d3791聖八千頌般若波羅蜜多釋·現觀莊嚴光明論蘇跋喜達 仁欽桑波 燃燈吉祥智 羅丹喜饒c3.5s|d3791聖八千頌般若波羅蜜多釋·現觀莊嚴光明論蘇跋喜達 仁欽桑波 燃燈吉祥智 羅丹喜饒c3.5s(續7)
以下是完整的直譯: “失去”者,謂由違緣力而退失。“奪取”者,謂因問者眾多而不能作答。 如是對”何以故”之思維,說”須菩提,此如是”等。意為果隨因而行,此乃法性。 意指如前非於一切時皆作請問,故隨即說”如一日”等。有些註釋認為”隨順意樂”者,謂由少許時日學習之力,僅成彼等希求,因果必隨順故。 “由此散亂”者,謂退失信心。“怯弱”者,縱有信心亦然。“心散亂”者,因未得決定所緣法故。 即說”如棉絮飄散”,謂如梳理棉絮為棉絮飄散,由與不住法相順相似故而如是。 應說于病等時或修習等時,依次不攝受、不隨入、不教示。 顯示所緣特徵由第四剎那攝者,說”須菩提,譬如”等。由無內外損害故,說”安樂”與”彼岸”二詞。即說”無損無毀”。“中途”者,謂于中間毀壞退失。 關於”有信”等,其中”有信”者,謂確信為有。“有忍”者,謂無生法忍。“貪著”者,謂執取。“意樂”者,謂欲作。“精進”者,謂于善法歡喜。“正知”者,謂于善不善依次修習與不修習。“勝解”者,謂唯定執持。“增上意樂”者,謂心趨向利他等。
། གཏོང་བ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་སྦྱིན་པར་བྱེད་པའོ། །གུས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་འདུད་ པ་ཉིད་དུའོ།།དགའ་བ་ནི་ཡིད་བདེ་བའོ། །མགུ་བ་ནི་དགའ་བའི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་བ་ནི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་མཐོང་བས་མོས་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པ་ལ་མངོན་པར་འདོད་པའོ། །བརྩོན་པ་མི་འདོར་བ་ནི་དམ་བཅས་པའི་ཁུར་མི་འདོར་བའོ། །འཇུ་བ་དང་ མི་འཇུ་བའི་དཔེས་ནི་བར་ཆད་དང་བཅས་པ་དང་བར་ཆད་མེད་པར་བྱེད་པ་དག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་།གཉེན་པོའི་དངོས་པོར་གསལ་བར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོས་བསྡུས་པ་བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་ དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ལན་བཏབ་པ་ནི་འདི་ལྟར་བུམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆུ་དེ་ཁྱེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུ་འདེགས་ནའོ། །དེ་ བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་རྟོག་པ་ལ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འདི་ལྟར་བུམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ་།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །བུམ་པ་སོ་བཏང་བ་དང་མ་བཏང་ བ་དག་ནི་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྟེན་དང་རྟེན་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ།།རྒྱུ་ཚོགས་པའི་ཁྱད་པར་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པས་བསྡུས་པ་བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་ཤེས་རབ་འཆལ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མིག་ ཚགས་མ་བྱས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུ་འཛག་པའི་གནས་སུ་ཤིང་ཤུན་ལ་སོགས་པས་མ་བཙངས་པས་སོ།།མ་བཅོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིང་རུལ་བ་མ་བསལ་བའོ། །ཁལ་གྱིས་ནོན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁལ་ལྕི་བས་ནོན་པའི་ནང་དུ་ཞུགས་པར་འདོད་པའོ། །ཕ་རོལ་དུ་མ་རྒལ་བར་དེའི་རྫས་ཀྱང་གཞན་ དུ་འགྱུར་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐམ་སར་མ་ཕྱིན་པར་རྫས་རྣམས་ཆུད་ཟ་བར་འགྱུར་བའོ།།ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཐོབ་པར་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའོ། །བར་མ་དོར་ཆུད་ཟ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་དུ་ཉམས་པར་འགྱུར་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་བའོ། །ངེས་པ་མེད་པར་མ་འོངས་ པར་གནས་པར་བྱེད་པ་ཇི་ལྟར་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་རུང་བ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།
以下是完整的直譯: “佈施”者,謂施予一切事物及其果報。“恭敬”者,謂於一切恭敬。“歡喜”者,謂心悅。“欣悅”者,謂歡喜之差別。“凈信”者,謂見具功德而生勝解之差別。“極喜”者,謂于能成辦處生希求。“不捨精進”者,謂不捨誓願重擔。 以消化不消化之喻者,為明示有障礙與無障礙之作為,乃一切種智之違品與對治之事。 顯示所依差別之道第一剎那所攝者,說”須菩提,譬如”等。 對”此非正理”之疑慮,以”何以故”迎之,以事物法性而答,故說”如瓶”等。“載水”者,謂舉水。 如是對”何以故”之思維,如前說”如是瓶”等。“以般若波羅蜜多及方便善巧”者,意為以空性及大悲。 瓶有孔與無孔,為顯示修法之所依與非所依之體性。 顯示因聚差別第二剎那所攝者,說”須菩提,譬如愚慧本性之人”等。“未作濾眼”者,謂漏水處未以樹皮等塞住。“未修治”者,謂未除腐木。“負重”者,謂欲入重負壓制之中。“未到彼岸其物亦變異”者,謂未至干處而財物損失。“遍損失”者,謂未得而全失。“中途損失”者,謂中間退失而退失佛地。 對”如何安住于無定未來”之疑慮,以”何以故”迎之,推度僅與因無不具相關之理,故說”須菩提,此如是”等。
།གྲུ་མིག་ཚགས་བྱས་པ་དང་མ་བྱས་པ་སྨོས་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཚང་བ་དང་མ་ཚང་བ་ཤེས་ པར་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ།།ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་ཁྱད་པར་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པས་བསྡུས་པ་བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ལུས་རྙིངས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་རྒན་པའོ། །ན་ཚོད་དུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྒས་ཤིང་ངོ་། །ལེགས་ པར་སྨྲས་པ་དང་ཉེས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་དང་བྲལ་བས་ན་འཁོགས་པའོ།།ནད་དེས་བཅོམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་བཅོམ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་རྟོག་པ་ལ། དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྐྱེས་བུ་རྒན་པོ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དང་མ་ བཟུང་བའི་དཔེ་བསྟན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དང་ཡོངས་སུ་མ་ཟིན་པ་དག་གིས་ཅི་རིགས་པར་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་གི་མཐར་ལྟུང་བ་དང་མི་ལྟུང་བ་གསལ་བར་བསྟན་པའི་དོན་ཡིན་ནོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་དཔེའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་བཅུ་བཞི་པའོ།། །།རོ་མྱང་བ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ནི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་པས་བསྡུས་པ་བསྟན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ ལ་ལུས་དང་ངག་དང་འཁོར་ལ་སོགས་པ་ཕུལ་བས་མཉེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བསྙེན་པར་བྱ་བསྟེན་པར་བྱ་བསྙེན་བཀུར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།རྣལ་འབྱོར་དུ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང་སྦྱིན་པ་དང་ལེན་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒྲུབ་ པ་ལ་འབད་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་པའོ།།གཟུགས་སུ་མ་བསྙེམས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་མ་འཛིན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་རྟོག་པ་ལ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ ཏེ།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གང་གིས་ཀྱང་སོ་སོར་བརྟག་པར་མི་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་སྔོས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ནས། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ ནི་མི་བསྙེམས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་གཞུང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་ལ་བསྒྲེ་བར་བྱའོ།
以下是完整的直譯: 提及船窗已濾與未濾者,為令知修行圓滿與不圓滿之義。 顯示遍攝差別第三剎那所攝者,說”須菩提,譬如有一士夫”等。其中,因身體衰老故為老者。因年齡已至故為衰老。因離善說惡說故為耄耋。“為病所敗”者,謂被摧毀。 如是對”何以故”之思維,說”此如是”等。顯示老人被攝受與未被攝受之喻者,為明示以般若波羅蜜多及方便善巧攝受與未攝受,隨應墮入輪迴與涅槃之邊際與否。 此為《般若波羅蜜多論現觀莊嚴論光明》第十四品,名為”譬喻品”。 顯示無味著差別者,顯示道之第四剎那所攝者,說”世尊,菩薩”等。其中,因以身語眷屬等供養而令歡喜故,依次配為”應親近、應依止、應承事”。“應修瑜伽”者,謂以不緣佈施物、佈施、受者等之方式精進修行。“勿執著色”者,意為勿以執著方式取色。 如是對”何以故”之思維,說”善男子,一切智性”等。一切智性以真實無生為體性故,不應以任何方式觀察。“如是配合”者,謂將”悉迴向無上正等菩提”乃至”一切智性無所執著”等經文,配于持戒波羅蜜多等四者。
།མཐར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོར་བདག་ལ་སོགས་པར་ངེས་པ་གསལ་བས་ཕྱིའི་དོན་ལ་བཞག་པ་དེའི་འོག་ཏུ་ཀུན་བརྟགས་པ་དང་གཞན་དབང་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ བཤད་པས་ཁམས་གསུམ་སེམས་ཙམ་དུ་རྟོགས་པ་སྦྱར་རོ།།དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་དག་པའི་དོན་གྱི་བྱ་བ་ལ་ནུས་པ་དང་མི་ནུས་པ་ཡང་དག་པ་དང་ལོག་པའི་དབྱེ་བས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་དཔྱད་དོ། །མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བ་ཙམ་དུ་སྔ་མ་སྔ་མའི་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པར་བསྟན་ནས་ཡང་ དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ལ་གནས་ཏེ།ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་རྣམས་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་དང་འདྲ་བར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱད་པར་བྱ་ཞིང་། དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པར་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་རིམ་པ་འདིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གཞུག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ བཅུ་དྲུག་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ།གང་གིས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ཡིན་པར་ཁྱད་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཁྱད་པར་དང་བྲལ་བ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་སོགས་ པ་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གོ་སླ་བའི་ཕྱིར་མ་བཤད་དོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། བསམ་མི་ཁྱབ་དང་མི་མཉམ་དང་། །གཞལ་དང་བགྲང་ལས་ཡང་དག་འདས། །འཕགས་པ་ཀུན་བསྡུས་མཁས་པ་ཡིས། །རིག་བྱ་ཐུན་མོང་མིན་ཤེས་ཉིད། །ཤེས་མྱུར་བྲི་དང་གང་མེད་དང་། །བསྒྲུབ་དང་ ཡང་དག་འགྲུབ་པ་དང་།།དམིགས་པ་རྟེན་དང་བཅས་པ་དང་། །མཐའ་དག་པ་དང་ཡོངས་འཛིན་དང་། །རོ་མྱང་མེད་དང་ཁྱད་པར་ནི། །བཅུ་དྲུག་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། །གང་གིས་ལམ་ནི་གཞན་དག་ལས། །ཁྱད་པར་འཕགས་པས་ཁྱད་པར་ལམ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་ པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་བཅད་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱེད་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན།བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལས་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་བྱེད་པ་བསྟན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ སངས་རྒྱས་ཉིད་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ལ་མ་འོངས་པ་དང་ཚེ་འདིའི་བདེ་བ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་ལ་དགོངས་ནས། ཕན་པའི་ཕྱིར་དང་བདེ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་ཚིག་གཉིས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པོ་འདི་དག་ཀྱང་སྙིང་བརྩེ་བ་ལས་འབྱུང་བར་གྱུར་པས། འཇིག་ རྟེན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།སྐྱོབ་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར་མདོར་བསྟན་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་གྱི་སྐྱོབ་པར་འགྱུར་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།
以下是完整的直譯: “漸次”者,即先以明確了知我等之決定而安立於外境,其後以遍計、依他、圓成實三自性之說明,配合了知三界唯心。 其後以真實義之作用能與不能、正確與錯誤之分別,觀察世俗諦二種。未經觀察僅令人愉悅者,顯示依於前前之因,住于真實世俗,如所見者皆如幻化士夫般行於佈施等,勝義中修無生,如是以此次第,當令入般若波羅蜜多。 如是,彼等即顯示十六種差別相,由此而入聲聞等道與菩薩等道智等差別道之差別。是故,離如上所說差別者,因以執著等生起相易於了知故未說。 如是亦云: “不可思議及無等, 超越度量與數計, 聖者攝集諸智者, 當知不共之智性。 速知無減無增益, 修行及與正成就, 所緣及與諸所依, 一切遍攝無味著。 差別自性有十六, 由此勝過余道故, 是名為差別之道。” 若問差別相所遮諸事之作用為何?當說作用相。其中顯示利益安樂之作用者,說”世尊,諸菩薩摩諸薩”等。“如是”者,意為無缺生起佛性之因。其中為成辦未來與現世安樂故,說”為利益、為安樂”二語。此二者亦從悲心而生,故說”以悲愍世間故趣入”。 為說救護等作用故略示者,說”當爲世間救護”等。
།དེ་ལ་སྐྱོབ་པའི་བྱེད་པ་བཤད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ན་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་འབད་པར་བྱེད་ཅིང་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྦྱོར་བ་དང་ཆོག་མི་ཤེས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དག་དང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །སྐྱོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པར་སྨིན་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་འཇོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། སྐྱབས་ཀྱི་བྱེད་པ་བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སྐྱེ་བ་ནི་མ་བྱུང་བ་ཉིད་བྱུང་བའོ། །རྒ་བ་ནི་རྙིངས་པར་གྱུར་པའོ། །ན་བ་ནི་བདེ་བར་མི་གནས་པའོ། །འཆི་བ་ནི་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་འཕངས་པའི་རིས་མཐུན་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའོ། །མྱ་ངན་ནི་ཡིད་ཀྱི སྡུག་བསྔལ་ལོ།།སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་ནི་སྡུག་པའི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་བཅས་པར་སྨྲེ་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་བ་ནི་ལུས་ཀྱིས་མི་བདེ་བ་མྱོང་བའོ། །ཡིད་མི་བདེ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱིས་སོ་། །འཁྲུག་པ་ནི་ཁུར་ཁུར་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྐྱབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་དུ་ཕན་པ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པའི་ དོན་གྱིས་སོ།།གནས་ཀྱི་བྱེད་པ་བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་གནས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྦྱོར་བ་མེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལས་བཟློག་པའི་ དོན་གྱིས་སོ།།སྦྱོར་བ་མེད་པའི་དོན་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་སྦྱོར་བ་མ་མཆིས་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པས་མཐོང་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་འདིར་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པས་ནི་ཤེས་པས་མཐོང་བའོ། །དཔུང་གཉེན་གྱི་བྱེད་པ་ བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།རབ་འབྱོར་གཟུགས་ཀྱི་ཕ་རོལ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཟུགས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བའི་དོན་གྱིས་ན་གཟུགས་ཀྱི་ཕ་རོལ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་དངོས་པོ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཟུགས་སུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ ནོ།།དོན་དམ་པར་ནི་ཕ་རོལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བར་གཟུགས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་འདི་ལྟར་ཆོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བས། རབ་འབྱོར་ཕ་རོལ་ཇི་ལྟར་གཟུགས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་ སངས་རྒྱས་པ་མ་ལགས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་དང་འདྲ་བར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ།
以下是完整的直譯: 其中解說救護作用者,說”須菩提,云何”等。“勤作精進”者,當配合加行精進與無厭精進之次第。“當救護”者,因安立於無異熟法性故。 顯示救護作用者,說”須菩提,云何”等。其中,生者即未生而生。老者即衰朽。病者即不安樂住。死者即捨棄前業所引同類。憂者即意之苦。悲嘆者即伴隨憶念可愛功德而嘆。苦者即身受不樂。憂惱者如前所說乃心受。惱亂者即喧囂等。“救護”者,以永久利益成辦之義。 顯示依止作用者,說”須菩提,云何為世間依止”等。“為無所作故”者,為色等無生故。“為依止”者,以遠離苦之義。 為明無所作義者,說”世尊,云何為無所作”等。“以智見”者,於此處以現前所說義為智見。 顯示助伴作用者,說”須菩提,云何”等。“須菩提,色之彼岸即非色”者,以至究竟之義,色之彼岸無生無實,彼於世俗非為色。勝義中即彼岸,如空性般色亦如是,因此”除法界外無有如是法”故,說”須菩提,彼岸如是色亦然”。“豈非現證正等覺”者,以今亦是空性自性故,如同佛果位般了知一切法。
།དེ་བས་ན་མདོ་འདི་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་ནི་དོན་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །འཁྲུལ་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོད་ བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས།།བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོད་ པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ལྷག་མའོ། །ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་གྱི་སྒྲོ་བཏགས་པ་སེལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེ་འདི་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གང་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐབས་མང་པོས་ལན་མང་དུ་བསྒོམ་པ་ལ་ངེས་པར་སེམས་ཤིང་མངོན་དུ་ཡང་མི་བྱེད་པ་འདི་ནི་མཆོག་ཏུ་དཀའ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་མོད་ ལ་བྱ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།ཞུམ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་ཡང་ལེ་ལོས་མི་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཆོས་འདི་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་སོ། །དཔུང་གཉེན་ དུ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་བསྟན་པས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པའི་དོན་གྱིས་སྐྱོབ་པ་པོར་འགྱུར་བའོ།།གླིང་དུ་འགྱུར་བའི་བྱེད་པ་བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆུས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུའི་དབུས་ན་གནས་ པའི་སྐམ་སའི་ཆའོ།།སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཡོངས་སུ་ཆད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ནི་རྒྱུའོ། །ཕྱི་མའི་མཐའ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཅད་པར་དབུས་ན་གནས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོའོ། །རབ་འབྱོར་ཡོངས་སུ་ཆད་པ་འདིས་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པས་སོ་།།འདི་ནི་ཞི་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་ལྔས་ནི་སྦྱོར་བ་དང་། མཐོང་བ་དང་། བསྒོམ་པ་དང་། མི་སློབ་པ་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་རྣམས་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ཡིན་པར་བཤད་དོ།
以下是完整的直譯: 因此,認為精進於此經無義。存在迷亂自性分別時,如何是現證正等覺的疑惑,為何有此疑問?以此迎接而說”世尊,於此”等。分別亦是無生自性故,色等彼岸無有分別,此為語義。“一切法皆現證正等覺”者,“如實”為余語。又於世俗中,為遣除無始時來之增益故,精進於此經典有果,如是密意。 為顯示世俗中有證悟故,說”若如是於一切法”等。以多方便數數修習而決定思惟且不現前,此為最極難行,非能速成。“不退怯”者,于圓滿佈施等波羅蜜亦不以懈怠而不修行。“此等法”者,即自性般涅槃等相。“為助伴”者,以法教顯示輪涅平等近修之義而為救護者。 顯示為洲渚作用者,說”須菩提,云何”等。“水所環繞”者,即水中所處陸地分。“前際后際永斷”中,前際為因,后際為果,為此二所斷而住于中,如幻自性。“須菩提,以此永斷”者,因真實中無生故。“此為寂靜”等五語,依次說明加行、見、修、無學、殊勝道等道諦。
།འཇིག་རྟེན་གྱི་གླིང་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ ཆུས་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་སྐམ་ས་དང་ཆོས་མཐུན་པར་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཡོངས་སུ་ཆད་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པས་སྲེད་པ་ཟད་པ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་།འགོག་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་རྟོགས་པའི་རྟེན་གྱི་ངོ་བོས་ ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པའི་རྟེན་ཏེ་གནས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།།རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྣང་བའི་བྱེད་པ་ཡང་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་དང་ཆོས་མཐུན་པ་དང་མ་རིག་པའི་མུན་པ་ཟད་པ་ནི་སྲེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཟད་པའི་ནང་དུ་འདུ་བས་ན་གླིང་གི་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ལོགས་ཤིག་ཏུ་ བྱས་པ་ནི།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་མི་ཤེས་པ་ཟད་པ་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བལྟ་བར་བྱའོ། །མ་རིག་པའི་སྒོ་ངའི་སྦུབས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མ་རིག་པ་ཉིད་སྒོ་ངའི་སྦུབས་ཡིན་ཏེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཡིན་ལ་དེས་ཡོངས་སུ་ཁེབས་པ་སྟེ་ཕྱི་རོལ་ཀུན་ ནས་མི་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་སེམས་ཅན་མུན་པས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ཅིང་།ནང་ནས་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་གྱིས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ་རྣམས་ཀྱི་མི་ཤེས་པའི་མུན་ནག་ཐམས་ཅད་སེལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱི་རོལ་དང་ནང་གི་མི་ཤེས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །ཅི་ཞིག་བྱེད་པས་ཤེ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྣང་བར་ བྱེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྣང་བ་བྱེད་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡོངས་སུ་འདྲེན་པའི་བྱེད་པ་སྟོན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡོངས་སུ་འདྲེན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་ པ་དང་འགག་པ་མེད་པར་ཆོས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བར་གྱུར་པས་གཞན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པས་ཉེ་བར་བསྡུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདྲེན་པ་ཡིན་ནོ།།ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་གསུམ་གྱི་དོན་འདྲི་བར་མཛད་ཅིང་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ རྟེན་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་བྱ་བ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པས་རྟེན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཀྱི་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ བྱེད་པ་རེ་ཞིག་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།རབ་འབྱོར་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའི་རྟེན་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ནམ་མཁའི་མཐར་ཐུག་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ནོ།
以下是完整的直譯: “成為世間洲渚”者,如水所斷之陸地相應,前際后際永斷,通達一切法而盡貪離欲,顯示滅盡涅槃,以自他義通達所依自性而成為修行所依處。 關於”須菩提,云何”等,光明作用亦與具光寶洲相應,無明黑暗盡滅包含于貪等盡滅中,而光明作用另作一類者,因智慧光明滅盡無知為主故,應當如是觀察。 關於”無明蛋殼”等,無明即是蛋殼,顯現所取能取等諸相而為其所覆蓋,外為無知所具眾生為暗所壓,內為無明習氣種子所壓諸者之一切無知黑暗皆予遣除,即是遣除外內無知之關聯。 若問以何作用?說”以慧作光明”,即以智慧作光明之義。顯示引導作用者,說”須菩提,云何”等。“當爲引導”者,以顯示色等一切法自性無生無滅之法故,成為調御者,以成辦他義攝受故為引導。 問及宣說任運成就等三種作用之義者,即”須菩提,云何”等。“成為世間依止”者,以三種作用近修而成為依止。其中,以遍智分位顯示法故,以任運成就趣入而作有情利益故成為依止,為顯示任運成就作用故,說”須菩提,於此”等。“依止虛空”者,即具盡虛空之體性。
།འདི་དག་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་འོང་བ་མེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་རྗེས་སུ་མེད་པ་ཙམ་ནི་ནམ་མཁའ་སྟེ། འདས་པའི་དུས་ནས་མ་འོངས་པས་ན་འོང་བ་མེད་པའོ། །མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བྲལ་བས་ན་འགྲོ་བ་མེད་པའོ། །བྱེད་པའི་རྒྱུ་མེད་པས་ན་མ་བྱས་པའོ། །འཇིག་པའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བས་ན་རྣམ་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །གནས་ པར་བྱེད་པའི་འདུ་བྱེད་མི་འཐད་པས་ན་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པའོ།།དུས་གསུམ་དུ་རང་གི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བས་ན་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མི་གནས་པ། ཡང་དག་པར་མི་གནས་པ་རྣམ་པར་མི་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མ་སྐྱེས་པ་མ་འགགས་པའོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་དོན་ནི་ནམ་ མཁའ་དང་འདྲའོ།།རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ། །འོང་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལ་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་མེད་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཅི་ལྟར་མེད་སྙམ་པའི་དོགས་པ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། །རབ་ འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ བས་ན་མཚན་མ་མེད་པའོ་།།དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་སྨོན་པ་མེད་པའོ། །ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པའོ། །རྟེན་དེ་ལས་མི་འདའ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་དེ་མི་འདོར་བའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྟེན་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འཆད་བཞིན་པའི་འགྲེས་ཀྱི་ཐ་མར་འབྲེལ་བར་བྱའོ།།ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཀྱི་ཕན་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པའི་ མཐར་ཐུག་པའི་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཡོངས་སུ་སྟོན་པའི་དོན་ཤེས་པར་བྱའོ།།ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཐེག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དེ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པས་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རྟེན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།
以下是完整的直譯: 為顯示此等故說”如虛空無來”等。其中,僅隨無即是虛空,從過去時未來故無來。離於未來時中去故無去。無作因故非所作。離壞因故無變異。住所作行不合理故非所造作。三時中離自性故,依次為不住、真實不住、無變異。由此故無生無滅。攝義即如虛空。 說”無分別”者,因與虛空相等故無分別。若疑”無來”等不合理,以”何以故”迎之,說”須菩提,色之空性”等。空性即無生自性。雖然彼空性中無去來,然於色等云何無有之疑,以”何以故”迎之,說”須菩提,一切法依止空性”等。一切法為無生自性故,是空性等自性。其中因如幻故空性。離一切相故無相。超越所求境故無愿。如虛空自性明凈故無所造作。“不離彼依”者,即不捨彼自性。 是故,應與正說”菩薩摩訶薩現證無上正等正覺后成為世間依止”之末尾相連。應知遍智分位利益等乃至任運成就趣入究竟之一切作用,即是顯示涅槃之義。以道智分位顯示法故,如其乘決定出離不現證故,為近修故成為依止。
།ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ ངེས་པར་འབྱུང་བ་དེའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པ་བསྟན་པ་ནི།རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་འབྱུང་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཀུན་བརྟགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བས་འབྱུང་བ་མེད་པའི་རྟེན་ཅན་ནོ། །རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་ བས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རྟེན་ཅན་ནོ།།ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བས་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྟེན་ཅན་ནོ། །ཀུན་བརྟགས་པའི་ཀུན་འབྱུང་བ་མེད་པས་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་སོ་སོར་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་རྟེན་ཅན་ནོ། །ཚད་མ་དང་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་བདག་མེད་པ་དེ་བཞིན་ དུ་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་ཀུན་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་བདག་གི་རྟེན་ཅན་ནོ།།ཆོས་ཉིད་ཀྱི་འབྱུང་བ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡོངས་སུ་ཆད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མུ་མེད་པའི་རྟེན་ཅན་ནོ། །ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་རྣམ་པ་གསུམ་འགོག་པས། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཞི་བའི་ རྟེན་ཅན་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྟེན་ཅན་དང་།དབྱུང་དུ་མེད་པའི་རྟེན་ཅན་ནོ་ཞེས་གསུམ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ན་འོང་བ་མེད་པའི་རྟེན་ཅན་དང་། འགྲོ་བ་མེད་པའི་རྟེན་ཅན་དང་། མི་གཡོ་བའི་རྟེན་ཅན་ ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།འདིར་ཡང་འོག་ནས་གསུངས་པའི་ཚིག་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འགྲེས་ཀྱི་མཐར་སྦྱར་རོ། །རྟེན་གྱི་བྱེད་པ་བཤད་པ་ནི། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་རྟེན་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། ། འཇིག་རྟེན་གྱི་རྟེན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཇིག་རྟེན་དུ་འོས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་གི་བདག ཉིད་ཅན་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཕན་དང་བདེ་དང་སྐྱོབ་པ་དང་། །མི་རྣམས་ཀྱི་ནི་སྐྱབས་དག་དང་། །གནས་དང་དཔུང་གཉེན་གླིང་དང་ནི། །ཡོངས་འདྲེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་དང་ཐེག་གསུམ་གྱི། །འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་མི་བྱེད་དག་།ཐ་མ་རྟེན་གྱི་ མཛད་པ་སྟེ།།འདི་ནི་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་བཅད་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོན་པས། སྒྲུབ་པ་པོའི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་འདི་སུ་དག་གིས་འཚལ་བར་འགྱུར་ཞེས་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ།
以下是完整的直譯: 顯示三乘決定出離之果不現證者,說”須菩提,一切法無生”等。其中,離遍計苦故依止無生。離分別苦故依止無生。離法性苦故依止無事。無遍計集故,唯如夢各別顯現而有故依止夢。以違量故,如無我般無分別集故依止我。法性生如幻故,非永斷故依止無邊。 以遮遍計等三種事故,依次說依止寂靜、依止涅槃、依止不可出。如是遍計等三種為道自性故,說依止無來、依止無去、依止不動。 此中亦如下文所說,如前詞于末尾相連。解說依止作用者,說”須菩提,一切法”等。色之依止即法性本性色等自性。“成為世間依止”者,以一切種智分位顯示一切法故,菩薩成為世間所宜。如是,應了知所說作用相為十一自性。 如是亦說: “利益與安樂護, 人之諸依處, 住處友軍島, 所謂遍引導, 任運成三乘, 果不現證等, 最後依止業, 此為作用相。” 以顯示作用相諸差別之自性故,修行者之義即問”世尊,誰能通達此甚深般若波羅蜜多?”
།རང་ བཞིན་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི།རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པའི་དོན་དུ་ཞུས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ། ལན་བཏབ་པ་ནི་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།འདུལ་བ་ལས་བྱུང་བ་དབེན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདིས་འདུལ་བས་ན་འདུལ་བ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །དེ་ལས་བྱུང་བ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་དབེན་པ་ཡིན་པས་ན། དབེན་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་ བྱའོ།།དེ་ལྟར་ན་ཚིག་འདི་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དབེན་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དབེན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ལུས་ལ་སོགས་པའི་གནས་ངན་ལེན་དབེན་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ ཀྱིས་ན་ཉོན་མོངས་པའི་རྟགས་དབེན་པའི་རང་བཞིན་ནོ།།འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དབེན་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་མ་དབེན་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་མེད་པ་དང་ཞེ་སྡང་དང་ ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང་།གཏི་མུག་དང་གཏི་མུག་མེད་པ་དབེན་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དག་དབེན་པའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པ་བཞི་པོ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་མོས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་ ལམ་ཉེ་བར་དགོད་པའི་དོན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།རྟེན་དེ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྟེན་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྟེན་ཅན་ནོ། །ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ནི། །རབ་འབྱོར་དེ་དེ་ བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།བྱ་དཀའ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཅན་གྲངས་མ་མཆིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐའ་ལས་འདས་པས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ ཀྱིས་དེ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་འདའ་བའོ་ཞེས་དཀའ་བའི་གོ་ཆ་བགོས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དཀའ་བ་བྱེད་པའོ།།གོ་ཆའི་རང་གི་ངོ་བོ་གསལ་བྱ་བ་ནི་ཡང་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ གཟུགས་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བས།གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མ་འོངས་པའི་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་འབྲེལ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ།
以下是完整的直譯: 顯示自性者,說”須菩提,菩薩摩訶薩”等。為說自性相之義而問者,即”世尊”等所問。答覆者,說”須菩提,菩薩”等。 “從調伏所生具寂靜自性”者,此能調伏故為調伏,即法界。從彼所生,離違品故,凡具寂靜自性者即如是稱。如是,以此語即由貪等寂靜自性故,諸煩惱具寂靜自性。以貪等相身等習氣具寂靜自性故,煩惱相具寂靜自性。以貪等相非理作意具寂靜自性故,煩惱相具寂靜自性。以貪與無貪、嗔與無嗔、癡與無癡具寂靜自性故,違品與對治具寂靜自性。說此四種自性皆依一切種智,為安立增上勝解者之修道故而顯示。 顯示彼依止者,即”世尊,菩薩”等。“如是依止”者,即依止一切種智。顯示善說者,說”須菩提,如是”等。顯示難行自性者,問”世尊,無量有情”等。“須菩提,如是”者,以一切法超越邊際故非有,故無所繫屬,令一切有情般涅槃,以著難行鎧故為難行。 欲明鎧之自性者,說”複次須菩提,菩薩”等。其中,離現在色等執著故,不繫屬色等。以背離未來所求故,亦不為色等義相系屬。
།འདི་ནི་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་མ་འབྲེལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ བསྟན་པ་ནི།བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་རང་བཞིན་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཉན་ཐོས་ ཀྱི་ས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་རེ་བར་མི་བྱ་ལ།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ཡང་མངོན་པར་འདོད་པའི་བར་གྱིས་རེ་བ་མི་བྱའོ། །དོན་འདི་ཇི་ལྟར་རྙེད་ཅེས་གསུངས་པ་ནི། རབ་འབྱོར་ཁྱོད་དོན་གྱི་དབང་ཅི་ཞིག་མཐོང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡུམ་ནི་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་ པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པས་ལན་འདེབས་པར་མཛད་པ་ནི།རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་མ་ཚང་བས་ན། གནས་མ་ཡིན་ཏེ་མི་སྲིད་པ་ཡིན་ལ་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བས་གོ་སྐབས་མ་ཡིན་ཞིང་སྐབས་མེད་པའོ། ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སར་ལྟུང་བ་གནས་མ་ཡིན་ཞིང་གོ་སྐབས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པ་གསལ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་བཤད་པ་ནི་འོན་ཀྱང་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཉིད་ལ་རེ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ལྷག་པར་མོས་པས་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་ཏེ། འདིས་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་བསྒོམ་པ་མ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་བསྟན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ནི་སུས་ཀྱང་བསྒོམ་པར་བགྱི་བ་མ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང་སྒོམ་པ་པོ་དང་སྒོམ་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་ བསུ་ནས།བཅོམ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ། ཆོས་གང་ཡང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱེད་པ་པོ་དང་། ལས་དང་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ།ནམ་མཁའ་བསྒོམ་པ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བར་བསྒོམ་པའོ།
以下是完整的直譯: “此非合理”之疑慮,為何有此疑慮?以”須菩提”等言而說。“與一切法無系屬”者,意為若不觀察,于勝義中本性悅意故。 顯示一向決定自性者,問”世尊,菩薩”等。“如是披大鎧甲”者,具一向決定自性。其中,菩薩因已正入故,不應希求聲聞地與獨覺地,乃至佛地亦不應以顯著欲求而希求。 問此義如何得者,說”須菩提,汝見何義”等。以般若波羅蜜多是一切所緣對治故之密意而作答者,說”須菩提,菩薩”等。其中,因緣不具足故非處即不可能,果不生故無機會且無餘地。以墮入聲聞等地非處且無機會故,顯示以無執著方式一向修習。 說所為自性者,說”然由何”等。“應希求佛地”者,意為以一切法如幻增上勝解,此顯示所為修習無錯亂性。 顯示無所緣自性者,問”世尊,甚深般若波羅蜜多”等。“彼非任何人所修”者,因修所、能修者、修習皆不可得故。即彼即”彼”等所問。如前以”何以故”迎疑,問”世尊”等。“無有任何法圓成故”者,即作者、業、作用等相。 若爾,云何修習?問”世尊,譬如”等。“修習虛空”者,即于勝義中如幻而修。
།བསྒོམ་པ་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་བརྗོད་པ་ནི། འདི་ལྟ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་ པ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པའོ།།དེ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་སྡུད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་བསྒོམ་པ་ལགས་སོ། །ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལམ་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པར་སློབ་པས། མ་ ཆགས་པ་བསྒོམ་པའོ།།ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་མ་ལུས་པར་བསྡུས་པས་མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་བསྒོམ་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྟོགས་པས་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པ་བསྒོམ་པའོ། །རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པས་ མཐར་ཐུག་པའི་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མ་མཆིས་པ་བསྒོམ་པའོ།།མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། རབ་འབྱོར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་དེ་བཞིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་རྗེས་སུ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། རབ་འབྱོར་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོག་ནས་བཤད་པའི་རྒྱུས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །རྒྱུ་ཉིད་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ལ་འཇུག་གོ། ། མངོན་པར་ཆགས་པར་མི་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོར་འཛིན་པར་མི་བྱེད་པའོ། །གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ་དང་གཞན་གྱིས་བགྲོས་པ་དག་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པར་མི་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྡེ་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསལ་པོར་སྨྲ་བ་གང ཡིན་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱིས་སྨྲ་བའོ།།གསང་སྟེ་སྨྲས་པ་ནི་གཞན་གྱིས་བགྲོས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཉན་པར་མི་བྱེད་པའོ། །ཕ་རོལ་གྱི་དད་པའི་ཕྱིར་མི་འབྲང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་བཀྲིར་མི་བཏུབ་པའོ། །རྟོགས་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ གཞུང་ལ་སོགས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་རོ།མོས་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་རྟོག་པ་ལ་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་བག་ཆགས་བསྐྱེད་པ་མེད་པར་མི་སྐྲག་པ་ལ་སོགས་པར་མི་ འགྱུར་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།།མི་སྐྲག་པ་ལ་སོགས་པ་ནི། ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་བསྒོམ་པ་བཤད་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ འཛིན་པའི་རྣམ་པས་སོ།
以下是完整的直譯: 以一切相智等差別而說彼修習者,說”如是,此般若波羅蜜多修習”等。其中,以一切相智攝集一切現證無生故,不修一切法。以道相智於一切道無執著而學故,修無著。以一切智攝集無餘事物故,修無邊。以一切相現證成為殊勝道自性故,修無事。以頂現證是究竟道相故,修無所取。 顯示無執著自性者,“須菩提,如是如是”。以”如是如是”為前導,說”須菩提,是故”等。“是故”者,即下說因由之義。因由即說”須菩提,如是菩薩摩訶薩”等。“如是”之聲,表”何以故”之義。 “不生執著”者,即不執為實有。“不執著他說及他議”者,部派比丘明說”此非佛說”,是為他說。密說為他議,即不應聽彼等。“不隨他信”者,因自得確信故,不為他所引。“了知”者,為通達經等故。“勝解”者,為緣義故。 如是對”何以故”之思慮,說”須菩提,如是”等。意為若於他生不生習氣,則不能無畏等。無畏等者,即說修習道相智諸相。 顯示所緣自性者,問”世尊,何等菩薩摩訶薩”等。“以何相”者,即以執取相。
།བྱེ་བྲག་ཏུ་བརྟགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་བརྟགས་པའོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་གཞོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་མཐར་ཐུག་པར་གཞོལ་བའོ། །འདིས་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་བསྒོམ་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། ། ངེས་པར་ཤེས་པ་རང་གི་ངོ་བོའི་རྒྱུན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བརྟག་པ་ལ་མཁས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་དང་དངོས་གཞི་དང་མཇུག་གི་གནས་སྐབས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་འདྲ་བར་བསྒོམ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་གཞོལ་བའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ།།ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ནམ་མཁའ་ལ་གཞོལ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་མོ། །འདི་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་བརྟགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྒྱུད་ངེས་པར་ཡང་དག་པར་བྱེ་བྲག་ཏུ་ བརྟགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།འདི་ནི་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རབ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་ལས་འདས་པ་ཡིན་པས་ཅི་ རིགས་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གཞལ་དུ་མེད་པ་དང་།ཚད་མ་མེད་པ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བསྒོམས་པས་རྒྱུད་ངེས་པར་བྱ་བ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་བརྟགས་པ་ཡང་དག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །གཞན་དུ་ན་གཞལ་བྱ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པས་ དངོས་པོར་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་ཡིན་ནོ།།དོན་དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བ་ནི། རབ་འབྱོར་གཞལ་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཐོབ་པ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་མོ། །མངོན་པར་ རྟོགས་པ་ནི་ཚོགས་ཡང་དག་པར་བསགས་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་སྦྱོར་བའི་ལམ་མོ།།ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་མཐོང་བའི་ལམ་མོ། །ལམ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་ མེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ།།ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་ པ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ལམ་ཆུང་ངུའོ།
以下是完整的直譯: 所謂”觀察”者,即是確定觀察。“趣向一切智”者,即心相續趣向三種一切智之究竟。此說修習三種一切智。 善巧于觀察決定智自性相續差別者,即問”世尊,云何”等。于加行、正行、結行諸位,修習一切法如幻之自性心相續為先導,觀察趣向一切智之心相續差別。 如是所說”須菩提,趣向虛空”等三句。“此是觀察”者,即如前所說相續確實觀察之義。 對”此非合理”之疑慮,以”何以故”迎之,說”須菩提,一切智”等。以其真實中超越能量所量故,隨應一切智不可量、無能量,是故以如幻修習決定相續,是為正確觀察之義。若不爾,則由所量等存在而執為實有,此為語義。 為明此義,說”須菩提,不可量”等。其中,“獲得”者,即凡夫戒等自性資糧道。“現證”者,即資糧圓滿之順抉擇分自性加行道。“通達”者,即法界周遍別觀相之見道。“道”者,即緣世間禪定無色之世間修道。“道果”者,即苦諦等智性之出世間修道。“智”者,即斷大煩惱之大等之小小等自性小道。
།རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་འབྲིང་གི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ལམ་འབྲིང་ངོ་། །སྐྱེ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ལམ་ཆེན་པོའོ།།འཇིག་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དུ་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་འབྲིང་གི་ཐབས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་ལམ་མོ། །འབྱུང་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་དག་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་མོ། །འགྲིབ་པ་ནི་ ཉོན་མོངས་པ་ལས་དབེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་མོ།།འགོག་པ་ནི་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་ལྷག་མའི་ཡིན་ཏེ་སྦྱོར་བ་དང་བར་ཆད་མེད་པ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གཞན་དག་ནི་ཡོན་ཏན་ ཁྱད་པར་ཅན་མངོན་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ནི་འགོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།སྒོམ་པ་ནི་མི་ཤིགས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་བྱེད་པའི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་མཐར་ཐུག་པའི་ལམ་སྟེ། ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའོ། ། ཡུལ་ནི་ཡུལ་གྱི་སྤྱིའོ། །ཕྱོགས་ནི་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་རོ། །སུས་ཀྱང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་མི་ནུས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་མི་ནུས་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་གཟུགས་ཀྱིས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར ཡིན་ན།དམིགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། །དེ་ཡང་དགེ་ལ་སོགས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཇི་ལྟར་རུང་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ནི་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཇི་སྐད་དུ་ཡང་། གྲགས་པ་ཙམ་གང་ཇི་བཞིན་དོན་མིན་ཏེ། །དེའི་དོན་རྟོགས་པ་བརྟེན་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །སྦྱིན་པའི ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ།དེ་ལ་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གསུམ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དག་གི་ཕྱོགས་གཅིག་སྟེ།འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ།
以下是完整的直譯: 識者,即斷中煩惱之大等之小等相之中道。生者,即出小煩惱之大等之大小等自性之大道。滅者,即修道中斷煩惱之中方便加行道。起者,即斷煩惱獲得解脫之真實無間道。減者,即離煩惱現前智之解脫道。 滅者,有謂是煩惱余相,即加行、無間、解脫自性之殊勝道。他人則說,殊勝道即成就殊勝功德之滅。修者,即摧毀一切不壞障之金剛喻定。離修者,即究竟道,為盡智與無生智。 境者,即境之總相。方者,即境之差別。“任誰不能現證菩提”者,即以色等分別不能。此即說”非由色”等。 若爾,豈非說”所緣一切法,彼亦善等耶”等?對此疑慮,以”何以故”迎之,說”須菩提,色性”等。以瑜伽師世俗中了知色等如幻性即是證菩提之義。如說:“唯是名言非如實,了知其義依果故。” 關於”佈施波羅蜜性”等,其中佈施、持戒、忍辱三波羅蜜及精進、禪定波羅蜜一分為福德資糧。智慧資糧即般若波羅蜜及精進、禪定波羅蜜一分。此等一切因同如幻性故即是一切智。
།བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པའི་ཆོས་རྟོགས་པས་དད་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་པའི་ ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཆེ་བ་གསལ་བར་སྟོན་པ་ནི་དེ་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་ཟབ་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐོས་ པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་དང་།བལྟ་དཀའ་བ་དང་རྟོགས་པར་དཀའ་བའོ། །དོན་གྱི་དབང་འདི་གཟིགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་གདུལ་བྱ་གཟུང་ དུ་མི་རུང་བ་ལ་སོགས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི་ཡང་གཟིགས་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།བརྩོན་པ་ཆུང་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱ་བ་ཉུང་བ་ཉིད་ལ་ཐུགས་གཞོལ་བར་མཛད་དེ། ཆོས་བསྟན་པ་ལ་གཞོལ་བར་མ་མཛད་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཚངས་པས་ གསོལ་བ་བཏབ་པས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ།།ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་གསུང་བ་ནི་ལྷའི་བུ་དག་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་དོན་ནི་ལྷའི་བུ་དག་ཀྱེ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ ནོ།།ཟབ་པ་འདི་དག་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གང་དུ་སུས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དང་མི་མཐུན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། ནམ་མཁའ་ཟབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ་། མ་བརྟགས་ན་གཅིག་པུ་ཉམས་དགའ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ ཀྱིས་ན་ནམ་མཁའ་ཟབ་པའི་ཕྱིར་ཆོས་འདི་ཟབ་བོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདག་ཟབ་པའི་ཕྱིར་ཆོས་འདི་ཟབ་པོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་འོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་འདི་ཟབ་པོ། །འཇིག་པ་དང་བྲལ་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ ཆོས་འདི་ཟབ་པོ།།འདི་སྐད་དུ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་རྣམས་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་མཁྱེན་པའི་ངོ་བོའི་ཆོས་ངས་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་ཏེ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ངོ་མཚར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ།རྒྱུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པས་ངོ་མཚར་ཏོ། །འབྲས་བུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བས་རྨད་དུ་བྱུང་བའོ། །འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཉིད་ཡིན་པས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དང་མི་མཐུན་པའོ།
以下是完整的直譯: 因帝釋等通達正法而生殊勝信心,故先頂禮世尊足,顯示勝母之偉大,故說”爾時諸天之主帝釋”等。其中,深者,因色等為真如自性故。于聞思修位皆如幻故,依次難測、難見、難悟。 “見此義已”中”亦”字,不僅是所化難攝等,且見此甚深法之義。“少勤”者,即專注于少事,不專注說法,然由梵天勸請,大悲轉法輪之意。 以善說隨順而說”天子,如是”等。攝義即說”天子,嗚呼”等。何為此等甚深?即說”于中誰亦”等。顯示與一切世間相違自性,即說”以虛空深故”等。 未觀察時因獨一悅意故,以虛空深故此法深。真實中因如幻自性故,以我深故此法深。無生故一切法無來故此法深。離滅故一切法無去故此法深。 此說:以了知因果諸法如夢為先,證盡智無生智自性之法,我現證而說。明顯所說自性即”世尊希有”等啟白。因殊勝故希有,果超勝故稀有,一切世間顛倒故與一切世間相違。
།དེ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ།ཆོས་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་ལྷའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་བཅོ་ལྔ་པའོ།། །།ཐོགས་ པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་ཤིན་ཏུ་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཤེས་པའི་ རང་བཞིན་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་ནི་ཆོས་འདི་ནི་གང་ལ་ཡང་ཐོགས་པ་མ་མཆིས་སོ།།གཞི་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། ཀྱེ་མ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །གནས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་སླད་དུ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟེན་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་དོན་གྱིས་ཐོགས་པ་མ་མཆིས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པ་ཉིད་དོ།།གཉིས་སུ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཅིག་པུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཚུངས་པ་མ་མཆིས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། འདྲ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྒོལ་བ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་ཟླ་མ་མཆིས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །མངོན་པར་གྲུབ་པ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མ་སྐྱེས་པ ཡིན་པའི་ཕྱིར་གནས་མ་མཆིས་ཏེ་རྟེན་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ།།སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབྱུང་བ་མ་མཆིས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ། །ལམ་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་སླད་དུ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི།ལམ་ཐམས་ཅད་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལམ་མ་མཆིས་པ་ནི་ལམ་མེད་པའོ། །སྦྱོར་བ་དང་མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པ་ཁྱད་པར་དང་མི་སློབ་པའི་ལམ་རྣམས་སུ་གནས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའི་དོན་དུ་ཐོགས་པ་མ་མཆིས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་ ལྔ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།འགྲོ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བཤད་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་ཉན་ཐོས་འདི་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཕྱིས་སྐྱེས་པ་ ལགས་པས།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་འདྲ་བར་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པའོ།
以下是完整的直譯: 顯示彼義即”世尊”等啟白。“此法”者,即具般若波羅蜜多自性。此為般若波羅蜜多釋現觀莊嚴光明之天品第十五。 顯示無礙自性即說”爾時世尊”等。“此法”者,以圓滿通達三種一切智性故,於色等一切法中智慧自性無礙故,顯示此法于任何處無礙。 顯示無基自性即”嗚呼世尊,如虛空”等啟白。“以一切處不可得故”者,由智與所知平等性故,一切所依不可得義故,無礙相即不可勝相。“以無二故”者,因是獨一故,無等相即無比相。“以無諍故”者,超越一切違品故,無對相即無違品相。“以無成就故”者,因無生故無處即無依自性。“以一切生無生故”者,因天等一切趣無有自性故,無生即無生。“以一切道不可得故”者,以一切道不可得故,無道即無道。 為顯示加行、見、修、差別、無學道中無處,說”無礙相”等五句。 顯示無去自性即”世尊,世尊聲聞”等啟白。此如來隨順聲聞是後生故,如同如來隨後而生。
།ཉན་ཐོས་ཡིན་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་འདྲ་བར་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྐྱེས་པ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ན་ཡང་། ཡང་དག་པར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་དེ་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་འདྲ་བར་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྐྱེས་པར་མི་རུང་བར་སྟོན་པ་ནི།ལྷའི་བུ་དག་གང་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་ སུ་སོང་བར་གྱུར་ཅིང་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་སོང་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ངོ་བོ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། ། དེ་ལྟར་ན་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་འདས་མ་ཐག་པར་སྨྲས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྐྱེས་སོ་ཞེས་སྔ་མ་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འོག་མ་རྣམས་ལ ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ།།བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་འཐོབ་ཀྱི། དངོས་པོའི་ཆོས་ཀྱིས་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དང་པོ་ཉིད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོག་མ་ཁོ་ན་ནས་ཞེས་ བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།འདི་ནི་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། རྫས་སུ་མངོན་པར་འདོད་ པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྤྱིའི་ཆོས་ཉིད་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཕན་ཚུན་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཏོ།
以下是完整的直譯: 雖為聲聞,如何能如同如來般隨順而生的疑問,以”何故”迎之,而啟白”世尊,此如是”等。雖然一切法非為證悟之境,然因顯示真實空性,故如同如來般隨順而生,此為語義。 顯示不應隨順事物法性而生,即說”諸天子,若有如是言”等。“因無生故”者,即于真實中因無生故無生。如來聲聞長老須菩提隨順彼性而行,隨順彼自性而行。 “真如”者,如世親論師所說:“如來體性唯是真如。“云何?即說”如同如來”等。“如是長老須菩提”者,因隨順前述如來真如故,故因無生而隨順而生,應與前文相連。如是下文亦應了知。 若由修習力得如來性,而非由事物法,云何隨生?說”長老須菩提”等。“從最初”者,即從最初始之義。 對此非合理之疑問,以”何故”迎之,說”如來真如”等。“彼即一切法真如”者,意為實體所許色等共同法性即是無生。如是,由如來與一切法真如互不可分故,顯示如來真如即是一切境相。
།དེ་བས་ ན་དེ་ཉིད་རབ་འབྱོར་གྱི་ཡང་ཡིན་པ་ནི།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་དེ་བཞིན་ ཉིད་རྫས་སུ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་མེད་པ་ལ་དགག་པ་མི་འཐད་པས། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་སྒྱུ་མ་དང་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི།རྗེས་སུ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ལས་ཀྱི་བྱེད་པའི་ཚིག་ཡིན་པ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་དེ་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ནི་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ ཏེ།དེ་ལ་ལྷག་པའི་ངང་མ་ཚང་བའི་འགྱུར་བ་མེད་པ་དང་། རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །རང་དང་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ འདྲ་བ་ཡིན་ན།འགྱུར་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ག་ལས་ཡིན་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ཉིད་ག་ལ་ཤེས་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་ བསུ་ནས།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་གཅིག་སྟེ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་མི་དད་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་། བྱ་བ་ཉེ་བར་མ་དམིགས་པས་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་ བྱར་མེད་པས་གཉིས་མ་ཡིན་ཞིང་།གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོན་གྱི་དབྱེ་བས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཞི་ཉིད་དང་བྲལ་བས་གང་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན། རྒྱུ་མེད་པས་གང་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན། འབྲེལ་པ་མེད་པས་གང་གི་ཡང་ མ་ཡིན་ནོ།།འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།
以下是完整的直譯: 因此,彼即是須菩提所具,故說”如來真如何者”等。“故隨如來而生”者,即以具足真如之方式隨生。 若如是,則真如將成實有耶?故說”彼真如亦”等。“非真如”者,因於無境不應有遮,意為真如於世俗中亦如幻相等。 “隨如來生”者,“隨”字為作業語,說”如來”者,意欲表明與彼相關。若於真實中為法性自性,云何隨生?故說”如來”等。“住”者,即於世俗中以相續法性。 若如是,則長老須菩提將具有變異等耶?故說”如同如來真如”等。于彼無增無減之變異,無有變異。離自他分別故無分別,無有分別。 若須菩提真如與如來真如相同,何來無變異等自性?故說”如同如來真如”等。對此云何可知之疑問,以”何故”迎之,說”如來真如何者”等。 “此為一”者,即無差別,因不見能分別之業、作者及作用故,無二亦無可二,非二亦無二之真如,此以義理差別而說。 由遍離基故於任何處非真如,無因故不從任何處生,無關聯故不屬於任何。有關聯等即成實有故非真如,是故說”何故”等。
།དེ་ལྟར་ན་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དག་ དེ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རབ་འབྱོར་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་མ་བྱས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྐྱེས་སོ་ ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རབ་འབྱོར་ལ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཁོ་ན་རྩོད་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་དེ་ཁོ་ན་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་ན་ཉན་པ་པོ་འབྱང་བ་མེད་ པ་སྨྲ་བ་ན་ཇི་ལྟར་སྨྱོན་པར་མི་འགྱུར།འདི་ཉིད་ཁོ་ན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་མ་བྱས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ནམ་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་ གོ།།ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུའོ། །མངོན་པར་སྤྲུལ་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་སྟེ་སྐྱེད་པའོ། །བརྗོད་མ་ཐག་པ་གཉིས་པོ་འདི་ནི་རབ་ཏུ་བསྐལ་ པ་མ་ཡིན་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བསྐལ་པ་ནི་མ་རྟོགས་པ་སྟེ་མ་མཐོང་བའོ།།བསྐལ་པ་མ་ཡིན་པའི་རྟོགས་པ་སྟེ་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་ཚད་མས་འཐད་པས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཐ་དད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མི་དམིགས་ པས་ཐ་མི་དད་པ་དང་།རབ་ཏུ་བསྐལ་པ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ལ། རབ་འབྱོར་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་མ་ཡིན་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་གཉིས་པོ་དེ་ཇི་ལྟར་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་མ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ཕྲད་དེ། བྱེད་པའི་ཚིག་དང་པོ་ལ་འཇུག་གོ། །དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་ཇི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གཞན མ་ཡིན་ཏེ།འོ་ན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་རབ་འབྱོར་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ།
以下是完整的直譯: “如是長老須菩提”者,由如來與一切法之真如如是為一體性故,以為如來真如所攝故,須菩提真如即是無變異等自性。是故隨順無為真如而生,此為語義。 由一切法如是方式隨生故,須菩提有何殊勝?雖此為實,然唯應顯示彼爭論所依,否則,說聽者無厭時,豈不成狂? 為明此義,故說”無為真如何者”等。“彼永不離真如”者,意為一切時中唯是真如。 總結即說”如同如來真如一切”等。“一切”者,即一切時。“顯現”者,即分別、生起。 此前所說二者”非遠離”,遠離即不瞭解、不見。意為非遠離之瞭解即見。 “不見能分別故”者,以量成立一體性故,于真如不見能分別之量故,無差別且非遠離。 如來真如為一切法真如之自性,而須菩提真如非如是,則此二真如雲何無差別?故說”如同如來真如”等。“非他”者為語助詞,用於第一作用語。此說如同一切法真如與如來真如非異,何者?即為彼自性,如是須菩提真如亦為彼自性。
།འདི་ནི་གང་གི་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་པར་མ་གྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ་ཞེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།རབ་འབྱོར་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གཞན་མ་ཡིན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བདག་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཆོས་ཐམས་ ཅད་ལ་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བར་གྱུར་པའོ།།དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་སོང་བ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། འདིར་འགའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པར་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཡིན་པས་འདི་ལས་དངོས་པོ་གང་ཡང་གང་དུ་ཡང་རྗེས་ སུ་འགྲོ་བས་མཚུངས་པར་གྱུར་པ་མེད་པའོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུས་གསུམ་པ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པས་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ན། དེ་ཇི་ལྟར་ན་འདི་དག་གཅིག་ པ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན།ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་འདས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སྐྱེ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་འཇིག་པ་མེད་པས་ན་འདས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིས་འབྱུང་བའི་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བས་མ་འོངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་ ཉིད་ཐོབ་པར་མི་འཐད་པས་ད་ལྟར་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པའོ། །ཡང་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དངོས་པོའི་ཁྱད་པར་གྱི་དབྱེ་བས་དེ་ ལ་དུས་གསུམ་པར་བཏགས་པ་ཡིན་དུ་ཆུག་པ།དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དག་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་འབའ་ཞིག་ ཏུ་མ་ཟད་དེ།འོ་ན་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་གང་གི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་ཞིང་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལ་ནི་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།
以下是完整的直譯: “此非任何之真如”者,意為一切義皆為真如之語義。須菩提真如即是一切法真如,如是配釋。 “隨順非他真如”者,由隨順自性之真如故,此真如於一切法中隨順。 若為真如自性,云何說隨順?故說”此中某”等。世俗中如是假立,勝義中則如幻性故,此中無有任何事物隨行相等。 一切法真如為三時,如來真如以自性光明故離生,若非如是,云何彼等為一? 故說”如同如來真如非過去”等。以無前生為因之滅故非過去,離後起之生故非未來,不應得有性故非現在。 如是”一切法真如亦”者,意為成立如幻性之量於一切處相等故。 或者,縱使世俗中以事物差別分三時,然如來與一切法真如無差別性,故說”以如來真如亦”等。 不僅自性真如,云何?須菩提彼以如來真如亦隨順真如故。以如來真如隨順過去等真如,過去等真如亦隨順如來真如,意為于解脫中無有差別。
།འདས་པ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་དང་སྤྱིར་བསྡུས་པའི་དབྱེ་བས་འགྲེས་བཞིར་འགྱུར་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ ན་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གནས་སྐབས་དག་ནི་འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་ཐ་དད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་ག་ལ་རུང་ཞེས་ འགའ་ཞིག་རྟོག་པ་ལ།བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྟག་ཏུ་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་ཡིན་པར་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ་གང་གིས་གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བས་ མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།གང་དག་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལྟ་བུའོ། །བདག་དང་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྒྱུ་མ་དང་མཚུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།གཏན་ཚིགས་འདི་མ་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་པ་ནི་དགོས་པ་དང་ལྡན་པས་ཁྱབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ནུས་པའི་དངོས་ པོའི་ཡུལ་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་བྱའི།གཞན་དུ་ན་སྐྱེས་བུ་དོན་གྱི་བྱེད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དག་དོན་མེད་པའི་དངོས་པོ་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡང་མེད་པས་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཕན་ཚུན་དུ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ཤེས་བྱའི་ ངོ་བོ་ཉིད་དམ་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྲང་ཞེས་བརྟག་པར་བྱའོ།།དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་དེའི་ཚེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ཕན་ཚུན་འབྱར་བའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་འམ་། རིགས་མཐུན་པ་མང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པས་རྣམ་པར་འཛིན་ཅིང་མ་འབྱར་བའི་ཚུལ་གྱིས་བསྐོར་ཏེ་བར་ མཚམས་ཡོད་པའམ།ཡང་ན་བར་མཚམས་མེད་པར་བསྐོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཕྱོགས་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་གལ་ཏེ་གཅིག་དང་གཞན་ལྷན་ཅིག་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་འབྱར་བ་དེའི་ཚེ། ཆ་ཤས་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་གཅིག་པ་ཉིད་ལས་ཉམས་པར་ འགྱུར་ཏེ།རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་གཞན་དང་གཞན་གྱིས་གཞན་དག་དང་འབྱར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འབྱར་བའི་ཕྱོགས་ལྟར་ན་ཡང་གང་གི་ཚེ་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཞན་དང་ལྷན་ཅིག་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདྲེས་པ་དེའི་ཚེ་གཞན་ཡང་ཤར་ དང་འདྲེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེར་འགྱུར་རོ།
以下是完整的直譯: 應知過去等各別與總攝之分類成四種差別。總結即所說”如是長老須菩提真如”等。 若有人作是念:菩薩與如來之位既為差別體性,云何真如與一切法為無差別體性? 故說”世尊為菩薩時”等。此即真如者,以恒時為一體性故,此真如應理,因離暫時垢染而現證故。 若非一與多之自性者,則非勝義自性,如幻等體性。自他所說諸事物亦非一多自性者,此為能遍不可得故,與如來幻相等之語義。 此因相亦非不成,以有分別者之趣入必具義利故,應于勝義觀察有功能事物境,否則求義利者觀察無義事物則無任何義利,故應許能作義利之事物。 彼復以互相遮除體性故,應觀察為所知體性抑或能知體性。 其中若如初分,爾時微塵互相粘著為自性,或以多同類之功能執持而不粘著方式環繞有間隙,或無間隙環繞,此為三分。 其中若如初分,若一與他同時以一分粘著,爾時應成有支分故,則失一性,以微塵自性以他他與余相粘著故。若以自體一切粘著分,則當東方微塵與他微塵同時以一切自體和合時,余亦與東方和合。
།དེ་བས་ན་འདྲེས་པ་ནི་དངོས་པོ་གཉི་ག་ལ་རག་ལས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། གཅིག་ལ་གཅིག་གི་ངོ་བོར་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཡིན་པས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གང་ཡང་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཤར་གྱི་རྡུལ་ཕྲ་ རབ་ནུབ་ཀྱི་དང་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདྲེས་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ནུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཐོབ་པས་ན་འདྲེས་བཞིན་པ་དེ་མེད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་ནུབ་ཀྱི་ཡང་ཤར་དང་འདྲེས་པས་རང་གི་ངོ་བོ་སྤངས་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཤར་གྱི་དངོས་པོར་གྱུར་པས་དེའི་ འདྲེས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་མེད་པའོ།།དེ་བས་ན་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་མི་རུང་བས་ཇི་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པ་ཡིན། གཉིས་པ་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བའི་ཕྱོགས་ལྟར་ན་ཡང་གལ་ཏེ་རིགས་མཐུན་པ་རྣམས་དང་རེག་པར་མི་ འདོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་བུ་ག་ནི་སྣང་བ་དང་མུན་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་རིགས་མི་མཐུན་པའི་སྣང་བ་དང་མུན་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་དང་ནི་རེག་པར་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ།སྣང་བས་གནོན་པའི་མུན་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དམ། མུན་པས་གནས་སུ་མ་བྱས་པའི་སྣང་བ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ནི་རིགས་དང་ལྡན་ པ་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་གཉིས་འབྱུང་བ་ནི་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་བྲལ་བ་ཙམ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདས་མ་ཐག་པའི་བཤད་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་རིགས་མི་མཐུན་པ་རྣམས་ཀྱང་རིག་པར་ཁས་མི་ལེན་ན་དེའི་ཚེ་དབུས་ན་གནས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གང་ ཡིན་པ་དེ་རང་བཞིན་གང་གིས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་ལ་བལྟས་ཏེ་གནས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཞན་ལ་བལྟས་སམ།འོན་ཏེ་གཞན་གྱིས་ཡིན་ཞེས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བརྟག་གོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་དེའི་ཚེ་གང་ཞིག་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པ་དེ་ནི་ཕྱོགས་ གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ།འདི་ལྟར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཤར་ཕྱོགས་ན་གནས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལྟ་བུའོ། །ཡོངས་སུ་བསྐོར་བའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་ལ་བལྟས་པའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བལྟས་པར་ཁས་ བླངས་པས་གྲུབ་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་ཐ་དད་པ་ན་གནས་པ་ཡིན་ན་ནི། མངོན་པར་འདོད་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་པུ་ལ་བལྟས་པའི་རང་བཞིན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་རང་བཞིན་གཞན་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་ བཞིན་མེད་ན་བལྟས་པ་ཡང་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ།
以下是完整的直譯: 因此,和合依賴於二事,以一入於一之體性故,任何微塵皆非一性。如是東方微塵與西方以一切自體和合故,捨棄自性而於一切方面得西方體性,故彼和合者即不存在。 如是西方亦與東方和合故舍棄自性,於一切方面成為東方事物,故無彼和合所依。因此,於一時中相互舍離而住之相之成立與遮止不應理,云何為一體性? 若如第二週遍分,縱使不許與同類接觸,然間隙為明暗體性故,應許與異類明暗微塵接觸。離為光明所遮之暗,或離為暗所不住之明,皆非具理,以彼二生起唯依處等相互離故。如是亦成前說過失。 若亦不許與異類接觸,爾時處於中間之微塵,以何自性觀一微塵而住,即以彼觀余微塵耶?抑或以他耶?應作二種觀察。 其中若如初分,爾時若觀一微塵體性者即為一分,如住于彼微塵東方之微塵。周遍諸微塵皆為觀一微塵之自性,此為自性因相。以許以彼自性觀察故非成立。以于同品有故亦非相違。若住于異處,則不成唯觀所欲微塵之自性,以微塵無餘自性故,無自性則觀察不應理故,因相非不定。
།དེའི་ཕྱིར་སྐོར་བར་བྱེད་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བསྐོར་ནས་གནས་པ་མེད་པས་དེ་ཁོ་ནར་བསགས་པ་མེད་པས་ན་དེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་གྱི་བྱ་བ་ཉིད་དང་བྲལ་ བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་དང་རང་བཞིན་གཅིག་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་པ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བཞིན་གཞན་དང་གཞན་གྱིས་གཞན་དང་གཞན་ལ་བལྟས་པས་ཆ་ཤས་དང་བཅས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་པ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ གསལ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ།དངོས་པོ་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་བར་མཚམས་མེད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་འབྱར་བའི་ཕྱོགས་ཁོ་ནའི་ཁོངས་སུ་འདུས་ཏེ་དེའི་རྣམ་གྲངས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བར་མཚམས་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ལ་ནི་ཕན་ཚུན་ འབྱར་བ་མ་གཏོགས་པར་རྣམ་པ་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དོན་དེ་ཉིད་སྒྲ་གཞན་གྱིས་བརྗོད་ཀྱང་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ཤིན་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་མ་འབྱར་བ་ཉིད་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒྲར་བརྗོད་པ་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བ་ན་གནས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་མང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐོར་བར་ འདོད་ཅེ་ན།དེ་མི་རིགས་ཏེ་ཚུ་རོལ་དང་ཕ་རོལ་གྱི་ཆ་དག་མེད་པར་ཚིག་འདི་དོན་དང་ལྡན་པར་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་གཞན་གྱི་རང་བཞིན་གང་ཞིག་ངེས་པར་བཟུང་བ་དེ་ནི་ཁོ་ནར་དེ་ལ་བདེན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། ཚུ་རོལ་དང་ཕ་རོལ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ བྱ་བའི་རིགས་པས་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་ཆ་ཤས་དང་བཅས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ་ཚུ་རོལ་དང་ཕ་རོལ་དག་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་པར་སྨྲ་བས་ལྟོས་པའི་དབྱེ་བས་ཕ་དང་བུ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་མ་འཆོལ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པ་ཁོ་ནའི་རང་བཞིན་དུ་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ།གང་ལ་ལྟོས་ ཏེ་ཕ་རོལ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་ནམ་ཡང་ཚུ་རོལ་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཚུ་རོལ་དང་ཕ་རོལ་དག་དོན་དམ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ན་ཚུ་རོལ་དང་ཕ་རོལ་དུ་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་འགྲམ་ན་གནས་པ་དག་ཇི་ལྟར་མ་འཆོལ་བ་ཉིད་དུ་གནས་པར་འགྱུར། འདི་ ལྟར་ཕ་རོལ་དུ་མངོན་པར་འདོད་པ་ལས་གཞན་ཉིད་ནི་ཚུ་རོལ་དུ་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་ཚུ་རོལ་ཉིད་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ།།དེ་ཡང་བརྟགས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་ཐལ་ལ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་མ་འཆོལ་བར་གནས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྟོག་པས་ཉེ་བར་བཀོད་པའི་ཐ་དད་ པ་ནི་དོན་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་ཉིད་ཡིན་ནོ།
以下是完整的直譯: 因此,周遍諸微塵將成一分,故無周遍而住,實無積聚,以離所成立義之作用故,許彼微塵與自性為一亦不應理。 若如第二分,則以異異自性觀異異故,將成有分,故離一微塵性極為明顯,以異事之相為異自性故。 第三無間隙分亦攝於相合分中,以是彼之異名故。于離間隙處者,除相互相合外無餘方式。雖以異語言說彼義,亦不成異,以成極過故。 若謂微塵不相合即說為方分,許多鄰近微塵所環繞者,彼不應理,以無此岸彼岸分故,此語不住于有義。依他而定執他之自性者,于彼實非真實,如此岸彼岸等分別。若謂以此理則實義非有分,不然,此岸彼岸亦如外境論者所說,以依待分別如父子等無混亂故,應許為真實自性。 依何為彼岸者,依彼永非此岸。若不爾,此岸彼岸非勝義,則住于稱為此岸彼岸之邊者,云何住于無混亂性?如是,異於所許彼岸者,即說為所許此岸之此岸性。若彼亦是假立,則彼等成一,如是依彼者亦不住無混亂,以分別安立之差別即為作用支分故。
།ཇི་སྟེ་མྱོང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡུལ་གནས་པའི་ཕྱིར་དང་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གྱི་སྟོབས་ལས་སོ་སོར་ངེས་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ན་དེ་ལས་ཐ་དད་པར་བརྟག་ པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་གིས་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་པ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་དོན་དམ་པར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་དང་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་།རྟག་པ་ཉིད་ན་ཡང་དོན་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་ འཐད་པའི་ཕྱིར་ན་རང་གི་རྒྱུ་དང་འབྲེལ་པར་སྐྱེ་བ་དང་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པ་ཡིན་ཏེ།འོན་ཀྱང་ཐོགས་པ་མེད་པའི་སྲིད་པར་འབྱུང་བ་ཅན་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པ་རྣམས་དེ་ལ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་རྣལ་ འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁས་ལེན་ན།དེ་ལ་ཡང་ཅི་རྣམ་པ་རྣམས་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་བརྟགས་ན་གཅིག་ཏུ་ཉམས་དགའ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གལ་ཏེ་དང་པོ་ལྟར་ན་དེའི་ཚེ་ཡང་དག་པའི་རྣམ་པ་དུ་མ་དང་དེ་མི་འཐད་ པས་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་དང་འདྲ་བར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དུ་མ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་གཅིག་པ་ཉིད་ག་ལ་ཡིན།འོན་ཏེ་ཅིག་ཅར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ཤེས་པ་གཅིག་དང་ཐ་མི་དད་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་འདྲ་ བར་རྣམ་པ་རྣམས་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ནི་བཟློག་པར་དཀའ་བའོ་།།དེ་ལྟ་ཡིན་དུ་ཟད་མོད་ཅེ་ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་རྣམ་པ་གཅིག་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དུ་སྣང་བ་དེའི་ཚེ་རྣམ་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པ་སྔ་མ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ལུས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ དང་འདྲ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་བས་ན་རྣམ་པ་རྣམས་ནི་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་གཅིག་དང་དུ་མ་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཆོས་གནས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་ཁོ་ནར་རྣམ་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་ཐ་ དད་པར་གནས་པས་གཉིས་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་དམ་བཅས་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ།
以下是完整的直譯: 若由經驗力故境存在,以及未經驗之義極為隱蔽故,並由等無間緣力生起各別決定果故,不能觀察彼為異體故,自成之自性即是無二智一體,勝義中離能取所取,若無因則成常等過失,若是常則不應理作用等故,故與自因相關而生,生已即滅。 然由無礙有情執著諸事之習氣圓滿所生諸相於彼顯現。若瑜伽行派許識體性諸事,于彼諸相是否為真實?抑或如影像等假立為一悅意?此為分別。 若如初者,則多真實相不應理,故如相之體性,將成多識,豈有一性?若由同時經驗故定為一識,爾時由與一識無別故,如識自體,諸相成一性難以遮止。 若謂如是而已,則不然。如是,若一相顯現動等差別時,余相亦與前相無別體性故,當如彼相,則與經驗種種相違。是故諸相定為一之種種性,以具足一多互違法住故,勝義中相與識異住,故無二之立宗將壞。
།འོན་ཏེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཅིག་ལ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་ཁས་མི་ལེན་པས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཉེས་པར་ཐལ་ བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རིས་མཐུན་པ་མང་པོ་རྣམས་ཀྱང་རིས་མི་མཐུན་པའི་ཤེས་པ་དང་འདྲ་བར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་ན།དེའི་ཚེ་འདི་ཉེས་པ་གཞན་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་དབུས་མར་འདོད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་འདྲ་བར་ཡོངས་སུ་ བསྐོར་བར་འདོད་ན་དེ་རང་བཞིན་གང་གིས་གཅིག་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཅི་གཞན་ལ་ཡང་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་གཞན་གྱིས་ཡིན་ཞེས་བརྟག་གོ།།དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་པའི་ཕྱོགས་ལྟར་ན་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ནས་གནས་པ་མེད་པས་ཕྱོགས་གཞན་ན་གནས་པ་ལྷག་མ་རྣམས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ མི་འགྱུར་རོ།།དེ་བས་ན་ཤར་དང་ནུབ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆར་ཡོད་པ་མི་འཐད་པར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱིབས་ཀྱི་བཀོད་པར་སྣང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ལྟར་ན་དངོས་པོའི་དབྱེ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་དབྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་པ་ཉིད་ག་ལ་ཡོད་ ཅེས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ལས་གྱུར་པའི་ཉེས་པ་དང་འདྲ་བར་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ།།ཤེས་པ་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པས་ཕྱོགས་ཀྱིས་བྱས་པའི་ཤར་དང་ནུབ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་། རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་འདྲ་བར་ཤེས་པ་དབུས་ན་གནས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི་འདི་ནི་ དེའི་ཉེས་པ་གཞན་ཡིན་ཏེ་གང་ཞིག་ཕྱོགས་རྒྱས་པར་སྣང་བའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡུལ་ན་གནས་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་ཡུལ་རྒྱས་པར་སྐྱེ་བར་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དུ་མ་སྐྱེ་བར་བརྟགས་ ཀྱང་དེ་ལྟར་ཡུལ་ཁྱབ་པར་སྐྱ་བར་སྣང་བ་ལོག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དུ་མ་སྐྱེ་བར་རྟོག་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ།།ཕྱོགས་རྒྱས་པར་གནས་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ལས་མ་གཏོགས་པར་གང་ཞིག་བདེན་པར་གྱུར་པ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་བརྫུན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་བདེན་པར་འགྱུར་བ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་འདི་ནི་གྱི་ནའོ།
以下是完整的直譯: 若如樂等一般,由青等諸相是經驗自性故,於一不許種種性,則不成如前所說過失,如是了知后,多同類識亦如異類識般同時生起。 爾時此為他過,如是,若許中間識如極微般周遍,彼以何自性趣向一者,是否亦以彼趣向他?抑或以他趣向?應當觀察。 若如”以彼”之方,則無周遍而住,余方所住不如實。故不應理有東西等方分,不顯現青等形相佈設。 若如”以他”之方,事物差別即自性差別相故,豈有一性?如極微觀察所生過失同樣墮落。 識非色法故無由方所成之東西,如何如極微般識住于中?雖此為真,然此為彼之他過,即凡顯現方位廣大諸相,雖非住于境上,然應觀察如彼般境廣大而生。 若不爾者,雖觀察多識生起,如是遍境生起顯現成顛倒故,爾時多識生起分別成無義。除顯現方位廣大住立青等外,更無真實青等他法可經驗。彼若虛妄,何有他真實?此為過失。
།དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཡང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ནི་གཟུགས་ཅན་ཡིན་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། འདིར་ཉེས་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། ཉེས་པ་ འདི་ནི་མེད་དེ་འདི་ལྟར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའང་མེད་པར་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ལ།གཞན་ནི་རིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མིང་ཙམ་ཐ་དད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་ཀྱི་ཡུལ་འདབ་ཆགས་པར་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ནི་ཐ་དད་པ་མེད་ དོ།།མིང་ཙམ་འཇུག་པའི་སྒོར་བྱས་པའི་ཉེས་པ་མཚུངས་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཡུལ་འདབ་ཆགས་པས་བྱས་པའི་ཉེས་པ་མཚུངས་པར་བྱེད་ལ་ཡང་མིང་ཙམ་ཐ་དད་པ་ཡོད་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཉེས་པ་མཚུངས་པར་མི་འགྱུར། འོན་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་དག་ཀྱང་ཚུལ་ མི་མཐུན་པ་རྣམས་ཤེས་བྱར་གཏོགས་པའི་ཉེས་པ་ཤེས་པ་ལ་ཡོད་པར་ཁས་མི་ལེན་ན་དེའི་ཚེ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།ཤེས་པ་དུ་མ་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་ན་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བར་གཏོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ངེས་ པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར།རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་ཅིག་ཅར་སྐྱེའོ་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་དག་སྐྱེ་བ་ན་རང་ཉིད་རིག་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཅིག་ཅར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་ངེས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ན་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་བས་མངོན་སུམ་དང་འགལ་ལོ།།འོན་ཏེ་ནོར་བུ་གཟིར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་སྣ་ཚོགས་པའི་ངོ་བོ་བླངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན་དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གང་ཞིག་སྣ་ཚོགས་པ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ གཅིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་རྒྱུད་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་ཡོད་པའི་ཤེས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་ཡང་སྣ་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་འགལ་བ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་པས་ན་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་ པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ།།ཡང་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་གང་གིས་གཅིག་པ་ཉིད་གསལ་བར་གྱུར་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། གཅིག་པ་ཉིད་འགལ་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་དུ་མའི་རང་བཞིན་ལས་མ་གཏོགས་པར་སྣ་ཚོགས་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དུ་ མ་དང་གཅིག་པ་དག་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་ཕན་ཚུན་རྣམ་པར་བཅད་པ་མེད་ན།མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འགལ་བ་ཡིན་པས་འགལ་བ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ།
以下是完整的直譯: 如是,極微是色法而識非色法,此中所說彼即過失者,云何?此過不存在,如是,青等雖無所顯,有謂其為極微自性,他說是理性,僅是名稱差別而已,于相鄰而住之境相義中無差別。 非以僅名稱趣入門而立過失相等,然由相鄰境所成過失相等,雖有僅名稱差別,云何過失不相等? 若如是,識與所知二者,不許屬所知之不相順諸過失存於識中,爾時亦當說:多識同時生起時,瓶、氆氌等境分別念不成次第生起所屬。由決定經驗門中諸分別念生起故,不能說無分別識同時生起。 是故,此等分別念生起時,非不自證故,應成同時決定經驗,故分別念次第生起不成經驗,違背現量。 若許如摩尼寶顯現般,由一識取種種性,此非真實。如是,凡是種種者即非一,如諸相續中所有諸識。此識亦是種種,此乃自性相違所緣。由緣種種性故,因非不成。由存在於同品故,亦非相違。 複次,由何種種性明顯一性,種種與一性云何相違?當說:除多自性外,無他可說為種種。多與一若無互相遮遣自性,由是無故,以互相舍離而住相為相違,故相違不成。
།འགལ་བ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ན་ནི་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་རྫས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་ ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་འཇིག་པ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཟློག་དཀའོ་།།གཞན་དུ་ན་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མིང་ཙམ་དུ་ཟད་དེ་མིང་དེ་ལ་ནི་བརྩད་དུ་མེད་པས་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་ནོར་བུ་གཟིར་སྣང་བ་ནི་རེ་ཞིག་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ རང་བཞིན་གཅིག་ཡིན་ན་དུ་མའི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་ཁྱབ་པས་དུ་མའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པར་སྣང་བར་མི་འཐད་དེ་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འོན་ཏེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་ཡུལ་དང་དུས་གཞན་ན་གནས་པའི་དངོས་པོ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་པར་མངོན་སུམ་གྱི་ ཤེས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ།གཉི་ག་སྣང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་འདི་ནི་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་དང་དུས་མཚུངས་པ་ན་གནས་པར་སྣང་བ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ནི་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོག་པ་མེད་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་དང་གཟུང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པར་མི་འཛིན་པས་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མངོན་སུམ་ལ་སྣང་ངོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ཡང་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ལན་བཏབ་པ་ཡིན་ཏེ།གཅིག་པ་དང་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ནི་འགལ་བ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་རོ།།འོན་ཏེ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྣ་ཚོགས་པ་ཡང་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་ཕན་ཚུན་བཟློག་པའི་ཚུལ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་འདི་དང་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་ ཤེས་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ།
以下是完整的直譯: 若二相違之性成為一體,則一切眾生將成一實,因此,同時生滅等過失難以遮止。若不爾,一者僅是名稱而已,于彼名稱無可爭辯,故因非不定。 如摩尼寶顯現,且不應說是已成就,若彼為一性,則不遍及多性,故不應顯現為多性等,因為檢擇推究相等故。 若謂于青等顯現之境與時異處之事物,現量識不能了知差別,因二者皆非顯現故,故不執此異於彼。于境時相等處所顯現者亦非,因無分別現量不執此異於彼故。 是故,所取能取及諸所取境互不執為差別,故說種種性無二一體性于現量顯現者,此亦已由此答覆,因一性與種種性相違故。 若謂由成就與安樂一性故,種種亦是一性,此不應理,因由互相違背之理,此一性相違故。此與成就、安樂一性亦非現量所能了知。
།ཅིག་ཅར་དུ་སྣང་བ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་གཞན་ཉིད་ཀྱང་སྣང་བ་ཡིན་པས། ཇི་ལྟར་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་མ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཡང་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ཡང་མི་འཛིན་པས་གཉིས་སུ་མེད་པར་བརྟགས་ན་འདི་ནི་འདི་ལས་ཐ་མི་ དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་ཐ་དད་མེད་པར་མི་འཛིན་པས་གཉིས་སུ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བརྟག་།འོན་ཏེ་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དངོས་པོ་ཙམ་འཛིན་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་སྣང་། གལ་ཏེ་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་བར་འདོད་ན། དེ ཉིད་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་ན་ཐ་དད་པ་ལ་བསྙོན།འོན་ཏེ་གལ་ཏེ་གསལ་བའི་རྣམ་པ་འདི་དག་འདིར་བདེན་པའི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་འདི་ཐམས་ཅད་འགལ་བ་ཞིག་ན། འོན་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཤེལ་རྡོ་དག་པ་ལྟ་བུ་གཅིག་པུ་སྔོན་པོ་ ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དུ་མ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ།རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་གྱི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་མཐུ་ལས། འཇིམ་དུམ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་གླང་པོ་དང་རྟ་ལ་སོགས་པར་སྔགས་ལ་སོགས་པས་མིག་བསླད་པའི་སྐྱེས་བུ་ལ་སྣང་བར་འགྱུར་བ་ བཞིན་དུ་རྣམ་པ་རྣམས་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ།དེས་ན་དོན་དམ་པར་ཤེས་པ་རང་བཞིན་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་པ་ནི་འགལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་བརྫུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཁྱེད་ཀྱིས་སྐྱོན་བརྗོད་པས་ནི་རྣམ་པ་རྣམས་མི་བདེན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་དེ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཀྱང་ཁས་བླངས་པ་ ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།འདི་ལྟར་བྱིས་པའི་བར་གྱིས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་རྟོགས་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་རང་བཞིན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བརྫུན་པ་ཡིན་ལ། གསལ་བར་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ལས་ཐ་དད་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་ མ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལས་འདིར་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད།ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་སྣང་བ་ལ་མི་འཐད་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མེད་པས་སོ་ཞེ་ན། བརྗོད་པ་གང་ཞིག་གང་ལ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དེ་ནི་དེ་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ སྡུག་བསྔལ་ལ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ལྟ་བུའོ།།སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁྱད་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །རྣམ་པ་རྣམས་བརྫུན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ལ། མཐུན་ པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནོ།
以下是完整的直譯: 若同時顯現之成就與安樂無別一性,則亦顯現異於自性,云何不顯現差別?若謂雖有差別顯現亦不執取,而觀為無二,則何故不觀為無差別,如是說”此與彼無別”之理? 若執取離於差別與無差別之事物自體,則云何顯現為青等種種?若許顯現為種種,此即世間所說顯現差別,云何誹謗差別? 若此等明顯行相唯是真實自性,則此一切相違。然彼識如凈水晶,唯一而成青等行相差別,于如是行相亦由無始時來顛倒習氣成熟力故,如被咒術等迷惑眼目之人見土塊等為象馬等般顯現諸行相。 是故勝義中承許識唯一自性無有相違,因為虛妄故。若謂汝所說過失是為成立諸行相不真實,我等亦已承許,此非然。如是乃至嬰兒亦極明瞭領受青等行相自性之體驗是虛妄,而異於明顯顯現行相之無二識未曾體驗者是真實,於此更有何善說? 于極明顯顯現有何不應理?若謂勝義中無故,所說某法于某處無之自性,彼非能知,如於苦中樂等自性。青等行相於識中亦非真實有,此乃相違能別之所量。由行相決定虛妄故非不成,由於同品存在故非相違。
།དེ་ལ་གལ་ཏེ་སྤྱིར་དོན་དམ་པར་རིག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་བསྒྲུབས་ན་དེའི་ཚེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ལས་བཟློག་པ་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་གཏན་ཚིགས་བཟློག་ པ་ལ་ཐེ་ཙོམ་ཟ་བར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་འདིར་ནི་སྤྱི་ཁོ་ནར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ་འདི་ལ་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རིག་པ་ནི་གཉིས་ཏེ་གཙོ་བོ་དང་ཕལ་པའོ། །དེ་ལ་གཙོ་བོ་ནི་བེམས་པོ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཤེས་པ་ཁོ་ནའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཡིན་པས་མེད་པ་རྣམ་པ་ཡིན་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར། འདི་ལྟར་གང་ཞིག་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ་གཙོ་བོའི་རིག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་པདྨ་ལྟ་བུའོ། །མེད་པར་ཁས་བླངས་པའི་སྔོན་པོ ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱང་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ།།ཕལ་པ་ཡང་མི་སྲིད་དེ་འདི་ལྟར་རང་གི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཕལ་པའི་རིག་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ན། དེ་ཡང་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་རྟའི་རྭ་དང་ འདྲ་བར་མེད་པ་ལ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་གང་ཞིག་ནུས་པ་མེད་པ་དེ་ནི་ཕལ་པའི་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་རྟའི་རྭ་ལྟ་བུའོ། །མེད་པར་འདོད་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་ པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱང་ནུས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ།རྣམ་པ་རྣམས་བརྫུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ལ། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་དངོས་དང་ཉེ་བར་བརྟགས་པ་ཕན་ ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་དག་གིས་རིག་པ་ལ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྡོག་པས།དེས་ཁྱབ་པའི་རིག་པ་ཡང་ལྡོག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་འདི་རིག་པ་ལ་འཇུག་པའི་གོ་སྐབས་མེད་པས་མ་ངེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །སྨིག་ རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་མེད་ཀྱང་རིག་པའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན།མ་ཡིན་ཏེ་གལ་ཏེ་དེ་ལ་ཡང་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ནང་ན་མེད་ལ་ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་མེད་ན་དེའི་ཚེ། ཤིན་ཏུ་མེད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་རིག་པར་འགྱུར་ཞེས་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་མཚུངས་སོ།
以下是完整的直譯: 若於此成立勝義中無有能知之過失時,則不應說:由於無有能損害所立法之相違能立法之量,故於相違品中因之相違有何不成疑惑? 因為此中唯是總相所立,於此亦無不定性。如是,能知有二:主要與次要。其中主要者,即非無情之自性,彼亦是唯識不共自性所成之法,云何成為無之行相?如是,凡非識之自性者,則無主要能知,如虛空蓮花。所許無之青等行相亦非識之自性,此乃遍攝相違之所量。 次要者亦不可能,如是,說自行相顯現之識生起即為次要能知,彼于如馬角般離一切功能之無中不應理。無之相即離一切功能之相故。如是,凡無功能者非次要能知,如馬角。所許無之青等行相亦無功能,此乃遍攝相違之所量。由行相虛妄故因非不成,由於同品存在故非相違。 是故如是以實有與假立互相排除而住之相,遍攝能知故,由遍攝者之相違,所遍之能知亦必相違,故”由無故”此因於能知無有趣入機會,非不定性。 若謂于陽焰等雖無水等行相亦有能知故不定耶?非也。若於彼中水等行相內無外亦無時,則極無者云何能知?此詰難相等。
།འབྲེལ་ པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ།འདི་ལྟར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་དང་འདྲ་བར་ཡོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཤེས་པའི་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་དེའི་ཚེ་རྣམ་པ་དང་འདྲ་བར་ཤེས་ པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ།།ཤེས་པ་ལས་རྣམ་པ་སྐྱེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཉིད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་རྣམས་ལས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པ་རྣམས་བརྫུན་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དོན་བྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་བདག་ཉིད་དང་དེ་ལས་ བྱུང་བ་དག་ལས་མ་གཏོགས་པའི་འབྲེལ་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་གང་ཞིག་གང་དང་ལྷན་ཅིག་འབྲེལ་བ་མེད་པ་དེ་ནི་རིག་ཀྱང་ངེས་པར་རིག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་རིག་པ་ནི་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལྟ་བུའོ། །མེད་པར་འདོད་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱང་ ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་དེའི་བདག་ཉིད་དེ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་གཉི་ག་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ།།འབྲེལ་པ་མེད་པར་བསྒྲུབས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ལ། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན་འགལ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། ། ཐམས་ཅད་རིག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་ཤེས་པ་དང་དུས་མཉམ་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རེས་འགའ་བ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་འདིར་རྒྱུ་བརྗོད དགོས་སོ།།ཇི་ལྟར་ཁྱེད་ཀྱི་ལྟར་ན་བརྫུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་དག་སྣང་བར་འདོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ངེད་ཀྱི་ལྟར་ན་ཡང་རྣམ་པ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་ལ་དེ་དང་མ་འབྲེལ་བ་ཁོ་ནར་མ་རིག་པས་མི་བདེན་པ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཞན་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ སེམས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བསལ་བ་ཡིན་ནོ།།ཁོ་བོ་ཅག་གི་ལྟར་ན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཤེས་པ་ཉིད་ཤེས་བྱའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་འབྲེལ་པ་ཁས་བླངས་པས་དེ་དག་སྣང་བ་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །ཇི་སྟེ་ཉེས་པ་འདིར་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པས་རྒྱུ་དང་ལྡན་པར་ལེན་ན་དེའི་ཚེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྟགས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པས་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་གཞན་གྱི་དབང་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པས་སོ།
以下是完整的直譯: 亦不應說由關聯力而得體驗,如是,諸行相非是識之體性,因將成與識同等存在之過失故。若思維行相之體性是識之所有,則彼時將成如行相般無有識之過失。 識亦不生行相,因於無自性中不可能有所生故。行相亦不生識,因諸行相虛妄故離作用功能故。除彼體性與從彼所生外,亦無有關聯。 是故,若某與某無關聯,則雖能知亦定非能知,如識體效能知石女子。所許無之諸行相亦與識俱無彼體性及從彼所生相之二種關聯,此乃遍攝不可得。由已成立無關聯故非不成,由於同品存在故非相違。由一切皆成能知之過失故因亦非不定。 是故,汝所遍計與識同時生起之行相,若無因性則由無所待故,云何成為有時性?此中應說因。如汝許由虛妄故世俗中顯現能知所知,如是我等亦許于無行相真實性之識,以無明於彼無關聯故,不真實於世俗中顯現為異性,凡有此等思維亦由此而遮。 依我等見,世俗中識即是所知自性,由許關聯故彼等顯現無違。若為避此過失而許有因,則彼時由所取能取行相是緣起故,非遍計故將成依他起性,如是依他起不異緣起故。
།གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་མོད། དེ་ལྟ ན་ཡང་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་སྙམ་ན་བརྗོད་པ་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ནི་བཟློག་པར་དཀའ་ཞིང་། དེ་ལས་ཀྱང་སྔ་མ་དང་ ཕྱི་མར་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཅིག་ཅར་རིག་པ་མེད་པར་ཐལ་ཞིང་རྣམ་པར་བརྫུན་པར་ཁས་བླངས་པ་ཉམས་པར་ཡང་འགྱུར་རོ།།འོན་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་པའི་རྣམ་པ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ན་དེའི་ཚེ་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས། རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ ཀྱིས་རྟག་ཏུ་རིག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ།།འདི་སྙམ་དུ་རིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་ན་བའི་རྣམ་པས་བསྐྱེད་པའི་འཁྲུལ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་ལས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་ངེས་ པའི་དམིགས་པ་ཚང་བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དམིགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སེམས་ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་ནང་ངམ་ཕྱི་རོལ་དུ་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་བསྐྱེད་པའི་འཁྲུལ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རིག་བཞིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་མི་ངེས་པ་ཞེས་ བྱ་བར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་གང་གི་ཚེ་དག་ནང་ན་མེད་ཅིང་ཕྱི་རོལ་ན་མེད་པ་དེའི་ཚེ།གང་གིས་གཉིས་མེད་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་མ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བ་གང་ཞིག་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་བསླུས་པར་འགྱུར། འོན་ཏེ་བརྫུན་པའི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་འཁྲུལ་ པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ།དེས་ན་རྣམ་པ་མེད་པ་ཡང་འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་རིག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན། དེ་ཡང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ།འདི་ལྟར་འཁྲུལ་པའི་སྒྲས་འཁྲུལ་པ་བསྐྱེད་པའི་བག་ཆགས་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་སམ་ཡང་ན་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི་འཁྲུལ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་ཉིད་བརྗོད་པར་འགྱུར་གྲང་།དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་ནི་རྒྱུ་དང་རྣམ་པ་རྣམས་མ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་རྣམས་མྱོང་བ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་མཆན་གྱི་ འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།སྔ་མ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།
以下是完整的直譯: 若雖如是,然而思維何能成為勝義有?說如是:所謂識之存在亦不異於從緣所生之體性。是故,緣起及無則不生之勝義有難以遮遣,由彼亦有前後故,將成無同時了知之過失,且所許行相虛妄亦將壞失。 若不許如前所說之行相,彼時由成所緣所知性故,無行相之識將成一切有情恒時能知。若思維雖是了知,然由病行相所生顛倒力故,非成此岸見者所緣相故,由彼定解體驗之所緣具足故,于彼無有所緣,如剎那性。然此非理。 如是,若內或外由體驗行相所生顛倒力故,正知之識亦成不定者,當內外皆無時,由何體驗無二亦成不定,為何體驗將成欺誑?若許如是顯示虛妄行相者即是顛倒體性,故無行相亦由顛倒力而能知。 彼亦非理。如是,顛倒聲所說為生顛倒習氣因之識位,或者從如是行相習氣所生顛倒識之果性。其中初分,由因與諸行相無關聯故,由彼力而體驗彼等非理,因成太過故。說有從彼所生關聯亦非理,如前將成依他起性過失故。
།འོན་ཏེ་ཡང་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ཡིན་ན་དེ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་རྣམས་འབྲེལ་པ་ཞིག་ཡིན་ན་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ མཚན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་དང་དུས་མཉམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དུས་མཉམ་པ་དག་ཀྱང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་དུ་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་བཟློག་པར་ དཀའ་བས་འདི་ནི་གྱི་ནའོ།།འདི་སྙམ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་གཅིག་བདེན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སེམས་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་ ཡིན་ཡང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འབའ་ཞིག་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཚོགས་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པས་སྣ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འོན་ཏེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་དང་བྲལ་བ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་ངེས་པ་ཡིན་ན། དེ་ ལྟ་ན་ཡང་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་རྒྱུག་གོ།།འདི་ལྟར་དེ་ལ་འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་ཡོད་དོ་ཞེས་ཁྱེད་ཁས་ལེན་ཏམ་འོན་ཏེ་མ་ཡིན་ཞེས་རྟོག་པ་གཉིས་སོ། །གལ་ཏེ་དང་པོ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྣམ་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་ཉིད་ནི་རིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། བག་ ཆགས་དེ་ཡང་ནུས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ།།ནུས་པ་ཡང་རྒྱུའི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རྒྱུར་གྱུར་པའི་མ་རིག་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་སྔ་མ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བ་ལས་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་དེ་ལྟར་སྣང་བ་འཐད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ ན་སྣ་ཚོགས་ཉིད་ནན་གྱིས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།།མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ལས་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཡིན་པས་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །འོན་ཏེ་དེར་བག་ཆགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ནུས་པ་ དག་ནི་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།མ་ཡིན་ཏེ་ཡང་དག་པར་ན་ནུས་པ་དུ་མ་ཐ་མི་དད་པས་ནུས་པའི་ངོ་བོ་དང་འདྲ་བར་ཅིག་ཅར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དུ་མ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ལ་ཡང་ཉེས་པ་བརྗོད་ཟིན་ཏོ།
以下是完整的直譯: 若是第二分,于彼若諸行相有關聯,則成彼自性之相,非從彼所生之相。因與彼同時體驗故,且同時者不應成因果之相故。是故,由與彼顛倒自性無別故,難以遮遣成依他起性之過失,此乃如是。 若思維由無能取所取行相顛倒故,于睡眠等位中,自證自性一者將成真實。此非理,因意識雖緣法界,然不僅執持心所故,由遍斷聚集故,是種種自性故。 若定解離能取所取事,具相應之識蘊自性,如是亦現行種種性。如是,于彼汝許有顛倒習氣耶?抑或非有?二種分別。若是初者,彼時顛倒行相執著習氣即是了知,彼習氣亦說為功能。功能亦成因識自性。 是故,由從前前無明自性因識,生後後顛倒執著果,由無明力如是顯現應理故,種種性必定生起。亦不應說非由等無間緣決定,因如前所說識即是等無間緣故,此乃如是。 若謂彼處具習氣自性諸功能各異,非理。真實中由諸功能無別故,如功能體性,將成同時有多識過失,于彼過失已說。
།ཡང་ན་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་གཅིག་དང་ཐ་མི་དད་པས་ནུས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་ འདྲ་བར་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ནི་བཟློག་པར་དཀའ་བས་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གྱི་དབྱེ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར།འོན་ཏེ་དེ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་འདོད་ན་དེའི་ཚེ་འབད་པ་མེད་པར་ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བ་བཟློག་དུ་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཤེས་ པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་ཉེ་བར་བསྒྱུར་བ་དང་མི་ལྡན་པར་འཇུག་གོ།།དེ་ལ་ནི་གཅིག་ཉིད་ཉམས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ རིག་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་མྱོང་བར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར།སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རྣམ་པ་ནི་དམིགས་པ་འཛིན་པའི་བྱེ་བྲག་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་ པར་ཕྱི་རོལ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་མཚོན་པ་དེ་ནི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།འོན་ཀྱང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རིག་པའི་ཤེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྟོགས་པ་པོ་རྨོངས་པ་ལས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་དེ་ཡང་ལོག་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གལ་ ཏེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་པ་གང་ཡང་མེད་ན་དེའི་ཚེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རིག་པར་བྱེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར།གང་གིས་དེའི་རང་བཞིན་ལས་ཐ་དད་པར་རྣམ་པར་འཇོག་པར་འགྱུར་བ་གཡོ་བ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལ་ནི་དམིགས་པ་འཛིན་པའི་བྱེ་བྲག་གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་ འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།འོན་ཀྱང་ཤེས་པ་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་སྐྱེས་པ་ཉིད་བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པས་དེའི་དམིགས་པ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་ནི་དེ་ཡིན་པར་བརྗོད་ཅིང་དེ་ལ་ཡང་ཉེས་པ་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་འམ་ནང་ན་ཡང་མེད་ན། ཇི་ལྟར་རྟོག་པ་མེད་པའི་སེམས་ལ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འདི་བརྗོད་དགོས་སོ། །མི་སྣང་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་སྨྲ་བར་ནུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་། སྣང་བ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྲུབ་པའི ཕྱིར་རོ།།གང་གིས་རྨོངས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་དེ་ལྟར་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་བ་གསལ་བར་སྣང་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་དུ་འཐད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ།
以下是完整的直譯: 或者如是,由與一識無別故,功能如識自性般成一性,難以遮遣,如何成等無間緣之差別? 若如第二分許為非是,爾時無法遮遣一切有情無需努力解脫等過失。 若謂凡夫一切識皆不具青等行相而轉,于彼無有一性失壞過失,因非種種自性故。彼青等自性了知安立,乃是彼體驗自性故,非成青等自性故。如是,行相唯是所緣執取差別,非彼自性。 複次,顯現如外境青等相,非由彼識行相,然由青等了知識體驗之愚癡了知者,若思維青等非如是外境自性,此亦錯誤。如是,若與青等全無關聯,爾時如何成青等了知?由何安立異於彼自性?于無動搖識中,無有其他所緣執取差別,因成太過故。 然由了知彼識自性生起似有作用故,說彼為其所緣執取差別,于彼過失已說。若謂青等一切種皆無,非理。如是,若內外皆無青等,應說何以無分別心極為明顯體驗?亦不能說唯不顯現,因彼顯現為一切所共同成就體驗故。 所謂由愚癡自性如是決定,顯現明瞭亦不應理為分別境。
།འོན་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སེམས་ན། དེ་ནི་མི་ལེགས་ཏེ་གང་ གི་ཕྱིར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་མེད་པ་ཁོ་ནར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ན།དེའི་ཚེ་དེའི་རྗེས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཀྱང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་སོ་སོར་ངེས་པས་ལྷག་པར་ཞེན་པར་ཡང་རིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟ་བུ་འདི་ནི་འཁྲུལ་པའི་ རང་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན།འདི་ལ་ནི་གཞན་དབང་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པ་དང་འདི་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་བས་ན་འབྲེལ་པ་མེད་པས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་རིགས་ པ་མ་ཡིན་ནོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་། འོ་ན་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་སྐབས་ན་ཡོད་པའི་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ནི་བརྫུན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། ཡོངས་སུ་དག་པའི་སྐབས་ན་ནི་འཁྲུལ་པ་དང་བྲལ་བས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གཅིག་ཁོ་ནར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བརྗོད་པ་གལ་ཏེ། མ་དག་པའི་སྐབས་ན་ནི་འཁྲུལ་པ་དང་བྲལ་བས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གཅིག་ཁོ་ནར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་ནི། དེའི་ཚེ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བདེན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་གང་ལས་སྐྱེ་བར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་བརྫུན་པ་ལས་བདེན་པའི་ངོ་བོ་སྐྱེ་བར་ཡང་མི་དམིགས་ཏེ་དེ་ལ་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ནུས་པ་ཡོད་ན་ཡང་དེ་བརྫུན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་བརྫུན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་གཞན་དག་ཀྱང་བདེན་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེ་བས་ན་འདི་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ན་དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཁྲུལ་པ་དང བྲལ་བས་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ།གལ་ཏེ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པ་སྲིད་པར་གྱུར་ན་ནི་དེའི་ཚེ་འདི་ཡང་སྲིད་པ་ཞིག་ན་གང་གི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་ལྡོག་ཀྱང་རྣམ་པ་རྣམས་བཟློག་པ་ནི་མི་སྲིད་དེ། དེར་དེ་རྣམས་ཅི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ རོ།།བ་ལང་དང་རྟ་བཞིན་དུ་མ་འབྲེལ་པ་གཅིག་ལོག་པས་གཞན་ངེས་པར་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།
以下是完整的直譯: 若思維雖如是然為分別決定,此不善。因為若一切識唯無行相而體驗,爾時從彼所生分別亦應由青等行相各別決定而增上執著,因無關聯故。 若謂此乃迷亂自性,於此已說應成他力故,如何與迷亂有關聯。是故,由無關聯,青等非有不應理為分別境之體驗故,此非合理。 若非如是,則未清凈位中所有種種顯現識唯是虛妄,于清凈位中離迷亂故唯一無二自性。 答曰:若未清凈位中離迷亂成唯一無二自性,爾時應說清凈位中真實自性體性從何而生?虛妄生真實體性亦不可得,因彼無功能故。若有功能,彼又如何成虛妄?若如是行相亦是虛妄,則餘者如何成真實?是故此唯無因,然不應理,因成常有等過失故。 亦不應說離迷亂,若清凈位中一切行相可滅,爾時此亦可能,然因雖迷亂滅而諸行相不可滅,因彼等如前所說無關聯故。如牛馬無關聯,一滅不定令他滅,因成太過故。
།འོན་ཏེ་ཡང་འགའ་ཞིག་གི་ཤེས་པ་གཉིས་མེད་ཅིང་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་ནི་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན་དེ་ཡང་མི་རིགས་ ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་སོ་སོར་ངེས་པའི་རྟེན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་རག་ལས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཡོད་པ་ནི་འགའ་ཡང་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བར་གྱུར་ཏོ་། །འདི་སྙམ་དུ་གང་གིས་ གཉེན་པོའི་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་སྔ་མའི་སྟོབས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་སོ་སོར་ངེས་པའི་རྒྱུ་ལས་འགའ་ཞིག་དེའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་འདྲ་བ་དེ་ནི་རྒྱུའི་ཆོས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སེམས་ན་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ།ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་སྒྲུབ་པས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་བསྒྲུབས་ པས་དོན་དམ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་གྱི་ནའོ།།དེ་བས་ན་གང་གི་ཚེ་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ན་གཅིག་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་འགའ་ལ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་གྲུབ་པ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་དུ་མར་འགྱུར་ཏེ་དུ་མ་ནི་གཅིག་བསགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་མངོན་སུམ་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ་དེའི་ཡུལ་ནི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རྗེས་སུ་དཔག་པས་འཛིན་ན་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་མེད་ པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ།ཇི་ལྟར་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་བསྒྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མ་དག་གིས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཁ་ཅིག་གི་ཁྱབ་པ་ནི་མངོན་ སུམ་གྱི་ཁྱབ་པ་བཟུང་བ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་འཛིན་པས་ན།རང་གི་ཚད་མ་ཅི་ལྟ་བས་ན་ངེས་པ་དང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་འཛིན་པས་ཐུག་པ་མེད་པ་ག་ལ་ཡིན། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྒྲུབ་པར་ བྱ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲུབ་།ཡང་དག་པའི་དངོས་པོ་ལ་འཇུག་ན་དེའི་ཚེ། དེའི་བདག་ཉིད་དང་དེ་ལས་བྱུང་བ་དག་གིས་དེར་འབྲལ་བ་རྣམ་པར་བརྟག་ཅིང་དཔྱད་པ་མི་བཟོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། ཡང་དག་པར་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་གཞན་ལ་ཇི་ལྟར་དེ་འཇུག་པར་ནུས་ཏེ། དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ལས་ཉམས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།
以下是完整的直譯: 然若有人認為無二離戲論之識與自性成就即為一者,此亦不應理。若是自性成就,則不依賴各別決定所依之遍執,故如是存在皆不可轉,因此違背共許等。 若思維由對治剎那前前之力所生故,由各別決定因而成彼自性,此乃因之法性,此非極為妙善。以如前所說之證成已證一切無實,故勝義因果體性不應理,此乃過失。 是故,于諸事物觀察時,離一性自性任何體性皆不成就,爾時如何成多?因多即一聚之自性故。是故因不成立非有。 若一切顯現離一多體性即是無實,則現前顯現,因彼境為事物故。若以比量取,豈非因無窮故無所悟?云何因成立耶? 非也。如前所說比量證成等體性為一多所遍,已經證成。彼等之中某些比量之遍攝為現量遍攝所攝之比量所取,故由自量如何決定及取有法,何來無窮?因於同品存在故亦非相違。 如是,若如前所說因證所立顛倒,趣入真實事物時,爾時以彼自性及從彼所生觀察分別不能安立,以離真實有體性如幻等其他體性,如何能趣入彼?因成違背事物法性故。
།དེས་ན་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་དཔེ་ལ་ཡོད་པའི་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་། ཇི་ལྟར་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན། འོན་ཏེ་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ཆོས་གཉི་ག་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་དཔེ་ཉིད་མི་འགྲུབ་སྟེ། སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན ཉིད་དུ་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འདོད་ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྒྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དངོས་པོ་མེད་ པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།དེས་ན་གང་གིས་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་ཚད་མས་གནོད་པ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དཔེ་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བ། དངོས་པོ་རྣམས་རང་གི་འདོད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོར་འགྱུར་བར་མཚོན་པ་ནི་མེད་དེ་དེས་ན་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཕྱོགས་ དང་མཐུན་པ་དག་ལ་ཡོད་པར་གྲུབ་ཀྱང་གང་གིས་ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཉེས་པ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་བ་གཏན་ཚིགས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་པར་ཇི་ལྟར་ངེས་ཞེས་བྱ་བར་སེམས་ན།བརྗོད་པ་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་གང་གི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་གཅོད་པ་མེད་ན་མེད་པ་དེ་ནི་ཕན་ཚུན་སྤངས་ ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པར་རྣམ་པར་གཅད་པ་མེད་ན་མེད་པ་ལྟ་བུའོ། །གཅིག་པ་ཉིད་དང་དུ་མ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཡང་ཕན་ཚུན་གྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་གཅོད་པ་མེད་ན་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་ཕན་ཚུན སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ།།གང་དག་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་གཅིག་བསྒྲུབ་པ་གཞན་དགག་པ་མེད་ན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་གཞན་མེད་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །གཅིག་དང་ དུ་མ་དག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་སྤངས་པར་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ།དེས་ན་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་གཅིག་དང་དུ་མ་དག་གིས་བསྡུས་པ་ཡིན་པ་དེས་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལས་བཟློག་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ལྡོག་པ་གྲུབ་པས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཉེས་པའི་གོ་ སྐབས་ག་ལ་ཡོད།གལ་ཏེ་འདིར་དམ་བཅས་པའི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནམ། གང་གི་ཕྱིར་གཅིག་དང་དུ་མ་དག་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་བཟློག་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་ སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཉིས་ཀྱང་ཐ་མི་དད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་གྲུབ་ན་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ།
以下是完整的直譯: 因此,于極為共許之喻上存在之因不定。云何為相違?若謂於我等二法俱隨系之喻不成,因許幻等為識之自性即是實有故。因此成不定因。 此非也。如是,凡執為實體性之一切識,皆由如前所說比量證成顯示為無實。故若謂由量所破之幻等亦成就為識之自性故喻不成立,諸事物非由自意樂力而成如是體性,是故此乃過失。 若思維雖于同品存在已成,云何能定因於異品之離,而不成有疑過之因? 所說,若無遮遣自性之遮遣,彼即相互舍離而住之相,如由遮遣事物則無遮遣無事,若無則無。一性與多性之遮遣亦唯是無遮遣相互自性則無,故為相互舍離而住之相。 若為相互舍離而住之相者,以成立一者即無遮遣他者則無故,令知無餘蘊,如事物與無事物。一與多亦為相互舍離而住之相,故無第三蘊故,體性為一多所攝,是故由所立之返于因之離已成,云何有如前所說過失之處? 若謂此中立宗義之一分故,因豈非不成?以一多為體性差別之自性故,由彼返所立能立二者亦唯無別。故若所立不成,以與彼無別自性故,因亦不成。
།འོན་ཏེ་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་དང་དུ་མ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སུ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་གཏན་ཚིགས་ཇི་ལྟར་གྲུབ་པ་དེ་ལྟར་ནི་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེ་གྲུབ་ཀྱང་གལ་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་དུ་ཆུག་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་བར་དཀའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་ལ་ཁྱབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་ངེས་པ་ལ་སོགས་པ་མ་སྐྱེས་པས་རྨོངས་པ་རྣམས་ལ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་རུང་བ་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི ཕྱིར་དམ་བཅས་པའི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་མ་དམིགས་པ་ལ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་བརྩད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྟེ་རྨོངས་པ་ལ་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་དུ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་རེ་ཞིག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱེད་ན།དེ་ལ་ཡང་བརྗོད་པ་གང་གི་ཚེ་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་གཅིག་དང་དུ་མ་ཉིད་དག་ལྡོག་པས་ཤིང་ལོག་པས་ཤ་པ་ལྡོག་པ་དང་འདྲ་བར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལྡོག་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེའི་ཚེ་གཏན་ཚིགས་དམ་བཅས་པའི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཡིན། ཁྱབ་པར་ བྱ་བ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ལྡོག་པའི་ཚིག་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཐ་དད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གཉིས་ནི་རྣམ་གྲངས་ཉིད་མ་ཡིན་ལ།རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ན་ཡང་དམ་བཅས་པའི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་མ་ཡིན་པས་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །དོན་དམ་པར་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་དོན་མེད་པ་ མ་ཡིན་ནམ།འདི་ལྟར་མི་སླུ་བར་བྱེད་པའི་རིགས་པ་ནི་དོན་དམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་ལས་སྐྱེས་པའི་བློ་དམ་པའི་སྒྲར་བརྗོད་པ་དེའི་ཚེ་ནི་དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཅི་ལྟར་དོན་དམ་པ་ཉིད་ཡིན། གལ་ཏེ་དེའི་དབང་གིས་དངོས་པོ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ རྣམ་པར་འཇོག་ན་དེ་ཡང་གང་གིས་གཞག་པར་བྱ།དེ་ཉིད་ཀྱིས་འཇོག་པར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་མ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ་ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།
以下是完整的直譯: 若謂若因已成,爾時諸事物之無自性亦成,以離一性與多性之兔角等,誰亦不許為事物之自性故。 此非真實。如是,且因如何成立,已廣說訖。雖彼已成,若以無自性成立之理為所立者,然由於事物執著難斷故,于真實中遍一切事物之無自性未生定解等,為于愚者成立一切事物無自性之名言應理故,立宗義之一分非因,如說所緣相未得見則無,故不應詰難。 若執為于愚者且為名言義故,應成立無自性者,于彼亦說:若時由遍於自性之一多二者返,如由樹返遮巴拉樹般,由真實性自性返故所立,爾時因於立宗義之一分耶?所遍與能遍返之語,遮遣差別自性二者非異門,若非異門體性,則非立宗義之一分,故此過失。 勝義一詞豈非無義?如是,不欺誑之理為勝義,說具三相因所生智為勝義聲時,彼亦是世俗體性故,云何是勝義性?若由彼力安立諸事物無自性者,彼復由何安立?由彼自安立亦不應理,以于自體作用相違故。由余量亦不然,以成無窮過故。
།འོན་ཏེ་བློ་དེ་གཅིག་པུ་མ་གཏོགས་པར་བྱས་ནས་ རྣམ་པར་འཇོག་ན།དེ་ལྟ་ན་ནི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་བསྒྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ལེགས་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་སྤྲོས་པ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བའི་དོན་དམ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་བློས་ནི་དོན་དམ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་དེ་ཉིད་ ལས་ཡིན་ཞིང་བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ།སྤྱིའི་ཚུལ་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་དང་། བློ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་དག་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་འབྱུང་བ་ན་བདག་ཉིད་མ་གཏོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ།དེ་ལྟར་ན་བརྩད་དུ་མེད་དོ། །ཡང་དག་པའི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མ་བརྟགས་ན་གཅིག་ཏུ་ཉམས་དགའ་བའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ན་མེད་པའི་སྒྲར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ དངོས་པོའི་ངོ་བོ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་བུམ་པས་དབེན་པར་གྱུར་པའི་ས་ཕྱོགས་དམིགས་པ་ན་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་བུམ་པས་དབེན་པ་རྟོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་དུ་ན་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་ ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ལས་ཀྱང་དངོས་པོ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུར་མི་རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན དེ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པས་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་དོ།།དེ་བཞིན་དུ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་མི་དམིགས་པས་ན་བུམ་པ་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ནི་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཁོ་ན་སྟེ་དེས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་དོ།
以下是完整的直譯: 若謂除彼智一者外而安立,如是則不能成立一切境無我耶? 此雖善,然由與離一切戲論之勝義相順故,如前所說之智即是勝義。無自性亦由彼故,且於自體作用亦不相違,以總相理安立一切法無事故,彼智自性亦攝於總相中故。如從有等因生一切法無常性智時,不除自體,如是則無可詰難。 離真實生等增益故,未觀察時唯一悅意之事物自性,豈非以無自性聲說耶?彼事物自性是現量故,彼體性之無自性亦唯是現量,如見無瓶之處時,了知彼體性之無瓶性。 若不爾,則失成就與安樂無別性,由彼亦事物不成無自性,以不繫屬無自性故。亦非從彼所生相之系屬,以彼不應是無事之果故。是故凡夫未能現證彼,故為現量所違。如是由所緣相不可得,如瓶,無自性是無之名言所依故唯是無,故為比量所違。
། རི་བོང་ཅན་ལ་ཟླ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དང་འདྲ་བར་སྐྱེ་བོ་གནག་རྫི་མོ་ཡན་ཆད་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་མེད་པས་གྲགས་པས་གནོད་པ་ཡང་བཟློག་པར་དཀའོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པས་དབེན་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བརྗོད ལ་དེ་ཡང་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་འཛིན་པས་བཟུང་བ་ཡིན་ན་ཡང་།སྐད་ཅིག་མ་དང་འདྲ་བར་འཁྲུལ་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པར་སྒྲོ་བཏགས་པས་བསྒྲིབས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་ལ་ངེས་པ་མ་སྐྱེས་པ་དེས་ན་མངོན་སུམ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་གྱིས་ གནོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་བཟུང་བ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་ཐ་སྙད་བྱ་བར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་མ་བཟུང་བའི་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་འདི་ནི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པས་དངོས་པོར་གྲགས་པ་རྣམས་ལ་བསྙོན་པ་མ་ ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གྲགས་པས་གནོད་པ་ཡང་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟར་ན་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །ས་བོན་མེད་པར་འཁྲུལ་པ་མི་རིགས་པས་ན་དེས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་ཅི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་བདེན་པ་དང་བརྫུན་པའི་འཁྲུལ་པ་ལྷན་ཅིག་འབྲེལ་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། རེ་ ཞིག་དེའི་བདག་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།བདེན་པ་དང་བརྫུན་པ་དག་ནི་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་བརྫུན་པ་ནི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འདིའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་སྔ་མ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་འགལ་བ་མེད་ལ། རྒྱུ་དེའི་རྒྱུ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་པ་སྔ་མ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་བརྒྱུད་པ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པའི་འཁྲུལ་པ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སོ་སོར་ངེས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བརྗོད་པ་དངོས་པོ་ཡང་དག་པའི་ངོ་བོ་དང་འདྲ་བར་ཀུན་རྫོབ་པའི་རང་བཞིན་ཡང་འདི་ཉིད་དེ། ཀུན་རྫོབ་པའི་རྒྱུ་གཞན་ལ་རག་ལས་ནས སོ་སོར་ངེས་པའི་འབྲས་བུ་ཀུན་རྫོབ་པ་བྱེད་པ་ཞེས་པ་གང་ཡིན་པའོ།།འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཞེ་ན། དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་སྤུངས་མི་བཟོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱའོ།
以下是完整的直譯: 若謂如月非兔有者,從牧牛女以上眾生皆無領悟無自性,故難以遮止世間共稱所違耶? 此非真實。如是,諸事物離增益相即說為無自性,彼雖為事物自性所執所取,然如剎那,由迷亂增益真實生相所障之自性故,凡夫不能決定。由未生決定故,無現量故,非現量所違。 如是雖是所取,然不堪施設名言故,如同未取,此非所緣相,是故非比量所違。以勝義簡別故,不誹謗諸共稱事物故,亦無共稱所違,如是此即是也。 不應說無種子之迷亂不應理故,其增益相云何?以真妄迷亂有何系屬?且非彼體性,以真妄相違故。亦非從彼所生,以虛妄非果故。是故此之所依唯是前世俗故無相違,彼因之因亦唯是前世俗,如是因相續無始故,無有無所依之迷亂。 若問如何各別決定?答:事物如真實體性,世俗自性亦即是此,謂依止他世俗因而作各別決定之世俗果。 若問云何是世俗?答:能作義用之事物,以不堪觀察推究故,名為世俗。
།འདི་ལྟར་ཡང་དག་པ་དང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་དག་གིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ ལ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ལ།དེ་དག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བཀག་པ་ན་ཤུགས་ཀྱིས་ཅིག་ཤོས་སུ་གནས་པ་འཐོབ་སྟེ། དེ་བས་ན་རང་བཞིན་འདི་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རང་གི་བདག་གིས་བྱས་པ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཏན་ཚིགས་ མེད་པར་འདོད་པའི་དོན་མི་འགྲུབ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་པས་ནི་དེ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ལ།ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་དམ་བཅས་པ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་ཁས་བླངས་པས་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རང་གི་མ་མོ་ གཤམ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་དམ་འཆའ་བ་དང་འདྲ་བར་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ།འདི་ལྟར་བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ལ་གཞན་དག་གིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་དེ་ལས་ ཡིན་ཞིང་བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལན་སྨྲས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལས་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་རྣམ་པར་འཇོག་པས་ལུང་དང་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་བར་ཡང་མི་བརྟག་གོ། །འོན་ཏེ་ དངོས་པོ་མེད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་དོན་ཐམས་ཅད་མེད་པས་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་ནི་བཟློག་པར་དཀའ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ།འདི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་གྲུབ་པའི་མཐས་བཞག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་ བ་སྤངས་ནས།བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོའི་བར་ལ་གྲགས་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་པ་ཡིན་ལ་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་གལ་ཏེ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པའི་གཏན་ཚིགས་སམ་ཆོས་ཅན་ནམ་དཔེར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ གཅིག་ལ་གྲགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཅན་ནི་རྩོད་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ།
以下是完整的直譯: 如是真實與非真實遍及一切事物,彼等亦互相遠離而住之相故,遮遣真實體性時,以勢力安住于另一邊。是故此自性為一切事物自身所作,無過失。 若無因則所欲義不成,為證一切法無實故,攝受因者即承許彼有,而立一切法無自性者即承許無,以互相違故,如同自立己為石女,乃與自語相違。如是以對自身作用相違故,因非彼自身之無實性,亦非他者,將成無窮過失耶? 非也,以無自性亦從彼生,且對自身作用亦不相違等語,已作答故。如是雖無自性,然於世俗中安立業果關係故,無違教證,故亦不應思為相違。 若謂說無實者,以一切義皆無故,難免所依不成等過失耶?此非真實。如是一切比量與所比量言說,皆捨棄互違宗派所立法之差別,依止凡夫共稱之有法而轉,與彼相關之因與喻亦如是成立。 若不爾,若依宗派之因或有法或喻,爾時以一宗派共稱差別所限定之有法,以成諍論所依故,於他不成。
།དེ་ལྟར་ན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པས་གཞི་མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་ཞིང་། དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པ་ ལ་དེའི་ཆོས་ཅན་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་པས།དུ་བ་དང་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་མེ་དང་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ལྡོག་པའི་ཤེས་པ་ཙམ་ ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་བས་ན་འདི་ནི་གྱི་ནའོ།།འདི་སྙམ་དུ་གང་ཞིག་ཆོས་ཅན་སྣང་བཞིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་བྱེད་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དེ་ལ་ནི་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པའི་གླགས་མི་རྙེད་པ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཅན་ སྣང་བཞིན་པ་ཉིད་ལ་འགོག་པར་བྱེད་དེ་དེ་བས་ན་ཁྱོད་ལ་ཇི་ལྟར་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་གླགས་མི་ཐོད་དོ་ཞེ་ན།དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་དོན་དམ་པ་ཞེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པས་ཆོས་ཅན་སྣང་བ་འདི་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པ་བདེན་པར་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བཀག་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། ཆོས་ ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་འགོག་པ་མ་ཡིན་པས་མཚུངས་སོ།།འོན་ཏེ་དོན་དམ་པ་པའི་རང་བཞིན་བཀག་ན་གང་ཞིག་སྣང་བས་ཆོས་ཅན་དེའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་ལུས་པ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་འདོད་ན་དེ་ཡང་ཡང་དག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་དེ་ལོག་ན་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་དོན་ དམ་པ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྣང་བ་ལ་ཁྱབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།ཟླ་བ་གཉིས་དང་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་བརྫུན་པ་ཡང་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་དུ་གལ་ཏེ་ཡང་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་དག་ཕྱི་རོལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་བརྫུན་པ་ཡིན་མོད། ཤེས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ནི་དེ་དག་དོན་དམ་པ་པ་ཡིན་པ་ དེས་ན་སྣང་བར་འཐད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ།དེ་དག་ནི་སྣ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དང་ཡུལ་ནི་གནས་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་གཅིག་ནི་སྣ་ཚོགས་པར་མི་འཐད་དེ་གཅིག་ཉིད་ཉམས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་དུ་མར་སྐྱེ་བ་ཡང་སྔར་བཀག་པའི་ཕྱིར་ རོ།།ཡུལ་ན་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཟླ་བ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྣང་བ་དེས་དོན་དམ་པ་པའི་རང་བཞིན་ལོག་ཀྱང་སྣང་བ་ཉིད་ནི་འགལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོར་ཁས་བླང་བར་ མི་བྱའོ།
以下是完整的直譯: 如是,由特殊有法不成故,成為所依不成之因,如是自性不成者,其有法亦不成故,從煙與有等,不能了知火與無常性等,故所立能立言說一切斷絕。 由離非識等自性之唯識等某些已成故,是故此乃如是。若作是念:某者依現前有法而遮遣增益相為能立者,于彼不得所依不成等過失機會,然汝于現前有法自身作遮遣,是故於汝如何不得所依不成等機會耶? 非如是。如是以勝義為差別,於此現前有法遮遣增益真實有之自性為所立,非遮遣有法自身體性故不相同。若謂遮遣勝義自性,則現前有法之自性更余何有?此亦非真實。以勝義自性之現相非遍攝彼若滅則滅者,以虛妄二月與空發等亦現故。 若謂:雖二月等為外境自性虛妄,然以識之自性彼等為勝義故,現相應理。此亦不能說。以彼等現為種種自性及境住故。一識不應種種,以一性壞失故。多識生起亦先已遮故。亦非住于境,以非有形故。 是故二月等雖非勝義,然如是現相雖離勝義自性,現相本身無相違故,不應許為真實事物。
།དངོས་པོ་མེད་པར་ཡང་ཁས་བླང་བར་མི་བྱ་སྟེ་དེ་ནི་དངོས་པོ་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་མ་གྲུབ་ན་ཡུལ་མེད་པའི་དགག་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དགག་པར་བྱ་བ་མེད་ན་བཀག་པ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་དེ་ཡང་མ་གྲུབ་པོ། །མཐའ་ གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ལས་བྱུང་བའི་ཉེས་པས་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་མི་གོས་པ་དེས་ན་ཕན་ཚུན་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་བཀག་པ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་གཞན་ཆོས་ཅན་སྒྲུབ་པ་ཅན་ནན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་འབྲེལ་ཏེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་བཅད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ན་ཡང་མངོན་སུམ་མམ་བརྒྱུད་པས་ཀྱང་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་དག་འབྲེལ་བར་འཇུག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་པོ།།དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ན་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བ་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་འདྲ་བར་སྐྱེའོ་ཞེས་ཀྱང་བསམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་ ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་དང་འབྲེལ་པ་མེད་མོད།དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་བག་ཆགས་སད་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་དུས་མཉམ་པར་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ལ་ཡང་ དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ།དེས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་གནས་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གི་བསྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་དག་གི་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་མེད་ན་དེའི་གཟུགས་བརྙན་དང་བྲལ་ བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་སྐྱེས་པས་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་གང་ལས་བརྗོད་པར་བྱ།འདིས་ནི་ཁ་ཅིག་ན་རེ་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་དོན་ལ་བདེན་པ་ཉིད་དང་། གཞན་དག་ལ་ནི་བརྫུན་པ་ཉིད་ དུ་མངོན་པར་ཞེན་པར་རིགས་ཏེ་གཞན་དུ་ན་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཉམས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ།
我來為您翻譯這段藏文: 不應承認無實物,因為這是以實物否定為特徵。如果實物不成立,則無對境的否定是不存在的,因為若無所否定則否定不能成立,所以以此為前提的那個也不成立。我們不會被執著一邊的實物與無實物之過失所染,因為它們是相互排除的自性,所以說若無一方的否定則另一方具有能成立法性的必然成立,這種說法是不相干的,因為在勝義中實物的本性是不可否定的。 如此,當實物與無實物的自性都不存在時,通過現量或比量,知與所知也是相互關聯的,因此,以此為對境的分別念在一切方面都不是真實的,這是已經成立的。即使實物與無實物的自性不存在,也不應認為從無始以來的習氣所生的、以此為對境的分別念會像兔角等分別念那樣產生。 雖然與外在實物沒有關聯,但是因為是從與彼不異的習氣顯現而生,所以與前識有從彼所生的特徵之關聯。同樣,對於同時生起的、與彼不異的識,也有彼之本性的關聯。因此,對住于分別念中的影像可以作某些建立與否定的言說。 因此,如前所述,若無從習氣所生的識,則因為遠離其影像,分別念不生起,那麼怎能說是對實物與無實物的自性無有的分別念呢?由此可知,有人說具有分別的量所成立的義是真實,而其他的是虛妄,這種執著是不合理的,否則具有分別性就會遭到破壞。
།དེ་བས་ན་བདེན་པ་དང་བརྫུན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་སྤང་བར་དཀའ་བ་ཡིན་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཐམས་ཅད་ཅི་ལྟར་སྤང་བར་འགྱུར་ཞེས་ཟེར་བ་དེའི་ཡང་ལན་བཏབ་པ་ཡིན་ཏེ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ ནི་ཤེས་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་མེད་པ་ན།མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོད་པར་འཐད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེས་ན་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྟོག་པ་དག་གིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མེད་ན་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ཡང་མེད་པས་དེ་ ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ།མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བ་ཆུ་ཤིང་གི་ཕུང་པོ་དང་འདྲ་བར་ཕྱི་དང་ནང་ན་སྙིང་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ ཀྱི་ཚུལ་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་རྫོགས་པ་ན་འགའ་ཞིག་གི་ནོར་བུ་དང་དངུལ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་དང་འདྲ་བར་འཁྲུལ་པའི་མཚན་མ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་ཚད་མར་གྱུར་པ་ན་ཡང་དག་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར།སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བདག་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་པའི་རྒྱུ་ལས་ངེས་པར་སྐྱེས་པ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཀུན་རྫོབ་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ས་བོན་སླར་ཇི་ལྟར་ འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཁ་ཅིག་གིས་མ་རིག་པ་ནི་རིག་པས་ཟད་པར་བྱེད་ལ་རིག་པ་ཡང་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཅག་གི་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་པ་ཡིན་ ན་དེ་ལས་མ་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིག་པ་སྐྱེས་པ་མེད་པ་ན་མ་རིག་པ་ཇི་ལྟར་ལྡོག་།ཅི་སྲིད་དུ་མ་རིག་པ་མ་སྤངས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཡང་གྲོལ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་མ་འབྲེལ་བ་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟར་མ་རིག་པ་ནི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་སྒྲོ་བཏགས པའི་ཆོས་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཚད་མས་མི་གནོད་པའི་ཆོས་རྟོགས་པ་ནི་རིག་པ་ཡིན་ཏེ།དེས་ན་དེ་དག་གི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ནི་ཤིན་ཏུ་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ།
我來為您翻譯這段藏文: 因此,對真假的執著是難以斷除的,那麼如何能斷除一切顛倒?對此的回答是:執著是與識不異的自性,因此當識不存在時,執著又怎麼能合理存在呢? 因此,如是實物與無實物的分別遍及一切分別念,若無能遍則所遍也不存在,所以在勝義中遠離實物與無實物的執取,如同未經觀察時令人愉悅的芭蕉樹幹,內外都無實質的一切諸法。 以如是方式,當以般若慧眼決定通達八種現觀(一切相智等)的修習力圓滿時,如同某些人對寶石、白銀等的認識一樣,由於完全斷除錯亂相,成為自性量時,能如實執取真實義,因此從如幻的無二智自身清凈體驗的世俗因中必定生起,由於斷除一切顛倒,具大悲與般若自性的智慧光明雖是世俗,但依緣起法性生起時不會再生分別種子。 然而有人說:“無明為明所盡,而明即是如實了知義。若按你們所說如來智也是世俗,則因其是無明的自性,當無明生起時,無明如何能轉?只要未斷無明,又怎能解脫?“這種說法也是不相干的。這是因為,無明是對常等遍計法的瞭解,與此相反的、不為量所違的法的瞭解即是明。因此,彼等安立的非顛倒因相是極為著名的。
།དེའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་འགལ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ དོན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལྡོག་པ་ན་གང་གིས་དེ་མ་སྤངས་པ་ཐལ་བར་མི་འཐད་པར་གྱུར་པ།དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་རིག་པ་ཉིད་ག་ལས་ཡིན་ཏེ་དེས་ན་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་དོན་དམ་པ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མཆོག་ཏུ་དེ་ཁོ་ན་མཐོང་བར་འདོད་པ་ཡིན་གྱི། མིག་བཙུམས་པ་ དང་དམུས་ལོང་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་རྐྱེན་མ་ཚང་བ་འམ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་མ་མཐོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བག་ཆགས་མ་སྤངས་པས་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡང་བ་དང་འདྲ་བར་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་ བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་མ་གྲོལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ།།གང་གི་ཕྱིར་ཡང་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་ཁོ་ན་གྲོལ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྔར་བརྗོད་པ་ཉིད་ མཆོག་ཏུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་ཡིན་པར་བཟུང་སྟེ།དེས་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་དང་འགལ་བ་བདག་མེད་པ་མཐོང་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྒྲིབ་པ་རྣམས་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གེགས་བྱེད་པས་སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་སྒྲིབ་གཡོགས་དང་བྲལ་བའི་ནམ་ མཁའ་ལ་ཉི་མའི་འོད་བཞིན་དུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་དེ་ཁོ་ན་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་རྣལ་འབྱོར་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐོགས་པ་མེད་པར་འཇུག་གོ།།འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ནི་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ ཡིན་པ་དེ་ནི་གེགས་བྱེད་པ་ཡོད་པ་ལས་དངོས་པོ་ཉེ་བར་ཡིན་ཡང་གསལ་བར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་གྱི་གེགས་བྱེད་པ་མེད་པར་གྱུར་ན་གོ་ཤེས་བྱ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པ་ལས་དངོས་པོ་མཐའ་དག་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཁོ་ནར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར།དེ་ བས་ན་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་ཚུལ་གྱི་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་བརྙེས་པ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་འདི་ཉིད་ནི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལམ་གྱི་དམ་པ་ཡིན་ནོ།
我來為您翻譯這段藏文: 因此,雖是世俗,但因生起相違之法,隨順如實義理,當顛倒轉時,不合理成為未斷除之過失,其因相的明覺又從何而來?所以這就是原因。因此,如是欲見勝義自性最勝真實,而非如閉眼、盲人等因緣不具足或不作意而不見。 因此,由於未斷除實物等顛倒習氣,如同從無想等持等出定一樣,由實物等顛倒習氣所生的煩惱障和所知障生起,故瑜伽師成為未解脫。又因為唯有如前所說的真實智慧獲得解脫,若成太過則非其他方式,所以應持前說為最勝真實見。 由此現證見無我,與一切過失相違,當成就時,因與彼相違故能斷除一切煩惱和障礙。因此,如同無遮蔽云等障礙的虛空中的陽光一樣,瑜伽師的現量智慧光明無礙趣入一切離生等分別的緣起事物真實性。 如是,識的自性是顯明事物自體,彼因有障礙故,雖事物近在,亦不能顯明;若無障礙,則由獲得不可思議力的殊勝,豈不唯一顯明一切事物?因此,由如實遍知世俗與勝義理趣的一切事物,故獲得一切相智。因此,此即是斷除一切障礙和證悟一切相智之最勝道路。
།སོ་སོའི་ སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་སྒྱུ་མ་ལ་དེ་དག་ནི་སྒྱུ་མ་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་གྲགས་པ་ཙམ་ཉིད་དང་བདེན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་བདེན་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་དེ་དེ་བས་ན་དེ་དག་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བརྗོད དོ།།གང་དག་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་ལྟད་མོ་བ་སྒྱུ་མ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ལ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པས་དེ་དག་ལ་བྱིས་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ་དེས་ན་ཐམས་ཅད་མི་འགལ་ལོ། །དེ་བས་ན་ལུང་དང་རིགས་པ་དག་གིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ ཡོངས་སུ་ཤེས་པ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པའི་བློ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཐོས་པ་དང་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པས་རྣམ་པར་གཞག་ནས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་རིམ་པར་གུས་པ་དང་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང་དུས་ཡུན་རིང་པོའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བསྒོམ་པས་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་དབང་ཕྱུག་རྣམས་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་ཞིང་སྲིད པ་ཇི་སྲིད་པར་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ།རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་རྒྱུན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཉིད་ནི་གཉེན་པོའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །དང་པོ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང་བཅས་པ་ནི་དེའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡིན་གྱི་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། འདི་ལྟར་ཕྱིའི་དོན་གྱི་ཚུལ་ལ་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམས་པས་ཀྱང་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་སེམས་ལ་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཡང་དང་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཡོད་ན་བསྒོམ་པ་དོན མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་ཕྱིར་དེར་ཡང་ཕ་རོལ་པོ་འདི་མིང་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སེམས་གཏོད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ལ་བརྟེན་པ། དངོས་པོར་ལྷག་པར་ཞེན་པ་ཅན་གྱིས་མགུ་བ་ཡིན་ན་དེར་མིང་གི་རྣམ་པ་གོམས་པ་ལས་ བརྗོད་པ་འཕེལ་བར་ཅི་ལྟར་མི་འགྱུར།ནང་གི་བདག་ཉིད་གཡོ་བ་མེད་པ་ནི་རིམ་གྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྡུད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་གཞན་ལ་ཡང་འདི་མཚུངས་ཏེ་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ།
我來為您翻譯這段藏文: 凡夫與瑜伽師的差別是這樣的:如同幻師對幻術,他們如實了知僅是名言而非真實,因此對諸事物不執著為真實,所以稱他們為瑜伽師。如同愚童觀眾執著幻術一樣,對事物也顛倒執著,故稱他們為愚童,因此一切無違。 因此,通過教證和理證,遍知如幻無二心之真實性,具有精進于證悟真實之智者們,以聞思所生智安立無二如幻心之勝義世俗自性后,以恭敬、相續不斷、長時間特殊修習的方式,修習緣起法性之一切種智等八現觀次第的瑜伽自在者們,獲得離一切分別、隨順盡生死際的緣起法性如幻唯識相續。此即是對治之主要。 最初安立為如幻並有言說,是隨順彼而非成為對治。如是,以修習補特伽羅無我等外境之理,也不能安立事物自性於心中,因為事物是由無分別心所證知,而彼又無始以來即無,若有則修習成無義。 因此,于彼處對方僅隨順名言分別影像真實性而專注,依止隨順,為增上執實者所歡喜,則于彼處由熟習名相,言說如何不增長?若謂內在不動自性漸次攝集分別,如是則於他處亦同,極為廣說已足。
།དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ སྟོབས་ཀྱིས་མཚན་མ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི།ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་བསྟན་པ་དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དྲུག་དང་ལྟས་ཆེན་པོ་བཅོ་བརྒྱད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་གཅིག་གི་ཚིག་གོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་འགྱུར་ བ་དྲུག་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ལ་ས་ཆེན་པོ་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་དང་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གཡོ་བ་དང་མཐོ་བ་ཡིན་ནོ།།སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ལ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་རིས་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། མི་དགེ་བ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། ལྷ་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་མོས་པ་ དང་།ང་རྒྱལ་ཅན་དང་རིག་པ་དང་ལྡན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྨྲ་བ་དང་སྟེང་དུ་འགྲོ་བ་དང་འོག་ཏུ་འགྲོ་བ་དང་སྒྲ་དཔངས་མཐོ་བར་སྒྲོགས་པའོ། །ལྟས་ཆེན་པོ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱང་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དྲུག་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱི་བྱ་བ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་ཏེ། འགུལ་བ་ནས་ ཀུན་ཏུ་རབ་ཏུ་འུར་འུར་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་དོན་གྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།ཡང་ན་དབུས་མཐོ་ན་མཐའ་དམའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་གོ། །འདི་ལས་བཟློག་པ་ནི་གཉིས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤར་ཕྱོགས་མཐོ་ན་ནུབ་ཕྱོགས་དམའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པའོ། །འདི་ཉིད་བཟློག་པ་ནི་བཞི་པའོ། །དེ་བཞིན་ དུ་ལྷོ་ཕྱོགས་མཐོ་ན་བྱང་ཕྱོགས་དམའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྔ་པའོ།།འདི་ཉིད་བཟློག་པ་ནི་དྲུག་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ལྟས་ཆེན་པོ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་དེ་ལྟར་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ པ་ཡིན་ཏེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །མ་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་གཞན་ཡང་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ནི་གཟུགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མ་སྐྱེས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་དོགས་པ་བསུ་ནས། འདི་ལྟར་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་གོ་སླའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་ཏེ་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་བཞིན་ཉིད་མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ།
我來為您翻譯這段藏文: 如是,為顯示一切方面皆悅意之真如,故說由法性力而生相。即所謂”當顯示如來真如之時”等。 “六種變化和十八大瑞相”是以差別行為的單數語。其中六種變化是:就器世間而言,依大地顯現造作與未造作之力,依次為震動和升高。就有情世間而言,有四類有情:行不善者、信仰諸天者、具慢者、具智者,依次為說話、上行、下行、高聲喊叫。 十八大瑞相也是此六種變化的小、中、大差別,從”震動”到”普遍轟鳴”等詞義所顯示。或者說,“中央高則邊緣低”為第一,與此相反為第二,如是”東方高則西方低”為第三,與此相反為第四,如是”南方高則北方低”為第五,與此相反為第六,如是成為六種。十八大瑞相也應如是了知。 總結即所說”如是長老須菩提”等。“隨如來生”即如是隨一切種智相而生。顯示無生體性即所說”複次長老須菩提不隨色生”等。如是,若問為何,以”如是由何”等言迎疑,易解。“如是”即由如幻性隨道智相而生,故說”隨如來生”等。顯示真如無所緣體性即所白”世尊,如是”等。
།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་ནི་སྤྱོད་པ་ཟབ་མོ་ལགས་སོ། །ལེགས་པར་སྨྲས་ པ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་གསུངས་པ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་འབྲས་བུ་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་བསྟན་པ་འདི་བཤད་པ་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་བྱས་པ་དག་གིས་ཞེས་ བྱ་བ་ལ།ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཚོགས་ཀྱིས་ལ་སོགས་པར་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཡང་དག་པར་བསགས་པ་སྔོན་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་བྱས་ཤིང་བསྒྲུབས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བསྒོམ་པ་ལ་བཟོད་པ་སྟེ། ལྷག་པར་མོས་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ཆོས་ ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་གཏོགས་པས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།རྒྱུ་གང་གིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་ཐེག་པ་དམན་པའི་སྐབས་སུ་ཞེས་གསོལ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ རྒྱུའོ།།རྐྱེན་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ནོ། །ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་བྲལ་བ་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཉེ་བར་བསགས་པའི་དོན་དུ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལྟར་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དཔེ་བསྟན་པ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདབ་ཆགས་བྱ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལ་གཤོག་པ་གཉིས་ཡོད་པས་ན་འདབ་ཆགས་སོ། །མི་ལ་ཡང་མཛའ་བོ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ཡོད་པས་འདབ་ཆགས་ སུ་གྱུར་པ་སྲིད་པས་བྱ་ཞེས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།ཤིས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱའི་སྒྲ་ཡོད་པས་འདབ་ཆགས་ཞེས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་རིགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རྫས་ལྕི་བ་སྟེང་གི་ ཕྱོགས་མཐོན་པོ་ནས་ལྷུང་ན་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི།བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ལགས་ཏེ་གང་གིས་དེའི་ལུས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དཔེ་ཅན་གྱི་དོན་གསུངས་པ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 由一切種智相之體性無所緣故,此真如是甚深行。 宣說善說隨述即”舍利子,是如是”等。 世尊說法非無果,即所說”當顯示此真如時”等。 關於”由昔所凈修者”,有人說:由資糧等福慧二資圓滿積集、昔所凈修成就者,于如幻法修得忍,即獲得勝解。其他人說:由法界周遍所攝,獲得無生法忍。 以何因緣入大乘者于小乘處,即所白”世尊,此諸菩薩”等。其中因是取因,緣是俱生緣。 所說離般若方便善巧為因即”舍利子,此諸菩薩”等。 為總結義故說”舍利子,如是菩薩”等。 為明顯故示例即說”舍利子,譬如”等。 “有翼鳥”者,因有二翼故名有翼。人亦有親友等方,可成有翼,故說”鳥”。于吉祥等有鳥聲,故說”有翼”。 “此非是”等言似不合理,若問何故,以迎疑,重物從高處墜落,由事物法性決定故,即所白”世尊,如是由其身亦”等。 說明喻義即”舍利子,是如是”等。
།ལྟུང་ངོ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་བས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སར་ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་སྟེ།འདིས་ནི་དེ་གཉིས་ཀ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གཙོ་བོར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་ པའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཁོ་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་བཟུང་ངོ་།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཉོན་མོངས་རྟགས་དང་མཚན་མ་དང་། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དག་།དབེན་དང་དཀའ་དང་ངེས་པ་དང་། །ཆེད་དུ་བྱ་དང་མི་དམིགས་དང་། །མངོན་པར་ཞེན་པ་བཀག་པ་དང་། །དམིགས་ པ་ཞེས་བྱ་གང་ཡིན་དང་།།མི་མཐུན་ཐོགས་པ་མེད་དང་དེ། །གཞི་མེད་འགྲོ་མེད་སྐྱེ་མེད་དང་། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་མི་དམིགས་དང་། །ངོ་བོ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་བདག་ཉིད། །མཚོན་ཆ་ལྟ་བུར་མཚོན་པས་ན། །མཚན་ཉིད་བཞི་པར་བཞེད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐར་པའི་ ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ན་ལ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་སྦྱོར་བ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་འབྱུང་བས་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བསྟན་པ་ནི།གཞན་ཡང་ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་མཚན་མའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སྦྱོར་བས་སོ། །སེམས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་དུ་བྱེད་པས་སོ། །ཀུན་ཏུ་འཛིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་གྱུར་པས་སོ། །འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་པ་དག་གིས་མ་རྟོགས་པས་མི་ཤེས་མི མཐོང་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་དོགས་པ་བསུ་ནས། ཤཱ་རིའི་བུ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་སོ།།ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བསྟན་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་ལྡོག་པ་བསྟན་པས་ན་འདི་སྐད་དུ། མཚན་མ་མེད་པར་དམིགས་པའི་ཤེས་པའི་རྣམ་པས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རང་གི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བས་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་མཁས་པའི་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་།ཐབས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་འདི་ལ་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །འདིར་ཐར་པ་ནི་བྲལ་བའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ལ་དེའི་ཆ་ལ་ཕན་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྟེ། བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པའི་ རྒྱུར་གྱུར་པ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་རང་བཞིན་ནོ།།དེ་བས་ན་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་བྲལ་བས་གཉིས་སུ་ལྷུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།
我來為您翻譯這段藏文: “墮落”者,即使具足佈施等,由離般若波羅蜜多及方便善巧之修持,將墮聲聞地。此說明彼二者于涅槃為主要。 如是,應持唯十六種相為自性之相。 如是說: 煩惱相及標誌, 違品與對治等, 遠離及艱難定, 所為及無所緣, 遮止執著相, 所緣之所謂, 違品無障礙, 無基無行無生, 如是真如不可得, 自性十六為體性, 如同兵器所表徵, 是為第四之相也。 唯具解脫分善根者,能生如前所說修持之遍知,為顯解脫分故說”複次舍利子,菩薩過去”等。 “彼以相之方式”者,即一向執著之修持。“思維”者,即現前。“執取”者,即決定。由世間及出世間智未證悟故,配合為”不知不見”。 “欲迴向”者,由思唯空性即是無上正等正覺而回向。如前以”何以故”迎疑,說”舍利子,若”等。 由是解脫分顯示處,故示對治,此說:以無相緣智相,于佈施等佛法于自相續生起圓滿成就之般若波羅蜜多善巧,及方便之相,於此一切相現觀中許為解脫分。此中解脫為離系差別,于其分有益故為解脫分,即為入教之因聞思自性。 是故說由離般若方便善巧而墮二邊。
།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། མཚན་མེད་རབ་ཏུ་སྦྱིན་ལ་སོགས། །ཡང་དག་སྒྲུབ་ལ་མཁས་པ་ནི། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་འདི་ལ། ། ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མཁས་པ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་འམ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་གནས་པར་འགྱུར་བར རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་དོན་ཇི་ལྟར་བདག་གིས་འཚལ་བ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་།བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་རྟོགས་ཤིང་ཐོབ་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་གསོལ་ཏོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པར་བགྱི། ཐབས་ལ་མཁས་པ་ལ་ཡང་བརྩོན་པར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་དད་པ་དང་ སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་།དགེ་བ་འདོད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དྲན་པ་དང་། ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་བྱ་བ་མི་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་དབང་པོའི་དོན་མེད་པས་ན་དབང་པོ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་དད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་དྲན་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཐར་པའི་ ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམ་པ་ལྔ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སངས་རྒྱས་སོགས་དམིགས་དད་པ་དང་། །སྦྱིན་སོགས་སྤྱོད་ཡུལ་བརྩོན་འགྲུས་དང་། །བསམ་པ་ཕུན་ཚོགས་དྲན་པ་དང་། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཏིང་འཛིན་དང་། །ཆོས་ རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ།།ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་རྣམ་པ་ལྔ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་གསུངས་པ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཡང་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་ པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཟབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ།།དད་པ་ལ་སོགས་འབྲིང་གིས་ཐོབ་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འབྱུང་བར་དཀའ་བའོ། །དེ་དག་ཉིད་ཆུང་ངུས་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པས་ན་ཤིན་ཏུ་འབྱུང་བར་དཀའ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་གསུངས་པ་ནི་ལྷའི་བུ་དག་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།ཤེས་རབ་འཆལ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆོས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བས་ན་ཤེས་རབ་འཆལ་བའོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་བརྩོན་པ་མེད་པས་ན་བརྩོན་འགྲུས་དམན་པའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 如是亦云: 無相佈施等, 善巧于正修, 於此一切相, 許為解脫分。 為明善巧,故問”世尊所說義”等。“所說”者,即”應知將住于聲聞地或獨覺地”此義若如我所知,則于具足極多福德資糧等,亦將疑惑大菩提之證得。 若問如何能得?故白”世尊,是故”等。 “當修般若波羅蜜多,當勤方便善巧”者,般若波羅蜜多即遍知一切法一切相。方便善巧即于佛等境之信解、佈施等、欲善等念,及業作者所作無緣三摩地。 是故,由無根義故非根性,信、精進、念、定、慧自性解脫分善根五種應當成辦,如是當說。 如是亦云: 緣佛等信解, 佈施等行境精進, 圓滿意樂念, 無分別等持, 于諸法一切, 智慧五種相。 以善說故說隨喜:“舍利子,如是”等。 雖然如是,非由一切信等能得無上菩提,故白”世尊,此般若波羅蜜多甚深”等。由信等中品不能得故為難生,由彼等小品不能證故為極難生。如是說隨喜:“天子,如是”等。 “慧劣”等者,由離一切法遍知故為慧劣,由於佈施等境無精進故為精進劣。
།རྣམ་པར་ མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ན་མོས་པ་དམན་པའོ།།སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་དད་པ་མེད་པས་ན་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པའོ། །ཕན་པའི་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པའི་དྲན་པ་དང་བྲལ་བས་ན་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་ལ་བརྟེན་པའོ། ། འདིས་ནི་འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ཆེན་པོས་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པར་སླ་ལ། དེ་དག་ཉིད་ཆུང་ངུས་རྟོགས་པར་དཀའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཤུགས་ཀྱིས་ན་འབྲིང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། ཆུང་ངུ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཉན་ཐོས ཀྱི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དོན་གྱིས་འཕངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྣོན་པོ་ཡིས། །རྟོགས་བླ་རྟུལ་པོས་རྟོགས་དཀར་བཞེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བར་དཀའ་བ་ཉིད་ རྣམ་པར་བཟློག་པ་ནི་གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ།འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤོང་བ་སྟེ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཇི་ལྟར་ན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་ བྱ་བས་བསུ་ནས།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ལགས་པའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ལགས་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ།།སྤང་བར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བའི་དོན་དུའོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་དང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བགྱི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ སུའོ།།འཚལ་བ་དང་འཚལ་བར་བགྱི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱིས་སོ། །རྣམ་གྲངས་འདིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དང་བྱ་བ་དམིགས་སུ་མེད་པས་ཀྱང་ངོ་། །སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་སླ་བར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་མེད་པ་ནི། རབ་འབྱོར་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་མེད་པས་ན་ཡང་དག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང་རྣམ་པར་མ་བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།
我來為您翻譯這段藏文: 由離一切無分別三摩地故為信解劣,由無緣佛等信故為不善巧方便,由離利益事等念故依止惡友。 此中意為:由大信等易證正等菩提,彼等小品難證,以此勢力,中品者證獨覺菩提,小品者證聲聞菩提,此義含蘊當顯。 如是亦云: “利根易證正菩提, 鈍根難證如是許。” 依勝義諦遮除難生性,故白”世尊如是說”等。“如是”者,遮除義,即”非”之詞。 若問:“何故生疑,謂全無少許可證悟者?“迎此而白”世尊”等。“由空故”者,義為由無生故無可證悟之法。 為明此義,故白”世尊,如是”等。“為斷故”者,為以無間道斷諸煩惱故。“現證菩提及當證菩提”者,為解脫道位。“了知及當了知”者,為殊勝道。“由此理趣”者,即由作者、業、作用無所得故。 由空性故全無易證菩提,故說”須菩提,由無生故”等。其中由無因故為無生,由無果故為不真實。是故由非世間及出世間智境故,如其次第,由不證故及未成就故。
།འདི་སྐད་དུ་ཆོས་རྣམས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཤེས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འབྱུང་སླ་བར་འགྱུར། འོ་ན་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན་། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ལ་ལྷག་ པར་མོས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུས་བྱེད་པ་ལྟར་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསྒྲུབས་ནས་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འབྱུང་བར་དཀའ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱེད་པས་བརྗོད་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་གྲངས་འདིས་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་དོགས་པ་བསུ་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བདག་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བདག་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བྱའོ་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སྦྱོར་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འབྱུང་བར་དཀའོ་ཞེས་བྱ བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་ཤིན་ཏུ་འབྱུང་བར་སླ་བ་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་འདོད་ པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་རོ།།ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ནས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་སྟོན་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྡོག་པ་མི་སྲིད་པ་དེས་ན་དེ་འབྱུང་དཀའ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཡང་ཅི་ཞིག་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་སྟེ།ལྡོག་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན་ནམ་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་འམ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སམ། དེ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་ལྡོག་པར་འགྱུར། ཅི་ཞིག་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་འདྲི་བའོ། །ཆོས་ཉིད་ལས་བསམས་ནས་དྲིས་པ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར།དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་དོན་ནོ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་བདུན་ལ་སྤྱིར་ལྡོག་པ་མི་སྲིད་པར་བསྟན་ནས། མི་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་གསུམ་ལ་ཡང་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དང་། རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་བས་བརྗོད་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་ རིའི་བུ་ཡང་ཅི་གཟུགས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་འམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ།
我來為您翻譯這段藏文: 如是說,諸法由無生性故非智境界。云何易得無上正等菩提?若問如何,則答:如是瑜伽師雖於此法深信,然於世俗中如幻人所作,修集福慧資糧而證悟,故難得。 為顯此義而說”具壽須菩提,由此空性之理趣”等。 複次,以”何故”迎疑,而說”具壽須菩提,虛空”等。“不作是念當證菩提”者,由是空性故,具虛空自性之菩薩,無有”我當證得菩提”如是加行,故難得。 為遮於世俗中亦極易證菩提故,說”具壽須菩提,若”等。“若成不退轉”者,由有所欲故不退轉。 以退轉門顯已,復以隨順門顯示,說”具壽須菩提”等。為說不可能退轉故云何難得,故說”具壽舍利子復何”等。若退,為色等法相,為異於彼,為真如相法,為異於彼而退?於一切處皆問”何”字。由思法性而問故,義為”非如是”。 總說于歡喜等七地不可能退已,復以能證、所證法之差別,說于不動等三地,即”具壽舍利子,複次色于無上正等菩提當證不”等。
།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ཅི་སྙམ་དུ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིར་ ལྡོག་པའི་ཆོས་དེ་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྡོག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་དེས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་དེ་ལ།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་ལས་གང་ལྡོག་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་དེ་གང་ཡིན་ཏེ་གང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཆོས་དེ་ཡང་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཡང་ མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ།།ཅི་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་ཕྲད་ནི་སྤོང་བའི་དོན་ལ་འཇུག་གོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བརྗོད་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བདེན་པ་ཉིད་དང་གནས་པ་ཉིད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་ན་རེ་དོན་དམ་པར་བདེན་པ་ཉིད་དང་བརྟགས་ པར་ཡང་རྣམ་པར་གནས་པར་དམིགས་སུ་མེད་པ་རྣམས་ལ་ཞེའོ།།གཞན་དག་ན་རེ་ནི་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་བྲལ་བས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བདེན་པ་ཉིད་དང་གནས་པ་ཉིད་དུ་ཡིན་ཞེས་འདོད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བར་སླ་བ་ཉིད་བཀག་པ་ན། གལ་ཏེ་ དོན་དམ་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་སྐབས་སུ་བབ་པ་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་རྣམ་པ་གང་ཞིག་སྟེ་ཆོས་རྣམས་མ་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པ་གང་གིས་བཤད་པ་དེ་ལྟར་ན་གང་ཡང་ཕྱིར་ལྡོག་པ་མེད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ལྡོག་གོ་ཞེས་ འདོད་དོ།།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་རང་གི་ཁས་བླངས་པ་དང་ཡང་འགལ་ལོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གང་ཡང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ།
我來為您翻譯這段藏文: 關於佛地普光,說”具壽舍利子,于意云何”等。“何為退轉法”者,由無退轉之因故,于彼空性法中,以一切種不執著之理而住,何法能從中退轉,即無有也。“彼法復何”者,即無有也。“何”字,表遮遣義。 總結而說”具壽舍利子,如是”等。“于真實性及安住性一切法不可得”者,有說:勝義諦中真實性及觀察時安住性皆不可得。他人則說:由離能知所知自性之真如,故依次為真實性及安住性。 遮世俗諦依止易得性已,若於勝義中修行時,則非當機所需,故說”法性”等。所說法性之相,即諸法無生之相,如是則全無退轉,然於世俗中則有退轉。 若謂於世俗中亦無者,不僅與現量等相違,且與自許相違,為顯此義故說”複次具壽須菩提”等。
།རྣམ་པར་གཞག་པ་ ཡོད་པར་མི་འགྱུར་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་བསྟན་པ་ན།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སེམས་དཔའ་སྟེ་སེམས་གཅིག་པུ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་བགྲོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཐེག་པ་ཡིན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སས་བསྡུས་ པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར།རྒྱུའི་གནས་སྐབས་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ཡིན་པར་མི་འཐད་པས་ན། དེའི་ཐེག་པ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ལ་གསུམ་པོ་གང་དག་ཡིན་པ་འདི་དག་ནི་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པས་གསུངས་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་བསྟན་པ་ལྟར་ན་ནི་རིགས་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་གྱི་ཐེག་པ་གཅིག་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ།དེ་ལྟར་ན་ཁས་བླངས་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ན་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཡོད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར།ཅི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསུམ་ཀ་རྣམ་པར་གཞག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཅི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་གང་ཟག་མེད་པར་རྒོལ་བ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ཅི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཅིག་ཀྱང་ཡོད་པར་ཁས་མི་ལེན་ནམ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཤེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་དེའི་ཚིག་གིས་ལན་འདེབས་སུ་གཞུག་པའི་ཕྱིར་འདི་རྣམས་གསུངས་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་ཚེ་དང་ལྡན པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་བསྟན་པ་ལྟར་ན་ནི་གསུམ་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་གྱི་ཐེག་པ་གཅིག་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ།རེ་ཞིག་གནས་བརྟན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལ་དྲི་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་འདྲི་བར་བྱེད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཡང་ཅི་ཁྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ།།སླར་དྲིས་པས་ལན་འདེབས་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཅི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བར་རྣམ་པར་ འབྱེད་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ།རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རོ། །ངག་ནི་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་གཅིག་ཏུ་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པའོ།
我來為您直譯這段藏文: “將無有安立”者,當說一切法無生時,菩提自性之菩薩,即唯一心性即是所趣之乘,故為菩薩乘。此即如來子所攝之佛乘,因此,于因位時不應有聲聞乘等三乘,故彼三乘菩薩之安立將不復存在。然此三者乃如來所說,若如具壽須菩提所說,則三種種姓之安立將不復存在,唯有一乘,如是則與自許相違。 若一切法雖無生,然有菩提故,已許有任一菩薩,云何說三種菩薩皆無安立?為此而說”具壽舍利子,云何”等。謂彼諍論三乘補特伽羅不存在之具壽上座須菩提,豈不許有一菩薩耶? 雖已知曉,然為令其作答故說此等。若如具壽須菩提所說,則此三者之安立將不復存在,唯有一乘。且應問具壽上座須菩提。 即問此義,故說”須菩提,汝復云何”等。再問已答,故說”具壽舍利子,云何”等。“真如之真如”者,即無生於真實中亦非有。 分別”非彼”者,故說”真如亦”等。“三種”者,即聲聞乘等之種類。由語具遮遣果故,說彼唯一所緣,故說”具壽舍利子”等。
།གཅིག་ཏུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཡང་ངོ་། །རིགས་པ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རྟེན་པ་ཡང་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཅི་ཁྱོད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ།།དཀྱུས་མའི་དོན་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བརྗོད་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདི་སྙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་དོན་དམ་པར་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་།དེ་བས་ན་འདི་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་ཁྱེད་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། འོན་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ནི་བསྐྱེད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྩོད་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པས་ཞར་ལ་འོངས་པའི་དོན་ཉིད་ཐར་པའི་ ཆ་དང་མཐུན་པའི་རྟོགས་པ་ཉིད་དུ་སྦྱོར་བ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ།།རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་རྟོགས་པ་ནའོ། །དེ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསུམ་གྱི་ དབྱེ་བ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།བྱེ་བྲག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་མེད་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་པ་དང་ཐ་དད་པས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བྱ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་ པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གསུམ་དང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ།།ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་བའི་དོན་སྟོན་པས་རབ་འབྱོར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་དུ་མ་ཡིན་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་གང་གིས་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ་གོ་སླའོ།།ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྐྱེས་པའི་སྤྲོ་བ་ཅན་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །མཉམ་པར་གནས་པར་བྱ་ཞེས་མདོར་བསྟན་ པའི་བཤད་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།སེམས་མཉམ་པ་ནི་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་མཉམ་པ་མེད་པའི་སེམས་ནི་ཞེ་སྡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་སྟེ་ ད་ལྟར་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པའི་སེམས་ཀྱིས་སོ།
我來為您直譯這段藏文: “一者”即是大乘自性之相。由理相同故,說”非彼”。為遣除所依故,說”具壽舍利子,汝豈”等。“非彼”之義已說。 總攝正文之義,故說”具壽舍利子,如是”等。“何故作是念”者,于瑜伽行者世俗諦中有無上菩提故,以彼力故,勝義中實無菩薩性。是故,何故汝等作是念:“此是聲聞乘者”等?然不應生如是心,此為其義。 由諍論相續展轉而來之義,即解脫分相應之證悟,故說”舍利子,如是菩薩摩訶薩”等。“諸善分別”者,即決定證悟時。“于彼無差別”者,以不見三種菩薩差別故。“無差異”者,以證悟真如一性故。“無分別”者,以如前所說之相與差別不能各別建立故。 由具小、中、大解脫分故,“不偏”等三語依次配合。為顯示不違法性之義,故說”須菩提,如是”等。由菩提差別眾多,故請問”世尊,以何菩提”等,易解。 生起解脫分歡喜者之抉擇分義,故請問”世尊,菩薩摩訶薩”等。略說”應住平等”之廣釋,故說”一切眾生”等。心平等者,以無貪著故。無不平等心者,以無嗔恚故。“以慈心”者,即以成辦現前義之心,謂以成辦現前義之心。
།ཕན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་འོངས་པ་སྟེ་མ་འོངས་པའི་དོན་སྒྲུབ་པའི་སེམས་ཀྱིས་སོ། །བྱམས་པ་དང་ཕན་པའི་སེམས་དག་གི་དོན་ཉིད་ནི་དགེ་བའི་སེམས་དང་ང་རྒྱལ་བཅག་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་ པའི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་སོ།།དེ་ཉིད་ནི་འཚེ་བ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱའོ། །ཐོ་འཚམས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིགས་པ་སྐྱེད་པ་དང་བྲལ་བས་སོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕར་འདུ་ཤེས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ། ། འོན་ཀྱང་ཉེ་བར་མཚོན་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་སྤུན་ཟླ་དང་། སྲིང་མོ་དང་། མཛའ་བཤེས་དང་། གྲོགས་དང་། ཉེ་དུ་དང་། སྣག་གི་གཉེན་མཚམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་སུ་བྱ་བར་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཕ་དང་མ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བརྗོད་པས་རྣམ་པ་ལྔར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བདག སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མགོན་དུ་གྱུར་པར་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་སྐད་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ།མཉམ་པ་དང་བྱམས་པ་དང་ཕན་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པ་དང་ཐོ་འཚམས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཏེ་རྣམ་པ་ལྔ་དང་། ཕ་དང་། མ་དང་། སྤུན་ཟླ་དང་། སྲིང་མོ་དང་། བུ་དང་། བུ་མོ་དང་། མཛའ་བོ་ དང་།གྲོགས་དང་། ཉེ་དུ་དང་། སྣག་གི་གཉེན་མཚམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ན་དྲོད་དུ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འཐོབ་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱབས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དྲོ་བ་རྣམས་ ཀྱི་དམིགས་པ་འདིར།།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡིན་པར་བསྔགས་། །དེ་དག་ཉིད་ལ་སེམས་མཉམ་སོགས། །རྣམ་པ་དག་ནི་བཅུར་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྩེ་མོའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་བདག་ཉིད་ སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ལྡོག་པ་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་གནས་པས།དེ་བཞིན་དུ་གཞན་རྣམས་སྡིག་པ་ལས་ལྡོག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་ཞིང་དགེ་བ་ལ་འཇུག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བ་དང་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་དང་མཐུན་པ་དང་དགའ་བར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་དམིགས་པ་ན་རྩེ་ མོར་གཏོགས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། བདག་ཉིད་སྡིག་པ་ལས་ལྡོག་ཅིང་། །སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་གནས་པས་གཞན། །དེ་དག་ལ་ནི་འགོད་པ་དང་། །བསྔགས་པ་བརྗོད་དང་མཐུན་པ་ཉིད། །རྩེར་གྱུར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།
我來為您直譯這段藏文: “以利益心”者,即未來,以成辦未來義之心。慈心與利益心之義,即以善心與摧伏我慢心所說。 以無嗔心者,即以離嗔心。彼即是以無害心。以無惱害心者,即離生怖畏故。“於一切眾生作父想”等易解。 然由此近喻,當知亦應作兄弟、姊妹、親友、伴侶、親屬、姻親之想。其中父母等二二合說為五種。 “我應住為一切眾生怙主”者,顯示此義:以平等、慈愛、利益、無嗔、無惱害等五種心,及以父、母、兄弟、姊妹、子、女、親友、伴侶、親屬、姻親等心行相,緣一切眾生時,獲得暖位正覺善根,故名一切眾生之怙主。 如是亦說:“暖位所緣境,贊為諸有情,于彼平等等,說有十種相。” 依頂位而說”自身亦”等。此說:自身住于離諸罪惡及修行佈施等,如是勸導他人離惡,勸導趣入善行,稱讚隨喜,以此等所緣,則生頂位所攝。 如是亦說:“自身離諸惡,住施等令他,安立及稱讚,隨順即成頂。”
།བཟོད་པའི་དབང་དུ་མཛད་ ནས་དེ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པར་འཇུག་པའི་བར་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།ཇི་ལྟར་རྩེ་མོའི་གནས་སྐབས་སུ་བདག་དང་གཞན་ལ་བརྟེན་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་དབྱེ་བ་བཤད་པ་དེ་བཞིན་དུ། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ དང་།འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་ཤིང་གཞན་དག་ཀྱང་དེ་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པས་བཟོད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་བཟོད་པ་ནི། །རང་གཞན་རྟེན་ཅན་བདེན་ ཤེས་པ།།ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་དབང་དུ་མཛད་ནས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ལ་གནས་པ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པས་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཆོས་མཆོག་དེ་བཞིན་སེམས་ཅན་རྣམས། །སྨིན་བྱེད་ སོགས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ།།ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་འདི་དག་ཀྱང་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་རེ་རེ་ཞིང་རྣམ་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་དྲོད་དུ་གཏོགས་པ་ཆུང་ངུ་ནི་མཉམ་པ་དང་བྱམས་པའི་སེམས་དེ་དག་གི་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་གཞན་ལ་ཐོ་ འཚམས་པ་མེད་པ་ལས་སོ།།འབྲིང་ནི་ཕན་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་གསུམ་གྱིས་ཕྱི་མ་ལ་གཞན་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པ་ཉིད་ལས་སོ། །འབྲིང་ནི་ཕན་པ་ལ་ཆེན་པོ་ནི་ཕར་འདུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པས་འདི་དང་ཕྱི་མ་ལ་གཞན་རྣམས་ཀྱི་མངོན་པར་འདོད་པ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པར་འདོད་ པ་ཉིད་ལས་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།རྩེ་མོར་གཏོགས་པ་ཆུང་ངུ་ནི་སྡིག་པ་ལས་ལྡོག་པ་ལ་བདག་དང་གཞན་སྦྱོར་བས་གཞན་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལས་ལྡོག་པར་འདོད་པ་ཉིད་ལས་སོ། །འབྲིང་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བདག་དང་གཞན་འཇོག་པས་གཞན་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བའི་རྒྱུར་ཡང་དག་ པར་སྦྱོར་བར་འདོད་པ་ལས་སོ།།ཆེན་པོ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བསྒོམ་པ་ལ་བདག་དང་གཞན་འཇུག་པར་བྱེད་པས་གཞན་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་སྤོང་བར་མངོན་པར་འདོད་པ་ཉིད་ལ་རྟེན་ནས་གསུངས་སོ། །བཟོད་པ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པར་འཇུག་པའི་བར་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་གཞན་རྣམས་འཕགས་པའི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་ངེས་པར་སྦྱོར་བར་འདོད་པ་ཉིད་ལ་རྟེན་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།
我來為您直譯這段藏文: 依忍位而說”如是從諦至菩薩無過入”等。如同頂位階段中所說依自他的所緣及行相差別,如是以四諦苦等,及初果等、極喜等地,自身遍知且勸導他人等行相所緣,則生忍位。 如是亦說:“如是忍亦是,依自他知諦。” 依勝法位而說”住于成熟眾生”等行相所緣,則成勝法,此即所說。如是亦說:“勝法如是以,成熟眾生等,當知。” 此等順抉擇分亦由小、中、大差別,各分三種。 其中暖位所攝小品,由平等慈心於此生中對他無惱害故。中品由利益等三心於後世對他有利益心故。大品由父想等發心於此世後世欲成辦他人所愿故。 頂位所攝小品,由自他修習離惡,欲令他人離苦因故。中品由自他安立於佈施等,欲令他人正修安樂因故。大品由自他趣入修習二種緣起,依欲除他人顛倒苦樂而說。 小中大忍,依次由”如是從諦至菩薩無過入”,依欲令他人決定趣入聖道、初果等及佛果而說。
།དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་ ནི་སྐད་ཅིག་མ་དུ་མ་ཡིན་པར་བཟུང་ངོ་།།ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གཞན་རྣམས་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱད་པར་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ལ་ངེས་པར་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་དང་། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ལ་རྟེན་པར་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་།སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ཚུལ་དང་དམ་པའི་ཆོས་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གིས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་མངོན་པ་མཛོད་ལས། ཇི་ལྟར་བཟོད་ཆེན་སྐད་ཅིག་མ། །གཅིག་ཡིན་དེ་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་ མཆོག་།ཅེས་གང་བཤད་པ་དེ་ནི་རང་གི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ། འདིར་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ལ་རྟེན་པའི་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་དོན་ལ་བརྩོན་པ་ལ་ནི་རབ་དང་རབ་མཆོག་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སྲིད་པའི ཕྱིར་རོ།།དེས་ན་དེ་དང་འདི་ལ་འགལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པ་རེ་རེ་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་བཤད་ཅེ་ན། བརྗོད་པ་རྣམ་པ་དང་ལམ་དང་གཞི་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་བསྒོམ་པའི་དབྱེ་བས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ ཉིད་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཞིང་།རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ལ་ནི་བསྒོམ་པ་གནས་སྐབས་གོང་ནས་ གོང་གི་ཁྱད་པར་གྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཟག་པ་མེད་པ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དམ་པའི་ཆོས་ལ་གནས་པ་ནི་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་ དོ།།འདི་སྐད་དུ་བདག་ཉིད་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་ནས། གཞན་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དམིགས་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཡིན་པ་དེས་ན། ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་འགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་ སྙད་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་གིའོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་པའོ།
我來為您直譯這段藏文: 雖然如此,大忍被認為是多個剎那。勝法的小中大品,依次為:為令他人無差別成熟於三乘故,為令特別決定趣入菩薩道故,為欲依止一切圓滿之最極究竟故,以”成熟眾生”、“無障礙法”、“正法住”等詞句而說。 《阿毗達磨俱舍論》說:“如大忍一剎那,如是即勝法。“此是就自利而說,此處則就利他而說小中大品差別,因為于利他精進中有勝、最勝等階段故。因此彼此無有相違。 若問:為何于每一現觀中說順抉擇分等?答:由說相、道及一切基差別修習次第,於一切相智等三種現觀中,以世間順抉擇分為先導而證得出世間見修道,于遍知一切相等三種現觀中,由修習階位漸次殊勝差別,於一切方面由殊勝道所攝之無漏智小中大次第生起。 其中”無障礙法”即菩薩執著等。“正法住”即成佛。有人說:由自住于成熟眾生等,以勸導他人等行相所緣而生法,故為遮止頓生,以順抉擇分等名言而說。 此為《般若波羅蜜多論現觀莊嚴論光明》真如品第十六。
། །།ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་ལ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཡང་འབྱུང་བས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་བརྗོད་པར་བྱའོ།།དེ་ཡང་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ལམ་ལ་གནས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པས་བསྡུས་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པ་དང་། གཞན་ ཡང་རྒྱུ་དང་ལྡན་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པ་སྟེ་གནས་སྐབས་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་ནས་བཟུང་སྟེ། །མཐོང་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་དག་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་གནས། །དེ་འདིར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཉི་ཤུས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གཟུགས་ལ་སོགས་པས་ལྡོག་སོགས་བརྟགས། །རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་བརྗོད པས་འདི།།ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་ལ་གནས་པའི། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པ་བསྟན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ ཆེན་པོའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་རྣམ་པ་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་རྣམས་སོ། །རྟགས་ནི་རང་ལ་གནས་པའི་མཚན་མ་རྣམས་སོ། །མཚན་མ་དེའི་ལོངས་སྤྱོད་དུ་མཁོ་བར་གཏོགས་པའོ། །ཡང་ན་རྣམ་པ་ནི་ལུས་ཀྱི་དགའ་བའི་ཁྱད་པར་ཏེ་བ་སྤུ་ལྡང་བ་ དང་མཆི་མ་འཛག་པ་ལ་སོགས་པའོ།།རྟགས་ནི་ངག་གི་ཁྱད་པར་ཏེ་དགའ་བས་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །མཚན་མ་ནི་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཁྱད་པར་ཏེ་ཉན་པ་དང་འཛིན་པ་དང་ཀློག་པ་དང་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ན་ཚིག་འདི་དག་ནི་སྔ་མ་སྔ་མའི་བཤད་ པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་བདག་གིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ལགས་པར་འཚལ་བར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་མ་འདྲེས་པར་རྟོགས་པའི་མཚན་མ་ཞུས་པ་ཡིན་ནོ། །ལན་བཏབ་པ་ནི་རབ་འབྱོར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ས་གང་ཡིན་པ་དང་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པ་མེད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པ་དང་ལུང་དག་གིས་ངེས་པར་བྱ་བ་ ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་བྱ་བར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ།
我來為您直譯這段藏文: 對於不退轉菩薩僧眾,如前所說的順抉擇分、見道等亦復生起,故當說不退轉菩薩僧眾。彼等住于順抉擇分道,如是住于忍智所攝見道,復有住于具因修道,成為三種階位。 如是說道:“從順抉擇分,乃至見修道,諸菩薩安住,是為不退眾。” 其中,應知以從色等退轉及無疑等二十種行相,住于順抉擇分者的不退轉相。如是說道:“觀察色等退轉等,說此二十種行相,住順抉擇分位者,是為不退轉之相。” 由是真如體性故,首先宣說從色等退轉,即”世尊,不退轉菩薩摩訶薩”等所問。其中行相即對治分所攝諸法。標誌即自身所具征相。相即彼受用所需。 或者,行相是身體喜悅特徵,即毛豎、淚流等。標誌是語言特徵,即歡喜祈請等。相是修行特徵,即聽聞、受持、讀誦、供養等。或者,此等詞句是前前之解釋。 “世尊,我當如何了知是不退轉菩薩摩訶薩”此問即請問不共證相。答覆即”須菩提,凡是凡夫地”等所說。 所謂”真如地”者,由一切地如幻故,以”此等一切”等而說。“無分別離分別”者,以理教定解,非余可能,故依次配合。
།དེ་ལས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་སོ། །འདི་ནི་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་ནི་དེ་བཞིན་ཡིན་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་ལྟར་བདེན་པ་ཡིན་ གྱི་གཞན་ནི་གཏི་མུག་གོ་ཞེས་བསམ་པ་དང་མཉན་པའི་དུས་སུ་མོས་པར་བྱེད་ཅིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་དེ་།དངོས་པོ་འཛིན་པར་མི་སྟོན་པ་ཅི་ཐོད་ཐོད་སྨྲ་བར་མི་འགྱུར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དོན་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དོན་དང་ལྡན་པའི་ཚིག་ཏུ་སྨྲ་སྟེ་དོན་དང་མི་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཉིད་བསྒོམ་པ་ ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་ན།ཕ་རོལ་གྱིས་བྱས་པ་དང་མ་བྱས་པའི་བྱ་བ་ལ་མི་ལྟའོ་། །གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྒྱུ་ཚོགས་པ་ལས་འབྲས་སྐྱེ་བར། །རྗེས་སུ་དཔོག་པ་གང་ཡིན་པ། །དོན་གཞན་ཉིད་ལ་མི་ལྟོས་ཕྱིར། །དེ་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བའི་ལུང་ཉིད་ཀྱིས་ རྗེས་སུ་དཔག་པས་ངེས་པར་གཟུང་བར་བྱའོ།།ཤེས་ནས་དད་པ་ཐོབ་པས་ཐེ་ཚོམ་ཟད་པ་སྟོན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ངོར་མི་ལྟ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྲིད་པའི་བསམ་པས་མགུ་བར་བྱེད་ པས་གདོང་དུ་མི་ལྟ་བའོ་།།ལྷ་གཞན་ལ་མི་རྟེན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱབས་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་བདག་གིར་མི་བྱེད་པའོ། །སྨོན་ལམ་གྲུབ་པས་མི་ཁོམ་པ་བརྒྱད་ཟད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ངན་སོང་དུ་མི་སྐྱེ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དམྱལ་བ་དང་ཡི་དགས་ དང་དུད་འགྲོར་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བ་ནི་དངོས་སུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་པས་ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མི་ཐོས་པ་དང་ཡུལ་མཐའ་འཁོབ་ཏུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བ་བཟུང་ངོ་། །བུད་མེད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡང་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་དངོས་པོ་བཀག་ པར་གསུངས་པས་དབང་པོ་མ་ཚང་བ་དང་གླེན་པ་དང་ལྐུགས་པའི་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོན་གྱིས་གོ་བར་བྱའོ།།ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་ལྷ་ཚེ་རིང་པོ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་དང་གཞན་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་སྦྱོར་བའི་དོན་ནི་རབ་ འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་སྲོག་གཅོད་པ་ནི་གཞན་གྱི་ཚེ་ཟད་པར་བྱེད་པའོ། །མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་ནི་རྐུ་བའི་ཚུལ་གྱིས་གཞན་གྱི་རྫས་གནས་ལས་སྤོ་བའོ། །འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་ནི་བུད་མེད་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་ ལ་མངོན་པར་བགྲོད་པའོ།
我來為您直譯這段藏文: “從彼中”者,即從眷屬之壇城中。“此即如是”者,即以從色等退轉故此即如是。于聽聞時思維並勝解”唯此是真實,其餘是愚癡”。不示執著事物,不作無義言說,以顯示如幻義故,說具義之語,非無義。 精進修習法性時,不觀察他人所作與未作之事。“應當執持”者,應以比量決定執持,如說:“從因聚生果,所有諸比量,不待於他義,說彼為自性。” 以獲得信解故滅盡疑惑,即”須菩提複次”等所說。“不看面”者,以了知所知真實等可能之意樂滿足故不看面。“不依止他天”者,即不執著為救護等體性。 以愿成就故滅盡八無暇,即”須菩提複次”等所說。“不生惡趣”者,明說不生地獄、餓鬼、畜生。此為近顯,當知亦不生邪見、不聞佛法、邊地。“亦不受持女身”者,由說遮止女身,應以義理了知不成為根不具、愚癡、啞者。 “復”字意為不生長壽天中。以具悲心故令自他趣入善法之義,即”須菩提複次”等所說。其中殺生即斷他命。不與取即以盜竊方式移動他人財物。欲邪行即于非支分等處行淫。
།འབྲུའི་ཆང་དང་བཅོས་པའི་ཆང་བག་མེད་པའི་གནས་ནི། ལ་ལ་ཤིང་ཤུན་བུ་རམ་བཅས། །གཞན་དག་སྦྲང་རྩི་ལས་བྱས་པ། །ཕྱེར་བཏགས་ཕབས་ཆུར་སྦྱར་བ་གསུམ། །མཁས་པས་ཆང་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །བུ་རམ་སྐྱུ་རུ་ད་ཏ་ཀི། །ཆུར་སྦྱར་བཅོས་ ཆང་ཡིན་ཤེས་བྱ།།ཟོས་དང་འཐུངས་པས་མྱོས་གྱུར་གང་། །དེ་ནི་མྱོས་གྱུར་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གསུམ་པོ་འདི་དག་དཀར་པོའི་ཆོས། །ཀུན་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ཕྱིར། །བག་མེད་གནས་ཞེས་བཤད་པ་སྟེ། །ཞར་ལས་ཀྱང་ནི་འོངས་པ་ཡིན། །བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ སྨྲ་བའི་ཚིག་གོ།།ཕྲ་མ་ཟེར་བ་ནི་གཞན་འབྱེད་པའི་ཚིག་གོ། །ཚིག་རྩུབ་པོ་ནི་མི་སྙན་པར་བརྗོད་པའོ། །ཚིག་འཁྱལ་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལས་བསྐྱེད་པའི་ངག་ཐམས་ཅད་དོ། །བརྣབ་སེམས་ནི་གཞན་གྱི་ནོར་རྫས་རྣམས་ལ་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པར་རེ་བ་བསྐྱེད་པའོ། །གནོད་སེམས་ནི་ སེམས་ཅན་ལ་རྣམ་པར་སྡང་བའོ།།ལོག་པར་ལྟ་བ་ནི་མེད་པར་ལྟ་བའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །ཐམས་ཅད་ལ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཡུལ་མ་ལུས་པ་ལའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ནི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཀྱང་ངོ་། །ཐམས་ཅད་ནི་དེའི་སེམས་ ཀྱང་མི་འབྱུང་ཞིང་མི་འབྱེད་དོ།།བདག་དང་གཞན་བརྗེ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་གང་དང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པའོ། །ཀུན་ཆུབ་ པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གིར་བྱེད་པའོ།།སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་སྟེར་བར་བྱེད་པའོ། །ཆོས་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པས་ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་སོམ་ཉི་མི་བྱེད་པའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ལམ་གཞན་འདོད་ཅིང་ མཐར་ཐུག་པ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནེམ་ནུར་རོ།།ལམ་དྲང་པོ་ལས་བཟློག་པ་ནི་ཡིད་གཉིས་སོ། །དགེ་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་འཕེལ་བར་འགྲོ་བ་མེད་པས་རིགས་ཀྱི་ཆོས་གསོ་བ་མ་ཡིན་པས་ན་ཐེ་ཚོམ་སྟེ་གསོར་མེད་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྟོགས་པ་དང་བྲལ་བས་ན་ རྨོངས་པ་ཉིད་དོ།།གཞན་ལ་ཕན་པ་ཉིད་དུ་ཞུགས་པས་བྱམས་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་དང་ལྡན་པའི་དོན་ནི་དེ་ཕན་པའི་ཚིག་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བྱམས་པའི་ལུས་ཀྱི་ལས་དང་ལྡན་པས་མ་འོངས་པ་ན་ཕན་པར་སྨྲ་བས་ན་ཕན་པའི་ ཚིག་དང་ལྡན་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ངག་གི་ལས་དམ་པ་དང་ལྡན་པས་ཚིག་ཚད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་ཚིག་རན་པར་སྨྲ་བའོ།
我來為您直譯這段藏文: 谷酒和調製酒等放逸處: “有些用樹皮及糖蜜, 其他則是用蜜所制, 磨粉加入酵水三種, 智者應知此即為酒。 糖蜜、庵摩羅、達他基, 和水調製應知為酒。 食用飲用而醉者, 即說彼為醉。 此等三者為白法, 一切之違品故, 說為放逸處, 此亦附帶而來。” 妄語即說不實之語。離間語即挑撥他人之語。粗語即說不悅耳之語。綺語即一切從煩惱所生之語。貪心即對他人財物不當生起希求。害心即對眾生瞋恚。邪見即無見。 “一切”者,即以咒語加持等。“於一切”者,即于無餘眾生境。“一切種”者,即以小等差別。“一切”者,於此心亦不生不分別。 以自他交換故,於一切眾生境迴向佈施等義,即”須菩提複次”等所說。“任何法”者,即經等。“通達”者,即執為己有。“佈施”者,即給予具果。 以正法證悟故於甚深法不生疑惑之義,即”須菩提複次”等所說。其中欲求他道且無究竟故為猶豫。違背正道即疑惑。無種種善增長故非種姓法療治,故為疑惑無治。以一切種離證悟故為愚癡。 以入于利他故具慈愛身語意業之義,即”彼具利益語”等所說。其中以具慈愛身業故,未來當說利益語故具利益語。如是以具勝語業故說適量語故為說適量語。
།བྱམས་པས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྣར་སྙན་པ་ལ་སོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚིག་འཇམ་པར་འགྱུར་བའོ། །སྦྱོར་ བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་སྒྲིབ་པ་ལྔ་པོ་འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང་།གནོད་སེམས་དང་། གཉིད་དང་། རྨུགས་པ་དང་། རྒོད་པ་དང་། འགྱོད་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་དག་དང་མི་འགྲོགས་པའི་དོན་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ནི་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་ཆུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། ། གཉེན་པོ་རྣམ་པར་བསྒོམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པའི་བག་ལ་ཉལ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པའི་དོན་ནི་བག་ལ་ཉལ་མེད་པར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་མ་རིག་པ་དང་ལྟ་བའི་ཟག་པས་བསྡུས་པའི་བག་ལ་ཉལ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་འདོད་པ་དང་སྲིད་པའི་ཟག་པས་བསྡུས་པ་ནི མ་ཡིན་ཏེ།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བསམས་བཞིན་དུ་སྲིད་པ་ལེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པའི་དོན་ནི། དེ་འོང་ངམ་འགྲོ་བ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་འོང་བ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་འོང་བའོ། །འགྲོ་བ་ ནི་ཕར་འགྲོ་བའོ།།སེམས་འཁྲུལ་པས་འགྲོ་བའམ་འོང་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་ལམ་ཉམས་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་དོན་གྱིས་ན་ཐོགས་པར་མི་བྱེད་པ་སྟེ་ཤིན་ཏུ་དལ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །བདེ་ བ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞི་བའི་རང་བཞིན་དུ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བརྩོན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྐང་པ་གྱ་ཚོམ་དུ་ས་ལས་མི་འདེགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྐང་པ་གཅིག་ལེགས་པར་མ་གཞག་པར་རྐང་པ་གཉིས་པ་མི་འདེགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྐང་པ་གྱ་ཚོམ་དུ་ས་ལ་མི་འཇོག་ ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ས་ཕྱོགས་སྤང་བའི་དོན་དུའོ།།ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་གཟོབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་གོས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་གཙང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་ཡང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། གནོད་པ་ཉུང་བར་འགྱུར་བ་ནི་ནད་ཉུང་བའོ། །སྐྱོན་ཉུང་བར་འགྱུར་བ་ ནི་གཞན་གྱི་འཚེ་བ་ཉུང་བའོ།།དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་ནི་དྲོ་བར་གཏོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལས་མངོན་པར་འཕགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ལུས་ལ་སྲིན་བུའི་རིགས་བརྒྱད་ཁྲི་མི་འབྱུང་བའི་དོན་ནི་སེམས་ཅན་གཞན་དག་ གིས་ལུས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།ཐམས་ཅད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲ་རབ་ཙམ་གྱི་ཚུལ་གྱིས་ཀྱང་ངོ་། །ཐམས་ཅད་ནི་སྲིན་བུའི་རིགས་རྣམས་སོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ནི་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་སོ།
我來為您直譯這段藏文: 以慈心遍及故,由心所發起故,能令悅耳等,故成為柔和語。 以圓滿加行故,不與五蓋——欲貪、害心、睡眠、昏沉、掉舉、惡作、疑等相伴之義,近顯而說:“將成少昏沉睡眠”。 以修習對治故,摧破一切無明等隨眠之義,即說”將無隨眠”。其中無有無明見漏所攝隨眠,而非欲漏有漏所攝,因菩薩是故意受生故。 以恒時等持故,具足正念正知之義,即說”彼來或去時”等。其中來者,即面前而來。去者,即往彼而去。非由心亂而去來,因具正知故。近住正念,因具正念故。為斷除行儀過失之義故不遲緩,即非極慢。 “安詳”者,因精進證悟寂靜自性故。“不隨意舉足離地”者,因未善安第一足不舉第二足故。“不隨意置足於地”者,為避有生命之地故。 以行為謹慎故,衣等受用清凈之義,即”複次須菩提”等。少有損害者,即少病。少有過失者,即少受他害。如是,彼等即成為暖位階段十一種行相。 以善根超勝一切世間故,身不生八萬蟲類之義,即說”其他眾生身”等。“一切”者,即乃至微細方式。“一切”者,即諸蟲類。“一切種”者,即以色等行相。
།ཐམས་ཅད་ནི་སྲིན་བུའི་རིགས་བརྒྱད་ཁྲི་གྲངས་སུ་བགྲང་ བར་མི་འབྱུང་ངོ་།།དེ་བཞིན་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་དོགས་པ་བསུ་ནས། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམ་པར་དག་པས་སེམས་ལ་གྱ་གྱུ་མེད་པའི་དོན་ཅི་ལྟ་ཅི་ལྟ་བུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ལུས་ཡོངས་ སུ་དག་པ་ནི་ལུས་ལ་མཚན་ལ་སོགས་པས་ཡོངས་སུ་བརྒྱན་པ་ཉིད་དོ།།ངག་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་ཚངས་པའི་དབྱངས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །གཉིས་པོ་འདི་དག་ནི་སེམས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་པར་བཤད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་སེམས་ཡོངས་ སུ་དག་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ལ་བྱ་བ་ཉུང་བའོ། །ཡང་དག་པའི་སྐྱོན་ལ་ཡོངས་སུ་སྦེད་པ་མེད་པས་ན་སེམས་གཡོ་བ་མེད་པའོ། །ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་ སྟོན་པ་དང་བྲལ་བས་སེམས་སྒྱུ་མེད་པའོ།།ཡང་དག་པ་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྨྲ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་སེམས་ལ་གྱ་གྱུ་མེད་པའོ། །སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཡོན་པོ་མེད་པའོ། །གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་གཞོལ་བས་སོ། །རྙེད་ པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་ལྟ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ཡང་དག་པར་ལེན་པའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་རྙེད་པ་ནི་རྫས་ཐོབ་པའོ། །བཀུར་སྟི་ནི་གཅེས་སྤྲས་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི་གྲགས་པའོ། ། ལྷུར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་གཞོལ་བར་མི་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ནི་འདི་དག་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ཉིད་དང་། ཆོས་གོས་གསུམ་པ་ཉིད་དང་། ཐམས་ཅད་འཕྱིང་པ་པ་ཉིད་དང་། བསོད་ནམས་པ་ཉིད་དང་། སྟན་གཅིག་པ་ཉིད་དང་། ཟས་ཕྱིས་མི་ལེན་པ་ཉིད་དང་། དགོན་པ་ཉིད་དང་། ཤིང་དྲུང་པ་ཉིད་དང་། བླ་གབ་མེད་པ་ཉིད་དང་། གཅོག་པུ་པ་ཉིད་དང་། གཞི་ཇི་བཞིན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ་། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་བསྒྲུབས་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་དག་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི སེམས་མི་བསྐྱེད་པའི་དོན་ནི་ཕྲག་དོག་དང་སེར་སྣ་མང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།
我來為您直譯這段藏文: 一切即不生八萬種蟲類數量。如是,若問何故,以”須菩提,如是”等來迎疑而說。以善根清凈故,心無諂曲之義,即說”如何如何”等。 其中身遍清凈者,即以相好等莊嚴身故。語遍清凈者,即具梵音等自性。此二者,說為心遍清凈之果。正因如此,以其為主故,為分別心遍清凈之義,即說”世尊”等。 其中因於利養等無所顧故心少事務。因不隱藏真實過失故心無動搖。因離顯示非真實功德故心無誑。因如實而說故心無諂曲。因離慳吝等故心無歪曲。“何為”者,即趣向大乘故。 以不顧利養恭敬等故,受持十二頭陀功德之義,即說”須菩提複次”等。其中利養者,即得物。恭敬者,即受尊重。偈頌者,即名聲。“不專注”者,即不趣入彼。 其中十二頭陀功德即是:所謂糞掃衣、三衣、毳衣、乞食、一座食、不后食、阿蘭若、樹下、露地、常坐、隨處、塚間住。 以成就佈施等殊勝故,于彼等波羅蜜違品慳吝等不生心之義,即說”非多嫉妒慳吝”。
།ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བཟུང་ངོ་། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་ བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་རྟོགས་པའི་དོན་ནི་ཆོས་ཟབ་མོ་དག་བཤད་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ་།བསྐྱོད་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་པས་ན་བློ་བརྟན་པའོ། །ཕྲ་བའི་དོན་མཐོང་བས་ན་བློ་ཟབ་པའོ། །སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའོ། །སེམས་ ཅན་གྱི་ཁམས་བདག་གིར་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་གྱི་དོན་དུ་དམྱལ་བ་འདོད་པའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།ཕྱིར་བཤགས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བཟུང་བ་ཡོངས་སུ་འདོར་བས་སོ། །སོ་སོར་སྤོངས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིས་ཀྱང་མི་བསྐྱེད་ པའི་ཕྱིར་རོ།།སེམས་མི་འཁྲུགས་པ་ནི་འདྲེན་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་གཡོ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་བླངས་པ་མི་འདོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་གི་རྩེ་མོར་གཏོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །རྟོགས་པ་ཡིད་ཆེས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཞན་གྱིས་བཀྲིར་མི་བཏུབ་པའི་ དོན་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།ཆོས་ཉིད་ལ་སྟོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་བཞི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱིས་དད་པའི་ཕྱིར་མི་འགྲོ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་གཞན་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པའོ།།འདི་དག་ཉིད་དཔེས་གསལ་བར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རབ་འབྱོར་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། བཀྲིར་མི་བཏུབ་པའི་ཕྱིར་མི་འཕྲོགས་པའོ། །སླར་ལྡོག་པ་མེད་པས་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ པའི་ཆོས་ཅན་ནོ།།མཐའ་གཅིག་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འགྱུར་བའོ། །འདི་དག་ཉིད་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་གཞོལ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ཐབས་ཤེས་པ་ལ་མཁས་པ་ཉིད་ ཀྱིས་ལམ་ལྟར་བཅོས་པ་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་བདུད་ལ་བདུད་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པའོ། །འདི་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ཉིད་ལའོ། །སྡུག་ བསྔལ་མཐར་ཕྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་བསྒོམ་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ།
我來為您直譯這段藏文: 因為是近似表示,故執持一切波羅蜜多之違品。因為法界正攝一切故,爲了解證不違法性之般若波羅蜜瑜伽之義,即說”說深法時”等。因不能動搖故心堅固。因見微細義故心甚深。“修習”者,即正修習。 以攝受有情界故,為利他愿入地獄之義,即說”須菩提複次”等。“應懺悔”者,即捨棄所受持之菩提心故。“應各別斷”者,即為后不復生故。心不亂者,因無間斷故。不動者,因不捨所受持故。如是,彼等即成為六種頂位之狀態。 爲了解證可信悟法性不為他所引之義,即說”須菩提複次”等。“示於法性”等四句,因證悟苦等諦如幻故而如是說。“不隨他信而行”者,即因現證法性故非依他信解。 為以喻明示此等故,即說”須菩提譬如”等。因不可引故不可奪。因無退轉故為不退轉法。因住一邊故定趣一切智性。廣說此等即說”趣向圓滿菩提”等。 以善巧佛陀方便智故,爲了解證示現似道之魔為魔之義,即說”須菩提複次”等。“此菩薩行”者,即般若波羅蜜多等行。“於此”者,即於此。“苦盡”者,余謂”于修四聖諦”。
།ཀྱེ་མ་མ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཀྱེ་མ་མ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཏེ་གང་གི་ཚེ་རེ་ཞིག་འདི་ཉིད་དུ་ཁྱོད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་བྲལ་བས་ན་དུས་ཕྱིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤིང་མངོན་པར་གྲུབ་པར་མི་ འགྱུར་ན་དེའི་ཚེ་ཅིའི་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཕུང་པོ་གཞན་བཟུང་བར་སེམས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།འདི་ནི་བདུད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལམ་གཞན་ཉེ་བར་སྟོན་པ་རྟོགས་ནས་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་འདི་ནི་བཟོད་པར་གཏོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ།།འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་སྒྲུབ་པའི་དོན་ནི་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གཞན་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འབྲེལ་བར་བྱེད་པའི་ཚིག་ ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གོ།།གཞན་ལས་ཐོས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་བདུད་ལས་ཐོས་པ་ནའོ། །སེམས་ཆོས་ཉིད་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །སྦྱོར་བ་དང་དངོས་གཞི་དང་མཇུག་གི་གནས་ སྐབས་སུ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཕྱིར་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་དེའི་སེམས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་ཞེས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ།།དེ་ལྟར་སྤྱོད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་གནང་བའི་སྤྱོད་པས་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།དེ་ལྟར་ན་འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གཏོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བླ་ན་མེད་ པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མཚོན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།
我來為您直譯這段藏文: 關於”嗚呼母親”等,意為:嗚呼母親苦啊,當你的蘊體因離法性證悟故,后時不能圓滿成就時,為何還思以願力等為眾生利益而受持其他蘊體? 了知此為魔示現似道后即退轉。如是,此成為屬於忍位之二種狀態。 爲了證成以三輪清凈於一切行為中得佛隨喜之義,即說”若菩薩摩訶薩從他”等。“相關語”者,即”此非佛說”等語。“從他聞已”者,即從他魔聞時。結語為”心不離法性”。 應當依次配合”于加行、正行、結行位中不退失、不退轉、心不變異”。“如是行”者,結語為”以佛隨許之行而行”。為攝要故說”若彼菩薩摩訶薩”等。 如是,此成為屬於法勝位之一種狀態。所說諸相,即表示住于抉擇分位之菩薩摩訶薩不退轉于無上正等正覺。
同部經論
與本文同名或相近的其他版本、科判、譯文與註疏。