d3715見真實之道吉祥智慧金剛 吉祥真實 朵·佛護|d3715見真實之道吉祥智慧金剛 吉祥真實 朵·佛護
D3715
འགྲོ་བའང་མཐའ་གཉིས་བྲལ་བ་ཡི། །ལམ་དུ་མྱུར་དུ་འཇུག་པར་ཤོག་།རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་མཐའ་གཉིས་སེལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་ཛྙཱ་ན་ཤྲཱིས་བཀོད་པ་རྫོགས་སོ།།[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཏཏྟྭ་མཱརྒཱ་དཪྴ་ན་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དེ་ཉིད མཐོང་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ།སྤྱན་རས་གཟིགས་མགོན་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞི་ཞིང་འབྱོར་པ་འགྲོ་མགོན་ཐུགས་རྗེ་ཅན། །རི་ཁྲོད་ཞབས་ལ་གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །སྟོན་ལས་རྗེ་ཡིས་བྱིན་བརླབས་རྒྱུད་ཀྱི་དོན། །ཞབས་ཀྱི་རྡུལ་ལ་མ་རེག་ཆོས་འདི་ནི། །དད་བརྩོན་ལྡན་དང་བདག་ ཉིད་བརྗེད་འཇིགས་པས།།དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་ལམ་འདི་འདིར་བཤད་བྱ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་འདི་གསུངས་པ། །གདུལ་བྱའི་རིམ་པས་གཞག་པ་སྟེ། །དང་པོར་གསོ་སྦྱོང་སྦྱིན་པར་བྱ། །དེ་རྗེས་བསླབ་པའི་གནས་བཅུ་ཉིད། །དེ་ནས་བྱེ་བྲག་སྨྲ་ལ་བསླབ། །མདོ་སྡེ་པ་ཡང་དེ་ནས་ བསྟན།།རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དེ་བཞིན་ཏེ། །དེ་ནས་དབུ་མ་པ་ཡང་བསྟན། །སྔགས་ཀྱི་རིམ་པ་ཀུན་ཤེས་ནས། །དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེའི་དབང་བསྐུར་སྦྱིན། །དགྱེས་རྡོར་རྒྱུད་ནས་དེ་བསྟན་པས། །གསོ་སྦྱོང་གནས་བཅུ་བྱེ་བྲག་དང་། །ཆུང་བའི་མདོ་སྡེ་ཉན་ཐོས་ལམ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ མདོ་སྡེ་དང་།།རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་དང་དབུ་མའི་ཆོས། །སྔགས་གཞན་དགྱེས་རྡོར་བརྗོད་པ་ཉིད། །བདེ་བའི་ལམ་དང་འབྲས་བུར་བསྔགས། །དེ་ལ་དང་པོ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་པ་དབང་པོ་རྣོན་པོས། མདོ་དང་འདུལ་བ་ལྟར་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་རྒྱུད་ལྟར་སྐལ་བ་དང་ ལྡན་པས་བླ་མ་མཉེས་པས་བསྒྲུབ་སྟེ།དེ་ཡང་དང་པོ། ཐབས་འདི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །སྐས་ཀྱི་རིམ་པ་ལྟ་བུར་གསུངས། །ཞེས་པས་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་བསླབས་པར་བྱ་སྟེ། ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་གཉིས་ལ་འཇུག་པར་འདོད་པས་དང་པོ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་བ་དང་། གཉིས་པ་བསླབ་པ་བསྲུང་བ་དང་། གསུམ་པ་ཆོས་ལ་བསླབ་པའོ། །དེ་ཡང་བྱམས་པས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། དང་པོ་སྐྱབས་དང་གསོ་སྦྱོང་བྱ། །གཉིས་པ་བསླབ་པའི་རིམ་པ་བཞིན། །གསུམ་པ་ཆོས་དག་དེ་ལ་བསྟན། །ཞེས་པས་སོ། །སྐྱབས་ལ་བདུན་ཏེ། དང་པོ་དང་། ལུས ངག་ཡིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དང་།རྟེན་དང་། དེ་ལ་མཆོད་པ་དང་། དུས་དང་། ཡོན་ཏན་དང་། མི་ཉམས་པར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཤེས་པ་དག་པའི་མཁན་པོ་དང་། སློབ་དཔོན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ནི་ལུས་གུས་པ་དང་། ངག་འཇམ་པས་བརྗོད་པ་དང་ཡིད་ཆོས་ལ་དག་པ་དང་གསུམ་མོ།
我來為您翻譯這段藏文: 愿眾生迅速趨入遠離二邊的道路。金剛乘遠離二邊論由阿阇黎智吉祥撰寫圓滿。
梵文為:Tattva-mārgā-darśana-nāma 藏文為:དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་ལམ་ 漢譯:見真實道 頂禮觀世音怙主! 寂靜富足、怙主大悲尊, 恭敬頂禮山居之足下。 從師所得加持續部義, 此法未觸足下塵土者, 具信精進者及恐忘失, 今當於此說此見道論。 一切智者如是宣說: 隨所化機而作安立, 首先當授八關齋戒, 其後即授十種學處, 然後教授毗婆沙宗, 複次宣說經部之法, 瑜伽行派亦復如是, 其後又當宣說中觀, 了知一切密咒次第, 授予喜金剛之灌頂。 喜金剛續中如是說: 八關齋戒與十學處, 毗婆沙義與聲聞道, 大乘經典及其教法, 瑜伽行派與中觀法, 其他密咒喜金剛說, 皆贊為樂道與果位。 其中首先利根聲聞與獨覺,應當依照經律而了知。於此依續具緣者應以悅意上師而修持。其中首先:“此方便由圓滿佛陀,如同階梯次第宣說。“故應修學三乘,欲入聲聞、獨覺二乘者,首先應受持八關齋戒,其次守護學處,第三修學法義。如彌勒請問經中說:“首先皈依受八關,其次依次受學處,第三為說諸法要。” 皈依有七:初始、身語意加行、所依、供養、時間、功德、不退失。初始分二:清凈知見之和尚與阿阇黎。加行有三:身恭敬、語柔和、意凈信法。
། རྟེན་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་དཀོན་མཆོག་གོ། །རྟེན་ལ་མཆོད་པ་ནི་ཅི་འབྱོར་པའི་མཆོད་པས་ལུས་དབུལ་བའོ། །དུས་ནི་འདི་ནས་ཞེས་པ་དང་། ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་གཉིས་སོ། །ཡོན་ཏན་ནི་སྔོན་གྱི་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་འབྱང་ཞིང་ཕྱི་མའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཟད་པ་བདེ་བའོ། །མི ཉམས་པར་བྱ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ།སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་ནས་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་སྤངས་པ་དང་། ཆོས་ལ་སྐྱབས་ནས་སྲོག་མི་གཅོད་པ་དང་། དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་ནས་མུ་སྟེགས་དང་མི་འགྲོགས་པའོ། །བསླབ་པ་བསྲུང་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྟེན་དང་བསླབ་པ་དངོས་སོ། །རྟེན་ལ་ གསུམ་སྟེ།གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་དང་། རང་ལས་སྐྱེ་བ་དང་། གཉི་ག་ལས་སྐྱེ་བའོ། །གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་ཏེ། དང་པོ་བར་ཆད་མེད་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཐོབ་པ་དང་། ནུས་པ་དང་ལྡན་པས་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་དང་། བདག་དང་གཞན་གྱི་ཉེས་ པ་འཆོས་དགོས་པས་མཁས་པ་སྟེ།དེ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ལས་བསླབ་པ་སྐྱེའོ། །རང་ལས་སྐྱེ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གོ། །སྤྱི་ལ་དྲུག་སྟེ། འགྲོ་བ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ནི་མི་ཙམ་མ་ཡིན་ཏེ། གླིང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་གླིང་འདི་ཙམ་ཡིན་ཏེ། རིགས་ཁྱད་པར་དུ་ འཕགས་པ་རྒྱལ་རིགས་དང་།བྲམ་ཟེའི་རིགས་དང་། རྗེའུའི་རིགས་སོ། །རིགས་ཙམ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཙམ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་དབང་པོ་ཚང་བ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་སྟེ། ཤེས་པ་དང་སེམས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་རྒན་ གཞོན་སྤངས་ནས་ལུས་དར་བའོ།།བྱེ་བྲག་སྤྱི་དང་ལྡན་པ་དེས་ནམ་བླངས་པའི་དུས་དེར་སྐྱེའོ། །གཉི་ག་ལས་སྐྱེ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། མཁན་སློབ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་དང་། ཆོས་དང་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་དང་། བསླབ་པ་བསྲུངས་པ་དང་ཐོབ་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད་ པས་སྐྱེའོ།།བསླབ་པ་དངོས་ལ་བརྒྱད་དེ། རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་བསླབ་པའི་རིམ་པ་དང་། བསླབ་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་དང་། ཉེས་པའི་ཚད་དང་། བཅོས་པའི་ཐབས་དང་། ངེས་པ་སྐྱེས་པ་དང་། དུས་མ་ངེས་པར་བསླབ་པ་དང་། ཡོན་ཏན་དང་། ཐོབ་པའི་དུས་བསྟན་པའོ། ། བསླབ་པའི་རིམ་པ་ལ་སོ་སོ་ཐར་པ་རིགས་བདུན་གྱི་རིམ་པས་བསླབ་པ་སྟེ། སྡེ་པའི་འདོད་པ་མི་མཐུན་ཏེ། ཡང་འདིར་བསྙེན་གནས་དང་། དགེ་བསྙེན་ལ་བཞི་སྟེ་ལྔ་དང་། དགེ་ཚུལ་དང་། དགེ་སློང་དང་བདུན་གྱིས་བསླབ་པའོ། །ངོ་བོ་ལ་གཉིས་ཏེ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གོ།
我來為您翻譯這段藏文: 殊勝所依即三寶。供養所依即以力所能及之供品奉獻己身。時間即從今起及盡形壽二者。功德即能凈除一切往昔罪業,並盡未來一切痛苦得樂。不退失有三:皈依佛已捨棄世間諸天,皈依法已不殺生,皈依僧已不與外道為伴。 守護學處有二:所依及實際學處。所依有三:從他生、從自生、從二者生。從他生有三:和尚與阿阇黎,即首先以無障礙得戒律,具足能力而住于戒律,因需糾正自他過失故須具智,從具此三者生學處。從自生有二:總與別。總有六:殊勝眾生不僅是人,殊勝洲即此洲,殊勝種姓即王族、婆羅門族、吠舍族。不僅種姓,殊勝形相即男女之身,殊勝身體不僅具足諸根,殊勝知覺與心識即捨棄老幼而身體成熟。別即具總者于受戒時生。 從二者生有三:于和尚阿阇黎無疑,於法與法之功德無疑,于守護學處與獲得無疑而生。 實際學處有八:依所依差別之學處次第、應學之體性、過失之量、對治方便、生起決定、不定時學處、功德、及宣說獲得之時。學處次第即以七種別解脫戒次第而學,部派見解不同,於此有近住戒、近事戒四種為五,沙彌戒、比丘戒共七種學處。體性有二:總與別。
།སྤྱི་ལ ཡང་གཉིས་ཏེ་རྩ་བའམ་རང་བཞིན་གྱི་སྡིག་པ་སྡོམ་པ་དང་།ཡན་ལག་གམ་བཅས་པའི་སྡོམ་པའོ། །བྱེ་བྲག་ནི་བསྙེན་གནས་ལ་རྩ་བ་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་དོ། །སྣ་འགའ་བསྲུང་བའི་དགེ་བསྙེན་ལ་སྲོག་མི་གཅོད་པ་དང་། རྩ་བ་གཞན་གང་རུང་ཅིག་།ཕལ་ཆེར་བསྲུང་བ་ལ་རྩ་བ་ གསུམ།ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་རྩ་བ་གསུམ་དང་འདོད་ལོག་བསྲུང་། ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་དགེ་བསྙེན་ནི་རྩ་བ་བཞི་དང་ཆང་བསྲུང་བའོ། །དགེ་ཚུལ་གྱིས་རྩ་བ་བཞི་ཡན་ལག་བདུན། ཆང་དང་གླུ་གར་རྩེ་འཇོ་དང་། །རྒྱན་དང་ཁ་དོག་འཆང་བ་དང་། །མལ་སྟན་ཆེན་པོ་གསེར་ དངུལ་གྱི་ཁྲི་དང་།ཁྲི་སྟན་མཐོན་པོ་ཁྲུ་གང་པ་ཡན་ཆད་སྤང་བ་དང་། ཕྱི་དྲོ་ཁ་ཟས་དང་། གསེར་དངུལ་འཆང་བ་སྤང་བའོ། །མཁན་པོ་ལས་ཐོབ་པའི་རྟགས་གསུམ་སྟེ། ཁྱིམ་པའི་རྟགས་གཙུག་ཕུད་དང་། གོས་དཀར་པོ་སྤངས་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་རྟགས་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ནས་གོས་ ངུར་སྨྲིག་གོན་པའོ།།ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་པའི་རྟགས་སྟོད་གོས་གཡས་ལ་འགེལ་བ་དང་། སྨད་གོས་དཀྲིས་པ་སྤངས་ནས་ནང་བ་སངས་རྒྱས་པའི་རྟགས་སྟོད་གོས་གཡོན་དུ་འགེལ་བ་དང་། སྨད་གོས་ཆེ་བས་ཟུར་དུ་སྤུང་བའོ། །མི་དགེ་བ་འཇིག་རྟེན་པའི་རྟགས་དེ་དག་སྤངས་ནས་དགེ་བ་དགེ་འདུན་གྱི་ རྟགས་གསེག་ཤང་དང་ལྷུང་བཟེད་གྲི་ཁབ་ལ་སོགས་པ་མཁོ་བའི་རྫས་བཟུང་བའོ།།དགེ་སློང་གིས་ཤེས་རབ་ཅན་དང་། དངོས་ཀྱི་རྩ་བ་བཞི་དང་། ཁུ་བ་ཕྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ལྷག་མ་བཅུ་གསུམ་དབེན་པ་དང་། སྐྱབས་མ་ངེས་པ་གཉིས་དང་འཆང་བ་འབྲལ་བ་ལ་སོགས་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ སུམ་ཅུ་དང་།ལྟུང་བྱེད་དགུ་བཅུ་དང་། གྲོང་དུ་ཉལ་བ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་བཤགས་པ་བཞི་དང་། ཤམ་ཐབས་ལ་སོགས་པ་བསླབ་པར་བྱ་བ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། མངོན་སུམ་དུ་ང་རྒྱལ་མི་བྱ་བ་ལ་སོགས་ཏེ་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་བཀའ་ལུང་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་འོག་ནས་ སྟོན་པའི་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་མི་བྱ་བ་དང་བྱ་བ་རྣམས་སོ།།དེ་ནས་བསླབ་པའི་གནས་བཅུ་སྦྱིན། །ཞེས་པས་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤངས་ལ་དགེ་བ་བཅུ་བསྟེན་པའོ། །ཉེས་པའི་ཚད་ལ་གཉིས་ཏེ། རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་གིའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 總中又分二:根本或自性罪之禁戒與支分或遮罪之禁戒。別則近住戒有四根本即八戒。守持少分近事戒即不殺生及其他任一根本戒,守持多分者即三根本戒,圓滿守持者即三根本戒及邪淫戒,梵行近事戒即四根本戒及不飲酒戒。 沙彌戒有四根本戒及七支分:不飲酒、不歌舞嬉戲、不佩戴裝飾及塗抹顏色、不坐臥高大床座及金銀座具、不坐臥超過一肘高之座具、不非時食、不持金銀。 從和尚處獲得三種標誌:捨棄在家相之髮髻與白衣,出家相即剃除鬚髮著袈裟。捨棄外道相之右披上衣及纏裹下衣,而現內教佛教相之左披上衣及以大衣折角。捨棄不善世間相后,持善僧相之濾水器、缽盂、針等必需之物。 比丘戒則有智者所知之四根本戒、十三僧殘如漏精等、二不定、三十捨墮如持離等、九十單墮、四悔過如於聚落睡眠等、八十二眾學如著下裙等、不應現前我慢等,共二百五十三戒,應從經教中了知。此處下文所說即身語意應作不應作等。 “次當授十學處”即舍十不善業而修十善業。過失之量有二:根本與支分。
།རྩ་བ་ལ་ལྔ། རྩ་བ་དང་འདྲ་བར་སྦྱོར་བ་དང་། དངོས་དང་མཇུག་ ཚང་ན་ལྟུང་བ་ཆེན་པོས་ཉམས།དངོས་མཇུག་གཉིས་བྱུང་ན་ལྟུང་བ་སྦོམ་པོ་སྟེ་ཉམས། སྦྱོར་བ་དང་དངོས་བྱུང་ན་ཆུང་ངུ་ན་ཏེ་ཉམས། སྦྱོར་བ་དང་མཇུག་བྱུང་ན་ལྟུང་བ་ཕྲ་མོ་སྟེ་ཉམས། རེ་རེ་བྱུང་ན་ལྟུང་བྱེད་དེ་ཉམས། ལྷག་མ་དང་མ་ངེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་རྣམས་ལ་ཡང་ ལྔ་སྟེ།སྦྱོར་བ་དང་། དངོས་དང་མཇུག་རྫོགས་ན་ཉེས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ་ཉམས། དངོས་མཇུག་གཉིས་བྱུང་ན་ཉེས་པ་སྒོམ་པོ་སྟེ་ཉམས། སྦྱོར་བ་དང་དངོས་བྱུང་ན་ཉེས་པ་ཆུང་ངུ་ན་ཏེ་ཉམས། སྦྱོར་བ་དང་མཇུག་གཉིས་བྱུང་ན་ཉེས་པ་ཕྲ་མོ་སྟེ་ཉམས། རེ་རེ་བྱུང་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བཅོས་ པའི་ཐབས་ལ་གཉིས་ཏེ།ཐབས་དངོས་དང་དུས་སོ། །ཐབས་ལ་བཅུ་གཅིག་སྟེ་རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་གཉིས་ཡན་ཆད་དམ། བཞི་མན་ཆད་བྱུང་ན་འགྱོད་པས་ལན་གསུམ་དུ་བསྐྱར་ཞིང་བླང་། རྩ་བའི་སྦོམ་པོ་བྱུང་ན་སྔོན་བཞིན་དུ་བླང་། ཆུང་ངུ་ན་བྱུང་ན་སློབ་དཔོན་ལས་དེ་ཉིད་བླང་། ཕྲ་ མོ་བྱུང་ན་སློབ་དཔོན་ལ་བཤགས་པས་ཐུབ།ལྟུང་བྱེད་བྱུང་ན་འགྱོད་པ་དང་བསྡམས་སེམས་ཀྱིས་ཐུབ། ཉེས་པ་ཆེན་པོ་བྱུང་བ་སྔོན་བཞིན་བླང་། ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་སློབ་དཔོན་ལས་བླང་། ཉེས་པ་ཆུང་ངུ་ན་སློབ་དཔོན་ལ་བཤགས། ཉེས་པ་ཕྲ་མོ་འགྱོད་པ་དང་བསྡམས་སེམས་ཀྱིས་ཐུབ་ ཉེས་མེད་ཕྱིས་མ་བྱས་པས་ཐུབ།ཆང་རྩ་བ་དང་འདྲའོ། །རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་ལྟར་ཀུན་བཏང་སེམས་ཀྱིས་བཏང་ན་བླང་དུ་མེད། རྒས་པ་དང་ན་བ་དང་གཞན་གྱི་དབང་ལ་ཉེས་པ་མེད། དུས་ལ་བཞི་སྟེ། བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྐབས་དང་ལྡན་ཏེ། ཉིན་སྐབས་མེད་ན་ཟླ་གཅིག་ གམ་ཕྱེད་དམ་བརྒྱད་ཀྱི་དུས་དེའོ།།དགེ་བསྙེན་སྐབས་དང་ལྡན་ན་ཐུན་གཉིས་པ་ལ་བླང་། སྐབས་མེད་ན་ཞག་ལྔ་ལ་བླང་། དགེ་ཚུལ་སྐབས་དང་ལྡན་ན་ཞག་ལྔ་ཚུན་ཆད་ལ་བླང་། མི་ལྡན་ན་ཟླ་བ་གཅིག་ཚུན་ཆད་ན་བླང་། དགེ་སློང་སྐབས་དང་ལྡན་ན་དེ་ཉིད་ནས་ཞག་བཅུ་མི་ལྡན་ན་ཟླ་བ་ བདུན་ཚུན་ཆད།ངེས་བསྐྱེད་པ་དུས་དེ་ལ་རྩ་བ་དང་། ཡན་ལག་ཉམས་པ། ཐབས་དེས་བཅོས་པས་ཐར་པ་ཐོབ་སྟེ། སྒྲུང་གི་དཔེ་རེ་རེ་བསྟན་པའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 根本戒有五:若加行、正行、後行俱全則以大墮罪毀犯;若有正行與後行二者則以粗罪毀犯;若有加行與正行則以小罪毀犯;若有加行與後行則以微罪毀犯;若僅有其一則以墮罪毀犯。 餘僧殘、不定等支分亦有五:若加行、正行、後行圓滿則以大過毀犯;若有正行與後行二者則以粗過毀犯;若有加行與正行則以小過毀犯;若有加行與後行二者則以微過毀犯;若僅有其一則無過。 懺悔方法有二:即方法本身與時間。方法有十一:若犯根本與支分二者以上或四者以下,以悔心三次重受;若犯根本粗罪則如前重受;若犯小罪則從師重受;若犯微罪則向師懺悔即可;若犯墮罪則以悔心與防護心即可;若犯大過則如前重受;若犯粗過則從師受;若犯小過則向師懺悔;若犯微過則以悔心與防護心即可;無過則以後不造即可。飲酒同根本戒。 若以捨棄之心舍根本與支分戒則不可重受。老病及他緣則無過。 時間有四:近住戒若有機緣則當日,若無機緣則一月或半月或八日之期。近事戒若有機緣則第二時受,若無機緣則五日內受。沙彌戒若有機緣則五日內受,若無機緣則一月內受。比丘戒若有機緣則當日起十日內,若無機緣則七月內。 於此時期內,若毀犯根本與支分戒,以此方法懺悔則得解脫,各以一個故事為例。
།དེ་ཡང་སྲོག་གཅད་པ་ལས་ཐར་པ། དགེ་སློང་ཟླ་བའི་འོད་བྱ་བ་རིགས་བྲམ་ཟེ་ཡིན་པས། ལོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ནས་བཞི་བཅུའི་བར་ཉི་ཤུར་ སྡོམ་པ་བསྲུངས་ཏེ།བཞི་བཅུ་ལོན་ནས་ཕ་ཀུན་དུ་འཁོར་ཞེས་བྱ་བས་སྙན་ངག་ཡོད་པས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་སྙན་ངག་བཏོན་པས། རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་ཤིན་ཏུ་དགའ་ནས། གོ་ལ་བདུན་དང་བཅས་པ་བྱིན་ནས་བྲམ་ཟེ་གཞན་ཅིག་གིས་གཅིག་ལམ་དུ་ཁྱེར་བས་ཁྲོས་ནས་འཐབས་ པས་ཀུན་དུ་འཁོར་བ་གསོད་དོ།།བུ་དགེ་སློང་སེམས་འཁྲུགས་ཏེ་སྦྱོར་བ་གསང་བས་ལས་ཀྱི་སྤུ་གྲི་ཁྱེར་ཏེ། བྲམ་ཟེ་ཁྲུས་བྱེད་སར་བསྒུགས་ཏེ་སྤུ་གྲི་མངད་ནས་བདར་བ་དང་། བྲམ་ཟེ་ཁྲུས་ལས་བྱུང་བ་དང་སྤུ་གྲིས་སྐེ་བཅད་དེ་བསད་དོ། །མཇུག་འགྱོད་པ་མེད་པར་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། རོ་ཡང་གར་དགར་གཞག་གོ། །དེར་ཀུན་གྱིས་རོ་མཐོང་ནས་འདི་སུས་བསད་སྙམ་ནས་ངས་ཕའི་མི་ཤར་བསད་ཅེས་བསྒྲགས་སོ། །དེར་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་དཔྱས་པར་གྱུར། རྟགས་ཀྱང་གཞག་པ་ལས། ཡུལ་དེར་ནད་འགོ་བ་བྱུང་སྟེ། ཀུན་ཀ་ན་བ་དང་། དཀའ་ཐུབ་མེད་པ་དེ་ཡང་ན་བ་དང ནད་དྲག་པོས་གཟིར་བས་ཤིན་ཏུ་འགྱོད་པའི་སེམས་སྐྱེས་ཏེ།ལུང་ནས་སངས་རྒྱས་འོད་མའི་ཚལ་ན་བཞུགས་པ་ལ་གོང་གི་ཉེས་པ་རྣམས་ཞུས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གནད་ནས་བསླབ་པ་བསྐྱར་ཏེ། དགེ་སློང་དྲི་མ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཏེ་མ་ལྟུང་ངོ་། །ཡུལ་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་གྲོང་ན་རྗེའུའི་ རིགས་དགེ་སློང་རིན་ཆེན་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་ཅིག་ཡོད་པ་ལ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཕྱིན་ནས་ཁྱིམ་བདག་གི་མཛོད་མཐོང་སྟེ།ལྷ་ཁང་གི་ལོགས་སུ་སྦྱོར་བ་ལ་དོང་བརྐོས་ཏེ་གནས་དེ་ནས་མ་ག་དྷཱར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འགྲོ་ཞེས་དགེ་འདུན་ལ་བསྒྲགས་ནས་སོང་སྟེ། དེ་ནུབ་ནམ་ཕྱེད་ན་བང་ མཛོད་ཕུག་སྟེ།བེ+ེ་ཌཱུརྱ་དང་། པདྨ་རཱ་ག་དང་། གསེར་དངུལ་རྐུས་ནས་ད་ཅིའི་དོང་དུ་སྦས་ཏེ། མཇུག་འགྱོད་པ་མེད་པར་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། །དེ་ལོངས་སྤྱོད་སྤྱོད་པ་ལས་ནུབ་མོ་རྐུན་པོ་རྐུན་འཕྱན་གཞན་དང་ཕྲད་ནས་ནོར་ཁྱེར་རོ། །ལུས་གཏག་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་འགྱོད་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ སྤྱན་སྔར་ཕྱིན་ཏེ།གོང་གི་ཉེས་པ་བཤགས་ནས་སྡོམ་པ་བླངས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གནང་ནས་དགེ་སློང་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་སུ་གྱུར་ཏེ་ལྟུང་བ་མེད་དོ།
我來為您翻譯這段藏文: 關於從殺生中解脫:有一位名叫月光的比丘,出身婆羅門種姓,從二十一歲到四十歲的二十年間持守戒律。到四十歲時,其父親名叫周遍行者,因善於詩歌,在王宮中吟誦詩歌。國王色身精要極為歡喜,賜予七件衣服,另一婆羅門在路上搶走一件,周遍行者憤怒與之爭鬥,結果被殺。 其子比丘心生煩亂,暗中準備,攜帶業刀,在婆羅門沐浴處等候,磨刀時婆羅門從沐浴處出來,用刀割斷其頸殺死。事後毫無悔意反生歡喜,將屍體隨意丟棄。眾人見到屍體議論是誰所殺,他便宣稱:“是我殺了殺父仇人。“於是眾人都輕蔑他。 此事留下業報,該地發生瘟疫,人人染病。那位無苦行者也生病,被劇烈病痛折磨,生起極大悔意。經中說佛陀住在光明園,他向佛陀陳述前過,佛陀開示後重受戒律,比丘遠離垢染,未墮罪過。 在廣嚴城中,有一位名叫珍寶護的釋種比丘,去化緣時看見施主的庫房。在寺院一側挖洞,對僧眾宣稱要去摩揭陀面見佛陀。當夜半夜,挖通庫房,偷取琉璃、紅寶石、金銀,藏於洞中。事後毫無悔意反生歡喜。享用財物時,夜晚遇到其他盜賊,財物被搶。身無所依后深感悔恨,前往佛前,懺悔前過重受戒律,佛陀開許后,成為比丘寶源,無有墮罪。
།གྲོང་ཁྱེར་སེར་སྐྱར་དགེ་སློང་ཤེས་གྲགས་ཀྱིས་བསོད་སྙོམས་བྱེད་པ་ལས། རེ་ཞིག་ན་སྨད་འཚོང་བ་འབྱོར་པ་རྙེད་བྱ་བའི་སྒོར་ཕྱིན་ཏེ་ བསླངས་ནས་ཡོན་བྱིན་པས།སྨད་འཚོང་མ་དེ་ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་མཐོང་སྟེ། ཆགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་སླར་ལོག་ནས་ཀ་བྱ་རིའི་རས་གཡར་ནས་གྱོན་ཏེ། འགྲོན་བུ་ཀ་ཧོ་ན་ཅིག་ཁྱེར་ནས་སྲོད་ལ་ཕྱིན་ཏེ་ང་ཉོན་བྱས་པ་ལས་ཡར་ཤོག་ཟེར་ཏེ་ཕྱིན་ནས་ཆགས་པ་སྐྱེ་བའི་ཐབས་སྣ་ ཚོགས་བྱས་དངོས་སུ་ཉོན་མོངས་པ་ལ་ཞེན་ནས་བསྲུབས་ཏེ་ཁུ་བ་ཕྱུང་ངོ་།།མཇུག་བདེ་བར་ཚོར་ནས་ཕྱིས་ཀྱང་ཕྲད་དོ། །རིང་ཞིག་ན་རོ་མཛེ་བྱུང་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ནས་འགྱོད་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ཕྱིན་ནས་ས་ལ་འགྱེལ་ཏེ་ཉེས་པ་རྣམས་བཤགས་ནས་བསླབ་པ་བསྐྱར་ ཏེ།དགེ་སློང་ཞི་བའི་ཡེ་ཤེས་སུ་གྱུར་ཏེ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་དགེ་སློང་བྱང་ཆུབ་འབྱུང་གནས་སུ་གྲགས་པ་རྒྱལ་རིགས་སུ་གྱུར་པ་ཅིག་བྱུང་བས་དད་པ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་ནས་ཁརྶ་པ་ཎར་ཕྱིན་པས་སྤྱན་རས་གཟིགས་མཐོང་ནས་ཡུལ་དེ་ལ་ཁརྶ་པ་ཎ་ཞེས་བཏགས་སོ། ། སླར་ལོག་ནས་མ་ག་དྷཱར་ཕྱིན་ཏེ། བསྟན་བཅོས་མང་པོ་བྱས་ནས་དེ་ནས་ང་ལ་སངས་རྒྱས་མང་པོས་བསྟན་ཞེས་བསྒྲགས་པས། སློབ་མ་མང་པོ་ཡོད་པ་ལས། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས་མ་བཏང་བ་ལས་ནོར་ས་འོག་ཏུ་སྦས་ནས་ཕྱིན་པ་དང་། སྒྱུ་མ་བྱས་པའི་སྦྱོར་བ་མང་པོ བྱས་ནས་ཆོས་འཆད་པའི་སྦྱོར་བ་དང་།དངོས་སུ་ཀུན་བསྲུབས་པ་མང་བ་དང་། མཇུག་འགྱོད་པ་མེད་པར་དགའ་བས་ལོངས་སྤྱོད་སྤྱོད་པ་ལ་རྒྱལ་པོའི་ཆད་པ་བྱུང་ལ་ཁད་པ་དང་ཚོར་ནས་ཤིན་ཏུ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ཕྱིན་ཏེ་ཉེས་པ་ཀུན་བཤགས་ཏེ་ སླར་བསླབ་པ་གསོས་ནས་དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོར་གྱུར་ཏེ་ལྟུང་བ་མེད་དོ།།གཞན་ཡང་འདུལ་བ་དང་མདོ་ནས་འགྱོད་དེ། སླར་གསོས་པས་ཐར་པ་མང་པོ་དང་། གཏན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཕྱིར་བཅོས་སོ། །ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་ཚོ་ཡང་བཅོས་པས་ཡང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཆང་རྩ་བ་ ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ།།འདིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དུས་མ་ངེས་པ་ལ་ཉིན་གཅིག་གམ་ཞག་གཅིག་གམ་ཞག་བདུན་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་བསྲུང་བར་བྱའོ། །ཡོན་ཏན་ལ་ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་རེ་རེའི་བྱེ་བྲག་མདོར་བལྟའོ། །འདིར་སྤྱི་ཙམ་བསྟན་པ་ནི་དགེ་ བསྙེན་ལ་སོགས་ཀྱི་གཞི་མི་ལས་ཐོབ་པ་དང་།ལམ་རྟེན་དང་ལྡན་ནས་བསྲུང་བ། འབྲས་བུ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 在迦毗羅城,有位比丘名叫智稱,在化緣時,來到一位名叫獲得財富的妓女門前乞食。佈施后,他見那妓女極其美麗,生起貪慾之心,回去后借了迦毗羅的衣服穿上,帶著一些錢財,傍晚前往,說”我來買你”。上樓後用各種方法激起慾望,實際沉溺於煩惱中交合,射出精液。事後感受快樂,之後又多次相會。 過了很久,生出麻風病,痛苦不堪,心生悔意,前往佛陀面前,倒地懺悔諸過,重受戒律。成為比丘寂智,無有墮罪。 在祇園精舍,有一位名聲顯赫的比丘菩提源,出身王族,因極具信心前往羯利沙般拿,見到觀世音,因此該地被命名為羯利沙般拿。返回後去往摩揭陀,著作許多論典,並宣稱”許多佛陀教導我”。有眾多弟子,佛陀知曉后未加制止,他將財物藏於地下後離去,用諸多幻術手段說法,實際上多有淫慾行為。最後毫無悔意,快樂享用財物,幾乎遭受王法懲罰。察覺後生起極大悔意,前往佛陀面前懺悔諸過,重受戒律,成為比丘金剛心,無有墮罪。 其他依律經所說,悔過後重新恢復戒律而得解脫者甚多,永無疑慮地得以懺悔。應知支分過失也因懺悔而輕微。應知酒如根本。此處也應與大乘相配合。不定期限者,應持守一日或一夜或七日乃至盡形壽。關於功德,智者應觀察經中每一差別。此處總說,即從在家居士等基礎由人得戒,具足道緣而持守,獲得阿羅漢果。
།དགེ་སློང་གི་ལས་ལ་དགེ་སློང་གི་མདོ་དང་འདུལ་བར་བལྟའོ། །འདིར་གསུམ་སྟེ། ཡོན་ཏན་ཆེ་བ་དང་། དུས་ངེས་པ་དང་། ཡོན་ཏན་ངེས་པའོ། །ཡོན་ ཏན་ཆེ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ།བདུད་ཀྱིས་བར་མི་ཆོད་ཅིང་ལམ་ཉེ་བ་དང་། འབྲས་བུ་ཉེ་བའོ། །ལམ་ཉེ་བ་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་སྤངས་པས། ཕྱི་མར་དགའ་ལྡན་དུ་བྱམས་པ་དང་མཇལ་ལོ། །ཆོས་ལ་སྐྱབས་པས་སྲོག་ གཅོད་པ་སྤངས་པས་བྱམས་པ་ལས་ཆོས་ཉན་པ་དང་།དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་ཏེ་མུ་སྟེགས་དང་མ་འགྲོགས་པས་བྱམས་པའི་འཁོར་གྱི་དགེ་འདུན་དང་འགྲོགས་པའོ། །འབྲས་བུ་ལ་གསུམ་སྟེ། སོ་སོར་ཐར་པའི་བསླབ་པ་རིགས་བདུན་རྫོགས་པས་བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་སུ་ གྱུར་པ་དང་།ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྤྱད་པས་བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་པས་ཆོས་སྟོན་པའོ། །དབེན་པར་གཅིག་པུ་བསྟེན་པས་བདག་སངས་རྒྱས་ནས་དགེ་འདུན་གྱི་འཁོར་ཕྱུག་པའོ། །དུས་སྐྱེ་བ་བདུན་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་ངེས་སོ། །ཡོན་ཏན་ངེས་པ་ ལ་གཉིས་ཏེ།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའོ། །རྒྱུ་སྐྱེ་བ་བདུན་དུ་རྟེན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དྲུག་དང་ལྡན་ངེས་ལ་འབྲས་བུ་ལྷག་བཅས་དང་ལྷག་མེད་གཉིས་མཐོང་ངེས་པའོ། །ཐོབ་པའི་དུས་ལ་གསུམ་སྟེ། སྦྱོར་བ་དང་། བླང་བ་དང་། ཐོབ་པ་དངོས་སོ། །སྦྱོར་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། གོང་གི་དབང་ པོ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་སྦྱོར་བ་བདུན་པ་དང་།སྐྱབས་དངོས་སོ། །དངོས་ལ་སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས། ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་རྐང་གཉིས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་།ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་ མཆིའོ།།འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་།ཕྱོགས་བཅུའི་ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །ཚོགས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་།ཕྱོགས་བཅུའི་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ་ཞེས་ལན་གསུམ་བསྐྱར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་དབང་པོ་དང་། བསྐྱབ་པར་བྱ་བ་དང་། དུས་དང་། སྐྱོབ་མཁན་ དང་།གྲངས་དང་། དགོས་པ་ཤུགས་ཀྱིས་བསྟན་པ་སྟེ་དྲུག་གོ། །བླང་བ་དངོས་ལ་སྐྱབས་པའི་ཡོན་ཏན་ཤེས་པས་བླང་བ་ལས་སོ་སོར་ཐར་པའི་བསླབ་པའི་རིགས་བདུན་ཏེ། བསྙེན་གནས་བླང་བ་ལ་རང་བཟོ་མིན་པ་དང་། བླང་བ་གཉིས་རང་བཟོ་མིན་པ་ལ་ཡང་དབང་པོ་ལ་ སོགས་པ་དྲུག་སྟེ།སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བས་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས། ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་སྔོན་གྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་རྗེས་སུ་སློབ་བོ། །རྗེས་སུ་སྒྲུབ་བོ།
關於比丘的事業,應當參照比丘經和律藏。此處分三:功德殊勝、時間確定、功德確定。 功德殊勝分二:魔不能障礙且道路近、果位近。道路近又分三:因皈依佛而捨棄世間諸天,來世得見兜率天彌勒;因皈依法而捨棄殺生,得從彌勒聽聞佛法;因皈依僧而不與外道交往,得與彌勒眷屬僧伽為伴。 果位有三:因圓滿七種別解脫戒而自身成佛;因身語意行持佛法而自身成佛說法;因獨自修持而自身成佛並具足僧伽眷屬。時間上必定於七世獲得阿羅漢果。 功德確定分二:因與果。因即七世中必定具足六種殊勝所依,果即必定見到有餘依涅槃和無餘依涅槃二種。 獲得時分三:加行、受持、實得。加行分二:如前所說根等七種皈依加行和實際皈依。實際皈依時說:“請上師垂念,我某某從今時直至命終,皈依兩足尊中最勝的十方諸佛;皈依離貪者中最勝的十方正法;皈依眾中最勝的十方僧伽。“如是重複三遍。 此中又以六種方式表示:根器、所皈依、時間、救護者、數量及目的。實際受持是由了知皈依功德而受持,從此生起七種別解脫戒。受持近住戒分非自創和受持二種,非自創又有根等六種:“請上師垂念,我某某從今時直至命終,隨學並修持昔日諸阿羅漢的學處。”
།རྗེས་སུ་བགྱིད་དོ་ཞེས་ལན་གསུམ་བསྐྱར་རོ། །བླང་བ་ལ་ ཡང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་སྟེ།སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བས་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས་ཇི་སྲིད་དམ། ལོའམ་ཟླ་བ་སྔོན་དུ་བསྟན་པ་ལྟར་རོ། །ཟླ་བ་བྱུང་ངོ་ཅོག་གི་ངོ་ལ་སྟོང་ངམ། ཉའམ་བརྒྱད་ཀྱི་བསྙེན་གནས་སྲུང་བར་འཚལ་བས་དེའི་ཉིན་པར་ དང་མཚན་མོ་རྩ་བའི་དང་པོ་སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་ནས་སླར་ལྡོག་པར་བགྱིད་དོ་ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་དོ།།དེ་བཞིན་དུ་གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་གསུམ་བསྲུང་བ་ལ་རྩ་བ་ནས་རེ་རེར་གསུམ་མམ་ཡན་ལག་ཏུ་བཅས་པར། སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་ བས་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ཟླ་བ་བྱུང་ངོ་ཅོག་གི་ངོ་ལ།ཉའི་བསྙེན་གནས་བསྲུང་བར་འཚལ་བས། དེའི་ཉིན་པར་དང་མཚན་མོ་རྩ་བའི་དང་པོ་སྲོག་གཅོད་པ་དང་། རྩ་བ་གཉིས་པ་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་། རྩ་བ་གསུམ་པོ་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་། རྩ་བ་བཞི་པ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང་། ཡན་ལག་གི་དང་པོ་འབྲུའི་ཆང་དང་། བཅོས་པའི་ཆང་དང་། མྱོས་པར་འགྱུར་བའི་ཆང་དང་། ཡན་ལག་གཉིས་པ་གླུ་གར་རྩེད་འཇོ་རྒྱན་ཁ་དོག་འཆང་བ་དང་། ཡན་ལག་གསུམ་པ་མལ་སྟན་དང་། ཁྲི་སྟན་དང་། ཡན་ལག་བཞི་པ་ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་སྤངས ནས་སླར་ལྡོག་པར་བགྱིད་དོ།།སྔོན་གྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཀུན་གྱི་བསླབ་པ་ལ་རྗེས་སུ་སློབ་བོ། །རྗེས་སུ་སྒྲུབ་བོ། །རྗེས་སུ་བགྱིད་དོ། །ཐབས་ཡིན་ནོ། །ལེགས་སོ་ཞེས་སོ། །བསྙེན་གནས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་འཐོབ་བོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྙེན་གནས་སུ་གཟུང་དུ་གསོལ་ལོ། །ཞེས་ལན་ གསུམ་བརྗོད་ནས་ཕྱག་ལན་གསུམ་བྱའོ།།ཐོབ་པ་དངོས་ལ་དྲུག་སྟེ། སྐྱབས་འགྲོ་སྦྱོར་བ་སྔོན་དུ་སོང་བ་དང་། བླང་བ་དང་། སློབ་དཔོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་མ་ཟོས་པ་དང་། ཆོས་ལ་ཐེ་ཚོམ་མ་ཟོས་པ་དང་། མ་ཐོབ་པར་ཐེ་ཚོམ་མ་ཟོས་པ་དང་། དུས་དེ་ཉིད་དུ་ཐོབ་པའོ། །དགེ་བསྙེན་ལ་སོགས་པ་དྲུག་ པོ་ཡང་།དོན་དྲུག་པོ་དེ་དང་ལྡན་ནས་ཐོབ་སྟེ། འདྲ་བར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་།དགེ་བསྙེན་གྱི་སྐྱབས་འགྲོ་ཡང་གོང་ལྟར་བླང་བ། སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་སྔོན་གྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ ལ་རྗེས་སུ་སློབ་བོ།།རྗེས་སུ་སྒྲུབ་བོ། །རྗེས་སུ་བགྱིད་དོ་ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་དེ། དང་པོ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་གོང་བཞིན་ལྡན་ནོ།
如是重複三遍。受持時也有根等六種:“請上師垂念,我某某從今時起”,或者如前所說年或月。于每月朔日、十五日或初八受持近住戒,其日晝夜首先斷除殺生而後還凈。如是說三遍。 同樣,受持一條、二條或三條戒時,每一根本戒說三遍,或者連同支分戒一起:“請上師垂念,我某某從今時直至命終,于每月朔日受持十五日近住戒,其日晝夜斷除第一根本戒殺生、第二根本戒不與取、第三根本戒非梵行、第四根本戒妄語,以及第一支分戒谷酒、釀酒及令人醉的酒,第二支分戒歌舞嬉戲裝飾涂香,第三支分戒高廣大床,第四支分戒非時食而後還凈。隨學、修持、奉行一切昔日阿羅漢的學處。” “此是方便,善哉!“于近住戒學處獲得。“請上師攝受我為近住戒者。“如是說三遍並頂禮三次。 實際獲得有六:先行皈依加行、受持、對上師無疑、對法無疑、對未得無疑、當下獲得。近事男等六種也具足這六種內容,應當了知相同。近事男的皈依也如前受持:“請上師垂念,我某某從今時直至命終,隨學、修持、奉行昔日諸阿羅漢的學處。“如是說三遍,並如前具足六種內容。
།སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་སྣ་འགའ་བསྲུང་བའི་དགེ་བསྙེན་བགྱིད་པས་ རྩ་བའི་དང་པོ་སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་ནས་སྲོག་གཅོད་པ་ལས་སླར་ལྡོག་པར་བགྱིད་དོ་ཞེས་ལོ་ཟླ་བའི་གྲངས་ཀྱིས་གསུམ་དུ་བརྗོད་དོ།།སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། །བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་སྣ་འགའ་བསྲུང་བའི་དགེ་བསྙེན་བགྱིད་པས་རྩ་བ་ གཉིས་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་སྤངས་ནས་སླར་ལྡོག་པར་བགྱིད་དོ།།སྔོན་གྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་རྗེས་སུ་སློབ་བོ། །རྗེས་སུ་སྒྲུབ་བོ། །རྗེས་སུ་བགྱིད་དོ། །ཐབས་ཡིན་ནོ། །ལེགས་སོ། །སྣ་འགའ་བསྲུང་བའི་དགེ་བསྙེན་དུ་གྱུར། སློབ་དཔོན་གྱིས་སྣ་འགའ་བསྲུང་བའི་ དགེ་བསྙེན་དུ་གཟུང་དུ་གསོལ་ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་དོ།།ཕྱག་གསུམ་བྱའོ། །ཕལ་ཆེར་བསྲུང་བའི་དགེ་བསྙེན་དུ་གྱུར་པ་སྐྱབས་འགྲོ་གོང་བཞིན་སོང་བ་དང་། རང་བཟོ་མེད་པའི་བསླང་བ་ཡང་འདྲ་བས་སོང་ནས་སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། །བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དུས་འདི་ ནས་བཟུང་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ཕལ་ཆེར་བསྲུང་བའི་དགེ་བསྙེན་བགྱིད་པས་རྩ་བ་དང་པོ་སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་ནས་སླར་ལྡོག་པར་བགྱིད་དོ་ཞེས་ལན་གསུམ་བཟླའོ།།དེ་བཞིན་དུ་རྩ་བ་གཉིས་པ་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་། གསུམ་པ་འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་སྤངས་ནས་སླར་ ལྡོག་པར་བགྱིད་དོ་ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་ནས།སྔོན་གྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་རྗེས་སུ་སློབ་བོ། །རྗེས་སུ་སྒྲུབ་བོ། །རྗེས་སུ་བགྱིད་དོ། །ཐབས་ཡིན་ནོ། །ལེགས་སོ། །ཕལ་ཆེར་བསྲུང་བའི་དགེ་བསྙེན་དུ་གྱུར་རོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ཕལ་ཆེར་བསྲུང་བའི་དགེ་བསྙེན་དུ་ གཟུང་དུ་གསོལ་ཞེས་བརྗོད་ལ་ཕྱག་ལན་གསུམ་བྱའོ།།ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་དགེ་བསྙེན་ལ་གཞན་སྔོན་དུ་སོང་བས། སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་དགེ་བསྙེན་ལ་གནས་པས་རྩ་བའི་ དང་པོ་སྲོག་གཅོད་པ་དང་།གཉིས་པ་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་། གསུམ་པ་འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་དང་། བཞི་པ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་སྤངས་ནས་སླར་ལྡོག་པར་བགྱིད་དོ་ཞེས་རེ་རེ་ལ་གསུམ་གསུམ་བརྗོད་ལ། སྔོན་གྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སློབ་བོ། །རྗེས་སུ་སྒྲུབ་བོ། ། རྗེས་སུ་བགྱིད་དོ། །ཐབས་ཡིན་ནོ། །ལེགས་སོ།
請上師垂念,我某某從今時直至命終,作為受持部分戒的近事男,斷除第一根本戒殺生而後還凈。如是以年月數說三遍。 請上師垂念,我某某從今時直至命終,作為受持部分戒的近事男,斷除第二根本戒不與取而後還凈。隨學、修持、奉行昔日諸阿羅漢的學處。此是方便,善哉!成為受持部分戒的近事男。請上師攝受我為受持部分戒的近事男。如是說三遍。頂禮三次。 成為受持多分戒的近事男時,如前行皈依,受戒方式也相同,即:“請上師垂念,我某某從今時直至命終,作為受持多分戒的近事男,斷除第一根本戒殺生而後還凈。“如是誦三遍。 同樣地,斷除第二根本戒不與取、第三根本戒邪淫而後還凈。如是說三遍后:“隨學、修持、奉行昔日諸阿羅漢的學處。此是方便,善哉!成為受持多分戒的近事男。請上師攝受我為受持多分戒的近事男。“如是說已頂禮三次。 對於圓滿近事男,其他如前行已:“請上師垂念,我某某從今時直至命終,作為住持圓滿近事男戒者,斷除第一根本戒殺生、第二根本戒不與取、第三根本戒邪淫、第四根本戒妄語而後還凈。“對每一條各說三遍:“隨學、修持、奉行昔日諸阿羅漢的學處。此是方便,善哉!”
།ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་དགེ་བསྙེན་དུ་འགྱུར་རོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་དགེ་བསྙེན་དུ་གཟུང་དུ་གསོལ་ཞེས་བྱའོ། །ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་དགེ་བསྙེན་གྱིས་ཀྱང་གཞན་སྔོན་དུ་སོང་བས། སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ གསོལ།།བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་དགེ་བསྙེན་ལ་གནས་པས་རྩ་བའི་དང་པོ་སྲོག་གཅོད་པ་དང་། རྩ་བ་གཉིས་པ་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་། གསུམ་པ་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་། བཞི་པ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ དང་།ཡན་ལག་གི་དང་པོ་མྱོས་པའི་ཆང་དང་། བཅོས་པའི་ཆང་དང་། འབྲུའི་ཆང་དག་སྤངས་ནས་སླར་ལྡོག་པར་བགྱིད་པ་ལགས་སོ་ཞེས་རེ་རེ་ལ་གསུམ་གསུམ་བརྗོད་ན། སྔོན་གྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་རྗེས་སུ་སློབ་བོ། །རྗེས་སུ་སྒྲུབ་བོ། །རྗེས་སུ་བགྱིད་དོ། །ཐབས་ ཡིན་ནོ།།ལེགས་སོ། །ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་དགེ་བསྙེན་དུ་འགྱུར་རོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་དགེ་བསྙེན་དུ་གཟུང་དུ་གསོལ། །དགེ་ཚུལ་གྱིས་ཀྱང་གཞན་གོང་ལྟར་མཁན་པོ་སློབ་དཔོན་དད་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་སྤྱན་སྔར་སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་ མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་དགེ་ཚུལ་ལ་གནས་པས་རྩ་བའི་དང་པོ་སྲོག་གཅོད་པ་དང་།གཉིས་པ་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་། གསུམ་པ་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་། བཞི་པ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང་། ཡན་ལག་དང་པོ་འབྲུའི་ཆང་དང་། བཅོས་པའི་ ཆང་དང་མྱོས་པར་འགྱུར་བ་དང་།ཡན་ལག་གཉིས་པ་གླུ་གར་རྩེ་འཇོ་དང་། །ཡན་ལག་གསུམ་པ་རྒྱན་དང་ཁ་དོག་འཆང་བ་དང་། བཞི་པ་མལ་སྟན་མཐོན་པོ་དང་། ལྔ་པ་ཁྲི་སྟན་ཆེན་པོ་དང་། དྲུག་པ་ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་དང་། བདུན་པ་གསེར་དངུལ་འཆང་བ་སྤངས་ནས་སླར་ལྡོག་པར་ བགྱིད་ལགས་སོ་ཞེས་རེ་རེ་ལ་གསུམ་གསུམ་བརྗོད་དོ།།སྔོན་གྱི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གོང་ལྟར་བརྗོད་དོ། །དགེ་སློང་དངོས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་ཆོ་གས་བླང་། འདིར་སྐྱབས་དང་ལེགས་པར་བརྗོད་པ་གོང་ལྟར་གསུམ་བརྗོད་པ་དང་། གོང་གི་རྩ་བ་བཞི་དང་། ལྷག་མ་དང་མ་ངེས་པ་གཉིས་ དང་།སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པར་བརྗོད་དོ། །གསོ་སྦྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ལོའམ། ཟླ་བའམ་ཉ་སྟོང་གསོ་ཞིང་སྦྱོང་བའོ། །ཉམས་པ་ཡང་བཅོས་སུ་ཡོད་པས་ཀྱང་གསོ་སྦྱོང་ངོ་། །དུས་མ་ངེས་པ་ཟླ་བའམ་ལོ་ཙམ་སྲུང་བ་ལ་ཡང་གསོ་ཞིང་སྦྱོང་བ་ལེགས་སོ།
成為圓滿近事男。請上師攝受我為圓滿近事男。 對於梵行近事男,其他如前行已:“請上師垂念,我某某從今時直至命終,作為住持梵行近事男戒者,斷除第一根本戒殺生、第二根本戒不與取、第三根本戒非梵行、第四根本戒妄語,以及支分戒第一條醉酒、調製酒、穀物酒等而後還凈。“對每一條各說三遍:“隨學、修持、奉行昔日諸阿羅漢的學處。此是方便,善哉!成為梵行近事男。請上師攝受我為梵行近事男。” 沙彌也如前所述,于和尚、親教師及具信僧眾前:“請上師垂念,我某某從今時直至命終,作為住持沙彌戒者,斷除第一根本戒殺生、第二根本戒不與取、第三根本戒非梵行、第四根本戒妄語,以及支分戒第一條穀物酒、調製酒及令人醉的飲品,第二條歌舞嬉戲,第三條裝飾及塗抹顏色,第四條高床,第五條大座具,第六條非時食,第七條持有金銀而後還凈。“對每一條各說三遍。 如前所述說”昔日”等。以比丘正式羯磨儀軌受戒。此處如前三說皈依及善說,以及上述四根本戒、僧殘、不定二戒、尼薩耆波逸提等還凈之語。 所謂布薩,即年、月或月圓月黑時的凈化。因破戒也可懺悔,故稱布薩。對於不定期受持一月或一年戒者,也應當凈化,善哉!
།འདིར་ འོག་གི་ཐེག་པ་གསུམ་འདོད་པས་དུས་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ་མཆིས་ཀྱི་བར་དུ་བརྗོད་ཅིང་ཁས་བླང་ངོ་།།སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཚེ་འོག་གི་གདམས་ངག་གིས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་ཤེས་པར་བསྟན་པར་བྱའོ། །མདོ་ནས་ཀྱང་ཉེས་པ་སྐྱེ་བས་བལྟའོ། །གསུམ་པ་ཆོས་ལ་བསླབ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྤྱོད་ལམ་དང་། ལྟ་བ་དང་། བསྒོམ་པ་དང་། སྐྱོན་སྤང་བའོ། །སྤྱོད་ལམ་ལ་བཞི་སྟེ། བསྙེན་གནས་པས་སྤྱད་པ་དང་། དགེ་བསྙེན་གྱིས་སྤྱད་པ་དང་། དགེ་ཚུལ་པས་སྤྱད་པ་དང་། དགེ་སློང་གིས་སྤྱད་པའོ། །དེ་ལ་བསྙེན་གནས་པས་སྤྱད་པ་ནི་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་མདོ་ལས་བསྙེན གནས་པའི་གང་ཟག་གིས།དེ་དུས་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་སྒྲིམ་ཞེས་པས་ལུས་ཀྱིས་ཁྲུས་དང་ཕྱག་བྱ་བ་དང་། ངག་གིས་འདོན་པ་དང་། སྙིང་པོ་བཟླས་པ་དང་། ཡིད་ཀྱིས་ཉེས་པ་ཤེས་པས་བསླབ་པ་བསྲུང་བའི་སེམས་དང་། ཡོན་ཏན་ཤེས་པས་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་དྲན་པ་དང་། ལུས་ངག་གིས་དགེ་བ་བྱས་པ་དང་། བསྲུང་བའི་ཉི་མ་ཡིད་ལ་བྱ་བའོ། །དགེ་བསྙེན་གྱིས་སྤྱད་པ་ལ་བྱམས་པས་ཞུས་པའི་མདོ་ནས། དགེ་བསྙེན་དད་དང་ལྡན་པ་ཡིས། །ལས་མིན་སྤང་ཞིང་དགེ་བཅུ་བསྙེན། །ཞེས་པས་བ་ལང་དང་། བྱ་ཕྱག་གསོ་བ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་མྱ་ངན ལས་འདས་པའི་ནང་ནས་བསྟན་པ་ལྟར་སྤང་བའོ།།དགེ་བ་བཅུ་ནི་ཀུན་དགའ་བོས་ཞུས་པའི་མདོ་ནས་བསྟན་པ་ལྟར་སྤྱད་དེ། སྲོག་བསྐྱབ་པ་དང་། འབྱོར་པ་སྦྱིན་པར་གཏང་བ་དག། དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་དང་། མཆོད་རྟེན་དང་། སྐུ་གཟུགས་དང་ལྷ་ཁང་ལ་སོགས་པ་ལ་ན་ བཟང་དབུལ་བ་དང་།བསྐོར་བ་དང་། ཕྱག་དང་། ཁ་ཏོན་ཀླག་པ་གདང་། སྙིང་པོ་དང་། བསྟོད་པ་བྱ་བ་དང་། ཞིག་པ་གསོ་བ་དང་། སྐུ་དཀར་བྱུག་པ་དང་། ཉ་མོ་བཙུན་པའི་དགེ་བ་བྱ་བ་དང་། འོས་པའི་ཕ་མ་དང་དྲིན་ཅན་ལ་རིམ་གྲོ་བྱ་བའོ། །དགེ་ཚུལ་གྱིས་སྤྱད་པ་ལ་དགེ་ ཚུལ་དངོས་ཀྱི་འདུལ་བར་བལྟའོ།།འདིར་ཀཱ་རི་ཀཱ་ནས། ནམ་གྱི་ཆ་སྨད་མལ་ལངས་ནས། །ནམ་ལངས་བར་དུ་ཁ་ཏོན་བྱ། །གདོང་དང་སོ་ཡི་དྲི་བཀྲུས་ལ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ལ་གུས་ཕྱག་འཚལ། །ཞེས་པས་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་བྱ་བ་སྟེ་ལུས་ཀྱི་ཉེས་པ་འཕེལ་བར་མི་བྱ་བ་ལ་ བཞི་སྟེ།ཉིན་པར་འཇིག་རྟེན་པ་མ་དད་པ་སྤང་བ་དང་། མཚན་མོ་ཕྱི་སྒོ་ཕྱིན་ཆད་དུ་མི་ཉལ་བ་དང་། འགྲོ་བའི་ཚེ་བསླབ་པ་དྲན་པས་བག་མ་ལྟར་འགྲོ་བ་དང་། ཟ་བ་དང་འདུག་པ་དག་བག་མེད་པར་མི་བྱའོ། །དགེ་བ་འཕེལ་བས་ཐོ་རངས་སྲོད་ཙོག་ཙོག་པོ་དང་། ཁྲུས་དང་ རྟེན་ལ་ཕྱག་དུས་དང་སྐབས་སུ་བྱའོ།
此處,由於希求下面三乘,應當宣說並承諾直至菩提心要之時。發心時應當以下面的教授指示了知菩提心要。從經中也當觀察過失的生起。 第三、學習法有四:行為、見解、修持和斷除過失。 行為有四:近住行為、近事行為、沙彌行為和比丘行為。 其中近住行為,如《普賢經》中說:“近住者彼時應當攝護身語意。“即身體應當沐浴禮拜,語言應當誦經持咒,意識應當以知曉過失而護持戒律之心,以了知功德而憶念本尊,以身語行善,並憶念守護之日。 近事行為,如《彌勒請問經》中說:“具信近事男,應斷非業行,親近十善業。“即應當斷除養牛雞等,如《涅槃經》中所說的十種非業。十善如《阿難請問經》中所說而行持:救護生命、佈施財物、供養三寶、向塔像寺廟等供養妙物、繞塔、禮拜、誦經、持咒讚頌、修復破損、涂白、行持齋日善業、恭敬父母及恩人。 沙彌行為應當參看沙彌正行律。此處如《伽陀》中說:“夜分末起床,直至黎明誦,漱口洗面已,恭敬禮如來。“即身語意之行為。身體不增長過失有四:日間應當避免令在家人不生信心,夜晚不應睡在外門之外,行走時應當憶念戒律如新娘般行走,飲食坐臥不應放逸。增長善行則應當于清晨傍晚結跏趺坐,適時沐浴禮敬聖像。
།ངག་གིས་མི་སྨྲ་བ་དྲུག་སྟེ། མི་ཤེས་པ་དང་། མི་ཁྲོ་བ་དང་། མཚང་མི་འདྲུ་བ་དང་། ཕྱར་ཀ་མི་གཏང་བ་དང་། རྟ་གད་མི་བྱ་བ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་དང་དགེ་འདུན་མང་པོའི་གསེབ་ཏུ་གཅམ་བསྐྱུང་བའོ། །ངག་གིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཁ་དོན་དང་། ཀླག་པ་དང་། སྙིང་པོ་བརྗོད་པ་དང་། བསྟོད་པས་བསྟོད་པ་དང་། ཞི་བས་བླང་བ་དང་། དང་བས་ཆོས་ཞུ་བ་དང་དྲུག་གོ། །ཡིད་ལ་གཉིས་ཀྱི་ཉེས་པ་སྤང་བ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། མཆོད་རྟེན་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་དཀོར་ལ་གནོད་སེམས་དང་། རྐུ་སེམས་སྤང་བ དང་།བསླབ་པ་ཉམས་པའི་ཉེས་པ་དྲན་པར་བྱས་ལ་བསླབ་པ་བསྲུང་བའོ། །ཡོན་ཏན་དྲན་པས་བསམ་པ་ལྔ་སྟེ། ལུས་ངག་གི་དགེ་བའི་ཡོན་ཏན་དྲན་པར་བྱ་བ་དང་། འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་བར་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། བྱས་པ་མི་རྟག་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞི་བ་དང་། སྟོང་པ་ བདག་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའོ།།དགེ་སློང་གི་སྤྱད་པ་ལ་དགེ་སློང་དངོས་དང་། ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་འདྲུལ་བར་ཡང་བལྟའོ། །འདིར་ལྷའི་དབང་པོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བྱ་བ་ནི། །མི་དགེ་བཅུ་སྤང་དགེ་བཅུ་བསྒྲུབ། །དེ་ཡང་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་ཏེ། །མ་ ཡེངས་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞིར་སྤྱོད།།ཅེས་པ་དང་། དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ནས། དེ་ནས་བསླབ་པའི་གནས་བཅུ་པོ་ཞེས་པས། དགེ་བ་བཅུ་བསྒྲུབ་སྟེ། དེ་ཡང་མི་དགེ་བ་བཅུ་མི་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དགའ་བོས་ཞུས་པ་དེ་ཉིད་ལས་མི་དགེ་བ་བཅུ་འཕེལ་བས་དགེ་སློང་རྣམས་ཉེས་བྱེད་ བཅུ་སྤོངས་ཤིག་།བཅུ་གང་ཞེ་ན། སྲོག་གཅོད་པའི་ཉེས་བྱེད་མ་བསམས་པར་དགེ་སློང་རྣམས་ལུས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང་། མ་བྱིན་པར་ལེན་པའི་ཉེས་བྱེད་གཞན་གྱི་གཟུགས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་རེག་པ་དང་། མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་ཉེས་བྱེད་བུད་མེད་ཀྱི་ཡུལ་ལྔ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། བརྫུན་གྱི་ཉེས བྱེད་མ་བསམས་པར་སྨྲ་བ་དང་།ཕྲ་མའི་ཉེས་བྱེད་མང་བར་སྨྲ་བ་དང་། ངག་འཁྱལ་པའི་ཉེས་བྱེད་བྲེ་མོར་སྨྲ་བ་དང་། ཚིག་རྩུབ་མོའི་ཉེས་བྱེད་མི་དགའ་བར་སྨྲ་བ་དང་། བརྣབ་སེམས་ཀྱི་ཉེས་བྱེད་བདག་ལ་དགོས་སེམས་འཆང་བ་དང་། གནོད་སེམས་ཀྱི་ཉེས་བྱེད་གཞན་ལ་ལོག་པར་ སྤྱོད་པའོ།།ལོག་པར་ལྟ་བའི་ཉེས་བྱེད་དངོས་པོ་ལ་ཆགས་པ་རྣམས་སྤོངས་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པའོ། །མི་དགེ་བཅུ་འགགས་པས་མི་དགེ་བ་དང་བྲལ་ནས་དགེ་བཅུར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ནི་བསླབ་པའི་གནས་བཅུ་ཞེས་པའོ།
語言應當斷除六種不說:不說無知、不說嗔怒、不說揭人隱私、不說誹謗、不說戲笑、在寺院和眾僧中不說輕浮話。 語言應當說的六種:誦經、讀誦、持咒、讚頌、溫和接受、恭敬請法。 意識斷除過失有二:斷除對塔廟、寺院和僧眾財物的害心和盜心;憶念破戒過失而護持戒律。 以憶念功德而生五種意樂:應當憶念身語善行功德、了知輪迴是苦、了知有為無常、了知涅槃寂靜、了知空性無我。 比丘行為應當參看比丘正行和智者律。此處如《帝釋請問經》中說:“諸比丘所行,斷十惡修十善,以身語意三業,不散亂行四威儀。“又如《喜金剛》中說:“此後十種學處”,即修持十善。爲了不增長十不善,如《阿難請問經》中說因十不善增長而令諸比丘斷除十種過失。 十種過失是什麼呢?殺生過失即比丘們未經思考而行身業,不與取過失即觸碰他人色處,非梵行過失即行五種女色境,妄語過失即未經思考而說,離間語過失即多言,綺語過失即說無義語,惡語過失即說不悅語,貪心過失即執著我所欲想,害心過失即對他人行邪行,邪見過失即執著諸法。經中告誡說要斷除這些。 由斷除十不善而離不善轉為十善,這就是所謂的十種學處。
།དེ་ནས་བྱེ་བྲག་པ་ལ་བསླབ་ཅེས་པ་ལ་ཡང་དེ་ཉིད་ནས། དགེ་བཅུ་རྒྱས་ཕྱིར་ཆོས་གཉིས་དང་། །སྤྱོད་ལམ་བཞི་རུ་དགེ་སློང་སྤྱོད། །ཅེས་པས། དེ་ཡང་ཆོས་གཉིས་པོ་ཉེས་པ་དང་། མི་དགེ་བ་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞིས་མི་བྱེད་པ་དང་། ཡོན་ཏན་དགེ་བ་འཕེལ་བ་སྤྱོད་ལམ་བཞིས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་དེ་ཉིད་ནས། དགེ་སློང་བྱང་ཆུབ་སེམས ལྡན་པས།།རྟག་ཏུ་དབེན་པར་བསྡད་པར་བྱ། །སེམས་ཀྱིས་བདག་གཞན་དོན་བྱེད་ལ། །དགེ་སློང་ཞེས་ནི་ངས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་པས་དེ་ཡང་སེམས་གཉིས་བསྐྱེད་ནས་ཐེག་པ་གསུམ་དང་ལྡན་ཞིང་དབེན་པར་གནས་ནས་མི་དགེ་བ་མི་འབྱུང་ཞིང་དགེ་བ་འཕེལ་ཏེ། གལ་ཏེ་གཞན་ དོན་སེམས་ཀྱིས་བྱེད་ཀྱང་དངོས་སུ་མི་ནུས་པ་དང་།དབེན་པར་མི་གནས་པས་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། སྤྱོད་ལམ་བཞིས་མི་བྱ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཡིད་ཀྱིས་དྲན་པ་ལུས་ཀྱིས་མི་བྱ་བ་དང་། ངག་གིས་མི་བྱ་བ་དང་། ལུས་ཀྱིས་གཞི་ལ་སྡོད་པ་དང་། འགྲོ་བ་དང་། ཟས་ཟ་བའི་ཚེ་དང་། ཉལ་ བའི་དུས་སོ།།སྡོད་པ་ལ་ཉེས་པ་འབྱུང་བ་དང་། ཉེས་པ་ཆེན་པོ་འབྱུང་ནས་བསྡད་པ་གཉིས་ཀྱི་ཉེས་པ་འབྱུང་བས་མི་བསྡད་པ་ལ་བཅུ་གཉིས་ཏེ། འགྲེང་བ་དང་། ལྟོ་རྒྱལ་དང་། སྙེས་པ་དང་། ཁྱི་ཚུགས་དང་། ས་རྐོ་བ་དང་། རྩཝ་གཅོད་པ་དང་། ཆུ་དང་། མེ་དང་། ཁྱི་དང་། བུ་ཆུང་ལ་རྩེ་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་དང་བུད་མེད་ནང་དུ་སྡོད་པ་སྤང་བའོ། །ཉེས་པ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བས་མི་བསྡད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བསྡད་ས་མིན་པ་དང་། རྟེན་ནོ། །རྟེན་ལ་དགུ། མཆོད་རྟེན་དང་། ལྷ་ཁང་དང་། སྐུ་གཟུགས་དང་། གླེགས་བམ་དང་། མཁན་པོ་དང་། སློབ་དཔོན་དང་། དགེ་འདུན་དང་། ཕ་མ་དང་། རྒྱལ་པོ་དང་། རྒན་པོའོ། །བསྡད་ས་མིན་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཡས་དང་མདུན་དུ་མི་བསྡད་པའོ། །འགྲོ་བ་ལ་གཉིས་ཀྱི་ཉེས་པ་འབྱུང་བས་མི་འགྲོ་བ་ལ་བཅུ་བདུན་ཏེ། མུ་སྟེགས་དང་འགྲོགས་ཏེ་མི་འགྲོ། རྒྱུག་ཅིང་རྒྱུག་ཅིང་མི་འགྲོ། མུ་སྟེགས་ཀྱི་ནང་དུ་མི་འགྲོ།། སྒྱུ་མ་མཁན་དང་མི་འགྲོགས་ནང་དུ་མི་འགྲོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཚོང་པ་དང་མི་འགྲོགས་ནང་དུ་མི་འགྲོ།། དམག་དང་མི་འགྲོགས་ནང་དུ་མི་འགྲོ།། ཤན་པ་དང་སྨད་འཚོང་མ་དང་མི་འགྲོགས་ནང་དུ་མི་འགྲོ།། བུད་མེད་དང་མི་འགྲོགས་ནང་དུ་མི་འགྲོ། །ཕྱོགས་སུ་ལྟ་བ་དང ཡུལ་ཡེངས་པས་མི་འགྲོ།། གོས་མེད་པ་དང་། སྟོད་གོས་མེད་པ་དང་། གཞན་ཡང་རྩོད་པའི་སར་མི་འགྲོ་བ་དང་། འཇིགས་པ་དང་། དོན་མེད་པ་དང་། ཡང་བ་དང་མི་འགྲོགས། ཡང་བའི་སར་མི་འགྲོ་བའོ།
其後關於別解脫學處,如經中說:“為增十善具二法,比丘行持四威儀。“這兩種法即:以四種威儀不造過失與不善,以四種威儀增長功德與善法。 如經中說:“具菩提心之比丘,應當常住于寂處,意念利益自與他,此即我說為比丘。“即生起二種心,具足三乘,住于寂處,不生不善而增長善法。即使意念利他,若實際無力且不住寂處,應當如此行持: 以四威儀不應作的有二:意念所憶而身不應作,及語不應作。身體依止而坐、行走、飲食、臥息時。 坐時有過失生起和大過失生起兩種。因過失生起而不應坐的十二種:站立、仰臥、倚靠、蹲坐、挖地、割草、玩水、玩火、與狗玩耍、與小孩玩耍、在世俗人中坐、在女人中坐。 因大過失生起而不應坐有二:非坐處和依止。依止有九:塔、佛殿、佛像、經典、親教師、阿阇黎、僧眾、父母、國王和長者。非坐處有二:不應坐于右側和前方。 行走時因二種過失生起而不應行的十七種:不與外道同行,不奔跑而行,不入外道處,不與幻術師同行入其處,同樣不與商人同行入其處,不與軍隊同行入其處,不與屠夫和妓女同行入其處,不與女人同行入其處,不東張西望散亂而行,不無衣而行,不無上衣而行,另外不去爭鬥之處,不去危險之處,不去無意義之處,不與輕浮者同行,不去輕浮之處。
།ཉེས་པ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བས་མི་བྱ་བ་གཉིས་ཏེ། རྟེན་གོང་ལྟར་དགུ། མི་འགྲོ་བ་ལྔ། དངོས་སམ་གྲིབ་མ་ལ་མི་འགོམ། གཡོན་བསྟན་ལ་མི་འགྲོ།། སྟེང་ནས་མི་འགྲོ།། མདུན་ནས་མི་འགྲོ།། རྗེས་ནོན་པས་མི་འགྲོ་བའོ། །ངག་ལ་ཡིད་ཀྱིས་ཟིན་པར་བྱ་སྟེ། མི་སྨྲ་བ་ལ་བཞི་སྟེ། སྡོད་པའི་ཚེ་མི་སྨྲ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཉེས་པ་དང་ཉེས་པ་ཆེན་པོ་ལས མུ་སྟེགས་ལ་སོགས་པ་བདེན་ཡང་མི་སྨྲ་བ་དང་།འདྲི་བའི་ལན་འདེབས་པ་དང་། ཞི་བ་དང་འཇམ་པ་དང་། ངལ་བས་སྨྲ་བའོ། །ཉེས་པ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བས་མི་སྨྲ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། འགྲེང་སྟེ་སྡོད་པ་ལ་སོགས་པས་ཆོས་མི་བཤད་པ་དང་། མཆོད་རྟེན་ལ་སོགས་པ་ལ་རྒྱུ་ འབྲས་ལ་སྐུར་པ་དང་།བྲེ་མོའི་གཏམ་མི་བྱའོ། །བརྫུན་སོགས་གོང་དུ་བཀག་པ་རྣམས་ཀྱང་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། །འགྲོ་བ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། ཟ་བ་དང་ཉལ་བ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཉེས་པ་དང་། ཉེས་པ་ཆེན་པོ་དག་ཤེས་ཏེ་སྨྲ་བའི་ཚོད་རིག་པར་བྱའོ། །ལུས་ཀྱིས་ཟས་ཟ་ བའི་ཚེ་ན་ཡང་གཉིས་ཏེ།ཉེས་པ་ཉི་ཤུ་སྟེ། འགྲེང་བ་ལ་སོགས་པ་བཅུས་མི་བཟའ་བ་དང་། འགྲོ་ཞིང་མི་བཟའ་བ་དང་། སྨྲ་ཞིང་དང་། ཁམ་ཆེ་བ་དང་། ཆུང་བ་དང་། འགྲམ་པ་གཡས་གཡོན་སྤོ་བ་དང་། རྒན་སྨྲས་དང་། རིངས་པས་དང་། འཕྲོ་གཅོད་པ་དང་། མ་འགྲངས་ པར་དང་།ཡང་པའི་སར་ཟ་བ་སྤང་བའོ། །ཉེས་པ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བས་སྤང་བ་ལ་ལྔ། །དཀོན་མཆོག་ལ་བསྔོས་པ་ཟ་བ་དང་། མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་ལ་དད་པས་བསྔོས་པ་ཟ་བ་དང་། ཕ་དང་མ་ལ་བསྔོས་པ་ཟ་བ་དང་། གཏོར་མ་དང་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ཟ་བ་དང་། རྒྱལ་པོ་དང་གྲོང་དཔོན་ལ་ བསྔོས་པ་ཟ་བ་སྤང་བའོ།།ཉལ་བའི་ཚེའི་ལུས་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ཉེས་པ་ལ་དགུ་སྟེ། གན་རྐྱལ་དུ་མི་ཉལ། ཁ་བུབ་དང་། གོས་མེད་པ་དང་། དབང་པོ་ལག་པས་གཟུང་བ་དང་། ནུབ་ཏུ་མགོ་བསྟན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་པའི་གྲོང་དང་། འཇིག་རྟེན་པའི་མི་མང་པོ་ནང་དང་། ནད་ འཕེལ་པའི་ས་དང་།གྲོགས་མེད་པར་མི་ཉལ་བའོ། །ཉེས་པ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བས་མི་ཉལ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། གོང་གི་ལྷ་ཁང་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་དུ་འོས་པའི་སྟེང་དང་། རྐང་པ་བསྟན་པ་དང་། རྒྱབ་བསྟན་པས་མི་ཉལ་བའོ། །ནའམ་ས་ཡེ་མ་རྙེད་དམ། སྲོག་གི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་ རམ་དབང་མེད་ན།མདོ་བཟང་པོ་འཕེལ་བ་ནས། དང་པོ་པ་ཡི་ཆོས་རྣམས་ནི། །བར་ཆད་མེད་པར་ཤེས་བྱས་ལ། །གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་བསླབ་པ་བསྲུང་། །རིམ་གྱིས་རིམ་གྱིས་གོམས་ཏེ་བླ། །ཞེས་པ་དང་། གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ།
因大過失生起而不應作的有二:依止如前九種,不行走五種:不跨越實物或影子,不向左行走,不從上方行走,不從前方行走,不踩軌跡而行。 語言應當以意攝持,不說話有四種:坐時不說話有二:因過失和大過失。對外道等即使是真實也不說,回答詢問,說柔和安詳語,疲憊時說話。因大過失生起而不說有三:站立等時不說法,不對塔等誹謗因果,不說無意義話。上述所禁止的妄語等也不應說。行走時亦同,飲食和臥息時亦同。應當了知過失和大過失而知曉說話的分寸。 身體飲食時也有二:二十種過失:不應以站立等十種方式進食,不行走時食,不說話時食,不大口食,不小口食,不左右動腮,不與長者說話時食,不匆忙食,不中斷食,不未飽食,應斷除在輕浮處食。 因大過失生起而應斷除的有五:食用供養三寶之物,食用以信心供養親教師和阿阇黎之物,食用供養父母之物,食用食子和加持之物,斷除食用供養國王和城主之物。 臥息時身體也有二:過失有九:不仰臥,不俯臥,不無衣而臥,不手握根門,不頭向西臥,不在世俗村中臥,不在世俗眾人中臥,不在病情加重處臥,不無伴而臥。因大過失生起而不應臥有三:不應臥于如前佛殿等應供處之上,不伸腳而臥,不背向而臥。 若生病或完全找不到處所,或將成為生命障礙或無能為力時,如《妙增經》中說:“初學之諸法,應知無障礙,行布薩守戒,漸次而熟習。“應當隨機緣而行布薩。
།བྱེ་བྲག་ཁོ་ན་དབང་དུ་བྱས་ནས་ འདོད་པ་དང་།དུས་གཉིས་སུ་བསྡུས་ཏེ། འདོད་པ་སངས་རྒྱས་དང་། སྡོམ་པས་རྒན་པ་ལ་ཕྱག་བྱེད་པ་དང་། ལུས་ངག་གི་དགེ་བ་རང་གི་དོན་དུ་འདོད་པ་གཉིས་སོ། །དུས་ལ་གསུམ་སྟེ། དུས་འདི་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དང་། ལམ་སྐྱེ་བ་བདུན་དང་། འབྲས་བུ་བསྐལ་པ་གཅིག་ ནས་ཆོས་སྟོན་པའི་དུས་སོ།།འདིར། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །ཐེག་པ་གསུམ་དུ་དབྱེར་མེད་ཀྱང་། །གཙོ་བོས་ཐེག་པ་གསུམ་བསྟན་པ། །ང་ཡི་ཐབས་ལ་མཁས་པའོ། །ཞེས་པས་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་གནས་པར་བྱ་ཞིང་། སྡོམ་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པར་བྱས་པས་ ཡོན་ཏན་དང་དགེ་བ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་སྦྱོར་ལམ་བཞིས་སྤྱད་པར་བྱ་བ་ཡང་སྡོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཐུན་བཞིར་བསྒྲུབ་སྟེ།སྔ་དྲོའི་ཐུན་ལ་གསུམ་སྟེ། ལྡང་བ་དང་། ཁྲུས་དང་། ཆོས་སྤྱད་པའོ། །དང་བ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། དངོས་དང་། མཇུག་གསུམ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ཡིད་ངག་ལུས་གསུམ་ སྟེ།ཡོད་སྔོན་ཡང་ལེ་ལོ་དང་གཉིད་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་འདྲའོ་ཞེས་བསམས་ཏེ་ནམ་སྨད་ལྡང་ངོ་། །གང་གི་ན། ན་མོ་བུདྡྷཱ་ཡ། ན་མོ་མཉྫུ་ཤྲཱི། ན་མོ་བཛྲ་པཱ་ཎི། ན་མོ་ལོ་ཀེ་ཤྭ་རཱ་ཡ། ན་མཿཏཱ་ར། ཞེས་རང་གི་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་བསྐུལ་ལོ། །ལུས་དལ་ནས་ ཙོག་ཙོག་ཏུ་ལྡང་ངོ་།།དངོས་ལུས་ལེགས་པར་ལངས་ལ་སྟོད་གོས་དང་སྨད་གོས་བགོ་བ་དང་། ངག་སྙིང་པོ་སྒྲ་དང་བཅས་པས་སྤྲུལ་དང་སེམས་ཅན་བསྐྲད་པ་དང་། ཡིད་དགེ་བ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་དྲན་པའོ། །མཇུག་ལེ་ལོ་དང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པའོ། །ཁྲུས་ལ་ཡང་སྦྱོར་བ་ དངོས་མཇུག་གསུམ་སྟེ།སྦྱོར་བ་བཤང་བ་ཆེ་ཆུང་དང་། སྣབས་ལུད་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པ་དང་། ས་མིན་སར་མི་འདོར་ཞིང་ལེགས་པར་བྱས་པ་དང་། ཆུ་སྲོག་ཆགས་དང་དྲི་མ་མེད་པས་སྣོད་བཀང་བ་དང་། བཀྲུ་ས་ཡང་མི་གནོད་པ་དང་། ས་མ་ཡིན་པར་བཀྲུ་བ་དང་། ཆུ་ བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ཆུ་སྣོད་དེའི་ཆུ་ལ་ཨ་དཀར་པོ་བསམས་ལ།།འི་འོད་ཀྱིས་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། མདུན་ན་གསལ་བའི་འོད་ཀྱིས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། སྤྱན་རས་གཟིགས་ལྟ་བུར་གྱུར་པས་ནམ་མཁའ་ཁེངས་པ་ཕྱག་ མཚན་ཀུན་དེའི་མཐུས་སྔར་གྱི་ཆུས་བཀང་ནས་འོ་མ་ལྟར་བདུད་རྩིའི་ཆུར་གྱུར་པར་བསམས་ཏེ་བཀྲུའོ།།བཀྲུ་བ་དངོས་ནི་ཨོཾ་མ་ཎི་པདྨེ་སྭ་བྷཱ་བ་ཧཱུཾ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་ཁ་དང་ལག་པ་དང་། གདོང་བཀྲུའོ།
僅就別相而言,可分為欲求和時間兩類。欲求是指對佛陀和戒臘長者頂禮,以及為自利而欲求身語善業二者。時間分三種:此生盡形壽之時,道位七世之時,果位從一劫至說法之時。 如此處所說:“法界無差別,雖無三乘別,主尊說三乘,是我善方便。“應當安住三乘,具足三律儀,為增長功德善業,應以四加行道修習,即在坐等四座中修持。 晨間座有三:起身、沐浴、修法。起身又分前行、正行、結行三:前行包括意語身三,思維:“往昔也是因懈怠與睡眠而如此”,於後夜起身。誦唸”南無布達雅(歸命佛陀)、南無曼殊室利(歸命文殊)、南無瓦傑拉巴尼(歸命金剛手)、南無洛格斯瓦拉雅(歸命世自在)、南無塔拉(歸命度母)“,召請自己的本尊。身體緩慢蹲起。 正行時應當好好起身,穿上上衣下衣,口中發聲唸誦心咒以驅除魔障眾生,意念法以作善業。結行時無有懈怠與疑慮。 沐浴也分前行、正行、結行三:前行是大小便、痰涕不損害眾生且不棄于非處而善加處理,盛水無生物無污垢,洗浴處不損害且非不當處所,加持水時觀想水器中的水為白色阿字,其光明召請聖觀世音現於面前,光明又召請十方一切佛如觀世音般充滿虛空,以其威力令先前所盛之水變成如乳般甘露水而沐浴。 正行沐浴時誦”嗡嘛呢巴美梭哈巴吽”,同時洗漱手臉。
།ཡིད་ཀྱིས་སྒྲིབ་པ་གཉིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུ་དང་། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཆུ་ དང་།སྔགས་ཀྱི་ནུས་པས་དག་པར་བསམ་མོ། །མཇུག་མདུན་གྱིས་སངས་རྒྱས་རྣམས་གཞན་དོན་ལ་སླར་གཤེགས་པར་བསམ་མོ། །རང་ཉེས་པ་དང་སྒྲིབ་པ་དག་པས་དགེ་བ་བྱས་པར་གནས་པར་བསམ་ཞིང་དོན་ཆེ་བར་བསམ་མོ། །ཆོས་སྤྱད་པ་ལ་བསམ་གཏན་དང་། ཁ་ཏོན་དང་། ཆུ་སྦྱིན་དང་། འབྱུང་པོ་ལ་གཏོར་མ་གཏང་བ་དང་། མཎྜལ་བྱ་བ་དང་ལྔའོ། །བསམ་གཏན་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ལུས་ཅོག་ཅོག་གམ་སྐྱིལ་ཀྲུང་དུ་བསྡད། ངག་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཞེས་བརྗོད། ཡིད་ཨོཾ་གྱི་འོད་ཁ་དོག་ལྔས། དངོས་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོར་བྱས། ཨཿའི འོད་དཀར་པོས་སྐུའི་ངོ་བོ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་དང་ལྡན་པར་བྱས།ཧཱུཾ་གི་འོད་ནག་པོ་དེས་སྐུ་གསུང་གི་ངོ་བོ་དེ་ཐུགས་དང་ལྡན་པར་བྱས་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཉམ་པོར་བསྒྲུབས་པས་གནས་དང་བདག་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དག་སྟེ་བསྲུང་བར་ཡང་དེ་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་བསམ་གཏན་དངོས་རྟོགས་པ་དང་མན་ ངག་དང་ཡིད་མོས་པ་ལ་ཐུན་དང་ནུས་ཚད་དུ་གནས་པར་བྱའོ།།ཁ་དོན་ལ་ལྔ་སྟེ། བར་ཆད་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཙུག་ཏོར་དང་། རྡོ་རྗེ་རྣམ་པར་འཇོམས་པ་གདོན། སྒྲིབ་པ་བསལ་ཞིང་དགེ་བ་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་ལྟུང་བཤགས་གདོན། དགེ་བ་རྒྱས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱམས་པ་དང་སྤྱན་རས་གཟིགས་ དང་།བཟང་སྤྱོད་ཀྱི་སྨོན་ལམ་གདོན། དགེ་བ་མི་ཉམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་སྙིང་པོ་གདོན། བསྟན་པ་རྒྱས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇམ་དཔལ་གྱི་མཚན་བརྗོད་དང་། མགོན་པོ་ནག་པོའི་མདོ་གདོན་ནོ། །དེ་ཡང་གཙུག་ཏོར་རྒྱལ་བའི་མདོ་ལས། བགེགས་རྣམས་གཙུག་ཏོར་རྡོ་རྗེས་ འཇོམས།།ཀུན་དུ་དགེ་བ་ཞུས་པ་ཡིས། །སྒྲིབ་སེལ་བསོད་ནམས་སྡུད་པ་དང་། །བྱམས་པ་སྨོན་དང་བཟང་པོར་སྤྱོད། །དགེ་བ་རྒྱས་ཕྱིར་ང་ཡིས་བསྐུལ། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་དེ་དག་།དེ་རྣམས་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་བརྗོད། །བསྟན་པ་རྒྱས་བྱེད་འཇམ་དཔལ་དང་། །དལ་ཁས་བླངས་ མགོན་ནག་པོ།།ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ཡང་སྦྱོར་བ་ལྷ་རྣམས་མདུན་དུ་གསལ་བ་དང་། དག་པ་དང་གསལ་བ་དང་བར་མ་ཆོད་པར་གདོན་པ་དངོས་དང་། ཡོན་ཏན་ལ་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་བ་དངོས་སོ། །རྒྱས་པར་བཤད་པའི་སྦྱོར་བ་དངོས་མཇུག་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 以意識清凈二種障礙是依靠佛陀的威力、加持之水和咒語的力量而清凈,應當如是觀想。最後觀想諸佛為利益他眾而返回。觀想自己的過失和障礙已清凈,安住于所作善業中,並思維其意義重大。 修法有五種:禪定、誦經、佈施水、施食施予諸鬼神、獻曼茶羅。 禪定又分三種:預備時身體端坐或結跏趺坐,口誦”嗡阿吽”(ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ། / ॐ आः हूँ / oṃ āḥ hūṃ / 嗡阿吽),意觀想嗡字五色光芒使一切事物成為佛身之本性,阿字白光使這佛身本性具足佛語,吽字黑光使這身語本性具足佛意,一切平等成就,清凈處所、自身與三摩地,這也成為護持。之後正式禪定應當依照證悟、口訣和信解,隨時隨力而安住。 誦經有五種:為息滅違緣誦讀《佛頂尊勝陀羅尼經》和《金剛除障經》;為消除罪障積累善業誦讀《懺悔經》;為增長善業誦讀《慈經》、《觀世音經》和《普賢行愿品》;為使善業不退失誦讀《般若心經》;為弘揚佛法誦讀《文殊名號經》和《黑怙主經》。 如《佛頂尊勝陀羅尼經》中說:“諸障礙為佛頂金剛所摧,普遍請問善法,能除障積福德,慈心發願行普賢,我勸為增善業,般若波羅蜜多等,誦說彼等之心要,弘法文殊與承諾,緩行黑怙主。” 對此,預備時應觀想諸尊在前明現,正行時應清凈、明晰、不間斷地誦讀,並對功德不生懷疑。應當了知廣說的預備、正行與結行。
།ཆུ་སྦྱིན་ནི་རྟེན་སྣོད་དུ་གཞག་པའམ། མེད་ན་ཡང་རང་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་གང་ཡིན་པ་དེར་བསྒོམས་ལ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་བརྗོད་པས་ཧཱུཾ་གི་འོད་དེས་སྣོད་ཀུན་སྟོང་པར་བསམ། སྟོང་པ་ལས་པཾ་ལས་པདྨ་སེར་པོ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ། དེའི་ལྟེ་བ་ལ་ཨ་ལས་ཟླ་བ་རྒྱས་པ་འོད་དང་བཅས་པ། དེའི་སྟེང་དུ་ཛཾ་སེར་འོད་དང་བཅས་པ། ཛཾ་དེ་གྱུར་པ ལས་ནོར་སྦྱིན་སེར་པོ་པདྨ་དང་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་གཡས་བརྐྱང་བའི་འོག་ན་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་མནན་པ།གཡོན་བཀུམ་པའི་པུས་མོའི་འོག་ན་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་བུམ་པ་མནན་པ། མདོག་སེར་པོ་གསེར་བསྲེགས་པ་འདྲ་བ། རལ་པ་གྱེན་དུ་བརྫེས་ནས་རིན་པོ་ཆེའི་ཟེ་པྲོག་ཅན། ཞལ་རྣམ་ པར་སྣང་མཛད་ལྟར་མདངས་དང་ལྡན་པ།སྙན་ཆ་མགུལ་རྒྱན། དབུ་རྒྱན་ཕྱག་གདུབ། ཞབས་གདུབ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བྱས་པ་གཅིག་བསྒོམས་ལ། དེའི་ཐུགས་ཀ་ན་པདྨོའི་སྟེང་ན་ཟླ་བ། དེའི་སྟེང་ན་ཛཾ་སེར་པོ་ཡོད་པ་དེས་རང་བཞིན་གྱི་ནོར་ལྷ་དེ་ཉིད་ འདྲ་བ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་དངོས་སམ་ཡིད་ཀྱིས་མཆོད་སྦྱིན་ཕུལ་ལ་བདག་གཞན་གྱི་འདོད་པ་སྐོངས་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་དེ།དེ་ལ་བཅུག་ལ་གཉིས་མེད་དུ་གྱུར་པའི་ཐུགས་ཀའི་ཟླ་བའི་ཇཾ་གིས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་མཆོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ནས་དབང་མནོས་རྣམ་པར་ སྣང་མཛད་ཀྱི་རྒྱན་དང་ལྡན་པའོ།།སྦྱོར་བ་དེས་ནོར་སྦྱིན་བསྐྱེད་ནས་ཆུ་སྣོད་ཆུ་དང་བཅས་པ་ལ་སྔོན་དུ་བསྟན་པའི་ཁྲུས་ཀྱི་སྐབས་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་སྦྱོར་བ་དེ་དང་ལྡན་པས་སྦྱིན་པ་དངོས་གཡས་པའི་སོར་མོ་ལས་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན་གྱིས་སྦྱིན་པ། །ོཾ་ཛཾ་བྷ་ལ་ཛ་ལནྡྲ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བརྒྱ་རྩ་ བརྒྱད་སྦྱིན་ནོ།།མཇུག་བདག་གི་འདོད་པ་སྐོངས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་ལ་ཆུ་དེ་གཙང་སར་བསྐྱལ་ལོ།
我來為您翻譯這段藏文: 佈施水時,應將水放置於容器中,若無容器,則觀想自己為任何本尊,誦唸”嗡阿吽”(ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ། / ॐ आः हूँ / oṃ āḥ hūṃ / 嗡阿吽),觀想吽字光芒使一切器皿成空。從空性中,從”班”(པཾ། / पं / paṃ / 班)字現出八瓣黃色蓮花,其中央從”阿”(ཨ། / अ / a / 阿)字現出圓滿月輪具光芒,其上有”匝”(ཛཾ། / जं / jaṃ / 匝)字黃色具光芒。 從此匝字化現黃色財神,立於蓮花月輪之上,右腿伸展,腳下踩著如意寶珠,左腿屈膝,膝下踩著各種珍寶寶瓶。身色金黃如鍊金,頭髮向上豎起戴珍寶冠,面相如毗盧遮那佛般莊嚴,佩戴耳環、項鍊、頭冠、手鐲、腳鐲等皆以各種珍寶所成。 觀想其心間蓮花上有月輪,月上有黃色匝字,由此迎請本性財神,如其本相,實際或意幻供養后,祈請滿足自他願望。融入成為無二,以其心月中匝字迎請十方諸佛菩薩,以諸供品供養后,獲得灌頂,具足毗盧遮那佛之莊嚴。 以此加行生起財神后,對盛水容器及其中之水,如前述沐浴儀軌般加持。具此加行而行正式佈施時,從右手指尖流出甘露之流而作佈施,誦唸”嗡贊巴拉匝蘭札耶梭哈”(ཨོཾ་ཛཾ་བྷ་ལ་ཛ་ལནྡྲ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། / ॐ जम्भल जलन्द्रये स्वाहा / oṃ jambhala jalendraye svāhā / 嗡贊巴拉匝蘭札耶梭哈)一百零八遍。 最後說”請滿足我的願望”,然後將此水送至清凈之處。
།དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ་བཞུགས་པ་ལ། ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་བྲག་འཕངས་པ་ལ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་རྡོ་རྗེ་འཕངས་པས་བྲག་ཕྱེད་མར་ཆད་པ་ལས། ཕྱེད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱི་མཐེ་བོང་ལ་བཞར་ཕྱེད་ཀྱིས་ནོར་སྦྱིན་གྱི་མགོ་བཀས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཁོར་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་ལ།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞལ་ནས་འུ་ཅག་གཉིས་ལ་ཁོའི་དེ་ཙམ་གྱི་ལན་ཆགས་པས་མི་དགའ་མ་བྱེད་ཅིག་།ཁྱོད་ལ་ངས་ཕན་གདགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་ནས་གོང་ལྟར་བཀྲུས་པས་སོས་ ཏེ།འགྲོ་བ་ལ་ཕྱིན་ཆད་ནོར་སྦྱིན་པར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཕྱི་རབས་ཀྱི་གང་ཟག་ཆོས་ལ་མོས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆུ་སྦྱིན་ཞིང་། །ནོར་སྦྱིན་གྱིས་ནོར་སྦྱིན་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་དམ་བཅས་པའོ། །འབྱུང་པོ་ལ་གཏོར་མ་སྦྱིན་པ་ལ་གཏོར་སྣོད་གཙང་མར་ཟན་དང་ ཆུ་གཙང་མས་བཀང་བ་མདུན་དུ་སྟེགས་ལ་གཞག་སྟེ།རང་ཡི་དམ་གྱི་ལྷར་གསལ་བས་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་བརྗོད་པས་ཧཱུཾ་གི་འོད་སྔོན་པོས་སྟོང་པར་བྱས། ཨཱཿའི་འོད་དཀར་པོས་སྣོད་བཅུད་དུ་བཅས་པ་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་ཟབ་པའི་བདུད་རྩིར་གྱུར་ཏེ། ཨོཾ་གྱི་འོད་ལྔས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩིར་བསམ་པ་ དང་།འབྱུང་པོ་དང་ཡི་དགས་བཟའ་བཏུང་གིས་ཕོངས་པ་ཐམས་ཅད་བཀུག་སྟེ་བདུད་རྩི་ལ་ཟད་པ་མེད་ཅིང་རོ་དང་ལྡན་པ་ལ་ཡི་དགས་དགའ་ནས་ལོངས་སྤྱོད་པར་བསམ་པའོ། །བཏང་བ་དངོས་ལ་ལག་པ་གཡས་པའི་སོར་མོ་ལྔ་ལས་ཀྱང་བདུད་རྩི་དཀར་མེ་རེ་རེ་འབབ་པར་བསམས་ ལ།ནམཿས་མནྟ་བུདྡྷཱ་ནཱཾ། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་བ་ལོ་ཀི་ཏེ་ཨོཾ་སཾ་བྷ་ར་བྷ་ར་ཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་ཅིང་། གཡས་པས་སེ་གོལ་ལན་གསུམ་བརྡབས་ལ་སྦྱིན་ནོ། །མཇུག་གཙང་སར་བསྐྱལ་བ་དང་། དེར་ཚོགས་པའི་འབྱུང་པོ་རྣམས་འགྲངས་ངོམས་ཏེ་ཆོས་ ལ་དད་པར་བསམ་མོ།།དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ན་བཞུགས་པ་ལ་མ་ག་དྷཱར་ཁྱིམ་བདག་ཕྱུག་པོ་དགེ་ཞེས་བྱ་བས་སངས་རྒྱས་འཁོར་བཅས་སྤྱན་དྲངས་ནས་ཆོས་སྟོན་དྲངས་ཏེ་སླར་གཤེགས་སོ།
我來為您翻譯這段藏文: 當時,佛陀住在靈鷲山時,提婆達多投擲巨石,金剛手以金剛杵擊之,巨石裂為兩半,一半擦傷了世尊的拇指,另一半擊中了財神的頭部。當佛的眷屬們都在悲傷時,佛說:“我們二人與他有如此因緣,你們不要不悅。我會幫助你。“說完如前述般為其沐浴后痊癒。 此後,財神為利益眾生髮菩提心,並在佛前發願,未來有信仰佛法的人們行水施時,財神將予以佈施財富。 對諸部多佈施食子時,應將乾淨的食子和凈水盛于清凈容器中,置於前方臺座上。自觀為本尊,誦唸”嗡阿吽”(ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ། / ॐ आः हूँ / oṃ āḥ hūṃ / 嗡阿吽),以吽字藍光令成空性,以阿字白光令器及內容變成廣大甚深之甘露,以嗡字五色光令成智慧甘露。 觀想召集所有飢渴的部多和餓鬼,令其享用無盡且具美味的甘露而歡喜。實際佈施時,觀想右手五指各流出一道白色甘露,誦唸”南麻薩曼達布達南 薩兒瓦達塔嘎達阿瓦洛基帝 嗡桑巴拉巴拉吽呸梭哈”(ནམཿས་མནྟ་བུདྡྷཱ་ནཱཾ། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་བ་ལོ་ཀི་ཏེ་ཨོཾ་སཾ་བྷ་ར་བྷ་ར་ཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། / नमः समन्त बुद्धानां सर्व तथागत अवलोकिते ओं सम्भर भर हूं फट् स्वाहा / namaḥ samanta buddhānāṃ sarva tathāgata avalokite oṃ sambhara bhara hūṃ phaṭ svāhā / 南無普遍諸佛 一切如來觀自在 嗡聚集聚集吽呸梭哈)三遍,同時右手打響指三次而作佈施。 最後將食子送至清凈處,觀想聚集的諸部多飽食滿足並對佛法生起信心。 當時,佛陀住在王舍城竹林精舍時,摩揭陀國有一富裕居士名為”善”者,迎請佛陀及眷屬說法,之後送行。
།ཕྱི་དེ་ལོ་དུས་ཁྱིམ་བདག་དེ་ལྟོགས་པར་གྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ སྤྱན་སྔར་ཕྱིན་ཏེ་དྲིས་པ་ལ།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞལ་ནས་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ལ་ཞུས་ཞེས་བསྟན་ནས། ཁྱིམ་བདག་གིས་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ལ་ཞུས་པས། །ཁྱོད་ཀྱིས་སྔ་མ་མཆོད་པའི་ཡི་དགས་དང་འབྱུང་པོ་སྐལ་བ་བཅད་པས་ཉེས་ཏེ། ད་འདི་བཞིན་དུ་ཡི་ དགས་སྒོ་དྲུང་ན་ཡོད་པ་དང་།གཞན་དག་ལ་ཡང་གཏོར་མ་འདི་ལྟར་བྱིན་ཞེས་གོང་གི་དེ་བསྟན་བས་དེ་སླར་སྔོན་བཞིན་འབྱོར་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །ཕྱི་རབས་ཀྱི་གང་ཟག་ཆོས་ལ་དད་པ་རྣམས་ཀྱང་འབྱུང་པོའི་གཏོར་མ་ལ་བརྩོན་པས་ཡི་དགས་ལ་ཕན་པ་དང་། བདག་གི་འབྱོར་ པ་མི་ཉམས་པའོ།།མཎྜལ་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། ཡིད་དུ་འོང་བའི་ས་ལ་ཁྲུ་གང་ལས་མི་ཆུང་བའི་གྲུ་བཞི་ལ་སོགས་པ་བྱས་ཏེ། སྦྱོར་བ་ཆུ་གཙང་མ་དང་མེ་ཏོག་དང་དྲིས་བྱུག་པ་དང་། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་བྷཱུ་མི་ཧཱུཾ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་ས་བྱུགས་པས། རྡོ་རྗེའི་ས་བཞིར་བསམ་པ་དང་། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་རེ་ཁེ་ཧཱུཾ་ཞེས་བརྗོད་ལ། རེ་ཁཱ་བསྐོར་བས་རྒྱ་ཆེ་བའི་གཞལ་ཡས་སུ་བསམ་པ་དང་། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་མཎྜལ་ཧཱུཾ་ཞེས་བརྗོད་ལ་སྙོམས་པར་བྱུགས་པས་རྡོ་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བྱུགས་པར་བསམས་ལ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་རེ་ཁེ་ཧཱུཾ་ཞེས་བརྗོད་དེ་བསྲུང་བ་གཞན་པས་རྡོ་རྗེའི་སྲུང བས་བགེགས་བསྐྲད་པར་བསམ་པ་དང་།ལག་པ་བཀྲུ་བའོ། །དབུལ་བ་དངོས་ལ་མཎྜལ་ལ་དབུལ་བ་དང་། མཎྜལ་དབུལ་བ་གཉིས་སོ།
我來為您翻譯這段藏文: 次年,那位居士陷入貧困,前往佛陀面前詢問。佛陀告訴他:“應當向聖觀世音菩薩祈請。“於是居士向聖觀世音菩薩祈請。觀世音菩薩說:“因為你斷絕了先前供養的餓鬼和部多的緣分而遭此果報。現在,對門前的餓鬼和其他眾生,應當如此佈施食子。“如前所述教導后,居士重獲昔日的富裕。 後世信仰佛法的人們若精進于部多食子佈施,則能利益餓鬼,且自身財富不衰減。 曼荼羅分三種:在悅意的地面上畫不小於一肘的方形等圖形,以清凈水、鮮花及涂香作為加行。誦唸”嗡阿班札布米吽”(ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་བྷཱུ་མི་ཧཱུཾ། / ॐ आः वज्र भूमि हूँ / oṃ āḥ vajra bhūmi hūṃ / 嗡阿金剛地基吽)塗抹地面時,觀想為金剛之地。 誦唸”嗡阿班札熱客吽”(ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་རེ་ཁེ་ཧཱུཾ། / ॐ आः वज्र रेखे हूँ / oṃ āḥ vajra rekhe hūṃ / 嗡阿金剛界線吽)畫界線時,觀想為廣大宮殿。 誦唸”嗡阿班札曼札拉吽”(ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་མཎྜལ་ཧཱུཾ། / ॐ आः वज्र मण्डल हूँ / oṃ āḥ vajra maṇḍala hūṃ / 嗡阿金剛壇城吽)平整塗抹時,觀想為金剛壇城。 誦唸”嗡阿班札熱客吽”(同上)作護持時,觀想以金剛護持驅除障礙。然後洗手。 實際供養分為對曼荼羅的供養和曼荼羅的獻供兩種。
།མཎྜལ་ལ་དབུལ་བ་ནི་མེ་ཏོག་ཚོམ་བུ་དགུ་དབུས་དང་ཤར་གྱི་རིམ་པས་ཕྱོགས་དང་མཚམས་སུ་བཀོད་ལ་སྐད་ཅིག་གམ་ རིམ་གྱིས་མཚོ་ལས་པདྨ་འདབ་མ་སྟོང་དང་ལྡན་པ་ལྟེ་བ་ན་ཟླ་བའི་གདན་ལ་ལྷ་སོ་སོའི་དམ་ཚིག་པ་ས་བོན་ནམ་མངོན་བྱང་ལྔས།སྒྲུབ་ཐབས་ལྟར་བསྐྱེད་ལ། དེའི་འོད་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བཀུག་ཅིང་བསྟིམ་ལ་བསྒོམ་སྟེ། ཨོཾ་བཛྲ་པུཥྤེ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་བཛྲ་དཱི་པེ་ ཨཱཿཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ།ོཾ་བཛྲ་གནྡྷེ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་བཛྲ་ནཻ་བི་དྱེ་ཨཱཿཧཱུX་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་བཛྲ་གནྡྷ་ལེ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བརྗོད་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དངོས་སམ་ཡིད་ཀྱིས་མཆོད་པ་དང་། ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། སྡིག་པ་བཤགས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་དགེ་བ་ལ་ཡི་རང་ བ་དང་།དེའི་དགེ་བ་བསྔོ་བ་དང་། གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། ལུས་དབུལ་བ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། བསྐུལ་བ་དང་། གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། བདག་གི་དགེ་བའི་ལས་རྣམས་འདི་དག་གིས། ཇིག་རྟེན་དུ་ནི་མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་ཤོག་།འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་ཆོས་ རྣམས་སྟོན་བགྱིད་ཅིང་།།སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་མང་པོས་གཟིར་བ་སྒྲོལ། །ཞེས་སྨོན་ལམ་གདབ་པ་ནི་མཇུག་གོ། །མཎྜལ་དབུལ་བ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། དཀོན་མཆོག་སྤྱི་དང་། བླ་མ་ལ་དབུལ་བའོ། །སྤྱི་ལ་དབུལ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་མཛེས་པར་བྱ་སྟེ། དངོས་སམ་ཡིད་ཀྱིས་ དངོས་པོ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལུས་དང་བཅས་པ་དབུལ་བ་དང་།མཇུག་བདུན་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། སྨོན་ལམ་གོང་ལྟར་གདབ་བོ། །བླ་མ་ལ་དབུལ་བ་ནི། ཨོཾ་ཧཾ་མ་ཧཱ་མེ་རེ་བེ་ན་མཿ། ཞེས་བརྗོད་པས་མཎྜལ་གྱི་དཀྱིལ་དུ་བཞག་ལ་རི་རབ་ཏུ་བསམ། ཨོཾ་ཡཾ་པཱུརྦ་བི་དེ་ཧ་ཡ་ན་མཿ། ཞེས་པས་ཤར་གྱི་གླིང་དུ་བསམ། །ོཾ་རཾ་ཛཾ་བུ་དྭཱི་པཱ་ཡ་ན་མཿཞེས་བརྗོད་པས་ལྷོའི་གླིང་ཆགས་པར་བསམ། ཨོཾ་ལཾ་ཨ་བ་ར་དཱ་ནཱི་ཡན་མཿཞེས་བརྗོད་པས་ནུབ་ཀྱི་གླིང་དུ་ཆགས་པར་བསམ། ཨོཾ་བཾ་ཨུཏྟ་ར་ཀུ་ར་བེ+ེ་ན་མཿཞེས་བརྗོད་པས་བྱང་གི་གླིང་དུ་ཆགས་པའོ།
我來為您翻譯這段藏文:
對曼荼羅的供養是:將九朵花束按中央和東方的順序佈置在各方位和四隅,剎那間或漸次觀想如海中具千瓣蓮花,蓮心月輪座上,各本尊誓言尊以種子字或五次第現觀而生起如修法所說。以其光明召請智慧尊融入而修持。
誦唸:“嗡班札布貝阿吽呸梭哈”(ཨོཾ་བཛྲ་པུཥྤེ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། / ॐ वज्र पुष्पे आः हूँ फट् स्वाहा / oṃ vajra puṣpe āḥ hūṃ phaṭ svāhā / 嗡金剛花供養阿吽呸梭哈)
“嗡班札地貝阿吽呸梭哈”(ཨོཾ་བཛྲ་དཱི་པེ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། / ॐ वज्र दीपे आः हूँ फट् स्वाहा / oṃ vajra dīpe āḥ hūṃ phaṭ svāhā / 嗡金剛燈供養阿吽呸梭哈)
“嗡班札根德阿吽呸梭哈”(ཨོཾ་བཛྲ་གནྡྷེ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། / ॐ वज्र गन्धे आः हूँ फट् स्वाहा / oṃ vajra gandhe āḥ hūṃ phaṭ svāhā / 嗡金剛香供養阿吽呸梭哈)
“嗡班札內威迪阿吽呸梭哈”(ཨོཾ་བཛྲ་ནཻ་བི་དྱེ་ཨཱཿཧཱུX་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། / ॐ वज्र नैवेद्ये आः हूँ फट् स्वाहा / oṃ vajra naividye āḥ hūṃ phaṭ svāhā / 嗡金剛食供養阿吽呸梭哈)
“嗡班札根達列阿吽呸梭哈”(ཨོཾ་བཛྲ་གནྡྷ་ལེ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། / ॐ वज्र गन्धले आः हूँ फट् स्वाहा / oṃ vajra gandhale āḥ hūṃ phaṭ svāhā / 嗡金剛涂香供養阿吽呸梭哈)
以實物或意念供養色等諸供品,並作禮拜、懺悔、隨喜世間善業、迴向其功德、皈依三寶、獻身、發心、勸請、祈請。最後發願:“以此我所作諸善業,愿速成佛於世間,為利眾生演說法,解脫眾生諸苦惱。”
曼荼羅獻供分兩種:對三寶總體的獻供和對上師的獻供。總體獻供時應莊嚴佈置,以實物或意念供養色等諸物及自身,最後作七支凈修及如前發願。
對上師獻供時,誦”嗡杭瑪哈美熱威納摩”(ཨོཾ་ཧཾ་མ་ཧཱ་མེ་རེ་བེ་ན་མཿ། / ॐ हं महामेरवे नमः / oṃ haṃ mahāmerave namaḥ / 嗡杭大須彌敬禮)置於曼荼羅中央觀想為須彌山。
誦”嗡揚布爾瓦維德哈雅納摩”(ཨོཾ་ཡཾ་པཱུརྦ་བི་དེ་ཧ་ཡ་ན་མཿ། / ॐ यं पूर्वविदेहाय नमः / oṃ yaṃ pūrvavidehāya namaḥ / 嗡揚東勝身洲敬禮)觀想為東方洲。
誦”嗡讓贊佈德帕雅納摩”(ཨོཾ་རཾ་ཛཾ་བུ་དྭཱི་པཱ་ཡ་ན་མཿ / ॐ रं जम्बुद्वीपाय नमः / oṃ raṃ jambudvīpāya namaḥ / 嗡讓瞻部洲敬禮)觀想為南贍部洲。
誦”嗡藍阿巴熱達尼雅納摩”(ཨོཾ་ལཾ་ཨ་བ་ར་དཱ་ནཱི་ཡན་མཿ / ॐ लं अपरगोदानीयाय नमः / oṃ laṃ aparagodānīyāya namaḥ / 嗡藍西牛貨洲敬禮)觀想為西方洲。
誦”嗡萬烏達熱庫熱威納摩”(ཨོཾ་བཾ་ཨུཏྟ་ར་ཀུ་ར་བེ+ེ་ན་མཿ / ॐ वं उत्तरकुरवे नमः / oṃ vaṃ uttarakurave namaḥ / 嗡萬北俱盧洲敬禮)觀想為北方洲。
།ོཾ་ཡཿུ་པ་དྭཱི པཱ་ཡ་ན་མཿ་ཞེས་པས་ཤར་ལྷོར་གཞག་།ོཾ་རཿུ་པ་དྭཱི་པཱ་ཡ་ན་མཿ་ཞེས་པས་ལྷོ་ནུབ་ཏུ་གཞག་།ོཾ་ལཿུ་པ་དྭཱི་པཱ་ཡ་ན་མཿ་ཞེས་པས་ནུབ་བྱང་དུ་གཞག་།ོཾ་བཿུ་པ་དྭཱི་པཱ་ཡ་ན་མཿ་ཞེས་བྱང་ཤར་དུ་གཞག་།ོཾ་ཡཿ་ཤྭ་རཏྣཱཡ་ན་མཿཞེས་པས་ཤར་གྱི་གླིང་དུ་རྟ་རིན་པོ ཆེས་གང་བར་བསམ།ོཾ་རཿམ་ཎིརཏྣཱ་ཡ་ན་མཿཞེས་པས་ལྷོར་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེས་གང་བར་བསམ། ཨོཾ་ལཿཧ་སྟི་རཏྣཱ་ཡན་མཿ། ཞེས་བརྗོད་པས་བྱང་དུ་གླང་པོ་ཆེས་གང་བར་བསམ། ཨོཾ་བཿཔུ་རུ་ཥ་རཏྣཱ་ཡ་ན་མཿཞེས་པས་ནུབ་ཏུ་བློན་པོས་གང་བར་བསམ། ཨོཾ་ཡཿཁཌྒ་རཏྣཱ་ཡ་ན་མཿཞེས་ པས་ཤར་ལྷོར་དམག་དཔོན་གྱིས་གང་བར་བསམ།ོཾ་རཿསྟྲཱི་རཏྣཱ་ཡ་ན་མཿཞེས་པས་ལྷོ་ནུབ་ཏུ་བཙུན་མོས་གང་བར་བསམ། ཨོཾ་ལཿཙཀྲ་རཏྣཱ་ཡ་ན་མཿཞེས་བརྗོད་པས་ནུབ་བྱང་དུ་འཁོར་ལོས་གང་བར་བསམ། ཨོཾ་བ་སརྦ་ནི་དྷི་བྷྱོ་ན་མཿཞེས་པས་བྱང་ཤར་དུ་གཞག་པས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ ཚོགས་ཀྱིས་གང་བར་བསམ།ོཾ་ཧཾ་ཨ་དྷི་མེ་ར་བེ་ནཿགུ་རུ་བྷཌྚཱ་ར་ཀཱ་ཡ་ཨི་དཾ་མཎྜལ་མ་ནི། ཞེས་བརྗོད་པས་དབུས་སུ་བསྐྱར་ནས་བཞག་ནས་སྟེང་གི་རི་རབ་ཀྱི་ཁར་པདྨའི་གདན་ལ་བླ་མ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་མཆོད་པ་གཞན་དང་བཅས་པས་དབུལ། མཇུག་གང་འདོད་སྨོན་ལམ་གདབ་པ་དང་། མཎྜལ་བསྡུས་པའི་མེ་ཏོག་གཙང་སར་བསྐྱལ་ལོ། །དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནས་བསྟན་པའོ། །བླ་མ་ལ་དབུལ་བ་མུ་སྟེགས་དང་ཐུན་མོང་ངོ་། མཇུག་ཡོན་ཏན་དྲན་པར་བྱ་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་མདོ་ནས། ལྕི་བ་ཆུ་བཅས་སྦྱིན་པ་སྟེ། སྙོམས་པར་བྱུགས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །སྲོག་ཆགས བསལ་བ་བཟོད་པ་ཡིན།།མཎྜལ་ཉིད་ལ་བརྩོན་པ་དང་། །རྩེ་གཅིག་སེམས་པ་བསམ་གཏན་དང་། །ཕྱོགས་མཚམས་འབྱེད་པ་ཤེས་རབ་དྲུག་།སངས་རྒྱས་སོགས་ལ་འདི་དབུལ་བས། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ནད་ཀུན་ལས་གྲོལ་གསེར་མདོག་འགྱུར། །ལྷ་དང་མིས་མཆོད་ ཟླ་བ་བཞིན་འབར་མདངས།།ནོར་དང་གསེར་དང་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་པོར་སྐྱེ། །སངས་རྒྱས་གྱུར་ནས་ཡོངས་སུ་ཞིང་ཁམས་དག་།ཅེས་བརྗོད་པའི་ཡོན་ཏན་དྲན་པར་བྱའོ། །ཉིན་གུང་གི་ཐུན་གྱི་ཆོས་སྤྱོད་ལ་ལྔ་སྟེ། གླེགས་བམ་བཀླག་པ་དང་། བསྐོར་བ་བྱ་བ་དང་། ཟན་བཟའ་བ་དང་། ཚ་ཚ་ གདབ་པ་དང་།ངལ་གསོ་བའོ། །གླེགས་བམ་ཀླག་པ་གསུམ་སྟེ། མཎྜལ་མཛེས་པ་བྱ་བ་དང་། མཆོད་པ་བཤམས་པ་དང་། ཁ་ལག་བཀྲུ་བའོ། །བཀླག་པ་དངོས་ལ་ལྟུང་བ་ཐམས་ཅད་སེལ་བས་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་བཀླག་པ་དང་། ཤེས་རབ་འཕེལ་བས་བརྒྱད་སྟོང་པ་ དང་།སྡུད་པ་བཀླག་པའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 誦”嗡雅烏巴德帕雅納摩”(ཨོཾ་ཡཿུ་པ་དྭཱི་པཱ་ཡ་ན་མཿ / ॐ यः उपद्वीपाय नमः / oṃ yaḥ upadvīpāya namaḥ / 嗡雅副洲敬禮)置於東南方。 誦”嗡熱烏巴德帕雅納摩”(ཨོཾ་རཿུ་པ་དྭཱི་པཱ་ཡ་ན་མཿ / ॐ रः उपद्वीपाय नमः / oṃ raḥ upadvīpāya namaḥ / 嗡熱副洲敬禮)置於西南方。 誦”嗡拉烏巴德帕雅納摩”(ཨོཾ་ལཿུ་པ་དྭཱི་པཱ་ཡ་ན་མཿ / ॐ लः उपद्वीपाय नमः / oṃ laḥ upadvīpāya namaḥ / 嗡拉副洲敬禮)置於西北方。 誦”嗡巴烏巴德帕雅納摩”(ཨོཾ་བཿུ་པ་དྭཱི་པཱ་ཡ་ན་མཿ / ॐ बः उपद्वीपाय नमः / oṃ baḥ upadvīpāya namaḥ / 嗡巴副洲敬禮)置於東北方。 誦”嗡雅阿濕瓦熱那雅納摩”(ཨོཾ་ཡཿ་ཤྭ་རཏྣཱཡ་ན་མཿ / ॐ यः अश्वरत्नाय नमः / oṃ yaḥ aśvaratnāya namaḥ / 嗡雅馬寶敬禮)觀想東方洲充滿寶馬。 誦”嗡熱瑪尼熱那雅納摩”(ཨོཾ་རཿམ་ཎིརཏྣཱ་ཡ་ན་མཿ / ॐ रः मणिरत्नाय नमः / oṃ raḥ maṇiratnāya namaḥ / 嗡熱如意寶敬禮)觀想南方充滿如意寶。 誦”嗡拉哈斯帝熱那雅納摩”(ཨོཾ་ལཿཧ་སྟི་རཏྣཱ་ཡན་མཿ / ॐ लः हस्तिरत्नाय नमः / oṃ laḥ hastiratnāya namaḥ / 嗡拉象寶敬禮)觀想北方充滿大象。 誦”嗡巴布如夏熱那雅納摩”(ཨོཾ་བཿཔུ་རུ་ཥ་རཏྣཱ་ཡ་ན་མཿ / ॐ बः पुरुषरत्नाय नमः / oṃ baḥ puruṣaratnāya namaḥ / 嗡巴大臣寶敬禮)觀想西方充滿大臣。 誦”嗡雅卡嘎熱那雅納摩”(ཨོཾ་ཡཿཁཌྒ་རཏྣཱ་ཡ་ན་མཿ / ॐ यः खड्गरत्नाय नमः / oṃ yaḥ khaḍgaratnāya namaḥ / 嗡雅將軍寶敬禮)觀想東南方充滿將軍。 誦”嗡熱斯得熱那雅納摩”(ཨོཾ་རཿསྟྲཱི་རཏྣཱ་ཡ་ན་མཿ / ॐ रः स्त्रीरत्नाय नमः / oṃ raḥ strīratnāya namaḥ / 嗡熱王妃寶敬禮)觀想西南方充滿王妃。 誦”嗡拉查克熱熱那雅納摩”(ཨོཾ་ལཿཙཀྲ་རཏྣཱ་ཡ་ན་མཿ / ॐ लः चक्ररत्नाय नमः / oṃ laḥ cakraratnāya namaḥ / 嗡拉輪寶敬禮)觀想西北方充滿輪寶。 誦”嗡巴薩瓦尼迪波納摩”(ཨོཾ་བ་སརྦ་ནི་དྷི་བྷྱོ་ན་མཿ / ॐ ब सर्वनिधिभ्यो नमः / oṃ ba sarvanidhibhyo namaḥ / 嗡巴一切寶藏敬禮)置於東北方觀想充滿各種珍寶。 誦”嗡杭阿迪美熱威納古如巴札熱卡雅伊當曼札拉瑪尼”(ཨོཾ་ཧཾ་ཨ་དྷི་མེ་ར་བེ་ནཿགུ་རུ་བྷཌྚཱ་ར་ཀཱ་ཡ་ཨི་དཾ་མཎྜལ་མ་ནི / ॐ हं अधिमेरवे नः गुरु भट्टारकाय इदं मण्डल मणि / oṃ haṃ adhimerave naḥ guru bhaṭṭārakāya idaṃ maṇḍala maṇi)重新置於中央,觀想須彌山頂蓮花座上迎請上師,並以其他供品供養。最後隨意發願,將收起的曼荼羅花置於清凈處。 這是時輪金剛所說。對上師的供養與外道相通。 最後應憶念功德,如《大曼荼羅經》所說: “塗抹牛糞與水為佈施, 平整地面為持戒, 除去蟲蟻為忍辱, 專注曼荼羅為精進, 一心專注為禪定, 分辨方位為智慧六。 以此供養佛等尊, 將得六度波羅蜜, 解脫諸病得金色, 人天供養如月光, 獲得財富與王位, 成佛清凈諸剎土。” 應當如是憶念功德。 午間時分的修法有五:讀誦經典、繞行、進食、印製佛像、休息。讀誦經典分三:佈置美觀的曼荼羅、陳設供品、洗手漱口。正式讀誦時,為消除一切墮罪應誦《三蘊經》,為增長智慧應誦《八千頌》和《攝頌》。
།མཇུག་བཀླགས་པའི་དོན་དང་། ཡོན་ཏན་དྲན་པར་བྱ་བའོ། །གོང་ལྟར་བདག་གི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱང་བསྔོ་བ་ཡང་བྱའོ། །བསྐོར་བ་བྱེད་པ་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། སྦྱོར་བ་རྟེན་གྱི་རྩར་ཕྱིན་ལ་ཤར་ནས་ཕྱག་གསུམ་བྱ། རང་ཡི་དམ་གྱི་ལྷར་མོས་པ་བྱས་ནས། ཨོཾ་ཨཱཿ་ ཧཱུཾ་བརྗོད་པས་ཧཱུཾ་གིས་རྟེན་སྟོང་པར་སྦྱངས་ཏེ།ཱཿའི་འོད་ཀྱིས་རང་གི་ཡི་དམ་ལྷའི་གདན་པདྨ་དང་ཉི་ཟླ་གང་ཡིན་པའི་ཁར་ས་བོན་གསལ་བ་ལས་སྐུ་མདོག་རྒྱན་བཞུགས་ཚུལ་གསལ་བར་བསྐྱེད་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་ཀའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དགུག་གཞུག་བྱ། དེའི་ སྙིང་པོ་བརྗོད་ཅིང་སྙིང་པོའི་འོད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་རྟེན་དེ་ལ་འདུས་ནས་ཡོད་པ་ལ།བསྐོར་བ་དངོས་མ་ཡེངས་པར་སྙིང་པོ་དེ་ཟློས་ཤིང་བསྐོར་ཏེ། དངུལ་བྱུང་ན་བཞག་ལ་མཇུག་འཕྲོ་གཅོད་ཀར་སྤྱན་དྲངས་པ་རྣམས་འགྲོ་དོན་ལ་གཤེགས་སུ་གསོལ། སྐྱེད་པ་དེ་རང་ལ་བསྡུས་ཏེ་མཆོད་རྟེན་ནམ་ཚ་ཚའམ། གླེགས་བམ་ཡིན་ན་དེ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་གཞག་གོ། །བཟའ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ལ་ལྔ། གང་དང་གང་གིས་གང་འཚོ་བ། །འཚོ་བ་དག་པ་དེ་བཙལ་ལ། །བཀྲེས་དང་སྐོམ་སོགས་ཞི་བྱའི་ཕྱིར། །སྨན་བཞིན་དུ་ནི བསམ་པར་བྱ།།ཞེས་པས་ཅི་ཙམ་དགོས་པ་གཡོ་སྒྱུས་མ་བཙལ་ཞིང་། ལུས་གསོ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དགོས་པ་དང་། དེ་ལ་གཏོར་མ་གཏང་བ་ནི་སྣོད་གཙང་མར་ཟན་དང་། ཚོད་མ་དང་སྤགས་པ་ཅི་ཡོད་ལས་གཅོད་དེ་ཆུས་བཀང་ལ་མདུན་དྲང་པོར་སྟེགས་ལ་བཞག་ལ་རང་ཡི་དམ་གྱི་ ལྷར་གསལ་བས་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་བརྗོད་ཅིང་ཧཱུཾ་གིས་སྟོང་པར་བྱ།ཱཿའི་འོད་ཀྱིས་བདུད་རྩིར་གྱུར། ཨོཾ་གྱི་འོད་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩིར་གྱུར་ནས་མགྲོན་བཀུག་སྟེ། ཨོཾ་ཨཱ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་སརྦ་དྷརྨཱ་ཎཱཾ་ཨཱདྱ་ནུཏྤནྣ་ཏྭཱ་ཏ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཕཌ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་ལན་གཉིས་བརྗོད་ལ་གཏང་། སྨོན་ ལམ་གདབ་པ་དང་།ོཾ་སརྦ་བུདྷ་བོ་དྷི་ས་ཏྭ་བྷྱཿ་བཛྲ་ནཻ་བི་དྱེ་ཧཱུཾ། ཞེས་བརྗོད་ལ་ལྷ་བཤོས་དབུལ། ཨོཾ་ཧ་རི་ཏེ་པཉྩ་ག་ཏ་པུ་ཏྲ་མ་ཧཱ་ཡཀྵ་ནི་ཧ་ར་ཧ་ར་སརྦ་པཱ་པཾ་སརྦ་ཨ་སི་ནི་ཨ་ཏི་པཎྜི་ཀྲིཾ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བརྗོད་ལ། འཕྲོག་མ་ལ་ཆང་བུ་སྦྱིན་པ་དང་། ཨོཾ་ཨ་གྲ་པཎྜྀ་ཨ་སི་བྷྱཿསྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བརྗོད་ལ་ཕུད་ཀྱི་ཆང་བུ་སྦྱིན་ནོ། །བཟའ་བ་དངོས། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུ~ཾ་བརྗོད་པས་དུག་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཏེ་བདུད་རྩིར་བསམ། གཡས་པའི་སྲིན་ལག་གིས་རེག་པས་དུག་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་བསམ། དེ་ནས་ཅི་རིགས་པར་བཟའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 最後應思維所讀內容和功德。如前所述也應迴向自己的善業。 繞行分三: 首先預備時來到所依處前,從東方開始頂禮三次。觀想自己為本尊,誦”嗡阿吽”(ཨོཾ་ཨཱཿ་ཧཱུཾ / ॐ आः हूँ / oṃ āḥ hūṃ / 嗡阿吽),以吽字凈化所依處成空性,以阿字光芒顯現本尊蓮花座或日月座,其上種子字放光明顯,顯現身色、裝飾及安住相。從其心間種子字放光召請智慧尊融入。 誦其心咒,咒語之光召集一切佛菩薩融入所依處。正式繞行時專注持誦心咒而行。若有閑暇則停下,最後送智慧尊離去利益眾生,所觀本尊收攝於自身,若是佛塔、佛像或經典則觀想其還原本相而安置。 飲食分三: 預備有五,如雲: “何者何物能養生, 尋求清凈之資具, 為除飢渴等苦故, 應當視如服藥般。” 即不以虛偽尋求過量,僅為維持色身所需。 供食時,將飯菜、湯羹等置於清凈器皿中,注滿水放在前方平臺上。觀想自身為本尊,誦”嗡阿吽”(ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ / ॐ आः हूँ / oṃ āḥ hūṃ / 嗡阿吽),以吽字凈化成空性,以阿字光變成甘露,以嗡字光變成智慧甘露,召請賓客。 誦”嗡阿卡若目康薩兒瓦達兒瑪南阿德雅呢特班納特瓦達嗡阿吽啪德梭哈”(ཨོཾ་ཨཱ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་སརྦ་དྷརྨཱ་ཎཱཾ་ཨཱདྱ་ནུཏྤནྣ་ཏྭཱ་ཏ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཕཌ་སྭཱ་ཧཱ / ॐ आकारो मुखं सर्व धर्माणां आद्यनुत्पन्नत्वात् ॐ आः हूँ फट् स्वाहा / oṃ ākāro mukhaṃ sarva dharmāṇāṃ ādyanutpannatvāt oṃ āḥ hūṃ phaṭ svāhā)兩遍而施食。 發願后,誦”嗡薩兒瓦布達波地薩特瓦比雅巴扎內威德耶吽”(ཨོཾ་སརྦ་བུདྷ་བོ་དྷི་ས་ཏྭ་བྷྱཿ་བཛྲ་ནཻ་བི་དྱེ་ཧཱུཾ / ॐ सर्व बुद्ध बोधिसत्त्वेभ्यः वज्र नैवेद्ये हूँ / oṃ sarva buddha bodhisattvebhyaḥ vajra naivedye hūṃ)供養天食。 誦”嗡哈日得班匝嘎達布扎瑪哈雅夏尼哈日哈日薩兒瓦巴邦薩兒瓦阿西尼阿帝班迪克令梭哈”(ཨོཾ་ཧ་རི་ཏེ་པཉྩ་ག་ཏ་པུ་ཏྲ་མ་ཧཱ་ཡཀྵ་ནི་ཧ་ར་ཧ་ར་སརྦ་པཱ་པཾ་སརྦ་ཨ་སི་ནི་ཨ་ཏི་པཎྜི་ཀྲིཾ་སྭཱ་ཧཱ / ॐ हरिते पञ्चगत पुत्र महायक्षिणि हर हर सर्व पापं सर्व असिनि अति पण्डि क्रीं स्वाहा / oṃ harite pañcagata putra mahāyakṣiṇi hara hara sarva pāpaṃ sarva asini ati paṇḍi krīṃ svāhā)施食于奪命鬼。 誦”嗡阿格日班迪阿西比雅梭哈”(ཨོཾ་ཨ་གྲ་པཎྜྀ་ཨ་སི་བྷྱཿསྭཱ་ཧཱ / ॐ अग्र पण्डि असिभ्यः स्वाहा / oṃ agra paṇḍi asibhyaḥ svāhā)施初食。 正式進食時,誦”嗡阿吽”(ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ / ॐ आः हूँ / oṃ āḥ hūṃ / 嗡阿吽),觀想遠離一切毒變成甘露。以右手無名指觸食,觀想一切毒消除。然後適量食用。
།ོཾ་ཨུ་ཙིཥྚ་པཎྜི་ཨ་སི་བྷྱཿསྭཱ་ཧཱ། ཞེས་པས་ལྷག་མ བཅང་ལ་སྦྱིན་ནོ།།གཞན་ལྷག་མེད་པར་བཅང་ངོ་། །མཇུག་ལ་གཉིས་ཏེ། ཡོན་ཏན་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་མདོ་ནས། གཏོར་མ་གཏང་ཞིང་བཤོས་གཙང་ཕུལ། །འཕྲོག་མ་ཕུད་ཀྱི་ཆང་བུ་དང་། །ལྔ་པ་ལྷག་མའི་ཆང་བུ་ཡིས། །འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོར་འགྱུར། །ཞེས་བསྟན་པ་ དང་།བདག་ལ་ལན་ཆགས་མི་འོང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཁ་བཤལ་ཏེ། གང་གིས་སྦྱིན་དང་གང་ལ་སྦྱིན། །སྦྱིན་པ་ཇི་ལྟར་མི་དམིགས་པ། །སྦྱིན་པ་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཡིས། །སྦྱིན་བདག་དེ་ལ་ཡོངས་རྫོགས་ཤོག་།ཅེས་སྨོན་ལམ་གདབ་བོ། །དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ལ་སྒྱུ་མ་མཁན་ བཟང་པོས་ཆོས་སྟོན་དྲངས་ལ་སངས་རྒྱས་སྐྱེངས་པར་བྱ་བར་འདོད་པ་ལ།སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། དངོས་སུ་འཁོར་གསུམ་སྦྱིན་བདག་ཟས་ལེན་པ་པོ་གསུམ་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་སྟེ། སྒྱུ་མའི་ནུས་པ་ཡོད་པས་སྨོན་པའོ། །ཚ་ཚ་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ནི་དང་པོ་ས་དང་། ཆུ་དང་། མེ་ཏོག་དང་། དྲི་དག་སྦྱར་ལ། ཇི་ཙམ་འདེབས་པའི་འདག་པ་དྲིས་བཏབ་ལ། མདུན་དུ་ཁྲི་ལ་གཞག་སྟེ། རང་ཡི་དམ་གྱི་ལྷར་མོས་པས་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུ~ཾ། བརྗོད་པས་སྟོང་པར་གྱུར། དེ་ལས་བྷྲཱུཾ་སེར་པོ། དེ་ལས་འཁོར་ལོར་གྱུར། འཁོར་ལོའི་ལྟེ་བ་ལ་ཨ་ལས་ཟླ་བ། ཟླ་བའི་སྟེང་ན་ཨོཾ་ཡོད་པ དེའི་འོད་ཀྱིས་སྣང་ཁྱབ་སྟེ།སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་དམ་བསྐུལ། སེམས་ཅན་གྱི་སྒྲིབ་པ་སྦྱངས་ཏེ་སླར་འདུས་ནས་ཨོཾ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་ལས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཅན། འཁོར་ལོ་དང་ཟླ་བའི་གདན་ལ་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པ། རིན་པོ་ཆེའི་ རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ་བསྐྱེད་དེ་གསལ་བ་དང་།དེའི་ཐུགས་ཀའི་པདྨ་དང་ཟླ་བའི་སྟེང་ན་ཨོཾ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པས་ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བཀུག་སྟེ་མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་བཞུགས་པ་ལ་ཡོན་ཆབ་ལ་སོགས་པས་མཆོད་ནས་བསྐྱེད་པ་དང་། གཉིས་མེད་དུ་ཞུ་ནས། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་བདུད་རྩིའི་ངོ་བོ་དཀར་བ་འོད་དང་བཅས་པར་གྱུར་བར་བསམ་མོ།
我來為您翻譯這段藏文: 誦”嗡烏其札班迪阿西比雅梭哈”(ཨོཾ་ཨུ་ཙིཥྚ་པཎྜི་ཨ་སི་བྷྱཿསྭཱ་ཧཱ / ॐ उच्छिष्ट पण्डि असिभ्यः स्वाहा / oṃ ucchiṣṭa paṇḍi asibhyaḥ svāhā)施予剩餘食物。其餘不留剩餘。 最後分二:如功德月稱經中所說: “施食供凈食, 奪命初食供, 五類餘食供, 得大受用果。” 為避免負債,漱口后發願: “何人行佈施, 于誰行佈施, 佈施無所執, 三世等佈施, 愿施主圓滿。” 又如佛陀時,善幻師請佛說法欲使佛難堪,佛加持后開示:佈施者、受施者、佈施物三輪如幻,因有幻力而發願。 造塔像分三: 首先預備時,將土、水、花和香料調配,依所需量調製香泥,置於前方臺上。觀想自身為本尊,誦”嗡阿吽”(ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ / ॐ आः हूँ / oṃ āḥ hūṃ / 嗡阿吽),變成空性。從中現黃色”布隆”(བྷྲཱུཾ / भ्रूं / bhrūṃ)字,變成輪。輪轂中從”阿”(ཨ / अ / a)字現月輪,月上有”嗡”(ཨོཾ / ॐ / oṃ)字。其光遍照,喚起一切佛陀誓願,凈除眾生罪障,光復集於極其明亮的”嗡”字,顯現毗盧遮那佛,結菩提勝印,以輪、月為座跏趺而坐,以寶飾莊嚴。 其心間蓮月座上,從”嗡”字放光,召請十方三世一切佛陀安住前方虛空中,以凈水等作供養后,與所觀本尊融為一體,觀想成為一切佛陀身語意之本質,白色具光明的甘露之體。
།དེ་ནས་ན་མོ་བྷ་ག་བ་ཏེ། བཻ་རོ་ཙ་ན་པྲ་བྷ་རཱ་ཛཱ་ཡ། ཏ་ཐཱ་ག་ཏཱ་ཡ། ཨརྷ་ཏེ་སམྱ་ཀྶཾ་བུདྡྷཱ་ཡ། ཏདྱ་ཐཱ། ཨོཾ་སུཀྵྨཻ་སུ་ཀྵྨཻ། སེམས་མ་ཡེ། ཤཱནྟེ། དཱནྟེ། ས་མོ་བེ། ཨ་ན་ལཾ་བྷེ། ཏ་རཾ་བྷེ། ཡ་ཤོ་བ་ཏི། མ་ཧཱ་ཏེ་ཛེ། ནིར་ཀུ་ལེ། ནིརྦཱ་ཎི། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཧྲྀ་ད་ཡ། ཨ་དྷིཥྛཱ་ན། ཨ་དྷིཥྛ་ཏེ་སྭཱཧཱ། ཞེས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པ་བཟླས་ལ་གདབ་སྟེ། ལག་པས་ལེན་ཙ་ན་འོད་ཀྱི་གོང་བུ་ཨོཾ་དང་ལྡན་པ་བླངས་ཏེ་སྐུ་བར་དུ་བཅུག་ལ། གོང་གི་སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་ལ རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དུ་འབྱུང་ངོ་།།མཇུག་།ོཾ་ཡེ་དྷརྨཱ་ཧེ་ཏུ་པྲ་བྷཱ་བ་ཧེ་ཏུནྟེ་ཥཱནྟ་ཐཱ་ག་ཏོ་ཧྱ་བ་དཏ། ཏེ་ཥཱཉྩ་ཡོ་ནི་རོ་དྷ་ཨེ་བཾ་བཱ་དཱི་མ་ཧཱ་ཤྲ་མ་ཎ་ཡེ་སྭཱཧཱ། ཞེས་ལན་བདུན་བརྗོད་པས་རབ་གནས་སུ་འགྱུར་རོ། །མེ་ཏོག་ལ་བཟླས་ཏེ་ཚ་ཚ་ལ་གཏོར་བས་སྐད་ཅིག་ལ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ གྲངས་མེད་དུ་གྱུར།དེའི་འོད་ཀྱིས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བཀུག་སྟེ་སྔོན་བཞིན་དངོས་སམ་བློས་མཆོད་ནས་ཚ་ཚར་གྱུར་པའོ། །གཅིག་བྱས་པས་བྱེ་བ་སྙེད་ཀྱི་བསོད་ནམས་འཐོབ་བོ། །ངལ་བ་གསོ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ལུས་དལ་བར་བསྡད། །དངོས་ཆོས་སྤྱོད་ པའི་རྒྱལ་པོ་དང་།ཁྱིམ་བདག་དང་། མཁན་པོ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱི་ཆེ་བ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དག་དྲན་པར་བྱ། དགེ་བ་བྱས་པའི་ཡོན་ཏན་དྲན་པར་བྱ། མཇུག་རྒྱུ་འབྲས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་བལྟའོ། །ཕྱི་དྲོའི་ཐུན་ལ་གསུམ་སྟེ། གོང་བཞིན་དུ་ཐུན་གླེགས་བམ་ཀླག་པ་དང་། བསྐོར་བ་ བྱ་བ་དང་།གཙུག་ཏོར་ལ་སོགས་པའི་མདོ་གདོན་པའོ། །སྲོད་ཀྱི་ཐུན་ལ་ལྔ་སྟེ། གོང་བཞིན་དུ་ཁྲུས་བྱ་བ་དང་། གཏོར་མ་གཏང་བ་དང་། མཎྜལ་དང་མཆོད་པ་དབུལ་བ་དང་། བསམ་གཏན་བྱ་བ་དང་ཉལ་བའོ། །ཉལ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ཁམས་དང་སྦྱར་ལ་བསམ་གཏན་བསྡུ་བ་ དང་།གློ་གཡས་ཕབ་ལ་ཉལ་བ་དངོས་དང་ནང་པར་སྔ་བར་ལྡང་སེམས་ཀྱིས་གཉིད་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལ་འཇུག་པའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 然後誦”南無薄伽梵帝,毗盧遮那光明王如來,應供,正等正覺”(ན་མོ་བྷ་ག་བ་ཏེ། བཻ་རོ་ཙ་ན་པྲ་བྷ་རཱ་ཛཱ་ཡ། ཏ་ཐཱ་ག་ཏཱ་ཡ། ཨརྷ་ཏེ་སམྱ་ཀྶཾ་བུདྡྷཱ་ཡ / नमो भगवते वैरोचन प्रभाराजाय तथागताय अर्हते सम्यक्सम्बुद्धाय / namo bhagavate vairocana prabhārājāya tathāgatāya arhate samyaksaṃbuddhāya)。 “達雅他,嗡蘇克希美蘇克希美,森瑪耶,香帝,丹帝,薩莫貝,阿納藍貝,達藍貝,雅紹巴帝,瑪哈帝杰,尼爾庫列,尼爾瓦尼,薩爾瓦達他嘎赫日達雅,阿地斯他納,阿地斯帝梭哈”(ཏདྱ་ཐཱ། ཨོཾ་སུཀྵྨཻ་སུ་ཀྵྨཻ། སེམས་མ་ཡེ། ཤཱནྟེ། དཱནྟེ། ས་མོ་བེ། ཨ་ན་ལཾ་བྷེ། ཏ་རཾ་བྷེ། ཡ་ཤོ་བ་ཏི། མ་ཧཱ་ཏེ་ཛེ། ནིར་ཀུ་ལེ། ནིརྦཱ་ཎི། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཧྲྀ་ད་ཡ། ཨ་དྷིཥྛཱ་ན། ཨ་དྷིཥྛ་ཏེ་སྭཱཧཱ / तद्यथा ॐ सुक्ष्मै सुक्ष्मै सेम्म ये शान्ते दान्ते समोबे अनलम्भे तरम्भे यशोवति महातेजे निर्कुले निर्वाणि सर्व तथागत हृदय अधिष्ठान अधिष्ठते स्वाहा / tadyathā oṃ sukṣmai sukṣmai semma ye śānte dānte samobe analambhe tarambhe yaśovati mahāteje nirkule nirvāṇi sarva tathāgata hṛdaya adhiṣṭhāna adhiṣṭhate svāhā)。 誦此二十一遍後印之。用手取帶”嗡”字的光明團置於身中,以上咒加持,即成毗盧遮那佛。 最後誦”葉達爾瑪黑圖撲拉巴瓦黑敦得堪達他嘎多哈雅巴達,得堪匝約尼若達誒旺巴帝瑪哈夏拉瑪納耶梭哈”(ཡེ་དྷརྨཱ་ཧེ་ཏུ་པྲ་བྷཱ་བ་ཧེ་ཏུནྟེ་ཥཱནྟ་ཐཱ་ག་ཏོ་ཧྱ་བ་དཏ། ཏེ་ཥཱཉྩ་ཡོ་ནི་རོ་དྷ་ཨེ་བཾ་བཱ་དཱི་མ་ཧཱ་ཤྲ་མ་ཎ་ཡེ་སྭཱཧཱ / ये धर्मा हेतु प्रभाव हेतुन्तेषान्तथागतो ह्यवदत् तेषाञ्च यो निरोध एवं वादी महाश्रमणये स्वाहा / ye dharmā hetu prabhāva hetunteṣāntathāgato hyavadat teṣāñca yo nirodha evaṃ vādī mahāśramaṇaye svāhā)七遍,即成開光。 加持花朵撒于塔像上,剎那間化現無數毗盧遮那佛。其光召請十方諸佛,如前實際或意幻供養后融入塔像。造一塔像獲得億倍功德。 休息分三:預備時身體放鬆。正行時誦《法行王經》,憶念居士、堪布、阿阇黎的功德,憶念所修善行功德。最後閱讀因果大乘經典。 午後時分三:如前誦經、繞塔及誦頂髻等經。 黃昏時分五:如前沐浴、施食、供曼荼羅及供品、禪修和睡眠。 睡眠分三:預備時調和諸大種收攝禪定,正行右脅而臥,最後發願早起併入睡眠禪定。
།བྱེ་བྲག་པའི་ལྟ་བ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ནུབ་ཕྱོགས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ཉན་ཐོས་ཐ་མ་དང་། འབྲིང་གཉིས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་དང་། གང་ཟག་གཉིས་སུ་འདོད་དེ། ཆོས་ཀྱི་བདག་ཕྱིའི་ཡུལ་དཀར་དམར། སྙན་མི་སྙན། ཞིམ་མི་ཞིམ། ཁ་མངར། འཇམ་རྩུབ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་འདི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་འདུས་པའི་ངོ་བོ་གཡག་རྔ་དང་ནེ་གསིང་ལྟར་འདོད་ཅིང་། དགེ་སྡིག་གི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱང་ཡུལ་ཅན་རྗེས་སུ་འདོད་ལ། དེ་ཡང་རྐྱེན་གྱིས་མི་རྟག་སྐད་ཅིག མས་རྟག་པར་སྣང་སྟེ།བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དབྱུག་པས་འཇིག་པར་དངོས་སུ་སྣང་བ་དང་། སྡོམ་རྫས་ཅན་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་ཉམས་ན་རྫ་ཆག་པ་དང་འདྲ་བ་དང་། ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ཡོད་པ་དང་། ཕྱི་མར་འཕྲོ་འདོད་པ་དང་། སྡིག་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འདོད་པའོ། །གང་ཟག་གི་བདག་ ཕུང་པོ་གསུམ་པར་འདོད་དེ།བདག་བཙལ་བས་མགོ་ནས་རྐང་པའི་བར་དུ་མེད་ལ། བདེ་སྡུག་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ཡོད་པ་ཡང་མིན་མེད་པ་ཡང་མིན་པར་འདོད་པའོ། །བསྒོམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བསྒོམ་པའི་སྐྱོན་དང་། བསྒོམ་པའི་ཐབས་དང་། བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུའོ། །སྐྱོན་ནི་འཁོར་ བར་སྡུག་བསྔལ་བའོ།།དེ་ཡང་བདག་ཏུ་མཐོང་བས་འགྲོ་བ་བཟང་མོ་ལ་ཆགས་པ་ཉེས་སོ། །བསྒོམ་ཐབས་བདག་ཞི་བར་མགོ་ནས་རྐང་པའི་བར་བདག་མེད་པར་མི་གཙང་བར་མཐོང་། བསྒོམས་པས་འབྲས་བུ་སེམས་དེ་ཞི་ནས་དགྲ་བཅོམ་པར་འདོད་པའོ། །སྐྱོན་རྟག་པ་དང་ཆད་པར་ཕྱི་ ནང་འདོད་པ་དང་།ལུས་གཙང་བ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ལ་ཆགས་ནའོ། །ཉན་ཐོས་འབྲིང་གི་བསྒོམ་པ་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། མ་བསྒོམས་པར་རྟོགས་པས་འཁོར་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །དེ་ཡང་རླུང་ཕྱིར་ཤོར་བས་རྟོག་པ་འབྱུང་བས་བདག་ཏུ་བརྟགས་པས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་ཆགས་པས་ཉེས་ཐབས་ རླུང་འཛིན་པ་སྟེ་གསུམ།བགྲང་བ་རླུང་གཅིག་ནས་བཅུ་དང་བརྒྱ་དང་། སྟོང་ཁྲི་འབུམ་གྱི་བར་དུ་བགྲངས་ཏེ། ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་དག་པར་འདོད། བསྡམས་ནས་རེ་རེ་བགྲངས་པས་བདག་ཕུང་པོ་གསུམ་པར་འདོད་པ་དང་། ཁ་དོག་ལ་སློབ་པ་དང་། དཀར་སྔོ་འདྲ་བར་ཕྱིར་ འབྱུང་ནང་དུ་འོང་བ་གཉིས་དྲག་ཞན་བློའི་གནས་བཟང་ནས་འབྲས་བུ་ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་དེ་ལས་འབྱུང་བར་འདོད་དོ།།དབྱིབས་ལ་སློབ་པ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་དང་། གསུམ་པ་དང་། པདྨ་དང་། ཨུཏྤ་ལ་ལྟར་སློབ་སྟེ། རྩེ་གཅིག་པ་སྣའི་རྩེ་མོ་ནས་སོར་བཞི་ནས། དཔག་ ཚད་ཙམ་དུ་ཕྱིར་བསྲིང་ཞིང་།སྣའི་ཚང་ཚིང་ནས་ལྟེ་བར་བསྐྱིལ་བའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 毗婆沙宗的見解分為兩種:西方毗婆沙宗的下、中二種聲聞的見解認為有法我和人我兩種。 法我是指外境顯現為白、紅、悅耳、不悅耳、香、不香、甜、柔軟、粗糙等種種相,認為這些是極微塵積聚的本性,如牦牛尾和蘆葦叢。善惡因果也隨認知主體而定,雖然因緣無常剎那,卻顯現為恒常。如瓶等物被棍棒所毀是直接可見的,有為法作為認知主體若損壞則如陶器破碎,活著時存在,來世相續,罪業也是如此認為。 人我被認為是第三蘊,尋找我從頭至腳都找不到,但由於能體驗苦樂,所以認為非有非無。 修法分三:修法過患、修法方便、修法果。過患是輪迴痛苦。由見我而貪著善趣是過失。修法方便是從頭至腳觀修無我不凈。修法果是心寂靜后成阿羅漢。 過失是內外執著常斷,執身為凈,貪著煩惱。 中等聲聞的修法也分三:未修而了知輪迴是苦。由於氣外泄而生分別,執我而貪著煩惱是過失。方便是持氣,分三: 數息:從一至十、百、千、萬、十萬來數,認為能凈除嗔等過失。約束后逐一數數,認為我是第三蘊。 修習氣色:白、藍等色氣出入二者強弱,從心的善處生起有餘無餘果。 修習氣形:修習單股金剛杵、三股金剛杵、蓮花、青蓮花等形。單股從鼻尖四指至一由旬外伸展,從鼻孔捲至臍輪。
།རྩེ་གསུམ་པ་ཕར་ལ་སྔ་སྒོ་གཉིས་ནས་སྤྲོ་བ་ཚུར་ལ་སྣ་རྩེར་བསྡུས་ཏེ་གོང་བཞིན་བསྲིང་། པདྨ་དང་། ཨུཏྤ་ལ་སྣ་རྩེ་ནས་འཕྲོ་ལ་ཕར་ལ་ཡུལ་གང་བ་དང་། ནང་དུ་བུམ་པར་བཀང་བས་ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་ཀྱི་འབྲས་ བུ་འབྱུང་བར་འདོད་པའོ།།སྐྱོན་མི་གཙང་བ་སྒོམ་པ་དང་། བུམ་པ་ལྟར་འགགས་ནས་སེམས་མེད་པའོ། །ཉན་ཐོས་རབ་དང་རང་སངས་རྒྱས། ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་བདག་ཐ་མ་དང་མཐུན་ནོ། །གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་འདོད་པའོ། །དེས་བསྒོམ་པ་ཡང་བདེན་བཞི་ བསྒོམ།དེ་ཡང་ལས་ཀྱི་འབྱུང་པའི་མདོ་ལས། སྡུག་བསྔལ་འདི་བརྒྱད་ཕུང་པོ་ལ། །ཕུང་པོར་ཆགས་པས་དུག་ལྔ་ཡིན། །ཞེས་པས་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་དུག་ལྔ་སྤོང་བ་དང་། འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་ལུས་ལ་གནོད་པར་ཤེས་པས་ལས་ལ་མི་ཆགས་ཤིང་བདག་མེད་པ་དང་། ཡེ་ ཤེས་དང་བྱམས་པ་དང་མི་གཙང་བ་དང་།བདག་མེད་དུ་ལྷག་གིས་མཐོང་ལ། བདག་མེད་པའི་སྟོང་པ་དེ་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ཡང་གོང་གི་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་དགེ་བ་དང་བསྡོམས་པས་སྔོན་གྱི་སྒྲིབ་པ་འདག་ལ་བདག་མེད་པ་སྟོང་པ་ལ་བཞག་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པའོ། །སྐྱོན་གང་ ཟག་གི་བདག་འདོད་པ་སྤང་བའོ།།ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡོམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་དང་། །སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་གཉིས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྤྱོད་ལམ་དང་། ལྟ་བ་དང་། བསྒོམ་པ་དང་སྐྱོན་ནོ། །སྤྱོད་ལམ་ལ་གཉིས་ཏེ་ རྟེན་དང་སྤྱོད་ལམ་དངོས་སོ།།རྟེན་ལ་ལྔ་སྟེ། མདོ་སྡེ་པ་དང་། རྣམ་བཅས་པ་དང་། རྣམ་མེད་པ་དང་། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། རབ་ཏུ་མི་གནས་པའོ། །སྤྱོད་ལམ་དངོས་ལ་གསུམ་སྟེ། སྦྱོར་བ་དང་། དངོས་དང་མཇུག་གོ། །དེ་ཡང་སྤྱོད་ལམ་ཁྱད་པར་མེད་པར་དུས་གསུམ་དུ་ལྔ་ ཆར་འདོད་ལ་ལྟ་བ་ལ་ཁྱད་ཡོད་དེ།སྦྱོར་དངོས་མཇུག་གསུམ་མདོ་སྡེ་པས་རྟེན་འབྲེལ་དུ་འདོད་ལ། རྣམ་བཅས་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་འདོད། །རྣམ་མེད་པས་བཟང་རྟོག་ཏུ་འདོད་ལ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འདོད། རབ་ཏུ་མི་གནས་པས་ཀུན་རྫོབ་བ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་མ་ཡིན་ཏེ་ རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་མི་བདེན་པར་སྣང་བར་འདོད་དེ།དོན་དམ་ལ་ཁས་ལེན་མེད་པའོ། །གཞན་དོན་དམ་དུ་འདོད་པའོ། །སྤྱོད་ལམ་དངོས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ་དགུ་སྟེ། མཆོད་པ་དང་། བསྟོད་པ་དང་། ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། སྡིག་པ་བཤགས་པ་དང་། ཡི་རང་བ་དང་། བསྐུལ་བ་དང་། གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། བསྔོ་བའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 三股金剛杵向外從兩鼻孔放出,向內收攝於鼻尖,如前伸展。蓮花和青蓮花從鼻尖放射,向外充滿空間,向內充滿氣瓶,由此認為能獲得有餘無餘果。 過失是修不凈觀和如瓶閉塞而無心。 上等聲聞和獨覺,即迦濕彌羅毗婆沙論師,其法我見與下等相同。認為無人我。其修法也修四諦。 如《業生經》云:“此八苦在蘊中,貪著諸蘊即五毒。“因此斷除因集五毒,了知果苦損害身體而不貪著業,無我,以及智慧、慈心、不凈觀,以及清凈見無我,修習彼空性無我。 複次,與前述身語意善行合修,能凈除往昔障礙,安住無我空性而證得阿羅漢果。過失是應斷除執著人我。 大乘戒有二:菩薩戒和密咒誓言。菩薩戒分四:行為、見解、修法和過失。行為分二:所依和實際行為。 所依有五:經部行者、有相行者、無相行者、如幻行者、究竟無住行者。實際行為分三:加行、正行和結行。 而且認為行為在三時中五者皆無差別,見解則有差別。加行、正行、結行三者,經部行者認為是緣起,有相行者認為是心的顯現,無相行者認為是善分別,如幻行者認為如幻,究竟無住行者認為是世俗諦非勝義諦,認為如夢不實顯現,于勝義中無所承認。其他認為是勝義。 實際行為的加行有九:供養、讚頌、頂禮、皈依、懺悔、隨喜、勸請、祈請和迴向。
།དེ་ཡང་། མཆོད་དང་བསྟོད་དང་ཕྱག་འཚལ་དང་། །སྐྱབས་དང་སྡིག་བཤགས་ཡི་རང་དང་། །བསྐུལ་དང་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། །བསྔོ་དང་དགུ་བོ་སྦྱོར་བར་བསྟན། །ཞེས་དྲི་མ་མེད་པའི་མདོ་ནས་བསྟན་ཏོ། །མཆོད་པ་ལ གསུམ་སྟེ་གནས་དང་།རྟེན་དང་མཆོད་པ་དངོས་སོ། །གནས་རང་བྱུང་དང་། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལྷ་ཁང་ལ་སོགས་པ་ཉམས་དགའ་བར་རྟེན་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། མཁན་པོ་ལ་མཆོད་པར་བྱའོ། །མཆོད་པ་དངོས་ལ་གཉིས་ཏེ། མཆོད་པར་བྱ་བ་དང་། མཆོད་པར་བྱེད་པའོ། །མཆོད་པ་བྱ་བ་ལ་རྟེན་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཆོད་པའོ། །མཆོད་བྱེད་པ་དག་དགོས་པ་དེ་རྣམས་མཉེས་པ། དེ་ལ་དགོས་པ་མཆོད་པ་ཡིན། དེའི་དགོས་པ་བདག་གཞན་དོན་གྲུབ་པའོ། །མཆོད་པ་དང་ཡོན འབྱོར་ན་དངོས།མ་འབྱོར་ན་བསྐལ་བཟང་ལྟར་མེ་ཏོག་སྤོར་གང་ལ་བརྟེན་ཏེ་སློབ་དཔོན་དང་། ཡིད་ཀྱིས་གཞན་ན་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ལུས་སེམས་སུ་བཅས་པ་དབུལ་ཏེ། མཆོད་པ་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་མཆོད་དེ། ཆུ་གཙང་གིས་སྐུ་བསིལ་ཞིང་རས་བཟངས་ཀྱིས་སྐུ་བྱི་དོར་བྱ་བ་དང་། མེ་ཏོག་མནྡཱ་ར་ལ་སོགས་པའི་ཕྲེང་བ་དང་། སིལ་སྙེན་གྱིས་མཆོད་པ་དང་། ཙནྡན་དང་། ཨ་ག་རུ་དང་། ག་བུར་དང་། གླ་རྩི་དང་། རྒྱ་སྤོས་ལ་སོགས་པའི་དུད་པས་མཆོད་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་འབར་བ་དང་། མར་མེའི་ཕྲེང་བ་གཅིག་གམ། བཅུའམ་བརྒྱ་སྟོང་དབུལ་བ་དང་། ཙནྡན་ལ སོགས་པའི་དྲིའི་བྱུག་པ་བྱ་བ་དང་།འབྲས་ཆན་དང་། སྲན་ཆན་དང་། གྲོ་ཆན་དང་། ནས་ཆན་དང་། ཞོ་དང་། མར་དང་། ཤ་སྐམ་དང་། ཉ་སྐམ་དང་། ཉ་བཙོས་པ་དང་། ན་རི་ཀེ་ལ་དང་། ཨ་མྲ་དང་། བིལ་བ་དང་། ཉོ་ཏི་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་དང་། གྲོ་མ་དང་། ཉུངས་མ་དང་། ལ་ཕུག་དང་། བེ་ལ་ཤ་ལ་སོགས་པའི་རྩ་བ་དང་། ཁུར་བ་དང་ལ་དུ་ལ་སོགས་པས་མཆོད་པ་དང་། དུང་ལ་སོགས་པ་སིལ་སྙན་དང་དབྱངས་ཀྱི་རིམ་པས་མཆོད་པའོ། །ཡོན་ལ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་། བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་རྫས་བརྒྱད་དང་། ཆུ་མིག་དང་། ནགས་ཚལ་དང་། སྐྱེད་མོས་ཚལ་དང་། སྤང་ལྗོངས་དང་། མཚོ་དང་། ལྟེང་ཀ་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་སྒྲའི་བྱེ་བྲག་ཇི་སྙེད་པ་བློ་དང་དངོས་སུ་འབྱོར་པ་དབུལ་ལོ། །འབྲེལ་བ་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ནས། སེམས་གཉིས་བསྐྱེད་ནས་སངས་རྒྱས་མཆོད། །མཆོད་པ་ཡོན་དང་བཅས་པ་ཡིས། །རྒྱལ་དང་དེ་ཡི སྲས་མཉེས་ནས།།འགྲོ་བའི་དོན་ལ་རེག་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 如雲:“供養與讚頌及頂禮,皈依懺悔及隨喜,勸請與祈請,迴向九種為加行。“此為《無垢經》所說。 供養分三:處所、所依和實際供養。處所為自然和加持的寺院等悅意之處,所依是大菩提、菩薩和親教師應當供養。 實際供養分二:供養對像和能供養。供養對象是十方諸佛菩薩。能供養者應令彼等歡喜,此為供養之必要,其目的是成就自他利益。 供品若有則實物供養,若無則如賢劫般以一把花為依,依止上師,以意觀想他處所有之物及身心供養。以七種供養來供:以凈水沐浴並以妙衣擦拭;以曼陀羅等花鬘供養;以音樂供養;以旃檀、沉香、龍腦香、麝香、藏香等香菸供養;以發光寶珠和一盞或十盞或百千盞燈供養;以旃檀等涂香供養;以米飯、豆飯、麥飯、大麥飯、酸奶、酥油、乾肉、乾魚、熟魚、椰子、芒果、木蘋果、榅桲等果實,以及蘿蔔、蕪菁、胡蘿蔔、竹筍等根莖,以及麵團、糕點等供養;以螺號等樂器和音樂次第供養。 供品包括七寶、八吉祥物、泉水、森林、園林、草地、湖泊、平原等,凡是色聲差別之物,隨心力和實物所能供養者皆當供養。 如《虛空藏經》所說:“發起二心供養佛,以諸供養及供品,令佛及佛子歡喜,即能成就眾生利。”
།བསྟོད་པ་ཡང་རྟེན་གོང་ལྟར་བསྟོད་བྱེད་དང་། དགོས་པ་མཉེས་པ་དང་དེ་ལ་དགོས་པ། ཕྱོགས་དུས་ཀུན་གྱི་སངས་རྒྱས་སྲས། །གང་དག་འཇིག་རྟེན་ཁམས་བཞུགས་པའི། །འགྲོ་བ་འདྲེན་པར་གང་བཞུགས་པ། །སྐུ་ཡི་ མཚན་ལྡན་རྣམས་ལ་བསྟོད།།བྱམས་པའི་ཐུགས་ལྡན་རྣམས་ལ་བསྟོད། །ཅེས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ནས་སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བསྟོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟོད་དོ། །འབྲེལ་བས་ཀུན་ནས་བརྗོད་པས་སོ། །ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་ཡང་གོང་ལྟར་དྲུག་གིས་ཐེག་པ་ཆེན་ པོ་ནས་ཕྱག་འཚལ་བ་གསུམ་མམ།བདུན་ནས་སྟོང་དང་ཁྲིའི་བར་དུ་འཚལ་བའོ། །སྐྱབས་དངོས་དང་དབྱེ་བ་གཉིས་ལས། དངོས་ལ་གསུམ། སྐྱབས་སྔོན་གྱི་སྦྱོར་བ་རྣམས་ཤེས་ནས། སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས་སྙིང་པོ་ བྱང་ཆུབ་ལ་མཆིས་ཀྱི་བར་དུ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །ཞི་བ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །ཀུན་ལ་སྐྱོབ་པར་མཛད་པའི་འཕགས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ།།ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་དོ། །དབྱེ་བ་ལ་བརྒྱད། དབང་པོ་དང་། རྟེན་སྐྱབས་སུ་མཆི་བ་ཉན་ཐོས་ལྟར། བདུན་ལ་གཞན་འདྲ་སྟེ། ཡིད་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་དང་གཞན་དག་ལ་དད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ལུས་ངག་ཡིད་གོང་ལྟར་དང་། གཞན། སྐྱབས། སེམས་རྟེན་དང་། སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་སྐུར་ཤེས་པ། ཆོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། དགེ་འདུན་འཇམ་དཔལ་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །མཆོད་པ་ནི་གོང་གིའོ། །དུས་མཐའ་ཐུག་པ་མེད་པའམ། བྱང་ཆུབ་བར་དུའོ། །ཡོན་ཏན་འཁོར་བ་ལས་ཐར་པ དང་།གཞན་དོན་ནུས་པའོ། །སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ནས་ཁྱེད་ཀྱི་ཐུགས་རྗེས་སུ་བཟུང་བས་ན། སྲིད་ལ་མི་འཇིགས་སེམས་ཅན་ཕན་པ་བགྱི། །ཞེས་པས་སོ། །མི་ཉམས་པ་བྱ་བ་ལ་གོང་མའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྤངས་པའི་སྟེང་དུ་གཞན་དོན་བྱ་བ་དང་། སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་ནས་གཞན་ལ་ མི་འཚེ་བ་དང་།མུ་སྟེགས་དང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་མི་འགྲོགས་པའོ། །སྡིག་པ་བཤགས་པ་རྟེན་དང་། མཁན་པོའི་སྤྱན་སྔར། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཡིས། །ཐོག་མེད་དུས་ནས་འཁོར་བར་འཁོར། །ཤིན་ཏུ་མ་རིག་སྡིག་པའི་ལས། །སྣ་ཚོགས་བགྱིས་དང་བགྱིད་དུ་སྩལ། ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བགྱིས་པ་བཤགས། །ཞེས་པ་དང་། མདོ་གཞན་ནས་བསྟན་པ་ལྟར་བཤགས་སོ།
我來為您翻譯這段藏文: 讚頌也如前所述對境而贊,目的是令歡喜及其必要性。“一切方所時中佛及佛子,凡是住於世間界,引導眾生諸聖尊,具足相好身讚歎,具足慈悲心讚歎。“如《大乘經》中所說,以讚歎本身來讚歎佛陀和菩薩。以關聯而遍說。 頂禮也如前所述六種,依大乘教法作三次頂禮,或從七次乃至千次、萬次頂禮。 皈依分實際和分類兩種。實際又分三:了知皈依前行后,“請上師垂念,我某某從今時直至菩提果間,皈依如來應供正等正覺世尊諸佛;皈依寂靜離欲大法;皈依普遍救護一切的聖者不退轉菩薩僧眾。“如是誦三遍。 分類有八:根據聲聞乘,以根器和所依為皈依處,其餘七種相同,意即信仰大乘法及其他。加行身語意如前,其他:皈依、心所依及了知佛為化身,了知法為般若波羅蜜多,了知僧為文殊等。供養如前。時間無有終盡或至菩提為止。功德為解脫輪迴及能利他。如《入行論》云:“蒙汝悲護故,不懼輪迴作利生。” 不退失之行為:在上述世間所斷之上,還要利他,斷除殺生而不害他,不與外道、聲聞、緣覺為伍。 懺悔罪業在所依和親教師前:“我某某名者,從無始輪迴以來,因極大無明造作種種罪業,及教他造作,隨喜所作皆懺悔。“如是及如其他經中所說而懺悔。
།ཡི་རང་བའི་རིམ་པ་མདོ་གཞན་ལྟར་ཡང་བྱ། འཇིག་རྟེན་འདི་དང་གཞན་དག་ན། །སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་སྤྱད་དང་། །དེ་ཡི་སྟོབས་ཀྱིས་བདེ་འགྱུར་ལའང་། །བདག་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡི་རང་ངོ་། ། ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་དགེ་བ་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལའང་། །ངེས་པར་དི་རིང་ཡི་རང་ངོ་། །སངས་རྒྱས་མཛད་པ་གང་བྱུང་དང་། །སེམས་ཅན་བདེ་ལ་ཡི་རང་ངོ་། །བསྐུལ་བ། སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དེ་དག་ཚོགས་ལ་བདག་བསྐུལ་ན། །སེམས་ཅན་རང་དགར མི་གཏོང་བར།།ཆོས་ཀྱིས་རྒྱུད་འབྱོངས་འཁོར་ལོ་བསྐོར། །གསོལ་བ་གདབ་པ། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདོན་མཛད་ལ། །སེམས་ཅན་བདེ་ལ་མ་བཀོད་པར། །མྱ་ངན་མི་འདའ་བཞུགས་པར་གསོལ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བ་བསྔོ་བ། བདག་ གིས་དེ་ལྟར་དགེ་སྤྱད་པས།།ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས། །དགེ་བ་འདི་ཡི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་མཐར་ཕྱིན་ནས། །ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་ཤོག་།གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་པར། །ཐེག་ཆེན་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། །འགྲོ་དོན་མི་འདོར་ འཁོར་བ་ལས།།འགྲོ་རྣམས་མྱུར་དུ་སྒྲོལ་བར་ཤོག་།མདོ་གཞན་ལྟར་ཡང་གདབ་བོ། །དངོས་ལ་གཉིས་ཏེ། སྨོན་པ་དང་འཇུག་པའོ། །སྨོན་པ་ནི་སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ་མཆིས་ཀྱི་བར་དུ་སྔོན་གྱི་ སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་རྗེས་སུ་སློབ་བོ།།རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པོ། །སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་ཕན་པ་དེ་ལྟར་བདག་ཀྱང་ཕན་པར་བགྱིད་དོ་ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་དོ།
我來為您翻譯這段藏文: 隨喜次第也如其他經中所說:“於此世間及他方,眾生所修諸善行,以及彼等力得樂,我皆至誠生隨喜。于聲聞緣覺善行,及諸菩薩諸行為,我今決定生隨喜。于佛所作一切事,及眾生樂皆隨喜。” 勸請:“于諸佛陀與菩薩,及彼眷屬我勸請,不捨眾生隨其欲,調伏相續轉法輪。” 祈願:“十方一切諸佛陀,及諸菩薩度眾生,未安眾生於安樂,祈請勿入般涅槃。” 迴向彼等功德:“我如是行諸善業,愿遍虛空諸眾生,以此善業之加持,圓滿六度波羅蜜,悉皆證得大菩提。若未證得菩提前,行持大乘妙法門,不捨利生出輪迴,愿速解脫諸眾生。“也應如其他經中所說而作。 實際分二:發願和行持。發願即:“請上師垂念,我某某從今時直至證得菩提期間,隨學過去諸佛世尊及諸菩薩之學處,如是修行。如往昔諸佛菩薩利益眾生,
།དངོས་ འཇུག་པ་ནི།སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་དང་། བཟོད་པ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་ བ་དང་།བརྩོན་འགྲུས་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་དང་། བསམ་གཏན་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་དང་། ཤེས་རབ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཡོད་པ་དེ་སྙེད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་མ་གྲོལ་བ་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བར་མཛད་པ་དང་། མ་བསྒྲལ་བ་ཐམས་ཅད་བསྒྲལ་བར་མཛད་པ་དང་། དབུགས་མ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་དབུགས་ཕྱིན་པར་མཛད་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པ་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མཛད་པ་དེ་བཞིན་དུ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བས་ཀྱང་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས། ནམ་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ་མཆིས་ཀྱི་བར་དུ་བདག་གིས་སྦྱིན་པ་ལས བྱུང་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་།ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་དང་། བཟོད་པ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་དང་། བསམ་གཏན་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་དང་། ཤེས་རབ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་ཇི་སྙེད་བགྱིད་པ་དེ་སྙེད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་མ་གྲོལ་བ་ ཐམས་ཅད་དགྲོལ་བར་བགྱིའོ།།མ་རྒལ་བ་ཐམས་ཅད་བསྒྲལ་བར་བགྱིའོ། །དབུགས་མ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་དབུགས་དབྱུང་བར་བགྱིའོ། །མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པ་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བར་བགྱིའོ་ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། ། གལ་ཏེ་སྡོམ་པ་ལས་ཉམས་ན་སླར་གསོ་བས་གནང་དུ་གསོལ་ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་དོ། །མཇུག་གི་དོན་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། དགོས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། ཐོབ་པར་ཤེས་པ་དང་། མཇུག་མི་ཉམས་པའོ། །དགོས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྦྱོར་བ་དང་རྟེན་ནོ། །སྦྱོར་བ ལ་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་དགུ་ལས་སྐྱེ་བས་དགུ་དགོས་པར་ཤེས་པ་དང་།རྟེན་གཞན་དང་བདག་ཉིད་ལས། གཞན་ལ་རྟེན་དབང་དང་པོ་གཉིས། དབང་པོ་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་མཁས་པའི་སློབ་དཔོན་ལས་སྐྱེ་བར་ཤེས་པ་དང་། ཡི་དམ་དང་དབང་པོ་ལས་སྐྱེ་བའོ། །རྟེན་བྱང་ ཆུབ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཆོག་གསུམ་ལས་སྐྱེའོ།།བདག་ལས་སྐྱེ་བ་གང་གི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལྟར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དྲུག་དང་། ཕན་སེམས་ཡོད་པ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་ལས་སྐྱེ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 實際行持即:“請上師垂念,如來應供正等正覺及一切菩薩所生之佈施功德、持戒功德、安忍功德、精進功德、禪定功德、智慧功德之善根,以如是諸善根令一切未解脫眾生得解脫,令一切未度者得度,令一切未得安慰者得安慰,令一切未涅槃者得涅槃。如是,我某某從今時起直至證得菩提之間,以我所修佈施功德、持戒功德、安忍功德、精進功德、禪定功德及智慧功德之善根,令一切未解脫眾生得解脫,令一切未度者得度,令一切未得安慰者得安慰,令一切未涅槃者得涅槃。“如是誦三遍。 “請上師垂念,若違犯戒律,祈請允許重新受持。“如是誦三遍。 末義應知三:了知必要、了知獲得及結尾不退失。必要分二:加行與所依。加行從供養等九者生起,故應知需九種;所依分他人與自身:依他人者為前二灌頂,應知從具戒律、精通之上師處生起,從本尊及根器生起。所依從大菩提等三殊勝處生起。從自身生起者,應知從具足超勝聲聞六種特質、具有利他心及能力者處生起。
།ཐོབ་པར་ཤེས་པ་ལ་བཅུ་སྟེ། རྟེན་དང་། དབང་པོ་དང་། སེམས་ཅན་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། སྦྱོར་བ་དང་། བླངས་པ་དངོས་དང་། སེམས་ཅན་བྱང་ཆུབ་ལ་དགོད་པའི་བསམ་པ་དང་། མི་ལྡོག་པའི་བསམ་པ་དང་། བླངས་པའི་དུས་དེ་ཉིད་ནས་ཡིད་ཆེས་པས་ཐོབ་པའོ། །མི་ཉམས་པར་བྱ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། ཤེས་པས་སྤང་བ དང་།ཤེས་པས་བསྒྲུབ་པའོ། །ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་ལྔ་སྟེ། སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་དང་། རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་བསླབ་པའི་རིམ་པ་དང་། དུས་དང་། རིགས་དང་། སྡོམ་པ་གསུམ་ལྡན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །ངོ་བོ་སྨོན་འཇུག་གཉིས་ལས་སྨོན་པའི་ངོ་བོ་དང་། གྲོགས་གཉིས་ཏེ། དེ་ཡང་ངོ་ ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པས་ངོ་བོ་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་སེམས་པ་དགེ་བ་རྒྱུན་ཆགས་འབྲས་བུ་ལ་དམ་འཆའ་བའོ།།དེ་ཡང་དད་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་དང་། འདོད་པ་དང་། ཁས་བླང་བ་བཞི་ལས་དང་བའི་དད་པ་གཞན་དོན་གྱིས་བདག་གྲོལ་བར་ཤེས་པ་དང་། བདེན་སྙམ་པ་དང་། བདག་ ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེས་པས་གཞན་དོན་ལ་མོས་པའོ།།མོས་པ་སྐྱེས་ནས་རྒྱུན་ས་བཅུ་མན་ཆད་དུ་ཡིན་དགོས་པས་སྨོན་པའི་དགེ་བའི་རྒྱུན་སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱ་བས་སྨོན་པ་སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་སུ་འདོད་ལ། ཁས་ལེན་དམ་འཆའ་བའོ། །གྲོགས་ལ་བདུན་ཏེ། འདུན་ པ་ས་བདུན་འཇུག་པའི་གཞི་བྱེད་པ་དང་།ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཟླ་བ་ཚེས་པ་ལྟ་བུ་དགེ་བ་འཕེལ་བ་དང་། སྦྱོར་བ་མེ་ལྟ་བུ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་བསྲེག་པ་དང་། བསམ་པ་བཟང་པོ་གསེར་ལྟ་བུ་སེམས་མི་ཉམས་པ་དང་། སྐྱོབ་པ་ལྟ་བུ་ཉེས་པས་མི་གོས་པ་དང་། འབྲེལ་བ་རྒྱུ་འབྲས་ལྟ་ བུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འབྱུང་བ་དང་།མྱུར་བ་ཐོག་ལྟ་བུ་ས་ལ་སྤྱོད་པའོ། །འཇུག་པའི་ངོ་བོ་དེ་ཡང་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་། ཁྲེལ་ཡོད་པས་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་སེམས་པ་དགེ་བ་རྒྱུན་ཆགས་རྒྱུ་ལ་དམ་འཆའ་བའི་ངོ་བོ་སྟེ། དེ་ཡང་གོང་ལྟར་བཞི། ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་སངས་རྒྱས་གཞན་ དོན་ལས་འབྱུང་བས་གཞན་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེས་ཏེ།སངས་མ་རྒྱས་བར་དུ་འཕྲོ་མི་གཅོད་པ་དང་། གཞན་དོན་བྱེད་པས་གཞན་དོན་ཁས་བླངས་པ་དང་། བདག་གཞན་སངས་རྒྱས་པའི་རྒྱུ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་སྡིག་པ་སྤོང་བ་སོ་སོར་ཐར་པའི་བསླབ་པ་དགེ་བ་ཆོས་ བསྡུས་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྤྱོད་པ།སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་དེ་གཉིས་སེམས་ཅན་དོན་དུ་སྤྱོད་ལ་སྟོབས་གར་ཆེར་དེ་ཡང་འབྱེད་པ་དང་ཕྱེ་ཞིང་སྤྱོད་པའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 了知獲得有十:所依、根器、眾生、苦惱、加行、實際受持、安立眾生於菩提之發心、不退轉發心,以及從受持之時即以信心獲得。 不退失有三:應知、以知斷除、以知成就。 應知有五:戒律本質、依所依差別之學處次第、時間、種類,及了知具足三戒。本質中願行二者,愿的本質及二助伴:以慚愧正受持之相續善心,誓願獲得果位。此又從信心、悲心、欲求、承諾四者中,清凈信心了知為利他而自解脫,生起確信,由生起悲心而趣入利他。生起信解后,相續須至十地以下,愿之善相續以佛事于眾生髮愿,欲令眾產生佛,並作承諾誓言。 助伴有七:欲求為入七地之基礎,增上意樂如新月般善法增長,加行如火般燒盡一切事物,善意如金般心不退失,守護般不為過失所染,關聯如因果般生起一切智,迅速如閃電般行於地道。 入行之本質亦以慚愧正受持之相續善心,誓願于因的本質。此亦如前四種,以勝解信心了知佛陀從利他而生,對他人生起悲心,直至成佛不斷,以利他而承諾利他,為自他成佛之因,具戒律本性斷除諸罪,以別解脫戒學處攝集善法而行六度,利益眾生,此二為利眾生而行,隨力所能分別而行持。
།དེ་ཡང་སངས་མ་རྒྱས་བར་དུ་སངས་རྒྱས་འདོད་པའི་རྒྱུ་སྤྱོད་པར་ཁས་ལེན་པའོ། །གྲོགས་ལ་བཞི་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྔོན་ འབྲེལ་གྱི་བུར་ཤེས་ནས་བྱམས་པར་བྱ་བ་དང་།མ་ཆགས་པས་འདོད་པ་ཆོས་ནོར་སྦྱིན་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པས་རང་ལ་འདོད་པ་མེད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་གཞན་དོན་ལས་འབྱུང་བས་རྒྱུ་འབྲས་མི་དགག་པའོ། །རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་བསླབ་པའི་རིམ་པ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་ གཉིས་ཏེ།རྟེན་དང་བསླབ་པའི་ཆོས་སོ། །རྟེན་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་ཆུང་བ་དང་ཆེ་བའོ། །ཆེ་བ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ལས་དང་པོ་པ་དང་། མཐར་ཕྱིན་པ་དག་པའོ། །བསླབ་པའི་རིམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྤྱོད་པ་དང་འཇུག་པའོ། །སྨོན་པ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། བཏགས་པ་ནི་གོང་གི་ མིང་དང་ཞེས་པའི་རྟེན་ཙམ་ཡང་སྐྱེ་ལ།དངོས་ཐོབ་ནས་ངོ་བོ་དང་ལྡན་པར་བསྲུང་བའི་ལས་དང་པོའོ། །འཇུག་པ་ལ་གཉིས། བཏགས་པ་བ་ལས་དང་པོ་པ་དེ་ལ་ཡང་ཡོད་དེ། དངོས་པོ་བ་དག་པ་ལ་ཡོད་པའོ། །ལས་དང་པོ་པའི་བསླབ་བྱ་ལ་གསུམ། གཞི་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ སྔོན་དུ་སོང་བས་མོས་པ།སྨོན་པས་གསུམ་ལ་སྐྱབས་པ་དང་། དབང་པོ་ཤེས་ནས་གནས་ཚོལ་བ་དང་བསམ་པའོ། །བསམ་པ་བདག་ལ་སེམས་པ་དང་། གཞན་ལ་སེམས་པའོ། །བདག་ལ་སེམས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བར་བྱ་བ་དང་། དགོས་པ་ལུས་ངག་གི་ དགེ་བ་བྱས་དང་།གྲོགས་ལུས་དལ། ངག་དབེན། ཡིད་ཞི་བ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་ཚོགས་བསགས་པའོ། །གཞན་སེམས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྙིང་རྗེ་དང་བཟོད་པའོ། །སྙིང་རྗེ་ཆོས་དམིགས་པ་དང་། གང་ཟག་ལ་དམིགས་པའོ། །བཟོད་པ་སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའོ། །ལམ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྨོན་ནས་སྤྱོད་པའོ། །འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ལ་དབང་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་། ལས་དང་། ཐབས་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་དབང་བ་ལྔའོ། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ལས་དང་པོའི་བསླབ་བྱ་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། གཞི་སྦྱོར་བ སྔོན་དུ་སོང་བས་སྐྱབས་པ་དང་།དབང་པོ་དང་། བསམ་པ་འཇུག་པའི་སེམས་ཀྱིས་གོང་བཞིན་འདོད་པའོ། །བསམ་པ་གཞན་ལ་སེམས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། སྙིང་རྗེ་དང་བཟོད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྙིང་རྗེ་ལ་ཡང་གང་ཟག་ལ་དམིགས་པ་དང་། ཆོས་ལ་དམིགས་པ་དང་དམིགས་པ་མེད་པ་གསུམ་སྟེ། གང་ཟག་ལ་དམིགས་པ་ནི་མུ་སྟེགས་དང་། ཉན་ཐོས་དང་ཐུན་མོང་སྟེ། སེམས་ཅན་རྐྱེན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སྐྱེ་བའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 此即直至未成佛之間,承諾修行欲求成佛之因。助伴有四:了知一切眾生為往昔眷屬之子而生慈愛,無執著而佈施法財,因諸法無我而於自無所求,因佛從利他而生故不遮因果。 由所依差別應知學處次第有二:所依及學處法。所依亦有二:小欲及大欲。大欲亦有二:初業及究竟清凈。學處次第有二:行與入。 愿亦有二:假立者即如前所說僅依名言而生,實得后具足本質守護之初業。入有二:假立初業者亦有,實際清凈者所具。 初業學處有三,基礎亦有三:以加行為先而生信解,以愿發心皈依三寶,了知根器而尋求住處及發心。發心有對自思維及對他思維。對自思維有四:息滅自苦、所需身語善業、助伴身閑語靜意寂,以受用積資糧。對他思維有二:悲心與安忍。悲心有緣法及緣補特伽羅。安忍有忍受痛苦及於苦無所動念。道即發願修行六度。果位有五:于生得自在、煩惱、業、方便及利益眾生得自在。 極為清凈初業學處亦有三:基礎以加行為先而皈依、根器及發心入行之心如前所欲。發心唯對他思維,悲心與安忍有二:悲心有緣補特伽羅、緣法及無緣三種。緣補特伽羅者與外道、聲聞共同,即對因緣所生苦惱眾生而生起。
།ཆོས་ལ་དམིགས་པ་ནི་སེམས་ཙམ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་མ་རྟོགས་པས་ལོན་ཏེ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའོ། །དམིགས་པ་མེད་པ་དབུ་མ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་བ་ཆོས་ཉིད་མ རྟོགས་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་པའི་དུས་ན་རབ་ཏུ་མི་གནས་པར་ཤེས་པས་གསུམ་བསྡུས་པའོ།།བཟོད་པ་གཞན་དོན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཕྲ་མོ་ལ་སོན་ཞིང་དང་དུ་ལེན་པའོ། །གོམས་ནས་ཆེ་བས་མི་གནོད་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པ་དང་། བཟོད་པ་དེ་དང་མི་བཟོད་པ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པར་བརྗོད་པ་གསུམ་ཀ་བསྒོམ་པའོ། ། ལམ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ། །འབྲས་བུ་རེ་བ་མེད་པ་དང་། སྐུ་བཞི་ངག་གིས་འབྱུང་བའོ། །དུས་ལ་འདོད་པ་ཆུང་བའི་མཐའ་མེད་པ་དང་། ཆེན་པོའི་རྒྱུ་བསྐྱེད་པའི་དུས་བླངས་མ་ཐོག་དང་། ལམ་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་དང་། སངས་རྒྱས་པའི་དུས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་པའོ། །རིགས་ལ་གཉིས་ཏེ། ཟླ་བ་ཡར་ངོ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་ཐོབ་པ་རྣམས་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་བྲམ་ཟེ་ལས་སངས་རྒྱས་པ་དང་། མར་ངོ་ལས་ཐོབ་པ་རྣམས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་རྒྱལ་རིགས་ལས་སངས་རྒྱས་པའོ། ། གསུམ་དང་ལྡན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལྡན་ལུགས་བསྟན་པ་དང་། ངེས་པ་བསྐྱེད་པའོ། །ལྡན་ལུགས་ལ་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ནས། ཆོས་དང་གང་ཟག་གཅིག་ཉིད་སེམས། །སྨོན་དང་འཇུག་དང་སོ་སོར་ཐར། །རིག་པ་སྦྱོར་བས་གཞན་གྱི་དོན། །ནུས་ན་གོང་ནས་གོང དུ་འགྱུར།།ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ཏེ། གོང་གི་སོ་སོར་ཐར་པའི་བསླབ་པ་རིགས་བདུན་གྱི་བྱེ་བྲག་དེ་རང་གི་སེམས་ཡིན་པས་འོག་མའི་ཉན་ཐོས་མ་སྤངས་པར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཡང་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་ མཆེད་རྒྱུད་ལྟར་ལྷར་གནས་པའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 緣法者即唯識,因未證法性而令其證悟。無緣者即中觀,于苦及法性未證者生起悲心時,由了知極不住而攝三者。 安忍為利他而趨入並忍受微細痛苦。熟習後於大苦無害而無所動念,並修習安忍、不忍及極不住三者。 道即為利他圓滿六度。果位無所期待,由語生起四身。 時分上小欲無邊際,大乘發起因之時從受持開始,道修行證得菩提之精要,成佛時經三無數劫。 種姓有二:于上弦月發菩提心者如彌勒等從婆羅門成佛,于下弦月得者如釋迦牟尼等從剎帝利成佛。 應知具足三者有二:顯示具足方式及生起決定。關於具足方式,如《虛空藏經》所說:“法與補特伽羅一心,願行與別解脫,若以智慧加行能利他,則漸次向上增進。” 如是,前述七種別解脫學處之差別即是自心,故不捨下乘聲聞而亦是大乘菩薩戒。此亦如續部所說,心之顯現蘊界處安住為尊。
།དེ་ཡང་སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ནི། བདག་དང་དགོས་པ་ལྷར་གནས་པ་མཐོང་བས་ལྷ་དང་། ལྷ་མི་གནོད་པས་ཉན་ཐོས་ལྟར་ཉེས་པ་སྤོང་བ་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་གཞན་གྱིས་མ་རྟོགས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྟར་ཕན་འདོགས་པ་དང་། དེ་ལྟར་ སེམས་སུ་འདུས་པའི་དོན་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་ནས་སེམས་རབ་ཏུ་མི་གནས་པར་མ་ཤེས་ཤིང་བདག་ཏུ་བཟུང་བ་ལ་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་སྐྱེས།སོ་སོར་ཐར་པའི་བསླབ་པ་དང་། དམ་ཚིག་སྤྱོད་པ་དག་ལ་དམིགས་པ་མེད་པས་སྨོན་འཇུག་གཞན་དོན་དུ་བྱེད་པ་དང་། དེ་ཡང་སྔགས་ཀྱིས་ལྷར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་འཕྲུལ་པར་སྣང་བས་ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྤྱོད་ལ། བྱེ་བྲག་མ་འགགས་ན་ནུས་པ་སོ་སོར་འབྱུང་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྟར་འདོགས་པ་དང་། དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ལ་བརྟེན་ནས་སྐུ་བཞི་འབྱུང་བས། འགྲོ་བ་འདྲེན་པའི་སྣང་བ ལྟར་སོ་སོར་ཐར་པའི་བསླབ་པ་དང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་དང་། སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་དང་གསུམ་ལྡན་པའོ། །སྐུ་བཞི་ནུས་པ་སོ་སོ་ནས་སྣང་ཞིང་ཆོས་སྐུར་འདུས་ཤིང་འབྱུང་བ་བཞིན་སྡོམ་པ་ཡར་ལྡན་དུ་འགྱུར་ཏེ། སོ་སོར་ཐར་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་འགྱུར། །དེ་སྔགས་སུ་ འགྱུར།དེ་སོ་སོར་སྣང་བ་ཡང་བཏུབ་པ་བཞིན་ནོ། །ངེས་པ་བསྐྱེད་པ་ཡང་བཞི་སྟེ། གཞི་མ་ཉམས་པ་དང་། རྒྱུ་མ་ཉམས་པ་དང་། ལམ་མ་ཉམས་པ་དང་། འབྲས་བུ་མ་ཉམས་པའོ། །གཞི་མ་ཉམས་པ་སློབ་དཔོན་ལ་ལ་དག་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་སྡོམ་པ་གསུམ་མིན་པར་ འདོད།དེ་མི་བདེན་ཏེ། ཀ་བས་གདུང་དང་འོག་གིས་སྟེང་ཁང་བཏེག་པ་ལྟར་མ་ཡིན་ཟེར་བ་མི་རིགས་ཏེ། སྡོམ་པ་ཡར་ལྡན་དུ་གནས་གྱུར་པས་ས་བོན་གྱི་དུས་ན་ས་བོན་མ་ཉམས། མྱུ་གུ་མ་སྤངས། འབྲས་བུའི་དུས་ན་འབྲས་བུ་མ་ཉམས་ལ་ས་བོན་མ་སྤངས་ཏེ། དམ་ ཚིག་གི་དུས་ན་སོ་སོར་ཐར་པར་མ་སོང་སྟེ།མི་གནས་མེད་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཉམས་པ་སྤང་། སློབ་དཔོན་ལ་ལ་མི་གཅིག་གིས་མི་མང་པོ་གསོད་ན། མི་གཅིག་པོ་དེ་མ་བསད་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཉམས་ལ། བསད་ན་སོ་སོར་ཐར་བའི་སྡོམ་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་ བ་དེ་བཞིན་དུ།མ་ཤི་ན་བརྫུན་ནམ་ཐབས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཉམས་ཟེར་ཏེ་དེ་ཡང་མི་བདེན་ཏེ། སོ་སོར་ཐར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་སྦྱོར་བ་དང་། དངོས་དང་། མཇུག་རྫོགས་པས་འོང་སྟེ། སྦྱོར་བ་དང་། མཇུག་མེད་པ་དང་། དངོས་སོ་སོར་ཐར་པ་བདག་འཁོར་བ་ལ་འཇིགས་པ་དང་། བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་དུ་དམྱལ་བ་ལ་མི་འཇིགས་པར་ཉེས་པ་ལེན་པའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 密咒誓言即:由見自身與所需安住為尊故為尊,尊無害故如聲聞斷除過失,尊非他者未證故如菩薩利益他人。如是攝於心之義上,眾生極為迷惑,不知心極不住而執為我,對此生起無緣大悲。 于別解脫學處及誓言行為無所緣故,為利他而發願行持。複次,由咒顯現諸尊皆為心之幻化顯現,故如聲聞別相而行。別相未滅則能力各別生起,故如菩薩饒益。如是依於心續而生四身,故如引導眾生之顯現,具足別解脫學處、菩薩戒及密咒誓言三者。 四身各別顯現能力,攝於法身而生起,如是戒律漸次具足:別解脫轉為菩薩,彼轉為密咒,彼等各別顯現亦如是適宜。 生起決定亦有四:基礎無失、因無失、道無失、果無失。關於基礎無失,有些上師認為三戒非依所依關係。此說不實,說非如柱撐梁下托上房不合理,因戒律漸次具足轉依故:種子時種子無失且不捨芽,果時果無失且不捨種子。誓言時不趨入別解脫,雖無住處亦無過失。 斷除過失:有些上師說,若一人殺多人,不殺該人則失菩薩戒,若殺則失別解脫戒;同樣,若不死則失誑語或方便支分。此說亦不實。別解脫墮罪由加行、正行、後行圓滿而生。無加行及後行,正行中別解脫者畏懼輪迴自身,菩薩為利眾生不畏地獄而取過失。
།དེ་ལྟར་སྲོག་མང་བར་བཏོན་པ་དང་། གཅིག་ལ་སྡིག་པ་གོས་པར་དང་། བདག་དམྱལ་བ་ལ་མི་འཇིགས་པར་རང་ཡང་ཐར་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བརྫུན་སོགས་ཡན་ལག་དང་བཅས་ པ་ཉམས་པས་སོ།།ལམ་མ་ཉམས་པ་ཡང་སློབ་དཔོན་ལ་ལ་དག་།སོ་སོར་ཐར་པའི་བསླབ་པ་རྟེན་དུ་དགོས་ན། སོ་སོར་ཐར་པའི་བསླབ་པ་གོང་གི་རྟེན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དྲུག་ལ་སྐྱེའི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འགྲོ་བ་གཞན་དང་གླིང་གཞན་ནས་སྐྱེ་ཟེར་ཏེ། དེ་ཡང་མི་བདེན་ཏེ། དེ་ལྟར་མུ་སྟེགས་ལྟར་རྐྱེན་མེད་པས་རྒྱུ་གཙོ་བོས་ལས་བརྫུན་ཏེ། འགྲོ་དྲུག་སོ་སོ་བསྐྱེད་ལ་དགེ་བས་ཐར་པ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ལ། དགེ་བས་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བ་ཡང་ཡོད་དགོས་པ་ལ་མེད་པ་དེས་དེ་ལྟར་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེས་སེམས་ཅན་མིར་སྐྱེས་ལ། མི་བསྙེན་གནས་བསྲུངས་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྟེན་བཟང་པ་དེ་གོམས་པ་ལས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་འགྱུར་བས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའོ། །རྒྱུ་རྐྱེན་མ་སོང་བར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འབྱུང་ན། མུ་སྟེགས་དང་ཉན་ཐོས་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རིགས་ན། ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྟོགས་བས་འཐོབ་ཟེར་ན།ཆོས་ཉིད་ཡོད་པས་འཐོབ་ན་སེམས་ཅན་ལ་ཅིས་མེད། རྟོགས་པས་ཆོག་ན་རྟོགས་ཚད་གང་ཁོ་ན། རྟོགས་ཚད་གང་ཁོ་ན་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ན་ད་ལྟ་ག་རེ། ཚད་བསྟན་དུ་ཡོད་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཏེ། བརྟགས་དཔྱད་རིགས་པ་གཞི་ཅི་བྱ། མེད་ན་རྩོད་པ་བརྗོད་པ་ལ་དོན་མེད། ཐོབ་པས་མཁྱེན་ན་ཐོབ་རྒྱུ་བརྟག་སྟེ། དེས་ན་ལམ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བར་འགྲོ་བ་གཞན་དང་། མི་གཞན་དག་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་མི་སྐྱེའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 如是奪取多命,一人染罪,自身不畏地獄而得解脫。同樣,妄語等支分具足而失毀。 關於道無失,有些上師說:若需別解脫學處為所依,則別解脫學處唯生於上述六種殊勝所依,而菩提心則從他眾生及他洲生起。此說不實,如是如外道無緣由主因造作虛妄。六道各別生起,善為得解脫之因,若善導致惡趣則應有而實無,由此可知:以佛陀大悲眾生得生為人,人持近住戒故得聲聞善依,由串習此而轉為菩提心,故成一切智。 若無因緣而生一切智,則外道與聲聞應有一切智種性。若謂通達法性空性般若波羅蜜多而得,則:若由有法性而得,眾生何以無有?若由證悟即可,則證量究竟幾何?若僅以某證量為足,現今又如何?若有量可示,即為一切智;觀察推理何所依?若無,爭論陳述則無義。若由獲得而知,當觀所得因由。是故,若無前行道,則於他眾生及他人不生菩提心。
།འབྲས་བུ་མ་ཉམས་པར་བྱ་བ་ལ་སློབ་དཔོན་ལ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་། ཐེག་པ ཆེན་པོ་དང་།རིགས་ངེས་པ་དང་། མ་ངེས་པ་དང་། ཆད་པ་དྲུག་ཡོད་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱང་རིམ་གྱིས་དང་། ཉན་ཐོས་ལས་ལྡོག་པ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ལས་ལྡོག་པ་དང་། སོ་སོར་ཡོད་པ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་པ་དང་། སྔགས་ཀྱིས་དང་། སངས་རྒྱས་སོ་སོར་ ཡོད་པ་ལ།བསྟན་པ་ཡུན་རིང་ཐུང་དང་། ཆོས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་སྟོན་ལ། བྲམ་ཟེ་དང་རྒྱལ་རིགས་སོ་སོར་འདོད་དེ། དེ་མི་བདེན་ཏེ། གཞི་དོན་དམ་པ་ལ་ཡང་སེམས་ཅན་དང་། སངས་རྒྱས་གཉིས་ལ་ཁྱད་མེད་པར། སངས་རྒྱས་ལ་ཁྱད་ཡོད་དེ། རྒྱུ་རིག་པ་བཟང་རྟོག་ཏུ་སྦྱོར་བ་ལ་ ཡང་འདྲ་སྙམ།ལམ་སེམས་གཉིས་དང་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་སྤྱོད་པ་ཡང་འདྲ་སྙམ། འབྲས་བུ་འདོད་པ་ཆེ་ཆུང་བསྟན་པ་དང་། ཆོས་རིགས་ཀྱང་གདུལ་བྱ་སྟེ། སྐུ་བཞི་ལ་བཟང་ངན་མེད། གལ་ཏེ་ཡོད་ན་གོང་བཞིན་དུ་དགེ་བས་ངན་སོང་དང་། སྡིག་པ་དང་ཐར་པ་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་བཅུ་ བཞི་པའི་ས་དང་།སྔགས་དང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པར་འགྲོ་བའོ། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་བདེ་བ་ཆེན་པོར་གནས་ཤིང་ཆོས་སྐུར་སྣང་བ་ལ། གསུང་བརྗོད་དུ་མེད་པར་གནས་ཏེ། ཐེག་པ་གསུམ་དང་ཐེག་པའི་དགོས་པར་ཡང་གསུང་ངོ་། །སྐུ་བཅུ་བཞིའི་ས་ལ་ བཞུགས་ལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ངོ་བོ་གཟུགས་སྐུར་སྟོན་ཏོ།།ཡོན་ཏན་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ལ་བཟང་ངན་གྱི་རྟོག་པ་འདོད་ཡོན་དུ་སྣང་འགྲུབ་པའོ། །ཕྲིན་ལས་བྱ་བརྩལ་དང་བྲལ་བ་དགྱེས་རྡོར་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རིགས་ལྔ་དང་། གསུམ་དང་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་པའོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པས་སྡོམ་པ་ གསུམ་རྫོགས་ནས་གསུམ་ལྡན་དུ་བྱའོ།།སྔགས་ཀྱི་རྒྱས་པར་འོག་གི་སྐབས་སུ་བསྟན་པ་ནས་དབང་ཐོབ་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་།ཤེས་པས་སྤངས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཉེས་པ་ཤེས་པ་དང་སྲུང་བའོ། །ཉེས་པ་ཤེས་པ་ལ་སྨོན་འཇུག་གཉིས་ཏེ། སྨོན་པའི་རྩ་བའི་ཉེས་པ་གཞན་དོན་ ལ་སྨོན་པ་བཞག་ནས་ཉན་ཐོས་སུ་འགྱུར་བའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 關於不失果位,有些上師說有聲聞種性、獨覺、大乘、定種性、不定種性、斷種性等六種。佛陀也有次第成佛、從聲聞轉變、從獨覺轉變、各別存在的以相成佛、以密咒成佛、各別存在的佛等。教法有長短,所說法有大小乘之分,各別主張婆羅門與剎帝利種姓。 此說不實。究竟基礎上,眾生與佛二者無別,而佛有差別。因中善巧運用智慧似亦相同,道中修持二心及六度亦似相同。果位所說大小愿求及法種性皆為所化機,四身無有優劣。若有優劣,如前所說則善業應趣惡趣,罪業應得解脫,聲聞應至第十四地,密乘與聲聞等應互相轉變。 其後,一切佛陀安住大樂心中現為法身,語言處於不可言說中,又宣說三乘及乘之意義。安住第十四地,示現金剛持本性色身。功德離戲論,善惡分別現為受用。事業離造作,如喜金剛,一切眾產生就五部、三部或一部。 如是了知后圓滿三戒而成三戒具足者。密咒廣義當從下文所說了知得灌頂。了知斷除有二:了知過失與守護。了知過失中有願行二者:願心根本過失是捨棄利他愿而成為聲聞。
།ཡན་ལག་ལ་བཞི་སྟེ། དཀོན་མཆོག་།མཁན་པོ། སློབ་དཔོན། རྣལ་འབྱོར་པ། པཎྜི་ཏ། དགེ་འདུན་ཆོས་སྐྱོང་བའི་རྒྱལ་པོ། ཕ་མ། མཆོད་པར་འོས་པ་བསླུས་པ་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་བསྐྱེད་པ་མཐོང་བ་ཐོས་པ། སློབ་ དཔོན་གཅིག་པ་དུས་གཅིག་ཏུ་བསྐྱེད་པ་ལ་ཕྲག་དོག་གིས་བསྐྱེད་པ་དང་།ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱེ་བྲག་སོང་ནས་གོང་དུ་འཕོ་བར་མི་འགྱུར་བར་དེ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྐུར་ནས་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་གི་ ལུས་ངག་གིས་གནོད་པ་བྱེད་པའོ།།འཇུག་པའི་ཉེས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྩ་བ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གཞན་དོན་བོར་ནས་རང་དོན་དུ་བསྔོ་བ་དང་། ཡན་ལག་ལ་ཡང་བཞི་སྟེ། ཞེ་སྡང་གི་བཤགས་པས་མི་ཕན་པར་གཞན་འཚོག་པ་དང་། ཆགས་པས་སེར་སྣ་དང་ལྡན་ཏེ། ཆོས་ནོར་དགོས་པ་ དང་།འདོད་པ་ལ་མི་སྟེར་བ་དང་། ཆོས་རྣམས་བདག་མེད་པར་མ་ཤེས་པ་གཞན་ལ་འགྲན་སེམས་ཀྱིས་གནོད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་གཞན་དོན་ལས་མི་འདོད་པར་རྒྱུ་འབྲས་བཀག་ནས་སྨོན་འཇུག་སྤོང་བའོ། །སྤང་བ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། སྨོན་པ་ཉམས་པར་ཤེས། སྨོན་པ་ཉེས་པ་སྤང་། འཇུག་པའི་ཉེས་པ་འཇུག་པས་སྤང་པའོ། །ཤེས་པས་བསྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཡོན་ཏན་དུ་ཤེས་པ་དང་། ཡོན་ཏན་དུ་ཤེས་པ་བསྒྲུབ་བོ། ཡོན་ཏན་ལ་གསུམ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞལ་མཐོང་བ་དང་། ཆོས་ལ་སྐྱབས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི ཆོས་ཉན་ཅིང་ཞལ་མཐོང་བ་དང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་པས་གྲོགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་འགྲོགས་པའོ། །ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མཁན་པོ་དང་བླ་མ་མཆོད་པས་ད་ལྟ་ཉིད་སངས་རྒྱས་དང་འགྲོགས་པ་དང་། སེམས་ཅན་སླུ་བ་དང་འགྱོད་པ་སྤངས་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་དྲུག་སྤྱད་པས་ད་ལྟ་ཉིད་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཉན་པ་དང་།གཞན་ལ་གནོད་སེམས་སྤངས་ནས་ཕན་སེམས་དང་ལྡན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ད་ལྟ་འགྲོགས་པའོ། །འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་འཇུག་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྤྱོད་པས་གདུལ་བྱ་ལ་སྤྲུལ་སྐུ་དང་། ཚོགས་ རྫོགས་པའི་སྣང་བ་ལ་ལོངས་སྐུ་སྟེ།ད་ལྟ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་དང་། གང་འདོད་གང་ཕན་སྤྱོད་པས་ད་ལྟ་ཉིད་ཆོས་སྟོན་པ་དང་། བསྟན་པ་དང་སྤྱོད་པས་ཕན་པས་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བསྐོར་བའོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་བཞི་སྟེ། སྡོམ་པ་གསུམ་བསྒྲུབ་པ་དང་། མི་ཉམས་ པར་བྱ་བ་དང་།།རྒྱས་པར་བྱ་བ་དང་། ཉེས་པ་བཅོས་ཐབས་སོ།
我來為您翻譯這段藏文: 支分有四:三寶、堪布、上師、瑜伽士、班智達、護法僧眾的國王、父母及應供養者生起欺誑心;見聞發菩提心者,同一上師同時發心者生起嫉妒心;對聲聞、獨覺、菩薩的差別,認為不能向上轉進,誹謗他們的善因善果而生起追悔;以自身語言對一切眾生造作損害。 入行過失有二:根本是捨棄利他的六波羅蜜而回向自利;支分也有四:以嗔恨心懺悔無益而傷害他人;以貪著生起慳吝,對所需法財及欲求不予給予;不知諸法無我而以競爭心損害他人;不願佛陀利他而否定因果,捨棄願行。 斷除也有二:了知願心失壞,斷除願心過失,以入行斷除入行過失。了知修行有二:了知功德及修持所了知功德。功德有三:皈依佛故見佛面;皈依法故聞佛法並見佛面;皈依菩薩僧故與菩薩道友相伴。 道之功德是供養堪布與上師故現今即與佛相伴;斷除欺誑與追悔而行持六波羅蜜故現今即聞大乘法;斷除害心而具利他心故現今即與菩薩相伴。果之功德是以入行修持六波羅蜜故於所化現化身,于圓滿資糧顯現報身,現今即是佛陀;隨欲隨益而行故現今即說法;以教法與行為利益故現今即為菩薩所圍繞。 所修持有四:修持三戒、不令失壞、令其增長及過失對治方便。
།སྡོམ་པ་གསུམ་སྒྲུབ་པ་ནི་སྡོམ་པ་དངོས་དང་། རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་སྡིག་སྤང་བ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བ་བསྒྲུབ་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྟེ། སྦྱིན་པ་ཆོས་དང་སྐྱབས་དང་། ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་བདག་གཏོང་བ་ པོ་དང་།གཞན་ལེན་པ་པོ་དང་། སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་རྒྱུ་གསུམ་སྒྱུ་མར་ཤེས་པའི་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པ་དང་། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པ་ དང་།ཟས་མོས་པ་དང་། གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། སྦྱོར་བ་དང་། ངེས་པར་སྤྱོད་པ་དང་། མི་འགོང་བའི་དང་། དཔའ་བོའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། བསམ་གཏན་ལུས་དལ། །ངག་དབེན། སེམས་ཞི་བ་དང་། ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་རྣམས་སྒྱུ་མར་ཤེས་པས་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་ པའོ།།སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་གཞན་དོན་དུ་སྦྱིན་སོགས་སྟོབས་གར་ཆེ་རིམ་པ་དང་། དམ་བཅས་པ་མེད་པས་སྒྱུ་མའི་རྣམ་པས་སྒྱུ་མ་ཤེས་པས་བསྒྲུབ་པའོ། །མི་ཉམས་པར་བྱ་བ་ལ་བརྒྱད་དེ། སེམས་ཅན་སྔོན་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་དབེན་པར་བསྒྲུབ་པ་དང་། མ་ ཆགས་པས་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་བ་སྦྱིན་པ་དང་།བདག་མེད་པས་འབྲས་བུ་མི་རེ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་གཞན་ལས་འབྱུང་བས་སྐྱོ་བ་མི་བྱ་བ་དང་། སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་དང་འདྲ་བས་བསྙེན་པ་དང་། གྲོགས་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྙེན་པ་དང་། དགེ་བ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡི་ རངས་པ་དང་བསྐུལ་བ་དང་།ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་དོན་ལས་གཞན་མི་བྱའོ། །རྒྱས་པར་བྱ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། མ་རྒྱས་པ་དང་། དེ་རྒྱས་པར་བྱ་བའོ། །མ་རྒྱས་པ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་ལས་བསྔོ་བ་མ་ཤེས་པ། བསྔོ་བ་ལུས་པ། བསྔོ་བ་ལོག་པ། བསྔོ་བ་མ་དག་པ། བསྔོ་བ་མ་བརྒྱས་ པའོ།།བསྔོ་བ་མ་ཤེས་པ་ནི་སྔོན་དུ་སེམས་ཅན་ལ་ཁས་བླངས་ནས། ཆོས་ནོར་སྐྱབས་མི་སྟེར་བའོ། །མི་འདོད་མི་དགོས་མི་ཕན་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བསྔོ་བ་མ་ལུས་པ་ནི་སྦྱིན་པར་བསམས་ནས་མ་བྱིན་པའོ། །དེ་ཡང་མི་འདོད། མི་དགོས། མི་ཕན། ཕན་ཆུང་། གནོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བསྔོ་ བ་ལོག་པ་ནི་གཅིག་ལ་བསྔོས་ནས་གཞན་གཅིག་ལ་བྱིན་ནའོ།།གཅིག་སྟོབས་ཆེ་ལ་གཅིག་མི་འདོད་སོགས་གོང་ལྟར་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བསྔོ་བ་མ་དག་པ་ནི་ལན་ལ་རེ་བ་དང་། དྲིན་བརྩིས་པ་དང་། འདིའི་ཕན་ལ་མི་རེ་བའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 修持三戒是:實際戒律、斷除具有自性的罪業、成辦眾生善業的六波羅蜜,即:佈施法與皈依,財物佈施時了知能施者、受施者及所施物三者如幻而成辦利他;攝善法戒、別解脫戒及利益有情戒;忍受苦難、于苦無所謂及耐怨害忍;披甲精進、加行精進、決定行持精進、不退精進及勇猛精進;禪定則身閒適、語寂靜、心安詳;以聞思修慧了知如幻而成辦利他。 利益有情戒是為利他而行佈施等,隨力而行,無有承諾,以幻化相而了知如幻而修持。 不令失壞有八:因眾生是往昔業果故於寂靜處修持;無貪故佈施身體受用善業;無我故不求果報;佛從他生故不生厭倦;上師如同佛陀故親近;道友菩薩故親近;於一切善業隨喜勸請;身語意不作利益以外之事。 令其增長有二:未增長及令其增長。未增長有因果二者:因是不知迴向、迴向遺漏、迴向顛倒、迴向不清凈、迴向不圓滿。不知迴向是先對眾生承諾,而後不予法財皈依。若不欲、不需、無益則無過。迴向遺漏是想要佈施而未施。若不欲、不需、無益、利益小、有害則無過。迴向顛倒是對一人迴向而施予他人。若一者力大而另一者不欲等如上所說則無過。迴向不清凈是期望回報、計較恩德、不期望此利益。
།དེས་ཆོས་འཕེལ་ཞིང་རང་གི་ཡིད་ལ་ཚེ་འདིའི་འདོད་པ་མེད་ ན་ཉེས་པ་མེད་དོ།།བསྔོ་བ་མ་རྒྱས་པ་ནི་གྲགས་པ་དང་། གཞན་འོག་ཏུ་གཞུག་པ་སྟེ། དེས་བསྟན་པ་ལ་ཕན་ཞིང་ཡིད་ལ་མེད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །འབྲས་བུ་ལ་ཡང་ལྔ་སྟེ། བསྔོ་བ་ལུས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྤྱད་ཀྱང་དགེ་བའི་རྩ་བ་མ་བསྔོས་པའོ། །བསྔོ་བ་མ་ཤེས་པ་ ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་ལ་སོགས་པར་རེ་བའོ།།བསྔོ་བ་ལོག་པ་ནི་བདག་དོན་དུ་བསྔོས་པའོ། །བསྔོ་བ་མ་དག་པ་ནི་སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་སུ་མི་སྨོན་པའོ། །བསྔོ་བ་མ་རྒྱས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྒྱས་མ་ཐེབས་པའོ། །རྒྱས་ པར་བྱ་བ་དེ་རྣམས་ལས་བཟློག་པ་སྟེ།ཤེས་པ། མ་ལུས་པ། མ་ལོག་པ། དག་པ། རྒྱས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདོད་པ་ཆེ་བས་སེམས་ཅན་ལ་བསྔོ་བ་མ་ལུས་པ་ལ་སོགས་པས་སྦྱིན་ནོ། །རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྔོས་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་བདག་ སྐུ་བཞི་ཐོབ་སྟེ།སངས་རྒྱས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྐུ་བཞི་ལ་དགོད་པར་སྨོན་ལ། གཞན་ཡང་མདོ་དང་། སློབ་དཔོན་གཞན་ལྟར་སྨོན་ནོ། །འདོད་པ་ཆུང་བ་དེ་དག་རྣམས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་མ་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་ཅིང་འགྲུབ་པར་སྨོན་ལ། མདོ་ དང་བསྟན་བཅོས་གཞན་ལྟར་ཡང་སྨོན་ནོ།།རྒྱས་པ་ཆེན་པོར་འཇིག་རྟེན་གྱི་དགེ་བའི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཡི་རང་ཞིང་བསྔོས་པར་འགྱུར་རོ། །ཉམས་པ་བཅོས་པའི་ཐབས་ལ་གསུམ་སྟེ། ཉམས་པའི་ཚད་དང་། ཐབས་དང་། ཉམས་པ་བཅོས་པ་ཉེས་པར་བསྟན་པའོ། །ཚད་ནི་ རྩ་བའི་ཕམ་པ་བཞི་ལས་བདག་ཉིད་རྙེད་པ་དང་།བཀུར་སྟི་ལ་རབ་ཏུ་ཞེན་ནས་བདག་ལ་བསྟོད་ལ་གཞན་ལ་སྨོད་ན་ཕམ་པ་དང་པོ་བྱུང་བའོ། །བདག་ལ་ནོར་ཟས་ཡོད་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལ་མགོན་མེད་པ་བཀྲེས་པ་སོགས་སློང་བ་ལ་སྙིང་སྲན་གྱིས་མི་སྟེར་བ་དང་། དད་པ་དང་། གུས་ པ་དང་ལེགས་པས་ཆོས་འདོད་པ་ལ་སྙིང་མི་བརྩེ་བས་ཆོས་མི་སྟེར་བ་སྟེ་གཉིས་པ་བྱུང་བའོ།།ཞེ་སྡང་བདོ་ནས་གཞན་ལ་ཁྲོས་ཏེ་འཐབ་མོ་སྩོགས་ཀྱིས་གཞན་གྱིས་བཤགས་པ་མི་ཉན་པར་བརྡེག་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པར་ཞེ་སྡང་པོས་འཆང་ན་གསུམ་པ་བྱུང་བའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ སྡེ་སྣོད་འགྲོ་བ་སྐྱོབ་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་ཤིང་གཞན་གྱིས་ཞར་ལ་བཅོས་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་ཆོས་ལྟར་སྟོན་ཏམ་ཉན་ན།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕམ་པ་བཞི་པ་བྱུང་བའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 若因此法增長且自心無現世慾望則無過。迴向不圓滿是為名聲及降伏他人,若此有益於教法且心中無執則無過。 果亦有五:迴向遺漏是雖行六波羅蜜而未迴向善根。迴向不知是從佈施等因期望獲得受用豐富等果。迴向顛倒是為自利而回向。迴向不清凈是不願眾產生佛。迴向不圓滿是般若波羅蜜未能圓滿。 令其增長即與上述相反:了知、無遺漏、無顛倒、清凈、圓滿。大愿菩薩以無遺漏等迴向于眾生。以圓滿等迴向為一切眾生利益,愿自獲四身,成佛后安立一切眾生於四身,並如經典及其他論師所說發願。小愿者則愿在一切眾生未成佛之前,行持併成就利益眾生事業,亦如經論他說發願。 大圓滿則隨喜並回向世間善因善果。 修治失壞之方便有三:失壞之量、方便及宣說修治失壞之過。量即根本四他勝:若因貪著名聞利養而贊自毀他,即犯第一他勝。自有財食而對無依苦者、饑者等乞求者無悲心不予,對具信心、恭敬心及善意求法者無慈悲不予法,即犯第二他勝。因嗔恨而對他人發怒,以爭鬥等方式不聽他人懺悔而打擊等,以嗔心執持,即犯第三他勝。誹謗大乘經藏救護眾生,或聽聞、宣說他人隨意杜撰的非法如法,即犯菩薩第四他勝。
།ཡན་ལག་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལྟར་ཉོན་མོངས་པའི་སེམས་དང་། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡོམ་པ་རྣམས་སོ།།བཅོས་པའི་ཐབས་དངོས་ནི་རྩ་བ་བཞི་གང་བྱུང་ཡང་། ཉོན་མོངས་པ་དྲག་པོ་བྱུང་ནས་ཉམས་པ་སྔོན་བཞིན་འགྱོད་པས་བླང་། ཉོན་མོངས་པ་འབྲིང་ན་ཁྲེལ་ཡོད་པ་ངོ་ཚ་ཤེས་ནས། མཁས་པར་ གནས་པ་གསུམ་ལ་བཤགས།དེས་ཀྱང་འགྱོད་དམ་ཞེས་དྲི། འགྱོད་དོ་ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་ཅིང་ཕྱིན་ཆད་བསྡམ། ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ན་གཅིག་པོ་དེའི་དྲུང་དུ་བཤགས་སོ། །འགྱོད་དམ་ཞེས་པ་དང་འགྱོད་དེ་ཞེས་ལན་གསུམ་དྲི་བར་བྱའོ། །ཡན་ལག་རྣམས་བྱུང་ནའང་དེ་ བཞིན་དུ་བཤགས་ཏེ།ཉེས་པ་དང་ཉེས་པ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པའི་འགྲེལ་པ་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ངེས་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་བཅོས་པ་དང་། བྱེད་པ་སྤོ་བ་གཉིས་སམ། བཅོས་པས་ངེས་པ་བསྐྱེད་པ་ནི་མ་ག་དྷཱར་ཤཱ་རིའི་བུས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་སེམས་བསྐྱེད་ ནས་བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རིའི་ནུབ་ཏུ་གསང་བ་གསུམ་པའི་ཕུག་ཏུ་བསྒོམས་པས་བྲམ་ཟེ་གཅིག་སློང་དུ་བྱུང་སྟེ།ཅི་འདོད་བྱས་པས་ཁྱོད་ཀྱི་ལག་པ་གཡས་པ་འདོད་ཟེར་ནས། ལག་པ་བཅད་ནས་གཡོན་པའི་ཁར་བཞག་ནས་བྱིན་པས་མ་འདོད་ནས། ངས་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ མི་འོང་ངོ་།།བླང་ཟེར་ནས་བྱིན་པ་ཡང་མི་འདོད་པ་སྙམ་སྟེ། ཡི་མུག་པར་གྱུར་ནས་སྨོན་པ་དང་འཇུག་པ་གཉིས་ཀ་བཏང་བ་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་ཏེ། ཐབས་དང་ལྡན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཐབས་མེད་པས་ན་ཉན་ཐོས་ཏེ། །ཁྱོད་ རང་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པས།གཡོན་པ་མི་འདོད་མགོས་སྦྱིན་མོད། །ཅེས་བརྗོད་ནས་བྲམ་ཟེ་ལག་པ་གཡོན་པ་མི་འདོད་པ་ལ་གཡོན་པས་སྟེར་བ་རང་གིས་ཉེས་ན་ཅི་ལ་ཡི་ཆད། མགོ་ཐོག་ཏུ་བཞག་ལ་སྦྱིན་མོད། དེ་ཡང་ཐབས་ལ་མཁས་པས་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། ཞེས་གསུངས་པས་སླར་འགྱོད་ནས་བསླངས་པས་ཐོབ། །རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཕ་བསད་དེ། ཡང་འགྱོད་ནས་སླར་བླངས་པས་ཐོབ་བོ། །མདོ་གཞན་ནས་ཀྱང་བལྟ་བ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་གསེར་དངུལ་ལྟར་བཅོས་སུ་བཏུབ་པས་ཉམས་པ་མེད་དེ། མེད པས་སྤྲོས་པ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ལས།།འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་ཅིང་རྟགས་མང་བས་འདིར་བརྗོད་པས་མི་ཟད་པས་མ་བསྟན་ཏེ། མདོ་གཞན་ན་བལྟ་བར་བྱ་ཞིང་ཤེས་པར་བྱའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 如《二十支別解脫經》所說,以煩惱心及無煩惱心對三寶供養等諸戒。 實際修治方便是:無論生起四根本罪中任何一種,若因猛烈煩惱而失壞,如前生起追悔而受持。若是中等煩惱,知慚知恥後向三位智者懺悔。彼問”是否追悔”,答”追悔”三次,此後守護。若是小煩惱,則向其一人懺悔。問”是否追悔”,答”追悔”三次。 若生起諸支分過失,亦如是懺悔。過失與無過失之差別,當從《二十支戒註釋》中了知。 生起決定有懺悔和發起行為兩種。以懺悔生起決定者,如舍利子在摩揭陀國佛前發心,于靈鷲山西方三密洞修行時,有一婆羅門來乞,問其所求,答言”欲要你右手”。遂斷手置於左掌給予,彼不欲受。想”我則不能成辦眾生利益”。取回所施亦不欲受,心生懊惱,捨棄願行二菩提心。 佛于空中說偈:“具方便菩提心,無方便即聲聞,汝于方便不善巧,左手不欲以頭施。“說已,婆羅門不欲左手而以左手相施,自己有過何須懊惱,置於頭頂而施。亦當以善巧方便成就佛果。如是說已,復生追悔而取回所施即得。阿阇世王發心后殺父,復生追悔而重受即得。 其他經中亦當觀察。菩薩戒如金銀可以修治,故無失壞。廣說因果二者中,果德無量且相多,此處宣說不盡故未說,應于其他經中觀察了知。
།རྒྱུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་གཞན་ལ་བསྔོས་པས་ཚོགས་ལམ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། སྦྱོར་ལམ་ལ་སྦྱོར་བའོ། །དེའི་རྒྱུ་འབྲས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་མི་གནས་པར་ཤེས་པས་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སྦྱོར་བའོ། །དེ་རྣམས་མི་གནས་པར་ཤེས་ནས་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་སྦྱོར་བའོ། །དེ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྤྱོད་པ་ལྟར་སྣང ཡང་འབྲས་བུ་ལ་རེ་བ་མེད་པས་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་ལ་སྦྱོར་བའོ།།ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྤྱོད་པ་ལ་ཆོས་ནོར་ལ་ཆགས་པ་མེད་ན་ས་དང་པོ་ལ་སྦྱོར་རོ། །དྲུག་དང་ཆགས་པ་མེད་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་མེད་ན་ས་གཉིས་པ་ལ་སྦྱོར་རོ། །དྲུག་དང་མ་ཆགས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་མེད་ ནས་ཞེ་སྡང་མེད་ན་ས་གསུམ་པ་ལ་སྦྱོར་རོ།།དེ་ལྟར་སྙོམ་ལས་མེད་ན་བཞི་པ་ལ་སྦྱོར་རོ། །དེ་ལྟར་དང་། དལ་བ། དབེན་པ། ཞི་བ་ན་ལྔ་པ་ལ་སྦྱོར་རོ། །དེ་ལྟར་བཅུ་གསུམ་པ་དང་། འཁྲུལ་པ་བཅད་ན་དྲུག་པ་ལ་སྦྱོར་རོ། །དེའི་སྟེང་དུ་སྐྱོན་མེད་ན་བདུན་པ་ལ་སྦྱོར་རོ། །དེའི་སྟེང་དུ་ཞུམ་པ་ མེད་ན་བརྒྱད་པ་ལ་སྦྱོར་རོ།།དེའི་སྟེང་དུ་ཐེ་ཚོམ་མེད་ན་དགུ་པ་ལ་སྦྱོར་རོ། །དེའི་སྟེང་དུ་རྨོངས་པ་མེད་ན་ས་བཅུ་པ་ལ་སྦྱོར་རོ། །འབྲས་བུ་ལམ་དང་གནས་པ་དངོས་ཀྱིས་མདོ་ལས་བལྟ་བར་གྱིས་ཤིག་།དེ་ལྟར་སྤྱོད་ལམ་དུ་བྱ་བ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་མདོ་སྡེ་པ་དང་། དབུ་མ་པའི་བར་དུ་སྤྱད་པ་ལ་ མེད་ན་འདོད་པ་ལ་ཁྱད་མེད་དོ།།ལྟ་བ་ལྔ་སྟེ། ལྔ་ཆར་ལ་རེ་རེ་སྟེ། མདོ་སྡེ་པ་རྟེན་འབྲེལ་དུ་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་རས་སྔོན་པོའི་ཁར་ཤེལ་བཞག་པ་དང་འདྲ་སྟེ། ཤེས་པ་དང་རྣམ་པ་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན། རས་ཀྱིས་ཤེལ་སྔོ་བ་སྔོ་བྱེད་རས་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་མ་ཡིན་ནས་ཐ་དད་ན། བྱེ་བྲག་པའི་ དགེ་བས་སེམས་ལ་མི་ཕན་པ་དང་།།སྡིག་པས་སེམས་ལ་མི་གནོད་དེ། བྱེ་བྲག་མ་ཡིན་པས་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་ཏེ། དགེ་བའི་རྣམ་པར་སེམས་ལ་ཕན་ལ། སེམས་རྟེན་འབྲེལ་དུ་ཡེ་ཡོད་པས་གནོད་པའི་རྣམ་པས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཆ་དང་བཅས་པ་སྐད་ཅིག་གིས་མ་རྟོགས་པའི་ སིལ་བུར་འདོད་ལ།ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཀྱང་དེ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པ་འབྲས་བུ་སྐུ་བཞིར་འདོད་དོ།
我來為您翻譯這段藏文: 以佈施等六波羅蜜多等果迴向他人,則與資糧道相應,與加行道相應。了知其因果一切法皆不住,則與見道相應。了知彼等不住后無間斷,則與修道相應。雖現似為眾生利益而行六波羅蜜多,然于果無所期待,則與究竟道相應。 行持六波羅蜜多時,若於法財無執著,則與初地相應。具足六度、無執著及無煩惱,則與二地相應。具足六度、無執著、無煩惱及無嗔恚,則與三地相應。如是無懈怠,則與四地相應。如是具閑暇、寂靜、安詳,則與五地相應。如是具十三種及斷除迷亂,則與六地相應。於此之上無過失,則與七地相應。於此之上無怯弱,則與八地相應。於此之上無疑惑,則與九地相應。於此之上無愚癡,則與十地相應。 果位、道位及實際住地,當從經中觀察。如是行為當如是,從發心到經部、中觀之間的行持若無缺失,則無所欲求之差別。 五種見解,於五者各有一種:經部宗許為緣起,譬如在藍色布上放置水晶,識與相為緣起。布使水晶變藍,能令成藍者是布。如是若非別異,毗婆沙宗善業於心無益,惡業於心無害。由非差別故是緣起,善相於心有益,心本為緣起,以害相生起,極微具分,剎那未證,許為微塵。六波羅蜜多亦如是了證,許為四身果位。
།བསྒོམ་པ་ནི་དེ་ལྟར་རྟོགས་སམ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་སེམས་རྟེན་འབྲེལ་དུ་ཡེ་ཡོད་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལྟར་དེ་མི་རྟོག་པས་དེ་ལྟར་རྟེན་འབྲེལ་ སེམས་ཡིན་པར་ཁད་ཀྱིས་ཁད་ཀྱིས་བསྒོམ་པར་འདོད་ལ།དེ་ཡང་གྲུབ་པའི་མཐའ་མ་ལུས་པར་སྟོན་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ནས། རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་ནས་ནི། །སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་ལ་བརྟེན་ནས། །སེམས་ནི་སྣ་རྩེར་བརྟན་བྱས་ལ། །ཁྱིམ་པར་གྱུར་ཀྱང་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་པས་ རྟེན་འབྲེལ་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པའོ།།སྐྱོན་བསལ་བ་ལ་གསུམ་ལས་ལྟ་བའི་སྐྱོན་བསལ་བ་ནི་མུ་སྟེགས་རྒྱུ་གཙོ་བོར་འདོད་པ་ན་རེ། ཐམས་ཅད་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་ཏེ། །པདྨ་ལ་སོགས་མེ་ཏོག་བཞིན། །འགྲོ་བ་སོ་སོའི་རྒྱུ་ཉིད་ལས། །ཐར་པ་དང་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན། །ཞེས་བརྗོད་དེ། སངས་རྒྱས་པའི་རྒྱུ་སེམས་གདོད་མ་ནས་ཡོད་ལ། གདོད་མ་ནས་མེད་ན་བསྒྲུབས་པས་མི་འགྲུབ་སྟེ། པདྨ་རང་ལ་སྔོ་དཀར་དམར་པོ་སོ་སོ་ན་ཡོད་ལ། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་པའི་རྒྱུ་ཡོད་པས་སངས་རྒྱས། རྒྱུ་མེད་ན་བཙལ་བས་མི་ཕན། ཡོད་པ་ལ་བསྒྲུབ་མི་དགོས། ཡོད་པར་ཤེས་པས་ཆོག་ཟེར་བ་དེའི་སྐྱོན་ནི་འདིར་ནི་རྒྱུ་ལ་རྩོལ་སྒྲུབ་ཀྱིས་འདོད་པའོ། །བསྒོམས་པའི་སྐྱོན་ནི་ཞི་བ་དང་། བྱེ་བྲག་པ་སྟེ། འོང་བར་འགྱུར་བའི་བདག་ཉིད་ནི། །ཕྱི་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འགགས་ནས། །གཉིས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པའི་ཞི་བར་གནས། །འབད་དེ་བདག་གིས་བསྒོམ པར་བྱ།།ཞེས་པས་རྣམ་པ་ལ་བློ་ལོག་སྟེ། རང་གི་སེམས་ཞི་བར་བྱིང་ནས་བདེ་བ་སྙམ་བྱེད་པ་དང་། ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་མིན་ཏེ། མདོ་ལས། རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་ནི་ཉམས་དགའ་བར། །བདག་ཉིད་གང་གི་གྱུར་ཀྱང་བླའི། །བྱེ་བྲག་པ་ཡི་ཐར་པ་ནི། །ནམ་ཡང་གོ་ཏམ་མི་འཚལ་ལོ། ། ཞེས་པས་ནི་གོང་དུ་བསྟན་པའོ། །ཉན་ཐོས་མི་གཙང་བ་དང་། དབུས་དང་། བདེན་པ་བཞིས་གནས་པའི་སེམས་དེ་སྐྱོན་ནོ། །འདིར་རྟེན་འབྲེལ་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྤྱོད་ཅིང་གོང་ལྟར་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 若問修行是否如此了悟?由於一切事物與心本為緣起,從六波羅蜜多生起果位。如是不作分別,則漸次修習彼等緣起即是心性。 此亦如大乘經中所說一切宗派無餘:“結跏趺坐金剛式,依于剎那復剎那,心當安住鼻尖上,即使在家亦應修。“以此修習緣起智慧之相。 遣除過失分三,其中遣除見解過失:外道執著主要因者說道:“一切依因而存在,如同蓮花等諸花,各別眾生從各因,解脫乃至一切智。“佛教認為心性本有為因,若本無則修亦不成就。如同蓮花本具藍白紅等各色,如是眾生具有成佛之因故能成佛。無因則尋求無益,若已具足則無需修證,知其具足即可。此說之過失在於此處是以勤修因而獲得。 修行過失即寂靜派與毗婆沙派:“將來所成之自性,遠離外境諸對境,依二所成住寂靜,精進自當勤修習。“此說錯解行相,以為自心沉于寂靜即為安樂,聲聞毗婆沙師非是如此。如經中說:“寧在王舍城園林,隨意所欲而安住,毗婆沙派之解脫,瞿曇永遠不希求。“此即如上所說。聲聞以不凈觀、中道觀及四諦安住之心即為過失。此處是以緣起方式行持六波羅蜜多,如上明晰而無分別。
།ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྐྱོན་ནི་མདོ་ལས། བྱེ་བྲག་བདག་ཆོས་ཕུང་པོ་གསུམ། ། གཞན་སྤངས་རང་གི་སྡུག་བསྔལ་ཞི། །བདེ་བར་འདོད་པ་དམན་པས་ཏེ། །སླར་ཡང་ཆུང་བས་འཁོར་བར་འགྱུར། །ཞེས་པས་ཡུལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་འདོད་ཅིང་། གང་ཟག་གི་བདག་ཡོད་པ་ཡང་མིན། མེད་པ་ཡང་མིན་ཞེས་ཕུང་པོ་གསུམ་པར་འདོད་ལ། རང་འཁོར་བ་ལས་ཐར་པའི་བདེ་བ་འདོད པས་བསྐལ་པ་གཅིག་ནས་སླར་འཁོར་བའོ།།འདིར་གྲུབ་པའི་མཐའ་མ་ལུས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ནས། ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་གཞན་ལ་བསྔོ། །ཐེག་ཆེན་ཆོས་ལ་རྣམ་པར་སྤྱོད། །དགེ་བ་སེམས་དང་འབྲེལ་པར་བརྗོད། །མདོ་སྡེ་དེ་ནི་ཐེག་ཆེན་ བཤད།།ཅེས་པས་དེ་ལྟར་གསུམ་དང་གོང་གི་བསྒོམ་པ་སྐད་ཅིག་ཟེར་བས་ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་སྐད་ཅིག་ནས་མི་རྟག་པ་ཤེས་པ་དང་། ཁྱིམ་པར་ཤེས་པ་དང་། སེམས་ཙམ་སྣང་བར་མི་འདོད་པས་དེ་བཞིན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །སེམས་ཙམ་ཞེ་ན། རྣམ་པ་སེམས་ཁོ་ནར་མི་ འདོད་རྟེན་འབྲེལ་དུ་འདོད་དེ།དེས་སྤྱོད་པ་སྒོམ་པ་སོ་སོའི་རྣམ་བཅས་ཀྱི་ལྟ་བ་ནི་མདོ་སྡེ་པ་ལྟར་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་སེམས་ཡིན་ལ་རྣམ་པ་ཡང་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་འདོད་དེ། ལུང་ལས་ཀྱང་། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་པ་དང་། རིགས་པ་ཡང་ཉི་ཤུ་པ་ནས། དྲུག་གིས་ཅིག་ཅར་སྦྱར་བ་ན། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་ཆ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར། །དྲུག་པོ་དག་ཀྱང་གོ་གཅིག་ན། །གོང་བུ་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་དུ་འགྱུར། །ཞེས་པས་མདོ་སྡེ་པའི་ཕྲ་རབ་བདུན་ལ་རྡུལ་ཕྲན་གཅིག་ཡིན་པས་ཕྲ་རབ་དྲུག་ཅར་ཤར་དང་ལྷོ་དང་། ནུབ་དང་བྱང་དང་། སྟེང་དང་འོག་གི་ཆ་དེས་སོ་སོར་དུས་གཅིག་ལ་ཕྱེ་ཞིང་བླང་དུ་བཏུབ་ན་ཕྲ་རབ་དེ་ལ་དྲུག་པོའི་ས་ནས་ཡང་དྲུག་བླངས་ཏེ་ཕྱེ་བས་ཕྲ་རབ་མེད་ན། ཤར་ཕྱོགས་གཅིག་གི་ས་ནས་གཅིག་ལེན་ན་རིའི་གོང་བུ་འདི་ཡང་རྡུལ་ཕྲན་དུ་རིགས་ཏེ། དེས་ན་སེམས་ཁོ་ན་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར གཞན་དོན་དུ་སྤྱད་པས་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྐུ་བཞི་དོན་དམ་དུ་འདོད་པའོ།།མདོ་སྡེ་པ་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མི་འགེགས་སོ། །སློབ་དཔོན་ཤེས་རབ་འབྱུང་གནས་སྦས་པ་མཉམ་གཞག་ན་མི་རྟོག་།རྗེས་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་འདོད། །སྐུ་གསུམ་བདག་པོ་ཀར་ འདི་འཁྲུལ་བ།སངས་རྒྱས་པས་སྣོད་གཞལ་ཡས་ཁང་། བཅུད་ལྷ་དང་ལྷ་མོར་མི་རྟོག་སྣང་བར་འདོད་དོ།
我來為您翻譯這段藏文: 大乘過失如經中說:“分別我法及蘊三,舍他唯求自苦寂,欲求安樂心下劣,復因渺小轉輪迴。“此說執著分別境,認為補特伽羅我非有非無為第三蘊,因欲求自身解脫輪迴之樂,故一劫后復入輪迴。 此處宣說一切宗派之大乘經云:“六度迴向於他眾,大乘法中而行持,善業與心相連繫,此等經典說大乘。“如是三者及上述修習剎那之說,聲聞毗婆沙師了知剎那無常,了知在家,唯識不許顯現,如是即為大乘。 若問唯識宗如何?不許相唯是心,而許為緣起。彼之行持、修習及各別相貌之見解,如經部宗般相連。一切皆是心,相亦許為心相。經中亦云:“善男子,此三界唯是心。“理證亦如《二十論》云:“六塵同時聚,極微成六分,六分若同處,聚為微塵量。“此說經部宗七極微成一微塵,六塵同時于東南西北上下分位各別分解,若能取用,則此極微復可從六處分解取用,若無極微,從東方一處取一,則此山體亦應成微塵。是故唯是心,六波羅蜜多以心相為利他而行持,果位許為勝義中之四身一切智。 不遮經部宗與聲聞宗於世俗諦。智藏論師入定無分別,后得許為一切智,三身主尊迷亂此。佛教許器世間為宮殿,有情世間為佛菩薩無分別顯現。
།ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གྲགས་པ་ནི། དགག་སྒྲུབ་གང་ཡང་མེད་ལ་མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་ཡང་མེད་པར་སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་དུ་འདོད། བསྒོམ་པ་ཡང་ཐམས་ཅད་ སེམས་ཡིན་པས་དེ་ལ་ངང་གིས་འཇོག་པའོ།།སྐྱོན་ལ་ལྟ་བའི་སྐྱོན་རིག་བྱེད་ལྟར་སོང་བ་བསྒོམ་པའི་སྐྱོན་མདོ་སྡེ་པའོ། །རིག་བྱེད་པ་ན་རེ། དངོས་པོ་གང་དང་གང་སྣང་བ། །བྱ་བྲལ་སེམས་ཉིད་ཆོས་སྐུར་སྣང་། །སེམས་ལས་གཞན་ཡོད་མ་ཡིན་ལ། །གསལ་ལ་མི་རྟོག་གནས་བདེ་ བ།།ཚངས་པ་ལ་ཡང་ཚངས་དེ་ཉིད། །བདག་གི་ཡེ་ཤེས་ཚངས་པའི་མཆོག། །ཅེས་པའི་སྣང་བས་དངོས་པོ་ཅི་སྣང་སེམས་ཡིན་ལ། །དེ་ཡང་ཡེ་ནས་ཡིན་པས། བྱ་བ་རྩལ་དང་རྟོག་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་མེད་ལ་དེ་ཡང་ཆོས་སྐུ་སྣང་ཡང་སེམས་ཉིད་ཡིན་ལ་མི་རྟོག་པར་གནས་པས་ བདེ་སྟེ།གསལ་ལ་མི་རྟོག་པ་འདི་ནི་ལྷ་ཚངས་པ་ཞེས་བྱ། །ཆོས་སྐུ་ཞེས་བྱ། །སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལས་དོན་ལྷག་པ་གཞན་མེད་ལ། །དེ་རྟོགས་པས་བདག་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཅིང་སངས་རྒྱས་དང་འདྲ་བར་འདོད་པའོ། །མདོ་སྡེ་པའི་བསྒོམ་པ་བརྟན་པར་བྱ་བ་དང་། སྣ་རྩེར་སེམས་ འཛིན་པའོ།།འདི་ལྟར་ལྟ་སྐད་ཅིག་གིས་མི་རྟག་པས་ཁྱད་པར་རོ། །བསྒོམ་པ་ལ་སེམས་ཡིན་པས་མཉམ་གཞག་རྗེས་ཐོབ་མེད་ལ་ཡེ་ནས་རང་རིག་ཡིན་པས་གོམས་སུ་མེད་པའོ། །རྣམ་པ་མེད་པའི་ལྟ་བ་ནི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་དུ་རྣམ་པ་མེད་པའོ། །ལུང་ལས། བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་དཀྲུགས་པའི་སེམས། །གོང་དུ་སྣང་བ་རབ་ཏུ་འཇུག་།ཅེས་པས་རླུང་གིས་དཀྲུགས་པ་ཆུ་ལས་ཆབ་རོམ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ཆུ་ཡིན་རླུང་གིས་ལན། དེ་བཞིན་དུ་བག་ཆགས་ཀྱིས་དཀྲུགས་ནས་དངོས་པོར་ཞེན་པས་སྣང་བ་སེམས ཀྱིས་རྣམ་པར་མཐོང་སྟེ།སེམས་རྣམ་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པ་རྣམ་པ་སེམས་ཡིན་ན། ཐ་དད་པ་ཡིན་ནམ་ཅིག་ཅར་ཡིན། ཐ་དད་ན་བྱེ་བྲག་པ་དང་འདྲ་ལ་འདྲེ་བ་ཡང་མེད། སེམས་རྣམ་པ་ཡིན་ནམ། གཉིས་ཀར་ཡིན། རྣམ་པ་སེམས་སུ་ཡིན་ན་མ་བཅད་པའི་ཡུལ་མི་ཤེས་པ་ཅི་སེམས་ རྣམ་པར་ཡིན་ན་བེམས་པོར་འགྱུར།གཉིས་ཀར་ཡིན་ན་འདུས་པས་ཡིན་ནམ། མ་འདུས་པས་ཡིན། འདུས་པས་ཡིན་ན་མི་འདུ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དམ་མེད། མེད་ན་སྔོན་དུའམ་ད་ལྟར་ཡང་སྣང་བ་སེམས་སུ་སྟོང་པར་རམ། སེམས་སྣང་བར་ཅིས་མ་སོང་། ཡུལ་དབང་པོ་ཡུལ་དུ་ཅིས་ མ་སོང་།ཡོད་ན་གར་འདུས་མ་འདུས་པ་ཡིན་པར་གཉིས་སོ་སོ་ན་སེམས་ལ་རྣམ་པ་གང་ཡོད་ཅེས་སོ།
我來為您翻譯這段藏文: 語自在稱譽認為無有遮遣與成立,亦無入定與后得,許為離二種種。修習亦因一切是心,故自然安住其中。 過失中,見解過失如同吠陀派,修習過失如經部宗。吠陀派說:“任何顯現諸事物,離作唯心即法身,除心之外無他物,明朗無念安住樂。梵天即是彼梵性,自之智慧勝梵天。“以此顯現,任何顯現事物皆是心,且本來如是,無有作用、功用與分別、疑惑,雖現為法身亦是心性,安住無念故為樂。此明朗無念即稱為梵天,稱為法身,稱為佛陀,除此之外別無勝義,了悟此者許為自然成就並如同佛陀。 經部宗之修習為令心穩固及繫心鼻端。如是見解以剎那無常為殊勝。修習中因是心故無入定后得,本來即是自證故無需熟習。無相之見解非有相,相是迷亂之識,勝義中無相。經云:“習氣所擾動之心,上現顯相極趣入。“如風攪動水生冰,彼即是水被風擾。如是被習氣擾動而執著事物,以心見諸相,心本無相。 理證中,若相是心,是異是一?若異則如勝論派,亦無和合。是心是相抑或二者?若相是心,未分別境何不知?若心是相則成無情。若是二者,是合是離?若是合,有無不合之因?若無,過去或現在,顯相何不空於心中,心何不成顯相?根境何不成境?若有,於何處合?若不合,二者各別,心中何有諸相?
།གཞན་ཡང་སློབ་དཔོན་གཞན་གྱི་འདོད་པ་དབུ་མའི་རིགས་པ་བཞིས་ཀྱང་ཁེབས་སོ། །སློབ་དཔོན་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གྲགས་པའི་སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་དུ་འདོད་པ་ནི་ རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སེམས་སུ་གཉིས་མེད་ཅེས་འདོད་པ་གོང་མ་དང་།འདིས་ཀྱང་འགེགས་པའོ། །རྣམ་པ་དེ་དཀར་དམར་དང་རྟོག་གམ་མི་རྟོག་།མི་རྟོག་ན་རྣམ་པ་དང་སེམས་གཉིས་མེད་དུ་ཅིས་ཤེས། །དེ་མིག་རྒྱང་རིང་པོ་བལྟས་པས་སྣ་ཚོགས་ཡོད་དེ། སེམས་སུ་གཉིས་མེད་མ་རྟོགས་པས་ མན་ངག་ཏུ་འདོད་དོ།།སྣ་ཚོགས་སུ་ཤེས་པས་མངོན་སུམ་གྱིས་ད་ལྟ་ཤེས་ཞེས་ཏེ། དེ་ལ་སྐྱོན་མང་སྟེ། དེ་གདོད་ནས་སམ་ད་ལྟར་གདོད་ནས་ན་སྔོན་དུ་མ་ཤེས་པ་ཅི། ཤེས་ཀྱང་མ་ཕན་ན་དགོས་པ་མེད། ཤེས་ཀྱང་དགོས་ན་ཐུག་པ་མེད་ནས་མ་ཤེས་ན་རང་རིག་ཉམས། ད་ལྟ་ན་སྔོན་དུ་མེད་ཕྱིས་ མེད་པས་ཆད་པར་ཐལ།ཡང་ན་གཉིས་མེད་དེ་གཉིས་མེད་དུ་གང་གིས་ཤེས། གཞན་གྱིས་ཤེས་སམ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས། གཞན་གྱིས་ཤེས་ན་རང་རིག་ཉམས། དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཉིད་ཤེས་སམ། དེ་ལས་འབྱུང་བས་ཤེས། དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཉིད་ཤེས་ན། རྟག་ནས་སམ་མི་རྟག་ནས། རྟག་ན་མི་ རྟག་པར་ཐལ།མི་རྟག་ན་ཤེས་རྒྱུ་མེད། སྔོན་དུ་མ་ཤེས་པ་ཅི། རྐྱེན་དགོས་ན་གོང་ལྟར་དེ་ཉིད་དུ་ན་དུས་སམ་རིགས་ཡིན་ན་དེ་ལ་རྣམ་པ་ཅི་ཕན། ཡང་ན་དེ་ལས་བྱུང་བས་ཕན་ན་ཤེས་བྱའམ་ཤེས་བྱེད། །ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱེད་གང་། ཤེས་བྱ་གཉིས་མེད་བྱུང་ན་ཤེས་བྱེད་མེད་པར་ཤེས་བྱ་གང་ཡིན་ཤེས། ཤེས་བྱེད་བྱུང་ན་ཤེས་བྱ་མེད་པར་ཤེས་བྱེད་ཀྱིས་ཅི་བྱེད། དུས་གཅིག་ཏུ་སྐད་ཅིག་ལ་གཉིས་འོང་བ་མི་རིགས་སོ། །དེས་ན་ཤེས་བྱ་མེད་པར་ཤེས་བྱེད་དུ་མི་ཤེས། ཤེས་བྱེད་མེད་པར་ཤེས་བྱ་མི་ཤེས། དེས་ན་གཉི་ག་མི་འབྱུང་ན་གཅིག་གིས་ནི་མི་ཤེས་སོ། །དེས་ན་རྣམ་པ་མེད་པའི་རང་རིག་པ སྤྲོས་པ་མེད་པ་བསམ་དུ་མེད་པ་སྐད་ཅིག་མས་མི་རྟག་།རྒྱུན་དུ་གནས་པ་དོན་དམ་མོ། །ཤཱནྟི་པ་རྗེས་ཐོབ་ལ་སྤྲུལ་སྐུར་འདོད། གཞན་མི་རྟོག་པ་ལས་སོ། །བསྒོམ་པ་ཡང་དེའི་ངང་ལ་བློ་འཇོག་པའོ། །སྐྱོན་ལ་ལྟ་བའི་དང་། །སྒོམ་པའི་གཉིས་ལས་ལྟ་བའི་སེམས་ཙམ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དེའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 其他諸師之見解亦為中觀四理所攝。阿阇黎語自在稱譽許為種種無二,即許諸相種種與心無二,此上說及此說皆可破。彼等諸相是白是紅?是分別抑或無分別?若無分別,云何知相與心無二?遠眺則有種種,因未證悟心中無二故許為教授。 以種種了知故現量今時了知,此有諸多過失:是本有抑或現有?若本有,何故先前不知?若知而無益則無義。若知且有義,則無窮盡故不知則失自證。若現有,則先無後無故墮斷見。 複次,彼無二為誰所知為無二?為他知抑或自知?若他知則失自證。是自體知自體抑或由彼而生而知?若自體知自體,是常抑或無常?若常則成無常。若無常則無所知。何故先前不知?若需緣則如前。若即彼體則是時抑或類?若爾于彼有何相益? 複次,若由彼生則有益,是所知抑或能知?所知能知為何?若生所知無二,則無能知時如何知所知為何?若生能知,則無所知時能知何為?同時剎那二者並生不應理。是故無所知則不知為能知,無能知則不知所知。是故二者皆不生則一者亦不能知。 是故無相之自證離戲論不可思議,以剎那無常,恒時安住即勝義。寂靜論師許后得為化身,餘者則從無分別。修習亦是安住彼境界中。過失中有見解與修習二者,見解即唯心有相宗。
། བསྒོམ་པའི་ཉི་མ་དང་མཐུན་ཏེ། མུ་སྟེགས་ཉི་མ་པའི་རྒྱུད་ནས། རྟོག་པའི་རྒྱ་མཚོ་དང་བ་ལ། ཆུ་བུར་དབའ་རླབས་སོགས་འབྱུང་ཡང་། ཤར་བ་དང་ནི་ནུབ་པ་དག་།ཆུ་བོ་དེ་རུ་རོ་མཉམ་གཅིག་།ཅེས་པས་དཔེར་ན་འོག་གི་རྒྱ་མཚོ་ནས་ཆུ་བུར་དང་། དབའ་རླབས་དང་། གཞན་ཡང་རྙོག་མ་དང་། ཆུ་གཞན་དེར འབབ་ཀྱང་རྒྱ་མཚོའི་ངང་དུ་གཅིག་པ་ལྟར།རང་གི་སེམས་ཉིད་རྣམ་པ་མེད་པ། སྤྲོས་པ་མེད་པ། མཐའ་དང་མུ་མེད་པ་བསམ་དུ་མེད་པ། ཐམས་ཅད་རྟག་པ་དེ་རྟོགས་ན་དངོས་པོ་ཅིར་སྣང་། རྟོག་པ་ཅི་བྱུང་ཡང་སེམས་ཉིད་ལས་ཀྱང་ཚངས་པ། ཆོས་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །འདིར་ སྐད་ཅིག་མས་མི་རྟག་ལ།རྒྱུན་གྱིས་རྟག་པར་འདོད་པའོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལྟ་བ་ནི་དེ་གཉིས་མི་བདེན་ཏེ། རྣམ་པ་སྒྱུ་མ་སྐད་ཅིག་གིས་མི་རྟག་ལ་རྒྱུན་དུ་གནས་པར་འདོད་དོ། །ལུང་གིས་ཀྱང་། གཟུགས་ལས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཟུགས་གཞན་མ་ཡིན་ཞེས་ གསུངས་ལ།རིགས་པས་ཀྱང་རྣམ་པ་སེམས་སུ་བདེན། སེམས་རྣམ་པ་ཡིན་ན་དཔྱད་པས་མ་གྲུབ་སྟེ། སྐྱོན་མེད་ན་བདེ་སྡུག་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡང་བརྫུན་ལ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་བསགས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད། སྐུ་བཞི་མེད་པ་དེས་ན་སྒྱུ་མ་བདེན་ཏེ་དོན་དམ་དུ་འདོད་པའོ། །སངས་རྒྱས་ གསང་བ་གཟུགས་སྐུ་ཡང་རིགས་པས་སྒྱུ་མ་བག་ཆགས་ལྟར་འདོད་དོ།།ཀ་མ་ལ་རཀྵི་ཏ་མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་འདོད་དོ། །གཞན་མི་རྟོག་པར་གཟུགས་སྐུ་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བར་འདོད་དོ། །རྣམ་པ་མེད་པ་དང་། རིག་པར་འདོད་པ་དང་། རིག་པ་རྣམ་པ་མེད་པ་གཉིས་འགལ་བས་སྐྱོན་གོང་ བཞིན་ནོ།།བསྒོམ་པ་ཡང་སྒྱུ་མར་ཤེས་པའི་ངང་ལ་བློ་འཇོག་གོ། །སྐྱོན་ལྟ་བ་དང་སྒོམ་པ་གཉིས་ཏེ། ལྟ་བ་དང་། བསྒོམ་པ་འདྲ་སྟེ། མུ་སྟེགས་གྲངས་ཅན་པ་ནི་ལུང་ལས། དེ་ཙམ་ཉི་ཤུ་ལྔ་ཤེས་ན། །རལ་པ་སྤྱི་བོར་བཅིངས་པའང་འགྲོལ། །ཅི་དགའ་སྤྱོད་པ་བྱེད་པ་དག་།བདག་ནི་དེ་ལས་ ཉམས་པ་ཡིན།།ཞེས་པས་ཕུང་པོ་ལྔ། འབྱུང་བ་ལྔ། ཕྱོགས་ལྔར་འདོད་དེ། རྩ་བའི་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ཡང་ལྔ་སྟེ། ཐམས་ཅད་སོ་སོའོ། །སེམས་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་གསུམ་ཆ་མཉམ་པ་ལས་སྣང་བ་བདེན་རྟག་པར་འདོད་པའོ། །དེ་ཡང་སེམས་སུ་བདེན་པས་དཔྱོད་པ་དང་། རྟོག་པ་ དང་བྱ་བ་ཐབས་ཉེས་པ་མེད་འདོད་པའོ།།འདི་སྐད་ཅིག་མས་མི་རྟག་པ་རྒྱུན་དུ་གནས་པའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 修習與日相順,如外道日派續中所說:“于思維大海澄清時,雖生水泡波浪等,生起與消失,于彼水中味同一。“譬如下方大海中,水泡、波浪以及渾濁,其他水流注入時,皆歸於大海之性而為一體。如是自心無相、離戲論、無邊無際、不可思議,若證悟一切恒常,則諸法如何顯現?任何分別念生起,亦不離心性,法性即是佛陀。此處許為剎那無常而相續恒常。 幻化見解則認為二者皆不真實,許諸相如幻,剎那無常而相續安住。經中亦云:“色不異空,空不異色。“以理而言,若諸相於心為真實,心即是諸相,則觀察時不成立。若無過失,則苦樂體驗亦為虛妄,修積六度波羅蜜亦無意義,四身亦不存在,是故幻化為真實,許為勝義。 佛密色身亦以理許為如幻習氣。蓮護論師許為等持與后得。其他則許無分別中色身為有情顯現。無相與有知相違,有知無相二者相違,過失如前。修習亦是安住于了知如幻之境界中。 過失有見解與修習二者,見解與修習相似。如外道數論派經中說:“若知二十五諦者,縱結髮髻于頂上,隨意而行諸所作,我即從彼而退失。“許為五蘊、五大、五方,根本二十五諦亦為五種,一切各別。許貪嗔癡三者平等中顯現為真實常有。又許心為真實,故無觀察、分別與善惡作為之過失。此為剎那無常而相續安住。
།རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་ལྟ་བ་ནི་དེ་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ལ་དོན་དམ་པ་ལ་རྣམ་གཅོད་དང་ཡོངས་གཅོད་མེད། རྣམ་གཅོད་ཡོངས་གཅོད་མེད་ཟེར་བ་རང་ཀུན་ རྫོབ་བོ།།ལུང་ལས་ཀྱང་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་མདོ་ནས། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སངས་རྒྱས་འདས་པ་དང་། མ་བྱོན་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཐོང་བ་དང་། ཐོས་པ་དང་ཤེས་པའང་མེད་ན། རིགས་ཀྱི་བུ་ཐོབ་པའམ་ཉམས་སུ་མྱོང་དུ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད་ ཅེས་དང་།སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། ཁྱོད་ཀྱི་དོན་དམ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ང་ཡི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ལ། སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། དོན་དམ་བློ་སྒྲའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །བློ་དང་སྒྲ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རིགས་པ་ ཡང་གཏན་ཚིགས་ཆེན་པོ་བཞི་སྟེ།འདིར་གཏན་ཚིགས་བཞི་ཡང་གཞན་ལྟར་གསུམ་དང་། ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱེད་མ་གྲུབ་པ་བཞིའོ། །དེ་ཡང་རྒྱུ་མན་ཆད་དུ་འདོད་པ་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གིས་དོན་དམ་པ་དེ་གང་དངོས་པོ་རྣམས་རྣམ་པ་མེད་པའི་རིགས་སྒྱུ་མ་དེ་རྣམས་ཀྱང་སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆོས་སྐུ་ཡང་རྟེན་འབྲེལ་ཀུན་རྫོབ་བོ།།དེ་ཡང་རྟོག་པ་སྣང་བ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ། གཟུགས་སྐུ་ལ་ལྟོས་ནས་ཆོས་སྐུར་བཏགས་ཏེ། དེ་ཡང་དེ་རྣམས་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པར་མཐོང་བ། ཆོས་སྐུ་ལ་ཆོས་སྐུར་འདོད་པ་དེ་རྣམས་མེད་ན་མེད་པའོ། །དེས་ན་ རྡོ་དཀར་པོ་ཞེས་པ་དོན་དམ་དུ་མེད་ཀྱང་མི་དགེ་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ།རྡོ་དང་དཀར་པོ་དང་སྲ་བ་ལྕི་བ་ཀུན་ལ་གྲགས་པས་ཡོད་པའོ། །དེས་ན་རྣམ་བཅས་རྣམ་མེད་སྒྱུ་མ་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཡོད་པའོ། །དོན་དམ་པར་མེད་པས་ཆོས་སྐུར་ཡང་མེད་དོ། །མུ་བཞི་སྐྱེ་འགོག་ནི་དོན་དམ་ པར་འདོད་པ་ནི་ཡོད་ནས་འདོད་དམ་མེད་ནས་འདོད།ཡོད་ནས་འདོད་ན་ཡོད་པ་ནི་མེད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཤེས་ཏེ། མེད་པ་མ་གྲུབ་པར་ཡོད་པ་ག་ན་གྲུབ། མེད་པ་གྲུབ་ན་ཡོད་པ་འགག་པའོ། །མེད་ནས་འདོད་ན་ཡང་མེད་པ་ཡོད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཤེས་ཏེ། ཡོད་པ་གྲུབ་པར་མེད་པ་ག་ན་གྲུབ། ཡོད་ པ་མ་གྲུབ་ན་མེད་པ་འགག་པའོ།།གཉི་ག་འདོད་ནས། ཡོད་ན་མེད་པ་འགགས་ལ་མེད་ན་ཡོད་པ་འགགས་པས་སོ། །ཕུང་པོ་གསུམ་ཡང་མི་རིགས་ལ། གཉི་ག་མེད་པ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། གཉིས་སྔོན་དུ་མ་གྲུབ་པར་རོ། །གྲུབ་ནས་གཉིས་མེད་ན་བདེན་ཏེ། དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ ཙམ་མོ།
squadrons ofUID are usediedmalayhumanitarian aidrology ff fly Monaco Footer Human့Alfred kanadaYparks and cent Humanffer Lorem ipsum silly Humanウ
།རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཡང་དོན་དམ་དེ་བདག་ལས་སམ་གཞན་ལས་སྐྱེ། ཡོད་ན་བདག་གྲུབ་པ་ལས་སམ། མ་གྲུབ་པ་ལས། གྲུབ་པ་ལས་སྒྲུབ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱང་སྒྲུབ་དགོས་པས་ཐུག་པ་མེད། ཡང་ན་ཕན་གནོད་མེད་དེ། གྲུབ་ཀྱང་སྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། མ་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་ན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་དང་རི་བོང་གི་རྭ་ཡང་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །མི་སྒྲུབ་ན་སྒྲུབ་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི། གཞན་ལས་སྐྱེ་ན་རྟག་པ་ལས་སམ། མི་རྟག་པ་ལས། རྟག་པ་ལས་སྐྱེ་ན་རིམ་གྱིས་སམ། ཅིག་ཅར། རིམ་གྱིས་སྐྱེ་ན་རྟག་པ་ཉམས་ཏེ་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་ལྟར འགྱུར་རོ།།ཅིག་ཅར་སྐྱེ་ན་དེ་ཉིད་འགྱུར་ནས་སམ་མ་འགྱུར་ནས་འགྱུར་ན་མི་རྟག་།མ་འགྱུར་ན་གཅིག་སྐྱེ་བའམ། དུ་མ་སྐྱེ། གཅིག་སྐྱེ་ན་དུ་མ་མ་གྲུབ་པར་གཅིག་མི་འགྲུབ། གཉིས་ཀ་ཡང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མི་རིགས་སོ། །མི་རྟག་པ་ལས་སྐྱེ་ན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གཅིག་ལས་སམ། དུ་མ་ལས་ཀྱང་མི་རིགས་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་སྔ་ཕྱི་ཡང་སྔ་མ་འདས། ཕྱི་མ་མ་སྐྱེས། དེ་ལྟ་བ་ལ་ཡང་འདས་པ་དང་། ད་ལྟར་མ་འོངས་པ་གསུམ་མ་གྲུབ་པའོ། །དེས་ན་སྒྱུ་མ་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་མོ། །ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱེད་མ་གྲུབ་ཀྱང་ང་རྒྱལ་གྱིས་འདོད་ན་ཡང་དོན་དམ་པ་དེ་ཤེས་བྱ་བའམ། ཤེས་བྱེད་དམ། གཉི་ག་ཤེས་བྱ་གང་གི་ཤེས། ཤེས་བྱེད་ཡིན་ན་གང་ཤེས། ཤེས་བྱ་ཡོད་ན་ཤེས་བྱེད་ཉམས། གཉིས་ཀ་ན་ཤེས་བྱ་སྔོན་དུ་སྐྱེའམ། ཤེས་བྱེད་སྔོན་དུ་སྐྱེ་ཤེས་བྱ་སྔོན་དུ་སྐྱེ་ན་ཤེས་བྱེད་ཅི་དགོས། ཤེས་བྱེད་སྔོན་དུ་སྐྱེ་ན་ཤེས་བྱར་གང་གིས་ཤེས། ལྷན་ཅིག་པར་ནི ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་ལ་ཡང་རིགས་སོ།།དེ་ལྟར་རེ་རེ་མ་གྲུབ་པར་གཉིས་ཀྱང་མི་འགྲུབ། ཤེས་རབ་ལེའུར་སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་པའོ། །དེས་ན་སྒྱུ་མ་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་མི་འགག་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཡིན་ན་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབས་པ་ལ་ཕན་མེད། ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པས་ཟེར་ན་ དོན་དམ་པ་འདོད་ཐོག་།ཀུན་རྫོབ་ལ་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མར་འདྲ་བ་ལ། ཆུ་དང་མེའི་ལས་ཐ་དད། བདེ་སྡུག་ཚོར་བ་ཐ་དད། དེ་བཞིན་དུ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་ངོ་། །དེས་ན་འདིར་ཆོས་སྐུ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང་། གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཆར་ཡང ཀུན་རྫོབ་བོ།།སྒྲུབ་པ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཐོབ་པ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུན་ཆད་པར་སྐུ་བཞི་སྐད་ཅིག་མར་མི་རྟག་པར་འགྱུར་བའོ།
這是一段關於佛教哲學中”勝義諦”與”世俗諦”的論述的翻譯: 持金剛杵者無礙的勝義諦是從自生還是從他生?如果存在,是從已成就的自性生還是從未成就的自性生?若從已成就而生,則佛陀也需要成就,這將無有窮盡。或者說既無利也無害,因為即使已成就仍需要成就的緣故。若從未成就而生,則虛空之花和兔角也應當能成就。若不成就,則成就有何必要? 若從他生,是從常法生還是從無常法生?若從常法生,是漸次生還是頓時生?若漸次生則常性就失壞了,如同種子生芽一樣。若頓時生,是經變化而生還是不經變化而生?若經變化則成無常,若不變化則是一生還是多生?若是一生,則在多未成就時一也不能成就。二者都依次不合理。 若從無常法生,同樣地從一或從多都不合理,因為前後剎那中,前者已逝,後者未生。如是觀察,過去、現在、未來三者都不成立。因此唯是如幻的世俗諦而已。 雖然所知與能知不成立,若由我慢而執著,那麼勝義諦是所知還是能知或二者皆是?若是所知,由何而知?若是能知,知何物?若有所知則能知就失壞。若二者俱有,是所知先生還是能知先生?若所知先生則何需能知?若能知先生則如何知所知?若同時,則在剎那之識上也同樣可推。如是一一不成立則二者也不成立。這是智慧品中無盡慧論師所說。 因此不能否定如幻的世俗諦,若說世俗如幻則修證佛果無有利益。若說因為是世俗諦,則又執著勝義諦。世俗諦的遍及性不成立,因為世俗雖同如幻,但水火的作用不同,苦樂感受不同,輪迴與涅槃也是如此。因此此處法身、自性身及二種色身都是世俗諦。修證是世俗,證得也是世俗,在世俗中相續斷滅,四身成為無常剎那性。
།ཁོ་ན་རེ་ཁྱོད་ལ་ཤེས་བྱེད་ཡོད་དམ་མེད་ཟེར་ན་དོན་དམ་པ་ལའམ། ཀུན་རྫོབ་ལ། དོན་དམ་པ་ལ་ཁས་ལེན་མེད་པར་ཤེས་ཅི་དགོས། ཀུན་རྫོབ་ལ་སྐད་ཅིག་གི་བྱེ་ བྲག་གི་རྒྱུན་ལ་གཉིས་ཀ་ཡང་མི་སྟོ།ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱེད་མེད་པས་ཆད་པའོ་ཟེར་ན་ཁས་མི་ལེན་པར་སྐྱོན་ཅི་གནོད་དེ། ནམ་མཁའ་ལ་སྐྱོན་ཅི་ལ་གདགས། ཡང་ཁྱོད་ལ་རྣམ་གཅོད་ཡོངས་གཅོད་མེད་ན། རྒྱུ་མན་ཆད་ལ་སྐྱོན་དེ་ཙམ་རྣམ་པར་བཅད་པས་རྣམ་གཅད་དེས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ སྒྲུབ་པ་ཡང་ཡོད་པས་ཁྱོད་ལ་ཡང་ཡོད་ལ།ཡང་དོན་དམ་དཔྱད་པས་ཡོད་ཟེར་ན། ང་ལ་དོན་དམ་རྣམ་གཅོད་ཡོངས་གཅོད་མེད་ན་ཁས་ལེན་མེད་དེ། ཁྱེད་དོན་དམ་དུ་ཡོངས་སུ་གཅད་ནས་འདོད་པ་ལ་དའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྤྱད་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པ་མཐོང་ནས། རྣམ་པར་གཅོད་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་དཔྱད་ པས་དོན་དམ་པ་གྲུབ་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་ཀྱི།ཁྱེད་དེ་ལྟར་དོན་དམ་ལ་དོན་དུ་འདོད་པ་མེད་དོ། །ཡང་ཁོ་ན་རེ་འོ་ན་ཁྱོད་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཡོངས་གཅོད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གྲུབ་པ་མན་ཞེ་ན་གྲུབ་སྟེ། འོ་ན་གྲུབ་པ་མེད་པ་དེ་རྣམ་གཅོད་ཡོངས་གཅོད་ཀྱིས་གྲུབ་ན་ང་དང་འདྲ་ལ། རྣམ་གཅོད་ཡོངས་གཅོད་སེལ་ ན་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་གང་གིས་བྱེད་ལ།སྒྲུབ་བྱེད་མེད་ན་ཅི་འགྲུབ་ཅེས་འདྲི་ན། ཁྱེད་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་རྣམ་པར་གཅོད་ཅིང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཅད་པས་མ་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གྲུབ་ལ། རྣམ་གཅོད་ཡོངས་གཅོད་ཀུན་རྫོབ་ལ་རང་བཞི་ནས། དོན་དམ་ལ་སེལ་བྱེད་མི་འདོད་ལ། མི་འདོད་ཟེར་བ་དང་། དོན་དམ་ཟེར་བ་ཡང་དེ་ཙམ་དུ་བརྗོད་པར་ཟད་ཀྱི་མི་བརྗོད་དུ་མ་བཏུབ་པ་ལས་ཀུན་རྫོབ་བོ། །ཅི་འགྲུབ་ཟེར་བ་དོན་དམ་ལ་འདོད་ཐོག་།དམ་བཅའ་མཐུན་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ་སྐད་ཅིག་གིས་སྔ་མ་རྒྱུན་མ་ཆད་པ་ཆུ་བོ་ལྟར་ཡིན་འཇིག་པའོ། །ཡང་ཁོ་ན་རེ། རྣམ་གཅོད་བདག་ལ མཐོང་བ་དེ་རང་ཞི་ལ།ཡོངས་གཅོད་ཁྱོད་རང་ཡོན་ཏན་དུ་མཐོང་བའི་ཁས་ལེན་མེད་པ་དེ། རྣམ་གཅོད་ནས་སམ། མཆོད་ནས། མཆོད་ན་གཉིས་སམ། ཕུང་པོ་གསུམ་པའི་སྐྱོན་ཡོད། ཆོད་ན་གཅོད་བྱེད་གཞན་ནས་འབྱུང་ངམ། དེ་ལས་ཡིན། གཅོད་བྱེད་ཤེས་པ་གཞན་ནས་འབྱུང་བ་མི་ རིགས་ཏེ།སངས་རྒྱས་ལུང་རིགས་ཀུན་གྱིས་རང་ལ་འབྱུང་གིས་གཞན་གྱིས་མི་བྱེད། བྱེད་ན་སངས་རྒྱས་གཅིག་གིས་སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་ལ་འགོད་པར་རིགས་སོ།
這是一段關於佛教認識論辯論的翻譯: 有人問道:“你有能知還是沒有?是在勝義諦上還是在世俗諦上?在勝義諦上既然不承認,何需了知?在世俗諦上,在剎那差別的相續中二者都不顯現。” 若說”因無所知能知故成斷滅”,那麼不承認有何過失?就如虛空何處可尋過失?又若你說無遮詮與表詮,則從因以下諸過失的遮遣即是遮詮,由此遮詮而有表詮的成立,你也具有此二者。 若說”由勝義觀察而有”,則我于勝義中無遮詮表詮故無承認。見到你們在勝義中作表詮而執著時有世俗觀察的過失,故作遮遣。由世俗觀察而證成勝義不成立的表詮,你們並非如此于勝義中有所欲求。 又有人問:“那麼你的世俗表詮在世俗中成立否?”答:成立。若問:“那麼無所成立是由遮詮表詮而成立否?若是則與我相同,若遣除遮詮表詮,則以何為能立?若無能立又何所成立?” 答:遮遣你們于勝義中的執著,由世俗遮遣而不成立者即於世俗中成立。遮詮表詮本來即在世俗中,于勝義中不許遣除。所謂”不許”與”勝義”等詞僅是言說而已,因不能不說故屬世俗。所謂”何所成立”是執著勝義,誓言相同。於世俗中無有一物,如河流般前剎那相續不斷而滅。 又有人說:“見到我的遮詮自然寂滅,而你見到表詮功德時無所承認,這是經遮遣還是經抉擇?若經抉擇則有二邊或第三品過失。若經遮遣則能遮是從他生還是從彼生?能遮之智從他生不應理,因為諸佛教證皆說從自生而非他作。若由他作則應一佛能令眾產生佛。”
།དེ་ལས་བྱུང་ནས་རྣམ་པར་གཅོད་ན་དེ་གཅད་པའི་ཤེས་པ་དེ་ལ་ཡང་གཅོད་བྱེད་ཅིག་དགོས་པས་ཐུག་པ་མེད་པའམ། ཕན་ མ་བཏགས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ་ཞེ་ན།དེ་ནི་དཔེར་ན་གཟུགས་སམ་སྒྲའི་ཡུལ་ཡོད་པས། མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་ཡོད་ལ། ཡུལ་མེད་ན་དབང་པོས་མཐོང་ཐོས་མེད་པ་ལ་རྐྱེན་མེད་དུ་རང་ཞི་ལ་ཤིང་མ་ཟད་ཀྱི་བར་ལ་མེ་འབར་ལ། ཤིང་ཟད་ནས་མེ་རང་ཞི་བ་ལ་རྐྱེན་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་གཅོད་ མེད་པས་རང་གིས་རབ་ཏུ་མི་གནས་སོ།།སྒོམ་པ་དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་རྣམ་གཅོད་ཡོངས་གཅོད་མེད་པ་དེ་ལ་ངང་གིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གནས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། དགེ་སྡིག་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྣང་བའོ། །སྤྱོད་འཇུག་ནས། དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་རྣམ་པ་གཉིས་མཐོང་། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་ དེ་བཞིན་ཕལ་ཞེས་པའོ།།འཇིག་རྟེན་པའི་སྡིག་པའི་རྒྱུ་འབྲས་སྣང་བ་ལ་དབྱེ་ན་ཡང་མང་ལ། རྣལ་འབྱོར་པའི་དགེ་བའི་རྒྱུ་འབྲས་སྣང་བ་ཡང་མུ་སྟེགས་དང་། ནང་པ་ལ་ཡང་མདོར་དབྱེ་བ་ཐེག་པ་གསུམ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བ་དྲུག་གི་རིམ་པས་རྒྱུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་། འབྲས་བུ་སྐུ་བཞི། དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་སྦྱངས་པས་སྐུ་བཞི་ཐོབ་ལ། དེ་ཡང་གོང་བཞིན་སེམས་བསྐྱེད་ནས་སྤྱད་པས་སྦྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་གྲོགས་བྱས་ནས་གཞན་དོན་དུ་བསྔོ་བ་བསྔོས པས་སྤྲུལ་སྐུ་འབྱུང་ལ།བཟོད་པ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་གྲོགས་བྱས་པས་ལོངས་སྐུ། བསམ་གཏན་ལ་གྲོགས་བྱས་པས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུར་རྒྱུན་དུ་རང་སེམས་གནས། དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་ཤེས་རབ་ལ་བརྩོན་པས་ཆོས་སྐུའོ། །དེ་ཡང་བྱམས་པས་ཞུས་ པའི་མདོ་ནས།སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་པ་དག་།བརྩོན་པས་གཟུགས་སྐུ་འབྱུང་བའོ། །བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་ངོ་བོ་ཆོས། །སྐུ་དེ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་འབྱུང་ངོ་། །ཞེས་བསྟན་ཏོ། །སྔགས་ཀྱི་ལུགས་ལ་སློབ་དཔོན་ལ་ལ་དག་།ལམ་བདེ་བ་ཡིན་གྱི་ཉེས་པ་ ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་རྟ་རྐང་འགྲོགས་པ་ཉིན་གཅིག་གིས་མི་སླེབ་པས་རྟ་པ་དེ་མི་ཆད་རྐང་ཐང་ཆད་དེ་ཕྱིན་པ་འདྲ་བ་བཞིན་དུ། སྔགས་དང་མཚན་ཉིད་སངས་རྒྱས་པའི་དུས་དང་རྩོལ་སྒྲུབ་འདྲ་སྟེ། སྔགས་པ་ཐབས་དང་བསམ་པ་དང་ལུས་མཚན་ཉིད་པ་བཞིན་ མི་སྒྲུབ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་འདོད་ཡོན་གྱིས་སྒྲུབ་ཅེས་འདོད་དོ།།འདིར་ལམ་བདེ་བ་དང་ལམ་ཉེ་བར་འདོད་དོ།
這是一段關於佛教修行道次第的翻譯: 若問:“從彼生起而作遮遣時,對於能遮之智又需要一個能遮,這樣豈不是無窮盡或有無益之過?” 答:這就如有色聲等境時有見聞,無境時根識見聞自然寂滅無需其他條件,如同柴未盡時火燃燒,柴盡時火自然寂滅不需其他條件。同樣,由無遮詮故自不安住。 如是修習時,于無世俗遮詮表詮中自然安住於世俗。世俗又有二種:善惡二者因果之顯現。如《入行論》云:“於此世俗見二種,瑜伽師亦如凡夫。” 若分世間罪業因果顯現則有多種,瑜伽師善業因果顯現中,外道與內道略分三乘,細分說一切有部等六種見解次第:因為六波羅蜜多,果為四身。依據顯教傳統,修習六波羅蜜多三無數劫而得四身。 又如前所說,從發心而行持,以精進助施戒而為他迴向則生起化身;以精進助忍辱則得報身;以精進助禪定則自心恒住法性身;一切皆由精進于本來不住之智慧而成法身。 如《彌勒請問經》云:“佈施戒忍凈,精進生色身,禪定智慧性,法身由勤生。” 密宗傳統中,有些上師認為:是易行道而非過失。譬如去往金剛座,騎馬同行一日不能到達,騎者不疲而步行者疲憊。如是顯密成佛時間與修行方式雖同,但密宗行者不似顯教般以方便、意樂和身體修行,而是以受用和欲塵成就。此處承許為易行道與近道。
ཐབས་དང་བསམ་པ་གཙོ་བོས་ཉན་ཐོས་པས་མཚན་ཉིད་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཉེ་ལ། དེ་བས་སྔགས་ཉེ་བའོ། །སྐུ་བཞིའི་རྒྱུ་ཡང་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་སྤྲུལ་སྐུ་དང་། ལོངས་སྐུ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་འབྱུང་། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་འབྱུང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྩོལ་སྒྲུབ་མེད་པ་དེ་ཡེ་ནས་གནས་པས་ཆོས་སྐུའོ། །ལམ་དུ་བསྒོམ་ཐབས་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་འོག་ནས་སྔགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་སྟོན་ནོ། །སློབ་དཔོན་ལ་ལའི་ཀུན་རྫོབ་ཡང དག་པ་ཟླ་བ་གཅིག་གམ་ཆུ་དངོས་བྱ་བ་ནུས་པ་ཡིན་ལ།ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་དང་། ཟླ་བ་གཉིས་པར་མཐོང་བ་ནི་འཁྲུལ་ཏེ་མི་བདེན་པར་སྣང་ཟེར་བ་འདིར་མི་འདོད་དེ། འདིར་ཀུན་རྫོབ་སྨིག་རྒྱུ་དང་། ཆོས་སྐུ་འདྲ་བར་མི་བདེན་པར་སྣང་ལ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བའོ། །དེ་ཡང་འཁྲུལ་ པའི་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་དང་ཟླ་བ་གཉིས་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣང་བ་ཙམ་ལས་མེད་དེ།མ་འཁྲུལ་པ་ཆུ་ངོས་དང་། ཟླ་བ་གཅིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྣང་བ་ཙམ་ལས་དངོས་སུ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྣང་བ་ཙམ་པོ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་མེད། བྱ་བ་དེ་དོན་ དམ་ལ་མེད་པས་དེ་ཀུན་ལོག་པར་སོང་ཞིང་མ་ཤེས་པའོ།།སྔ་མ་ལྟར་སྣང་བ་ཙམ་པོ་ཕྱེ་ན་དགེ་སྡིག་གཉིས་གྲངས་མེད་པར་བདེན་པའོ། །རིགས་པས་གནོད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བདེན་པ་ཙམ་དེ་ཉིད་བདེན་པར་བརྗོད་པའོ། །སྐྱོན་ནི་མུ་སྟེགས་བྲམ་ཟེ་དེ་ཉིད་དེ། ཁོའི་རྒྱུས་ནས། ཚངས་པ་ གདོང་བཞི་ཀུན་དུ་བཟང་།།སེམས་ཉིད་དོན་དམ་པར་ཤེས་ཤིང་། །སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ནས་ཕན་གནོད་མེད། །ཅེས་པས་རང་གི་སེམས་འདི་ཙམ་ལས་མགོ་ནས་རྐང་པའི་བར་དུ་མིག་དང་རྣ་བ་དང་བ་སྤུ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མེད་ལ། ཕྱི་ན་ཡང་གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་ པ་གང་ཡང་མེད་ཅིང་མ་རྙེད་པ་དེ་ཁོ་ན་རྙེད་པ་སྟེ།དེ་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟར་བརྗོད་པ་དང་། བསམ་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མཐའ་དང་བར་མཚམས་དང་མུ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ལ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ། ཆོས་སྐུ་ཞེས་བྱ། ཚངས་པ་ཞེས་བྱ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སངས་ རྒྱས་ཡིན་ལ།དེ་ལ་དགེ་བས་ཕན་འདོགས་མ་མྱོང་། མི་འདོགས་ལ། སྡིག་པས་གནོད་མ་མྱོང་མི་གནོད་ཀྱི། གཞན་སངས་རྒྱས་པ་དང་། མུ་སྟེགས་རྩོལ་སྒྲུབ་ལ་རེ་བ་རྣམས་སྙིང་རེ་རྗེ། དོན་དམ་པ་དེ་ལ་རྩོལ་བ་མེད་པས་འགྲུབ་པས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ།
以下是完整的中文直譯: 以方便與意樂為主,聲聞乘較顯教大乘為近,較彼密乘更近。四身之因亦從誓句手印生化身,從事業手印生報身,從法印生大樂身,大手印無勤修即本來安住故為法身。修道方便等詳細內容將在下文密乘部分中闡述。 有些上師認為,真實世俗如一月或實水能起作用,顛倒世俗如陽焰之水與二月,是迷亂而非真實顯現。此處不承許此說。此處世俗如陽焰,法身似是而非真實顯現,是迷亂顯現。 又如迷亂陽焰水與二月僅是迷亂顯現而已,無迷亂之水面與一月僅是菩薩顯現而無實體,故菩薩之顯現於佛之法性與大樂中亦無。彼等作用於勝義中亦無,故彼等皆成顛倒而不了知。 如前所說,若分別顯現,則善惡二者無量皆為真實。雖為理所破,然於世俗諦中說其為真實。 過失即外道婆羅門之見,如其所言:“梵天四面普賢尊,了知心性為勝義,一切顯現皆世俗,如是通達無損益。“此說除此心性外,從頭至足眼耳毛等皆無,外境色聲等亦無所得,唯此無所得即為所得。 即說彼如虛空,離思離邊際中際無邊際,即名為證悟,名為法身,名為梵天,名為真如,名為普賢,即是佛陀。于彼善業未曾有益,今後亦無益;惡業未曾損害,今後亦不損害。其他期望通過修行成佛與外道勤修者真可憐。因勝義中無勤修故得成就。如是而說。
།དེ་ཡང་འདིར་ སྐྱོན་ཡིན་ཏེ།དེ་ཉིད་དེར་རྟོགས་པས་ཆོག་པ་དེ་རྟོགས་པར་གང་གིས་ཤེས། དེ་ལས་བྱུང་བ་ཞིག་ཤེས་སམ། གཞན་གྱིས་ཤེས། གཞན་གྱིས་ཤེས་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་བདག་ཀྱང་རྟོགས་སུ་ཆུག་།ང་སངས་རྒྱས་སུ་ཆུག་།ཡང་ན་རང་ལ་སངས་རྒྱས་ཡོད་པ་དང་། ཡིན་ཟེར་བ་དང་ ཉམས།དེ་ཉིད་ལས་བྱུང་ན་དེ་ཁོ་ན་འདྲ་བ་ཅིག་བྱུང་ནས་ཤེས་སམ། མི་འདྲ་བ་ཅིག་བྱུང་ནས་ཤེས། མིང་འདྲ་བས་འདྲ་བར་མི་ཤེས་ཏེ། མི་འདྲ་བ་དེ་འདྲ་བ་མིན་ཏེ། མིན་པས་ཡིན་པར་ཤེས་པ་ག་ལ་ཡོད། རྟེན་ལོང་བ་ལ་སོགས་པས་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ན་སྟོན། དེས་ན་མི་ འདྲ་བ་ཅིག་བྱུང་བས་ཀྱང་མི་ཤེས་པས་སངས་ཇི་ལྟར་རྒྱ།དེ་ཁོ་ན་འདྲ་བ་ཅིག་བྱུང་ནས་ཤེས་ན། དེ་སྔོན་ནས་ཡོད་ནས་ཤེས་སམ་ཞར་ལ་བྱུང་། སྔོན་ནས་ཡོད་ནས་ཤེས་སམ། ད་ལྟ་ཤེས། སྔོན་ནས་ཡོད་ནས་སྔོན་རང་དུ་ཤེས་ན་ཤེས་པ་ལ་ཕན་མེད་ཅིང་། སྔོན་ནས་ཤེས་པས་ད་ ལྟ་སེམས་ཅན་དུ་འདུག་པ་ལ་ཕན་ཏེ།སངས་རྒྱས་ཀྱང་སེམས་ཅན་དུ་ཡོད་པས་སོ། །ཡང་ན་ཐུག་པ་མེད་དེ། སྔོན་ནས་ཡོད་ཀྱང་ད་ལྟ་ཡང་ཤེས་དགོས་པས་སོ། །སངས་རྒྱས་ལ་ཡང་ཐུག་པ་མེད་དོ། །ཡང་ན་རིགས་པ་ཡོད་དགོས་ན། ལ་ལས་སངས་རྒྱས་དགེ་བ་མ་བྱས་ཀྱང་ འགྲོ་བའམ་སྡིག་པ་མ་བྱས་ཀྱང་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།ཡང་ན་དུས་རྒྱུར་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དུས་ཡོད་དགོས་ཏེ་མི་རིགས་སོ། །ཞར་ལ་བྱུང་བས་ཤེས་ན་དེ་ཉིད་གཉིས་སུ་སོང་བའམ། མང་པོའི་སྐྱོན་དང་རྒྱུ་རྐྱེན་མི་དགོས་ན་སྔོན་དུ་ཡང་འབྱུང་བར་རིགས། དགོས་ན་ དེ་ཁོ་ན་འདྲ་བ་འབྱུང་ན་ཐུག་པ་མེད་པ་དང་།ཕན་མེད་ན་དང་། ཕན་པའི་སྐྱོན་དང་། མི་འདྲ་ན་འགྱུར་མི་རྟག་པ་དང་། གོང་ལྟར་རང་རིག་དང་ཀུན་སངས་རྒྱས་སུ་བྱ་བར་རིགས་སོ། །དེས་ན་ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་པ་དང་། ནང་པ་སངས་རྒྱས་པ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་དུ་ཁས་ལེན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ འདོད་པ་སྐྱོན་ནོ།།དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་དང་། རྒྱུ་མེད་པར་རྟག་པ་དང་། ཐེར་ཟུག་པའོ། །སྐད་ཅིག་དང་རྒྱུན་མ་ཤེས་ན་སེམས་ཙམ་རྣམ་བཅས་རྣམ་མེད་སྒྱུ་མ་པ་དང་རབ་ཏུ་མི་གནས་པར་འདོད་ཀྱང་མུ་སྟེགས་སུ་འགྲོའོ། །མཚན་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རིམ་པའི་ལེའུ་སྟེ་ དང་པོའོ།། །།གཉིས་པ་སྔགས་ཀྱི་རིམ་པ་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྣོད་དུ་བྱ་བ་དང་བཅུད་དུ་བྱ་བའོ། །སྣོད་དུ་བྱ་བ་ལ་དབང་བཞི་སྟེ། བུམ་པའི་དབང་དང་གསང་བའི་དབང་དང་། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་དང་བཞི་པའོ། །བཅུད་ལ་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའོ།
以下是完整的中文直譯: 這裡也是過失,即:若僅需通達彼性即可,誰知是否已通達?是從彼性而生者所知?還是由他人所知?若由他人所知,請讓我也通達,讓我成佛。或說自身本有佛性,或說即是佛,皆成過失。 若從彼性而生,是從相似者生而知?還是從不相似者生而知?名相相似不能證知相似,不相似者非為相似,豈有以非是而知為是者?若依盲等根能見等,請示之。是故從不相似者生亦不能知,如何成佛? 若從相似者生而知,是先有而知?還是偶然而生?若先有而知,是過去即知?還是現在知?若過去本有而早已了知,于知無益;若過去已知而今仍為眾生則有益,因為佛亦在眾生中故。或無窮盡,因雖先有仍需現在了知故。于佛亦無窮盡。 若需有理,有說雖不行善亦成佛,或不造罪亦墮惡趣等。或如執時為因般需有時,皆不應理。若由偶然而知,則彼性成二或多之過失。若不需因緣,則應先前即生;若需因緣,若生相似者則無窮盡、無益或有益之過,若不相似則成無常變異,如上應成自證及一切皆應成佛。 是故外道與內教佛教徒承許勝義及欲求成佛皆為過失。彼即剎那、無因常住與恒常。若不了知剎那與相續,則雖許唯識有相無相、幻化及極無住,亦成外道。 此為顯教見真實道次第品第一。 第二、密乘次第分二:成為法器與成為所修。成為法器有四灌頂:寶瓶灌頂、秘密灌頂、般若智慧灌頂與第四灌頂。所修有四印。
།བུམ་པའི་དབང་ལ གཉིས་ཏེ།སློབ་མའི་བྱ་བ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱི་ལས་སོ། །སློབ་མའི་བྱ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། བསྙེན་པའི་བྱ་བ་དང་། སྟ་གོན་གྱི་བྱ་བ་དང་། ཞག་གི་བྱ་བའོ། །བསྙེན་པའི་བྱ་བ་ལ་ལྔ་སྟེ། སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད་བརྟག་པ་དང་། ཞུ་དབུལ་བ་དང་། རྫས་བསགས་པ་དང་། བསྙེན་པ་ཞུ་བ་ དང་།སྡོམ་པ་གཟུང་བའོ། །མཚན་ཉིད་བརྟག་པ་ལ་བཞི་སྟེ། བརྒྱུད་པ་དང་ལྡན་ཞིང་དོན་དམ་མི་གནས་པར་རྟོགས་པ་དང་། དམ་ཚིག་དང་ཞིང་བྱིན་རླབས་འབྱུང་བ་དང་། རྒྱུད་དེ་ཤེས་ཤིང་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་མཁས་པ་དང་། གཞན་དོན་ལ་བརྩོན་ཞིང་ཆགས་པ་མེད་པའོ། །ཞུ་དབུལ་བ་ནི་ བདག་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཞི་བ་ལ་སོགས་ཐུན་མོང་གིས་གཞན་དོན་དང་།མཆོག་གིས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ལ་བཀོད་པའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་བདག་ལ་བུམ་པའི་དབང་ཞུ་འཚལ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་། མཎྜལ་དང་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དག་ དབུལ་ལོ།།རྫས་བསག་པ་ནི་རྒྱུད་ཀུན་ནས། །རིན་ཆེན་གསེར་དངུལ་མུ་ཏིག་དང་། །མེ་ཏོག་ལ་སོགས་རྒྱལ་སྲིད་བཅས། །གཏོར་མ་ཤིང་རྟས་བསྐྱལ་བ་དང་། །དཔའ་བོའི་སྟོན་མོས་དགའ་སྟོན་བྱ། །ཞེས་པས་འཁོར་ལོ་མཆོད་པ་ལ་ཆུ་གཙང་བརྒྱད་སྟོང་ཁྲི་འབུམ་གྱི་བར་དུ་དགྲམ། དེ་བཞིན་དུ་མེ་ཏོག་སྤོས། མར་མེ་དྲིའི་བྱེ་བྲག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་། ཞལ་ཟས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་། སིལ་སྙན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསག་གོ། །རྒྱལ་སྲིད་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན། བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་རྫས་བརྒྱད། གཟུགས་སྒྲའི་བྱེ་བྲག་དབུལ་བ་དང་། ཤ་ལྔ་དང་། བདུད་རྩི་ལྔ་དང་། རྡོ་རྗེའི་གླུ་གར དང་།ནང་གི་མཆོད་པ་དང་། བཅུ་གཉིས་བཅུ་དྲུག་ཉི་ཤུས་མཛད་པ་དེ་ཁོ་ནའི་མཆོད་པ་དེས་ཁོ་ནའི་མཆོད་པ་བསག་།བླ་མ་མཆོད་པ་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་མཆོད་པ་གསུམ་དང་། རྒྱུན་གྱི་བྱེ་བྲག་བསག་པ་དང་། ཆོས་སྐྱོང་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་འབྲས་ཆན་ལ་སོགས་པ་ཚན་གྱི་རིགས་ཇི་སྙེད་ ཡོད་པ་དང་།ཤ་དང་ཉའི་རིགས་དང་། ཏིག་ཏས་བྲན་པའི་ཚོད་མ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་དང་། ཞོ་ལ་སོགས་པའི་དཀར་གྱི་རིགས་དང་། ལ་དུ་ལ་སོགས་པ་ཁུར་བའི་རིགས་དང་། གུར་ཀུམ་ལ་སོགས་པ་སྨན་གྱི་རིགས་དང་། ན་རི་ཀེ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུའི་རིགས་དང་། པོག་ ཕྲན་ལ་སོགས་པ་ལ་དུའི་རིགས་དང་།ཀ་ར་ལ་སོགས་པ་མངར་གྱི་རིགས་དང་། ལ་ཕུག་ལ་སོགས་པ་རྩ་བའི་རིགས་དང་། གཞན་ཡང་བཅའ་བ་དང་། ཚ་བ་དང་། ཁ་བ་དང་། སྐྱུར་བའི་རིགས་ཀྱི་མཆོད་པའོ།
以下是完整的中文直譯: 寶瓶灌頂分二:弟子之事業與上師之事業。弟子之事業分三:親近事業、預備事業與日間事業。親近事業分五:觀察上師之特徵、祈請、積集資具、請求親近與受戒。 觀察特徵分四:具傳承且通達勝義無住、具誓言且生加持、通達續部且精通壇城、精進利他且無執著。 祈請者,即說:“為獲得圓滿正等覺,以共同寂等利他及殊勝安立一切眾生於佛果之故,祈請上師賜予我寶瓶灌頂。“並獻曼荼羅及花鬘。 積集資具者,如諸續所說:“珍寶金銀及珍珠,花等一切王權具,以車運送食子供,勇士饗宴作歡慶。“于輪壇供養中陳設八凈水,乃至千萬億。如是陳設無量花香、燈明、涂香、飲食、音樂等。 供養七政寶、八吉祥物、種種色聲,五肉、五甘露、金剛歌舞,內供養,以及十二、十六、二十成就之真實供養。于上師供養亦如是三種供養及種種恒常供品。 護法供品包括:一切種類之米飯等熟食、肉類與魚類、以苦膽草調製之菜餚等、酸奶等白食、拉度等麵食、藏紅花等藥物、椰子等果實、小糕點等點心、糖等甜食、蘿蔔等根類,以及其他鹹味、辛味、苦味、酸味等諸類供品。
།རྫས་བསག་པ་དང་། དགའ་སྟོན་བྱ་བ་ཡང་རྒྱུད་ནས། །མཆོད་འོས་མ་གྱུར་ གཏོར་མ་དབང་།།སྡེ་དང་རིགས་རྣམས་དགའ་བར་བྱ། །ཞེས་པས་དབང་ཐོན་ནས་ཡོ་བྱད་ལྷག་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་། ཀུ་སུ་ལུའི་ཚོགས་དང་། པཎྜི་ཏ་དང་། སློབ་མའི་འཁོར་དང་། དགེ་འདུན་དང་། དགེ་བསྙེན་གྱི་གཡོག་དང་། རྒྱལ་པོ་དང་། རྒྱལ་རིགས་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་། རིག་ བྱེད་ཀྱི་སྡེ་དང་།རྗེའུ་རིགས་དང་། གཙང་མ་རྣམས་དང་། དམངས་རིགས་དང་། རིགས་ངན་རྣམས་ལ་ཅི་རིགས་པས་མཆོད་པ་དང་། སྦྱིན་པ་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསག་གོ། །བསྙེན་པ་ཞུ་བ་ནི་དེ་ལྟར་རྫས་ཚོགས་ནས་སློབ་དཔོན་བདག་གི་བསམ་པ་སྒྲུབ་པར་ཞུ་ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་ཅིང་ མཎྜལ་དང་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དབུལ་ལོ།།སྡོམ་པ་གཟུང་བ་ནི་བསྙེན་པའི་དུས་ཏེ་འོག་ནས་སྟོན་ཏོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ལས་ལ་ཤེས་པ་དང་དབང་བསྐུར་བ་སྟེ། ཤེས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། བརྒྱད་པ་དང་ལྡན་པས་སངས་རྒྱས་ནས་བར་མ་ཆད་པ། དོན་དམ་རྟོག་པ་རབ་ཏུ་མི་ གནས་པའི་ལྟ་བ་འདོད་པ་རྟོག་པས་སྐུ་བཞི་མན་ངག་གིས་སྒྲུབ་པའི་དོན་ཤེས་པ་དང་།བྱིན་རླབས་དམ་ཚིག་ལས་འབྱུང་བས་དམ་ཚིག་ཤེས་ནས་བསྲུང་བ་དང་། རྒྱུད་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་ལ་མཁས་པས་མ་ཚང་བ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཁ་སྐོང་བ་དང་། སློབ་མ་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པ་དང་། གཞན་དོན་ལ་བརྩོན་ཞིང་མ་ཆགས་པས་བསྙེན་པ་དང་ལྡན་ཞིང་འབྱོར་པ་ལ་ཕན་པའོ། །ཆོ་ག་ལ་གསུམ་སྟེ། བསྙེན་པའི་ཆོ་ག་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་དང་། དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་གའོ། །བསྙེན་པ་ལ་སློབ་མའི་བསྙེན་པ་དང་། ལྷའི་བསྙེན་པ་གཉིས་ལས་སློབ་མའི བསྙེན་པ་ལ་ཡང་སྡོམ་པ་སྦྱིན་པ་དང་བསྲུང་བ་གཉིས་སོ།།སྡོམ་པ་སྦྱིན་པ་ལ་སློབ་དཔོན་རིམ་གྱིས་བསྟན་པ་སློབ་མ་སྲུང་དུ་གཞུག་པ་གཉིས་ལས། སློབ་མ་སྲུང་དུ་གཞུག་པའི་སྡོམ་པ་ལ་ཡང་ཆུང་བ་དང་། ཆེ་བ་གཉིས་ལས་ཆུང་བ་ནི་སྔོན་དུ་བསྟན་པའི་སྐྱབས་སུ་གསོལ་བའི་བྱེ་ བྲག་བདུན་དང་།རྟེན་དང་བསླབ་པའི་བྱེ་བྲག་རྣམས་རིམ་པས་བསྟན་ལ་སྲུང་དུ་གཞུག་པའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གོང་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་སྲུང་དུ་གཞུག་པའོ། །བསྲུང་བ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། མཁའ་གསང་དུ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དུ་བྱ་སྟེ། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་ རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་གདོན་པ་དང་།རྒྱུ་གོང་བསྙེན་གྱི་བསྲུང་བ་སྔགས་ཟློས་སུ་གཞུག་པའོ།
以下是完整的中文直譯: 關於積集資具與舉辦慶宴,續中說道:“供養應成食子灌,部族種姓皆歡喜。“灌頂結束后,將剩餘供品分給瑜伽士、苦行者眾、班智達、弟子眷屬、僧眾、近事男女僕從、國王、王族、婆羅門、吠陀部眾、吠舍、凈行者、首陀羅及賤民等,隨宜供養佈施。 請求親近者,即在如是積集資具后,三次誦說:“祈請上師成就我之意願。“並獻曼荼羅及花鬘。 受戒者,即親近之時,如下所示。上師之事業分爲了知與灌頂。了知分四:具八支且佛傳承無間斷、通達勝義無住見解、以意樂證得四身竅訣之義、由加持誓言所生故知誓言而守護、精通續部與壇城儀軌故圓滿八種缺失、救護弟子、精進利他無執著故具親近及利益資具。 儀軌分三:親近儀軌、壇城儀軌與灌頂儀軌。親近分弟子親近與本尊親近二者,弟子親近又分授戒與守護二者。授戒分上師次第教授與令弟子守護二者。令弟子守護戒律又分小乘與大乘二者。小乘即前述皈依七種差別及次第教授依止與學處差別令其守護。大乘亦如是依前述令其守護。 守護分二:于虛空密處觀想為毗盧遮那,由十方諸佛加持后宣說,以及令其持誦前述親近因之守護咒。
།ལྷའི་བསྙེན་པ་ལ་བསྙེན་ཐབས་དང་། བརྟག་གཉིས་ལས། ལྷའི་བསྙེན་པའི་ཐབས་ལ་རྫས་ཀྱིས་བསྙེན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྔགས་ཀྱིས་བསྙེན་པ་ དང་གསུམ་མོ།།རྫས་ལ་མཎྜལ་ཕུལ་བས་འཁོར་བས་འཁོར་ལོ་བསྙེན་པ་དང་། གཏོར་མས་ཆོས་སྐྱོང་བསྙེན་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རྣལ་འབྱོར་བཞིས་འཁོར་ལོ་བསྙེན་པ་དང་དགུག་གཞུག་བསྐྱེད་པས་ཆོས་སྐྱོང་བསྙེན་པའོ། །སྔགས་ལ་གཙོ་འཁོར་གཉིས་བསྙེན་པ་དང་། ཡི་ གེ་བརྒྱ་མཚམས་སྦྱར་བའོ།།རྟགས་ལ་མངོན་སུམ་དང་། མཚན་མ་དང་། གྲངས་སུ་བསྐྱལ་བའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་ལ་ཡང་བཞི་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱུའི་བྱ་བ་དང་། ལྷག་གནས་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ངོ་བོ་དང་། ཆོ་ག་དངོས་སོ། །རྒྱུའི་བྱ་བ་ལ་བདུན་ཏེ། ས་བཙལ་བ་དང་། བརྟག་པ་དང་། བསླང་བ་དང་། གཟུང་བ་དང་། གཅད་པ་དང་། སྦྱང་བ་དང་། བརྩིག་པའོ། །ལྷ་གནས་ལ་བཞི་སྟེ། སའི་ལྷ་མོ་དང་། འཁོར་ལོ་དང་། བུམ་པ་དང་། སློབ་མ་ལྷག་པར་གནས་པའོ། །ངོ་བོ་ལ་ཐིག་གདབ་པ་དང་། ཚོན་དགྱེ་བ་དང་། རྒྱན་དགོད་པའོ། །ས་བཙལ་བ ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་སོགས་ཀྱིས་ལུས་ལྷ།ཡིད་གང་འདོད་ཀྱི་འགྲོ་དོན་ལ་དམིགས་པ་དང་། ངག་སྙིང་པོའི་སྦྱོར་བ་དང་། བཙལ་བ་དངོས་ལ་ལས་དང་སྦྱར་ལ་ཕྱོགས་བཙལ་བ་དང་། རྒྱུད་ལྟར་དབེན་པའམ་མི་འཇིགས་པའི་ས་བཙལ་བའོ། །བརྟག་པ་ལ་ཡང་སྦྱོར་བ་དངོས་སུ་ སོང་བ་ལས་དང་སྦྱར་བ་ཁ་དོག་དབྱིབས་བརྟག་པ་དང་།རྒྱུད་ལྟར་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་བརྟག་པའོ། །བསླང་བ་ལ་ཡང་བདག་པོ་དངོས་པོར་སྣང་བ་ལས་བསླང་བ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་བསླང་བའོ། །གཟུང་བ་ལ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་བཞིས་གཟུང་བ་དང་། སའི་ལྷ་མོ་ དཔང་བས་གཟུང་བའོ།།གཅད་པ་ལ་ཡང་ཇི་ཙམ་འདོད་པ་དེ་སའི་ལྷ་མོ་མཁའ་ལ་བཏེག་ལ་ཡིད་ཀྱིས་གཅད་པ་དང་། ཁྲོ་བོའི་ཕུར་བུས་ཕྱོགས་མ་ནོར་བར་གཅད་པའོ། །སྦྱང་བ་ལ་རྫས་དང་། ལུས་དང་། ངག་དང་། ཡིད་ཀྱིས་སྦྱང་བ་ལྔ་ལས། རྫས་ལ་ས་རོ་མང་ན་ལེགས་པར་ བསལ།གཞན་གྱིས་དགང་བ་དང་། རིན་པོ་ཆེའི་བུམ་པ་བཅུད་ཅན་སྦ་བ་དང་། གཏོར་མ་གཏང་བའོ། །ལུས་རྐང་པ་རྡོ་རྗེ་བརྐྱང་བསྐུམ་གྱིས་བགེགས་བསལ་བའོ། །ངག་སློབ་མས། དེ་བཞིན་གཤེགས་ཀུན་ཞི་བ་དང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཡཀྵ་ཞེས་བརྗོད་པས་བགེགས་ བསལ་བའོ།།ཡིད་དྲ་བ་དང་། གུར་དང་། གདོད་ནས་དག་པ་དང་། རྡོ་རྗེའི་གདན་ལྟར་མི་འགྱུར་བར་བསམ་མོ།
以下是完整的中文直譯: 本尊親近分親近方便與二續。本尊親近方便分三:以資具親近、以三摩地親近、以咒語親近。 資具方面,以獻曼荼羅親近輪、以食子親近護法。三摩地方面,以四瑜伽親近輪、以召請攝入生起親近護法。咒語方面,親近主尊眷屬二者,以及百字明相連。 驗相分現前、征相及數量圓滿。 壇城儀軌亦分四:壇城因之事業、加持、壇城體性及實修儀軌。因之事業分七:尋地、觀察、請求、攝受、劃界、清凈及建立。加持分四:地天女、輪、寶瓶及弟子加持。體性包括畫線、撒彩及布飾。 尋地時,以三摩地等觀身為本尊,意緣任所欲利眾事業,語持咒要,實際尋找時配合事業尋找方位,依續部尋找寂靜或無畏之地。 觀察時,實際前往配合事業觀察顏色形狀,依續部觀察寶瓶等特徵。請求分向現有地主請求及向無實物請求。攝受分以四瑜伽攝受及以地天女為證攝受。 劃界時,將所欲範圍之地天女升于虛空后以意劃界,以忿怒橛正確劃定方位。清凈分以資具、身、語、意清凈五者。資具方面,若土石過多則善加清除,由他人填補,埋藏具寶瓶,獻食子。身以金剛伸縮足除障。語由弟子誦”一切如來寂靜”等及”夜叉”等詞除障。意觀想為網、帳篷、本凈及如金剛座不變。
།རྩིག་པ་ལ་དྲི་དང་བའི་རྣམ་པ་ལྔ་བསྲེས་ལ་ཚད་དང་ལྡན་པར་བརྩིག་པ་དང་། དྲི་དང་སྤོས་བྱུག་པའོ། །སའི་ལྷ་མོ་ལྷག་པར་གནས་པ་ལས་བསྐྱེད་པ་དང་། ནམ་མཁའི་སྤྱན་ དྲང་བ་དང་།མཆོད་པ་དང་། གཉིས་མེད་བྱས་ལ་བསྟིམ་པའོ། །འཁོར་ལོ་ལྷག་གནས་ལས་མེ་ཏོག་དགོད་པ་དང་། ལྷ་བསྐྱེད་པ་དང་། གསོལ་བ་གདབ་པ་གསུམ་པ་ལས། མེ་ཏོག་དགོད་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ལྷའི་གནས་སུ་མཚན་མ་གདབ་པ་དང་། ལས་ཀྱི་ སློབ་དཔོན་གྱིས་མེ་ཏོག་དགོད་པའོ།།ལྷ་བསྐྱེད་པ་ནི་སྦྱོར་བ་གསུམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་བཞི་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་འདོད་པས་བསྐྱེད་པའོ། །གསོལ་བ་གདབ་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཕྱིར་བྱུང་ལ་ཤར་ནས་ཡིད་ཀྱིས་བལྟ་བ་དང་། འཁོར་ལོའི་ལྷ་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་སྤྱི་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་།ཆོས་སྐྱོང་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། གསོལ་བ་བཏབ་ལ་མཁའ་ལ་གཤེགས་པའོ། །བུམ་པའི་ལྷག་གནས་ལ་མཚན་ཉིད་དང་། ཕྱིའི་བྱ་བ་དང་། ནང་གི་བྱ་བ་གསུམ་མོ། །མཚན་ཉིད་ལ་གྲངས་ལྷ་དང་སྦྱོར་བ་དང་། རྒྱུ་རིན་པོ་ཆེའམ་ ས་ལས་བྱས་པ་དང་།མུ་སྟེགས་ཀྱི་མ་ཡིན་པ་བྲེ་གང་ལས་མི་ཆུང་། བྲེ་གསུམ་ལས་མི་ཆེ་བ། རྩ་བ་མེད་ཅིང་མི་གནག་པའོ། །ཕྱིའི་བྱ་བ་ལ་ཡང་མཚན་མ་གདབ་པ་དང་། ཁ་རྒྱན་མགུལ་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ་དང་། གདན་ལ་གཞག་པའོ། །ནང་གི་བྱ་བ་བཅུད་ལ་དྲུག་སྟེ། བཅུད་བླུགས་པ་ དང་།གཞལ་ཡས་ཁང་དང་ལྷར་བསྐྱེད་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་དགུག་པ་དང་། མཆོད་པ་དང་། སྔགས་བཟླས་པ་དང་། བཞུ་བས་བཀང་ལ་གནས་སུ་གཞག་པའོ། །སློབ་མའི་ལྷག་གནས་ལ་སློབ་དཔོན་དང་། སློབ་མ་འབྲེལ་བའི་བྱ་བ་བདུན་ཏེ། སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་དང་། གནང་བ་སྦྱིན་པ་ དང་།སྡོམ་པ་སྦྱིན་པ་དང་། བསྲུང་བ་དང་། སོ་ཤིང་དོར་བ་དང་། ཀུ་ཤའི་སྔས་དང་སྟན་སྦྱིན་པ་དང་། གཟེངས་བསྟོད་ལ་ཉལ་དུ་གཞུག་པའོ། །སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་ལ་གསུམ། སློབ་མས་ཁྲུས་བྱས་ལ་མཎྜལ་དབུལ་བ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱིས་སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཅེས་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་དང་། སློབ་མས་ཕ་རོལ་ལ་དམིགས་ཏེ་རྒྱ་ཆེ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གནང་བ་སྦྱིན་པ་ལ་ནོད་པ་དང་། སྦྱིན་པ་གཉིས་ལས། དགའ་ཆེན་ཞེས་སྤྲོ་བས་ནོད་པ་དང་། བུ་ཚུར་ཞེས་བརྩེ་བས་སྦྱིན་པའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 將磚墻塗抹五種清凈香料,按照規定尺寸砌筑,並塗抹香料和香水。從地神殊勝住處生起,迎請虛空眼,供養,無二而融入。 從輪壇殊勝住處佈置花朵、生起本尊、祈請這三項中:關於佈置花朵,金剛上師在本尊處做標記,事業上師佈置花朵。生起本尊是以三種瑜伽和四種成就法如願生起。 祈請分五項:上師出外后從東方意觀、向壇城諸尊祈請、向諸佛菩薩總體祈請、向護法祈請,祈請后升空而去。 寶瓶加持分三項:特徵、外部事業和內部事業。特徵方面包括:數量與本尊相應,材質為寶物或泥土所制,非外道所用,不小於一升不大於三升,無裂紋且不黑暗。 外部事業包括:做標記、用口部裝飾和頸部裝飾來莊嚴、安置於座墊上。內部事業關於內容有六項:注入內容、生起為宮殿和本尊、迎請智慧尊、供養、誦咒、注滿溶液后安置於處所。 弟子加持包括上師與弟子之間的七種事業:生起歡喜心、賜予開許、授予戒律、護持、捨棄齒木、賜予吉祥草枕與座墊、讚歎后令其休息。 生起歡喜心分三:弟子沐浴后獻曼荼羅、上師宣說”咒語成就”之法、弟子緣他眾廣泛了知。賜予開許分受納與賜予兩項:以”大喜”之語歡喜受納,以”來此子”之語慈愛賜予。
།སྤྲོ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཞེས་སྐྱབས་སུ་གཞུག་པ་དང་། སྐྱབས་པའི་ཡོན་ཏན་སངས་རྒྱས ལོངས་སྐུ།ཆོས་བདེ་བས་བསྒྲུབ་པ་དང་། དགེ་འདུན་གཙོ་བོའི་ངོ་བོ་བསྟན་པ་དང་། སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པས་སློབ་དཔོན་དེ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་དང་། ཁྱོད་ཀྱི་དབང་ཐོབ་ནས་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །སྡོམ་པ་དངོས་ལ་གཉིས་ཏེ། མཚན་ཉིད་ཀྱི་དང་སྔགས་ཀྱིའོ། །མཚན་ཉིད་ལ་བདུན་སྔོན་དུ་སོང་ བའོ།།སྔགས་ལ་གཉིས་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱི་དང་རིགས་ལྔའི་སྡོམ་པ་འཛིན་དུ་གཞུག་པ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཞེས་པས་གཞུག་པའོ། །བསྲུང་བ་ལ་འབྱོར་བས་བསྲུང་བ་དང་། གདམས་པས་བསྲུང་བའོ། །འབྱོར་བ་ལ་ཞི་སོགས་ཀྱི་སྦྱིན་སྲེག་བྱའོ། །གདམས་པས་བསྲུང་བ་ལ་སློབ་ མ་དང་སློབ་དཔོན་གྱི་བྱ་བ་གཉིས་ལས།སློབ་མས་བསྲུང་བ་ལ། ལུས་གུས་པས་རྐང་པ་གཡས་པའི་པུས་མོ་ས་ལ་བཙུགས་ལ་བསྡད་པ་དང་། ཡིད་བྱ་བ་དྲན་པར་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྲུང་བ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། མཆོད་པ་དང་རྫས་གསུམ་གྱིས་བསྲུང་བའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་མཁའ་ གསང་དུ་སློབ་མ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་གདོན་པ་དང་།སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལུས་ལ་གཞུག་པའོ། །མཆོད་པ་ལ་གནས་གསུམ་དུ་དྲིས་མཚན་མ་བྱ་བ་དང་། ལྷ་བསྐྱེད་པ་དང་། ཕྱི་ནང་གི་མཆོད་པས་དངོས་སུ་མཆོད་པའོ། །རྫས་ལ་སྐུད་པ་དང་། གཏོར་མ་གཉིས་ལས། སྐུད་པའི་རྒྱུ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྔགས་དང་། གདགས་ས་བཞི་ལས། རྒྱུ་རས་སམ་བལ་ལམ་རིང་ཐུང་སུམ་བསྒྲིལ་མདུད་མ་བདུན་ནམ་ལྔ་གསུམ་དུ་བྱའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་བ་ལ་སོགས་པར་བསྐྱེད། ཡེ་ཤེས་དགུག་མཆོད། གཉིས་མེད་དུ་བྱས་ཏེ། སྔགས་དེ་བརྒྱ སྟོང་དུ་བཟླས་ཏེ་གོ་ཆར་བསམ་པའོ།།གདགས་ས་སྐྱེས་པའི་གཡོན། བུད་མེད་ཀྱི་གཡས་སུའོ། །གཏོར་མ་ལ་རྒྱུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ། མགྲོན་བསྔོ་བའོ། །རྒྱུ་སྣོད་ཀ་པཱ་ལ་དང་། རིན་པོ་ཆེའམ། དེ་མེད་ན་ཤིང་དང་རྡོ་ཀྱོང་ཡང་བཟང་། བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་སྣོད་དང་བཅུད་ལས། སྣོད་རླུང་མེ་ བསྐྱེད་པ་ཀ་པཱ་ལར་རོ།།བཅུད་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་ཤ་ལྔའོ། །མགྲོན་ལ་གནས་དང་། ལྷ་གཉིས་ལ། གནས་ཆོས་འབྱུང་པདྨ་དང་། ལྷ་ལ་བསྐྱེད་པ་དང་། དགུག་པ་ལས། བསྐྱེད་པ་བར་དུ་ཆོས་སྐྱོང་། སྟེང་དུ་ལྷ་ཆེན་པོ། འོག་ཏུ་ཀླུ་སྟེ་གཞན་ལྟར་རོ།
我來為您翻譯這段藏文: 歡喜分三:以”佛陀”之語引入皈依,宣說皈依功德佛報身、以安樂成就法、開示僧眾主尊本質,具戒律的上師具足這三者,你獲得灌頂后將成就。 實際戒律分二:性相戒和密咒戒。性相戒有七種前行。密咒戒分二:令受持上師戒和五部戒律,以”此乃佛陀”之語引入。 護持分財物護持和教誡護持。財物護持應行息增等火供。教誡護持分弟子與上師二種事業:弟子護持時,身體恭敬地以右膝著地而坐,意念應當憶持所作。上師護持以三摩地、供養和三種物品護持。 三摩地中於虛空密處加持弟子為毗盧遮那而驅魔,令諸佛入身。供養時於三處以香做標記、生起本尊、以內外供養實際供養。 物品分線繩和食子二種:線繩的材料、三摩地、咒語和系處四項。材料用棉或毛製成,三股搓合,打七結或五結或三結。三摩地中生起為甘露漩等,迎請智慧尊供養,成無二后,誦彼咒百千遍觀想為鎧甲。系處男左女右。 食子包括加持原料和迴向所供對象。原料用嘎巴拉器或寶物,若無則木器石缽亦可。加持分器物和內容:器物生起風火為嘎巴拉;內容為五甘露五肉。所供對像分處所和二種本尊:處所為法源蓮花,本尊包括生起和迎請,生起中間為護法,上方為大天,下方為龍眾,其他如前。
།སོ་ཤིང་དོར་བ་ལ་བདུན་ཏེ། སོ་ཤིང་ གི་མཚན་ཉིད་དང་།དོར་ས་དང་། སློབ་མའི་ཁ་ལྟ་ཕྱོགས་དང་། དོར་བའི་ཐབས་དང་། དགོས་པ་དང་། དེ་ལ་དགོས་པ་དང་། ལྟས་བརྟག་པའོ། །ཀུ་ཤའི་སྔས་དང་། སྟན་སྦྱིན་པ་ལ་ཀུ་ཤ་བསངས་ལ་གཙོ་བོའི་སྔགས་ཀྱིས་སྔགས་སུ་སྦྱིན་པ་དང་། ལས་བུམ་གྱིས་ བསངས་ལ་ལས་ཀྱི་སྔགས་ཀྱིས་སྟན་དུ་སྦྱིན་པའོ།།གཟེངས་བསྟོད་ནས་ཉལ་དུ་གཞུག་པ་ལ། གཟེངས་བསྟོད་པ་དང་། ཉལ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱིས། འཇིག་རྟེན་དུ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་དག་།ཅེས་ངེས་པར་བསྟན་པ་དང་། སློབ་མས་སྤྲོ་བས་ཡིད་ཆེས་པས་མཉན་ནས་དགའ་ བར་བྱའོ།།ཉལ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། རྨི་ལམ་བརྟགས་པ་དང་བཟླ་བའོ། །སྦྱོར་བ་ལ་ལུས་སེང་གེའི་ཉལ་སྟབས་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་དང་སློབ་དཔོན་ལ་སྔགས་བསྟན་ལ་ཉལ་བ་དང་། ངག་བསྙེན་པའི་དུས་ཀྱི་སྙིང་པོ་བཟླས་པ་དང་། ཡིད་འགྲོ་བ་དང་བདག་གི་དོན་འདོད་པས་ཐ་མལ་ ལ་མ་ཡེངས་པས་ཉལ་བའོ།།རྨི་ལམ་བརྟག་པ་ནི་བདག་གི་སོ་ཤིང་གི་ལྟས་དང་མཐུན་པའི་ཐུན་མོང་དང་མཆོག་གི་ལྟས་ཤོག་ཅིག་།སྟོན་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་དོ། །རྨི་ལམ་བཟླ་བ་ལ་བཟླ་བ་དང་བརྟག་པའོ། །བཟླ་བ་བླ་མ་ལ་མཎྜལ་ཕུལ་ནས་དང་པོའམ་ཐ་མ་གང་གསལ་བཟླའོ། ། བརྟག་པ་ནི་རྨི་ལམ་བཟང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། ངན་པ་མར་ནག་གིས་ལུས་བྱུགས་སམ། སྤྲེའུ་དང་འབུ་སྦྲང་དང་། སྡིག་སྦྲུལ་གྱི་སོས་བཏབ་པ་རྨིས་ན་ཞི་སོགས་མན་ངག་གིས་སྦྱིན་སྲེག་བྱ། གཞན་ཡང་ཆུས་ཁྱེར་བ་ལ་སོགས་པ་རྨིས་ན་སྔགས་མང་དུ་བཟླ། གཞན གྱིས་བདག་གི་ནོར་སོགས་ཁྱེར་ན་བཟང་བའོ།།གཞན་ཡང་བཟང་བ་མང་། ངན་ཡང་སྒྱུ་མར་ཤེས་ན་ཟློགས་སོ། །ཐིག་ལ་རྒྱུ་དང་། བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་གདབ་པའོ། །རྒྱུ་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྔའོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ཐིག་སྐུད་འཁལ་བ་བདག་ལྷ་གཙོ་བོའི་ངོ་བོར་གསལ། འཁལ་མཁན་ ཤར་གྱི་ལྷར་གསལ།ནག་པོ་དཀར་པོ་སེར་དམར་ལྗང་གུ་གཙོ་བོའི་འོད་ཀྱིས་ལྟར་གསལ། འོད་ཀྱིས་རིགས་ཀྱི་ཐུགས་དམ་བསྐུལ་ས་སྦྱང་བ་དང་སྣོད་དུ་ལྷ་བསྐྱེད་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་དགུག་།མཆོད་བསྒྲིལ། གཉིས་མེད་ཐིག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །གདབ་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཁའ་ལ་གདབ་པ་དང་། དམ་ཚིག་གི་སྐུད་པས་དཀྱིལ་འཁོར་དངོས་ལ་གདབ་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུད་པས་བསྲེ་བའོ། །ཚོན་ལ་རྒྱུ་དང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་དགྱེ་བའོ། །རྒྱུ་རིན་པོ་ཆེའམ་འབྲུའམ་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རྫས་སམ། ས་དངོས་དང་ལྔའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 棄齒木有七:齒木的特徵、棄置處、弟子面向方位、棄置方法、必要性、其中的必要性和觀察徵兆。 給予吉祥草枕頭和座墊時,以凈化吉祥草並用本尊咒語加持賜予,以事業瓶凈化並用事業咒語賜予座墊。 讚歎后令臥具有讚歎和臥睡二種:上師以”世間遍知者”等確定開示,弟子以歡喜信解聽聞後生起歡喜。 臥睡分加行、觀察夢境和宣說。加行中身體以獅子臥式面向壇城和上師而臥,語言誦持修持期的心咒,意念以利益眾生和自利之愿不散亂于平常而臥。 觀察夢境時說:“愿顯現與我齒木徵兆相應的共同和殊勝徵兆!請示現!“宣說夢境分宣說和觀察。宣說時向上師獻曼茶羅后,宣說初夢或末夢中較清晰者。 觀察時,若夢見善相等,或惡相如身塗黑油、被猴子蟲蜂蝎蛇咬等,應依息增等口訣行火供。若夢見被水沖等,應多誦咒。若夢見他人奪取自己財物等為善相。其他善相甚多,惡相若知如幻則可遣除。 畫線分材料、加持和繪畫。材料為白等五色。加持時,紡線者觀想自身為本尊本質,紡織者觀為東方本尊,黑白黃紅綠觀為本尊光芒,光明召請部族誓言尊,凈化處所並於器中生起本尊,迎請智慧尊,供養后合一成為線。 繪畫分于智慧虛空繪畫、以三昧耶線于實際壇城繪畫、以智慧線融合。 顏料分材料、加持和塗抹。材料為寶物或穀物或尸林物或實土等五種。
།བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལྷའི་ཁ་དོག་གིས་ཕྱོགས་མ་ནོར་བར་སྣོད་དུ ཡི་གེ་བྲིས་ལ་གཞག་པ་དང་།ཡེ་ཤེས་པ་དགུག་པ་དང་། མཆོད་པ་དང་། མཆོད་པ་དང་། གཉིས་མེད་ཚོན་དུ་གྱུར་པའོ། །དགྱེ་བ་ལ་བསྲུང་བ་དང་། དགྱེ་བ་དངོས་སོ། །བསྲུང་བ་བྱང་ཤར་དུ་གཙོ་བོའི་རིམ་པས་སོར་བཞི་དགྱེ་བ་དང་། ལྷ་ལྔ་བསྐྱེད་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་དགུག་པ་དང་། མཆོད་ པ་དང་།གཉིས་མེད་དུ་གྱུར་ནས་བགེགས་མཐར་བྱེད་ཀྱིས་བསྲུངས་ཏེ་ཀ་པཱ་ལ་བཀང་ལ་གཞག་གོ། །དགྱེ་བ་ཚོན་ཕྱོགས་དང་ས་ལ་མ་ནོར་བར་དགྱེ་བ་དང་། ཚོན་པྲ་བརྟག་པའོ། །རྩིག་པ་ལྔ་ནས་རེ་ཁཱ་བར་མ་ཆོད་པར་ཕྱོགས་ནས་བྲིས་ཏེ་སྔོན་གྱིས་བསྲུང་བ་ནས་བར་ཚད་དམ་དེ་ བས་སྦོམས་སམ།ཕྲས་སམ་ཕྱི་ནང་དུ་ཡོ་ན་སློབ་དཔོན་འཆི་བ་དང་། ནད་དང་། ནོར་ཉམས་པ་དང་། ཆོ་ག་འཁྲུགས་པ་ལ་སོགས་པ་རིམ་པ་བཞིན་འོང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལས་ལོག་པ་བཟང་བའོ། །རྟོག་པ་མེད་པའམ་མི་ཤེས་པས་བྲིས་ན་ཉེས་པ་མེད། རྒྱན་དགྲམ་པ་ནི་ བླ་བྲེ་ལ་སོགས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནམ་མཁའ་བརྒྱན་པ་དང་།ཕྱི་ནང་གི་མཆོད་པས་དཀྱིལ་འཁོར་ས་གཞི་བརྒྱན་པའོ། །ཆོ་ག་དངོས་དབང་བསྐུར་བ་ལ་བཞི་ལས། བུམ་པའི་དབང་ལ། བུམ་པ་ལ་བསྒྲུབ་པ་དང་། བསྐུར་བ་དངོས་གཉིས་ལས། བསྒྲུབ་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་གསུམ་བཞིའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 加持時以本尊顏色不錯亂地在器皿中書寫文字安置,迎請智慧尊,供養,二者無別成為顏料。 塗抹分守護和實際塗抹。守護時在東北方依本尊次第塗抹四指寬,生起五尊,迎請智慧尊,供養,成為無二後由除障尊守護,裝滿顱器后安置。 塗抹時不錯亂地依顏色方位涂于地面,並觀察顏料紋理。從五墻至界線不間斷地從方位繪畫,從先前守護起若間距過寬或過粗或過細或內外傾斜,則應知將依次出現上師死亡、疾病、財物損失、儀軌混亂等。與此相反則為善相。若無分別或不知而繪製則無過失。 佈設莊嚴分以天蓋等莊嚴壇城虛空,以內外供品莊嚴壇城地基。 正行灌頂儀軌有四,其中寶瓶灌頂分修持寶瓶和正行灌頂兩部分。修持中有三四種瑜伽。
བསྐུར་བ་དངོས་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་བླང་བ་དང་། སློབ་མ་ལ་བསྐུར་བ་གཉིས་ལས། སློབ་དཔོན་གྱིས་བླང་བ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པ་དང་དབང་དངོས་གཉིས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། ཞུགས་ནས་ཕྱིར་ཤར་སྒོར་བྱུང་བ་དང་། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས དང་།བླ་མ་དེའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཀྱིས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལ་གཞག་པ་དང་། བདག་གི་ས་བོན་ལས་སྤྲོས་ལ་ཕྱི་ནང་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཆོད་པ་དབུལ་བ་དང་། དགའ་ཆེན་ཞེས་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། བདུད་རྩི་བཏུང་བ་དང་། མཁྱེན་པར་གསོལ་བ་དང་། ཁྱོད་སུ་ཞེས་དྲིས་ནས། སློབ་ དཔོན་དང་མི་བསྐྱོད་པ་སྤྱི་བོ་ན་ཡོད་པའི་ངོ་བོས་བསྐུལ་ནས་ཤར་གྱི་སྒོ་བས་ནང་དུ་བཅུག་པ་དང་།སྡོམ་པ་སྦྱིན་པ་དང་། བདག་གིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་ཞེས་ཁས་བླང་བ་དང་། ཕྱོགས་བཅུ་ནས་ཡང་ངོ་བོས་བསྐུལ། ཤར་སྒོར་བཀུག་མཆོད་ནས་བདག་ ལ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་འཁོར་ལོར་གྱུར་ནས་བཅུག་པ་དང་།མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་བྱིན་ནས་ཐུན་མོང་དུ་ལས་རྣམས་ཀྱང་འགྲུབ་པར་ལུང་བསྟན་པ་དང་། སྐུའི་རྡོ་རྗེ་བཀུག་ནས་བཅུག་པ་དང་། ཐུགས་རྡོ་རྗེ་བཅུག་པ་དང་། གསུང་རྡོ་རྗེ་བཀུག་ནས་བཅུག་པ་དང་། དེ་ཐམས་ཅད་སློབ་དཔོན་ལས་བྱུང་བས་མཉན་པར་ཤེས་པ་དང་། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མན་ངག་ལྟར་དབབ་པ་དང་། དེ་ནས་བསྐོར་བ་བྱ་བ་དང་། ཕྱག་བྱ་བ་དང་། དེ་ནས་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་ངོ་ཤེས་པ་དང་། ལྷ་དེ་རྣམས་ངོ་བོ་གཅིག་པས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་ཀུན་ཤེས་པ་དང་། བདག་ལ་དེ་རྣམས་ལེགས་པ་བརྗོད་པའོ། །དབང་ལ་བྱང་ཆུབ་ཅེས་ཞུ་བ་དང་། བསྐུར་བ་གཉིས་ལས། བསྐུར་བ་ལ་བགེགས་ཁྲོ་བོས་བསྐྲད་པ་དང་། བདག་ལ་པད་སོགས་གདན་དང་། གདུགས་སོགས་རྒྱན་དང་། བསྐུར་བ་སྟེ་གསུམ་མོ། །བསྐུར་བ་དངོས་ལ་བུམ་སོགས་སློབ་མས བླང་བ་དང་།རྡོ་རྗེའི་དེ་ཉིད་དང་། དྲིལ་བུའི་དེ་ཉིད་དང་། ཕྱག་རྒྱའི་དེ་ཉིད་བསྐུར་བ་ལྟར་མན་ངག་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་དབང་བླང་ངོ་། །གསང་དབང་མན་ངག་བཞིན་བྱིན་གྱིས་བརླབ། གཏང་། བླང་ངོ་། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །སློབ་མ་ལ་དབང་ བསྐུར་བ་ཡང་དེའི་རིམ་པས་ཏེ།དེ་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པ་དང་དབང་བསྐུར་བའོ། །གཞུག་པ་ལ་ནང་དུ་གཞུག་པ་དང་། གསང་བ་བསྒོ་བ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 正行灌頂分上師接受和為弟子灌頂兩部分。上師接受部分又分入壇城和正行灌頂兩部分。入壇城時先入內,入后從東門出來,以十方諸佛和上師種子字光明迎請,安置於彼處,從自身種子字放光獻內外真實供養,祈請大喜,飲甘露,祈請知曉,問”你是誰”后,以上師和不動佛住頂之本性勸請,從東門引入內部,授予誓戒,自己也誦”我亦佛法”等作承諾,復從十方以本性勸請,召至東門供養后,自身化現為十方一切諸佛輪相而入內,賜予殊勝智慧並授記共同事業亦將成就,召請身金剛入內,心金剛入內,召請語金剛入內,了知這一切皆從上師而來而聽聞,如口訣般降下身語意智慧,然後繞行、頂禮,之後認知本尊,了知諸尊本性為一非有差別,對自己作善說。 向灌頂祈請菩提,灌頂分兩部分:灌頂時以忿怒尊驅除障礙,于自身設座如蓮花等,傘蓋等莊嚴及灌頂三者。正行灌頂時弟子接受寶瓶等,如灌頂般依口訣加持後接受金剛真實、鈴真實、手印真實灌頂。密灌依口訣加持、賜予、接受。般若智慧灌頂亦復如是。第四灌頂亦復如是。 為弟子灌頂亦依此次第,即入壇城和灌頂。入內分為引入內部、宣說密義和引入壇城。
།ནང་དུ་གཞུག་པ་ནི་ལས་བུམ་ཆུས་བསངས་པའི་མིག་རས་ཨཱ་ཁཾ་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་བཅིང་བ་དང་། ཨཱ་ཁཾ་ཟློས་སུ་གཞུག་པ་དང་། དགའ་ཆེན་ཞེས་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། ལས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་གྱིས་རྡོ་རྗེ་དང་མེ་ཏོག་སུ་ར་ཏ་སྟྭཾ། ཞེས་སྙིང་གར་སྦྱིན། ཨཱ་ཁཾ་གིས་ནང་དུ་གཞུག་།གང་ཡིན་ཞེས་དྲི། ནང་དུ་གཞུག་པའོ། །གསང་བ་བསྒོ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྒྱུད་སྦྱང་བ། བསྒོ་བ དངོས་དང་ཡེ་ཤེས་དབབ་པའོ།།རྒྱུད་སྦྱང་བ་ལ་ལྔ་སྟེ། ཐོག་མ་ཞེས་པ་སྡིག་པ་སྦྱང་བ་དང་། ཨུཏྤཱ་ད་ཡས་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། སྡོམ་པ་འཛིན་དུ་གཞུག་པ་དང་། མཁའ་གསང་ནས་དབྱུང་བ་དང་། བགེགས་བསལ་བའོ། །བསྒོ་བ་དངོས་ལ་བདུན་ཏེ། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་ལས་བྱུང་ བའི།།འཁོར་ལོའི་དེ་ཉིད་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །ཞེས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཅིང་གནང་བ་ནོད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་བརླབས་པས་སྨྲར་མི་གཞུག་པ་དང་། མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པ་དང་། འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་དམ་ཚིག་གི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་རྡོ་རྗེར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་དང་། འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་དམྱལ་བའི་ཞེས་གསུང་རྡོ་རྗེར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་སྨྲར་མི་རུང་བར་བསྒོ་བ་དང་། དེ་རྣམས་སློབ་དཔོན་ལས་བྱུང་བས་བརྙས་པ་མ་བྱེད་པར་བསྒོ་བའོ། །ཡེ་ཤེས་དབབ་པ་ལ་སློབ་མས་ཡེ་ཤེས་ཞུ་བ་དང་། སློབ་མའི་ཡེ་ཤེས་དབབ་པ་དང་། བབས་ན་ཞེས་ལུས་ངག་ཡིད་བརྟག་པའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པ་ལ་དགུ་སྟེ། སྙིང་པོའི་ཞེས་དམ་བཅས་པ་དང་། འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དང་། པྲ་ཏི་ཞེས་མེ་ཏོག་དོར་བ་དང་། སྣང་བ་དྲི་བ་དང་། གཙུག་ཏོར་ལ་སོགས་པ་དངོས་གྲུབ་རབ་འབྲིང་བརྟག་པ་དང་། སྟོབས་པོ་ཆེ་ཞེས་མེ་ཏོག མགོར་བཅིང་བ་དང་།ོཾ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་མིག་དབྱེ་བ་དང་། ལྟོས་ཤིག་ཅེས་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་པ་དང་། ཤར་སྒོ་ནས་དབུས་ཀྱི་བར་དུ་ལྷ་བསྟན་པའོ། །ལ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདིར་སྟོན་ཏེ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སཾ་གྲ་ཧ་ནས་དབང་བསྐུར་ནས་ནི་དེ་ཉིད་བསྟན། གཞན་དུ་ན་ནི་དངོས་གྲུབ་དག། ཤིན་ཏུ་རིང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པས་ཡང་དག་གསུངས། །ཞེས་པས་དབང་རྫོགས་ནས་འཁོར་ལོ་དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱའོ། །དབང་བསྐུར་བ་ལ་སློབ་དཔོན་མཉེས་པར་བྱ་བ་དང་བསྐུར་བ་གཉིས་སོ། །མཉེས་པ་ལ་ཕྱི་ནང་དེ་ཉིད་གསུམ་མཆོད་པ་ལས་ཕྱིའི་མཆོད་པ་ཡོན དུ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དང་བཅས་པ་དབུལ་བ་མན་ངག་གིས་སོ།
我來為您翻譯這段藏文: 引入內部時,以事業瓶水凈化,以”阿康”(ཨཱ་ཁཾ)加持眼布后繫上,令誦”阿康”,祈請大喜,事業上師將金剛和花朵授予心間並誦”蘇拉達”(སུ་ར་ཏ་སྟྭཾ),以”阿康”引入內部,問”是誰”后引入內部。宣說密義分三:凈相續、正說密義和降智慧。 凈相續有五:以”最初”等凈罪業,以”烏特巴達”(ཨུཏྤཱ་ད)發菩提心,令持戒律,從虛空密處出生,遣除障礙。正說密義有七:以”從大貪所生,輪之真實如影像”加持並獲許可,以一切諸佛加持而令不說,獲得殊勝成就,說”此是汝誓言金剛”而加持為金剛,說”金剛薩埵”而加持為心金剛,說”此是汝地獄”而加持為語金剛並囑咐不可宣說,囑咐這些皆從上師而來不可輕慢。降智慧時弟子祈請智慧,降下弟子智慧,若已降下則觀察身語意。 引入壇城有九:以”心要”等立誓,轉輪,以”帕帝”(པྲ་ཏི)投花,詢問所見,觀察佛頂等殊勝中等成就,以”大力”等系花于頭,以”嗡金剛薩埵”等開眼,說”看”而示現壇城,從東門至中央示現諸尊。有些在此處示現真實義,但這是不對的。如《總集》所說:“灌頂后示現真實義,若在他處則成就極為遙遠,金剛持如是真實宣說。“故應在灌頂圓滿后示現輪之真實義。 灌頂分令上師歡喜和灌頂兩部分。歡喜部分,從外內真實三種供養中,以口訣獻上外供養、供養物及身語意三者。
།ནང་ཤ་ལྔ་བདུད་རྩི་ལྔའམ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་ནང་གི་སྦྱིན་སྲེག་ཏུ་བྱའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་དབང་གི་ཡེ་ཤེས་པས་ག་བུར་མ་ཉམས་པའོ། །བསྐུལ་བ་ལ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་ལས་བུམ་པ་ལ་སྦྱོར་ བ་དང་།དངོས་གཉིས་ལས་སྦྱོར་བ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་ནོད་པ་དང་། གདན་བཤམ་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ་དང་། གདུགས་ལ་སོགས་པ་བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་རྫས་དང་། མཆོད་པ་བཤམ་པ་དང་། ཏིལ་ལ་སོགས་པས་བགེགས་བསྐྲད་པ་དང་། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་བཅུག་ནས་མཆོད་པ་དང་། ཕུན་སུམ་ཞེས་བཀྲ་ཤིས་བརྗོད་པའོ། །དངོས་ལ་ཕྱི་ནང་གསང་བ་གསུམ་གྱིས་འཁོར་ལོ་མཆོད་ལྷ་མོ་ལྔ་དང་རིགས་ལྔར་གྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་སྤྱན་གྱིས་ལས་བུམ་གྱིས་ཕྱི་ལྟར་ཞེས་བཀྲུས་པས་དྲི་མ རྐང་པར་བུད་པར་བསམ་པ་དང་།ཧེ་རུ་ཀ་དང་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱིས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསང་བ་གསུམ་ཞེས་པས་གཙོ་བོ་དང་། ཤར་བུམ་བསྐུར་བས་སྐུའི་རིགས་ཐམས་ཅད་དང་བཅས་པས་ལུས་ལ་བཅུག་ནས་བདུད་རྩིས་ལུས་རྒྱས་ཏེ་དཔྲལ་བར་ རྣམ་སྣང་བྱོན་པའོ།།དེ་ནས་ཆུས་བསངས་ཏེ་ཅོད་པན་དང་། ཐོར་ཚུགས་ལ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་བསྐྱེད་དེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བཀུག་མཆོད་བསྟིམས་ནས་ཐོར་ཚུགས་སུ་གྱུར། མཱ་མ་ཀཱི་ས་ཇི་ལྟར་ཞེས་བསྐྲུས་པས་དྲི་མ་དང་སྒྲིབ་པ་རྐང་པར་བུད་པར་བསམ་པ་དང་། ཧེ་རུ་ཀ་ར་རིན་ ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱིས།ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །གསང་བ་གསུམ་ལས་བྱུང་བ་ཡིས། །ཞེས་གཙོ་བོ་དང་ལྷ་མོའི་བུམ་པ་ཐོགས་ནས་བསྐུར་བས་ཡོན་ཏན་གྱི་རིགས་ཐམས་ཅད་དང་བཅས་པ་ལུས་ལ་བཅུད་པས་བདུད་རྩིས་ལུས་བརྒྱན་ཏེ་རྣ་ལྟག་གཡས་སུ་རིན་ཆེན་ འབྱུང་ལྡན་དུ་གྱུར་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་དང་བདག་པོ་དང་། མིང་རྣམས་ལ་ཡང་གོ་བར་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ནི་སློབ་དཔོན་ཁ་ཅིག་འདིར་འདོད་མོད་ཀྱི། རྗེ་རི་ཁྲོད་ཞབས་ཀྱིས་འདིར་བཞི་པ་ཡན་ཆད་བསྐུར་ནས་སོ། །དེ་ལ་འདིར་རྡོ་རྗེའི་དེ་ཉིད་སྦྱིན་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་ལ་གོང་ལྟར་ བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་རྡོ་རྗེར་གྱུར་པ་དེ་ཚིགས་བཅད་དང་སྔགས་ཀྱིས་སྦྱིན་ཏེ།སློབ་མའི་ལག་པ་གཡས་སུ་མ་ལས་ཉི་མ་ཧཱུཾ་གསེར་གྱི་རྡོ་རྗེར་གྱུར་པར་བསྒོམ་དུ་བཅུག་ལ་དེ་གཉིས་མེད་དུ་གཟུང་ཞེས་པས་སྦྱིན་པའོ། །དྲིལ་བུའི་དེ་ཉིད་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བྱས་ལ། ལག་པ་གཡོན་པར་ཨ་དང་ཁཾ་ ལས་ཟླ་བ་དང་དྲིལ་བུར་གྱུར་པ་དང་གཉིས་མེད་དུ་སྦྱིན་ནོ།
我來為您翻譯這段藏文: 以五種內肉和五甘露或加持物作為內部火供。真實義即是灌頂智慧尊之樟腦未失壞。 關於勸請,在寶瓶等四者中,寶瓶分加行和正行兩部分。加行包括:以”金剛”等接受,鋪設座墊,以珍寶等飾品裝飾,傘蓋等吉祥物品,陳設供品,以芝麻等驅除障礙,迎請十方諸佛入駐后供養,以”圓滿”等宣說吉祥語。 正行中以外內密三者供養法輪,供養天女五尊和五部,以佛眼事業瓶”如外”等清洗,觀想垢染落至足部。以黑熱嘎和毗盧遮那”十方一切諸佛三密”等主尊,以東方瓶灌頂令身部一切入身,甘露充滿身體,毗盧遮那現於額間。 然後以水凈化,于冠冕和髮髻生起寶生佛,召請智慧輪供養融入后成為髮髻。以瑪瑪吉”如何”等清洗,觀想垢染和障礙落至足部。以黑熱嘎和寶生佛”從十方諸佛三密所生”等主尊,持天女寶瓶灌頂,功德部一切入身,甘露莊嚴身體,右耳後成為寶生佛。 同樣也應了知金剛和主尊及名號等。有些上師認為金剛上師灌頂應在此處,但據吉日曲瓦巴,此處應授予第四灌頂以上。 其中授予金剛真實義時,如前加持金剛成為金剛,以偈頌和咒語授予:令弟子觀想右手中從”瑪”(མ)字生日輪,“吽”(ཧཱུཾ)字成金剛,說”執持此二無二”而授予。鈴的真實義也如是,於左手中從”阿”(ཨ)和”康”(ཁཾ)字生月輪和鈴,無二而授予。
།ཐོག་མཐའ་མེད་ཅེས་པ་དང་། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཞེས་པས་གསོར་བ་དང་དཀྲོལ་བ་གསུམ་གསུམ་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ། །ཕྱག་རྒྱའི་དེ་ཉིད་དངོས་སམ་བསྐྱེད་པ་ཡང་དམ་ཚིག་དང་ཡེ་ཤེས་པ་མཆོད་པ་དང་གཉིས་མེད་དུ་གྱུར་ནས་ སྦྱིན་ནོ།།རིགས་གང་ཡིན་པ་བསྒོམ་དུ་ཡང་གཞུག་གོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ནང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མཆོད་དོ། །དེ་ནས་གསང་དབང་དང་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དང་། བཞི་པ་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་ལས་བླང་བའོ། །དེ་ནས་རྗེས་གནང་རིགས་ལྔ་སྦྱིན་དེ་ནས་ལུང་བསྟན་ཏེ། སློབ་དཔོན་སྐུ་ཆ་ལུགས་ ཕྱག་རྒྱ་སྔགས་དེས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཅིང་ལུང་སྟོན་པའོ།།དེ་ནས་གསང་བ་བསྒྲག་།དེ་ནས་དབུགས་དབྱུང་བ་དང་། དེ་ནས་དེ་ཉིད་བསྟན་པའོ། །བཅུད་དུ་བྱ་བ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་དོན་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང་། བསྲུང་བར་བྱ་བ་དང་། སྤྱད་པར་བྱ་བ་དང་བཞིའོ། །ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་དོན་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། དབང་གི་དགོས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། རྒྱུད་ཀྱི་དོན་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །དབང་གི་དགོས་པ་ལ་བཞི། བུམ་པའི་དབང་བརྟགས་པ། རིག་པའི་ལྷ་མོས་བཀྲུས་པ་དང་། མ་རིག་པ་བྱང ནས་ཡེ་ཤེས་ལྔ་སྐྱེས་པ་དང་།ཕུང་པོ་ལ་ལྷ་ལྔར་རིག་པའོ། །བུམ་པ་ཟླུམ་པས་དབྱེ་བ་མེད་པ་ཆོས་སྐུ་འབྱུང་བ་དང་། ཆུ་འཛིན་པས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་འབྱུང་བ་དང་། ཁ་ཁྱེར་ཆེ་བས་ལོངས་སྐུ་འབྱུང་བ་དང་། དྲི་མ་མེད་པས་སྤྲུལ་སྐུ་འབྱུང་བ་དང་། བཅུད་མགུལ་རྒྱན་མཚན་མ་གསུམ་ རིགས་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་འབྱུང་བ་དང་།ཁ་རྒྱན་གཟུངས་ཐག་གཉིས་མེད་ཀྱིས་འགྲོ་བ་འདྲེན་པ་དང་། ཐོར་ཚུགས་རིགས་ལྔ་བྱུང་ནས་ལས་ལྔ་བྱེད་པ་དང་། ཅོད་པན་གྱིས་ངོ་བོ་གཅིག་ཅིང་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་དང་། བདག་པོ་དང་མིང་ནི་དབང་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ཉིད་གསུམ་ཡང་ཚིག་གི་དོན་ལྟར་ཉིད་དོ། །དེས་ལུས་ཀྱི་ཉེས་པ་དག་སྤྲུལ་སྐུ་ཐོབ་པའི་རྟེན་བྱེད་པའོ། །གསང་དབང་གིས་ངག་གི་ཉེས་པ་དག་།སངས་རྒྱས་ནས་བརྒྱུད་པས་ལོངས་སྐུའི་རྟེན་བྱེད་པའོ། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པ་དག་།ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་པས བདེ་ཆེན་སྐུའི་རྟེན་བྱེད་པའོ།།བཞི་པས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་དག་།ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་རྟོགས་བརྡས་བསྟན་ཏེ་བླ་མ་ལས་བྱུང་བས་སོ།
我來為您翻譯這段藏文: 以”無始無終”和”此乃佛陀”等語令其各搖動敲擊三次。印契真實義,無論是實物還是觀想,都應供養誓言尊和智慧尊后合二為一而授予。也應令其觀想所屬部族。 然後以外內真實義供養。之後應從傳承口訣中獲取密灌頂、般若智慧灌頂和第四灌頂。然後授予五部許可灌頂,之後授記:上師身相、手印、咒語等由一切諸佛加持並授記。 然後宣說密義,之後解除禁制,然後開示真實義。關於精要,有四:了知四印義、修習、守護和實踐。了知四印義包括:了知灌頂的必要性、了知續部義理和壇城儀軌。 灌頂的必要性有四:觀察寶瓶灌頂,明妃天女清洗,無明清凈後生起五智慧,了知五蘊為五尊。寶瓶圓滿表無分別而生法身,持水錶生大樂身,廣口表生報身,無垢表生化身,精華、頸飾、標誌三者表生三部自性,口飾和繫帶表以無二引導眾生,髮髻生五部而行五事業,冠冕表體性一味無分別。 金剛鈴和主尊及名號應從灌頂中了知。三真實義也如文字義理。這能凈除身過失,成為獲得化身之因。密灌頂能凈除語過失,由佛傳承而成為報身之因。般若智慧灌頂能凈除意過失,依般若而成為大樂身之因。第四灌頂能凈除身語意三障,以表示了悟法身本性之手印教示,從上師而生。
།རྒྱུད་དོན་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་ལྟ་བ་སྟེ། འདི་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཙམ་དུ་འདོད་པ་དང་། སྒྱུ་མར་འདོད་པ་ ཡང་ཉེས་པ་མེད་པར་བརྗོད་དོ།།དེ་ལ་རྒལ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་། གཞན་དོན་བྱེད་མ་བཏུབ་ན་མདོ་སྡེ་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་འདོད་ལ་སྔགས་སུ་ཅིས་མ་བཏུབ་ཅེ་ན། ཡུལ་སེམས་སོ་སོར་འདོད་པས་ཞེའོ། །འོ་ན་ཟླ་བ་གྲགས་པས་སྒྲོན་གསལ་དུ་གཉིས་བཤད་པ་ཞེ་ན། དེ་ཀུན་ རྫོབ་ཏུ་བསྟན་ཞེའོ།།འོ་ན་དངོས་པོར་འཛིན་པ་སྐྱོན་ནམ་དོན་དམ་སྐྱོན་རྣམ་པ་བཅས་ཀྱང་ཞེ་ན། དེ་རྣམས་སེམས་སུ་འདོད་པས་ཞེས་སོ། །འོ་ན་མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་དང་། སེམས་ཙམ་པ་རྟེན་འབྲེལ་ཟེར་བ་ཞེ་ན། རྟེན་འབྲེལ་དུ་འདོད་པ་ཐ་དད་ཅེས་སོ། །རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་གཞན་ ལྟར་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་བ།འདིར་རྒྱུའི་རྒྱུད་སེམས་ཅན། ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་རྒྱུད་སྡེ་བཞི། འབྲས་བུའི་རྒྱུད་སྐུ་བཞིའོ། །དེ་ཡང་བརྒྱུད་པས་རྒྱུད་དེ། སེམས་ཅན་ལས་བརྒྱུད་པས་སྐུ་བཞི། འབྲེལ་པས་རྒྱུད། ཐབས་རྒྱུ་དེས་འབྲེལ་ནས་མ་ནོར་བས་རྒྱུད་སྐུ་བཞི་འདོད་པ་འབྱུང་ལ། ། དེ་ལྟར་རྒྱུ་ཐབས་དང་འབྲས་བུར་བརྒྱུད་ནས་འབྲེལ་ཞིང་མ་ནོར་བར་འདུས་པས་རྒྱུད་དུ་གདགས་སོ། །འདུས་པ་ལས་འབྲས་བུ་འདུས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ནས། རྒྱུད་ཀྱི་དོན་ནི་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་བདེན། །དོན་དམ་བརྗོད་དུ་མི་ནུས་ཏེ། །ཀུན རྫོབ་ཆུ་ཡི་ཟླ་ལྟར་བསྟན།།ཞེས་པས་དོན་དམ་ལ་བརྗོད་དུ་མེད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་ལ་ཀུན་རྫོབ་དངོས་དང་། དོན་དམ་ལ་སྤྱང་དུ་མེད་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་དངོས་ལ་གཉིས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ལ་གོང་བཞིན་གཉིས། རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡང་སྔགས་དང་མཚན་ཉིད་གཉིས། སྔགས་ལ་ཡང་ གཟུགས་སྐུ་དང་།ཆོས་སྐུ་གཉིས། ཆོས་སྐུ་ལ་ཡང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་། སྟོང་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ཡང་ཀུན་སྤྱོད་ནས། འགྲོ་བ་འདི་ཀུན་སངས་རྒྱས་ལྔ་བདག་ཉིད། །གར་མཁན་དག་དང་རི་མོ་བཟང་ལྟར་སྣང་། །གང་དུ་བདེ་ཆེན་ཞེས་པ་གཅིག་པོ་ཉིད། །གཅིག་པོ་ཉམས་ནི་ དུ་མས་གར་མཛད་དོ།།ཞེས་པས་སོ། །དེས་དོན་དམ་བརྗོད་དུ་མེད་ཀྱང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་གསང་སྔགས་ཡིན་ལ། གསང་སྔགས་ཀྱིས་འཚང་རྒྱ་བའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 了知續部義理即見解,此為極不住。認為是唯心或認為是幻化,都說無過失。對此,毗婆沙師提出質疑:若不能利他,為何說大乘經部可以而密咒不可以?答:因為認為境與心是分開的。 若問:那麼月稱在《明燈論》中所說的二者又如何?答:那是在世俗諦中說的。若問:執著實有是過失還是勝義諦有相也是過失?答:因為認為那些都是心。若問:經部和唯識宗所說的緣起又如何?答:所認為的緣起不同。 應當了知續部的其他原因:此處因續為有情,方便續為四續部,果續為四身。又由相續而成續:從有情相續而成四身;由關聯而成續:方便因相關而無錯,故生起所欲四身。如是因方便與果相續關聯且無錯聚合,故安立為續。 從《金剛空行》所說聚合的果聚合是這樣的:“續義有二種,勝義與世俗,勝義不可說,世俗如水月。“由此說勝義不可言說。世俗有實世俗和勝義不可凈除。實世俗有二:世俗如上有二,瑜伽士也有密咒和相二,密咒又有色身和法身二,法身又有大樂和空性二。 又如《普行》所說:“此諸眾生即五佛本性,如舞者與妙畫顯現。于彼大樂即是一性,一性以多相而作舞。“由此,雖然勝義不可言說,但在世俗中唯是大樂本性,一切法即密咒,由密咒而成佛。
།དེ་ལྟར་ན་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་པ་ སྔགས་ཀྱིས་ཡིན་པར་བསྟན་ལ།བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྟོན་པས་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེ་ན། ཀུན་སྤྱོད་ནས། རྒྱུད་རྣམས་ཀུན་དུ་གསང་བ་ཡང་། །རྒྱུད་འདི་ཡིས་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ། །བདེན་པ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་བསྟེན། །སྤྲུལ་པ་དངོས་ལ་དེ་ཉིད་བསྟན། ། ཞེས་པས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་མུ་བཞི་དང་བྲལ་ཏེ། ཕྱི་རབས་ལ་བདེན་གཉིས་ཞེས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་སྤྲུལ་སྐུར་བསྟན་ཡང་། སྤྲུལ་སྐུ་ཉིད་སེམས་ཅན་ལ་སྔགས་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་སྣང་སྟེ། སྤྲུལ་སྐུ་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །སྣང་བ་དེ་སྔོན་དུ་རྒྱུ་དང་། རྐྱེན་སོང་བས་འབྱུང་སྟེ། ཙ་རི་ཀ་པ་བཞིན་མཁའ་ལྟར་ཡས་ཕུབ་ཅེས་རྒྱུ་མེད་མིན་ནོ། །དེས་ན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྟན་ནས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཐོབ་ནས་ཚོགས་ཆུང་ཞིང་སངས་རྒྱས་པའོ། །ཐམས་ཅད་གསང་བའི་རྒྱུད་ནས། དཔེར་ན་སྒྲ་ཡི་མཁན་པོ་དག་།སྒྲ་ཡི་སྐྱོན་མེད་དོན ཚོལ་ཏེ།།མ་ཤེས་པ་ལ་ཀ་ཀཱ་དང་། །ཀི་ཀཱི་དབྱངས་ཡིག་སྟོན་པར་བྱེད། །ཅེས་པས་འདིར་ཡང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོར་གནས་ལ་འགྲོ་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཐེག་པའི་རིམ་པར་བསྟན་པའོ། །ལམ་འདུས་པར་བསྟན་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོར་འདུས་པ་ཡང་། །ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ བརྒྱད་ཁྲི་དང་།།བཞི་སྟོང་གི་ནི་གྲངས་སྙེད་ཀུན། །ཡི་གེ་གཉིས་སུ་དེ་བཞིན་འདུས། །ཞེས་པས་གསང་སྔགས་ཀྱང་ཐབས་གཟུགས་སྐུ་བསྐྱེད་རིམ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱར་འདུས་ལ། ཤེས་རབ་ཆོས་སྐུ་དང་བདེ་བ་ཆེན་པོར་འབྱུང་བས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་འདུས་པས་སོ། ། དེ་ཡང་ཨེ་ཝཾ་མ་ཡཱ་ཤྲུ་ཏ་མེ་ཀ་སྨིན། ཞེས་པ་དང་། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན། ཞེས་རྒྱུད་སྡེ་བཞི། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་སྐུ་བཞིའོ། །དེ་ཡང་ཨེ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ། འདི་སྐད་ཅེས་དངོས་མིན་ཏེ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་དཔེ་མཚོན་པའོ། །བཾ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་འདི་ལྟ་སྟེ། དོན་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག རྒྱ་རྙེད་པའོ།།མ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྐད་ཅེས་པས་བརྡས་མཚོན་པའོ། །རིགས་པས་མི་རྙེད་པའོ། །ཡཱ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱས་འདི་སྐད་ཅེས་པས་སྤྲུལ་པ་སྒྱུ་མར་སྣང་བའོ།
這樣的話,釋迦牟尼以及其他如來成佛都是通過密咒,而有人說是通過三大阿僧祇劫修習六波羅蜜而成佛。對此,《普行》中說:“一切續部之秘密,以此續部瑜伽士,善依二諦而修持,于化身中示真實。” 這表明大樂不可言說,離四邊,後世雖然以二諦方式顯現為波羅蜜多化身,但化身本身對眾生顯現為密咒和波羅蜜多,化身即是大樂本性。這種顯現是由於前世因緣而生,如察日噶巴所說”如空中遮蓋”,並非無因。因此,雖是大樂,但為利益眾生而示現波羅蜜多教法,獲得大樂后以小資糧而成佛。 《一切秘密續》中說:“譬如聲明大師們,尋求無誤聲音義,對於不解者教授,ka kā ki kī等字母。“這裡也是諸佛安住于大樂中,隨眾生根機差別而示現乘位次第。這是道的總集。 法蘊的總集也是:“八萬四千數,一切諸法蘊,如是皆攝於,二字之當中。“由此密咒也攝於方便色身生起次第誓句印和事業印中,智慧法身和大樂則攝於大手印中。 又如”evaṃ mayā śrutam ekasmin”(如是我聞一時)所說,四續部、四印、四身。其中e為事業印,“如是”非實而是以事業印作比喻。vaṃ為法印,即”是”,表示獲得法印義理。ma為大手印,以”聞”字表示密意。這是以符號表示,以理智不能獲得。yā為誓句印,以”如是”表示化現如幻顯現。
།དེ་བཞིན་དང་སྒྲའི་སྟོབས་ཀྱིས། ཤྲཱུ་ཏ་མེ་ཀ་སྨིན་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ལ་སྦྱར་ ནས་དྷརྨ་ཀཱ་ཡ།སཾ་བྷོ་ག་ཀཱ་ཡ། ནིར་མ་ཎ་ཀཱ་ཡ། མ་ཧཱ་སུ་ཁ་ཀཱ་ཡ་ནི་རིམ་པ་ལྟར་ཆོས་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། སྤྲུལ་པ་དང་། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུར་འབྱུང་བའོ། །རྒྱུ་འདུས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པས་འདུལ་བ་དང་། ཐེག་པ་ཆུང་བ་ཀྲྀ་ཡོག་ཏུ་འདུས་ལ། མངོན་ པ་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནང་པར་འདུས་སོ།།རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ནས། ཐབས་ཆུང་བྱ་མང་དོན་རིང་བས། །ཕྱི་པ་ཀྲྀ་ཡོག་སྤྱོད་ལམ་སྟེ། །ཐབས་ཆེ་བྱ་ཉུང་དོན་ཉེ་བས། །དེ་ཕྱིར་ནང་སྟེ་བླ་ན་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་དྲང་དོན་ངེས་དོན་དུ་འདུས་ཏེ། འཇམ་དཔལ་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ནས། འོག་མ་ གོང་དུ་འགྲོ་བས་དྲང་བ་སྟེ།།མ་ནོར་དེ་ཉིད་འབྱུང་བས་ངེས་པ་ཡིན། །ཞེས་པས་དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དྲང་དོན། སངས་རྒྱས་བདེ་བ་ཆེན་པོར་འགྲོ་བས་གསང་སྔགས་ཐམས་ཅད་ངེས་དོན། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོར་གནས་པས་འདུལ་བ་དང་། ཐེག་པ་ཆུང་ངུའི་མདོ་དྲང་ དོན་ཆེན་པོ་དང་མངོན་པར་འགྲོ་བས་མངོན་པ་དང་།ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ཐམས་ཅད་ངེས་དོན། འགྲོ་དོན་དུ་ངེས་པས་འདུལ་བ་དྲང་དོན། ཆུང་བའི་མདོ་སྡེ་ངེས་དོན། རྒྱུ་ལས་དང་འབྲས་བུ་སྟོན་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་གོང་དུ་འགྲོ་བས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དྲང་དོན། རྒྱུ་དེ་རྣམས་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་ངེས་དོན་ནོ།།རྒྱུ་ལས་དང་འབྲས་བུར་འདོད་པས་ཀྲྀ་ཡོག་དྲང་དོན། མ་ནོར་བའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་པས་ནང་པ་ངེས་དོན། ཐབས་ལ་བརྟེན་ནས་འགྲོ་བས་ཕ་རྒྱུད་དྲང་དོན། ཤེས་རབ་རྒྱུད་ལ་གཏོགས་པས་མ་རྒྱུད་ངེས་དོན། དེ་རྣམས་རིམ་པར་བརྒྱུད་པས་རྒྱུད་རྣམས་ དྲང་དོན།རྒྱུད་དོན་སྐུ་བཞིར་ངེས་པས་ངེས་དོན་ཏེ། སྐུ་བཞི་སྒྱུ་མ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པས་དྲང་བའི་དོན། །དོན་དམ་མཚོན་དུ་མེད་པས་ངེས་པར་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་མཚོན་པས་གྲུབ་མེད་ཉམས་དགའ་ཙམ་སྐུ་བཞི་འགྲུབ་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་སྒྲ་དོན་ གཉིས་ལས།སྒྲ་ལ་བསྙེན་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་དང་། དབང་བསྐུར་གྱི་ཆོ་ག་དང་། དབང་བསྐུར་བ་གོང་ལྟར་རམ། གཞན་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ།
如是以及以聲勢力,將”śrutam ekasmin”(我聞一時)配合起來,dharmakāya、saṃbhogakāya、nirmāṇakāya、mahāsukhakāya依次為法身、圓滿受用身、化身和大樂身。 因的總集是隨眾生意樂調伏,小乘攝於外事續,顯教和大乘攝於內續。《金剛鬘》中說:“方便小事多遠果,外續事部之行道,方便大事少近果,是故內續無上乘。” 這也攝於了義和未了義中。《文殊請問經》中說:“下轉上為未了義,無誤真實生爲了義。“由此一切相為未了義,諸佛趣入大樂故密咒皆爲了義。一切佛安住大樂故律和小乘經為未了義,趣入大乘和顯教故顯教和大乘經皆爲了義。為利眾生決定故律為未了義,小乘經爲了義。因為顯示因業和果故,五波羅蜜多趣向上故大乘為未了義,彼等因歸於般若波羅蜜多故爲了義。 執著因業和果故事續為未了義,行持無誤果故內續爲了義。依方便趣入故父續為未了義,屬於智慧續故母續爲了義。彼等次第相傳故諸續為未了義,續義決定為四身故爲了義。四身為幻化世俗故為未了義,勝義不可表詮故當知爲了義。以此表示應知四身僅為無實悅意成就。 關於壇城儀軌的了知,從聲義二方面來說:在聲方面,應了知親近、壇城儀軌、灌頂儀軌、灌頂如上或依他方式。
།དོན་གྱི་ཁྱད་པར་ལ་ངེས་དོན་དང་དྲང་དོན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། དྲང་དོན་ངེས་དོན་དུ་སྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ལས་ངེས་དོན་དང་དྲང་དོན་དུ་ཤེས་པར་ བྱ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ།ངེས་དོན་ནི་དཀྱིལ་ཞེས་བྱ། དབུ་མ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མ་དྷྱ་མ་སྟེ། དབུ་མ་མུ་བཞི་དང་བྲལ་བ་ལ། གང་མུ་བཞི་དང་བྲལ་ན་འཁོར་ཞེས་བྱ། གཡོག་ཅེས་བྱའོ། །ཀ་བྱ་དྷ་ར་སྟེ། དངོས་པོར་འཛིན་པ་མུ་བཞི་དང་བྲལ་ལ། ཆེ་གེ་ཞེས་བྱ། སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །སཱ་དྷ་ས་ཧ་ཛ་ སྟེ།ལྷན་ཅིག་གདོད་ནས་གཉིས་མེད་དུ་ཡོད་པར་ཤེས་པའོ། །དྲང་དོན་དུ་སྣོད་དུ་བྱ་བ་ཤེས་པ་དང་། བཅུད་དུ་བྱ་བ་ལ་ཡང་བསྙེན་པ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་དང་། དབང་བསྐུར་བ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ངེས་དོན་དང་དྲང་དོན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དེ་ཡང་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ནས། སྟོན་པ་པོ་ང་ཆོས་ཀྱང་ ང་།།ཉན་པའི་ཚོགས་ལྡན་ཞུ་བ་ང་། །ཞེས་པས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་སེམས་ཅན་དྲང་བའི་དོན་དུ་མཛད་པ་སྟེ། ཉན་ཐོས་དང་། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་མདོ་དང་འདུལ་བ་ལྟར་ཡང་སྣང་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་གོང་ལྟར་སྡོམ་ པ་གསུམ་ལྡན་དེ་སྣང་བའོ།།བསྙེན་པའི་དུས་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད་བཞིར་བརྟག་ཅེས་པ་སྐུ་བཞི་དང་ལྡན་པའོ། །བརྒྱུད་པ་དང་ལྡན་ཞེས་པ་ཆོས་སྐུར་གནས་པའོ། །དམ་ཚིག་ཅེས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུར་གནས་པའོ། །རྒྱུད་སྡེ་ཞེས་པ་ལོངས་སྐུར་གནས་པའོ། །གཞན་དོན་ ཞེས་པ་སྤྲུལ་སྐུར་སྟོན་པའོ།།ཞུ་འབུལ་ཞེས་པ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའོ། །འོག་མིན་དུ་ལོངས་སྐུ་ལ་ཞུ་བ་ཕུལ་བ་བུམ་པའི་དབང་བསྐུར་བའི་སྣང་བ་དེ་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གི་སྲས་བཙས་ནས་ཁྲུས་གསོལ་བ་ན་བླ་མ་ལ་མེ་ཏོག་ཅེས་པ་ནི་ཆོས་སྐུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལས་མ་གཡོས་ པར་སྤྲུལ་སྐུ་སྟོན་པའོ།།རྫས་བྱམས་པའི་སྟོབས་ཕན་ཆད་ཀྱིས་བསགས་ཏེ་སྤོས་ཀྱི་གླང་པོ་ལ་སོགས་པ་སྐོར་མང་བ་ལ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ཆོས་སྐྱོང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཆོད་ནས་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ལུང་བསྟན་པ་དེ་ཕྱིའི་མཆོད་པའོ། །ཡབ་ཡུམ་གྱི་ གནས་སུ་བཅས་ནས་ཡི་གེ་ལྔ་ལས་མངོན་བྱང་ལྔར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ནང་མཆོད་དོ།།དེའི་དུས་ན་ཡུམ་གྱི་ལྷུམས་ན་བཞུགས་པ་དེ་དེ་ཁོ་ནའི་མཆོད་པའོ། །ཡབ་ཡུམ་གྱི་སྐོར་སྤོས་ཀྱི་གླང་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་དེ་ཆོས་སྐྱོང་ལ་གཏོར་མ་སྟེར་བའོ།
在義的差別上應了知爲了義和未了義,在成立未了義爲了義上有二:了知了義和未了義有二:了義即所謂”中”,稱為中間,madhyama即中,遠離四邊。若遠離何四邊則稱為”眷屬”,稱為”僕從”。kāvyadhara即執實遠離四邊,稱為”某某”,稱為”成就”。sahasaja即本初俱生不二而有的了知。 未了義中應知能容器和所容納,也應了知親近、壇城儀軌和灌頂。關於了知了義和未了義,如《喜金剛》中說:“能說者是我法亦是我,具眾會聞請問亦是我。“由此一切決定是世尊為調伏眾生而作為未了義,對聲聞、凡夫和外道顯現如經律,對諸菩薩如上顯現具三律儀。 親近時說觀察師四相,即具足四身。具傳承即安住法身。三昧耶即安住大樂身。續部即安住受用身。利他即示現化身。請求即發殊勝菩提心。於色究竟天向受用身請求,灌瓶頂的顯現即凈飯王子誕生沐浴時,向上師獻花即從法身大樂不動而示現化身。 以慈力等積集資具,繞香象等多圈,十方諸佛、菩薩、護法眾皆供養,于贍部洲授記,此為外供養。安住父母處,從五字現證五現覺的體驗,此為內供養。彼時住胎中,此為真實供養。父母繞香象等顯現,即是向護法獻食子。
།རིགས་བཞི་ལ་ནོར་ ཟས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་གཏོང་བར་སྣང་བ་དེ་སློབ་མ་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པ་ཡིན་ལ།དམངས་ལ་ཉེ་རིང་མེད་པར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཏུ་སྤྱོད་པར་སྣང་བ་དེ་དང་གཞན་རྗེས་སུ་སྨོན་པ་དེ་གཉིས་ཀ་སློབ་དཔོན་ལས་སྡོམ་པ་ལེན་པའོ། །སྐུ་སྐྱོ་ནས་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འཆག་པ་ལ་སྐྱེ་རྒ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་མཐོང་ བ་ལ་དེ་འཁོར་བ་ལ་ཡི་མུག་པར་སྟོན་པ་དེ་སོ་སོ་ཐར་པའི་བསླབ་པ་སྲུང་བའོ།།དེའི་དུས་སུ་རྒྱལ་བུ་མིང་སྲིང་ཕན་ཆད་སྦྱིན་པ་བྱས་པའི་སྣང་བ་དེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡོམ་པ་སྲུང་བའོ། །ཡུམ་ལས་བལྟམས་པར་སྣང་བ་དེ་མཁའ་གསང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ། །རྒྱལ་རིགས་དང་བྲམ་ ཟེའི་རིགས་ཆེ་བས་བསྟོད་པའི་སྣང་བ་དེ་རྒྱུ་གང་བསྙེན་གྱི་སྔགས་ཟློ་བའོ།།རྫས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལ་མ་ཆགས་པའི་སྣང་བ་དེ། དཔའ་བོ་དགའ་སྟོན་བྱེད་པའོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་སྤོང་ཞེས་ཡབ་ཡུམ་ལ་ཞུ་བའི་སྣང་བ་དེ་སངས་རྒྱས་འདས་པ་ལ་ཞུ་བའོ། །མཎྜལ་གོང་ལྟར་རོ། །ལོངས་སྐུ་ལ་ཞུ་ བའི་སྣང་བ་དེ་སློབ་དཔོན།ཤེས་པ་ལ་ཞུ་བ་དེ་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་སོ། །བརྒྱུད་པ་ཞེས་པ་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་ཡང་སྐུ་བཞི་དང་ལྡན་པའོ། །དེར་རྒྱལ་སྲིད་གཟུང་བའི་སྣང་བ་དེ་རྫས་ཀྱིས་ལྷ་བསྙེན་པའོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞིས་བཏེག་པའི་སྣང་བ་དེ་རྣལ་འབྱོར་བཞིས་ལྷ་ བསྙེན་པའོ།།དཔལ་ལྷ་ལས་བབས་པའི་རྩེར་ཕྱིན་པའི་སྣང་བ་དེ་ཆོས་སྐྱོང་བསྙེན་པའོ། །མཆོད་རྟེན་ལ་མཁན་པོ་བྱས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ལས་མེད་ལ། སྡོམ་པ་ལེན་པའི་རྗོད་བྱེད་གཙོ་བོ་དང་འཁོར་ལ་བསྙེན་པའོ། །དབུ་སྐྲ་ཉིད་ཀྱིས་བཞར་བའི་སྣང་བ་དེ་ཡི་ གེ་བརྒྱ་པས་མཚམས་སྦྱར་བའོ།།དེར་ཆོས་གོས་དང་ཁྱིམ་པའི་རྟགས་སྤངས་ཤིང་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་སྣང་བ་དེ་བསྙེན་པའི་རྟགས། མཚན་མ་གྲངས་ཀྱི་བསྙེན་པ་སྔོན་དུ་སྐྱེལ་བའོ། །དེ་ནས་ཤར་དུ་མ་ག་དྷཱར་བྱོན་པའི་སྣང་བ་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་བསླང་བའོ། །དེ་ཡང་མིས་མ་མཐོང་བར་ ཉིད་སྣང་བ་ལ་འཁོར་གྱིས་བསྐོར་ཞེས་གྲགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པའོ།།ཤར་དུ་གཟིགས་ནས་བྱོན་པའི་སྣང་བ་དེ་སངས་རྒྱས་ཞི་བས་སྒྲུབ་པའོ། །ཐམས་ཅད་སྤངས་པར་སྣང་བ་དེ་དབེན་པ་བཙལ་བའོ། །ཕི་ལི་པར་པ་ཏར་བཞུགས་པའི་སྣང་བ་དེ་ཕྱི་རབས་ལ་བརྟགས་པ་ དགོས་པར་བསྟན་པའོ།།བྲམ་ཟེ་མོ་བཟང་ལྡན་ལ་དྲིས་ནས་བྲམ་ཟེ་ག་ཡ་ལས་གཡར་བ་དེ་བདག་པོ་ལ་བསླང་བའོ།
向四種姓佈施財食的顯現是全面護持弟子,對平民無親疏地行持六度的顯現,以及隨他發願,這兩者都是從上師受戒。 身體疲倦時在城中漫步見到生老等顯現,表示厭離輪迴,這是守護別解脫戒。當時太子兄妹佈施的顯現是守護大乘戒。從母胎出生的顯現是加持虛空密處。被王族和婆羅門種姓尊崇讚歎的顯現是誦持因圓滿近修咒。 顯現不執著資具差別,這是勇士歡宴。然後所謂”出家”向父母請求的顯現是向過去佛請求。曼荼羅如前。向受用身請求的顯現是上師。向智慧請求是過去佛。傳承即過去佛也具足四身。 執掌王位的顯現是以資具近修本尊。四大天王擎舉的顯現是以四瑜伽近修本尊。到達吉祥天降處頂峰的顯現是近修護法。在佛塔作和尚,以及從世尊處無有,受戒的能詮主尊和眷屬近修。 自行剃髮的顯現是以百字明相應。彼時捨棄居士相而具戒相的顯現是近修相,先行數量近修。然後往東方摩揭陀的顯現是請壇城地。 又無人見到而自顯現眾眷屬圍繞之名聞,是具足三摩地。向東觀察而行的顯現是以寂靜佛成就。顯現捨棄一切是尋找寂靜處。住在毗離波多的顯現是顯示需要觀察後世。向善婆羅門女詢問后從婆羅門伽耶借得,這是向主人請求。
།ལྷ་མ་ཡིན་གྱིས་བར་ཆོད་བྱེད་པར་བསྒྲགས་པ་དེ་བདག་པོ་དངོས་སྣང་བ་མེད་པ་ལ་བསླང་བའོ། །བར་མ་ཆོད་པར་སྣང་བ་དེ་རྣལ་འབྱོར་བ་ཞིས་གཟུང་བའོ། །སའི་ལྷ་མོ་སྐུ་ སྟོད་བཏོན་པ་དེ་དཔང་དུ་གསོལ་བའོ།།དེར་འགྱུར་བ་མང་དུ་སྣང་བ་དེ་ཇི་ཙམ་འདོད་པ་ཐུགས་ཀྱིས་བཅད་པའོ། །དེའི་ཟུར་བཞིར་རྡོ་རྗེ་ཕུར་པ་བཞི་བཏབ་སྟེ་ཁྲོ་བོས་མཚམས་བསྲུང་བའོ། །ལྷུང་བཟེད་བསྒྱུར་བས་ས་ལ་ཐིམ་པའི་སྣང་བ་དེས་གཏར་བཅུག་པའོ། །ཀླུ་ཨུ་བི་ཀ་གཉིད་སད་པ་ ལ་ལྷུང་བཟེད་དུ་ཤེས་ནས་ཉལ་བའི་སྣང་བ་དེ།ས་བདག་མ་དགའ་ནས་ས་གཏའ་མ་ཆགས་པའོ། །བདུད་རྣམས་ཀྱི་མདའ་མཚོན་མེ་ཏོག་ཏུ་སོང་བའི་སྣང་བ་དེ་གཏོར་མས་ལན་ཆགས་འཇལ་ཞིང་བར་ཆད་ཟློག་པའོ། །རྒྱལ་པོ་བཞིས་བཞེངས་པར་བསྐུལ་བའི་སྣང་བ་དེ་སློབ་མ་རིགས་ བཞིས་བསྐུལ་བའོ།།བཞེངས་ནས་སྤྱན་བལྟས་པས་བདུད་མོ་རྣམས་འདོད་པས་སྟེག་པར་མཐོང་སྟེ། སྤྱན་གཡས་པ་བསྟན་ནས་སེ་གོལ་གཏོགས་པས་རྒན་མོར་སོང་བའི་སྣང་བ་དེ་སྤྱན་གཡས་པའི་ཊ་ལས་ཉི་མ་བསྐལ་བའི་མེ་ལྟར་སྲེག་པའོ། །འགྱོད་ནས་བདུད་མོས་གུས་པ་ཕུལ་བས་ སྔར་བཞིན་སོང་བའི་སྣང་བ་དེ་སྤྱན་གཡོན་པ་ཨ་ལས་ཟླ་བའི་འོད་ཀྱིས་སྙིང་རྗེས་ཉམས་པ་གསོས་པའོ།།དེ་ནས་དབང་ལྡན་ནས་ཕུར་པའི་མཚམས་ནས་ཕྱོགས་བཞིར་གཡས་སྐོར་དུ་བྱང་ཆུབ་ཤིང་ལ་དབྱངས་དང་ལྡན་པས་ལན་གསུམ་བསྐོར་བས་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་བཞི་ཞབས་རྗེས་ལ་བྱུང་བའི་ སྣང་བ་དེ།རྡོ་རྗེ་བརྐྱང་བསྐུམ་གྱི་དྲ་གུར་དུ་བྱས་པའོ། །དབྱངས་རཀྵ་སྟེ། རྡོ་རྗེའི་མདའི་དྲ་བར་གྱུར་པའོ། །རྡོ་རྗེའི་གདན་མི་འགྱུར་ཞེས་གྲགས་པ་དེ། དེ་ལྟར་བསྲུང་བའི་བྱིན་རླབས་དང་བསམ་པའོ། །ས་ཡུལ་དེ་ཕྱོགས་གཞན་པས་མཐོ་བར་གྲགས་པ་དེ་ཚད་ལྡན་དུ་བརྩིགས་པ་ལ་ སོགས་པའོ།།ཤིན་ཏུ་དྲི་ཞིམ་ཞིང་ཉམས་དགའ་བ་དེ་དྲི་དང་བའི་རྣམ་ལྔས་བྱུག་པའོ། །སའི་ལྷ་མོ་དེ་ཉིད་དུ་ཐིམ་པའི་སྣང་བ་དེ་སའི་ལྷ་མོ་ལྷག་པར་གནས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་དེ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པའི་སྣང་བ་དེ་མེ་ཏོག་བཀོད་པའོ། །འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ ཀུན་གྱི་ཡང་རྟེན་པའི་ཡང་རྟེན་ཞེས་གྲགས་པའི་སྣང་བ་དེ་ལྷ་གྲངས་ཀྱི་མེ་ཏོག་བཀོད་པའོ།།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་ལས་འོད་ཟེར་བྱུང་ནས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་གྲགས་པ་དེ་མཎྜལ་བཀོད་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་བཞིས་བསྐྱེད་པའོ།
傳說非天作障礙,這是向無實相的主人請求。顯現無間斷,這是由四瑜伽師攝持。地神露出上身,這是請為證明。 彼時顯現諸多變化,這是以意斷定所欲多少。在其四角釘入四金剛橛,由忿怒尊守護界域。缽盂轉變融入地中的顯現是插入標記。 龍王優毗迦醒來知是缽盂后又睡去的顯現,是地主不悅而地契未成。魔眾的箭矢武器化為花朵的顯現,是以食子還債並遣除障礙。 四大天王勸請起身的顯現,是四種姓弟子勸請。起身觀看見魔女們以慾望誘惑,示現右眼並打響指使其變為老婦的顯現,是從右眼的吒字放出如劫火般的太陽焚燒。 魔女悔過獻上恭敬而恢復如前的顯現,是從左眼的阿字放出月光以悲心救護衰敗。 然後從東北方金剛橛界域向四方右繞菩提樹,伴隨音韻繞行三次,出現金剛等四種足跡的顯現,是作為金剛伸縮帳幕。音韻即”rakṣa”,成為金剛箭網。 所謂”金剛座不變”,是如是守護的加持與意樂。傳說該地比其他方位高,是依量建造等。極其芳香且悅意,是以五種凈香塗抹。 地神融入其中的顯現,是地神特別安住。菩提樹是一切佛陀所依的顯現,是花朵莊嚴。傳說是過去未來一切所依中的所依的顯現,是以本尊數量的花朵莊嚴。 傳說從菩提樹放光為一切佛陀加持,是以四瑜伽生起曼荼羅莊嚴。
།དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་བཞི་ འདོན་པའི་སྣང་བ་དེ་འཁོར་ལོ་དང་།གཞན་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པའོ། །དེས་འཁོར་གྱི་མུ་སྟེགས་ཀུན་དགའ་ནས་ཡི་རང་བ་དེ་ཆོས་ཀྱིས་སྐྱོང་བ་གསོལ་བ་གདབ་པའོ། །འོད་ཟེར་དེ་སངས་རྒྱས་པའི་སྣང་བ་དེ་འཁོར་ལོ་མཁན་ལ་བརྟེན་པའོ། །ཕྱོགས་སྐྱོང་བཞིས་བུམ་པ་ཕུལ་བའི་སྣང་བ་དེ་ བུམ་པ་སྟ་གོན་ནོ།།བུམ་པ་གཅིག་ཏུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་སྣང་བ་དེ་དཀར་པོས་བྱུགས་པའོ། །ཁོང་རང་གིས་སོ་སོར་མཐོང་ལ་གཞན་གྱིས་གཅིག་ཏུ་མཐོང་བའི་སྣང་བ་དེ་རིན་པོ་ཆེ་དང་ས་ལས་བྱས་པའོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་མཛེས་ཤིང་ཆེ་བའི་སྣང་བ་དེ་མུ་སྟེགས་ཀྱིས་སྤངས་པའོ། ། ཚངས་པ་ལ་སོགས་པས་རང་རང་གི་ནོར་གྱིས་དོགས་པས་མཚན་མ་བཏབ་པ་དེ་མཚན་མ་བཏབ་པའོ། །ཕྱི་དྲོ་གསོལ་དུ་མ་རུང་ནས་རས་བཀང་ནས་ཀུ་ཤའི་ཁར་གཞག་པའི་སྣང་བ་དེ་མགུལ་ཆིངས་དང་གདན་ལ་གཞག་པའོ། །ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་མོས་འོ་མ་དྲངས་པ་ཡང་དེར་བླུགས་པའི་སྣང་བ་དེ བཅུད་བླུགས་པའོ།།དེ་བླུགས་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་གི་གཟུགས་དེར་ཤར་བའི་སྣང་བ་དེ་ལྷ་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་ལས་བླངས་པ་བྱུང་ནས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་ལ་ཕོག་པས་འདབ་མ་གཅིག་དེར་ལྷུང་བའི་སྣང་བ་དེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་སྤྱན་དྲངས་པའོ། །དེ་ལ་ཀུན་ངོ་མཚར་སྐྱེས་ནས་མཆོད་པའི་སྣང་བ་དེ་སྤྱན་ དྲངས་པ་དེ་ལ་མཆོད་པའོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ན་མོ་བུདྷཱ་ཡ། ཞེས་བརྗོད་ནས་ཤིང་ལོ་དེར་བཅུག་ནས་ཐམས་ཅད་འོ་མར་གྱུར་ཏེ་གཞག་པའི་སྣང་བ་དེ་ལྷ་མཆོད་བསྙེན་བསྒྲུབ་ཏུ་ཞུ་བའོ། །དེ་ལ་ཀུན་དགའ་ནས་སྤྲོ་ལ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་དགྱེས་པའི་སྣང་བ་དེ་སྟ་གོན་ལ་འཇུག་པས་དགའ་ བའོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀྱེད་ནས་ཤིང་ལ་གཟིགས་པའི་སྣང་བ་དེ་དགའ་ཆེན་ཞུས་པའོ། །ཤིང་ལས་ཡང་འོད་ཟེར་བྱུང་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་བུམ་པ་ལ་ཕོག་པའི་སྣང་བ་དེ་བུ་ཚུར་ཞེས་པ་དང་། བུམ་པ་སྔགས་ཀྱི་གཟུངས་ཐག་གདགས་པའོ།
於此誦唸四句佛偈的顯現,是向法輪及其他祈請。由此眷屬外道皆歡喜隨喜,是祈請以法護持。光芒成佛的顯現,是依止法輪師。 四方護法獻上寶瓶的顯現,是寶瓶預備儀軌。加持為一體的寶瓶顯現,是涂以白色。自己各別見到而他人見為一體的顯現,是以珍寶和泥土所造。加持后顯得莊嚴宏大的顯現,是外道捨棄。 梵天等以各自財物擔憂而作標記,是作標記。下午不宜供養而盛滿佈料置於吉祥草尖上的顯現,是置於頸飾和座墊上。長者女獻上牛奶也倒入其中的顯現,是注入精華。 注入后菩提樹形相顯現其中的顯現,是本尊生起。從中取出后擊中菩提樹,一片樹葉落入其中的顯現,是迎請智慧本尊。對此眾人生起稀有而供養的顯現,是供養所迎請者。 世尊唸誦”Namo Buddhāya”后將樹葉放入其中,一切轉為牛奶而置放的顯現,是祈請本尊供養親近修持。對此眾人歡喜踴躍,佛陀也歡悅的顯現,是歡喜進入預備儀軌。 世尊微笑觀看菩提樹的顯現,是祈請大喜。從樹中又放光照及世尊和寶瓶的顯現,是”子來”以及繫上寶瓶咒語繩索。
།སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ན་མོ་བུདྷཱ་ཡ། ན་མོ་དྷརྨཱ་ཡ། ན་མཿསཾ་གྷཱ་ཡ། ཞེས་བརྗོད་པས་ཕྱོགས་སྐྱོང་ལ་སོགས་པས་ཕྱག་བྱས་པ་དང་། ནེརཉྫ་ནའི་ཉ་ཆེ་ཆུང་དང་ཕྲད་ཅིང་མུ་སྟེགས་རྣམས་འཁོར་དུ་གྱུར་པའི་སྣང་བ་དེས་སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ། དེ་ལྟར་སྣང་བ་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གསུང པ་དང་།ཤྲཱི་ད་ན་ཕ་རྒྱུད་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རྣམ་འཕྲུལ་རྒྱུད་རེ་རེ་ཉིད་ལ་ཆོས་རྒྱུད་ལྟར་ལ་དེ་ལྟར་ཡོ་གསུངས་པ་ཡོ་རྒྱུད་དོ། །དགེ་འདུན་འཁོར་དེ་ཡོ་འཁོར་ལོའི་ལྷར་སྟོན་པ་ཉིད་དོ། །གོང་ན་སྟོན་པ་པོ་ཞེས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ལྡན་སྔགས་ སུ་ཤེས་པས་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་ན་བཞུགས་པ་དང་།ཐམས་ཅད་ཆོས་ལྟར་གྱུར་པས་སྲོག་མི་གཅོད་པ་དང་། ཐམས་ཅད་གྲོགས་དང་དགེ་འདུན་ཡིན་པས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཡོན་ཏན་སྟོན་པའོ། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་འཁོར་རྣམ་བཞི་ལ་རང་རང་གི་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་ཆོས་སྟོན་ པ་རིགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་འཛིན་པའོ།།ཀླུ་ཁ་ལ་མེ་འབར་གྱིས་སངས་རྒྱས་བསྡིགས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ལས་མེ་དཔུང་དཔག་ཏུ་མེད་པས་ཀླུ་བྱེད་པ་དེ་ཞི་སོགས་ཀྱི་སྦྱིན་སྲེག་བྱེད་པའོ། །རྩཝ་ཀུ་ཤ་ལ་མཉེལ་བསོ་བ་དེ་མཁའ་གསང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའོ། །ཚངས་པས་མེ་ཏོག་གཏོར་བ་ དང་།མཆོད་པའི་སྣང་བ་དེ་མཆོད་པའི་གནས་སུ་མཛད་པའོ། །པདྨའི་སྐུད་པ་གཡས་ཀྱི་དཔུང་པ་ལ་བཅིངས་པས་རླུང་ཞི་བ་དང་། ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་མོའི་གཡོན་ལ་བཏགས་པས་རླུང་ཞི་བའི་སྣང་བ་དེ་སྲུང་སྐུད་གཡོན་དུ་བཏགས་པའོ། །ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་མོས་འོ་ཐུག་གི་ལྷུང་བཟེད་ བླངས་ནས་དྲངས་པས་གསོལ་བའི་ལྷག་མ་འཁོར་ལ་བྱིན་པའི་སྣང་བ་དེ་གཏོར་མ་གཏོང་བའོ།།ཞལ་དུ་ཚེམས་ཤིང་གིས་དྲི་མ་ཕྱིས་ནས་དོར་བས་ནྱ་གྲོ་དྷར་གྱུར་པ་དེ་སོ་ཤིང་དོར་བའོ། །ཀུ་ཤ་སྔོན་དུ་བོར་བས་སྔ་ཕྱིར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས། སྟན་བྱས་པའི་སྣང་བ་དེ་ཀུ་ཤའི་སྔས་ལ་གཙོ་བོའི་སྔགས་ བཏབ་པ་དང་།སྟན་ལ་སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་པ་གདིང་བའོ། །ཡོ་བསྐྲད་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་ལ་དབུ་གཏད་ནས་གཡས་ས་ལ་ཕབ་ནས་གཟིམས་པར་སྣང་བ་དེ་ལུས་ངག་ཡིད་ཐ་མལ་མིན་པས་འཁོར་ལོ་མགོ་གཏད་སེང་གེའི་ཉལ་སྟབས་སུ་གཟིམས་པའོ། །སྲོད་ ལ་བདུད་ཀྱིས་སྤྲུལ་པ་བྱས་པ་ལས།འོད་ཟེར་སྐུ་ལས་བྱུང་བའི་སྣང་བ་དེ་རྨི་ལམ་ངན་པ་བཟློག་པའོ།
佛陀唸誦”南無佛陀耶(नमो बुद्धाय / Namo Buddhāya / 禮敬佛)、南無達摩耶(नमो धर्माय / Namo Dharmāya / 禮敬法)、南無僧伽耶(नमः संघाय / Namaḥ Saṃghāya / 禮敬僧)“,方位護法等頂禮,與尼連禪河大小魚相遇,外道成為眷屬的顯現,是佛陀化身。如是顯現,以及在王舍城靈鷲山宣說般若波羅蜜多,宣說吉祥施父續等為一,故佛金剛薩埵的幻化于每一續部如法續般如是宣說是瑜伽續。僧眾眷屬即是輪壇諸尊的顯示者。如上所說”是說法者”。 如是了知為具足咒,一切佛住世間,一切成為法故不殺生,一切是友伴與僧眾故顯示不退轉功德。此後佛陀以四眾各自的威儀說法,是持種姓戒。 龍王口中火焰威脅佛陀,從佛身放出無量火聚調伏龍王,是作息災等護摩。在吉祥草上休息,是加持虛空密處。梵天散花及供養的顯現,是作為供養處。 以蓮花線繫於右肩而風息,繫於長者女左邊而風息的顯現,是系護線於左邊。長者女取缽盛粥供養,將剩餘施予眷屬的顯現,是施食子。以牙籤清潔口中污垢后棄之成為尼拘律樹,是棄牙籤。 先拋吉祥草後加持前後,作座墊的顯現,是以咒語加持吉祥草枕頭和主尊,以咒語加持鋪設座墊。起身後面向菩提樹,右脅著地而臥的顯現,是以非凡的身語意麵向法輪作獅子臥。 初夜魔作幻變,從身放光的顯現,是遣除惡夢。
།ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱི་མཆོད་པ་བཞེས་ནས་མཉེས་པའི་སྣང་བ་དེ་རྨི་ལམ་བཟང་ནས་མཉེས་པའོ། །དེ་ནས་ཤིང་དྲུང་དུ་གཤེགས་པས་སྐུ་ལས་འོད་ལྔ་བྱུང་བའི་སྣང་བ་དེ་ཐིག་ སྐུད་ལྔ་བཀལ་བའོ།།འོད་ཚུར་འདུས་བྱང་ཆུབ་ཤིང་ལས་འོད་ལྔ་བྱུང་བ་ནི་ཐིག་སྐུད་སྣོད་དུ་བཅུག་ནས་ལྷ་ལྔ་བསྐྱེད་པའོ། །འོད་དེས་ཕྱོགས་བཅུར་ཁྱབ་ནས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བཀུག་པའི་སྣང་བ་དེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་བཀུག་པའོ། །ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་བྱོན་ནས་ནམ་ མཁའི་མདུན་ན་བཞུགས་པ་ལ་མཆོད་ནས་ཤིང་ལ་བཞུགས་པའི་སྣང་བ་དེ་ཐིག་སྐུད་ཀྱི་ལྷ་མཆོད་ནས་ཐིག་སྐུད་དུ་བྱས་པའོ།།ཤིན་ཏུ་བསལ་ནས་སངས་རྒྱས་གནས་སུ་གཤེགས་པའི་སྣང་བ་དེ་ཐིག་བཏབ་ནས་སྐུད་པ་བསལ་བའོ། །ཚོན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འོད་ལྔ་པོ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྣང་བ་ ཚིག་ལྔའི་རྒྱུ་འོད་ལྔ་ཕྱོགས་ནས་སྤྲོས།ཕྱོགས་ཕྱོགས་སུ་ཐིམ། ཕྱོགས་ཕྱོགས་སུ་གསལ། རིགས་ལྔར་གྲགས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དབུས་ན་གནས་པའི་སྣང་བ་དེ་ལྷ་བསྐྱེད་བཀུག་མཆོད་བསམས་བཀྱེ་གསལ་བདག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་གཙོ་བོར་གསལ་བས་ བསྲུང་བའོ།།འོད་ཟེར་གྱི་སྣང་བ་ལ་འཁོར་གྱི་རྟོགས་ཚད་ནི་པྲ་བརྟགས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་གི་ཤར་ནས་གཟིགས་པའི་ཞབས་རྗེས་ཡོད་པ་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཅུག་པའི་བྱེ་བྲག་།ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་ཀུ་ཤའི་སྟན་ལ་བཞུགས་པ་དང་། ཤར་གྱི་ཞབས་རྗེས་ལ་བཀྲ་ཤིས་རྫས་ བརྒྱད་མངའ་བའི་སྣང་བ་དེ་དབང་སྟེགས་ལ་གདུགས་སྩོགས་ཀྱིས་མཆོད་པའོ།།སྐུ་ལ་མེ་དཔུང་ཕྱུང་བས་བདུད་དང་མུ་སྟེགས་བྱེད་བྲོས་པའི་སྣང་བ་དེ་བགེགས་བསྐྲད་ཕྱིར་སྦྱིན་སྲེག་དང་ཏིལ་བསྔགས་པའོ། །བྱང་ཕྱོགས་སུ་གཤེགས་པས་པདྨ་བཅུ་གསུམ་བྱུང་བ་དེ་དབང་ལ་བུམ་པ་ དང་།ཅོད་པན་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་། བདག་པོ་དང་། མིང་དང་། དེ་ཉིད་དང་། གསང་དབང་དང་། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དང་། བཞི་པ་དང་། རྗེས་སུ་གནང་བ་དང་། ལུང་བསྟན་པ་དང་། གསང་བ་བསྒྲགས་པ་དང་། དབུགས་དབྱུང་བར་བསྐུར་བའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་ལ་ཟླ་བ་གཅིག་ཏུ་ གཟིགས་པའི་སྣང་བ་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་དང་།ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལྟ་བའོ། །ནུབ་ནས་ཤར་དུ་གཟིགས་ནས་འོད་ཟེར་བཀྱེ་བའི་སྣང་བ་དེ་དབང་རྫོགས་པས་འགྲོ་དོན་བྱེད་པར་ཤེས་པའོ། །ལྷའི་དབང་པོས་ཟེའུ་ལྔ་པ་ཕུལ་བས་དབུ་ལ་གསོལ་བའི་སྣང་བ་དེ་རིག་པའི་དབང་ལྔ་ཐོབ་པའོ།
接受天女們的供養而生歡喜的顯現,是從善夢中生歡喜。此後前往樹下,從身放五色光的顯現,是懸掛五色量線。光聚集返回,從菩提樹放出五色光,是將量線放入器皿後生起五尊。 此光遍及十方召請一切佛陀的顯現,是召請智慧尊。十方諸佛降臨,供養安住於前方虛空中諸佛后安住于樹上的顯現,是供養量線諸尊後作為量線。 完全收回后佛陀前往佛處的顯現,是打量線后收線。色彩也如是,五色光方位的顯現,五字之因五色光從方位放射,融入各方,各方明現,五部眾出現,以及薄伽梵安住中央的顯現,是生起諸尊、召請、供養、攝收、散佈、明顯,以自三摩地明顯主尊而守護。 在光明顯現中眷屬的證悟程度是觀察征相。菩提樹東方有佛足跡,是納入壇城的特徵。南方安住于吉祥草座上,東方足跡具有八吉祥物的顯現,是以傘蓋等供養灌頂臺。 從身放出火聚令魔眾與外道逃散的顯現,是為驅除障礙而作護摩與誦咒芝麻。向北行出現十三蓮花,是灌頂時授予寶瓶、寶冠、金剛、主尊、名號、如實、密灌、般若智慧、第四、隨許、授記、宣說密義、給予安慰。 一月觀察菩提樹的顯現,是觀察壇城與本尊真如。從西向東觀看放光的顯現,是了知圓滿灌頂后利益眾生。 帝釋天獻上五瓣花冠戴于頭頂的顯現,是獲得五種明灌頂。
། ཚངས་པས་གསེག་ཤང་དང་པར་བུ་ཕུལ་བ་ཕྱག་གཡས་གཡོན་དུ་གཟུང་བའི་སྣང་བ་དེ་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུའི་དེ་ཉིད་ཐོབ་པའི་རྟགས། སྒྲོལ་མས་ཆོས་གོས་གསོལ་བའི་སྣང་བ་དེ་ཕྱག་རྒྱའི་དེ་ཉིད་ཐོབ་པའི་རྟགས། ལེགས་སྐྱེས་མས་འོ་ཐུག་དྲངས་པ་གསོལ་ནས་སྐུ་གསེར་དུ་གྱུར་པ་དེ་གསང དབང་ཐོབ་པའི་རྟགས།ལེགས་སྐྱེས་མས་སྦྱིན་ལེན་ནོར་ལ་སྟོན་པས་གསུངས་པ་དེ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་རྟགས། མེ་ལོང་སྒྲ་སོགས་ཕུལ་བ་ལ་ལྟས་སོགས་བྱས་ནས་སླར་གཏད་པ་དེ་བཞི་པ་ཐོབ་པའི་རྟགས། ལྷ་ཚངས་པས་གསེར་གྱི་འཁོར་ལོ་ཕུལ་བ་དེ་རྗེས་གནང་ཐོབ་པའི་ རྟགས།དེ་ལྟར་ཕུལ་ཡང་ཆོས་མ་གསུངས་པས་ནམ་མཁའ་ལ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ནས་ཁྱོད་མངོན་པར་རྫོགས་ནས་སངས་རྒྱས་པས་ཆོས་སྟོན་ཞེས་པ་དེ་ལུང་བསྟན་ཏོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བཞེད་པ་ལ། ཚངས་པས་ཞུས་པ་དེ་གསང་བ་བསྒྲགས་པའི་ རྟགས།དེ་ནས་ཤཱཀྱའི་རིགས་ཤིང་གི་ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སྣང་བ་དེ་དབུགས་ཕྱིན་པའི་རྟགས། དེ་ནས་བྱ་བ་གཏོང་གསུངས་པ་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དེ་ཉིད་གོ་བའི་རྟགས། བཅུད་དུ་བྱ་བ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ངེས་དོན་དང་དྲང་དོན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་ཡང་བཞི་སྟེ། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་།སངས་རྒྱས་དེ་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པར་བཏང་བ་འབྱོར་པའི་ཚོགས་སོགས་པའོ། །པོ་ཀ་རིར་སྐུ་ཁྲུས་མཛད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བཞེད་པ་ལ་ཚངས་པས་གསོལ་བ་ཡན་ཆད་གདམས་པས་ཚོགས་བསག་པའོ། །རྒྱལ་པོ་བཞིས་ཆོས་སྟོན་དྲངས་པ་བཞེས་ནས་ གཅིག་ཏུ་བྱས་ཚོགས་པ་ལ་བཀྱེ་བས་ཚད་མེད་བཞི་བསྟན།ཐམས་ཅད་བཞག་ནས་ཤིང་དྲུང་དུ་གཤེགས་ནས་བདུད་སྐྱེས་པས་བསྲུང་བའི་གྲཝ་གུར་ཡན་ཆད་བསྟན་ཏོ། །ཤིང་ལ་སྐུ་བརྟེན་ནས་ཞལ་ཤར་དུ་གཟིགས་པས་མངོན་བྱང་ལྔ་ལས་རྒྱུའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་སྦྱོར་དང་པོའི་ རྣལ་འབྱོར་རོ།།སྐུ་དེ་ལས་འོད་ཕྱོགས་བཞིར་སྤྲོས་སླར་འདུས་ཏེ་ཤིང་གི་ཟིལ་པ་དབུ་གཙུག་ལ་ཕོག་པས་ཐུགས་མཉམ་པར་གནས་པ་དེ་རྒྱུའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཞུ་བ་གོ་ལ། སྒྲོལ་མ་ལ་སོགས་པ་ལྷ་མོ་བཞིས་བསྐུལ་བས་དེ་ལས་བཞེངས་ནས་སྒྲོལ་མ་ལ་སོགས་པ་ལ་བལྟས་ཏེ། ལྷ་མོ་ བཞིས་བསྐུལ་ནས་རྡོ་རྗེ་འཆང་བཞེངས་པ་གོ་སྟེ་རྗེས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རོ།
梵天獻上鈴鐺和法螺,雙手持執的顯現,是獲得金剛鈴的真如之相。度母獻上法衣的顯現,是獲得手印真如之相。善生女供養乳粥食用後身變為金色,是獲得密灌頂之相。善生女佈施財物而佛陀開示,是獲得般若智慧之相。獻上鏡子、聲音等物后觀察等而後歸還,是獲得第四灌頂之相。梵天獻上金輪,是獲得隨許之相。 如是供養但未說法時,于虛空中現見一切諸佛,說”你已現前圓滿成佛,應當說法”,這是授記。當欲入涅槃時,梵天祈請,是宣說密義之相。此後釋迦族于樹之南方出家的顯現,是獲得安慰之相。此後說”放下一切”,是瞭解壇城真如之相。 總結所作中四種手印應知勝義與世俗二義,也有四種:應知三昧耶手印,佛陀佈施法衣等是圓滿資糧等。 在布嘎日沐浴后欲入涅槃時,梵天祈請之前的教授是積累資糧。四大天王請法後接受供養合為一體分給眾人,是宣說四無量。放下一切前往樹下,魔眾生起守護帳幕之前已宣說。 依靠樹身向東觀看,從五現等覺生起因位持金剛是第一瑜伽。從彼身放光向四方后收攝,樹露水滴落頂髻,心安住平等,是瞭解因位持金剛融化。度母等四天女勸請,從彼起身觀看度母等,瞭解四天女勸請持金剛起身,是隨後瑜伽。
།སྐུ་ལས་འོད་བྱུང་ཕྱོགས་བཅུར་སྤྲོས་པས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མདུན་དུ་སྣང་བར་གྱུར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཐིམ་པ་དེ་འཁོར་ལོ་རྫོགས་པར་བསྐྱེད་པ་སྟེ། རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་རམ། དཀྱིལ་ འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་ཏུ་གོ་བའོ།།དེ་ནས་ཐུགས་ཀ་ནས་འོད་འཕྲོས་ནས་སྣང་བས་ཁྱབ་ནས་སླར་ཐིམ་པ་དེ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བཅུག་པའོ། །དེ་ནས་དབང་པོ་རྣམས་ནས་འོད་བྱུང་སྣང་བར་བྱས་སླར་འདུས་སྐྱེ་མཆེད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའོ། །ཡང་མཛོད་སྤུ་དང་། ལྗགས་དང་། ཐུགས་ ཀ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་རིམ་གྱིས་འོད་འཕྲོས་སླར་བསྡུས་པ་དེ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའོ།།གཙུག་ནས་འོད་བྱུང་ནས་སྣང་བ་ནི་དབང་བསྐུར་བའོ། །ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་མོས་ཡང་འོ་ཐུག་དྲངས་པ་མ་གསོལ་བར་མདུན་དུ་གཞག་པས་སྐུ་གསལ་བར་གྱུར་པ་དེ་བདུད་རྩི་མྱང་བའོ། ། འོན་ཀྱང་ཐུགས་ཀ་ནས་འཕྲོས་འདུས་ལྷ་མིའི་ཚོགས་ཀྱིས་མཆོད་པ་བྱེད་དེ་ཕྱི་ནང་གསང་བའི་མཆོད་པར་གོ་ལ། དེ་ནས་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྟོད་པར་གོ་བའོ། །དེ་ནས་འོད་ཟེར་དེ་ཐམས་ཅད་སྐུ་ལ་ཐིམ་ནས་གནས་པ་བསྐྱེད་པ་རྫོགས་པར་གོའོ། །དེ་ལྟར་མཉམ་པར་གནས་པ་དེ་དམ ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱར་བསྒོམ་པར་གོ།།ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ངེས་དོན་དང་དྲང་དོན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་གནས་པ་ཤིང་ལ་སྐུ་རྒྱབ་གཏད་པར་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏྲེ+ེ་ལ་དབུགས་ཡོད་ལ་ས་ལ་བ་ན་ཡོད་པའོ། །རྩ་བ་མེ་རླུང་ལ་ཟུག་པ་ཡང་། རྩ་དེའི་ཞབས་གོ་བའོ། །རྩེ་མོ་ལྷོ་ནུབ་ཏུ་འོང་ཞིང་ཟིལ་པ་འབབ་པ་དེ་ བདུད་རྩིར་ས་ནཱ་གཡས་ནས་འབབ་པའོ།།ཡན་ལག་བྱང་ཆུབ་ན་ཡར་འོང་བ་ལ་ལ་ནཱའོ། །ཡལ་ག་ཕྲ་ལ་མང་བ་དེ་རྩ་ཕྲན་མང་པོའོ། །དུད་དེ་ལོ་མ་བརྗེ་བ་དེ་ཉོན་མོངས་ཡེ་ཤེས་སུ་སོང་བའོ། །མེ་ཏོག་ནུབ་མོ་གསལ་བ་ཀུན་ལ་གསང་བའོ། །འབྲས་བུ་ཕྲ་ཞིང་ཤིང་ལ་ཐང་ཆུ་མེད་པ་ནི་རོ་ཉམས་སུ་ མྱོང་ཞིང་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའོ།།སྐུ་དེ་གྲིབ་མ་ལ་ཞུགས་བདེ་མི་སྤོང་བའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་ངེས་དོན་དང་དྲང་དོན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་སྐུ་དྲང་པོར་ཞལ་ཤར་དུ་གཟིགས་ནས་བཞུགས་པ་དེ་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་ཡོད་ཅིང་ཉམས་སུ་ལོན་པའོ། །ཕྱག་གཉིས་ས་གནོན་དང་མཉམ་པ་ ཉིད་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ཐབས་ཤེས་རབ་མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་བསྒོམ་པའོ།།སྤྱན་སྣ་རྩེར་གཏད་པ་དེ་དཔེས་དོན་མཚོན་ཅིང་རྙེད་པའོ། །ཞབས་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་དུ་བཞུགས་པ་དེ་ཡེ་ཤེས་གོ་ཞིང་གདེང་དང་ལྡན་པའོ།
從身放光遍及十方,一切諸佛顯現於前,融入世尊身中,這是圓滿生起輪,即圓滿瑜伽或理解為壇城勝義。此後從心間放光遍及顯相后復融入,這是入智慧尊。此後從諸根門放光作顯現后復收攝,是加持諸處。 複次從眉間毫相、舌及心間如是次第放光后收攝,是加持身語意。從頂放光顯現是灌頂。長者女再次獻上乳粥未食而置於前時身變明凈,是品嚐甘露。 然而從心間放射收攝,天人眾作供養,理解為外內密供養,此後理解為梵天等作讚頌。此後一切光芒融入身中安住,理解為圓滿生起。如是安住,理解為修持三昧耶手印。 應知事業手印的勝義與世俗:如是安住背靠樹時,氣在中脈,有支分。根部插入火風,也理解為彼脈之基。頂端來至南西方滴落露水,是甘露從右脈流下。支分向北方上升是左脈。細小眾多枝條是眾多細支脈。下垂交換葉子是煩惱轉為智慧。夜晚明亮之花是對一切秘密。果實細小而樹無樹液,是體驗味道而無煩惱。彼身入于陰影是不捨離樂。 應知法印的勝義與世俗:身體正直面向東方安住,是具有傳承教授並獲得體驗。雙手結觸地印與等持印是緣起方便智慧等持與后得修持。眼注鼻尖是以喻表義而獲得。雙足金剛跏趺而
།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྐུ་མི་སྣང་བར་མཛད་ནས་འོད་དང་སྤྲུལ་པས་ཀུན་དུ་ ཁྱབ་པའོ།།དེ་ཡང་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཅི་དགོས་ཤེ་ན། འབྱོར་པ་དང་། གདམས་པས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསག་པ་ནི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བས་སངས་རྒྱས་ལྟར་སྤྲུལ་སྐུ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ཡང་ཚད་མེད་བཞི་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོགས་པས་མ་ཉམས་ཤིང་འབྱུང་བའོ། ། དེ་གཉིས་རྒྱུ་བསོད་ནམས་མེད་ན་མི་འབྱུང་བས་དེའི་རྒྱུའི་དུས་སོ། །འབྲས་བུ་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་སངས་རྒྱས་རེ་རེའི་སྣང་བ་དེ་བསྲུངས་པས་བདུད་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་སྟོང་པས་འཆི་བདག་བཅོམ། །མེས་ཉོན་མོངས་བཅོམ། དྲ་གུར་གྱིས་ཕུང་པོ་བཅོམ། ཁྲོ་བོས་ལྷའི་བུའི་བདུད བཅོམ།དེ་ལྟར་བདུད་མེད་པས་གཞལ་ཡས་ཁང་ཇི་ཙམ་འདོད་པར་རང་རང་གིས་བསྟན་པའོ། །མངོན་བྱང་ལྔ་ལས་སྐུ་བཞེངས་པ་སྤྲུལ་སྐུ། ཕ་དང་མའི་སི་ལ་དང་ག་པུར་ཟླ་ཉི་ཧཱུཾ་ཟླུམ་པོ། འཕྲོ་འདུའི་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་དེ་ལས་སྐུ་བཞེངས་པ་སྔོན་སྟོང་པ་ཡི་གེ་ལྔར་བྱས་པ་འོག་མིན་ ལས་ཆད་པ་མི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་སུ་འདོད་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་སྣང་བ་ལ་ཕ་མ་ལས་རང་གི་མངོན་བྱང་ལྔ་ལས་སྐུ་བྱུང་བའོ།།ཞུ་ནས་བསྐུལ་བས་བསྐྱེད་པས་འདོད་ཆགས་འདུལ་བ་དང་བསྐུལ་ནས་ཡབ་ཡུམ་བཞེངས་པ། ཞུ་བར་གྱུར་པ་མི་རྟོག་པ། བཞེངས་པ་ འགྲོ་བ་གདུལ་བྱར་བྱ་བ་གཞན་མཛད་པའོ།།དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པ་སྲས་བལྟམས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བཀུག་བཅུག་གཉིས་མེད་དགྱེས་པ། བདག་དང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་གཅིག་པ། དུས་མི་ཉམས་པས་བཀུག་པ། ཐ་དད་མེད་ པས་བཅུག་ལ།མི་རྟོག་པས་གཉིས་མེད་བྱས་པའོ། །འགྲོ་དོན་ནུས་པས་མཉེས་པའོ། །སྐྱེ་མཆེད་ལ་མངོན་ཤེས་འབྱུང་བའོ། །རིགས་གསུམ་འདུས་ན་འདུལ་བས་སྐུ་གསུམ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ། །སངས་རྒྱས་ལ་དབྱེ་བ་མེད་ཅིང་མི་རྟོག་པས་དབང་ངོ་། །བདེ་བ་ཆེན་པོར་ གནས་པས་བདུད་རྩི་མྱང་བའོ།།འཇིག་རྟེན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ་སོགས་པ་མཆོད་པའོ། །སེམས་ཅན་འདྲེན་པས་བསྟོད་པའོ། །མི་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོས་རྫོགས་རིམ་མོ། །ཡང་ན་དེ་ལྟར་བྱས་པས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་ལ་སེམས་ ཅན་གྱི་སྣང་བས་རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་འོད་ལ་སོགས་པ་གོང་བཞིན་ཤེས་པར་བྱའོ།།གསང་སྔགས་བཞིན་བྱས་པས་སྒྱུ་མ་སོགས་ཀྱིས་ད་ལྟར་བསྒོམ་པ་དེ་ལྟར་བསྐྱེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།
大手印令身不顯現而以光明與化身遍及一切。若問為何需要三昧耶手印,由資具與教授積累福德資糧,因從因生果而如佛陀般化身顯現。複次由四無量及智慧資糧等而不退失而生起。若無此二種因之福德則不生起,故為因位。果位所依能依佛陀各自顯相由守護故無魔。複次由空性降伏死主,以火降伏煩惱,以網帳降伏蘊,以忿怒尊降伏天子魔。 如是無魔故隨各自所欲顯示無量宮殿。從五現證起身為化身,父母的栴檀與龍腦,日月吽圓形,放收聚集之因緣從彼起身,先前空性成為五字,不欲從色究竟天降下,一切欲求皆為自心所欲,故於世間顯相中從父母及自己五現證中身生起。融化勸請而生起調伏貪慾及勸請父母起身,融化成為無分別,起身為調化所化眾生之他利事業。 圓滿壇城是子嗣誕生。召請智慧尊入駐成為無二喜悅,自身與一切佛陀本性為一,由時不退失故召請,由無差別故入駐,由無分別故成無二。由能利眾生故歡喜。于諸處生起神通。三族和合時調伏故加持三身。于佛無分別且無分別故灌頂。安住大樂故品嚐甘露。 一切世間供養釋迦牟尼等。由引導眾生故讚頌。以無分別自性之本質為圓滿次第。或者如是作已,于智慧尊等以眾生顯相,應知如前于金剛座光等。如密咒而作,應知以幻等現在修持如是生起。
།འདིར་རབ་ཏུ་མི་གནས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྣང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་བརྟེན་པའི་རྣལ་འབྱོར་ པར་སྣང་བ་སེམས་ལ་རྡོ་རྗེ་གདན་ལྟར་སྣང་བའོ།།དེ་ཡང་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་རྩ་ཡོད་པས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལམ་རྒྱབ་ན་གནས་པས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྟེན་པ། མེ་རླུང་ཡོད་པས་ཐབས་དགོས་པ་ལ་ལ་ནཱ་དང་ར་ས་ནཱ་སངས་རྒྱས། དགོས་པ་སྤྱི་བོ་ནས་འབབ་ པ་སངས་རྒྱས་རྒྱུད་པའི་གསུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པ་དང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ།།རྩ་བྲན་དང་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་བྱུང་བ་དངོས། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་གནས་པ་ལ་སྐུ་གཉིས་འབྱུང་བ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལུགས་གོང་གི་ལྟར་རྡོ་རྗེ་ གདན་དུ་བྱུང་བའོ།།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོས་སྐུ་གདོད་ནས་མུ་བཞི་དང་བྲལ་བ་དེ་རྣམས་འབྱུང་ཞིང་དེ་ཉིད་ཡིན་པར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གོང་ལྟར་མི་སྣང་བ་འོད་དུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ཡང་སྤྲུལ་སྐུ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་དང་། ཧེ་རུ་ཀ་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ལོངས་སྐུར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྣང་བ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་རང་གི་བདེ་བ་མྱོང་བ་ཆོས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའོ། །དྲང་དོན་དང་ངེས་དོན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་སྣོད་བསྒྲུབ་པ་དང་བཅུད་བསྒྲུབ་པའོ། །སྣོད་བསྒྲུབ་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ནས། །ལུས་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་དག་ཏུ་བསྒྲུབ། །འབྲས་བུ་དེ་ལས་འབྱུང་བའོ། །བསྙེན་པ་གོང་འོག་ལྟར བསྒྲུབས་ཏེ།།ཞེས་འབྱུང་བ་དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་ལས་བཙལ་བ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སོགས་པ། བརྟག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པ། བསླང་བ་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་རྒྱུ་བསྐྱེད་པ། འབྲས་བུ་རྫོགས་པ་ཡེ་ཤེས་བཅུག་པའོ། །གཟུང་བ་སྐྱེ་མཆེད་ནས་བསྟོད་པ་ཡན་ཆད་ དོ།།བཅད་པ་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་གང་འདོད་གདོད་ནས་ཡོད་པའོ། །སྦྱང་བ་རྣམ་དག་ཤེས་པའོ། །རྩིག་པ་ལུས་གྲུ་བཞིར་བྱུང་བས་ཕུང་པོར་ཆགས་པའོ། །ཐིག་འཁོར་ལོ་བཞི་ལ་སོགས་པའི་རྩ། ཚོན་ག་པུར་སྣང་བས་ཁྲག་འབབ་པའོ། །རྐྱེན་གནས་ སྙིང་དབུས་ན།མིང་ཡང་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི་གཟུགས་ཡི་གེ་ཧཱུཾ། ལྷ་གཙོ་བོ། དབྱིབས་ཐིག་ལེ། ངོ་བོ་ཁུ་བ། ལས་ཅན་གྱི་རྒྱུ་སེམས་ཀྱི་འཕྲུལ་པ། བདེ་བའི་རང་བཞིན་མི་རྟོག་པ། ཉམས་སྟོང་པའི་ངང་། རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔ་དང་། སྐུ་བཞི་དེ་ལས་འབྱུང་བས་ གནས་བརྒྱན་ལ།མི་རྟག་པའི་འཁོར་བ་དེ་ལས་སོ།
此處由於極不住故,依菩薩顯相而現為所依能依瑜伽,於心中現如金剛座。複次由有事業手印脈故,一切佛道在背後安住,為一切佛所依止。由有風火故,于方便所需中,左右二脈成佛。所需從頂降下,獲得佛傳承語之智慧並獲得體驗。 無支脈及煩惱等故,圓滿報身真實生起。於法印大樂安住中生起二身,及波羅蜜多之道如前于金剛座生起。大手印之身本離四邊,彼等生起即是彼性,如前波羅蜜多不顯而成光明。 複次化身釋迦牟尼與賀魯迦為眾生顯相,報身為菩薩顯相,大樂為自身樂受遍及諸法。于了義不了義成就中有器世間成就與有情世間成就。器世間成就如金剛空行中說:“身即成就為壇城,果從彼中生起。修持前後如近修。” 如是所說從壇城儀軌中尋求積累福德資糧等,觀察積累智慧資糧,發起宮殿與因之生起,圓滿果位納入智慧。所取從處所至讚頌為止。 斷除蘊界處等任何所欲本來存在。清凈爲了知清凈。墻壁由身成四方而執著為蘊。線為四輪等之脈,顏料現為龍腦而血液流動。緣起處在心中央。名為中脈,形為吽字,本尊為主尊,形狀為明點,本質為精液,具業之因為心的幻化,樂的自性為無分別,體驗為空性境界。由具證悟故五種圓滿及四身從彼生起而莊嚴處所,從無常輪迴中生起。
།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག། །སྟོང་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཡིན་ལ། མངོན་བྱང་ལྔ་ལས་འཁོར་ལོ་བྱུང་བའོ། །མ་རྟོགས་པ་འཁོར་བའི་གཟུགས་སོགས་དང་། ཁྲག་དང་ཁུ་བ་ལ་སོགས་པ་ སེམས་ཅན་གྱི་ལུས་འབྱུང་བའོ།།དབང་བསྒྲུབ་པ་རྒྱུད་ལྟར་མན་ངག་གི་རྩ་དང་རླུང་དང་མེ་བསྒོམ་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟ་གོན་ནོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྒྲུབ་པའོ། །རང་ལས་བྱུང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཅུག་པ་མཐོང་བའོ། །ལུས་རྒྱ་ནས་འབྱུང་བས་མི་གནོད་པ་བུམ་དབང་ཐོབ་ལུས་ཀྱི་ ཉེས་པ་དག་པའོ།།སྤྱི་བོ་ནས་བབས་པས་གསང་དབང་ཐོབ་ངག་གི་ཉེས་པ་དག་པའོ། །ཡིད་མཉམ་པར་གཞག་པས་དབང་གསུམ་པ་ཐོབ་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པ་དག་པའོ། །ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་རྟོགས་པས་ལུས་ངག་གི་ཉེས་པ་ཞི་དབང་བཞི་ཐོབ་པའོ། །བཅུད་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་ཚུལ་དང་། དྲང་དོན་ངེས་དོན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གཉིས། ཆུང་བའི་སྐྱབས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཞེས་པ་གོང་དུ་བསྟན་པའི་ཧེ་རུ་ཀ་ཕྱི་ནང་ཡོར་སྣང་བ་དེ་དང་། རྒྱུད་འཁོར་ལོར་གྱུར་པས་སོ། །མཆོད་པ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལྷར་ཤེས་པའོ། །དུས་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་དོ། །ཡོན་ཏན དེ་ལྟར་གནས་པས་སོ།།ཐམས་ཅད་ལྷར་གསལ་བས་དགེ་འདུན་དང་འགྲོགས། །ལྷ་ལ་ལྷས་སྲོག་མི་གཅོད་པ་བདག་ཉིད་ལྷ་ཡིན་ན་ཕྱག་གང་ལ་འཚལ་ཏེ་མི་ཉམས་པའོ། །རྟེན་གཞན་སློབ་དཔོན་ཡི་དམ་ལྷ་སྤྱི་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་དྲུག་འགྲོ་དྲུག་དང་བྱེ་བྲག་བདུན་ལས་བྱུང་བའོ། །སློབ་ དཔོན་པས་ལྷག་པ་མེད།སྔགས་ལས་ལྷག་པའི་ཆོས་མེད། །རིགས་ལྔའི་སྡོམ་པ་ལས་ལྷག་པ་མེད་པས་འགྲུབ་པའོ། །སོ་སོ་ཐར་པའི་རིས་བདུན་དག་པའོ། །རྩ་བ་ཚད་མེད་པ་བཞི། རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས། ཡན་ལག་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་གཞལ་ཡས་ཁང་རྟེན་དང་བཅས་པ་ལྷ་གཙོ་ བོར་བརྟེན་པའོ།།རྩ་བ་བཞི་དང་ཡན་ལག་བཞི་སྟེ། བརྒྱད་གཞལ་ཡས་ཁང་དུར་ཁྲོད་བརྒྱད་དང་བཅས་པའོ། །སྲོག་མི་གཅོད་པ་དང་། རྩ་བ་གསུམ་ས་བོན་ཕྱག་འཚལ་འཕྲོས་འདུས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་སྐུ་བཞེངས་པའོ། །ཆང་དང་ལྷ་བསྲུང་བ་མངོན་བྱང་ལྔ་ལས་གྲུབ་ པའོ།
三十七菩提分法、六波羅蜜多、十八空性,從五現等覺中生起輪。未證悟者從輪迴色等及血液精液等生起眾生之身。 灌頂成就如續部般,依口訣修持脈風火為壇城準備。為修持體驗。納入從自生起之壇城中為見。從身印生起故無害,獲得寶瓶灌頂清凈身之過失。從頂降下故獲得秘密灌頂清凈語之過失。心等持故獲得第三灌頂清凈意之過失。如是了知一切故身語過失寂滅獲得第四灌頂。 有情世間成就中有四印之法,于了義不了義成就中有大小二乘。小乘皈依三寶即如前所示之內外賀魯迦顯現,及續部成為輪故。供養為知一切事物為本尊。了知時即是彼性。功德即如是安住故。一切明顯為本尊故與僧伽相伴。本尊對本尊不殺生,自身若為本尊則向誰頂禮而不退失。 其他所依上師本尊普遍特殊六聖六道及七種差別中生起。無勝於上師者,無勝於咒之法,無勝於五部律儀故成就。清凈七種別解脫戒。根本為四無量,自性為智慧資糧,支分為毗盧遮那宮殿及所依本尊依止。 四根本及四支分共八與宮殿八尸林俱全。不殺生及三根本種子頂禮放光收攝成一故圓滿身立起。酒及護持本尊從五現等覺中成就。
།ཁྱིམ་པའི་རྟགས་སྤངས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གསལ་བར་བསྒོམ་པ། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་རྟགས་རྡོ་རྗེ་པདྨ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ། མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྟགས་སྤངས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གཞུག་པ། སངས་རྒྱས་པའི་རྟགས་བསྒྲུབས་པ་བདུད་རྩི་ཞལ་དུ་ཞུགས་པ། དགེ་བའི་རྟགས་སྤངས་པ་བསྒྲུབ་ པ་དགེ་བའི་རྟགས་འཁོར་ལོ་ལྔར་གྱུར་པའོ།།རྩ་བ་བཞི་དང་ཡན་ལག་བདུན་སྔོན་དུ་ཚད་མེད་བཞི་བདུན་དག་པ་བསགས་པས་ལྷ་མོ་བཞི་འབྱུང་བའོ། །ཆང་གླུ་ཞེས་པ་གླུས་བསྐུལ་བའོ། །དགེ་སློང་གི་རྩ་བ་བཞི་བླངས་པའོ། །ལྷག་མ་བཅུ་གསུམ་གྱིས་ཡབ་ཡུམ་གྱི་སྐུ་རྫོགས་པར་བསྒོམ་པའོ། །མ་ ངེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡོམ་པ་དྲུག་ཡབ་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱི་ས་བོན་དང་།ཡུམ་གྱི་ཐུགས་ཀའི་ས་བོན་གསལ་བ་དང་། ས་བོན་དེ་སྤྲོ་བ་དང་། རིགས་ཀྱི་ཐུགས་དམ་བསྐུལ་བ་དང་། ལས་སྦྱང་བ་དང་། གཉིས་མེད་དུ་སྤྱན་དྲང་བ་དང་། ཡི་གེ་ལྔ་དང་འདྲེས་ནས་ཞུ་བ་དང་། ཞལ་དུ་ཞུགས་པ་དང་། རྩ་རྣམས་ ནས་བབས་པ་དང་།བསྲུབས་པ་དང་། གཞལ་ཡས་ཁང་བསྐྱེད་པ་དང་། གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་གདན་བསྐྱེད་པ་དང་། གཙོ་བོ་དང་། འཁོར་བསྐྱེད་པ་དང་། གཙོ་བོ་དང་རིགས་ལྔའི་ལས་བྱས་ནས་གཞག་པའོ། །རྩ་བ་ལྔ་ཞེས་པ་འཁོར་ལོ་རྫོགས་པར་བསྒོམ་པ་རྒྱུ་འབྲས་མངོན་བྱང་ལྔ་ ལས་བསྐྱེད་པའོ།།རྩ་བའི་སྦྱོར་བ་དབང་མ་བསྐུར་བ། དངོས་མ་མཉན་པ། མཇུག་མ་བསྒོམས་པའོ། །དེ་གསུམ་ཀ་མེད་པ་ལས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡོམ་པ་མེད་ན་ཉམས་པ་ཆེན་པོའོ། །མ་མཉམ་པ་སྒོམ་ན་ཉམས་པ་སྦོམ་པོའོ། །དབང་མེད་པར་ཉམས་པ་ཆུང་ངུའོ། །མ་མཉན་ན་ཉམས་པ་སྒོམ་ པོའོ།།དབང་དང་བསྒོམ་པ་མེད་ན་ཕྲ་མོའོ། །གཅིག་ལས་མེད་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ། །ཡན་ལག་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་རྣལ་འབྱོར་བཞི་རྫོགས་རིམ་སྦྱོར་བ་དངོས་མཇུག་གོ། །དེའི་ཉེས་པ་ཡང་གོང་བཞིན་ནོ། །རྩ་བའི་ཉེས་པ་དབང་སྡོམ་པ་དང་། བསླབ་པ་གསུམ་ཆར་བླངས་ན་སྦོམ་ པོ།།མཉན་ལ་བསྒོམས་ནས་ཆུང་ངུ་བྱུང་བ་དབང་བསྐུར་བ་མ་ཉན། ཕྲ་མོ་དང་དབང་བསྐུར་ལ་བསྒོམ། ལྟུང་བྱེད་རེ་རེ་མེད་པ་བླང་། །ཉེས་པ་ལ་སོགས་གང་སྤྱད་དེ་བསླང་པའོ། །དེ་ཡང་དབང་དང་སློབ་དཔོན་ལ་ཚོགས་དབུལ་བ་དང་། མཎྜལ་གྱིས་བཤགས། །ཕྱིན་མི་བྱེད་པར་བསྡམས་པས་ ཐུབ་པའོ།།ཆང་ཞེས་པ་བདུད་རྩི་མྱང་བ་དང་། ག་བུར་མ་ཤོར་བའོ། །གཏང་སེམས་ཞེས་པ་སྔགས་གཞག་པའོ། །རྒས་ཞེས་པ་མ་ནུས་པའོ།
捨棄在家相而明顯修持佛身,出家相加持金剛蓮花,捨棄外道相納入智慧輪,成就佛教相甘露入口,捨棄善相成就轉為五輪善相。 四根本及七支分前行四無量七清凈積累而生起四天女。酒歌即以歌勸請。受持比丘四根本。以十三餘支圓滿修持父母身。 不定等六種律儀為父尊心種子與母尊心間種子明顯,及放射彼種子,勸請部族誓言,凈業,請召入不二,與五字混合融化,入口,降下諸脈,攪動,生起宮殿,生起主尊等座,生起主尊及眷屬,主尊及五部作業后安立。 所謂五根本即圓滿修持輪,從因果五現等覺中生起。根本加行未灌頂,正行未聽聞,後行未修持。若三者皆無而無聲聞律儀則為大過。不平等修持則為粗過。無灌頂為小過。未聽聞為粗過。無灌頂及修持為細過。僅有一者為墮罪。 支分福德資糧及四瑜伽圓滿次第之加行正行後行。其過失亦如上。根本過失灌頂律儀及三學皆受持則為粗過。聽聞修持後生小過,未聽聞灌頂,細過及灌頂而修,墮罪為缺一而受。懺悔所造等過失。複次于灌頂及上師供養會供,以曼荼羅懺悔,約束不再造則能對治。 所謂酒即品嚐甘露,不失樟腦。所謂舍心即安立咒。所謂老即無力。
།བསྙེན་གནས་ཞེས་པ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་གཞུག་པ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། དབང་བདུད་རྩི་བཞི་ དང་།དགེ་བསྙེན་བཞི་དང་། དགེ་ཚུལ་དང་དགེ་སློང་ཆོས་བསྟོད་པ་སྟེ། སྐབས་ཞེས་པ་ལོང་ཡོད་ན་ལེགས་པར་བཅོས། མེད་ན་བསྒོམ་བྱའོ། །བཅོས་ཐབས་ངེས་པར་བསྐྱེད་ཅེས་པ། དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་སྔགས་པ་ལ་འདུལ་བའི་རྩ་བ་ཡན་ལག་རེ་རེ་མི་གནོད། ཐབས་དེས་སླར་གསོས་པས་ཐོབ་བོ། ། སྔོན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཧེ་རུ་ཀ་དང་། རྒྱུད་སྟོན་པར་འཁོར་ལ་སྣང་ལ། འཁོར་ཡང་སྡོམ་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པའོ། །དེས་ཉམས་པ་བཅོས་སུ་བཏུབ་སྔགས་གཙོ་བོའོ། །དེས་ན་སྔགས་སྒྲུབ་པ་ལ་བློ་སྐྱེད་ཅིང་བརྩོན་པར་བྱའོ། །དུས་ངེས་ཞེས་སྔགས་ལས། ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏི་དང་། ཌོམྦི་ལ་སོགས་པ ལྟར་ཕྲད་མ་ཐོག་དང་།རང་ཞིག་དང་། ངེས་པ་མེད་པར་ཐོབ་ལ། མ་གྲུབ་བར་དུ་ངན་འགྲོར་མི་སྐྱེ་བས་ཇི་སྲིད་དོ། །ཡོན་ཏན་ཡང་ཡི་དགས་སྟོན་པའི་རྒྱུད་ནས། དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་ལེགས་བསྒོམས་ན། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་གཟུགས་གཉིས་འཐོབ། །ཅེས་པས་མིའི་ནང་ནས་ བྲམ་ཟེར་སྐྱེ་ལ།ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པས་སྡོམ་པ་གསུམ་ཡང་དེས་ཐུབ་ཅིང་སྐུ་བཞི་ཡང་དེ་ལས་བྱུང་བའོ། །ཡོན་ཏན་ཆེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟར་གནས་པའོ། །ཐོབ་ནས་དབང་ཐོབ་མཉན་བསྒོམས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་རྣལ་འབྱོར་བཞི་རྫོགས་རིམ་ཞེས་བསྒོམས་པས་དེ་ཉིད་ ནའོ།།དེ་ལྟར་ཡོན་ཏན་ཤེས་ན་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་སྡིག་པ་བཤགས་ལ། ཆོས་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་སྣ་ཚོགས་སྤྱོད་ཀྱང་རང་ཉིད་སྔགས་དོན་ཤེས་པས་གཞན་དུ་བྱེད་པའོ། །སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱང་ཉིད་ལ་རྟོག་པ་མེད་པར་གཞན་ལ་ དོན་མཛད་པའོ།།གསོ་སྦྱོང་ཞེས་པ་གོང་ལྟར་སྦྱོར་བ་དངོས་མཇུག་ལ་དུས་ཐམས་ཅད་དམ་དུས་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ནས་དོན་བསྟན་པ་ལ་སྤྱོད་པའོ། །དུས་མཆོག་དང་ཐུན་མོང་ཞག་ཟླ་བ་ན་ཡང་འོང་བའོ། །ཆོས་ཞེས་པ་བདག་གིས་གོང་ལྟར་ཉེས་པས་འགྲོ་དོན་དུ་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་དེ་རྣམས་ སུ་ཧ་ཅང་ཆེས་ཏེ།འབྱོར་ནུས་ཡོད་ན་ལྷ་ཁང་ལ་སོགས་པ་བཞེངས་ཤིང་གསོ་བ་དང་། རྒྱུད་དང་མདོ་དང་། འདུལ་བ་དང་། མངོན་པ་དང་། བསྟན་བཅོས་བྲི་བ་དང་། མཆོད་པར་བྱའོ། །མ་འབྱོར་ན་ཡང་ཡིད་ཀྱིས་སྤྱོད་ལམ་བཞི་ལ་མི་དོག་པས་ཐུན་བཞིར་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ།
所謂近住即納入智慧薩埵,加持處所及身語意,四甘露灌頂,四近事,沙彌及比丘贊法。所謂時機即有暇則善加調整,無暇則應修持。 所謂必定生起調整方法,如是了知的密咒師不違犯別解脫根本及支分,以此方便恢復則可獲得。往昔佛陀亦現為喜金剛,向眷屬說續部,眷屬亦具足三律儀。彼可調整過失是密咒之主要。因此應生起修持密咒之心並精進。 所謂確定時間,如密續所說,如因陀羅菩提及蕩姆等,一經遇見即刻、自然及不定獲得,在未成就之前不生惡趣故為隨時。功德如《餓鬼教示續》中說:“若善修誓言手印,瑜伽士將獲二身。“即於人中生為婆羅門,以知慚有愧故能持三律儀,四身亦由此生起。如是住于大功德等。 獲得后得灌頂、聽聞、修持、積累福德資糧、圓滿四瑜伽次第而修持即是彼性。如是若知功德則皈依三寶,懺悔身語意罪業,為利眾生而行種種法行,然自知密咒義故作他用。諸佛菩薩亦無自執而利益他眾。 所謂布薩即如上加行正行後行於一切時或特殊時依續部所示義而行持。殊勝時與共同日月亦當來臨。所謂法即如上我以過失為利眾生以身語意彼等太過,若有財力能力則應建立修復寺院等,書寫續部、經部、律部、對法及論典並供養。若無財力則以意於四威儀中不受限礙而於四座修持。
།ཐེག་པ་ ཆེན་པོའི་ཡང་སྐྱབས་པའི་ཡོན་ཏན་གོང་ལྟར་སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་སྐུ་དེ་ཧེ་རུ་ཀའི་བཞུ་བཏུལ་སྤྲོ་བསྡུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཞིང་ཆོས་ཀྱང་སེམས་ལས་ཤེས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ལ།དགེ་འདུན་ཡང་རང་ལ་ཡོད་པས་འཁོར་ལོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་དོན་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལས་ཡིན་ན།སྦྱོར་དངོས་མཇུག་གོང་ལྟར་དང་། དེ་ལྟར་ཡང་མཐར་ཐུག་དཔུང་བཟང་ངོ་། །ཤེས་རབ་དང་། ལས་དང་། སྨོན་ལམ་དང་། སྔོན་གྱི་སྐལ་བ་ལ་མ་རྨོངས་པས་དེ་ལྟར་སྤྱད་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བློ་དེ་ལྟར་མེད་པ་ལ་སོགས་པས་རེ་རེ་འདྲ་བས་སྤྱད་དེ། ཕན་ སེམས་དང་དམ་ཚིག་ཐུབ་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་སྔགས་འགྲུབ་བོ།།ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་ཚུལ་དུ་དྲང་དོན་དང་། ངེས་དོན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་བཞི་སྟེ། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བསྒྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་ལྟར་ཤེས་པས་སྤྱད་དགོས་པ་དང་། ཞེན་པ་རྣམས་སྙིང་རྗེ་བར་མཐོང་ཞིང་བྱ་བ་བཏང་བ་ འབྱོར་བའི་ཚོགས་ཡིན་ལ།དགེ་བ་ཅི་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་གྱི་ཆེད་དུ་སངས་རྒྱས་སུ་བསྔོ་ཞིང་། བདུན་དག་པ་ཡིད་ཀྱིས་བྱེད་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། བདག་དོན་ལ་མི་རེ་གཞན་ལ་མི་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཚད་མེད་པ་བཞི་དང་། ཐམས་ཅད་སེམས་སྟོང་པར་ཤེས་པ་ཡེ་ ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་།དེ་ལྟར་ཤེས་པས་གཞན་མེད་པས་བསྲུང་པ་དང་། དེ་ལྟར་སེམས་གཙོ་བས་གཞལ་ཡས་ཁང་། ཤེས་རབ་སྐྱེ་བས་རྒྱུའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཡིན་པ་སེམས་སུ་དྲན་པས། སེམས་ལ་སྤྲོས་པ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བསྟིམ་པའོ། །དེའི་དུས་དབང་པོ་ཡུལ་དུ་སྣང་བས་ སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ལྷ་དང་།དེ་ཡང་བདག་གཞན་གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱས་པས་སྐུ་གསུམ་དང་། དེས་འགྲོ་དོན་ནུས་པས་དབང་དང་། ཉམས་སུ་མྱོང་བས་བདུད་རྩི་མྱང་བ་དང་། བཀག་པ་མེད་པས་མཆོད་པ་དང་། ངོ་མཚར་ཆེ་བས་བསྟོད་པར་ཤེས་པའོ། །ཐམས་ཅད་གསང་བའི་རྒྱུད་ནས། དེ་ལས་ བྱུང་བ་དེ་ཉིད་པ།།ཞེས་པས་དེ་ལ་ཞེས་པས་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ཡང་སྐུ་ལས་འབྱུང་ཞིང་རྟོག་པ་མེད་པ་མ་ཟད་པའོ། །བརྒྱུད་ནས་འགྲོ་དོན་སྣང་བས་དམ་ཚིག་ཡིན་ལ། ཟད་པ་མེད་པས་ཕྱག་རྒྱའོ། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་དེ་ལྟར་དུ་ཤེས་པས་བདེ་བ་ལ་བདག་གཞན་གཉིས་ ལས་འབྱུང་བས་རྩོལ་བའི་ལས་དང་།བདེན་པའི་ཕྱག་རྒྱའོ། །ཐམས་ཅད་གསང་བའི་རྒྱུད་ནས། ལས་ནི་བདག་གཞན་བྱ་བ་སྟེ། །ཉམས་མེད་གནས་པ་རྒྱ་རུ་བཤད། །ཅེས་པའོ།
大乘之皈依功德如上,佛陀化身即喜金剛之融化調伏、放射收攝,法亦由心了知故為般若波羅蜜多,僧伽亦在自身故為輪。如是了知一切自性義為佛業,則加行正行後行如上,如是究竟即為賢臂。 由於不迷惑于智慧、事業、願力及宿世福分,應知如是行持。對於無如是見解等者,應隨各自相應而行,若能具足利他心與誓言,則可成就菩提分及密咒。 以四印方式成就表義與了義亦有四種:由了知如是誓言印成就功德故應行持,見諸執著為悲心並捨棄所作是資具資糧;一切所作善業皆為眾生而回向佛果,以意作七清凈是福德資糧;不求自利不行於他即四無量,了知一切心為空性是智慧資糧。 如是了知則無他故守護,如是心為主故為宮殿,生起智慧故為因金剛持,以心憶念,於心融入無戲論智慧薩埵。爾時諸根顯現境界故為處所諸尊,復以無二自他故為三身,由此能利眾故為灌頂,由親身體驗故為嘗甘露,由無遮故為供養,由稀有故為讚歎。 《一切密續》云:“從彼所生即彼性”,所謂”從彼”即修誓言印。彼亦從身生起且無分別而不盡。由相續顯現利生故為誓言,由無盡故為印。事業印亦如是了知,由樂從自他二者生起故為造作事業與真實印。《一切密續》云:“事業即自他所作,無失而住說為印。”
།ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་དེ་ལས་ཤེས་པས་ཐམས་ཅད་ཆོས་སུ་གྱུར་པ་རེ་དོགས་མེད་པས་མ་ཡེངས་པའོ། ། རྒྱུད་ལས། ཆོས་ལས་སེམས་འབྱུང་འཁྲུལ་པ་ཚད་མཉམ་མམ་ལངས་ཀྱང་མི་གཡོ་བ། ཞེས་པས་སོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡང་དེ་ལྟར་གསུམ་པོ་ཤེས་པས་བདག་ལ་དུས་དང་རིས་མེད་པར་སྐུ་བཞི་འབྱུང་བའི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ལ་གནས་པའོ། །རྒྱུད་ལས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཆོག་ཆེན་པོ། །དུས་གསུམ མི་མཉམ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།།ཞེས་སོ། །དེ་ཤེས་པས་མི་ཕན་པས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཡི་དགས་སྟོན་པའི་རྒྱུད་ནས། སྐུ་བཞི་འདོད་པས་ཕྱག་རྒྱ་བཞི། །མ་བསྒྲུབས་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པར་ས་བཅུས་ཀྱང་། །རྒྱུ་མེད་བྱང་ཆུབ་སྤྲུལ་མི་ནུས། །ཞེས་པས་སོ། །ལས་ ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་རྩ་དང་རླུང་དང་ངག་གིས་བསྒོམ་པའོ།།ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མ་ཡེངས་པར་བསྒོམ་པའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མི་འཛིན་པར་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་གཞན་དག་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་རྫོགས་ནས་ལྷ་བསྡུས་ནས་ནཱ་ད་དང་། ཕྲ་མོ་ཐིག་ལེ་བསྒོམ་ཞིང་མི་རྟོག་པར་འདོད་ལ། རྗེས་ཐོབ་ མེད་པར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་འདོད་དེ།དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རིམ་གྱིས་འོག་མ་འགགས་ཏེ་དགོས་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་ནི་ལ་ལ་མི་དགོས་བརྟན་བྱེད་དུ་འདོད་དེ། ཡང་མི་བདེན་ཏེ། གསུམ་ལ་སློབ་པ་བས་གཅིག་ཉིད་ལ་བརྟེན་ན་སྐྱེད་པར་ངེས་ཏེ། འདིར་དབང་བཞི་སྔོན་དུ་སོང་ནས་ལམ་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ཀ་ དགོས་ལ་སྐད་ཅིག་ལ་བསྒོམས་ཏེ་འབྲས་བུ་ཡང་སྐུ་བཞི་འབྱུང་བས་བླ་མ་བརྒྱུད་པ་ཡང་དབང་བཞི་བསྐུར་ནས་ཤེས་པར་བྱ།བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ནས་བཞི་ཀ་དགོས་པར་དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་བསྒོམས་ན། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་གཟུགས་གཉིས་འཐོབ། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་བསྒོམས་ན། ། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་འདོད་ཁམས་སྐྱེ། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་བསྒོམས་ན། །རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་གཟུགས་ཁམས་སྐྱེ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གཅིག་བསྒོམས་ན། །རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་གཟུགས་མེད་ཁམས། །དེ་བས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་བཞི། །ལམ་བཞི་སྐུ་བཞི་བཅུ་གཉིས་ཟངས། །ཞེས་པས་མན་ངག ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་བསྒོམ་མོ།
法印亦由彼了知一切成為法,無有希懼故不散亂。續中說:“從法生心,迷亂等量,雖起亦不動。” 大手印亦由了知如是三者,于自身無時分別而生起四身之四印安住。續中說:“大手印最勝大,三時不等法身。” 由了知此不足故應修持。《餓鬼教授續》云:“欲求四身故四印,未修不得為所得,無有因緣十地亦,無因菩提不能現。” 事業印以脈、氣、語修持。法身以不散亂而修。大手印以無執而修。 其他上師認為圓滿壇城輪后攝集諸尊,修持納達及細分明點並欲求無分別,認為無有後得即為大手印。然此非是,因漸次下位斷滅成無用之過失,有些認為不需要而作為穩固,此亦不實,因較之修學三者,依止一者更能確定生起。 此中先得四灌頂后,道中四印皆需要,剎那修持而果亦生四身,故上師傳承亦應授四灌頂後方可了知、教授。彼中說明四者皆需要:“修一誓言印,瑜伽師得二色;修一事業印,瑜伽師生欲界;修一法印時,瑜伽師生色界;修一大手印,瑜伽師無色界。是故咒與四印,四道四身十二相。“由此口訣決定修持。
།དེ་ལྟར་བསྒྲུབས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཐར་ཕྱིན་ན་སྐུ་བཞི་འབྱུང་བ་ལ་ལམ་མ་ནོར་བ་བཞི་སྟེ། བུམ་པའི་དབང་ཐོབ། ལུས་ཀྱི་ཉེས་པ་དག་།རིག་པའི་དབང་ཐོབ། ལྷ་ལྔར་གྱུར་པས་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བསྒོམ་དུ་རུང་སྟེ། དེ་ལྟར་སྐུར་ཤེས་ཤིང་། བསྒོམས་པས་ཤ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མར་སྣང་བས་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་རིག་སྟེ། སའི་ཁམས་དངོས་པོ་མེད་དེ། སངས་རྒྱས་སྤྱན་ལྟར་མཐོང་བས་སངས་རྒྱས་སྤྱན་གྱིས་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་དང་། གྲུབ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ལ་སའི་ཁམས་སངས་རྒྱས་སྤྱན་དུ་འབྱུང་བའོ། །སྒྱུ་མའི་སྣང་བས འགྲོ་དོན་མ་འགགས་པར་མཛད་ལ།གཟུགས་ཙམ་པོར་ཤེས་པས་གཟུགས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱིས་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་བྱེད་ལ། གྲུབ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ལ་གཟུགས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དུ་བྱུང་། ཁྲག་གིས་ལུས་ཁྱབ་ཅིང་སྡུད་ལ་རྣམ་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་སྟོང་པའི་རྒྱས་ཐེབས་པས་མཉམ་ པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རིག་པ་སྟེ།ཆུའི་ཁམས་སྡུད་པས་མཱ་མ་ཀཱི་དང་ལྷ་ལྟར་ཟ་མཉམ་སྟེ། མཱ་མ་ཀཱིས་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་དང་། གྲུབ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ལ་ཆུའི་ཁམས་མཱ་མ་ཀཱིར་འབྱུང་ངོ་། །སྐྱེ་མེད་དུ་མཉམ་པར་འགྲོ་དོན་རྟོག་མེད་དུ་བྱེད་པས་ཚོར་བ་ལ་ཁྱད་མེད་དགོས་པ་འབྱུང་བས་རིན་ཆེན་ འབྱུང་ལྡན་དུ་གྲུབ་ལ་གྲུབ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ལ་ཚོར་བ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དུ་སྣང་བའོ།།མེས་དངོས་པོ་བསྲེག་ཅིང་རྣམ་པ་དེ་རྣམས་མ་འདྲེས་པར་ཤེས་པས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རིག་སྟེ། མེས་ཐམས་ཅད་གསལ་བས། གོས་དཀར་མོ་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་དང་། གྲུབ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་ སྣང་བ་ལ་གོས་དཀར་མོར་བྱུང་བའོ།།འདུ་ཤེས་ཚད་མེད་ཅིང་འགྲོ་དོན་མི་འཆད་པས་འདུ་ཤེས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་སུ་གྲུབ་ཅིང་གྲུབ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ལ་འདུ་ཤེས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་སུ་བྱུང་བའོ། །རླུང་གི་གནས་སུ་སྐྱེལ་བ་དེ་ཐམས་ཅད་སྤྱད་པས་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་རིག་སྟེ། རླུང་གི་ ཁམས་བསྐྱོད་པས་སྒྲོལ་མར་གྱུར་ཏེ།སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་དང་གྲུབ་ནས་རླུང་གི་ཁམས་སྒྲོལ་མར་འབྱུང་བའོ། །འགྲོ་བ་ཡང་ཡེ་ཤེས་གོང་ནས་གོང་དུ་འདུས་བྱས་ཡོད་པས་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་གྲོགས་སུ་འདུ་བྱེད་ཅིང་གྲུབ་ནས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པར་འབྱུང་བའོ།
這樣修持的果有二:若圓滿則生起四身,其無誤之道有四: 獲得寶瓶灌頂,清凈身之過失;獲得智慧灌頂,成為五尊而堪能修持誓言手印。如是了知為身並修持,則一切肉身現為幻化,證得如鏡智慧。 地大無實,如佛眼見故,以佛眼作為修持助伴,修成後於眾生顯相中地大現為佛眼。以幻化顯相無礙利益眾生,了知為僅是色相故,以毗盧遮那佛作為修持助伴,修成後於眾生顯相中現為毗盧遮那佛。 血遍滿身並收攝,於一切相以空性印持故平等,證得平等性智慧。水大收攝故與瑪瑪吉天女平等,以瑪瑪吉作為修持助伴,修成後於眾生顯相中水大現為瑪瑪吉。 平等無生而無分別利益眾生,于感受無差別而生起需要,故成就寶生佛,修成後於眾生顯相中感受現為寶生佛。 火焚諸法,了知諸相不混,故證得妙觀察智。火能顯明一切,故以白衣母作為修持助伴,修成後於眾生顯相中現為白衣母。想蘊無量且利生不斷,故成就無量光佛,修成後於眾生顯相中想蘊現為無量光佛。 風送至處所,經歷一切故證得成所作智。風大運動故成為度母,作為修持助伴,修成后風大現為度母。眾生亦由智慧漸次增上集聚,故行蘊作為不空成就佛之助伴,修成後行蘊現為不空成就佛。
།ནམ་མཁའི་ཁམས་རྒྱ་ ཆད་པས་དངོས་པོར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རིག་སྟེ།ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་རེག་བྱ་རྡོ་རྗེ་མར་གྱུར་ཏེ་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་ནམ་མཁའི་ཁམས་རེག་བྱ་རྡོ་རྗེས་བྱེད་ལ་གྲུབ་ནས་ནམ་མཁའི་ཁམས་རེག་བྱ་རྡོ་རྗེར་འབྱུང་བའོ། །ཐམས་ཅད་རང་གི་ སེམས་ཡིན་ཞིང་སྟོང་པར་རིག་པས་འབྱུང་ལ་དེ་ལྟར་གསལ་བས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེས་གྲོགས་བྱས་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་སྒྲུབ་ལ་གྲུབ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་འབྱུང་བའོ།།དེ་ལྟར་ཤེས་ཙམ་ན་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལོངས་སྤྱད་དུ་བཏུབ་པས་མཆོད་པའི་ལྷ་ མོ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་འགྱུར་བས་མན་ངག་གིས་དེ་ལྷ་དང་བདེ་བ་དང་མི་རྟོག་པའི་ངང་སྟོང་པར་ཡུལ་རྣམས་སོང་བས་སྐྱེ་མཆེད་ལྷར་འགྱུར་བའོ།།དེ་ཡང་དངོས་པོ་གསལ་བ་མྱོང་བ་བདེ་བ་གཉིས་མེད་མི་རྟོག་པས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་འགྱུར་བའོ། །བདག་ཏུ་གནས་པ་མི་བསྐྱོད་པ་དབང་ དུ་གྱུར་པའོ།།ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་བདུད་རྩིར་གྱུར་པའོ། །དེ་བཞིན་ལོངས་སྤྱོད་ངོ་མཚར་བ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་མཆོད་བསྟོད་དུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ལྟར་གཅིག་ཉིད་རྣམ་ཤེས་ལྔ་ཕུང་པོ་ལྔ་རྒྱུ་ཁམས་ལྔ་དང་དེ་བཞིན་བརྒྱ་སྟོང་ཁྲི་འབུམ་དུ་གྲུབ་ནས་ སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ལ་བྱུང་བའོ།།དེ་ལྟར་ལུས་ཀྱི་ཉེས་པ་དག་རིག་པའི་ལྷ་མོས་བཀྲུས་ལྷ་ལྔར་གྱུར་པས་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །གསང་དབང་ཐོབ་པས་ངག་གི་ཉེས་པ་དག་ལ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་ཐོབ་ལོངས་སྤྱོད་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བསྒོམ་དུ་རུང་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔས་གཏོར་མ་བྱིན་ཏེ་ལྕེ་ལ་གཞག་པས་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིར་ཕྱིན་འཁོར་ལོ་རྒྱས་ཏེ།སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་ངག་གི་ཉེས་པ་དག་ལ། ཡེ་ཤེས་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང་འདོད་ཡོན་སྤྱད་པས་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་ལ། ལོངས་སྐུར་གྱུར་ནས་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ ཀླུ་སྒྲུབ་ནས་བརྒྱུད་པས།དེ་ལྟར་དག་ཐོབ་གྱུར་ནས་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །གཞན་ནས་བརྒྱུད་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་ཐོབ་ནས་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པ་དག་།ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་གིས་མི་རྟོག་པར་གྱུར་ནས་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བསྒོམ་དུ་རུང་སྟེ། སེམས་ཉིད་ཤེས་པ་དེ་ལས་འབྱུང་ཞིང་ སྨྲར་མེད་པས་གོང་མ་རྣམས་དེར་བསྡུ་འདུས་པས་མཐར་ཕྱིན་པའོ།
以下是完整的中文直譯: 虛空界廣大,一切顯現諸法皆空無我,故證得法界智慧。虛空界遍滿,成為觸金剛母而作為修持助伴,虛空界由觸金剛所作,修成后虛空界現為觸金剛。 一切皆是自心且了知為空性而生起,如是明顯故彼識作為助伴而修成金剛薩埵,修成後於眾生顯相中識蘊現為金剛薩埵。 如是僅知時一切境皆可受用,故成為供養天女與智慧,依教授彼等成為天尊、樂與無分別性中,諸境入空性故處所成為天尊。 又彼等法顯明、體驗、安樂、無二、無分別故成為身語意。安住我執者成為不動佛自在。 體驗者成為金剛持,無量光佛成為甘露。如是受用稀有者成為寶生佛與不空成就佛之供贊。 如是一者成為五識、五蘊、五大種,如是成就百千萬億後於眾生顯相中顯現。 如是身之過失清凈,智慧天女沐浴成為五尊故圓滿誓言手印。獲得密灌頂故語之過失清凈,獲得般若智慧灌頂,堪能修持受用業印。 諸佛智慧菩薩賜食子置於舌上,入中脈輪滿,諸佛加持故語之過失清凈。體驗智慧並受用欲塵故獲得智慧,成為受用身後圓滿業印。 如是從龍樹傳承,如是清凈獲得后圓滿。從他處傳承亦復如是。 獲得般若智慧灌頂后意之過失清凈,以般若灌頂成為無分別故堪能修持法印。了知心性從彼生起,無可言說故攝集上師們于彼而圓滿。
།བཞི་པས་ལུས་དང་། ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དག་།ཚིག་གི་དབང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་བརྡར་བསྒོམ་དུ་རུང་སྟེ། དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་བཞི་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་དེར་བཞིའོ། །རྒྱས་པར་མན་ངག་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། སྣང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་ཙམ་ན་ཕྱོགས་ཁ་དོག་རྟེན་དང་། ཕྲ་རབ་ཏུ་སྣང་བ་གཟུགས་ལ་སོགས་ས་སོགས་མན་ངག་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འགྲོ་བ་རེ་རེ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་གནས་ཤིང་སྣང་བ་འབྱུང་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཞི་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་དང བསྟན་པ་དབང་བཅུ་བཞིར་ཤེས་པར་བྱའོ།།བསྲུང་བར་བྱ་བ་ལ་ཡང་རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་སྟེ། གཤིན་རྗེའི་རྒྱུད་ནས་བསྟན་པའི་རྩ་བ་བཅུ་བཞི་བསྲུང་སྟེ། སློབ་དཔོན་དབང་བསྐུར་བ་དང་། ཆོས་སྟོན་པ་གཉིས་དང་། དབང་ལ་ལས་ཀྱི་དང་། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དང་། གསང་བ་ལ་སོགས་པ་ ལྔའོ།།བསྲུང་བྱ་ཁྱོད་ཀྱི་ཆོས་དེ་མི་བྱེད་ཁྱེད་རང་ཁྱེར། དེ་ནས་ཁྱོད་ཀྱི་སློབ་མ་ང་མིན་ཞེས་པ་དང་། བསྟན་པ་མི་ཉན་པར་སྡིག་ལས་བྱེད་པ་དང་། འབྱོར་པ་ལ་གནོད་པ་དང་། རྐུ་བ་དང་། བཙུན་མོ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། བརྙས་སེམས་དང་། ཉེས་པ་བརྗོད་པ་དང་། མང་པོའི་གསེབ་ཏུ་མི་ མཛེས་པའོ།།བཀའ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་སྟེ། བསྲུང་བ་བཀའ་ལྟར་མི་བྱེད་པ་དང་། མ་མཉན་པར་རང་དགར་འཆད་པའོ། །རྡོ་རྗེ་སྤུན་ནི་དབང་དང་རྒྱུད་དང་མན་ངག་སློབ་དཔོན་གཅིག་པའམ། དུས་གཅིག་པའོ། །བསྲུང་བྱ་ཞེ་སྡང་གིས་ཉེས་པ་བརྗོད་ཅིང་ཉེས་པ་བསྒྲགས་ན་རུང་ སེམས་སོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་གོང་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བསྐྱེད་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ལུས་ལ་བསྐྱེད་པའོ། །བསྲུང་བ་ནི་དེ་དག་དོན་དུ་སེམས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉམས་པར་བྱེད་པའོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཞེས་པ་འགྲོ་དྲུག་།བྱམས་སེམས་སྤོང་ཞེས་པ་ཕན་མི་འདོགས་ པ་དང་།བདག་མེད་པ་དང་། དགེ་བ་མི་བསྔོ་བ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་མ་ཤེས་པས་རང་འདོད་བྱེད་པའོ། །མ་སྨིན་ཞེས་པ་དབང་མ་ཐོབ་པ་དང་། མི་གོ་བ་ལ་བསྲུང་བྱ་སྔགས་དང་། གདམས་ངག་ཟབ་མོ་སྟོན་པའོ། །རང་ངམ་ཞེས་པ་སངས་རྒྱས་པ་དང་། མུ་སྟེགས་དང་ གཉིས།བསྲུང་བྱ་དང་པོ་མི་སྨད་པར་མཉན་རབ་ཏུ་ལམ་ཡིན་མིན་གྱིས་གྲུབ་མཐའ་བཅད་དེ། རབ་ཏུ་མི་གནས་པས་མི་སྨད་དོ། །ཐ་མ་ཕྱག་རྒྱ་བཞིར་རང་གི་སྣང་བ་མེད་པས་མི་སྨད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཞེས་པས་གོང་ལྟར་སྒྲུབ་ཤེས་ཙམ་ནའོ།
以下是完整的中文直譯: 第四灌頂清凈身語意之障,言詞灌頂不可言說而可修持為手勢,如是即為第四。如是所說即為四種。詳細內容應從教授中了知。 一切顯現法之共同特徵,僅知如是時,方位色彩所依,及微細顯現色等地等依于教授,于每一眾生亦如是安住顯現而生起。 如是第四壇城儀軌與教法應知為十四種灌頂。 關於守護,有根本與支分。從閻魔續中所說的十四種根本誓言當守護:上師灌頂與說法二者,灌頂中的事業灌頂、金剛上師灌頂、密灌頂等五種。 應守護:你不修此法請自行離去,以及”你不是我的弟子”之語,不聽教法而造罪業,損害財物,偷盜,與妃子行淫,輕蔑心,談論過失,在眾人中不莊嚴。 佛語即佛所說,守護即不依教行事,不聽聞而隨意解說。金剛道友即同一灌頂、續部、教授之上師,或同期道友。應守護:以嗔心談論過失並宣揚過失則適合。 菩提心即如前對一切眾生生起,及於世俗身中生起。守護即為彼等義利而思維,及令三昧衰損。 “諸眾生”即六道。“捨棄慈心”即不予利益,無我性,不迴向善業,不知眾生苦而行自利。 “未成熟”即未得灌頂,對不瞭解者守護即教示密咒與甚深教授。 “自或”即佛教徒與外道二者。守護即首先不誹謗而聽聞,以是否為道而抉擇宗義,以極不住而不誹謗。最後因於四印無自顯故不誹謗。“佛”即如前僅知修持時。
།བསྒྲུབ་བྱ་སངས་རྒྱས་སུ་མི་བསྒྲུབ་པ་དང་། སྲོག་བཏང་བ་དང་། སྡིག་པའི་ལས་ཀྱིས་ལུས་སྡུག་བསྔལ་བར་སྤྱོད་པའོ། །རང་བཞིན་དག་པ་ཞེས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ། བསྲུང་བྱ་རྟག་པའམ་ཆད་པའམ། ཕུང་པོ་གསུམ་པའམ། རྟེན་འབྲེལ་ལམ། རྣམ་པ་དང་བཅས་པའམ། རྣམ་མེད་དམ་སྒྱུ་མ་དོན་དམ་དུ་འདོད་པའོ། ། གདུག་ལ་ཞེས་པ་བསྟན་པ་དང་། བླ་མ་ལ་སྡང་བ་དང་། བདག་གྲོགས་པོ་ལ་བྱམས་ལྡན་ཞེས་པ། བསྲུང་བྱ་ཚར་མི་གཅོད་པ་ནི་བྱམས་པ་དང་། ཤེས་པར་དགའ་ཞིང་ཁ་སྤྱང་གིས་གྲོགས་བྱེད་པའོ། །མིང་སོགས་ཞེས་པ་དང་། བདུད་རྩི་སོགས། བསྲུང་བྱ་དེར་ཞེས པ་མི་གཙང་བ་དང་།དོན་ཡོད་པ་མི་ཤེས་པའོ། །དད་ལྡན་ཞེས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་སེམས་སུ་ཞེས་པ་བསྲུང་བྱ་སྟེ། བློ་ཆོས་དང་མ་སྦྱར་བ་གོང་འོག་ལ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་དང་། སྔགས་ལ་དད་པའི་རིགས་ངན་དང་། བཙུན་པ་དང་བུད་མེད་མི་འཇུག་པའོ། །ཇི་བཞིན་རྙེད་ཅེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེའི་ རིགས་ལ་སོགས་པའོ།།མི་སྟེན་ཞེས་པ་བསྲུང་བྱ་འདོད་ངོ་ལ་གཞན་དབང་སྤྱོད་པ་དང་གྲོགས་སུ་གྱུར་པའོ། །བུད་མེད་ཅེས་ཐམས་ཅད་བསྲུང་བྱ་མི་ལུས་རྟེན་བཟང་བ་ལ་མ་བརྟེན་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པ་དང་། སྤྲུལ་སྐུ་ལྷུ་མས་སུ་བལྟམས་པ་དང་། མངོན་བྱང་ལྔ་ལས་བྱུང་བ་དང་། ལོངས་སྐུ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་ལ། བདེ་ཆེན་གནས་པ་ཞེས་པ་ནི་སྨད་པ་ཙམ་མོ། །རྩ་བ་དང་། ཡན་ལག་དང་། བླ་མ་ལྔ་བཅུ་པ་ཡང་བལྟ་ཞིང་བསྲུང་ངོ་། །ཉམས་ན་སྐྱོན་ཏེ། རྩ་བ་ཉམས་ན་དབང་བསྐུར་བ་དང་། ཚོགས་འཁོར་བྱ་ཞིང་དེ་ཉིད་བསླང་། །ཡན་ལག་ཉམས་ན བཤགས་པ་དང་།།མཎྜལ་འབྱོར་པས་བླ་མ་དང་། །ཡི་དམ་མཆོད་ཅིང་དེ་ཉིད་བསྲུང་། །རྩ་བར་ཤེས་དང་བསྒོམ་དང་བསྲུང་། །སྤྱད་པར་བྱ་བ་བཞི་པོ་འདི། །མ་ཡེངས་གུས་པར་བྱ་བ་དང་། །གཞན་དོན་གཏང་བར་མི་བྱའོ། །སྤྱད་པར་བྱ་བ་ལ་གོང་མ་ལྟར་ཤེས་པས། སྣོད་དང་། གནས་དང་། རྒྱལ་ པོ་དང་།དུས་དང་ལྡན་ཞིང་བླ་མ་ལ་མི་གནོད་པ་དང་། བསྟན་པ་ལ་མི་གནོད་པ་དང་། རང་ལ་མི་གནོད་པས་ཞི་སོགས་དང་། དབང་དང་ཆོས་དང་། གཏོར་མ་དང་། སྦྱིན་སྲེག་དག་བདག་གི་ཚེ་འདི་དང་། ཕྱི་མའི་དོན་མིན་པར་གཞན་སྒྲོལ་བའི་བསམ་པས་སྦྱིན་པ་དང་། སྤྱོད་པ་དང་། འགྲོ་བ་ འདུལ་བས་འདུལ་བ་དང་།།འགྲོ་བ་སྦྱོར་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རིགས་ལ་སྦྱོར་བས་དམ་ཚིག་ནི། །མ་ཡེངས་སྤྱོད་ལམ་བཞིས་སྤྱད་བྱའོ།
以下是完整的中文直譯: 不修持所修之佛果,捨棄生命,以罪業令身受苦。“自性清凈”即一切法極不住,應守護:執著為常或斷,或第三蘊,或緣起,或有相,或無相,或幻為勝義。 “惡毒”即對教法與上師生嗔,“我對友人具慈”即應守護:不調伏是慈愛,喜歡了知並以狡黠結交。 “名等”與甘露等,應守護”彼”即不凈,不知有義。 “具信”即不退轉心,應守護:心未與法相應而誹謗上下,對密咒有信之惡種姓、比丘與女人不得入。 “如是獲得”即金剛種姓等。“不依止”即應守護:隨欲而用他力及成為友伴。 “女人”即一切應守護:不依善人身依處,是智慧所依,化身從母胎誕生,從五現證而生,報身從彼所生之智慧顯現,安住大樂即僅是誹謗。 應觀察並守護根本、支分及《五十頌師禮》。 若違犯則有過失:違犯根本則應灌頂,行會供而提起彼性。違犯支分則懺悔,以曼荼羅供養上師,供養本尊而守護彼性。 根本應知、修持、守護,所行四者,不散亂恭敬而行,不捨他利。 關於所行,如上了知:具足器、處所、國王、時節,不害上師,不害教法,不害自己而行息等,灌頂、法、食子、火供,不為今生來世利而以度他心行佈施、行持、調伏所化,以加行調伏眾生,以加行菩提心,以加行於種姓成三昧耶,不散亂以四威儀而行。
།བདག་བློ་རྨོངས་པས་གུས་པ་ཡིས། །ཡུན་རིངས་མགོན་པོ་བསྙེན་པ་ལས། །བརྒྱུད་པའི་རྒྱུད་དོན་ཉམས་མྱོང་ནས། །བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནན་ཏན་ བྱས།།ཡི་གེས་གསོལ་བཏབ་དཔལ་མོ་ཡིས། །དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་ལམ་འདི་བྱས། །འདི་ལས་བསོད་ནམས་ཅི་ཐོབ་དེས།། འགྲོ་བས་སྐུ་བཞི་མྱུར་ཐོབ་ཤོག་།དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་ལམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་དཔལ་དེ་ཉིད་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་རྔོག་བུདྡྷ་ ་པཱ་ལས་བསྒྱུར་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།
以下是完整的中文直譯: 我以愚昧心恭敬, 長久親近怙主故, 從傳承悟傳意義, 以慈心作勤精進。 吉祥女以文祈請, 造此見真實之道, 以此所得諸福德, 愿眾生速得四身。 《見真實之道》由吉祥智慧金剛造畢。 由印度堪布吉祥真實與譯師朵·佛護共同翻譯並校定。
D3716
། །།དཔལ་ཤིང་ཀུན་དུ་ཚོགས་འཁོར་སར་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་ལྷ་ཁང་བི་ཧ་རར་བསྒྱུར་བའོ།།[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། གུ་རུ་པ་རཾ་པ་ར་ཀྲ་མོ་པ་དེ་ཤ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པའི་མན་ངག་ཅེས་བྱ་བ། བླ་མ་དམ་པ་རྣམས ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།དངོས་ཀུན་རང་བཞིན་ཟུང་འཇུག་པའི། །འོད་གསལ་སྟོང་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི། །ལྷུན་གྲུབ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །དེ་ནས་ཅུང་ཟད་བྲི་བར་བྱ། །ཤིན་ཏུ་བསྡུས་པར་འདོད་རྣམས་དང་། །བློ་དམན་སྐྱེ་བོས་རྟོགས་བྱའི་ཕྱིར། །དེ་ཉིད་ཐམས་ཅད་མདོར་བསྡུས་ནས། །ཅུང་ ཟད་ཙམ་ཞིག་བྲི་བར་བྱ།།རེ་ཞིག་གང་ཟག་ནི་གཉིས་ཏེ། སྤྲེའུ་ལྟ་བུ་དང་ཁྭ་ལྟ་བུའོ། །སྤྲེའུ་ལྟ་བུ་ནི་རིམ་གྱིས་འཇུག་པའོ། །ཁྭ་ལྟ་བུ་ནི་ཅིག་ཅར་འཇུག་པའོ།རིམ་གྱིས་འཇུག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཐེག་པ་ནི་གསུམ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །ཐེག་པ་གསུམ་ནི་གནས་པ་བཞི་ལ་གནས་ཏེ། གནས་པ་བཞི་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བར་གནས་པ་དང་། མདོ་སྡེ་པར་གནས་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པར་གནས་པ་དང་། དབུ་མ་པར་གནས་པའོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་གནས་སོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ སྨྲ་བ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ།ནུབ་ཕྱོགས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་། ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའོ། །ཉན་ཐོས་ལ་གསུམ་སྟེ། དབང་པོ་ཐ་མ་དང་། འབྲིང་དང་རབ་བོ། དེ་ལ་ཐ་མ་དང་འབྲིང་པོ་ནི་ནུབ་ཕྱོགས་ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་གནས་སོ། །རབ་དང་རྐྱེན་རྟོག་ནི་ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་གནས་སོ། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པའོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཐ་མ་དང་། འབྲིང་དང་། རབ་བོ། །ཐ་མ་ནི་མདོ་སྡེ་པའོ། །འབྲིང་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའོ། །རབ་ནི་དབུ་མ་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་། རྣམ་པ་མེད་པའོ། །དབུ་མ་པ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་མི་གནས་པར་སྨྲ་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་སྦྱོར་བ་དགུ་ལ་དབྱེ་བ་བཞི་བཞི་སྟེ། སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་། སྒོམ་པ་དང་། སྒོམ་པའི་དྲི་མ་དང་། ལྟ་བའོ། །དེ་ལ་དང་པོར་རེ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་པའི་གྲུབ་པའི་མཐས་བདག་གཅིག་པུ། རྟག་པ། ཁྱབ་པ། ཚངས་པར་ཁས་ལེན་པའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 吉祥樹眾會供處祈請後轉為寺院。
同部經論
與本文同名或相近的其他版本、科判、譯文與註疏。