d4138宗派差別安立輪毗伽親友 達摩迦羅 藏護c3.5s dz
D4138
སློན་དཔོན་དུལ་བའི་ལྷས་བཤད་པ་རྫོགས་སོ།། །།[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ས་མ་ཡ་བྷེ་དོ་བྱཱུ་ཧ་ཙ་ཀྲཾ། བོད་སྐད་དུ། གཞུང་ལུགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་བཀོད་པའི་འཁོར་ལོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ཕྱག་ འཚལ་ལོ།།རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་འདས། །ལོ་བརྒྱ་རྫོགས་པར་ཚང་ནས་སུ། །བསྟན་པ་ལ་ནི་གནོད་བགྱིད་པ། །གྱེས་པ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་བཞིན། །སྡེ་པ་རྣམས་ནི་ཕན་ཚུན་དུ། །བློ་གྲོས་ཐ་དད་བྱུང་བ་བཞིན། །སྐྱོང་བར་བྱེད་པ་དེ་རྣམས་ནི། །བདག་ལ་ཡོད་པ་ བརྟེན་ནས་བཤད།།དེ་ཚེ་དབྱིག་བཤེས་བློ་ལྡན་པ། །ཤཱཀྱའི་དགེ་སློང་བློ་ཆེན་པོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་གྲོས་ཆེ། །ཁྱད་པར་སེམས་ལ་བརྟག་བྱ་སྟེ། །འཇིག་རྟེན་ལྟ་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། །རྣམ་པར་གཡེངས་ལ་ཀུན་བརྟགས་ཤིང་། །ཐུབ་པའི་བཀའ་ནི་གྱེས་པ་བཞིན། ། གཞུང་ལུགས་དེ་དང་དེ་དག་བཤད། །འཕགས་པའི་བདེན་པའི་གཏམ་གྱི་གནས། །སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཀུན་བསྟན་ནས། །རྡུལ་རྣམས་ལ་ནི་གསེར་བཞིན་དུ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ལས་སྙིང་པོ་བླང་། །འདི་སྐད་ཅེས་གྲག་སྟེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས འདས་ཤིང་རྒྱལ་བའི་ཉི་མ་ནུབ་ནས་ལོ་བརྒྱ་ལོན་ཏེ།དུས་ཅུང་ཟད་ཅིག་འདས་ནས་ཤིང་སྐྱ་ནར་གྱི་བུ་མེ་ཏོག་གི་གྲོང་བར་གྱི་རྟེན་མ་རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་མེད་གདུགས་གཅིག་པའི་ས་སྐྱོང་ཞིང་རྒྱལ་སྲིད་མཛད་པའི་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པ་གྱེས་པ་བྱུང་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། གཞན་གྱིས་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་དང་། མི་ཤེས་པ་དང་། སོ་མ་ཉི་དང་། གཞན་གྱིས་རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་དང་། ལམ་སྒྲ་འབྱིན་པ་དང་བཅས་པ་འདི་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་དང་བཅས་པ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གནས་ལྔ་རྗེས་སུ་བརྗོད་ཅིང་རྗེས་སུ་སྒྲོགས་པར་གནས་བརྟན་གླུ་དང་། ཤར་ཕྱོགས་པ་དང་། མོང་དུ་ཐོས་པ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །གནས་ལྔ་པོ་དེ་དག་པར་རྗེས་སུ་བརྗོད་ཅིང་རྗེས་སུ་བསྒྲགས་ནས་ཀྱང་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པོའི་སྡེ་དང་། གནས་བརྟན་པའི་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་སྡེ་པ་གཉིས་རྣམ་པར་གཞག་གོ། །ལོ་བརྒྱ་དེ་ཉིད་ལ་གནས་པའི་ཚེ་སྡེ་པ་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པོའི་སྡེ་ལས་ཐ་སྙད་གཅིག པའི་སྡེ་དང་།འཇིག་རྟེན་འདས་སྨྲའི་སྡེ་དང་། བྱ་གག་རིས་ཀྱི་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་སྡེ་པ་གཞན་དག་ཀྱང་རྣམ་པར་བཀོད་དོ། །ལོ་བརྒྱ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་སྡེ་པ་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པའི་སྡེ་ལས་མང་དུ་ཐོས་པའི་སྡེ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྡེ་པ་གཞན་ཡང་རྣམ་པར་གཞག་གོ། །ལོ་བརྒྱ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ། སྡེ་པ་ དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་བོའི་སྡེ་ལས་བཏགས་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་སྡེ་པ་གཞན་ཡང་རྣམ་པར་གཞག་གོ།།ལོ་ཉིས་བརྒྱ་པ་ལ་གནས་པའི་ཚེ་ཀུན་དུ་རྒྱུ་ལྷ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་མཆོད་རྟེན་གྱི་རིལ་གནས་པས་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པོའི་ལུགས་ལྔ་བོ་དེ་དག་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་བརྗོད་ ཅིང་།ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་བསྒྲགས་ནས་མཆོད་རྟེན་པའི་སྡེ་དང་། ནུབ་ཀྱི་རི་བོའི་སྡེ་དང་། བྱང་གི་རི་བོའི་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་སྡེ་པ་གསུམ་རྣམ་པར་བཀོད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པའི་སྡེ་པ་དེ་ནི་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པའི་སྡེ་དང་། ཐ་སྙད་གཅིག་པའི་སྡེ་དང་། འཇིག་རྟེན་འདས་ སྨྲའི་སྡེ་དང་།བྱ་གག་རིས་ཀྱི་སྡེ་དང་། མང་དུ་ཐོས་པའི་སྡེ་དང་། བཏགས་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་དང་། མཆོད་རྟེན་པའི་སྡེ་དང་། ནུབ་ཀྱི་རི་བོའི་སྡེ་དང་། ཞེས་བྱ་བ་སྡེ་པ་བཞི་དང་། རྣམ་པ་ལྔར་རྣམ་པར་བཀོད་དོ།
阿阇黎調伏天所說完畢。
梵文為:Samaya bhedo vyūha cakraṃ 藏文為:宗派差別安立輪 頂禮一切智者。 圓滿佛陀入涅槃,滿一百年之後時,對於教法造損害,分裂如是而出現。諸部派相互之間,智慧差別而產生,護持彼等諸法義,依我所知而宣說。 其時持財友具慧,釋迦比丘大智者,菩薩廣大智慧者,當觀察殊勝之心。世間種種諸見解,散亂遍計而觀察,如是佛語成分裂,宣說彼等諸宗派。聖諦言教之處所,宣說一切佛教法,猶如塵中見真金,是故從彼取精要。 如是傳說:佛世尊圓滿涅槃,勝日沉沒後一百年。少許時間過後,在釋迦那羅子花城中依止摩揭陀國阿育王統一王權治理國政時,大眾部產生分裂。即:他所成就、無知、疑惑、他所行持、發出道聲等五事,此是佛陀教法,如是宣說傳播上座歌聲、東方部、廣聞部等。 宣說傳播彼等五事之後,建立大眾部與上座部兩部。 于彼百年住世之時,從大眾部又分出一說部、說出世部、雞胤部等部派。 于彼百年之時,從大眾部又分出廣聞部等部派。 于彼百年之時,從大眾部又分出說假部等部派。 於二百年住世之時,有名為普行大天者出家,住于塔廟,如實宣說傳播大眾部彼等五種宗義,建立塔廟部、西山住部、北山住部等三部。 如是,大眾部分為大眾部、一說部、說出世部、雞胤部、廣聞部、說假部、塔廟部、西山住部等四部或五部。
།སྡེ་པ་གནས་བརྟན་པའི་སྡེ་དང་དུས་ཅུང་ ཟད་ཅིག་རྗེས་སུ་ཞུགས་ནས་ལོ་སུམ་བརྒྱ་པ་ལ་གནས་པའི་ཚེ།རྩོད་པ་འགའ་ཞིག་གི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་གང་དག་རྒྱུར་སྨྲ་བའི་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། སྔོན་གནས་བརྟན་པའི་སྡེ་གང་དག་གངས་རི་བའི་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་སྡེ་པ་གཉིས་རྣམ་པར་གཞག་གོ། །ལོ་སུམ་བརྒྱ་པ་ དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་སྡེ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་ལས་གནས་མའི་བུའི་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་སྡེ་པ་གཞན་རྣམ་པར་གཞག་གོ།།ལོ་བརྒྱ་པ་དེ་ཉིད་ལ་གནས་པའི་ཚེ། སྡེ་པ་གནས་མ་བུའི་སྡེ་ལས་ཆོས་མཆོག་བའི་སྡེ་དང་། བཟང་པོའི་བུའི་སྡེ་དང་། ཀུན་གྱིས་བཀུར་བའི་སྡེ་དང་། གྲོང་ཁྱེར་དྲུག་ པའི་སྡེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྡེ་པ་གཞན་དག་རྣམ་པར་བཀོད་དོ།།ལོ་བརྒྱ་པ་དེ་ཉིད་ལ་གནས་པའི་ཚེ། སྡེ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་ལས་ས་སྟོན་གྱི་སྡེ་དང་ཞེས་བྱ་པ་སྡེ་པ་གཞན་དག་རྣམ་པར་གཞག་གོ། །ལོ་བརྒྱ་པ་དེ་ཉིད་ལ་གནས་པའི་ཚེ། སྡེ་པ་ས་སྟོན་པའི་སྡེ་ལས་དེ་དག་ལས་ སློབ་དཔོན་མཽད་གལ་ཡིན་པར་སྟོན་པས།ཆོས་སྤུང་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་སྡེ་པ་གཞན་རྣམ་པར་གཞག་གོ། །ལོ་བརྒྱ་པ་དེ་ཉིད་ལ་གནས་པའི་ཚེ། སྡེ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་ལས་ལ་ལར་འོད་སྲུངས་ཀྱི་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་སྟེ། ལོ་བཟང་བའི་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་སྡེ་པ་གཞན་རྣམ་པར་གཞག་ གོ།།ཡང་ལོ་བཞི་བརྒྱ་ལ་གནས་པའི་ཚེ། སྡེ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་ལས། དེ་དག་སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་ཡིན་པར་སྟོན་པས་ལ་ལར་མདོ་སྡེ་སྨྲ་བའི་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འཕོ་བར་སྨྲ་བའི་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་སྡེ་པ་གཞན་རྣམ་པར་གཞག་གོ། །དེ་ལྟར་གནས་བརྟན་པའི་སྡེ་ཞེས་བྱ་ བའི་སྡེ་པ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་དང་།གངས་རི་པའི་སྡེ་དང་། གནས་མ་བུའི་སྡེ་དང་། ཆོས་མཆོག་པའི་སྡེ་དང་། བཟང་པོའི་བུའི་སྡེ་དང་། ཀུན་གྱིས་བཀུར་བའི་སྡེ་དང་། གྲོང་ཁྱེར་དྲུག་པའི་སྡེ་དང་། ས་སྟོན་པའི་སྡེ་དང་། ཆོས་སྲུང་སྡེ་དང་། འོད་སྲུངས་ཀྱི་སྡེ་དང་། འཕོ་བར་སྨྲ་བའི་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་ཏུ་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ། །དེ་དག་གི་གཞིའི་གཞུང་ལུགས་དང་། བར་གྱི་གཞུང་ལུགས་རྣམས་རྣམ་པར་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པོའི་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་ཐ་སྙད་གཅིག་པའི་སྡེ་དང་། འཇིག་རྟེན་འདས་སྨྲའི་སྡེ་དང་། བྱ་གག་རིས་ཀྱི་སྡེ་ཞེས་བྱ་པ་རྣམས་ཀྱི་གཞིའི་གཞུང་དག་ཡོད་དེ། དེ་དག་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་མི་མངའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྗེས་སུ་བསྐོར་བའོ། །ཐམས་ཅད རྫས་སུ་མངོན་པར་གསུངས་པའོ།།ཐམས་ཅད་དོན་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལ་གཟུགས་ཀྱི་མཐའ་མི་མངའོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་[(]གྱི་[,]ཀྱི[)]མཐུ་མཐའ་ཡས་པའོ། །སྐུ་ཚེ་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ། །རབ་ཏུ་དད་པར་མཛད་པའོ། ། ཆོག་པར་མི་འཛིན་པའོ། །མནལ་བར་ཡང་མི་མཛད་དོ། །ཞུས་ན་དགོངས་པར་ཡང་མཛད་དོ། །མེད་ཅེས་ཀྱང་མི་གསུང་སྟེ། རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་རྣམས་ལ་མིང་དང་ངེས་པའི་ཚིག་གིས་ཡང་དག་པར་གསུང་ངོ་། །སེམས གཅིག་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་མཁྱེན་ཏོ།།སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་ཏོ། །རྟག་པར་རྒྱུན་དུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བར་དུ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་ ཡེ་ཤེས་དག་རྗེས་སུ་འཇུག་གོ།
在上座部存在的時期稍後,到了三百年時,因為一些爭論,說一切有部中有稱為說因部的部派,以及從前上座部中有稱為雪山部的部派,這兩個部派得以建立。就在這三百年時,從說一切有部中分出稱為犢子部的其他部派得以建立。在那百年中,從犢子部中又分出法上部、賢胄部、一切所敬部、六城部等其他部派得以建立。在那百年中,從說一切有部中又分出化地部等其他部派得以建立。在那百年中,從化地部中,由那些認為目犍連為師的人建立了法護部等其他部派。在那百年中,從說一切有部中產生了迦葉部,建立了稱為善歲部的其他部派。又在四百年時,從說一切有部中,由那些認為法勝為師的人在某些地方建立了稱為經量部的說轉部等其他部派。 如是,稱為上座部的部派分為說一切有部、雪山部、犢子部、法上部、賢胄部、一切所敬部、六城部、化地部、法護部、迦葉部、說轉部等十一種部派。將對這些部派的根本教義和中間教義進行解說。 其中,稱為大眾部的同語部、說出世部、雞胤部等的根本教義是:認為諸佛世尊超越一切世間,如來無有世間法。如來一切語言都是轉法輪。一切都是實有的開示。一切都是如實宣說。如來無有色身邊際。諸佛世尊威力無邊。壽命無量。令人生起凈信。不知滿足。不需睡眠。有問必答。也不說’無’,因為恒時在定中。然而對眾生們以名相和確定語如實宣說。以一心了知一切法。與一心剎那相應的智慧遍知一切法。從恒常相續乃至涅槃,諸佛世尊的盡智與無生智相續不斷。
།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཡུམ་གྱི་ལྷུམས་སུ་ནུར་ནུར་པོ་དང་། མེར་མེར་པོ་དང་། ནར་ནར་པོ་དང་། གོར་གོར་བོའི་དངོས་པོ་ལེན་པར་མི་མཛད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་གླང་པོ་ཆེར་གྱུར་ནས་ཡུམ་གྱི་ལྷུམས་སུ་འཇུག་གོ། །བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཡུམ་གྱི་ལྷུམས་བརྟོལ་ནས་འབྱུང་བར་མཛད་དོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་འདོད་པའི་འདུ་ཤེས་མི་འབྱུང་ངོ་། །གནོད་སེམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མི་འབྱུང་ངོ་། །རྣམ་པར་འཚེ་བའི་འདུ་ཤེས་མི་འབྱུང་ངོ་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་བཞེད་ན་ སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ངན་སོང་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་མཛད་དོ།།མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཐའ་ལས་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་གིས་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བ་རྣམས་མཁྱེན་ཏོ། །རྣམ་པར་ཤེས་བའི་ཚོགས་ལྔས་ཀུན་དུ་འདོད་ ཆགས་པ་དང་།འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་དམིགས་སོ། །དབང་པོ་ལྔ་རིལ་པོ་ཤའི་མིག་གིས་གཟུགས་རིལ་པོ་རྣམས་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ལུས་ཀྱི་རེག་པ་རྣམས་ལ་མི་རེག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ དུའོ།།མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཚིག་བརྗོད་པ་ཡོད་དོ། །སེམས་ལ་ཡང་ལུས་ཡོད་དོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་ཡང་ལུས་ཡོད་དོ། །ཆོས་བཞིན་དུ་བྱས་པ་རྣམས་ལ་སྐབས་མེད་དོ། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཤེས་སོ། །དགྲ་ བཅོམ་པ་ལ་གཞན་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་དང་།གཞན་གྱིས་རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་དང་། ལམ་སྒྲ་འབྱིན་པ་དང་བཅས་པའོ། །ལམ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བྱེད་པའོ། །ཕན་གདགས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བརྗོད་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དང་། བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་དོ། །བརྒྱད་ པ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་ཡང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རིགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་བར་ལས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ།།རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་ བ་མེད་དོ།།འཇིག་རྟེན་པའི་དད་པའི་དབང་པོ་མེད་དོ། །ལུང་དུ་མི་སྟོན་པའི་ཆོས་རྣམས་མེད་དོ། །ཡང་དག་པ་ཉིད་སྐྱོན་མེད་པར་འཇུག་པས་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་མ་སྤངས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་ནི་མཚམས་མེད་པ་རྣམས་མ་གཏོགས་པར་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་ བྱེད་དོ།།མདོ་སྡེ་ཐམས་ཅད་ངེས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་དང་། ནམ་མཁའ་དང་། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང་། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང་། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་རྣམས་དང་། གློ་བུར་དུ་འོངས་པའི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པས། སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དངོས་པོ་དགུའོ། །བག་ལ་ཉལ་དག་ནི་སེམས་མ་ཡིན། སེམས་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དམིགས པ་མེད་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ།།བག་ལ་ཉལ་དག་གཞན་ལ་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དག་གཞན་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བག་ལ་ཉལ་རྣམས་ནི་སེམས་དང་མི་ལྡན་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དག་ནི་སེམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་བདག་གོ། །འདས་པ་དང་། མ་ འོངས་པ་མེད་དོ།།ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན། རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བར་མདོའི་སྲིད་པ་མེད་དོ། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་ནི་བསམ་གཏན་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཟེར་ཏེ་དེ་དག་ནི་གཞིའི་གཞུང་ལུགས་དག་གོ།
諸菩薩不在母胎中經歷凝滑、胞狀、肉團、堅硬等形態。諸菩薩化現為白象入母胎。諸菩薩不破母胎而出生。 諸菩薩不生貪慾想。不生害心想。不生嗔恨想。諸菩薩爲了成熟眾生,願意投生於惡趣中。 以證悟究竟所生的一智,了知四聖諦各異之相。以五識蘊生貪慾及離貪慾。六識蘊緣取色界及無色界。 五根之肉眼不見諸色相,乃至身根不觸諸觸。 有等持語言。心亦有身。作意亦有身。如法而行者無有依處。了知預流果心及心所之自性。 阿羅漢有他人成就、他人行為、及有聲道。道是苦因。利益是說苦。為斷苦故修習智慧方便及安樂資具。 第八地長時安住乃至從種姓法亦當退失。預流果者是退失法。阿羅漢是不退失法。 無世間正見。無世間信根。無不可記法。應說由正確無過入故未斷一切結縛。 預流果者除五無間罪外造一切惡業。一切經典皆是了義。 擇滅、虛空、空無邊處、識無邊處、無所有處、非想非非想處、緣起、客塵煩惱、心性光明等九種無為法。 應說隨眠非心非心所。應說無所緣。應說隨眠與纏是異體。應說隨眠不相應。諸纏相應。 無過去未來。法處非所知非所識。無中有。預流果者已得禪定,此等是根本教義。
།དེ་དག་གི་བར་གྱི་གཞུང་ལུགས་ནི་འདི་ དག་ཡིན་ཏེ།ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་བདེན་པ་རྣམས་ཕྱེ་བ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་མངོན་པར་རྟོགས་པ་འབྱུང་ངོ་། །ཅུང་ཟད་ནི་རང་གིས་བྱས་པའོ། །ཅུང་ཟད་ནི་གཞན་གྱིས་བྱས་པའོ། །ཅུང་ཟད་ནི་གཉིས་ཀས་བྱས་པའོ། །ཅུང་ཟད་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བས་བྱས་པའོ། །དུས་གཅིག་ཏུ་སེམས་ གཉིས་ཕྲད་དོ།།ཉོན་མོངས་པ་དང་ལམ་ཕྲད་དོ། །ལས་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཕྲད་དོ། །ས་བོན་ཉིད་མྱུ་གུར་འགྱུར་རོ། །དབང་པོའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་ནི་འགྱུར་བའོ། །སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཀྱིས་ནི་ལུས་ལ་ཁྱབ་པ་དང་སེམས་ འདུག་པ་ཡང་དམིགས་སོ།།དེ་ལྟར་དེ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དང་གཞན་དག་དམིགས་པ་ཅན་དག་འདོད་དེ། དེ་ལྟར་དེ་དག་ནི་བར་གྱི་གཞུང་ལུགས་དག་ཡིན། དེ་ལ་མང་དུ་ཐོས་པའི་སྡེ་རྣམས་གཞིའི་གཞུང་ལུགས་དག་ཡོད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབྱངས་ལྔ་བོ་མི་རྟག་ པ་དང་།སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། སྟོང་པ་དང་། བདག་མེད་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཞི་བ། ལམ་ནི་ངེས་པར་འབྱིན་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དག་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་དག་ཡིན་ནོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་གཞན་གྱི་ཉེས་པར་བསྒྲུབ་པ་དང་། མི་ཤེས་པ་དང་། སོམ་ཉི་དང་། གཞན་གྱི་རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་དང་། ལམ་སྒྲ་འབྱིན་པ་དང་བཅས་པ་ཡོད་དོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་ལུགས་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་བཏགས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཞིའི་ལུགས་དག་ནི་བསྡུ་བ་ལྔ་ནི་ཕུང པོ་མེད་པའོ།།སྐྱེ་མཆེད་དག་ནི་ཡོངས་སུ་མ་རེག་པ་དག་གོ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ཕན་ཚུན་བཏགས་པའི་སྒོ་ནས་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །སྐྱེས་བུའི་བྱེད་པ་མེད་དོ། །དུས་མ་ཡིན་པའི་འཆི་བ་མེད་དོ། །སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་འཐོབ་བོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་མངོན་པར་གྲུབ་པ་ནི་ལས་འཕེན་པའི་རྒྱུ་ ལས་བྱུང་བའོ།།བསོད་ནམས་དག་གིས་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱས་ནས་ལམ་འཐོབ་བོ། །ལམ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ལམ་ནི་འཇིགས་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་སྡེའི་ལུགས་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱི་ གཞུང་ལུགས་ནི་ཐམས་ཅད་ཡོད་དོ།།གང་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་དེ་དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་དོ། །མིང་དང་གཟུགས་གཉིས་ཀྱིས་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་སོ། །འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ཡོད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། མངོན་པར་ ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།སྐྱེ་བ་དང་། འགག་པ་དང་། གནས་པ་དང་། མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་། སེམས་དང་མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོས་བསྡུས་པ་དག་གོ། །བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་དག་གསུམ་མོ། །འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དངོས་པོ་དག་གསུམ་མོ། །འདུས་བྱས་ཀྱི་ མཚན་ཉིད་དག་གསུམ་མོ།།བདེན་པ་འདུས་བྱས་དག་གསུམ་མོ། །འདུས་མ་བྱས་གཅིག་གོ། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་མཐར་གྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྨོན་པ་མེད་པས་ཡང་དག་པ་ཉིད་སྐྱོན་མེད་པར་འཇུག་གོ། །འདོད་པ་དང་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཡང་དག་པར་སྐྱོན་མེད་པར་འཇུག་གོ།།ཡང་དག་པ་ཉིད་སྐྱོན་མེད་པར་ཞུགས་པས་སེམས་བསྐྱེད་པ་བཅོ་ལྔ་ལ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བཅུ་དྲུག་པ་ལ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་རྣམས་ནི་སེམས་གཅིག་པ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་རྣམས་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པ་ཅན་ནོ།
這些中間的教法是這些:如何如何分辨諸諦,就如何如何生起現證。 有些是自己所作,有些是他人所作,有些是二者所作,有些是緣起所作。 同一時刻兩心相遇,煩惱與道相遇,業與異熟相遇,種子變為芽。 諸根的大種是變化的,諸心與心所是不變的。 心遍及身體和心的安住也可得見。 如是等等,其他諸多所緣境者皆如是許,這些即是中間的教法。 其中多聞部有基礎教法:如來五音即無常、苦、空、無我,涅槃是寂靜,道是出離,是出世間的。其餘是世間的。 阿羅漢有他人的過失、無知、疑惑、他人的行為、發出聲音和道聲。其餘是說一切有部的教法。 分別說部的基礎教法是:五蘊無體,諸處是不可觸及的,諸行由相互假立而成苦,無作者,無非時死,由先業而得,異熟成就是由業引因所生。 由福德圓滿而得道,道不應修,道是無畏的。其餘是大眾部的教法。 其中說一切有部的教法是:一切皆有,如其所有即如是有,名色二者攝一切有為法,過去未來皆有。 法處是所知、所識、所現知。生、滅、住、無常性及心不相應行皆為行蘊所攝。 攝事有三,無為法有三,有為相有三。 有為諦有三,無為一。四聖諦是漸次圓滿的。 由空性和無愿而正確無誤趣入。由作意欲界諸行而正確無誤趣入。 由正確無誤趣入而發起十五心稱為預流向。第十六心是預流果。 世間第一法是一心三相。不從世間第一法退失。預流果是不退轉者。
།དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་སྐྱེ་བར་ཤེས་པ་མི་འཐོབ་བོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་འདོད པའི་འདོད་ཆགས་དང་གནོད་སེམས་གཉིས་སྤོང་ངོ་།།ཕྱི་རོལ་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ཡོད་དོ། །ལྷ་རྣམས་ལ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་ལ་དམིགས་སོ། །སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་བདུན་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་དམིགས་ཀྱི་གཞན་རྣམས་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །བསམ་གཏན་རྣམས་ནི་དྲན་ པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྡུས་སོ།།བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་ནི་ཡང་དག་པ་ཉིད་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འཇུག་གོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱང་འཐོབ་བོ། །གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་དག་ལ་བརྟེན་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་འཐོབ་ཀྱི་ཡང་དག་པ་ཉིད་སྐྱོན་མེད་པར་མི་འཇུག་ གོ།།འདོད་ཁམས་སུ་ཡང་དག་པ་ཉིད་སྐྱོན་མེད་པར་འཇུག་གོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱང་འཐོབ་བོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་འཐོབ་ཀྱི་ཡང་དག་པ་ཉིད་སྐྱོན་མེད་པར་མི་འཇུག་གོ། །བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་དག་ན་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མེད་དོ། །དེར་འཕགས་ པ་རྣམས་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ།།འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་མི་སྐྱེའོ། །མཐར་གྱིས་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་བྲས་བུ་བཞི་ཐོབ་པར་ངེས་པ་མེད་དོ། །སྐྱོན་མེད་པར་ཞུགས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་ འབྲས་བུ་དང་།ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞིན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཕྲ་རྒྱས་རྣམས་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་རྣམས་སོ། །ཕྲ་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དག་ནི་ཕྲ་རྒྱས་དག་མ་ ཡིན་ནོ།།རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དག་འདུས་བྱས་སོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་ཁ་ཅིག་རྗེས་སུ་འཇུག་གོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་བསོད་ནམས་འཕེལ་བ་ཡོད་དོ། །འདོད་པའི་ཁམས་དང་། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་བར་མ་དོའི་སྲིད་པ་དམིགས་སོ། །རྣམ་པར་ ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔས་ཀུན་ཏུ་འདོད་ཆགས་པར་འགྱུར་གྱི་འདོད་ཆགས་བྲལ་བར་ནི་མི་འགྱུར་རོ།།རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཡོད་དོ། །སེམས་དང་སེམས་ལས་ བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཡོད་དོ།།ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་མི་ལྡན་པའོ། །སེམས་ནི་སེམས་དང་མི་ལྡན་པའོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡོད་དོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་དད་པའི་དབང་པོ་ཡོད་དོ། །ལུང་དུ་མི་སྟོན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཡོད་དོ། །དགྲ་བཅོམ་བ་ལ་སློབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་སློབ་པ་ཡང་མ་ ཡིན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཡོད་དོ།།དགྲ་བཅོམ་པ་ཐམས་ཅད་བསམ་གཏན་ཐོབ་པ་ཡིན་ཀྱང་ཐམས་ཅད་དུ་བསམ་གཏན་མངོན་དུ་མི་བྱེད་དོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་སྔོན་གྱི་ལས་ཡང་དག་པར་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ཡོད་དོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་འཆི་བའི་མཐའ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་མི་དགེ་བ་ཡོད་དོ། ། མཉམ་པར་གཞག་པ་ལ་དེའི་ཚེ་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་པ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་དང་བཅས་པ་དང་། ཡང་དག་པ་ཉིད་སྐྱོན་མེད་པར་མ་ཞུགས་པ་དང་། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་སར་ཞུགས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །སེམས་ཅན་དུ་གདགས་པ་རྣམས ལ་ཟིན་པའི་རྒྱུད་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ།།འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་སྐད་ཅིག་མ་དག་གོ། །འཇིག་རྟེན་འདི་ནས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་ཆོས་གང་ཡང་འཕོ་བ་མེད་ཀྱང་གང་ཟག་འཕོ་ཞེས་བརྡར་བརྗོད་པར་བྱའོ།
阿羅漢是具有完全退失法性的。所有阿羅漢都不能獲得無生智。凡夫能斷除欲貪和害心二者。外道有五種神通。諸天住于梵行時可緣。在七種等至中可緣覺支,而在其他中則不可。諸禪定攝於諸念住。 依止禪定能入于正性無過,也能證得阿羅漢果。依止色界和無色界能隨得阿羅漢果,但不能入于正性無過。在欲界能入于正性無過,也能證得阿羅漢果。在色界能證得阿羅漢果,但不能入于正性無過。北俱盧洲中無離欲者,諸聖者不生於彼處。 不生於無想天中。不一定次第獲得四種沙門果。入于無過者以世間道離欲貪而得一來果和不還果。應說一切法皆如四念住。諸隨眠是心所法與心相應。一切隨眠非是纏。 緣起法是有為法。阿羅漢有某些緣起支隨行。阿羅漢有福德增長。欲界和色界有中有。五識身能生貪著而不能離貪。五識身是執自相和無分別的。有心和心所法。心和心所法有所緣。 自性是無自性的。心是無心的。有世間正見。有世間信根。有不可記法。阿羅漢有非學非無學法。一切阿羅漢雖得禪定但不一定現前。阿羅漢有真實感受宿業。凡夫有臨終不善心。 在等持中無有死亡。應說菩薩是具縛凡夫、未入正性無過、住于凡夫地。應說諸有情是有執受相續。一切行是剎那性的。雖然從此世間到他世間無有任何法轉移,但可假說補特伽羅轉移。
།འཆི་བཞིན་དུ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པར་འགགས་ཀྱང་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་འགྱུར་ བ་ནི་མེད་དོ།།འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བསམ་གཏན་ཡོད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོག་བ་ཟག་པ་མེད་པ་ཡོད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྲིད་པའི་དགེ་བ་ཡོད་དོ། །མཉམ་པར་གཞག་པ་ལ་ཚིག་བརྗོད་པ་མེད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་གསུང་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྗེས་སུ་བསྐོར་བ་ཡིན་ནོ།།ཐམས་ཅད་རྫས་སུ་མངོན་པར་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མདོ་སྡེ་ཐམས་ཅད་ངེས་པའི་དོན་གྱིས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མདོ་སྡེ་ཐམས་ཅད་ངེས་པའི་དོན་མ་ ཡིན་ཏེ།ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་དེ་དག་གི་གཞིའི་གཞུང་ལུགས་དག་གོ། །བར་གྱི་གཞུང་ལུགས་དག་ནི་མཐའ་ཡས་སོ། །དེ་ལ་གངས་རི་པའི་གཞིའི་གཞུང་ལུགས་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དག་བརྣབ་སེམས་མེད་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བྱང་ སེམས་དཔའ་དགོངས་བཞིན་དུ་ཡུམ་གྱི་ལྷུམས་སུ་འཇུག་གོ།།ཕྱི་རོལ་པ་ལ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་མེད་དོ། །ལྷ་རྣམས་ལ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་མི་དམིགས་སོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་གཞན་གྱི་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་དང་། མི་ཤེས་པ་དང་། སོམ་ཉི་དང་། གཞན་གྱིས་རྣམ་པར་ སྤྱོད་པ་དང་།ལམ་སྒྲ་འབྱིན་པ་དང་བཅས་པ་ཡོད་དོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་པའི་ལུགས་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གནས་མ་བུའི་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་གཞིའི་གཞུང་ལུགས་དག་ནི་ཕུང་པོ་རྣམས་གང་ཟག་མ་ཡིན་ནོ། །ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་གུད་ན་ཡང་མེད་དོ། །ཕུང་པོ་ དང་།ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ལ་བརྟེན་ཏེ་གདགས་སོ། །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་དུས་གཞན་ལ་སྐད་ཅིག་དག་གོ། །གང་ཟག་མ་གཏོགས་པ་འཇིག་རྟེན་འདི་ནས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་གང་འཕོ་བའི་ཆོས་གང་ཡང་མེད་དོ། །གང་ཟག་འཕོའོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཕྱི་རོལ་པའི་མངོན་པར་ ཤེས་པ་ལྔ་ཡོད་དོ།།རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔས་ཀུན་དུ་འདོད་ཆགས་པ་མེད་དོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་སྤངས་པས་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །བཟོད་པ་དང་། མིང་དང་། མཚན་དང་། ཆོས་ཀྱི་མཆོག་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་ནས་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་སྤངས་པས་སེམས་སྐྱེད་པ་བཅུ་གཉིས་པ་ནི་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །བཅུ་གསུམ་པ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཆོས་མཆོག་པའི་སྡེ་དང་། བཟང་པོའི་བུའི་སྡེ་དང་། ཀུན གྱིས་བཀུར་བའི་སྡེ་དང་།གྲོང་ཁྱེར་དྲུག་པའི་སྡེ་རྣམས་ནི། །གློལ་བ་རྣམས་ནི་བརྡེག་པོས་འགྱུར། །ཡོངས་སུ་འཆུམས་པའང་སླར་ལྷགས་ཤིང་། །དགའ་བྱའི་དགའ་བ་དེ་ཐོབ་བྱ། །བདེ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ནི་སྡེ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དེ་ལ་རྩོད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལས་སྟོན་ གྱི་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱི་གཞིའི་གཞུང་ལུགས་དག་ནི་འདས་པ་དང་།མ་འོངས་པ་མེད་དོ། །ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང་འདུས་མ་བྱས་ཡོད་དོ། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་མངོན་བར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་མ་མཐོང་བས་བདེན་པ་རྣམས་མ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ བ་ནི་མཐོང་བ་དག་ཡིན་ནོ།།ཕྲ་རྒྱས་རྣམས་ནི་སེམས་མ་ཡིན། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་མ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པ་མེད་པ་དག་གོ། །ཕྲ་རྒྱས་དག་གཞན་ལ་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཕྲ་རྒྱས་རྣམས་ནི་སེམས་དང་མི་ལྡན་པ་དག་ཡིན་ནོ། །ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་རྣམས་མཚུངས་ པར་ལྡན་པ་དག་ཡིན་ནོ།
雖然臨死時無餘滅盡諸行蘊,但諸蘊並無變化。有出世間禪定。有無漏分別。有有漏善分別。等持中無言說。法輪即是八支聖道。如來一切語皆是隨轉法輪。 非一切皆實有宣說。非一切如實義宣說。非一切經典皆以了義宣說。非一切經典皆是了義,有了義經典。如是彼等根本論。中間論則無量。 其中雪山部根本論說菩薩凡夫無貪慾。菩薩入胎是有意識的。外道無五神通。諸天中不見住于梵行者。阿羅漢有他人加持、無知、疑惑、他人行為、發出聲音等。其餘皆是說一切有部宗義。 其中犢子部根本論說諸蘊非補特伽羅。離蘊亦無。依蘊界處而假立。一切行於他時是剎那。除補特伽羅外無有任何法從此世間轉至他世間。應說補特伽羅轉。 外道有五神通。五識身無貪。非離貪。由斷除與貪相應的結使而離欲界貪。入于忍、名、相、勝法之後,由斷除見所斷諸結使,第十二心是入,第十三心是住果。 與此無別的法上部、善施部、普施部、六城部諸部,對’解脫者由擊打而成,圓滿者復還,當得可喜之喜,具樂者為部’此偈頌有諍論。 其中說轉部根本論說無過去未來。有現在及無為。現觀四聖諦。未見苦則未見諸諦。見即是見。 諸隨眠非心。非心所。無所緣。隨眠與纏是異。諸隨眠是不相應。諸纏是相應。
།སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་གནོད་སེམས་གཉིས་མི་སྤོང་ངོ་། །ཕྱི་རོལ་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་མེད་དོ། །ལྷ་རྣམས་ལ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་གནས་པ་དམིགས་སོ། །བར་མ་དོའི་སྲིད་པ་མེད་དོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་བསོད་ནམས་འཕེལ་བ་མེད་དོ། །རྣམ་ པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔས་ཀུན་དུ་འདོད་ཆགས་པ་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དག་ཏུ་འགྱུར་རོ།།རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་ནི་རྟོག་པ་དང་བཅས་དཔྱོད་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དག་གོ། །གང་ཟག་མགོ་མཉམ་པ་ཡོད་དོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡོད་དོ། ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བསམ་གཏན་མེད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཟག་པ་མེད་པ་ཉིད་མེད་དོ། །སྲིད་པའི་རྒྱུད་དགེ་བ་མེད་དོ། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །ལམ་ཡན་ལག་རྣམས་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་སོ།།འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དངོས་པོ་དགུ་སྟེ། སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་འགོག་པ་དང་། ནམ་མཁའ་དང་། མི་གཡོ་བ་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། ལུང་དུ་མི་སྟོན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ དང་།ལམ་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །མི་ལ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མའི་དབང་པོ་འབྱུང་བ་རྣམས་ནི་འགྱུར་བའོ། །སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་འགྱུར་བའོ། །སངས་རྒྱས་ནི་དགེ་འདུན་ལ་དམིགས་སོ། །དགེ་འདུན་ལ་ཕུལ་བ་ ནི་འབྲས་བུ་ཆེའོ།།སངས་རྒྱས་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་ལམ་གཅིག་གོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བ་གཅིག་གོ། །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ་དག་གོ། །འཇིག་རྟེན་འདི་དང་ཕ་རོལ་དུ་འཕོ་བའི་ཆོས་གང་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་དེ་དག་གི་གཞིའི་གཞུང་ ལུགས་དག་གོ།།དེ་དག་གི་བར་གྱི་གཞུང་ལུགས་དག་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ཡོད་དོ། །བར་མ་དོའི་སྲིད་པ་ཡོད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སེམས་པ་ལ་ནི་ལས་ཡིན་ནོ། །ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ནི་མེད་དོ། ། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་ནི་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དག་ཡིན་ནོ། །ས་ནི་བསྐལ་པས་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །མཆོད་རྟེན་ལ་མཆོད་པའི་ལས་ནི་འབྲས་བུ་ཆུང་བའོ། །ཕྲ་རྒྱས་རྣམས་ནི་རྟག་ཏུ་དེ་ལྟར་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །འཆི་བར་བྱེད་པའི་ཆོས་ལྔ་པོ་མ་རིག་པ་དང་། ང་རྒྱལ་དང་། སྲེད་པ་དང་། ལྟ་བ དང་།ལྔ་པ་ལས་ཀྱི་ལམ་ནི་རྟག་ཏུ་མཚན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དེ་དག་ནི་བར་གྱི་གཞུང་ལུགས་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཆོས་སྲུང་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་གཞིའི་གཞུང་ལུགས་དག་ནི་སངས་རྒྱས་ནི་དགེ་འདུན་ལ་དམིགས་སོ། །སངས་རྒྱས་ལ་ཕུལ་བ་ནི་འབྲས་ བུ་ཆེ་བའོ།།དགེ་འདུན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ལམ་གཞན་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་མེད་དོ། །དགྲ་བཅོམ་པའི་ལུས་ནི་ཟག་པ་མེད་དོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་སྡེའི་ལུགས་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འོད་ སྲུངས་ཀྱི་སྔ་རྣམས་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་ནི་སྤངས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡོད་དོ།།མ་སྤངས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་དོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་བའི་ལས་ཡོད་དོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་འདས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་དག་ཡོད་དོ། །འདུ་ བྱེད་ཐམས་ཅད་མ་འོངས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་དག་ནི་མེད་དོ།
凡夫不斷除欲貪和害心二者。外道無五種神通。天眾中可見梵行住。無中有。阿羅漢無功德增長。五識身成為貪著和離貪。六識身皆與尋伺相應。有補特伽羅平等。有世間正見。無出世間禪定。無無漏分別。無有漏相續善。預流者是退失法者。阿羅漢是不退失法者。道支由念住宣說。 無為法有九種:非擇滅、虛空、不動、善法真如、不善法真如、無記法真如、道真如、緣起真如。人的最初和最後諸根生起是變異的。心和心所法是變異的。佛緣于僧伽。供養僧伽果報大,供養佛陀則不然。諸佛與諸聲聞是一道。是一解脫。一切行剎那性。無此世間與他世間轉移之法。如是彼等根本宗義。 彼等中間宗義是:有過去未來。有中有。法處是所知和所識。思是業。無身語業。尋伺是相應。地是劫住。供養塔廟果報小。隨眠是恒時如是生起。死法五種:無明、我慢、貪愛、見、第五業道是恒時相,由此生起苦。如是彼等是中間宗義。 其中法護部根本宗義:佛緣于僧伽。供養佛陀果報大,供養僧伽則不然。聲聞道是一種,佛道是另一種。無外道五神通。阿羅漢身無漏。其餘與大眾部宗義相同。 其中迦葉氏前派宗義:有斷遍知。無未斷遍知。有異熟將成熟之業。無不成熟者。有諸行從過去因生起。一切行非從未來因生起。
།སློབ་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་དག་གོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཆོས་སྲུང་སྡེའི་ལུགས་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འཕོ་བར་སྨྲ་བའི་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་གཞིའི་གཞུང་ལུགས་ནི་འཇིག་རྟེན་འདི་ནས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་ཕུང་ པོ་འཕོའོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།འཕགས་པའི་ལམ་མེད་པར་ཕུང་པོ་རྣམས་འགག་གོ། །གཞིའི་མཐའ་ལས་བྱུང་བའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཡོད་དོ། །ཕུང་པོ་རོ་གཅིག་པ་རྣམས་ཡོད་དོ། །དོན་དམ་པར་གང་ཟག་ཡོད་དོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་སྡེའི་ལུགས་ དག་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།གཞུང་ལུགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་བཀོད་པའི་འཁོར་ལོ་བཙུན་པ་དབྱིག་གི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་དྷརྨཱ་ཀ་ར་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་བནྡེ་བཟང་སྐྱོང་གིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།
有學法是有異熟的諸法。其餘的是護法部的宗義。其中,說轉部的根本宗義說:‘從此世間轉至他世間時蘊轉移。’ 無聖道時諸蘊滅盡。有從根本邊際所生諸蘊。有一味諸蘊。勝義中有補特伽羅。 其餘的是說一切有部的宗義。 《宗義差別建立輪》由尊者毗伽親友造,圓滿。 由印度堪布達摩迦羅與譯師班智達藏護譯校而定。
同部經論
與本文同名或相近的其他版本、科判、譯文與註疏。