菩薩藏佛教學會
20
背景
翻譯
下載 ▾

d4251成立後世法勝 噶登嘉波 帕察尼瑪扎c3.5s

D4251

ཁ་ཆེའི་པཎྜི་ཏ་སྐལ་ལྡན་རྒྱལ་པོ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་བློ་ལྡན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཁ་ཆེའི་གྲོང་ཁྱེར་དཔེ་མེད་དུ་བསྒྱུར་བའོ།། །།[]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། པཱ་ར་ལོ་ཀ་སིདྡྷ། བོད་སྐད་དུ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྲུབ་པ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག འཚལ་ལོ།།ཁ་ཅིག་ནི་སྐྱེ་བའི་སྔ་རོལ་འཆི་བའི་འོག་རོལ་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྒྱུན་རྣམ་པར་འཆད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་སྨྲའོ། །དེས་ནི་ཡང་དག་པར་སྨྲས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཐ་མི་དད་པར་མ་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ལུས་ཀྱི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་དག་ལས་ ཐ་དད་པར་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ནོ།།ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་དམིགས་བཞིན་པའི་ལུས་དེ་དག་ལས་བསམ་པ་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ན་ཡང་རྣམ་པར་མ་ཆད་པའམ། མཐའ་མྱོང་བ་མེད་པའི་རྒྱུན་གནས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་ པ་ནི་དང་པོ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་ལས་སྐྱེ་བ་ཐོབ་ནས་ཕྱིས་རྣམ་ཤེས་སྔ་མའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུད་དུས་ཅུང་ཟད་ཅིག་རྗེས་སུ་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ།།ཡང་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་སྒོ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཡིན་དུ་ཆུག་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་མའི་བློ་ལས་བུའི་ཤེས་པ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་མ་གྲུབ་པོ།།འདིའི་ལན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རེ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་བསལ་བའི་ཞེན་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ལུས་ལས་ཐ་དད་དུ་གྱུར་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཐོག་མར་གང་སྨྲ་བ་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཁྱོད་ལ་གྲུབ་ པའི་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ནི་མ་ཡིན་ལ།ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའི་གསལ་བ་དག་ཀྱང་སིམ་པ་དང་སིམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་ལྡན་པར་ཉམས་སུ་ མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྐྱེ་བའི་རྟེན་ཅན་གྱི་ཞེན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་ངོ་སྙམ་དུ་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་འདིར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྗེས་སུ་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། སྣང་བཞིན་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དག་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ བདག་ཉིད་དུ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་སིམ་པ་དང་སིམ་པ་མ་ཡིན་པའི་རིག་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཚེ་དེ་དག་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ།།གང་ཞིག་བཟུང་བ་ལས་ཐ་དད་པའི་སིམ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྗེས་སུ་ འབྲང་བའི་ཤེས་པས་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ངེས་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ།

我將為您翻譯這段藏文。這是一段關於認識論和心識的哲學論述: 這是由克什米爾班智達噶登嘉波和譯師比丘洛丹謝繞在克什米爾無比城市翻譯的。

梵文:Pāraloka siddha 藏文:འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྲུབ་པ། 漢譯:他世成就論 頂禮文殊童子! 有些人主張:意識以相續不斷的形式存在於出生之前和死亡之後的他世。這種說法並不正確。因為從未觀察到與身體的四大元素有別的任何意識的直接顯現。 如果說意識與可觀察到有始有終的身體是不可分的,那麼它怎麼可能成為無間斷或無盡的相續?若說它們是分離的,那麼意識最初從四大元素獲得生起后,前一剎那意識的本性會在後一剎那消失。或者,即使承認所有時候意識都是通過認知而產生的,但由於子女的意識是從母親的心識中產生的,因此他世是不成立的。 對此的回答是:首先,那些否定他世者所說的”意識與由四大元素組成的身體不可分離”的說法是不合理的。因為在你們承認的感官意識本身並不與樂苦等不同形態相聯繫,外在的色等事物的明顯性質也不能被體驗為舒適或不舒適等差別。因為凡是以體驗為所依的執著,認為”我在體驗”這樣的對境性質,正是通過隨後的體驗而成立的。由於顯現的色等並不確定為樂等的本性,所以在體驗色等時,舒適與不舒適的認知與色等是有別的。 凡是與所取對像不同的舒適等體驗形態,都被隨後的認知心確定為能取的事物,因此它就是能取。

།དེས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་སྣང་བཞིན་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡང་ལུས་ལས་ཐ་དད་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟར་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་ཤེས་ པ་ལག་མཐིལ་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས་པ་ན་ཡང་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ལག་མཐིལ་གྱི་ངོ་བོ་བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ངོ་བོར་ངེས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི།འོན་ཀྱང་བཟློག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ལག་མཐིལ་རིག་པའི་དུས་སུ་ལག་མཐིལ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་ཐ་དད་ པའི་སིམ་པ་དང་སིམ་པ་མ་ཡིན་པར་མྱོང་བའི་ངེས་པ་གང་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ནི་དེ་དག་ལས་ཐ་དད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གྲུབ་པོ།།དེས་ན་ལུས་བློ་ཉིད་ཡིན་པའམ་ཆང་གི་ནུས་པ་བཞིན་དུ་སེམས་པ་ཅན་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ནི་མངོན་སུམ་ གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ།།ཡང་ཇི་ལྟར་དུ་བ་འཕྱུར་བའི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་མེ་ལས་སྐྱེ་བ་ཐོབ་ལ། སྐད་ཅིག་གཞན་དང་གཞན་ནི་རང་གི་རྒྱུན་ཁོ་ན་ལས་སྐྱེས་པ་ཐོབ་པ་ལྟར་དང་པོ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་དག་ལས་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཐོབ་པ་ནི་ཕྱིས་ཡང་རང་གི་རིགས་ཁོ་ན་ལས་འབྱུང་བར་གང་སྨྲ་བ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་ ཡང་རིགས་པའི་ཆ་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ།འདི་ལྟར་འབྲས་བུའི་གསལ་བ་དག་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཁ་ཅིག་ནི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་རྒྱུན་གྱི་རྒྱུ་དག་ལས་སྐྱེ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་ལ། དུས་ཅུང་ཟད་ནི་རང་གི་རིགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་ལ་རག་ལས་ཏེ་སྐྱེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་དག་ཏུ་གནས་ཏེ། དཔེར་ན་དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུའི་དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་ནི་དངོས་སུ་འབྲས་བུ་སྐད་ཅིག་ཙམ་གནས་པར་བྱེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་སྐྱེ་བའི་དོན་དུ་སྐྱེ་བར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ལས་འབྲས་བུ་ཅུང་ཟད་ཅིག་རྒྱུན་དང་བཅས་པ་ནི་འབྱུང་ངོ་། །འབྲས་བུའི གསལ་བ་ཁ་ཅིག་ནི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་རིགས་མཐུན་པའི་ཚོགས་པ་ལ་རག་ལས་ནས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ཅན་ཏེ།དཔེར་ན་སྒྲོན་མེ་འབར་བའམ་མི་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ལྟ་བུའོ།

我將為您翻譯這段藏文: 因此,正如意識與目前顯現的色等是不同的一樣,作為能取的意識也與身體是不同的。例如,當依靠感官產生了以手掌觸覺為特徵的認知時,世人並不會確定手掌的本性就是樂或苦的本性,反而是相反的性質。因此,在感知手掌時,那種與手掌等有別的舒適與不舒適的體驗所確定的意識,通過體驗而證實是與這些(手掌等)不同的。 因此,說”身體就是心識”或者”如同酒的作用一樣,是由具有思維的元素產生的”這樣的主張,已被直接感知所否定。 再者,有人說:就像煙的第一剎那是從火中產生,而其他剎那則是從自身相續中產生一樣,意識的本性最初是從四大元素獲得,之後則只從自類中產生。這種說法也極不合理。這是因為,果的顯現有兩種:一些在第一剎那從相續因中獲得生起,而在短暫時間內依賴於自類的其他剎那而存在,如煙等的形態。某些因雖然直接只維持果一剎那的存在,但也會產生其他剎那。因此,由於因的特殊性,某些果會伴隨相續而產生。另一些果的顯現則是在每一剎那都依賴於同類聚合而廣泛產生的,例如燈火的燃燒或人等的認知。

།དེ་དག་ནི་སྐྱེད་པའི་བྱ་བ་ལ་ཇི་ལྟར་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོར་མེ་དང་སྙིང་པོ་དང་། མིག་དང་སྣང་བ་དང་། ཡིད་ལ་ བྱེད་པ་རྣམས་ཉེ་བ་ལ་ལྟོས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ངོ་།།དེ་ལྟར་ཉེ་བར་གྱུར་པ་དེ་དག་གི་ནང་ནས་གལ་ཏེ་གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་འཇིག་པའམ་རྣམ་པར་འགྱུར་བར་གྱུར་བ་ན་ཡང་དེའི་ཚེ་འབྲས་བུ་ཡང་འཇིག་པའམ། རྣམ་པར་འགྱུར་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སྒྲོན་མ་དང་མིག་ལ་སོགས་པ་རྒྱུའི་ཚོགས་པའི་རྒྱུན་གྱིས་རྣམ་པར་རེག་པ་དག་ནི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་འགྱུར་བ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ཏེ་རང་གི་རྒྱུ་ཙམ་ལ་རག་ལས་ཏེ་འབྱུང་བ་དག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་དང་བཅས་པའི་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་དང་པོ་དེ་དང་མི་འདྲ པ་ལས་འབྱུང་ལ།གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ཏུ་ནི་རང་དང་མཚུངས་པའི་དངོས་པོ་གཞན་ཁོ་ན་ལས་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་ཙམ་འབྱུང་བ་ནི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ལས་བྱུང་བ་དེ་འདྲ་བ་ཉིད་ལས་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ཏུ་ཡང་ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་དང་པོར་ སྐྱེ་བ་ན།འགའ་ཞིག་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། ཕྱི་ནས་རྒྱུན་ལས་སྐྱེ་བ་ཅན་གྱི་འབྲས་བུར་གྱུར་བ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་འདི་དང་པོར་བྱུང་བ་ལས་ཡིན་ལ། ཕྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་ལས་བྱུང་བ་ཅན་ཡིན་ལ་རག་ན། གང་གི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་འདི་དག་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་མིག་ལ་ སོགས་པའི་རྒྱུའི་ཚོགས་པ་ལ་རག་ལས་ཏེ་བྱུང་ཞིང་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཚོགས་པ་ཉེ་བར་རེག་པ་ཅན་སྐད་ཅིག་ཙམ་གནས་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ལྔ་པོ་དག་ནི་རྒྱུན་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་རྒྱུན་གནས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་སྐད་ཅིག་ཙམ་ འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་རྒྱུན་གཅིག་གི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་དག་གམ་འབྲས་བུའི་ཐ་དད་པ་ནི་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུད་གཅིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་སྔོན་པོ་དང་། མངར་བ་དང་། གཟུགས་ལ་སོགས་ པའི་སྣང་བ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་སྔོན་པོ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རྒྱུ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་ལ་ལྟོས་སོ།

這些(認知)在產生的作用上,正如第一剎那依賴於火、種子、眼根、光明和作意等的接近,第二剎那等也是如此。當這些接近的因素中任何一個毀滅或改變時,其果也會毀滅或改變。因此,燈光、眼根等因的聚合相續所產生的認知,在每一剎那都依賴於(因的)存在、不存在和變化,而不是僅僅依賴於自身的因而產生。 其中,有因果的本性,最初是從與自身不同的(因)中產生,而在第二剎那等則只從與自身相同的其他事物中產生。剎那性的生起,無論第一剎那是從什麼樣的(因)中產生,在第二剎那等也是從同樣的(因)中產生。因此,如果意識在最初產生時是從某物中產生,之後成為從相續中產生的果,那麼它最初是從(某物)產生,之後是從諸識中產生的。然而,這些果並非剎那性的。 首先,五種依賴眼等因的聚合而產生,且在每一剎那都需要產生因的聚合接觸的剎那性認知,是不能形成相續的。分別念也並非相續存在,而是剎那性生起,這是確定的。因為,正如屬於同一相續的種子與芽,或果的差別依賴於因一樣,屬於同一相續的意識中的藍色、甜味、色等顯現相關的藍色顯現的分別念,由於因的差別而依賴於不同的因。

།དེ་ལ་དེའི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ན་ཇི་ལྟར་དུ་བའི་རྒྱུན་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མེ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ལ་ནི་རྒྱུ་ཅུང་ ཟད་ཀྱང་མ་མཐོང་ངོ་།།གང་ལ་རྒྱུན་གྱི་རྒྱུ་དག་འབྲས་བུ་གསལ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་འགྱུར་བར་འདོད་པ་ཇི་ལྟ་བུར་བུམ་པ་ནི་འཇིམ་པ་ལས་དེའི་བདག་ཉིད་དང་། རྫ་མཁན་ལས་དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་། དེ་དག་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ལས་ནི་ རང་བཞིན་གཞན་རྣམས་འབྱུང་བར་རྟོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པའི་རྒྱུན་ལ་ཡང་རྒྱུན་གྱི་རྒྱུའི་སྟོབས་ལས་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་རྣམས་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་དགོས་ན།སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ལ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་ཞིག་རྒྱུར་ བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ།རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་ཁྱད་པར་མེད་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་མཐའ་དག་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་པོར་སྣང་བ་ལས་སྔོན་པོར་སྣང་བ་ཕྱི་མ་འབྱུང་ངོ་ཞེ་ན། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་རྒྱུའི་དངོས་ པོར་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ།རྒྱུའི་དངོས་པོར་ཇི་ལྟར་བརྟགས་པ་ལྟར་འཁྲུལ་པ་དང་ལྡན་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་སྔོན་པོའི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བློའི་ངོ་བོ་ནི་སྣང་བ་གང་ཞིག་ལས་སྐྱེ་བཞིན་པ་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་གཞན་གྱི་ཚེ་སྣང་བ་གཞན་དང་འབྲེལ་པའི་ཤེས་པ་ལས་ འབྱུང་ན།རྒྱུན་གྱི་རྒྱུ་རྣམས་ནི་འཁྲུལ་པ་ཅན་དུ་མ་མཐོང་ངོ་། །གང་གི་ཕྱིར་རྒྱུའི་བྱེ་བྲག་ལ་རག་ལས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འབྲས་བུའི་གསལ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ན་ཐ་དད་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པར་འགྱུར་ཞིང་། རྒྱུ་ཐ་དད་ཡོད་ན་ ཡང་ཐ་དད་པ་དང་འབྲེལ་པ་སྤངས་པའི་གསལ་བ་དག་ནི་རྒྱུ་དང་ལྡན་པ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ།།གང་དག་གི་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ལས་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ རོ།།དེ་ལྟ་ཡིན་དང་དངོས་པོ་རྣམས་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱིས་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཁྱད་པར་ནི་རྒྱུའི་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ནི་རྣམ་པ་ ཐ་དད་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་ངེས་པའི་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་བར་འོས་ན་ངེས་པའི་རྒྱུ་ཡང་མ་མཐོང་སྟེ།དེའི་ཕྱིར་རྒྱུར་ངེས་པ་མེད་དོ།

在考察其因時,正如煙的相續是由火作為生因一樣,對於與藍色行相相關的分別念,卻完全看不到任何因。對於那些認為相續的諸因成為果的明顯自性差別的建立根據的觀點,就如同瓶子從泥土中獲得其本質,從陶工獲得形狀的差別,從其他諸因獲得其他自性這樣的認識一樣,對於分別知的相續,也應當依靠相續因的力量來建立不同的自性。然而,對於與藍色行相相關的分別念,不能僅僅說識是其因,因為若僅是無差別的識,將導致所有識聚同時生起的過失。 若說”從藍色顯現產生後續的藍色顯現”,具有藍等差別的識也不能被考察為因的實體,因為若考察為因的實體,則會顯現為具有錯亂。如此,具有藍色行相差別的心的本性,從某種顯現中產生時所見到的,在其他時候又從與其他顯現相關的識中產生,而相續因從未被見到是錯亂的。因為,一切依賴因的差別而具有差別的果的顯現都能成立世間言說,因此,當無有因的差別時卻與差別相關,當有因的差別時卻捨棄差別關聯的顯現,都超出了具因的範疇。 對於那些差別與無差別不能構成事物自性差別的,它們是無因果關聯的。因此,將導致外境無因的過失。若如此,則事物將成為永遠存在或永遠不存在,而這已被現量所遮破。因此,諸果的差別與無差別的特徵是以因的差別與無差別為根據的。如此,具有不同行相的諸識應當具有確定的不同因,然而確定的因卻未被見到,因此無有確定的因。

།གལ་ཏེ་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ངེས་པའི་རྒྱུར་འདོད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་སྐད་ཅིག་ ཙམ་འབྱུང་བའི་འབྲས་བུའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་མ་མཐོང་བ་ལས་ངེས་པའི་ངོ་བོ་ཅན་གྱི་ནུས་པའི་རང་བཞིན་ནི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་དང་པོར་བྱུང་བའི་སྔོན་པོར་སྣང་བའི་ཤེས་པའི་སྔོན་རོལ་གྱི་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ ལས་ཇི་ལྟར་རྟོག་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་མཐོང་བ་ལས་སྔ་མ་སྔ་མ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་ནུས་སོ།།ཇི་ལྟར་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་སྔོན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པའི་ངོ་བོ་བག་ཆགས་འབྲས་བུ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ ལས་སྔོན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་དག་ཏུ་ཡང་རྣམ་པ་མཚུངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་ཕྱོགས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཅན་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་བག་ཆགས་ཡོངས་ སུ་སྨིན་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་སྒྲོན་མ་དང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་ཙམ་འབྱུང་ཞིང་རྒྱུན་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ཡིན་ནོ།།སྔར་སྐྱེས་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་སྐྱེ་བ་ལ་རག་ལས་པ་ཅན་གྱི་བློ་ནི་བག་ཆགས་རབ་ཏུ་སད་ པ་མེད་པར་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ཏུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་གསལ་བར་མི་ནུས་སོ།།སྔར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཅན་གྱི་ནུས་པ་སད་པ་ན་འབྱུང་བ་ནི་དེ་ལ་རག་ལས་ཏེ། འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་མཐོང་བས་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་སད་པའི་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ལ་ལྟོས་པ་ ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཉུང་ཟད་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་སོ།།གང་ཞིག་རྒྱུན་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཅན་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་མའི་འབྲས་བུར་བརྗོད་པར་ཡང་ནུས་ཏེ་དཔེར་ན་སྒྲོན་མེ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱང་རྒྱུན་གྱི་རྒྱུ་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཡིན་ནོ།

如果認為與習氣完全成熟相關的識是確定的因,那麼此時它是剎那生起果的因。因為從未見到果的差別,而確定性的功能自性即是習氣的完全成熟,而且,正如從第一剎那生起的顯現為藍的識之前的等無間緣所思維那樣,從見到後後與藍色行相相關的分別念,能夠理解前前[的情況]。 正如在第一剎那中,由體驗藍色所產生的功能本性的習氣趨向于果時,會生起藍色的分別念,同樣地,由於它無差別的緣故,在後后剎那中也會生起與趨向現前的習氣為因、具有相同行相的分別念。因此,每一剎那依賴於習氣完全成熟的諸分別念,如同燈光和眼識等一樣,是剎那生起而相續相關的。 對於”依賴於先前所生起的體驗之功能差別的心識,在無有習氣完全覺醒的情況下,會在第二剎那等中生起”這一說法,完全無法成立。因為當先前體驗的功能覺醒時才會生起,所以依賴於它而生起,因此可以確定:依賴於每一剎那所見而生起的功能覺醒之加行的諸分別念,是僅僅安住片刻的。 凡是不依賴相續的,都可以說是剎那果,如燈光一樣。諸分別念也是不依賴相續因的。

།འབྲས་ བུ་གང་ཞིག་གང་ལས་འབྱུང་བ་མཐོང་བ་དེ་ནི་དེ་ལས་གཞན་ལས་མི་འབྱུང་སྟེ།དཔེར་ན་སཱ་ལུའི་ས་བོན་ལས་འབྱུང་བར་མཐོང་བའི་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་དེ་ནི་དེ་ལས་གཞན་ལས་མི་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་འབྱུང་བར་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་ནི་གཞན་ འབྱུང་བ་བཞི་པོ་དག་ལས་མི་འབྱུང་ངོ་།།རྒྱུའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ལས་འབྱུང་བ་ལས་ནི་རྒྱུ་དང་ལྡན་པའི་སྤྱིས་ཁྱབ་ལ། མཐོང་བའི་རྒྱུ་དང་རིགས་མི་མཐུན་པ་ལས་འབྱུང་བ་ནི་རྒྱུ་དང་ལྡན་པ་ཁྱབ་བྱེད་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ལས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བར་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་ མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་པ་ན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྒྱུ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི།འགལ་བས་ཁྱབ་པ་དམིགས་པའོ། །བློ་གཞན་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་བུའི་བློ་ནི་མའི་བློ་ལས་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་སྨྲ་བ་དེ་ཡང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ལས་སྔར་གྱི་གོམས་པའི་རྒྱུ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཞིང་གཞན་གྱི་རྒྱུ་ཅན་དུ་བརྟགས་པར་མི་ནུས་སོ།།མ་གཅིག་ལས་སྐྱེས་ཤིང་གཟུགས་དང་ལང་ཚོ་དང་དབང་པོ་མ་ཚང་བ་མེད་ལ་མངོན་པར་སྦྱོར་བ་དང་བཅས་པར་འདོད་པ་དག་ལས་གཅིག་ནི་ཤེས་རབ་ཕུལ་ དུ་བྱུང་བ་ཡིན་ལ།གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མ་ལ་ཡོད་པའི་གོམས་པ་ནི་གཉི་ག་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དེ། དེ་ནི་ཁྱད་པར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་རྒྱུད་སོ་སོ་ལ་ཤེས་རབ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་གོམས་པ་ནི་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་གཉི་ག་ཡང་རྒྱུད་ཐ་དད་པ་དང་ལྡན་ པར་གྲུབ་བོ།།དྲོད་གཤེར་ལས་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་ལ་ནི་མའི་བློ་རྒྱུར་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་གི་རྒྱུད་རིག་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་གིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།

若見某果從某因生起,則此果不從其他[因]生起。例如,見到從稻種生起的稻芽不從其他[因]生起;同樣地,見到從具有完全成熟習氣的識中生起的知,不從其他四大[地水火風]生起。從某特殊因生起者為具因之總所遍,而從與所見因不同類中生起者不能成為具因之能遍,因此怎能從某特殊因生起?因此,從異品返回時,以具有特殊因性而遍,這是觀察相違遍。 若有人說:“即使是以其他心識為先導,兒子的心識也是從母親的心識中生起的”,這也不正確。因為從隨行與返回[的觀察]可知,殊勝智慧是由先前的串習為因,而不能認為是由他者為因。從同一母親所生,且形貌、年齡、諸根皆無缺陷,並具有相同修習的[子女]中,一者具有殊勝智慧,而另一者則不然。母親所具有的串習對二者無差別,因此這不是產生差別的因。所以,由於他們各自相續中殊勝智慧之知的本性串習有別,故而證成二者皆具有不同相續。 對於從溫濕[卵]等所生的有情的生起,母親的心識也不是因。因此,[應知]具有自身相續的覺知。 《成立後世》,由阿阇黎法勝所造圓滿。

། །།གྲོང་ཁྱེར་ ་ཆེན་པོ་དཔེ་མེད་ཀྱི་དབུས་རཏྣ་ར་སྨིའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཁ་ཆེའི་རྒྱལ་པོ་ཤྲཱི་ཧ་རི་ཤ་དེ་བའི་སྐུ་རིང་ལ་ཁ་ཆེའི་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་སྐལ་ལྡན་རྒྱལ་པོ་དང་།

我來翻譯這段藏文: 在無與倫比的大城中央的寶光寺中,于克什米爾國王室利訶利沙德瓦在位期間,[由]克什米爾大班智達噶登嘉波[譯出]。 註: “རཏྣ་ར་སྨི” (Ratna-raśmi) 直譯為”寶光” “ཤྲཱི་ཧ་རི་ཤ་དེ་བ” (Śrī Hariśa deva) 是人名,意為”吉祥訶利沙天” “སྐལ་ལྡན་རྒྱལ་པོ” (Bhāgyarāja) 是譯者名,意為”具福分之王” 這是一段典型的藏文佛典譯跋,記載了譯經的時間、地點和譯者資訊。我已經保持了原文的結構,同時確保譯文通順易懂。

D4252

བོད་ཀྱི་སྒྲ་སྒྱུར་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་པ་ཚབ་ཉི་མ་གྲགས་ཀྱིས་བསྒྱུར་བའོ།། །།[]@##།།རྒྱ་གར་སྐད་དུ། པུསྟ་ཀ་ པ་ཋོ་པ་ཡ།བོད་སྐད་དུ། གླེགས་བམ་ཀླག་པའི་ཐབས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དང་པོར་རང་ཉིད་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་སྣ་ཚོགས་པདྨ་ཟླ་བ་ལ་གནས་པ་བསམས་ཏེ། དེའི་མདུན་དུ་རང་གིའམ་གཞན་གྱི་ཆེད་གང་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ། ཟླ་བ་ ལ་གནས་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་བསམ་པར་བྱའོ།།དེ་ནས་རང་གི་སྙིང་གར་ཟླ་བ་ལ་གནས་པའི་བྷྲཱུཾ་ལས་ལྷ་མོ་སངས་རྒྱས་སྤྱན་མ་སེར་མོ་མང་པོ་སྤྲོས་ཏེ། རིན་པོ་ཆེའི་བུམ་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩིས་གང་བས་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་དབང་བསྐུར་བར་བསམས་ལ། དེ་ནས་གླེགས་བམ་ཀླག་པར་བྱའོ། །གླེགས་ ་བམ་ཀླག་པའི་ཐབས་པཎྜི་ཏ་དཱ་ན་ཤཱི་ལས་རང་འགྱུར་དུ་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文: 這是由藏地的譯師比丘帕察尼瑪扎所翻譯。