菩薩藏佛教學會
20
背景
翻譯
下載 ▾

d2335理解精要百論黑熱嘎天尊 福德海譯

D2335

།[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། བྲ་ཏི་པཏྟི་སཱ་ར་ཤ་ཏ་ཀ་བི བ་ར་ཎཾ་ནཱ་མ།བོད་སྐད་དུ། གོ་བར་བྱེད་པའི་སྙིང་པོ་བརྒྱ་པ་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བདེན་པ་གཅིག་པུ་ཚད་མ་ལ་སོགས་ཟབ་མོའི་ཚུལ། །འདི་ནི་བསྒོམས་པས་རྟོགས་པར་སླ་བའི་སྙིང་པོ་སྟེ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ཀུན་དུ་སྤྱད་པའི་དྲིན་དག་ལས། ། ཐམས་ཅད་ལ་ནི་གོ་བར་བྱེད་པའི་སྙིང་པོར་གྱུར། །གང་ཞིག་ཤིན་ཏུ་ཕུལ་བྱུང་ཆོས་ཀུན་མཉམ་ཉིད་རང་བཞིན་ཡང་། །རྡོ་རྗེ་རྣམ་པར་སྒེག་མོ་རྣམས་ཀྱིས་དགྱེས་པར་གྱུར་རྒྱལ་བ། །སྤྲུལ་པའི་གཟུགས་ནི་རྣམ་པ་མང་མཛད་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོའི་དཔལ། །མཉམ་མེད་ཧེ་རུ་ཀ དཔལ་དེ་ཡི་ཞབས་ནི་བསྟེན་པར་བགྱི།།གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། བསྟེན་པར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གུས་པ་དང་བཅས་པས་བར་མ་ཆད་པར་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བླ་ན་མེད་པ་ཆོས་མཐའ་དག་གི་རང་བཞིན་ ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཆོས་ཉིད་འཇིག་རྟེན་གཉིས་པོའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མཐའ་དག་མངོན་པར་གསལ་ཞིང་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པས་དཔལ་ཏེ།དེ་ཡིས་ཡང་དག་པར་བསྟེན་པའོ། །ཧེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་ཡིས་སྟོང་པ་སྟེ། སྐྱེ་བ་དང་ བྲལ་ཞིང་དམན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སོ་སོར་རང་སྣང་བའོ།།རུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་དམིགས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་དང་སྒྲ་བརྙན་དང་མཚུངས་པའི་སྣང་བ་མཐའ་དག་གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་དང་སྣ་ཚོགས་པའི་རྟོག་གེ་དང་རྣམ་པར་ བྲལ་བའོ།།ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དུའང་མི་གནས་པ་དེ། དཔེར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་དཔྱོད་པ་མེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དམིགས་པས་ཐམས་ཅད་གནས་པའོ། །འདི་ཉིད་ནི་ཆོས་མཐའ་དག་གི་གནས་ལུགས་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་ བྱ་བ་དང་རྟེན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཤིན་ཏུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གྱི་སྐུ་དེ་ཉིད་དེ།གང་ཞིག་དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་པ། །ཞེས་བྱ་བར་འབྲེལ་ཏོ། །ཆོས་ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་དག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་ པས་ན་ཆོས་སོ།།དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་མཉམ་པ་ནི་འདྲ་བ་སྟེ། འགྱུར་བ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུའོ།

我來為您翻譯這段藏文: 梵文題目:Pratipatti-sāra-śataka-vivaraṇaṃ-nāma 藏文題目:《瞭解精要百論釋》 漢譯題目:《瞭解精要百論釋》 頂禮吉祥黑魯嘎! 唯一真諦量等甚深法, 此乃修習易解之精要, 圓滿次第普行恩德中, 一切皆成了解之精要。 最勝諸法平等自性者, 金剛妙女眾喜悅勝者, 化現諸相壇城輪之輝, 無比黑魯嘎尊足下依。 從”最勝”等至”足下依”這段文字,是指以恭敬心不間斷地使之成為各自證悟的本性。 所謂”吉祥黑魯嘎”,即是無上一切法之自性、無倒法性、二世間圓滿一切顯明,以及隨順一切善逝功德而為吉祥,由此而作真實依止。 “黑”(he)是指因空,即離生且低劣性故,與真如俱生各自自顯。 “魯”(ru)是指離外內所緣空性,即如夢幻迴響般的一切顯現離所取相及種種分別。 “嘎”(ka)是指不住于任何處,即離一切譬喻且無觀察的自性無緣性,以緣而一切安住。 此即是一切法之實相,離實體相,無所觀察所依,即是圓滿佛陀最勝大樂自性身,如是而成就。 所謂”諸法”,即超越言語行境的清凈自性,以執持自相故為法。彼等之平等即相同,是為不變真如。

།ཇི་སྲིད་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་བར་ལས་ཤིན་ཏུ་ལྷག་པས་ཤིན་ཏུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་སྟེ། བླ་ན་མེད་པའོ། །རང་བཞིན་ནི་གང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་སྟོབས་བཅུ་དང་མི་འཇིགས་པ་ ལ་སོགས་པའི་རྟེན་དང་ངེས་པའི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ།།དེ་ལྟར་གྱུར་པས་དཔེར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཡང་དགྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དགྱེས་པ་ནི་དགའ་བ་ཐོབ་པའོ། །དེ་ནི་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཐའ་དག་གི་བདག་ཉིད་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ ཀྱིས་རྣམ་པར་མཛེས་ཤིང་རང་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་རྫོགས་པར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བའི་སྐུའོ།།རྡོ་རྗེ་རྣམ་པར་སྒེག་མོ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བརྟན་པ་དང་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྡོ་རྗེ་སྟེ། རང་དང་གཞན་ལ་ ཕན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཆེད་དུ་རོལ་པས་ན་སྒེག་པའོ།།འདི་ནི་འོད་གསལ་བ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པས་མོ་སྟེ། སྒེག་པར་གྱུར་པའི་ངང་ཚུལ་གྱིས་ན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱའོ། །བར་མ་ཆད་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་རང་གི་རང་བཞིན་ དུ་གྱུར་པས་དགྱེས་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱའོ།།ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཆོས་ཉིད་སྟོན་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་ཞིང་། འཇིགས་པ་མེད་པས་རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ། །སྤྲུལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་རྗེའི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པས་རྣམ་པ་མང་པོའི་ མཛད་པ་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པའི་དབང་ལས་སྟོན་ཞིང་འཇུག་པ་ནི་སྤྲུལ་པ་སྟེ།དེའི་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་གྲངས་ལས་འདས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་བརྙེས་པའོ། །དཔལ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་གིས་ཞེས་བྱ་ བ་སྟེ།དེ་དང་དེར་གསུངས་པའི་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རང་གི་ངོ་བོ་ཐ་མི་དད་པ་རྣམས་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་གང་བའི་ཟབ་མོ་ཉིད་གཅིག་པུ་ནི་སྐུ་གསུམ་པོ་རོ་གཅིག་པའི་སྐུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྟོགས་པ་ཞེས་ བྱ་བའོ།།དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་བག་ཆགས་ཉེ་བར་ཞི་ཞིང་སྡོམ་པས་དེ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་གྱུར་ཅིག་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文: 乃至聲聞等之上極為殊勝故為最勝,即是無上。自性即是一切諸佛之十力、無畏等之所依及決定處,即是法身。 如是雖離一切譬喻而稱為喜悅,喜悅即是獲得歡喜。此即是無間斷佈施等一切波羅蜜多之本性,以相好莊嚴,圓滿利益自他,完全受用真實出現之身。 所謂”金剛妙女眾”,堅固與精要等性相之空性智慧即是金剛,為利益自他圓滿而遊戲故為妙。此即光明無他故為女,以妙態故稱”彼等”。 以無間斷生起無分別故,遍凈分別成為自性,故稱”喜悅”。 以宣說無倒法性故不為聲聞等所勝,無所畏懼故稱”勝者”,即是圓滿受用身。 所謂”化現”,即隨順悲心而現諸多事業,隨眾生意樂而示現趣入即是化現。其色身自性即是獲得極其廣大無量壇城之輪。 “吉祥”即是不二智慧自性所說,彼彼所說之能依所依壇城自性無別諸相即是化身。 是故,唯一甚深性即是圓滿無他功德之聚,即是三身一味之身世尊,稱為證悟大樂。 所謂”頂禮”,即是身語意習氣寂滅攝持,愿得隨其證悟。

།མང་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཉིད་ ལ།འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ལྷག་པར་གནས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་ཚོགས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཤིན་ཏུ་རློམ་པ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གང་གིས་སྤངས་པ་ནི་རོ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ནུས་པའི་ཚེ་ རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཡང་དག་པར་སོན་པར་རྟོགས་པའོ།།མཛེས་པའི་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཡང་མཉམ་པར་གོ་བར་བྱེད་པའི་སྙིང་པོ་ནི་དགའ་བ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་ཡིས་མཛེས་པས་ན་མཛེས་པའོ། །ཡོངས་སྒྱུར་ ཆེད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་ཕ་རོལ་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་བག་ཆགས་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་གཡོ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྟེ།འདི་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཇི་ལྟ་བའི་དོན་ནི་མིང་ཇི་ལྟ་ བའི་དོན་ཏེ།ཕྱི་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་རྟོགས་པའི་དོན་ཏོ། །གོ་བར་བྱེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་སྟེ། གཞི་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུའོ། །དེ་ནི་འདི་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པ་དེ་དང་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་པ་གང་ཡིན་ པའོ།།འདི་ནི་སྟོན་པ་སྟེ། ཤྲི་ཧེ་རུ་ཀ་ཞེས་བྱ་བ། །ཤྲཱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཛེས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །ཧེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཧཱུཾ་ཡིག་གི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའོ། །རུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་པའི་སྐུའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཀྱང་ངོ་། །སེམས་ཉིད་ཀྱི་ཡི་རྡོ་ རྗེའོ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་འདི་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱ་ཞིང་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པའོ། །དེ་ནི་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ལྷག་པའི་རྣམ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །ཀུན་དུ་ རྟོག་མེད་ཅེས་པ་ནི་དམིགས་པ་ལ་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རབ་ཏུ་བསལ་ཞིང་བྲལ་བའོ།།མ་འདྲེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་ཉིད་སྣང་བཞིན་པའོ། །སྐྱེ་བ་མེད་ཅེས་པ་ནི་མ་བྱུང་བ་སྟེ། སྐད་ཅིག་ལས་ཀུན་ནས་མ་སྐྱེས་པར་ངེས་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文: 所謂”此等諸多分別”,即是于自性清凈法性、生住滅空性之上,在世俗諦中以二性增上安住為所緣的非真實遍計分別之聚。如何呢?即以極其執著之故。所謂”斷除”,即是以一味平等而能觀察時,證悟為具足一切種最勝之空性。 所謂”妙喜”,即是令平等了知之精要即是喜,即是五波羅蜜多之真如。以彼莊嚴故為妙。 所謂”遍轉為”,即是為攝受一切種一切他故,遠離一切習氣而無動搖之法性自性,此即是”如是”之義。 所謂”如義”,如實之義即是如名之義,即是后當解說之所證義。了知即是智慧,于無基中平等。此即是以空性與大悲自性諸相而說為世尊,即是清凈分別。 此即是導師,所謂”勝喜金剛”: “勝”(Śrī)即具足莊嚴 “喜”(He)即從吽字因所生 “金”(Ru)即自圓滿 “剛”(Ka)即清凈分別之身,此即是其義。 所謂”即是心金剛”,由於除此之外別無他法故為心金剛,是故應當證悟修習此義,此為密意。此即是大空性與大悲無二增上行相自性。 “無分別”即是于所緣中遠離所知障與智障。 “無雜染”即是無所依止最勝自性如是顯現。 “無生”即是未生,決定於剎那中遍不生起。

། ཐོགས་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ནང་དང་ཕྱིའི་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བས་མི་ཐོགས་པའི་ཆོས་གཅིག་པུར་ངེས་པའོ། །དོར་དང་བསགས་པ་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེ་བ་བསལ་བ་མེད་པ་དང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་མ་ལུས་པས་སྟོང་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་དེ་དང་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་སེམས་ནི་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་སྐད་སྟོན་ཏེ། རྟེན་མེད་པ་ཉིད་གཟུགས་སུ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ནི་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ་སྟེ། བག་ཆགས་དང་བག་ཆགས་ཅན་དུ་ཡོད་པའི་གཟུགས་སུ་རྟོག་པས་མོས་ཤིང་རློམ་པ་དང་མངོན་པར་གསལ་བ་དང་འདོད་པ་ནི་ཡང་དག པར་ཉེ་བར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ།།སྣ་ཚོགས་སྤྲུལ་པའི་གཟུགས་རྣམས་སུ། །སྣ་ཚོགས་མོས་པས་རྣམ་རྟོག་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་སུ་འཇུག་པའི་རང་གི་ཉམས་ཀྱི་དབང་ལས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་ལ་མོས་པས་ ཕྱག་བཅུ་དྲུག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའོ།།རང་གི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བག་ཆགས་མཐའ་དག་ནུབ་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ནི་སོ་སོར་སྣང་བ་མེད་པ་སྟེ། དེ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པའི་ངོ་བོར་དེ་ལམ་ལ་མོས་པའང་ མེད་པའོ།།འདི་ནི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་འདི་ནི་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་སེམས་འོད་གསལ་བ་རབ་ཏུ་སྣང་བའི་ ངང་ཚུལ་འཛིན་པ་ལས་སོ།།ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་དེ། དེ་ལ་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་རྣམ་པ་མཐའ་དག་གི་དབྱེ་བ་སྣང་བས་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་སོ། །རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཡང་དམིགས་པ་མེད་པར་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཉམ་པ་ ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ།།ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་རྟོགས་པས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལྷག་པར་རྟོགས་པས་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དམིགས་པ་མཐའ་དག་ཉེ་བར་ཞི་ཞིང་ཚོགས་གཉིས་པོ་རྫོགས་པ་དང་ལྷག་པའི་ཐར་པ་ སྟེར་བས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ།།འདི་རྣམས་དག་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། །ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དབའ་རླབས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱིས་སྟོང་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文: 所謂”無礙”,即是遠離內外所緣,決定為無礙一法。 所謂”離舍與積聚”,即是以如實自性廣大而無遣除,以及空離顛倒執著的一切習氣,因此如是等性的心即是喜金剛。彼等顯示此義:無所依而示現為色相即是喜金剛,以習氣及具習氣之色相分別而起信解、執著、明顯及欲求者,實非真實趣近。 “于種種化身相中,以種種勝解分別”,即是由分別自性種種趣入自身體驗力故,即是以十六空性勝解而生起十六臂等諸相空性等。 “以證悟自性”,即是一切習氣息滅的俱生自性無有別相顯現,以證悟彼故,于決定體性中亦無道之勝解。 關於”此即自性”等,俱生無分別體性此即是自性壇城,乃是從具足一切種最勝空性心要之明光顯現狀態所致。 所謂”五智”,即是五智自性: 大圓鏡智,即于清凈俱生中顯現一切相之差別故為鏡智 極為明顯而無所緣一性故為平等性智 以顛倒了知故為妙觀察智 以殊勝證悟具足一切種最勝空性故為成所作智 以息滅一切所緣、圓滿二資糧並賜予殊勝解脫故為極清凈智 “此等即是清凈自性”,唯以智慧故。 “無波浪”即是空離言說習氣。

།བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ལས་ལྷག་པར་སྨྲ་བར་འོས་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ ཉིད་ནི་ཉེ་བར་བསྡུས་ནས་བརྗོད་པའོ།།སྤྲོས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣ་ཚོགས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སོ། །ལྷ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ་སྟེ། དེའི་གཟུགས་ནི་དེ་འདྲ་བའོ། །མ་ལུས་དགའ་བ་ཡང་དག་རྫོགས། །ཞེས་ བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བའི་ཕྱིར་བྱུང་བ་དེ་ཡིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱའོ།།དེའི་རྗེས་སུ་རང་གི་ངོ་བོ་མངོན་པར་གསལ་བར་གྱུར་པ་ནི་ཐོགས་པ་མེད་ཅིང་ལྟོས་པ་དང་བྲལ་བ་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་ལྟ་བུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྟོན་པར་ བརྗོད་དོ།།འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཞི་བར་བྱེད་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་ལས་བསལ་བ་དང་བཞག་པ་དང་བྲལ་བའོ། །ཇི་ལྟའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་སྟེ། །ཤིན་ ཏུ་གསལ་ཞིང་མ་འདྲེས་པའི་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་གནས་པའོ།།གཟུང་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་སྟེ་དེ་མ་ཡིན་པར་རོ། །རྟོགས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་གསལ་བར་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་དང་མཚུངས་པར་ཡང་ངོ་། །དེ་འདི་ཞེས་པ་ནི་འདི་ལྟ་བུའོ་ ཞེས་སྟོན་པའོ།།རྟོགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་དེ་གཉིས་དང་བྲལ་བར་རོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཇི་ལྟ་བ་སྟོན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ལས་ལྷག་པར་གཞན་མེད་པའོ། །སྟོང་ཉིད་གཅིག་པུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབའ་ཞིག་པ་གང་ གི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལེན་པས་ཞེས་བྱ་བས་ནི་དེ་དང་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པ་སྣང་བཞིན་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་གསུངས་པ། དཀྱིལ་ན་སྙིང་པོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། །དེ་ཡི་འཁོར་ལོ་རོ་ཞེས་བརྗོད། །དེ་ལེན་བྱེད་པས་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། ། ཐིམ་པ་ཞེས་བྱར་འདོད་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་གོང་དུ་གོ་བར་བྱས་པ་དེ་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་བྲལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བ་མཐའ་དག་སྒྱུ་མ་དང་མཚུངས་པར་མཚན་ཉིད་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ ལས་ཀྱང་།རྩ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩའི་རྒྱུན་རྣམས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文: 所謂”無上”,即是無有能比自身更勝妙之說,此即是攝略而說。 “以無戲論自性”,即是以空離種種習氣的自證自性。“天”即是喜金剛,其身相即如是。“圓滿一切喜”,即因離喜之喜而生起,故稱為圓滿。 其後自性明顯顯現,即是無礙且離所依,如夢等顯現,具足一切相之特徵,如是宣說。 以此即能息滅煩惱及隨煩惱。“色等”即是蘊界處等,此真如離於遣除與安立。“如是相”即是如其所是,極為明顯而無雜染之相,如是而住。 “所取”即是二性之言說,非彼也。“應證知”即是極為明顯顯現如幻夢。“此即是”即是顯示”如是”。 “以證悟”即是親身體驗,離於二者。“壇城”即是顯示壇城之如實,其中”心要”即是無有勝於自身之他者。“唯一空性”即是唯一故。 “彼攝受”即是與彼無差別而顯現,因此不二性即是壇城。如是亦說:“中心稱心要,其輪稱為味,以攝受故為壇城,許為融入義。” “彼即”即是非異於前所理解者。“離一切相特徵”即是體驗一切顯現如幻而無特徵差別。如是彼中又”諸脈”即是脈之流。

།ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་ཉིད་དོ། །མཁའ་འགྲོ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་བདག་མེད་མ་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་སོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡང་དག་པར་ལེན་པའི་སེམས་ཡིན་པས་སོ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མཉམ་སྦྱོར་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། འདི་ཉིད་ལས་རྣམ་པ ཐམས་ཅད་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ།།བསམ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྣ་ཚོགས་པའི་བག་ཆགས་དང་བྲལ་བའོ། །ཐུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པའོ། །སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་ཕྱི་དང་ནང་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་ སྐུ་གཅིག་པུས་ཀྱང་སྟེ།ཕྱག་དང་ཞབས་ལ་སོགས་པའི་ཆ་ཤས་ཀྱིས་སྟོང་པའོ། །རིགས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་སུ་སྣང་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འགྲོ་བར་སྣང་བའི་རང་བཞིན་གྱི་དང་། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ངོ་། །སྐུ་དང་རིགས་ཇི་ལྟ་ བ་དེ་བཞིན་དུ་མཚན་མ་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟ་བུས་རོལ་པ་ཉིད་དོ།།དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ། གང་གི་ཕྱག་རྒྱའི་དྲིན་གྱིས་རྒྱས་བཏབ་པས་གཉིད་མཐུག་དང་བྲལ་བར་བྱས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལྟ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་ཐམས་ཅད་དུ་རབ་ཏུ་བཀོད་པ་ལ་བརྗོད་དོ། ། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོས་གཉིས་སུ་མེད་པར་ངེས་པར་སྡོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྩོམ་པས་འཕེལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཟབ་མོར་གྱུར་པའོ། །སྙོམས་འཇུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་དུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུག་དང་ཚེར མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་ཡང་ངོ་།།བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དགའ་སྟོན་ཏོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་སྒེག་པས་རོལ་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེ་ཡིས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ། །གཟུགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་མཐའ་ཡས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་དང་དུས་དང་སྣང་ བ་ཇི་ལྟ་བར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པས་ཀུན་ནས་ཆོས་སྟོན་པའོ།།དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཅན་ཏེ། འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་གྱི་ཞལ་ཕྱག་ལ་སོགས་པར་ཡོངས་སུ་བགྲང་བས་མཛེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文: “一切”即是三十二者。“空行母”即是以空性為相的無我母等瑜伽母眾。“五蘊”即是色等。“壇城”即是因為是真實攝受空性之心。 “一切事物等持”即是無餘一切法皆同真如,以其一性故於一切相無差別自性,由此顯示一切相。“無念”即是離種種習氣。“意”即是證悟不二。“身”等即是於一切相中以一切圓滿成就之內外真實了知之唯一身,且空離手足等支分。 “諸部”即是顯現為二種部,即顯現為眾生之自性及無顛倒法性。如其身與部,如是以相及手印等而遊戲。 “彼即”是指世尊,由其手印加持而離沉睡之大樂。“如是”即是此中一切所安立而說。“如是”即是以外手印相應之體性決定不二,以遍行增長故成甚深。 “等至”即是一切種智慧,“一切”即是毒刺等中亦然。“大樂盛宴”即是具足以大樂之姿態遊戲,以彼等至。 “無邊圓滿色相”即是隨所化眾生之意樂、時節、顯現如實圓滿而普遍說法。彼即金剛持,以不變法性故,非以計數面臂等為莊嚴,如是密意。

།ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་ གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་སྟོན་པའོ།།སླར་ཡང་དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་ཉིད་འབའ་ཞིག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བདག་པོར་གྱུར་པ་ཉིད་བསལ་བ་དང་བཞག་པ་དང་བྲལ་བ་ཇི་ལྟ་བར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེའི་རྣམ་པར་ འཕྲུལ་པ་སྟེ།དེས་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའོ་ཞེས་གསལ་བར་བསྟན་ཏོ། །གསལ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཉེ་བར་དམིགས་ཤིང་ཡོད་པའི་གཟུགས་ལས་མ་འདས་པར་མངོན་སུམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་དང་། བག་ཆགས་ དང་བྲལ་བའི་སེམས་རྟོགས་པས་དང་།དམིགས་པ་མེད་པར་ཉམས་སུ་མྱང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་སོ། །གང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བག་ཆགས་མ་ཡིན་པའི་གཞན་པའི་རོ་ཡིས་བཀྲ་བར་རོ། །མཐའ་དག་སྣང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྒྱ་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གསལ་བ་ནི་ མངོན་སུམ་དུ་གསལ་བའོ།།འཕྲོ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་འཕྲོ་བ་སྟེ། དེ་དང་དེ་མ་ལུས་པ་གང་དུ་སྣང་བ་ལ་བསྙད་དོ། །སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པར་ཉམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སེམས་ནི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་པོའོ། །སེམས་ལས་ འབྱུང་བ་ནི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བའི་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལས་བྱུང་བའོ།།དེ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་རྣམ་པར་ཉམས་པ་ནི་དེ་ཡོངས་སུ་དོར་བ་སྟེ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་མངོན་པར་ཞེན་པས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཐམས་ཅད་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱུར་ བ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་བ་དང་མི་རྒྱུ་བར་བཅས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། མཐའ་དག་གི་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་ལས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །དེར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་དཀྱིལ་འཁོར་པ་ཆེན་པོ་འདི་ཉིད་དུ་སྟེ། ཨེ་ཝཾ་གྱི་ཡི་གེ་གཉིས་ཀྱིས་ ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ཉིད་བག་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་མི་འཕོ་བའི་རྣམ་པས་བདུད་རྩི་སྟེ་རོའོ། །དེ་ཡིས་དབང་བསྐུར་བ་ནི་རྟོག་པའི་དྲི་མ་མཐའ་དག་བཀྲུས་པའོ། །དེ་ལས་རང་བཞིན་གསལ་བར་གྱུར་པ་ནི་བདག་ཉིད་རབ་ དང་བ་སྟེ།དེ་ཡང་ཨེ་ཝཾ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མཆོག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་དཀྱིལ་འཁོར་པ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ཉེ་བའི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ལས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文: “何”即是顯示非自證知之語言行境。為再次顯示彼義,唯真如於一切相成為主尊,離遣除安立,如實應證知,故蘊等彼等是喜金剛之幻化,因此明顯顯示俱生即是壇城輪。 “明顯”等即是如實所緣且不離現有色相而現前體驗,及證知離習氣之心,以及應無所緣而體驗。“於何處”即是以非習氣之他味莊嚴。“一切顯現”即是以真如廣大性故。“明顯”即是現前明顯。“放射”即是如其所有而正放射,說于彼彼一切所顯現。 關於”心與心所差別壞滅”,心即是自效能證者。心所即是從樂苦心之狀態所生。彼二差別壞滅即是彼遍舍,意為空離心與心所之執著。 “一切成等持”即是種種動與不動成為等持,即從一切言說之法界。“于彼”即是於此一切相之大曼荼羅與曼荼羅主,意為以二字誒旺。 “大樂”即是俱生大樂。彼即以離習氣及不遷變相為甘露即味。“彼灌頂”即是洗凈一切分別垢染。由彼自性明顯即是自身極凈,彼亦是誒旺俱生勝曼荼羅與大曼荼羅主之體驗,從離分別及近分別故。

།དཀྱིལ་འཁོར་དང་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་དང་བརྟེན་པའོ། །ཆེན་པོ་ནི་མོས་པས་ཡོངས་ སུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པར་སྟོན་པ་སྟེ།དེ་བཞིན་ཉིད་གཅིག་པུའི་རྒྱུ་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་ཆེན་པོའོ། །སླར་ཡང་རྒྱུ་ཡིས་དེ་རྟོགས་པའོ། །ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་དག་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞལ་ཡས་ཁང་ལ་སོགས་པའི་ཡང་དག་པའི་ རྟོག་པའོ།།དེ་ཅི་ལྟར་རྡུལ་ཡིན་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་ལ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་རྡུལ་གྱིས་ཡུན་རིང་བོར་མཉེས་པ་ན་དྲི་མ་རྣམས་བླངས་ནས་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པས་མཉེས་ཤིང་རྣམ་པར་དག་པ་ལས་ཐམས་ཅད་དུ་དྲི་མ་མེད་ཅིང་ཕུལ་དུ་ བྱུང་བའི་སྣང་བ་འཆར་བའོ།།མཐའ་ཡས་པ་ཡི་སྣང་བ་གཟུགས་བརྙན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྣང་བརྙན་དང་མཚུངས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་ཟབ་པའོ། །སེམས་ཀྱི་མེ་ལོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གཉིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སེམས་ཉིད་མེ་ལོང་ངོ་། ། མཛེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྣང་བས་སོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་གོ། །ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའོ། །འོན་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དག་པ་ལས་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མཆོག་ཏུ་གསལ་བར་འགྱུར རོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་ལ་སིནྡྷུ་རའི་རྡུལ་གྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་གོས་པ་ལས་ཡུལ་ཡོད་པའི་གཟུགས་ཀྱི་སྣང་བརྙན་འཛིན་པ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ། ལྷའི་དམིགས་པས་བསྒྲིབས་པས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་རིང་བ་ཉིད་ དུ་བྱེད་པའོ།།དེ་ཡང་དམིགས་པ་ལ་རྩོལ་བས་དེ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སེམས་འདི་རང་གི་གཟུགས་ལས་གཞན་གྱིས་མི་རྟོགས་པས་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དམིགས་པ་ནི་ངལ་བར་བྱེད་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གཞན་ཉིད་དུ་ མངོན་པར་ཞེན་པས་རྒྱུག་པ་ནི།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་ཐ་སྙད་སྒྲོ་འདོགས་པར་བརྩོན་པས་ཉེ་བར་གནས་པའི་སེམས་སོ། །ཀུན་དུ་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་ཀྱི་བག་ཆགས་ལྷག་པར་བརྟན་པར་བྱས་པས་ན་ཀུན་དུ་བྱས་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་དག་འཕེལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་ པ་སྣ་ཚོགས་པའི་བརྫུན་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་འཕེལ་བའོ།

我來為您翻譯這段藏文: “曼荼羅與曼荼羅主”即是所依與能依。“大”即是顯示非由勝解遍轉,從唯真如一因而成一切相及一切智性即是大。為顯示”複次由因證彼”故,“清凈分別”即是宮殿等之正分別。 彼云何為塵?如以極細塵長時摩擦鏡子時,除去諸垢而成無垢。如是由正分別摩擦及清凈故,於一切處無垢且現起殊勝光明。 “無邊光明影像”即是以無自性故如影像相等。彼等之聚即是甚深。“心鏡”即是自性二清凈之心性即鏡。“莊嚴”即是以殊勝真如自性光明故。“彼”即是一切相之勝。“何”即是非語言行境。 然為顯示從清凈正分別亦成最勝俱生明顯故,如鏡被辛度勒塵遍覆故不能得持有境之色相影像,如是由天之所緣所障故,令心自性光明之證悟成遠。彼亦意為以緣之勤勉不能證彼,說由自性遍凈之此心非由自相之他能證,故外所緣即是令疲勞。 “由執著自他性而馳”即是以安立自他言說勤勉而住之心。“普作”即是以增益二習氣故稱普作。“正增長”即是增長種種虛妄遍計。

།དུབ་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་ན་བདག་དང་གཞན་མེད་ཀྱང་རང་གིས་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་པས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཐོབ་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་གཉིས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པར་རྟོགས་པ་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་འཁོར་བར་ གནས་ཀྱང་འཆིང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར།ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་ཀུན་སྤྱོད་དེ་ཇི་ལྟར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཐ་སྙད་སྣ་ཚོགས་པའི་རོལ་པར་བྱེད་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ། འཁོར་བར་གནས་པ་ན་མཆོག་ཏུ་གཉིས་ཀྱིས་དབང་བྱས་པའི་སེམས་པ་སྣ་ཚོགས་ པའི་རྣམ་པར་སྒེག་པས་རོལ་པར་བྱེད་ཀྱང་གོས་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་གང་ཡང་རུང་བའི་རིགས་ལ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བའི་མི་ཕན་པའི་བྱ་བས་ཀྱང་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྤྱོད་པ་ཅན་གྱི་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བ་དལ་བར་མི་འགྱུར་བའོ། །མཚར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བའི་ དགའ་བ་ཐོབ་པ་ལས་སོ་ཞེས་ངོ་མཚར་བའོ།།ད་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་གསལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གཉིས་ཀྱི་རྣམ་དོར་རབ་གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བར་མངོན་སུམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་དོ། །མཁས་པ་ནི་ནུབ་པ་ལ་སོགས་ པའི་སྐྱོན་གྱིས་སྟོང་པའོ།།ཡང་དག་རིག་པ་ནི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པའོ། །སྐལ་བཟངས་ནི་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའོ། །འདི་ཉིད་ཡོན་ཏན་འདི་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་སྒྲའི་དོན་ཏེ་དེ་ལའོ། །སྟུག་པོའི་དགའ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ འདི་ལས་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་བར་མ་ཆད་པར་འདོད་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དགའ་བ་དང་པོའོ།།དེ་ཡིས་གང་བ་ནི་སྟོབས་ཆེན་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ལས་རབ་ཏུ་སྟོབས་སུ་གྱུར་པའི་བདེ་བ་འབའ་ཞིག་ཡང་དག་པར་རིག་པ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའོ། ། རོ་ནི་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གོམས་པས་རྣམ་པར་རྩེན་པའོ། །དེ་ཡིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཉིད་དུའོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་ནི་འདོད་པའི་བདེ་བ་ཡང་དག་པར རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའོ་ཞེས་དེ་དང་དེ་ལྟ་བུར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ནམ་མཁའི་མཐིལ་དུ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུའོ།

我來為您翻譯這段藏文: 疲勞是指在俱生狀態時雖無自他,但由自設言說而得種種顯現。為顯示因此當證悟二性自性清凈時,瑜伽師雖住輪迴亦不被束縛故。 如所欲遍行,即如諸凡夫顯現所欲種種言說遊戲,如是住于輪迴時,雖以最勝二取所轉之種種心意妙態遊戲,亦不染著。如是于任何種姓中以任何不利之事,亦不能令無二行者之圓滿瑜伽師懈怠。 “稀有”即是從得見真實之喜故而稀有。今當說明二無別之現證,“離二相最明”即是離所取能取相而現前證知之自性。“善巧”即是離沒等過失。“正知”即是無變異之正知。“善緣”即是具足自在等功德。“此即為此等功德所依”是自詞義,即于彼。 “濃厚喜”即是由此離所緣性故,無間趣欲相之第一喜。“彼所充滿”即是大力,從趣向彼故唯正知極大力之樂即最勝喜。“味”即是彼體驗串習而增長。“彼所圓滿”即是以一切相空性故彼成無所緣性,即一切相之勝性。 雖然如此,第一與第二以欲樂正知相故未圓滿,如是如是而說。“于虛空界”即是于空性自性中。

།རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་འཕྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ཞིག་ལྟར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྣང་བཞིན་པའི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་འཕྲོ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ རྣམས་བསགས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་སྣང་བ་མ་ལུས་པའོ།།ནང་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །སོན་པ་ནི་གང་གི་གནས་སྐབས་ཏེ། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མན་ངག་བསྒོམ་པ་འདི་ཉིད་ལས་སོ། །ཡིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་རྟོགས་པའི་ བདག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ལའོ།།འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་འདི་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚོགས་རྣམ་པ་མང་པོ་དེ་དང་དེ་སྟེ། འདི་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་གྱི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་མོ། །སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྣང་བའོ། །ཐིམ་པ་ལྟ་བུར་གནས་ པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་བྲལ་ཏེ་ནང་དུ་སོན་པ་ཉིད་ལས་སྐྱོན་དེ་དང་དེ་ལྟ་བུར་མི་འབྱུང་བའི་སྣང་བ་མཐའ་དག་མངོན་སུམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ཡིན་གྱི།དེ་ལ་ཐིམ་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་པའི་རང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པ་བརྗོད་ པར་བྱ་སྟེ།རང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པའི་དོན་ཏེ། རང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ལྷག་པར་གནས་པར་ནུས་པའོ། །དེ་ཡང་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གསལ་བར་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་རང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ་ཞེས་སོ། །རིམ་ པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཏེ།ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རིམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་གཉིས་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བ་ཉིད་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ལ་རང་གི་སྒྲའི་ཟོལ་གྱིས་བསྟན་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་མངོན་པར་ཞེན་པ་མ་ལུས་པས་སྟོང་ཞིང་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་ བ་གཡོ་བ་མེད་ཅིང་བརྟེན་པ་མེད་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཉིད་ནི་རང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པར་བརྗོད་པ་སྟེ།གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སྔགས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་ནི་གོ་བར་སླའོ། །རང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་དེ་ཉིད་ རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར།གང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའོ། །དངོས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ། རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེ་ཐམས་ཅད་ དང་བྲལ་བ་སྟེ།དེ་ཡིས་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ལ་གསུམ་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文: “種種相放射”即是任何所生之顯現種種相放射。“彼等積聚”即是圓滿無餘之顯現。“內”即是真實性。“趣入”即是何種狀態,即如是從修習無二證知之教授中。“意”即是通達自性之自心。 “此三界”即是色相形狀等言說眾多種類,即如是自性之三界。“顯現”即是清凈自性之顯現。“如融入住”即是離外執著而內趣入故,如是過失不生,一切顯現現前證知,並非融入于彼。 今當說無變異自加持次第,“自體性”即是證悟義,“自加持”即是自能安住。彼亦不待他因,俱生明顯成就相即是自加持。“次第”即是智慧,即一切法以法界次第故。 如是以自詞方便顯示離二相之正知,故空離一切執著、無變異法性明顯、無動無依之俱生性即是自加持次第,非餘者。“無咒”等偈義易解。 為廣說彼自加持次第故,“於何處”即是自加持次第。“諸事物”即是一切法。“自性”即是俱生,即無自性性之自性。“以自性”即是離一切譬喻,以彼為能詮故為第三。

།རྟོགས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་རྟོགས་ཤིང་རྟོགས་ཐོབ་པ་སྟེ། སླར་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དུ་བག་ཆགས་ཉེ་བར་ཞི་བས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ པའི་དག་པ་སྟེ།རང་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་རང་ཉིད་མངོན་པར་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །འཆར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བར་གྱུར་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདིས་རྟོགས་པས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཏེ། གཉིས་ ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གཟུང་བ་ལས་སོ།།བདེ་སྡུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་ཏུ་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ། དེ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པའོ། །གཉིས་ནི་དེ་ཡི་ཟླས་དབྱེ་བའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་དཔྱོད་པ་མེད་པའོ། །དམིགས་མེད་ནི་དེར་ཏེ་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ ནི་རྣམ་པ་མཐའ་དག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའོ།།གསལ་བ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །འཇུག་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དོ། །བསམ་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བས་སྟོང་པ་ཉིད་ ཀྱིས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།།དེ་ལྟར་ན་འགྲོ་བའི་རྣམ་པའི་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཚོགས་བསགས་པ་སྟེ་དེ་ནི་ཤེལ་ལྟ་བུའོ། །འདིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པར་བསྟན་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་འདི་དག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ ཡིན་ཞེ་ན།དེ་མདོར་བསྟན་པས་གསུངས་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་པར་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱས་པས་ན་རྣམ་པར་དག་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་རྟོགས་པས་གཅིག་ཏུ་རིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་བྱ་ བར་སྟོན་པ་སྟེ།ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའོ། །དེ་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེའི་སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་གྱུར་པས་དངོས་པོ་དང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཆོས་ཡིན་པས་དང་། དེར་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱ་བས་ཀྱང་ དངོས་པོ་ཞེས་སོ།།དེའི་གནས་སྐབས་མི་འཇུག་ཅིང་འཇུག་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། འདི་དག་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པར་དམིགས་པས་སྟོང་པའི་དངོས་པོའོ།

我來為您翻譯這段藏文: “應證知”即是如實證知並獲得證悟,表明不應再執著之義。“喜”即是何處習氣寂滅故俱生清凈,以自生故自明顯之自性。“此”即是各自證知之境界。“顯現”即是明顯。 如是為顯示彼故,由此證知故分別,即從執二性。“樂苦”即是恒時煩惱,即能施與彼。“二”即是彼之對分。“無分別”即是無尋無伺。“無緣”即是于彼大樂。 如是”無顯現”即是一切相執著寂滅。“無明顯”即是緣寂滅,以一切法空性故。“無趣入”即是離增益性。“無思”即是以遠離一切繫縛空性故。 如是”眾生相聚”即是圓滿資糧,彼如水晶。此說具足一切相之最勝。 何故此等眾生自性清凈?以略說宣說:一切法以真如自相如幻等,於一切時分證知故清凈。故由證彼而示現應作一味瑜伽,任運成就即是無執著。 為明顯彼故,關於”事物”,其名言安立因由是:由變化故為事物,由持自相法故,及由執著彼故亦名事物。其狀態不行且非正行即是無事,由無關聯故是空緣之事物。

།འདི་མཐོང་བ་ཡང་འདིས་ཀུན་ནས་མཚུངས་པར་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྲིབ་པར་ བྱེད་པས་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ལ།དེ་ལ་འདིར་མཐོང་བ་ནི་དེ་ལས་མཆོག་ཉེ་བར་དམིགས་པའོ། །ཉེ་བར་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དམིགས་པ་ལས་དོན་དམ་ཞེས་པ་ཡང་སྟེ། འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་སྟོན་པའི་ཚིག་ལས་སོ། །འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལྟ་བུ་ལ་ འདི་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན།སྲིད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་ལས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཞན་མ་ཡིན་པ་གང་ལས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་། སྲིད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད། །མྱ་ངན་འདས་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དོན་དམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། མཐའ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང་། རྟོགས་པ་དང་། རྟོགས་པ་པོ་སྟེ། རྟོགས་པའི་འཁོར་གསུམ་དང་བྲལ་བའོ། །རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བས་བླུན་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པའོ། །གཞི་མེད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་གྱུར་པའི་ཡུལ་རྟོགས པའོ།།དོར་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བསལ་བ་དང་གཞག་པ་དང་བྲལ་བས་མཉམ་པར་མི་འཕྲོགས་པའོ། །ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་ཀྱི་འདྲིད་པ་དང་བྲལ་ཞིང་བརྫུན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཞི་བའོ། །དབང་ཕྱུག་མིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་པོའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པའོ།།དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པས་ན་དེ་ཐམས་ཅད་དུ་འདི་བདག་པོར་གྱུར་པའོ། །དབང་ཕྱུག་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་རྣམས་དེའི་དབང་ལས་ཞེས་པ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་དོར་བ་ལས་མ་ཡིན་ པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།།གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་རྣམ་པ་དབྱེར་མེད་པར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ། གནས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་དང་གནས་པ་དང་གནས་པ་པོའི་དབྱེ་བ་དང་ངོ་། །བྲལ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བག་ཆགས་ཀྱིས་མ་གོས་པའོ། །བློ་ནི་བདག་ པོར་གྱུར་པ་སྟེ།རྣམ་པ་གཅིག་ཉིད་གྱུར་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་འཛིན་པའི་ཆོས་སྣང་བར་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཐོགས་པ་མེད་པ་ནི་མཚོན་པར་བྱ་བའི་འོ། །རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དང་བྲལ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་སོ། །ལེགས་པར་གནས་པ་ནི་གཡོ་བ་མེད་ པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文: 由此見亦由此普遍平等於一切造障礙故,世間言說即是世俗。於此,此見即是從彼所緣殊勝。由無所緣性緣故亦名勝義。“此”即是隨順顯示之詞。 若問何故如此稱為此?由遍知有即是涅槃非他故。如是說:“遍知有即是,應說為涅槃。” 為顯示勝義性之自性故說:“三邊”即是所證、能證及證者,即離證悟三輪。“證悟體性”即是離一切分別故非愚鈍自性。“無基”即是如所證境。 “離舍”等即是離遣立故不奪平等。“寂靜”即是離二牽引且非虛妄性故煩惱寂靜。“非自在”即是非生起趣入識之自性。 “自在”即是諸法為法界所主故,此於一切成為主宰。“非自在”即是諸法從其主即空性,非由舍離故。“住”即是于彼等無二圓成相。 如是,“住等”即是住、能住、住者之差別。“離”即是無習氣染。“智”即是成為主宰,成一相即是由自性清凈持法顯現平等性故。“無礙”即是所表示。“離變異”即是由俱生故。“善住”即是由無動故。

།དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་གསུངས་པ། དེ་བཞིན་སེམས་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སེམས། །གཅིག་ནི་སྣ་ཚོགས་པར་རྟོགས་པ། །དེ་ཡང་གཟུགས་བརྙན་བདག་ཉིད་ཀྱི། །རྣམ་པ་སྣང་བ་མཚུངས་པའོ། །གཟུགས་བརྙན་གྱི་བདག་ ཉིད་དང་མཚུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་གཟུགས་བརྙན་རང་བཞིན་གྱིས་དོན་དང་ལྡན་པས་སྟོང་པ་སྟེ།དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པའི་ཆོས་དེ་རྣམས་ཀྱང་ངོ་། །དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་དེ་ལྟ་བུར་ཡང་དག་པར་རིག་ཅིང་སྣང་བ་ནི་རྣམ་པ་སྟེ། དམིགས་པ་ ལས་གཞན་པའི་རྣམ་པ་ནི་མེད་པའོ།།འོན་ཀྱང་རྣམ་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྣམ་པ་མེད་པ་ཡང་སྟེ། བག་ཆགས་སྤངས་པ་ལས་གཞན་དུ་ཉེ་བར་དམིགས་ཤིང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་འབྱུང་གི་དངོས་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེས་ན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་སྐྱེ་བ་དང་ འཇིག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་དུ་གྲུབ་པའོ།།དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཆོས་གཉིས་སུ་གནས་པར་གྱུར་པ་འདི་ནི་རྣམ་རྟོག་འཕེལ་བ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་དོན་གཞན་དུ་གསལ་བར་བྱེད་པས་སོ། །སྣམ་བུ་མེད་ན་ཞེས་སོགས་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ། །དེ་བཞིན་ དུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཞིང་གཡོ་བ་མེད་པ་ལས་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་གསུངས་ནས།བློ་བཟང་གིས་འདི་ལས་གཞན་དུ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ནི་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ སྲིད་པ་འདི་རྣམས་སོ།།ཀྱེ་མ་ཞེས་པ་ནི་སྐྱོ་བ་སྟེ། གཉིས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་པ་དེ་ལྟར་འཁོར་བ་ཉིད་དུ་འཆིང་བར་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བག་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རང་གི་སེམས་ཀྱི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་སྤངས་པ་ཉིད་ནི་ཐར་པ་སྟེ་གྲོལ་བའོ། ། དེ་ཡང་ཡུལ་གཞན་རྟོགས་པ་ལས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ཙམ་གྱི་སྒྲའོ། །ད་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་འབྲེལ་པའི་དབང་གིས་དད་པ་ལ་སོགས་པས་བསྒོམ་པའི་བྱ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ ལས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་འདི་ལྟ་བུ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཕྱག་རྒྱའི་སྦྱོར་བ་ལས་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་མན་ངག་གསུངས་པ།ཀཀྐོ་ལ་ནི་ལུས་ཀྱི་ཚོགས་པའོ། །ཀ་པཱུར་ནི་ཀ་པཱུར་དང་འདྲ་བས་སོ།

如是爲了明顯顯示彼性而又說: “如是唯心即是心,一即了知為種種,彼亦影像自性之,行相顯現為等同。” “與影像自性相等”即是如同影像自性本空無實義,如是彼等行相諸法亦然。為廣說彼義故,“行相”即是如是如是正知而顯現即是行相,離所緣外無有行相。 然而”無相”即是無有經驗之相,除斷習氣外,無有所緣及存在之自生事物之體驗,故成就少許亦無生滅之法性。如是,住于有相與無相二法即是分別增長,即是于彼性顯為異義故。“無毛毯”等易於了知。 如是,殊勝自性之俱生非行境且無動搖,從此顯示如是自性已說已。善慧於此外遍計即是能障礙性而顯示。“此等”即是此等有。“嗚呼”即是厭離,由二習氣假立如是即成輪迴繫縛故。 為顯示遠離如是習氣性故,斷除自心遍計即是解脫。彼亦非由了知他境性故,于自相義上有”唯”字。 今對非極殊勝之俱生瑜伽士,由關係力以信等趣入修行事業,於一切處”此即如是”由手印相應而隨覺之教授說:迦俱羅即是身聚,迦布爾即似迦布爾故。

།ཞུ་བ་ནི་ཇི་ཞིག་ལྟར་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། གཅིག་དང་དུ་མའི་སྦྱོར་བས་རྣམ་པར་མ་དཔྱད་པར་མངོན་པར་ གསལ་བར་གྱུར་པའོ།།དྲི་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་ཅིང་ཤིན་ཏུ་དགའ་བའི་ཡིད་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བག་ཆགས་བསྒོ་བར་བྱེད་པའི་རབ་རིབ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་པའོ། །དེ་ནི་བཟང་པོའི་རོ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་གཞི་མེད་ པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ།།འོན་ཀྱང་ཀཀྐོ་ལའི་དང་འདྲ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱའི་སྦྱོར་བས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའོ། །རྩེ་དགའ་ནི་དེ་གཅིག་ཏུ་རྗེས་སུ་ཆགས་པའོ། །ལོངས་སྤྱོད་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །རྣམ་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ ཉིད་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ནི་རབ་ཏུ་གསལ་བར་གྲགས་སོ།།སྐལ་བཟངས་དེ་ཡིས་སོ། །འོན་ཀྱང་བོ་ལ་ཡི་དང་འདྲ་བའང་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཅིར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་མི་འདོར་བ་ལ་ཆེད་དུའོ། ། བསམ་བྱ་མིན་པ་ནི་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བས་སྟོང་པ་སྟེ། དྲན་པས་གོ་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སོ། །འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོ་རང་གིས་མངོན་སུམ་དུ་རིག་པའོ། །མཐའ་དག་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་ཚོགས་ནི་བདེ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཚོགས་སོ།།ཟད་པ་ནི་དུམ་བུར་བྱས་པའོ། །དམིགས་པ་མེད་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཀཀྐོ་ལ་དང་བྲལ་བས་ཀྱང་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྟེན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་གསལ་བ་ལྷག་པར་རྟོགས་པས་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱང་སྟེ། དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་ པ་ནི་སྒྲིབ་པ་དང་གནོད་པར་བྱེད་པས་མུན་པ་དང་འདྲ་ལ།དེ་དག་ནི་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་ཕུལ་དུ་གྱུར་པ་གང་གིས་སོ། །དགའ་བ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་དགའ་དང་དགའ་བྲལ་དང་བྲལ་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་འདི་ཙམ་ཉིད་དེ་དང་དེ་ལྟ་བུར་སྣང་བས་ཆེན་པོ་ཡང་ངོ་། ། ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་གང་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། འདི་ལྟར་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་རྟོགས་ཤིང་ཡང་དག་པར་འཆར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་ཡང་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། རྣམ་པར་མི རྟོག་བདེ་བ་ཆེ།།འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་བདག་ཉིད་ཅན། །དགའ་འདི་བདེ་བའི་ཁྱིམ་གྱི་ནི། །སྒོ་ཡི་ཐེམ་སྐས་ལྟ་བུའོ།

融化即是如何生起性,以一多相應而不觀察而明顯顯現。 “無垢”即是此性自性遍凈且極喜意性故,離染污習氣之翳障,即通達法界。彼即妙味,俱生樂無基之行境。 然而”非如迦俱羅”即是非由手印相應分別性。喜悅即是于彼一向貪著。受用即是一切行相中經驗彼。遠離一切行相之法性觀察性之智慧即是極明顯聞名。以彼善緣故。 然而”亦非如波羅”即是無變異智慧性故。“任何”即是為不捨境。“不可思”即是離喜之喜空,以非憶念所知境之自性故。“此”即是各自現前了知。一切遍計聚即是樂受用執著之遍計習氣聚。盡即是斷除。無所緣即是如是離迦俱羅故,以俱生無依故。 如是由正明顯殊勝了知故亦是大性,彼亦分別即是障礙及損害故如黑暗,彼等即是由何極明顯殊勝故。“由喜”即是離勝喜及離喜之俱生自性唯此,如是如是顯現故亦是大。 “虛空”即是空性。彼滿即是一切行相自性之空性,如是於一切處了知彼且正生起也。 如是為顯示初及第二故說: “無分別大樂,欲相自性者,此喜即樂家,門階如階梯。”

།ེ་མའོ་བདེ་བ་ཨེ་མའོ་བདེ་ཆེན་ཉིད། །ེ་མའོ་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ལོངས་སྤྱོད་བགྱི། །འདོད་པ་ཞེས་བྱར་རྩོལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། །དགའ་སྟེ་སྔུན་དུ་འགྲོ་ བ་ལྟ་བུ་ཡིན།ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་པོ་འདི་དག་གིས་ནི་དགའ་བའི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། ཡང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་བཏགས་པ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་འཇོམས་པར་བྱེད། །རང་ བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྦྱོར་བ་ལས།།མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཡི་ནི་རང་བཞིན་ཅན། །ེ་མའོ་ཡེ་ཤེས་ཨེ་ཡེ་ཤེས། །ཡེ་ཤེས་གསལ་བ་འདི་ངོ་མཚར། །ཞེས་བྱར་ལོངས་སྤྱོད་རྩོལ་བའི་སེམས། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་འདི་ངོ་མཚར། །ཡེ་ཤེས་འདི་དག་ནི་བག་ཆགས་ལོངས་སྤྱོད་ པ་ཉིད་ཀྱིས་མཛེས་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ།དེ་ལས་འདིར་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྗེས་སུ་དམིགས་པས་མཚོན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མི་བླུན་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དེ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ མེད་པ་ཉིད་དེ་དགའ་བྲལ་ལོ།།འབའ་ཞིག་ཉིད་དང་རྣམ་བྲལ་ནི། །དེ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པའོ། །དེ་ཡིས་རང་ཉིད་དེ། བླུན་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །མཛེས་པ་ནི་བག་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སྣང་བ་མ་ལུས་པའོ། །སྟུག་པོར་གྱུར་པའི་ དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟུག་པོ་སྟེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོའོ།།རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་དུ་འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཡུལ་དྲན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དགའ་བ་གསུམ་པོ་རྣམས་ལས་ཤིན་ཏུ་ལྷག་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། གཞི་མེད་ཅིང་ཐོགས་ པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་ལྷག་པར་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ།།ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དུ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད་བཞི་པོ་དག་གི་ནང་ནས་དེ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆེན་པོའོ། །ནམ་མཁའི་ནང་ཁྱབ་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་ ནོ།།རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ནི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་ངང་ཚུལ་རྒྱ་ཆེ་བའོ། །དྲི་མེད་ནི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེས་ན་དེའི་དཔེ་གསུངས་པ་སྟེ། མེ་ལོང་ནི་མེ་ལོང་ངོ་། །དཀྱིལ་འཁོར་ནི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །འཕྲོ་བ་ནི་སྣ་ཚོགས་པའི་རྣམ་པ་འཛིན་ པས་མཛེས་པ་སྟེ་འདྲ་བ་ནི་མཚུངས་པའོ།

誒瑪!樂,誒瑪!大樂性, 誒瑪!如何如何受用行, 所謂慾望勤勇心, 喜即如是為前導。 以此二偈頌說明喜之相,又為顯示勝喜相故說: 于諸事物假立自性, 以空性而作摧毀, 由無自性性相應, 即是勝喜之自性。 誒瑪!智慧,誒瑪!智慧, 此明智慧真稀有, 如是受用勤勇心, 此勝喜悅真稀有。 此等智慧非以習氣受用性而為莊嚴,因此於此處不應以二相隨觀而表示不愚鈍俱生性故說: “事物”即是有性即勝喜。“無事物”即是無性即離喜。“唯一性及遠離”即是了知離彼二分別。由彼自身即是不依愚鈍俱生性。莊嚴即是離習氣一切顯現。 “成密喜”即是密,即五波羅蜜多真如事物。“極了知”即是從遍欲受用境憶念自性三喜中極勝了知,以無基無礙自性如何存在殊勝了知自性故。“大”即是於何處所說四相中由正了知彼性故為大。 “遍滿虛空內”即是十六空性自性。“種種”即是種種顯現。彼等廣大即是性相廣大。“無垢”即是以離垢性故。 故說彼喻,“鏡”即是鏡。“輪”即是影像。“放射”即是以持種種行相而莊嚴,“相似”即是等同。

།བདེ་བ་ཀུན་གྱི་གཞི་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་བདེ་བ་མ་ལུས་པའི་ས་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཉིད་ནི་འདི་ལྟར་གཟུགས་བརྙན་དང་མཚུངས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་རང་གཞན་དང་བྲལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ གཅིག་པུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་སྟེ།སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དམ་པའི་གཟུགས་ཇི་སྙེད་པའི་རང་བཞིན་རང་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་མཚན་ཉིད་སྐུ་གསུམ་གྱིས་ཕྱེ་བའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྩ་བ་འདིའོ། །བཞི་པ་ཡིན་ པར་བརྗོད་ཅེས་པ་ནི་གསུམ་པ་འདི་ལའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ནི་ཞེས་པས་ཀྱང་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ལུས་པ་སྐྱེ་བ་བཅོམ་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལུས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་དགའ་བའོ། །ད་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྣང་བཞིན་པ་ཡང་དག་པར་རིག་ པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གཅིག་ཉིད་དུ་སྤྱོད་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ།ེ་མའོ་ཞེས་པ་ནི་བདེ་བ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ལས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གཞན་མེད་པ་ལ་ངོ་མཚར་བ་སྟེ། ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཡིད་དགའ་བའོ། །བདེ་ཆེན་ཞེས་པ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ལས་རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་པར་སྣང་བཞིན་པའི་འོ།།དེའི་རོལ་པ་ནི་ངལ་བ་མེད་པར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་དང་དེ་ལྟ་བུར་སྣང་བར་གྱུར་པའོ། །སྲིད་པ་གསུམ་ནི་འཇིག་རྟེན་དུ་གདགས་པ་གསུམ་ཉིད་དམ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་མོ། །གང་བ་ནི་ཁྱབ་པའོ། །གང་གིས་ནི་རོལ་པ་གང་ གིས་སོ།།རང་གཞན་དབྱེ་བ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་དབྱེ་བའོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བག་ཆགས་ཀྱིས་དབང་བྱས་བཞིན་པའི་མངོན་སུམ་མོ། །སྐད་ཅིག་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྐད་ཅིག་འདིའོ། །དབྱེར་མེད་ནི་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་དུའོ། །འགྲོ་བ་ནི་རྟོགས་པའོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ཡིད་ ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་མཉམ་པར་གཞག་བཞིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་རང་དང་གཞན་དུ་དམིགས་པའི་རྒྱུའི་དབྱེ་བས་སྟོང་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དབྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ཉིད་སླར་ཡང་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ།།དེའི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་ཤིན་ ཏུ་གསལ་བ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་སོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ།དངོས་པོ་རྣམས་ནི་ཆོས་རྣམས་སོ།

一切安樂之基是圓滿安樂無餘之地故。此即如是與影像相等一切行相之事物自性明光,離自他之唯一真如俱生喜,即空性與大悲無二狀態之聖相一切自性,利自他圓滿相三身所分一切智性之根本。 所說”為第四”即是此第三。“如是”者,以摧破一切分別生起,以具一切行相最勝性故成無餘自性之喜。 今為顯示俱生顯現真實了知瑜伽士一味體驗行故說: “誒瑪”即是于真實了知安樂外無他體驗而感稀有,即殊勝歡喜。“大樂”即是從無自性中一切行相顯現。彼遊戲即是無疲倦於一切行相中一切處如是顯現。“三有”即是世間假立三者或身語意三。“充滿”即是遍滿。“由彼”即是由彼遊戲。“自他分別”即是自與他之分別。“此”即是習氣所轉現前。“剎那”即是此俱生剎那。“無別”即是一味性。“趣入”即是了知。 複次如是,心住于俱生等持之瑜伽士,以離緣自他因之差別故空,以真如一味性故無差別,為再次明顯此故所說易解。 是故無造作極明顯性了知無二故而說:“諸事物”即是諸法。

།དབྱེ་བ་མེད་པ་ཡང་ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་དབྱེར་མེད་ཡིན་པ་ཡང་ངོ་། །སླར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་ དབྱེ་བ་མེད་པར་འགྱུར་བ་སྟེ།འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་བླང་དོར་དང་བྲལ་བ་རྟོགས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་རྟོགས་པ་ལས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་མཐའ་དག་ སྤངས་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་སྣང་བས་མཛེས་པ་ཉིད་ནི་ཀུན་དུ་འདོད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བས་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡིན་པ་གང་གི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྒྲས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཡང་འདི་ལྟར་རང་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་རྣམ་པར་ རྒྱལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་ཞིང་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་དབང་བྱས་པ་ལས་དེ་འདི་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་དུ་སྣང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ།དེ་ཉིད་ལ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལེགས་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་ཀྱང་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་རང་གཞན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་རྗེས་སུ་ མཐུན་པའི་མོས་པས་ཞི་གནས་སུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་གཏུམ་མོའི་སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བ་གསུངས་པ།དངོས་པོའི་ཚོགས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམས་སོ། །རྣམ་པར་དཔྱོད་པས་ནི་དེའི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དྲི་མ་མེད་པའོ། །འཕེལ་ བ་ནི་དེ་རབ་ཏུ་གྱུར་པའོ།།ཤེས་རབ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བས་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པ་སྟེ། བག་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་རིག་པའོ། །རླུང་ནི་མེའི་གྲོགས་ཉིད་དེ། །དེས་བསྐུལ་བ་དང་། ཡང་དག་པར་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་རྒྱུན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ཀྱང་ངོ་། ། གཏུམ་མོ་ནི་བར་མ་ཆད་པར་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དྲ་བ་མཐའ་དག་སྲེག་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །འབར་བ་ནི་བག་ཆགས་མཐའ་དག་བསྲེགས་པས་མངོན་པར་གསལ་བར་གྱུར་པའོ། །རབ་ཏུ་གསལ་བ་ནི་རབ་ཏུ་དངས་པའོ། །རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་རྒྱ་ཆེར འཕེལ་བཞིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།།ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་ཏེ། བག་ཆགས་ནི་བླུན་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དྲི་མ་མེད་པ་ནི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་བཅོམ་པས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔར་མོས་ཤིང་མཚོན་པར་བྱ་བ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་ རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕུང་པོ་བསྲེགས་ཤིང་ཉམས་པར་བྱས་པས་སོ།

“無分別”者,即以真如自性無可分別也。“複次”者,即于無二狀態中亦成無分別,因通達並了知離取捨之無變法性故。 何以故?此從通達具最勝真如之空性事物,故為大樂俱生。于彼,舍一切行相,以空性顯現莊嚴虛空,以超越一切所欲自性三剎那故為大,因此以大樂聲詞而說。 複次如是,以利自他圓滿故勝利之瑜伽士心離二相而成一味所轉,由此如是特別顯現,即于彼善通達大樂亦如是顯示。 今為令自他隨順俱生信解成止觀故,說殊勝極細拙火瑜伽: “諸事物聚”即是諸法聚。“觀察”即是無垢觀察彼無生等。“增長”即是彼極為增盛。“智慧”即是通達離生真如無變法性,即離習氣之覺知。“風”即是火之助伴,由彼激發及由遍知正觀察相續故。“拙火”即是以無間如實極明顯性焚燒一切分別網之自性。“燃燒”即是以焚盡一切習氣而成明顯。“極明顯”即是極為清凈。“廣大”即是以正在廣大增長故。“真實智”,因習氣即是愚癡無他故。“無垢”即是以摧破一切障故。如是,于信解並表徵五如來之色等諸相分別即執著蘊,以焚燒並令壞滅故。

།བདུད་རྩི་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཞུ་བ་ནི་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། འབར་བ་འབའ་ཞིག་གིས་མ་ཡིན་པར་འཛག་པས་ཀྱང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ དོན་ཏོ།།དམིགས་མེད་ཡང་དག་རིག་བྱེད་པ་ནི་རྟེན་མེད་པར་རྟོགས་པའོ། །ནམ་མཁའ་ཡང་ནི་ཁྱབ་པ་ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དངོས་པོ་མཐའ་དག་མཉམ་པ་ཉིད་ནི་དེས་འཐོབ་པ་སྟེ། མངོན་པར་སྦྱོར་བ་ལས་དང་ཡིག་ཕྱིས་པའོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་མོས་པའི་འབྲས་ བུ་གཞི་མེད་པ་ཉིད་ཀུན་དུ་མཚུངས་པར་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་རྫོགས་པ་སྟེ་མཆོག་ཏུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ།།རྩ་རྣམས་ཀྱང་ཉེ་བར་བཏགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ལྷའི་གཟུགས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདག་ཉིད་དོ་ཞེས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། རང་བཞིན་གྱིས་ནི་རྩ་རྣམས་ནི། ། དེ་ཁོ་ན་ལས་ལྷ་ཉིད་མིན། །འདི་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཤིན་ཏུ་དག་།རང་བཞིན་མེད་འདི་རང་ངོ་བོ། །དེ་བཞིན་དུ། ཤེས་རབ་ཐབས་དག་གཅིག་ཉིད་གང་། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྡོམ་པ་གཅིག་། ཝ་དྷཱུ་ཏཱི་རྣམ་སེལ་བདག་།དེ་ནི་དབུ་མའི་རྟོགས་པར་འདོད། །གཅིག་པུ་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི་ཉིད། །ཅེས་བྱ བའི་བར་དུའོ།།གང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་རིག་པ་གང་དུ་སྟེ་དགའ་བའོ། །ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པའོ། །དེ་ནི་དག་པ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དག་པའི་དངོས་པོར་ཡོད་པའོ། །ནམ་མཁའ་ཆེ་ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ པས་ཆེན་པོ་ཉིད་དེ།དེ་ལས་ལྷག་པ་མེད་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་ཏོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གང་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཉིད་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །རྣམ་ཀུན་ཉེ་བར་བསགས་པས་མཐའ་དག་རྫོགས་པར་རྟོགས་བྱ་ ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་སྟེ། དེའི་རྟོགས་བྱ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བའོ། །དངོས་པོའི་ཚོགས་ནི་ཐ་སྙད་དུ་སྣང་བཞིན་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་རོ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ནི་སྤྲུལ་པའོ། །སྒྲིབ་པ་ཞི་བའི་ཡེ་ཤེས་ཡུལ་དེ་རྣམ་དག་ ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སླར་ཡང་སྒྲོ་བཏགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཐོབ་པ་ཉིད་དོ།།ད་ནི་འཁོར་ལོ་བཞིའི་ལྷག་པའི་བྱེད་པ་གསུངས་པ། སྙིང་ག་དང་མགྲིན་པ་དང་བྷ་ག་དང་སྤྱི་བོ་རྣམས་ལ་འཁོར་ལོ་བཞི་རྣམས་ཏེ་རིམ་པ་ནི་ཡོངས་སུ་བསྟར་བའོ།

甘露即是一切空于生滅之法,即空性。融化即是極為顯明,不僅是燃燒,亦由流注故,此為其義。 無緣真實了知即是通達無所依。虛空亦即遍滿者,是以空性之理。一切事物平等性即是由彼獲得,從加行及字跡中得。 複次如是,信解果無所依普遍平等現前即是圓滿,即最勝俱生。 諸脈亦是離增益之天身真如俱生自性,為顯示此故說: “自性諸脈者, 非唯真實天, 此等極清凈, 無性此自體。” 如是: “般若方便一, 一切相攝一, 中脈遣除性, 彼許中道悟。 唯一中脈性。” 乃至。 “何處”即是于真實了知何處,即喜。真實通達即是通達無二。彼即清凈,以空性故有清凈事物。“大虛空”即是空性亦以空性自性空故為大,彼即無上無二之義。 正因此故,於何處五波羅蜜自性般若波羅蜜無二性即是遍凈。“一切近聚圓滿應證報身”者,即于圓滿受用報身,彼所證即所得。事物聚即世俗顯現諸法,如是以等味性如夢即是化身。“障寂智境彼清凈中脈”者,即是復得非增益性。 今說四輪殊勝作用:心間、喉間、密處及頂處四輪,次第即是排列。

།དེ་ལ་བླུན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་འགྲོ་བ་ འགྱུར་བ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པ་འཛིན་པར་བྱེད་པས་ཆོས་དང་།ངག་གི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་རང་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཡང་དག་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པའི་དབང་བཞིན་དུ་སྐུ་སྤྲོ་བ་སྟོན་པར་བྱེད་པས་སྤྲུལ་པ་དང་། འཁོར་ལོ་ གསུམ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གཡོ་བ་མེད་པའི་དགའ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པས་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ།།དེ་ཡང་འདི་ལྟར་འཁོར་ལོ་བཞི་པོ་ཡང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་མཚུངས་པའོ། །འོན་ཏང་དགའ་བའི་ཡིད་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པ་ལ་ནི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དབྱིབས་ཀྱི་དབྱེ་བས་གྲངས་སུ་བྱ་བ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་ནས།དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་ལ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་དབྱེ་བའི་རྣམ་པའང་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་སྣ་ཚོགས་པའི་རྩཝ་དང་ཤིང་གི་ནགས་བསྲེགས་པ་ན་ནམ་ མཁའ་ལ་དབྱེ་བ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་མ་ལུས་པའི་བག་ཆགས་ནུབ་པ་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་དབྱེ་བ་མེད་པའོ།།དེ་ལྟར་ན་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་ཡང་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་ཉིད་འོད་གསལ་བར་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དབྱེར་མེད་པ་ཡིན་ལ། འོན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པའི་ཆོས་རྟོགས་པས་ དང་།དེ་མེད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་དབྱེ་བ་བལྟ་བར་བྱ་བའོ། །དངོས་པོ་རྣམས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་དོན་གྱིས་དངོས་པོ་ཉིད་དོ། །རང་བཞིན་ཞེས་པ་ནི་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་ཏེ། གཞན་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ། །འདི་ལས་ན་གང་ཤིན་ཏུ་ ཕྲ་བར་དམིགས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་མདོར་བསྡུས་ནས་གསུངས་པ།ཕྲ་མོའི་རང་བཞིན་ཞེས་པས་ནི་དམིགས་པ་བརྗོད་པ་སྟེ། སྔར་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་ནི་ངེས་པ་ལས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པའི་མཐའོ། །དེ་ལྟར་ ན་འདི་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ཙམ་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པའོ།།དམིགས་པས་སྟོང་པས་ན་མཆོག་གི་བདེ་བར་རོ་གཅིག་པ་སྟེ། བར་མ་ཆད་པའི་བདག་ཉིད་འབའ་ཞིག་པའོ། །དང་བ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །རྒྱུན་ནི་དེ་ལྟ་བུར་རྒྱུན་ཆགས་པའོ། །སྣང་བ་ནི་གང་གི་སྟེ། དེ་དང་དེ་ལྟ་བུར་གསུངས་པ་རྣམས་སོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྙིང་པོ་ཞེས་པ་ནི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོའོ། །དམིགས་པས་སྟོང་ཞེས་པ་ནི་ཐ་སྙད་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་དམིགས་པ་མི་འཇུག་པའོ།

對於愚鈍本性的眾生,通過執持通達不變真如而為法身,通過語言名言使自他獲得真實受用利益而為報身,隨眾生意樂示現放射身相而為化身,由殊勝於三輪無動之圓滿喜樂而為大樂。 複次如是,四輪亦以大樂俱生自性等同真如。然于通達喜心不變法性時,因無分別故亦無以形狀差別而計數,如是宣說。 此真如中亦無差別分類相,如是亦如焚燒種種草木叢林時虛空無差別,如是一切習氣滅盡時真如無差別。 如是,世俗諦與勝義諦亦以自性真如光明一味性故無差別,然應以通達世俗中如實存在之法,及彼無性等觀察世俗諦與勝義諦之差別。 “諸事物”即是世俗存在義之事物性。“自性”如前所示,余易可了知。由此雖緣極細,于真實性中亦不成立,略說。 “細微自性”即說所緣,不異前所示。“決定”即從決定,真實性即真實邊際。如是即說僅由此處所說非為真實性。 由空所緣故與最勝樂一味,即唯無間性自體。清凈即是遍凈。相續即如是相續。顯現即是彼等,即如是等所說。“所證精要”即是自證自性。“空所緣”即不入種種名言所緣。

།དེ་ཉིད་ནི་དོན་ཇི་ལྟ་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེ བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་སྟེ།ངེས་པར་གཅིག་ཏུ་ཡུལ་གྱི་འདོད་པ་མེད་ཅིང་མཆོག་ལ་བརྟེན་པ་འབའ་ཞིག་པའི་སེམས་སོ། །མཆོག་ནི་རྣམ་པ་དང་ལྷ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་བརྟེན་པ་ནི་མ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ལ། གང་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ནི་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཤིན་ཏུ་འོད་གསལ་བ་དམིགས་ པ་མཐའ་དག་ལས་འདས་ཤིང་མི་མཉམ་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུའོ།།རང་བཞིན་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ལས་བར་མ་ཆད་པར་རྣམ་པ་སྟོན་པ་ཡང་སྟེ། རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཏགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །རང་བཞིན་ གྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་མ་བྱུང་ཞིང་སྟོང་པས་ན་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ།དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བས་ན། རང་གི་འདོད་པས་འཇུག་པ་ཡིས། །བག་ཆགས་སྟོབས་ཀྱིས་གཡོས་པ་ལས། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེས་གྱུར་པ། །ཕྱི་རོལ་དོན་འབྲས་ཉིད་ ལྟ་བུ།།ཞེས་ཏེ། རང་གི་འདོད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉམས་ཀྱི་གཞན་དབང་གིས་ཏེ། ཡང་དག་པར་སྒྲོ་བཏགས་པའི་བག་ཆགས་བརྫུན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱས་པ་ལས། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་ན། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་ལྟ་བུ་སྟེ། བར་མ་ཆད་ཅིང་དབྱེར་མེད་པའི་ བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེས་པའོ།།ཀྱེ་ཧོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆེད་དུ་ངོ་མཚར་བ་ལ་ངོ་མཚར་བའོ། །རྣམ་བཀྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དོ། །རྣམ་རྟོག་རྗེས་སུ་སོང་གྱུར་པ། །ཞེས་པ་ནི། ཀ་དམྦ་སྟེ་གླིང་བུ་གོ་ལ་ཀའི་རོལ་མོའི་སྒྲ་ལྟ་བུར། རང་གི་ཉམས་ཀྱི་དབང་གིས་ཡུལ་གཅིག་ ཉིད་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པ་མང་པོར་ཉེ་བར་རྟོགས་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་གཅིག་གི་དངོས་པོ་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དངོས་པོ་ནི་ཡུལ་ཏེ་ཡང་ཞེས་པའི་དོན་ཅན་ནོ། །ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་ཡིག་ཕྱིས་པའོ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དོན་དུ་རྟོགས་པ་ནི། །ལྷན་ཅིག་ཏུ་འབྱུང་བ་མེད་པས་དེ་དང་དེའི་ བདག་ཉིད་དུ་མེད་ཀྱི།རང་གི་འདོད་པས་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཡང་འདོད་པ་སྐྱེ་བ་ནི་ཞེས་བསྟན་པ་གསུངས་པ་ནི་གོ་བར་སླའོ།

這即是如實義之俱生大樂。如是為大樂身,即決定一味無對境欲求而唯依最勝之心。最勝即相與本尊,因此真實依止於彼即是無錯亂,凡無錯亂者即是虛空自性極其光明、超越一切所緣、無與倫比之大樂身。 無自性之體性即是諸事物之自性,亦從無自性中無間顯現諸相。所謂分別自性即是假立體性。由自性中非從分別而生且空故為無自性,此即是一切法之自性之義。是故: 由自欲趣入, 習氣力所動, 生起諸分別, 如外境果性。 “由自欲”即由自體所依,由真實增益虛妄習氣力所作,生起分別知時,如外境果性,即由無間無別習氣力故。 “嗚呼”即是特別稀有中之稀有。“種種”即是多樣性。“隨順分別”即如迦曇婆笛聲,由自體力於一境一時了知多相。 如是於一事物性中,事物即境,具有”復”字之義。“即”字是省略”復”字。種種相義之了知,因無同時生起故無彼彼自性,僅是自欲假立而已。如是無待于境而生欲,如是所示之說易可了知。

།འོ་ན་ཇི་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སེམས་ལས་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་འབྱུང་ཞེ་ན། དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ གསུངས་པ།རིགས་ཀྱི་བུ་གང་བྱིས་པར་གྱུར་པས་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པར་ཟྭ་ལྡུམ་ལ་རེག་པས་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་འདིའི་ཡང་ཡོངས་སུ་དག་པའི་རང་བཞིན་མ་རྟོགས་པ་ལས། ཕྱི་རོལ་དུ་དམིགས་པས་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ སེམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དང་དོན་དམ་པའི་གནས་སྐབས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།སེམས་དེ་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་སྟེ། །ཕྱི་རོལ་དོན་དུའང་བརྟགས་པ་ཉིད། །རྟོག་པ་འདི་དག་སྤངས་པ་ན། །གཅིག་པུ་ནམ་མཁའི་བདག་ཉིད་དོ། །འོན་ཀྱང་། མི་ཤེས་པས་ནི་དངོས་རྣམས་ཀྱི། །རང་བཞིན་ རང་བཞིན་བཅས་པ་ཉིད།།དངོས་པོ་རྣམས་ནི་ཡོངས་ཤེས་པས། །རང་བཞིན་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། མི་ཤེས་པ་འདི་ཡིས་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་དཔྱོད་ལ། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་གང་གི་ཚེ་འདི་རྣམས་ཤེས་པའི་རྣམ་ པ་ཉིད་དང་།དེའི་ཚེ་དེ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །དེ་བས་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་ལྟོས་པ་མེད་པར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། བྱ་བ་དེ་རྣམས་དབྱེ་བ་དང་། །བྱེད་པ་པོ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་སོ།།དེ་ལྟར་ན་སྣ་ཚོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་འབྲེལ་པའང་ཅུང་ཟད་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ། །བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་པོའི་དབྱེ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་ཇི་ལྟ་བར་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་དང་གཉེན་པོ་བསྟེན་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་རབ་ཏུ་གོ་བར་བྱ་ བ་གསུངས་ནས།དེའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་གསུངས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འབའ་ཞིག་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་ལྔ་པོ་ཡང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་ནི། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་པོ་རྣམས་རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་དུ་བསྒོམས་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཡེ་ཤེས་སླུ་བ་མེད་པ་རྟོགས་པ་ན།ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་པོ་རྣམས་བསྒོམས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པས་སོ། །དེ་ཉིད་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ་སེམས་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ།།ལྷུན་གྲུབ་ཅེས་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པས་སྟོང་པའོ།

那麼,如何從自性清凈心中生起遍計分別呢?為顯示此義而說: 善男子,如同愚者因不了知荊棘自性而觸碰時生苦。如是由於未證悟此心清凈自性,而向外攀緣故生苦。因此當說明心的世俗與勝義狀態: 心即分別相, 亦妄計外境, 若斷此分別, 唯一虛空性。 然而: 由無知故執, 諸法有自性, 若遍知諸法, 自性即無性。 即此無知如何觀察為實有,諸法之自性即體性,當觀察時此等唯是識相,爾時彼等因為是無自性事物故,自體無自性。 因此顯示瑜伽師無所待而作一切相,由了知彼等作業差別及作者皆是無變化真如故。如是則全無種種言說關聯等易可了知。 如同毫無作業與作者之差別,斷除煩惱與依止對治亦不存在,為令通達此義而說。因此當了知應修一切波羅蜜多,不僅應修般若波羅蜜多,而且也應修其餘五者,因為由一切相修習五波羅蜜多,證悟無欺波羅蜜多智慧時,修習五波羅蜜多即是修習般若波羅蜜多。 為顯示此義而說:所謂”彼性”即般若波羅蜜多,即非異於心。“任運”即離執著。

།ལྷག་མ་མེད་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དངོས་པོ་གཅིག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་མེད་པ་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་ཀྱང་ངོ་། །དབང་པོ་མེད་པ་ནི་དབང་པོ་འཇུག་ པས་སྟོང་པའོ།།གཞི་མེད་པ་ནི་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པའོ། །འཁྲུགས་མེད་ནི་སྲིད་པ་དང་ཞི་བས་གོས་པ་མེད་པའོ། །སྤྱོད་པ་མེད་པ་ནི་གཉིས་སུ་སྤྱོད་པ་མེད་པ་སྟེ། འདི་དག་གིས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་གི་རང་བཞིན་གསལ་བར་བྱས་སོ། །རྣམ་པ་ལྔའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ ཀྱང་གསུངས་པ།འདི་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་སུ་ཐ་སྙད་བྱས་བཞིན་པ་རྣམས་ཏེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུའོ། །དགའ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་རོ་གཅིག་རང་བཞིན་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་རང་བཞིན་ དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ།།འདི་ལྟར་སྦྱིན་པ་ནི་དེ་ལ་རབ་ཏུ་དང་ཞིང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་བསམ་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་གཅིག་པུའི་རོ་ལས་ཏེ། དེ་ལ་སྦྱིན་པ་པོ་དག་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་རབ་ཏུ་དང་ཞིང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་ས་བོན་ལས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་རོལ་ ཞིང་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་དང་།འདི་ལྟ་བུར་རྒྱ་ཆེ་བའི་སྐུའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་བར་དུ་འགྱུར་བ་དང་། དེ་ཉིད་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ངན་པའི་བསམ་པའི་དྲི་མས་དྲི་མར་བྱས་པ་ལས་དེའི་འབྲས་བུའང་དྲི་མ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དེ། གཞན་གསོད་ པ་ལ་འཇུག་ཅིང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་ཁྲོ་བའི་སེམས་བསྐོར་བའི་སེམས་ཀྱིས་འདི་ཉིད་དུ་དམྱལ་བར་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱི་དགའ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ། འདི་ལྟར་དེ་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་སོ། ། དེ་ཉིད་ནི་མཆོག་སྟེ་དབྱེར་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་རྒྱས་པར་གསུངས་པ། དགའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། འདི་རྣམས་ཞེས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །འབྲས་བུ་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནི་འདི་སྟེ་དངོས པོ་ཉིད་ཡིན་ལ།རྟོགས་པ་ནི་དེའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་སྟེ། དེ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །གཉིས་པོ་ཞེས་པ་ནི་བར་མ་ཆད་པར་དགའ་དང་རྟོགས་པ་དག་ངེས་པར་སྡོམ་པ་སྟེ། དབྱེར་མེད་པ་ནི་དབྱེ་བས་སྟོང་པའོ།

無餘即是唯一所證體性故。無差別即非境界故。無根即離根行故。無基即非作業體性。無亂即不為有寂所染。無行即無二行,以此等顯明唯大樂自性。 又說五種真如:所謂”此等”即現前言說諸法,即佈施等五波羅蜜多,是世間言說。喜即真如,一味自性,即于般若波羅蜜多中自性無差別故。 如是佈施即于彼歡喜隨喜之心,乃正知一味,于彼施者清凈佈施生歡喜隨喜種子,從而受用種種圓滿受用,乃至受用如是廣大身相圓滿果報。而彼由不佈施等噁心垢染所染,其果亦成有垢,即以殺害他人並隨喜之嗔恚心所纏之心,於此世墮入地獄受苦等。 彼五波羅蜜多之喜即真如,如是遍知即是般若波羅蜜多。 為廣說彼即最勝,顯示無差別自性而說:“喜”等。“此等”即諸波羅蜜多。“果喜”即顯示喜波羅蜜多之果義。彼即是此事,證即通達彼真如,即是無自性。“二者”即連續決定喜與證二者,無差別即離分別。

།དགའ་བ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་རྗེས་སུ་ ཆགས་པའོ།།བདེ་བ་ཆེ་ནི་དེ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དག་དབྱེ་བས་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །འོ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིན་ན། དེ་ལ་ སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་མངོན་པར་གསལ་བ་རབ་ཏུ་རྟོགས་བཞིན་པ་ཉིད་ཡིན་ལ།སྙིང་རྗེ་ནི་བྱེད་པ་པོའི་འདོད་པའི་དབྱེ་བས་སྨོན་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེའི་དགའ་བ་དེ་ཡང་ཐེ་ཚོམ་ མེད་པར་ལུས་ལ་ལྟོས་པ་བཅོས་མ་ལ་སོགས་པ་མཚན་མའི་རྒྱུན་ལ་ལྷག་པར་ཞེན་པའི་བདེ་བ་ཡིན་པས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན།དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པས་སྟོང་པ་མཆོག་ཏུ་ཞི་བའི་དངོས་པོ་སྟེ། དེ་ནི་ ཉོན་མོངས་པ་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་དགའ་བ་ཉིད་དེ།དེ་བས་ན་འདི་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་དབྱེར་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་ཉིད་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ནི་སྒྲོན་མ་དང་ནི་སྣང་བ་ཞེས་སོགས་ ཏེ་རྟོགས་པར་སླའོ།།གཉིས་པོ་འདི་དག་གི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་གསུངས་པ་ནི་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རང་གི་བདག་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པར་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །འདི་ནི་སེམས་གཅིག་པུའི་རང་བཞིན་ཏེ། སེམས་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་ དེའི་ཕྱིར།ཧེ་ཡིག་གིས་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེ། །བཛྲ་ཤེས་རབ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེའོ། །རིམ་པ་འདིས་དེ་མཐའ་དག་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པའོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྟོགས་པའི་དོན་ཀྱང་ངོ་། །འཇིག་རྟེན་ གྱི་ཐ་སྙད་དེ་མཐའ་དག་ཡོངས་སུ་དག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་བསྟན་པའི་ཕྱིར།རྣལ་འབྱོར་མ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་དག་པ་རྣམས་ནི་དཀར་མོ་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་སོ། །སྲིད་པ་གསུམ་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་རོ།

喜即是對無二的貪著。大樂非彼之外,即如是通達空性與悲心無差別即是大樂。若問:空性與悲心無差別是心之本性自性俱生,其中空性是諸法真如自性明顯現證,而悲心是由作者意樂差別而應以願望相了知,故非俱生。因此,彼喜無疑是依身造作等相續執著之樂,故非真如耶? 答:非也。俱生即離一切煩惱所依之貪等,最極寂靜之事,彼即是摧毀煩惱及自性喜悅。故如是安住于”空性與無差別之悲即是菩提心”。如是廣說彼即無差別自性即”燈與光”等,易於了知。 又說此二者之大自性:“此”即自性中存在空性與悲無差別者。此即是唯心自性,因心是智慧與方便之自性故。“訶字表大悲,金剛表智慧”,即是吉祥金剛。以此次第顯示彼一切皆是吉祥金剛自性故無差別,即”喜”等,了知義亦然。 為顯示世間言說一切清凈故,說”瑜伽母”等。一切分別自性清凈者即白等瑜伽母。三有即身語意三,以空性為心要故為壇城。

།བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ནའི་དགའ་བའོ། །དེར་ནི་དགའ་སྟོན་ཏེ་རང་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་སོ། །དེ་བས་ན་འདི་ལྟར་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པའི་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པའི རྣལ་འབྱོར་པ་སྐྱེ་བ་མེད་བཞིན་དུ་ཡང་དེ་དང་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།དེ་དང་དེ་ནི་ཐ་སྙད་རྣམས་སོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་ཡིད་མཉམ་པར་བཞག་པས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་དབྱེར་མེད་པའི་སྣང་བ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི། ཡང་ དག་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ་མཆོད་པར་བྱེད་པ་པོ་སྟེ།དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་དུ་སྤྱོད་པ་ནི། ལྷག་པར་མོས་པ་བསྒོམ་པ་འབའ་ ཞིག་གིས་མ་ཡིན་པར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་བྱ་བས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།།རྒྱུ་མཚན་དེས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། ཐམས་ཅད་དུས་སུ་ཞེས་པ་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་འདོད་པ་རྣམ་པར་རོལ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་དུས་སུའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དོགས་མེད་ དེ་མངོན་པར་ཞེན་པས་སྟོང་པས་ཀུན་དུ་སྤྱད་པར་བྱ་བའོ།།དེ་དོགས་པ་དང་གཉིས་ཀྱི་ཐ་སྙད་འཁོར་བའི་དབུས་སུ་གནས་ཀྱང་དེ་ལས་བྱུང་བའི་སྐྱོན་གྱིས་གོས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། མངོན་པར་ཞེན་པས་སྐྱོ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་འདི་ཉིད་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ མདོར་བསྡུས་ནས་གསུངས་པ་ནི།ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་རྟོགས་པར་སླའོ། །དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཉེ་བར་བསྟན་པ་གསུངས་པ། བསྒོམ་བྱ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བསྒོམ་པ་ན་མངོན་པར་འདོད་པའི་སེམས་ལས་གཞན་པའི་ ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ།དམིགས་པ་མེད་པ་ལས་གཞན་རིག་པར་བྱ་བའི་བསྒོམ་བྱ་མེད་པའོ། །དེ་མེད་པས་ན་སྒོམ་པ་པོ། །ཞེས་པ་སེམས་ཏེ་དེ་ཡང་མེད་ལ། དེ་གཉིས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དྲན་པ་འབའ་ཞིག་དག་ཏུ་སྐྱེ་བའི་བསྒོམ་པ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་འདི་ལྟར་བསྒོམ་ པར་བྱ་བ་དང་སྒོམ་པ་པོ་དང་བསྒོམ་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པ་སྟེ་དེ་ཡང་སེམས་ཉིད་དོ།

大樂即具足一切相之最勝空性真實喜悅。彼中有喜宴,因圓滿利益自他。因此,如是能作一切眾生利益的瑜伽士,雖無生而”彼彼”等,彼彼即是言說。 瑜伽士以等持心安住于俱生大樂,了知無二真如本性不二顯現,從真實任運成就相續三摩地中作吉祥金剛供養。因此,瑜伽士於一切相中趣入三摩地,如何受用所欲受用等殊勝行,非僅以增上信解修習,而是以圓滿事業。 以此因緣,具足三摩地之瑜伽士,“一切時”即如所欲種種遊戲之時。於一切法無疑,以離執著而遍行。彼雖住于疑惑與二取言說輪迴之中,亦不為彼所生過失所染,因執著厭離之因緣於此即得涅槃。 略說彼即”如幻”等,易於了知。說示彼體驗自性:“無所修”即此中修習俱生時,除所欲心外無外境事物,即無所緣外別無所知修習。因彼無故”修習者”即心亦無,因彼二無故,亦無唯念生起之修習。因此,如是離修所修、修習者及修習,即是了知無二真如,彼即是心性。

།དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡོངས་དོར་བས། །དབྱེ་བ་དབྱེ་བ་མེད་པ་སྤངས་པ་ནི་དེ་ལས་སྐྱེས་པ་སྟེ། དེ་ དེ་བཞིན་དུ་གནས་པས་ཉམས་ཤིང་དུབ་པ་མེད་པ་ན།དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོར་ཡོད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་པ་ཙམ་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་བསྒོམ་པ་ལ་སྐྱོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྔགས་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ ཡོངས་སུ་དག་པའོ་ཞེས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་བསྡུས་པས། སེམས་ཀྱང་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་སྟེ། རང་བཞིན་ཞེས་པ་ནི་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་དག་པས་སོ། །སྔགས་ནི་འགྲོ་བའི་ཡིད་སྐྱོབ་པས་ཏེ། བཟླས་ པ་ནི་གསལ་བར་ངག་ཏུ་ཐོན་པའོ།།ལ་སོགས་ཞེས་པ་ནི་དཀའ་ཐུབ་ལ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་དུ་ཕྱོགས་ཤིང་མ་བཀག་པའི་བྱ་བ་རྣམས་ཏེ། ལྷག་པའི་བསམ་པའི་རྒྱུན་ལས་ཁ་ཐོན་དང་དབྱུང་བ་དང་འཇུག་པ་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་དམིགས་པ་ ལ་བརྩོན་པ་ཉིད་ཀྱང་ངོ་།།དེ་ཡང་གཉིས་ཀྱི་ཐ་སྙད་མངོན་པར་གསལ་བས་སྔགས་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་མ་བཀག་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་གནས་སྐབས་དག་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པས་འདི་རྣམས་ཐམས་ཅད་དུ་བྱ་བའོ། །རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་འདི་ལས་ནི་དེ་ཐམས་ ཅད་བྱས་ཀྱང་བཀག་པ་མེད་པ་སྟེ།གང་གི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྣམ་འཕྲུལ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཉིད་སླར་ཡང་རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ནི། ཡི་གེ་ཕྱིས་པས་སྐུ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ནི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་གསུངས་པའང་ཡང་དག་པའི་ཐ་སྙད་ དོ།།དོགས་མེད་ཅེས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོགས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །ཧེ་རུ་ཀ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུས་སྟོང་པ་དང་སྣ་ཚོགས་པའི་རྟོག་གེ་དང་བྲལ་བ་དང་བརྟེན་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ངོ་། །ཀུན་རྟོག་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་འཇོམས་པ་ནི་དགས་པར་བྱེད་པའོ། །དེས་ནི་འདི་ ལྟ་བུར་སྔགས་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྐྱོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།

為廣說彼義而說:由遍舍二相,舍離有分別無分別,是從彼所生。如是安住時無有衰損疲憊,唯是真如事物之真實智慧,因其本性即是如此,故修習彼無有過失。 今為顯示以無二自性持誦咒語等亦清凈故,一切相中以俱生攝持諸有情,心亦以平等性攝持,自性者即彼亦以真如清凈故。咒是救護有情心,持誦是明顯出語言。等者即入苦行等。此等即趣入而未遮止之諸事業,從增上意樂相續中,于誦經、出入氣三等所緣精進。 彼亦非以二取言說明顯而未遮止持誦咒語等,而是以無二清凈位正知於一切處作此等。從此清凈性,雖作彼一切亦無遮止,因為是俱生有情之幻化故。複次為令通達彼義:以字擦除,三身自性即字母吽,如是以三金剛差別所說亦是真實言說。 無疑即離俱生法性之疑惑。如同黑魯嘎,以離因空及種種戲論、無所依故。摧毀一切分別愚癡即是凈除。由此意趣持誦咒語等無有過失。

།ད་ནི་སྔགས་མ་ལུས་པའི་རང་བཞིན་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྟོགས་པའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྟོགས་པ་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་ཀྱི་ཐ་སྙད་དེ་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ཀུན་སྤངས་ནས་བརྟགས་པ་མ་ ཡིན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་ནི།གསང་བ་དེ་ཉིད་ཅེས་པ་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་གསང་བའི་སྐད་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ། སྔགས་དེ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བསྒོམ་པ་དེ་ཉིད་སྔགས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་མཆོག་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ དེ་ཉིད་བསྲུང་བ་མཆོག་དང་།འདི་ལྟར་མ་ལུས་པའི་སྔགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེས་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་སྣ་ཚོགས་པའི་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་ན་དོན་གྱི་དངོས་པོ་མེད་ཀྱང་དོན་གྱི་སྣང་བ་མངོན་སུམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་བླང་དོར་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་བྱ་བ་དེ་དང་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་ཁུ་བྱུག་ལ་སོགས་པས་བདེ་བ་དང་། བོང་བུ་ལ་སོགས་པའི བོང་བུའི་སྐད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་བར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཞི་བ་དང་རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པའི་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་རྣམས་སུ་སྔགས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་དང་དེའི་བྱ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ།།དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ཡང་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་སེམས་ནི་སྔགས་ཏེ་དེ་བཟླས་པས་ འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཡང་འདི་ནི་དངོས་པོའི་ནུས་པ་ལས་སོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། དངོས་པོའི་ནུས་པའི་རང་བཞིན་འདི། །ཀུན་རྫོབ་ལས་ནི་ཉེ་བར་འཐོབ། །ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། འོན་ཀྱང་སྔགས་ནི་དོན་དམ་པ་ལས་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་བ་ནི། འདི་དག་ཀྱང་རང་བཞིན་རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་ཉིད་ ཀྱིས་ན་ཀུན་རྫོབ་རྣམ་པར་སྤངས་ནས་དོན་དམ་པར་མི་འགྱུར་བ་ལས་སོ།།ད་ནི་ལྷ་མ་ལུས་པའི་རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ལྷ་ལ་ཕྱག་བྱས་ཀྱང་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི། ཤིང་ལ་སོགས་ལས་བྱུང་ཉིད་ཀྱི། །སངས་རྒྱས་གཟུགས་ བརྙན་ཏེ་རྣམ་པར་བཀྲ་བའི་ལྷ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།

現在為顯示一切咒語之自性即是證悟俱生故而說:所謂證悟,二取言說即是障礙,斷除彼等一切后,所體驗之非分別即是密義,因不可言說故亦是密語。所謂彼等咒語,即是修習不可思議,以殊勝空性故。如是彼即是最勝守護,如此一切咒語所當成就者,皆由此而得成就。 為顯示雖自性為空,仍能作種種義利事業故說:如夢諸法等。如同夢中雖無實義,然由現前體驗義相,能生起取捨等各種自性事業。如是雖經觀察為空,然如布穀鳥等聲令人快樂,驢等聲令人痛苦,如是咒語于寂靜、增長等決定瑜伽中,亦能生起彼彼事業。 複次,如是無礙三摩地中等持之心即是咒語,由持誦彼而得成就。為顯示此乃從事物力用故說:“事物力用之自性,從世俗中而獲得。“然而咒語從勝義中亦成悉地,因為由通達此等自性故,舍離世俗而不成勝義。 今當了知,具證悟俱生一切本尊自性之瑜伽師,雖禮敬本尊亦無過失:所謂”從木等所生,佛像”即是種種莊嚴本尊之意。

།དོར་མི་བྱ་བ་སྟེ། དོན་གྱི་དབང་ལས་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ན་ཞེན་པ་ཡང་དེ་ལྟ་བུར་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དེས་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་ ཕྱག་བྱས་པ་ལ་སྐྱོན་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའོ།།ས་སོགས་ཏེ་ཤིང་དང་རྡོ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་འདི་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་རྟོགས་པས་ཕྱག་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་དེ་ལ་དམིགས་པའི་རྩོལ་བ་འགོག་པའོ། །ཕྱག་མ་བྱས་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྟོགས་པར་གྱུར་པ་ནི་དེ་ཉིད་ ཕྱག་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་སྟེ།དམིགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ལྷག་པར་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་མངོན་སུམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ཕྱི་དང་ནང་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་བརྫུན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པ་ཉིད་ནི་ལུས་པ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་བྱས་པ་ཡིན་ལ།དེ་ལྟ་ན་གང་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟོགས་པ་འདི་ཉིད་ནི་གུས་པ་དང་བཅས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་བ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་གཏོར་མ་དང་ཉེར་སྤྱོད་ཀྱི་མཆོད་པའི་རིམ་པ་ཡང་རྨི་ལམ་དང་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུ་ཉིད་ ཅེས་པ་སྟེ།གང་བརྫུན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་ཞིང་མཚན་ཉིད་མེད་པའང་ནུབ་པ། ཀུན་ནས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་དང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མཐའ་དག་ཉེ་བར་ཞི་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དྲི་མ་མེད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ལྷག་པར་གནས་པ་ མཆོག་ཏུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སེམས་ཉིད་གཅིག་པུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ།དེ་ལ་གསལ་བར་སྣང་ཞིང་ངག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དོགས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་འཛིན་པས་ཆོས་དང་། དེ་ལྟར་ནའང་ལྷག་པར་གནས་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་གྱུར་པའི་གནས་ སྐབས་དེ་ལྟ་བུའི་སྣང་བར་འབྱུང་བས་དབྱིངས་སོ།།དེ་བས་ན་འདི་ལྟར་གཞི་མེད་ཅིང་མངོན་པར་གསལ་བའི་སེམས་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། སྦྱིན་པ་པོ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་གསུམ་པོ་དེ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་དུ་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་འགྱུར་བ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་འཐོབ་ པའོ།།དེ་དང་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་ཕྱི་རོལ་ཉེར་སྤྱོད་ཀྱི་མཆོད་པ་དགའ་བ་ཡང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ངོ་བོ་ནི་རང་བཞིན་ནོ། །དེར་དབྱེར་མེད་པ་ནི་རྣམ་པའི་དབྱེ་བས་སྟོང་པ་སྟེ། གཞི་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཁམས་གསུམ་པོ་ནི་ ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་དོ།

不應捨棄。從義理而言,當證悟一切無緣法性為俱生自性時,如是正確了知執著,則如幻如夢作禮敬亦無過失。 對於從地等,即從木石等所生的這些本尊,證悟者不應禮敬,這是遮止對彼執著的努力。雖不禮敬,若證悟俱生,即是禮敬,為顯示此故說:由現前體驗離緣法性極其明顯,以內外平等三摩地圓滿,證悟非虛妄法性即是對一切如來無餘禮敬。如是,若證悟離緣自性,即是以具敬意乃至無上禮敬。 如是食子及受用供養次第亦如夢如幻。即非虛妄法性,離自性生等相而無相亦寂滅,一切依處及一切煩惱悉皆寂滅,唯以自性無垢而安住,最勝涅槃自性唯一心性即是法界。于彼明顯顯現而非言語境界故,以無疑自性執持為法,如是安住即如是狀態顯現為界。 是故如是無基而明顯之心性即是法界。施者等三輪即是彼自性平等性,因此獲得無變異果。為顯示如是外在受用供養亦是歡喜故說:如其所是即是真如,體性即是自性。于彼無別即離種種相,以無基法性故。三界即是身語意。

།གཅིག་པར་ཡང་དག་རིག་པ་ནི་གང་འབའ་ཞིག་ཏུའོ། །རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་ཡི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟན་པར་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཞི་མེད་པ་འབའ་ཞིག་པའི་བློ་ཇི་སྲིད་བར་མ་ཆད་པར་འཇུག་ པ་དེ་སྲིད་དུའོ།།དགའ་བ་འདི་ནི་མཆོད་པའི་སྙིང་པོ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་མངོན་སུམ་དུ་ཡང་དག་པར་རིག་ཅིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པའི་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ནི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བློ་ཏིང་ ངེ་འཛིན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་གནས་པས་དུས་ཐམས་ཅད་པ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་གཏོར་མ་ཆེན་པོའོ།།དེ་ལ་འདི་ལྟ་བུར་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཚོགས་གཉིས་ཀྱང་རྣམ་པར་དག་པའོ་ཞེས་སྟོན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ནི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡང་དག་པར་གསལ་བའི་སྐུ་གསུམ་མོ། ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པས་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་མཆོག་གི་དབང་ཕྱུག་གི་སྐུ་ཡང་དག་པའི་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། དེ་ཉིད་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་སྲིད་དུ་འོད་གསལ་བ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་དེ་བཞིན ཉིད་དུ་གནས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ།།དེ་དང་དེ་ལྟ་བུའི་ཚོགས་གཉིས་པོ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་རྣམ་པར་དག་པས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ངེས་པའི་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དྲི་མ་མེད་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྲིད་པ་དང་ཞི་བ་ ལ་མི་གནས་ཤིང་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པ་སྤངས་པས་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་བྱེད་པ་རབ་གནས་དང་། སྔགས་དང་བཅས་པས་བཀུག་ནས་བསྲེག་ཟ་ལ་སྲེག་བླུགས་བྱེད་པ་སྦྱིན་སྲེག་ དང་།དེར་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་འདོད་པའི་ལྷ་ལ་ཇི་ལྟར་རིགས་པའི་མཆོད་པའི་སྦྱོར་བ་དང་། ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་སློབ་མ་བསྡུ་བ་དང་དེ་ལ་དབང་བསྐུར་བ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །བྱ་བ་ནི་ཡུལ་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བྱས་པ་སྟེ། སྣ་ཚོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཉེ་བར་ བཏགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་བརྒྱུད་མར་འབྱུང་བ་ཀུན་ཀྱང་མི་སྤོང་བར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་བྱེད་པས་རྣམ་པར་སྦྱོང་བས་ན་དྲི་མ་མེད་པའོ།།ཤེས་རབ་ནི་ཆོས་མཐའ་དག་འགྱུར་བ་མེད་པར་རྟོགས་པའོ།

正確了知一體即是唯一。瑜伽士們無間斷,即如是對於安住三摩地而趣入現前者,唯無基之心持續無間斷時。 此歡喜是供養之精要,以法界自性安住而現前正確了知並體驗,成為對如來受用之大供養。彼以智慧方便自性心住于圓滿三摩地,是一切時一切相之大食子。 為顯示如是廣大二資糧亦清凈故說:菩提即是功德圓滿正明顯之三身。由佈施等轉變而成大受用等及最勝自在身之真實果報是福德資糧,彼亦以法界自性事物,乃至光明與無別真如安住是智慧資糧。 如是二資糧亦由般若波羅蜜多清凈而作殊勝決定果報,因為如是故一切資糧亦依止於無垢俱生、不住輪涅、斷除一切煩惱而成清凈。 如是以極明顯功德作意而成就廣大之安住,以咒語攝受而作火施之焚燒灌注,于彼如所欲本尊如理供養加行,等字表示攝受弟子及授予灌頂等。 所作即是以境之名言如何作為,于種種名言假立生起相續執著一切亦不捨而作三摩地,以清凈故無垢。智慧即是證悟一切法無變異。

།ཐབས་ནི་དེ་གཞི་མེད་པར་སྣང་ཞིང་བདེ་བའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་སྟེ། གཉིས་པོ་དེ་ དག་སྦྱོར་བ་ནི་ཡང་དག་པར་ཀུན་ནས་དབྱེར་མེད་ཅིང་ཐ་སྙད་དུ་འབྲེལ་པར་བྱས་པའོ།།རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་དེ་དང་དེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འདི་མཐའ་དག་ལས་ཐ་སྙད་ དུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ།།ད་ནི་རབ་ཏུ་གནས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུངས་པ། ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམ་པར་ཡོངས་སུ་གཟུང་ཞིང་ཡིད་ལ་བྱས་པའི་ཡུལ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ནུབ་པ་ནི་ཉེ་བར་ཞི་བའི་དམ་ཚིག་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྤྲོ་ཞིང་བསྡུ་བ་དང་གཞུག་ པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།དེའི་ཚེ་སྣང་བ་མཐའ་དག་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་དང་མཚུངས་པར་སྣང་བཞིན་པ་དྲི་མ་མེད་ཅིང་གསལ་བ་ཙམ་འབའ་ཞིག་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ལའོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེའི་རང་བཞིན་ཡང་སྟེ། གང་གནས་པ་ཞེས་པ་ནི་གང་དབྱེར་མེད་ པར་གནས་པའོ།།དེ་ཉིད་ནི་མཐའ་དག་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་འང་རབ་ཏུ་གནས་པ་སྟེ། བླ་ན་མེད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །འདི་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གསང་བ་ཆེན་པོ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ ཡང་དག་པར་མཆོད་པའི་ཆེད་དུ་འདི་ལྟར་ཆོ་ག་ཇི་ལྟ་བས་ཁྲུས་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་བྱ་བ་དེ་ལ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་དད་པའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ལས་འདི་རྣམས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་རབ་ཏུ་གནས་པ་དང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡང་དེ་དང་མཚུངས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུའི་རྣམ་པར་རོལ་པ་ནི་ལུས་པ་མེད་པའི་རོལ་པ་སྣ་ཚོགས་པས་རྣམ་པར་རྩེན་པ་འདི་ཉིད་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ལས་ཚོགས་མ་ལུས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི།གཉིས་སུ་མེད་པའི་དག་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པས་ཆོས་མཐའ་ དག་ལྷའི་བདག་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་སད་པ་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་རོལ་པའི་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་རོལ་པ་ལ།བཅོས་མ་མ་ཡིན་པའི་ང་རྒྱལ་རབ་ཏུ་བྱེད་པས་མཆོག་གི་བདེ་བའི་ཚོགས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་རྣལ་འབྱོར་པས་ཚོགས་གཉིས་པོ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ།

方便即是了知彼無基而顯現且為樂之自性,彼二者之瑜伽即是真實完全無別而於名言中作結合。 圓滿菩提即是圓滿功德一切真實證悟,彼之成就即是如是圓滿三摩地一切中以名言成就圓滿菩提。 今說安住真實義:外相遍執與作意之境及一切作意息滅,即是近寂誓句尊及智慧輪之放收攝入等。 爾時一切顯現如幻夢般顯現,無垢且唯明顯之真實了知。金剛薩埵即是空性與悲心自性,所謂安住即是無別而住。 彼即是一切諸佛之安住,無上即是以如實證悟故。此等即是如來最極大秘密而非他,彼亦為真實供養如來故如是以如法儀軌作沐浴等諸事,于彼具清凈信力故,於此等中如來安住加持亦與彼相等。 是故如是如來身之遊戲即是無餘遊戲種種嬉戲,此即由真實了知而成就一切資糧故說:由無二清凈真實了知,一切法以天性遍覺悟證解之遊戲資糧因之遊戲中,以非造作慢而作故,由領受最勝樂資糧故,瑜伽士成就二資糧。

།དེ་བཞིན་དུ་མཆོད་ པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་དགའ་བ་སྟེ།དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ལྷའི་རང་བཞིན་གྱིས་རོལ་པས་ན། འདི་ཉིད་སྐྱོ་བ་མེད་པར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བློས་རང་གི་འདོད་པའི་རོ་རབ་འབྱམ་དུ་གྱུར་པ་ལས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཉིད་དེ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྦྱོར་བའི་བདག་ ཉིད་ཀྱིས།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་མ་ལུས་པས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོར་ཡོངས་སུ་དམིགས་པའི་དམིགས་པ་བཅོམ་ནས་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་དང་མཚུངས་པའི་སྦྱོར་བ་རྩོམ་པའི་རིམ་པ་མངོན་པར་འཕེལ་བ་ལ་བདེ་བའི་རོལ་པ་ཡང་དེ་ དང་མཚུངས་པར་རབ་ཏུ་གསལ་བའོ།།རྡོ་རྗེའི་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཅད་ཅིང་གཞིག་ཏུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་དང་རང་གཞན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་བདག་པོ་ཉིད་ཀྱིས་དབང་ཕྱུག་སྟེ། སྐུ་གཉིས་སུ་ནུས་པ་འདི་ཉིད་ལས་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ་ཉིད་དོ། །མཆོད་པར་བྱ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པར་བྱ་བ་སྟེ།རྟོགས་པར་བྱས་པ་ལས་རང་ཉིད་མངོན་པར་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལྔ་ནི་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ཞེས་པའོ། །བཏགས་པ་ནི་དེ་ལ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པས་མངོན་ པར་ཞེན་པའོ།།ཟ་བ་ནི་དེ་འཇོམས་པའོ། །དམ་ཚིག་ནི་ཀུན་དུ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་གཉིས་སྤངས་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉིད་གོམས་པ་ལས་ཀྱང་ཀུན་ནས་མཐའ་དག་གསལ་ཞིང་གཏུགས་པ་མེད་པར་མ་ལུས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་འདི་ཉིད་ནི་འདིར་དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ།།གང་གི་ཕྱིར་དམ་ཚིག་དེ་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། རྣམ་པར་དག་པས་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པས་གནས་པར་བྱ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་རྫོགས་ པའི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་བས་ན་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པས་གནས་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་པས། འདི་ལྟར་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་བའོ། །ད་ནི་འདིའི་ཕན་ཡོན་གསུངས་པ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེངས་པ་ ཡིས།།ལྷག་པར་མོས་པ་མི་འབྱུང་བ། །གསལ་བར་སྣང་བ་འདི་དེ་ནི། །རང་རིག་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །འགའ་ཞིག་བདུད་རྩི་ཞེས་བྱ་བའི། །གཏམ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཚིམ་མོད་ཀྱང་། །མངོན་སུམ་ཉམས་མྱོང་བདག་ཉིད་ནི། །རོ་ལ་བརྩོན་པའི་རྣམ་སྨིན་ནོ།

如是供養真實義即是喜悅,彼亦如是以天性遊戲故,此即無厭一切相三摩地智以自所欲味遍滿故而成就大手印悉地。 所謂”以不可思議瑜伽自性”即是遠離一切分別之自性三摩地,破除二事遍緣之所緣后,如幻夢般瑜伽修習次第增上時,樂遊戲亦與彼相等而極明顯。 所謂金剛自在即是以不可斷不可壞等相為金剛,以自他圓滿之主性為自在,由此二身之力即是吉祥金剛。 所謂”應供養”即是應證悟,以由證悟故自身增上故。五種色等即是色、受、想、行、識五蘊。 假立即是于彼以二相執著。食即是破除彼。誓句即是普遍智慧,如是舍離二執后,由修習自性遍清凈故,亦得一切明瞭無際之一切法相遍智位,此即是此中大誓句。 以誓句彼清凈故,由清凈故應以一切如欲行住。是故清凈即是成就圓滿菩提,因此非僅以如欲行住而成清凈,如是應精進于清凈智慧。 今說此之功德: 由離諸分別, 不生增上信, 明顯顯現此, 即自證大樂。 雖有某些人, 以甘露之名, 滿足於言談, 現前經驗性, 是味精進果。

།སུ་ཞིག་གཟུགས་ ཀྱི་ཚོགས་བསྡུ་བ།།དམིགས་དང་བཅས་ལ་ཆགས་མེད་དང་། །དམིགས་པ་མེད་པར་རྩེ་གཅིག་པའི། །མཆོག་དེ་རྣམས་ནི་དཀོན་པ་ཉིད། །འགའ་ཞིག་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ངང་། །ལ་ལ་སྦྱོར་བའི་རིམ་པར་རྨོངས། །སུ་ཞིག་བདེ་བ་ཆེ་སྤྲོ་བའི། །རང་བཞིན་ཅན་འདིར་རྣལ་འབྱོར་ པ།།ཞེས་སོ། །གོ་བར་བྱེད་པའི་སྙིང་པོ་རབ་ཏུ་དད་པས་གསལ་བྱས་ལས། །བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་དྲི་མ་མེད་པ་བདག་གིས་གང་ཐོབ་པ། །དེས་ནི་འཇིག་རྟེན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དྲ་བ་ཡོངས་བསལ་ནས། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཚོགས་མཆོག་སྙིང་པོ་གོ་བར་བྱེད་གྱུར་ཅིག་།དཔེ་ལ་ཤིན་ ཏུ་རྨོངས་པ་རོ་གཅིག་གྱུར་པའི་ཡིད་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དཔེར་བྱ་རབ་གསལ་པ།།གསལ་བར་རིག་པ་བླ་མའི་བླ་མར་གྱུར་ལ་གལ་ཏེ་ཤེས་རབ་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ཀྱང་། །གཞན་ལས་རྟོགས་པའི་འབྲས་མིན་རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱི་བཀའ་ལུང་ཐོབ་པ་རྒྱུད་དང་རྗེས་མཐུན་པ། །དེ་རིག་པ་ལ་གོ་ བྱེད་སྙིང་པོ་བརྒྱ་པར་དཔལ་ལྡན་ཧེ་རུ་ཀ་ཡིས་བརྗོད་པ་ཡིན།།དངོས་པོའི་ཡིད་ཀྱི་རོལ་པ་མང་པོའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཕལ་ཆེར་བརྩེ་བའི་རོ་ཡིས་ནི། །བསྙེམས་པའི་བརྩམས་པས་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པའི་གུས་པས་འཇུག་པ་ཅི་ཡང་རུང་བ་སྨྲོས། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དོན་ནི་ཇི་ལྟའི་ ཉམས་ཀྱིས་ཀུན་དུ་རྟོག་པས་གཟུང་བ་ལས།།བདག་ལ་ཆེས་སྔར་དང་ཅེས་སྨྲ་བར་བྱ་བའམ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དེ་བཞིན་གྱིས། །གང་ཞིག་ནད་པ་ཤིན་ཏུ་སྐོམ་པའི་གདུང་བ་ཡིས་ཀྱང་ཆུ། །མཐོང་ནས་དང་བས་དེར་ནི་བསྙེན་ཀྱང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ཡིས། །རྨོངས་པས་འདིར་ནི་འཐུང་དང་ བསྟེན་པར་ཡང་ནི་མི་བྱེད་པ།།དེ་ལ་བདེ་བ་གཅིག་ཀྱང་ག་ལ་སྐོམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ། །གོ་བར་བྱེད་པའི་སྙིང་པོ་བརྒྱ་པ་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་དེ་བའི་ཞལ་སྔ་ནས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།

誰能攝集色蘊眾, 有緣而無執著者, 及無所緣專一者, 如是殊勝實稀有。 有人安住于空性, 有些迷惑修次第, 誰能歡喜大樂性, 此中即是瑜伽士。 以極信心明瞭能詮心要故, 我所獲得無垢福德蘊, 愿以此遣除世間分別網, 證悟圓滿菩提勝藏要。 為極愚于譬喻一味心者作明顯譬喻, 雖是上師之上師明智慧自性, 非從他悟果而得金剛持教敕隨順續, 彼智百數心要吉祥黑熱嘎所說。 以多事意遊戲眾大多慈愛味, 傲慢所作威嚴恭敬隨意而言說, 一切相義如是體驗遍分別取, 於我最先如是言說或如是作。 如有病人極渴苦所逼, 見水生信雖近彼觀察, 愚者於此不飲不受用, 彼有何樂唯是渴而已。 《百數能詮心要廣釋》吉祥黑熱嘎天尊造畢。

། །།རྒྱ་གར་ཤར་ཕྱོགས་སངྣ་ག་རའི་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་ཤྲཱི་བ་ན་རཏྣའི་ཞལ་སྔར། དགེ་ ་སློང་ཆོས་སྨྲ་བ་བསོད་ནམས་རྒྱ་མཚོའི་སྡེ་ཞེས་བྱ་བས་དཔལ་ངམ་རིང་གི་ཡང་རྩེར་མཉན་ཞིང་བསྒྱུར་བ་ལས།

在印度東方桑那嘎熱的大班智達吉祥瓦那拉那面前,比丘說法者名為福德海部者于吉祥昂仁的頂峰聽受並翻譯。