིད་ལ་གཤེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །དེ་ཡང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཡོངས་སུ་བསྒྲལ་བའི་ཕྱིར་མཆོག་གི་སྔགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པས་སེམས་ཅན་འདི་ དག་མྱུར་དུ་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་ནུས་པར་འགྱུར་བར་བྱ་བ་ལའོ།།འོ་ན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུམ་དེ་ཉིད་རང་གིས་ཅི་དེ་ལྟ་བུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་མཁྱེན་ནམ། གང་གིས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུ་བ་མཛད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཡང་དམ་པའི་དོན་ ནི་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་མོད་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་བའི་རྒྱུས་དེ་ལྟ་བུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པའི་དོན་གྱི་སྤྱོད་པ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟ་བུའི་དམ་ཚིག་གི་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་རང་བཞིན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྟོན་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཤིན་ཏུའང་ཚད་མ་ཡིན་པར་ འགྲོའོ།།དེ་ལྟ་བུའི་དམ་ཚིག་ཉིད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་དགོངས་པར་དབུའི་ཐོད་པ་ལས་སྔགས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་དེ་ལས་གཟིགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྔགས་བསྟན་ཏེ། ཨོཾ་བུདྡྷེ། སིདྡྷེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ སྟེ།སྔགས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ནུས་མཐུ་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་གསལ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྔགས་ཀྱི་མཆོག་སོང་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུར་བྱུང་བ་ཙམ་གྱིས་སྔགས་ཀྱི་མཆོག་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སའི་འོག་རིམ་པ་བདུན་ན་གནས་པའི་ཀླུ་ཐམས་ཅད་ཕྱེ་མར་བྱས་ནས་སླར་འོངས་ ཏེ།བཅོམ་ལྡན་འདས་རི་མོ་ཅན་གྱི་སྡེའི་ཞལ་ནས་ཞུགས་ནས་པདྨའི་ནང་ནས་བྱུང་སྟེ། སླར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱི་དབུའི་ཐོད་པར་ཞུགས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རིམ་པ་འདི་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་སྔགས་འདོན་པའི་དུས་སུ་ཡང་བྱ་བ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། རང་གི་ཁོ་ནས་ ཞུགས་ནས་རྡོ་རྗེའི་ལམ་ནས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་སྔགས་བཟླས་པའོ།

「極其嗔怒呵責」的意思是,對於賜予如此殊勝法成就的咒語等真如,世尊沒有清晰地開示而進行呵責。世尊之母,爲了有情眾生的利益而呵責是圓滿的。這也是爲了從輪迴的痛苦中徹底解脫,通過展示殊勝的咒語等真如,使這些有情能夠迅速獲得成就。那麼,難道世尊之母自己不瞭解那樣的真如嗎?她為何要向世尊請示呢?對此應當說,雖然她並非不瞭解至高之義,但爲了攝受有情眾生,她才行持展示那樣真如之義的行為。如此的誓言,與自性一同顯現,是極其真實的。如此的誓言,正是世尊所領悟的意趣,從頭頂中生出咒語。 通過「他從那裡僅僅看了一眼」等,展示了咒語,即 ཨོཾ་བུདྡྷེ། སིདྡྷེ། (藏文:ཨོཾ་བུདྡྷེ། སིདྡྷེ།,梵文天城體:ओं बुद्धे सिद्धे,梵文羅馬擬音:oṃ buddhe siddhe,漢語字面意思:嗡,佛陀,成就)。此咒語的威力,剎那間就能顯現。 通過「如此殊勝的咒語出現」等,意思是,僅僅如此出現,此殊勝的咒語就將位於地底七層的龍全部化為灰塵,然後又返回,從世尊瑞摩堅眷屬的口中進入,從蓮花中出現,又再次進入世尊自己的頭頂。如此的次第,瑜伽士在念誦咒語時也應當如此觀想,從自身進入,從金剛道中顯現的咒語。

།འོ་ན་ཡང་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན། གང་ཡང་སྔགས་འདི་རི་མོ་ཅན་གྱི་སྡེའི་ཞལ་ནས་ཞུགས་ནས་པདྨར་བྱུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་སྲིད་པ་འདི་ལྟ་བུར་སུས་ཡང་དག་པར་རིག་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་དང་། གང་ཞིག་ ཞལ་དུ་ཞུགས་ནས་རྣ་བའི་ནང་དུ་ངེས་པར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་སྔགས་དེ་སྲིད་པ་ནི་སྒྲའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ།སྒྲ་དེ་སྲིད་པ་ནི་རྣ་བས་མཉན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་གང་གི་ཚེ། རྣ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་སྒྲ་དེ་དག་མ་སྐྱེས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཁར་རབ་ཏུ་ ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་ན་བདག་གི་ཁར་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་དེ་རྣ་བ་གསལ་ན་ནི་དབང་པོ་གཞན་གྱིས་འཛིན་པས་དབང་པོའི་གཟུང་བའི་དབྱེ་བ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་གིས་ན་རྣ་བས་གཟུང་བར་བྱ་བའི་སྔགས་རོ་ལྡན་གྱི་དབང་པོས་གཟུང་བར་བྱ་བར་འགྱུར་ ལ།དེ་ལྟ་ན་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྣ་བས་གཟུང་བར་བྱ་བར་གནས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་དབང་པོའི་དབྱེ་བའི་ཚོགས་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་གཅིག་གིས་སྣ་ཚོགས་པ་ཀུན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་མི་རྟོགས་པ་དེ་ལྟ་ན་ནི་དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ མིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་རྣ་བར་རྟོགས་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ།།དེས་ན་རྣ་བས་རྟོགས་པར་བྱས་ཏེ་ཕྱིས་ཁར་ཞུགས་ནས་པདྨའི་ནང་དུ་བྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ནི་སུན་དབྱུང་བར་བྱ་བ་མེད་དོ་ཞེས་པ་དེ་དག་ཀྱང་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ལ། གང་གི་ཚེ་དེ་སྲིད་པའི་ སྔགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་རྣ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་སྔགས་དེ་ཉིད་མཆོག་ཏུ་རྟོགས་པར་རིགས་ན་ཇི་ལྟར་ན་ཁྱད་པར་དུ་ཞུགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ་མི་རིགས་ཏེ་རྣ་བ་ཙམ་ལ་མངོན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ།།གང་གི་ཚེ་ཁ་ལ་སོགས་པར་ཞུགས་པ་ ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་རྣ་བས་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་པར་རྟོགས།དེ་ནས་ཡང་རྣ་བས་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནའང་ཡིད་ཀྱིས་སྔགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་རང་རིག་པ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ་འགའ་ཡང་མ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་ན་འདི་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ།བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ནི་ཡིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རིག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

那麼,是這樣的。無論如何,這個咒語從瑞摩堅眷屬的口中進入,在蓮花中出現,像這樣,誰能如實地了知呢?以及,進入口中,必定進入耳中,這是因為咒語是聲音的自性,聲音是應當用耳朵聽的。當聲音沒有在耳朵的行境中產生時,像這樣,一切的自性都完全進入了口中。那時,如果進入我口中的聲音,耳朵能夠清楚地聽到,那麼其他根所執取的,就沒有根所執取的差別了。因為應當用耳朵執取的咒語,會變成用有味根所執取的。如果那樣,那麼藍色等也應當用耳朵執取。如果那樣,那麼根的差別的集合就沒有意義了,因為一個根就能了知一切各種各樣的東西。如果不瞭解這個道理,那麼就不能如實地瞭解,如果一切都用耳朵來了解,那就太過分了。因此,說用耳朵瞭解后,再進入口中,在蓮花中出現,這是沒有必要駁斥的,這些說法也不好。當咒語的自性成為耳朵的行境時,那時如果認為可以殊勝地瞭解咒語,那麼,當它進入口中等時,就不能瞭解了,因為僅僅存在於耳朵中。當它進入口中等時,因為它不是耳朵所執取的,所以如何才能如實地瞭解呢? 然後,即使不是耳朵所執取的,意識也能自證咒語的自性,因為沒有什麼是意識的行境所不能及的。如果這樣說,這也是不成立的,因為樂和苦等的自性,也是意識如實了知的。

།སྔགས་འདི་དག་ནི་རྣ་བའི་དབང་པོས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ན་ཡིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ རྟོགས་ན་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དབང་པོ་གཞན་གྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པར་འགྱུར་བས་དེ་རྣ་བའི་གཟུང་བར་བྱ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ཡིན་ན་འོན་པ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འཛིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ལ་ཡང་ཡིད་ཡོད་ པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ནི་འོན་པ་དང་ལོང་བ་ལ་སོགས་པ་མི་སྲིད་པར་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་སྔགས་རྣམས་རྣ་བས་རབ་ཏུ་རྟོགས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ཀྱིས་གཟུང་བའི་ཕྱིར་ནའོ། །ཡང་ན་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་ གཅིག་ལ་དབང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་དེ།སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྣ་བའི་གཟུང་བར་བྱ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཡང་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དབང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་འཛིན་པར་ཡང་འགའ་ཞིག་ཏུ་མི་ འགལ་ཏེ།ཇི་ལྟར་མེའི་དངོས་པོ་ལ་མིག་གི་དབང་པོས་འཛིན་པ་དང་། ལུས་ཀྱི་རེག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཡང་ཡིད་དགའ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་འདིར་མེའི་སྲེག་པར་བྱེད་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱང་གཞན་ཡིན་ལ་བལྟ་བར་བྱ་བའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱང་གཞན་ ཡིན་པ་དེ་ལྟར་གནས་སོ།།དེ་ལྟ་བུའི་མེའི་དངོས་པོ་ལ་འདིར་བལྟ་བར་བྱ་བ་དང་། རེག་པར་བྱ་བ་དག་གཅིག་པར་སྤྱོད་ཅིང་དངོས་པོའི་དོན་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པར་བལྟ་བ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་སྔགས་ རྣམས་རྟོགས་པ་ཡིན་པ་ལ་ནི་འདིར་སྐྱོན་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཡིན་ན་མ་ཡིན་ཏེ།འཁོར་བ་པའི་སེམས་ཅན་ཐུན་མོང་པའི་ཡིད་ལ་སྐྱོན་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུལ་གྱི་ཐུགས་གང་ཡིན་པས་སྙན་གྱི་དངོས་པོས་གཟུང་བར་བྱ་བའི་སྔགས་དེ་འཛིན་པར་མི་ནུས་པ་མ་ཡིན་གྱི་ཐུན་ མོང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དབང་པོའི་དབྱེ་བ་སོ་སོ་བ་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ལྟར།ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ།

如果這些咒語是應當用耳朵的根執取的,那麼意識如何了知呢?如果意識了知,那麼藍色等也應當是其他根所執取的,因此它也會變成耳朵所執取的。如果那樣,那麼聾子等也應當執取聲音等,因為他們也有意識。如果那樣,那麼聾子和瞎子等就不可能存在了。如果那樣,那麼在任何情況下,咒語都不是用耳朵完全了知和理解的,因為它是被意識執取的。或者,一個境的實物不可能被兩個根執取,因為藍色等也會變成耳朵所執取的。如果那樣,也沒有過失,因為兩個根執取一個境的實物在某些情況下並不矛盾,就像眼睛的根執取火的實物,以及身體的觸覺一樣。即使是這樣,也不是令人滿意的,因為在這裡,火的燃燒的微塵和其他微塵不同,而觀看的微塵和其他微塵也不同,它們是那樣存在的。如果認為,像這樣的火的實物,在這裡,觀看和觸控是相同的,並且將實物的意義歸結為一個,那就完全是錯誤的。對此,應當這樣說,意識的這個識了知咒語,這並沒有什麼過失。因為輪迴眾生共同的意識有錯誤,所以世尊的意境,不是不能執取應當用耳朵的實物執取的咒語,而是像共同的眾生的意識不能分別了知根的各自差別一樣,殊勝者的意識也不會那樣,因為那是他們的一切行境。

།ཡང་བརྒལ་བ་འདི་ལྟར་སེམས་ཏེ་རང་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་ མཚན་ཉིད་ལས་མ་རྟོགས་པའི་ཡིད་གཞན་པའི་རང་བཞིན་ནི་འགའ་ཡང་མ་མཐོང་སྟེ།དེ་འདི་ལྟར་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཡིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ཀྱང་མ་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འདིར་སྐྱེས་བུ་ཙམ་དུ་གཅིག་ཀྱང་ ཐམས་ཅད་ཁ་དོག་སེར་པོ་ཞེས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟ་ཡིན་པར་གྱུར་ན་ནི་སྐྱེས་བུ་ཙམ་གྱིས་ཐམས་ཅད་ཁ་དོག་སེར་པོར་གྲུབ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདིར་ཡང་སྐྱེས་བུ་ཙམ་དུ་གཅིག་པར་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་མི་དམིགས་ན། དེ་ལྟར་ཇི་ལྟར་གཟུགས་ཀྱི་ཁྱད་ པར་འགྲུབ་པ་འདི་ལྟར་མཐོང་སྟེ།ཁ་དོག་གི་ཡིད་ནི་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་པ་ཅན་ཡིན་ལ། ཁ་ཅིག་གི་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐུགས་ནི་ཇི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ན་ཐ་མལ་ པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་ཡང་དེའི་ཡིད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཚིག་མཐུན་པ་ཙམ་མོ། །གཞན་ཡང་དབང་པོ་སོ་སོའི་དབྱེ་བས་ཡུལ་རྣམས་ལ་ཡང་སྟེ། སྲོག་ཆགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་དབང་པོའི་དབྱེ་བ་གཞན་གྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་གཞན་པ་ལས་ བལྟ་བ་ཉིད་དེ་ཇི་ལྟར་གདེངས་ཀ་ཅན་རྣམས་མིག་གིས་ཉན་པ་བཞིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་ཐམས་ཅད་དུ་མཐུན་པ་ཙམ་གྱིས་ཐུན་མོང་བར་དམིགས་པར་མི་བལྟ་སྟེ། ཡུལ་དང་དུས་དང་རྐྱེན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཡིད་འདིའི་ཁྱད་ པར་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་ན་ཅི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་དེ་བཞིན་དུ་འདིའི་རང་བཞིན་ཉིད་དམ།འོན་ཏེ་གཞན་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཞིག་གམ་ཅི་ཞིག་ཡིན། གལ་ཏེ་གང་གི་ཚེ་འདི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་སྲིད་ནི་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་གཟུགས་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ནི་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་ཁྱད་པར་གྱི་མངོན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་ནི།ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེས་ན་དེ་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡང་དེར་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་ཡང་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཁྱད་པར་ ཡོད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ཏེ།གཞན་ལ་ཡང་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ།

還有,這樣認為,自己也未曾見到,從正確認識的自性之外,不瞭解的其他意識的自性,因為它是如此各自正確認識的自性而已,所以沒有見到意識的任何差別。如果這樣認為,那是不對的,因為在這裡,僅僅是人,也不是所有人都認識到是黃色,如果那樣,那麼僅僅是人,所有都會變成是黃色的。在這裡,如果僅僅是人,沒有看到任何差別,那麼如何成立色的差別呢?就像這樣看到,有些人的意識是完全如實瞭解所有論典的,而有些人的意識不是那樣,同樣,世尊的意境,是如何成為遍知一切真如的自性,是如何在凡夫的階段存在的呢?對於此,稱為「他的意識」只是一個相同的詞而已。此外,由於根的各自差別,對於境也是如此,由於有情眾生的差別,根的差別,從其他所執取的不同,就像有頸項的眾生用眼睛聽一樣。因此,不要僅僅因為相似就認為一切都是共同的,因為由於境、時間和因緣的差別,一切都有差別。那麼,這個意識的差別是什麼樣的呢?是像諸天的差別一樣,是它的自性呢?還是從其他因產生的呢?如果當它是自性時,那麼意識的自性是色,那時,一切也都是那樣,因為自性中存在差別的顯現,因為是意識的自性,所以沒有任何差別,因為一切有情眾生都是相同的。如果說,是從因產生的差別,那麼也沒有任何差別,因為其他也具有因和緣的作用。

།དེ་ལ་རྒྱུ་ཡོད་ན་ཡང་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་གྱི་རང་བཞིན་ནི་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་རྟོགས་པ་དེས་ན་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིད་ཁྱད་ པར་ཅན་དུ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ།།འོ་ན་རྒྱུ་དེ་ཀུན་ལ་ཡོད་པ་ལ་རང་གི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་སྦྱོར་བ་མ་རྟོགས་པ་གང་ལ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ཡིན་ན་ནི་ཅི་ཡོད། དེའི་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཅི་ཡིས་རྟོགས་པར་བྱེད། གང་གིས་ལྟ་བའི་ཁྱད་པར་དེ་རབ་ ཏུ་རྟོགས་པ་ནི་ཡིད་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་རང་གིས་རང་རྟོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་མེད་དེ།ཡོད་ན་ནི་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་མན་ངག་བརྒྱུད་ཅིང་བརྒྱུད་པ་གཞན་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བ་ཞེ་ན། རང་གིས་རང་རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་ནི་མེད་དེ་ཡོད་ན་ནི་སྐྱོན་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལ་བརྒྱུད་ཅིང་བརྒྱུད་པ་ལས་རྟོགས་པར་འགྱུར་ན་ཡང་ཐུག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡིད་ཁྱད་པར་འཕགས་པར་གྲུབ་པ་ཇི་ལྟར ཡིན་པ་དང་།རྒྱུ་གཞན་གྱིས་བྱེད་པ་ཡིད་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ན། ཡིད་བཞིན་དུ་དེ་ཐམས་ཅད་དུ་བརྟན་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བརྟན་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཡིད་ ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བརྟན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རེས་འགའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་ཡིད་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་དགོས་པ་དེ་ནི་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་ཡིད་ཁྱད་པར་ཅན་འདི་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་ཡང་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་འདི་རྒྱུ་ ཡང་ཡིན་པ་འདི་ལ་གནོད་པ་འགའ་ཡང་མེད་དེ།རྒྱུ་ནི་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀུན་དུ་སྣང་བར་གནས་པའི་ཡིད་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་རང་རང་གི་བག་ཆགས་ཀྱི་དྲི་མས་གཡོགས་པས་ དེ་བཞིན་པར་སྣང་བ་ཡིན་པས་དེས་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིད་དོན་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་གསལ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་ལིང་ཏོག་གི་སྐྱོན་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེ་བ་ཅན་ལ་མེ་ལོང་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་ཡིན་ཡང་གཡོགས་པ་ལྟར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།

如果存在因,那麼因的差別的自性是所有有情眾生都不瞭解的,因此,並非所有有情眾生的意識都成立為有差別。如果那樣,因存在於一切,而沒有不瞭解自己產生智慧的加行,如果那樣,那又如何呢?是什麼因使其差別而瞭解呢?誰瞭解見解的差別,就成立為意識有差別,像這樣自己瞭解自己,也是不存在的,如果存在,那麼其他也同樣會瞭解。此外,不是從口訣傳承,也不是從其他傳承,那又如何呢?自己瞭解自己是不存在的,如果存在,那麼過失已經說過。如果從傳承瞭解,那麼也會有無窮的過失。因此,世尊的意識如何成立為殊勝,如果說,是由其他因使意識成為有差別的,那麼,它不會像意識那樣在一切中都是穩固的,就像由因產生的瓶子等,不會成為穩固的自性。因此,意識不是穩固地有差別,而是有時有時無的。因此,如果說,意識成立為有差別的必要,在任何情況下都沒有成立,那麼,對此要說,這個有差別的意識,既是自性,也是其他因,這沒有任何損害,因為因只是顯現的緣,同樣,事物自性本身是普遍存在的意識,然而,由於各自習氣的垢染覆蓋,所以才那樣顯現,因此,並非所有人的意識都能完全明瞭所有事物的實相,比如,對於有眼翳的眾生來說,鏡子即使非常明亮,也會像被覆蓋一樣。

།དེས་ན་རྒྱུ་ཡང་ དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོའི་ཕྱིར་ན།དེ་ལ་སྒྲིབ་པའི་སྐྱོན་རྣམས་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པས་ན། དེ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་དེའི་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་གློ་བུར་བའི་དྲི་མའི་སྐྱོན་རྣམས་སེལ་བར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ ཙམ་ཡིན་ལ།དེ་ཡང་ཀུན་གྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ཡང་མི་མཐོང་བ་ཉིད་ནི་ཁྲོན་པ་ཟབ་མོའི་ནང་ན་ཡོད་པའི་རྫས་ཀུན་གྱིས་མཐོང་ཞིང་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་དེ་ཡང་བླ་མ་བརྒྱུད་ཅིང་བརྒྱུད་པར་ཁོང་དུ་ ཆུད་པར་བྱེད་པ་ལ་ཐུག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་ཡང་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ།ཐུག་པ་མེད་པའི་དངོས་པོ་དེ་ལྟ་བུའི་སྐྱོན་གྱིས་གནོད་པ་མེད་དེ་འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་ན་ཅི་ཡང་དེ་ལྟར་མིན་ན་ཀུན་ཀྱང་མི་འགྲུབ་སྟེ་ཇི་སྲིད་དུ་འབྲས་དཀར་པོའི་མྱུ་གུ་ འདི་ཡང་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིག་ན་རང་གི་ས་བོན་ལས་སོ་ཞེ་ན།དེའི་ས་བོན་ཡང་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། རང་གི་ས་བོན་ལས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཐམས་ཅད་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཇི་ལྟར་མིན་ཏེ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་བག་ཆགས་དེ་ཡང་གང་ལས་སྐྱེ་བ་ཞིག་ཡིན། གང་ཇི་ སྲིད་པའི་སེམས་འདི་ཐམས་ཅད་དུ་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་ཡང་ཀུན་ནས་སྒྲིབས་པ་གང་གིས་ན་ཐ་མལ་པའི་སེམས་ཅན་དུ་གནས་པའི་ཡིད་འདི་ལྷའི་དངོས་པོ་ཇི་བཞིན་པ་མ་ཡིན་ན་དེ་ལ་གང་གི་ཚེ་ཇི་སྲིད་དུ་སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ལོགས་ཤིག་པའི རྒྱུ་ལས་དེ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན།དེའི་ཚེ་དེ་སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་རྒྱུ་གཞན་ཞིག་ལས་ཀྱང་རྒྱུ་གཞན་ཞིག་ཡོད་དགོས་པ་དེས་ན་ཆོས་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པར་མི་འགྲུབ་ལ། དེས་ན་ཡང་བག་ཆགས་དེ་ཉིད་སེམས་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན་ཡང་དེའི་ཚེ་བག་ཆགས་རྣམས་ འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་གསལ་བར་མི་ཕྲེལ་བར་འགྱུར་ཏེ།སེམས་དེ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །དེ་ཡང་ཅི་སྟེ་ཞེ་ན། མི་སྐྱེ་མི་སྲིད་པ་སྟེ་བྱེད་པ་ནུས་པ་ཅན་རྣམས་ཡོད་བཞིན་དུ་ཡང་བྱ་བ་རྣམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་མེད་ན་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་བྱ་བ་དང་འབྲས་བུ་ཀུན་སྐྱེ་བ་ མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ།

因此,因也是爲了那樣的事物,那麼,它本身不是去除遮蔽的過失,因此,它不是產生有差別的自性,那個因的有差別,僅僅是去除暫時性垢染的過失的特徵,而且,也不是所有人都理解的,比如,存在卻看不見,就像在深井中的物體,不是所有人都看見和了解一樣。那樣的因,通過上師傳承來理解,也不會有無窮的過失,不會被無窮的事物那樣的過失所損害,因為輪迴是無始的。因此,如果不是那樣,那麼一切都不會成立,就像這白色的果實的芽,如何產生呢?如果說是從自己的種子產生,那麼,它的種子是什麼呢?說是從自己的種子產生。那麼,一切都會變成無窮,怎麼不是呢?是這樣的。那麼,那個習氣又從哪裡產生呢?如果說,這個心在一切中都是明亮的自性,但是,由於被一切遮蔽,所以,處在凡夫位的這個意識,不像天人的事物那樣,那麼,什麼時候,如果說,它是從心之外的另一個因產生的,那麼,那時,它需要有另一個因,從心之外的另一個因產生,因此,法性不會成立為二元,因此,即使那個習氣是從心本身產生的,那麼,那時,習氣也不會在任何時候都清楚地顯現,因為心是永遠存在的。那又如何呢?不生不滅,即使存在能作者,如果事物不產生,那麼,一切行為和結果都會變成不產生。

།དེའི་ཕྱིར་ན་བག་ཆགས་རྣམས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དམ་ཡང་ན་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གདོད་ནས་མི་སྐྱེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་བག་ཆགས་སྐྱེ་བ་གཏན་དུ་མེད་ན་ནི་དེ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་པས་ འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་སེམས་ལ་དྲི་མས་ཇི་ལྟར་བསྒོས་ཏེ་རྒོད་པའི་རྒྱུ་མེད་པ་དེས་ན་ཡིད་ཁྱད་པར་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་དང་།ཁྱད་པར་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འགའ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་བ་གང་གིས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། འཁོར་བ་ཞེས་བྱེ་བ་དང་། གྲོལ་བ་དང་མི་གྲོལ་བའི་ སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀུན་ལ་འཇུག་པར་ཇི་ལྟར་འཐད།དེ་ནས་ཡང་བག་ཆགས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱུ་བ་ཅན་ཡིན་ན་ཡང་དེའི་ཚེ་ཐ་མལ་པའི་སེམས་ཅན་དང་འདི་ལས་གཞན་པའི་ཁྱད་པར་དུ་མི་འགྲུབ་པ་གང་གིས་ན་བཅིངས་པ་དང་གྲོལ་བའི་གནས་སྐབས་དང་གཞག་ པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན།གང་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལས་བག་ཆགས་རྣམས་སྐྱེ་བ་ཡང་འོན་ཀྱང་འཁོར་བ་ལ་འཆེལ་ཏེ་ཞེན་པར་གནས་པས་དེ་ལས་བྱུང་བ་ཙམ་གྱིས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པར་འགྱུར་བའམ། མེད་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་སྐྱོན་མེད་དེ། དེ་ཇི་སྲིད་དུ་འཁོར་ བའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་གནས་པའི་སེམས་དེ་སྲིད་ཉིད་དུ་ནི་དེའི་རྒྱུན་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་དེ་ནི་འཁོར་བའི་ངོ་བོར་རྟོགས་པར་བྱ་བར་གནས་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ངོ་བོར་རབ་ཏུ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ན་དེ་ལྟ་བུའི་བག་ཆགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཐམས་ཅད་ ནས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡིད་ཐུན་མོང་བའི་སྐྱོན་མེད་དོ།།ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིད་འཁོར་བ་ལས་འཆེལ་པས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་སྲིད་དུ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལུགས་དག་ཡོད་པ་ལས་ཀྱང་མོད། དེ་མི་འདོད་ཀྱང་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །གཞན་དུ་ན་ནི་ དུས་ཐམས་ཅད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་གནས་པའམ།ཡང་ན་སྲིད་པ་ཉིད་འབའ་ཞིག་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་འཁོར་བ་དེ་སྲིད་པར་དུ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་དེ་དེ་ཡང་བག་ཆགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ།

因此,如果說習氣在任何時候都會產生,或者說在任何時候都本來不產生而存在,那麼,如果習氣永遠不產生,那麼,它在任何時候都不會產生,那麼,在任何時候,心如何被垢染所染污,沒有使之粗野的原因,因此,就沒有所謂的有差別的意識,和沒有差別的意識,那麼,如何能符合涅槃、輪迴、解脫和不解脫的所有心的狀態呢? 那麼,如果習氣在任何時候都是流動的,那麼,那時,它不會成立為凡夫和與此不同的差別,那麼,就沒有束縛和解脫的狀態,以及安立,如果說,習氣是從智慧本身產生的,但是,它執著于輪迴而存在,僅僅是從那裡產生,不會有在任何時候都存在或不存在的過失,因為只要是處於追隨輪迴的心,那麼,它就會持續不斷地出現。那樣的心,被認為是輪迴的自性,爲了徹底消除顛倒的自性,因此,它是那樣的習氣的自性。因此,從一切方面來說,一切意識都沒有共同的過失。一切意識執著于輪迴,只要不是在任何時候都存在,那麼,輪迴和涅槃的道理就是存在的,即使不希望,也應該承認。否則,就會變成在任何時候都只存在涅槃,或者只存在有。因此,輪迴在有存在的期間,在任何時候都是存在的,那也是具有習氣自性的心的自性。

།དེའི་ ཕྱིར་ན་བག་ཆགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡིད་འཁོར་བའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རང་བཞིན་བྱེད་པ་སྟེ།དེ་ནི་ཡིད་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་དངོས་པོར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ། འཁོར་བ་དེ་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་སྔོན་དུ་བསགས་པའི་ལུས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་མིག་ འཕྲུལ་མཁན་གྱིས་སྤྲུལ་པའི་དངོས་པོའི་རྣམ་པ་བཞིན་དུ་བག་ཆགས་དང་ཡོངས་སུ་ལྡན་པའི་ཡིད་གང་གིས་འཛིན་པ་ནི་འཁོར་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ།མིག་འཕྲུལ་མཁན་གྱིས་སྤྲུལ་པ་དང་འདྲ་བར་བྱུང་བའི་འཁོར་བ་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ འཁོར་བར་ཀུན་དུ་འཇུག་ཅིང་ཆགས་པས་འཁོར་བ་ཡིན་པར་ཁས་བླང་བ་ལྟ་ལོས་ཀྱང་མོད་དེ།བག་ཆགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀུན་དུ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་འཁོར་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བཅིངས་པའི་ཡིད་ ཀྱིས་བག་ཆགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་འབྱུང་བ་ནི་འཁོར་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།།གང་གི་ཚེ་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་ལ་མཆོག་ཏུ་མི་བྱེད་ན་དེའི་ཚེ་བག་ཆགས་ཀྱི་རང་བཞིན་འགར་ཡང་གནས་པ་མ་ཡིན་པས་ཡིད་འོད་གསལ་བར་ཞེས་བྱ་བ་དང་། འོད་གསལ་མ་ ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མེད་པས་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་རོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་མིག་འཕྲུལ་མཁན་གྱིས་སྤྲུལ་པ་བཞིན་དུ་འཁོར་བ་ལུགས་སུ་འབྱུང་བར་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་མིག་འཕྲུལ་མཁན་གྱིས་སྤྲུལ་པ་མཐོང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། ཇི་སྲིད་དུ་དྲི་མ་ མེད་པའི་དབང་པོ་བདེན་པའི་དངོས་པོ་དེ་སྲིད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཤེས་པས་ནི་དེ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་བྱེད་ན་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བདེན་པར་གྱུར་པ་ཡང་དག་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ནི་དེ་དག་ཀྱང་བརྫུན་ཙམ་དུ་འབྱུང་བར་ཅི་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་སྙམ་དུ་སེམས་སོ་ ཞེ་ན།དེ་ནི་སྔགས་དང་སྨན་གྱི་ནུས་མཐུས་དབང་པོའི་ཡོན་ཏན་དང་བྲལ་བར་བྱས་པ་ལས་སོ་ཞེའོ། །འོ་ན་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ལྟ་མིན་པ་ཅི་སྟེ་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་དེ་ཉིད་ཀྱང་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་ཅི་སྟེ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དེའི་ཚེ་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མེད་པར་གྱུར་པས་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེའོ།

因此,具有習氣自性的意識,會做出順應輪迴的自性,那是在要認識意識本身的現象時,因為輪迴也是無始的,所以,從先前積累的身體習氣的力量中,如同魔術師所變幻的現象一般,以完全具有習氣的意識所執持的,就是會變成輪迴,如同魔術師所變幻的那樣出現的輪迴,也是不可思議的。因此,承認進入輪迴並執著,當然是合理的,具有習氣自性的意識所產生的一切,就叫做輪迴。因此,由先前的業所產生的力量所束縛的意識,以習氣的自性出現,是作為輪迴的特徵而出現的。當不執著于輪迴的狀態時,那時,習氣的自性在任何地方都不存在,因此,就沒有所謂的意識是光明,和不是光明,就會變成沒有差別。因此,應該承認輪迴如同魔術師所變幻的那樣出現。另外,如果說看到的是魔術師所變幻的,那麼,只要是無垢的根,真實的事物存在,那樣的知識就不會做那件事,如果那樣做,那麼,在任何時候,都不可能產生真實地知道真實的知識。因此,如果想知道那些也只是虛假的出現,是從哪裡產生的?那麼,那是從咒語和藥物的力量,使根失去功德而來的。那麼,為什麼不是在任何時候都那樣呢?同樣,為什麼那樣的結合也不是在任何時候都有呢?那是由於那時沒有業的成熟,所以是那樣的。

། ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་མཐུན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་གང་ཞིག་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། འཁོར་བས་བསྒོས་པའི་ཡིད་དེ་བཞིན་པའི་ནུས་མཐུས་སྤྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཡིད་དེ་ཉིད་དེ་ལྟ་བུའི་མཐུ་ཅན་དུ་མི་འདྲ་བར་གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེ་ཞེ་ན་སྲིད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་སེམས་ནི་ནུས་མཐུ རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པར་རྗེས་སུ་རྟོགས་སོ་ཞེས་སྨྲའོ།།འདིས་ན་དེ་ཉིད་སྲིད་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཡིད་དང་ལྡན་པས་ཡིད་ཐོགས་པ་མེད་པ་ནས་ལས་ཀྱི་སྲིད་པར་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ལས་མི་འདྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའི་དངོས་པོར་གནས་ པ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་སྐྱེ་བ་འདི་ལ་གནོད་པ་འགའ་ཡང་མེད་དོ།།དེས་ན་སེམས་དེ་ཉིད་བག་ཆགས་ཀྱི་སྤྲུལ་པར་སྐྱེ་བ་ལ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྔགས་ཀྱིས་མཐུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་སྔགས་དེ་ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་ པ་དེའི་མཐུ་ལས་ནོར་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ཀླུ་ཆེན་པོ་རྣམས་འོངས་ནས་རི་མོ་ཅན་གྱི་སྡེ་ལ་བཀའ་ནོད་ཅིང་ལྷ་མོ་ཇི་ལྟར་བགྱི་ཞེས་སོ།།དེ་ནས་རི་མོ་ཅན་གྱི་སྡེས་དེ་དག་ལ་བཀའ་བསྒོ་བ་སངས་རྒྱས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་གསུངས་ ནས་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟར་ཡིན་པའི་གླེགས་བམ་ཕྱུང་བ་གསུངས་པ།དེ་སྐད་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་མའི་བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལས་མཆོག་མེད་པ་དེ་བས་ན་རྒྱུད་འདི་དང་མཚུངས་པ་ མེད་དེ།རྒྱུད་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དབུའི་ཐོད་པ་ལས་སྔགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བཏོན་པས་ན་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡང་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་དབུའི་ཐོད་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྒྱུད་ནི་བྱ་བ་ དང་།བྱེད་པར་ཉེ་བར་སྤྱོད་དོ། །བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ། །ཡང་ན་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་རྡོ་རྗེའི་རྣམ་གྲངས་སོ། །ཐོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་གྲུ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ལ་བྱ་བས་ན། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ནི་ སངས་རྒྱས་ཐོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ།།དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གླེགས་བམ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སེམས་ཅན་རྣམས་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རི་མོ་ཅན་གྱི་སྡེས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་གཏད་པ་ཡིན་ནོ།

如果說,不相同的業的成熟,是從哪裡產生的呢?如果說,是被輪迴所薰染的意識,以那樣的力量變幻出來的,那麼,如果說,意識本身為什麼會產生那樣不一樣的力量呢?那麼,應該說,存在於有之自性的心,是具有各種各樣力量的,應該這樣認識。因此,由於它具有跟隨有之自性的意識,所以,意識從無障礙的狀態,進入到業的存在,由於各種不同的業,而存在於變幻的現象中,這種不可思議的產生,是沒有任何損害的。因此,心本身產生為習氣的變幻,是沒有什麼問題的。像那樣所謂的咒語的力量等,是說,像那樣的咒語,如同所說的那樣,從它的力量中,財富增長等大龍們前來,向有圖案的部眾請示,應該如何做,女神啊?然後,有圖案的部眾對他們說,要與佛陀相應。像那樣說了咒語的力量后,說了取出經續的意義是什麼的典籍,聽到那話語的時候,等等,所謂無上瑜伽母,是無上瑜伽母的續部,因為沒有比這更殊勝的,所以,這個續部是無與倫比的,這個續部被稱為佛頂,因為從佛陀世尊的頭頂中,取出咒語等,所以,它的自性續部也這樣稱呼,從佛頂中出現的續部,是行為和,接近行為的。像那樣的行為和行為,被稱為佛頂。或者,佛陀這個詞,是金剛的異名,頭頂這個詞,是指三角形的自性,所以,具有智慧和方便自性的,被稱為佛頂。因此,爲了攝受眾生,有圖案的部眾把典籍等交給了金剛手。

།གསང་བ་མཆོག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ཡིན་ པ་སྟེ་དེ་ནི་མཆོག་ཏུ་གསང་བའི་ཡང་མཆོག་ཏུ་གསང་བ་འདི་ཉིད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་ལ་བཞུགས་པ་ཡིན་ནོ།།འོ་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཆོག་དེ་ཉིད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡང་ལུས་ལ་གནས་པ་ཡིན་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ རྣམས་ཀྱང་གཅིག་གི་དངོས་པོར་རིག་པར་འགྱུར་ཏེ།དེའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ནི་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཁོར་བར་བཅིངས་པ་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་གཅིག་པ་ ཉིད་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་དང་།ཡང་འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བར་གཞག་པའི་ལུགས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་འདི་ཇི་ལྟར་འབྲེལ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་གང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དམ་པ་དེ་ཁོ་ ན་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཁོ་ན་སྟེ།དེ་ལྟར་ན་ཡང་འཁོར་བའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བློ་རང་དང་གཞན་དུ་དམིགས་པས་གཟུང་བའི་ཕྱིར་ན་དེ་ལྟ་བུ་དེ་གསལ་བར་མ་གྱུར་ཏོ། ། འདིས་ན་ཇི་སྲིད་དུ་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་དག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དེ་བཞིན་པར་གྱུར་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟར་རྟོགས། འདིས་ནི་འདི་མི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་འདིའི་ཕྱིར་ན་བདག་དང་གཞན་དུ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་ཡིད་ནི་འཁོར་བའི་བཅིངས་པ་ཡིན་པས་བདེ་བ་དང་སྡུག བསྔལ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་གི་དངོས་པོར་ཡིན་པར་མང་པོའི་སོ་སོར་རིག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ།ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ལས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དཔེར་ན་ཟླ་བ་ནི་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ཡང་སོ་སོའི་མིག་གི་སྐྱོན་གྱིས་ཁ་ཅིག་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པར་ འགྱུར་བ་བཞིན་དུ།དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཡང་དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྐྱེ་བ་དང་། ཆུ་སྟེང་དང་བ་མང་ན་ནི་ཟླ་བ་གཅིག་པོའི་གཟུགས་བརྙན་ཡང་མང་པོར་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་མི་ཤེས་པ་ཡང་ཀུན་དུ་སྣང་བར་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་རྣམ་པར་ བཅིངས་པ་ཡང་བརྫུན་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་མཁའི་འོ་ཟིལ་ལ་ཐག་པ་ལ་སྦྲུལ་གྱི་དངོས་པོར་གཟུང་བ་དེས་འཇིགས་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བ་མངོན་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ཡང་དེ་ཡང་དག་པར་ནི་སྡུག་བསྔལ་དེ་སྦྲུལ་ཉིད་ཀྱིས་ བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ།

所謂秘密殊勝,是指經續中所說的真實,那是極度秘密中的極度秘密,這存在於一切眾生的身體中。那麼,如果說,那真實的殊勝存在於一切眾生的身體中,那麼,一切眾生的快樂和痛苦等,也應該被認為是一個整體,因為它的真實是究竟的自性,是唯一的。並且,一切眾生也應該沒有被束縛在輪迴中,因為一切的真實自性是唯一的。而且,輪迴和涅槃的安立方式也應該不存在,那麼,世尊所說的這些如何關聯呢?對此應該說,一切的究竟真實,是唯一的自性。即便如此,由於被輪迴的習氣所攝持,以及在無始的時間裡,眾生的心執著于自己和他人,所以,那樣的真實沒有顯現出來。因此,只要存在輪迴狀態的見解,那麼,如何證悟那樣的真實呢?因此,由於不瞭解這個原因,所以,正確認識自己和他人的心是輪迴的束縛,快樂和痛苦等,本來是一個整體,卻被認為是許多個不同的個體,這是因為從無始的習氣中產生的。例如,月亮明明只有一個,但是由於各自眼睛的缺陷,對有些人來說會呈現出各種不同的樣子。他們的正確認識也產生為各種不同的事物。如果水面上有很多水泡,那麼,同一個月亮的倒影也會被看到很多。同樣,由於無知普遍存在,所以,被束縛也只是虛假的,痛苦由此而產生。例如,在空中的霧氣中,把繩子看成是蛇,由此而感到恐懼,從而真實地體驗到非常痛苦的感覺,然而,那痛苦實際上並不是由蛇本身產生的。

།དེའི་ཕྱིར་ན་བརྫུན་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ཡང་དེ་འདྲ་བའི་བག་ཆགས་ལས་སྐྱེ་བའི་འཁོར་བ་བཅོམ་ན་ནི་དེའི་ཚེ་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་འཁོར་བར་བཅིངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བས་བདེ་བ་དང་ སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ།བདག་དང་གཞན་དུ་སོ་སོར་རིག་པ་དག་དེའི་ཚེ་ནུབ་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་ཆར་འབབ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པས་ནི་དངོས་གྲུབ་གང་ཡང་རུང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ཧེ་རུ་ཀའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་འདིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བར་གསུངས་སོ། །དཔའ་བོ་ཆེན་པོ་ཧེ་རུ་ཀ་།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། སྐྱེད་དང་གནས་པའི་རྒྱུ་དང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་གཅིག་པུ་སྟེ། དཔེར་ན་སྦྲུལ་གཅིག་ཁོ་ན་རེས་འགའ་ནི ཀྱག་ཀྱོག་ཏུ་འདུག་།རེས་འགའ་ནི་དྲང་པོར་འདུག་ཀྱང་འདིའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་སོ་སོར་དབྱེ་བས་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཡང་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་འཁོར་བའི་གཟུགས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བར་བལྟའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་དངོས་པོ་དང དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ།།འོ་ན་གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་གཉི་གའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་འདི་ཀོ་ཇི་ལྟར་ན་དེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དངོས་པོར་འབྱུང་ཞིག་གུ་སྟེ། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཟུང་བ་ དང་འཛིན་པ་དག་གིས་སྐྱོན་གྱི་དངོས་པོ་དེ་ལྟར་དེ་ལ་གནས་སོ་ཞེ་ན།འདི་ལ་གསུངས་པ་སྤྲོས་མེད་དང་གོས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། དོན་དམ་པར་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལ་སྤྲོས་པ་མེད་པས་དངོས་པོ་མེད་པའི་སྤྲོས་པས་མི་རིག་གོ། །ཅི་སྟེ་ཞེ་ན། གོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ ཏེ་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ནི་གོས་པའོ།།འདིས་ནི་གོས་པས་འདི་ལ་གཟུང་བ་མེད་དེ་གཉིས་པོ་རྣམས་ནི་སྐྱོན་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །ཅི་སྟེ་དེ་དངོས་པོ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་སྲིད་པར་སྤྱོད་པ་དང་། ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་འཁོར་བར་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་དངོས་པོ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྒོ་ནས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་བརྗོད་དེ། སེམས་ཅན་འཁོར་བ་ལ་སྤྱོད་པར་བརྩོན་པ་དེ་དག་རྣམས་ལ་སྟོན་པ་མཛད་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ་བར་དགོངས་སོ།

因此,即使是虛假的,也會產生痛苦。當摧毀了從那樣的習氣中產生的輪迴時,那時,就不會再有被束縛在輪迴中的痛苦,快樂和痛苦等也就不存在了,因為那時,將自己和他人分開認識的心已經消失了。 「虛空飛翔和降雨」等廣說,是爲了生起任何成就。同樣,這裡也說了要成就嘿嚕嘎的偉大真實。 「大勇士嘿嚕嘎」等中,「生起和安住的因」是指世尊本身是唯一的。例如,一條蛇有時彎曲地盤踞,有時筆直地伸展,但是它的本質並沒有因為區分而存在。同樣,世尊雖然是唯一的,但是卻被視為顯現出各種輪迴的形象。同樣,應該認識到世尊本身是存在和不存在的自性。那麼,如果世尊本身是存在和不存在兩種自性,那麼,如何才能成為兩者都不存在的實體呢?如果說,由於是一切事物的自性,所以,執著和能執著等過失就那樣存在於他身上,那麼,對此所說的是無戲論和無染污。究竟而言,世尊沒有戲論,所以,不會被不存在的戲論所染污。為什麼呢?因為沒有染污,不存在的自性就是染污。因此,染污無法執著於他,因為兩者都帶有過失。如果說,他是存在和不存在的自性,那麼,這又是什麼意思呢?對此說了「行於有」,意思是,世尊以在輪迴中普遍存在的存在和不存在的自性來表達,是爲了向那些努力在輪迴中行走的眾生展示的實體。

། འོ་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་གཅིག་པུ་འཁོར་བའི་རྗེས་སུ་གནས་པའི་ཕྱིར་ན་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དོན་དམ་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ན་འདི་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་ཡིན། ཇི་སྲིད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་རང་བཞིན་སྲིད་པའི་རྗེས་སུ འཇུག་པར་རབ་ཏུ་ཤེས་སམ།འོན་ཏེ་མེད་ན་གང་གི་ཚེ་མི་ཤེས་ན་ནི་མི་ཤེས་པ་དེ་ཇི་སྲིད་དུ་དེའི་ཚེ་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་སྲིད་པ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་གནས་པ་འདི་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་སྟེ། གང་ཡང་ཤེས་པ་དེ་ སྔོན་པོའི་དངོས་གཞི་ཙམ་དུ་མ་སྐྱེས་ན་ནི་སེར་པོའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་རིག་པ་མེད་པ་དང་།ཟླ་བ་གཅིག་པུ་མེད་ན་གཉིས་ཀྱི་གཟུགས་སུ་དེས་ཇི་ལྟར་རིག་པར་འགྱུར། དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཤེས་ནས་སྲིད་པར་འཇུག་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་རང་རིག་པའི་རང་ བཞིན་གྱིས་འཇུག།།དེ་ལ་གལ་ཏེ་རང་གི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་རིག་པས་འཇུག་ན་ནི་སྲིད་པ་འདི་ཡང་དེ་ལྟར་རིག་པས་ན་སྲིད་པ་འདི་ཡང་དངོས་པོ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཀུན་དུ་སོ་སོར་གསལ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རང་བཞིན་ལ་འདི་དག་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ན།སྔོན་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་གསལ་བ་ན་སེར་པོའི་དངོས་པོར་བློ་སྐྱེ་སྲིད་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་སྣ་ཚོགས་པའི་སྲིད་པ་འདི་ཡང་ཇི་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་རབ་ཏུ་གསལ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཡང་དངོས་པོ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པའི་འགྲོ་བ་ཀུན་ གྱི་རང་བཞིན་དེས་རབ་ཏུ་གསལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་དེའི་རང་བཞིན་གཉིས་པོ་རྣམས་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བ་དེའི་ཕྱིར་ནའོ།།དེ་ནས་ཡང་དེ་གཞན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་རིག་པར་འཇུག་གོ་ཞེས་སྨྲ་ན། དེའི་ཚེ་སྲིད་པ་རྣམས་འདིར་རིག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་གཞན་ཉིད་ དུ་རིག་པར་སྐྱེས་པ་མིན་ཏེ་གཞན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་རིག་པར་ནི་དེ་དེའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ཏེ།ཇི་ལྟར་བུམ་པའི་ཤེས་པ་ནི་སྣམ་བུའི་ཤེས་པར་གྱུར་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་འདི་དག་ནི་བརྒལ་བའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ཡིན་པས་འདི་ལྟར་སྲིད་པ་སྟེ། འདིར་ཤེས་ པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ན་ཡང་འོན་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་དེས་དེ་བཞིན་དུ་རང་མ་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡིས་གཡོགས་པས་གཞན་དག་ཏུ་གསལ་བར་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ།

那麼,如果真實性的智慧是唯一的,並且安住在輪迴之後,那麼,如果它與存在和不存在的真實自性兩者都分離,這又怎麼合理呢?世尊的自性如何才能完全瞭解進入存在呢?或者,如果沒有,那麼,當不了解時,不瞭解的那時,他的自性的存在,如何才能以存在和不存在的一切行境的自性而存在呢?如果說,瞭解的那個,沒有僅僅生起為藍色的實體,那麼,就不會有生起了解為黃色的自性的認知,如果說,沒有一個月亮,那麼,它如何才能被認知為兩個的形象呢?然後,如果說,世尊在瞭解之後進入存在,那麼,那時,他會以自知的自性進入。如果說,他是以自己的自性通過認知進入,那麼,這個存在也會那樣被認知,那麼,這個存在又如何能清楚地顯現為存在和不存在的一切自性呢?因為他的自性與這些自性分離。如果說,顯現為藍色的自性,那麼,就不可能生起認知為黃色的實體的想法。因此,這個各種各樣的存在,以什麼樣的自性完全顯現,那麼,世尊也不會以存在和不存在的一切行境的自性完全顯現,因為他的自性與兩者分離。然後,如果說,他以他者的自性進入認知,那麼,那時,這些存在就不會被認知,因為在任何時候都不會生起認知為他者,因為認知為他者的自性不是他的本質。正如瓶子的認知不可能變成布的認知一樣,這些是辯駁。由於真實性的自性是認知,所以,存在是這樣的。雖然這裡是認知的本質,但是,由於被自己不瞭解的因所覆蓋,所以,會清楚地瞭解為其他。

།དེ་ཉིད་ཀྱི་ན་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་སྟེ་འཁོར་བ་ལ་བྱར་བརྗོད་ལ་དེ་ཡང་འདིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཀུན་ནས་བཀབ་ཅིང་བསྒྲིབས་པས་ན་ཀུན་ རྫོབ་ཅེས་བྱའོ།།གང་གི་ཚེ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདིས་ངེས་པར་རིག་པར་གྱུར་ན་ནི་རང་གི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་ན་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་འཁོར་བར་ཀུན་དུ་འཇུག་།དེའི་ཕྱིར་ན་གང་ཡང་གཞན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་དེ་རིག་པ་འདི་ནི་ལོག་པའི་ལྟ་བའི་སྐྱོན་གྱི་འཁོར་བའོ། །དེ་ཡང་དཔེར་ ན་རབ་རིབ་ཅན་གྱི་མིག་གིས་ནམ་མཁའ་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་ཡང་སྐྲ་ཤད་འཛིངས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པར་སྣང་བ་བཞིན་ནོ།།དེ་ལ་གཞན་པའི་དེས་དེ་རབ་ཏུ་ཤེས་ན་དེ་ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ་གང་གིས་ནི་དེ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པས་སྔོན་དུ་ བརྗོད་པ་དེ་དག་སུན་དབྱུང་བར་བྱ་བར་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།མིན་ཏེ་གཞན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདི་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་ཤེས་པས་ཁས་བླངས་སམ་ཅི་གང་གིས་གཞན་རབ་ཏུ་ཤེས་ན་ཇི་ལྟར་དེའི་རང་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་ཅི་ཞེས་བྱ་ བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ།།གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་ན་ནི་དེ་སྲིད་པར་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཇི་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་དུ་མི་ཤེས་པས་འདི་སྲིད་པའི་ངོ་བོར་འགྱུར་ཏེ། སྲིད་པ་ལུགས་སུ་འབྱུང་བ་འདི་དག་ཀུན་ཀྱང་བག་ཆགས་ཀྱི་ལིང་ཏོག་གིས་ལག་པས་བྱས་པ་བཞིན་ དུ་བརྫུན་གྱི་རྣམ་པར་ཀུན་དུ་འབྱུང་ངོ་།།དེ་ལྟ་བུ་དེ་དག་དང་ཅི་ཞིག་ལས་ཤེ་ན། སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྟོབས་ལས་སྐྱེ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་པ་ལོས་ཀྱང་མོད་དེ་ཇི་སྲིད་དུ་འཁོར་བའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པས་ཡིད་རྗེས་སུ་འཇུག་གོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་སྨིག་རྒྱུ་བའི་ དངོས་པོ་ལ་ཆུའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྟར་འདིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རང་བཞིན་སྲིད་པའི་དངོས་པོར་སྣང་བ་ལ་འགལ་བ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེས་ན་དེ་འཁོར་བ་ཡིན་པར་གྱུར་པས་ན་དེས་ཇི་ལྟ་བའི་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་པས་བརྫུན་གྱི་ངོ་བོར་རྟོགས་ པ་འགའ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་བཞིན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དེ་ཇི་ལྟར་རིག་པ་ཡིན་པ་ཞིག་ན་སྟེ།དེ་ཇི་སྲིད་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་པ་ལྟ་ལོས་ཀྱང་མོད་ཀྱི། གཞན་བདག་གིས་ཀྱང་ནི་འགའ་ཞིག་ཏུ་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པར་འགྱུར་རོ།

那麼,所謂的世俗諦,是對於輪迴的言說,並且,它也因為完全覆蓋和遮蔽了真實性,所以被稱為世俗諦。當真實性被它確定認知時,因為變成了自己的自性,那麼,那時,如何能普遍進入輪迴?因此,任何以他者的自性認知它,這是邪見的過失的輪迴。那也像,患有眼翳的眼睛,即使對於無垢的虛空,也顯現為具有毛髮交錯等一樣。如果說,他者完全瞭解它,那麼,它如何是瞭解?因為,所謂以它自身瞭解,這個意義是不如實,所以,之前所說的那些,不是用來駁斥的。不是的,所謂以他者完全瞭解,這個真實性,是自性上完全如此瞭解的,難道不是嗎?如果以他者完全瞭解,那麼,如何是完全瞭解它的自性呢?會變成這樣的過失。如果那樣,那麼,它又如何會存在呢?因此,因為它不瞭解它的自性,所以,它會變成存在的本質。這些存在的出現,都像被業的習氣所矇蔽的眼睛所做的一樣,以虛假的形象普遍出現。那麼,那樣的那些又從何而來呢?從先前業的成熟之力而生,那樣承認也是可以的,只要進入輪迴,就會隨之進入。因此,就像在陽焰的實體中認知為水的形象一樣,在這裡,真實性顯現為存在的實體,沒有任何矛盾。因此,因為它變成了輪迴,所以,就像它不瞭解陽焰等的自性,而在某些地方生起認知為虛假的本質一樣,那麼,真實性如何是認知它的呢?只要真實性完全顯現,就承認是所謂的涅槃,也是可以的。其他自我也在某些地方會變成涅槃。

།དེས་ན་ཇི་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་རབ་ཏུ་མ་ཤེས་པས་ཀྱང་དེ་རང་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་ལས་ཇི་བཞིན་པས་རང་རང་གི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གོ་འཕང་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཡུལ་ན་རི་ཀེ་ལའི་གླིང་ནས་འོངས་མ་ཐག་པའི་མིས་ མེ་འདིའི་རང་བཞིན་ནི་སྲེག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་ཤེས་ཀྱང་དེ་ཡང་དག་པར་རིག་ཅིང་མྱང་བ་ན་གྲང་བ་སེལ་བར་མི་འགྱུར་རམ།དེའི་སྟེང་དུ་ཡང་དག་པར་རེག་ན་སྲེག་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རམ་ཅི་དེ་བཞིན་དུ་བཅའ་སྒ་འདྲ་བར་རིག་ནས་དུག་ཏུ་མ་ཤེས་པས་ཟོས་ན་ཁ་ཆུ་འཛག་ ཅིང་བརྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་རྣམས་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་རམ་ཅི།དེའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་དེ་ཇི་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་དུ་དེས་མི་ཤེས་པས་འཁོར་བ་ཡིན་ལ་གཞན་ནི་རང་བཞིན་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་སོ་ཞེས་པ་འདི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མིན་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཇི་ལྟ་བ་ བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་ན་ཡང་རང་རང་གི་དགོས་པས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དེ།ཅི་མིང་གི་ཚིག་དེ་གང་ཞིག་གཞན་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ན་གཞན་པོ་དེ་རང་རབ་ཏུ་གསལ་བ་དེ་དེའི་དགོས་པར་འབྱུང་བ་མིན་ནམ་ཅི་འོ་ན་དེའི་ཚེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པ་ཡོད་པས་སྲིད་པ་རྣམ་པར་བཅད་མི་ དགོས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན།མིན་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཙམ་གྱིས་སྲིད་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་བར་བརྗོད་པ་ནི་མིན་ཏེ། གང་དེ་ཙམ་གྱིས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པས་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པར་མི་འགྱུར།མི་འགྱུར་བ་གང་གི་ཚེ་གང་ཞིག་གང་གིས་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་རིག་པ་དེ་ཉིད་ལས་སོ།

因此,即使不完全瞭解它的自性,也僅僅通過自我認知,如實地獲得各自的涅槃果位。就像,一個剛從遠方島嶼來的人,即使不知道「火的自性是燃燒」這件事,但當他如實地接觸和感受火時,難道不會消除寒冷嗎?如果進一步接觸,難道不會被燒傷嗎?同樣,如果認知為類似草藥,但不知道是毒藥而吃了,難道不會出現流口水、昏厥等現象嗎?因此,說「因為它不瞭解真實性的自性,所以是輪迴,而他人則是因爲了解了自性」,這種說法是不合理的。不是的,即使如實地完全瞭解了真實性的智慧,也會因各自的需要而產生。難道,當某個名稱的詞語,在其他完全顯現時,那個其他完全顯現,不是爲了它的需要而產生嗎?那麼,那時,因為一切都有真實性的認知,所以,不需要斷除存在了嗎?不是的,僅僅體驗真實性,就說存在的事物變成無有的體性,即涅槃,不是這樣的。因為,僅僅那樣,並不能導致涅槃。瞭解真實性不會變成涅槃。如果不會變成涅槃,那麼,何時,由什麼變成涅槃呢?從認知真實性本身。

།ཅི་ཞིག་ན་དེའི་ཚེ་ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་སྲིད་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མིན་ཏེ་ཇི་བཞིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་དེ་ངེས་པར་རིག་པར་མ་བྱས་པས་ཏེ། ཇི་ལྟ་བའི་ རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་གང་གི་ཚེ་དེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བར་གཞག་པར་བརྗོད་ཀྱི་སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོར་ཞུགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཡོད་པ་མིན་པ་གང་གིས་ན་ཐམས་ཅད་མྱ ངན་ལས་འདས་པར་མ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ།གཉིས་སུ་མེད་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ལ་གཉིས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་བརྫུན་པའི་བློར་གནས་པ་ཅི་སྟེ་མིན། དེས་ན་ཇི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་མ་རིག་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པར་བརྗོད། འོ་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་ པ་ལས་མ་རྟོགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དགོས་པར་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་འཐོབ།གང་ཡང་དེ་ཤེས་པ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མི་འབྱུང་ན་གཞན་ཞིག་ལས་དགོས་པ་དེ་འབྱུང་བར་གཞག་གམ་ཞེ་ན། མིན་ཏེ་དེ་ལས་གཞན་པ་དེ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ལ་ཐུན་མོང་བའི་དགོས་པའི་མཚན་ཉིད་རང་རིག་ པའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རང་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐུན་མོང་བའི་དགོས་པ་ཉིད་སྔོན་པོ་དང་།སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཉིད་དོ། །དེས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རང་རིག་པ་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་སྣ་ ཚོགས་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཡོད་པ་ཉིད་དོ།།དེའི་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ནི། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་དེ་དོན་གྱི་རང་བཞིན་པ་ཁྱད་པར་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་པ་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་དོ།

如果這樣,那麼那時也會全部變成無有嗎?不是的,因為沒有確定地認知如實自性。當認知如實自性時,那時,認知為真實性時,就安立為涅槃。而進入存在之海的眾生,因為沒有如實地理解它的自性,所以,不是全部都變成涅槃。因為執著於二元對立的事物,所以,它存在於虛妄的意識中,難道不是嗎?因此,對於那些沒有完全瞭解真實性自性的眾生,如何說他們擁有真實性呢?那麼,從涅槃中,沒有證悟的真實性的必要,會獲得什麼呢?如果說,僅僅瞭解它,不會產生涅槃,那麼,就安立從其他地方產生必要嗎?不是的,從它之外的那個,也是存在的,共同的必要體性,名為自證自性,一切的智慧,名為自證,共同的必要,是認知藍色和黃色等各種不同形態的差別。因此,真實性的智慧,自證,是存在於有和無等各種形態之中。它的特殊必要是,涅槃的體性,是特別地認知意義的自性,對此,沒有疑惑。

།འོ་ན་ཅི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་རང་རིག་པའི་མིན་པ་གང་གིས་ན་ རང་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དགོས་པ་ལས་འདི་ཁྱད་པར་དུ་སོ་སོར་བརྗོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡིན་ན་ནི་བརྒྱ་ལ་ལན་འགའ་ཞིག་ནའང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ་རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ།རང་རིག་པའི་ལས་གཞན་པ་གང་ཞིག་ ཏུ་ཡང་དེ་ཇི་ལྟར་རིག་པར་བྱེད་པ་འདི་ཅི་རིགས་དེས་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་རིག་པ་མེད་དེ་བེམས་པོ་ཙམ་གྱིས་གསལ་བར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དམ་ཅི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འདི་ཡང་དེ་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།མིན་ཏེ་མིག་དང་རྣ་བ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་ཡུལ་རྣམས་ ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་བུམ་པའི་རྣམ་པའི་ཤེས་པ་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་ནས་རིག་པ་ལས་བུམ་པར་རིག་གོ་ཤེས་སོ་ཞེས་ཟེར་ཡང་དེ་ཉིད་བེམས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན།གཞན་དག་བྱེད་པའི་དངོས་པོའི་གསལ་བ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མིན་ཏེ་དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ལ་ཡང་ཡེ་ཤེས་གཞན་ཞིག་གིས་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་ཡང་གཞན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞིག་དགོས་ལ། དེ་ལ་ཡང་གཞན་པ་ཞིག་དགོས་པས་ཐུག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་གནས་སོ། །དེ་ ནས་ཡང་གལ་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན།ཅི་ད་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་བེམས་པོའི་བདག་ཉིད་དུ་སྨྲའམ་དེ་ལྟ་བུ་བདག་ཉིད་ཡིན་པར་སྨྲའོ་ཞེ་ན། འོ་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ནི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་འབད་པ་མི་དགོས་པར་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་དང་། བེམས་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ན། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་ཡང་སྲིད་པའི་དངོས་པོ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡེ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་གནས་པ་ཉིད་དེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་དེ་བཞིན་པར་དུས་ཐམས ཅད་དུ་ཡོད་པ་སྟེ།ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཡིན་པ་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་པ་དག་ལ་འགའ་ཞིག་དང་ཁྱད་པར་དུ་འཇུག་པ་མེད་པས་ནའོ་ཞེ་ནའོ།

那麼,如果涅槃的自性不是自證,那麼,自證體性的必要,像這樣特別分別陳述,如果是這樣,那麼,即使百次中幾次,涅槃也不會成為證悟的自性,因為沒有自證的自性。在自證之外的任何地方,如何認知它,這是不合理的。因此,瓶子等也沒有自性地認知,僅僅是物質,沒有清晰地產生,難道不是嗎?如果說,涅槃也是這樣,那麼,不是的。因為眼睛、耳朵、作意和境等因緣,瓶子的形態的識,正確地產生后,從認知上,認知到瓶子,知道,這樣說,但它本身是物質的緣故,沒有其他能產生清晰的事物,涅槃也是這樣,那麼,不是的。因為它是智慧的自性,用其他的智慧來認知智慧的自性,是不合理的。因為還需要其他的智慧,而且還需要其他的,就會陷入無窮的過失。然後,如果說,涅槃也是智慧的自性,那麼,現在,是說涅槃也是物質的自性,還是說它是那樣的自性呢?那麼,瓶子等一切的自性,也會變成涅槃。如果那樣,那麼,一切眾生不需要努力就會完全解脫,因為瓶子等一切都安住在那個自性中。由於是物質的自性,瓶子等和涅槃,沒有任何差別。然後,如果涅槃是智慧的自性,那麼,存在的事物,在任何時候,都會陷入不存在的過失,因為藍色等的識,像那樣,在任何時候都存在。因為是智慧,藍色等的識,和涅槃的識,沒有任何差別,所以會這樣說。

།མིན་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྱི་ཡེ་ ཤེས་མིན་པ་སྐྱེ་མི་སྲིད་པ་དང་།ཤེས་པའི་བྱ་བ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་ཏེ་རྒྱུའི་བྱེ་བྲག་གིས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱས་ན་འབྲས་བུ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྐུད་པ་ནག་པོ་བཏགས་པ་ལས་སྣམ་བུ་དཀར་པོར་གྱུར་སྲིད་པ་ནི་མེད་པ་དང་། འཇི་བ་ལས་སྣོད་དུ་བྱས་ན་ ཟངས་ཀྱི་སྣོད་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་དེས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དགོས་པ་རང་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་དང་།དེ་ལས་གཞན་ཡང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་ཁོང་དུ་ཆུད་པའོ་ཞེས་གཞག་པར་བྱ་བ་འདི་དག་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་སྨྲས་ པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དགོས་པ་རང་རིག་པ་ལས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དགོས་པ་འདི་རང་རིག་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དོ།།ཅི་རང་རིག་པ་ལས་གཞན་པ་ན་རང་རིག་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་འགལ་ལོ་ཞེ་ ན།མིན་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དགོས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་རིག་པ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །འདི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ན། རང་རིག་པའི་དགོས་པ་དང་ཞེས་དབྱེ་བར་ཡོད་པ་དེ་དང་། གཞན་པའི་དགོས་པ་འདི་ཡང་རང་རིག་པ་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པ་འདིས་ནི་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་ འགལ་ལོ་ཞེ་ན།མིན་ཏེ་རང་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཙམ་གྱིས་ཐམས་ཅད་རང་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་རང་གི་དབྱེ་བས་སོ་སོར་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་རིག་པའི་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་རང་རང་གི་ངོ་བོ་དེ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བ་མ་ ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དགོས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་རང་རིག་པ་ཙམ་ཐུན་མོང་བ་དེ་ལས་དབྱེ་བར་གནས་པ་ཉིད་དོ། །དེས་རང་རིག་པ་ཙམ་གྱིས་སྲིད་པའི་དངོས་པོ་ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བར་གནས་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཡང་རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་ན་ཡོད་པ་ཉིད་དོ།

不是的,涅槃的智慧是從真如的智慧中產生的,不可能產生不是智慧的,而且,認知的行為不是認知,這是非常不合理的,如果用因的差別來區分,那麼,果也會有差別。就像用黑線編織,不可能變成白色的布一樣,如果用泥土做成容器,不可能變成銅的容器,因此,真如智慧的必要,是自證的體性,而且,從那之外,還有特別的涅槃體性,如何領會它的自性呢?像這樣安立,這些是什麼樣的呢?對此,所說的是,真如智慧的必要,從自證中,涅槃體性的必要,這個不是自證的自性,不可能變成其他的產生。什麼?從自證之外,會變成不是自證,這樣有矛盾嗎?不是的,涅槃體性的必要,它本身就是自證。這是什麼樣的呢?自證的必要,這樣區分的,和另外的必要,這個也承認是自證,這樣區分是矛盾的嗎?不是的,僅僅是自證這個詞,並不會使一切都變成自證的一個事物,因為各自的區分是分開的,因此,僅僅是藍色和黃色等的自證的識,各自的本體也不會變成一個。因此,真如智慧的必要,涅槃的體性,僅僅是自證的共同點,從那之中,是分開安住的。因此,僅僅是自證,存在的事物,也都是完全分開安住的。因此,領會涅槃,也是因為自證的自性,所以是存在的。

།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ལས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་ན། ཅི་འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་རབ་ཏུ་སྨྲ་བར་བྱེད་པ་འདིར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་པ་ དང་།མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྲིད་པ་དེ་དག་ནི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཙམ་ཡིན་ན་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་གཉིས་སུ་གཞག་པ་དེ་དག་གིས་རབ་ཏུ་སྨྲས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ལེགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་ཡང་དོན་དམ་པ་ལ་ནི་ཁྱད་པར་མེད་པ་དེ་ བཞིན་ན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་གཞག་པའི་རྟོག་པ་ཉིད་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པར་དབྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་གནས་ཀྱི་དོན་དམ་པ་ལ་ནི་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་རྣམས་འགའ་ཡང་མེད་དེ།བཀའ་ལས་བློ་ གྲོས་ཆེན་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ་བདེན་པ་དང་བདེན་པ་མིན་པ་གཉིས་ཀར་མ་སྐྱེས་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་བག་ཆགས་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བ་ལས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་དེ་མ་ཐག་པར་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པ་ལོས་ཀྱང་མོས་ཏེ་ས་བོན་དེས་དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་བྱས་པ་ལ་བྱའོ།།དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལས་འདྲངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གྲུབ་པ་དེའི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་འདྲངས་པ་དག་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཞན་ན་འགའ་ཡང་མེད་ཀྱང་དེ་ལྟར་གྲུབ་ པ་ཡིན་ནོ།།འོ་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་སྔོན་དུ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་ཞེ་ན། དེ་ལ་སྨྲས་པ། རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། མིན་ཏེ་རང་རིག་པ་འདི་གང་གིས་དགོས་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་དེ་སྲིད་པ་འདིར་འདིའི་རང་བཞིན་སྟོན་ཅིག་།རིག་པའི་རང་བཞིན་དེ་མི་ ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ།ཇི་ལྟར་བུམ་པའི་མགྲིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མི་ཤེས་པར་བུམ་པ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་འགྱུར་བས་འདིའི་རང་བཞིན་དངོས་པོ་ཅན་ཞིག་ཏུ་དམིགས་པར་འགྱུར་བའམ། འོན་ཏེ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཅན་ཞིག་ཏུ་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་སྟོན་ཅིག་།དེ་ལ་དངོས་པོའི་ ཕྱོགས་སུ་གནས་ན་ནི་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བའི་སྦྱོར་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱང་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ།

如果說,像如實地證悟真如的自性那樣,就會變成涅槃,那麼,就會變成僅僅是想要說就說的情況。真如,和涅槃,和解脫等,只要是存在的那些,都只是名稱的同義詞而已,那麼,安立為行為和能行兩種的那些,所說的這些怎麼會好呢?雖然在勝義諦上沒有差別,但是依靠世俗諦,僅僅在世俗諦上安立的分別,一切行為和能行等的區分,都只是安住在世俗諦上,在勝義諦上,行為和能行等,兩種區分什麼都沒有。經中說,大慧,一切法都是不生的,即不是生於真實,也不是生於不真實。因此,從遠離習氣和分別中,如實地證悟真如的智慧,在那之後立刻就會趨向涅槃,因為那個種子,像那樣在世俗諦上做。而且,如何從歡喜中產生呢?像那樣在世俗諦中成立的,歡喜和產生,在涅槃之外什麼都沒有,但是像那樣成立。那麼,在涅槃之前,證悟本身如何產生呢?對此說,是自證的自性。不是的,這個自證,因為什麼必要,那個智慧的自性,在存在這裡,請顯示這個自性。如果不知道認知的自性,那麼,就像不知道瓶子的頸部等,不能說知道瓶子一樣,會變成把這個自性執著為有實體的,或者,會變成執著為沒有實體的,請顯示。對此,如果安住在實體的方面,那麼,通過遠離一和多的自性的結合,真如也只會變成完全不安住。

།དངོས་པོ་མེད་པར་རྗེས་སུ་གནས་ན་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། དངོས་པོ་ཉིད་དེ་ལྟར་མེད་པས་ དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་ཡོད་པར་སྟོན།དེ་ནས་གཉིས་ཀའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པར་སྟོན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་ཡང་རིག་པ་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་དེས་ན་ཡེ་ཤེས་དེ་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ན་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་རང་བཞིན་ གྱིས་ན་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་ཐམས་ཅད་དུ་བྱ་བ་དང་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ།།དེ་ནས་ཡང་ཡེ་ཤེས་འདི་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་དེ་དེ་ཉིད་རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་འདི་བྱ་བ་རྣམས་ཅི་ཡང་མི་བསྐྱེད་ན་ནི་དེ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ ཡིན་ཏེ།ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་ན་རིག་པ་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བ་ཁོ་ནའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་བཞིན་དུ་ཡང་དེ་ལ་རང་རིག་ དེ་ངེས་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ན་ནི་ཡེ་ཤེས་དེ་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཅན་དུ་ཁས་བླངས་དགོས་སོ།།དེ་དག་དེ་ལྟར་གྱུར་ན་སྔར་གྱི་བཞིན་དུ་དངོས་པོར་དམིགས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ཏེ་དངོས་པོ་ནི་བྱ་བ་དང་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

如果安住在無實體的後面,那麼,無實體是實體先行的緣故,實體本身像那樣不存在,如何顯示無實體的自性存在呢?然後,如果說,顯示遠離二者自性的那個是真如,那麼,即使那樣,具有認知的實體,因為那個智慧是具有生的,所以,以具有所緣的自性,就變成了實體,因此,在一切處都是行為和能行的實體的特徵。然後又說,這個智慧沒有生,因為那個是自證的自性,那麼,如果那樣,那個智慧不產生任何行為,那麼,那個如何不是不存在呢?因為遠離一切能力,就像石女的兒子一樣,如何變成認知呢?因此,涅槃會變成完全遠離一切能力的空性自性。即使是那樣,如果那個自證必定存在,那麼,那個智慧必須承認是具有行為和能行等。如果那些像那樣,就會像之前一樣,變成執著實體的過失,因為實體是具有行為和能行的特徵。

།དེ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ དང་རྣམ་པར་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་ན།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ལ་དེ་བཞིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་རིག་པ་ཡང་མེད་པ་དེས་ན་ཡེ་ཤེས་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཅན་གྱི་དངོས་པོར་དམིགས་པའི་སྐྱོན་དུ་གནས་པ་ཇི་ཙམ་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་ལྟར་ན་ཡང་དེ་བཞིན་པའི་རིག་པའི་དངོས་པོ་ མེད་པའི་ཕྱིར་ན།དེ་དེའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡོད་དེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཡང་སོ་སོར་རིག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མིན་ཏེ་ཅི་སྟོན་ཅིང་བརྗོད་པ་མེད་ཅེས་ཏེ། དེ་མེད་པས་རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་ཡང་ཞིག་སྟེ་མེད་དམ། ཇི་ལྟར་ ལྐུགས་པ་ལ་སོགས་པས་རོ་མཆོག་མྱངས་པ་ན་སྟོན་པར་མི་ནུས་པའི་དངོས་པོ་ལས་རོ་མྱོང་བ་མེད་དམ་ཅི།ནུས་པ་རྣམ་པ་མང་གསུངས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྒྱུད་གཞན་དག་ལས་རྒྱུད་འདི་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་འདིར་ གང་གསུངས་པའི་སྔགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་འགྲུབ་པར་བརྗོད་དེ།ལན་ཅིག་བརྗོད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་གྲུབ་སྩོལ་བར་མཛད་པ་དང་། འདིར་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་ཡང་མི་དགོས་ཤིང་དེ་བཞིན་དུ་བཟླས་པ་འབུམ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ཡང་ འགྲུབ་བོ།།སྐུ་གཟུགས་དག་ནི་དགས་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནུས་མཐུ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་གཞུག་པར་བྱ་བར་བརྗོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་སྐུ་གཟུགས་དགས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པ་ ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་མཐོང་བས་གདུལ་དཀའ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་འདུལ་བར་འགྱུར་ལ།དེས་ཆོས་བསྟན་པའི་སྣོད་དུ་འགྱུར་རོ། །རང་གི་གཟུགས་ནི་བསྒྱུར་བ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོའི་མིང་གཟུགས་བོར་ནས་སེང་གེ་དང་སྟག་མོ་ལ་སོགས་པའི་ གཟུགས་སུ་བྱེད་པའོ།།གཞན་གྱི་གྲོང་དུ་འཇུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ལུས་ཡོངས་སུ་བོར་ནས་གཞན་གྱི་ལུས་ཀྱི་ནང་དུ་རང་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་དག་ལ་སོགས་པའི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་བྱེད་པར་ནུས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ གཞན་ཡང་བཤད་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དུག་བསལ་བ་དང་།ནུས་མཐུ་འཕྲལ་དུ་དབྱུང་བ་འདིར་བརྗོད་ཅིང་སྟོན་ཏོ།

然後,同樣因為二者的相和離相的自性,那個真如中,連那樣的自性認知也沒有,那麼,智慧安住于執著行為和能行等實體的過失有多少呢?即使那樣,因為沒有那樣的認知的實體,那個的涅槃是怎樣的呢?如果說,涅槃也會變成沒有各自認知的過失,不是的,因為沒有什麼是顯示和說出的,因為沒有那個,自證的自性也會消失,不存在嗎?就像啞巴等品嚐最勝味道時,不能顯示,難道沒有從實體中體驗味道嗎?「宣說多種能力。」等,是從其他續部中說此續部特別殊勝,在此續中所說的咒語等的真如,說是僅僅聽聞就能成就,唸誦一次,就賜予悉地,並且,這裡不需要事先修持,同樣,沒有唸誦百萬等也能成就。「身形是調伏。」等,是瑜伽士宣說各種能力自性,爲了引導眾生。因此,身形調伏等,是從那以外見到不共的,會調伏難以調伏的眾生,由此成為宣說佛法的法器。「自己的形象是轉變。」是捨棄各自的名相,變成獅子和老虎等的形象。「進入他人的城市」是完全捨棄自己的身體,讓自己的意識進入他人的身體,能做那些等一切能力的是佛頂瑜伽士。然後,「還有要說的」等,是這裡宣說和顯示解毒和立即發出能力。

།དེ་ནས་སྦྱོར་བ་བཅོ་བརྒྱད་གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟོས་ཏེ་མྱོས་པར་བསླད་པར་བྱ་བ་གསུངས་པ། ས་ལི་ཀ་ཡི་སྦྱོར་བ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གང་གི་ཚེ་ དུས་ཟོས་ཏེ་མྱོས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པའི་ས་ལི་ཀ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་རྣམས་སྔགས་པས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ནས་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་བྱས་མ་ཐག་ཏུ་ཟོས་པ་རྣམས་འཚོའོ། །རིག་པ་འཛིན་པ་ནི་འབྲས་བཏགས་པ་ལས་རིག་པ་འཛིན་པ་གཉིས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རྒྱན་པོ་ འགྱེད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དུ་ཟོས་པ་འདི་ཡོད་པ་དེ་ལ་བསམ་གཏན་དང་ལྡན་པའི་སྔགས་པས་རྒྱན་པོ་རྩེ་བར་བྱས་པ་ལས་དེ་ནས་ཟོས་པ་འདི་འཚོ་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་ནས་རྔ་བརྡུངས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས་ཏེ་དེ་དག་ལ་སོགས་པའི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་བཅོ་བརྒྱད་པོ་སྔགས་པས་བྱའོ། ། མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་ཧེ་རུ་ཀའི་དངོས་པོ་དེ་རབ་ཏུ་གསལ་བར་གསུངས་པ། དེ་ནས་གཞན་ཡང་རབ་བཤད་པ། །ཅི་བཞིན་དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་མཆོག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་པདྨའི་རྩའི་ནང་ན ཁུ་བའི་གཟུགས་ཀྱིས་རྒྱུ་བའི་གནས་པ་དེ་ཡིན་མོད་ཀྱང་སེམས་ཅན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་མ་རིག་པའི་མུན་པས་གཡོགས་པས་དམིགས་པ་དང་བཅས་པར་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་དེས་དེ་ལྟ་བུར་བཟུང་བས་འཁོར་བར་བཅིངས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ པདྨར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་བཞིན་པའི་ཆོ་གས་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་ལྷ་རྣམས་ཚོགས་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་བ་སྟེ།དེ་ཉིད་དུ་དེ་བཞིན་པར་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཆོག་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ལས་བཅུད་ཀྱིས་ལེན་ ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྱུར་ཏེ།དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དེ་ཉིད་ནི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་གྱི་དེ་ལས་གཞན་པའི་སྔགས་དང་སྨན་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ དེ་ལ་མི་ལྟོས་ཏེ་དེ་ཐམས་ཅད་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དགོངས་སོ།

然後,說是宣說了十八種調配,是說吃了后使其迷醉的調配。「沙利卡的調配和。」等,是說在何時吃了迷醉的時候,那時,如所說的沙利卡等的調配,是咒師所做的。然後,剛剛做了調配就吃,那些就會活過來。持明是,從果實掛上,要做兩個持明。 「擲骰子和」是說,在有這個吃的東西的地方,由具有禪定的咒師擲骰子,由此,這個吃的東西會活過來。然後,用敲鼓的調配等,咒師要做那些等十八種調配。宣說了最勝智慧黑嚕嘎的實體,完全明亮。然後,還有詳細的解說。「如實那個智慧勝。」等,是說,俱生喜悅自性的智慧,在智慧蓮花莖內,以精液的形象流動的安住,雖然是那樣,但是,因為這些所有眾生都被無明的黑暗遮蔽,以執著的自性,那樣執著,所以被束縛在輪迴中。從那個智慧蓮花中,以俱生智慧,如實認知,從壇城輪的諸神集會中體驗,在那裡,如實認知無執著的智慧勝,會變成攝取精華等一切,因為一切悉地的主體就是那個智慧。像那樣成就的智慧所加持的,那個就是悉地之處,不依賴於那以外的咒語和藥物等的調配,因為那一切都是它的自性,這樣想的。

།སྦྱོར་བ་གསང་བར་གནས་པའི་རྩ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རི་མོ་ཅན་གྱི་སྡེའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དྲིས་པ་ལས་རི་མོ་ཅན་གྱི་སྡེའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་བརྗོད་པ་སྟེ། གསང་བར་ གནས་པའི་རྩ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་དེ་དག་ནི་བདེ་བ་མཆོག་གི་རྒྱུ་དེས་རི་མོ་ཅན་ནས་མཛེས་མ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ངོ་མཚར་བའོ།།བདེ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་སྡེ་མ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དངོས་པོ་རྩའི་རྒྱུ་ལས་ཡང་དག་པར་བྱུང་བ་དེ་ ནི་རི་མོ་ཅན་གྱི་སྡེ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ།།དེ་ཉིད་ཀྱང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་པ་གསལ་བར་མཛད་པ་གསུངས་པ། འདི་དེ་ཉིད་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འབྱུང་གནས་རྩ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་གནས་ཀྱི་རྩ་གང་དག་དགའ་བ་ཆེན་ པོའི་ཡེ་ཤེས་སུ་གནས་པ་ནི་རི་མོ་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་ཏེ་དེ་ཉིད་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཉིད་ནི་མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་དངོས་གྲུབ་ཀུན་གྱི་སྒྲུབ་ཐབས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསལ་བར་མཛད་དོ། །འདི་དག་ནི་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་བླ་ན་མེད་པ་ སངས་རྒྱས་ཐོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་ལེའུ་དང་པོའི་འགྲེལ་པ་སློབ་དཔོན་མཁས་པ་ཆེན་པོ་པདྨ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་བརྙེས་པས་མཛད་པའོ།། །།ད་ནི་སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་གསུངས་པ། དེ་ནས་ཡང་དག་རབ་བཤད་པ། །ཞེས་བྱ་བ ལ་སོགས་པ་སྟེ།རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་གྲུབ་པར་བྱེད་པའི་སྤོས་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པའི་སྔགས་དེ་སྲིད་པ་གསུངས་པ། ཨོཾ་བུདྡྷ་ཀ་པཱ་ལི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ོཾ་ཧཱཾ་ཧཻཾ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་ཆའི་སྔགས་ཏེ། སྙིང་ག་དང་། མཚོག་ མ་དང་།སྤྱི་གཙུག་དང་། ཕྲག་པ་དང་། མིག་དག་དང་། ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ལ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་གོ་ཆ་བྱའོ། །ོཾ་བུདྡྷ་ཀ་པཱ་ལི་ནི་ཨཱ་ཁཾ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མ་རི་མོ་ཅན་གྱི་སྡེ་སྤྱན་དྲངས་པའི་སྟེ། ཡང་དག་པར་བྱོན་ནི་བྱིན་གྱིས་རློབ་ པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ནས་གཏོར་མ་དང་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ཟིན་ནས་སླར་ཡང་གཤེགས་སུ་གསོལ་བའི་སྔགས་གཞན་དག་གསུངས་པ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་ཀ་པཱ་ལ་བཛྲི་ཎི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་དག་གིས་ནི་རྣལ་འབྱོར་མ་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་སྩོལ་ བར་འགྱུར་རོ།

「調配秘密安住的脈。」等,是問有圖飾部的實相如何,由此講述有圖飾部的自性如何。秘密安住的脈,是說那些脈是殊勝安樂之因,由此從有圖飾中,稱為美貌,是奇妙的。安樂自性的智慧,稱為部母。像那樣的大安樂智慧的實體,從脈的因中如實生起的,稱為有圖飾部。也闡明那個就是大乘,說「此那個就是大乘。」等。「生處脈是瑜伽母。」是說,生處的脈,安住于大喜悅智慧的,是有圖飾的自性,那個就是稱為大乘。因此,那個就是最勝智慧,是一切悉地的修法,這樣闡明。這些是瑜伽母的無上續,稱為佛陀顱鬘,續之王的第一個章節的註釋,由大成就者,大智者蓮花金剛所著。現在,講述咒語的悉地。「然後,如實詳細解說。」等,是說,爲了成就瑜伽母們,給予香等的咒語,這樣宣說。「嗡 布達 嘎巴利尼」等。 「嗡 杭 嘿」等,是盔甲咒,心間,喉間,頭頂,肩膀,眼睛以及一切肢體,如次第一般,用這些做盔甲。「嗡 布達 嘎巴利尼 阿康」等,是迎請瑜伽母有圖飾部,爲了如實降臨加持。然後,做了食子和供養等之後,再次請求返回的其它咒語,這樣宣說。「嗡 瑪哈 嘎巴拉 班雜里尼」等。像那樣,瑜伽母會給予一切悉地。

།དེ་ནི་མི་སྣང་བར་བྱེད་པའི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་གསུངས་ཏེ། སྦྱོར་བ་གང་གིས་རྣལ་འབྱོར་པ་ལྷ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་མཐོང་བའི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་དེ་ཉིད་གསུངས་པ། འབྲས་དཀར་པོ་བླངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་འབྲས་ དཀར་པོ་བུ་མོ་གཞོན་ནུ་མས་ཞིབ་མོར་བཏགས་པ་བྱས་པ་ལས་གཟུགས་བརྙན་ནི་གཞོན་ནུ་མས་བཏགས་མ་ཐག་ཏུ་རང་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་བརྙན་བྱའོ།།གཟུགས་བརྙན་དེ་ཡང་གདོང་པ་གཅིག་པ་ལག་པ་བཞི་པ་བྱའོ། །དེའི་ལག་པའི་མཚོན་ཆ་གསུངས་པ། ཁ་ཊྭཱཾ་ག་དང་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།རྡོ་རྗེ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་མི་བསྐྱོད་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ་དེ་དག་ཉིད་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་བླངས་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་བྱའོ། །བཟླས་པར་བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱང་གསུངས་པ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་བཛྲེ་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ནས་ཆུ་ལ་ལན་བདུན་ཡོངས་སུ་བཟླས་ནས་གཟུགས་བརྙན་ལ་བསྐུའོ། །དེའི་ལྷག་མས་རང་གི་ཁ་བཀྲུས་ན་མི་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནས་དེ་ལྟ་བུས་རྣལ་འབྱོར་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་རོལ་པ་དྲུང་ཉིད་ན་བྱེད་ཀྱང་གང་གིས་ཀྱང་མི་མཐོང་ངོ་། །དེ་ ་ནས་འོ་མས་རང་གི་ཁ་གདོང་བཀྲུས་ན་སླར་མཐོང་བར་ཡང་འགྱུར་རོ།

那是講述隱身之調配,以何種調配,瑜伽士連同天、非天和人們也看不見的隱身調配,那個講述了。「取白色米。」等。其中,白色米,由年輕少女細磨成粉,由此造像,是剛被少女磨好后,自己做成造像。那個造像,也做成一個面孔,四隻手臂。講述其手臂的兵器,「卡杖嘎。」等。「金剛所生。」是說不動佛。如所說的那樣,按照儀軌取用,瑜伽士唸誦一百零八遍咒語。也講述了要念誦的咒語,「嗡 瑪哈班匝。」等。然後,對水唸誦七遍,塗在造像上。用剩下的水洗自己的臉,就會變得看不見。然後,像那樣,瑜伽士即便在各種嬉戲中,在面前做,也沒有任何人能看見。然後,用牛奶洗自己的臉,又會變得能看見。

D1654

།མཚོན་ཆ་རེངས་པར་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་གསུངས་པ། གཟུགས་བརྙན་དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པའི་གཟུགས་བརྙན་དེའི་སྙིང་གར་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་དེ་དག་བྱ་བ་ མ་ཡིན་ཏེ།དུར་ཁྲོད་ཀྱི་མེས་ཤིང་བང་ག་གཙོར་སྙིང་གར་བཅེར་ཏེ་རབ་ཏུ་སྦྱར་བར་ཚངས་པའི་རྡོ་རྗེ་སྟེ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ཡོག་པར་བསྐུས་ནས་བསྲེགས་པའི་ཐལ་བ་བླངས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསལ་ལོ། །དེ་ལྟ་ བུའི་ཐལ་བའི་སྦྱོར་བ་འདིས་གདུག་པ་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་ཡང་བལྟའོ།།གདུག་པ་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རབ་ཏུ་སྦྱོར་བས་བསྒྲུབ་པའི་ཐལ་བ་དེས་རྣལ་འབྱོར་པའི་ལུས་ལ་བྱུགས་ནས་ཁྲོས་ཏེ་བལྟས་པ་ཙམ་གྱིས་དྲག་ པོ་སྟོང་ཡང་མགོ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱིས་བྱས་པ་ཙམ་གྱིས་སྨྱོ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཐལ་བ་འདི་ཉིད་ཏིལ་མར་བཟང་པོ་དང་བསྲེས་ནས་མིག་ལ་བྱུགས་ན་དཔག་ཚད་སྟོང་ན་གནས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་མཐོང་བར་ འགྱུར་རོ།།དེ་དངོས་པོ་དེ་རྣམས་མཐོང་བར་གྱུར་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་སྦོམ་པོ་དང་ཐ་ལྟག་གིས་བརྡེགས་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་དག་རང་ཉིད་འོངས་ནས་གམ་དུ་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐལ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་གཞན་ཡང་གསུངས་པ། ཐལ་བ་དེ་གི་ཝང་ གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།རྣལ་འབྱོར་པས་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་འདི་བྱས་ན་འདིས་ནི་དམག་གི་ཚོགས་སྟོང་ངམ་འབུམ་ཡང་ཁས་བུབ་ཏུ་འགྱེལ་བར་འགྱུར་རོ། །བཀྲུས་པ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་མཐེ་བོ་དེ་འོ་མས་བཀྲུ་བར་བྱས་ན་དགྲ་བོ་རྣམས་སླར་ ཡང་འཚོ་བར་འགྱུར་རོ།།གཞན་ཡང་ཐལ་བའི་སྦྱོར་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་དུ་སྦྱར་བ་ལས་གསེར་དུ་འགྱུར་བར་བལྟ་བ་ཡང་ཐལ་བ་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཤིང་བང་གའི་ཁུ་བ་ཞེས་ནི་ཤིང་བང་གའི་བཅུད་དོ། །དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་ལས་བྱུང་བར་གཞུག་གོ། ། ལྕགས་ཀན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱེ་མར་བྱས་པ་ཡང་དེར་བླུགས་སོ། །རྡོ་རྗེ་དབྱུག་པའི་བཅུད་ནི་མི་བསྐྱོད་པའོ། །མཁྲིས་ཆེན་གྱིས་བསྣོས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིའི་མཁྲིས་པས་བསྣོ་བའོ།

關於使兵器堅固的詳細方法,如「那個形像」等所說,不是按照所說的形像的心間所顯示的方法去做,而是以尸陀林的火,以棺材木為主,在心間緊緊地固定,並以梵天的金剛杵,將毗盧遮那的形像完整地塗抹后焚燒,取其灰燼,以及「金剛所生」等都已闡明。像這樣的灰燼的修法,也能看到能使惡毒者徹底毀滅。如「一切惡毒者」等所說,通過修法所成就的灰燼,塗抹在瑜伽行者的身上,僅僅是憤怒地看一眼,即使是一千個強大的敵人也會俯首稱臣。同樣,僅僅是心裡想著,就能使人發瘋。同樣,如果將這個成就的灰燼與上好的芝麻油混合,塗在眼睛上,即使在千里之外的東西也能看到。當看到那些東西時,瑜伽行者只要用拇指和食指輕輕一擊,它們就會自己來到近前。同樣,還說了關於灰燼的其他修法,如「那個灰燼用吉瓦」等所說,如果瑜伽行者做了這個修法,就能使千軍萬馬都倒地不起。如「洗滌」所說,如果用牛奶洗滌瑜伽行者的大拇指,敵人就會復活。此外,用灰燼的修法,還能看到能使其他東西變成黃金,如「那個灰燼」等所說。「棺材木的汁液」是指棺材木的精華。然後將它放入金剛所生之物中。如「鐵罐」所說,將鐵磨成粉末也放入其中。「金剛杵的精華」是指不動佛。「用膽汁塗抹」是指用人的膽汁塗抹。

།དེ་ནས་གཞན་ཡང་གཞོན་ནུ་མའི་རྡོ་རྗེའི་རྩིས་ཀྱི་དོན་གྱི་རབ་ཏུ་སྦྱོར བ་གཞན་དག་གསུངས་པ།ཡང་ཐལ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཐལ་བ་དེ་སྤྱི་བོར་བྱིན་ཏེ་རྡོ་རྗེ་ལས་བྱུང་བས་ཀྱང་གཞོན་ནུ་མའི་དེར་རབ་ཏུ་བརླན་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཐལ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལ་ཐིག་ལེ་ཡང་བྱའོ། །དེ་ལ་བདུག་པ་ལྔས་བདུགས་ན་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞོན་ནུ་མ་དེ་ལ་བདུད་རྩི་ལྔའི་བདུག་པས་བདུགས་ནའོ།།རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལས་གཞོན་ནུ་མ་ཐམས་ཅད་སྨྲ་བར་འགྱུར་རོ། །གཞོན་ནུ་མ་དེ་ལྟ་བུའི་དེའི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་འདི་བྱས་ནས། གཞན་ཡང་གྲུབ་པའི་རལ་གྲི་བདུན་པོ་ཁ་ནས་འཐོན་པར་འགྱུར་བའི་སྦྱོར་ བ་གཞན་དག་སྦྱར་བར་བརྗོད་པ།དོན་འགྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དོན་འགྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ཡུངས་ཀར་གྱི་འབྲས་བུའོ། །རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་འདིས་རིག་པ་འཛིན་པའི་དངོས་གྲུབ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །གཞན་ཡང་ཐལ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རི་ལུའི་ དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པ་གསུངས་པ།ཐལ་བ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལྕགས་གསུམ་གྱིས་དཀྲིས་ནས་རི་ལུར་བྱས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟངས་མ་དང་། དངུལ་དང་། གསེར་གྱི་ཐལ་བ་དེ་ཕུར་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པས་རི་ལུའི་དངོས་གྲུབ་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་རི་ལུར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། ། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ཡང་གྲུབ་པའི་སྔགས་བསྟན་པ་དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡིན་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་སླའོ། །འདི་དག་ནི་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་བླ་ན་མེད་པ་སངས་རྒྱས་ཐོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་ལེའུ་གཉིས་པའི་འགྲེལ་པ། སློབ་དཔོན་མཁས་པ་ཆེན་པོ་པདྨ་རྡོ་རྗེ ཞེས་བྱ་བ་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་བརྙེས་པས་མཛད་པའོ།། །།སངས་རྒྱས་ཐོད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་དཀའ་འགྲེལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཟླ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་མཁས་པ་ཆེན་པོ་པདྨ་རྡོ་རྗེས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །། @##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲཱི་བུདྡྷ་ཀ་པཱ་ལ་མ་ཧཱ་ཏནྟྲ་རཱ་ཛ་ཊཱི་ཀཱ་ཨ་བྷ་ཡ་པ་དྭ་ཏི་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་སངས་རྒྱས་ཐོད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ་འཇིགས་པ་མེད་པའི་གཞུང་འགྲེལ་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

然後,又說了關於少女金剛算的意義的詳細方法,如「又用那個灰燼」等所說,將那個灰燼放在頭頂,用金剛所生的東西也要使少女的那裡充分濕潤。另外,用那個灰燼也要在那裡畫上點。如「在那裡用五種薰香熏」所說,是指用五種甘露的薰香熏那個少女。通過這樣的詳細方法,所有的少女都會說話。做了像這樣的少女的詳細方法,又說了其他能使七把成就的寶劍從口中出來的修法。如「在成就的果實上」等所說,成就的果實是指芥菜籽的果實。通過這個詳細方法,能生起持明者的成就。另外,還說了用那個灰燼修持山羊成就的方法,如「那個灰燼」等所說,如「用三鐵纏繞做成山羊」所說,是指用銅、銀和金的灰燼,搗成粉末,瑜伽行者爲了成就山羊的成就而做成山羊。同樣,其他所說的成就的真言也和之前一樣,所以很容易理解。這些是瑜伽母無上續,名為《佛頂續》的續之王第二品的註釋,由大成就者大學者蓮花金剛所著。 《佛頂續》的難解註釋,名為《真實之月》,由大學者蓮花金剛所著,至此圓滿。