d2578修習菩提心十二義論文殊友

D2578

སློབ་དཔོན་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། །རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་སུ་བཛྲ་དང་། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་ཆོས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།།[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། བོ་དྷི་ཙི་ཏྟ་བྷཱ་བ་ཨརྠ་དྭ་ད་ཤ་ནིར་དེ་ཤ། བོད་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་དོན་བཅུ་གཉིས་བསྟན་པ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། འདིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་ནི། དོན་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་སྟོན་ཏེ། ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། ཅིའི་ཕྱིར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང་། ཅི་ཞིག་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང་། །གང་གིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང་། །གང ལ་བརྟགས་ཏེ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང་།བརྟགས་ནས་ངེས་པའི་དོན་བསྟན་པ་དང་། ངེས་པའི་དོན་ལ་བསྒོམ་པ་དང་། །བརྒྱུད་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ངེས་པའི་དོན་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་མ་ཟིན་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མི་ཐོབ་ཅིང་དགེ་བ་ཆུད་ཟ་བར་བསྟན་པ་དང་། མོས་པ་ཙམ་སྐྱེས་པས་ ཀྱང་ཡོན་ཏན་མང་པོ་ཐོབ་པ་དང་།ལོག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་བའི་གནས་སུ་བསྟན་པ་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྔོ་བ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི། སློབ་དཔོན་འཇམ་དཔལ་ བཤེས་གཉེན་གྱིས་བརྩམས་པ་ལ་བགེགས་མི་འཇུག་ཅིང་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གིས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི། བདག་མེད་གཉིས་ཉིད་བདེ་གཤེགས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཆོས་དབྱིངས་སྐུ་བརྙེས་པ། །ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏེ། གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་གཉིས་ཉིད་མ་ནོར་བར་རྟོགས་པ་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་དེ་ཐོབ་པས་དེའི་ཤེས་བྱ་དེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ཐ་མི་དད་པའི་སྐུ་ཡང་བརྙེས་པའོ། །ཆོས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི། ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཞི་བ་འདི་ལ་བསལ་ཞིང་བླང་མེད ལམ་མཆོག་སྟེ།།ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ནི། །སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཞི་བ་སྟེ། འདི་ལ་སྐྱོན་བསལ་ཞིང་ཡོན་ཏན་བླང་དུ་མེད་དེ། བླང་དོར་མེད་པ་ནི་ཐར་བའི་ལམ་གྱི་ནང་ན་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དགེ་འདུན་ལ་ཕྱག་ འཚལ་བ་ནི།མི་ལྡོག་ས་ལ་སོགས་པའི་དབང་བཅུ་རྒྱལ་བ་ཀུན་དང་གཅིག་བརྙེས་པ། །ཞེས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། ས་དང་པོ་འཁོར་བར་མི་ལྡོག་།ས་བརྒྱད་པ་མཚན་མར་མི་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་ཏེ། ས་བཅུ་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཚེ་ལ་དབང་བ་དང་ལས་ལ་དབང་བ་དང་། ཡོ་བྱད་ལ་ དབང་བ་ལ་སོགས་ཏེ།དབང་བཅུ་ཐོབ་པས་རྒྱལ་བ་ཀུན་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་པར་གཅིག་པས་གཅིག་བརྙེས་པའོ།

這是一段藏文佛教典籍的翻譯，我將為您完整翻譯： 阿阇黎文殊友所作圓滿。印度堪布蘇跋札與藏地譯師法慧共同翻譯、校對並確定。

梵文為：Bodhicitta-bhāvārtha-dvādaśa-nirdeśa 藏文為：修習菩提心十二義論 漢譯：頂禮三寶。 此處以十二義闡明修習菩提心： 頂禮 為何應當了悟 了悟何物 以何了悟 依何觀察而了悟 觀察后顯示決定義 于決定義修習 以傳承方便了悟決定義 顯示若無菩提心攝持則不得解脫且善業虛耗 僅生起信解亦獲眾多功德 顯示邪入者為悲憫處 迴向諸善根 其中頂禮分三種：即頂禮佛法僧三寶。阿阇黎文殊友為使著作無障圓滿，以一偈頌顯示： 頂禮佛陀：“證得二無我，如來無分別智慧法界身”，此說明：正確通達人法二無我即是如來無分別智慧，獲得此智慧即得與法界無別之身。 頂禮法：“一切自性寂，此中無斷取，最勝道”，此說明：一切煩惱與清凈的自性即是寂滅一切戲論相，於此無有斷除過失與獲取功德，無取捨即是解脫道中最勝者。 頂禮僧：“不退地等十力與一切佛同證得”，此說明：從初地不退轉于輪迴，八地不退轉于相等，乃至住於十地菩薩獲得壽命自在、業自在、資具自在等十種自在力，由於與諸佛同證法界故說”同證得”。

།གནས་གསུམ་མཉམ་ཉིད་དེ་ལ་མཚན་མེད་ཡིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་དད་པས་མོས། །ཞེས་སྨོས་པ་ལ་ཕྱག་གི་གནས་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་མོ། །ཆོས་ཉིད་ནི་མ་ནོར་བའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་དེ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་ཁྱད་པར་མེད་ཅེས་འབྱུང་བས་མཉམ་པ་དང་། དོན་དམ་པར་གཉིས་སུ་མེད་པས་མཉམ་པ་དེ་ལ་མཚན་མར་མི་འཛིན་པའི་ཡིད་ཀྱིས་དང་པའི་དད་པ་དང་། དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་བཟུང་བའི་མོས་པས་ཕྱག་འཚལ་བ་ཡིན་ནོ། །དོན་གཉིས་པ་སྟོན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར། རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཕན་ཡོན་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕན་ཡོན་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། རྒྱུར་གནས་པའི་ཕན་ཡོན་དང་། མངོན་དུ་གྱུར་པ་འབྲས་བུའི ཁྱད་པར་གྱི་ཕན་ཡོན་དང་།རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་ལམ་གྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་རྒྱུར་གནས་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། སྟོན་པ་འཇིག་རྟེན་སྒྲོན་མར་གྱུར་པ་ཀུན་གྱིས་མཚུངས་པར་རབ་བསྔགས་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པའི་སྟོན་པ་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་ནང་གི་ མུན་པ་སེལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྲོན་མར་གྱུར་པ་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་འདྲ་ཞིང་མཚུངས་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་ཕན་ཡོན་ཆེ་བར་བསྔགས་ཏེ།ཇི་སྐད་དུ་བསྔགས་ཤེ་ན། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུའི་སྙིང་པོ་འདི། །དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་མ་བྱུང་ཡང་རུང་། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་ཡེ་ནས་གནས་པའི་ཆོས་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་ནི། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་འཇམ་ཞེ་ན། ཟུག་རྔུ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཇམ་པ་དང་། དེ་རྟོགས་ན་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དཔལ་དུ་གྱུར་པ་དང་། གཞོམ་པ་ནི་གཙང་བའི་དོན་ཏེ། སྐྱོན་དང་དྲི་མས་མ གོས་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྙིང་པོ་གོང་དུ་བསྟན་པ་ཉིད་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇམ་དཔལ་ཞེས་བྱ་བ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་ནོར་བར་རྟོགས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་མ་ལུས་པའི་འབྱུང་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །བདེར་གཤེགས་མ་ལུས་ཡུམ་དུ་གྱུར་ པ་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་ལམ་གཅིག་གོ།།ཞེས་སྨོས་ཏེ། ལམ་འདི་མ་རྟོགས་པར་ལམ་གཞན་གྱིས་འཚང་མི་རྒྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལམ་སྤྱོད་པ་རྒྱ་མཚོའི་གཞིར་གྱུར་པ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་ཏེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་དང་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་མ་ཟིན་ན།སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པའི་ཚོགས་སུ་མི་འགྲུབ་པས། སངས་རྒྱས་སུ་འགྲུབ་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་ཡིན་པར་ཡང་སྟོན་ཏོ།

我來為您翻譯這段藏文： “三處平等於彼無相意以凈信敬仰”，此句中禮敬處即是三寶。法性是無誤之道，是所應了知；諸佛菩薩是能了知者。由”能知所知無差別”之說而平等，勝義中無二故平等。以無執著相之意，以清凈信心及如實通達之敬仰而作禮敬。 顯示第二義：為何應當了悟？因具大利益故。利益有三種：作為因位的利益、現前果位的殊勝利益、顯示解脫果一切基道之最勝。 其中因位利益：“導師世間明燈者，一切同等極讚歎”等，即天人等導師、能除世間內外黑暗的智慧明燈者，皆同等一致地讚歎菩提心具大利益。 如何讚歎？諸法中為法之精要，此文殊童子心要，無論諸如來出世與否，諸法之法性本來安住，一切法之精要即是文殊童子。為何稱”文殊”？因無刺故為”文”（柔和），證悟此則成一切眾生之”殊”（莊嚴），“童”意為清凈，因無過失垢染故。上述心要即是諸法之精要故。 所謂”文殊”，即無誤通達菩提心之相，因是一切諸佛之生處故。“善逝無餘母，諸佛一道”，說明不通達此道，以其他道不能成佛故。 “戒等波羅蜜道行海之所依”，戒等即十波羅蜜多及一切善法，若無菩提心攝持，則不能成就佛果資糧，故顯示其為成佛一切福德資糧之基礎。

།མངོན་དུ་གྱུར་ཏེ་འབྲས་བུའི་དུས་ན་ཡང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་བསྟན་པ་ནི། རྣམ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ ངང་ཚུལ་བསྒོམ་དང་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ནི།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྤྲོ་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ། ངང་ཚུལ་མ་ནོར་བར་བསྒོམས་ཏེ། མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ། ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟ་བུ་དག་ཐོབ་ཅེ་ན་བློ་དང་ལྡན་ན་ནམ་ཞིག་སེམས་ཀྱི་དམ་པ་དེ་ནི་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན། དེ་ལ་སྐུ་གསུམ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཤེས་རབ་ཀྱི་བློ་དང་ལྡན་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་སོགས་ཏེ། སྐུ་གསུམ་གྱི་ནང་ན་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ལ་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི སེམས་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་དང་ལེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ།།ཤེས་བྱེད་དམ་པར་གྱུར་པས་ཤེས་རབ་སྤྱན་ཞེས་ཀྱང་ནི་དེ་ལ་བྱ། །ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ནང་ན། དམ་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་ཡིན་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤེས་བྱ་ཀུན་ གྱི་ནང་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོར་གྱུར་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི་དམ་པ་ཡིན་པས།དེ་རྟོགས་པའི་ཤེས་བྱེད་ཀྱང་དམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཤའི་སྤྱན་དང་ལྷའི་སྤྱན་ལ་སོགས་ཏེ། སྤྱན་ལྔའི་ནང་ན་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་ནི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་རྩེ་ མོ་མཆོག་ཉིད་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་དེ་ཉིད་དོ།།རྡོ་རྗེ་ནི་སྲ་བ་དང་གཅོད་པ་སྟེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་ཤིགས་པའི་ཕྱིར་སྲ་བ་དང་། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་གཅོད་ཅིང་སྤོང་བ་ཡིན་པས་ཡེ་ཤེས་ལ་བྱ་སྟེ། སོ་སོར་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་དང་། བྱ་བ་ནན་ཏན་ལ་སོགས་པ་ཡེ་ཤེས་བཞིའི་ནང་ ན་ཡང་མཆོག་གམ་རྩེ་མོར་གྱུར་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ།དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文： 現前果位時的殊勝功德顯示為：“清凈菩提心之性相修習及功德殊勝”等。清淨髮心的菩提心之自性或性相如實修習，當現前時獲得何等功德殊勝？具慧者何時現前彼勝心時，于彼三身中最勝之法身，佛如是說。具慧智者現前菩提心時，于報身等三身中最勝者即是法身，此即是彼菩提心，因為菩提心是一切功德善法之基礎即法身故為最勝。 以其為殊勝能知故，亦稱彼為慧眼。在一切能知所知中，最勝者即是慧眼。為何如此？因為在一切所知中，諸法精要之法性為最勝，能知解此者亦稱為最勝。在肉眼、天眼等五眼中，現前菩提心相之慧眼最為殊勝。 金剛頂尊無分別智亦即是彼。金剛具堅固與斷除義，因不為違品所壞故堅固，能斷除一切障礙故稱為智慧。在各別觀察、作意精進等四智中，最勝或頂尊即是無分別智，此即是現前菩提心。

།རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་ལམ་གྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་པ་ནི། ཇི་སྙེད་འཕགས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ཆོས་སུ་བསྟན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། ཇི་སྙེད་དུ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་ཏེ། ཁམས་གསུམ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་འབྲས་བུ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་སུ་བསྟན་ཅིང་བསྙད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་རྫོགས་ལས་དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་དེ་དག་དེ་ལས་བྱུང་། ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྫོགས་ཤིང་མཐར་ཕྱིན་པར་རྟོགས་པ་ལས་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པར་འབྱུང་ལ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འབྲིང་དང་། ཆུང་ངུ་རྟོགས་ན་ཡང་། ཡོན་ཏན་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བྱུང་ཞིང་ཐོབ་ལ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་ནི། གྲོལ་བ་ཐར་པ་ཆུང་ངུ་ཙམ་ཡང་མི་ཐོབ་སྟེ། དེ་བས་ན་འདི་ནི་གྲོལ་བ་ཐར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་ཡང་ཡིན། འབྲས་བུ་མཆོག་གྲུབ་པའི་ལམ་ཡིན་པས་ཐར་པའི་ལམ་གྱི་ནང་ན་ཡང་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཕགས་པའི་རིགས་ཆེན་འཆི་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་འཕགས་པའི རིགས་ཀུན་གྱི་ནང་ན།འབྲས་བུ་ཆེ་བའི་ཕྱིར། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་རིགས་ཆེན་ཞེས་བྱ་སྟེ། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལ་སེམས་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་མེད་ན་མི་འབྱུང་། །དེ་ཕྱིར་དེ་ནི་རྣམ་གྲོལ་མཆོག་གི་ལམ་ཉིད་དོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ནི་དེ་ མེད་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་མི་འབྱུང་བས།དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ནི། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ཀུན་གྱི་ནང་ན་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དོན་གསུམ་པ་སྟོན་ཏེ། ཅི་ཞིག་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文： 關於顯示一切解脫果之基礎及道之殊勝：“所有聖者解脫法中所顯示者”等。凡是聲聞、緣覺等三界解脫果功德法中所顯示宣說者，皆從圓滿菩提心中生起彼等功德。從圓滿通達菩提心中生起圓滿功德，若通達中等及小等菩提心，亦如是生起獲得功德。未通達菩提心者，則連小小解脫也不能獲得。因此，此為一切解脫之基礎，因為是成就最勝果之道，故於解脫道中亦為最勝。 為何如此？“聖者大種性不死菩薩彼等一切”。在聲聞等一切聖者種性中，因果大故，大乘稱為大種性。因緣念無上大菩提故稱為菩薩，彼等一切若無彼則不生。是故彼即解脫最勝道。若無彼菩提心則彼等菩薩不得生起，因此彼菩提心於一切解脫道中最為殊勝。 顯示第三義：何為所應通達？即是菩提心。

།དེ་ཡང་བསམ་པ་དང་བརྗོད་པ་ལས་འདས་པས་བརྟགས་པའི་ ཡུལ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ།དེས་ན་ཀུན་དུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཅི་འདྲར་བསྒོམ་པར་བྱ་བར་འགྱུར། །གོང་དུ་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་ཕན་ཡོན་ཆེ་ན། དུས་དང་གནས་ཀུན་དུ་ཅིས་ཀྱང་མི་ཤིགས་ལ། དེ་རྟོགས་ན་སྒྲིབ་པའི་དྲ་བ་གཅོད་པས་རྡོ་རྗེ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མ་ནོར་བར་རིག་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་ དཔའ་ཞེས་ཀྱང་བྱ།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་ཀྱང་བྱ་བ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་རིག་པའི་བླ་ཐབས་ཀྱི་སྒོ་ནས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དུ་སྣང་ལ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ནོར་བའི་རྡོ་རྗེ་ལ་སེམས་པ་དེའི་ཚེ། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་འབྲས་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ པ་རྣམས་སུ་ཡང་སྣང་བས།བསྒོམ་པར་བྱ་གང་གིས་མ་ནོར་བསྒོམ་པར་འགྱུར། ཞེས་དྲིས་པའི་ལན་དུ། ཕྲ་ཤིང་ཤེས་དཀའ་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོའི་ལམ་འདི་མི་རྟོག་རྟོག་ལས་འདས། །བློ་རྩིང་ཞིང་ཤེས་རབ་ཞེན་པས་མི་རྟོག་པས་ཕྲ་ཞིང་ཤེས་པར་དཀའ་སྟེ། བདག་དང་གཞན་དང་ པོའི་ལམ་དུ་འཇུག་ཅིང་ཞུགས་པའི་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་འདི་ནི་རྟོག་པའི་ཡུལ་ཡང་མ་ཡིན་ལ།།མི་རྟོག་པའི་ཡུམ་ཡང་མ་ཡིན་པས། རྟོག་པ་དང་མི་རྟོག་པ་ལས་འདས་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བརྟག་པར་དཀའ་ཞིང་བསྟན་པར་དཀའ་ལ་བརྗོད་པའི་ཐ་སྙད་རྣམས་དང་བྲལ་ཏེ། སེམས་ཀྱིས་བརྟག་པར་དཀའ་ཞིང་ཚིག་གིས་བསྟན་པར་ཡང་དཀའ་ལ། ཚིག་གིས་དོན་ཡང་སྟོན། ཚིག་དེ་དོན་མ་ཡིན་པས་བརྗོད་པའི་ཐ་སྙད་རྣམས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཚིག་གིས་མི་ཕེབས། གཞན་དང་བྱིས་པ་ཀུན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཡང་། །དོན་ནི་ཐ་སྙད ལས་འདས་པ་ཡིན་པས།ཚིག་གིས་མི་ཕེབས་ཤིང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས་གཞན་པ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཡང་ཤེས་ཤིང་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ནི་ཡོད་དོ། །དོན་བཞི་པ་སྟོན་ཏེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ཡོད་ན་གང་གིས་ རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན།འཁྲུལ་པའི་རྟོག་པ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་པས། འཕགས་པ་དང་མཁས་པའི་ལུང་དང་། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ། ལོ་རྒྱུས་ཀྱིས་བརྟགས་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་སྟོན་ཏེ། སྟོན་པའི་ངེས་པའི་ལུང་དང་། བླ་མ་རྣམས་ཀྱི་མན་ངག་དེ་ཉིད་དོན་འདིར་བལྟ། ། སྟོན་པས་བཀྲི་བའི་དོན་དུ་མ་ཡིན་གྱི་ངེས་པའི་དོན་དུ་བསྟན་པའི་ལུང་དང་། བླ་མ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་ནོར་བར་རྟོགས་པའི་ཉམས་ཀྱི་མན་ངག་དང་། དེ་ཉིད་ལ་མ་ནོར་བའི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་སྐབས་འདིར་བལྟའོ།

我來為您翻譯這段藏文： 此亦顯示超越思維言說故非觀察之境。因此，於一切時應如何修持金剛薩埵？如上所說若有如是大利益，於一切時處皆不壞，通達此則能斷障礙網故為金剛；如實了知心性故稱金剛薩埵，亦稱菩提心。由於不了知心之相故，從無明方便門中，顯現一切煩惱法，當思維心性無誤之金剛時，亦顯現為圓滿解脫果，應修持何者而成無誤修持？ 對此問答：微細難知大仙道，超越分別無分別。因粗濁慧執著故不能分別微細難知，此乃自他最初入道之大仙佛陀之道，非是分別境，亦非無分別境，超越分別與無分別，是故難以觀察難以顯示，遠離言說名言，心難觀察語難顯示。語雖顯義，語非是義，故遠離言說名言，語不能及。雖非他人及凡夫之行境，義超言說故，語不能及，除大乘外，非聲聞等及諸異生凡夫之行境，然有知解方便。 顯示第四義：若有如是瞭解方便，應由何者瞭解？因迷亂分別非為量故，應由聖者智者教言及諸事物如實義理、歷史觀察而瞭解：當觀佛陀決定教言及諸上師教授此義。非為引導而說之教言，乃決定義之教言，及諸智者上師無誤證悟之竅詣，於此當觀修持無誤義之菩提心。

།འཁྲུལ་པའི་རྟོག་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་སྟོན་ཏེ། མངོན་སུམ་ལ་སོགས་རྒྱུ་ཡིས་དངོས་པོ་འཇིག་ཅིང་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྤྱོད་པ། །མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྒྱུས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་འཇིག་ཅིང་སྤྱོད་དེ་ཐ་མར་ཡོད་པ་ཞིག་དུ་གྲུབ་བམ། མེད་པ་ཞིག་ཏུ་གྲུབ མཐའ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་འགྱུར་ཞེས་དཔྱོད་པ་ནི།དེ་ཉིད་རྟོག་པ་རྒྱུན་འབྲངས་སྤྱོད་ཡུལ་ཚད་མར་གཞག་ནས་བློ་ཡིས་འཇིག་བྱེད་དེ། །གོང་མ་ལྟར་དཔྱོད་པ་དེ་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོག་པའི་རྒྱུན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། ནོར་བའི་རྟོག་པས་ལོག་པར་མཐོང་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཚད་མར་བཟུང་ ནས།ལོག་པའི་བློ་ཡིས་འཇིག་ཅིང་སྤྱོད་དེ། དཔེར་ན་ཐག་པ་ལ་སྦྲུལ་དུ་མཐོང་བའི་ཚེ། བདག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་ཅིའི་ཕྱིར་སྦྲུལ་མེད་ཅེས་རང་གི་འཁྲུལ་པ་མངོན་སུམ་ཚད་མར་བཟུང་བ་ནི་ཚད་མར་མི་རུང་བ་དང་འདྲའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྟོག་མཐའ་མེད་ཕྱིར་དཔྱོད་ མཐའ་མེད་དེ་སྙིང་པོ་མེད་ན་ཚད་མ་གང་།།རྟག་པའི་སེམས་ཉིད་ཡང་དག་པའི་མཐར་ན་ཇི་ལྟ་བུར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེས་སྤྱོད་པ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད་པས་དཔྱོད་མཐའ་མེད་དེ་སྙིང་པོར་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་ན་ཚད་མར་གང་གཞག་།དེ་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་བརྟགས་པའི་ཐ་སྙད་རྣལ་འབྱོར་ལམ་འདིར་ མི་དགོས་སོ།།ཚད་མར་མི་རུང་བ་དེའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་པ་སྣང་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཚེ་ནི། འཇིག་རྟེན་གྱིས་བརྟགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་ཚད་མར་འཇོག་པ་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་སྐབས་འདིར་ནི། འཇིག་རྟེན་འཁྲུལ་པའི་ཐ་སྙད་དག་ མི་དགོས་སོ།།དོན་རྣམ་པ་ལྔ་དངོས་པོ་གང་བརྟགས་ཏེ་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བའི་དངོས་པོ་ལ་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་བརྟག་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་ བརྟག་པ་དང་འཁྲུལ་པ་སྣང་བར་བརྟག་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文： 顯示迷亂分別非為量：以現量等因觀察事物壞滅及究竟，以現量、比量等因相之理由，於一切煩惱及清凈諸法中觀察壞滅，最終成為有耶？成為無耶？成何究竟？如是觀察，即是隨順分別相續而立為量境，以心毀壞。如前觀察即是隨順顛倒分別相續，以錯誤分別執持邪見行境為量，以邪見心毀壞而行。譬如見繩為蛇時，謂”我親眼所見，何故無蛇”，執持自己迷亂為現量，此非應理量，如是。 何以故？因分別無盡故觀察無盡，無實義時何為量？常心性于真實際中如何亦不成故，彼之行境何有？觀察無盡而無實義時，立何為量？是故世間觀察名言於此瑜伽道中不需。因非應理量故，就世俗迷現而言，雖亦有立世間觀察名言為量者，然于真實義瑜伽相應道中，不需世間迷亂名言。 若問應觀察了知何等五種義之事物？有二種：應觀察煩惱及清凈諸法。觀察煩惱亦有二種：觀察煩惱相及觀察迷亂顯現。

།ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་བརྟག་པ་ནི། དངོས་པོ་མཐའ་ཡི་རྒྱུ་ནི་ལོ་རྒྱུས་དག་ལས་ལམ་འདིར་བརྟག་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་བརྟག་པའི་རྒྱུ་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་ཇི་ ལྟར་གནས་པ་བརྟགས་པ་མ་ནོར་བའི་ལམ་གཏན་ལ་ཕབ་པར་གྱུར་པས།བླ་ན་མེད་པའི་ལམ་ཚོལ་བའི་སྐབས་འདིར་དེ་ལྟར་བརྟག་པར་བྱས་ཏེ། དཔེར་ན་ཆུ་གཤེར་བའི་མཚན་ཉིད་ནི། ཆུའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་ཀྱིས་སྟོན་ཏེ། ལུང་ལས་ཀྱང་། རྟོག་པའི་བློ་དང་ལྡན་རྣམས་ལ། ། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྟོན་ཏེ། ཞེས་འབྱུང་བ་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རིག་ཅིང་རྟོག་པ་ཉིད་མ་ནོར་བའི་ལམ་ཡིན་པས། དངོས་པོའི་ལོ་རྒྱུས་བརྟག་པའི་སྒོ་ནས་ལམ་བཙལ་བར་དགོས་སོ། །སྐྱེ་བོ་ཀུན་གྱི་སེམས་མངོན་སྣང་ཕྱི ནང་གྲགས་པའི་ཆོས་འདི་ནི།སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་རིག་ཅིང་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་ནང་གི་དབང་པོ་དྲུག་དང་། ཕྱིའི་ཡུལ་དྲུག་ཡོད་པར་གྲགས་པའི་ཆོས་འདི་ནི། འཛིན་པ་དྲུག་གིས་ཇི་ལྟར་མཐོང་ཞིང་བརྟག་པ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་འཁྲུལ། །འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ དྲུག་གིས་མཐོང་ཞིང་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པའི་ཡུལ་དུ་བརྟག་པ་སྟེ།ཅི་སྣང་བ་རྣམས་དེ་བཞིན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་རྟོག་པས་མྱོས་པའི་དེ་བཞིན་བཟུང་བ་བདེན་འགྱུར་ན། །མ་རིག་པའི་རྟོག་པས་མྱོས་པའི་ལོག་པར་མཐོང་བ་རྣམས། དེ་བཞིན་བདེན་པར་གྱུར་ན་ནི། དེ་དག་དངོས་པོ་མི་རྟོག་དགྲ་བཅོམ་འདྲ་བར་གྲོལ་བར་འགྱུར་བའི་རིགས། །སྐྱེ་བོ་དེ་དང་དགྲ་བཅོམ་གཉི་གས་ཀྱང་། །བདེན་པ་མཐོང་བར་བྱེ་བྲག་མེད་པས། གཉི་གས་ཀྱང་འདྲ་བར་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་རིགས་ན། དེ་དག་དུས་དགྲས་འཇོམས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་ཉེན་ལས་དེ་འཁྲུལ་མངོན་པར་འགྱུར། །སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་ན་བ་དང་འཆི་བ་ལ་སོགས་པ་དུས་ཀྱི་དགྲས་འཇོམས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་དང་བརྒྱད་ཀྱིས་ཉེན་པ་དེས་ན། སེམས་ཅན་གྱིས་མཐོང་བ་རྣམས་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པར་མངོན་ནོ། །གཞན དུ་སྐྱེ་མཆེད་སྒོ་ནས་རིག་པ་དེ་དག་ཚད་མར་གྱུར་ན་ནི།འཁྲུལ་པས་ལས་གཞན་དུ་འགལ་ཏེ། གལ་ཏེ་མ་འཁྲུལ་ཏེ་སེམས་ཅན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རིག་པ་དེ་དག་ཚད་མ་ཡིན་ན་ནི། དེ་ཉིད་ཚད་མར་གྱུར་པར་འཕགས་པའི་ལམ་དེ་སུ་ལ་དགོས་མི་འགྱུར། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ འཕགས་པའི་ལམ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ།

我來為您翻譯這段藏文： 觀察煩惱相者，如”應於此道中觀察諸法究竟之因即其歷史”等所說。觀察諸法究竟之因，即是依據諸法本身如實安住之歷史觀察，確立無誤之道，於此尋求無上道之時應當如是觀察。譬如水之濕性相，是由水自相之歷史而顯，經中亦云：“于具分別慧者前，顯示諸法之法性。“如是了知煩惱及清凈諸法之本然，即是分別無誤之道，故應從觀察諸法歷史門中尋求道路。 一切眾生心前顯現內外所知之法，即是有情心所了知顯現為境之內六根及外六境所知之法，為六種能取所見所觀非是如實而是迷亂。六種轉識所見聞等所緣境界，所有顯現非如是存在，因為是迷亂故。若執自分別醉心如是所取為真實，則無明分別醉心邪見諸法若成真實，則彼等應如無分別阿羅漢般解脫。 凡夫與阿羅漢二者見真諦則無差別，二者皆應同得解脫果，然彼等為時敵所害，為苦所逼而顯現其迷亂。彼等眾生為病死等時敵所害，為三苦八苦所逼，由此可知眾生所見皆是迷亂。 若異此而由處門所知彼等成為量者，則與迷亂相違。若無迷亂，眾生由十二處門所知彼等若是量者，則誰還需彼聖道為量？因眾生本具聖道故。

།ལམ་དེ་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དུ་བསྟན་ཅིང་དབང་པོའི་ཤེས་པས་མི་ཐར་ཏེ། །སེམས་ཅན་འཁྲུལ་པས་མཐོང་བ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་དུ་འདོད་པ། དབང་པོ་བེམས་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་ཤེས་པས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་མི་ཐར་ཏེ། དེ་ཅིའི་ ཕྱིར་ཞེ་ན།སེམས་ཅན་གྱི་མཚན་མ་སྣ་ཚོགས་སུ་མཐོང་བའི་ཤེས་པས་ནི། སྡུག་བསྔལ་འགག་ཡང་མི་འཇིལ་རྣམ་རིག་ཤེས་ཏེ་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བའི་གནས། །སྡུག་བསྔལ་སྤོང་བའི་ལྟ་ག་ལ་ཡོད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བའི་གནས་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བོས་མཐོང་བ་དེ་དག་འཁྲུལ་པར་མངོན་ཞིང་ རྒྱལ་བས་གསུངས།དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱིས་མཐོང་བ་རྣམས་ནི་རིག་པས་ཀྱང་འཁྲུལ་པར་མངོན་ཞིང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལུང་ལས་ཀྱང་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་བརྟག་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་ལས། གཉིས་པ་འཁྲུལ་པ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ རྣམ་པ་དགུས་བསྟན་ཏེ།གང་སྣང་བ་དང་ཅི་ཕྱིར་སྣང་བ་དང་། སྣང་བའི་ཉེས་པ་དང་སྣང་བའི་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པ་དང་། ཚུལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དང་། སྣང་བའི་སེམས་ཀྱི་ནང་དུ་ཐམས་ཅད་འདུས་པས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་མེད་པ་དང་། ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་མཚན་ ཉིད་ཡིན་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་ལས་ཅིའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བར་སྣང་བར་འགྱུར་ཞེས་དྲིས་པའི་ལན་དང་།སྣང་བའི་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་པ་དང་། སྣང་བའི་གཞི་སེམས་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་གང་སྣང་ཞེ་ན། འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་སེམས་ཉིད་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བར་སྟོན་ཏེ། དེ་ན་དེ་ལ་འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་འདི་དག་ཇི་ལྟར་སྣང་བར་འགྱུར། །འཁྲུལ་པ་ཡིན་པར་མངོན་པ་དེས་ན། སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་འདི་དག་ཅི་ལྟར་སྣང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཀུན་དུ་རྟོག་ཅན་ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་དུ་རྟོག་པས་རྩོམ་མེད་ཉམས། །སེམས་ཅན གྱི་སེམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཅན་ཡིན་ལ།གང་དུ་རྟོག་ཅེ་ན་ཡང་བ་མ་ཡིན་པའི་ལོག་པའི་རྣམ་པར་ཀུན་དུ་རྟོག་པས། ཐོག་མའི་རྩོལ་བ་མེད་པ་ནས་བདེན་པ་མཐོང་བ་ལས་ཉམས་ཤིང་། བློ་གྲོས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་ཅིང་མ་རིག་རྐྱེན་གྱི་དབང་སོང་བས། །ཡང་དག་པའི་ དོན་མ་མཐོང་བས།བློ་གྲོས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་ཅིང་། བདེན་པ་མཐོང་བའི་སྟོབས་དང་མི་ལྡན་པས། མ་རིག་པའི་དབང་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དེ་ཉིད་ལུས་གསུམ་དོན་དུ་སྣང་བ་ཡིན། །སེམས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་ལས་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ནི་འདུ་བྱེད་ལྔ་ བཅུ་རྩ་གཅིག་ཡིན་ཏེ།རང་གི་སེམས་དག་ཉིད་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་ལུས་གསུམ་གྱི་དོན་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文： 彼道示為解脫道，而依根識不得解脫。眾生迷亂所見欲為解脫道，依止無情根之識不能從輪迴苦中解脫。何以故？以眾生見種種相之識，不能滅盡痛苦，唯是分別識即煩惱生處。豈有斷苦見解，實乃苦之生處。是故凡夫所見顯為迷亂，佛亦如是宣說。如是眾生所見，以理顯為迷亂，佛教中亦說是迷亂。 遍計煩惱觀察分為二種，其中第二迷亂顯現以九種方式宣說：所顯現、何故顯現、顯現過患、顯現基為識之相、如何顯現方式、顯現心中攝一切故無所得、若一切是心相則何故顯現從他因緣生之答覆、顯現事物不成立、顯現基心性亦不成立等。 其中何所顯現？示由迷亂力故心性顯現種種相。於此，由迷亂力故此等如何顯現？由顯為迷亂故，彼等眾生由迷亂力此等如何顯現？具遍計非真遍計故失無功用。眾生心性本具遍計，於何處計度？以非真實邪分別遍計，從無始功用已失見諦，慧成顛倒為無明緣所轉。以未見真實義故，慧成顛倒，不具見諦力故，為無明所轉故，心與心所即顯現為三身義。心即八識聚，心所即五十一心所，自心即顯如下所說三身義。

།འདུ་བྱེད་སྣ་ཚོགས་དག་གི་བག་ཆགས་བསགས་ལས་གང་གོམས་མཐུ་བརྟས་ཚེ། །དགེ་སྡིག་གི་ལས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་བག་ཆགས་བསགས་པ་གོམས་པས། སྔ་མའི་བག་ ཆགས་སྨིན་ཅིང་བརྟས་ཏེ།འབྲས་བུ་འབྱིན་པའི་མཐུ་དང་ལྡན་པའི་ཚེ། །སེམས་ཉིད་ཡུལ་དང་ལུས་འདྲར་སྣང་བ་རུས་པས་གང་བ་བཞིན་དུ་སྣང་། །རང་གི་སེམས་ཉིད་ཕྱིའི་ཡུལ་དང་། ནང་གི་ལུས་འདྲ་བར་སྣང་བ་ནི། དཔེར་ན་མི་གཙང་བ་བསྒོམས་པས། ས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་རུས་པས་གང་ བར་བསྒོམ་པ་ཡུན་རིང་དུ་བསྒོམས་ཏེ།མཐུ་བརྟས་པའི་ཚེ། ས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་རུས་པས་གང་བ་བཞིན་དུ། རང་གི་སེམས་ཉིད་རུས་པར་སྣང་སྟེ། ལུས་གསུམ་ལས་དེ་ཡན་ཆད་དང་པོ་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི་བག་ཆགས་བསགས་པའི་རྒྱུན་ལ་དམིགས་སྐྱེས་ཡིད་ལ་བརྟགས་པའི་ བདག་མེད་ཀུན་གཞི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་ལ་བདག་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་དམིགས་པ་སྐྱེས་པ་ཡིད་ལས་མ་གཏོགས་པས་བདག་གོ་སྙམ་པའི་ནན་གྱིས་བརྟགས་པའི་བདག་ནི་མེད་དོ།

我來為您翻譯這段藏文： 由積集種種行之習氣，當所習力增強時，由善惡業之種種行習氣積集熏習，前習氣成熟增強，具有出生果之力時，心性如境及身顯現，如充滿骨骼般顯現。自心性顯現如外境及內身，譬如修不凈觀，長期修習一切地境充滿骨骼，當力增強時，如一切地境充滿骨骼般，自心性顯為骨骼。此為三身中之第一已說。 第二，緣積習氣相續所生意識，觀察無我，阿賴耶識及習氣剎那相續中，緣想為我，除意識外，強力執著之我是無。

།དཔེར་ན་ཐག་པ་ཁྲ་བོ་ལ་སྦྲུལ་ལོ་སྙམ་པའི་རྟོག་པ་སྐྱེས་ཀྱང་། སྦྲུལ་ལོ་སྙམ་པའི་རྟོག་པ་ ཙམ་ལས་མ་གཏོགས་པར་སྦྲུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཐག་པ་ལ་མེད་པ་དང་འདྲ།ལུས་གསུམ་པ་ནི། འདུ་བྱེད་མཐུ་ཡིས་བསྒྲིབས་ཤིང་ཕྲ་བ་མ་མཐོང་དེ་ལས་མ་རིག་སྐྱེ། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་རགས་པར་སྣང་བས། ཀུན་གཞི་ཕྲ་བ་བསྒྲིབས་ཏེ། མ་མཐོང་བ་དེ་ལས་ཤེས་པ་དང་རིག་པ་སྐྱེ་བས་འདྲ་བར་ སྣང་སྟེ།དཔེར་ན་སྨིག་རྒྱུ་ཡིན་པར་མ་ཤེས་པ་ལས་ཆུའི་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་དང་འདྲ། དགུར་ཕྱེ་བ་ལས་གཉིས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་སྣང་ཞེ་ན། ཀུན་གཞི་མཚན་ཉིད་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེ་ཐག་པའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་མཐོང་བ་ལས། སྦྲུལ་དུ་འཁྲུལ་པ་འབྱུང་བ་དང་འདྲ་བར། རྒྱུ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཀྱི་མཐུ་ནི་མ་རྟོགས་རྟོག་པའི་རྗེས་འབྲངས་ནས། །ཀུན་གཞི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་མཐུ་ལས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བར་ནི་མ་རྟོགས་པས། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོར་ཡོད་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོག་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། དེ་ལས་ཟག་བཅས རང་བཞིན་རྟོག་པས་བདག་དང་ཆོས་རྣམས་རྒྱས་པར་བྱེད།།ལོག་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་དེ་ལས་ཁམས་གསུམ་དུ་ཟག་ཅིང་འཁོར་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་རྟོག་པས་བླ་ཐབས་སུ་བརྟགས་པའི་བདག་དང་། ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་སུ་ལོག་པའི་རྟོག་པས་རྒྱས་པར་བྱེད། ལྡན་པར་འབྱུང་བ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་རྒྱུ་བ་ དེ་ནི་མ་མཐོང་ལས།།བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་མུ་སྟེགས་ལྟ་བ་སྣ་ཚོགས་སྐྱེ་ཞིང་ཐར་བར་རྟོགས། །ཀུན་གཞིའི་ཕྲེང་བ་མ་མཐོང་བ་ལས་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ལྟ་བ་སྣ་ཚོགས་མང་པོ་འབྱུང་བར་ཡང་སྟོན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་འབྱུང་ཞེ་ན། སེམས་འདི་ལས་རྣམ་པ་མཐའ་ཡས་གནས་གྱུར་བག་ཆགས་མཐའ་མེད་ངེས་ པ་མེད།སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ཀུན་གཞི་ནི་དགེ་སྡིག་གི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་མཐའ་ཡས་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པས། ཀུན་གཞི་ལ་བག་ཆགས་གནས་པ་ཡང་མཐའ་མེད་པས། བག་ཆགས་འདི་དག་མི་གནས་ཞེས་ངེས་པར་བཟུང་དུ་ནི་མེད་དོ།

我來為您翻譯這段藏文： 譬如彩繩生起蛇想，除了蛇想之外，繩上無有蛇之性相。第三身者，由行力所障微細未見，由此生無明。由行法顯現粗相，阿賴耶微細被障，由未見彼而生識與明，如是顯現。譬如不知是陽焰而生水想。 分為九者中第二，為何顯現？因未見阿賴耶性相故。如未如實見繩之自性而生蛇之迷亂，如是未解具因心之力而隨分別，由未解阿賴耶及習氣之力顯現種種相，以一切顯現皆有自性而隨顛倒分別。由此有漏自性分別廣造我法，由隨顛倒故，以三界漏轉之因之分別，上下執著我及內外法之邪分別而廣造。 極微細流動之具足生起未見故，生起我見等外道種種見而解為解脫。亦說由未見阿賴耶相續而生諸多種種外道見。何故生起？此心無量相轉習氣無邊無定。心即阿賴耶為善惡業習氣無量之所依，阿賴耶中習氣住亦無邊，此等習氣不住無可確定。

།བག་ཆགས་བརྟས་ཤིང་སད་པར་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཡང་ རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཏེ།།ཀུན་གཞི་ལ་བག་ཆགས་གནས་པ། དགེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་ནི་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེ་བའི་བག་ཆགས་སད་པར་བྱེད་ལ། ཉོན་མོངས་ཤིང་མི་དགེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་ནི། །ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བའི་བག་ཆགས་སད་པར་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ལ་སོགས་པའི་ཡང་སྣ་ཚོགས་ཏེ། རྐྱེན་འགའ་བག་ཆགས་ འགའ་ཞིག་སྨིན་ནས་མིའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལུས་སྣང་ལ།།ཚེ་སྔ་མ་ལ་མིར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་རྐྱེན་འགས་མིར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་བག་ཆགས་ཀུན་གཞི་ལ་སྔ་ནས་གནས་པ་སད་ཅིང་སྨིན་པར་བྱས་ནས། ཚེ་འདི་ལ་མིའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལུས་ཐོབ་ཅིང་སྣང་ལ། རྐྱེན་གཞན་དག་གིས་བག་ཆགས་གཞན་སད་བྱས་ཚེ་ འགྱུར་བའི་མཐུ་མཐོང་ནས།།མི་ལས་གཞན་པ་ལྷར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་རྐྱེན་དག་གིས་མི་ལས་གཞན་པའི་ལྷར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་བག་ཆགས་ཀུན་གཞི་ལ་སྔ་མ་ནས་གནས་པ་སད་ཅིང་སྨིན་པར་བྱས་པའི་ཚེ། མི་ལས་ལྷར་འགྱུར་བ་མཐོང་ནས། །དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་བྱེད་པར་འདོད་དེ་ལམ་དེ་ མི་ཞི་གྲོལ་མི་འགྱུར།།མི་ལས་ལྷར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ནི། འཇིག་རྟེན་གྱི་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་ལ། རྒྱུ་རྐྱེན་གང་ཁོ་ནས་དེ་ལྷར་སྐྱེ་བ་ནི་མ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་པོ་ཞིག་གིས་བྱ་བར་སེམས་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཐར་པའི་ལམ་དུ་འདོད་པ་ཉིད། སྡུག་བསྔལ་མ་ཞི་བས་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྐྱོན་ལས་ཀྱང་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་ལམ་བསླད་ཐེ་ཚོམ་རྒྱུ་ཡང་རྒྱུན་འདི་ཕྲ་བ་མ་རྟོགས་སྐྱེས། །ཡང་དག་པའི་དོན་རྣལ་འབྱོར་པའི་ལམ་ལས་ལོག་པར་གྱུར་ཏེ། བསླད་པ་དང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བའི་རྒྱུ་ཡང་ཀུན་གཞི་ཕྲ་རབ་རྒྱུ་བ དེ་མ་རྟོགས་པ་ལས་འབྱུང་ཞིང་སྐྱེ་སྟེ།དཔེར་ན་ཐག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་རྟོགས་པ་ལས་སྦྲུལ་དུ་འཛིན་པའམ། སྦྲུལ་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་འཁྲུལ་པས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ན་ཡང་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དགུར་ཕྱེ་བའི་གསུམ་ པ་སྣང་བའི་ཉེས་པ་སྟོན་ཏེ།བདག་ཏུ་བརྟགས་པས་བསྒྲིབས་ཏེ། འཕགས་པའི་རིགས་དང་རྣམ་པར་བྲལ། །འཕགས་པའི་རིགས་སུ་གཏོགས་པ་རྣམས་ནི། བདག་ཏུ་རྟོག་པ་མི་མངའ་བས་བདག་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་བརྟགས་པས། འཕགས་པའི་རིགས་དང་ བྲལ་ཞིང་འབྲས་བུ་མི་ཐོབ་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་དོ།།ཆོས་སུ་བརྟགས་པས་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་ཞིང་ངན་སོང་སྲིད་པར་འགྱུར། །ཆོས་སྣ་ཚོགས་བརྟགས་པས་ལས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྤྱད། ལས་སྣ་ཚོགས་པས་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱང་མྱོང་བར་འགྱུར་ལ། མི་དགེ་ བའི་ལས་ཀྱི་ངན་སོང་གསུམ་ཡང་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ།

我來為您翻譯這段藏文： 習氣增長及令醒之緣亦種種。阿賴耶中習氣安住，由善緣則令醒生天之習氣，由煩惱及不善緣則令醒惡趣之習氣等種種緣。由某些緣某些習氣成熟而顯現人身相續。 前世由成為人之某些緣，令阿賴耶中本有之成人習氣醒轉成熟，此世得人身相續而顯現。由其他緣令其他習氣醒轉時，見轉變之力。由從人轉生天之諸緣，令阿賴耶中本有之從人轉生天之因習氣醒轉成熟時，見從人轉為天，遂欲自在等為作者，此道不得寂滅解脫。 從人轉生天者，以世間神通得見，然不解何因緣令其生天，故思自在天等作者所作，執著作者即為解脫之道，苦未寂滅故亦不得解脫三界過患。 瑜伽道染污疑惑之因亦由未解此細微相續而生。從正義瑜伽士之道轉為邪道，染污及疑惑之因亦由未解阿賴耶極微流動而生起。譬如未如實了知繩而執為蛇，或疑是否為蛇。 如是雖由迷亂顯現種種相，有何過患？分九中第三顯示顯現之過患。由我執所障，遠離聖種性。諸屬聖種性者無我執，由於無我中執我故，遠離聖種性而有不得果之過患。由法執生種種苦而成惡趣輪迴。由執種種法而行種種業，由種種業亦感受種種苦，由不善業亦成三惡趣輪迴。

།དགུར་ཕྱེ་བའི་ལས་བཞི་པ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། རྣམ་ཤེས་དེ་དང་འདུ་བྱེད་རྒྱུན་ལ་མཚན་མ་ཐ་དད་འཛིན་པས་ནི་གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་ ཤེས་པའི་འཛིན་པས་ན།ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དག་གིས་བརྒྱད་དུ་སྣང་གི་རིགས་ལ་དུ་མ་མེད། །གཟུགས་མཐོང་བར་བྱེད། སྒྲ་ཐོས་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མ་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་བརྒྱད་ཡོད་པས་ཤེས་པ་ཡང་བརྒྱད་དུ་གཞག་གི་།ཤེས་ཤིང་རིག་པའི་རིགས་སུ་ གཅིག་པས་རིགས་ལ་དུ་མ་མེད།།དགུར་ཕྱེ་བ་ལས་ལྔ་པ་དེ་ལྟར་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་དེ་དག་ཀུན་གཞི་ལ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་དེ་ལ་ལུས་དང་ཆོས་ཀུན་གནས། །གོང་དུ་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་སེམས་ལ་ཐ་དད་དུ་མ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཀུན་གཞིའི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ མ་ཁོ་ན་ལ་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལུས་དང་།མ་ལུས་པའི་ཆོས་ཀུན་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་རྣམས་ལ་ཡང་སྔ་མ་དང་མཐུན་པར་ཅི་ཕྱིར་སྣང་ཞེ་ན། དེ་ལ་བསམ་པ་ཞེན་ཕྱིར་ཕྱི་མ་དེ་ལ་དེ་འབྱུང་དེ་ལ་སྣང་། །དངོས་པོར་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པའི་དབང་གིས་སྣང་བ་ཡིན་པར་ བསྟན་པས།སྔ་མ་དེ་དག་ལ་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཞེན་པ་ལྟར། ཕྱི་མ་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་མཐུན་པར་སྣང་བར་འབྱུང་ངོ་། །དགུར་ཕྱེ་བ་ལས་དྲུག་པ་སྣང་བའི་གཞི་སེམས་ཀྱི་ནང་དུ་ཐམས་ཅད་འདུས་པས་འཐོབ་པར་བྱ་བ་མེད་པར་སྟོན་ཏེ། རང་སེམས་རྒྱུན་ལས་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་ནི་ གཞན་ཡོད་མ་ཡིན།།གོང་དུ་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལས་མ་ལུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུན་དྲུག་རིགས་ལའང་སྣ་ཚོགས་དེ་དག་རང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་རིགས་དྲུག་ཡོད་ལ། རིགས་གཅིག་ པ་ཡང་སྣ་ཚོགས་སུ་གནས་པ་དེ་དག་ཀྱང་།ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་འདྲིས་ཤིང་གོམས་གོམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཐུས་སྣང་བ་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文： 分九中第四，顯現一切之基識之相為何？彼識與行相續執持差別相，故由色聲等諸行之差別相而為識所執。由業差別顯現為八，然種類無多。見色、聞聲等行相為八種所識，故立八識，然知覺種類為一，故種類無多。 分九中第五，如是種種顯現於阿賴耶中如何安住？故於心之最初剎那中，身及諸法皆安住。如上所說心無差別故，唯于阿賴耶心剎那中，具根之身及一切諸法皆安住。 後心剎那中何故亦如前顯現？由於彼中意樂執著故，後者中彼生彼顯。由示為實執著力所顯，如如執著前者之意樂，後者亦如是相應顯現。 分九中第六，顯示顯現之基攝於心內故無所得。除自心相續外無他聖者之法。如上所說，由一切諸法皆安住於一心剎那故。六道種類中彼等種種亦是自三昧。天人等有情相續之六種類，一種類亦安住種種，彼等亦由無始時來熟習修習三昧力而顯現。

།ཅིའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བདག་ཡིན་པས་ཐ་དད་དུ་དབྱེར་མེད་ཅེ་ན། སེམས་རྒྱུན་དེ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་མེད་པས་གཅིག་ལ་རྟེན་ མེད་དེ།།ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་གི་སེམས་ཡིན་ལ། སེམས་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་དེ་ནི་ཡོད་པ་དང་། མེད་པ་དང་། ཡོད་ཀྱང་ཡོད་ལ་མེད་ཀྱང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་དང་ཤར་ནུབ་དང་། བླ་འོག་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ དང་ཤར་ནུབ་དང་།བླ་འོག་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ལ་འདི་འདྲ་བ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེས་གཅིག་ཏུ་བསྟན་དུ་མེད་པས། གཅིག་ལ་བསྟན་པ་ཡང་མེད་དེ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་མེད་ཕྱིར་ན་མཐའ་ཡས་ཤིང་རྣམས་བདག་གི་ལུས། །ཕྱོགས་གཅིག་ཡོད་ན་ནི་གཅིག་གི་མཚན་ཉིད་དུ་བསྟན་དུ་མི་རུང་ སྟེ།དངོས་པོ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དངོས་པོ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ཡང་ནམ་མཁའ་སྟོང་བའི་ཤར་དང་། ནུབ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་དང་དབུས་དང་། མཐའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པས་གཅིག་ཏུ་འདུས་པར་མི་རུང་ངོ་། །སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ནི་ཡང་དག་པར་ན་ཅི་ལྟ་བུའི་ཕྱོགས་ ཀྱང་མ་ཡིན་པས།ཐ་དད་དུ་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་སུ་མེད་པར་གཅིག་པས་དག་པ་དང་མ་དག་པའི་ཞིང་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །བདག་གི་ལུས་འདི་མཐའ་ཡས་ཞིང་དང་སྐྱེ་བའི་ལུས་སུ་རབ་སྣང་ཡང་། །སེམས་དང་བག་ཆགས་ཐ་དད་མ་ཡིན་གཅིག་མིན་ བརྟག་པར་རབ་ཏུ་དཀའ།།དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདག་ཡིན། བདག་ཀྱང་བདག་ཡིན། །བདག་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཡིན་པས། གདོད་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་མེད་དོ། །སེམས་དང་བག་ཆགས་ཀྱང་གཅིག་ཅེའམ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཞེས་བརྟག་པར་རབ་ཏུ་དཀའ་སྟེ། གཅིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་གཉིས་གཅིག་ཅེས་བྱ་བར་ཡང་མི་རུང་། ཐ་དད་ཅེས་བྱ་བར་ཡང་མི་རུང་བ་དང་འདྲའོ། །དགུར་ཕྱེ་བ་ལས་བདུན་པ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན། རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་ལས་ཅིའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བར་སྣང ཞེས་དྲིས་པ་དང་།འདི་ཀུན་རྟེན་འབྲེལ་འབྱུང་ཚུལ་ཏེ་སྐྱེ་དང་འགག་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ཚིག་པའི་ས་བོན་བཞིན་ཏེ། མེད་ལས་མེད་པ་མི་འབྱུང་རྒྱུ་འབྲས་མེད། །ཆོས་འདི་ཀུན་རྒྱུ་ལས་བརྟེན་ཏེ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་ལ་གནས་པའི་རྟེན་མེད་ན་འགག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ཟེར་བ་ནི་དཔེར་ན་ཚིག་པའི་ས་བོན་ལས་ འབྲས་བུ་མི་སྐྱེ་བ་དང་འདྲ་བར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པར།རྒྱུ་མེད་པ་ལས་འབྲས་བུ་མེད་པ་མི་འབྱུང་བས། འདི་ནི་རྒྱུ་འདི་ནི་འབྲས་བུ་ཞེས་གཞག་ཏུ་ཡང་མེད་དོ།

為什麼說一切相的本性是自我而無法分別？因為心相續無有絲毫方所，故一亦無所依。一切染污法和清凈法都是自心，而心剎那相續無有存在、不存在、亦有亦無等方分，也無東西上下等方位可說”是這樣的”，故無法指示為一。 由於無有方所，故無邊諸身皆為自身。若有一方，則不應說是一相，更何況實法。若說是如虛空般的無實法，虛空亦因東西等方位以及中邊差別而有分別，故不能歸為一體。心相續實際上不屬於任何方位，故無法分別。 因無所緣而為一，是清凈與不清凈剎土的自性。我身雖顯現為無邊剎土和所生之身，然心與習氣非異非一，極難思議。 如是一切皆是我，我亦是我，我亦是一切，故無有本初未得而今當得之法。心與習氣是一是異極難思議，非一非異。譬如色與形，既不可說是一，也不可說是異。 分九中第七，若一切是心相，為何顯現從他因緣生？此等皆是緣起生滅之理，如焦種子，無中不生無，無因無果。諸法皆依因而生果，無住處則滅。如同焦種不生果，一切法無自性，無因則無果不生，故無法安立此為因此為果。

།འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ཏེ་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་འདྲ་བར་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་སྣང་ཞེ་ན། དངོས་པོར་ཞེན་ ཅིང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་རྟོག་པའི་སེམས་ཉིད་ནི།།རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དུ་སྣང་བ་སྟེ། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་དངོས་པོ་རྣམས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོར་ཞེན་ཅིང་རྟོག་པའི་སེམས་ཉིད། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་སྣང་བར་ཟད་དོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མེད་པ་ལས་སེམས་ཉིད་དེ་ལྟར་སྣང་བར་ཅི་ལྟར་བཏུབ་ཅེ་ན། རྨི་ལམ་ན་ཆང་འཐུངས་པའི་རྒྱུ་ལས་ར་རོ་བའི་འབྲས་བུ་སྣང་བ་དང་། ཞིང་རྨོས་པ་ལས་ལོ་ཐོག་སྐྱེ་བར་རྨིས་པ་རྣམས་ཀྱང་། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་བཞིན་དུ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་རྒྱུ་འབྲས་སུ་རྟོག་པའི་དབང་གིས་རྨི་ལམ་ན་སྣང་བ་དང་འདྲའོ། །དགུར་ཕྱེ་བ་ལས་བརྒྱད་པ། སྣང་བའི དངོས་པོ་མ་གྲུབ་པར་སྟོན་པ་ནི།དེ་གཉིས་མེད་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་མེད། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དེ་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར། །རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ཏེ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་མེད། །མ་སྐྱེད་ན་ཅི་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ཏེ། འཇིག་པ་ཡང་མེད་དོ། །སྐྱེ་འཇིག་མེད་ཕྱིར་བདག་གཞན་མེད་དེ་འཆི་འཕོ་མེད་ཕྱིར་རྟག་ཆད་མེད། ། སྐྱེ་བ་མེད་དང་འཇིག་པ་མེད་ན་གང་ལ་བདག་ཅེས་བྱ། །གང་ལ་ནི་གཞན་ཞེས་བྱ། བདག་དང་གཞན་མེད་ན་སུ་ཞིག་འཆི་སུ་ཞིག་ནི་འཕོ། དེ་ལྟར་འཆི་བ་མེད་པས་ཆད་པ་མེད། །འཕོ་བ་མེད་པས་རྟག་པ་མེད། །དེས་ན་འཁྲུལ་འཁོར་མེད་ཅིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མངོན་ནོ། ། སྐྱེ་འཆི་དང་རྟག་ཆད་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་དེས་ན། གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་ཅིང་འཁོར་བ་ཡང་མེད་པས། འཁོར་བ་ལ་བརྟེན་པའི་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡང་མེད་པར་མངོན་ནོ། །དགུར་ཕྱེ་བ་ལས་ཐ་མ་སྣང་གཞི་སེམས་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པར་སྟོན་ཏེ། གནས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ནམ་ཡང་མི་འབྲལ་དེ་ཚེ་མཉམ གྱུར་དེ་ཡང་མེད་བག་ཆགས་ཀྱི་གནས་ཀུན་གཞི་སྐད་ཅིག་མ་དང་།བག་ཆགས་གཉིས་ནི་ནམ་ཡང་མི་འབྲལ་ཏེ། ཀུན་གཞི་མེད་བག་ཆགས་ཡོད་པར་མི་རུང་། བག་ཆགས་མེད་པར་ཀུན་ཡོད་པར་མི་རུང་སྟེ། དཔེར་ན་ཁ་དོག་མེད་པ་དང་དབྱིབས་ཡོད་པར་ཡང་མི་རུང་། དབྱིབས་མེད་ པར་ཁ་དོག་ཡོད་པར་ཡང་མི་རུང་བས།ཡོད་ན་ཡང་གཉིས་ཀ་ཡོད་མེད་ན་ཡང་གཉིས་ཀ་མེད་པར་མཉམ་པར་འགྱུར། བག་ཆགས་མེད་པར་ཀུན་གཞི་ཡང་མེད་དོ།

那麼為什麼因依于因而生果的現象在一切眾生前都相似顯現呢？執著實法並分別因果的心本身，顯現為因緣。從無始以來執著諸法為因果本性並作分別的心本身，僅僅顯現為因果而已。 若問：無因無果中心如何能如是顯現？如同夢中飲酒之因顯現醉酒之果，以及夢見耕地生長莊稼等，雖無因果實法，但由無始以來分別因果的力用而在夢中顯現，此亦復如是。 分九中第八，顯示諸現象無實成立：由無彼二故無生滅。因為無有因果二者，故依因不生果。既未生，何有壞滅？故亦無滅。 因無生滅故無自他，因無死轉故無常斷。若無生滅，何名為我？何名為他？無有自他，誰死誰轉？如是無死故無斷，無轉故無常。由此可見無輪迴亦無涅槃。 由無生死、常斷等，故無從一處輪轉他處之輪迴，既無所依之輪迴，亦無涅槃可見。 分九中最後，顯示能顯之心性亦不成立：所依剎那永不相離彼時等同，彼亦無。習氣所依阿賴耶識剎那與習氣二者永不相離。無阿賴耶識不應有習氣，無習氣不應有阿賴耶識。譬如無色不應有形，無形不應有色，故有則二者俱有，無則二者俱無而等同。無習氣則阿賴耶識亦無。

།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡང་དག་མ་ཡིན་རྟོག་པས་བསྐྱེད་ཕྱིར་བག་ཆགས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་དང་། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྟོགས་ པས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར།།བག་ཆགས་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་མི་རུང་ངོ་། །བག་ཆགས་དེ་མེད་ན། སྤྱོད་ཡུལ་མེད་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་མེད་ཅིང་རྣམ་རིག་དེ་ཡང་མེད་པ་ཡིན། །ཀུན་གཞིའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་བག་ཆགས་ཡིན་ན་བག་ཆགས་མེད་པའི་ཕྱིར་སྤྱོད་ཡུལ་མེད་དེ། ཡུལ་མེད་ན་ཤེས་པ་མི་འབྱུང་ བས།སྤྱོད་ཡུལ་ལ་བརྟེན་པའི་ཀུན་གཞི་ཡང་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རིག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་རྣམས་མེད་ཕྱིར་དམིགས་དང་གནས་མེད་རྣམ་ཤེས་རིག་པ་ཅི་ལྟར་སྐྱེ། །གོང་དུ་གང་གི་ཕྱོགས་ལྟར་ཡང་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དམིགས་པའི་བག་ཆགས་དང་། གནས་པའི་ཀུན་གཞི་གཉི་ག་མེད་ན། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་སྐྱེ། དེའི་ཕྱིར་སེམས་འདི་ཡོད་མེད་མཐའ་ལས་འདས་ཤིང་གཅིག་དང་དུ་མར་བྲལ། །སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ནི་ཅི་ལྟ་བུར་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལས་འདས་པ་ལ་ནི་གཅིག་ཅེས་བྱར མི་རུང་།དུ་མ་ཞེས་བྱར་ཡང་མི་རུང་ངོ་། །རྣམ་པར་བྱང་བ་ཅི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་བརྟགས་པ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། རྣམ་པར་བྱང་བ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ལ་སྣང་བར་བསྟན་པ་དང་། སྣང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་འཁྲུལ་པ་ལ་རྣམ་པར་བྱང་བ་སྣང་བ་གང་གིས་བསྟན་ཞེ་ན། བདེར་གཤེགས་བྱང་ ཆུབ་མེད་ཕྱིར་དེ་ཡི་རྫུ་འཕྲུལ་སྒྱུ་འདྲ་འཁྲུལ་ལ་སྣང་།།ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏེ། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་ཡང་དག་པར་མ་གྲུབ་པས། དེའི་རྫུ་འཕྲུལ་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་དེར་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ལ་སྣང་བར་མངོན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ལས། གང་གིས་ང་ལ་ གཟུགས་སུ་མཐོང་།།གང་གིས་ང་ལ་སྒྲར་ཤེས་པ། །ལོག་པར་སྤོང་ལ་ཞུགས་པ་སྟེ། །སྐྱེ་བོ་དེ་ཡིས་ང་མི་མཐོང་། །འདྲེན་པ་དག་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཆོས་ཉིད་དུ་ནི་སངས་རྒྱས་བལྟའོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །རྣམ་པར་བྱང་བ་སྣང་བ་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ ཤེས་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་དང་།དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་གྲུབ་པར་བསྟན་པའོ།

為什麼呢？因為由非真實分別所生故習氣實不存在，因為由顛倒分別所生故，不應說有習氣。若無彼習氣，則因無所緣境故無阿賴耶識，彼識亦不存在。 阿賴耶識的所緣境是習氣，因無習氣故無所緣境，無境則不生識，故依所緣境的阿賴耶識亦無，一切分別識亦必定不存在。 因無諸方故無所緣及所依，識與了知如何生？如上所說，任何方面皆不成立故，若無所緣的習氣與所依的阿賴耶識二者，依彼而生的諸識如何生起？ 是故此心超越有無邊際，離一與多。心與心所皆非任何性相，故超越有無者，不應說是一，亦不應說是多。 觀察清凈性為何亦有二：顯示清凈顯現即是迷亂，及顯示彼顯現亦不成立。 其中，由何顯示清凈顯現於迷亂？由”因無善逝菩提故，彼神變如幻顯于迷亂”而顯示。即善逝佛陀本身亦非真實成立，故其如幻神變顯現於諸迷亂者。 因此，《金剛經》中說：“若以色見我，以音聲求我，是人行邪道，不能見如來。應觀法性佛，導師法身故。“如是而說。 顯示清凈顯現不成立亦有二：顯示無分別智不成立，及顯示清凈世間智亦不成立。

།དེ་ལྟར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཇི་ལྟར་མ་གྲུབ་ཅེ་ན། དེ་བཞིན་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་དག་ཤིན་ཏུ་དགེ་བའི་རྒྱུན་ཉིད་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ལ་ནི་དེ་དག་དམིགས་ཤིང་། དེ་དག་སྐྱེ་བར་བརྟགས་པ་ ཡང་།།སེམས་ཇི་ལྟར་མ་གྲུབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་མ་གྲུབ་སྟེ། ཅི་ལྟ་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་དག་ནི། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཚད་མེད་པའི་རྒྱུན་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མ་ནོར་བ་ལ་དམིགས་ཤིང་རྟོག་པ་ལས་སྐྱེ་བར་ སེམས་ཤིང་བརྟགས་པ་ཡང་རྡོ་རྗེ་གནས་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་མཉམ་གནས་རང་བཞིན་འདྲར་གྱུར་དང་།རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུའམ་གནས་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཡིན་ན། གོང་དུ་སེམས་ཉིད་མ་གྲུབ་ཅིང་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མེད་པ་དང་འབྲས་བུ་ཡང་མི་འབྱུང་བས་གཉི་ ག་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་དུ་མཉམ་པར་གནས་པས།སེམས་མ་གྲུབ་པ་དང་འདྲ་བར་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་དོན་དམ་པར་ཡོད་དོ་ཟེར་བ་ཡང་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་དབྱིངས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་དེ་དག་ ཕྱོགས་ཉིད་མེད་པས་སྐད་ཅིག་མིན།།ཆོས་དབྱིངས་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་རྡོ་རྗེ་འདྲ་བ་མཆོག་གམ། མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་དང་འདྲ་བ་མཆོག་གམ། རྩེ་མོར་གྱུར་པ་དེ་དག་ནི། ཅི་ལྟ་བུའི་ཕྱོགས་ཉིད་དུ་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་པ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་ཞེས་ཇི་སྐད་བྱ། དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ ཤེས་ཅིའི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་ཅེ་ན།དག་པའི་དགེ་རྩ་གཟུགས་བརྙན་མེད་པ་འཇིག་རྟེན་ཡེ་ཤེས་ཡོད་མི་འགྱུར། །འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ནི་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་སྟེ་མེད་པས། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡང་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། སྤྱི་དོན་བཅུ་གཉིས་ ཀྱིས་བསྟན་པ་ལས།དྲུག་པ་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་ངེས་པའི་དོན་བསྟན་པ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། བསམ་པ་མཉམ་པ་དང་། སྤྱོད་པ་མཉམ་པ་དང་། དོན་སྟོན་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་བསྟན་པའོ། །དེ་བསམ་པ་མཉམ་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། བླང་དོར་མེད་ཅིང་བདེན་པ་གཉིས་སུ་ མི་རྟོག་པས་མཉམ་པ་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་སྲེད་པ་མེད་པ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་ཞེ་སྡང་མེད་པས་བདེན་བརྫུན་མཉམ་པ་དང་།མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་བས་དམིགས་པ་མེད་པས་མཉམ་པའོ། །དེ་ལ་བླང་དོར་མེད་ཅིང་བདེན་པ་གཉིས་སུ་མི་རྟོག་པས་མཉམ་པ་ནི། མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་སྲེད་པ་མེད་པ་ དང་མི་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་ཞེ་སྡང་མེད་པས་བདེན་བརྫུན་མཉམ་པ་དང་།མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་བས་དམིགས་པ་མེད་པས་མཉམ་པའོ།

如是，無分別智如何不成立呢？如是清凈智慧乃極善之相續，緣於法界，彼等所生起之觀察，如心不成立般智慧亦不成立。為何如此？佛陀所說一切戲論相的真實無分別智慧，雖緣于無量善根相續及無誤法界而思維觀察其生起，然因金剛無所依故，平等安住自性相同。 所謂金剛即是無分別智之因或所依是有情之心，如前已顯示心itself不成立且無，故無因則果亦不生，二者皆不成立之理平等安住，如心不成立般智慧亦不成立。 分別識所說無分別智剎那勝義有之說亦不成立。為何呢？法界金剛頂尖彼等無方分故非剎那。法界分別相如金剛般殊勝，或無分別智如金剛般殊勝，或成為頂尖彼等，于任何方分皆不可得中何以稱為剎那？ 清凈世間智為何不成立呢？清凈善根無影像故世間智不得有。三輪清凈善根如影像般無，故依彼之清凈世間智豈能存在？ 總義十二所說中，第六別觀察決定義亦有三種：思維平等、行為平等、顯示義為菩提心相。 其中思維平等亦有三種：無取捨且不分別二諦故平等，于順法無貪于違法無嗔故真妄平等，離四邊故無所緣故平等。 其中無取捨且不分別二諦故平等，于順法無貪于違法無嗔故真妄平等，離四邊故無所緣故平等。

།དེ་ལ་བླང་དོར་མེད་ཅིང་བདེན་པ་གཉིས་སུ་མི་རྟོག་པས་མཉམ་པ་ནི། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་མ་ཆུབ་མཚན་ཉིད་མེད་པར་གཅིག་པས་བླང་དོར་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པས་སྟོན་ཏེ།གོང་དུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བ་གཉི་ག་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་དེའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སྟེ་སངས་རྒྱས་པ་དང་། བྱང་མ་ཆུབ་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་གཉི་ག་མཚན་ཉིད་མེད་པར་གཅིག་པས། སངས་རྒྱས་བླང་དུ་མེད་དོ། །སེམས་ཅན་དོར་དུ་མེད་དོ། དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱང་མེད་ན། དོན་དམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་པའི་ཚིག་རྣམས་ལྟ་ག་ལ་ཡོད་དེ། དོན་དེ་ཚུལ་གྱིས་དོན་དམ་རྣམ་གྲངས་སྐྱེ་འགག་མེད་དང་མཉམ་ཉིད་དང་། །གཉིས་མེད་བསམ་འདས་སྟོང་ཉིད་ཆོས་དབྱིངས་བརྗོད་དང་ཐ་སྙད་བྲལ་ལ་སོགས། །བསྟན་པ་དེ ཀུན་ཐ་སྙད་ཡིན་ཏེ་དོན་དམ་མེད་ཅིང་ཀུན་སྒྲིབ་མེད།།དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱང་མེད་ན། དོན་དམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་པའི་ཚིག་རྣམས་ལྟ་ག་ལ་ཡོད། དོན་དེའི་ཚུལ་གོང་དུ་དོན་ཅི་སྐད་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས། དོན་དམ་པའི་རྣམ་གྲངས་སུ་བྱ་བ་ལ། སྐྱེ་འགག་མེད་བྱ་བ་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པ་དང་། བསམ་པ་ལས་འདས་པ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བརྗོད་པ་དང་། ཐ་སྙད་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པ་དེ་དག་ཀུན་བཀྲི་བའི་ཐ་སྙད་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་ངེས་པའི་དོན་ལ་ནི། དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ ཡང་མེད་ཅིང་།ཀུན་སྒྲིབ་ཅེས་བྱ་བ་ཡང་མེད་དོ། །དོན་དམ་ཚུལ་ཀྱིས་ལམ་ཉིད་འདི་འདྲ་ཞེས་པ་དེ་ཉིད་ཀུན་སྒྲིབ་ཡིན། །དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་འམ། ཀུན་སྒྲིབ་ཅེས་བྱ་བ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྒྲིབ་པའི་ཐ་སྙད་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་ན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངང་ལ་བདེན་པ་གཉིས་སུ་དབྱེར་ག་ལ་ཡོད། མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་སྲེད་པ་མེད་པ་དང་། མི་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་ཞེ་སྡང་མེད་པས་བདེན་བརྫུན་མཉམ་པར་སྟོན་པ་ནི། ཐེ་ཚོམ་ཡོད་མེད་ནི་གང་ལ་སྤོང་ཞིང་གནས་པར་མི་བྱེད་དོ། །བདེན་པའི་དོན་མ་མཐོང་སྟེ་ཐེ་ཚོམ་ཡོད་པ་དང་། །བདེན་པ་མཐོང་སྟེ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི་ཆོས་ནི་གང་ལ་ཡང་བདེན་བརྫུན་གཉིས མེད་པས།བརྫུན་པ་སྤོང་ཞིང་བདེན་པ་ལ་གནས་པར་བྱེད་པ་ཡང་མེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒོམ་པ་དང་ནི་ཆོས་དབྱིངས་མེད་ཕྱིར་སོམ་ཉི་མེད་ལ་དམ་པར་ལྟ་བའང་མེད། །རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་སྒོམ་པ་པོ། །རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གཉི་ག་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་མི་གནས་གང་གིས་ཅི་ཞིག་ རྟོགས་ཏེ།སོམ་ཉི་མེད། དེ་བས་སོམ་ཉི་མེད་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ལྟ་བ་མེད་དེ། ལུང་ལས་ཀྱང་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་སྲེད་པ་སྤོང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པ་དང་མཐུན་ནོ།

其中無取捨且不分別二諦故平等者，以”因菩提非菩提無相一味故無取捨”等來顯示。如前已顯示煩惱與清凈二者皆不成立故，菩提即成佛與未成菩提即眾生二者無相一味，故佛不可取，眾生不可舍。 勝義諦本身尚且不存在，豈有顯示”勝義諦是如此”之言語？依此義理，勝義諸異名如無生滅、平等性、無二、超思維、空性、法界之說及離言說等，所說這一切皆是引導之言說，實際決定義中，勝義諦之名亦無，遍計所執之名亦無。 以勝義方式說”道即如是”，此即是遍計執。勝義諦之名或遍計執之名及世俗遮障皆是言說，真實中於無二之性中豈有二諦之分？ 于順法無貪于違法無嗔故真妄平等之顯示是：于有無疑惑皆不捨不住。未見真實義故有疑惑，及見真實故無疑惑之法，于任何法中皆無真妄二者，故亦無舍妄住真。 為何如此？因無修行及法界故，于無疑處亦無勝觀。能證之修行者、所證之法界二者于真實義中皆不住，何者能證何？故無疑惑。因此于無疑惑處亦無真實見，此與經中所說”于順法斷除貪著”相符。

།མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་ཞིང་མི་དམིགས་པར་མཉམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་དངོས་པོའི་མཐའ་རྣམས་བརྟགས་པ་དང་རང་བཞིན་སྒྱུ་མའམ་མེད་འགྱུར་ཕྱིར། གོང་དུ་བསྟན་པ་ལྟར། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་མཐའ་བརྟགས་ན། །རང་བཞིན་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཡོད་ལ་ལྟོས་པའི་མེད་པའང་མེད་དེ་མེད་པ་ལའང་མེད་པ་མེད། །དེ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་གྲུབ་ན་མེད་པ་ཞིག་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཡོད་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་ན། མེད་པ་དེ་སུའི་མེད་པ་ཡིན་དེ་བས་ན་ཡོད་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་ན ཡོད་པ་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་མེད་པར་གདགས་པར་ཡང་མི་རུང་ངོ་།།འོ་ན་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་ཤིང་ཡོང་གིས་མེད་པ་དེ་ལ་མེད་ཅེས་བྱར་རུང་ངམ་ཞེ་ན། མི་རུང་སྟེ། མཐོང་བ་དང་། ཐོས་པ་ཡང་མེད། གང་གིས་ངོ་བོར་ཡང་མི་གནས་དེ་ལ་སུ་ཡང་མེད་ཅེས་མི་སེམས་མི་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། མེད་པ་ལའང་ མེད་པ་མེད་དོ།།མཐའ་རྣམས་མེད་ཕྱིར་དབུས་ལའང་གནས་པར་མི་བྱེད་དོ། །གོང་དུ་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་རྣམས་མེད་པར་བསྟན་པས་ན། མཐའ་མེད་ན་སུའི་དབུས་ཏེ། དབུས་ཀྱང་མེད་དོ། །དབུས་མེད་པས་དབུས་ལ་ཡང་གནས་པར་མི་བྱེད་དོ། །སྤྱོད་པ་མཉམ་པ་ནི། གང་ ལའང་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་པདྨོ་ཀུན་ཀྱང་མི་སྤྱོད་འདྲར་གནས།ཆོས་གང་ཡང་རུང་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་དུ་བྱ་བ་རྣམས་བདོག་པ་ལ་ནི་དབང་ཞེས་བྱ་བདོག་ཅིང་ཡོད་པ་དེ་སྤྱོད་ཀྱང་ནུས་ཏེ། སེར་སྣ་མེད་པ་ནི་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་སྟེ། དངོས་སུ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལ་ བྱ་སྟེ།ཇི་ལྟར་པདྨོ་དམར་པོ་ཚོན་གྱིས་བསྒོས་པ་ལྟར་སྣང་ན་ཡང་། ཚོན་སར་པས་བྲིས་ཤིང་བསྒོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་འདྲ་བར་འཇིག་རྟེན་གྱི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་སྤྱོད་པ་ཡང་ཉེས་པས་གོས་པ་འདྲ་བར་སྣང་ན་ཡང་། པདྨོ་ལ་ཚོན་གྱིས་མ་གོས་པ་བཞིན་དུ་ཉེས་པས་མ་གོས་པའི་ཕྱིར་ དབང་ཕྱུག་པདྨོ་ཞེས་བྱའོ།།ཡང་ན་ཇི་ལྟར་པདྨོ་ལ་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པས་མི་གོས་པ་ལྟར། གོང་དུ་བསྟན་པའི་དོན་རྟོགས་ན་ཉེས་པས་མི་གོས་པས་དབང་ཕྱུག་པདྨོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། པདྨོ་ལྟར་མི་གོས་ན་འདོད་འདོད་པ་ལྔ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་མི་སྤོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཡང་ཡིན་ནོ། །འདྲར་མཉམ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་ཡོན་ཏན་དུ་བྱ་བ་དང་སྐྱོན་དུ་བྱ་བ་རྣམས།ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་ཁྱད་པར་མེད་དེ་འདྲ་བའི་ཕྱིར། མི་འབྱེད་ཅིང་མཉམ་པས་མི་སྤོང་སྟེ་གནས་པར་བྱེད་དོ།

遠離四邊而無所緣故平等者：如是觀察諸事物之邊際及自性如幻或成無故。如前所說，觀察諸事物之邊際，因自性不成立如幻故，有所依之無亦無，于無中亦無無。 如是若有不成立，是否為無呢？若有itself不成立，則此無是誰之無？因此若有itself不成立，則依于有而假立為無亦不應理。 那麼，對於自性不生且本來無者，可否說為無呢？不應理。因為見聞亦無，任何本性亦不住故，誰亦不思不說為無，于無中亦無無。 因無諸邊故於中亦不住。如前已顯示有無等諸邊無故，無邊則誰之中？中亦無。因無中故於中亦不住。 行為平等者：于任何法，世間自在蓮花皆同不行。任何法，於世間欲妙功德，具有者稱為自在，具足且能受用，無吝嗇者稱為富，實際受用諸欲妙功德。 如同紅蓮花雖現染色，然非新涂染。如是雖現受用世間五欲妙塵似染過失，如蓮花不染色般不染過失故，稱為自在蓮花。 又如蓮花不為水等過失所染，如是若證悟前說之義則不為過失所染，故稱自在蓮花。如蓮花不染則受用五欲而不捨離，此亦是其義。 平等住者：于功德與過失，真實義中無差別故相同，故不分別而平等不捨而住。

།ཆོས་ལ་འཁྲུལ་པར་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པར་རྟོགས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་ན་སུ་ཞིག་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་ཏེ། འཁྲུལ་པ་ མེད་པར་འཁྲུལ་བར་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་འཁྲུལ་བ་ཡིན་པར་རབ་རྟོགས་ཏེ།དེ་བས་ན་དྲུག་གིས་བསྟན་པ་བདུད་ཀྱི་ལས་ཀྱང་མི་འདོར་ངན་དུ་མི་རྟོག་གོ་།མུ་སྟེགས་ཀྱི་སྟོན་པ་དྲུག་གིས་བསྟན་པ་དང་། དགེ་བའི་སྲོག་གི་བར་དུ་གཅོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་། བདུད་ཀྱི་ལས་སོགས་པ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ འདོར་ཞིང་ནང་དུ་མི་རྟོག་གོ།།ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡང་མི་གནས་ཕྱིར་ན་བདུད་ཀྱི་འདྲ་བར་སྤྱོད། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པའང་ཅི་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་དུའང་མ་གྲུབ་པར་གནས་པར་བྱ་བའི་གཞི་མེད་དེ། བདུད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་། གཉི་ག་ཡང་མ་སྐྱེས་པར་མཉམ་པའི་ཕྱིར་འདྲ་བར་སྤྱོད་དོ། ། རང་གི་ཤེས་པ་དམ་པར་བྱས་ཤིང་ཀུན་ལས་རྒྱལ་ཏེ་དེ་བསྙེམས་ནས་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་སྐྱེས་ནས་རྩོད་འབྱུང་གཏི་མུག་ཡིན་ཏེ་དོན་མི་མཐོང་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་ལྟ་བའོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལས། ལྟ་བའི་འཛིན་པ་ནི་སྐྱོན་ཏེ། ཡང་དག་པར་ན་བདེན་བརྫུན་གཉི་ག ཡང་མ་གྲུབ་ན།རང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བདེན་པ་རྟོགས་སོ་སྙམ་དུ་ང་རྒྱལ་གྱིས་ལྟ་བ་བསྙེམས་ནས་རང་གི་ཕྱོགས་ལ་ནི་ཚིགས་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་ནི་ཞེ་སྡང་སྐྱེས་ནས་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་མེད་པ་ལས་རང་གི་ལྟ་བ་ནི་བདེན་པ་ཞེས་ཟེར། བརྫུན་པ་མེད་པ་ལ་གཞན་གྱི་ལྟ་བ་ནི་བརྫུན་ཏེ་ནོར་ཞེས་རྩོད་པ་མེད་པར་བྱེད་ པ་ནི་གཏི་མུག་ཡིན་ཏེ།བདེན་བརྫུན་གཉི་ག་མི་དམིགས་པའི་དོན་མ་མཐོང་ངོ་། །དོན་བསྡུས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ནི། ཇི་སྲིད་ཡིད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གཡོ་བ་དེ་སྲིད་བདུད་ཀྱི་ཡུལ་ཏེ་ཕྲ་བའི་ལམ། །གཡོ་དང་མི་གཡོ་ཐ་སྙད་མི་གནས་གནས་ལའང་གནས་པ་མེད། །སྣང་ མེད་དབུ་མའི་ལམ་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བདེ་གཤེགས་གསུངས།།རྟོག་པ་དང་མཚན་མ་གཡོ་ཞེའམ་མི་གཡོ་ཞེས་ཐ་སྙད་གང་ལྟར་ཡང་གདགས་སུ་མེད་པའི་གནས་ལ་ཡང་གནས་པར་མི་བྱེད་དོ། དེ་ཉམས་སུ་ཚོར་བ་དང་། ཚོར་བ་འགག་པའི་སྣང་བ་དང་། འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེས་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ གཟུང་བའི་སྣང་བ་མེད་པ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ཏེ།དོན་དེ་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་སེམས་པས། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲུབ་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བདེ་བར་གཤེགས་པས་གསུངས་སོ། །བཅུ་གཉིས་སུ་བསྟན་པ་ལས། དོན་བདུན་པ་ངེས་པའི་དོན་ལ་བསྒོམ་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ ཏེ།བསྒོམ་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བསྟན་པ་དང་། བསྒོམ་པའི་དོན་མ་ནོར་བར་བསྟན་པའོ།

見法為迷亂，了知即此迷亂為迷亂。若眾生本身不成立，誰會成為迷亂？了知無迷亂中見為迷亂即是迷亂。 因此，對於六師所說及魔業亦不捨棄，不作惡念。六外道師所說及斷善根之煩惱、魔業等亦因無所緣故，不捨亦不內思。 因般若方便行亦不住故，如魔而行。般若與方便之行於任何相中亦不成立，無所住處，因魔之行與二者皆同爲無生故，同等而行。 執自知為勝，勝一切已生慢心，生貪嗔而起諍，是愚癡，不見義。離一切見即是見真實義。如是所說，見之執著是過失。若真實中真妄二者亦不成立，以自智慧證真諦而生我慢，于見生慢，于自方生貪，於他方生嗔，于無所謂真諦中說自見為真，于無妄中說他見為妄為錯而起諍，此即愚癡，未見真妄二者無所緣之義。 總攝而示菩提心相：乃至意之世間動搖，彼即魔境細微道。動與不動言說不住，于住亦無住。無現中道即菩提心，善逝如是說。 分別與相，動與不動，任何言說皆不可假立，于住處亦不住。無有體驗之感受、感受滅盡之顯現、以此想蘊所取之顯現，即是中道。 以如是方式思維彼義，成就無上菩提，故善逝說為菩提心。 於十二示中，第七決定義之修有二：示修之違品及示修之無誤義

།དེ་ལ་བསྒོམ་པའི་མི་མཐུན་པ་ནི། གཟུགས་དང་མཚན་མ་སྨོན་པར་འཛིན་པ་རབ་ཏུ་སྤངས་ནས་སུ། རྣམ་ཐར་གསུམ་པོ་བསྒོམས་པའང་བདུད་ཀྱི་ལས་ཏེ་གཟུགས་ནི་སྟོང་པའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ པ་བསྒོམ་པ་ནི་བླང་དོར་མེད་པ་ཡིན་ན།གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གསུམ་སྤོང་ཞིང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་ལ་གནས་ཤིང་བསྒོམས་ན། བླང་དོར་གྱི་མཐར་ལྟུང་བས་བདུད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཉིད་ སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ལ།མཚན་མ་ཉིད་མཚན་མ་མེད་པ། སྨོན་པ་ཉིད་སྨོན་པ་ཡིན་པས་སྤོང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་བའི་ལམ་གསུམ་སྤོང་ཞིང་མྱ་ངན་འདས་ལམ་བསྒོམ་པའང་བདུད་ཀྱི་ལས་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་རང་བཞིན་མ་ཞི་རང་བཞིན་བཙལ་སྤངས་གར་མི་གནས། །འཁོར་བ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་ འཁོར་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་སྟེ།འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་གསུམ་སྤོང་ཞིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ཚོལ་ཞིང་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་མ་རྟོགས་པ་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་བཙལ་བ་དང་། འཁོར་ བའི་ལམ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་གཉི་ག་ཡང་མ་གྲུབ་ཅིང་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ།།འཕགས་པ་ཀུན་གྱི་ཡུལ་དང་གནས་ཀྱང་འདས་སོགས་ལམ་ཉིད་གཞན་ན་མེད། །འཕགས་པ་ཀུན་གྱིས་གཟིགས་པའི་ཡུལ་དང་། གྲུབ་པའི་གནས་ཀྱང་མི་མཐུན་པའི་སྐྱོན་མ་གོས་ནས་སྨོས་པ་རྣམས་ཀྱང་སྤངས་ ནས།མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སོགས་ཏེ། ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་འཐོབ་པའི་ལམ་འདིར་ཅི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་ལས་གུད་ན་སངས་རྒྱས་སུ་འགྲུབ་པའི་ལམ་གཞན་མེད་དོ། །བསྒོམ་པའི་དོན་མ་ནོར་བར་བསྟན་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། བསྒོམ་པའི་དོན་མདོར་བསྟན་པ་དང་། དེ་ལྟར་ཅིའི་ཕྱིར་ བསྒོམ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བཤད་པ་དང་།གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གྲུབ་པས་དེ་ལྟར་བསྒོམ་མོ་ཞེས་བྱ་བར་བསྟན་པ་དང་། ཚུལ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པའི་རྟགས་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་བསྒོམ་པའི་དོན་མདོར་བསྟན་པ་ནི། །ལྡང་དང་མི་ལྡང་ཆེད་དུ་མི་སྤོང་སེམས་རྟེན་མི་འཆའ་མངོན་དུ་མིན། ། མཚན་མ་དང་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་ཆེད་དུ་མི་སྤོང་། །མི་ལྡང་བ་ལ་སེམས་ཀྱི་རྟེན་མི་འཆའ། །འབྲས་བུའི་ཟེར་རམ་བདེན་པའི་དོན་མངོན་དུ་མི་བྱེད་དོ།

其中修行的違品是：徹底斷除執著色相與愿求后，修三解脫亦是魔業，色即是空。 修無分別若是無取捨，則捨棄色等三種違品，而住于空性、無相、無愿三解脫門並修習，即墮入取捨之邊，是為魔業。因為色即是空性，相即是無相，愿即是無愿，故無可舍。 舍三輪迴道而修涅槃道亦是魔業。彼自性未寂，尋求自性已舍，無所住。 成就輪迴者即稱為輪迴道，舍貪嗔癡三毒而尋求修習涅槃道亦是魔業。如是行者即是未證諸法自性寂滅相，因尋求涅槃道與舍輪迴道二者皆不成立且無所住故。 一切聖者境界與住處亦超越，此等道外別無他道。一切聖者所見境界與成就住處亦不染違品過失，斷除所說，涅槃等功德殊勝所得之道，除此所說外別無成佛之道。 示修行無誤義亦有四種：略示修行義、以理由說明如是何故修行、以理由成立故示當如是修行、示如法修行之相。 其中略示修行義：不為起與不起故舍，心不立依，非現前。不為有相與分別故舍，于不起不立心依，不現前果德或真實義。

།གོང་མ་ལྟར་ཅིའི་ཕྱིར་བསྒོམ་ཞེ་ན། འཇམ་དཔལ་མ་ཡིན་རྡུལ་ཙམ་གཡོ་བ་དེ་ཉིད་དེ་ཡིན་དེར་མི་གནས། །ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྤོང་མི་གནས ཤེ་ན།འཇམ་དཔལ་ནི་ཆོས་ཉིད་ལ་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ནི་ཟུག་རྔུ་མེད་པས་འཇམ་ལ། དེ་རྟོགས་ན་དཔལ་དུ་འགྱུར་བས་འཇམ་དཔལ་ཏེ། ཆོས་ཉིད་དམ་འཇམ་དཔལ་མ་ཡིན་པ་མཚན་མའི་རྟོག་པའི་སྐྱོན་རྡུལ་ཙམ་ཞིག་གཡོ་བའམ། ཡོད་པར་མཐོང་ན་ཡང་དེ་ཉིད་ཆོས་ཉིད་ ཀྱང་ཡིན་ལ།འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་དེ་ལས་མི་གཞན་པས་སྤོང་དུ་མེད་དོ། །འོ་ན་ཆོས་ཉིད་དེ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། ཅི་ལྟ་བུ་ཡང་མ་ཡིན་པས་ཆོས་ཉིད་དམ་འཇམ་དཔལ་གྱི་རང་བཞིན་ལ་ཡང་གནས་པར་བྱ་བའི་གཞི་མེད་པས་དེར་མི་ གནས་ཞེས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།བསྒོམ་པའི་ས་མི་རྙེད་ཕྱིར་བསྒོམ་པས་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཤེས་པ་དེ་ལ་དེ་དག་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་མངོན་དུ་མི་བྱ་ཞེ་ན། བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཉིད་དང་། སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་སེམས་གཉི་ག་མ་གྲུབ་པས། བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ས་འམ་གཞི་མི་རྙེད་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་སུ་ཞིག་གིས་གང་ཞིག་ལ་བསྒོམས་པས་འབྲས་བུ་ཅི་ཞིག་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་མངོན་དུ་བྱར་མེད་དོ། །སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དེ་ལ་དེ་དག་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན། ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་གང་སྣང་། སེམས་ཀྱི་རྟོག་པ ཅི་སྐྱེ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ལས་མི་གཞན་པས།སྐྱོན་མེད་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཡུལ་གང་སྣང་བ་དེ་དག་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དམིགས་པའི་ཡུལ་གང་ཡང་སྣང་ཡང་སྐྱོན་མེད་དོ། །སྐྱོན་མེད་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཅིའི་ཕྱིར་འཁོར་ཞེ་ན། མཚན་མ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ ལ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ།མཚན་མའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་མི་འཁོར་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་བྲལ་གང་ལའང་མཆོག་དང་ཐ་མའང་མེད་པར་ལམ་མཆོག་འདི་བསྒོམ་མོ། །རྣམ་པ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཡུལ་འགགས་ན་ཡང་དེའི་རྣམ་པ་ཡིད་ལ་བཀྲ་བ་ལ་བྱ་སྟེ། ཡུལ་མངོན་སུམ་ན་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་འབྱུང་བ་ལ་ འཛིན་ཅིང་ཤེས་པ་སྐྱེས་པས་རྣམ་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བྱ་སྟེ།ཡང་དག་པའི་དོན་བསྒོམ་པ་ནི་ཇི་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ལ་ཡང་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་བྲལ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ཅི་ལྟ་བུར་ཡང་མི་འཛིན་པ་ལ་ནི། མཆོག་དང་ཐ་མར་ཡང་མི་དམིགས་པས་དེ་ལྟར་བསྒོམས་པ་ནི་ལམ་གྱི་མཆོག་ ཡིན་ནོ།

如前所述為何修行呢？文殊非塵許動搖，彼即是彼而不住。 為何不捨不住呢？文殊是指法性，法性無刺故柔和，證悟則成為吉祥，故稱文殊。若見非法性或文殊的相分別過失之塵許動搖或存在，彼即是法性，亦不異於聖者文殊之自性，故無可舍。那麼，此法性是何等性相呢？因為非任何性相，故於法性或文殊自性亦無所住之處，故說不住。 因不得修行處故修行不得，心行境智于彼等諸法即是法性。為何不現前呢？因為所修法性與能修之心二者皆不成立，故不得修行處或基礎，既無所修，誰能修何法而得何果？因此無可現前。 心行境中彼等諸法之法性，境相任何顯現，心任何分別亦不異於法性，為顯無過故，心行境中所緣境任何顯現皆是諸法法性故，任何所緣境顯現亦無過失。若無過失，眾生為何輪迴呢？因執著種種相故。為顯離相不輪迴故，離相於任何勝劣亦無而修此勝道。 相為何等？境雖滅而其相明現於意中，境現前時亦生如是相執與了知，故為相識，即識。真實義修行于任何相皆不執著，故稱離相。如是于任何相皆不執著中，不緣勝劣，如是修行即是殊勝之道。

།སེམས་ཀྱི་རྟོག་པ་ཅི་སྐྱེ་ཡང་སྐྱོན་མེད་པ་ནི། འདུ་བྱེད་མ་སྐྱེས་ཆོས་ཀུན་འབྱུང་མེད་ཤིན་ཏུ་ཆོས་རྣམས་མྱ་ངན་འདས། །དངོས་མེད་དེ་ཚེ་ཀུན་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་དགྲ་བཅོམ་རབ་འབྱོར་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་ཀྱང་མ་སྐྱེས། རྒྱུ་ རྐྱེན་གཞན་གྱིས་ཀྱང་མི་འབྱུང་བས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་རིག་ཅིང་རྟོགས་པའི་ཚེ་ཤེས་པའམ་རྟོག་པ་ཇི་སྙེད་སྐྱེ་བ་ཀུན་ཀྱང་སྐྱོན་མེད་དེ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་ཤིང་ཤེས་པ་ལ། དགྲ་བཅོམ་རབ་འབྱོར་གྱི་ཡིན་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ནི་མི་ཤེས་པའི་རབ་རིབ་ཀྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་ ཡིན་པས།དགྲ་བཅོམ་རབ་འབྱོར་ཡིན་ཞེས་བྱའོ། །ནམ་མཁའ་མི་དམིགས་མིང་ཙམ་དགེ་དང་མི་དགེར་དབྱེར་མེད་སྐྱེ་བ་མེད། །གོང་དུ་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་སྟེ། ནམ་མཁའ་ཞེས་མིང་དུ་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་མིང་གིས་མཚོན་པའི་དོན་ནི་ཅི་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡང་མི་ དམིགས་པས།དགེ་དང་མི་དགེ་ལ་སོགས་ཏེ། གཉིས་སུ་མི་འབྱེད་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གོང་དུ་བསྟན་པ་ལྟར་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གྲུབ་པས་དེ་ལྟར་བསྒོམ་མོ་ཞེས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ནི། རྩོལ་བར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་གང་ལའང་སེམས་མེད་ཤེས་དང་མི་ཤེས་བྲལ། །སྤོང་བའམ་ བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་རྩོལ་བ་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད།དམིགས་པའི་ཡུལ་གང་ལ་ཡང་སེམས་པ་མེད། སེམས་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པས་ཤེས་པ་དང་མི་ཤེས་པར་མི་རྟོག་པས་ཤེས་དང་མི་ཤེས་བྲལ་ཞེས་བྱའོ། །དྲན་དང་འབྱེད་མི་སྤོང་ལེན་གང་ལའང་དགའ་དང་མཚུངས་མེད་མི་དམིགས་ཤིང་། ཡང་ དག་པའི་དོན་དུ་མཐུན་པ་དང་།གཉེན་པོ་དབྱེར་མེད་པས། གཉེན་པོ་དྲན་པར་བྱ་བ་མེད་ཅིང་། སྤོང་ལ་དགའ་བའམ། ལེན་པ་ལ་དགའ་བ་ཡང་གང་ཟག་དེ་ལ་མེད་དོ། །མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོ་གཉི་ག་མཉམ་ཞིང་མཚུངས་པར་བཞག་པའང་མེད་དེ། ཅིར་ཡང་མི་དམིགས་ཤིང་ མཉམ་ན་གཉིས་སུ་བརྟག་མེད་བརྗོད་བྲལ་བྱ་དང་མི་བྱ་མེད་དེ་སོགས་འབྲི་མེད།འདོད་པ་མེད་མི་འདོད་པ་མེད་པས་མཉམ་པར་གནས་ལ། ཐ་དད་དུ་མི་འབྱེད་པས་གཉིས་སུ་བརྟགས་པ་ཡང་མེད། འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེས་འཛིན་པ་མེད་པས་ཅིར་ཡང་མི་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་དང་བྲལ། དོན་ དུ་གཉེར་བ་མེད་པས་བྱ་བ་མེད།སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་ལས་སྐྱོན་དུ་མི་ལྟ་བས་མི་བྱ་བ་ཡང་མེད་དེ། ཚོགས་རྣམ་གཉིས་རྫོགས་པར་བྱ་བ་ཡང་མེད་དེ། ཆོས་ཉིད་ལ་བྲི་བའམ་འཕེལ་བ་མེད་ཅེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ།

心的任何分別生起亦無過失，如說：“諸行未生一切法無生，諸法究竟涅槃。彼時無實故，一切皆為法界，是為阿羅漢須菩提。“即一切有為法以自性亦不生，以他因緣亦不生，故為涅槃相。如是了知證悟時，所生一切智或分別皆無過失。于證知法界者，稱為阿羅漢須菩提。又因斷除無明翳障之敵故，稱為阿羅漢須菩提。 虛空不可得唯有名，善不善無別無生。如上所說之義如虛空，虛空僅是言說名稱而已，名所詮義任何相亦不可得，善與不善等不分二，因為無生。如上所說以正理成立故如是修行之廣說： 不作意精進，於一切無心，離知與不知。于斷除或成辦之精進亦不作意，于任何所緣境亦無思慮，心性亦不成立故不分別知與不知，故說離知與不知。 于念與分別、舍取、任何喜樂與無等皆不緣。于真實義順違無別故，無對治可念，于舍無喜，于取無喜，彼補特伽羅亦無。違順對治二者平等，安立相等亦無。 若平等於一切不緣，則無二分別，離言說，無作無不作等，無減。無慾無不欲故安住平等，不分差別故亦無二分別，無執此為如是故於一切不言說，故離言說。無所求故無作，不視三門業為過失故亦無不作，圓滿二資糧亦無作，法性無減無增，如是而說。

།ཚུལ་བཞིན་དུ་བསྒོམས་པའི་རྟགས་ཇི་ལྟ་བུ་དག་འབྱུང་ཞེ་ན། ཆེད་དུ་རྩོལ་ བྲལ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཅེས་ཀྱང་མི་འཁྲུགས་མཉམ་ཤེས་དང་།དེ་ལྟར་གོང་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་མ་ནོར་བར་བསྒོམས་ཏེ། མཉམ་པར་ཤེས་པ་དང་། རྟགས་འདི་ལྟ་བུ་དག་འབྱུང་བ་སྟེ། གང་ལ་ཆགས་དང་ཡུལ་གྱིས་མྱོས། །སྐྲག་མེད་མི་འབྲལ་མི་གནས་ཤིང་། །དངོས་པོ་ གང་ལ་ལང་ཆགས་ཤིང་འདོད།།ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རིགས་པས་མྱོས་ཤིང་གཏི་མུག་པ་ཡང་མེད། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་པས་གང་ལ་ཡང་མི་འདོད་པའང་སྐྲག་པ་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་གང་དང་ཡང་བྲལ་བར་མི་བྱེད་པ་དང་། གང་ལ་ཡང་དགའ་ཞིང་ཆགས་པ་མེད་པས་ ཆོས་གང་ལ་ཡང་གནས་པར་མི་བྱེད་དོ།།མི་འཕྲོགས་མཉམ་ཤེས་བཞི་པོ་ཕྱོགས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྣམས་དེར་ཤེས་ཏེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་འཕྲོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་མཉམ་པའི་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་བཞི་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་བཅུ་ལ་སོགས་ཏེ་རྣམ་པར་དཀའ་བའི་ཕྱོགས་དང་།འབྲས་བུ་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ཅི་སྙེད་ཡོད་པ་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་ནི། བསྒོམ་པའི་དོན་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་དེར་འདུས་ཤིང་འུབ་པར་རང་གི་རིག་པས་ཤེས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བསྒོམས་པས་ལམ་གྱི་གཞན་དུ་བསྒོམས་པས་འོད་ གསལ་མི་འགྱུར་རོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ཀྱི་ངང་དུ་འདུས་པས། སེམས་ཉིད་ལ་གོང་དུ་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་དོན་ལྟར་བསྒོམས་པས་མ་ནོར་བའི་ལམ་དུ་འགྱུར་གྱི་གཞན་ཞིག་ཏུ་བསྒོམས་ན་གང་ལྟར་བསྒོམས་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་གསལ་ཞིང་རིག་པར་མི་འགྱུར་རོ།

如何是如法修行的驗相？不作意離功用，即不亂而平等了知。如上所說無誤修習，平等了知，生起如是驗相： 于所貪著境生醉，無懼不離亦不住。于任何事物貪著欲求，如理通達諸境事物而不愚癡。非自性故於任何亦無所欲而無畏懼，是故不與任何相離，于任何亦無喜著故不住于任何法。 不奪平等智四種，彼知道品及波羅蜜。違品不能奪取之法性義平等智之四種智慧，以及三十七菩提分法，十波羅蜜等諸難行分，以及一切無餘廣大功德果，皆攝於如上所說修行義中，以自覺了知。 以心界修故，不同於他道修習而成光明。一切法攝於心性中，故於心性如上所說義修習則成無誤之道，若於他處修習，無論如何修習皆不能于真實義明瞭通達。

།བཅུ་གཉིས་ ལས་བརྒྱད་པ།བརྒྱུད་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ངེས་པའི་དོན་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། བརྡ་ཅན་ཡང་དག་ལེན་པའང་བྱང་ཆུབ་ཡིན་ཞེས་སྟོན་པས་རབ་གསུངས་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ལག་པ་གཡས་པའི་ལག་བརྡས་ཚུར་འོང་བའི་བརྡ་མཚོན་པའི་དོན་སྟོན་ཅིང་ལེན་པ་ ལྟར།སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་བྱ་བས་བྱ་བ་མེད་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས། བྱང་ཆུབ་ཡིན་ཞེས་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་བསྐྱེད་ཅིང་བསྒོམ་པའི་གནས་ཡིན་ཏེ། འོག་ནས་འབྱུང་བའི་ཏིང་ ངེ་འཛིན་དང་ཕྱག་རྒྱ་ནི་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་བསྒོམ་པའི་རྒྱུའམ་གནས་ཡིན་ཏེ།ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་པོ་བརྟན་པོར་བྱས་ཤིང་རྟགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་གསུམ་བཅིངས་ནས། བྱ་བ་མེད་པའི་དོན་ཉིད་ལ་མ་བབ་ཅིང་། རྩེ་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པས་བསྒོམ་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་ སྣང་བ་ནམ་མཁའ་ལྟར་བསྒོམ་པ་དང་།རྒྱུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཨའམ་ཨོཾ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ཞེས་བྱ། བརྟན་པ་ནི་ཏིང་འཛིན་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་ལྟར། མི་མཐུན་པའི་རྐྱེན་གྱི་དབང་དུ་མི་འགྲོ་བ་ལ་བྱ། རྟགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་ན་རྒྱལ་ པོའི་རྟགས་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཡིན་པས།རྒྱལ་པོའི་ལས་ཐམས་ཅད་ནི་ཕྱག་རྒྱས་བྱེད་པ་དང་འདྲ་བར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྟགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་བྱེད་དེ། སྐུའི་རྟགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ། །ཐུགས་ཀྱི་རྟགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའོ།

十二中第八，以傳承方便了悟決定義之方便如何？ 由於佛陀宣說”正確領受表示亦是菩提”。譬如以右手手勢表示”過來”之表示義，領受其意義一般，以一心專注之行為如實了悟無所作為之義，此亦是成就菩提，故佛陀說此是菩提。 此是生起並修習菩提心之處，下文所說三昧與手印是勝義菩提心生起與修習之因或處。穩固三種三昧並結三種標幟手印后，尚未契入無所作為之義，以一心無分別而修習，如虛空遍照而修習，以及修習因三昧阿字或嗡字等，稱為三種三昧。 穩固是指如三昧之三種性相，不為違緣所轉。所謂標幟，譬如王之標幟即是印璽，如同王之一切事業由印璽所為，佛之標幟手印能成辦佛之一切事業，即身標幟大手印。意標幟手印即誓句手印。

། ཕྲིན་ལས་ཀྱི་རྟགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ། རྟགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་གསུམ་བཅིངས་ཤིང་བསྒོམས་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་གི་རྟགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་སེམས་ཉིད་བསྐྱེད་དེ་དེའི་སྙིང་པོ་བརྗོད་ཅིང་བསྒོམ་ཞེས་བྱ་བས་སྟོན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཕྱག་རྒྱ རྣམས་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ།ཐ་མི་དད་པར་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་ལྷ་གང་བསྒོམས་པའི་སྙིང་པོ་བརྗོད་ཅིང་བསྒོམ་པ་ཡང་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། གོང་མ་ལྟར་ཡུན་རིང་དུ་བསྒོམས་ཏེ། ཇི་ལྟར་བསྒོམས་པ་བཞིན་དུ་མངོན་དུ་སྣང་བའི་ཚེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་གི་སེམས་ཁོ་ན་སྣང་བ་ལམ་གཏོགས་པ་གཞན་མེད་པ་ལྟ་ཞིག་ཅེས་རང་གི་རིག་པ་འབྱུང་ཞིང་། དོན་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དང་། གོང་མ་ལྟར་བསྒོམ་པ་དང་། སྒྲིབ་པ་འབྱང་ཚོགས་སྐྱེ་བའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་རྟོགས་པར་འབྱུང་ངོ་། །དོན་དགུ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས ཀྱིས་མ་ཟིན་ན།རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མི་ཐོབ་ཅིང་དགེ་བ་ཆུང་ཟ་པར་བསྟན་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བསྒོམས་པས་ལམ་ཀུན་མ་ནོར་བསྒོམས་པ་ཡིན། །གོང་དུ་བསྟན་པ་དང་འདྲ་སྟེ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་རྡོ་རྗེའོ། །དེ་ལ་མ་ནོར་བར་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་སེམས་ དཔའ་སྟེ།ལོག་པར་མཐོང་བའི་སེམས་ཉིད་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སུ་སྣང་ལ། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བའི་སེམས་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་རྣམས་སུ་ཡང་སྣང་བའི་ཕྱིར། ལམ་ཀུན་མ་ནོར་བསྒོམས་པ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།

事業標幟手印即事業手印。結印並修習此三種標幟手印后，佛語標幟手印即是法大手印，生起心性並誦其心咒而修。 三昧與手印即是法性，不二地生起心並誦修所修本尊之心咒，亦將生起勝義菩提心。若問如何生起？如前長時修習，當如所修現前之時，一切法唯是自心顯現，除此之外別無他法，如是生起自證，並且通達義理。如前修習，並且通過凈除障礙、積集資糧而生起證悟。 第九義，若不攝持菩提心，則不得解脫且善業微小之教示：修習金剛薩埵即是無誤修習一切道。如前所說，心之自性即是法性故為金剛。於此無誤之薩埵即金剛薩埵。邪見之心性顯現為一切煩惱，如實見到之心性則顯現為諸解脫，故說是無誤修習一切道。

།ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་ པས་མ་ཟིན་དགེ་བའི་ཆོས་ནི་གང་ཡང་རུང་།།གོང་དུ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་རིག་ཅིང་རྟོགས་ན། སྤྱོད་དོ་ཅོག་ཀུན་ཏུ་བཟང་བའི་ཕྱིར་ཀུན་ཏུ་བཟང་བ་དང་། ཅི་ལྟར་མ་ལས་བུ་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མོ་སྟེ། གོང་མའི་ དོན་ཉིད་ལྷ་མོར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ།ཀུན་ཏུ་བཟང་མོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་འདོགས་པ་ཡང་ཡོད་དེ། དངོས་སུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ལ་བྱས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་ཟིན་ན། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པའང་བདུད་ཀྱི་ལས་དེ་ཟད་ཅིང་མཐར་ཐུག་འགྱུར། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ ནི།།བདག་དང་གཞན་ཀུན་ལ་བཟང་བའི་ཕྱིར། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཞེས་བགྱི། ཡང་ན་གོང་མ་ལྟ་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པ་ཀུན་ཀྱང་བཟང་བས། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ན། གོང་མ་ལྟ་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་ཟིན་ན། སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཀུན་ཏུ་བཟང་ བར་མི་འགྱུར་བ་དང་།བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཐབས་[(]གྱི་[,]ཀྱི་[)]སྤྱོད་པ་ཀུན་ཀྱང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པས་ཟད་ཅིང་མཐར་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དང་ལྡན་པའི་ལམ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པར་གསུངས། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་དང་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པ་ལ། གཅིག་ཏུ་ཆད་ཅིང་ངེས་པ་མེད་དེ། ཤེས་པ་དང་མི་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ལས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་བཅུ་པ་མོས་པ་ཙམ་སྐྱེས་པས་ཀྱང་། ཡོན་ཏན་མང་པོ་ཐོབ་པར་བསྟན་པ་ནི། དོན་འདིར་མོས་པ་དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཞེས་རྒྱལ བས་རབ་ཏུ་བསྔགས།གོང་དུ་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་དོན་འདིར་མོས་ཤིང་ཡིད་ཆེས་པ་དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཡིན་པ་ལ། ཡིན་པ་ཁོ་ནར་ཤེས་ཤིང་མོས་པ་དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྔགས་པ་མཛད་དོ། །གནས་འདིར་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ གསུམ་པོ་བླ་མར་བཅས་པ་ཡི།།མཆོད་གནས་ཉན་ཐོས་བདུད་ཀྱི་སྡེ་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཞེས་སངས་རྒྱས་གསུངས། །ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བའི་གནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འདི་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་པའི་གཙོ་བོའམ། །བླ་མ་བརྒྱ་བྱིན་ཚངས་པར་བཅས་ པའི་མཆོད་གནས་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཡིན་པས།དེ་ལྟར་མཆོད་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་དང་བདུད་ཀྱི་སྡེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文： 如果沒有普賢行所攝持的任何善法，如前所述般理解和領悟，由於一切行為都是普賢的緣故而稱為普賢，就像從母親生出孩子一樣，因為是一切功德無餘生起之處，故稱為”母”。上述義理加持為天女，也有稱為”普賢母”的。就實際而言，是針對智慧的本質而言，若無智慧攝持，即使是普賢行也會成為魔業並終將窮盡。 大乘方便行，因為對自他一切都善好，故稱為”普賢”。或者，如前所述，由智慧攝持的三門諸行都是善好的，故稱為”普賢”。如果如前所述沒有智慧攝持，一切行為都不會成為普賢，自他利益的方便行為也只能成就世間慾望的果報而已，將會窮盡而無有終極。與此相應的道路，即使魔業也說是菩提行。 對於內外事物和三門行為，沒有一定的決定性，只因爲有知與無知，而成為煩惱和清凈的因。第十義理，僅僅生起信解，也能獲得眾多功德，對此義理的信解也被佛陀稱讚為大菩提。如前所述，對此義理生起信解和確信，這本身就是大菩提，佛陀如是讚歎。 僅僅生起此心，就能勝過三界以及具有上師的供養處、聲聞和魔眾，佛陀如是宣說。僅僅生起一切功德生起之處的菩提心，就能超勝三界所有眾生的主尊或上師、帝釋、梵天等的供養處——聲聞們，以及一切魔眾，佛陀如是宣說。

།ཐབས་ཆེན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསང་བའི་སྤྱོད་པའང་འདི་ཉིད་དེ། །བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲུབ་པའི་ ཐབས་ཆེན་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་རིག་ཅིང་སྤྱོད་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པས་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།རང་བཞིན་གྱིས་གསང་བའི་ཡོན་ཡང་འདི་ཉིད་དོ། །འདི་མེད་རྒྱལ་བས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཐེག་པ་གསུམ་སྟོན་མི་སྲིད་དོ། །གོང་དུ་བསྟན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འདི་མ་རྟོགས་ཤིང་ མེད་ན་སངས་རྒྱས་སུ་མི་འགྲུབ།སངས་རྒྱས་མེད་ན་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་ཐེག་པ་གསུམ་སྟོན་མི་སྲིད་དོ། །སྐད་ཅིག་ཙམ་དུ་དད་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་དེ་ཡང་མྱུར་དུ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་འགྱུར། །འཇམ་དཔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཡང་དེ་ཡིན་ལ། འདི་རྟོགས་པས་ཀྱང་འགྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་གསང་བར་ཞུགས་ཤིང་ཐེག་ཆེན་དམ་ཚིག་མཆོག་ཀྱང་བསྲུངས་པ་ཡིན། །ཚུལ་ཁྲིམས་སྡོམ་པ་ཀུན་ཀྱང་བསྲུངས་ཤིང་སྦྱིན་གནས་དམ་པར་རབ་ཏུ་བསྔགས། །གོང་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ་ལེགས་པའི་ཡོན་ཏན་མ་ལུས་པ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ནང་དུ་མ་འདུས་པ་མེད་པར་བསྟན པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཐོབ་སྟེ། ཅི་ལྟ་ཞེ་ན། དེ་ཅིའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་དེ་ལ་གལ་ཏེ་གཟུགས་ཡོད་ན། །ནམ་མཁའ་བར་སྣང་དེ་ཡང་སྣོད་དུ་ཆུང་ཞེས་རྒྱལ་བས་མཚུངས་པར་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། ། དོན་བཅུ་གཅིག་པ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་སྙིང་རྗེའི་གནས་སུ་བསྟན་པ་ནི། སྐྱེ་བོ་སྐྱེ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་དག་སྐྱེ་ཞིང་སྐྱེ་དང་སྐྱེ་འགྱུར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་གྱིས་དབང་སོང་བ། ལས་ཀྱི་དབང་གིས་སོ་སོར་སྐྱེ་བས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་སྟེ། །རྒྱུད་དྲུག་གི་སྐྱེ་བ་སྣ་ཚོགས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་ཅིང་སྔོན་ཡང་སྐྱེས། དེ་ཡང་སྐྱེ་ཕྱིས་ཀྱང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་མི་འཆད་པས་སྐྱེ་བའི་དབང་དུ་སོང་བའོ། །རྟོག་མཐའ་མི་ཤེས་རྟོག་པས་བསླུས་ཤིང་རྟོག་པའི་རྒྱུན་འབྲངས་འཁྲུལ་པའི་རྟོག་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་མེད་གྱུར་པ། སེམས་ཀྱི་རྟོག་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ང་དག་པའི་མཐའ་མི་ཤེས་པས་ལོག པའི་རྟོག་པས་རང་ཉིད་ཀྱིས་རང་བསླུས་ཏེ།ལོག་པའི་རྟོག་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པས། འཁྲུལ་པའི་རྟོག་པ་ལས་ལྡོག་ཅིང་ཡང་དག་པའི་དོན་ཤེས་པའི་དུས་མེད་པར་འགྱུར་བ་ནི། དཔེར་ན་སྒྱུ་མས་བསླུས་པའི་ལྟད་མོ་བ་དང་། རྨི་ལམ་གྱིས་བསླུས་པའི་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར། སྒྱུ་མའི་སྒྱུ་ཤེས་ དག་གིས་སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་འདྲ་བར་སྒྱུ་མས་རྨོངས་པའི་སྒྱུ་མ་རྣམས།རྨི་ལམ་གྱིས་བསླུས་བཞིན་དུ་རྨི་བའི་བདེ་བ་ཉམས་ཤིང་རྨི་ལམ་དབང་དུ་སོང་བར་རྨི་ལམ་འདྲ། ཞེས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文： 這就是大方便菩薩的秘密行。無上菩提成就的大方便是菩薩們所了知和實踐的，而聲聞等則不能了知，因此自性上就是秘密的功德。若無此心，諸佛顯現三乘教法是不可能的。如前所說，若不瞭解此菩提心且無此心，則不能成佛；若無佛陀，任何其他人也不可能宣說三乘。 僅僅以剎那的信心力，也能迅速成為文殊童子。因為這也是文殊的自性，通過了悟此心也能成就。進入密壇且守持大乘最勝誓言，守持一切戒律，被稱讚為殊勝的佈施處。如前所說，這是因為已經顯示了一切善妙功德無不攝於菩提心中。 如是從菩提心獲得無量福德資糧。為什麼呢？因為：若菩提心的福德有形色，虛空界也嫌器小，佛陀如是作比喻說。 第十一義理，顯示邪入者為悲憫之處：眾生以種種出生而生，已生、正生、將生，為生之相續所轉。以業力各自出生故為凡夫。六道種種生命從一處轉生到另一處，過去已生，現在也生，未來也將生，生之相續不斷故為生所轉。 不知思維邊際，為思維所欺，隨逐思維相續，于迷亂思維中無有返轉。以此心的思維不知清凈邊際，以邪思維自欺自身，邪思維相續不斷，于迷亂思維中無有返轉且無有了知真實義理之時，如被幻術所惑的觀眾，如被夢境所惑的夢者。如幻師以幻術所現如幻之象，為幻術所迷惑的幻境，如被夢境所惑而失去夢中安樂，為夢所轉，猶如夢境。

།ལམ་འདི་སྤོང་ཞིང་ལམ་གཞན་དུ་བལྟས་པས་མ་ནོར་ལམ་ཞེས་སྟོན་པ་དེ། དེ་དག་རྡོ་ལ་གསེར་བཞིན་ ཐུགས་རྗེའི་ཐུགས་རྗེས་ཀྱི་མའོ་འཕྲོགས་པ་ཡིན།གོང་དུ་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ལམ་འདི་སྤོང་ཞིང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ལྕོགས་ཏེ། མཐར་ལྟུང་བའི་སྐྱོན་དང་ལྡན་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ལྟ་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ལམ་དུ་བལྟས་པས་མ་ནོར་བའི་ཞེས་སྟོན་པ་དེ་ནི་ དཔེར་ན་རྡོ་ལས་གསེར་ཞེས་ཟེར་བ་དང་འདྲ་སྟེ།ཐུགས་རྗེར་རུང་ཞིང་འཕགས་པ་ཐུགས་རྗེ་མངའ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེས་རང་དབང་མེད་པར་གདུང་བ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དཔེར་ན་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ཡུལ་ལ་སེམས་ཡེངས་ཏེ། འཇུག་པ་ལ་རང་དབང་མེད་པ་ལས། ཡུལ་གྱིས་ ཡིད་འཕྲོགས་ཞེས་སམ།སེམས་འཕྲོགས་ཞེས་བརྗོད་པ་དང་འདྲ་བར་ཐུགས་རྗེ་མངའ་བ་རྣམས་ཐུགས་རྗེས་སེམས་འཕྲོགས་ཏེ། རང་དབང་མེད་པར་གདུང་བ་སྐྱེ་བ་ལ་ཐུགས་རྗེས་འཕྲོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཤིན་ཏུ་མ་སྦྱངས་པའི་དུས་ཀྱིས་མནར་བའི་སྐྱེ་བོ་ལྔ་བརྒྱ་ཐ་མ་ལ། གསུང་རབ་དྲི་མེད་ རྟོགས་དཀའ་དག་ལ་སྒྲ་བཞིན་སྤྱོད་དང་ཚུལ་བཞིན་མེད།།ཤེས་རབ་ཀྱི་བློ་མ་སྦྱངས་པས་དུས་ཀྱིས་མནར་ཏེ་ལྔ་བརྒྱ་ཐ་མ་ལ། ཆོས་ལ་དཔྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་རབ་མ་ནོར་བ་དྲི་མ་མེད་པར་བསྟན་པའི་དོན་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་རྣམས་ལ་ཅི་སྐད་བསྟན་པའི་སྒྲ་བཞིན་དུ་དཔྱོད་ཅིང་ འཛིན་གྱི།དོན་གྱི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དཔྱོད་པར་མི་བྱེད་དེ། དོན་ནི་མུན་ཁུང་ན་གསེར་འདུག་པ་དང་འདི། ཚིག་ནི་སྒྲོན་མ་དང་མཚུངས་ཏེ། ཚིག་གི་སྒྲོན་མས་དོན་གྱི་གསེར་བཙལ་བ་ཡིན་གྱིས་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་སྒྲོན་མ་དེ་གསེར་མ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་ཚིག་ནི་དོན་མ་ཡིན་པར་ཤེས་ཏེ། ཚིག་ལ་དོན་གྱི་ངོ་བོར་གཟུང་ བ་དང་།རབ་ཀྱི་བློ་སྟོབས་བཞིན་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བ་སྣ་ཚོགས་དག་།མི་ཤེས་ཆུ་བསོ་གཡེངས་ཤིང་གསུང་གི་ཉིད་གུ་བདུད་རྩི་རྣལ་འབྱོར་བྲལ། །རང་གི་འཁྲུལ་བའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱི་རང་དོན་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ལྟ་བ་སྣ་ཚོགས་བཟུང་བ་ནི་མི་ཤེས་པའི་ལྟ་ བའི་ཆུ་བོས་གཡེངས་ཏེ་ཁྱེར་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ངེས་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པའི་གསུང་རབ་བདུད་རྩི་དང་འདྲ་བ་ལ་མ་ནོར་བར་རྣལ་འབྱོར་དུ་སྦྱོར་ཞིང་བསྒོམ་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文： 捨棄此道而視其他道為無誤之道的那些人，他們如同把石頭當作黃金，被大悲心所奪。捨棄如前所說之道，不能如實趨入大乘之道，具有墮入邊見的過失，以種種見解將有別於大乘道的其他道視為無誤之道，這就如同把石頭稱為黃金一樣。這是說他們值得悲憫，會不由自主地引起具有悲心的聖者們的悲憫之意。 比如對可意境心生散亂，不由自主地趨入，稱為”被境奪心”或”被奪心”，同樣地，具有悲心者被悲心奪去心念，不由自主地生起悲憫，稱為”被悲心所奪”。 在極不清凈時期所困擾的五百末世眾生，對無垢難解的經典，如聲而行卻無如法行持。因為智慧未經修煉而為時代所困，在五百末世，那些研究佛法者對如來所說的無誤無垢經典中難以理解的義理，只是按照所說的文字來研究執持，而不能如實研究其義理。 義理如同暗處的黃金，文字如同明燈，以文字明燈尋求義理之金，但正如明燈非是黃金，應知文字非是義理。執著文字為義理的本質，隨自己的智力而行等種種見解，為無明之水漂盪，遠離了佛語甘露的瑜伽。以自己迷亂智慧的力量趨入自利行為的人們，執持種種顛倒見解，被無明見解之水漂盪沖走，遠離了如實修持如來所說了義經典甘露的瑜伽。

།དོན་བཅུ་གཉིས་པ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྔོ་བ་ནི། དེའི་ཕྱིར་རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི་ལམ་མཆོག་ཐུགས་ ཀྱི་གསང་བ་དམ་པ་ནི།།ཀུན་ཏུ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ཡང་། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་ལྟར་མཁྱེན་པ་ལྟར། །སློབ་དཔོན་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཀྱང་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ཡང་། གོམས་པའི་མཐུ་ཡིས་མི་འགའ་ཚུལ་དུ་ཚད་མ་དག་ལས་རབ་ བསྒྲུབས་ཏེ།སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱིས་ཡུན་རིང་དུ་གོམས་པར་བྱས་ཏེ། བསྒོམས་པའི་མཐུ་དང་ལུང་དང་མན་ངག་གི་ཚད་མ་དག་གིས་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ། འགྲོ་བའི་དོན་དུ་མི་གཉིས་ལམ་མཆོག་འདི་ནི་རབ་བགྱིས་པས། །སྐྱེ་བའི་ སྐྱེ་གནས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་སྐད་ཅིག་ཏུ།།མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་ཉམས་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་ཐུགས་འདིར་རབ་རྒྱས་ཤོག་།འགྲོ་བའི་དོན་དུ་གཉིས་སུ་མེད་པ་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གཤེགས་ཤུལ། ལམ་གྱི་མཆོག་འདི་མདོར་བསྟན་ཅིང་བགྱིས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དུས་དང་གནས་ སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་བསམ་པ་མི་ཉམས་ཤིང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་འདི།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྟོགས་ཤིང་རྒྱས་པར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་བསྔོ་བ་ཡིན་ནོ། །བྱམས་པའི་ཞལ་བཟང་མངོན་དུ་མ་མཐོང་ཡང་། ཐུགས་རྗེ་ མན་ངག་བརྒྱུད་པའི་སེར་བུ་ཡིས།།འཁྲུལ་གདོང་གཏིང་ནས་བདག་བློ་ཟེར་བསྐྱེད་པ། །འཇམ་དཔལ་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་བཅས་ལ་འདུད། །ལོང་བ་ལ་ཡང་དམིགས་སུ་ཚོལ། །མི་མཐོང་བཞིན་དུའང་མཚོན་པར་སྩོལ། །མཐུ་ཆུང་ནན་ལ་བཏབ་པ་བཞིན། །རང་ དབང་མེད་པར་བཙལ་བྱས་པ།།གང་ཡང་འདི་ལ་རྟེན་པར་མི་བྱེད་ངེས་ན་སྒྲིབ་པ་ཉིད་དུའང་མི་འགྱུར་གྲང་། །འོན་ཀྱང་རྒྱུ་མེད་ཕན་པའི་སེམས་ཀྱིས་མི་ཤེས་སྐྱོན་ཡང་ཡང་དུ་བླངས་ནས་སུ། །ལེགས་འདོད་ཕན་སེམས་ཙམ་གྱིས་སྩོལ་བའི་དོན་ངོར་བྱས་པ་ལྟར་ཡང་བརྩམས་པ་ཡིན། །འགྲོ་བ་ ཀུན་ཀྱང་གཞན་དོན་སེམས་ཤིང་དོན་ཡོད་མྱུར་དུ་མཐུ་དང་ལྡན་པར་ཤོག།།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་དོན་བཅུ་གཉིས་བསྟན་པ་ལུང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའི་སིང་ག་གླིང་གི་སློབ་དཔོན་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མཛད་པའི་ཚིགས་བཅད་བཞི་བཅུ་པ་རྫོགས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文： 第十二、迴向善根： 因此，佛陀所說的殊勝道路，是心中的殊勝秘密， 雖是一切佛陀的境界，非為共同， 如諸佛所知般， 即使阿阇黎文殊友也不能知曉故為不共，但通過修習之力，有些人依據正量而成就。 佛陀們心中的秘密真實義理，阿阇黎自己長期修習， 以修習之力及經教、口訣等正量而確立， 為眾生利益作此無二殊勝道， 愿於一切生處剎那間， 不為違緣所損，愿諸佛之心意於此廣大！ 為利眾生而闡述此無二三世諸佛足跡、殊勝道路，愿一切眾生於一切時處不為一切違緣損害其正確發心，愿一切眾生都能了悟並廣大諸佛心中所證之義理精要。這就是迴向。 雖未親見彌勒善顏， 然以大悲教授傳承之風， 從迷亂深處於我心生光明， 禮敬文殊及文殊友。 即使對盲人也尋求所緣， 雖不見而賜予開示， 如同對弱者施加壓力， 無有自主而作尋求。 若於此確實不作依止則或不成為障礙， 然而以無因利他之心一再承擔無知過失， 僅以欲善利他之心而作施予，為此而著述。 愿一切眾生皆思利他並速具力用！ 菩提心修習十二義，隨經教而述之錫金堂的阿阇黎文殊友所作四十偈頌圓滿。