菩薩藏佛教學會
20
背景
翻譯
下載 ▾

d4369修習慈心令心安住法略述c3.5s

D4369

།མི་སྡུག་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་གནས་པའི་ཐབས་ཅུང་ཟད་བྲིས་པ་རྫོགས་སོ། །[]ཞེ་སྡང་ཟུག་རྔུ་བག་ཆགས་བཅས་པར་སྤངས། །འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་བུ་གཅིག་བཞིན་དུ་བྱམས། །ཟུག་རྔུ་འབྱིན་པའི་སྨན་འདྲ་གསུང་སྒྲོགས་ལ། །ཕྱག་འཚལ་དེས་ གསུངས་བྱམས་པའི་བསྒོམ་ཐབས་བཤད།།སྡོམ་ནི། རྟགས་དང་ཕན་ཡོན་ཤེས་བྱ་དང་། །ཚོགས་དང་བསྒོམ་དང་ཚོད་གཟུང་དང་། །སྐྱེ་རིམ་གནས་ཚད་བརྟེན་པའི་ཐབས། །སྐྱོ་བ་སྤང་དང་བཅུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྟགས་ནི་འདིར་ཞེ་སྡང་ཤས་ཆེ་བའི་རྟགས་གཟུང་སྟེ། དེ་ལ་ གང་ཟག་ཞེ་སྡང་སྤྱད་པའི་རྟགས་རྣམས་གང་ཞེ་ན།འདི་ན་གང་ཟག་ཞེ་སྡང་སྤྱད་པ་ནི། ཞེ་སྡང་བར་འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཆུང་ངུས་ཀྱང་ཁོང་ཁྲོ་བའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་སྟུག་པོ་དང་མང་པོ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ན། འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་དག་གིས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། ཁོང་ ཁྲོ་བའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དེ་ཡང་ཡུན་རིང་དུ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་གནས་པར་བྱེད་ཅིང་།ཁོང་ཁྲོ་བའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དེ་ཡང་ཡུན་རིང་དུ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བར་འགྱུར་བ་དང་། དེ་ཁོང་ཁྲོ་བར་འགྱུར་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་འགྱུར་ཞིང་ཁོང་ཁྲོ་བར་འགྱུར་ བའི་ཆོས་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་མི་ནུས་པ་དང་།དབང་པོ་མི་མཉེན་པ་དང་། དབང་པོ་མི་འཇམ་པ་དང་། དབང་པོ་རྩུབ་པ་དང་། དབང་པོ་བརླང་བ་དང་། གཞན་དག་ལ་འདི་ལྟ་སྟེ། ལུས་དང་ངག་གི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་ཐོ་འཚམ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པ་དང་། བྲལ་བ་སླ་བ་ དང་།ཡིད་དབྱུང་བར་སླ་བ་དང་། ཅོར་བ་དང་། མུ་ཅོར་སྨྲ་བ་དང་། སྤྱི་རྟོལ་ཆེ་བ་དང་། མི་མོས་པ་མང་བ་དང་། ལས་ཀྱི་མཐའ་དམའ་བ་དང་། ལས་ཀྱི་མཐའ་བསྟན་པ་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་དམའ་བ་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་བརྟན་པ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་མང་བ་དང་། འཁྲུག་ པ་མང་བ་དང་།བཟོད་པ་མེད་པ་དང་། སྤྲོ་ཐུང་བ་དང་། མི་མཐུན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པ་དང་། མཐུན་པར་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། ཁྲོ་བ་མང་བ་དང་། བཟློག་དཀའ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་དང་། འཁྲུག་པ་མང་བ་དང་། བསམ་པ་ཁྲོ་ཞིང་གཏུམ་པ་དང་། འཚིག་ཅིང་བརླང་ པོར་སྨྲ་བ་དང་།དེ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཞིག་སྨྲ་བ་ཡང་མི་དང་ཞིང་འཁྲུགས་ལ་གནོད་སེམས་སྐྱེ་བ་དང་། གནོད་བཞིན་དུ་གནས་པ་དང་། འཁྲུག་པ་སྐྱེད་པ་དང་། ཁྲོ་གཉེར་དང་ལྡན་པ་དང་། གཞན་གྱི་མདོག་མི་གསལ་བ་དང་། གཞན་གྱི་འབྱོར་པ་ལ་ཞེ་སྡང་ཞིང་ཕྲག་དོག་མང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་དང་མཐུན་པ་དག་ནི་གང་ཟག་ཞེ་སྡང་སྤྱད་པའི་རྟགས་རྣམས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文: 《不凈觀修心方法略述》完畢。[我]斷除嗔恨、痛苦及其習氣,對一切眾生如獨子般慈愛。對於能拔除痛苦、如藥般的教言,我頂禮並講述其所說的慈心修法。 總綱:標相與利益當知曉,資糧與修習及把握,次第生起與安住法,對治厭離共十種。 其中關於標相,此處應當把握嗔恨偏重者的標相。那麼,何為具嗔習性之人的標相呢? 此處具嗔習性之人,即使因小小的令人生嗔之事,也會生起強烈而眾多的嗔恚纏縛,更何況是中等或重大的因緣。且這種嗔恚纏縛會在心相續中長久安住,這種嗔恚纏縛也會長期相續。被令人生嗔之法所勝,而不能勝伏令人生嗔之法。 諸根不調柔,諸根不柔和,諸根粗暴,諸根剛強。對他人而言,即:具有身語極為粗暴的本性,易於離散,易生厭煩,喧鬧,說無義語,輕率莽撞,多有不悅,行為低劣,行為固執,戒行低劣,戒行固執,多有不悅,多有爭執,無有忍耐,意志短淺,具不和諧本性,不持和合,多有忿怒,性情難改,多有爭執,心思暴戾兇狠,說話激烈粗暴。 即便說些微小之事也不和善,易生爭執與害心,安住于害心,引發爭端,面帶嗔容,他人面色不悅,對他人的富裕生嗔且多有嫉妒。應當了知,具有如是相順之相者,即是具嗔習性之人的標相。

།དེ་ལ་ཕན་ཡོན་ནི། ཟླ་བ་སྒྲོན་མའི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་དཀྲིགས་པའི་ཞིང་དག་ན། །མཆོད་པ་རྣམ་མང་དཔག་མེད་ཇི་སྙེད་པ། །སྐྱེས མཆོག་རྣམས་ལ་དེ་ཡིས་རྟག་མཆོད་དང་།།བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱི་གྲངས་དང་ཆར་མི་ཕོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །བཀྲ་ཤིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། །གང་ཞིག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ། །བྱམས་པའི་སེམས་ནི་རབ་བསྒོམ་ཞིང་། །དཔག་ཏུ་མེད་དེ་མི་ འཁྲུགས་པ།།དེ་ནི་བཀྲ་ཤིས་དམ་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་གཉིས་ཏེ། དབྱེ་བ་དང་། ངོ་བོའོ། །དེ་ལ་དབྱེ་བ་ནི་གསུམ་སྟེ། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་དང་། ཆོས་ལ་དམིགས་པ་དང་། དམིགས་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་ལ་ དམིགས་པའི་བྱམས་པ་ནི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱམས་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ།།ངོ་བོ་ནི་གཞན་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བར་འདོད་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཆགས་པའོ། །དེ་ལ་ཚོགས་ནི་སྤྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དུ་བལྟའོ། ། འདིར་བྱེ་བྲག་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཞིག་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་ཐ་བ་སྐམ་པོ་ལ་མྱུ་གུ་མི་སྐྱེ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་གི་རྒྱུད་ཞེ་སྡང་དང་ལྡན་ན་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དགེ་བ་གཞན་ཡང་སྐྱེད་མི་ནུས་ལ། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལྟག་ལ་འཐོབ། །དེ སྐད་དུ།ཞེ་སྡང་ཟུག་རྔུའི་སེམས་འཆང་ན། །ཡིད་ནི་ཞི་བའི་ཉམས་མི་མྱོང་། །དགའ་དང་བདེ་བ་མི་འཐོབ་ཅིང་། །གཉིད་མི་འོང་ཞིང་བརྟན་མེད་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་རྣམ་པར་འཕྲུལ་བ་ལས་ཀྱང་། ཁོང་ཁྲོ་བ་ཁོང་ཁྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐལ་པ་བརྒྱ་ སྟོང་དུ་བསགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཟད་པར་བྱེད་པས་ན་ཁོང་ཁྲོ་བ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ།།དེ་བས་ན་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བདག་གི་རྒྱུད་ཐ་བ་སྐམ་པོ་དང་འདྲ་བ་དེ་བྱམས་པ་ཆུ་དང་འདྲ་བ་དེས་བརླན་པ་ཅིག་ཐོག་མར་བསྒྲུབ་པར་ བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ།།དེ་ལ་བསྒོམ་པ་ནི། འདི་ལྟར་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ས་ཕྱོགས་སུ་སྟན་བདེ་བའི་སྟེང་དུ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ལུས་དྲང་པོར་བསྲངས་ལ་ཡུད་ཙམ་ཞིག་བསྡད་དོ། །དེ་ནས་མིའི་འགྲོ་བ་བདག་གི་མཛའ་བོའམ་བཤེས་པའམ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཅིག་ལ་འདི་ནི་བདག་གི་ ཕ་མའོ།།འདི་ལ་ལན་དུ་ཕན་གདགས་སོ། །དོན་དུ་གཉེར་རོ།

關於利益,如《月燈經》所說: “百千俱胝諸剎土,無量眾多諸供養, 以此恒時供勝者,不及慈心之分數。” 《吉祥偈經》中亦云: “若人于諸眾生中,善修慈心而安住, 無量無邊不動搖,此乃最勝之吉祥。” 其中應知之處略分二種:分類與體性。 分類有三:緣眾生、緣法、無緣。其中緣眾生之慈心,是初發心者之慈心。 體性是希望他人得到利益安樂,是無煩惱的愛著。 關於資糧,總的來說應當參見其他論典中所說的清凈戒等。此處略述其特殊之處:譬如干燥的土地不能生長苗芽,同樣,若自相續具有嗔恨,則不能生起世間與出世間的其他善法,更遑論證得無上大菩提。 如雲: “若持嗔恨刺心者,意不能得寂靜味, 不得歡喜與安樂,不得安眠無穩固。” 《聖文殊神變經》中亦云:“所謂嗔恚、嗔恚者,能令百千劫所積善根毀壞,故名嗔恚。” 因此,為生起世間與出世間善根,應當發心思維:我當首先以慈心之水滋潤自身如干土般的相續。 關於修習,應當如是:于悅意處所,安坐舒適座墊上,結跏趺坐,端正身體,暫時安住。然後觀想人道中自己的親友或可意之人,思維:“此是我的父母,我當報恩利益,我當追求此事。”

།འཇིག་རྟེན་འདིར་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་བདེ་བ་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་ཅིང་། ཐོབ་པ་མ་ཉམས་ཤིང་གོང་དུ་འཕེལ་ན་ཅི་མ་རུང་། ཕྱི་མ་ངན་འགྲོའི་འགྲོ་བ་སྤངས་ཏེ། ལྷ་དང་མིའི་བདེ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་ འདས་པའི་ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་བརྩོན་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་ཤིན་ཏུ་བསྒྲིམས་ལ་གཏད་དོ།།དེ་ལ་ཁམས་ཀྱི་ཚོད་གཟུང་བ་ནི། སྤྱིར་ཁམས་རབ་འབྲིང་ཐ་མ་གསུམ་ཡོད་ཀྱང་དགེ་སྦྱོང་གཞན་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་ལ་སྒོམ་པ་ལ་ཧ་ཅང་མི་ནུས་པ་ ཡང་སྣང་བས།རབ་ཀྱིས་ཀྱང་ཐུན་ཐུང་ངུ་ནས་བསྒོམ་མོ། །དེ་བས་ན་རེ་ཞིག་སློབ་ལུགས་གཅིག་པར་བྱའོ། །མཚན་མོ་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་སྟེ། གཉིད་ཇི་ཙམ་ལོག་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཁམས་བརྟས་པ་དེ་ཙམ་ལོག་ཅིང་གདལ་ལོ། །ཉིན་པར་ཞར་ལ་ཚོད་བཟུང་ཞིང་བསྒོམ་མོ། ། འདི་ལྟར་ཉི་མ་དང་པོ་སྔ་དྲོ་ཐུན་གཅིག་ཡུན་གོམ་པ་ཐ་མལ་པས་མདའ་རྒྱང་ཕྱེད་དུ་ཕྱིན་པ་ཙམ་ཞིག་བསྒོམ། ཕྱི་དྲོ་ཐུན་གཅིག་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་མོ། །དེ་ནས་ཉི་མ་བཅུའི་བར་དུ་ཐུན་རེ་རེ་བསྣན་ཅིང་བསྒོམ་མོ། །འདི་ལྟར་ཉི་མ་དང་པོ་སྔ་དྲོ་ཐུན་གཅིག་ཡུན་གོམ་པ་ཐ མལ་པས་མདའ་རྒྱང་ཕྱེད་དུ་ཕྱིན་པ་ཙམ་ཞིག་བསྒོམ་མོ།།དེ་ནས་ཉི་མ་བཅུའི་བར་དུ་ཐུན་རེ་རེ་བསྣན་ཞིང་བསྒོམ་མོ། །འདི་ལྟར་ཕྱི་དྲོ་ཐུན་གཅིག་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་མོ། །ན་ཚ་ཕྲན་ཚེགས་བྱུང་ན་འཕྲལ་དུ་ཞི་བར་བྱའོ། །བསྲན་སྐྱེད་ཅིང་མི་བསྒོམ་མོ། །ཁམས་མི་བདེ་བ་མེད་ན་གོང་དུ་སྨོས་པ་བཞིན་ དུ་བསྒོམ་མོ།།དེ་ལྟ་བས་ན་ཁམས་ཀྱི་ཚོད་ཞར་ལ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ནི་བདུན་ཏེ། ཐོག་མར་སྙིང་དུ་སྡུག་པའི་སེམས་ཅན་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཚེ། ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་སེམས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་འཕྲོགས་པར་སྐྱེ་ལ། ལངས་པའི་གནས་ སྐབས་སུ་ཡང་ནམ་དྲན་པའི་ཚེ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་སེམས་དཀའ་བ་མེད་པར་འཇུག་སྟེ་བྱེ་བྲག་ནི་མཉམ་པར་གཞག་ཙམ་ན་ལུས་ཅུང་ཟད་བདེ་བ་དང་སེམས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་མི་དེ་ཡང་ཡིད་ལ་གསལ་རབ་ཏུ་སྣང་ལ།དེའི་སྦྱོར་བས་སེམས་འཕྲོ་བ་ཙམ་དུ་འོང་ ངོ་།།དེའི་འོག་ཏུ་འདྲིས་པ་རྣམས་ལའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཐ་མལ་པ་རྣམས་ལའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཉེ་འཁོར་བ་རྣམས་ལའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་རང་གི་གྲོང་ན་གནས་པ་རྣམས་ལའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་གཞན་གྱི་གྲོང་ན་གནས་པ་རྣམས་ལའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཕྱོགས་གཅིག་དང་གཉིས་ལ་ སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་དེ་འདྲ་བའི་སྒོ་ནས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ།

愿在此世獲得無過失之安樂,已得者不退失並增上,豈不善哉!來世遠離惡趣,依止人天安樂,精進修習世間與出世間廣大資糧等,豈不善哉!應當如是專注思維。 關於把握根基,總的來說雖有上中下三種根基,但見有些修行者雖能精進其他善法,卻難以修習禪定。即使是上等根基者,也應從短時間修習開始。因此,暫時應當依循一種修學方式。 夜間保持舍心,隨眠多少即能增強體力多少,應當隨眠舒展。日間則隨機把握時量而修。如是,第一日上午一座,修習時間相當於常人步行半箭程的時間;下午一座亦如是修習。之後十日之間,每次增加一座而修。 若生小病,應立即治癒,不應強忍繼續修習。若無不適,則如前所說而修。如是則能隨之了知根基之量度。 關於心生起的次第有七:首先,當等持專注于極為親愛的眾生時,利益安樂之心不被違品所奪而生起,即使出定時,何時憶念亦能無礙生起利益安樂之心。其特徵是:等持時身體稍感安樂,心緣眾生之人亦明顯顯現,由此加行令心稍有散動。 其後依次是:對熟識者、對普通人、對鄰里、對自鄉居民、對他鄉居民。其後對一方、二方乃至一切方向,皆以如是相而生起。

།གནས་པའི་ཚད་ནི་ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་བྱམས་པ་ལ་སེམས་གནས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་བ་དེས་བྱམས་པའི་སྦྱོར་བ་ཀུན་ཏུ་བསྟེན་ཅིང་གོམས་པར་བྱས། ལན་མང་དུ་བྱས་པའི་རྒྱུས་ན། རྒྱུ་ཡང་རུང་། གནས་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཡུལ་མངོན་དུ་གྱུར་ཅིང་མཚན་མ་སོ་སོར་བརྟགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་བྱམས་པའི་སེམས་མང་དུ་སྣང་ལ། འདི་ལྟ་སྟེ་བྱམས་པ་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཁོང་ཁྲོ་བའི་སེམས་མེད་པ་དང་། གནོད སེམས་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་སེམས་མི་འཇུག་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ཙམ་གྱིས་ན་བྱམས་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བསྟན་པའི་ཐབས་ནི་སེམས་གནས་པར་ཤེས་ནས། སྔར་བསྒོམས་པ་ལས་ཐུན་གྱི་གྲངས་ཉུང་བར་བྱ་སྟེ། ཡུན་ཅུང་ཟད་རིང་བར་བྱ། སྲོད་ ཐོ་རངས་ལ་ཡང་བསྒོམ་མོ།།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་དང་བདེ་བར་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་བ། བྱམས་པའི་སེམས་དེ་སྔར་ཇི་ཙམ་འཇུག་པ་དེ་ཙམ་ལས་ལྷག་པར་གདུང་བ་མི་སྐྱེད་པར་དམིགས་པའོ། །ཇི་སྲིད་ལུས་ངལ་བའམ། སེམས་དུབ་པའམ། བསྒོམས་ཙམ་ན་དངང་བའམ། ཤུགས་འབྱུང་བའམ། མགོ་བགས་ཀྱིས་ལྕི་བའམ། ཡམ་ཡོམ་བྱེད་པའམ། འདར་བའམ། ནུབ་མོ་གཉིད་བྲལ་བའམ། ཟས་མི་ཞིམ་པའམ། ངག་གི་འཁྲུལ་པ་མང་དུ་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཁམས་མི་བདེ་བའི མཚན་མ་ཅུང་ཟད་མ་བྱུང་གི་བར་དུ་བསྒོམ་མོ།།དེ་ནམ་བྱུང་ཙམ་ན་ངལ་བསོ་སྟེ། ལུས་ལ་བསྐུ་མཉེ་བྱ་བ། ཆོས་དང་མཐུན་པའི་ཟས་སྐོམ་གྱིས་ལུས་ཀྱི་ནུས་པ་བརྟས་སུ་གཞུག་སྟེ། ཁམས་སོར་མ་ཆུད་ཀྱི་བར་དུ་ཉིན་མཚན་གཉིས་ལ་བསྒོམ་སྙིང་འདོད་པའི་དུས་སུ་ཐུན་ཆུང་རེ་ རེ་ལྟ་བ་ཙམ་བསྒོམ་མོ།།ནུས་པ་བརྟས་ནས་སྲོད་ཐོ་རངས་ཐུན་རེ་ཙམ་བསྒོམ་ཞིང་དགེ་སྦྱོར་གཞན་ལ་ཡང་འཇུག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྐྱོ་བ་སྤང་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་བྱམས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་འདོད་པ་ཡིན་ལ། སེམས་ཅན་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལ་གནས་པས་དེ་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་གིས་འབྱུང་ནས་སྙིང་རྗེ་ཤིན་ཏུ་གོམས་ཤིང་ལན་མང་དུ་བྱས་པའི་རྒྱུས་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་ལ་སེམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་ཞིང་། དེས་ན་ཤིན་ཏུ་སྐྱོབས སེམས་ཅན་གཏོང་བར་འགྱུར་རོ།།སེམས་ཅན་བཏང་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་སྐྱོ་བ་སྤང་བའི་ཆེད་དུ་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་ལྷག་མཐོང་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །འདི་སྐད་དུ་མདོ་ལས་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་ གཅིག་པུས་ཀྱང་སེམས་ཅན་གཏོང་སྟེ་སྐྱོ་བ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཤེས་རབ་གཅིག་པུས་ཀྱང་གཏོང་སྟེ། གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་སྡང་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ།

若問安住的標準,即何時稱為心安住于慈心?如是,當瑜伽師依止、熟習慈心加行,多次修習之故,無論因緣或處所,即便所緣明顯現前且各別觀察其相,然無功用自然多現慈心。即由於極為熟習慈心之故,應知無嗔恚心,心不趣入害心及隨順法。如是即為獲得慈心。 關於教授方便,了知心已安住后,應較先前修習減少座次數量,稍微延長時間,黃昏、黎明時亦當修習。對一切眾生欲求利益安樂的無煩惱貪著,即所謂慈心,不應較先前趣入程度更增強執著而作意。 乃至未生起些微不適之相,如身疲、心倦、修時恐懼、氣喘、頭重、昏沉、顫抖、夜不能寐、飲食無味、語言錯亂等,皆應修習。一旦生起即當休息,按摩身體,以如法飲食增強體力。在體力未恢復期間,日夜中欲修之時僅修短暫一座即可。體力恢復后,晚上和清晨各修一座,亦可從事其他善行。 何為斷除厭倦?如是,慈心之相是欲令一切眾生安樂,而眾生住于苦及苦因中,緣此生起悲心。由於極為熟習悲心且多次修習之故,依他人之苦於自身生起巨大心苦,因此極為厭倦而捨棄眾生。捨棄眾生則退失大乘。 是故,為斷除厭倦,應爲了悟一切眾生勝義無自性而修習毗婆舍那。經中亦說:“僅以悲心亦舍眾生,因生厭倦故;僅以智慧亦舍,因見他苦可厭故

།དེ་བས་ན་གཉིས་ཀ་ཟུང་དུ་འབྲེལ་དགོས་སོ།

因此,二者需要雙運結合。 (這段藏文中沒有出現種子字和咒語,所以無需提供梵文對照。這是一個簡單的陳述句,我已經完整直譯,沒有省略或意譯。)

།ལས་ཚུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཀྱང་། །བདག་པས་བློ་ ཞན་མི་སྲིད་དེ།།འོན་ཀྱང་དོན་དུ་མི་གཉེར་བས། །མཁས་པའི་གདམས་ངག་མ་ཐོས་ལ། །ཕན་སྲིད་བསམས་ནས་བྲིས་པ་ལགས། །རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་གཟུགས་བལྟས་ནས། །གཞན་ལ་འདི་ཞེས་སྟོན་འདྲ་བས། །མཁས་པ་རྣམས་ལ་བཟོད་པར་གསོལ། །

我來為您翻譯這段藏文詩歌: 雖然行為方式不可思議, 我雖智慧淺薄實非妄為。 然因他人不求此真義, 未聞智者之教誨開示, 思及或有利益故著此。 如同眼疾之人見形色, 向他人指點示其所見, 于諸智者祈請垂寬恕。 (這是一首八句藏文詩歌,我已經完整直譯,保持了對仗結構。每句七字,押韻工整。內容表達了作者雖智慧淺薄,但為利益他人而著書的謙虛之意,並請求智者原諒。這段文字中沒有出現種子

D4370

བྱམས་པ་བསྒོམས་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་གནས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ཅུང་ཟད་བྲིས་པ་རྫོགས་སོ། །[]གཏི་མུག་མུན་པ་བག་ཆགས་བཅས་པར་གཏན་སྤངས་ནས། །འགྲོ་བའི་དོན་དུ་རྟེན་འབྲེལ་ཟབ་མོའི་གསུང་སྒྲོགས་ལ། །རབ་ཏུ་དང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །དང པོའི་ལས་ཅན་གཏི་མུག་ཤས་ཆེའི་དོན་དུ་བཤད།།སྡོམ་ནི། རྟགས་དང་ཕན་ཡོན་ཤེས་བྱ་དང་། །ཚོགས་དང་བསྒོམ་དང་ཚོད་གཟུང་དང་། །སྐྱེ་རིམ་གནས་ཚད་བརྟན་པའི་ཐབས། །ལོག་རྟོག་སྤང་དང་བཅུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གང་ཟག་གཏི་མུག་སྤྱད་པའི་རྟགས་རྣམས་གང་ཞེ་ན། འདི་ནི་གང་ཟག་གཏི་མུག་སྤྱད་པ་ནི། རྨོངས་པར་འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་ཆུང་ངུ་ལ་ཡང་གཏི་མུག་གིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་སྟུག་པོ་དང་། མང་པོ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ན། འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་དག་ལ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ་གཏི་མུག་གིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དེ་ཡང་ཡུན་རིང་དུ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་གནས པར་བྱེད་ཅིང་།གཏི་མུག་གིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དེ་ཡང་ཡུན་རིང་དུ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བར་འགྱུར་བ་དང་། དེ་རྨོངས་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་འགྱུར་ཞིང་། རྨོངས་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་མི་ནུས་པ་དང་། དབང་པོ་རྟུལ་བ་དང་། དབང་པོ་ བླུན་པ་དང་།དབང་པོ་ཞན་པ་དང་། ལུས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ལྷོད་པ་དང་། ངག་གི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ལྷོད་པ་དང་། ཉེས་པར་བསམས་པ་སེམས་པ་དང་། ཉེས་པར་སྨྲ་བ་བརྗོད་པ་དང་། ཉེས་པར་བྱ་བའི་ལས་བྱེད་པ་དང་། ལེ་ལོ་ཆེ་བ་དང་། བསྒྲུབ་མི་ཕོད་པ་དང་། སྨྲ་བ་ཞན་ པ་དང་།ཡིད་མི་གཞུངས་པ་དང་། བརྗེད་ངས་པ་དང་། ཤེས་བཞིན་དུ་མི་སྤྱོད་པ་དང་། ལོག་པར་འཛིན་པ་དང་། བྲལ་བར་དཀའ་བ་དང་། ཡིད་དབྱུང་བར་དཀའ་བ་དང་། དམན་པ་ལ་མོས་པ་དང་། གླེན་པ་དང་། དིག་པ་དང་། ལྐུགས་པ་དང་། ལག་པས་བརྡ་བྱེད་པ་དང་། ལེགས་པར་གསུངས་པ་དང་། ཉེས་པར་བཤད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཀུན་ཤེས་པར་མི་ནུས་པ་དང་། རྐྱེན་གྱིས་ཕྲོགས་པ་དང་། གཞན་གྱི་དྲིང་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་དང་མཐུན་པ་དག་ནི་གང་ཟག་གཏི་མུག་སྦྱད་པའི་རྟགས་རྣམས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས གསུངས་སོ།།དེ་ལ་ཕན་ཡོན་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་གོམས་ན་མ་རིག་པ་སྤོང་ཞིང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐད་དུ། གང་དག་དངོས་རྣམས་བརྟེན་བྱས་ནས། །ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་ལྟ་བུར་ནི། །ཡང་དག་མ་ཡིན་ལོག་མིན་པར། །འདོད་པ་དེ་དག་ལྟས་མི་ཕྲོགས། ། ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་བཞི་སྟེ་གྲངས་དང་། ངོ་བོ་དང་། ངེས་པའི་ཚིག་དང་། དེ་གང་གིས་བསྡུ་བའོ།

我來為您翻譯這段藏文: 這是《通過修習慈心而令心安住的略述方法》的完結部分。