d3722事師五十頌難釋吉祥森林寶 吉祥童子

D3722

།[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། གུ་རྭཱ་རཱ་དྷ་ན་པཉྩི་ཀ་།བོད་སྐད་དུ། བླ་མའི་བསྙེན་བཀུར་གྱི་དཀའ་འགྲེལ། འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི། །ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལྡན། །བླར་འོས་བླ་ མར་ཕྱག་བྱས་ནས།།བླ་མའི་བསྙེན་བཀུར་དཀའ་འགྲེལ་བརྗོད། །དེ་ལ་འདོད་པའི་ལྷ་གཞན་དག་གིས་ནི་མངོན་པར་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བས། བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པས་མཆོག་ཏུ་འདོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། མཉན་པར་ བྱ་ཞེས་བྱ་བས་ཡིད་ལ་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་གྱི་གདམས་པ་བྱིན་པ་དང་པོར་རེ་ཞིག་དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ།དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་འདིའི་རྐང་པ་དང་པོས་ནི་དགོས་པ་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པས་ནི་འདོད་པའི་ལྷ་ལ་མཆོད་པ་བསྟན་ཏོ། ། གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་དག་གིས་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། བརྗོད་བྱ་དང་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ནི་གཞུང་གི་ཁོང་ན་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལོགས་སུ་མ་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་དོན་ཏོ། །ཡན་ལག་གི་དོན་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། བླ་མའི་ཞབས་ཀྱི་པདྨར་བཏུད་ནས ཞེས་སྦྲེལ་ཏེ།བླ་མའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་མན་ངག་སྦྱིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕན་པ་དང་བདེ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ན་མཆོད་པ་བཀུར་སྟི་ལ་སོགས་པ་རིགས་པས་ན་བླ་མ་ཡིན་ལ། དེའི་ཞབས་ཀྱང་ཡིན་ལ་པདྨ་ཡང་ཡིན་པས་ཞབས་པད་དོ། །དེ་ ལ་བཏུད་ནས་ནི་ཕྱག་བྱས་ནས་སོ།།ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཇི་བཞིན་ཞེས་བྱ་བས་བཤད་དེ། ཆོ་གའི་རིམ་པ་ལས་མ་འདས་པས་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་སྟེ། ལྷག་པར་དགའ་བས་མཎྜལ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དུལ་བའི་རྣམ་འགྱུར་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་འདིའི་བླ་མའི་ཞབས་ཀྱི་པདྨ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ བསྟོད་པ་བསྟན་ལ།བཏུད་ནས་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཕྱག་བྱ་བ་བསྟན་ཏོ། །འདི་དག་གིས་ནི་མཆོད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་བསྟན་ཏེ། ཕྱག་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་དང་། བསྟོད་པ་ནི་ངག་གི་ཡིན་ལ། ལུས་དང་ངག་ནི་ཡིད་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ།

我來為您翻譯這段藏文： 梵文題目：Guruārādhanapañjikā 藏文題目：《上師修事難釋》 漢譯： 頂禮文殊金剛！ 具足一切諸佛之 本性功德之功德 頂禮堪為上師者 今說上師修事難釋 因為其他欲界諸天無法成就所欲求的果報，所以應當以宣說等近教為先導，進入殊勝意樂的修持。以”應當聽聞”等詞，首先表明上師所授的教言要銘記於心，為此宣說偈頌：“吉祥金剛薩埵”等。 其中，第一句顯示必要性，第二句顯示對所欲天尊的供養，第三句和第四句顯示所詮內容。所詮與能詮的性相關係，由於已蘊含在正文中，故未另行宣說，這是總義。 分義亦當宣說：“頂禮上師蓮足”等。“上師”是指因賜予甚深廣大法要教授，且能生起利益安樂，故為應當恭敬供養者，即為上師。其足亦為蓮花，故稱蓮足。“頂禮”即作禮拜。 若問如何頂禮？以”如理”二字說明：不違儀軌次第，如理而行，即以殊勝歡喜心，先獻曼荼羅，以調柔儀態等。 此中”上師蓮足”表示讚頌，“頂禮”表示禮拜。這些顯示三種供養：禮拜是身供養，讚頌是語供養，由於身語須由意先導而行，故意供養是以含蓄方式表示。

།འོ་ན་སངས་རྒྱས་ལ་ སོགས་པ་རྣམས་འདོད་པའི་ལྷ་ཡིན་མོད།ཇི་ལྟར་ན་བླ་མ་རང་གི་འདོད་པ་དམ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདིར་བླ་མ་འདོད་པའི་ལྷ་ཡིན་ཏེ། ལྷག་པར་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྐུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འཆད་པར་འགྱུར་བ་ དེ་ལྟའི་མགོན་ལ་བསམ་བཅས་པས།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བས་ན་བླ་མ་ལ་མཆོད་པ་ཁོ་ན་གྲོལ་བའི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བླ་མའི་ཞབས་ཀྱི་པདྨ་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས་ཅི་བྱ་ཞེ་ན། དྲི་མེད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དྲི་མེད་ནི་རྣམ་པར་དག་ཅིང་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན། འདི་ལ་མི་དགེ་བའི་དྲི་མ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དྲི་མ་ཡིན་པ་ནི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་རྒྱུའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོན་ཀྱང་འདི་དག་རང་གི་ཡིད་ཀྱི་འདོད་པ་ཁོ་ནས་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་མ་ཡིན་པ་ནི་རྒྱུད་མང་ལས་གསུངས་པ་ཞེས་བྱ་བས་བཤད་དེ། རྒྱུད་ནི་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་ཐབས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི་རྒྱུའི་རྒྱུད་དེ། རིགས་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་རབ་ཏུ་མང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྒྱུན་ཆགས་པར་བརྗོད་དོ། །རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལས་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན པོའི་དབྱེ་བ་ནི་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་དེ།མཐའ་ཡས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་རྣམས་ནི་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་དེ། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཆེན་པོ་ རྣམས་ཀྱི་ཆོ་ག་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཡང་གཙོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཆོ་ག་མང་པོ་སྟེ། བྱ་བ་དང་། སྤྱོད་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་དང་། རྣལ་འབྱོར་བླ་མ་དང་། རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དུ་འབྲེལ་པ་རྣམས་སོ། །རྒྱུད་མང་པོ་དེ་དག་ཏུ་གསུངས་ཤིང་བཤད་ པ་ནི་རྒྱུད་མང་ལས་གསུངས་པའོ།།འོ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དང་དེ་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་འདི་བརྩམས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་དོགས་པ་ལ། མདོར་བསྡུས་ནས་བཤད་པར་གསུངས་ཏེ། རྒྱུད་མང་པོ་ལྟ་བས་འཇིགས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་ཕན་ པའི་ཕྱིར་རྒྱུད་མང་པོ་ལས།ལུས་པ་མེད་པར་ཕྱུང་ནས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་འདིར་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文： 那麼，雖然佛等是所欲天尊，為何上師才是自己殊勝的所欲天尊呢？此處上師即是所欲天尊，因為是殊勝者，或因為是一切佛之自性身。如後文所說：“對如是具慧怙主”等。因此，唯有供養上師才是解脫的作者。 如是頂禮上師蓮足后當做何事？說道”無垢”。無垢是指清凈無過失。或者，此中不存在不善垢染，意即垢染即是離垢之因。 然而，這些豈不是僅憑自己意欲而臆測？非也，如”諸多續部中所說”所述。續即相續，以因等差別分為三種：因續、果續和方便續。 其中，種姓差別是因續，因為具種姓眾生極其眾多，故稱相續。從種姓差別所成的大持金剛差別是果續，因為是無邊佛法之自性。為從因成就果而設的咒語、手印、壇城等緣是方便續，因為咒語、手印等大方便的儀軌無量無邊。 又以主要差別分為諸多儀軌：事續、行續、瑜伽續、上瑜伽續、無上瑜伽續，這些都是相關的。在這諸多續部中所說開示，即是”諸多續部中所說”。 那麼，由於世尊已在彼彼經續中宣說，是否意味著撰寫此論無有必要？對此疑問，說道”攝要而說”。為利益畏懼瀏覽眾多續部的人們，從諸多續部中無遺攝取，彙集一處而於此明說，此為密意。

།འདི་ཞེས་པ་ནི་འདོད་པའི་བླ་མ་བསྟེན་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དེ་ལྟར་འདི་ཞེས་པ་ནི་དེ་ཉན་པ་ལ་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་སྦྱར་བར་བྱ་བའི་ ཕྱིར་མཉན་པར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།མཉན་པར་གྱིས་ནི་རྣ་བ་སྤགས་ལའོ། །དེ་ཞེས་པ་ནི་ལྷག་མའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གུས་པས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གུས་པ་ནི་འདིར་ཉན་པའི་ཚུལ་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པས་ཡི་གེ་དང་དོན་འཛིན་པ་དང་དད་པས་ཡང་དག་པར་འཛིན་པ་ཡིན་ པས་ཁྱེད་ཅག་གིས་བླ་མ་ལས་མཉན་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།རྣམ་པ་གཞན་དུ་ཁས་སྦུབས་པ་དང་མི་གཙང་བ་དང་རྡོལ་བའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་ཆར་བབ་པ་ལྟ་བུར་དོན་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་དེའི་གཏམ་མི་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཆེད་དུ་འདི་གུས་པས་མཉན་པར་ བྱ་ཞེ་ན།དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དཔལ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་བསོད་ནམས་དང་། དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ ན་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བཟོད་པ་གསུམ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་ལ།ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དང་སྨོན་ལམ་དང་ཡེ་ཤེས་དང་སྟོབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་གཉི་གར་གཏོགས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ སེམས་དཔའ་ཞེས་པ་ལ།མི་ཕྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་དང་ཆོས་མཐུན་པས་རྡོ་རྗེ་ཡིན་ལ། མི་འཇིག་ཅིང་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བས་སེམས་དཔའོ། །རྡོ་རྗེ་ཡང་འདི་ཡིན་ལ་སེམས་དཔའ་ཡང་ཡིན་པས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་ཞིང་རང་བཞིན་གྱིས་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ རྟག་པའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ཡང་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ན་རྡོ་རྗེ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡིན་ལ། དེ་ལ་རྟག་པར་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེ་ཉིད་དོ། །ངེས་པའི་ཚིག་གིས་ཡི་གེ་རྣམས་ཕྱིས་པ་དང་བསྟན་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དཔལ་དང་ལྡན་ པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྟེ།བར་གྱི་ཚིག་ཕྱིས་པའི་བསྡུ་བའོ། །དེའི་གོ་འཕང་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་གནས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཐོབ་པ་ནི་བརྙེས་པར་གྱུར་པ་སྟེ། དེའི་རྒྱུ་ནི་བྱེད་པ་དེ་ལས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文： “此”是指廣說所欲上師依止。如是”此”是爲了讓具有聽聞此法緣分的眾生相應，故說”當聽”。“當聽”是指豎起耳朵。“彼”是指餘下內容。 如何聽聞？說道”恭敬”。恭敬在此是指聽聞的方式，即不顛倒地持受文字與意義，以信心正確領受，故應當從上師處如是聽聞。 若以其他方式，如同雨水落入倒扣的器皿、不凈器皿及破損器皿等一般，將無法獲得意義，故不應如是談論。 為何要恭敬聽聞此法？說道”吉祥金剛薩埵”。吉祥是指福德資糧與智慧資糧，歸依三寶等是福德，修習勝義菩提心等是智慧資糧。 依波羅蜜多之理，佈施、持戒、忍辱三者是福德資糧；般若、方便、愿、智、力五波羅蜜多是智慧資糧。精進波羅蜜多與禪定波羅蜜多屬於兩者。 關於”金剛薩埵”，因不可分故與金剛相順而為金剛，因不壞不退而為薩埵。既是金剛又是薩埵，故為金剛薩埵，意即自性光明且自性恒常，故為持常金剛。 或者，因於一切法中殊勝周遍故為金剛，即法界，因永恒趣入彼故即是金剛薩埵。以詞源學亦可釋字義並說明。 具吉祥金剛薩埵即是吉祥金剛薩埵，這是省略中間詞的複合詞。其果位即是金剛薩埵之位，即是持金剛位，此為其義。獲得彼位即是證得，其因即是彼等作為。

།འོ་ན་དེ་མཉན་པ་ཙམ་གྱིས་འདོད་པའི་དོན་ གྲུབ་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན།བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་བརྒྱུད་པས་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་སྟེ། འདི་ལྟར་དེ་ཐོས་ནས་བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ལ། དེ་དག་ལས་ནི་ཚོགས་སོ། །དེ་ལས་ཀྱང་འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པའི་འབྲས་བུའི་དོན་དུ་བླ་ མ་བསྟེན་པ་མཉན་ནས་གུས་པ་དང་བཅས་པས་བརྩོན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ།དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་གཞུང་ལ་ཡང་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། རོལ་རྙེད་མ་འཕྲོགས་པའི་སྙན་ངག་བཞིན་ནོ། །མཆོག་ཏུ་འདོད་པའི་ལྷ་ལ་མཆོད་པ་དང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཉེ་བར་བཀོད་ ནས།དབང་བསྐུར་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སློབ་དཔོན་གྱི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བསྟན་པ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེའི་སློབ་དཔོན་ལ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞེས་སྦྲེལ་ལོ། །རྡོ་རྗེ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་བརྟུལ་ཞུགས་ཡིན་ལ། དེ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེའི་སློབ་དཔོན་ནོ། ། ཡང་ན་གཞན་དག་འབྱེད་པར་བྱེད་ཅིང་གཞན་དག་གིས་དབྱེ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་རྡོ་རྗེ་དང་ཆོས་མཐུན་པའི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྡོ་རྗེ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་སློབ་མ་རྣམས་འཛུད་པར་བྱེད་ཅིང་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པར་བྱེད་པས་ན་རྡོ་རྗེའི་སློབ་དཔོན་ནོ། །དེ་ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཞིག་ཅེ་ན། དབང བསྐུར་ཞེས་གསུངས་ཏེ།དབང་བསྐུར་ནི་ཁྲུས་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཕྱི་ལུས་ཀྱི་དྲི་མ་འཁྲུད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དབང་བསྐུར་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །མཆོག་ནི་གཙོ་བོ་སྟེ་བླ་ན་མེད་པའི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དབང་བསྐུར་བ་ཡང་ཡིན་ལ། མཆོག་ཀྱང་འདི་ཡིན་པས་ དབང་བསྐུར་མཆོག་གོ།།ཡང་ན་དབང་བསྐུར་བ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ནི་རྩེ་མོ་སྟེ་མཐར་ཐུག་པའི་བཞི་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་བསྐུར་མཆོག་གོ། །དེ་དག་གིས་ཐོབ་པ་དེ་ནི་དབང་བསྐུར་མཆོག་ཐོབ་བོ། །ནི་ནི་གང་གི་ཕྱིར་གྱི་དོན་ལའོ། །ཡང་ན་ཁོ་ན་དང་རིགས་པ་ལའོ། །དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་བགྲོད་པར་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཁོ་ནར་གཤེགས་པས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ།དུས་ཐམས་ཅད་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་རོ།

我來為您翻譯這段藏文： 那麼，僅僅聽聞此法就能成為所欲成就之因嗎？雖然如此，但唯有通過次第才能成就。即如是聞已，遍知應作與不應作，由此生起資糧，由彼資糧則成為所欲成就之因。 因此，為獲無上果位，應當聽聞依止上師之法並以恭敬精進修持。對於宣說此法的論典也應如是稱呼，如同未被奪去韻律之詩歌。 在供養與讚頌所欲最勝本尊等義之偈頌中，以”最勝灌頂”等說明阿阇黎的殊勝本質。“于金剛阿阇黎，如來頂禮”如是相連。金剛是持金剛之行，因行持彼故為金剛阿阇黎。 或者，因能開顯他者且不為他者所分，故與金剛相順，因此不二智慧即是金剛；因引導弟子趣入彼並令行持，故為金剛阿阇黎。 其為何等？說道”灌頂”。灌頂即沐浴，因能凈除外身垢染故稱為灌頂。最勝即殊勝，因是獲得無上果位之因故。既是灌頂又是最勝，故為最勝灌頂。 或者，諸灌頂中最勝即頂點，稱為究竟第四灌頂即是最勝灌頂。獲得彼等即是獲得最勝灌頂。“尼”字表示原因義。或表示唯一、合理之義。 如來是指如其所應趣入而如是趣入故為如來，因於一切時、一切相、一切所知皆正遍知故。

།ངོ་མཚར་ལ་ཁ་ཅིག་ཏུ་ལྡོག་པས་ན། ཏ་ཡིག་ད་ཡིག་སྟེ། བསམ་པ་ ཇི་ལྟ་བ་དང་།རིགས་ཇི་ལྟ་བ་དང་། དུས་ཇི་ལྟ་བར་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པའི་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་དུ་གསུང་བར་འོས་པ་དེ་སྐད་དུ་གསུང་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེ་ན། ཕྱོགས་ བཅུའི་ཞེས་གསུངས་ཏེ།བཅུ་ནི་ཤར་ལ་སོགས་པ་བཞི་དང་། མེ་ལ་སོགས་པ་བཞི་དང་། སྟེང་དང་འོག་གཉིས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཕྱོགས་ཀྱང་ཡིན་ལ་བཅུ་ཡང་ཡིན་པས་ཕྱོགས་བཅུའོ། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འཕགས་ པ་དང་འཕགས་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཏེ།འཇིག་རྟེན་འཛིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱས་ནས་སོ། །ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེ་དག་ན་བཞུགས་པ་སྟེ་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་གནས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །དུས་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གསུམ་པོ་རྣམས་ཏེ། སྔ་དྲོ་དང་གུང་ དང་ཕྱི་དྲོའི་དུས་རྣམས་སུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་རྣམས་ནས་བྱོན་ནས་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་མངོན་ཕྱག་འཚལ་བ་སྟེ་འདུད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ལ་ཕྱག་མཛད་ཅེ་ན། རྡོ་རྗེ་འཆང་ གི་སྐུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་།རྡོ་རྗེ་འཆང་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སློབ་དཔོན་དང་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན། །ཐ་དད་པར་ནི་མི་བརྟག་གོ། །ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དཔལ་འདུས་པ་ལས་གསུངས་པ། བྱིས་པས་གསོལ་པ། བཅོམ་ ལྡན་འདས་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་གསང་བ་འདུས་པར་དབང་བསྐུར་བའི་རྡོ་རྗེའི་སློབ་དཔོན་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བལྟ་བར་བགྱི།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཀའ་ སྩལ་པ།རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྡོ་རྗེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལེའུ་བཅུ་བདུན་པ་ལས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེའི་སློབ་དཔོན་ལ་ཕྱག་མཛད་དོ་ ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོམ་ཉི་མི་བྱའོ།

我來為您翻譯這段藏文： 由於在某些方面轉變，故為”ཏ”字和”ད”字。如其所思、如其種姓、如其時機，為諸所化眾生宣說正法，故如其所應宣說而宣說，是為如來。由彼等如來。 若問是何等如來？說道”十方”。十即東等四方、火等四隅、上下二方，如是既是方位又是十數，故為十方。 所謂世界，即清凈與不清凈佛土、聖者與非聖者等，因能持世間故稱世界。住于彼等十方世界，即住於十方世界者。 所謂三時，即三個時分，意為早晨、中午、傍晚等時分。從彼等處來而頂禮，即現前頂禮，意為禮敬。 那麼，阿阇黎不是應當向如來頂禮嗎？為何彼等反而向此頂禮？因為是持金剛身，且彼持金剛即是一切如來之本體故。如將解說：“阿阇黎與持金剛，不應觀為有差別。” 如《吉祥集會》所說：童子問道：“世尊諸如來，對於一切如來身語意金剛秘密集會灌頂之金剛阿阇黎，一切如來及一切菩薩應當如何觀待？“一切如來告曰：“善男子，一切如來及一切菩薩應當如金剛菩提心般觀待。“等等，于第十七品中廣說。 對於”諸如來向金剛阿阇黎頂禮”此說，諸智者不應生疑。

།དེ་ལྟར་སློབ་དཔོན་མཉེས་པར་བྱེད་པའི་ཆོ་ག་དེ་རབ་ཏུ་བསྡུས་ནས་དུས་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། བསྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ལོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་བསྐུར་བ་མཆོག་ཐོབ་པའི་རྡོ་རྗེའི་སློབ་དཔོན་ ནོ།།བསྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་མཉེས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། སྟོན་པ་བླ་མ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པའི་ལམ་གྱི་མན་ངག་སྟོན་པའི་སྒོ་ནས་སྟོན་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྟོན་པ་སྟེ་སློབ་པ་པོའོ། །ཡོན་ཏན་གཅིག་ པུའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བླ་མའོ།།ཅི་ཞིག་གིས་ཤེ་ན། དཀྱིལ་འཁོར་མེ་ཏོག་ཐལ་མོས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་ནི་སྙིང་པོ་ཡིན་ལ། དེ་ལེན་ཞིང་འཛིན་པས་ན་སྙིང་པོ་ཡང་དག་པར་འཛིན་པའི་མཎྜལ་རྣམས་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་བསྡུས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་ཆུ་དང་བཅས་པའི་བ་བྱུང་སྦྱིན་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལྟར་རོ།།མཎྜལ་ནི་ཟླུམ་པོའི་རྣམ་པའམ་གྲུ་བཞིའི་རྣམ་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ཆུ་དང་བ་བྱུང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བྱུགས་པའོ། །མ་ལླི་ཀ་ལ་སོགས་པའི་མེ་ཏོག་རྣམས་ནི་མེ་ཏོག་ཡིན་ལ། ཐལ་མོ་ནི་ལག་པ་ཁ་ སྦྱར་བ་སྟེ།མེ་ཏོག་རྣམས་ཀྱི་ཐལ་མོ་ནི་མེ་ཏོག་ཐལ་མོའོ། །མེ་ཏོག་ཐལ་མོ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་མེ་ཏོག་ཐལ་མོ་སྟེ་དེ་རྣམས་སོ། །ཡང་ཅི་ཞིག་གིས་ཤེ་ན། ཞབས་ལ་སྟེ་རྐང་པ་དག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་མངོན་པར་འདུད་པར་བྱ་བ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །སྤྱི་བོ་ནི་སྤྱི་ གཙུག་སྟེ་ཞབས་ལ་སྤྱི་བོས་སོ།།ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་རིགས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་གུས་པས་བསྟེན་ཞིང་བསྙེན་པ་ན་དམ་པར་ངེས་པ་དང་། རྒྱ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་ནས་གཅིག་གམ་ཞེ་ན། དུས་གསུམ་དུ་ ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཐུན་མཚམས་གསུམ་མོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། མེ་ཏོག་དང་བཅས་པའི་སྙིམ་པ་བསྐོར་བ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེ་ཏོག་དང་བཅས་པའི་ཐལ་མོ་ནི་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་སྟེ་མེ་ཏོག་གི་སྙིམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་བསྟན་པའི་རྩ་བ་དགེ་སློང་སྟེ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནམ།དེ་ལ་ཅི་ལྟར་ན་སློབ་དཔོན་ལ་བསྙེན་པར་མངོན་པར་བརྗོད་ཅེ་ན། དེ་རྣམས་ཚད་མ་ཡིན་པ་ནི་ཐེག་པ་དམན་པ་ཁོ་ན་ལ་ཡིན་གྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文： 如是略說取悅阿阇黎之儀軌，故說”三時”等。與”依止”相連。“彼”即獲得最勝灌頂之金剛阿阇黎。“依止”即真實取悅。 若問其為何等？即”教授上師”。因以為諸眾生開示增上生與決定勝道之教誡門而為教授者，故為教授即教導者。因為是功德唯一之自性，故為上師。 若問以何？說道”壇城花合掌”。壇城即精要，因取持彼故，即真實持取精要之曼荼羅，如說”含攝六波羅蜜之自性，故以水及牛糞佈施”等。曼荼羅即圓形或方形任一形狀，涂以水及牛糞等。茉莉等花即為花，合掌即雙手相合，花之合掌即花合掌。花合掌與壇城即壇城花合掌，即彼等。 複次以何？即以頂禮足部並現前敬禮。頂即頭頂，以頂禮足。 若問如何？說道”最勝”。以如是恭敬依止親近時，即殊勝決定與廣大之義。 若問是否僅一次？說道”於三時”，即三座。 若問如何？“以有花之捧繞”即有花之合掌為行為差別，意為花捧。 那麼，既然說”比丘是教法之根本”，世尊教法中比丘們豈非為量？對此，為何說要親近阿阇黎？彼等為量僅是對小乘而言，于大乘則不然。

།དེ་བས་ན་སློབ་དཔོན་ཐམས་ཅད་དུ་མཉེས་པར་བྱས་པ་ཁོ་ནས་བསྟན་པ་ ཡིན་ནོ།།ཡང་དཔུང་བཟང་གི་རྒྱུད་དུ། རྒྱལ་བས་སོ་སོ་ཐར་པར་གང་གསུངས་པའི། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་འདུལ་བ་མ་ལུས་ལ། །ཁྱིམ་པའི་རྟགས་འཆང་རྣམས་ཀྱིས་རྟགས་དྲུག་གིས། །གཡོགས་པ་སྤངས་ནས་ལྷག་མ་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དགེ་སློང་ཚུལ་ ཁྲིམས་སྡོམ་པ་ཀུན།།འཛིན་པས་གོས་དཀར་འཆང་བ་ལ། །ཕྱག་མི་བྱའོ་ཕྱག་གི་འོས། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་གཙོ་རང་ཉིད་དོ། །གང་ནས་བརྩམས་ཏེ་དག་པའི་ཡིད་ཀྱིས་ནི། །མ་ཉམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བཟུང་གྱུར་པ། །དེ་ནས་བཟུང་སྟེ་ལྷ་དང་ལྷ་མིན་བཅས། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱི་ཕྱག་བྱའི་ འོས་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་བདག་ཉིད་ལེགས་པ་ཡི། །དོན་འདོད་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །མཐའ་ཡས་འབྲས་བུ་རྩོལ་མཛད་པའི། །སློབ་དཔོན་དངོས་པོ་ཀུན་གྱིས་སོ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ངེས་བྱས་པ། །རྣམས་ཀྱིས་ཕྲག་དོག་སེར་སྣ་དང་། །ང་རྒྱལ་ངར་འཛིན་དོར་བྱ་ཞིང་། །གཡོ་ དང་སྒྱུ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ།།རྟག་ཏུ་ངུ་ཡིས་མི་འདར་བའི། །སེམས་ཀྱིས་སློབ་དཔོན་བསྙེན་བཀུར་བས། །འགྲོ་བའི་མགོན་པོ་བླ་མ་ཡིས། །དོན་ཀུན་གྲུབ་པ་སྩལ་བའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྡོ་རྗེའི་སློབ་དཔོན་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དག་པར་མཉེས་པར་བྱའོ། །ད་ནི་བླ་མ་བསྟེན་པ་ཐུན་མོང་བ་བསྟན་ནས་ དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དེ།དེ་ལྟ་བུར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དམ་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བརྟུལ་ཞུགས་འཛིན་པས་ཁྱིམ་པའམ་གསར་བུ་ལ་ཕྱག་བྱ་ཞེས་སྦྲེལ་ཏེ། བསྟན་བཅོས་སུ་རྣམ་པར་བཞག་པའི་སྡོམ་པ་ནི་བརྟུལ་ཞུགས་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བརྟུལ་ཞུགས་འཛིན་པ་རྣམས་ཏེ།གསོལ་བ་དང་བཞིས་ལྔའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་བླངས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་མཆོད་པར་བྱ་བ་ངུར་སྨྲིག་གི་གོས་ཅན་དགེ་སློང་རྣམས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་བཤད་ པ།གང་ཞིག་ཚུལ་ཁྲིམས་ལེགས་མཉམ་གཞག་།དེ་ལ་ངུར་སྨྲིག་དང་ལྡན་ཏེ། །བདེན་དང་དུལ་བ་དང་ལྡན་པ། །དེ་ཉིད་མཆོད་འོས་ངུར་སྨྲིག་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་དུ་ན་མིང་གི་དགེ་སློང་དང་ཁས་འཆེ་བའི་དགེ་སློང་དང་སློང་བའི་ངང་ཚུལ་གྱི་དགེ་སློང་རྣམས་བརྟུལ་ཞུགས་ འཛིན་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ།

我來為您翻譯這段藏文： 因此，唯有以處處取悅阿阇黎而教授。又如《賢臂續》中說： “佛于別解脫中所說， 清凈戒律無餘律儀， 在家相持者以六相， 除去遮障余當修行。” “一切持守比丘戒律， 著白衣者不應禮敬， 應當禮敬之對象者， 即是自身金剛持主。” “從何時起以清凈心， 持守不壞菩提心已， 從彼時起天與非天， 一切世間應當禮敬。” “是故欲求自身善， 諸殊勝者當以彼， 求取無邊果報者， 以諸事物事阿阇黎。” “決定證得圓滿菩提， 諸人應當斷除嫉妬， 吝嗇我慢與執我， 誑詐虛偽亦復然。” “常啼菩薩無畏懼， 以心承事阿阇黎， 眾生怙主上師已， 賜予一切事成就。” 是故應當真實取悅金剛阿阇黎。今已說示共同依止上師后，為說明對比丘們應如何行持，故說”正法”等。持律儀者不應禮敬在家人或新學者，論中所立律儀即是律儀，即出家性。為持彼故稱持律儀者，即以一白三羯磨受具足戒，圓滿持戒律儀，應受世間供養，著袈裟衣之比丘們。 如是亦說： “若人善住于戒律， 彼具袈裟應供養， 具足真實與調伏， 彼即應供袈裟者。” 若非如是，則不應以持律儀之名稱說名字比丘、自稱比丘及乞求性比丘。

།ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ནི་མཉམ་མ་བཞག་།དེ་ལ་ངུར་སྨྲིག་མི་ལྡན་ཏེ། །བདེན་དང་དུལ་དང་མི་ལྡན་པ། །དེ་ནི་མཆོད་འོས་ངུར་སྨྲིག་མིན། །ཞེས་སོ། །གང་ལ་ཕྱག་བྱ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། ཁྱིམ་པའམ་ནི་གསར་བུ་ལའང་། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདི་ལ་ཁྱིམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཁྱིམ་པ་སྟེ། ཁྱིམ་གྱི་ནང་ན་གནས་ཤིང་ཕྱག་གི་གནས་མ་ཡིན་པ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་ཞེན་པ་ཁྱིམ་གྱི་གནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གསར་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གསར་པ་སྟེ་དགེ་ཚུལ་ལོ། །འམ་གྱི་སྒྲ་ནི་ཕྱོགས་གཞན་པ་གཉིས་ལའོ། །འང གི་སྒྲ་ནི་བརྗོད་པའི་དབྱེ་བ་ལའོ།།ཕྱག་བྱ་ཞེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་མཆོད་པར་འོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ་བདག་ཅག་རྣམས་ནི་དགེ་སློང་གནས་བརྟན་ནོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་སྤངས་ནས་མངོན་པར་ཕྱག་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་བྱས་ནས་ཤེ་ན། དམ་ཆོས་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ ངན་འགྲོར་ཕྱོགས་པ་ལས་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སོ།།དམ་པ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ནི་དམ་པའི་ཆོས་སོ། །ཡང་ན་འདི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་དམ་པ་ཡིན་ལ། རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཡིན་པས་དམ་པའི་ཆོས་ཏེ། དེ་ཡང་ལུང་དང་རྟོགས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་ལུང་ནི་གསུང་རབ་ཡན་ལག་དགུའོ། །རྟོགས་པ་ནི་ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པ་དག་གོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་དོན་དམ་པ་ཞེས་པ་དག་རྣམ་གྲངས་སོ།།དེ་དག་སྟོན་པར་བྱེད་པས་ན་གླེགས་བམ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དམ་ཆོས་ལ་སོགས་ཏེ་ཐང་ཀ་དང་སྐུ་གཟུགས་གང་གི་དང་པོ་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་དམ་ཆོས་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་རྣམས་མདུན་ བདར་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔུན་དུ་བཀོད་པ་སྟེ་མདུན་དུ་བཞག་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ནས་ཅི་ཞེ་ན་བློས་ཏེ་བསམ་པའམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ། །འོ་ན་དགེ་སློང་གི་ཕྱག་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་སྔར་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་གཉིས་ཁོ་ན་ཡིན་པར། ཕྱག་བྱ་གཉིས་ཏེ་བདེ་གཤེགས་རྒན་ པོའོ།།ཞེས་དེ་སྐད་དུ་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བདེན་མོད་ཀྱི། དེ་སྐད་དུ་གསུངས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ཡིན་གྱི་ཕྱི་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཡིན་ཞིང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ཡིན་ཏེ་དེ་བས་ན་སྐྱོན་མེད་དོ།

我來為您翻譯這段藏文： “若人不住于戒律， 彼無袈裟不相應， 不具真實與調伏， 彼非應供袈裟者。” 若問應向誰禮敬？所說”在家或新學”，此中因有家故為在家，即住於家中非為禮敬處，貪著欲妙功德，此為住家之義。所謂新學者，即新出家者，為沙彌。“或”字表示另外二方，“亦”字表示分別說明。 “禮敬”即為世間應供養者，我等捨棄”我是比丘長老”之慢心而應當禮敬。若問如何行持？即所說”正法等”。因能攝持眾生不墮惡趣故為法。殊勝佛與菩薩之法即為正法。或因此出世間故為殊勝，因持自相故為法，故為正法。彼復有教證悟證及法界三種。 其中教證即九分教。悟證即諸地波羅蜜及斷煩惱障所知障等。法界、真如、實際、勝義等為異名。因能顯示彼等故，經函亦當如是稱呼。正法等即唐卡與佛像等為首者即為正法等。“置於前”即安置於前，意為放置於前方。 此後云何？即以意樂或智慧力。然則比丘應禮敬者，豈非如說”應禮二處，善逝及先受具戒者”唯此二者耶？誠然，如是所說是聲聞之規，其後于菩薩規則則不然，此為菩薩規則且特別是密咒規則，是故無過。

།ཡང་ན་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་སྒྲས་ནི་སངས་རྒྱས་འབའ་ཞིག་བསྡུས་པ་མ་ཡིན་གྱི།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱང་བསྡུས་ལ། རྒན་པོའི་སྒྲས་ཀྱང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པས་རྒན་པ་འགའ་ཞིག་བསྡུས་པ་མ་ཡིན་གྱི། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྒན་པ་དང་དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་རྒན་པ་ཡང་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ གཞན་དུ་ན་འཕགས་པ་བྱམས་པ་དང་འཇམ་དཔལ་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་ན་བཞུགས་པའི་རྟགས་ཅན་རྣམས་ཕྱག་བྱ་བའི་འོས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ།།དེ་བས་ན་ཚིག་འདི་དག་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་ཡང་འགལ་བ་མེད་དོ། །དགོངས་པའི་ སྐད་ནི་མི་ཤེས་པར།།སྒྲ་ཙམ་གྱིས་ནི་རྨོངས་པ་དག་།རྒྱལ་དབང་རྣམས་ཀྱི་སོ་ཐར་ལ། །སྨད་པ་བྱས་ནས་ངན་འགྲོར་འགྲོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྡོ་རྗེའི་སློབ་དཔོན་ཁྱིམ་པའམ་གསར་བུ་ལ་དགེ་སློང་གིས་ཀྱང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཕྱག་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ སྐད་དུ་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་ལས།སློབ་མ་གང་གིས་གྲུབ་ཐོབ་ཀྱང་། །མནར་མེད་སྤང་བའི་རྒྱུ་ཡི་ཕྱིར། །ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་སྣང་མཛད་པའི། །བླ་མར་གྲུབ་པས་ཕྱག་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ནམ། དམ་པའི་ཆོས་ལ་སོགས་པ་མདུན་དུ་བྱས་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ ན།།འཇིག་རྟེན་གནོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ལ་གནོད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གནོད་པ་སྟེ་འགྲོ་བ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་སྤོང་ཞིང་ཉམས་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་ནི་འཇིག་རྟེན་གནོད་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་རང་གི་བླ་མ་ལ་ཕྱག་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ འཇིག་རྟེན་ལ་གནོད་པ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན་ཡོད་དོ།།ཇི་ལྟར་ཡོད་ཅེ་ན། འཇིག་རྟེན་ཕལ་མོ་ཆེ་འདི་ནི་བསྟན་བཅོས་མ་ཐོས་ཤིང་མ་རིག་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པའི་ཆོས་ལ་གནས་པ་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་སོ། །དེ་ལས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སློབ་དཔོན་དགེ་སློང་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་བསྙེན་བཀུར་པའི་འོས་མ་ ཡིན་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ།།དེ་བས་ན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱིམ་པ་ལ་ཕྱག་བྱས་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་ལ། སུན་ཕྱུང་བས་འཇིག་རྟེན་རྣམས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་འགྱུར་རོ། །འཇིག་རྟེན་ཕྱིར་ཕྱོགས་པས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ལས་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ཉམས་པར་བྱེད་དོ། །མ་ དད་པ་ན་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་སྡུག་བསྔལ་བས་འཚོལ།སྡུག་བསྔལ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་མཐར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文： 或者，“佛”字不僅攝收諸佛，亦攝收諸菩薩。“長老”之詞也不僅攝收某些受具足戒者，亦攝收智慧長老與苦行長老。否則，彌勒菩薩、文殊菩薩等在家相的菩薩們將不堪受禮，故作是思。因此，此等言詞與聲聞乘亦無相違。 如說：“不知密意語， 唯執文字者， 誹謗勝者戒， 墮落諸惡趣。” 是故，即使比丘對在家或新學的金剛上師也應當一切時處禮敬。如喜金剛續中說：“弟子為何得成就，為免無間獄因故，現前真實智慧之，上師成就應禮敬。” 若問是否如此，置正法等於前有何必要？所說”世間損害”，即損害世間者，為斷除並摧毀擾亂眾生者，故為斷除世間損害。 若問向自己上師禮敬者是否有損世間？答有。云何有？大多數世人因未聞論典且無明故，不知安住勝義法者。因此，彼等認為上師比丘不堪受供養。是故，彼等見在家人受禮而誹謗出家眾，因誹謗而世人背離，因世人背離而失去世間利養恭敬。不信則痛苦尋求利養恭敬，痛苦於世間為極端。

།རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལ་གནོད་པས་འཇིགས་པས་ཕྱག་བྱེད་པ་ན་དམ་པའི་ཆོས་ལ་སོགས་པ་མདུན་དུ་བདར་བ་ལ་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། གལ་ཏེ་ན་ཡང་ཅི་བྱ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྟན་བསྟབས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་གྱིས་ཐམས་ཅད་བྱ། །ཞེས་སྦྲེལ་ལོ། །བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་ནི་བརྟུལ་ཞུགས་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། བྱ་བ་ནི་ཉམས་སུ་བླང་བའོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་དག་གང་ལ བྱ་ཞེ་ན།སྟན་བསྟབས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་འདུག་པར་བྱ་བས་ན་སྟན་ཏེ། མ་སཱུ་ར་ཀ་ལ་སོགས་པའི་གདན་ནོ། །དེ་བསྟབས་པ་ནི་དང་པོ་དབུལ་བ་ཡིན་ལ། ལྡང་བ་ནི་དེའི་དོན་དུ་ནན་ཏན་བྱེད་པའོ། །ཡང་ན་ལྡང་བ་ནི་ཡང་དག་པར་ལྡང་བ་སྟེ། འགྲེངས་ ཏེ་འདུག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།སྟན་ཡང་སྟོབས་ལ་ལྡང་བ་ཡང་ཡིན་པས་སྟན་བསྟབས་པ་དང་ལྡང་བའོ། །ཡང་གསུངས་པ། མ་དང་ཕ་དང་བླ་མ་ལ། །སུ་ཞིག་ལྡང་བར་མི་བྱེད་པ། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱིས་སྨོད་འགྱུར་བས། །ཐ་ཤལ་དག་དང་མཚུངས་པར་ འགྱུར།།ཞེས་སོ། །དོན་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དོན་ཏེ་རྫས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ནི་དོན་བྱ་ཡིན་ལ། སྐྱེད་འཕེལ་ཡང་དོན་ནོ། །དེ་ལ་སྐྱེད་ནི་གཏོང་བ་ལ་སོགས་པས་ཡིན་ལ། འཕེལ་ནི་ཚོང་ལ་སོགས་པས་སོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་བསྲུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ངོ་། །ཡང་ན་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོས་ དང་སྟན་ལ་བྱ་ལ།བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནན་ཏན་ནོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་བངས་པ་དང་མཆིལ་མ་དང་སྣབས་འདོར་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྒྲིབ་པའོ། །བསྙེན་བཀུར་ཞེས་པ་ནི་བླ་མ་ལ་གུས་ཤིང་དད་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། དོན་གྱི་བྱ་བ་སོགས་པ་གང་གི་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་གྱི་བྱ་བ་སོགས་ཏེ། དེ་ནི་ དོན་གྱི་བྱ་བ་སོགས་ཀྱང་ཡིན་ལ་བསྙེན་བཀུར་ཡང་ཡིན་པས་དོན་གྱི་བྱ་བ་སོགས་བསྙེན་བཀུར་རོ།།ཡང་ན་ཚིག་འདི་དག་རིམ་པ་བསྣོར་ནས་སོ། །ཡང་ན་དོན་ཡང་བྱེད་ལ། བསྙེན་ཡང་བཀུར་བས་དོན་གྱི་བྱ་བ་སོགས་བསྙེན་བཀུར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཉིད་ནི་མ་ལུས་པར་ཏེ། ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ ནི་ངེས་པར་གཟུང་བའོ།།འདི་དག་ཐམས་ཅད་བྱས་ནས་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་གྱི་ང་རྒྱལ་མེད་པར་བྱའོ་ཞེས་དགོངས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文： 因懼怕無利養恭敬等世間損害而行禮時，置正法等於前非無意義。若問如何，為說明所作，故說”敷設座位”等。“持戒者應作一切”，如是相連。持戒者即持戒律者，作即修行。若問”一切”指何？即敷設座位等。 因可坐故為座，即麻絨等墊具。敷設即首先供奉，起即為此精進。或者，起即正起，意為站立。既有座位又有起立，故說敷設座位與起立。 又說：“于母及父師， 若有不起立， 世間皆誹謗， 等同下劣人。” 所謂”作事”，即辦理財物事務為作事，生長亦為事。其中，生是通過佈施等，長是通過經商等。“等”字亦包含守護等。或者，“事”指衣服座具，“作”指精進。“等”字遮蔽收拾、吐痰、擤鼻等。 “承事”意為恭敬信仰上師。凡屬於作事等者即是作事等，既是作事等又是承事，故為作事等承事。或者此等詞句顛倒。或者既作事又承事，故為作事等承事。 “一切”即無餘，“即”字表示決定。意為做完這一切后，持戒者不應生起我慢。

།ཡང་གསུངས་པ། དེ་བས་ངེས་པ་ཁོ་ནར་ནི། །བརྟུལ་ཞུགས་བརྟེན་པས་འདི་ཀུན་བྱ། །དེ་བཞིན་ནང་དང་ཕྱི་ཡིས་ནི། །རྟག་པར་རྣལ་འབྱོར་མཆོད་ལ་དགའ། ། ཕྱག་སོགས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་དག་།དུས་རྣམས་ཀུན་དུ་བྱ་བ་ཡིན། །དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་ནི། །བླ་མ་རྣམས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ། །འོན་ཀྱང་། གཟུགས་དང་ལང་ཚོ་ཕུན་ཚོགས་དང་། །ལོངས་སྤྱོད་དབང་ཕྱུག་དག་དང་སྟོབས། །སྐྱེ་དང་རིགས་རྒྱུད་མི་བསམ་སྟེ། །ང རྒྱལ་དག་ནི་དོར་བར་བྱ།།བཟོ་ཡི་ཆ་ཤས་འདི་ཀུན་ལ། །བློ་དང་ལྡན་ཞིང་མཁས་སྙམ་དང་། །བདག་ནི་ས་སྐྱོང་དགེ་བའོ་ཞེས། །སེམས་ལ་སྦྱར་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །ཅི་བྱས་ནས་ཤེ་ན། དམ་པ་མིན་ལས་ཕྱག་སྤོང་ངོ་། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྐུ་དང་གསུང་དང་ ཐུགས་ལ་གནོད་པའི་ལས་ནི་དམ་པ་མིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ།མི་མཛེས་པའི་ཕྱག་ནི་སྡིག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དམ་པ་མིན་པ་ཡང་ཡིན་ལ། ལས་ཀྱང་ཡིན་པས་དམ་པ་མིན་ལས་ཏེ། སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པའི་མི་དགེ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་སྟན་བསྟབས་པ་ལ་ སོགས་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནམ་གྱི་ཚ་ན་བྱ་བ་ཡིན་ཞེ་ན།ཕྱག་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གུས་པར་སྨྲས་ནས་སོ། །དམ་མིན་ཕྱག་གི་ལས་ཞེས་བྱ་བར་འདོན་པ་དེ་ལ་ནི། ལས་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཕྱག་ཀྱང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་དམ་པ་མིན་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ཕྱག་གི་ལས་ཀྱང་ཡིན་པས་ ན་དམ་མིན་ཕྱག་གི་ལས་སོ།།དམ་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏེ། དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱག་ནི་མ་གུས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བར་ངེས་པར་མཚོན་པའི་ཐལ་མོ་སྦྱོར་བ་ཙམ་བྱེད་པའོ། །ཡང་ན་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཐ་མལ་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་གི་ལ་སྟེ། དེ་ནི་ལོ་མ་རྙིང་པ་ལྷགས་ཤིང་འབྲས་ བུ་འབབ་པའི་ཁུར་གྱིས་དུད་པའི་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་ལ་སོགས་པ་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ལས་ཏེ།མགོ་བོ་དུད་པ་ཙམ་ནི་དམ་མིན་ཕྱག་གོ། །གཞན་དག་ནི། དམ་མིན་ལས་དང་ཕྱག་ཅེས་བྱ་སྟེ། དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ལས་རྐང་པ་བཀྲུ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཡན་ལག་བརྒྱད་ཀྱིས་ བཏུད་པའི་ཕྱག་སྟེ་གཉིས་པོ་འདི་དག་སྤངས་ནས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བྱའོ་ཞེས་སོ།།དེ་ལྟར་བླ་མའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བཤད་ནས་སློབ་དཔོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས། བླ་མ་དང་སློབ་མ་དག་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་གསུངས་ཏེ། སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མའི་འབྲེལ་བ་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ འབྲེལ་བའི་དང་པོར་ཏེ་སྔོན་དུའོ།།ཉེ་བའི་དབང་ལས་སློབ་མ་སྟེ་བླ་མ་ནི་སློབ་དཔོན་ཞེས་བྱ་བ་བླ་མ་དང་ནི་སློབ་མ་དག་གོ།

我來為您翻譯這段藏文： 又說： “是故當決定， 持戒依此行， 如是內與外， 常樂瑜伽供。 禮拜等諸事， 一切時應作， 如是詳觀已， 當承事諸師。 然而： 色相與青春， 受用與權勢， 生世與血統， 不思棄我慢。 於此工巧分， 智者善巧想， 我為護地善， 不應心執著。” 若問為何？說道：“應舍非正法之禮。“損害身語意之業稱為非正法，不莊嚴之禮為罪業因故。既是非正法又是業，故為非正法業，意即殺生等不善業。 若問敷設座位等這一切何時應作？說道：“行禮后”，即恭敬言說后。對於讀作”非正法禮業”者，既是業又是禮，既是非正法又是禮業，故為非正法禮業。 非正法已如前說，非正法之禮即不恭敬為先而僅合掌示意。或者非正法即凡夫之禮，如同老葉被風吹落果實般低頭彎腰等非正法之業，僅僅低頭即為非正法禮。 其他說法為：“非正法業與禮”，即捨棄非正法之業如洗足等，以及八支禮拜之禮這兩者后，應作一切事。 如是說明上師分類后，以”阿阇黎”等說明應詳察上師與弟子。“結上師弟子之緣”即緣起之初。近圓后為弟子，上師即阿阇黎，即上師與弟子二者。

།སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མ་དེ་དག་གི་འབྲེལ་པ་ནི་འགྲོགས་པ་སྟེ། སློབ་དཔོན་དང་། སློབ་མའི་འབྲེལ་པ་བརྟག་པར་བྱ་ནི་དཔྱད་པར་བྱའོ། སུས་ སྙམ་ན།དཔའ་བོས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བློ་དང་ལྡན་ཞིང་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བླ་མས་རེ་ཞིག་ཆ་ལུགས་དང་། བརྗོད་པ་དང་། སྤྱོད་ལམ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་འདི་བསམ་ པ་དག་པ་ཡིན་ནམ།བསམ་པ་མ་དག་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱ་ཞིང་། ཅི་འདི་བརྩམ་པར་བྱ་བའམ་མི་བྱ་སྙམ་དུ་དང་། དེའི་ཁྱིམ་གྱི་མཚམས་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་འདིའི་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་དྲིས་ཤིང་བརྟགས་ནས་ཅི་འདི་ལ་ཤོག་ ཅིག་བྱའམ།མི་བྱ་སྙམ་དུ་དཔྱོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་པ་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཆ་བྱད་རྟགས་དང་སྤྱོད་ལམ་དང་། །སྐད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་རྟོགས་བྱ་ཞིང་། །མིག་དང་གདོང་གི་ རྣམ་འགྱུར་གྱིས།།ནང་ན་གནས་པའི་བསམ་པ་ཤེས། །ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །དེ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། འཇིག་རྟེན་ཕལ་མོ་ཆེ་ནི་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་དག་པས་བླ་མ་ལ་སྲི་ཞུ་བྱས་པ་མེད་པར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདོད་པས་རྒྱལ་པོ་ལྟར་ཀུན་དུ་སྤྱོད་དེ། དེ་སྐད་དུ། སྒྱུ་ཡིས་དྲི་མར་བྱས་པའི་སེམས། །ངན་པའི་བསམ་པས་འབུལ་བྱེད་ཅིང་། །གཏན་དུ་བླ་མ་བསྙེན་བཀུར་ཡང་། །བཀུར་སྟི་མེད་ཅིང་ཕྱག་ཀྱང་མིན། །མཉམ་པར་གཞག་པ་ཐོབ་པའི་བར། །འོ་མ་ལ་སོགས་འབུལ་བས་མཆོད། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཡོན་ཏན གཞི།།དེ་ཉིད་རིན་ཆེན་ཐོབ་པ་ན། །བཞུགས་སམ་ཞེས་ཀྱང་མི་འདྲི་ལ། །སྐྱོན་ཉིད་རྟག་ཏུ་ཚོལ་བར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་བརྟགས་ནས་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་དག་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་དེ་དང་འབྲེལ་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་མི་བྱའོ་ཞེས་ དགོངས་སོ།།དེ་བཞིན་དུ་སློབ་མས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་བླ་མ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་འབྲེལ་པ་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་ཕལ་མོ་ཆེ་ནི་བསམ་པ་མ་དག་པས་ཁོ་བོ་ཅག་ནི་སློབ་དཔོན་ནོ་ཞེས་བཅོས་མའི་ཚིག་སྙན་པོ་དང་འདིའི་དོན་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་ཆགས་པས་དམ་པ་ མིན་པའི་ཆོས་སྟོན་པས་སམ།ཚུལ་འཆོས་པའི་གཏམ་གྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་སླུ་བར་བྱེད་དོ།

我來為您翻譯這段藏文： 阿阇黎與弟子二者之關係即為相處，應觀察阿阇黎與弟子之關係即應詳察。若問由誰？說道：“由勇士”，意即由具智慧者詳察。 此義如是：上師首先應以形貌、言說、威儀等觀察此人是否具清凈意樂或不清凈意樂，思維是否應當攝受，並向其家人詢問觀察其行為，以考察方式觀察是否應當接納。通過如是等觀察即可了知世間意樂。 如說：“以相貌標誌及威儀， 亦應以語聲了知之， 以眼與面之表情中， 知曉內心所思意。” 若問觀察有何必要？世間大多數人因意樂不清凈，未曾事奉上師而僅求真實義，如國王般行事。如說： “以誑染污心， 惡意行供養， 雖常事上師， 無敬亦非禮。 直至得等持， 以乳等供養， 諸佛功德基， 獲此珍寶已， 不問安否問， 常時尋其過。” 是故如是詳察后，若意樂清凈，則當與之結緣；若非如是，則不應為。弟子亦應詳察后與上師結緣。 為何如此？世間大多數人因意樂不清凈，說”我等是阿阇黎”，以虛偽悅耳之語及貪著種種義理，以非正法教示或以偽善之語欺誑眾生。

།དེ་བས་ན་སློབ་མས་ཀྱང་ཅི་འདི་བསམ་པ་དག་པ་ཡིན་ནམ། བསམ་པ་མ་དག་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་བླ་མ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་བསམ་པ་མ་དག་ན་དེའི་ཚེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ པའི་འབྲེལ་པ་མི་བྱའོ།།ཡང་གསུངས་པ། བླ་མར་བྱ་བ་མིན་པར་བཤད། །ལོག་པའི་ཤེས་རབ་མངོན་པར་ཁེངས། །ཆགས་པའི་དབང་གིས་གཞན་དག་ལ། །ཆོས་སྟོན་པ་ཡང་རབ་ཏུ་འཇུག་།བྱིས་པ་དེ་དག་སེམས་ཅན་གྱི། །མི་དགེའི་བཤེས་གཉེན་དེ་དག་ནི། །བདུད་ ཀྱི་ཕྱོགས་དང་རིས་སུ་གནས།།རང་དང་གཞན་དག་ཉམས་བྱེད་པ། །དེ་དག་རྟག་པར་སེམས་ཅན་གྱིས། །སྤང་ཞིང་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་མིན། །དེ་རྣམས་ལ་ནི་ཕྱག་མི་བྱ། །ཀུན་དུ་མྱང་བར་ཡང་མི་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་བསམ་པ་མ་དག་པས་མིང་ཙམ་གྱི་སློབ་དཔོན་ནི་ ལེགས་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ།།གལ་ཏེ་བསམ་པ་མ་དག་པའི་སློབ་མའམ་བླ་མ་ལྷན་ཅིག་པའི་འབྲེལ་པ་བྱས་པ་དེའི་ཚེ་གཉིས་ཀ་ལ་ཅིར་འགྱུར། །སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་དམ་ཚིག་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །དམ་ཚིག་ཉམས་ པར་གྱུར་ན་དེ་ལ་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན།མཚུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མཚུངས་པ་ནི་མཉམ་པའོ། །དམ་ཚིག་ནི་སློབ་དཔོན་གྱིས་འགོང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་དམ་ཚིག་ཀྱང་ཡིན་ལ་མཚུངས་པ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཚུངས་པ་དམ་ཚིག་སྟེ་མཚུངས་པ་ ཉིད་ནི་གཉིས་ཀ་ཡང་འདིའི་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྣམ་པ་གཉིས་པོ་དེ་ཡང་བསྲུང་བར་བྱ་བ་དང་བཟའ་བར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་བསྲུང་བར་བྱ་བ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བླང་བར་བྱ་བ་དང་། དོར་བར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་བླང་བར་བྱ་བ་ནི་དགེ་བའི་རང་བཞིན་རྣམས་དང་། དོར་བར་བྱ་བ་ནི་མི་དགེ་བའི་རང་བཞིན་རྣམས་སོ། །བླང་བར་བྱ་བ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིའོ། །དེ་ལ་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལུས་ཀྱིའོ། །བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ངག་གིའོ། །བརྣབ་སེམས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱིའོ། །བཟའ་བའི་དམ ཚིག་ཀྱང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ།རྟག་ཏུ་ཉེ་བར་སྤྱད་པ་དང་། སྐབས་སུ་ཉེ་བར་སྤྱད་པའོ། །དེ་ལ་རྟག་ཏུ་ཉེ་བར་སྤྱད་པ་ནི་སྒྲོན་མ་ལྔ་ལ་སོགས་པའོ། །སྐབས་སུ་ཉེ་བར་སྤྱད་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟུང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ན་མཚུངས་པའི་དམ་ཚིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་མཚུངས་པ་ནི་འདྲ་བ་སྟེ། མཉམ་པ་དང་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བར་གཅིག་པའི་དོན་ཏོ། །དམ་ཚིག་གི་དོན་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文： 因此弟子亦應觀察此上師是否具清凈意樂或不清凈意樂，若意樂不清凈則不應與之結緣。 又說： “說非堪為師， 邪慧極傲慢， 以貪力於他， 亦極趣說法。 彼等諸愚者， 是眾生惡友， 住于魔黨類， 令自他衰損。 眾生應常時， 舍離不應事， 于彼不應禮， 亦不應親近。” 是故具慧者應當完全遠離僅具名相而意樂不清凈之阿阇黎。若與意樂不清凈之弟子或上師結緣，二者將如何？由非行而破誓戒。若問破誓戒將如何？ 說道”平等”等。平等即相等。誓戒即上師不應違犯之事。因其既是誓戒又是平等，故為平等誓戒，平等性即是二者之行為本性故。 此二種亦為應守護及應受用。其中應守護者亦有二種：應取及應舍。其中應取者為諸善性，應舍者為諸不善性。應取者亦有三種：身語意。其中殺生等為身，妄語等為語，貪心等為意。 受用誓戒亦有二種：常時受用及時時受用。其中常時受用為五燈等，時時受用為持金剛等。或者，所謂平等誓戒中，平等即相同，意為等同、一致之義。誓戒之義如前所說。

།མཚུངས་པའི་དམ་ཚིག་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བླ་མའི་བྱ་བ་དང་། སློབ་མའི་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་སློབ་མའི་བྱ་བ་ནི་ཆོ་ག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན དབང་ནོད་པའོ།།དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ང་ཡིན་གྱི་གང་ངས་འདི་བྱ་དགོས་སོ། །སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་བ་མ་ཐོབ་ཅིང་དཀྱིལ་འཁོར་མ་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་སྨྲ་བར་མི་བྱ་སྟེ། ཡ་ང་བ་མ་སྤངས་པར་དུས་ཀྱི་བྱ་ བ་བྱས་ནས་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་ཏ་རེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་བླ་མའི་བྱ་བའོ།།བླ་མ་ལ་སོགས་པ་མཐོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་སྤྱོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་སློབ་མའི་བྱ་བའོ། །མཚུངས་པའི་དམ་ཚིག་ཉམས་པ་ནི་འཁྱམས་པའོ། །མཚུངས་པའི་དམ་ཚིག་ ཉམས་པ་དེ་ཡང་སྐྱོན་ཏེ།ལྟུང་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཧི་ནི་གང་གི་ཕྱིར་གྱི་དོན་ལའོ། །སུའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན། སློབ་དཔོན་དག་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མ་ནི་དཔོན་སློབ་སྟེ་དེ་དག་གིའོ། །དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དམ་ཚིག་ཉམས་ན་ སློབ་དཔོན་གྱི་དངོས་གྲུབ་ཉམས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་ཡིན་ལ།སློབ་མའི་ཡང་འདིར་ལུས་དང་སེམས་གཟིར་བའི་ཉེ་བར་འཚེ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱི་མ་ལ་ཡང་ངན་འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་སྐྱོན་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་ པ་ཡང་ཡིན་ནོ།།སློབ་མའི་སྐྱོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བརྩེ་བ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བླ་མས་སློབ་མར་མི་བྱའོ། །ཞེས་འབྲེལ་ལོ། །བླ་མ་ནི་བཤད་ཟིན་ལ། བསླབ་པ་ལ་སློབ་པས་ན་སློབ་མ་སྟེ་སློབ་བུའོ། །དེ་ལ་མི་བྱ་བ་མི་སྒྲུབ་པའོ། །བླ་མ་ཇི་ལྟ་བུས་ཤེ་ན། བློ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བློ་ནི་བློ་གྲོས་དྲི་མ་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་འདི་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་བློ་ལྡན་ནོ། །སློབ་མའི་ཁྱད་པར་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། བརྩེ་བ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལས་འདོན་པར་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ནི་བརྩེ་བ་ཡིན ལ།དེ་ལས་འདས་པ་གང་གིས་ན་བརྩེ་བ་མེད་པ་དེ་ནི་བརྩེ་བ་མེད་དོ། །ཁྲོ་བ་ནི་ཁོང་ཁྲོ་ཞིང་འཁྲུག་པ་སྟེ་མི་བཟོད་པར་གྱུར་པས་འཕྲལ་དུ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་དེ་ནི་ཁྲོ་བའོ། །གདུག་པ་ནི་སེམས་རྩུབ་མོ་སྟེ། བརྩེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།

我來為您翻譯這段藏文： 平等誓戒亦有二種：上師之事業和弟子之事業。其中弟子之事業即如儀軌般接受灌頂。從此之後，你的金剛持即是我，我應當做這些。咒語、手印、壇城等，不得對未得灌頂、未見壇城者宣說。若未斷除畏懼而行時事，將墮地獄等處，如是等語即是上師之事業。 上師等尊者之正行即是弟子之事業。違犯平等誓戒即為流轉。違犯平等誓戒即是過失，意為墮罪與不善。“hi”是”因為”之義。問：是誰的過失？答：說”阿阇黎等”，即上師與弟子，即師徒二者的。 其密意為：若破誓戒，因是上師悉地衰損之因故為過失；對弟子而言，因能生今生身心逼惱之害，及後世惡趣苦故為大過失；如是非正行亦然。 為顯示弟子過失故，說”無慈”等。與”上師不應攝受為弟子”相連。上師已如前說，學習教法故為弟子即學子。于彼不作即不成辦。問：何等上師？答：“具慧”者，慧即無垢智慧，因具此故為具慧。 問：何等弟子？答：說”無慈”等。悲心即欲拔除痛苦及痛苦因之特徵，超越此者即無慈悲故為無慈。忿怒即瞋恚動亂，意為因不能忍受而立即作害。惡毒即粗暴心，意為無慈悲。

།ཁེངས་པ་ ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱིས་དྲེགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ཆགས་པ་ནི་ཕ་རོལ་གྱི་རྫས་འདོད་པའོ། །མ་བསྡམས་པ་ནི་གཡོ་ཞིང་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའོ། །བཀག་པར་གྱུར་པ་ནི་བདག་ཉིད་མཆོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བདག་ཉིད་བསྔགས་ཤིང་གཞན་ལ་སྨོད་པ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་འདི་ ལ་བདག་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་རོ།།གསུངས་པ། མཆོག་ཡིན་ཞེས་ནི་རབ་སྨྲ་བའི། །ཡོན་ཏན་རྣམས་ནི་སྦྱིན་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །དང་ཡིག་ནི་ཀུན་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །དང་ཡིག་ལས་འདི་ལྟ་བུ་དག་ནི་བླ་མར་ཡང་མི་བྱའོ་ཞེས་ནི་གཞན་དག་གོ། །བླ་མའི་རང་ བཞིན་བསྟན་པའི་ཕྱིར།བརྟན་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བསམ་པ་དང་བློས་ཤིན་ཏུ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་སྟེ་བློ་དང་ལྡན་པའོ། །དུལ་བ་ནི་འདུལ་བ་བཞིན་དུའོ། །བློ་གྲོས་ནི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཡིན་ལ་དེ་འདི་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་བློ་གྲོས་ལྡན་པ་སྟེ་རྣམ་པར་ དཔྱད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།བཟོད་པ་ནི་བཟོད་པར་གྱུར་བ་སྟེ། དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པ་དང་། གཞན་གྱི་གནོད་པ་དང་དུ་ལེན་པའི་བཟོད་པ་དང་། ཆོས་ལ་ངེས་པར་རྟོག་པའི་བཟོད་པ་དང་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བཟོད་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་ དེ་ནི་བཟོད་ལྡན་ནོ།།དྲང་བ་ནི་འཕགས་པའི་ས་ལ་རབ་ཏུ་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་གྱ་གྱུ་མེད་པའི་ལྟ་བ་ཅན་ཏེ། གྱ་གྱུ་ནི་སྡིག་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བའོ། །གྱ་གྱུ་ཅི་ཡིན་སྡིག་ཅན་ལྟ། །ཞེས་གསུངས་པའོ། །གཡོ་སྒྱུ་མེད་པ་ནི་རང་གི་སྐྱོན་སྒྲིབ་པའི་ཐབས་ཀུན་དུ་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱི་གྱ་གྱུ་ཉིད་གཡོ་ ཡིན་པས་དེ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་གཡོ་སྟེ།གཡོ་དང་བྲལ་ཞིང་གཡོ་མེད་ལ་གྱ་གྱུ་མེད་པའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྔགས་རྒྱུད་ཀྱི་ནི་རབ་སྦྱོར་ཤེས་ཏེ་སྔགས་ནི་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཡིད་ལ་བྱས་པས་འགྲོ་བ་སྐྱོབ་པའི་ཕྱིར་ན་སྔགས་སོ། །དེ་ཡང་ཕྲེང་བའི་སྔགས་དང་ བཏུས་པའི་སྔགས་དང་སྙིང་པོའི་སྔགས་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ།།རྒྱུད་ནི་ཕྱིར་བཟློག་གི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པའོ། །སྔགས་དང་རྒྱུད་ནི་སྔགས་རྒྱུད་དེ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་རབ་སྦྱོར་ནི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཏེ། དེ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་སྔགས་རྒྱུད་ཀྱི་ནི་རབ་སྦྱོར་ ཤེས་པའོ།།སྙིང་རྗེར་ལྡན་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་བ་དང་ལྡན་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文： 傲慢即稍有驕慢之意。貪著即貪求他人財物。不自製即輕浮而不專注。自讚即認為自己最勝而讚歎自己、貶低他人，即說”於此戒律中我最為殊勝”。如說：“宣說我最勝，佈施諸功德。” “及”字表示總攝之義。從”及”字可知，如是等人亦不應為上師，此是他說。 為顯示上師本性故，說”堅固”等。因意樂與智慧極為穩固故為堅固，即具智慧。調伏即如律。智慧即分別，為般若，因具此故為具智慧，意為善於觀察。 安忍即具忍，其有三種：安受苦忍、忍受他害忍、法思維忍。具如是相之忍者即具忍。 正直即因安住聖地故無邪曲見，邪曲即惡見。如說：“何為邪曲即惡見。” 無誑詐即離心的邪曲性，此即執持遮掩自過方便之心，入於此即為誑，意為離誑無誑及無邪曲心。 善解咒續即通達咒，咒即智，因以實相義攝心而救護眾生故為咒。其有三種：鬘咒、集咒及心咒。續即反轉輪等。咒與續即咒續，彼等之善巧即息災等事業，因了知此故為善解咒續。 具悲即具足對一切眾生的

།བསྟན་བཅོས་མཁས་པ་ནི་འཆོས་པའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ཏེ། གཞུང་དུ་སྤེལ་བ་ཡིན་ལ། །དེ་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཏེ། ཆོས་དང་། རྟོག་གེ་དང་། དོན་དང་། སྒྲ་དང་། གར་ དང་།རོ་བཅུད་དང་། ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་དང་། འདོད་པ་དང་། གསོ་བ་དང་། རྩིས་དང་། བཟོ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བསྟན་བཅོས་དག་གོ། །བསྟན་བཅོས་ལ་མཁས་པ་ནི་འཆོས་པ་ལ་མཁས་པའོ། །སླར་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་ བཅུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།བཅུ་ནི་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་གྲངས་ཏེ་བགྲང་བ་ལ་འཇུག་གོ། །དེ་ཉིད་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་རྣམས་དེ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ལ་བཅུ་ཡང་ཡིན་པས་ན་བཅུའི་གྲངས་སུ་འཆད་པའི་དེ་ཉིད་དག་ནི་དེ་ཉིད་བཅུའོ། །དེ་ཉིད་བཅུ་པོ་དག་ཀྱང་ དཀྱིལ་འཁོར་དང་།ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དང་། སྔགས་དང་། སྟང་སྟབས་དང་། འདུག་སྟངས་དང་། བཟླས་པ་དང་། སྦྱིན་སྲེག་དང་། མཆོད་པའི་ལས་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། སླར་བསྡུ་བ་དག་གོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། གསུང་ གི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་།ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དང་པོ་སྦྱོར་བ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་པོ་མཆོག་དང་། ལས་རྒྱལ་པོ་མཆོག་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་དབྱེ་བས་སོ། །ཕྱག་རྒྱ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ལག་པའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཡིད་ཀྱི་སྐུའི་ཕྱག་རྒྱའོ། །སྔགས་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །སྟང་སྟབས་ནི་རྣམ་པ་མང་སྟེ། བུང་བའི་དྲ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདུག་སྟངས་ནི་མདོར་བསྡུས་ན་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། པདྨའི་འདུག་སྟངས་དང་རྡོ་རྗེའི་འདུག་སྟངས་དང་སེམས་དཔའི་འདུག་སྟངས་དང་ཁྲོ བོའི་འདུག་སྟངས་སོ།།བཟླས་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཁྲོ་བོའི་བཟླས་པ་དང་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་དང་སྤྲོ་བའི་བཟླས་པ་དང་འགོག་པའི་བཟླས་པའོ། །སྦྱིན་སྲེག་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཞི་བ་དང་རྒྱས་པ་དང་དབང་དང་མངོན་སྤྱོད་དོ། །མཆོད་པའི་ལས་ལ་སྦྱོར་བ་ནི། ཕྱི་ནང་གསང་ བའི་མཆོད་པའི་ནན་ཏན་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བའོ།།སླར་བསྡུ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གཤེགས་སུ་གསོལ་བ་དང་དམ་ཚིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྡུ་བའོ། །དེ་ཉིད་བཅུ་པོ་རྣམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ནི་དེ་ཉིད་བཅུ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文： 論典智者即為調治而作論，即擴充套件為教典。其略說有十二種：法、因明、義、聲明、舞蹈、味精、考察、欲、醫方、算術、工巧及識論等。通達論典即善於調治。 為再顯示上師殊勝故，說”十真實”等。十即著名數目，用於計數。真實即無顛倒自性。彼等既是真實又是十，故稱為十數所說之真實即十真實。 十真實即：壇城、三摩地、手印、咒語、姿勢、坐勢、唸誦、護摩、供養事業加行及還收。 壇城有三種：身壇城、語壇城及意壇城。三摩地有三種：初加行、最勝壇城王、最勝事業王，以自性、受用圓滿及化身之分別。 手印有二種：手之手印及意之身印。咒語已說。姿勢有多種，如蜂網等。坐勢略說有四種：蓮花坐、金剛坐、菩薩坐及忿怒坐。 唸誦有四種：忿怒唸誦、金剛唸誦、放射唸誦及遮止唸誦。護摩有四種：息災、增益、調伏及降伏。供養事業加行即于外內密供養精勤修習。 還收有二種：請智慧壇城遠行及收攝誓言壇城。由遍知通達此十真實故為通達十真實。

།དཀྱིལ་ འཁོར་བྲི་བའི་ལས་ལ་མཁས།།དཀྱིལ་འཁོར་ནི་བྲི་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ་རི་མོར་བྲི་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། བྲི་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བ་སྟེ་དེ་དག་གི་ལས་ནི་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་དག་རིག་ཅིང་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བའི་ལས་ལ་མཁས་པའོ། །དེ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་ གྱི་ལས་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་ས་སྦྱང་བ་དང་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་དང་།བགེགས་ལ་ཕུར་བུས་གདབ་པ་དང་། ཕྱོགས་བཅིང་བ་དང་། མཚམས་བཅིང་བ་དང་། ལྷ་ལྷག་པར་གནས་པ་དང་། ཐིག་དང་རྡུལ་ཚོན་གདབ་པ་དང་། བུམ་པ་ལྷག་པར་གནས་ཤིང་དགོད་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །བྲི་བའི་ལས་ཀྱང་སྣམ་བུ་དང་དར་དཔྱང་དང་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་བྲི་བའོ། །གསང་སྔགས་འཆད་བྱེད་ནམ་ཨོཾ་ཡིག་ལ་སོགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུམ་རོ་གཅིག་པའི་གསང་ཆེན་གྱིས་བཤད་པར་བྱ་བའི་སྔགས་རྣམས་འཆད་པ་ལ་མཁས ཤིང་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་གསང་སྔགས་འཆད་བྱེད་དེ།ཡང་གསུངས་པ། སྔགས་དང་སྔགས་ཤེས་རབ་གསུངས་པ། །དེ་ཉིད་བསྐུལ་བར་གསུངས་པ་སྟེ། །སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད། །མཚོན་བྱ་དང་ནི་མཚན་ཉིད་སྤངས། །འདི་ལ་སྔགས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །གསང་ཆེན་ དོན་ནི་རྟོགས་པ་ཡིན།།ཞེས་སོ། །སློབ་དཔོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དབང་བསྐུར་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་ཏེ། ཡང་གསུངས་པ། ཆོས་ཀྱི་ཁ་ཏོན་ཀློག་པ་དང་། །འཆད་དང་མན་ངག་སྦྱིན་པ་དང་། །དབང་བསྐུར་བ་དང་ལས་བྱེད་པ། །སློབ་དཔོན་ཞེས་ བྱར་བརྗོད་པ་ཡིན།ཞེས་སོ། །དང་བ་ཞེས་པ་ནི་སེར་སྣ་དང་བྲལ་ཞིང་སྙིང་ནས་དགའ་བའོ། །དང་ཡིག་ལས་ངོ་བཞིན་གསལ་བའོ། །དབང་པོ་ཐུལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གང་གིས་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཐུལ་བ་དེ་ནི་དབང་པོ་ཐུལ་བའོ། །བའང་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་ལྷག་པར་སྡུད་པའོ།།སློབ་དཔོན་ལ་སྨོད་པའི་སྐྱོན། མགོན་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སློབ་དཔོན་གང་ཡིན་པ་དེའོ། །མགོན་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མགོན་ དུ་གྱུར་ཅིང་མཉེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མགོན་ཏེ་མགོན་དེའོ།།གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་མར་རྨོངས་པས་སོ། །བརྙས་པ་ནི་སྨོད་པར་བྱས་པའོ། །ཅིར་གྱུར་ནས་ཤེ་ན། སློབ་གྱུར་ཕྱི་ནས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སློབ་མ་མ་ཡིན་པ་ལས་སློབ་མར་གྱུར་ནས་ཞེས་ བྱ་བ་སློབ་གྱུར་ཕྱི་ནས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文： 善巧繪製壇城之事業。壇城即所繪之壇城，為圖畫所繪之壇城。繪製即繪製壇城，其事業即為所作，由了知通達彼等故為善巧繪製壇城之事業。 其中壇城事業為：凈化外內地基並攝受、以橛釘釘鎮障礙、繫縛方位、繫縛界限、本尊加持、畫線涂彩、加持並安置寶瓶、成就壇城等。繪製事業即繪製氈毯、幢幡、法輪等。 密咒講解者即通達善巧解說以唵字等三真實一味大密所解說之咒語，故為密咒講解者。又說：“咒與咒慧所宣說，即是彼等之啓發，無生亦無有顯現，離所詮及能詮相，此即稱為是咒語，了悟大密之義理。” 所謂上師者，即從事灌頂等事業故為上師。又說：“誦持法教並讀誦，講解及予以教授，灌頂以及作事業，此即稱為是上師。” “凈信”即離慳吝由衷歡喜。從”凈”字中顯明其性。所謂”調伏諸根”，即由何者調伏眼等諸根，彼即為調伏諸根。“復”字表示進一步總攝。 誹謗上師之過失，以”彼怙主”等宣說。“彼”即具如是功德之特殊上師。“怙主”即成為諸佛菩薩等之怙主且應令歡喜，故為怙主即彼怙主。“何者”即愚癡弟子。“輕蔑”即誹謗。若問如何？說”后成弟子”，即從非弟子而成為弟子之意為后成弟子。

།བསམ་བཅས་པས་ནི་བསམ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འཇུག་པས་བསམ་བཅས་ཏེ་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་ཡིན་གྱི་སྨྱོ་བའམ་མ་ཤེས་པའམ་རྣམ་པར་གཡེངས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སྨོད་པས་ན་སངས་རྒྱས་ནི་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཏེ།ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དམ་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཡིན་པའམ། འདི་དག་དྲི་མ་མེད་པའི་བློ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་སོ། །ཡང་ན་དུས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཅིང་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ན་ཡང་དག་པར་རློམ་པའི་ སེང་གེ་དང་འཕྲོག་བྱེད་དང་དབྱིག་གི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་རྣམས་པས་རྒྱས་ཤིང་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་དགོངས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་རྣམས་སོ།།ཐམས་ཅད་ནི་མ་ལུས་པ་སྟེ། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཇི་སྲིད་པར་བཞུགས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་དག་ ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དེ་སངས་རྒྱས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་བརྙས་ཤིང་སྨོད་ལ་འཕྱ་བ་དེས་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་སྨོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ནི་ཞེས་པ་ནི་སུ་ཞིག་བླ་མ་ལ་བརྙས་པ་བྱེད་པ་འདི་དེའོ། །རྟག་ཏུ་ནི་རྒྱུན་དུའོ། ། སྡུག་བསྔལ་ནི་ཉེ་བར་འཇོམས་པ་སྟེ། ད་ཡང་འདི་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ལུས་དང་སེམས་གཟིར་བ་ཉེ་བར་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་འདི་པའོ། །དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་གཅོད་པ་དང་གཤེགས་པ་དང་སྲེག་པ དང་འཚོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་པའོ།།འཐོབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མྱང་བར་བྱ་ཞིང་ཉམས་སུ་མྱོང་དགོས་སོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སློབ་དཔོན་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་སངས་རྒྱས་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་ བཞིན་ཡིན་པས་ན་དེ་ལ་སྨོད་པ་ལས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སྨད་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་གང་ལས་ཤེ་ན། སློབ་དཔོན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལྟ་བུར་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ གསུངས་པ།།བརྟན་གཡོའི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་ན། །སློབ་དཔོན་ལས་མཆོག་བླ་མ་མེད། །གང་གི་དྲིན་ལས་དངོས་གྲུབ་ཀུན། །འཕྲལ་ཉིད་དུ་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད། ཅེས་སོ། །སླར་ཡང་བླ་མ་སྨོད་པའི་ཉེས་དམིགས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡམས་དང་ཉེར་འཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ གསུངས་ཏེ།བླ་མའི་ཞབས་ལ་སྨོད་པ་འཆི་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འབྲེལ་ལོ།

我來為您翻譯這段藏文： 有思即與思維一起趣入故為有思，是從內心深處而發，並非由狂亂、無知或散亂心所致。 誹謗一切佛陀，佛陀即如來們，因通達一切法之勝義故為佛陀，或因彼等具無垢智故為佛陀。或因遍知一切時且離一切過失，較自詡為獅子、奪取者、寶藏等諸天更為廣大且具通達意趣故為諸佛。“一切”即無餘，即安住於十方世界所有剎土之彼等一切。彼等既是佛陀又是一切，故為一切佛陀，對彼等一切佛陀輕蔑、誹謗、譏諷，即是誹謗一切佛陀。 “彼”即指某人對上師作輕蔑。“恒時”即持續。“痛苦”即逼惱，分今生與後世二種。其中現法中身心逼迫損惱等為今生。于地獄等中砍截、刺穿、焚燒、煮燉等痛苦為後世。“獲得”即必須感受體驗之意。 上師因通達真實而稱為佛陀，此即是一切佛陀之本性，故誹謗上師即生起誹謗一切佛陀所生之痛苦。此從何而知？因為世尊所說”應視上師如一切如來”之言教是量故。 又說：“三界動靜世間中，無勝上師更尊貴，由其恩德諸成就，即刻便能得獲得。” 為復別說誹謗上師之過患故說”疫疾及損惱”，與”誹謗上師足將死”相連。

།བླ་མ་ནི་སློབ་དཔོན་ཡིན་ལ། དེའི་ཞབས་ནི་ཞབས་དག་སྟེ་དེ་དག་ལ་སྨོད་ཅིང་སུན་འབྱིན་པ་ནི་བླ་མའི་ཞབས་ལ་སྨོད་པའོ། །འཆི་བར་འགྱུར་བ་ནི་འཆི་བའི་འོས་ཏེ་རྣམ་པར་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་ ཞིག་དག་གིས་ཤེ་ན།དེའི་ཕྱིར། ཡམས་དང་ཉེར་འཚེ་དགྲ་རྣམས་ཀྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཡམས་ནི་རྡོ་རྗེའི་མེ་འབབ་པ་དང་ཆུ་དང་རླུང་དང་མུ་གེ་དང་གཤེད་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཟིར་བར་བྱས་པའོ། །ཉེར་འཚེ་ནི་འབྱུང་པོ་དང་ཡི་དགས་དང་འདྲེ་དང་སྲིན་པོ་དང་ སྦྲུལ་དང་གཅན་གཟན་གཏུམ་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཉེ་བར་འཚེ་བ་རྣམས་སོ།།དགྲ་ནི་ཤ་འཁོན་ཅན་གྱི་དགྲ་རྣམས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡམས་དང་ཉེ་བར་འཚེ་བ་དང་དགྲ་རྣམས་ཏེ་ཡམས་དང་ཉེར་འཚེ་དགྲ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །དང་ཡིག་ལས་གཉན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ ངོ་།།ཡང་གང་དག་གིས་ཤེ་ན། གདོན་དང་རིམས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གདོན་ནི་ཉི་མ་ལ་སོགས་པའི་གཟའ་དགུ་པོ་དག་གམ་ཡང་ན་མ་མོ་ལ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་གཉིས་པོ་དག་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མདངས་དང་སྟོབས་ལེན་པར་བྱེད་ པའི་ཕྱིར་གདོན་ནོ།།རིམས་ནི་ནད་རྣམས་ཏེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གདུང་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་རིམས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་མདོར་བསྡུ་ན་རླུང་དང་མཁྲིས་པ་དང་བད་ཀན་དང་འདུས་པ་སྟེ་རྣམ་པ་བཞིའོ། །སླར་ཡང་ཕྱེ་ན་ནི་རྣམ་པ་མང་ངོ་། །དུག་ནི་ཤས་ཆེ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་ མདོར་བསྡུ་ན་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བ་དང་བཅོས་མ་དང་གྱུར་པ་སྟེ་རྣམ་པ་བཞིའོ།།དེ་ལ་བརྟན་པ་ནི་ནག་པོ་བརྩེགས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གཡོ་བ་ནི་སྦྲུལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །བཅོས་མ་ནི་ཀུན་དུ་སྦྱར་བ་དག་གོ། །གྱུར་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །སོགས་པའི་ སྒྲས་ནི།འགྱེགས་པ་ལ་སོགས་པས་སོ། །གདོན་རྣམས་དང་རིམས་རྣམས་དང་དུག་ལ་སོགས་པས་ན། གདོན་དང་རིམས་དང་དུག་སོགས་ཀྱིས། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་བླ་མའི་ཞབས་ལ་སྨོད་པ་འདི་འཆི་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན་རྨོངས་ཆེན་ཏེ། དེ་རྨོངས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་པས་རྨོངས་ཆེན་ཏེ་ཤིན་ཏུ་བླུན་པའོ།།དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་ལེགས་པ་འདོད་པ་དག་གིས་སློབ་དཔོན་ལ་སྨོད་པར་མི་བྱ་བར་ཡོན་ཏན་ཁོ་ན་གཟུང་བར་བྱའོ། །ཡང་གསུངས་པ། སློབ་དཔོན་ཡོན་ཏན་གཟུང་བྱ་སྟེ། །སྐྱོན་ནི་ནམ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོན་ཏན་གཟུང་བས་ དངོས་གྲུབ་སྟེ།།སྐྱོན་རྣམས་ལས་ནི་གྲུབ་པ་ཉམས། །ཞེས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文： 上師即是師長，其足即雙足，對此誹謗貶損即是誹謗上師足。“將死”即應當死，意為將遭毀滅。 由何而死？為此說：“疫疾及損惱諸敵”。疫疾即遭受金剛火、水、風、饑荒、劊子手等逼迫。損惱即來自魔鬼、餓鬼、鬼怪、羅剎、毒蛇、兇猛野獸等的傷害。敵即懷有仇恨之敵人。疫疾、損惱及敵人，即疫疾及損惱諸敵。由”及”字，亦包括嚴重之事。 復由何等？說：“魔鬼與疾病”。魔鬼即九大行星或十二母魔等，因奪取眾生之光彩與力量故稱魔鬼。疾病即諸病，因使眾生生苦故稱疾病。此等略說則有風、膽、痰、合併四種。若復細分則有多種。毒即猛烈者，此略說亦有固體、流動、人造、變化四種。其中固體即堆積黑毒等。流動即蛇毒等。人造即調配者。變化即由分別而生者。“等”字包括障礙等。 由諸魔鬼、諸疾病及毒等，即”魔鬼疾病毒等”。由彼等，誹謗上師足者將死。其為何等人？大愚者，既是愚且是大故為大愚，即極其愚癡者。 如是了知已，欲求善者不應誹謗師長，當唯取功德。又說： “應取師長諸功德，過失永遠不應取， 取德則得諸成就，由過則失諸成就。”

།སླར་ཡང་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བླ་མ་ལ་སྨོད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གསུངས་ཏེ། བླ་མའི་ཞབས་ལ་སྨོད་པ་ཞེས་སྦྱར་ནས་བསད་ནས་དམྱལ་བར་འགྲོ་ཞེས་སྦྲེལ་ལོ། །བསད་ནས་ནི་ཤི་ནས་དམྱལ་བ་ན་ འགྲོར་འགྲོ་ཞིང་འབོར་བར་བྱེད་དོ།།སུ་དག་གིས་བསད་ནས་ཤེ་ན། རྒྱལ་གཏུམ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ནི་ས་སྐྱོང་བ་ཡིན་ལ། གཏུམ་པོ་ནི་མཛོད་སྤུང་བ་དང་། དུམ་བུ་སྲུང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་དང་གཏུམ་པོ་ནི་རྒྱལ་གཏུམ་མོ། །ཡང་ན་རྒྱལ་པོ་ནི་རྣམ་ཐོས་ ཀྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་གསང་བ་པའི་གཙོ་བོ་རྣམས་ཏེ་འདིར་རྒྱལ་པོའི་སྒྲས་ནི་གསང་བ་རྣམས་སོ།།གཏུམ་པོ་ནི་གཤེག་པར་བྱེད་པ་དང་། གཟིར་བར་བྱེད་པ་རྣམས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་དང་གཏུམ་པོ་ནི་རྒྱལ་གཏུམ་གནོད་སྦྱིན་གྱི་མངག་གཞུག་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མེ་ནི་མེ་ཉིད་ དོ།།སྦྲུལ་གདུག་ནི་ཕྱུགས་དང་བྱ་དང་སྡིག་སྦྲུལ་ལ་སོགས་པ་རྨུག་པར་བྱེད་པ་རྣམས་སོ། །རྒྱལ་གཏུམ་དང་མེ་དང་སྦྲུལ་གདུག་པ་དག་ནི། རྒྱལ་གཏུམ་མེ་དང་སྦྲུལ་གདུག་སྟེ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཡང་སུ་དག་གིས་ཤེ་ན། མཁའ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མཁའ་འགྲོ་ནི་ཁྲག་ ལ་དགའ་བའི་རྣལ་འབྱོར་མའི་བྱེ་བྲག་གོ།།ཆུ་ནི་ཆུ་ཉིད་དོ། །རྐུན་པོ་ནི་ཆོམ་པོ་བའོ། །མཁའ་འགྲོ་མ་དང་ཆུ་དང་རྐུན་པོ་རྣམས་ནི་མཁའ་འགྲོ་ཆུ་དང་རྐུན་པོ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །གདོན་ནི་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལྷའི་དཔུང་སྟེ་གདོན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཡང་གསུངས་པ། ཚངས་པ་དབང་པོ་ཟླ་ཉི་སྐྲ་འགྲེང་བས། །མཐའ་དག་པ་ཡི་གཞི་ལ་བགེགས་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །ལོག་འདྲེན་ནི་ཚོགས་ཀྱི་བདག་པོ་ལ་སོགས་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ལོག་འདྲེན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཀྱང་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་སྡུད་པ་སྟེ་མིའམ་ཅི་དང་ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང བསད་ནས་དམྱལ་བར་འགྲོའོ།།དེ་བས་ན་བླ་མ་ལ་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་སྨད་པར་མི་བྱ་བར་རྒྱུན་དུ་མཆོད་པར་བྱའོ། །གང་སྨོད་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་དུ་ཡང་གཅེས་སྤྲས་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡང་གསུངས་པ། སློབ་དཔོན་སྨོད་པ་གང་ཡིན་དེ། །བགེགས་དང་ལོག་ འདྲེན་གྱིས་འཇོམས་ཤིང་།།ཁྲོ་ཞིང་ལས་ནི་ངན་པའི་བདག་།རྟག་ཏུ་ས་སྟེང་དག་ན་སྤང་། །ཞེས་སོ། །སླར་ཡང་ནམ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་སློབ་དཔོན་ལ་སྨོད་པའི་འབྲས་བུ་གསུངས་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱི་ཐུགས་དཀྲུགས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་སྦྲེལ་ལོ།

我來為您翻譯這段藏文： 複次以”王”等說明誹謗上師之果報。承接”誹謗上師足”，連及”被殺入地獄”。被殺即死後往生並抵達地獄。 由誰殺之？說”暴王”。王即護地者，暴即守藏及守分等，王與暴即暴王。或者，王即多聞子等密教主尊，此處王字指密教諸尊。暴即摧毀者、逼迫者，王與暴即暴王，意為夜叉之使者。 火即火本身。毒蛇即嚙咬牲畜、鳥類、蝎子等之物。暴王、火與毒蛇即”暴王火與毒蛇”，由彼等。 復由誰？說”空行”。空行即喜血之特殊瑜伽女。水即水本身。盜賊即強盜。空行女、水與盜賊即”空行水與盜賊”，由彼等。魔即梵天等天軍，由彼等魔。又說：“梵天帝釋日月豎發者，於一切基作障礙。“邪引即眾主等為首之邪引，由彼等。 “亦”字為總攝，人非人及大餓鬼等亦將殺之入地獄。是故即使于夢中亦不應誹謗上師，應當常行供養。若有誹謗者，於世間亦不得珍愛。又說： “誹謗師長者，為魔邪引摧， 嗔恚惡業主，常于地上棄。” 複次以”永不”等說明以他方式誹謗師長之果報。不應擾亂師長之心，如是相連。

། ཐུགས་དཀྲུགས་པ་ནི་ཡི་གསོད་པ་སྟེ་ལུས་སམ་ངག་གིས་ཡིད་མི་བདེ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་མི་བྱ་ཞིང་མི་སྒྲུབ་བོ། །སུའི་ཞེ་ན། སློབ་དཔོན་དག་གིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སློབ་དཔོན་ནི་བླ་མའོ། །ནམ་ཡང་ནི་འགར་ཡང་ངོ་། །གལ་ཏེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཐུགས་དཀྲུགས་པར་བྱེད ན་དེའི་ཚེ་ཅིར་འགྱུར་སྙམ་ན།གལ་ཏེ་ཤེས་འཆལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་ན་འདི་ལ་བློ་ངན་དང་གདུག་པའི་ཤེས་རབ་ཡོད་པས་ཤེས་འཆལ་གྱིས་བྱས་ཤིང་བསྒྲུབས་ན་དམྱལ་བར་གཏུབ་ཅིང་འཚེད་པར་འགྱུར་ཏེ། བུམ་པར་འཚེད་ པ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པ་དག་ཏུའོ།།ངེས་པར་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་སྟེ་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་རོ། །ཅི་སློབ་དཔོན་ལ་སྨོད་པ་གཅིག་པུ་ཁོ་ནས་དམྱལ་བར་ལྟུང་ངམ་ཞེ་ན། མནར་མེད་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མནར་མེད་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་གཙོ་བོ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ འདིར་མནར་མེད་གཟུང་གི་།དང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་པས་མནར་མེད་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ནི་མནར་མེད་པ་ལ་སོགས་སོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ཡང་སོས་དང་ཐིག་ནག་དང་བསྡུས་འཇོམས་དང་ངུ་འབོད་དང་ངུ་འབོད་ཆེན་པོ་དང་ཚ་བ་དང་རབ་ཏུ་ཚ་བ་སྟེ་བདུན་པོ་རྣམས་སོ། །མནར མེད་དང་བཅས་པས་ཚ་བའི་དམྱལ་བ་བརྒྱད་དོ།།ཆུ་བུར་ཅན་དང་ཆུ་བུར་རྡོལ་བ་དང་སོ་ཐམས་ཐམས་པ་དང་ཀྱི་ཧུད་ཟེར་བ་དང་ཨ་ཆུ་ཟེར་བ་དང་ཨུཏྤ་ལ་ལྟར་གས་པ་དང་པདྨ་ལྟར་གས་པ་དང་པདྨ་ལྟར་ཆེར་གས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དག་ནི་གྲང་བའི་དམྱལ་བ་བརྒྱད་དོ། །མེ་མ་མུར་དང་རལ་ གྲི་ལོ་མའི་ཚལ་དང་སྤུ་གྲིས་གང་བའི་ལམ་དང་ཤཱལ་མ་ལིའི་སྡོང་པོ་དང་བུམ་པར་འཚེད་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་ཉེ་བའི་དམྱལ་བ་རྣམས་སོ།།ཉི་ཚེ་བའི་དམྱལ་བ་ནི་རབ་ཏུ་མང་བའོ། །དམྱལ་བར་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་མི་དགེ་བའི་དབང་གིས་དེར་ཤིན་ཏུ་ དམྱལ་ཞིང་གཏུབ་པ་གང་ཡིན་པའོ།།བཤད་པ་ནི་བསྒྲགས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། འཇིགས་རུང་སྟེ་འཇིགས་པར་བྱེད་པ་སྲེག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་ཅིང་བདོ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་ནི་གནས་པར་ཡང་དག་བཤད། །དེར་ནི་དམྱལ་བ་དེ་ རྣམས་སུའོ།།གནས་པ་ནི་འདུག་པ་དང་སྡོད་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཡང་དག་བཤད་ནི་བསྟན་པ་སྟེ། །བསམ་པ་མ་དག་པས་འཕངས་ནས་བསྐལ་པའི་གྲངས་ཀྱིས་བགྲང་བར་བསྟན་པ་རྣམས་སུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།

我來為您翻譯這段藏文： 擾亂心意即傷害心靈，以身或語造成不悅，不應作也不應行。誰的？說”諸師長”。師長即上師。永不即任何時候都不。 若擾亂師長心意，彼時將如何？說”若愚癡”等。若者，此處因有惡慧及毒慧故為愚癡，若作此行將於地獄中被割裂煮燒，如經中所說煮罐等。必定即無疑，為行為之差別。 豈僅誹謗師長一事便墮地獄？說”無間等”。“無間等”因為是主要故此處取無間，並非因為是第一，至無間為限即無間等。等字包括等活、黑繩、眾合、號叫、大號叫、炎熱、極熱等七處。連同無間共為八熱地獄。 皰脹、皰裂、齒咬、號叫、呼號、青蓮、紅蓮、大紅蓮等為八寒地獄。燒焦、劍葉林、利刃道、鐵刺樹、煮罐等為近邊地獄。孤獨地獄則極多。 所說地獄者，即眾生因不善業而於彼處極受折磨割裂之處。說即宣說。彼等如何？可怖，因造作難忍且令生恐懼之燒灼等痛苦故。 “于彼住正說”，即于彼等地獄中。住即停留、居處之義。正說即開示，意為由不凈意願所引，經劫數計而住于所說諸處。

།ཡང་གསུངས་པ། །གང་ཞིག་དེ་འདྲའི་རྒྱལ་སྲས་སྦྱིན་ བདག་ལ།།གལ་ཏེ་ངན་སེམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་ན་དེ། །ངན་སེམས་བསྐྱེད་པའི་གྲངས་བཞིན་བསྐལ་བར་ནི། །དམྱལ་བར་གནས་པར་འགྱུར་ཞེས་ཐུབ་པས་གསུངས། །ཞེས་པའོ། །གང་ལས་ཤེ་ན། སློབ་དཔོན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་རང་ ཀུན་དུ་སྤྱོད་ཅིང་ལེགས་པར་བསླབས་པས་སམ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་ཏེ།ཡང་གསུངས་པ། བསྟན་ལ་ཀུན་དུ་ཡང་དག་སྤྱོད། །གཞན་དག་ལ་ཡང་སྤྱོད་བྱེད་པས། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བླ་མ་ལ། །སློབ་དཔོན་ཞེས་བྱར་ཡོངས་སུ་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །སློབ་ དཔོན་བླ་མ་དེ་ལའོ།།ནི་ནི་གང་གི་ཕྱིར་གྱི་དོན་ལའོ། །སྨོད་པ་ལས་ཏེ་སུན་འབྱིན་ཞིང་སྐྱོན་འདོགས་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་བས་གང་གི་ཕྱིར་བླ་མ་ལ་སྨོད་པ་ལས་འདི་དང་ཕྱི་མར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བའི་ རྒྱུ་མཚན་དེ་ལས་སོ།།འབད་པ་ཡང་དེ་ཡིན་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡིན་པས་འབད་པ་ཐམས་ཅད་དེ་གནས་སྐབས་ཀུན་དུའོ། །རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཞེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་རྩེ་ལྔ་པའི་རྡོ་རྗེ་དང་ལྡན་པའི་སློབ་དཔོན་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ནོ། །འདི་ནི་ཞི་བ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སློབ་དཔོན་ ཡིན་པ་བཀག་སྟེ།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་ཐེག་པས་མིན། །རང་རྒྱལ་རྗེས་སུ་བརྩེ་བ་ཡིས་ཀྱང་མིན། །མ་དད་སྦྱིན་དང་ཚུལ་འཆོས་སེར་སྣས་མིན། །ང་ཡི་རྡོ་རྗེ་འདི་ནི་ གཟུང་མི་བྱ།།ཞེས་བཤད་དོ། །རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དེ་ཡང་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་སྙམ་ན། བླ་མ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བླ་མ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཆེན་པོ་ཉིད་དང་ལྡན་པས་ཆེན་པོ་སྟེ། ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱང་རིག་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་སྤོང་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་དཀའ་ཐུབ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་སྤྲོ་བ་ཆེན་པོ་ ཉིད་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་མཁས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ།།དེ་ལ་རང་དང་གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལེགས་པར་ཤེས་པ་ནི་རིག་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་འཇོམས་པ་ནི་སྤོང་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལེགས་པར་གོམས་པ་ནི་དཀའ་ཐུབ་ ཆེན་པོ་ཉིད་དོ།།བླ་མ་བསྟེན་པས་དུལ་པ་མེད་པ་ནི་སྤྲོ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ།

我來為您翻譯這段藏文： 又說： “若人對如是菩薩施主， 生起噁心作害者， 隨其生起噁心數， 將住地獄爾許劫，佛陀如是說。” 從何處？即”對師長”，于如來教法中自身常行並善學，或因令他常行故為師長。 又說： “于教法中正常行， 亦令他人行， 諸智者對上師， 普稱為師長。” 對彼師長上師。“尼”字表示原因義。誹謗即貶低詆譭之義。 “是故”等為總結語，因為誹謗上師將導致現世後世大苦，因此之故。精進亦是彼，一切亦是彼，故為一切精進，即一切時處。 金剛上師者，具五智自性五股金剛之上師即金剛上師。此處否定寂靜等為師長。為何？因為未就彼等而言持金剛故。如是說： “非以如來聲聞乘， 非以緣覺悲心， 非以不信施及偽裝吝嗇， 不應持我此金剛。” 彼金剛上師復是何等？說”大上師”。上師已如前釋。具大性故為大，大性即大智性、大斷性、大苦行性、大歡喜性、大精進性、大智慧性。 其中，善知自他宗義為大智性。摧毀一切煩惱為大斷性。善修持戒律為大苦行性。依止上師無厭為大歡喜性。

།དགེ་བ་ཚོལ་བ་ན་མགོའམ་གོས་ལ་མེ་འབར་བ་ལྟ་བུས་གནས་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ནི་མཁས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ ཡང་།རིག་ལྡན་དཔའ་བོ་དཀའ་ཐུབ་སྤྱད། །སྤྲོ་ཆེན་དེ་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ལྡན། །རྨད་བྱུང་དང་ནི་བྱེད་པ་པོ། །ཆེན་པོ་ཞེས་བྱར་མངོན་པར་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་བླ་མ་ཡང་ཡིན་ལ་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་པས་བླ་མ་ཆེའོ། །བླ་མ་ཆེན་པོ་དེ་ཡང་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། བསྒྲིབས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བསྒྲིབས་པ་ནི་མིའི་རྣམ་པས་གཡོགས་པའོ། །མཆོག་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་གོ། །དགེ་བ་ནི་བཀྲ་ཤིས་པ་དང་བཟང་བ་དང་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་དོན་གཅིག་གོ། །དེ་སྒྲིབ་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ་མཆོག་ཀྱང་ཡིན་ལ་དགེ་བ ཡང་ཡིན་པས་ན་བསྒྲིབས་ཤིང་མཆོག་སྟེ་དགེ་བ་ནིའོ།།སྨད་པར་མི་བྱའོ་ནི་བཤུང་བར་མི་བྱ་བ་སྟེ། པ་རསྨཻའི་ཚིག་ཏུ་བྱས་པ་ནི་ལུང་ངོ་། །ནམ་ཡང་ནི་འགར་ཡང་སྟེ། །དུས་ནམ་གྱི་ཚེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་ནི་འགར་ཡང་སྨད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་འདོན་ཏོ། འདུལ་ བ་མངོན་པར་ཤེས་པའི་དྲན་པ་ཉམས་པ་མེད་པས་ཟུར་གྱིས་སྨོད་པའི་ཚིག་ཀྱང་ནམ་ཡང་མི་བྱའོ་ཞེས་དགོངས་སོ།།སློབ་དཔོན་ལ་སྨོད་པའི་ཉེས་པ་ཕྱིར་བཅོས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྗེས་མཐུན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྗེས་མཐུན་ནི་འབྱོར་པ་དང་བསྟུན་པ་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་ ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དང་ཡིག་ལས་ཡང་ན་ནོར་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་ཞེས་པའི་ཚིག་ཕྲད་ནི། དེ་ལས་ན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལས་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། བླ་མའི་ཞལ་ཟས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བླ་མ་སློབ་དཔོན་ལ་གཡོས་བྱས་ནས་ཞལ་ཟས་ཏེ་ཟན་ནི་བླ་མའི་ཞལ་ཟས་ཏེ། སྟོན་མོ་ གྱ་ནོམ་ཕུལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།བླ་མ་རྣམས་ལས་མཉན་ནས་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཅི་ཞིག་གིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ནས་ཤེ་ན། ཡོན་ནི་ནོར་དང་འབྲུ་དང་བ་ལང་དང་མ་ཧེ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་དབུལ་བ་ན་ཅི་འབྱོར་བའི་ཡོན་དང་བཅས་པ་ནི་ཡོན་བཅས་ཏེ་ཡོན་དང་འབྲེལ་པར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ ཏོ།།དབུལ་བར་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །སྟོན་མོ་ལ་སོགས་པ་ཕུལ་བ་ལས་ཅི་ཞིག་འབྱུང་ཞེ་ན། དེ་ལས་རིམས་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལས་ནི་སྟོན་མོ་ལ་སོགས་པ་ཕུལ་བ་དེ་ལས་སོ། །རིམས་ལ་སོགས་པའི་གདུང་བ་ནི་རིམས་ལ་སོགས་པའི་གནོད་པ་སྟེ་ གདུང་བར་བྱེད་པ་གང་དག་གི་དང་པོ་རིམས་ཡིན་པ་དེ་ནི་རིམས་སོགས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文： 求善時如頭或衣著火般精進，是為大精進性。現證稀有妙法，是為大智慧性。 如是說： “具智勇士修苦行， 大歡喜后具精進， 稀有及作者， 明稱為大者。” 彼既是上師又是大者，故為大上師。彼大上師又是何等？說”隱蔽”等。隱蔽即以人相覆蓋。殊勝即一切中最勝。善即吉祥、美好、寂靜，此等同義。彼既是隱蔽又是殊勝且是善，故為”隱蔽且殊勝善者”。 “不應誹謗”即不應貶低，用他動詞形式表示教令。“任時”即任何時候，意為何時都。有些人讀作”任處不應誹謗”。意為具調伏現證念不失故，亦不應于任時作間接誹謗語。 為懺悔誹謗師長過失，說”隨順”等。隨順即隨緣分際如理之義。“及”字或表一切財物。“彼”字為助詞，意為”因此”。 因此何為？說”上師飲食”，即為上師備辦飲食，食物即上師飲食，意為供養盛宴。與”從諸上師聽聞”相連。以何為特徵？供養即財物、穀物、牛、水牛等供品，隨力供養即具供養，意為與供養相關。 應當供養即應當佈施。供養盛宴等有何果？說”由此熱病等”。由此即由供養盛宴等。熱病等痛苦即熱病等危害，以熱病為首的諸痛苦即熱病等。

།གདུང་བར་བྱེད་པ་དག་ནི་སྔར་བཤད་པའི་ཉེ་བར་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །ནི་ཞེས་པ་ནི་ངེས་པར་རོ། །ཕྱིར་ཞིང་ཕྱི་ནས་སོ། །འབྱུང་བ་ནི་སྐྱེ་བ་སྟེ་མི་ཞེས་པ་ནི་དགག་པའོ། །འདི་སྐད་གསུངས་པ་ ཡིན་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་བླ་མ་ལ་སྨད་ན་འདི་དང་ཕྱི་མར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་བས་ན་དེ་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བླ་མ་ལ་ཡོན་དང་བཅས་པའི་སྟོན་མོ་དབུལ་བར་བྱའོ། །དེ་ལས་བླ་མ་དགྱེས་པར་འགྱུར་ལ་བླ་མ་དགྱེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དགྱེས་ པ་ཡིན་ནོ།།དགྱེས་ནས་ཡང་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཚིམ་ཞིང་རབ་ཏུ་ཞི་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། མངོན་པར་འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་རྣམས་ཀྱང་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱའོ། །ཁ་སྦྱོར་ལས་བྱུང་བའི་རྒྱུད་དུ་ཡང་། གང་ཕྱིར་ཕྱོགས་བཅུར་བཞུགས་པ་ཡི། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ཡིས།།བསོད་ནམས་གང་དེ་སློབ་དཔོན་གྱི། །བ་སྤུའི་བུ་ག་གཅིག་ན་སྣང་། །དེ་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་མཆོད་པ་ལས། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགྱེས། །འོན་ཏང་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེ་དང་། །འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་སྩོལ་པར་མཛད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །སླར་ ཡང་སློབ་མའི་བྱ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།རང་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རང་གི་དམ་ཚིག་ཀུན་སྤྱོད་ན། །དམ་ཚིག་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡང་ན་དམ་ཚིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་སོགས་པ་བསྲུང་བ་སྟེ། འདིས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡང་དག་པར་འགྲོ་ ཞིང་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དམ་ཚིག་སྡོམ་པ་གྲུབ་པ་འདི། །ཁྱོད་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་བསྲུང་བར་བྱ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་མཐུན་པར་གསུངས། །དམ་པ་རྟག་པའི་བཀའ་ཡིན་ནོ། །རྡོ་རྗེའི་ཕྱག་རྒྱ་གང་ཡིན་པས། །གང་ཞིག་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ དོགས་མེད་པའི།།བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་གཏང་མི་བྱ། །དམ་པའི་ཆོས་ནི་མི་སྨད་ཅིང་། །ནམ་ཡང་དོར་བར་མི་བྱའོ། །མི་ཤེས་པའམ་རྨོངས་པ་ཡིས། །དེ་ནི་སྨད་པར་མི་བྱའོ། །རང་གི་བདག་ཉིད་ཡོངས་སྤངས་ནས། །དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་ནི་གདུང་མི་བྱ། །ཅི་བདེ་བར་ནི་བདེ་ བར་གཟུང་།།འདི་ནི་མ་བྱོན་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས། །ནམ་ཡང་དོར་བར་བྱའོ། །ཞེས་རྒྱས་པར་རོ། །ཀུན་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པར་བྱེད་པས་ན་ཀུན་སྤྱོད་དེ་བླ་མའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ། །དམ་ཚིག་དང་ཀུན་སྤྱོད་ནི་དམ་ཚིག་ཀུན་སྤྱོད་དེ་རང་གི་དམ་ཚིག་ དང་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文： 痛苦即前述的損害等。“尼”字表確定。“再次”即之後。“生起”即產生，“不”為否定詞。 此中所說：因誹謗上師將於現世後世感受種種痛苦，故為息除此過，應當向上師供養具供養之盛宴。由此上師歡喜，上師歡喜即一切如來歡喜。 歡喜后，一切所欲滿足並得以寂靜，所求悉地亦將生起。 《勝樂金剛續》中亦云： “以十方所住， 諸佛菩薩眾， 彼等諸福德， 現於師一毛。 是故供養師， 諸佛菩薩喜， 且賜三昧耶， 金剛與悉地。” 為進一步開示弟子之行為，說”自己”等。“行持一切三昧耶”，三昧耶已說過。或者說三昧耶即守護菩提心等，因此能正趣證得菩提。 “此三昧耶律儀成就， 汝當恒時善護持， 諸佛一致如是說， 此乃聖者常法言。 金剛手印為何者， 僅由生起彼等故， 必定成佛無疑惑， 菩提心性勿舍離。 不應誹謗正法教， 任時不應棄捨之， 由於無知或愚癡， 不應誹謗于彼法。 舍離自身本性已， 不應苦行自折磨， 隨樂而取安樂住， 此乃未來正覺尊。 金剛鈴印諸手印， 任時不應棄捨之。“如是廣說。 “行持”即普遍行持，即隨順上師。三昧耶與行持即三昧耶行持，即自己的三昧耶與普遍行持。

།ཡང་ན་རང་དང་མཐུན་པའི་དམ་ཚིག་སྟེ། དེའི་ཀུན་སྤྱོད་ནི་ནན་ཏན་ཡིན་པས་རང་གི་དམ་ཚིག་ཀུན་སྤྱོད་དེའོ། །སྲོག་གིས་ཞེས་པ་ནི་ནུས་པ་སྟེ། ཡང་ན་འཚོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཀྱང་གི་སྒྲ་ནི་ཀུན་སྡུད་པ་ལའོ། །སུའི་སྲོག་གིས་ཤེ་ན་རང་སྟེ་བདག་ཉིད་ཀྱིའོ། །བསྟེན་པ་ ནི་བསྙེན་པའོ།།རང་གི་སྲོག་འབའ་ཞིག་གིས་བསྟེན་པ་ཉིད་དམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ། སྦྱིན་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྦྱིན་མིན་ནི་གཏོང་མི་ཕོད་པའོ། །བུ་དང་ཆུང་མ་ནི་སྲས་དང་བཙུན་མོའོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་གཉེན་བཤེས་དང་འཁོར་ཡང་གཟུང་ངོ་། །འབྱོར་ པ་སྨོས་ཅི་དགོས་ནི་རྫས་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་སྨོས་ཅི་དགོས་པའོ།།ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གཡོ་བ་ཞེས་ཏེ་གཡོ་བ་ནི་མི་རྟག་པའོ། །འདི་དག་གིས་ནི་འདི་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་བུ་ལ་སོགས་པ་གཏོང་བ་ལས་གཞན་གྱིས་རང་གི་དམ་ཚིག་ཀུན་དུ་དཔྱད་པར་མ་ནུས་ན་དེའི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་དེ་ དག་ཡོངས་སུ་བཏང་ནས་ཀྱང་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།ཡང་གསུངས་པ། ཕ་མ་རང་གི་སྐྱེ་བོ་བུ་དང་གཉེན་གྱི་མཚམས། །གོས་དང་བཟའ་བཏུང་ནོར་འབྲུ་ཁྱིམ་ལ་སོགས་པའི་ས། །རང་གི་ཡན་ལག་ཆུ་ཤིང་འདབ་མ་རླུང་བསྐྱོད་ལྟར། །རྣམ་པར་བལྟས་ནས་མཁས་པ་དམ་ པའི་ཆོས་སྒྲུབ་བོ།།ཞེས་སོ། །བླ་མ་ལྷག་པར་བསྙེན་བཀུར་བའི་རྒྱུ་མཚན་གསུངས་པ། གང་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་ཕྱིར་ནི་རྒྱུ་མཚན་གང་ལས་སོ། །རྙེད་པར་དཀའ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བས་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རྙེད་དཀའ་བ་སྟེ་རྙེད་པར་དཀའ་བའོ། །འཇིག་རྟེན་ནི་འགྲོ་བའོ། །དུས་ ཇི་ཙམ་གྱིས་ཤེ་ན།བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གོང་ནས་གོང་དུ་བཅུར་བསྒྱུར་བའི་གནས་བརྒྱད་པ་ལ་གནས་པའི་གྲངས་ནི་བྱེ་བ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་བགྲང་བ་ལ་ཞུགས་པ་ན་གྲངས་མེད་དེ་བགྲང་བར་མི་ནུས་པའོ། །གྲངས་མེད་ཀྱང་དེ་ཡིན་ལ་བྱེ་བ་ཡང་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་གྲངས་མེད་བྱེ་བའོ།།བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་བྱེ་བ་ནི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་བྱ་བ་སྟེ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་བྱེ་བ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །བསྐལ་པ་བརྒྱ་ནི་འདིར་བར་གྱི་བསྐལ་པར་གཟུང་བར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ལ་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱིས་ སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་བར་གྲགས་ལ།བར་གྱི་བསྐལ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསྐལ་པ་ཆེན་པོའི་བྱེ་བྲག་སྟེ། འདི་ལྟར་དང་པོར་མར་འགྲིབ་པའི་བར་གྱི་བསྐལ་པ་གཅིག་གོ།

我來為您翻譯這段藏文： 或者說是與自己相應的三昧耶，其行持即是精進，故為自己的三昧耶行持。“以命”即以力，或以生計。“亦”字表總攝。誰的命呢？自己，即自身的。“依止”即親近。 是否僅以自己的生命來依止呢？不是，故說”不吝”等。“不吝”即不捨得給予。“子與妻”即兒子與王妃。“等”字包括親友眷屬。“何況受用”即一切這些財物更不用說。 如何呢？“動搖”即無常。此等表明：若除捨棄子等外，不能以他法觀察自己的三昧耶，則應無疑地捨棄彼等而依止。 又說： “父母親人子與親眷際， 衣食財谷家等諸處所， 自身支分如風動水木， 智者觀已修行正法教。” 宣說殊勝承事上師之因由：“以何”等。“以何”即由何因。“難得”即因苦而得故難得，即難以獲得。“世間”即眾生。 何時呢？說”劫波俱胝”等。十的八次方為俱胝，若數之則無數即不能計數。因既是無數又是俱胝，故為無數俱胝。無數俱胝劫即無數俱胝劫波，以彼等。百劫在此應理解為中劫。 為何如此？因在波羅蜜多道中，以三大阿僧祇劫獲得佛果為衆所周知，其中劫即大劫之差別，如此首先減劫之中劫為一。

།མར་འགྲིབ་པ་དང་ཡར་འཕེལ་བའི་བར་དུ་བར་གྱི་བསྐལ་པ་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །མཐར་ཡར་འཕེལ་བའི་ བར་གྱི་བསྐལ་པ་གཞན་ཏེ།དེ་ལྟར་ན་བར་གྱི་བསྐལ་པ་ཉི་ཤུའོ། །བར་གྱི་བསྐལ་པ་ཉི་ཤུར་འཆགས་སོ། །བར་གྱི་བསྐལ་པ་ཉི་ཤུར་ཆགས་ནས་གནས་སོ། །བར་གྱི་བསྐལ་པ་ཉི་ཤུར་འཇིག་གོ། །བར་གྱི་བསྐལ་པ་ཉི་ཤུར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཞིག་ནས་གནས་སོ། །དེ་ལྟར་ བར་གྱི་བསྐལ་པ་བརྒྱད་ཅུ་ལ་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་གཅིག་སྟེ།བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་དོ། །འདིའི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། གོང་ནས་གོང་དུ་བཅུར་བསྒྱུར་བའི་དྲུག་ཅུའི་གནས་པའི་གྲངས་ནི་གྲངས་མེད་པ་སྟེ། གྲངས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གྲངས་སུ་ བགྲངས་པའི་གྲངས་མེད་པའོ།།བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་ཁོ་ན་བགྲངས་པའི་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་པོའི་གྲངས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་བྱེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྙེད་པར་དཀའ་བ་དེ་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། སངས་ རྒྱས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བརྙེས་པར་གྱུར་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་བརྙེས་པར་གྱུར་པ་དང་། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་བརྙེས་པ་སྟེ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་དབང་གིས་ཟག་པ་དང་ བཅས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་ཡོངས་སུ་ཟད་ཅིང་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་གྱི་རྟེན་སྤྲོས་པ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པ་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཙམ།ཞིང་ཡང་དག་པར་འགྲོ་བའི་དོན་གྱི་བྱ་བ་ཞེས་པ་རང་བཞིན་ གྱིས་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་པའི་སྐུ་བརྙེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བརྙེས་པར་གྱུར་པའོ།།ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམས་སུ་དཔེ་མེད་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུས་རྣམ་པར་མཛེས་ཤིང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ འཕགས་པ་རྣམས་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོའི་དགའ་བས་ཚིམ་ཞིང་བདེ་བ་ཀུན་ནས་རྫོགས་ལ།རྒྱུན་མི་འཆད་པས་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་པ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྐུ་བརྙེས་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་བརྙེས་པར་གྱུར་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文： 從減至增之間有十八個中劫。最後還有一個增長的中劫，如此共有二十個中劫。以二十個中劫成立，以二十個中劫住立，以二十個中劫壞滅，以二十個中劫世界壞滅后住立。如此八十個中劫為一大劫，以三無數大劫成佛。 此義為：十的六十次方為無數，所謂”無數”即計數時無法計數。唯數大劫，以此三無數大劫之數獲得佛果菩提。 以無數俱胝劫所難得者是什麼呢？說”佛果”。佛果即菩提，其有三種：獲得法身、獲得圓滿受用身、獲得化身。 其中，由智慧資糧力，一切有漏法種子完全窮盡，所依完全轉依，具足一切佛功德種子之所依，無戲論、無顯現、唯極明凈，且自性恒常以成辦眾生利益為事業，獲得常身，即為獲得法身。 于極其清凈佛土中，以無與倫比的三十二大丈夫相及八十隨好莊嚴，與諸大菩薩聖者共同以妙法大受用之喜悅充滿安樂圓滿，相續不斷故以常性為常，獲得清凈世間身，即為獲得圓滿受用身。

།འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གི་དོན་སྒྲུབ་ པའི་ཆེད་དུ་འགའ་ཞིག་ཏུ་བལྟམས་པ་དང་།འགའ་ཞིག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་། འགའ་ཞིག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་པ་དང་། འགའ་ཞིག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དང་། འགའ་ཞིག་ཏུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་དང་མཐུན་པར་བཞུགས་ པ་རྒྱུན་གྱི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་པའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་བརྙེས་པར་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་བརྙེས་པར་གྱུར་པའོ།།གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་གཉིས་བརྙེས་པ་ཡང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་དབང་གིས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དོ། །བརྩོན་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བརྩོན་པ་ནི་གུས་པ་དང་ བཅས་ཤིང་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཡུན་རིང་དུ་གོམས་པ་སྟེ།དེ་འདི་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་བརྩོན་ནོ། །བརྩོན་ལྡན་དེ་ལ་ཚེ་འདི་ཉིད་དེ་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་སྟེར་བར་བྱེད་ཅིང་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་གསུངས་པ། ཕར་ཕྱིན་ཚུལ་ལ་ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱི་ཡུན་རིང་འབྲས་བུར་འགྱུར། ། སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ཉོན་མོངས་མེད་པ་ཁོ་ནར་མྱུར་དུ་གྲུབ། །རིང་དང་ཐུང་བའི་སྟོབས་ལྡན་དང་པོ་འདི་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི། །དད་པ་འཕེལ་བྱས་བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ནི་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །རྟག་པར་ཡང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སློབ་མས་རྟག་ཏུ་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྟག་པར་ཡང ནི་དམ་ཚིག་བསྟེན།རྟག་པར་ནི་རྒྱུན་དུ་སྟེ། ཡང་གི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བ་ལའོ། །དམ་ཚིག་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །བསྟེན་ནི་གནས་པར་བྱ་བའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཤེགས་ནས་དེ་ནས་བྱོན་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡིན་པའམ། ཡང་ན་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་རྒྱུར་གཤེགས་པ་དེ་ བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་ནས་བྱོན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་རྣམས་སོ།།རྟག་ཏུ་སྟེ་ཉི་མ་སོ་སོར་མཆོད་ནི་སྣ་ཚོགས་པའི་མཆོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པར་བྱའོ། །རྟག་ཏུ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུའོ། །བླ་མ་སྟེ་སློབ་དཔོན་ལ་དབུལ་བ་ནི་སྟོབས་ཤིང་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཡོད་བཞིན་དུ་ཅི་ལྟར་བླ་མ་ལ་དབུལ་ལོ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདིར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་མར་བཤད་པའོ། །ནི་ནི་གང་གི་ཕྱིར་གྱི་དོན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་ནི་དེ བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དེ།འདྲ་བ་ནི་མཚུངས་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文： 為成辦一切眾生利益，于某處示現降生，于某處示現菩提行，于某處示現成道，于某處示現轉法輪，于某處示現涅槃，以佛等形相隨順所化眾生而住，以相續常性為常的色身，即為獲得化身。 應知獲得二種色身是由福德資糧力所致，這些即是佛果。 關於”精進者”，精進即具恭敬且相續不斷長期修習，因其具此故為精進。於此精進者，于現世即此見法中給予並廣施，此為其義。 又說：波羅蜜多道中煩惱長期成為果，密咒道中唯無煩惱而速成。長短力具足，於此初者生信心，智者增長信心之道則為他。 關於”常復”等，說明弟子應常做之事：常復依止誓句。“常”即恒常，“復”字表確定。誓句已說明，“依止”即應住持。 如是而去復來故為如來，或為眾生利益而去，如是作眾生利益而來故為如來，即諸佛。 常即日日供養，以種種供品供養。“常”即一切時。“上師”即阿阇黎，“供養”即獻供。 若問諸佛菩薩現存時為何說供養上師，此說”此”等，“此”即所說上師。“尼”字表原因義。“一切佛”即一切如來，“相同”即等同。

།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཤིང་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཐོགས་པ་མེད་པར་མཁྱེན་པ་ཡིན་ལ། གཞན་ནི་དམན་པའི་སྒྲིབ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ མ་རིག་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་ན་དེ་དག་དང་འདི་ལ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཡོད་ཅེ་ན།ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ལུས་ཀྱིས་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ནི་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་རྟག་ཏུ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །ཡང་གསུངས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་སྟེ་ ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཆོས་གནས་པ་ཉིད་འདི་ནི་གནས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་སོ།།འཕགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སློབ་དཔོན་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དག་ལ་དབྱེ་བ་མེད་དེ། དེ་བས་ན་བླ་མ་དང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གསུངས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ གང་ཡིན་པ་དང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་གཅིག་སྟེ།གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་སེང་གེ་དང་འཕྲོག་བྱེད་དང་དབྱིག་གི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་རྣམས་དང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱང་མཚུངས་པར་ འགྱུར་རོ།།བདེན་མོད་ཀྱི་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་རྣམས་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་འདི་ལྟ་བུ་རྣམས་ལ་ཕྱག་དང་མཆོད་པ་བྱ་བར་མ་བཤད་དེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་གསུངས་པ། གང་ཞིག་བྱང་ ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་གཏི་མུག་གིས།།བདེ་གཤེགས་མིན་ལ་ཕྱག་བྱེད་དགེ་འདུན་ལྷ། །དེ་རྣམས་དེ་ལ་བྱམས་མིན་སེམས་སྐྱེ་སྟེ། །སྔགས་སུ་གྱུར་པ་བཅོམ་ནས་གྲུབ་པ་མིན། །དྲག་དབང་བརྒྱ་བྱིན་རླུང་སྒྲ་སོགས་ཀྱང་རུང་། །འཇིགས་སྟེར་ལྷ་དེ་དག་ནི་ཕྱག་འོས་མིན། །དེ་ཆོས་ བསྟེན་མིན་དེ་ནི་གྱ་ནོམ་མིན།།དེ་དག་རྟགས་འཆང་རྣམས་ཀྱང་མཆོད་བྱ་མིན། །སྡང་བའི་ཆོས་ཀྱིས་བརྟུལ་ཞུགས་མི་སྤྱད་ཅིང་། །དེ་ཡི་དེ་ལྟའི་སྤྱོད་ལ་དགའ་མི་བྱ། །དེ་དག་བསྟོད་པ་མི་འདོན་སྔགས་མི་བཟླས། །ང་རྒྱལ་སྤངས་ནས་སྙིང་རྗེའི་སྦྱིན་པ་སྦྱིན། །ཞེས་སོ། །ཡང་ན་དེ་ རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་མེད་པའི་ཕྱིར།དེ་དག་ལ་སངས་རྒྱས་ལྟ་བུར་བལྟ་བར་མི་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་ལ་རིགས་མེད་པར་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། རྟགས་མ་མཐོང་བ་ལས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文： 如來等已斷除一切帶有習氣的障礙，無礙通達一切所知，而其他則為下劣障礙所覆，不知一切法之本性，那麼此等與彼如何能有相等性？因為以法性身相等的緣故。法性即二空性，恒常如是而有，故為如是性。 又說：諸如來出世與否，諸法之法性、法住性此即是住性。 聖者之如是性與阿阇黎之如是性無有差別，因此上師與一切佛相同。 又說：如來之如是性與凡夫之如是性是一，無二亦不可分為二。 若如是，則獅子、奪取者、寶藏等諸天與諸凡夫及諸如來亦應相等。誠然如此，然彼等雖已生起菩提心，但未說應對如是等行禮拜供養，稱菩提心自性為如來。 又說：若人發菩提心，因愚癡，向非善逝行禮拜僧眾天，彼等於此生非慈心，破壞成咒語者非成就。帝釋、風聲等亦然，彼等可怖天非應禮。彼非依法，彼非殊勝，持彼等相者亦非應供。不應以嗔法行苦行，不應喜彼如是行，不應誦彼贊，不應誦咒，應舍我慢而行悲施。 或者，因彼等無佛種性故，不應視彼等如佛。如何知彼等無種性？因未見相故。

།སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་རྟགས་ནི་མདོར་ན་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། སྦྱོར་བའི་སྔོན་ཉིད་ནས་ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་བ་དང་།ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་མོས་པ་དང་། དཀའ་བ་སྤྱད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་དོན་གྱི་བཟོད་པ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་གྱི་དགེ་བ་ཡང་དག་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སྦྱོར་བའི་སྔོན་དུ་སྙིང་རྗེ་དང་། །མོས་པ་དང་ནི་བཟོད་པ་དང་། ། དགེ་བ་ཡང་དག་སྤྱོད་པ་ནི། །རིགས་ཀྱི་རྟགས་སུ་ངེས་པར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་དབང་བསྐུར་བ་མ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་གང་བླ་ན་མེད་པའི་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པ་དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད གྱིས་མགྲིན་གཅིག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ལུང་བསྟན་པས་ན་སངས་རྒྱས་ལྟ་བུར་བལྟ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟ་བས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཐུགས་བསྐྱེད་ལ་བླ་ན་མེད་པའི་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བླ་མ་ཁོ་ན་ལ་སངས་རྒྱས་ལྟ་བུར་མཆོད་ཅིང་ཕྱག་བྱའོ། །གང་ གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དབུལ་བར་སྤྲོ་བ་གསུངས་ཏེ།གང་གང་ཐུགས་བབ་ཅུང་ཟད་དང་། །གང་གང་ཞེས་གཉིས་ཉིད་ནི་ཟློས་པ་སྟེ། དངོས་པོ་དང་། ནོར་དང་འབྲུ་ལ་སོགས་པ་གང་དང་གང་ལ་ཉེ་བར་སྦྱར་ཞིང་བརྗོད་དོ། །ཐུགས་བབ་ནི་ལྷག་པར་དགྱེས་པ་སྟེ། བླ་མ་བདག་ཉིད་ཀུན་ ནས་མངོན་པར་བཞེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ཅུང་ཟད་ནི་མ་བསྟན་པའོ། །ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཉིད་ནི་ཤིན་ཏུ་གཙོ་བོའོ། །དེ་དང་དེ་ནི་དངོས་པོ་དེ་དང་དེ་ཉིད་དོ། །ཉིད་ནི་ཁོ་ནའི་སྒྲའི་དོན་ལའོ། །བླ་མར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་ལ་དབུལ་བར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ཅི་ཞིག་འདོད་པས་ཤེ་ ན།དེ་ཉིད་མི་ཟད་འདོད་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་གང་ཐུགས་ལ་བབ་པའམ། ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་འཕགས་པའོ། །དེ་ཇི་འདྲ་བར་སྙམ་པ་ལ། མི་ཟད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མི་ཟད་པ་ནི་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ། །འདོད་པ་ཡིས་ནི་མངོན་པར་ཚོལ་བས་ཏེ། སློབ་ མས་ཞེས་པ་ལྷག་མའོ།།དངོས་པོ་གང་དང་གང་བླ་མ་ལ་ཕུལ་བ་དེ་དང་དེ་ནི་འདི་དང་ཕྱི་མར་ཡང་ཟད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་མི་ཟད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གསུངས་ཏེ། སྦྱིན་པ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པ་སྟེ། དེ་ནི་བླ་མེད་དག་ལའོ། །སངས་ རྒྱས་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མ་ལུས་པ་ལ་སྦྱིན་པར་འགྱུར་བར་བསྟན་ཏོ།།རྟག་ཏུ་ནི་གཏན་དུའོ།

我來為您翻譯這段藏文： 佛種性之相略有四種：即在修行之前對一切眾生具有悲心，信解大乘，對難行具有無畏之義忍，以及正行波羅蜜多法之善行。 如是說：修行之前具悲心，信解以及忍辱心，正行善法諸行為，決定說為種性相。 或者，因彼等未得無上灌頂之故。具佛種性者獲得無上灌頂，即為一切如來異口同聲授記成佛，故應視如佛。因此，具佛種性且發菩提心並獲得無上灌頂故，唯應供養禮拜上師如佛。 “何何”等詞說明樂於供養：何何稍許心所喜，“何何”二字為重複，用於指代事物、財富、穀物等任何所指之物。心喜即極為歡喜，意為上師自身完全欲求之義。稍許即未顯示。極為殊勝即最為主要。彼彼即是彼彼事物。“即”字表示”唯”義。“上師”即應知供養阿阇黎。 為何所求？故說：“為求彼不盡”。“彼”即指心所喜或極為殊勝者。如何？故說”不盡”，不盡即無量。以欲求即追求，“弟子”為余詞。此說明供養上師任何事物，於今世後世皆不窮盡。 “彼施”等說明不盡之因由：施即如前所說，彼即于無上。說明將成為一切佛即一切如來之供養。恒常即永遠。

།འོ་ན་བླ་མ་ཡང་གཞན་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཞན་ཡིན་ན། དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་བླ་མ་ལ་སྦྱིན་པས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་བྱིན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། བླ་མ་དང་ སངས་རྒྱས་དག་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ།དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་རྣམ་པ་ཐ་དད་དུ་བཤད་པས་ན་ཁོ་བོས་འདིར་ཡང་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །བྱིན་པའི་དགོས་པ་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་བྱིན་ནི་བླ་མ་དེ་ལ་བྱིན་པ་ལས་སམ། ཡང་ན་དེའི་ཐུགས་ ལ་བབ་པ་དང་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་སྦྱིན་པ་དེ་སྦྱིན་པའོ།།དེ་ལས་བསོད་ནམས་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་གསོ་ཞིང་དག་པར་བྱེད་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་ཏེ་དགེ་བ་རྣམས་སོ། །བསྡུས་ནས་སངས་རྒྱས་པས་ན་ཚོགས་ཏེ་བསོད་ ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སོ།།འགྱུར་རོ་ཞེས་ལྷག་པར་བརྗོད་དོ། །ཚོགས་ལས་ནི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལས་སོ། །དངོས་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་ཐོབ་པ་སྟེ། དངོས་གྲུབ་དེ་ཡང་དམན་པ་དང་མཆོག་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འདིར་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱ་བའི་ ཕྱིར་མཆོག་ཅེས་གསུངས་ཏེ།མཆོག་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་དང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སླར་ཡང་དེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བླ་མའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་གསུངས་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱིར་ན་བླ་ མ་ལ་བྱིན་པ་ལས་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་བ་དེ་བས་ནའོ།།སློབ་མ་ནི་ཉན་པའི་སྐྱེ་བོའམ་སློབ་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཅི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཞེ་ན། སྙིང་རྗེ་གཏོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྙིང་རྗེ་ནི་བརྩེ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་དང་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་དང་ དམིགས་པ་མེད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ།།གཏོང་བ་ནི་སྦྱིན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དང་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་དང་བྱམས་པའི་སྦྱིན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཚུལ་ ཁྲིམས་དང་།དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །བཟོད་པ་ནི་ཞི་བ་སྟེ། དེ་ཡང་ཆོས་ལ་ངེས་པར་རྟོག་པའི་བཟོད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པའི་བཟོད་པ་དང་། གཞན་གྱིས་གནོད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །སྙིང་རྗེ་དང་གཏོང་བ་ དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བཟོད་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་གཏོང་།ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文： 若問：上師是他，諸佛也是他，那麼如何以供養上師即成為供養一切佛呢？因為上師與佛無二無別。雖然是無二無別，但因分別解說不同相，故我於此亦不再述。 若問供養有何必要？故說”彼施”等。彼施即供養彼上師，或者供養彼心所喜及極為殊勝之物。 由此福德資糧者，即能凈化並再再獲得圓滿之故為福德，即諸善法。由集聚而成佛故為資糧，即福德資糧。“成”為額外所說。從資糧即從福德智慧二資糧。悉地即獲得所欲之義，悉地又有下劣與殊勝二種，此處為特指故說”殊勝”，殊勝即一切中最主要的大手印悉地與圓滿菩提悉地之義。 複次”是故”等說明上師之偉大本質：因何緣由供養上師成就殊勝悉地，故如是。弟子即聞法之人或學習者。 其如何？故說”悲心佈施”等。悲心即慈愛，又有緣眾生、緣法、無緣三種。佈施即施予，又有法施、財施、慈施三種。持戒即離破戒，又有律儀戒、攝眾生戒、攝善法戒三種。忍辱即寂靜，又有諦察法忍、安受苦忍、耐怨害忍三種。悲心、佈施、持戒、忍辱即是悲心佈施、持戒忍辱。

།དེ་རྣམས་ཉིད་ཡོན་ཏན་ཏེ། སྤེལ་བར་བྱ་ཞིང་གོམས་པར་བྱ་བས་ན་ཞེས་བྱས་ནས་སོ། །དེ་རྣམས་འབྱོར་བ་ནི་ལྡན་པ་སྟེ། སྙིང་རྗེ་གཏོང་། ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྡན་པའོ། །ཐ་དད་ཉིད་ནི་གཅིག་ མ་ཡིན་པར་རོ།།མི་ཞེས་པ་དགག་པ་ལ་སྟེ། ཁོ་ནའི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བ་ལའོ། །བྱའོ་ནི་སྒྲུབ་པའོ། །བླ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའོ། །དང་གི་སྒྲ་ནི་ཀུན་བསྡུ་བ་ལའོ། །འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ པར་གྱུར་པ་དངོས་གྲུབ་འདོད་པའི་སློབ་མས།བླ་མ་ཡང་གཞན་ལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཡང་གཞན་ནོ་སྙམ་དུ་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེས་ཇི་ལྟར་བསམ་པར་བྱ་ན། གང་ཁོ་ན་བླ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གསུངས་ པ།དེ་ཉིད་རྟག་ཏུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་ཏོག་།དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ་ཆེ། །དོན་ཆེན་སྦྱིན་པའི་ཡིད་བཞིན་ནོར། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་མཆོད་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བླ་མའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བཤད་པས་སློབ་མ་འདུལ་བར་བྱེད་པ་གསུངས་པ་སྟེ། མཆོད་རྟེན་ ནི་མཆོད་རྟེན་ནོ།།དེ་བཤིག་པ་ནི་རྣམ་པར་བཅོམ་ཞིང་དྲུངས་ཕྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལས་སྡིག་པར་འགྱུར་ལ་དེ་ལས་འཇིགས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་མཆོད་རྟེན་བཤིག་འདྲའི་སྡིག་འཇིགས་པས་སོ། །གྲིབ་མ་ཡང་ནི་གཟུགས་ བརྙན་ཡང་ངོ་།།འགོང་བར་མི་བྱ་བ་ནི་འདའ་བར་མི་བྱ་བའོ། །ལྷམ་སྟན་ཞེས་པ་ལྷམ་ནི་མཆིལ་ལྷམ་མོ། །སྟན་ནི་གདན་ནོ། །བཞོན་པ་ནི་ཁྱོགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིས་འགྲོ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱས་ནས་སོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་གོས་དང་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་སྟེ། ལྷམ་དང་སྟན་དང་བཞོན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ལྷམ་སྟན་བཞོན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་འགོང་བ་ནི་ལྷམ་དང་སྟན་དང་བཞོན་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་འགོང་བའོ། །ནིའི་སྒྲ་ནི་བྱེ་བྲག་ལའོ། །སྨོས་ཅི་དགོས་ནི་གཏམ་དེས་ཅི་བྱ་སྟེ་བརྗོད་མི་དགོས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ། སླར་ཡང་དེ་ཉིད་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བློ་གྲོས་ནི་བློ་ཡིན་ལ་ཆེ་བ་ནི་རྒྱ་ཆེ་བ་སྟེ་གང་གི་བློ་གྲོས་ཆེ་བ་དེ་ཡིས་ཏེ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་བློ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དགའ་སེམས་ཀྱིས་ནི་ཡིད་རབ་ཏུ་དགའ་བས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文： 這些即是功德，因為應當增長並熟習故。這些具足即是擁有，即具足悲心佈施、持戒忍辱等功德。差別即非一。“不”為否定詞，“唯”字表確定。“做”為成辦。 上師即阿阇黎，金剛持即金剛薩埵。“與”字表總攝。此中所說：具足悲心等功德而求悉地的弟子，即使在夢中也不應當認為上師是他、金剛持是他。那應當如何想呢？應當想：唯有上師即是金剛持。 又說： “彼即恒時金剛持， 如來寶頂亦即是， 彼乃智慧大海洋， 賜大義利如意寶。” 今以”塔廟”等說明上師之偉大本質以調伏弟子。塔廟即佛塔。毀壞即摧毀並剷除之義。由此成罪業而生怖畏及痛苦，故說如毀塔之罪可畏。影子亦即影像。不可跨越即不可逾越。 鞋墊中，鞋即履鞋，墊即坐墊。乘即轎等，因為以此行進之故。等字包括衣服、裝飾等，鞋、墊、乘等即是鞋墊乘等。跨越這些即跨越鞋、墊、乘等。“即”字表差別。何須說即無需言說之義。 複次說”彼即大智”等。智慧即是慧，大即廣大，具有大智慧者即無礙智慧之義。以歡喜心即以極喜意。

།བླ་མ་སྟེ་སློབ་དཔོན་གྱི་བཀའ་ནི་རྗེས་སུ བསྟན་པ་དང་གསུངས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།འབད་དེ་ནི་བསོད་ནམས་འདོད་པས་སོ། །བྱ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའོ། །མི་ནུས་པ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མི་ནུས་ཤིང་མི་བཟོད་པའོ། །ཚིག་གིས་སྦྱང་ནི་ཞུ་བར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་ཞེས་པ་ནི་བླ་མར་བསྟན་པའི་བླ་མ་དེ་ལའོ། །སྒྲུབ་ པར་བྱེད་པའི་དཔེ་དང་འབྱོར་པས་ནི་རིགས་པ་ཡིས་སོ།།ནིའི་སྒྲ་ནི་ཁྱད་པར་ལའོ། །མི་ནུས་པ་ཉིད་ནི་མི་བཟོད་པ་ཉིད་དོ། །དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་བླ་མ་གསུངས་པ་དེ་ཉིད་བཟོད་ན་དེ་ཉིད་སློབ་མས་འབད་ནས་བསྒྲུབ་པར་བྱའི། གལ་ཏེ་ཡང་ནུས་པ་མེད་ ཅིང་མི་ལྕོགས་ལ་རྒྱུ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་བྱ་བར་མི་བཟོད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་མི་དགེ་བ་ལ་འཇིགས་པས་དེའི་རྒྱུ་མཚན་གོ་བར་བྱ་སྟེ་བདག་ལ་འདིའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བླ་མ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།བླ་མས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་མཉེས་པར་བྱས་པའི་ཕན་ཡོན་གསུངས་ཏེ། བླ་མས་ ནི་སློབ་དཔོན་ལས་སོ།།དངོས་གྲུབ་ནི་འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་རལ་གྲི་དང་མིག་སྨན་དང་རྐང་པ་བྱུག་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའོ། །བྱང་ཆུབ་གསུམ་ཐོབ་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའོ། །དངོས་ གྲུབ་དེ་རྣམས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞིང་ཡང་དག་པར་རྙེད་པར་འགྱུར་ཏེ།བླ་མ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བླ་མ་ཡིས་མཐོ་རིས་ནི་བླ་མར་བཤད་པ་ལས་ཏེ། མཐོ་རིས་ནི་ལྷའི་འཇིག་རྟེན་ནོ། །དེ་ཡང་འདོད་ཁམས་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཏེ་རྣམ་པ་གསུམ་ མོ།།དེ་ལ་འདོད་པའི་ཁམས་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ། རྒྱལ་ཆེན་རིགས་བཞི་དང་། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དང་། འཐབ་བྲལ་དང་། དགའ་ལྡན་དང་། འཕྲུལ་དགའ་དང་། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་རྣམས་སོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་། བསམ་གཏན་གཉིས་ པ་དང་།བསམ་གཏན་གསུམ་པ་དང་། བསམ་གཏན་བཞི་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་གནས་གསུམ་སྟེ། ཚངས་རིས་དང་། ཚངས་པ་འདུན་ན་འདོན་དང་། ཚངས་ཆེན་རྣམས་སོ། །བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་གནས་གསུམ་སྟེ། འོད་ཆུང་དང་། ཚད་མེད་འོད་དང་། འོད་ གསལ་རྣམས་སོ།།བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལ་གནས་གསུམ་སྟེ། དགེ་ཆུང་དང་། ཚད་མེད་དགེ་དང་། དགེ་རྒྱས་རྣམས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文： 上師即阿阇黎之教言，是隨教與所說之義。精進即為求福德。做即是修行。不能即因果不能且不堪忍。言詞請教即是請問。“于彼”即指所說之上師。以成辦之喻及圓滿即以理。“即”字表差別。不能性即不堪忍性。 意趣是：若能忍受上師所說，弟子應當精進修行；若不能做且力不及，又因其他原因而不堪行持時，因畏懼不善，應當說明其理由，向上師表明：“我於此事無有能力。” 以”上師”等說明令歡喜之利益。從上師即從阿阇黎。悉地即獲得所欲悉地，其有世間與出世間兩種。其中劍、眼藥、涂足等為世間悉地。獲得三菩提為出世間悉地。將獲得並真實得到這些悉地，因為上師即如同佛陀故。 上師賜天界，即從所說上師處。天界即天人世界。其有欲界、色界、無色界三種。其中欲界有六種：四大天王天、三十三天、離諍天、兜率天、化樂天、他化自在天。色界亦有四種：初禪、二禪、三禪、四禪。其中初禪有三處：梵眾天、梵輔天、大梵天。二禪有三處：少光天、無量光天、光明天。三禪有三處：少凈天、無量凈天、遍凈天。

།བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་གནས་བརྒྱད་དེ། སྤྲིན་མེད་དང་། བསོད་ནམས་སྐྱེས་དང་། འབྲས་བུ་ཆེ་དང་། མི་ཆེ་བ་དང་། མི་གདུང་བ་དང་། གྱ་ནོམ་སྣང་དང་། ཤིན་ ཏུ་མཐོང་དང་།འོག་མིན་རྣམས་ཏེ། དེ་ལ་གསུམ་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་གནས་ཡིན་ལ། ལྔ་ནི་གནས་གཙང་མ་རྣམས་སོ། །གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང་། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང་། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། འདུ་ཤེས་ མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སོ།།མཐོ་རིས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དེ་དག་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ་བླ་མ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བླ་མས་བདེ་བ་སྟེ། བླ་མ་ནི་བཤད་ཟིན་ལ། བདེ་བ་ནི་འདྲ་བ་སྟེ་དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་བདེ་བ་དང་ ལྷའི་བདེ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའོ།།ཐར་པའི་བདེ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའོ། །བདེ་བ་དེ་དག་ཡང་དག་པར་འཐོབ་སྟེ། བླ་མ་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པར་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་བླ་མ་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ནའོ། །དེ་བས་ ན་མངོན་པར་འདོད་པ་གང་དང་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་དེ་ལས་སློབ་མས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།སྣང་བ་རྡོ་རྗེར་འཆར་བ་ལས་ཀྱང་གསུངས་པ། བླ་མ་སངས་རྒྱས་བླ་མ་ཆོས། །བླ་མ་དགེ་འདུན་བླ་མ་ཕ། །བླ་མ་སྦྱིན་བདག་གཙོ་བོ་སྟེ། །བླ་མེད་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱིར་བཤད་ཟིན་པའི་བླ་མ་ལས་དངོས་གྲུབ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་བས་ན་འབད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཏེ།གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དག་པའི་བསོད་ནམས་དོན་དུ་གཉེར་བས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བླ་མ་སྟེ་སློབ་དཔོན་གྱི་བཀའ་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ལས་ འགོང་པར་མི་བྱ་ཞིང་འདའ་བར་མི་བྱའོ།།བླ་མའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུངས་ཏེ། བླ་མ་བཤད་ཟིན་པའི་རྫས་ནི་ནོར་ཏེ། དེ་ཡང་ནང་གི་ནོར་དང་། ཕྱིའི་ནོར་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་གསེར་དང་དངུལ་ལ་སོགས་པ་ནི་ནང་གི་ནོར་རོ། །ཞིང་དང་ཁྱིམ་ལ་སོགས་པ་ནི་ ཕྱིའི་ནོར་རོ།།སྲོག་ནི་སྲོག་གི་དབང་པོ་ཡིན་ལ། ཇི་བཞིན་གྱི་སྒྲ་ནི་འདྲ་བ་ཉིད་དོ། །སྲོག་ཇི་བཞིན་ནི་སྲོག་གི་དབང་པོ་དང་འདྲའོ། །དེ་ཡི་སྡུག་པའང་བླ་མ་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་བླ་མ་བཞིན་ནི་བླ་མ་ལྟ་བུར་རོ། །འང་ཡིག་ནི་ཀུན་བསྡུ་བ་ལའོ།

我來為您翻譯這段藏文： 四禪有八處：無雲天、福生天、廣果天、無熱天、無煩天、善現天、善見天、色究竟天。其中三處是凡夫所居處，五處是凈居天。 無色界亦有四種：空無邊處、識無邊處、無所有處、非想非非想處。 將獲得這些天界世間，因為上師即是法之本體。上師賜安樂，上師已如前所說，安樂即相似，其有世間與出世間兩種。其中王位之樂與天界之樂為世間樂。解脫之樂為出世間樂。將真實獲得這些安樂，因為上師即是僧伽之本體。因為能生所欲之果，故上師即是三寶之本體。因此弟子將獲得任何所欲之事。 如《現為金剛》中所說： “上師即佛上師法， 上師僧伽上師父， 上師施主最尊貴， 無上如意寶珠是。” “是故”即因為從如前所說之上師處將獲得悉地等果，故應以一切精進，即於一切時中為求真實福德之義。不應違越背離上師即阿阇黎之教言。 以”上師的”等說明守護戒律。上師如前所說，資具即財物，其有內財與外財兩種。其中金銀等為內財。田宅等為外財。命即命根，“如”字表相似。如命即如命根。“其所愛亦如上師”中，“如上師”即猶如上師。“亦”字表總攝。

།བླ་མ་དེའི་སྡུག་མ་ནི་དགྱེས་པའི་ བཙུན་མོ་སྟེ།དེ་ནི་དེའི་སྡུག་མའོ། །དེའི་འཇིག་རྟེན་ཡང་གཉེན་བཞིན་དུ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་བླ་མ་དེའི་འཇིག་རྟེན་ནི་ཉེ་འཁོར་རོ། །ཡང་ཡིག་ནི་ཀུན་བསྡུ་བ་ལ་སྟེ་ཡང་ན་ཚིག་རྫོགས་པ་ལའོ། །མཉམ་པར་གཞག་པ་སྟེ་རྣམ་པར་གཡེང་བ་མེད་པས་རྟག་ཏུ་སྟེ་རྒྱུན་དུ་བལྟ་ཞིང་བརྟག་ པར་བྱའོ།།འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། སློབ་མ་མཉམ་པར་བཞག་པས་ཇི་ལྟར་རང་གི་སྲོག་བསྲུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་བླ་མའི་རྫས་ཀྱང་བསྲུང་བར་བྱ་ལ། ཇི་ལྟར་བླ་མ་ལ་བཀུར་སྟི་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བླ་མའི་བཙུན་མོ་ལ་ཡང་དེ་བྱ་ཞིང་ཇི་ལྟར་རང་གི་གཉེན་རྣམས་མགུ་བར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བླ་མའི་ འཁོར་རྣམས་ཀྱང་མགུ་བར་བྱ་བ་དག་རྟག་པར་རོ།།མལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལུས་ཀྱི་སྡོམ་པ་གསུངས་ཏེ། མལ་ནི་སྟན་ཡིན་ལ། དེ་ལ་འདུག་པ་ནི་སྟེང་དུ་གནས་པ་སྟེ་མལ་ལ་འདུག་པ་དེ་ནི་མལ་འདུག་གོ། །སྔོན་ཏེ་མདུན་ལ་འགྲོ་བ་ནི་སྔོན་དུ་འགྲོའོ། །གཙུག་ཏོར་ནི་མགོ་དཀྲིས་སོ། །དཔྱངས་ པ་ནི་བླ་གོས་ཀྱི་རྣམ་པས་སམ།དཔལ་གྱི་དར་དཔྱངས་བཅིངས་ཏེ་སྟན་ལ་འདུག་པའོ། །མི་བྱ་བ་ནི་མི་སྒྲུབ་པ་སྟེ། སྔ་མ་དང་ཕྱི་མར་སྦྲེལ་ལོ། །སྟན་ལ་རྐང་པ་ནི་གདན་ལ་རྐང་པའོ། །རྐེད་པར་ལག་ཅེས་པ་ནི་རྐེད་པ་སྟེ་ཚང་ར་ལ་ལག་པ་ནི་རྐེད་ལག་གོ། །ཡང་ན་རྩིབ་ལོགས་སུ་དཔུང་པ་དང་ལག་པ་དག་ བཀོད་པ་ལ་རྐེད་ལག་ཏུ་བརྗོད་དོ།།ཡང་ན་རྒྱབ་ལས་འོག་གི་རྐེད་པ་དེར་ལག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་དེ་ནི་རྐེད་ལག་གོ། །དང་ནི་ཀུན་བསྡུ་བ་པའོ། །སྙེ་བ་ནི་སྔས་ལ་སྟེ་བླ་མའི་དྲུང་དུའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་དེ་ཉིད་གཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཉིད་ལོག་པ་ནི་ལམ་དུའོ། །འམ་གྱི་ སྒྲ་ནི་ཕྱོགས་གཞན་པ་ལའོ།།འདུག་པ་མིན་ནི་སྡོད་པར་མི་བྱ་བ་སྟེ་མིན་ནི་དགག་པ་ལའོ། །གནས་པར་བྱ་བ་ནི་འདུག་པར་བྱ་བའོ། །བླ་མ་ནི་སྟོན་པ་སྟེ་བཞེངས་པ་ནི་གྱེན་དུ་སོན་ཞིང་འགྲེང་བའོ། །མཁས་པ་ནི་ངེས་པའོ། །རྟག་ཏུ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་དེའི་བྱ་བ་སྟེ་བླ་མའི་བྱ་བ་རྣམས་ལ་ སྤྲོ་ཞིང་ནུས་པ་དང་བསྟུན་ནས་ལྡང་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ།སློབ་མས་ཞེས་པ་ལྷག་མའོ། །མཆིལ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དེ་ཉིད་ངག་གི་སྡོམ་པ་དང་སྦྱར་ནས་གསུངས་ཏེ། མཆིལ་མ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལུད་པ་ལ་སོགས་ཏེ་སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་ངར་སྣབས་དང་སོ་དང་ལྕེའི་ དྲི་མ་རྣམས་ཀྱང་ངོ་།།འདོར་བ་ནི་ཕྱིར་འབྱིན་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文： 上師之愛妃即歡喜之妃子，那是他的愛妃。“其世間亦如親眷”中，上師之世間即眷屬。“亦”字表總攝，或用於句末。應以等持即無散亂而恒常觀察。 此中所說：弟子以等持，如何護持自己的生命，也應如是護持上師之財物；如何恭敬上師，也應如是恭敬上師之妃子；如何令自己的親眷歡喜，也應如是常令上師之眷屬歡喜。 以”床座”等說明身律儀。床即座具，坐于其上即處於其上，坐于床座即是床坐。走在前面即先行。頂髻即頭巾。垂掛即以上衣形式或以吉祥綢帶繫掛而坐于座上。不應做即不應行，與前後相連。座上之足即墊上之足。“腰手”中，腰即腰部，手于腰即腰手。或於脅下置臂與手稱為腰手。或指背部以下之腰部處之手的意思，即是腰手。“和”是總攝詞。枕即枕頭，意為在上師面前。 又說”睡眠”等：睡眠是指在路上。“或”字表示其他方面。不坐即不應坐，“不”表否定。應住即應坐。上師即導師，起立即向上升起而站立。善巧即決定。恒常即一切時中，其事業即上師事業，應隨能力歡喜圓滿承事，“弟子”為余詞。 以”唾液”等結合說明語律儀。唾液等即痰等，“等”字也包括鼻涕、牙垢和舌垢等。捨棄即拋出。

།སྟན་ཏེ་གདན་ལ་རྐང་པ་རྐྱོང་པ་ནི་རྐང་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའོ། །ཅུང་ཟད་འཆག་པ་ནི་ཞེས་པ་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱི་སྒྲས་འགྲོ་བ་དང་འོང་བའོ། །རྩོད་པར་སྨྲ་བ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཚིག་གི་ཅ་ཅོའོ། །དང་ཡིག་ནི་ཀུན་བསྡུ་བའི་དོན་ཏོ། །སྟོན་པའི་སྤྱན་སྔ་ ནི་མདུན་ཏེ་མངོན་པར་རོ།།མི་བྱ་བའོ་ནི་མི་སྒྲུབ་པའོ། །ཕན་ཚུན་ཕྲད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལུས་དང་ངག་གི་སྡོམ་པ་གསུངས་ཏེ། ཕན་ཚུན་ནི་གཅིག་གཅིག་དང་ངོ་། །ཕྲད་པའི་གཏམ་ནི་ཇི་སྐད་ཐོས་པ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྨྲ་བའོ། །གླུ་ནི་དབྱངས་སུ་ལེན་པ་ཡིན་ལ་རོལ་མོ་ནི་པི་ཝང་དང་ རྫ་རྔ་བརྡུང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་གར་ནི་སྒེག་ཆོས་ཏེ་མི་བྱ་ནི་མི་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ།།གཏམ་གྱི་བརྗོད་པ་ནི་སྡེ་རིས་ཀྱི་གཏམ་མོ། །མི་བྱའོ་ནི་དགག་པ་སྟེ་མི་སྒྲུབ་པའོ། །ཐོས་པའི་ཉེ་འཁོར་ནི་གསན་པའི་ཡུལ་དུ་སྟེ་བླ་མས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །བཏུད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཇུག་ པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུངས་ཏེ།བཏུད་དེ་ནི་ཕྱག་བྱས་ནས་སོ། །སྟན་ཏེ་གདན་ལས་ལྡང་ཞིང་ལངས་པ་དང་འབྱུང་ཞིང་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ན་གུས་ཤིང་རི་མོར་བྱ་བ་སྟེ། བཞིན་ཕྱོགས་པ་ལ་སོགས་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མཚན་མོ་ནི་ནམ་ལའོ། །ཆུ་ནི་ཆུ་བོའོ། །འཇིགས་བཅས་སམ་ ནི་འཇིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཤུལ་ལོ།།ཞུས་ཤིང་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་བསྒོ་བ་སྟེ་བཀའ་ཡིས་སོ། །མདུན་ནི་སྔུན་ལ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལྡོག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུངས་ཏེ། བློ་དང་ལྡན་པས་ནི་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པས་སོ། །ལུས་གཅུ་བ་ནི་ཁོག་ པ་གཡོ་བ་སྟེ།མིན་ནི་བརྟན་པོར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཀ་བ་ལ་ནི་བརྟེན་པ་མིན་ནི་ཀ་བ་ལ་མི་བརྟེན་ཞིང་མི་སྙེ་བའོ། །ཀ་བ་ནི་མཚོན་པ་སྟེ་རྩིག་པ་དང་མི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་བརྟེན་པར་མི་བྱའོ། །སོར་ནི་ལག་པའི་སོར་མོ་སྟེ། བཀས་པ་ལྟར་འབྱེད་ཅིང་རྣམ་པར་ རྒྱས་པར་མི་བྱའོ།།སློབ་དཔོན་ནི་སྟོན་པའོ། །གཟིགས་པ་ནི་སྤྱན་ལམ་དུའོ། །མདུན་ནི་སྤྱན་སྔར་རོ། །རྐང་པ་བཀྲུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནས་བརྩམས་ཏེ། སློབ་མས་བླ་མ་ལ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་བྱ་བ་དེ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྐང་པ་བཀྲུ་བ་ནི་ཆུས་ཞབས་ཀྱི་དྲི་མ་མེད་པར་བྱེད་ པའོ།།ལུས་བསྐུ་བ་ནི་ཏིལ་མར་གྱིས་བྱུགས་པའོ། །དེ་ནི་རྐང་པ་བཀྲུ་བ་ཡང་ཡིན་ལ་ལུས་བསྐུ་བ་ཡང་ཡིན་པས་རྐང་པ་བཀྲུ་དང་ལུས་བསྐུ་དང་ངོ་། །དྲིལ་བ་ནི་དྲི་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་མས་དྲིལ་བའོ། །མཉེ་བ་ནི་དྲི་མ་སེལ་བའོ།

我來為您翻譯這段藏文： 座具即墊子上伸展雙足是開展雙足。“稍微行走”中，“稍微”一詞指來往。爭論言說即不和諧言語的喧鬧。“和”字表總攝之義。在導師面前即當面、現前。不應做即不應行。 以”相互遇見”等說明身語律儀。相互即彼此。遇見之談即共同談論所聞。歌即歌唱，樂即彈琵琶、擊鼓等，舞即妖艷姿態，不應做即決定不應做。談論即派系之談。不應做即否定，不應行。聽聞範圍即聽聞處，“上師”為余詞。 以”頂禮”等說明趨入律儀。頂禮即作禮。從座具即墊子起身站立及出去時應恭敬禮拜，即面向等之意。夜即夜晚。水即河流。有畏即有危險之處。請求祈願后受教即遵照指示。前即先行。 以”阿阇黎”等說明還出律儀。具慧即具智慧。搖身即擺動身體，“不”意為應保持穩固。不依柱即不倚靠柱子。柱為代表，也不應倚靠墻壁和人等。指即手指，不應如所示般張開伸展。阿阇黎即導師。觀即視野中。前即面前。 從”洗足”開始，說明弟子應如理對待上師：洗足即以水清潔雙足塵垢。涂身即以芝麻油塗抹。既是洗足又是涂身，故說洗足和涂身。揉即以香等粉末揉搓。按摩即除垢。

།སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་དལ་བུས་འཚིར་ བ་དང་རེག་པ་ཡང་ངོ་།།དྲིལ་བ་དག་དང་མཉེ་བ་དག་ལ་སོགས་པ་ནི་དྲིལ་དང་མཉེ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རང་གི་དོན་ལ་ཨི་ཀ་བྱས་ནས་དྲིལ་དང་མཉེ་བ་ལ་སོགས་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་བྱ་བ་བྱའོ། །ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པས་ཤེ་ན། ཕྱག་ནི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདི་ལ་ཕྱག་གི་ མངོན་པར་བརྗོད་པ་སྔོན་ནས་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕྱག་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའམ།ཡང་ན་ཕྱག་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ནི་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་རོ། །དེ་བཞིན་མཐར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་ལྟར་སྔོན་དུ་ཕྱག་བྱས་པ་དེ་བཞིན་དུ་མཐར་ཏེ་རྐང་པ་བཀྲུ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཐར་ཕྱག་བྱ་བའོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །བྱ་ བ་ཅི་ཞེ་ན།ཅི་བདེར་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བདེ་བ་ལས་མ་འདས་པས་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་རོ། །དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་བླ་མ་ལ་འཇིམ་པའམ་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་བདེ་བར་འགྱུར་ན། དེའི་ཚེ་དེ་ལྟ་བུས་ཞབས་བཀྲུ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱ་སྟེ། འབྲས་ལ་མི་གནོད་པར་ འགྱུར་བ་དེའི་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དོ།།དེ་མཚན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། མཚན་དེ་བཟུང་ནས་མི་བརྗོད་ཀྱི། །ཞེས་བྱ་བ་གཟུང་བ་ནི་ལེན་པའོ། །མི་ནི་དགག་པ་ལའོ། །བརྗོད་པ་ནི་རིམ་པར་འདོན་པའོ། །དེ་མཚན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་མ་དེའི་མཚན་དུ་བཏགས་པ་དེ་ནི་མཚན་ནོ། །དེ་ཇི་ལྟ་བུས་གཟུང་ ཞེ་ན།མཚན་མཐར་ཞལ་སྔ་སྦྱར་བ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མཚན་གྱི་མཐའ་སྟེ་ཐ་མ་ནི་མཚན་མཐའོ། །མཚན་མཐའ་དེ་དང་ཞལ་སྔའི་སྒྲ་མཉམ་པར་སོན་པའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། དཔལ་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ཞི་བ་ཞེས་པ་འདི་ལ་ཞི་བའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བུས་ གོ་བར་མ་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན།གཞན་གྱིས་གོ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཁྱད་པར་གྱི་ནི་ཚིག་བརྗོད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་ནི་བྱེ་བྲག་གོ། །དེ་ཅི་ཞེ་ན། ཚིག་སྟེ་ཚིག་གོ། །གཞན་ཏེ་ཕ་རོལ་པོ་དག་གིས་གོ་བར་བྱ་ཞིང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ དུའོ།།དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གནས་ཆེ་གེ་མོ་དང་ཁྱིམ་གྱི་གནས་ཆེ་གེ་མོ་དང་འདུག་ས་ཆེ་གེ་མོ་དང་སྤྱོད་ལམ་ཆེ་གེ་མོ་དང་ཉེ་འཁོར་ཆེ་གེ་མོ་དང་། དཀར་བའམ་གནག་པ་དང་། རིང་བ་དང་ཐུང་བ་དག་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་སྨྲ་བར་བྱ་ སྟེ་ཁྱད་པར་ཁོ་ནས་སོ་ཞེས་བྱའོ།།བླ་མ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བླ་མ་ནི་སྟོན་པའོ། །བཀའ་ནི་རྗེས་སུ་བསྟན་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文： “等”字表示輕輕按摩和觸控。揉和按等即揉按等。自身目的加”i ka”后即成揉和按等。對此應當行事。 如何行事呢？說道”以禮拜為先”。此中，禮拜表述在先即是禮拜為先，或者說禮拜為先是行為的特徵。“如是終”意為如同開始時禮拜那樣，最後即洗足等之後也應禮拜，此為意趣。 做什麼呢？說道”隨宜”，即不超越舒適，如理而行。意趣是：若上師以泥或其他方式感到舒適，則應以此方式洗足等，不損其果即是如此。 關於”其名”等，“持名不稱”中，持即取。“不”表否定。稱即次第誦出。“其名”即上師所立之名號。 如何持呢？說道”名後加尊前”。名之末尾即名末。此名末與”尊前”詞相連。例如：對”吉祥寶源寂靜”加”寂靜尊前”。 若如此不能理解時應如何？說道”為使他人瞭解，當說特徵之語”。為作特徵故，特徵即差別。是什麼？即言語。為使他人即對方能瞭解並完全知曉。 意趣是：某處所、某住處、某坐處、某威儀、某眷屬，或白或黑，或長或短等，應說如此功德差別等言語，即唯以特徵而已。 關於”對上師”等，上師即導師。教即教誨。

།སྩོལ་ནི་གསུངས་ཤིག་པ་སྟེ། བཀའ་ཅི་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཞལ་ཏ་ཅི་ལགས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཞུ་བ་ནི་མྱུར་བ་སྟེ་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་རོ། །ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བྱས་ གྱུར་ནས།།ཞེས་བྱ་བ་ལ། མཛེས་པའི་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་དང་བཅས་ཤིང་འདབ་མ་བཅིངས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གྱུར་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་སུ་བཀོད་ནས་སོ། །བཀའ་ནི་ལེགས་པར་གསུངས་པའོ། །བགྱིད་པ་ནི་དང་དུ་ལེན་པའོ། །བླ་མ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱིའོ། ། ལག་པ་ནི་ཐལ་མོས་སོ། །ཁ་ནི་ཁ་སྒོ་སྟེ། དགབ་པ་ནི་འགེབས་པའོ། །ཁ་ཅི་འདྲ་བ་ཞེ་ན། དགོད་ལུད་སྐྱིགས་བུ་ལ་སོགས་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་སྟེ་དགོད་པ་ནི་གད་མོའོ། །ལུད་པ་ནི་ལུད་པ་འཐོན་པ་སྟེ། དབུགས་ཡང་དང་ཡང་དུ་དྲག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སྐྱིགས་བུ་ནི ཨིག་བུའོ།།སོགས་པའི་སྒྲས་རྙིལ་དང་སོ་དང་ལྕེའི་དྲི་མ་རྣམས་ཀྱང་ངོ་། །སོགས་པ་ཁོ་ན་སོགས་པ་ཉིད་དོ། །དགོད་པ་དང་ལུད་པ་དང་སྐྱིགས་བུ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ནི་དགོད་ལུད་སྐྱིགས་བུ་ལ་སོགས་ཉིད་དེ། དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་དགོད་ལུད་ སྐྱིགས་བུ་ལ་སོགས་པས་ཞེས་འདོན་ཏེ།འདི་ནི་ས་བྷ་མི་ཡོད་པའོ། །སྙན་པའི་ཚིག་ནི་ཞེས་པ་ལ་ཚིག་ནི་ངག་ཡིན་ལ། སྙན་པ་ནི་ཡིད་འཕྲོག་པ་སྟེ་དེ་བྱ་བས་ན་བྱ་ཞེས་སོ། །བདེ་བའམ་ནི་རྨེད་པའོ། །དང་ཡིག་ལས་གཞན་ཡང་ངོ་། །ཞུ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་དྲི་བའོ། །འདི་སྐད་ དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ།སྔ་དྲོའི་ཚེ་ནམ་ལ་བདེའམ་ཞེས་དང་། གུང་གི་ཚེ་བཟའ་བས་བདེའམ་ཞེས་པ་དང་། ཕྱི་དྲོའི་ཚེ་གདུགས་ལ་བདེའམ་ཞེས་པའོ། །བཞུགས་པ་ནི་གནས་པའོ། །གཟིམས་མལ་བདེའམ་ཞེས་ཀྱང་གུས་པ་དང་བཅས་པས་སྙན་པའི་ཚིག་ཉེ་བར་ཕྱུང་ ནས་བླ་མ་ལ་དྲི་བར་བྱའོ།།མདུན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མདུན་ནི་མངོན་སུམ་དུའོ། །དུལ་བ་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའོ། །འདུག་པ་ནི་ཉེ་བར་འཁོད་པའོ། །གོས་དང་སྤྱི་བོ་སྐྱེས་རྣམས་བསྡམས། །ཞེས་པ་ནི་གོས་མནབས་པ་རྣམས་དང་སྤྱི་བོ་སྐྱེས་ནི་སྐྲ་རྣམས་ སོ།།གོས་རྣམས་དང་སྤྱི་བོ་སྐྱེས་རྣམས་བསྡམས་པ་ནི་སྡོམ་པ་སྟེ། གང་གིས་གོས་དང་སྤྱི་བོ་སྐྱེས་རྣམས་བསྡམས་པའོ། །ཉན་སོགས་འདོད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཉན་སོགས་འདོད་པ་ནི་ཐོས་པ་ཡང་དག་པར་འཛིན་འདོད་པའོ། །པུས་མོ་ནི་བརླའི་རྟེན་ནོ། །བཙུགས་པ་ནི་ས་ལ་བཞག་ པ་སྟེ་དེར་པུས་མོ་བཙུགས་པའམ་དེ་ནས་སོ།།གང་གིས་མཛེས་པའི་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བྱས་པ་དེ་ནི་པུས་བཙུགས་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་ཡིས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文： “賜”即請說，意為”有何教誨”或”有何指示”。“請”是迅速，是行為的特徵。 “合掌已”中，意為優美合掌，具足合掌如蓮花瓣相合。“已”即安置於處。“教”即善說。“作”即領受。“上師”即阿阇黎的。 “手”即以掌。“口”即口門，“覆”即遮蓋。何種口？說道”笑嗝打嗝等”。笑即歡笑，嗝即打嗝，即反覆急促呼吸等。打嗝即嗝氣。“等”字也包括鼻涕、牙垢和舌垢等。唯有等即是等。笑、嗝、打嗝等即是笑嗝打嗝等，凡有此等者即稱此。有些人讀作”以笑嗝打嗝等”，此中無”sa bha”。 關於”悅耳語”，語即言語，悅耳即動人，因此說”作”。“安樂”即撫慰。“及”字表示還有其他。“請”即詢問。 此中所示：早晨時問”安好否”，午時問”用餐安好否”，下午時問”午休安好否”。“住”即安住。也應恭敬發出悅耳之語問上師”臥具安好否”。 關於”於前”等，前即面前。“調柔”即等持。“坐”即安住。“衣及頂生束”中，衣即所著衣服，頂生即頭髮。衣及頂生束即約束，即由此約束衣服和頭髮。 關於”欲聞等”等，欲聞等即欲正持所聞。“膝”即大腿所依。“置”即置於地，即于彼處置膝或從彼處。凡作優美合掌者，即以置膝合掌。

།གསོལ་གསུམ་བྱ་ནི་གསོལ་བ་ལན་གསུམ་དུ་གདབ་པར་བྱ་བའོ། །འདིས་ནི་འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པར་འདོད་པའི་ སློབ་མས་བླ་མའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ།བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་གསོལ་བ་ལན་གསུམ་དུ་གདབ་པར་བྱའོ། །འདི་སྐད་དུ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། ཇི་སྲིད་སེམས་ཅན་དུ་བསྡུ་བས་བསྡུས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་གྱི་ ཕྱིར་དང་ཕན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་བདེ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་།ཇི་སྲིད་ཤིན་ཏུ་མཐར་ཐུག་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་རབ་ཏུ་འགོད་པའི་ཕྱིར། བདག་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་གསལ་ཞིང་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བསྟན་དུ་གསོལ་ཞེས་ སོ།།བསྙེན་བཀུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ། ཡིད་ནི་ང་རྒྱལ་མེད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་བསྙེན་བཀུར་ནི་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི་རབ་ཏུ་འཇུག་པའོ། །བསྙེན་བཀུར་ཡང་ཡིན་སྤྱོད་པ་ཡང་ཡིན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ ཡིན་པས་བསྙེན་བཀུར་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་དོ།།ང་རྒྱལ་མེད་པའི་ཡིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་རྒྱལ་མེད་པ་སྟེ། ཀུན་ནས་མཐོ་བའི་སེམས་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་རྣམས་བྱ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའོ། །བུ་མོ་གཞོན་ནུའི་ཚུལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། བུ་མོ་གཞོན་ ནུ་ནི་བག་མ་སར་པ་སྟེ།དེའི་ཚུལ་ནི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་མཉམ་པར་བཞག་པས་རབ་ཏུ་སྤྱོད་པའི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའོ། །བུ་མོ་གཞོན་ནུ་དེའི་ཚུལ་དུ་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་སྦྱར་ཏེ། གནས་པ་ནི་འདུག་པར་བྱའོ། །སྤྱོད་ལམ་དང་སྤྱོད་ལམ་ཞེས་པ་ལྷག་མའོ། །སྤྱོད་ལམ་ཇི་ ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཞེ་ན།ངོ་ཚ་ལྡན་དང་འཇིགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ངོ་ཚའི་སྤྱོད་ལམ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བས་ངོ་ཚ་བ་སྟེ་དེ་ལ་ཞུགས་པའོ། །འདི་ལ་དེ་ཤེས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན་ངོ་ཚ་ལྡན་ནོ། །འཇིགས་པ་ནི་འཇིགས་པར་གྱུར་པ་སྟེ་དེ་ནི་མདོར་ བསྡུ་ན་ཆད་པས་འཇིགས་པ་དང་གཞན་གྱི་སྐུར་པས་འཇིགས་པ་དང་།ངན་སོང་གིས་འཇིགས་པ་དང་། ཆོས་ཉན་པ་མ་ཐོབ་པའི་འཇིགས་པ་དང་རྣམ་པ་བཞིའོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་ལམ་ལས་འཇིགས་པའོ། །བསྡམས་ནི་སྡོམ་པ་སྟེ་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་སེམས་ ཀྱི་སྡོམ་པས་ནི་ངོ་ཚ་ལྡན་ནོ།།ངག་གི་སྡོམ་པས་ནི་འཇིགས་པའོ། །ལུས་ཀྱི་སྡོམ་པས་ནི་བསྡམས་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文： 三請即應作三次祈請。此中所示：欲聽聞正法的弟子應禮敬上師足，將上衣搭於一肩，合掌三次祈請。 應如是說：“請上師垂念！爲了所有以眾生攝集所攝之眾生的利益、饒益與安樂，爲了令彼等安住于究竟涅槃如來智慧，祈請清晰明瞭地為我宣說某某法門。” 關於”承事”等，“於一切承事行為中，心應無慢”中，承事即隨順他人。彼等之行為即趣入。既是承事又是行為且是一切，故稱一切承事行為。無慢心即是無慢，意為遠離一切高舉之心。“彼等作”即應成辦。 關於”少女之儀”等，少女即新娘，其儀即以身語意等持而行的一切行為。應住于彼少女之儀，住即安住。“威儀與威儀”為余詞。 何等威儀？說道”具慚與怖”。慚之威儀即就法而言對過失生慚，趣入于彼。因有此知故稱具慚。怖即恐懼，略說有四：怖畏懲罰、怖畏他誹、怖畏惡趣、怖畏不得聞法。如前，從威儀生怖。 “攝”即律儀，為不違越故。或者，以心律儀故具慚，以語律儀故有怖，以身律儀故攝。

།སྒེག་པ་ལ་སོགས་ཞེས་པ་ལ་སྒེག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ནི་སྒེག་པ་ལ་སོགས་བྱ་བའོ། །ཡང་ན་སྒེག་པ་ལ་ སོགས་བྱ་བ་ཞེས་པ་སྒེག་པ་དང་དཔའ་བ་དང་མི་སྡུག་པ་དང་དྲག་ཤུལ་དང་འཇིགས་པ་རྣམས་དུས་མ་ཡིན་ཞིང་དོན་མེད་པའི་ཉམས་ཀྱི་བྱ་བ་གནོད་པའི་གཏམ་རྣམས་སོ།།སྒེག་སོགས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཞེས་གཞན་དག་འདོན་ཏོ། །ཀུན་ནི་མ་ལུས་པའོ། །སྤང་བར་བྱ་ནི་དོར་ བར་བྱ་བའོ།།སྟོན་པའི་མདུན་ནི་བླ་མའི་སྤྱན་སྔར་རོ། །གཞན་ཡང་དེ་འདྲའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གཞན་ཡང་ནི་གཞན་དག་ཀྱང་ངོ་། །དེ་འདྲའི་ནི་སྒེག་པ་སོགས་དང་འབྲེལ་བའི་བྱ་བ་འདི་ལྟ་བུའོ། །བྱ་བ་ནི་བྱ་བར་གྱུར་པ་སྟེ། རང་གིས་བརྟགས་ནས་ནི་བདག་ཉིད་ ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཕྱེ་ནས་འདི་ལྟ་བུ་ནི་བྱ་བའི་ཆ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དོར་བར་བྱ་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ།།རབ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རབ་གནས་ནི་མཆོད་རྟེན་དང་སྐུ་གཟུགས་དང་ཐང་ཀ་དང་གླེགས་བམ་དང་ཁང་བཟངས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ལྷ་གཞུག་ པའོ།།དཀྱིལ་འཁོར་ནི་རི་མོའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །སྦྱིན་སྲེག་ནི་མེའི་མཆོད་པའོ། །འཆད་པ་ནི་ཆོས་སྟོན་པའོ། །སློབ་མ་བཟུང་བ་ནི་སློབ་མ་དབང་བསྐུར་བའོ། །རྗེས་མ་གནང་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་མ་གནང་བ་སྟེ་གཞན་དུ་གསུང་བའོ། །མི་བྱ་བ་ ནི་བསྒྲུབ་པར་མི་བྱ་བ་སྟེ།གྲོང་གང་དུ་སློབ་མ་གནས་པ་གཏན་དུ་བའི་གྲོང་དེར་རོ། །གྲོང་དེར་བླ་མ་སྟོན་པ་བཞུགས་པ་ན་སྟེ། བྱས་པ་གཟོ་ཞིང་བྱས་པ་ཤེས་པའི་སློབ་དཔོན་གྱི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་སློབ་མས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྗེས་སུ་གནང་ན་གྲོང་དེར་དང་རྗེས་སུ་ གནང་བ་ལས་གཞན་གྱིས་གཞན་དུ་རབ་ཏུ་གནས་པ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་བྱ་བར་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།རབ་ཏུ་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་གང་བྱུང་བའི་རྫས་དེ་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། རབ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རབ་གནས་དང་ དཀྱིལ་འཁོར་དང་སྦྱིན་སྲེག་དང་འཆད་པ་དང་སློབ་མ་འཛིན་པ་ན་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་གང་གིས་རྙེད་པ་བྱུང་བའོ།།ཇི་ལྟར་རྙེད་ཅེས་ཁ་ཅིག་གོ། །དེ་ལ་གང་ཞེས་ནི་རྙེད་པར་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ་གོ་བར་བྱའོ། །ཀུན་ནི་ཐམས་ཅད་དོ།

我來為您翻譯這段藏文： 關於”妖艷等”，即于妖艷等境生貪等行為之趣入為妖艷等行。或者，“妖艷等行”指妖艷、勇猛、醜陋、暴戾、恐怖等非時無義之態的有害言論。有人讀作”妖艷等之相”。“一切”即無餘。“應斷”即應捨棄。 “師前”即上師面前。關於”其他如是”等，“其他”即其餘。“如是”即與妖艷等相關的如是行為。“行為”即所作，應自己觀察後分辨：“如是非應行事”而捨棄斷除。 關於”開光”等，開光即于塔像、唐卡、經典、宮殿等中入神。壇城即繪製之壇城。護摩即火供。講說即說法。攝受弟子即為弟子灌頂。“未經許可”即未獲準許，另有所指。“不應作”即不應成辦，即于弟子常住之村。當上師住于彼村時，具知恩報恩之律儀弟子之意。 若獲許可，則于彼村及獲準之外，於他處作開光、壇城等事亦應理，此為所說。 若問開光等所得之物如何處置？說道”開光”等。即于開光、壇城、護摩、講說、攝受弟子時以何方式所得之物。有人說”如所得”。其中”何”即指所得。如是應告知一切。“一切”即全部。

།དེ་ཡིས་དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་ནི་བླ་མ་དེས་རྙེད་པའི་ནོར་གྱི་ནང་དེ་ནས་བཞེད་ཅིང་མངོན་པར་འདོད་པ་བླངས་ནས་གཞན་ཏེ་བླངས་པའི་ལྷག་མ་གཞན་རྣམས་ནི་ཅི་བདེར་ཏེ་རྣམ་པ་གང་གིས་སློབ་མ་བདེ་བ་དེ་ལྟ་བུར་བྱའོ།།བླ་མའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། བླ་མའི་སློབ་མ་ནི་བླ་མའི་སློབ་མ་ རྣམས་ཏེ།བླ་མའི་སློབ་མ་དེ་དག་གོ། །དང་ཡིག་ནི་ཚིག་སྦྱོར་བའོ། །སློབ་མ་ནི་རང་དང་ཉེ་བར་གནས་པ་སྟེ་སློབ་མ་དང་ཉེ་བར་གནས་པའོ། །བླ་མའི་མདུན་དུ་མི་བྱ་ནི་མི་སྒྲུབ་པའོ། །བསྙེན་བཀུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་ནི་རིམ་གྲོའོ། །དེ་ཅི་ ཞེ་ན།ཁྲུས་སོགས་ཞེས་པ་སྟེ། ཁྲུས་ཏེ་མངོན་པར་འཐོར་བ་གང་གི་དང་པོ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཁྲུས་སོགས་ཏེ། སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་ལུས་དྲིལ་བ་དང་མཉེ་བ་དང་རྐང་པ་བཀྲུ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ངོ་། །བསྙེན་བཀུར་གྱི་ཁྱད་པར་ཅི་ཞེ་ན། ཕྱག་སོགས་ཉིད་ཅེས་བྱ་ བ་གསུངས་ཏེ།གང་གི་དང་པོ་ཕྱག་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕྱག་སོགས་ཉིད་དེ་རང་གི་དོན་ལ་དཀའོ། །ཁྲུས་ལ་སོགས་པ་དང་ཕྱག་ལ་སོགས་པའི་བསྙེན་བཀུར་སློབ་མས་སམ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་རུང་སྟེ། བླ་མ་སྟོན་པའི་སྤྱན་སྔ་སྟེ་མདུན་དུ་བཟློག་པར་བྱ་ཞིང་དགག་པར་ བྱའོ།།གང་ཞིག་ཅུང་ཟད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གང་ཞིག་ནི་དབུལ་བར་བཤད་པའོ། །ཅུང་ཟད་ནི་མ་བཤད་པའོ། །བླ་མའི་ཕྱིར་ནི་སྟོན་པའི་ཆེད་དུའོ། །དབུལ་བ་ནི་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །བླང་བར་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བར་བྱ་བའོ། །འང་གི་སྒྲ་ནི་ཀུན་བསྡུ་བ་ ལའོ།།གང་ཞེས་པ་ནི་བླང་བར་བཤད་པའོ། །བླ་མས་ནི་སྟོན་པས་ཏེ་མངོན་སུམ་དུའོ། །བཏུད་ནས་དེ་ནི་ལག་གཉིས་ཀྱིས། །ཞེས་པ་ནི་བཏུད་ནས་ཏེ་ཕྱག་བྱས་ནས་སོ། །ལག་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ལག་པ་ཟུང་གིས་སོ། །དེ་ནི་ཞེས་པ་ནི་དབུལ་བར་བྱ་བ་དང་ བླང་བར་བྱ་བའོ།།དབུལ་བར་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། བླང་བར་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བར་བྱ་བའོ། །དང་ཡིག་ནི་ཀུན་བསྡུ་བའི་དོན་ཏོ། །བློ་དང་ལྡན་པས་ནི་བློ་གྲོས་ལྡན་ཞེས་མཁས་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དྲན་པ་བརྗེད་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། བརྗེད་མེད་ནི་དྲན་པ་མ་ཉམས་པ་སྟེ། སྔོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དངོས་པོ་ལ་གནས་ནས་མ་བརྗེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དྲན་པ་བརྗེད་མེད་དོ། །གྱུར་པ་ཡིས་ནི་གྱུར་ཅིང་བཞག་ནས་སོ། །རང་སྟེ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད་དེ་འདུལ་བ་ལ་བརྩོན་ཞིང་འབད་པ་ནི་རང གི་ཀུན་སྤྱོད་ལ་བརྩོན་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文： 關於”彼從彼”等，即上師從彼所得財物中，取其所愿所欲，其餘即所取之餘物，隨宜即以何種方式令弟子安樂即可。 關於”上師的”等，上師之弟子即諸上師弟子，即彼等上師弟子。“及”字為連詞。弟子即親近者，為弟子與親近者。“師前不應作”即不應成辦。 關於”承事”等，承事即恭敬。何為承事？“沐浴等”即以沐浴為首的灑水，“等”字包含按摩身體、揉捏、洗足等。承事有何差別？說”禮拜等”，即以禮拜為首，于自利難成。沐浴等及禮拜等承事，無論弟子或他人，皆應于上師面前制止遮止。 關於”若有少許”等，“若”即所說供養。“少許”即未說明。“為師”即為上師。“供養”即應給予。“應取”即應領受。“亦”字表總攝。“何”即所說領受。“上師”即親見之師。 “恭敬彼以雙手”即恭敬禮拜后以雙手。“雙手”即兩手。“彼”即所供養與所領受。供養即應給予，領受即應接受。“及”字表總攝義。“具慧”即具智慧，意為智者。 關於”念不忘”等，“不忘”即念未失，即于先前經歷之事住而不忘者，即是念不忘。“成”即成已安住。自己即自身之行為，精進于律儀即精進于自身行為。

།སྤུན་ནི་རྡོ་རྗེའི་སྤུན་ཏེ་བླ་མ་མཚུངས་པར་གྱུར་པ་རྣམས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ནི་ཀུན་བསྡུ་བ་ལའོ། །ཀུན་སྤྱོད་ལས་འདས་པ་ནི་འདུལ་བ་ལས་འགོངས་པའོ། །ཕན་ཚུན་ནི་གཅིག་ལ་གཅིག་གིས་ཏེ་བཟློག་པར་བྱ་ནི་དགག་པར་ བྱ་བའོ།།དགའ་ཞིང་མཉེན་པས་དང་སྨད་པས་ཀྱང་ངོ་། །འདུལ་བ་མངོན་པར་ཤེས་པས་འདི་དག་ནི་འདི་ལས་བཀག་པ་ཡིན་ན། ཁྱེད་ཀྱིས་འདི་ལྟ་བུ་འདི་དག་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཇམ་པོའི་ཚིག་གིས་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་བྱེད་པའི་བླ་མའི་བྱ་བའི་རྒྱུ་ལས་སོ། །རྗེས་སུ་གནང་བ་ནི་བླ་ མས་བསྒོ་བ་ལས་སོ།།འང་གི་སྒྲ་ནི་ཕྱོགས་གཞན་ལའོ། །བཀག་པར་གྱུར་ཀྱང་ནི་བཟློག་པར་གྱུར་ཀྱང་ངོ་། །སྤྱད་པ་ནི་བསྒྲུབས་པའོ། །ཅི་བྱས་ནས་ཤེ་ན། བཏུད་ནས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བཏུད་ནས་ནི་ཕྱག་བྱས་ནས་ སོ།།འདིས་ནི་འདི་དག་བསྟན་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། བླ་མ་གང་མངོན་སུམ་ན་བཞུགས་ཀྱང་རུང་སྟེ། དེའི་བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དག་ལ་རེ་ཞིག་ན་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །རང་ཉིད་དེའི་བྱ་བ་ལ་དད་དམ། དེས་བསྒོ་བས་ཀྱང་རུང་སྟེ་ཉེས་པ་མེད་དོ། ། ཇི་ལྟར་ན་ཉེས་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སེམས་ལ་ནི་ལྟུང་བ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དགེ་བ་ནི་མ་མཐོང་བའི་དགེ་བ་ལ་སེམས་པའི་སེམས་སམ་བསམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དགེ་བའི་སེམས་ཏེ། དེ་ལ་དགེ་སེམས་ཞེས་བྱའོ། །དགེ་བར་གྱུར་པའི་སེམས་ལ་ལྟུང་བ མེད་དེ།ལྟུང་བ་མེད་པ་ནི་ཉེས་པ་མེད་པའོ། །འདི་ནི་བསམ་པ་རིང་བ་ཉིད་ཀྱིས་བཀག་པ་ལ་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། མི་ལྕོགས་པ་ཉིད་ལས་སོ། །གཞན་པ་དག་ཀྱང་བླ་མའི་བྱ་བ་ཡིན་པས་སམ། བླ་མས་བསྒོས་པས་བཀག་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ བྱེད་པ་སྟེ།དེ་དག་ཀྱང་སེམས་རིང་བ་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཡིན་གྱི་བསམ་པ་དགེ་བ་ཁོ་ནས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བཀག་པ་ལ་སྤྱད་ཀྱང་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱའོ། །འདིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྡུ་བ་གསུངས་ཏེ། འདིར་ཏ་བླ་མ་བསྙེན་བཀུར་བ་ལས་ སོ།།མང་དུ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུའོ། །སྨྲས་པས་ནི་བཤད་པས་སོ། །ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤོང་བ་སྟེ་དགོས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བླ་མ་སྟོན་པ་ཅི་འདྲ་བས་དགྱེས་བྱེད་དེ་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་བྱ་བར་བཤད་པ་གང་ཡིན་པའི་བྱ་བ་དེ་ཁོ་ན་བྱ་བར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འབད་ པས་ནི་བསོད་ནམས་ལའོ།།ཐམས་ཅད་ནི་སྣ་ཚོགས་པའོ། །ཀུན་སྤྱོད་ནི་ནན་ཏན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文： 兄弟即金剛兄弟，意為與上師相等者。“又”表總攝。超越行為即違越律儀。互相即彼此，制止即應遮止。 以歡喜柔和及謙卑。通達律儀者知此等為此所制，以柔和語言告誡：“汝等不應作如是諸事”，此乃上師所作之因。隨許即上師教誡。“亦”字表他方。即使制止即使遮止。行持即成辦。 云何作？說”恭敬”，恭敬即禮拜。此說明：無論上師親在何處，對其應作與不應作，暫時生病者無過。自己于其事生信，或彼教誡亦無過。 云何無過？說”善心則無墮”。善即未見之善所思之心或意，即是善心，故稱善心。于善所成之心無墮，無墮即無過。此非以遠離意樂而行所制，那麼是什麼？是由於無能。其他人也因是上師所作或上師教誡而行所制，彼等亦非以遠離意樂，而是唯以善意。因此，雖行所制亦不成墮罪。 以”於此”等說攝義。於此即于承事上師。多即再三。說即解說。“何”即捨棄，意為無需。上師如何歡喜，即說明應作令師歡喜滿意之事。精進即于福德。一切即種種。行為即勤勉。

།ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་ཤེ་ན། ཉེས་པར་བྱེད་པ་ཀུན་སྤངས་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཉེས་པར་བྱེད་པ་ནི་མི་དགྱེས་པར་བྱེད་པ་ཀུན་ཏེ་མཐའ་དག་སྤངས་ཤིང་དོར་ནས་གང་གིས་ བླ་མ་དགྱེས་པར་འགྱུར་བ་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱའི།གང་གིས་མི་དགྱེས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་བསྒྲུབ་པར་ནི་མི་བྱའོ་ཞེས་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དེའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་གཏན་ཚིག་གསུངས་ཏེ། དངོས་གྲུབ་ནི་བཤད་ཟིན་ལ། སློབ་དཔོན་ནི་བླ་མའོ། །རྗེས་འབྲང་ནི་རྗེས་སུ་ལྷུང་བས་ན་སློབ་དཔོན་རྗེས་སུ་འབྲང་བའོ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཞེས་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པས་ན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་དེས་སོ། །ཇི ལྟར་ན་རྡོ་རྗེའི་སྒྲས་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེ་ན།རྡོ་རྗེ་དང་མི་ཕྱེད་པར་ཆོས་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡང་གསུངས་པ། བརྟན་ཞིང་སྙིང་པོ་ཁོང་སྟོང་མེད། །མི་ཆོད་མི་ཕྱེད་མཚན་ཉིད་དེ། །བསྲེག་ཏུ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་མེད། །སྟོང་ཉིད་རྡོ་རྗེར་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། ། ཉིད་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཤེས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཤེས་ནས་ནི་འདི་དག་གམ་འདི་ལྟ་བུ་རྟོགས་ནས་སོ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སམ་ལུས་དང་ངག་ཡིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །བླ་མ་ནི་སྟོན་པའོ། ། ཀུན་ནས་ཡོངས་སུ་མཉེས་པར་བྱ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་དགྱེས་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དངོས་གྲུབ་རྣམས་སློབ་དཔོན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དེའི་ཕྱིར་དངོས་གྲུབ་འདོད་པའི་སློབ་མས་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུས་བླ་མ་དགྱེས་པར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པ་དེ་བྱའོ། །དེ་ཡོངས་སུ དགྱེས་པ་ལས་ནི་མངོན་པར་འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་བོ།།བླ་མ་བསྙེན་བཀུར་བ་མངོན་པར་བརྗོད་ནས། ད་ནི་དེ་ཡང་དག་པར་གཏད་པའི་གནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བསམ་པ་དག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བསམ་པ་དག་པའི་སློབ་མ་ནི། །གསུམ་ལ་ སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ལ།།ཞེས་པ་ལ་དག་པ་ནི་དྲི་མ་མེད་པའོ། །བསམ་པ་སྟེ་སེམས་འདིའི་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསམ་པ་དག་པ་སྟེ་དེའི་ཆེད་དུའོ། །བསམ་པ་དག་པའི་སློབ་མ་ནི་ཉེ་བར་གནས་པའོ། །གསུམ་ལ་སྐྱབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་དག་སྐྱོབ་པར་བྱེད་པར་ཁས་བླངས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ ཐམས་ཅད་དང་ངན་སོང་ཐམས་ཅད་སྐྱོབ་པའོ།།གསུམ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ནོ། །གསུམ་པོ་དེ་དག་ནི་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སོ། །སོང་བ་ནི་མཆིས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文： 云何作？說”斷除一切過失”。過失即一切不悅意之事，斷除捨棄后，應成辦令上師歡喜之事，不應成辦令上師不悅之事，此為意趣。 以”悉地”等說其前行因相。悉地已說，阿阇黎即上師。隨行即隨順，故為隨行阿阇黎。“金剛持”中，金剛即空性、真如。以彼自性持故為金剛持，即金剛持金剛薩埵。 云何以金剛聲詮空性？因與金剛不可分離法相相順，又說：“堅固具心無空虛，不斷不壞為相狀，不可焚亦無壞滅，應說空性即金剛。“自即以自性。 “了知”等中，了知即瞭解此等或如是。以一切事即以一切方式或以身語意一性。上師即導師。普遍令歡喜，即一切處令歡喜。因悉地隨行阿阇黎，故求悉地弟子應以令上師歡喜之方式而行。由彼歡喜故得所欲悉地。 宣說承事上師后，為顯示彼真實付託處，故說”清凈意樂”等。“清凈意樂弟子，皈依於三處”中，清凈即無垢。意樂即心，彼所屬即清凈意樂，為彼故。清凈意樂弟子即親近者。“皈依三”即若受持彼等能救護，則救護一切煩惱及一切惡趣。三即佛法僧。彼三即三皈依。“去”即往。

།གསུམ་པོ་དེ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དག་འདུན་ལ་ སྐྱབས་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། བླ་མའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བླ་མའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་འདི་སྟེ། བླ་མ་བསྙེན་བཀུར་བར་གྱུར་པ་འདི་དག་གོ། །མགྲིན་པར་སོན་པ་ནི་མགྲིན་སོན་ཏེ་མགྲིན་པར་གནས་པའི་ གཞུང་དང་དོན་ཏོ།།རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དུ་ཡིན་པས་བྱ་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཞན་ལ་མཚོན་པར་མི་བྱའི་ཉེ་བར་གནས་པ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱ་ཞིང་སྩལ་བར་བྱའོ་ཞེས་དགོངས་སོ། །བྱ་བ་གཞན་ཡང་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནས་ཞེས་ པ་ནི་བླ་མ་བསྙེན་བཀུར་བ་བཤད་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུའོ།།སྔགས་སོགས་བྱིན་པ་ཡིས་ཏེ། དབང་བསྐུར་བ་སྦྱིན་པས་སམ། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་བཟླས་པ་དང་བསྒོམ་པ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཤད་པས་སོ། །དམ་ཆོས་སྣོད་དུ་བྱས་ནས་ནི། ། ཞེས་པ་ལ། དམ་ཆོས་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེའི་འམ་དེ་ལ་སྣོད་དེ་སྣོད་སྤྱད་དུ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། བྱས་ནས་ནི་བསྒྲུབས་ནས་སོ། །སློབ་མ་ཞེས་པ་ལྷག་མའོ། །རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་དག་གཙོ་བོ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྩ་བ་ཡང་ཡིན་ལ་མི དགེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལྟུང་བ་ཡང་ཡིན་པས་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་རྣམས་ཏེ།འདི་རྣམས་ཀྱིས་ལྟུང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱས་ནས་རྩ་བའི་ལྟུང་བའོ། །བཅུ་བཞི་ནི་བདུན་ཉིས་འགྱུར་གྱི་ཆའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། སློབ་དཔོན་ལ་སྨོད་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་ལས་འདའ་བ་དང་། རྡོ་རྗེའི་སྤུན་གྱི་ཉེས་པ་བརྗོད་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་དང་། ཆོས་སྤོང་བ་དང་། སྣོད་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ཅན་ལ་གསང་བའི་ཆོས་སྟོན་པ་དང་། ཕུང་པོ་ལ་བརྙས་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ དག་པའི་ཆོས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང་།གདུག་པ་ལ་བྱམས་པ་དང་། རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་ལྟ་བ་དང་། དད་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་སུན་འབྱིན་པ་དང་། དམ་ཚིག་མི་སྤྱོད་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་བུད་མེད་ཞིག་ཏུ་སྨོད་པ་རྣམས་སོ། །རྩ་བའི་ ལྟུང་བ་བཅུ་བཞི་པོ་འདི་དག་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར།གཞུང་ལ་ཡང་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཅུ་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་བཀླག་ཅིང་གཟུང་བར་བྱ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།

我來為您翻譯這段藏文： 皈依彼三處，即承許以圓滿佛陀、法、僧伽為皈依處之義。於此當如何作？說”上師”等。此即隨順上師，即此等承事上師。 “置於喉”即喉置，為安住喉間之教義。爲了領悟故為所作。不應示於他人，應授予親近者，此為意趣。 為顯示其他所作，故說”其後”等。“其後”即緊隨承事上師之說明。以咒等賜予，即以灌頂賜予，或以咒語、手印、持誦、修習、壇城真實性等開示。 “成為正法器已”中，正法即密乘大乘，成為彼或於彼之器即成為器具之義。“已”即成就已。“弟子”為余詞。 “根本墮”等中，因彼等為主要故為根本，因不善故為墮，故為根本墮，以彼等令墮故稱根本墮。十四即七之二倍分。即： 誹謗阿阇黎 違越如來教 說金剛兄弟過 捨棄有情 捨棄發菩提心 誹謗法 向非器有情說密法 輕蔑蘊 疑惑自性清凈法 于惡者生慈 常見斷見 令具信有情退失 不行三昧耶 誹謗自性清凈女性 為明顯此十四根本墮，于教典中應讀誦受持”十四根本墮”之義。

།བཀླག་དང་གཟུང་བ་ཉིད་དུ་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་གཞུང་བཀླག་པ་སྟེ། ཁ་ཏོན་དུ་བྱ་བ་ལ། དོན་གཟུང་བ་སྟེ། སེམས་ཀྱིས་ངེས་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསོད་ནམས་བསྔོ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རིམ་པས་བྱ་བ་བྱས་ནས་སོ། །བླ་མའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ནི་བླ་མ་བསྙེན་བཀུར་བར་གྱུར་པའོ། །ཅི ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཞེ་ན།མ་ལུས་སློབ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མ་ལུས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་སློབ་མ་ཡང་ཡིན་པས་མ་ལུས་སློབ་མ་སྟེ། དེ་རྣམས་ལ་ཕན་པ་ནི་ལེགས་པ་ཡིན་ལ་བསྐྱེད་པ་ནི་སྤེལ་བའོ། །འདི་ལ་སྡིག་པའི་ཟུག་རྔུ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོད་ པའི་ཕྱིར།མ་ལུས་པའི་སློབ་མ་ལ་ཕན་པ་བསྐྱེད་པ་སྐྱོན་མེད་པའོ། །དེང་དུ་དགེ་བ་བདག་གིས་གང་བགྱིས་པ། །དེས་ནི་འགྲོ་བ་མྱུར་དུ་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག་།ཅེས་པ་ལ་གང་ཞེས་པ་ནི་དགེ་བ་ལ་བཤད་པ་ལ། དེང་དུ་ནི་ད་ལྟར་རོ། །དགེ་བ་བགྱིས་པ་ནི་ལེགས་བྱས་བརྩམས་ པའོ།།བདག་གིས་ནི་བདག་ཅག་གིས་ཞེས་བྱའོ། །དེས་ནི་དགེ་བ་དེས་སོ། །འགྲོ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ནོ། །མྱུར་དུ་ནི་མགྱོགས་པར་རོ། །རྒྱལ་བ་ཞེས་པ་ནི་སྡིག་པ་ལས་རྒྱལ་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ། སྡིག་པའི་ཆོས་ལས་ང་རྒྱལ་བས། །དེ་བས་ཉེར་ འགྲོ་ང་རྒྱལ་བ།།ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྱུར་ཅིག་ནི་ཤོག་ཤིག་པའོ། །བླ་མའི་བསྙེན་བཀུར་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི། །བྱས་ལས་བདག་ལ་བསོད་ནམས་གང་སྐྱེས་པ། །དེས་ནི་འགྲོ་བས་བླ་མའི་ཞབས་བསྟེན་ཅིང་། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ བར་ཤོག་།བླ་མ་ལྔ་བཅུ་པའི་དཀའ་འགྲེལ་འདི་ནི་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་མཁས་པ་ཆེན་པོ་དཔལ་ནགས་ཀྱི་རིན་ཆེན་གྱི་བཀའ་དྲིན་ལས་ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་སྐད་ཀྱི་ཆ་ཤས་རིག་པ་གཞོན་ནུ་དཔལ་གྱིས་དཔལ་ལྡན་བླ་མ་དམ་པའི་དབེན ་གནས་ལྷ་ཁང་སྟེང་དུ་བསྒྱུར་བའོ།

我來為您翻譯這段藏文： “讀誦受持”者，即讀誦教典，作為誦持，領會義理，即以心確實瞭解。 以”如是”等宣說迴向功德。“如是”即如是依所說次第作已。隨順上師即承事上師。 云何承事？說”一切弟子”等。既是一切又是弟子，故為一切弟子，于彼等利益即善，生起即增長。因此具有息滅罪業刺痛之戒律，故於一切弟子生起無過之利益。 “今日我所作諸善，愿眾生速得成佛”中，“所”字說明善業，“今日”即現在。作善即開始善行。“我”即我等。“彼”即彼善。“眾生”即世間。“速”即迅速。“佛”者，因戰勝罪惡故為佛世尊，如說：“我因勝罪法，是故近行我勝者。""愿”即祈願。 承事上師廣釋已作， 我從此生何等福， 愿眾生依止師足， 愿得成就如來果。 《五十頌師事》難釋今圓滿。 依印度東方大智者吉祥森林寶之恩德，具梵語分支智慧之吉祥童子，于具德聖上師之寂處殿堂上層譯出。