菩薩藏佛教學會
20
背景
翻譯
下載 ▾

d4568-4460遍知日親教言密意廣釋論戒寶c3.5s g2.0f|d4568-4460遍知日親教言密意廣釋論戒寶c3.5s g2.0f(續2)

འབྱུང་བའི་དུས་བབ་རིགས། །གེགས་ཀྱང་མ་མཛད་མི་དགྱེས་པ་ཡང་མ་མཛད་ཅིག །རྒྱལ་པོ་གཉེན་བཅས་ཡུལ་འཁོར་བཅས་ཏེ་བཟོད་པར་གསོལ། །དེའི་ཚེ་ཡབ་ཀྱིས་རྣམ་པ་དུ་མས་ལན་གསུམ་དུ་བཤོལ་ཡང་བཟློག་པར་མ་སྤོབས་ཏེ། མཐར་ཁྱོད་ཀྱི་ བསམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་སོ།

第一,如是菩薩住于王宮,至二十九歲時,十方世界諸如來以加持力,通過歌聲與樂音勸請菩薩出離,發出如是聲音: “見眾生為百苦所充, 愿成眾生怙主依處, 愿成最勝利益親友, 汝昔曾發如是愿。 善哉勇士憶昔行, 憶念利生所發願, 此乃汝時當憶念, 最勝仙人當出離。” 等等勸請聲音生起,菩薩專注于出離。 其後,太子為觀外花園而行,從城東門出時,路上見一人衰老佝僂為老苦所逼,此乃凈居天所化。從南門出時,路上見一人為病苦所逼。從西門出時,路上見一具屍體置於擔架,親屬圍繞悲嘆。從北門出時,路上見比丘寂靜調柔善護律儀。依次見此等相,緣念在家過患與解脫功德,遂調轉勝車返回城中。 如是見到勸請出離的化現相后,凈飯王聞知,即令諸女眷:“當以不斷歌樂令太子不出離,亦當示現令其歡喜的女人技藝。” 其後,菩薩思及未經父允不應出家,于深夜未寐時往父王處,說道:“天尊,我出離時機已至,請勿阻礙亦勿不悅,王及眷屬國土皆祈寬恕。” 當時父王以種種方式三次推辭,然不敢阻止,最後說道:“愿你心願圓滿。”

།གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སླར་སོང་ངོ་། །ནམ་ནངས་པ་དང་ཟས་གཙང་གིས་དངོས་པོ་དེ་དག་ཤཱཀྱ་རྣམས་ལ་བསྙད་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་བསྲུང་བར་བགྲོས་ཏེ། གྲོང་ཁྱེར་ སེར་སྐྱའི་སྒོ་འབྱེད་པ་ན་རྒྱང་གྲགས་སུ་གྲག་པའི་སྒྲ་འབྱུང་བ་ཡང་གཏན་པ་དམ་པོར་བཅུག་སྟེ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་བཞི་དང་། ལམ་གྱི་བཞི་མདོ་དང་། སུམ་མདོ་ཐམས་ཅད་ནས་དམག་གིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བར་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གྲོགས་སུ་ ལྷགས་པའི་ལྷ་བྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་མང་པོ་ལ་ལ་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་ཚོགས་དང་དམག་གི་ཚོགས་རྣམས་གཉིད་ཀྱིས་མྱོས་པར་བྱས་སོ། །ལ་ལས་ནི་མཆོད་པའི་ལས་བྱེད་དོ། །ལ་ལས་ནི་ཆབ་སྒོ་འབྱེད་པར་བྱེད་དོ། །ལ་ལས་ནི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་དང་རྟ་དང་གླང་པོ་ཆེ་ ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་མི་གྲག་པར་བྱེད་དོ། །ལ་ལས་ནི་བཙུན་མོའི་འཁོར་མི་སྡུག་པར་སྒྱུར་བར་བྱེད་པ་དང་། དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བཙུན་མོའི་འཁོར་ལ་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་ཚིག་བཞི་ཡང་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་ཁང་བཟང་གི་སྟེང་དུ་བྱོན་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བའི་ཕྱག་བྱས་ཏེ་བལྟས་པས། ལྷའི་དབང་པོ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞི་དང་། ལྷའི་བུ་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་འདུག་ པ་མཐོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ནམ་མཁའ་ལ་སྐར་མ་རྒྱལ་ཤར་བ་ཡང་མཐོང་བར་གྱུར་ཏེ། འདུན་པ་ལ་སྨྲས་པ། ང་ཡི་བཀྲ་ཤིས་འདི་ནི་དོན་ཀུན་གྲུབ། །དོ་མེད་གདོན་མི་ཟ་བར་དོན་གྲུབ་ཀྱིས། །འདུན་པ་ཕྱི་ཤོལ་མ་བྱེད་ལ་གོར་དུ། །རྟ་རྒྱལ་རྒྱན་གྱིས་ 213-39a

བརྒྱན་པའང་ང་ལ་བྱིན། །དེས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མངོན་པར་འབྱུང་བ་ཤེས་ནས་ལན་མང་དུ་བཟློག་ཀྱང་འདོད་པའི་ཉེས་དམིགས་རྗེས་སུ་བསྟན་ཏེ་བཟློག་པར་མ་ནུས་པར་རྟ་རྒྱལ་དམ་པ་བསྔགས་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ་ ཕུལ་ལོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལ་བཅིབས་པའི་མོད་ལ་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་ཆེན་པོ་བཞིས་ནམ་མཁའ་ལ་བཏེག་སྟེ་བྱོན་པ་ན། ཚངས་པ་དང་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ལམ་བསྟན་པ་དང་། ལྷ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་གིས་མདུན་བདར་ཏེ་གཤེགས་སོ། །དེ་ལྟར་མངོན་པར་ བྱུང་ནས། {མི}་ནེ་ཡའི་ཡུལ་གྱི་གྲོང་རྡལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དཔག་ཚད་དྲུག་ཏུ་ཕྱིན་པ་ན་ནམ་ནངས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟ་ལས་བབ་ནས་འདུན་པ་ཕྱིར་བཏང་ནས། མཆོད་རྟེན་རྣམ་དག་གི་དྲུང་དུ་རལ་གྲི་ཨུཏྤ་ལ་མཐིང་ག་འདྲ་བས་ བདག་གི་གཙུག་ཕུད་བཅད་དོ། །དེའི་ཚེ་དབུ་སྐྲ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷས་མཆོད་པའི་ཕྱིར་བཏེག་གོ།

第二,其後菩薩返回。次日清晨,凈飯王將此事告訴諸釋迦,大家商議守護,在開啟迦毗羅衛城門時,即使遠處一由旬都能聽到的聲音亦緊閉。城中四門、四衢道、三叉路皆由軍隊包圍。 當時,前來助佐菩薩的數千俱胝天眾,有的使女眾和軍眾沉睡,有的行供養事,有的開啟城門,有的令男女、馬象等聲音寂靜,有的令后妃眷屬現不凈相。那時,菩薩於後妃眷屬修習墓地想,並憶念昔日四種愿語。 其後,登上宮殿頂端,菩薩向諸佛合掌禮敬而觀,見帝釋天、四大天王、日月天子亦在禮敬菩薩。當時見空中星宿角宿升起,告車匿道: “我此吉祥諸事成, 無疑必定得成就, 車匿莫遲疑稍頃, 速將勝馬飾韁來。” 車匿亦知菩薩將出離,雖多次勸阻,示以欲過而不能止,遂獻上最勝駿馬”具德”,以飾韁裝嚴。 菩薩剛騎上此馬,四大護世天托于空中而行,梵天帝釋指引道路,千俱胝天眾前導而行。如是出離后,從彌尼耶國的隨量城,行至六由旬處天明。 其後,菩薩下馬遣回車匿,于清凈塔前以青蓮花般的寶劍剃除頂髻。當時,三十三天眾為作供養而接持髮髻。

།དེར་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཚུལ་དང་མཐུན་པའི་གོས་ཡིད་ལ་བྱས་པ་ཙམ་ནས། ལྷའི་བུ་རྔོན་པའི་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་པས་ངུར་སྨྲིག་གི་གོས་ཕུལ་པ་བླངས་ཏེ། རང་གི་ན་བཟའ་རིན་ཐང་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བའི་ཀཱ་ཤི་པ་དེ་ལ་བྱིན་ནོ། །ངུར་སྨྲིག་གི་གོས་དེ་སྐུ་ལ་གསོལ་ནས་བདག་ཉིད་རང་བྱུང་གི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་བསྙེན་པ་རྫོགས་པར་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། མཁའ་ལ་རྡུལ་གནག་དུ་བ་མཇུག་རིངས་དག །མི་ཆགས་བཞིན་དུ་སྐྱེས་ མཆོག་ཐུགས་མི་ཆགས། །དྲི་མེད་ཡུལ་གྱི་བདེ་བས་མི་གོས་ཏེ། །ཆུ་ལས་པདྨ་ཇི་ལྟར་འཕགས་པ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །བདུན་པ་དཀའ་བ་སྤྱད་པའི་མཛད་པ་ནི། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་བ་དྲི་མ་མེད་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ནི་དཀའ་བ་ སྤྱད་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པས་སྒྲུབ་དགོས་སོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ནས་རིམ་པར་ཡངས་པ་ཅན་དུ་སྒྱུ་རྩལ་ཤེས་ཀྱི་བུ་རིང་འཕུར་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་རེངས་བྱེད་ཀྱི་བུ་ལྷག་སྤྱོད་དག་གིས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་སྲིད་རྩེའི་སེམས་སྟོན་པ་རྣམས་སུ་བྱོན་ཏེ། དེ་ 213-39b

དག་གི་ཚུལ་མྱུར་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་ནས་ཆོས་དེ་དག་གིས་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བར་དགོངས་ནས་སུན་ཕྱུང་ངོ་། །དེས་ན་དེ་བས་ལྷག་པ་ཞིག་བཙལ་ལོ་སྙམ་དུ་རྐང་གིས་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་སྡེ་དཔོན་གྱི་གྲོང་ལྟེང་རྒྱས་སུ་ཕྱིན་པའི་ཤར་ཕྱོགས་ན་ཆུ་ཀླུང་ནེེ་རཱཉྫ་ན་གྱ་གྱུར་འབབ་པའི་ ངོགས། སའི་ཕྱོགས་ཁོད་མཉམ་ཞིང་ཉམས་དགའ་བ་མཐོང་ནས་དེ་ཉིད་དུ་བཞུགས་སོ། །བཞུགས་ནས་ཀྱང་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། ཀྱེ་མ་ཛམྦུའི་གླིང་འདིར་སྙིགས་མ་ལྔའི་དུས་ལ་བབ་པ། སེམས་ཅན་དམན་པ་ལ་མོས་པ། མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་ སྡེས་གང་བ། ལྟ་བ་སྣ་ཚོགས་ལ་ཞུགས་པ། སྐྱབས་མ་ཡིན་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་འདུ་ཤེས་པ། བཀྲ་ཤིས་པ་མ་ཡིན་པར་བཀྲ་ཤིས་སུ་འདུ་ཤེས་པ། དག་པ་མ་ཡིན་ལ་དག་པར་འདུ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་སྟེ་འདི་དག་རྣམས་ཡང་དག་པའི་ལམ་དུ་{བསྲང་}བའི་ཕྱིར་དང་ སེམས་ཅན་ལས་དང་བྱ་བ་ཆུད་གསོན་པ་རྣམས་ཆུད་མི་འཛའ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་ངན་པ་དང་དཀའ་ཐུབ་ངན་པས་དག་པར་འཛིན་པ་རྣམས་སུན་དབྱུང་བའི་ཕྱིར་བརྟུལ་ཞུགས་དང་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་བརྩམས་པར་བྱའོ་ཞེས་དགོངས་ནས་ལོ་དྲུག་ཅུ་ མཁའ་ཁྱབ་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་གོ། །དེ་ནས་དཀའ་ཐུབ་ཁོ་ནས་གྲོལ་བར་འཛིན་པ་ཡང་དགག་པའི་ཕྱིར་ཁ་ཟས་རགས་པ་ཟོས་ལ་ལུས་ཀྱི་མཐུ་བསྐྱེད་དེ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་གཤེགས་པར་དགོངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་ པས། དེའི་ཚེ་ལྔ་སྡེ་བཟང་པོས་རིམ་གྲོ་བྱས་ཤིང་། ཏིལ་འབྲུ་གཅིག་དང་། འབྲས་བྲུ་གཅིག་དང་། རྒྱ་ཤུག་འབྲུ་གཅིག་རྣམས་ཕུལ་བ་ཡང་བཞེས་སོ།

於此,剛思及隨順出家之衣,天子化現獵人形象獻上袈裟,接受后將自己極為貴重的迦屍衣給予他。披上袈裟后,自成為自然出家和具足戒者。如是: “空中黑塵煙縷長, 聖者無執心亦然, 不染無垢國土樂, 如同蓮花出水上。” 第七、苦行事業:其後,為向隨從菩薩無垢行跡的所化眾生示現”殊勝菩提需以無量苦行成就”之理,次第前往廣嚴城見飛行者之子長飛,王舍城見郁陀迦羅摩子勝行,他們顯示無所有處和有頂心。 迅速通達他們的方法后,思惟此等法不能出離而厭離。因此想尋求更勝者,徒步遊行至長者村烏陀耶那東方,見尼連禪河蜿蜒流淌河岸,地勢平坦悅意處,即于彼處安住。 安住后如是思惟:嗚呼,此贍部洲正值五濁之時,眾生信樂下劣,遍滿外道部眾,趨入種種見解,于非皈依處生皈依想,于非吉祥生吉祥想,于非清凈生清凈想。為令此等趨入正道,為示令眾生不空費業行,為破除執持惡戒與惡苦行為清凈者,當修特殊誓願與苦行。如是思已,安住虛空遍定六十年。 其後,為遮破唯以苦行得解脫之執,食粗食以生身力。其後,思欲趣向菩提心要,如是宣說。當時五比丘承事,供養一粒芝麻、一粒稻米、一粒棗,皆予接受。

།དེ་ནས་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པའི་གོས་འགའ་ཞིག་རྙེད་ན་སྙམ་ལྟེ་སེམས་བཏུད་པ་ན། གྲོང་པའི་བུ་མོ་ ལེགས་སྐྱེས་མའི་བྲན་མོ་གྲུབ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ཤི་བ་ཤ་ནའི་རས་ཀྱི་དཀྲིས་ཏེ་དུར་ཁྲོད་དུ་བོར་བར་གྱུར་པ་དེ་བླངས་ཏེ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བྱིན་པའི་རྡོ་ལ་བཞག་སྟེ་ལག་པའི་རྫིང་དུ་བཀྲུས་པ་ལས་སྣམ་སྦྱར་དུ་དྲུབས་པ་ཞིག་དང་། ལྷའི་བུ་དྲི་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བས་ལྷའི་གོས་ངུར་སྨྲིག་གི་ 213-40a

ཚོན་དུ་བཙོས་པ་ཕུལ་བ་དག་གསོལ་ཏེ། སྔ་དྲོར་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གྲོང་དུ་ཕྱོགས་པ་དང་། སྔོན་དུ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་གྲོང་བའི་བུ་མོ་ལེགས་སྐྱེས་མ་ལ་ཇི་ལྟར་སྦྲན་པ་ལྟར། དེས་པ་ཉིས་སྡོང་གི་འོ་མ་ལན་བདུན་དུ་ཉིང་ཁུར་བྱས་པ་དང་། འབྲས་ སར་པ་དང་ཕྲུ་བ་སར་པ་བླུགས་ཏེ་བསྒྲུབ་པས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་སོ། །ཇི་ལྟར་སྟོབ་པ་ལེགས་པར་བཞེས་ནས་གསེར་གྱི་ཡོལ་གོ་ཆུ་བོ་ལ་བསྐྱུར་བ་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་རྒྱ་མཚོས་བླངས་སོ། །དེ་བས་ཀྱང་མིག་སྟོང་པས་ནམ་མཁའ་ལྡིང་གི་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་ཏེ་འཕྲོག་ པར་བརྩམས་ཀྱང་། ཡང་དབྲོག་པར་མ་ནུས་པར་རང་གི་གཟུགས་ཀྱིས་བསླངས་ནས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དུ་ཁྱེར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རགས་པའི་ཟས་ཀྱི་མཐུས་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་ལུས་སྔ་མའི་ཁ་དོག་བཟང་པོ་རྒྱས་པ་དང་། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་ གཉིས་དང་། དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུ་དང་། འོད་འདོམ་གང་པའི་དཔལ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་བྱུང་ངོ་། །བརྒྱད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་གཤེགས་པའི་མཛད་པ་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་རགས་པའི་ཟས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐུ་ལུས་སྟོབས་དང་ལྡན་པར་བསྐྱེད་དེ། ཤིང་ གི་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་སྟབས་ཀྱིས་གཤེགས་སོ། །དེར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡོངས་སུ་སྐྱོང་བའི་ལྷའི་བུ་བཅུ་དྲུག་དང་། གཞན་ཡང་ལྷའི་བུ་དང་རྒྱལ་བའི་མྱུ་གུ་མང་པོས་དེང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདིར་འདུག་སྟེ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་ བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་བརྒྱད་ཁྲི་བརྒྱན་པར་བྱས་ཏེ། དེའང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་ཁ་ཅིག་ན་མེ་ཏོག་གི་རང་བཞིན་ཅན་དང་། ཁ་ཅིག་ནི་སྤོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་དང་། ཁ་ཅིག་ནི་ཙནྡནའི་རང་བཞིན་ཅན་དང་། ཁ་ཅིག་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ རང་བཞིན་ཅན་དུ་ཡོད་པ་ལ། ཤིང་རེ་རེའི་དྲུང་ནའང་སེང་གེའི་ཁྲི་དང་སྟན་སྣ་ཚོགས་པ་དག་བཤམས་སོ།

其後,想尋得些糞掃衣而心生希求時,有村女善生的婢女成就女死後,以尸林布裹屍拋于尸陀林,取其佈置于帝釋所賜石上,于手池中洗滌后縫製成僧伽梨。復有天子名無垢者獻上以袈裟色染成的天衣。 著此二衣,晨時趨向游化之村。如諸天先前告知村女善生般,她以牛奶七次提煉精華,加入新米與新酥烹製供養。善受供養后,將金缽投入河中,為龍王大海所取。 此後,千眼天主化現金翅鳥形欲奪,然未能奪取,遂以本形索要,攜至三十三天。以如是粗食之力,剎那間身相恢復昔日妙色,三十二大丈夫相、八十隨好及一尋光明莊嚴悉皆極為明顯。 第八、趣向菩提心要事業:以如是粗食令菩薩身具足力量,以大丈夫步態趣向菩提樹王前。彼處,守護菩提心要之十六天子及其他諸多天子、佛子思維:“今日菩薩安住於此將現證圓滿菩提。“遂莊嚴八萬菩提樹,其中有些樹為花之自性,有些為香之自性,有些為旃檀之自性,有些為一切珍寶之自性。于每棵樹下皆陳設獅子座與種種座具。

།དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རོལ་པ་བཀོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་མ་ཐག་ཏུ་སྐད་ཅིག་ཉིད་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་གི་ཁྲི་སྟན་དེ་ 213-40b

དག་ཐམས་ཅད་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པར་འདུག་པ། རྒྱལ་བའི་མྱུ་གུ་དང་ལྷའི་བུ་སོ་སོའི་ཡིད་ལའང་བདག་གི་ཁྲི་ལ་བཞུགས་ཀྱི་གཞན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་བུ་དག་མཛད་དོ། །གཞན་ཡང་རི་དང་ནགས་ ཚལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་ལ་མགོ་ཕྱོགས་ཏེ་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་ལམ་གྱི་གཡས་ཕྱོགས་ནས་རྩྭ་འཚོང་བཀྲ་ཤིས་ཀྱིས་རྩྭ་བརྔ་བ་ལ། །བཀྲ་ཤིས་རྩྭ་དག་ང་ལ་མྱུར་དུ་བྱིན། །དེ་རིང་ང་ལ་རྩྭས་ནི་དོན་ཆེན་འགྱུར། །དཔུང་དང་བཅས་ པའི་བདུད་ནི་བཅོམ་ནས་སུ། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཞི་བ་རེག་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། དེ་རིང་ང་ལ་རྩྭ་སྦྱིན་བྱས་ན་ནི། །ཁྱོད་ལ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ནི་མཐའ་ཡས་ཏེ། །དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ངན་པའི་རྒྱུར་མི་འགྱུར། །ཁྱོད་ཀྱང་སྟོན་པ་བླ་ན་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་ གསུངས་སོ། །དེས་ཀྱང་རྩྭ་སྔོན་ཤིན་ཏུ་འཇམ་པ་ཕུལ་བ་ཁྱེར་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་ལ་ལན་བདུན་དུ་བསྐོར་བ་བྱས་ནས། རྩྭའི་རྩེ་མོ་ནང་དུ་བསྟན་ཏེ་བཏིང་བའི་སྟན་ལ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ་ཞལ་ཤར་དུ་ཕྱོགས་པར་བཞུགས་ནས། སྐུ་དྲང་པོར་བསྲངས་ ཤིང་། དྲན་པ་མངོན་དུ་བཞག་སྟེ་ཡི་དམ་དུ་བཅས་པ། སྟན་འདིར་བདག་གི་ལུས་ནི་སྐམས་ཀྱང་རུང་། །པགས་པ་རུས་པ་ཤ་རྣམས་ཞིག་ཀྱང་རུང་། །བསྐལ་མང་རྙེད་དཀའ་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་པར། །སྟན་འདི་ལས་ནི་ལུས་བསྐྱོད་མི་བྱའོ། ། ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །དེའི་ཚེ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཀུན་དུ་འཁོད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་བཞུགས་པའི་ཚེ་སྨིན་མཚམས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྐུལ་བ་ ཞེས་བྱ་བའི་འོད་བྱུང་ནས་ཕྱོགས་བཅུ་ཀུན་དུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མཐའ་ཀླས་པར་བཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བགྲང་པ་ལས་འདས་པ་བསྡུས་ཏེ་མཆོད་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིད་པོ་ག་ལ་བར་འདུག་པ་དག་མངོན་པར་བསྟན་ཏོ། །དགུ་པ་བདུད་སྟེ་འཇོམས་པའི་མཛད་པ་ལ། 213-41a

བདུད་ཀྱིས་ཐོ་བཙམས་པ་དང་། དེ་ཇི་ལྟར་བཅོམ་པའོ།

其後,菩薩剛入名為”遊戲莊嚴”三昧,剎那間于所有菩提樹座上,現出具足相好莊嚴的菩薩安住,令諸佛子與天子各自心想:“菩薩安住於我座上,非於他座。“如是示現。 又復諸山林等皆向菩提樹而住。爾時,于道路右側割草之吉祥賣草人,菩薩告曰:“吉祥者,速將草予我。今日此草於我大有意義。我將降伏魔眾眷屬,觸證寂靜無上菩提。“又曰:“今日若施草與我,汝之福德力無邊際,此非汝惡業之因,汝亦當成無上導師。” 彼遂獻上極其柔軟青草,菩薩攜草繞菩提樹七匝,以草尖向內鋪設座具,結跏趺坐,面向東方而住。端正其身,正念現前,立誓言道:“於此座上,縱使此身枯槁,皮肉骨骼消亡,若未證得多劫難得之菩提,終不動身離此座位。” 爾時,欲界諸天為護菩薩,安住于諸方。菩薩安住菩提心要時,眉間放出名為”勸請菩薩”之光明,遍照十方法界無邊際安住之無量菩薩,為作供養故,顯現趣向菩提心要所在。 第九、降魔事業分:魔軍集結及其降伏。

།དང་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་འདོད་པ་ཁམས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་བདུད་སྡིག་ཅན་ལ་མ་སྦྲན་པར་བདུད་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་གོ་འཕང་ངོན་དུ་མི་འགྱུར་བར་དགོངས་ནས། དེ་དག་བསྐུལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྨིན་མཚམས་ནས་བདུད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་འོད་ཟེར་ཕྱུང་སྟེ། བདུད་ཀྱི་གནས་ཐམས་ཅད་དུ་འོད་ཀྱིས་སྣང་བར་བྱས་ཏེ། དེ་དག་གི་མདངས་དང་གཟི་བརྗིད་ ཐམས་ཅད་མོག་མོག་པོར་བྱས་སོ། །འོད་ཀྱི་རྩེ་མོ་ལས་སྒྲ་འདི་ལྟ་བུ་ཡང་བྱུང་སྟེ། སེམས་ཅན་ཤིན་ཏུ་དག་པ་བསྐལ་མང་སྤྱོད་སྤྱད་པ། །ཟས་གཙང་སྲས་པོ་རྒྱལ་སྲིད་དག་ནི་རབ་སྤངས་ཏེ། །ཕན་བྱེད་དེ་ནི་བདུད་རྩི་མངོན་པར་འདོད་པས་བྱུང་། །བྱང་ ཆུབ་ཤིང་དྲུང་འོངས་ཀྱིས་དེ་རིང་བསྒྲིམ་པར་གྱིས། །ཞེས་དང་། བདུད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལ་མི་དགེ་བའི་རྨི་ལམ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱང་བྱུང་བས་ཤིན་ཏུ་མ་རངས་པར་གྱུར་ཏེ་རང་གི་འཁོར་རྣམས་བསྡུས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞོམ་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བར་བརྩམས་སོ། ། དེའི་ཚེ་བདུད་ཀྱི་བུ་དེད་དཔོན་ཞེས་བྱ་བས་དེ་ནི་ཐུབ་པར་མི་འགྱུར་བའི་ལྟས་སུ་ངེས་པས། དེར་མ་སོངས་ན་དགེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་བཟློག་ཀྱང་བཤོལ་དུ་མ་བཏུབ་བོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་བདུད་ཀྱི་དམག་ཡན་ལག་བཞི་དང་ལྡན་པའི་དཔུང་ཆེན་པོ་འཐབ་ མོ་ལ་ཤིན་ཏུ་དཔའ་བ་གནོད་སྦྱིན་དང་། གྲུལ་བུམ་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་དང་། སྲིན་པོ་དང་། ཡི་དྭགས་དང་། ཤ་ཟ་དང་། ཀེང་རུས་ཀྱི་གཟུགས་འཇིགས་སུ་རུང་བ་སྤུ་ཟིང་ཞེས་བྱེད་པ། མགོ་བོ་དང་ལག་པ་དང་རྐང་པ་རྣམས་གཅིག་པ་ནས་སྟོང་ཕྲག་པའི་ བར་དུ་ཡོད་པ། མཚོན་ཆ་སྣ་ཚོགས་པས་ལག་པ་བྲེལ་བ། སྟག་དང་། སྦྲུལ་དང་། ཕག་པ་དང་། གླང་པོ་དང་། རྟ་དང་། བོང་བུ་དང་། རྔ་མོ་དང་། སེང་གེ་དང་། དྲེད་ཀྱི་ཁ་གདོང་དང་ལྡན་པ། རལ་པ་བརྫེས་ཤིང་ཁ་མིག་གནས་མེ་འབར་བའི་རྣམ་པ་ 213-41b

ཅན་དག་སྤྲུལ་ཏེ་དཔག་ཚད་བརྒྱད་ཅུའི་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་བཀང་ནས་འོངས་སོ། །དེའང་བདུད་ཀྱི་བུ་དེད་དཔོན་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མངོན་པར་དད་པ་རྣམས་ནི་བདུད་སྡིག་ཅན་གྱི་གཡས་རོལ་དུ་འཁོད་ཅིང་ཕྱིར་ཟློག་པར་བྱེད་དོ། །བདུད་ཀྱི་ ཕྱོགས་ལ་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གཡོན་རོལ་ནས་བསྐུལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མཚོན་ཆ་སྣ་ཚོགས་པས་ཆར་དུ་ཕབ་བོ། །ཇི་སྙེད་ཕབ་པའི་མཚོན་ཆ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དང་། མེ་ཏོག་གི་བླ་རེ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་མཛེས་ པར་བྱེད་པའི་རྒྱན་དུ་གྱུར་ཏོ།

其一,菩薩思及若不降服欲界之主惡魔,則無法現證勝過魔眾之果位。為勸請彼等,從菩薩眉間放出名為”摧毀一切魔曼荼羅”之光明,照耀一切魔之住處,令其光澤威嚴悉皆暗淡。從光芒頂端發出如是聲音:“清凈有情歷經多劫修行,凈飯王子捨棄王位,利他者為求甘露而來,今至菩提樹下,汝當精進。” 魔王生起三十二種不善夢兆,心生不悅,集聚眷屬欲往降伏菩薩。爾時,魔子名為”商主”者知此不可為,以”若不往彼處則為善”之言相勸,然不能阻止。 其二,魔軍具足四支之大軍,勇猛善戰,化現夜叉、噶路茶、大腹行者、羅剎、餓鬼、食肉鬼、骷髏形狀可怖令人毛骨悚然,頭手足或一或至千數,手持種種兵器,具虎蛇豬象馬驢騾獅熊之面貌,髮辮蓬亂,口目如火燃燒狀,充滿八十由旬周圍而來。 其中,魔子商主等信奉菩薩者,立於惡魔右側勸其退卻。喜好魔眾者則於左側催促,向菩薩降下種種兵器如雨。所降一切兵器剎那間化為花鬘、花蓋及莊嚴菩提樹之裝飾。

།དེར་བདུད་ཀྱིས་སྨས་པ། ཁྱེད་ཀྱི་བསོད་ནམས་དེ་ཙམ་གྱིས་ཐར་པ་ག་ལ་ཐོབ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་འཇམ་པའི་གསུང་གིས་སྨྲས་པ། སྡིག་ཅན་ཁྱོད་ཀྱིས་གཏན་པ་མེད་པའི་མཆོད་སྦྱིན་གཅིག་གིས་འདོད་པའི་དབང་ཕྱུག་ ཐོབ་པར་ཟད་དོ། །ངས་ནི་གཏན་པ་མེད་པའི་མཆོད་སྦྱིན་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་དུ་མ་བྱས་སོ། །བདུད་གྱིས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོས་མཆོད་སྦྱིན་གཏན་མེད་པ་བགྱིས་པའི་དབང་པོ་ནི་ཁྱོད་ཉིད་ཡོད་ན། ཁྱོད་ལ་ནི་དཔང་པོ་སུ་ཡང་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔས་ཕྱག་གཡས་པ་མཚན་གྱི་རི་མོས་བརྒྱན་པ་ས་ལ་བསྣུན་ཏེ་སྨྲས་པ། ས་འདི་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། །རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུ་སྙོམས་ཤིང་ཉེ་འཁོན་མེད། །འདི་ནི་བདག་གི་དཔང་སྟེ་བདག་རྫུན་མེད། །འདི་ལ་ཁྱོད་ནི་བདག་གི་དཔང་བྱོས་ཤིག ། ཅེས་གསུངས་མ་ཐག་ཏུ་ས་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས་པའི་རུམ་ནས་སའི་ལྷ་མོ་བརྟན་མས་ལུས་ཕྱེད་རྒྱན་གྱིས་སྤྲས་པ་མངོན་པར་ཕྱུང་སྟེ། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་བཞིན་ཏེ། འདི་ནི་བདག་ལ་མངོན་སུམ་མོ། །འོན་ ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ནི་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱི་དཔང་དུ་གྱུར་པ་དང་ཚད་མར་གྱུར་པ་དམ་པའོ་ཞེས་སྒྲ་ཆེན་པོས་བརྗོད་དེ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་གཡོན་ཅན་དཔུང་དང་བཅས་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་སྐྱེངས་བཞིན་པར་སླར་ཡང་རྗེས་སུ་ཆགས་ 213-42a

པས་བསླང་བར་ནུས་སམ་མི་ནུས་སད་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། རང་གི་བུ་མོ་རྣམས་སད་པའི་ཕྱིར་བཏང་ངོ་། །དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ནུས་པའི་གཡོ་སྒྱུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པས་བསླུས་ཀྱང་བ་སྤུའི་རྩེ་མོ་ཙམ་ཡང་གཡོ་བར་མ་ནུས་ཏེ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ། པདྨ་ དྲི་མ་མེད་པའི་སྙིང་པོ་འདྲ་ཞིང་སྟོན་ཟླ་ལྟ་བུའི་ཞལ། །མར་གྱིས་སྦྱིན་སྲེག་བགྱིས་པའི་འོད་འཕྲོ་ཅི་འདྲ་གསེར་གྱི་རི་འདྲ་བ། །སྲིད་པ་བརྒྱ་ནས་སྤྱད་ཅིང་དགོངས་དང་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་གྲུབ་གྱུར་ཅིག །བདག་ཉིད་བརྒལ་ནས་སྡུག་བསྔལ་དག་དང་ལྡན་པའི་འགྲོ་བ་བསྒྲལ་དུ་གསོལ། ། ཞེས་པས་བསྟོད་ཅིང་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ཤིང་གི་ལྷ་མོ་བཅུ་དྲུག་གིས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བསྟོད་པར་བྱེད་དོ། །གནས་གཙང་མའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་འདུད་ཀྱི་སྡེ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གིས་ཉམས་དམས་པར་བྱེད་དོ། །ལྷ་མང་པོས་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གིས་བདུད་ཕྱིར་བཟློག་པར་བྱས་ཀྱང་མ་ ལོག་སྟེ། སླར་ཡང་མཚོན་ཆ་སྣ་ཚོགས་པ་འཕེན་པར་བྱེད་ཀྱང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཏེ། མཐར་བདུད་ཀྱི་དཔུང་ཐམས་ཅད་མགོ་རྨོངས་པར་གྱུར་ཏེ། ལམ་ཡང་སྟོར་ནས་ཞག་བདུན་དུ་ཕྲད་པ་མེད་པར་འཐོར་བར་གྱུར་ཅིང་། དེའི་ཚེ་བདུད་ཀྱི་རིས་མང་པོས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་ བསྐྱེད་དོ།

魔王說道:“你僅憑這點福德,怎能獲得解脫?“菩薩以柔和語言說道:“罪惡者你僅以一次無量供養而獲得欲界之主而已。我已行無量供養數以百萬計。“魔王說道:“我做無量供養之證人是你自己,而你卻無任何證人。“菩薩右手以相好紋飾擊地而言:“此地是一切眾生住處,動與不動平等無親疏。此是我之證,我無虛妄。汝當爲我作此證。” 話音剛落,大地六種震動之中,地神堅牢女現半身嚴飾莊嚴,說道:“大士,確實如此。如你所言,此事我親見。然而,世尊自是天人世間一切之證,為最勝量。“以大音聲說已隱沒不見。 爾時,邪者與眷屬心不悅而羞愧,復想是否能以貪慾令其動搖,遂遣其女兒等前往。她們以三十二種方便幻術欺誘,然連毫毛尖許也不能動搖。讚歎道:“無垢蓮花藏般面如秋月,如火供油脂放光如金山,百世修行願望成就已,愿度已渡具苦眾生。“如是讚歎而去。 爾時,十六樹神讚歎菩薩。凈居天眾以十六種方式令魔軍衰落。眾多天神以十六種方式勸魔退卻,然不退卻,復投擲種種兵器,如前轉變。最後魔軍盡皆迷亂,失道散佈七日不得相逢,爾時眾多魔眾亦發菩提心。

།དེ་ལྟར་ཡང་། མི་མཁས་གང་ཞིག་ནམ་མཁའ་སྐྲག་པར་བྱེད་འདོད་པ། །དེ་ནི་ཤིང་མཆོག་དྲུང་ནས་ང་འདྲ་སློང་བར་འདོད། །གང་ཞིག་སྟོང་གསུམ་ཆེན་པོ་བཤིག་ནས་རྡུལ་འགྲང་དང་། །གང་ཞིག་བ་སྤུ་ཡིས་ནི་རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་འབྱིན་དང་། །སྐད་ཅིག་གིས་ ནི་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་རི་འཐོར་བ། །དེས་ཀྱང་ཤིང་དྲུང་འདུག་པ་ང་ལ་འཚེ་མི་ནུས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །བཅུ་པ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་མཛད་པ་ནི། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནམ་གྱི་ཆ་སྟོང་ལ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་མངོན་དུ་མཛད་དོ། །གང་ཐུན་ལ་ ནི་རིག་པ་གསུམ་བསྐྱེད་དེ། ནམ་གྱི་ཆ་སྨད་སྐྱ་རེངས་འཆར་བ་རྔ་བརྡུང་བའི་ཚོད་ཙམ་ལ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་བཅུ་གཉིས་དང་། བདེན་པ་བཞི་མངོན་དུ་བྱས་ནས་སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཞིན་ 213-42b

གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་ཆེན་པོ་ལ་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་ཤིང་ཏཱ་ལ་བདུན་སྲིད་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལ་མངོན་པར་འཕགས་ཏེ། ལམ་གྱི་རྒྱུད་ནི་ཆད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆེད་དུ་རྗོད་པས་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ། །དེའི་ཚེ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷའི་མེ་ཏོག་པུས་མོ་ནུབ་པ་ཙམ་ དུ་གཏོར་ནས་མཆོད་པ་བྱས་སོ། །དེའི་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་སྲིད་དུ་མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་ལ་རེག་པ་དང་། འོད་ཀྱི་སྣང་བ་ཆེན་པོས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་ཤིང་ས་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས་སོ། །ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ ཅད་ཀྱང་ཕྱག་བརྐྱང་སྟེ་ཀ་ལ་པིངྐའི་དབྱངས་ཀྱིས། {ཕྱིས་}ཀྱི་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་བདག་ཅག་རྣམས་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་དག་པ་བདག་ཀྱང་བསྐུར་རོ། །གཞན་ཡང་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷའི་བུ་མོ་རྣམས་ དང་། ལྷའི་བུ་དང་། བདུད་དང་བཅས་པའི་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པས་བསྟོད་པའི་ཚོགས་ཇི་སྙེད་པས་བསྟོད་ཅིང་། མེ་ཏོག་གི་སིལ་མ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པས་ཕྱོགས་ཀུན་ནས་འཐོར་བའི་མཆོད་པས་མཆོད་དོ། །བཅུ་གཅིག་པ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་མཛད་པ་ལ། ཐོག་མར་བསྐུལ་ དགོས་པར་བསྟན་པ་དང་། བསྐུལ་བར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དངོས་སོ།

如是言道:“無知者欲令虛空驚懼,猶如從勝樹下向我這樣的人乞求。有人慾摧毀三千大千世界成微塵,有人以毫毛取盡海水,剎那間摧毀金剛自性之山,彼等亦不能害我安住樹下。“如是所說。 第十現證菩提之行:其後,菩薩于夜初分現證四禪定。中夜分生三明,夜後分破曉敲鼓時分,證悟十二緣起及四諦,以具一剎那智慧現證圓滿正覺,安住如來大法王位。 其後,七棕櫚樹高聳于虛空,以”道路已斷”等緣起偈而宣說。爾時,諸天散佈天花沒膝而作供養。于其剎那,一切眾生皆觸最勝安樂,大光明照耀一切世界,大地六種震動。 十方諸佛伸手以迦陵頻伽音:“后佛如我等得菩提,汝亦善哉證菩提。“如是加持並授法位。復有欲界天女及天子與魔眾等一切眾生,以無量讚歎而讚歎,以種種花瓣從諸方散佈而作供養。 第十一轉法輪之行分:首先示現需請轉法輪,應允請轉法輪,及實際轉法輪。

།དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ཞག་བདུན་ཕྲག་བདུན་ལ་རིམ་པ་ལྟར་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་མ་བཤིག་པར་ཤིང་གི་རྒྱལ་པོ་ལ་སྤྱན་མི་འཛུམས་པར་གཟིགས་ནས་ དགའ་བའི་ཟས་བཀོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བདེ་བ་མྱོང་བ་དང་། སྟོང་གསུམ་གྱི་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་རིང་དུ་འཆག་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་ལ་སྤྱན་མི་འཛུམས་པར་གཟིགས་པ་དང་། ཤར་གྱི་རྒྱ་མཚོ་ནས་ནུབ་ཀྱི་རྒྱ་མཚོའི་བར་མི་རིང་བར་འཆག་ཅིང་། བདུད་སྡིག་ཅན་གྱིས་ མྱ་ངན་འདའ་བར་གསོལ་བ་བཏབ་ཀྱང་ཞལ་གྱིས་མ་བཞེས་པ་ལ་བདུད་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་གྱུར་པས་འདུད་ཀྱི་བུ་མོ་གསུམ་བསླུ་བའི་སེམས་ཀྱིས་སྟོན་པའི་གན་དུ་འོངས་པ་རྒན་མོར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་། ཡུལ་ངན་གྱི་ཚེ་ཀླུ་བཏང་འཐུང་གི་གནས་སུ་བཞུགས་པ་དང་། 213-43a

ཤིང་ནྱ་གྲོ་དྷ་ར་སྐྱོང་དུ་བཞུད་པའི་ཚེ་ཀུན་དུ་རྒྱུ་ལ་སོགས་པས་དཔྱས་འདོགས་པ་ལ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་གསུངས་པ་དང་། ཤིང་སྒྲོལ་རྒྱུའི་དྲུང་དུ་བཞུགས་ཏེ་ཚོང་པ་ག་གོན་དང་བཟང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་སྦྲང་རྩི་དང་། སྐྱོ་མ་དང་བུ་རམ་གྱི་ཤིང་བཤུས་པ་ རྣམས་ཕུལ་བ་ལ་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྣོད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅི་འདྲ་བས་བཞེས་པར་དགོངས་པ་དེའི་ཚེ་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞིས་རྡོའི་ལྷུང་བཟེད་བཞི་མེ་ཏོག་གིས་བཀང་སྟེ་ཕུལ་བ་གཅིག་ཏུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་དེ་ཉིད་དུ་བཞེས་པར་མཛད་དོ། །དེ་ནས་ཚོང་དཔོན་ག་གོན་དང་བཟང་པོ་ གཉིས་ཀྱིས་བ་སྟོང་གི་འོ་མ་ཉིང་ཁུར་བྱས་པའི་སྤྲིས་མ་རིན་པོ་ཆེའི་གཞོང་པར་བླུགས་ཏེ་ཕུལ་བ་ཡང་བཞེས་ནས་ཡོལ་གོ་དེ་ཉིད་དུ་བོར་བ་ནི་ལྷའི་བུ་རབ་ཚངས་ཞེས་བྱ་བས་མཆོད་པའི་ཕྱིར་ཁྱེར་རོ། །དེ་ནས་ཚོང་དཔོན་དེ་གཉིས་ལ་བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྣམས་གསུངས་ནས་སྦྲང་རྩི་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་ བའི་སངས་རྒྱས་སུ་ལུང་བསྟན་ནོ། །དེ་ནས་སྟོན་པ་ཐུགས་ལས་ཆུང་ངུར་གནས་པར་དགོངས་ཏེ། ཟབ་ཞི་རྡུལ་བྲལ་འོད་བསལ་འདུས་མ་བྱས། །བདུད་རྩིའི་ཆོས་ནི་བདག་གིས་ཐོབ་པར་གྱུར། །བདག་གིས་བསྟན་ཀྱང་གཞན་གྱིས་མི་ཤེས་ཏེ། །མི་སྨྲར་ནགས་འདབས་གནས་པ་བྱ་བ་སྙམ། །ཞེས་ གསུངས་སོ།

首先,如是現證圓滿正覺后,於七個七日中,依次不解跏趺坐,以不眨眼注視菩提樹王,體驗名為”安立喜食”三昧之樂,於三千世界遠行,以不眨眼注視菩提樹,從東海至西海間不遠而行。 魔羅惡者雖請入涅槃,但未應允,魔心領悟。魔女三人以欺誑心來至佛前,被加持為老婦。于饑荒時住于龍王善飲處,前往尼拘律樹時,對普行等人之譏諷而說緣起偈。 住于度母樹下時,商主伽瓜那與跋陀二人供養蜂蜜、糖漿及甘蔗,思及往昔諸佛以何等器受供,彼時剎那間四大天王以花裝滿四石缽供養,加持為一而受用之。 其後,商主伽瓜那與跋陀二人以千牛之乳精製成的酥油盛于寶盆供養,受用后捨棄彼器,天子名勝梵者為供養而取之。其後,對二位商主宣說吉祥偈,授記將成為”蜜源佛”。 其後,世尊住于微細心念,說道:“深寂離塵光明無為,甘露妙法我已證得。我雖宣說他人不解,不言而住林間為宜。”

།གཉིས་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སེམས་ཅན་མ་རིག་པས་ལྡོངས་པ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་བརྩེ་བ་མི་མངའ་བ་མ་ཡིན་ཡང་། མ་བསྐུལ་བར་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མི་བསྐོར་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སླར་གསུངས་པ། འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་སྙིང་བརྩེ་མཐའ་ཡས་ང་། །གཞན་གྱིས་གསོལ་ བ་བཏབ་ལ་ང་མི་སྡོད། །སྐྱེ་བོ་འདི་དག་ཚངས་ལ་དད་པ་སྟེ། །དེ་ཡིས་གསོལ་བ་བཏབ་ན་འཁོར་ལོ་བསྐོར། །ཞེས་གསུངས་ནས་སྨིན་མཚམས་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་སྣང་བའི་འོད་ཕྱུང་ངོ་། །དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ཚངས་པ་གཙུག་ཕུད་ཅན་གྱིས་རིག་ནས། རང་གི་འཁོར་ ཚངས་པ་འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་དང་བཅས་པ་འོངས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་གསོལ་བ། འཕགས་པའི་ནོར་ལ་སེམས་ཅན་དག་ནི་མགྲོན་གཉེར་ཏེ། །སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་མང་པོ་དབུགས་ཕྱུང་མཛད་ནས་ནི། །གང་སླད་མི་གསུང་འགྲོ་ལ་བཏང་ 213-43b

སྙོམས་མཛད་པ་འདི། །འཇིག་རྟེན་རྩ་ལག་ཁྱོད་ལ་རིགས་པ་མ་ལགས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་དམ་པའི་རྔ་བོ་ཆེ་ནི་བརྡུང་དུ་གསོལ། །དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དུང་ནི་མྱུར་དུ་འབུད་དུ་གསོལ། །ཆོས་ཀྱི་མཆོད་སྡོང་ཆེན་པོ་བསྒྲེང་པར་མཛད་དུ་གསོལ། །ཆོས་ཀྱི་མར་མེ་ཆེན་པོ་སྔར་བར་མཛད་དུ་གསོལ། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྐུལ་བ་ལ་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་པར་རིག་ནས་དགའ་བ་མཆོག་ཏུ་སྐྱེས་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །སླར་ཡང་ཐུགས་ལས་ཆུང་ངུར་བཞུགས་པ་ཚངས་པས་རིག་ནས་བརྒྱ་བྱིན་དང་ལྷན་ཅིག་དུ་འོངས་ཏེ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས། ཟླ་བ་ཉ་བ་གཟའ་ལས་ཐར་པ་ལྟར་ ཁྱོད་ཀྱི་ཐུགས་ནི་རྣམ་པར་འགྲོལ་བ་ལགས། །གཡུལ་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་བཞེངས་སུ་གསོལ། །འཇིག་རྟེན་མུན་པར་ཤེས་རབ་འོད་འབྱུང་གསོལ། །ཞེས་དང་། ཚངས་པས་ཀྱང་སླར་ཡང་གསོལ་བ་བཏབ་བོ། །དེ་དག་གི་ཚེ་ཡང་ཅང་མི་གསུང་བར་གྱུར་པ་རིག་ནས་དེ་དག་འཁོར་དང་བཅས་ བ་ཡང་ཡིད་མི་དགའ་བཞིན་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །སླར་ཡང་ཚངས་པ་གཙུག་ཕུད་ཅན་གྱིས་ཡུལ་མ་ག་དྷཱ་པའི་མི་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བར་གྱུར་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བཏུད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་རིག་ནས། སླར་ཡང་ལྗོན་པ་སྒྲོལ་རྒྱུའི་དྲུང་ཐམས་ཅད་དུ་ལྷའི་སྣང་བས་སྣང་ བར་བྱས་ཏེ་འོངས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །མ་ག་དྷཱ་ཡི་ཡུལ་འདིར་སྔོན་ཆད་ཆོས། །མ་དག་དྲི་མས་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་བྱུང་། །བདུད་རྩིའི་སྒོ་མོ་དབྱེ་བར་མཛོད་ཅིག་ཆོས། །རྡུལ་བྲལ་དྲི་མ་མེད་པ་བསྟན་དུ་གསོལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྐུལ་ལོ།

其二,如來雖對無明所盲眾生具有悲憫,但為顯示未經勸請不轉法輪,復說道: “我於世間悲憫無邊, 不待他人祈請而住。 眾生信仰梵天尊貴, 彼若祈請即轉法輪。” 說此語已,從眉間放射照耀此世界之光。梵天頂髻因佛加持而知曉,與其眷屬六十八百千梵天眾同來,頂禮如來足下,合掌祈請道: “眾生渴求聖者財, 救拔眾多有情已, 何故默然舍眾生, 世間依怙此不宜。 祈請擊響正法鼓, 祈請速吹正法螺, 祈請豎立大法幢, 祈請點燃大法燈。” 等語勸請時,默然無語表示允許。梵天生起最勝歡喜而隱沒。 複次,知佛住于微細心念,帝釋與梵天同來,帝釋說道: “如滿月脫離羅睺, 您心已得解脫已, 祈請戰勝而起身, 祈請放智慧光明。” 梵天亦復勸請。彼時亦默然無語,知此後彼等眷屬不悅而隱沒。 複次,梵天頂髻知摩揭陀國人之見解及如來之意趣,復于度母樹下普放天光而來,如是祈請: “摩揭陀地昔所生, 不凈垢染相隨法, 祈請開啟甘露門, 祈請宣說無垢法。” 等語勸請。

།དེ་ལྟར་ཚངས་པ་གཙུག་ཕུད་ ཅན་གྱིས་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་གསོལ་བ་བཏབ་པའི་མཐར། བཅོན་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལ་གཟིགས་ནས་མ་ངེས་པ་དང་། ལེགས་པར་ངེས་པ་དང་། ཡང་དག་པར་ངེས་པ་སྟེ་གསུམ་དུ་གནས་པ་ལས། མ་ངེས་པ་ལ་གཟིགས་ཏེ་གསུངས་པ། ཚངས་པ་མ་ག་ དྷཱ་ཡི་སེམས་ཅན་གང་། །སྐལ་བར་ལྡན་ཞིང་རིགས་དང་ལྡན་གྱུར་ལ། །མི་འཚེ་འདུ་ཤེས་རྟག་ཏུ་ཆོས་ཉན་པ། །དེ་དག་ལ་ནི་བདུད་རྩིའི་སྒོ་དབྱེའོ། །ཞེས་གསུངས་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་ཞལ་གྱིས་འཆེས་པར་མཛད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ནས་སྔོན་གྱི་དྲང་སྲོང་རྣམས་ 213-44a

ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་གནས་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ག་ལ་བ་དེར་ཆོས་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་བཞག་སྟེ། དེའང་ཐོག་མར་གདུལ་བར་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་བཟང་བ། གདུལ་སླ་བ། སྦྱོང་སླ་བ། དུག་གསུམ་གྱི་སྟོབས་ཆུང་བ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་སྟེ། གལ་ ཏེ་ཆོས་ཐོས་པར་མ་གྱུར་ན་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་པའི་རིགས་ཅན་ཞིག་ལ་བསྟན་པར་བྱའོ་དགོངས་པ་དང་། ལྷག་སྤྱོད་དང་རིང་འཕུར་དག་ནི་འདས་པར་གྱུར་པ་གཟིགས་ནས། དེ་བས་ལྔ་སྡེ་བཟང་པོ་རྣམས་ལ་བསྟན་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་པས། དེ་དག་ ཀྱང་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་དྲང་སྲོང་ལྷུང་བ་རི་དྭགས་ཀྱི་ནགས་ན་འཁོད་པ་གཟིགས་སོ། །གཟིགས་ནས་ཀྱང་མཐར་གྱིས་ཡུལ་རྒྱུ་ཞིང་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ག་ལ་བར་བྱོན་ནས། དེར་བསོད་སྙོམས་བཞེས་ཏེ་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་མཛད་དེ། དྲང་སྲོང་ལྷུང་བར་གཤེགས་སོ། །ལྔ་སྡེས་སྟོན་པ་བྱོན་པ་ མཐོང་སྟེ། དགེ་སྦྱོང་གོོ་ཏ་མ་ལྷོད་པ། མང་དུ་ཟ་བ། སྤོང་བ་ལས་ཉམས་པ་དེ་འོངས་ཀྱི་སུས་ཀྱང་བསུ་བར་མི་བྱའོ། །ལྡང་བར་མི་བྱའོ། །ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་བླང་བར་མི་བྱའོ། །སྟན་དང་ཡོངས་སུ་སྤྱད་པར་འོས་པའི་བཏུང་བ་དང་རྐང་པ་བཞག་པ་ཡང་སྦྱིན་པར་མི་བྱའོ། །སྟན་ལྷག་ མ་གཞན་ནི་མ་གཏོགས་ཏེ་འདོད་ན་འདུག་ཅིག་པར་བརྗོད་དོ་ཞེས་འོག་ཁྲིམས་བཅས་ཏེ། ཀུན་ཤེས་ཀྱིས་སེམས་ཀྱིས་ཁས་མ་བླངས་སོ། །དེ་ནས་སྟོན་པ་བྱོན་པ་དང་ལྔ་སྡེས་མ་བཟོད་པར་ཁྲིམས་དྲལ་ཏེ་སྟན་ལས་ལངས་ནས། ལ་ལས་བསུ། ལ་ལས་སྟན་བཏིང་། ལ་ལས་ཞབས་ བཀྲུ་བའི་ཆུ་བཤམས་ནས་ཁྱེད་ལེགས་པར་བྱོན་ཏམ། སྟན་འདི་ལ་བཞུགས་ཤིག་ཅེས་གསོལ་བ་དང་། སྟོན་པས་གདན་ལ་བཞུགས་ནས་ལྔ་སྡེ་དག་མགུ་བར་བྱ་བའི་གཏམ་མང་པོ་མཛད་དོ། །ལྔ་སྡེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གོོ་ཏ་མའི་དབང་པོ་ནི་གསལ་ལོ།

如是梵天頂髻三次祈請之後,世尊觀察一切世界,見有三種安住:不定者、善定者、正定者。觀察不定者而說道: “梵天,摩揭陀眾生中, 具有福分及種姓, 常以無害心聞法, 于彼開啟甘露門。” 說此後,應允轉法輪。 其三,其後于昔日仙人轉法輪處瓦拉納西嘎拉巴處立定說法之意趣。首先所化導者應具五相:根器良善、易於調伏、易於凈化、三毒力微、識不隱蔽。思及若不聞法將墮落之種姓者當爲所教化對象。見優陀夷與長遠遊已逝,是故當教化五賢眾,以佛眼觀察,見彼等住于瓦拉納西仙人墜處鹿野苑。 見已,漸次游化而至大城瓦拉納西嘎拉巴,于彼處受用托缽食,作飲食事已,前往仙人墜處。五眾見師來至,言道:“沙門喬達摩懈怠、多食、已失離欲,彼來時任誰勿迎接,勿起立,勿取法衣缽,勿施座具及應用飲水、足臺,除餘座具外,欲坐則坐。“如是立下規約,以俱知心不受持。 其後師來時,五眾不忍違約,有人迎接,有人敷座,有人備洗足水,言道:“善來,請坐此座。“師坐于座已,與五眾作多種悅意言談。五眾言:“具壽喬達摩諸根明凈。”

།པགས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་ན་ཡེ་ཤེས་ མཐོང་བའི་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་མངོན་དུ་མཛད་དམ། བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་མ་བརྗོད་ཅིག །ཁྱེད་ལ་ཡུན་རིང་པོར་གནོད་པ་དང་མི་ཕན་པ་དང་མི་བདེ་བར་གྱུར་ཏ་རེ། དགེ་སློང་དག་ངས་ནི་བདུད་རྩི་ཐོབ་བོ། །འཆི་བ་མེད་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་མངོན་ 213-44b

དུ་བྱས་སོ། །ང་ནི་སངས་རྒྱས་སོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའོ། །ཐམས་ཅད་གཟིགས་པའོ། །བསིལ་བར་གྱུར་པའོ། ཟག་པ་ཟད་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བའོ། །དགེ་སློང་དག་ངས་ཁྱེད་ལ་ཆོས་བཤད་ཀྱིས་ཚུར་ཤོག །ཉོན་ཅིག །ནན་ཏན་གྱིས་ཤིག །རྣ་བ་ལྷོགས་ཤིག་དང་། ངས་གདམས་ཤིང་རྗེས་སུ་བསྟན་ནོ་ཞེས་སོགས་ནས། ཁྱོད་ཀྱིས་འོག་ཁྲིམས་འདི་ལྟར་མ་བཅས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། དེ་དག་གིས་མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྟགས་རྣམས་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ་དགེ་སློང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ལོན་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་ཏོ། །དེ་དག་ གིས་ཀྱང་ཉེས་པ་བཤགས་ཏེ་གུས་པ་ཡང་བསྐྱེད་དོ། །དེ་ནས་སྟོན་པས་སྐུ་བསིལ་ནས་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། སྔོན་གྱི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་གང་དུ་བཞུགས་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་སྙམ་པ་དང་། ས་ཕྱོགས་དེར་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི་སྟོང་གློ་བུར་དུ་བྱུང་བའི་ཁྲི་སྔ་མ་གསུམ་ལ་བསྐོར་ བ་མཛད་དེ། ཁྲི་བཞི་པ་ལ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ནས་སེང་གེ་ལྟར་བག་ཚབ་མེད་པར་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་ལས་འོད་བཀྱེ་བས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པར་བྱས་སོ། །ལྟས་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་བཅོ་བརྒྱད་བྱུང་ཞིང་། འོད་དེ་ལས་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྒྲ་ བྱུང་བ། འཇིག་རྟེན་ཐུགས་རྗེ་བསྐྱེད་ནས་སུ། །ཐུབ་པ་ཡིས་ནི་སྣང་བ་མཛད། །དེ་ནི་ཐུགས་དམ་བརྟན་པ་སྟེ། །ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱི་རི་དྭགས་ནགས། །གཤེགས་ཏེ་འཁོར་ལོ་བླ་མེད་པ། །ཤིན་ཏུ་རྨད་བྱུང་དཔལ་ལྡན་བསྐོར། །རྒྱལ་བས་བསྐལ་པ་ཁྲག་ཁྲིག་བསྒྲུབས། །ཆོས་དེ་ཉན་ པར་གང་འདོད་པ། །དེས་ནི་རིངས་པར་ལ་གོར་དུ། །ཆོས་ཉན་པ་ཡི་ཕྱིར་ཤོག་ཅིག །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་བསྐུལ་ཏེ་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་གང་དག་ཡོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། བརྒྱ་བྱིན་དང་། ཚངས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་ལ་ སོགས་པའི་ལྷའི་འཁོར་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འདུས་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་མགྲིན་གཅིག་ཏུ་གསོལ་བ་འདེབས་སོ། །ས་བླའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་ཁྱམས་དཔག་ཚད་བདུན་བརྒྱ་ཡོད་པ་སྤྲུལ་ཏོ། །ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་དང་། སེང་གེའི་ཁྲི་བརྒྱད་ཁྲི་ 213-45a

བཞི་སྟོང་བཤམས་ནས་སྟོན་པ་ལ་ཕུལ་ཏེ་འཁོར་ལོ་དམ་པ་བསྐོར་བར་བསྐུལ་ལོ།

“面板已全然清凈,是否稍許顯現智慧見之差別?“告曰:“諸比丘,莫稱如來為具壽。于汝等長久將成害、無益、不安。諸比丘,我已獲得甘露,已現前無死趣之道。我是佛陀,是一切智者,是一切見者,是清涼者,是漏盡者,是一切法自在者。諸比丘,我為汝等說法,汝等來此,諦聽,專注,傾耳,我當教誡開示。“等等。 “汝等豈非如是立下規約?“等等告誡已,彼等於剎那間外道相悉皆消失,如同比丘具足戒已滿百年。彼等亦懺悔過失,生起恭敬。 其後,師沐浴已,如是思維:“往昔諸圓滿佛陀於何處安住轉法輪?“思已,彼處忽現千寶座,繞前三座已,于第四座跏趺安坐,如獅子般無所怯懼而住。 爾時,世尊身放光明遍及一切世界。出現十八種大瑞相,從彼光中發出偈頌之聲: “世間生大悲, 牟尼作光明, 此乃堅誓願, 瓦拉納鹿林, 前往轉無上, 極稀有吉祥輪。 勝者歷俱胝劫修, 若欲聞彼法, 彼當速疾來, 為聞法故至。” 等等聲音勸請已,十方世界所有菩薩、帝釋、梵天、護世等無量天眾俱集,一切皆異口同聲祈請轉法輪。地上諸天化現七百由旬法院。諸天陳設傘蓋、勝幢及八萬四千獅子座,獻于師前,勸請轉勝輪。

།སྔོན་གཞོན་ནུ་སྤྲིན་མར་མེ་མཛད་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པའི་ཚེ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་བསྐུལ་བར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ ལོ་བསྐོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེས། གསེར་གྱི་འཁོར་ལོ་རྩིབས་སྟོང་དང་ལྡན་པ་ཕུལ་ནས། ཕྱོགས་བཅུ་དག་ནས་སེམས་ཅན་དམ་པ་གང་དག་འདིར་ལྷགས་པ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་འཇུག་པས་འགྲང་བར་ནུས་པ་མ་ལགས་ཏེ། །བཏུད་ཅིང་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་ཞབས་གཉིས་ལ་ནི་གཏུགས་ནས་ སུ། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ཕྱིར་ཤཱཀྱའི་རིགས་ལ་དགྱེས་པར་བསྐུལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསོལ་བ་བཏབ་བོ། །དེ་ནས་དེའི་ནུབ་མོ་ནམ་ཀྱི་ཆ་སྟོད་ལ་ཅང་མི་གསུང་བར་བཞུགས་སོ། །གུང་ཐུན་ལ་ཡང་དག་པར་འཆག་པར་འགྱུར་བའི་གཏམ་རྣམས་གསུངས་སོ། །ཆ་ སྨད་ལ་ལྔ་སྡེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་མཐའ་གཉིས་པོ་འདི་དག་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་འཇུག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་པ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ངལ་ཞིང་དུབ་པའི་མཐའོ། །དེ་བས་མཐའ་གཉིས་སྤངས་ནས་དབུ་མའི་ལམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ནི་འདི་ ལྟ་སྟེ་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དོ། །དགེ་སློང་དག་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་སྟེ་གང་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་དང་། ཀུན་འབྱུང་དང་། འགོག་པ་དང་། ལམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། ལན་དང་པོས་བདེན་པ་བཞིའི་ངོ་བོ་དང་། ཡང་དགེ་སློང་དག་ སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བ་སྤང་བར་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྱུར་བའ་ལམ་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་སོགས་ལན་གཉིས་པས་བདེན་པ་བཞིའི་བྱ་བ་དང་། ཡང་དགེ་སློང་དག་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་སོ། །སྡུག་ བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བ་སྤངས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་འགོག་པས་འགྲོ་བའི་ལམ་བསྟན་ནོ་ཞེས་ལན་གསུམ་པ་བདེན་པ་བཞི་ལ་མཐར་ཕྱིན་པར་བཟླས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བས་བཟླས་པ་དང་པོ་ལ་ཀོོཎྜི་ནྱ་དང་ལྷ་མང་པོ་ 213-45b

ལ་མཐོང་ལམ་སྐྱེས། གཉིས་པ་ལ་ཀོོཎྜི་ནྱ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ། གཞན་བཞི་ལ་མཐོང་ལམ་སྐྱེས། གསུམ་པ་ལ་བཞི་པོས་ཀྱང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་བོ། །དེ་བཞིན་དུ་གདུལ་བྱ་སོ་སོ་བསམ་པ་དང་མཐུན་པར། བར་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་། ཐ་མ་ལེགས་པར་ རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྣམས་བསྐོར་བར་མཛད་དོ།

昔日少年燃燈授記之時,發願勸請轉法輪的菩薩,名為”初發心即轉法輪者”,獻上具千輻之金輪,並說:“十方所來諸勝妙眾生,彼等皆入不能得滿足,頂禮合掌觸及二足已,為轉法輪請悅釋迦種。“等等祈請。 其後,於是夜上分,默然而住。中分宣說正行將成之語。下分告五比丘:“諸比丘,此二邊非出家者所應行,即貪著欲樂之邊及自苦之邊。是故,捨棄二邊,如來說示中道法。此即是八支聖道。諸比丘,此四者是聖諦,何者?苦、集、滅、道。“等等。 第一次宣說四諦之體性;複次:“諸比丘,應遍知苦,應斷苦集,應證苦滅,應修趣苦滅之道。“等等,第二次宣說四諦之所作;複次:“諸比丘,已遍知苦,已斷苦集,已證苦滅,已修趣苦滅之道。“第三次宣說四諦之究竟圓滿。 如是以十二行相轉法輪,第一次宣說時,喬陳如及眾多天眾生起見道;第二次時,喬陳如證得阿羅漢,其餘四人生起見道;第三次時,四人亦證得阿羅漢。 如是,隨順各別所化有情之意樂,轉中間無相法輪及最後善辨法輪。

།དེ་དག་གི་བར་སྐབས་དང་གཞན་དུ་ཡང་རུང་སྟེ་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འགྲོ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་དོན་མཛད་པའི་ཚུལ་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ལ་སོགས་པ་ནས་འབྱུང་བའི་དོན་ཅུ་ཟད་བརྗོད་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་ལྔ་སྡེ་དང་ བཅས་པ་འབབ་ཆུ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་འགྲམ་དུ་འཆག་ཀྱིན་བཞུགས་པ་ན། ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་ཁྱིམ་བདག་རིགས་ཀྱི་གཙོ་བོའི་བུ་གྲགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བྲོས་ཏེ་འོངས་པ་དང་། དེ་བཙལ་བའི་ཕྱིར་རིགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཉིད་བྱུང་བ་གཉིས་ཀ་ལ་ཆོས་བསྟན་པས་མཐོང་བའི་ལམ་རྟོགས་པར་མཛད་དོ། །གཞན་ཡང་ རིགས་ཀྱི་གཙོ་བོའི་བུ་གང་བོ་དང་དྲི་མེད་དང་བ་ལང་བདག་དང་ལག་བཟང་སྟེ་བཞི་པོ་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པར་མཛད་དོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་གྲོང་མིའི་གཙོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱེའུ་ལྔ་བཅུས་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏེ། དུས་དེར་འཇིག་རྟེན་ ན་དགྲ་བཅོམ་པ་དྲུག་ཅུར་ལངས་པ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་ལྟེང་རྒྱས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་སྡེ་ཅན་དུ་བྱོན་ནས་རྗེས་སུ་གདམས་པ་བསྟན་པས་བཟང་སྡེ་ཚོགས་དྲུག་ཅུ་དང་། བྲམ་ཟེ་ལྷ་ཆུང་མ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱང་བདེན་པ་མཐོང་བ་དང་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་བཀོད་པ་དང་། ལྟེང་རྒྱས་འོད་སྲུངས་རལ་པ་ཅན་ཞེས་པ་ལོ་ བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་ལོན་པ་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅས་པ་དད་པར་གྱུར་ཏེ་ཚུར་ཤོག་གིས་བསྙེན་པར་རྫོགས་སོ། །དེའི་སྤུན་ཟླ་ཆུ་ཀླུང་འོད་སྲུངས་དང་ག་ཡ་འོད་སྲུངས་གཉིས་ཀྱང་རང་རང་གི་འཁོར་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་རེ་དང་བཅས་པའང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་དགེ་སློང་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་དང་ ཐབས་ཅིག་ཏུ་ག་ཡའི་མགོར་བྱོན་ཏེ། དགེ་སློང་དེ་དག་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་དང་། ཀུན་བརྗོད་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་དང་། རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཏེ་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་རྗེས་སུ་གདམས་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་མ་ག་དྷཱའི་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ 213-46a

ཅན་སྙིང་པོས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྤྱན་འདྲེན་པར་གསོལ་བ་ལྟར་དགྲ་བཅོམ་པ་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་དང་བཅས་པ་ལྟང་བྲང་གི་ཚལ་མཆོད་རྟེན་ལེགས་པར་རབ་གནས་ཡོད་པ་ག་ལ་བ་དེར་བྱོན་ཏེ། དེར་ཆོས་གསུངས་པས་རྒྱལ་པོ་འཁོར་དང་བཅས་པ་དང་ལྷ་བརྒྱད་ཁྲི་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་ བདེན་པ་མཐོང་ངོ་། །རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་འོད་མའི་ཚལ་ཞེས་པ་བྱ་ཀ་ལནྡ་ཀ་གནས་པ་དེ་ཉིད་བཞུགས་པའི་གནས་སུ་ཕུལ་ཏེ། ཇི་སྲིད་འཚོ་བའི་བར་ལ་བསྙེན་བཀུར་བ་བགྱིད་པར་གསོལ་ལོ།

彼等期間及他處,為具天之無量眾生作利益之方式,若略述律藏等所出內容:世尊與五比丘眷屬於有害河岸經行而住時,波羅奈城主長者之子名”稱”逃來,為尋彼故長者本人亦來,對二人說法令證悟見道。 又有長者子象賢、無垢、牛主、善手四人,令其出家住阿羅漢果。其後波羅奈城主諸人之子五十人出家,獲證阿羅漢,爾時世間有六十阿羅漢出現。 后至廣嚴城頓軍,示現隨教化,令賢軍六十眾及婆羅門天女等見諦,置於預流果,復令廣嚴優樓頻螺迦葉年一百二十者與五百眷屬生信,以”來此”受具足戒。彼之兄弟那提迦葉與伽耶迦葉二人,亦各以二百五十眷屬令受具足戒。 如是與一千比丘俱往伽耶頂,對彼等比丘以神變神通、記說神通、教誡神通三種神通作隨教授,皆令獲證阿羅漢。 其後摩揭陀王色尼王如是請請如來,與一千阿羅漢俱往所在豎幢園善住制底處,于彼說法,令王與眷屬及八萬天眾見諦。王舍城竹林名迦蘭陀鳥所居處,獻為住處,請求盡形壽承事。

།དེའི་ཚེ་མུ་སྟེགས་ཀྱི་སྟོན་པ་རྒྱལ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ཤི་ནས། དེའི་སློབ་མའི་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཀུན་དུ་རྒྱུ་ཉེ་རྒྱལ་ དང་པང་ན་སྐྱེས་གཉིས་ལ་རྟ་ཐུལ་གྱིས་ཆོས་བཤད་པས་བདེན་པ་མཐོང་ནས། སླར་ཡང་དེ་གཉིས་རང་རང་གི་འཁོར་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་རེ་དང་བཅས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་བ་ན་རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་པའི་མཆོག་དང་། ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་མཆོག་ཟུང་དུ་འགྱུར་བར་ལུང་བསྟན་ཏེ་ཚུར་ཤོག་གིས་ བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་བསིལ་བའི་ཚལ་གྱི་དུར་ཁྲོད་དུ་སྟོན་པ་དང་མཇལ་ཏེ། དེ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ཐོས་པས་བདེན་པ་མཐོང་ངོ་། །ཁྱིམ་བདག་དེས་ཀྱང་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་དང་བཅས་ པ་ཇི་སྲིད་འཚོ་བའི་བར་དུ་བསྙེན་བཀུར་བགྱིད་པར་ཁས་བླངས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་དང་། ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྲོག་ཆགས་མང་པོ་ཡང་དད་པ་ལ་རབ་ཏུ་བཀོད་དོ། །དེ་སྐབས་ཤིག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གི་སྟོན་པ་སྤྱན་འདྲེན་པའི་ཕྱིར་ཕོ་ཉ་རིམ་ པར་བཏང་བ་རྣམས་ཀྱང་རབ་ཏུ་བྱང་ནས་ཕྱིར་འོང་བར་མ་གྱུར་པ་དང་། སླར་ཡང་འཆར་ཀས་ཟས་གཙང་གིས་བསྐུར་བའི་འཕྲིན་ཡིག་ཐོགས་ཏེ་དོང་པ་ཡང་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་གཏད་དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་དེ་ཉིད་ཕོ་ཉའི་ཚུལ་དུ་བཏང་བས། དེས་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་གྱི་བཀོད་པ་ཅི་འདྲ་བའི་གཟུགས་བརྙན་ རྣམས་རི་མོར་བྲིས་ཏེ་བསྟན་པས་དེ་ཉིད་ལ་དཔེར་བྱས་ཏེ། རྒྱལ་བོས་ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཀུན་དགའ་ར་བའི་གཙུག་ལག་ཁང་དམ་པ་བརྩིག་གོ། །དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ནམ་མཁའ་ལ་འདབ་ཆགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བཞིན་དུ་ལྡིང་སྟེ་བྱོན་པས་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་ 213-46b

པའི་འགྲོ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དད་པར་གྱུར་པ་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་བརྟུལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩི་ལེགས་པར་བསྟན་པས་ཟས་གཙང་དང་ལྷས་བྱིན་གཉིས་མ་གཏོགས་པའི་ཤཱཀྱ་བདུན་ཁྲི་བདུན་སྟོང་དང་། བྲེ་བོ་ཟས་བདུན་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་དང་། བདུད་རྩི་ཟས་ལ་སོགས་པ་བདུན་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་རྣམས་རྒྱུན་དུ་ ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་བཀོད་དེ། གཞན་མང་པོ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ལ་གཞོལ་བར་བྱས་སོ།

爾時外道師名勝者死後,其首座弟子普行近勝與掌生二人,由馬勝為說法見諦,復二人各攜眷屬一百五十人往世尊前,授記將成神通第一、智慧第一之雙,以”來此”受具足戒后證得阿羅漢。 其後長者給孤獨食施主于清涼園尸林中見師,即聞隨教授而見諦。彼長者亦于祇園承諾供養世尊及眷屬盡形壽。爾時王子祇陀及憍薩羅國王名勝光等眾多有情亦令住于信。 其時凈飯王為迎請師故次第遣使者等,彼等出家不復返,復遣車匿持凈飯王書信而去,亦付囑舍利子而出家。后遣彼為使者,彼繪祇園莊嚴形像而示,王即依此為例建造尼拘律園精舍。 于彼處世尊與比丘僧眾以神通如飛禽之王于空中飛翔而至,令王等無量眾生生信,收攝神通善說法甘露,除凈飯與提婆達多二人外,七萬七千釋迦族人、七萬六千毗羅族人、七萬五千甘露食等置於預流果,又令眾多他人趣入如來法。

།ཡབ་ལ་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར་མོོད་གལ་གྱི་བུ་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་མང་པོ་བསྟན་དུ་བཅུག་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ནི་ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཁང་བཟང་གི་ བཀོད་པ་ཕུན་ཚོགས་པ་མིའི་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་བསྐྲུན་ཏེ་དེའི་ནང་དུ་ལྷའི་འཁོར་འབའ་ཞིག་ལ་ཆོས་སྟོན་ཅིང་བཞུགས་པའི་ཚེ། ཟས་གཙང་གི་ནང་དུ་སོན་པར་མ་ནུས་པར་ཕྱི་རོལ་དུ་ལུས་པ་ལ། སྟོན་པས་ཁང་བཟང་དེ་ཉིད་རིན་པོ་ཆེ་ཤེལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་མངོན་པར་སྤྲུལ་ཏེ་དེའི་ནང་ན་སྐུམ་ བསྒྲིབས་པར་བཞུགས་པ་སྣང་བར་བྱས་ནས་ཆོས་བསྟན་པས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེས་ན་ཤཱཀྱ་ཕལ་ཆེ་བ་དག་གིས་བདེན་པ་མཐོང་བས་ཤཱཀྱ་བཟང་ལྡན་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བཞག་པར་བགྲོས་ཏེ། ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཀུན་དགའ་ར་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕུལ་བས་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་ཡོན་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་མཛད་དོ། །ཟས་གཙང་གིས་སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་གྱི་ཚོགས་མང་པོས་མཛེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཁྱིམ་རེ་རེ་ནས་ཀྱང་མི་རེ་རེ་རབ་ཏུ་འབྱུང་དགོས་པར་དྲིལ་གྱིས་བསྒྲགས་པས་དེ་བཞིན་དུ་བགྱི་བར་ཁས་བླངས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་བཟང་ལྡན་ལ་སོགས་པ་ ཤཱཀྱ་ལྔ་བརྒྱ་ཤིང་རྟ་ལ་ཞུགས་ཏེ་འབྱོར་པ་ཆེན་པོས་ཕྱིར་བྱུང་བ་ན། ཟས་གཙང་གིས་ཤཱཀྱ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་མའི་འབྱོར་པ་ལ་ལྟ་ཞིང་། མཚན་མཁན་གྱིས་དེ་དག་གི་མཚན་ལ་བརྟག་པ་ན། ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་དང་། ཁཎྜ་དྲ་བྱ་དང་། ཀོ་ཊ་མོ་ར་ཀ་ཏི་ཥྱ་དང་། རྒྱ་མཚོས་བྱིན་རྣམས་ཕྱིར་བྱུང་བ་ ན་བོང་བུའི་སྐད་གྲག་པར་གྱུར་པ་དང་། ལྷས་བྱིན་བྱུང་བ་ན་གཙུག་གི་ནོར་བུར་བྱ་ཁྲས་ཕྲོགས་པ་མཐོང་སྟེ། དེ་དག་གིས་སྟོན་པ་དང་སྟོན་པའི་འཁོར་ལ་ཚིག་ངན་སྨྲས་པས་དམྱལ་བར་གཞོལ་བར་འགྱུར་བ་དང་། གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྟོན་པ་མཉེས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་ 213-47a

བར་ལུང་བསྟན་ནོ། །དེ་ནས་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་བླངས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་དག་གི་ཚེ་འདྲེག་མཁན་དུ་གྱུར་པའི་ཉེ་བ་འཁོར་ནི་ཚུར་ཤོག་གིས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་དོ། །དེར་རྒན་རིམ་གྱིས་འདུད་པར་བྱེད་པ་ན། བཟང་ ལྡན་གྱིས་ཉེ་བ་འཁོར་གྱི་རྐང་པ་ལ་བཏུད་པའི་ཚེ་དོགས་པ་སྐྱེས་ནས་ཅི་འདིའི་རྐང་པ་ལ་འདུད་པར་བྱེད་དམ་ཞུས་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ང་རྒྱལ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཡིན་པས་ཐུད་ཅིག་གསུངས་ནས་བཏུད་པས་དེའི་མོད་ལས་འདི་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས་སོ།

為利益父親,令目犍連示現諸多神通,世尊則于尼拘律園中化現超越人力之殊勝天宮莊嚴,于其中唯對天眾說法而住時,凈飯王不能入內而留于外,師即化現彼宮殿為琉璃寶性,顯現內中端坐無遮說法,因此獲得預流果。 因此多數釋迦族人見諦后,商議立釋迦善財為王位,將尼拘律園獻予世尊,爾時世尊作迴向。 凈飯王為令師世尊眷屬眾莊嚴,宣佈每戶須出家一人,眾人允諾如是行。善財王等五百釋迦乘車以大財富出家時,凈飯王觀釋迦族人最末之財富,相師觀彼等相時,預言俱迦利迦、羯陀提婆、俱胝末羅迦底叉、大海授等出家時將出驢聲,提婆達多出家時頂髻寶珠為鳥奪去,彼等因對師及師眷屬出惡語而趣向地獄,其餘人等將令師歡喜。 其後彼等至世尊前受出家。彼等之剃髮師鄔波離以”來此”受具足戒。于彼處依年齡次第禮拜時,善財向鄔波離足禮時生疑問:“何故向此足禮?“世尊言:“出家為斷我慢故,汝當禮敬。“禮拜后,大地即刻六種震動。

།གཞན་ཡང་ གྲགས་འཛིན་མ་ལ་སོགས་པའི་བཙུན་མོ་དྲུག་ཁྲི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་བཀོད་པ་དང་། ཡངས་པ་ཅན་དུ་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་ལ་སོགས་པ་ཤཱཀྱ་མོ་ལྔ་བརྒྱ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་། ནྱ་གྲོ་དྷ་སྐྱེས་སྟོན་པར་ཁས་བླངས་ཀྱི་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དང་། དྲང་སྲོང་མེས་བྱིན་ཀ་ཏྱའི་བུར་ གྲགས་པ་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་བཀོད་པ་དང་། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དུ་དབྱར་གནས་མཛད་ཅིང་སླར་ཡང་བེེཌཱུ་རྱའི་ཐེམ་སྐས་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷ་ལས་བབ་པའི་མཛད་པ་བསྟན་པ་དང་། མཉན་དུ་ཡོད་པར་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པ་མཐའ་ཡས་པ་མདོ་ སྡེ་རྣམས་ལས་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་བ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །མདོར་ན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལས། ཆོས་འཁོར་གནས་དང་ཡངས་པ་ཅན། །ས་དཀར་ཅན་དང་ལྷ་ཡི་གནས། །བྱིས་པ་གསོད་དང་ཀོ་ཤཱམྦཱི། །འབྲོག་དང་མཆོད་རྟེན་རི་དང་ནི། །འོད་མའི་གྲོང་དང་སྒྲར་བཅས་དང་། །སེར་ སྐྱའི་གནས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཏེ། །འདི་རྣམས་སུ་ནི་ཐུབ་པ་ཡི། །སྐྱེས་མཆོག་ལོ་རེ་ལོ་རེ་བཞུགས། །ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་མཉན་ཡོད་དུ། །སྨན་གྱི་ནགས་སུ་ལོ་བཞི་སྟེ། །འབར་བའི་ཕུག་གི་གནས་སུ་གཉིས། །རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་དུ་ལྔ། །དཀའ་བ་སྤྱད་པ་ལོ་དྲུག་སྟེ། །ཉི་ཤུ་རྩ དགུ་ཁབ་གནས་སུ། །རྒྱལ་བ་དེ་ལྟར་བརྒྱད་ཅུ་ལ། །ཐུབ་མཆོག་དམ་པ་མྱ་ངན་འདས། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །བཅུ་གཉིས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་སྟོན་པའི་མཛད་པ་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལྟས་དང་། ཇི་ལྟར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། སྐུ་གདུང་རྒྱས་པ་སྟེ་གསུམ་ 213-47b

ལས། དང་པོ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ལྟས་ནི། གསེར་འོད་དམ་པ་ལས། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ཡོངས་མི་འདའ། །ཆོས་ཀྱང་ནུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་མཛད་ཅིང་། །ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་འདའ་བར་སྟོན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྤྱིའི་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ནི་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་བདུད་བཞི་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་གོ་འཕང་ལ་གནས་བས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་མེད་ཀྱང་། གདུལ་བྱ་རྟག་འཛིན་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྟག་པར་འཛིན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐལ་པ་དམན་པའི་གདུལ་བྱ་འགའ་ཞིག་ལ་སངས་རྒྱས་ཉེ་བར་མི་སྣང་བ་ ཙམ་ལ་མྱ་ངན་འདའ་བའི་ཐ་སྙད་དུ་གདགས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། དེའང་འདི་ལྟར་འགྲོ་བ་རྒྱ་མཚོའི་དོན་མཛད་ཅིང་བཞུགས་པའི་སྐབས་ཤིག་ཏུ་སྟོན་པས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བསྐུལ་མ་འདེབས་པ་དྲན་པའི་ཕྱིར་འདི་སྐད་གསུངས་ཏེ། གང་སུ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་ལ་ བརྟེན་ནས་སྒོམ་མང་དུ་བྱས་པ་དེ་འདོད་ན་བསྐལ་པ་འམ་བསྐལ་པ་ལས་ལྷག་གི་བར་རུ་ཡང་འདུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་བཟླས་ཀྱང་བདུད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བསྒྲིབས་པར་བྱས་ཏེ་ཅང་གསོལ་བའི་དྲན་པ་མ་ཤོར་རོ།

複次,令耶輸陀羅等六萬采女安住預流果,于廣嚴城釋迦女五百人出家,尼拘陀生以承諾為師而受具足戒,仙人火施迦葉子名聞者與五百眷屬令證阿羅漢,於三十三天結夏安居,複次依琉璃階梯示現天降之事業,于舍衛城示現大神變等無量事蹟,當從諸經廣說中了知。 總之,如《毗婆沙論》所說:“法輪處與廣嚴城,白地處及天之處,童子殺及憍賞彌,牧地與塔山以及,竹林城與具聲及,迦毗羅城市處所,於此等處能仁之,勝者各住一一年。二十三年舍衛城,藥林之中住四年,燃燒洞窟處所二,王舍城中住五年,苦行六年時,二十九年王宮住,勝者如是八十歲,最勝能仁入涅槃。” 第十二示現涅槃事業分三:涅槃徵兆、如何涅槃、荼毗舍利。 初、涅槃徵兆:如《金光明經》云:“諸佛不入般涅槃,正法亦不成隱沒,為令有情皆成熟,示現趣入般涅槃。“如是所說,總的世尊住于歷經無量劫戰勝四魔之果位故無涅槃,然為遮遣所化執常者之常執故,及為少分劫運下劣所化者僅不現前即立涅槃名言故,如是顯現。 複次如是,正作海眾利益而住之時,師為提醒阿難勸請而如是言:“若有依止四神足而多修習者,欲住一劫或過一劫亦能安住。“如是重複二次三次,然為魔力所障,全無祈請憶念。

།དེའི་ཚེ་འདུད་སྡིག་ཅན་གྱིས་ལྷགས་ ནས་དབེན་པ་ཞིག་ཏུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་གསོལ་བ་བཏབ་པས་སྟོན་པས་ཀྱང་ཟླ་བ་གསུམ་ནས་དེས་ཇི་སྐད་གསོལ་བ་བཞིན་དུ་བགྱིད་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ནས་བཏང་ངོ་། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་འཚོ་བའི་འདུ་བྱེད་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབས། །ཚེའི་འདུ་བྱེད་ནི་སྤངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ། །དུས་དེ་ཉིད་དུ་ས་འདི་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལྟས་ཀྱི་རྣམ་པ་མང་པོ་བྱུང་སྟེ། གང་དག་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་དགའ་བོས་སྟོན་པ་ལ་ཞུས་པ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐུ་ཚེའི་འདུ་བྱེད་སྤངས་པའི་ལྟས་སུ་བསྟན་ཏོ། །དེའི་དུས་སུ་ཀུན་དགའ་ བོ་ནི་སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའི་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ལ་ཞུགས་པར་གྱུར་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མི་གསུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གནང་བར་མ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཙ་པ་ལིའི་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་དུས་ཐ་མའི་གདམས་ངག་རྣམས་ཀྱང་ཅི་རིགས་པ་བསྟན་ནས་མཐར་གྱིས་ལྗོངས་ 213-48a

རྒྱུ་ཞིང་ཡངས་པ་ཅན་དང་། བྲྀ་ཛ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་གྲོང་གི་བྱང་རོལ་ཤིང་ཤ་པའི་ཚལ་རྣམས་སུ་བྱོན་ཏེ་དེ་དག་གི་ལམ་དུ་ཡང་འགྲོ་བ་མང་པོའི་དོན་མཛད་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ། མདོ་སྡེ་ལ་འཇུག །འདུལ་བ་ལ་སྣང་། ཆོས་ཉིད་དང་མི་ འགལ་ན་ཆོས་སུ་གཟུང་ལ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མི་གཟུང་བར་གདམས་སོ། །དེ་ནས་གྲོང་ཁྱེར་རྩྭ་ཅན་དུ་གཤེགས་པའི་ལམ་ནས་ཅུང་ཟད་བསྙུང་བའི་ཚུལ་བསྟན་ནས་ངལ་བསོ་བ་དང་། ཀུན་དགའ་བོ་ལ་ཆུ་བོ་ཀ་ཀུ་སྟ་ལས་ཆུ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་གསུངས་པ་ན་ཆུ་རྙོག་མ་ཅན་ལས་རྙེད་པར་མ་གྱུར་ ཀྱང་ཆུ་དེས་ཞལ་བཀྲུས་སོ། །དེ་ནས་ཀྱང་གྲོང་ཁྱེར་རྩྭ་ཅན་དུ་གྱད་ཀྱི་ཡུལ་དང་ཉེ་བ་ཤིང་སཱ་ལ་ཟུང་གི་ཚལ་དུ་བྱོན་ཏེ་དེར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་དགོངས་པ་ཉེ་བར་བཞག་གོ། །གཉིས་པ་ནི། གནས་དེ་ཉིད་དུ་དུས་ཐ་མའི་གདན་ཁྲི་འཕང་བྱང་གི་ཕྱོགས་སུ་བསྟན་པ་བཅས་ཏེ། དེ་ལ་གློ་གཡས་པ་ ཕབ་སྟེ་ཞབས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཞབས་བཞག་པའི་སྟབས་ཀྱིས་སྣང་བའི་འདུ་ཤེས་དང་། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འདུ་ཤེས་པར་མཛད་དེ་གཟིམས་སོ། །དེའི་དུས་ན་རྩ་ཅན་གྱི་གྱད་རྣམས་འདུས་པ་ལ་ཆོས་བསྟན་ནས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འབོགས་ སུ་བཅུག་གོ།

爾時,魔羅波旬前來,于寂靜處祈請涅槃。師亦允諾三月后如其所請而行,遂放其去。此後,世尊加持壽命行,捨棄壽行,入等持定。即時大地六種震動等諸多征相出現,阿難將所生諸相稟白師時,示為如來捨棄壽行之徵兆。 當時阿難雖祈請師不入涅槃,然如來不出二語故未允許。此後,于遮波利諸比丘示現最後教誡,漸次遊行至廣嚴城、跋耆及受用城北娑羅林,于彼等道中亦作眾生利益。 特別對阿難教誡:“契經為準,律為顯,若不違法性則應持為法,若非如是則不應持。” 其後前往茅城之途中,示現少許病相而休息。告阿難從迦俱陀河取水,雖得濁水亦以彼水洗面。 其後至茅城近力士之地娑羅雙樹林,于彼安住涅槃意樂。 第二,于彼處設最後法座面向北方,右脅而臥,足疊足而住,具光明想、正念、正知及涅槃想而眠。爾時,集聚茅城力士眾為說法已,令阿難授學處。

།དེ་ལྟར་དུས་ཐ་མའི་ཁྲི་ལ་བཞུགས་བཞིན་དུ་སྐུ་དངོས་ཀྱིས་འདུལ་བར་བྱ་བའི་སྐྱེ་བོ་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་སྟེ། དེ་འདུལ་བའི་དོན་དུ་དྲི་ཟའི་ཆ་བྱད་དུ་སྤྲུལ་ཏེ་ལག་པ་ན་པོ་ཝང་རྒྱུད་སྟོང་དང་ལྡན་པ་བསྣམས་ནས་རབ་དགའི་སྒོ་དྲུང་ན་ཕྱིན་ཏེ། དེ་དག་གླུ་དབྱངས་ལེན་པ་ དང་པི་ཝང་འཁྲོལ་བའི་ཁྱད་པར་ལ་འགྲན་པའི་ཚེ་སྟོན་པས་རྒྱུད་སྟོང་ཕྲག་ཡོད་པ་ནས་གཅིག་གི་བར་ལ་རིམ་གྱིས་བཅད་ཀྱང་སྒྲ་གདངས་སྙན་པ་ལ་ཁྱད་པར་མ་བྱུང་བ་དང་། མཐར་རྒྱུད་གཅིག་པུ་དེ་ཡང་བཅད་པས་ནམ་མཁའ་ལས་སྒྲ་གདངས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་ དེ་ངོ་མཚར་དུ་སྐྱེས་ནས་ང་རྒྱལ་གྱི་རི་བོ་གཞིག་པར་མཛད་དོ། །དེ་ནས་དད་པར་གྱུར་པ་གཟིགས་ནས་སྐུ་དངོས་སུ་སྣང་བས་ཆོས་གསུངས་ནས་བདེན་པ་རྟོགས་པར་མཛད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་དུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་ཞེས་པ་ལོ་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་ལོན་པ་དེས་ཨུ་དུམྺཱ་རའི་མེ་ཏོག་གི་ཚལ་རྙིངས་པར་ 213-48b

གྱུར་པ་མཐོང་སྟེ། དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ལྟས་སུ་ཤེས་ནས། བདག་གི་ཐེ་ཚོམ་འགའ་ཞིག་གསེལ་བར་འགྱུར་གྲང་སྙམ་སྟེ་བྱུང་བ་ལ་དགའ་བའི་གཏམ་མང་པོ་མཛད་པའི་མཐར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་བསྟན་པས་བདེན་པ་མཐོང་བར་གྱུར་པ་དང་། ཚུར་ཤོག་གིས་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པར་མཛད་དོ། །དེས་ཀྱང་སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་མཐོང་བ་ལ་སྤྲོ་བར་མ་གྱུར་ཏེ་གནས་ལྔར་བྱིན་གྱི་བརླབས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེ་ནས་སྟོན་པས་འཁོར་རྣམ་བཞི་ལ་མདོ་འདོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་བསླབ་གཞི་ཕྲན་ཚེགས་ ཀྱི་རིགས་འགའ་ཞིག་གདམས་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་བདེན་པ་བཞི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི་ངེས་པ་མཛད་དོ། །དེ་ནས་སྐུའི་སྟོད་གཡོགས་བསལ་ཏེ། དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལ་ལྟོས་ཤིག །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བལྟ་བ་ནི་རྙེད་པར་དཀའ་སྟེ་མེ་ཏོག་ཨུ་ དུམྺཱ་ར་བཞིན་ནོ། །དགེ་སློང་དག་ཅང་མ་སྨྲ་ཞིག་དང་། འདི་ལྟར་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ནི་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ་ཞེས་པ་གསུང་གི་ཐ་མ་ཉིད་དུ་སྩལ་ཏོ། །དེ་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་བཞི་དང་འགོག་སྙོམས་ལུགས་འབྱུང་ལུགས་བཟློག་ལ་མཉམ་པར་ཞུགས་ནས། སླར་ཡང་བསམ་གཏན་བཞི་ལ་ཞུགས་ཏེ་རབ་མཐའ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་ས་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལྟས་ཀྱིས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་དག་ནི་ཤིན་ཏུ་འཁྲུགས་པར་གྱུར་ཏོ།

如是,坐于最後法座時,親身調伏所化眾生乾闥婆王極喜。為調伏彼故,化現為乾闥婆裝束,手持千弦琵琶,至極喜門前。當彼等以歌聲及琵琶技藝相較時,師從千弦至一弦漸次斷去,然音聲美妙無異。最後,斷去唯一弦時加持空中發出如前音聲,彼生稀有,摧毀慢山。 其後見其生信,親身顯現說法令證悟真諦。如是,有遊方者名善妙,年一百二十,見優曇婆羅花園成舊,知為世尊涅槃徵兆。思我疑惑當得斷除而來,為說眾多歡喜語后,如來說法令見真諦。 以”來此”授具足戒,令證阿羅漢果。彼亦不樂見師涅槃,加持五處而入涅槃。 其後師於四部眾教誡諸微細學處等,並令於三寶、四諦無疑決定。其後除上衣告曰:“諸比丘,當觀如來身!如來身難見,如優曇婆羅花。諸比丘,且莫言語,如是一切有為法皆是壞滅法。“此乃最後教言。 其後入四禪、四無色及滅盡定順逆等持,復入四禪,于第四禪入般涅槃。剎那間地動等征相,令此三千大千世界極為震動。

།གསུམ་པ་ནི། དེ་ནས་ཀུན་དགའ་བོས་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་སྐུ་ གདུང་ཞུགས་ལ་བཞེན་པའི་ཉེར་བསྡོགས་རྣམས་བཤམས་ཏེ། བདུན་པ་ལ་གྱད་ཀྱི་ཆུང་མ་དང་བུ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་བླ་རེ་བྲེས་པ་དང་། གྱད་གཞོན་ནུ་རྣམས་ཀྱི་ས་ནི་ཁྱོགས་བཏེག་པ་དང་། ལྷ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་དུ་མ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དྲི་དང་། ཕྲེང་བ་དང་། མེ་ཏོག་དང་། བདུག་པ་དང་། སིལ་ སྙན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བཀུར་སྟི་དང་བཅས་ཏེ། རྩྭ་ཅན་གྱི་ནུབ་སྒོ་ནས་དབུས་སུ་ཞུགས་ཤིང་ཤར་སྒོ་ནས་འཐོན་ཏེ་ཆུ་བོ་དབྱིག་ལྡན་བརྒལ་བའི་ཕ་རོལ། གྱད་ཀྱི་དབུ་རྒྱན་བཏགས་པའི་མཆོད་རྟེན་གྱི་དྲུང་ག་ལ་བ་དེར་བཞུགས་སུ་གསོལ་ལོ། །དེ་ནས་གྱད་གཞོན་ནུ་རྣམས་ཀྱིས་སྐུ་ 213-49a

གདུང་ཤིང་བལ་གྱི་འདའ་བ་དང་། རས་ཟུང་ལྔ་བརྒྱས་གཡོགས་ཏེ་ལྕགས་ཀྱི་སྒྲོམ་བུར་བཅུག་ནས་འབྲུ་མར་གྱིས་བཀང་བ་ཁ་བཀབ་སྟེ། དྲི་ཞིམ་པོའི་ཤིང་སྤུངས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཞུགས་ལ་བཞེན་པར་བརྩམས་ཀྱང་མེ་འབར་བར་མ་གྱུར་ཏོ། །ཇི་ཙམ་ཞིག་ཏུ་ རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ནས་གནས་བརྟན་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅས་ཏེ་བྱོན་པས་ལྷགས་ནས་སྒྲོམ་གྱི་ཁ་ཕྱེ་ཞིང་ཤིང་དང་རས་བལ་རྣམས་ལེགས་པར་བསལ་ནས་སྐུ་མ་ཉམས་པ་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ། དེ་ནས་ཞུགས་འབུལ་བར་བྱེད་པའི་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་རྣམས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཀུན་ཤེས་ ཀོོཎྜི་ནྱ་དང་། སྐུལ་བྱེད་དང་། སྟོབས་བཅུ་འོད་སྲུངས་དང་། འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་སྟེ་བཞིས་ཤིང་བལ་གྱི་འདའ་བ་གཞན་ཡང་བསབས་ཏེ་གཡོགས་པ་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བྱས་ནས་བཞག་པས་མེ་རང་འབར་དུ་བྱུང་སྟེ་ཚིག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་མེ་དེ་འོ་མའི་ཆབ་ཀྱིས་བསད་ པ་ལས། མེ་ཏོག་གསེར་ཅན་དང་། སེར་སྐྱ་དང་། རྟ་དོན་དང་། ཨུ་དུམྺཱ་ར་བཞི་སྐྱེས་སོ། །དེ་ནས་སྒྲོམ་བུ་ཁ་ཕྱེ་ནས་བལྟས་པའི་ཚེ་གདུང་ཡུངས་འཐུ་ལྟ་བུའི་རིང་བསྲེལ་གྱི་ཕུང་པོར་གྱུར་པ་དང་། རས་ཟུང་ཐམས་ཅད་ཀྱིའང་ཕྱི་མ་ཤོས་དང་ནང་མ་ཤོས་གཉིས་པོ་མ་ཚིག་པར་གནས་ པ་དང་བཅས་པ་གྱད་རྣམས་ཀྱིས་གྲོང་ཁྱེར་ཀྱི་དབུས་སུ་སྤྱན་དྲངས་ནས་བཞུགས་སུ་གསོལ་ལོ། །དེའི་ཚེ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པས་སོ་སོའི་གནས་སུ་སྐུ་གདུང་གི་མཆོད་རྟེན་བརྩིགས་པའི་ཕྱིར་དང་དུས་སྟོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་རིང་བསྲེལ་གྱི་སྐལ་བ་ལེན་དུ་བྱུང་བ་རྣམས་ལ་ཆ་བརྒྱད་དུ་བགོས་ཏེ་སོ་སོར་ བྱིན་ནོ།

第三,其後阿難於七日間準備荼毗遺體所需諸物。第七日,力士妻女等張設天蓋,少年力士等抬舉靈床,數百千萬諸天以香、花鬘、鮮花、薰香及種種音樂恭敬供養,從王舍城西門入城,從東門出,渡過金河彼岸,至力士所戴頭冠塔前安置。 其後少年力士等以棉絮及五百雙布包裹遺體,置入鐵箱中,注滿油脂覆蓋,與香木堆一起準備荼毗,然火不燃。 其時,大迦葉尊者與五百眷屬從王舍城來至,開啟棺蓋,善除木材棉布等,禮敬未損壞之遺體。其後荼毗之大聲聞等是:阿若憍陳如、婆師波、十力迦葉、大迦葉四人,又添棉絮包裹等如前而置,火自燃起焚燒。 其後以牛乳水滅火,生出金色花、白花、馬耳花、優曇婆羅四花。其後開啟棺蓋觀看時,遺體成如芥子般舍利堆,並且所有布雙中最外層與最內層二者未焚而存。力士等迎請至城中央安置。 其時,諸方國王等為于各處建立舍利塔及舉行節慶而來請求舍利份額者,分為八份分別賜予。

།དེ་ལྟར་ཡང་ལུང་ལས། སྤྱན་ལྡན་སྐུ་གདུང་བྲེ་བོ་བརྒྱད་དག་ལས། །བཏུན་ནི་ཛམྦུའི་གླིང་པའི་མཆོད་པར་ཐོབ། །སྐྱེས་བུ་མཆོག་དེའི་བྲེ་བོ་གང་ཞིག་ནི། །གྲོང་ཁྱེར་སྒྲ་སྒྲོགས་ཀླུ་ཡི་རྒྱལ་པོས་མཆོད། །སྐྱེས་མཆོག་དེ་ཡི་མཆེ་བ་བཞི་དག་ལས། །མཆེ་བ་གཅིག་ནི་རྩ་ གསུམ་འཇིག་རྟེན་མཆོད། །གཉིས་པ་ཚིག་འཛིན་གྲོང་ཁྱེར་ཡིད་འོང་ན། །གསུམ་པ་ཀ་ལིང་རྒྱལ་པོའི་ཡུལ་ན་སྟེ། །སྐྱེས་མཆོག་དེ་ཡི་མཆེ་བ་བཞི་པ་ནི། །གྲོང་ཁྱེར་སྒྲ་སྒྲོགས་ཀླུ་ཡི་རྒྱལ་པོས་མཆོད། །མྱ་ངན་མེད་རྒྱལ་སྐྱ་སྣར་བུར་གནས་པས། །མཆོད་རྟེན་བདུན་པོ་རྒྱ་ 213-49b

ཆེར་སྤེལ་བྱས་ཏེ། །དེ་ཡི་མཐུ་ཡིས་དབྱིག་འཛིན་འདིར་ཡང་ནི། །སྨོན་ལམ་དངོས་པོས་མངོན་པར་བརྒྱན་གྱུར་ཏེ། །འདི་ལྟར་སྤྱན་ལྡན་སྐུ་གདུང་དེ་ལ་ནི། །ལྷ་དབང་ཀླུ་དབང་མི་ཡི་དབང་པོ་དང་། །མི་དང་ཀླུ་དང་གནོད་སྦྱིན་བདག་པོ་ཡིས། །རབ་ཏུ་བཀུར་ནས་བཀུར་སྟེ་མཆོད་པ་ བྱས། །ཞེས་སོ། ། ༈ ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཇི་ལྟར་བསྐོར་བ་བསྟན་པ། ༈ མཚན་ཉིད་ཐེག་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཇི་ལྟར་བསྐོར་བ། ༈ རིམ་ཅན་དུ་འདོད་པ། གཉིས་པ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཇི་ལྟར་བསྐོར་བ་ལ། མཚན་ཉིད་ཐེག་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཇི་ལྟར་བསྐོར་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཇི་ལྟར་བསྐོར་བའོ། །དང་པོ་ལ་རིམ་ཅན་དུ་འདོད་པ་བརྗོད་པ་དང་། ཅིག་ཅར་དུ་འདོད་པ་བརྗོད་པའོ། །དང་ པོ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རིམ་པ་ཅན་དུ་བསྐོར་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཡུལ་ཝ་རཱ་ཎ་སཱིར་ལྔ་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་གདུལ་བྱ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་དྲང་བའི་དོན་དུ་དང་པོ་བདེན་པ་རྣམ་པ་བཞིའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས་པའི་ཚུལ་དུ་བསྐོར་རོ། །དེའང་ ཇི་ལྟར་ན་དགེ་སློང་དག་ཁུར་ཡང་ཡོད། ཁུར་ཁྱེད་པ་པོ་ཡང་ཡོད་ཅེས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཡོད་པར་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་སྐྲག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་དུ་བསྟན་ནོ། །དེས་ནི་མེད་པར་འཛིན་པ་ལས་བཟློག་པར་བྱས་པས། ཡོད་པར་འཛིན་པ་ཤས་ཆེ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ ནས་གནས་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་བོ་ལ་སོགས་པ་ན་གདུལ་བྱ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ། བར་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་རོ། །དེའང་ཇི་ལྟར་ན་གཟུགས་ནས་བརྩམས་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བར་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་བསྟན་ཏོ། །དེས་ནི་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ལས་བཟློག་པར་བྱས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པར་འཛིན་པར་ཤས་ཆེ་བར་གྱུར་ཏོ།

如是經中說:具眼舍利八斗中,七斗贍部洲人得,彼勝士之一斗者,聲稱城龍王所供。彼勝士之四牙中,一牙三界天人供,第二在於持語城,第三迦陵王土中,彼勝士之第四牙,聲稱城龍王所供。無憂王于灰城住,廣建七塔而增上,以其威力此金地,願力事物所莊嚴。如是具眼舍利者,天王龍王人王等,人與龍及夜叉主,恭敬供養而禮拜。 法輪如何轉動之教示 顯宗法輪如何轉動 次第主張 第二法輪如何轉動分二:顯宗法輪如何轉動與金剛乘法輪如何轉動。初者分二:闡述次第主張與闡述頓悟主張。 初者,世尊次第轉法輪,如是于婆羅奈斯為五比丘等所化聲聞乘入者,以權巧義初轉四諦法輪,以三轉方式而轉。 此復云何?比丘等,有蘊亦有蘊執者,說有所取能取。若非如是則生怖畏,故如是示。由此遮止無執,增長有執。 其後于靈鷲山等處,為所化大乘正入者,轉中期無相法輪。此復云何?從色乃至一切種智諸法皆無自性空,宣說般若波羅蜜多等。由此遮止有執,增長諸法無執。

།དེ་ནས་ཡུལ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པ་ན་གདུལ་བྱ་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དག་པར་ ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ། ཐ་མ་ལེགས་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་རོ། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྔ་མ་དེ་གཉིས་ནི་ཡོད་པར་འཛིན་པ་དང་མེད་པར་འཛིན་པ་ཤས་ཆེ་བས་དྲང་བའི་དོན་རྩོད་པ་ཅན་ཡིན་ལ། ཐ་མ་འདིས་ནི་ཀུན་བརྟག་མེད། གཞན་དབང་ཀུན་ 213-50a

རྫོབ་ཏུ་ཡོད། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་གཉིས་དོན་དམ་པ་ཉིད་དུ་ཡོད་པར་བསྟན་པས་མཐའ་གཉིས་སུ་འཛིན་པར་བཟློག་པ་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་དོན་རྩོད་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དག་འདོད་ཅིང་། དེའང་ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དང་པོ་ཡུལ་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་དྲང་སྲོང་ལྷུང་བ་རི་དྭགས་ཀྱི་ནགས་སུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་འཕགས་པའི་ བདེན་པ་བཞི་རྣམ་པར་བསྟན་པས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བ་སྔོན་ལྷར་གྱུར་པའམ། མིར་གྱུར་པ་སུས་ཀྱང་ཆོས་དང་མཐུན་པར་འཇིག་རྟེན་དུ་མ་བསྐོར་བ་ཅིག་རབ་ཏུ་བསྐོར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དེ་ཡང་བླ་ན་མཆིས་པ། སྐབས་མཆིས་པ་ དྲང་བའི་དོན། རྩོད་པའི་གཞིའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ལགས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ཉིད་ལས་བརྩམས་ཏེ། སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པ་དང་། འགག་པ་མ་མཆིས་པ་དང་། གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པ་ཉིད་ལས་བརྩམས་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་སྨོས་པའི་རྣམ་པས་ཆེས་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གཉིས་པ་བསྐོར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དེ་ཡང་བླ་ན་མཆིས་པ་། སྐབས་མཆིས་པ་དྲང་པའི་ དོན་རྩོད་པའི་གཞིའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ལགས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ཉིད་ལས་བརྩམས་ཏེ། སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པ་དང་། འགག་པ་མ་མཆིས་པ་དང་། གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ལས་ བརྩམས་ནས་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་ལེགས་པར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གསུམ་པ་བསྐོར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་འདི་ནི་བླ་ན་མ་མཆིས་པ། སྐབས་མ་མཆིས་པ། ངེས་ 213-50b

པའི་དོན་ལགས་ཏེ། རྩོད་པའི་གཞིའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ།

其後于舍衛城等處,為所化一切乘正入者,轉最後善分別法輪。此云何?前二法輪因有執與無執偏重故為權巧義有諍,而此最後無遍計,依他世俗有,圓成二者勝義有之教示,遮止二邊執著是中道故,是離諍義。如是瑜伽行派所許。 如《聖解深密經》云:“爾時勝義生菩薩白世尊言:世尊最初于婆羅奈仙人墮處鹿野苑中,為聲聞乘正入者宣說四聖諦,轉希有未曾有法輪,昔未有天或人能如法於世轉者。世尊所轉此法輪亦是有上、有餘、權巧義、諍論所依。 世尊復依一切法無自性、無生、無滅、本來寂靜、自性涅槃,為大乘正入者以說空性相轉第二希有未曾有法輪。世尊所轉此法輪亦是有上、有餘、權巧義、諍論所依。 世尊復依一切法無自性、無生、無滅、本來寂靜、自性涅槃,為一切乘正入者以善分別相轉第三希有未曾有法輪。世尊所轉此法輪是無上、無餘、了義,非諍論所依。”

།ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བ་དག་ནི། དེ་ཉིད་ཚོལ་བས་ཐོག་མར་ནི། །ཐམས་ཅད་ཡོད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ། །འདི་ཉིད་རིག་འདོད་དེ་ནས་ནི། །ཕྱི་ནས་རྣམ་པར་དབེན་པ་ཉིད། །ཅེས་པས་ཐ་ མ་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །གང་ལྟར་ཡང་གདུལ་བྱ་རིམ་གྱིས་དྲང་དགོས་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོར་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གསུམ་རིམ་པ་ཅན་དུ་བསྐོར་བའི་ལུགས་སོ། ། ༈ ཅིག་ཅར་དུ་འདོད་པ། གཉིས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་གཅིག་གིས་དུས་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ ཡིན་ནའང་གདུལ་བར་བྱ་བའི་སེམས་ཅན་གྱི་མོས་པ་ཐ་དད་པ་དང་རྗེས་སུ་འཚམ་པར་ཆོས་མི་འདྲ་བ་གསུམ་དུ་གོ་བ་ནི་ཡང་དག་པ་ཉིད་དེ། དགོངས་པ་ལུང་སྟོན་པ་ལས། རྟོག་པ་མེད་ཅིང་འཁྲུལ་མེད་པ། །ཡིད་འོང་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་གཅིག་པུ། །གདུལ་བྱའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་ ནི། །བྱེ་བྲག་མང་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་དང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་ཀྱང་། སྔར་ལུང་མ་བསྟན་ལྷན་ཅིག་བྱུང་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་འདིས་ནི་གོང་གི་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་བའི་ལུང་དང་མི་མཐུན་པ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནས་ཀྱང་ ཆོས་ནི་ཐ་དད་པར་གསུངས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་མོད་ཀྱི། དུས་དང་གནས་དག་ནི་ཐ་དད་པ་ཅི་ཡང་བསྟན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་སྟོན་པའི་གསུང་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་དུས་གཅིག་ཏུ་ཆོས་ཐ་དད་པ་མང་པོ་གསུངས་པར་གོ་བ་ནི་གསུང་གི་བཀོད་པས་ཆོས་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ བཞིན་དུ་དུས་གཅིག་ལ་གནས་ཐ་དད་དག་ན་སྐུ་ཐ་དད་པར་བཞུགས་པར་སྣང་བ་ནི་སྐུའི་བཀོད་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པའི་དོན་དུ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ངག་ཀུན་ནས་སློང་བའི་བག་ཆགས་མ་ལུས་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་རྫོགས་ པར་སངས་རྒྱས་པ་ནས་མཐར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བར་ལ་ཚིག་གམ་ཡི་གེ་གཅིག་ཀྱང་མ་གསུངས་ཏེ། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པའི་མདོ་ལས། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་ཞི་བའི་བློ་གྲོས་ལ་སྨྲས་པ། ཞི་བའི་བློ་གྲོས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཡི་གེ་གཅིག་ཀྱང་མ་གསུངས་སོ། །མ་བརྗོད་དོ། 213-51a

ཞེས་སྔར་ཁོ་བོས་མ་བཤད་དམ། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དམིགས་སོ། །སྨྲས་པ། གསུངས་ན་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད། ངག་གི་ལས་ཀྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །སྨྲས་པ། ངག་གི་ལས་ ལས་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་འབྱུང་། ཡི་གེ་ལ་སེམས་པས་བཀླགས་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །སྨྲས་པ། ཉེས་པ་མེད་པ་གང་ཡིན། གང་མི་སྨྲ་མི་བརྗོད་པ་དེ་ལ་རྣམ་པར་རིག་པ་གང་ཡང་མེད་དོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པ་ཉིད་ནི་ཉེས་པ་མེད་པའོ།

無自性論者認為:“求彼真實故,最初當說一切有,欲知此義已,其後即遠離。“以此認為最後是無相法輪。無論如何,此是對應需漸次引導所化者而轉三次法輪之理。 頓悟主張: 第二,雖世尊一音無時差別而說,然隨所化眾生不同信解,理解為三種不同法義實為正確。如《解心密經》云:“無分別無錯亂,悅意金剛一音,隨所化意樂力,轉成多種差別。“《經莊嚴論》亦云:“前未宣說同時起。” 如是解說之理,亦不違前引《解深密經》,彼中雖說法有差別,然未說時處有何差別故。是故,了知佛一音同時說多種差法,即是以語加持說法。如是,同時于不同處現不同身,即是以身加持利益眾生。 就了義而言,如來已斷盡發語習氣無餘,故從現證正等覺乃至最後涅槃,未說一字一音。如《寶積經》云:“金剛手告寂慧:‘寂慧,如來未說一字,未言說,我先豈不曾說耶?雖然,由願力故,眾生得緣如來語。‘問:‘若說有何過?”成語業過。‘問:‘語業有何過?”成文字思維讀誦過。‘問:‘何為無過?”若不說不言,則無分別,無分別即無過。’”

།གང་བདག་ལ་རྣམ་པར་རིག་ པར་མི་བྱེད་པ་དང་། གཞན་ལ་རྣམ་པར་རིག་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཉེས་པ་མེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ངག་ཀུན་ནས་སློང་བའི་བག་ཆགས་མི་མངའ་བས། ནང་གི་ཤེས་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྒྲ་ཞེན་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་བཞིན་དུ་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུ་དང་ཡེ་ ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་དང་། གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་མོས་པའི་དབང་ལས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་དག་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། ཇི་ལྟར་སིལ་སྙན་འཁྲུལ་འཁོར་བྱས། །རླུང་གིས་བསྐྱོད་པའི་སྒྲ་འབྱུང་བ། །སྒྲ་འབྱིན་བྱེད་པ་འགའ་ཡང་མེད། །འོན་ཀྱང་སྒྲ་རྣམས་དེ་ དག་འབྱུང་། །དེ་བཞིན་སྔོན་ཆད་རྣམ་དག་ཕྱིར། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པས་བསྐྱོད། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་གསུང་འབྱུང་ཡང་། །འདི་ལ་དེ་ནི་རྟོག་མི་མངའ། །ཇི་ལྟར་བྲག་ཆ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲ། །ནང་དང་ཕྱི་རོལ་མི་གནས་པ། །དེ་ལྟར་མི་ཡི་དབང་པོའི་གསུང་། །ནང་དང་ཕྱི་རོལ་ མི་གནས་སོ། །ཇི་ལྟར་རིན་ཆེན་མི་རྟོག་པར། །སྣང་བས་སེམས་ཅན་ཚིམ་བྱེད་པ། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་བ་མི་རྟོག་གསུང་། །སྒྲ་ཀུན་རབ་ཏུ་རྫོགས་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། ། ༈ རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཇི་ལྟར་བསྐོར་བ། གཉིས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཇི་ལྟར་བསྐོར་བ་ནི། སྤྱིར་གསང་བསྔགས་ ཀྱི་རྒྱུད་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་མཐའ་དག་ཀྱང་ཇི་ལྟར་བཤད་མ་ཐག་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུས་བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་འདྲེན་པ་བཞི་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་སྔ་རོལ་གྱི་དུས་ན་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་མཆོག་གི་རྣམ་པས་ལེགས་པར་གསུངས་ཟིན་པ་ལ། སླར་ཡང་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཟླས་ནས་གསུངས་པ་དག་ 213-51b

ཀྱང་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱུད་གཞི་དང་སྙིང་པོ་མེ་ཏོག་གི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དབང་བསྐུར་བའི་གླེང་གཞི་གསུངས་ནས། སླར་ཡང་མི་མཇེད་ཀྱི་ཞིང་དུ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དབང་བསྐུར་བ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཕྱི་ནས་བཟླས་ཏེ་གསུངས་པ་མ་ ཡིན་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་བདེ་མཆོག་གི་རྒྱུད་ནི་བསྐལ་པ་འཇིག་པའི་དུས་སུའང་དཔའ་བོ་དང་དཔའ་མོ་རྣམས་ཀྱི་ཉམས་སུ་བླངས་ཏེ་མ་ནུབ་པ་ཉིད་དུ་ཡོད་པར་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་པ་མང་པོ་ཞིག་ནི་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་རང་ཉིད་དང་དེའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའམ་གཞན་དག་ བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་དེས་གསུངས་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་སྡེ་ཕལ་ཆེ་བ་རྣམས་ལྟ་བུའོ།

經云:“于自不分別,於他不分別,即是無過。“因此,如來無有發語習氣,雖內心遠離執著外在音聲,然由往昔願力、智慧力及所化眾生信解力,顯現種種正法。如彼經云: “如同機關樂器, 風吹而發聲, 無有出聲者, 然諸聲生起。 如是昔清凈, 眾生意所動, 雖生佛語音, 於此無分別。 如同諸回聲, 內外皆不住, 如是人王語, 內外皆不住。 如同諸珍寶, 無念令眾滿, 如是佛無念, 圓滿一切音。” 金剛乘法輪如何轉: 第二,不共金剛乘法輪如何轉者:總之,一切密續寶藏,皆如前說方式,于賢劫第四導師釋迦牟尼之前,已由殊勝化身善說。其後復由釋迦牟尼重說者亦有之,如《金剛手灌頂續》根本及精要華嚴莊嚴中說普賢灌頂緣起后,復于娑婆世界說金剛手灌頂等。 非後重說者亦有之,如說勝樂續于劫壞時亦為勇士勇母修持而不滅等。其他諸多,或由釋迦牟尼自身及其化現,或加持他人而說者亦有之,如大集會續等大多數續部。

།གལ་ཏེ་ཐུབ་པ་འདིའི་གོང་དུ་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ནི་གསང་བ་འདུས་པ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་ཐམས་ཅད་སྔོན་བྱུང་བ་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་མཉམ་པའི་བསྐལ་པ་ཡང་འདས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མར་མེ་མཛད་འདས་པ་ནས་ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་འོད་སྲུངས་སངས་རྒྱས་པའི་ བར་གྱིས་ཀྱང་མ་གསུངས་པར་བཤད་པ་དང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགལ་སྙམ་ན། དེ་ནི་དེའི་ཆེ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཡིན་གྱི་གསང་བསྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ནི་དུས་གསུམ་དུ་གཤེགས་པའི་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གསུངས་པ་དང་གསུང་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་འཇམ་དཔལ་ མཚན་བརྗོད་ལས། འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །མ་འོངས་རྣམས་ཀྱང་གསུང་འགྱུར་ལ། །ད་ལྟར་བྱུང་བ་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ཡང་དང་ཡང་དུ་གསུངས་པ་གང་། །ཞེས་འབྱུང་པ་ནི་ངེས་པའི་དོན་དུ་བཤད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་དག་གིས་ནི་བསྟན་པ་དང་པོ་ཇི་ ལྟར་བྱུང་བ་བརྗོད་ཟིན་ཏོ།

若有人認為,在此佛陀之前若有密咒道,則與《密集》中所說:“世尊如來,前所出現不可說數如佛剎微塵等劫已過。世尊如來應供正等覺燃燈佛以來,乃至大聖迦葉佛成佛期間亦未宣說。“何故不相違耶? 此乃為顯其殊勝而說,實則密咒乘乃三世諸佛皆已宣說、將說之法。如是《文殊名號》中雲: “過去諸佛已宣說, 未來諸佛將宣說, 現在圓滿正覺者, 復又反覆而宣說。” 此即了義所說。以上已說初始教法如何出現。

།འདིར་སྨྲས་པ། [ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ།] འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་གྲངས་མེད་མཉེས་བྱས་ཤིང་། །ཞིང་རབ་སྦྱངས་དང་སེམས་ཅན་ཡོངས་སྨིན་པའི། །སྤྱོད་མཆོག་སྨོན་ལམ་ཡངས་པའི་ཚོགས་དག་གིས། །བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་བསྒྲུབས་པའི་ཞིང་། །ཡོན་ 213-52a

ཏན་མི་ཟས་དཔལ་ཀུན་སྟུག་པོ་རུ། །བཀོད་པའི་ཡ་མཚན་ཕ་རོལ་མ་མཐོང་བར། །རྒྱལ་བའི་མྱུ་གུ་རྣམས་ནི་ཆོས་སྤྲིན་རྩེར། །ལངས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་མིག་གིས་བལྟ་བ་སྙམ། །ཞིང་གི་རྒྱལ་པོ་དེ་བདག་གསང་བ་གསུམ། །མི་ཟང་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོར་གྲུབ་པའི་སྐུ། ། ཐེག་གཞན་ཟིལ་གྱིས་[སེམས་ལྡན་རབ་རྟོག] གནོན་པའི་ཆོས་རྫོགས་པར། །ལོངས་སུ་སྤྱོད་དང་འབྱིན་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །མི་ཤིགས་སྐུ་ཡི་བ་སྤུའི་འཁྲི་ཤིང་གི། །སྐྱེ་བ་རེ་ཡང་སངས་རྒྱས་སྤྲུལ། [ཡོན་ཏན་གྱི་རང་བཞིན་བརྗོད་པ།] པའི་སྐུས། །རྩན་པ་རབ་འབྱམས་ཞིང་གི་རྣམ་པ་ཉིད། །སྣང་ མཛད་སྒྱུ་མའི་རྒྱལ་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས། །གང་དེ་འཁོར་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ། །ཀུན་གྱི་ཁྱབ་བདག་བླ་ནས་བླ་མ་རུ། །[འབྱོར་བ་རྒྱ་ཆེ་བ།] ཡོངས་སུ་ལུད་པའི་གོ་འཕང་རྟག་པ་དེ། །གྲངས་མེད་བསྐལ་བ་ཉིད་ནས་མངོན་དུ་མཛད། །འོན་ཏེ་ཡེ་ཤེས་དག་པའི་གཏེར་གྱི་རླབས། །ཆོས་ཀྱི་ དབྱིངས་མཐར་ཀླས་པའི་ཞིང་ཁམས་སུ། །[བསམ་པ་རྒྱ་ཆེ་བ།] འགྲོ་བ་ཡོངས་སུ་སྨིན་ཕྱིར་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། །ལྷུན་གྲུབ་ཟློས་པའི་གར་ལ་ཆོག་ཤེས་མེད། །གང་ཕྱིར་ཐུབ་པའི་སྤྱན་སྔར་ཐོག་མའི་སེམས། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་འདུན་དང་འཇུག་པ་ཡི། །གཡར་དམ་བརྟན་པའི་གོ་ཆ་ལུས་མེད་ཀྱི། ། ནུས་པ་ཡོངས་སུ་འགོངས་པ་ཉིད་དུ་བགོས། །ཟབ་ཅིང་ཡངས་པའི་ཚོགས་ཀྱི་རྐང་པ་དག །མི་ཟད་བརྒྱད་ཅུའི་ལམ་དུ་བཀོད་པ་ཡིས། །བསྐལ་བ་[ཡན་ལག་གཅིག་པའི་གཟུགས་ཅན།] གྲངས་མེད་གསུམ་གྱི་ཐང་མོ་ཆེ། །སྙིང་སྟོབས་དོ་ཟླ་མེད་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་བརྒལ། །གོང་ནས་གོང་མའི་ཐེམ་བ་ འགོངས་ཙན་གྱིས། །ཡོན་ཏན་བརྒྱ་སྟོང་ལ་[མ་བསྡུས་པའི་གཟུགས་ཅན།] སོགས་བསྒྱུར་བའི་ས། །ཆོས་སྤྲིན་རྩེ་མོ་ལ་ཆགས་སྐྱེ་མཐའ་ཡི། །རྒྱལ་སྲས་ཚུལ་གྱི་སྤྱོད་པས་གདུལ་བ་བཏུལ། །ལུས་མེད་ཐུལ་བ་མང་པོས་བྱང་ཆུབ་པའི། །བྱིན་རླབས་སྔགས་ཀྱིས་[རིགས་བརྗོད་པ་བར་གྱི་གསལ་བྱེད།] ལེགས་ བཏབ་རྡོ་རྗེའི་གདན། །གང་དུ་དཔའ་བས་བགྲོད་བྱེད་རྡོ་རྗེ་ཡི། །སྐྱིལ་ཀྲུང་མདུད་པ་བོར་བ་གཅིག་ཅིག་ཏུ། །[མི་ལྡན་པའི་གཟུགས་ཅན།] བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ལེན་པ་དམ་བཅའི་མཁའ། །[ཡན་ལག་གཅིག་པའི་གཟུགས་ཅན།] བརྟན་པ་དེ་ལ་འགྲ་འདོད་སོག་ལེའི་སོ།

於此所說:[獲得之因] 敬悅無量世間怙主, 凈修剎土普熟有情, 廣大勝行願力資糧, 無量劫中所成就剎。 功德無盡吉祥密佈, 未見彼岸稀有莊嚴, 諸佛苗芽於法雲端, 升起智慧眼觀照想。 彼剎之王我之三密, 無盡莊嚴輪成就身, 超勝他乘[具心遍觀]圓滿法, 受用流出任運成就。 不壞身毛藤蔓之中, 一一化現佛陀化身,[功德自性宣說] 無邊剎土諸種形相, 光顯幻王薄伽梵尊。 彼即輪迴涅槃一切, 遍主之中至尊無上,[圓滿廣大] 圓滿永恒之位果位, 無數劫中現前成就。 然而智慧清凈藏浪, 法界無邊剎土之中,[發心廣大] 為令眾生普遍成熟, 化身任運舞無厭足。 是故最初于佛前發, 殊勝菩提志願趣入, 堅固誓願鎧甲無身, 威力圓滿超越披著。 深廣資糧足跡安立, 無盡八十道路之中, [一支分形]三無數劫大平原, 無與倫比勇力越過。 層層超越階梯之時, 百千功德[未攝之相]等轉地, 法雲頂端住后際中, 佛子行相調伏所化。 無身調伏眾多證悟, 加持咒以[中間明顯說明種姓]善立金剛座, 勇士所行金剛跏趺, 結印捨棄唯一之處。 [無相之相]菩提心要受持誓, [一支分形]堅固彼欲行鋸齒。

།སྙིང་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཡིད་ 213-52b

སྲུང་དཔུང་། །བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་ལྷགས་པའི་གཡུལ་གྱིས་གཙེས། གང་ཚེ་བཟོད་དང་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་ཡིས། །བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བཀྲུས་པའི་འཇུམ་བསུ་བས། །རྩུབ་མོའི་མཚོན་ཆ་རྣམས་ཀྱང་མེ་ཏོག་གི། །རྒྱན་དུ་ལེན་པ་ཙམ་གྱིས་ཕམ་པར་མཛད། །རྒྱུ་དེས་ས་འདི་ དགའ་བ་བརྒྱས་གཡོས་ཏེ། །བདེན་དཔང་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་གླུར་ལེན་[རབ་སྤེལ་གྱི་རྒྱན།] ཡང་། །འདོད་ལྷའི་སྙིང་ནི་མི་བཟད་མྱ་ངན་གྱིས། །བཙིར་ལ་མ་བཟོད་དབུགས་ནི་ཤུགས་རིང་བརྩེགས། །དེ་མཐོར་ཐུབ་པ་ཁོ་ནའི་ཁྱད་པར་ཆོས། །མཐའ་དག་རྫོགས་[འགལ་བའི་གསལ་བྱེད།] པར་བྱེད་པ་འཕྲིན་གྱི་རྔ། །འོག་མིན་བར་དུ་ལུད་པར་བརྡུངས་པ་ལས། །རྒོལ་བ་མེད་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་བསྟན། །འཇིག་རྟེན་ཕམ་བདེ་སྒྲུབ་པ་མང་ཡོད་ཀྱང་། །ཐུབ་པ་[ཡན་ལག་གཅིག་པའི་གཟུགས་ཅན།] ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་འདྲ་བ་མེད། །མཁའ་དབྱིངས་ འོད་ཟེར་འབྱིན་པ་གྲངས་མེད་དབུས། །བདུད་རྩིའི་འོད་ཅན་གཉིས་པ་འདི་ན་སུ། །རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ཆུ་ནི་སྙིམ་པས་[ཟླ་བོ་དངོས་པོའི་དཔེ།] དང་། །ཀུན་གསལ་ཕ་རོལ་རྐང་དྲུག་འཕུར་ལྡིང་གིས། །སེམས་ཅན་བསམ་པའི་བྱེ་བྲག་བྱིས་པས་བཞིན། ། ཐུབ་པའི་སྤྱོད་མཐའ་བརྗོད་པས་གཏུགས་པ་མེད། །འོན་ཏེ་དྲི་མེད་ལུང་[མང་པོའི་དཔེ།] ལས་འབྱུང་བའི་དོན། །ཅུང་ཟད་བྲིས་པ་འདིས་ཀྱང་མཛུབ་མོ་ཡིས། །ནམ་མཁའ་བསྟན་པ་བཞིན་ཏུ་འཇིག་རྟེན་ན། །ཐུགས་རྗེ་ཡངས་པ་དྲན་པའི་རྒྱུ་ཙམ་ བྱེད། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཆེན་པོ་ཉི་མའི་གཉེན། [དངོས་པོའི་དཔེ།] གྱི་བཀའ་ལུང་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་དགོངས་དོན་རྣམ་པར་འགྲེལ་བའི་བསྟན་བཅོལ་གངས་ཅན་པའི་སྐད་དུ་འགྱུར་རོ་འཚལ་གྱི་ཆོས་སྦྱིན་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ངོ་མཚར་འཕྲུལ་གྱི་ཕྱི་མོ་རྫོགས་ ལྡན་བསྐལ་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་སྤྲིན་ཕུང་རྒྱས་པར་དཀྲིགས་པའི་ཚུལ་ལས་བརྩམས་པའི་གཏམ་ངོ་མཚར་ཆུ་གཏེར་འཕེལ་བའི་ཟླ་བ་གསར་པ་ལས། ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ་བསྟན་པ་གང་ལས་བྱུང་བའི་སརྒ་སྟེ་དང་པོའོ།། །། 213-53a

༄། །སརྒ་གཉིས་པ། སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ་བསྟན་སྐྱོང་རྣམས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱས་པ། ༈ བསྡུ་བ་ཇི་ལྟར་བྱས་པ། ༈ ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བ། ༄། །སྡེབ་སྦྱོར་མཉམ་པའི་བྲྀཏྟ་ཡི་གེ་དགུ་པ་བྲྀ་ཧ་ཏཱི་ར་ངོ་མཚར་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་དགོངས་པས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལྔ་བརྒྱ་བཅུ་གཉིས་སུ་ངེས་པ་ལས་བརྒྱ་ཕྲག་གཅིག་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་པའི་པྲཱསྟཱ་རས་ཉེ་བར་མཛེས་པའོ།

心中圓滿守護意軍, 億萬兆眾戰陣逼迫。 爾時以大安忍慈悲, 面輪洗滌柔和迎接。 粗暴兵器亦成鮮花, 莊嚴僅此而令降伏。 由此大地百喜震動, 作為見證歌唱宣說[廣宣之莊嚴]。 欲天之心難忍悲哀, 所壓不堪長嘆連續。 見此唯佛殊勝諸法, 圓滿[相違之明顯]成就事業鼓。 擊響直至色究竟天, 無諍示現一切遍知。 世間勝樂成就雖多, 能仁[一支分形]法源無可匹。 虛空放光無數之中, 甘露光者第二誰耶。 寶藏之水以瓶[實體譬喻]及, 普明彼岸六足飛翔, 有情意樂差別如童, 能仁行境言說無盡。 然而無垢經[眾多譬喻]所生義, 略為書寫此亦如以, 手指指空般於世間, 作為憶念廣大悲心。 一切遍智大尊日親[實體譬喻]之教法總別密意廣釋論著譯為雪域語之法佈施相續不斷稀有幻化初始圓滿劫福德云聚廣大積集之理所造稀有海藏增上新月中,為生信故所說品第一竟。 品第二 為生歡喜故說護法等所作事業 攝集如何所作 共同乘 等韻九字韻律廣行稀有證知之密意所分五百一十二中,一百三十七之廣說所莊嚴。

༄༅། །ཨ བྷྱཱ ར མྦྷ ཤཱ སྟྲཾ ཀི ཉྩ ཀེ ྅ སཾ ཀ ལྦེ ན ནིཿ ས མྱ ཀྪུ ཙི སྟ སྨཱ ཡུ ཏྟ རཱ ཥཱཾ བྷཱ ཥ ཎཿ ཀཱི རྟྟིཿ ཤཱ ས ན བྲྀདྡྷ ཤྩི རེ ། [སྤངས་ནས་མེད་པའི་བྱེད་རྒྱུ།] བརྩམས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཅི་དང་ཅིར། །དཔྱད་པས་ཡང་དག་མ་བགྲུངས་མེད། །དེ་ཕྱིར་སྨྲ་བའི་མཆོག་རྣམས་ཀྱི། །གྲགས་པ་བསྟན་པ་སྲིད་དུ་འཕེལ། ། 213-53b

ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གདུང་འཚོབ་པ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནི་བློ་གྲོས་ཀྱང་། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ལྟར་དག་པའི་ལས། །ཐམས་ཅད་ཕམ་བར་སྨྲ་བ་བྱུང་། །བརྟན་པར་བཅས་པའི་ར་བ་ན། །ཁྲིམས་གཙང་ཙནྡ་ན་ཡི་ཤིང་། །ཚར་དུ་དངར་བས་བསྐྱེད་པའི་དྲི། །གང་ལ་རེག་པ་ [གཉི་ཀའི་ཐོག་མར་ཡོད་པ་ཆོད་པའི་ཟུང་ལྡན།] བསིལ་བའི་དཔྱིད། །བདག་དོན་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློ། །འཁོར་བའི་དཔལ་དང་ལྷན་ཅིག་སྤངས། །གཞན་ལ་ཕན་པའི་བྱང་[སྦྱར་བའི་གཟུགས་ཅན།] ཆུབ་སེམས། །དཀའ་སྤྱད་དག་དང་མཉམ་དུ་བཟུང་། །ཆོས་མངོན་ལ་སྦྱངས་ཤེས་རབ་ཀྱི། །བསླབ་ལྡན་ རྣམས་ཀྱི་མདུན་ས་རུ། །རྨོངས་པའི་རང་གཟུགས་[བྱ་བ་ལྷན་ཅིག་བརྗོད་པ།] བརྟན་བྱེད་པའི། །ཆོ་ག་ཡིད་སྲུབས་ཀྱིས་མི་ཤེས། །ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་གྲུ་ཆེན་བསྐྱོད། །སྔགས་གཞུང་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་དུ། །བརྒལ་བའི་སྙིང་པོ་ལུང་[འཇིགས་རུང་གི་ཉམས་དང་ལྡན་པ།] རྟོགས་ཀྱི། །ཡོན་ཏན་ ནོར་བུ་ཅི་ཡང་བླངས། །སྙིང་རྗེས་གཞན་དབང་གྱུར་པ་རྣམས། །རྟག་ཏུ་བདག་དོན་ཁོམ་མ་ཡིན། །དག་བྱེད་ལྡན་པའི་[བསྡུས་ཤིང་མ་བསྡུས་པའི་གཟུགས་ཅན།] སྤྲིན་གྱི་ཕྲེང་། །ཆུ་རུ་གྲོན་པ་རང་དོན་ནམ། །ཟབ་ཅིང་ཡངས་པ་བདུད་རྩིའི་གཏམ། །མི་ཟད་ཚོགས་ཀྱིས་ཕྱེ་བའི་འཛུམ། །ཚེམས་ དཀར་འོད་ཀྱི་ཐིགས་པ་[ཁྱད་པར་ལ་གནས་པའི་དོན་གཞན་བཀོད་པ།] དག །སྣང་པའི་མུན་པ་བཀྲུ་ཕྱིར་རྒྱུ། །སེམས་ཅན་ཁམས་ཀྱི་དྲི་མ་གསུམ། །དག་པའི་སྙིང་པོ་སྟེར་བའི་ཆོས། །རིས་སུ་བསྡུས་པའི་སྡེ་སྣོད་[ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན།] བཞིས། །བསྟན་པར་བྱ་བ་བསླབ་པའི་གནས། །མཐའ་དག་འདོམས་ པའི་དབང་ཕྱུག་ཅེས། །མཆོག་ཏུ་ངོ་མཚང་སུ་ཞིག་སྨྲ། །གང་ཕྱིར་ཐུབ་པས་ལུང་བསྟན་པའི། །[རིགས་རང་བཞིན་བརྗོད་པ།] བསྟན་སྐྱོང་ཀུན་གྱི་ལས་འདི་ཡིན། །རིགས་པར་སྨྲ་མཆོག་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས། །སྒྲུབ་དང་སུན་འབྱིན་དཔུང་པ་ཡིས། །ལྟ་ངན་འབིགས་བྱེད་རི་བསྙལ་ཏེ། ། [རྒྱུ་འགོག་པ།] དམ་ཆོས་ ཉི་མ་རབ་གསལ་བྱས། །[སྐྱེ་བྱེད་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ།] རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོ་རང་། །རིག་པས་ཇི་བཞིན་མཐོང་བ་དང་། །མི་མཆོག་ཀུན་གྱིས་གཤེགས་པའི་[སྔོན་བྱུང་གི་གཏམ་དང་སྦྱར་བའི་བསྡུས་པའི་གཟུགས་ཅན།] ལམ། །མ་ནོར་བདེ་བའི་འཕྲིན་དམ་པ། [།བྱ་བ་རང་བཞིན་བརྗོད་པ།] ཕྱི་ནང་རིག་པའི་གཙུག་ལག་སྡེ། །

我將為您翻譯這段藏文,保持對仗結構和完整性: (梵文天城體:अभ्यारम्भशास्त्रं किञ्च केऽसङ्कल्पेन निःसम्यक्शुचिस्तस्मायुत्तराषां भाषणः कीर्त्तिः शासनवृद्धश्चिरे) (羅馬轉寫:abhyārambhaśāstraṃ kiñca ke’saṅkalpena niḥsamyakśucistamāyuttarāṣāṃ bhāṣaṇaḥ kīrttiḥ śāsanavṛddhaścire) [捨棄無有之作因]所造論典任何者, 思擇實未盡周全, 是故諸語中最勝, 聲譽教法長盛傳。 遍知後裔繼承者, 一切智慧亦如是, 如同遍智清凈業, 一切勝說皆出生。 堅固圍墻之根基, 戒清栴檀之樹木, 新鮮茂盛所生香, [二者之始有斷複合]清涼春日所觸及。 自利明顯耽著心, 輪迴榮華一併舍, 利他菩提[相合喻]心, 苦行一同而受持。 于勝法修習智慧, 具學諸人之座前, 愚癡本相[同時所說事]堅固作, 儀軌意志所不知。 聞思修習大船行, 密續海洋之彼岸, 所渡精要教[具可怖之韻味]證之, 功德寶珠皆攝取。 悲心所攝諸眾生, 恒時自利不得閒, 具凈化之[攝與未攝之譬喻]云串連, 水滴自利豈能成? 甚深廣大甘露語, 無盡眾會所開顏, 白牙光明滴[住於差別之他義安立]等, 為洗明暗而執行。 有情界中三垢染, 清凈精要所施法, 類別所攝經藏[三摩地功德]四, 所當教誡學處處。 一切教導之主尊, 最勝稀有誰能詮? 以何因由佛授記, [種姓自性所詮]護法眾業此為是。 善說最勝諸天人, 立破力臂所運用, 邪見摧山盡推倒, [遮止因]正法日輪極明顯。 [能產生就之因]佛子眾之各自分, 智慧如實所見及, 人中尊眾所行[結合往昔事之攝略譬喻]道, 無誤安樂聖信使。 [事業自性所詮]內外明處諸論典。

] ཕྱི་ནང་རིག་པའི་གཙུག་ལག་སྡེ། ། 213-54a

བཅུ་ཕྲག་གཅིག་ཏུ་བཅིངས་པ་གང་། །མཐའ་དག་དབྱངས་ཀྱི་རྒྱལ་མོ་ཡང་། །དགྱེས་བསྐྱེད་ཚིག་གི་བསྟན་བཅོས་བྱས། །རབ་རིབ་ཅན་ལ་མིག་གི་དཔལ། །འདའ་ཀ་མ་ལ་མི་ཤིགས་སྲོག །དེ་བཞིན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་འདོད་ལ། །ལེགས་བཤད་ འདྲ་བའི་ཕམ་བྱེད་དཀོན། །ཨེ་མ་ཕན་མཛད་རྣམས་ཀྱི་དྲིན། །ཆེ་བའི་དོ་ཟླར་སྟོང་གསུམ་གྱི། །རི་རབ་ཕྱོགས་གཅིག་སྤུངས་ན་ཡང་། །བྱེད་པོའི་སྲང་ལ་[མང་པའི་དཔེ།] མཉམ་མི་འགྱུར། །གླེང་བར་བགྱིའོ་སྟོབས་བཅུ་པའི། །བསྟན་པ་སྣང་བྱེད་གང་བྱོན་པ། །བྱོན་པའི་འཕགས་པ་ གང་དག་གིས། །བྱ་བ་ཇི་[མཛེས་པའི་ཡོན་ཏན།] ལྟར་བྱས་པའི་ཚུལ། །སྤྱི་དོན་གཉིས་པ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ་བསྟན་སྐྱོང་རྣམས་ཀྱིས་བྱ་བ་བྱས་པ་ལ། བསྡུ་བ་ཇི་ལྟར་བྱས་པ་དང་། འགྲེལ་[བྱ་བ་ཐོག་མའི་གསལ་བྱེད།] བྱེད་ཇི་ལྟར་བྱོན་པའོ། །དང་པོ་བསྡུ་བ་ཇི་ལྟར་བྱས་པ་ལའང་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་ བ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བ་ལྟར་ནའང་འདི་ལྟ་སྟེ། སྟོན་པ་ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་འཁོར་དགེ་སློང་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་དང་བཅས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས། དེའི་སྔོན་དུ་ཤཱ་རིའི་བུ་འཁོར་བརྒྱད་ཁྲི་དང་བཅས་པ་དང་། མོོད་གལ་གྱི་བུ་འཁོར་བདུན་ཁྲི་དང་བཅས་པ་ དག་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེའི་དུས་ན་ཚེ་ལོ་བསྐལ་པ་མང་པོར་འཚོ་བའི་ལྷ་རྣམས་ནི་འདི་སྐད་དུ་སྨྲ་སྟེ། སྟོན་པའི་གསུང་རབ་ནི་དུད་པ་ཙམ་དུ་གྱུར། དགེ་སློང་དབང་ཡོད་པ་དག་ཀྱང་འདས་པར་གྱུར་པས། མདོ་སྡེ་དང་། འདུལ་བ་དང་། མ་མོ་དག་མི་སྒྲོགས་སོ་ཞེས་འཕྱ་ བར་བྱེད་དོ། །དེ་བསལ་བའི་ཆེད་དུ་གནས་བརྟན་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོས་གང་པོ་ལ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་སྡུས་ཤིག་ཅེས་བསྒོས་པ་དང་། དེས་ཀྱང་འོད་སྲུངས་ཀྱི་ལྟར་མཉན་ཏེ་གཎྜཱི་བརྡུངས་པས། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལྔ་བརྒྱ་ལ་གཅིག་གིས་མ་ཚང་བ་འདུས་སོ།

我將為您完整直譯這段藏文,保持對仗結構和完整性: 內外明處諸論典。 結為一十部類者, 一切音韻之皇后, 生喜詞句論典造, 昏眼者前眼之光。 臨終時分不壞命, 如是遍智欲求者, 妙說勝伏實稀少, 怪哉利眾諸聖者。 恩德對比三千界, 須彌一方積聚時, 于作者之秤稱上, [多數譬喻]亦不得相等同。 今當宣說十力尊, 教法明光諸聖者, 所有降臨聖者眾, 如何[美妙功德]作為之理。 第二總義為生起歡喜而說護法眾所作事業中,關於如何結集及[事業最初明示]論師如何降臨。初者如何結集中又有共同乘與大乘二者。初者依共同乘而言即是如此:導師能仁王與比丘眷屬一萬八千入般涅槃。此前舍利子與八萬眷屬及目犍連與七萬眷屬亦皆涅槃。爾時,壽命多劫存活之諸天如是言說:導師教法僅剩煙塵,具權比丘亦皆圓寂,經、律、論母皆不復宣說,如是譏諷。為除遣此,上座大迦葉令犍陀于比丘僧眾作召集。彼亦依迦葉所言,擊響犍稚,比丘僧眾集聚四百九十九

།གཅིག་ནི་བ་ ལར་བདག་སྟེ་དེ་འབོད་པའི་ཕྱིར་གང་པོ་ལ་ཁྱོད་སོང་ནས་བ་ལང་བདག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲོས་ཤིག །འོད་སྲུངས་ལ་སོགས་པའི་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་འདི་སྐད་དུ་ནད་མེད་པར་འགྱུར་ཅིག །དགེ་འདུན་གྱི་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པས་མྱུར་དུ་བོས་ཤིག་ཅེས་བྱོས་ཤིག །དེས་ཀྱང་འདི་ལྟར་ 213-54b

གྲོང་ཁྱེར་རྩྭ་ཅན་ནས་མི་སྣང་ཞིང་། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་ཤིང་ཤི་རི་ཤ་ཀའི་གཞལ་མེད་ཁང་སྟོང་པ་ན་འདུག་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་བ་ལང་བདག་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། ཇི་ལྟར་བསྒོ་བ་དེ་ལྟར་དུ་གསོལ་བ་དང་། ཅི་གང་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གདུལ་བའི་དོན་ དུ་འཇིག་རྟེན་གཞན་དུ་མ་གཤེགས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་དྲིས་པས། དེས་སྨྲས་པ། བློ་ལྡན་བསྟན་པ་གནས་བྱའི་ཕྱིར། །ཉན་ཐོས་དགེ་འདུན་ཚོགས་ནས་ནི། །དེ་དག་དེར་ནི་འདུས་གྱུར་ཏེ། །ཁྱོད་ལ་སྡོད་ཅིང་དེ་བརྩོན་བྱེད། །དེའི་ཚེ་བ་ལང་བདག་གིས་འདི་སྐད་དུ་བསྒོ་སྟེ། གང་ པོ་ཆོག་གིས་དེ་སྐད་མ་སྨྲ་ཤིག །འགྲོ་བའི་དུས་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཇོ་ཅོ་གང་པོ། འགྲོ་བའི་སྒྲོན་མ་མགོན་པོ་བཞུགས་ན་དིང་། །བདག་ནི་འགྲོ་བར་བྱ་བའི་བློ་ཡོད་ཀྱང་། །དེ་ནས་ཕ་རོལ་རབ་ཞིར་གཤེགས་གྱུར་ན། །བློ་ལྡན་གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་དེ་དག་འགྲོ། །ལྷུང་བཟེད་ཆོས་ གོས་རྣམ་གསུམ་མཆོག་འདི་དག །ཁྱོད་ཀྱིས་དགེ་འདུན་དག་ལ་དབུལ་བར་གྱིས། །བདག་ནི་ཞི་བ་ཡང་སྲིད་མེད་པར་འགྲོ། །བདག་གིས་བསམས་པ་འཕགས་ལ་བཟོད་པར་གསོལ། །ཞེས་གསུངས་ནས་སྤར་བ་དང་། དྲོ་བ་དང་། ཆར་དབབ་པ་དང་། གསལ་བ་མཆོག་དག་གི་ཆོ་ འཕྲུལ་བསྟན་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེའི་རང་ལུས་ལས་མེ་འབར་བས་ཚིག་སྟེ་དེ་ལས་ཆུའི་རྒྱུན་རྣམ་པ་བཞི་བབ་པ་སོ་སོའི་སྒྲ་ལས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རེ་རེ་ཡང་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་གང་པོས་རུས་པ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ཏེ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ཕྱིན་ཏེ། བ་ལང་བདག་ གྱི་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་དག་ཕུལ་ནས། མགོན་པོའི་སྐུ་ནི་མེད་པར་དེས་ཐོས་ནས། །བསོད་ནམས་ལས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཞི་བར་སོང་། །དེ་ཡི་ལྷུང་བཟེད་ཆོས་གོས་འདི་ཡིན་ཏེ། །དེས་བསམས་དགེ་འདུན་དག་ལ་བཟོད་པར་གསོལ། །ཞེས་སྨྲས་སོ།

一人名為巴郎達嘎,為召喚彼故對犍陀言:“汝往巴郎達嘎處如是言說:‘愿迦葉等比丘僧眾無病。因有僧眾少許事務,速來!‘如是說。” 彼亦如是從草城(王舍城)消失,於三十三天尸利沙迦空宮中安住,入如是等持,往巴郎達嘎處,至已,如所囑如是稟告。彼問:“犍陀,世尊為調化眾生豈未往他世耶?“等因緣。 彼答: “智者為令教法住, 聲聞僧眾聚集已, 彼等於此已集會, 于汝住此勵力行。” 爾時巴郎達嘎如是告言:“犍陀足矣,勿作此言,非往時也。然尊者犍陀: 若有眾生燈明怙主在, 我雖具有欲往之心意, 然彼已往極寂彼岸時, 智者誰人往彼諸世間。 此等勝妙缽具三法衣, 汝當供養于彼僧眾中, 我今往彼寂滅無後有, 我之所思祈請聖者宥。” 如是說已,顯現溫暖、降雨、最勝光明等神變后入般涅槃。從其自身火焰燃起燒盡,從彼降下四種水流,各自聲中亦出一偈。 其後犍陀于骨作供養,以神變入諸阿羅漢中,奉獻巴郎達嘎之缽具法衣后說道: “聞彼怙主身已無, 福業趣入極寂滅, 此為彼缽及法衣, 彼思祈請僧眾宥。”

།དེ་ནས་འོད་སྲུངས་ཆེན་ པོས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་གསུངས་པ། སྐྱེ་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་དག་ཉོན་ཅིག །ཇི་ལྟར་དེ་ནི་འཕགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདས། །གཞན་གྱིས་དེ་བཞིན་རབ་ཞིར་འགྲོ་མི་བྱ། །དེ་བས་ཇི་སྲིད་དགོས་པའི་དོན་བྱ་ཞིང་། །དབང་ཆེན་ཚོགས་ནས་དེ་སྲིད་བགྲོ་བར་བྱ། །ཞེས་དང་། སླར་ 213-55a

ཡང་རེ་ཞིག་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་ཁྲིམས་སུ་བཅའ་བ། ཇི་ལྟར་བསོད་ནམས་ལས་ཀྱིས་ཞི་གྱུར་པ། །ཤི་རི་ཤ་ཀའི་སེམས་མཆོག་པ་ལང་བདག །དེ་ལྟར་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་མི་བསམ་སྟེ། །འགྲོ་དོན་དགོས་ཕྱིར་ཚོགས་ནས་ བློ་གྲོས་བྱ། །ཞེས་བཅས་ནས། གནས་འདིར་ཆོས་བགྲོ་བ་ལ་ནི་གཡེང་བ་ཆེ་བས། མ་ག་དྷཱའི་ཕྱོགས་དབེན་པ་ཞིག་ཏུ་འདོང་ངོ་ཞེས་ཀུན་དགའ་བོ་ཆུ་འབྲིམ་པའི་ཞལ་ཏ་བར་བསྐོས་ཏེ་དགེ་སློང་གཞན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཅི་དགའ་བར་ལྗོངས་རྒྱུས་ལ་སོང་ཞིག །ང་ནི་ལམ་དྲང་པོ་ནས་འགྲོའོ་ ཞེས་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བྱོན་ནོ། །དེར་མ་སྐྱེས་དགྲ་ནི་སྔོན་ཡང་གང་དུ་སྟོན་པ་མཐོང་བ་ན་དད་པས་རྟ་དང་གླང་པོ་ལས་རང་ལྷུང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མཐུས་མ་སྨས་པར་ས་ལ་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འོང་སྲུངས་ཆེན་པོ་འབྱོན་པ་མཐོང་བ་ནའང་བཅོམ་ལྡན་ འདས་རྗེས་སུ་དྲན་པས་ས་ལ་ལྷུང་བ་དང་། འོད་སྲུངས་ཆེན་པོའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ཅང་མ་སྨད་པར་བཟུང་སྟེ་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ནི་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་ལ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ནི་མཉམ་པར་བཞག་པ་དང་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ཅི་རིགས་པ་སྲིད་པས་ སླད་ཆད་འདི་ལྟ་བུ་མི་བགྱིད་པར་བཅས་སོ། །སླར་ཡང་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དང་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་ལམ་དུ་ཞུགས་ཏེ། ལྷའི་གནས་འདིར་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་བགྲོ་བར་འཚལ་ལོ། །དེས་སྨྲས་པ། ལེགས་ཀྱིས་བདག་གིས་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་བསྟབ་པར་བགྱིའོ་ ཞེས་དང་། ཡང་སྨྲས་པ། བདག་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ནི་སྦྲན་པར་མ་བྱས་ཀྱི། ཁྱོད་ཀྱིས་ནམ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བཞེད་པ་ན་བདག་ལ་སྦྲན་པར་མཛོད་ཅིག །འོད་སྲུངས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བགྱི་བར་ཞལ་གྱིས་འཆེས་སོ། །དེ་ནས་གང་དུ་ཆོས་བགྲོ་ བར་བྱ་བའི་གནས་ནི། ནྱ་གྲོ་དྷཱའི་ཕུག་དུ་དབེན་པར་གཟིགས་ནས་དེ་ཉིད་བྱོན་ནོ།

其後大迦葉對諸比丘說道:“聽啊,諸同梵行者!如彼以聖法而逝,他人不應如是趣入極寂。是故,乃至所需義利當行,大眾集會乃至當議。” 複次,為令五百比丘暫不入涅槃而立制:“如彼福業成寂者,尸利沙迦最勝心巴郎達嘎,汝等不應如是思維,為利眾生需故集會商議。” 如是制已:“此處議法多有散亂,當往摩揭陀寂靜處。“立阿難為分水執事,令與其他比丘同往隨意遊行。“我從直道而行。“大迦葉往王舍城。 于彼,阿阇世王昔見導師時,因信從馬象墜落,以世尊威力無損著地。于彼亦復如是,見大迦葉來時,憶念世尊而墜地,以大迦葉神變攝持無損,告言:“大王,佛常入定,聲聞等或入定或不入定隨宜,今後不應如是。” 復言:“大王與比丘僧眾已入道中,欲於此天處議法。” 彼言:“善哉,我當供養一切資具。” 又言:“於我未告世尊涅槃,汝欲入涅槃時,請告知於我。“大迦葉亦如是應允。 其後,觀察議法處所,見尼拘陀窟寂靜,即往彼處。

།ཇི་ཙམ་ན་དགེ་སློང་དེ་དག་གི་ནང་ནས་མདོ་སྡེ་འདོན་པའི་འོས་སུ་གྱུར་བ་ནི་ཀུན་དགའ་པོ་ཡིན་ནའང་། དེའི་སེམས་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོས་བརྟགས་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་མ་ཐོབ་པར་མཁྱེན་ཏེ། དེ་ 213-55b

འདུལ་བར་བྱེད་པ་ལ་སྤྲོ་བའམ་སྤྱོ་བ་གང་གིས་འདུལ་བར་འགྱུར་སྙམ་དུ་རྣམ་པར་དཔྱད་པས་སྤྱོ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་འདུལ་བར་རིག་ནས། དེས་དེ་ལ་ངེད་ནི་མཆོག་འདུས་པ་ཡིན་ལ། ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱོད་ནི་ཟག་པ་རྣམས་ལ་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་མ་གྱུར་པས་དེང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འགྲོ་བར་ མི་བྱ་བས་ཁྱོད་ལོངས་ཤིག་ཅེས་དང་། སྔོན་གྱི་ཉེས་པ་བརྒྱད་ཀྱང་རྣམ་པར་བསྒྲགས་ནས་ཕྱིར་བསྐྲད་དོ། །དེའི་དུས་ན་ནམ་མཁའ་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས། ཨ་ལ་ལ། ཀྱེ་ད་ལྟ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ལུས་ནི་རྒྱས་པར་འགྱུར། ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་ལུས་རྣམས་ནི་རྨས་པར་འགྱུར། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ནི་རྒྱས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་སྟོན་པ་དང་འདྲ་བའི་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོས་སྟོན་པ་དང་འདྲ་བའི་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་ལ་ཉེས་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་གླེངས་པས་སོ་ཞེས་ཀྱང་གཏམ་དུ་བརྗོད་དོ། །དེ་ནས་ཀུན་དགའ་བོས་དགེ་སློང་གི་ཚོགས་དེ་ལས་བྱུང་སྟེ་བྲྀ་ཛིའི་གྲོང་དུ་གཤེགས་ ནས། དེའི་གཡོག་ནི་བྲྀ་ཛིའི་བུས་བྱས་ཏེ་འཁོར་བཞི་ལ་ཆོས་འཆད་པ་དང་བཅས་ཏེ་བཞུགས་པ་དང་། ནམ་ཞིག་ན་བྲྀ་ཛིའི་བུས་མཁན་པོའི་སེམས་ལ་བལྟས་པས། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སློབ་པ་ཞིག་ཏུ་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། གོོ་ཏམ་ཁྱོད་ནི་བག་མེད་མ་མཛད་ པར། །ཤིང་དྲུང་ཐིབས་པོར་བརྟན་ནས་མྱ་ངན་འདས། །ཐུགས་ལ་བཞག་སྟེ་བསམ་གཏན་མཛོད་ཅིག་དང་། །རིང་པོར་མི་ཐོགས་ཞི་བའི་གནས་ཐོབ་འགྱུར། །དེས་ཇི་ལྟར་བསྐུལ་བ་ལྟར་ཉིན་པར་དང་མཚན་གྱི་ཐུན་དང་པོ་ལ་འཆག་པ་དང་འདུག་པས་སྒྲིབ་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ རྣམས་ལ་སེམས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །མཚན་གྱི་གུང་ཐུན་ལ་གཙུག་ལག་ཁང་གི་ཕྱི་རོལ་དུ་རྐང་པ་བཀྲུས་ནས་ནང་དུ་གློ་གཡས་པ་ཕབ་སྟེ། སྔས་ནང་ཚངས་ཅན་ལ་མགོ་མ་བཞག་པ་ཁོ་ནར་ལེན་པ་མེད་པར་ཟག་པ་རྣམས་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་བོ། ། ཐོབ་ནས་ཀྱང་སླར་ཡང་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཕུག་ག་ལ་བ་དེར་ཕྱིན་ཏོ། །དེ་ནས་གནས་བརྟན་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་དང་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་དགེ་སློང་བརྗེད་ངས་པ་རྣམས་དང་། ལུས་ཉམ་ཆུང་བར་གྱུར་པས་མདོའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་མ་ཡིན་པར། སྡེ་སྣོད་ 213-56a

གསུམ་འཛིན་པར་མི་ནུས་ན། དེ་བས་ན་སྔ་དྲོ་ནི་མདོའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་། ཕྱི་དྲོ་ནི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་བགྲོ་བར་བྱའོ།

當時,在那些比丘中堪能誦經者是阿難,然大迦葉觀察其心,知未證得阿羅漢,思維以何歡喜或呵責而調伏之。觀察已知以呵責方便可調伏,即告彼言:“我等是最勝眾,阿難汝于諸漏心未解脫,今不應同行,汝且去。“並宣說昔日八過而驅逐之。 爾時,空中諸天言:“啊啦啦!今諸天身將增長,阿修羅身將受損,世尊教法將興盛。如是與師相似之大聲聞,對與師相似之大聲聞宣說八種過失故。“如是談論。 其後阿難離彼比丘眾,往毗耆城,為毗耆子所侍,為四眾說法而住。一時,毗耆子觀察和尚心,見為有欲貪之有學,乃言: “喬答摩汝勿放逸, 密林樹下住堅定, 心中專注修禪定, 不久證得寂靜處。” 如其所勸,晝夜初分經行安坐,于諸障法凈修其心。夜半時分,于精舍外洗足,入內右脅而臥,枕具未及置頭,無取而於諸漏心得解脫,證阿羅漢果。 證已復往王舍城尼拘陀窟。其後,上座大迦葉與諸比丘思維:未來之時,比丘忘失及體力衰弱者,不能以非偈頌持三藏,是故上午誦經偈頌,下午議論三藏。

།དེའང་ཐོག་མར་མདོ་སྟེ་འགྲོ་བར་བགྲོས་ཏེ། འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་བཞུགས་ཏེ། ཀུན་དགའ་བོ་ལ་སྤྲོ་བ་དྲིས་ ནས། གསོལ་བ་དང་གཉིས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་མདོ་སྟེ་བསྡུ་བ་བསྒྲུབ་པར་བསྐོས་ཏེ། ཀུན་དགའ་བོ་བཞུགས་པའི་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱས་སྣམ་སྦྱར་བཏིང་ངོ་། །དེ་ནས་ཀུན་དགའ་བོས་ཕྱོགས་བཞིར་རྣམ་པར་བལྟས་ཏེ། སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཉེ་བར་བཞག་པ་ དང་། ཆོས་ལ་གུས་པ་བསྐྱེད་པ་དང་། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་ཞེ་སར་དམིགས་ནས་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་གཡས་སུ་བསྐོར་ཅིང་སྤྱི་བོས་གཏུགས་ཏེ། རྒན་རིམས་སུ་ཇི་ལྟར་འོས་པ་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས་སེང་གེའི་ཁྲི་གང་ལ་བག་ཚབ་མེད་པར་བཞུགས་སོ། །བཞུགས་ ནས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་གང་དག་ལྷ་དང་ཀླུ་ལ་སོགས་པ་ལ་གསུངས་པ་དང་། དངོས་དང་བརྒྱུད་ནས་ཐོས་པ་ཇི་སྙེད་བཟུང་བ་ཐམས་ཅད་བཤད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཤེས་པར་གྱུར་ཏེ་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་ལྷགས་སོ། །དེ་ནས་འོད་སྲུངས་ཆེན་ པོས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་འདི་སྐད་དོ། །སྟོན་པ་འཇིག་རྟེན་ཕན་བཞེད་པ། །རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། །རྣམ་པ་མཆོག་ནི་གར་བཤད་པ། །ཚེ་དང་ལྡན་པས་མདོ་སྡེ་གསུངས། །དེས་དེ་མ་ཐག་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་དབྱངས་ ཀྱིས་ཁྱབ་པར་བྱས་ཏེ། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུལ་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་དྲང་སྲོང་སྨྲ་བ་རི་དྭགས་ཀྱི་ཚལ་ན་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ལྔ་པོ་ལ་འདི་སྐད་བཀའ་སྩལ་ཏེ། དགེ་སློང་དག་སྔོན་མ་ཐོས་པའི་ཆོས་ འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་མདོ་སྡེ་བཤད་དོ། །དེའི་ཚེ་ཀུན་ཤེས་ཀོོཎྚི་ནྱས་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་བདག་གིས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་ཏེ། བདག་གི་དོན་དུ་མདོ་སྡེའི་བཤད་ཅིང་རྗེས་སུ་བསྟན་པས། བདག་གི་ཁྲག་དང་ 213-56b

མཆི་མའི་རྒྱ་མཚོ་ནི་བསྐམས། རུས་པའི་རི་ལས་ནི་བརྒལ། ངན་སོང་གི་སྒོ་ནི་བཅད། མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་སྒོ་ནི་ཕྱེ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་བཤད་པས་བདག་དང་ལྷ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུས་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྡུལ་མེད་ཅིང་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་སྐྱེས་སོ།

其又首先商議誦經,大迦葉坐獅子座,詢問阿難是否歡喜,以白羯磨二法授命結集經藏。五百阿羅漢于阿難所坐獅子座上鋪僧袍。 其後阿難觀視四方,于眾生住近悲心,於法生敬,于梵行同修心生恭敬,右繞獅子座並頂禮,依次如理禮敬長老已,安詳坐于獅子座。 坐已亦思維:“世尊所說一切經藏,于天龍等所說及直接間接所聞受持者,皆當宣說。“諸天亦知,為聽法而來。 其時大迦葉告阿難曰: “導師愿利世間者, 勝者所說諸法中, 殊勝種類何處說, 具壽請說諸經藏。” 彼即合掌憶念世尊,以音聲遍滿而言:“如是我聞:一時,世尊住波羅奈仙人說處鹿野苑。爾時世尊告五比丘言:‘比丘們,此前所未聞之法,是苦聖諦‘“等而說經藏。 爾時,瞭解·憍陳如對大迦葉言:“我親聞此法門,為我宣說經藏並教導,令我血淚之海乾涸,越過骨山,關閉惡趣之門,開啟天界解脫之門。宣說此珍貴經藏,令我與八萬天眾于諸法生無塵離垢之法眼。”

།དེ་རིང་འདིར་ འདི་སྐད་ཐོས་ནས་བཤད་དེ། ཀྱེ་མ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པས་ཁྱད་པར་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་སྟན་ལས་བབས་པ་དང་། ཀུན་དགའ་བོ་དེ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་དགྲ་བཅོམ་པ་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་རང་གི་སྟན་ལས་བབས་ནས། སྐྱེ་བོའི་ནང་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་སྟོངས་པར་མངོན་མཐོང་ ན། །དགེ་བའི་བློ་གྲོས་གང་དག་སྲོག་ལ་ཆགས་ཤིང་དམ་པོར་བྱེད། །ཅེས་དང་། ནམ་མཁའ་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱང་སྟོན་པ་རྗེས་སུ་དྲན་ཏེ། གང་ལ་བདག་གིས་མངོན་ཐོས་པ། །ཆོས་ནི་ཐར་བའི་བདེ་བ་བྱེད། །འདི་སྐད་ཐོས་ཞེས་རབ་སྦྱར་ཏེ། །དེ་ཡང་དེ་རིང་བསྒྲགས་པ་ ཡིན། །ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱར་གཅིག་གིས་མ་ཚང་བས། ཀུན་དགའ་བོ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་ལུང་དེ་ཡིན་ནམ། དེས་བདག་གི་ལུང་དེ་ལགས་སོ། །བདག་གི་ལུང་དེ་ལྟ་བུ་ལགས་སམ། ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཕན་ཚུན་ཡིད་ཆེས་པར་བྱས་སོ། །དེ་ ནས་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོས་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མདོ་སྡེ་དང་པོ་བསྡུས་ན་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་གང་གིས་ཀྱང་མ་བཟློག་ཅིང་གཤེ་བར་མ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ནི་ཆོས་སོ། །འདི་ནི་འདུལ་བའོ། །འདི་ནི་སྟོན་པས་བསྟན་པའོ་སྙམ་དུ་ཤེས་སོ། །ཡང་དེས་དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་གཉིས་པ་གང་དུ་བཤད། དེས་གསལ་བར་ཡུལ་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ཁོ་ནར་དགེ་སློང་ལྔ་པོའི་ཆེད་དུ་སྟེ། དེ་ཡང་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ནས། དགེ་སློང་དག་འདི་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ ཀུན་འབྱུང་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་སྟེ། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའོ། །སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། སྐྱེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་འགོག་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་འཕགས་པའི་བདེན་པའོ་ 213-57a

ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་བཤད་པ་དེའི་ཚེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་ཤེས་ཀོོཎྜི་ནྱ་ལེན་པ་མེད་པར་ཟག་པ་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ལོ། །ལྷག་མ་དགེ་སློང་བཞི་པོ་ཡང་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྡུལ་མེད་ཅིང་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་ བྱ་བ་དང་། ཀུན་ཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་ཡིད་ཆེས་པར་བསྐྱེད་པ་མན་ཆད་སྔ་མ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་དེས་དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་གསུམ་པ་གང་དུ་བཤད། དེས་གསལ་བར་ཡུལ་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ཁོ་ནར་དགེ་སློང་ལྔ་པོའི་ཆེད་དུ་སྟེ། དེ་ཡང་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་ བ་ནས། དགེ་སློང་དག་གཟུགས་ནི་བདག་མ་ཡིན་ནོ།

今日於此聞如是言而說:“嗚呼,一切無常皆無差別。“言已從座而下。阿難為觀此故,其餘一切阿羅漢亦從各自座位而下。 “見眾生中一切智者空缺時, 具善慧者何故於命執著堅持?” 諸天亦從虛空憶念導師而言: “于彼我親耳所聞, 此法作解脫安樂, 如是聞已善結集, 此亦今日所宣說。” 其時四百九十九阿羅漢問阿難:“此是汝教授耶?""此是我教授。""我教授如是耶?""阿難,正是。“如是互相確信。 其後大迦葉思維:“我集結世尊第一經藏,任何梵行者皆未違逆亦未誹謗。是故,知此是法,此是律,此是導師所說。” 複次彼問彼:“世尊於何處說第二經藏?“彼明確答:“即于波羅奈,為五比丘說。彼亦如是我聞:‘比丘們,此是四聖諦:苦聖諦、苦聖諦、苦集、苦滅、趣苦滅道,是為四聖諦。何為苦聖諦?生苦’等乃至’趣滅道聖諦’此法門說時,具壽瞭解·憍陳如無取而從漏解脫心。餘四比丘亦于諸法生無塵離垢之法眼。“瞭解亦生信解,余如前。 複次彼問彼:“世尊於何處說第三經藏?“彼明確答:“即于波羅奈,為五比丘說。彼亦如是我聞”乃至”比丘們,色非我。”

།དགེ་སློང་དག་གལ་ཏེ་གཟུགས་བདག་ཡིན་པར་གྱུར་དུ་ཟིན་ན། གཟུགས་ལ་གནོད་པའམ། སྡུག་བསྔལ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་། གཟུགས་འདི་ལྟ་བུ་དང་། འདི་ལྟ་བུར་ནི་གྱུར་ཅིག །དི་ལྟ་བུར་ནི་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ པ་འདི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འདི་ལས་སྲིད་པ་གཞན་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ་ཞེས་པའི་བར་གྱི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་བཤད་པ་ན། དགེ་སློང་ལྷག་མ་བཞི་པོ་ལེན་པ་མེད་པར་ཟག་པ་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ལོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་གཅིག་གིས་མ་ཚང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འདི་ནི་སྟོན་ པས་བསྟན་པའོ་སྙམ་དུ་ཤེས་པའི་བར་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་གྲོང་དང་། གྲོང་ཁྱེར་དང་། ཡུལ་འཁོར་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་གང་དང་གང་དུ་བཤད་པ་དེ་དང་དེ་ཀུན་དགའ་བོས་བཟླས་ནས། དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱར་གཅིག་གིས་མ་ཚང་བས་ མདོ་སྡེར་བྱས་ཏེ། དེའ་ཚེ་གང་ཕུང་པོ་དང་ལྡན་པའི་མདོ་སྡེ་ནི་ཕུང་པོར་བསྡུས་ཏེ་བཞག་གོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ཏུའོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་འཕགས་པའི་བདེན་པས་རིག་པ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་ན་གླེང་གཞི་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པར་ རོ། །གང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བཤད་པ་མང་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བཤད་པར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཤད་པ་མང་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཤད་པར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དང་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་ལྡན་པ་ནི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཏུའོ། །ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་མང་བ་ནི་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་སྡེར་ 213-57b

རོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་བཅད་པར་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་ནི་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་ལུང་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་སུ་བསྡུས་ཏེ་བཞག་གོ། །མདོ་སྡེ་རིང་པོ་ནི་ལུང་རིང་པོར་བཞག་གོ། །བར་མ་བར་མ་དག་ནི་ལུང་བར་མར་བཞག་གོ། །ཚིག་གཅིག་དང་ཚིག་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཚིག་བཅུ་ ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་གཅིག་ལས་འཕྲོས་པའི་ལུང་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་ལུང་དེ་སྙེད་ཅིག་གམ། འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་དེ་སྙེད་ཅིག་ལགས་ཏེ། འདི་ལས་ལྷག་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་སེང་གེའི་ཁྲི་ལས་བབས་སོ། །དེ་ནས་འོད་སྲུངས་ ཆེན་པོས་དགེ་སློང་དག་དེས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མདོ་སྡེ་མ་ལུས་པར་བསྡུས་ཟིན་པས་ད་ནི་འདུལ་བ་བགྲོ་བར་བྱ་སྟེ། དེའང་ཉེ་བ་འཁོར་མཁས་པར་གྱུར་པ་ནི་འདུལ་བའི་གླེང་གཞི་དང་བྱུང་བ་ལ་མཁས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་འདུལ་བ་འཛིན་པའི་མཆོག་ཏུ་ལུང་བསྟན་ ནོ་ཞེས་བགྲོས་ནས། འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་འདུག་སྟེ་ཉེ་བ་འཁོར་སྤྲོ་བར་བྱས་ནས་གསོལ་བ་དང་གཉིས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་འདུལ་བའི་སྡུད་པ་པོར་བསྐོས་སོ།

“比丘們,若色為我者,色則不應有損害或苦惱,且於色應可言:‘愿如是,愿如是,愿勿如是‘“乃至”由此了知無有他有”此法門說時,餘四比丘無取而從漏解脫心。“差一阿羅漢”乃至”知此是導師所說”如前。 如是世尊于諸村、城市、地方、王宮等處所說經藏,阿難皆誦出,四百九十九阿羅漢結集為經藏。其時,凡與蘊相應者,集為蘊部而置。如是,與處相應者置於六處部。與緣起聖諦相應者置於事緣相應部。凡多說聲聞者置於聲聞說部。多說佛陀者置於佛說部。與菩提分法相應者置於道品部。多正說者置於正說部。 與偈頌相應者集為相應教。長經置為長部。中等者置為中部。從”一句二句”乃至”十句”者名為漸增教。 其後大迦葉問阿難:“汝教授有爾許耶?“答言:“大迦葉,有爾許,無過此。“言已,從獅子座下。 其後大迦葉告諸比丘:“今已盡集世尊經藏,今當議律。優波離於律開遮因緣善巧,世尊亦授記其為持律第一。“議已,大迦葉升獅子座,勸請優波離,以白二羯磨立為律結集者。

།དེ་ནས་ཉེ་བ་འཁོར་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་བཞག་ནས། འོད་སྲུངས་ཆེན་པོས་ཉེ་བ་འཁོར་ལ། གང་དུ་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱིས་དང་པོར་བསླབ་པའི་གཞི་བཅས། དེས་གསལ་བར་སྨྲས་པ། ཡུལ་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་རོ། །གང་གི་དོན་དུ། དགེ་སློང་ལྔའི་ཆེད་དུ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར། འདི་ལྟ་སྟེ་ཤམ་ཐབས་ཟླུམ་པོར་བགོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བསླབ་པ་བཅའ་པ་མཛད་དོ། །དེ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་ བརྒྱར་གཅིག་གིས་མ་ཚང་བ་རྣམས་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་སྨོན་པའི་ཤེས་པས་བལྟས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འདི་ནི་སྟོན་པས་བསྟན་པའོ་སྙམ་དུ་རིག་པའི་བར་དུའོ། །ཡང་དེས་དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསླབ་པའི་གཞི་གཉིས་ པ་བཅས་པ་གསུངས་ཤིག །དེས་ཡུལ་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་རོ། །གང་གི་ཆེད་དུ་དགེ་སློང་ལྔ་པོའི་དོན་དུ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་འདི་ལྟར་དེ་ཆོས་གོས་ཟླུམ་པོར་བགོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བསླབ་པ་བཅའ་བ་མཛད་དོ། །དེ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འདི་ནི་སྟོན་པས་བསྟན་པའོ་ 213-58a

སྙམ་དུ་རིག་པའི་བར་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཡང་དེས་དེ་ལ་གང་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསླབ་པའི་གཞི་གསུམ་པ་བཅས་པ་གསུང་ཤིག །དེས་ཀ་ལནྡ་ཀའི་གྲོང་དུའོ། །གང་གི་ཆེད་དུ་ཀ་ལནྡ་ཀའི་བཟང་སྦྱིན་གྱི་ཆེད་དུ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ ཡང་དགེ་སློང་གང་དགེ་སློང་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་བསླབ་པ་མཚུངས་ཤིང་མཉམ་པ་ལས་བསླབ་པ་མ་ཕུལ། བསླབ་པ་ཉམས་པར་མ་བྱས་པར་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་འཁྲིག་པའི་ཆོས་བསྟེན་པས་ཐ་ན་བྱོལ་སོང་གི་སྐྱེ་གནས་སུ་སྐྱེས་པ་ལ་ཡང་རུང་སྟེ། དགེ་སློང་དེས་ཕས་ཕམ་པར་ གྱུར་པ་ཡིན་པས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འདི་ནི་སྟོན་པས་བསྟན་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསླབ་པའི་གཞི་ལྷག་མ་གང་དང་གང་དུ་བཤད་པ་དེ་དང་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་བཟླས་ ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱར་གཅིག་གིས་མ་ཚང་བས་གཞུང་དུ་བྱས་ཏེ། ཕས་ཕམ་པ་བཞི་དང་། དགེ་འདུན་ལྷག་མ་བཅུ་གསུམ་དང་། མ་ངེས་པ་གཉིས་དང་། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་སུམ་ཅུ་དང་། ལྟུང་བྱེད་དགུ་བཅུ་དང་། སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བ་བཞི་དང་། བསླབ་པ་མང་པོ་ དང་། རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱ་བ་བདུན་དང་། བཅས་པ་དང་། རྗེས་སུ་བཅས་པ་དང་། སོ་སོར་སྤང་བ་དང་། གནང་བ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་། གསོ་སྦྱོང་དང་། དགག་དབྱེ་དང་། ཕྲ་མོ་དང་། གླེང་གཞི་དང་། མོས་པ་སྟེ་འདི་དག་ནི་འདི་དང་འདིའོ་ཞེས་འདུལ་བར་ཡང་དག་པར་བསྡུས་ ནས། ཉེ་བ་འཁོར་སེང་གེའི་ཁྲི་ལས་བབས་སོ།

我為您完整直譯這段藏文: 其後將優波離置於獅子座,大迦葉問優波離:“世尊最初於何處制學處?“彼明確答道:“于婆羅奈城。“為誰故?為五比丘故。因何故?即制學處曰:‘應圓整著下裙’。其後四百九十九阿羅漢入究竟四禪定,以愿智觀察,乃至”知此是導師所說”。 復問彼:“世尊於何處制第二學處?請說。“彼答:“于婆羅奈城。為誰故?為五比丘故。因何故?即制學處曰:‘應圓整著法衣’。“其後四百九十九阿羅漢,乃至”知此是導師所說”如前。 復問彼:“世尊於何處制第三學處?請說。“彼答:“于迦蘭陀村。為誰故?為迦蘭陀善施故。因何故?即:若比丘與諸比丘同學而學處未舍、未壞,行不凈行淫慾法,乃至與畜生亦然,是比丘犯波羅夷,不應共住。“其後四百九十九阿羅漢,乃至”知此是導師所說”如前。 如是世尊所制其餘學處於何處說者,優波離皆向諸比丘誦出,四百九十九阿羅漢結集為律藏:四波羅夷、十三僧殘、二不定、三十捨墮、九十波逸提、四悔過、眾學、七滅諍、制、隨制、別舍、開許、出家、布薩、自恣、微細、因緣、意樂,謂此等為此此,如是結集於律已,優波離從獅子座下。

།དེ་ནས་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོས་མ་འོངས་པའི་གང་ཟག་ཤེས་རབ་ཞན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་མ་མོ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དོན་དུ་གཉེར་བས་གསོལ་བ་དང་གཉིས་ཀྱི་ལས་བྱས་ཏེ། སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་འདུག་ནས་དགེ་སློང་དག་མ་མོ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ བདག་ཁོ་ནས་སྨྲ་བར་བྱ་སྟེ། མ་མོ་ལྟ་བུ་ནི་ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྫོགས་པར་བཤད་དོ། །དེ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འདི་ནི་སྟོན་པས་བསྟན་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་སྔ་མ་བཞིན་ 213-58b

ནོ། །དེ་ལྟར་སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱི་བཀའི་བསྡུ་བ་རེ་རེ་ལའང་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ནི་བདག་ལ་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་བདག་ལ་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བརྗོད་ཅིང་བསྡུས་སོ། །དེའི་ཚེ་ས་བླའི་གནོད་སྦྱིན་རྣམས་ནས་བརྩམས་ཏེ་འོག་མིན་པའི་བར་གྱི་ལྷ་ རྣམས་ནི་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲ་སྟེ། ཨ་ལ་ལ། འཕགས་པ་འོད་སྲུངས་ལ་སོགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པས་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ལུས་ནི་མངོན་པར་འཕེལ་བར་གྱུར་ཏོ། །ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་ལུས་རྣམས་ནི་ཡོངས་སུ་འགྲིབས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་ མགྲིན་གཅིག་ཏུ་སྒྲོགས་སོ། །དེ་དག་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱས་བསྡུས་པས་ལྔ་བརྒྱས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་དུ་གདགས་སོ། །དེ་ནས་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོས་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱི་བསྡུ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་བྱས། ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ལ་ ལུང་བསྟན་པ་དང་བསྟན་པ་གཏད་བའི་བྱ་བ་ནི་མ་ལུས་པར་བྱས་སོ། །ད་ནི་ཕུང་པོའི་ཁུར་དང་ལུས་རྣག་ཅན་འདིས་ཀྱང་སྐྱོ་ན། བདག་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དུས་ལ་བབ་པོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་སྨྲས་པ། བདག་གིས་ཐུབ་པའི་མདོ་སྡེ་ནི། །ཡང་དག་བསྡུས་ནས་ཆོས་ལམ་བཞག །གཅིག་ནས་ གཅིག་ཏུ་ཡུན་རིང་བར། །སྟོན་པའི་གསུངས་རབ་འདི་གནས་འགྱུར། །ངོ་ཚ་མེད་རྣམས་ཆད་པས་བཅད། །ངོ་ཚ་བྱེད་ནི་ཡོངས་སུ་བཟུང་། །བདག་གིས་ཕན་དང་དགེ་བྱས་པས། །བདག་ནི་མྱ་ངན་འདས་དུས་བབ། །དེ་ནས་འོད་སྲུངས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ཏེ། ཀུན་དགའ་བོ་ཤེས་ པར་གྱིས་ཤིག །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ནི་བདག་ལ་བསྟན་པ་གཏད་དེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ།

其後大迦葉為未來慧力薄弱諸補特伽羅,為說摩呾理迦之故,以希求心作白二羯磨,升獅子座已告諸比丘:“所謂摩呾理迦者,唯我當說。摩呾理迦者,能極明顯所知之相,如是四念住”等乃至說畢。其後五百阿羅漢,乃至”知此是導師所說”如前。 如是於三藏之每次結集,諸阿羅漢皆隨順宣說:“此是對我所說,此是對我所說”等而結集之。爾時,從地上諸夜叉乃至色究竟天諸天如是言說:“咄哉!聖迦葉等五百阿羅漢善為結集如來三藏,諸天身增長,阿修羅身衰減。“同聲宣唱。彼等因五百阿羅漢結集,故立名為”五百結集”。 其後大迦葉如是思維:“我已善為結集三藏,如世尊對我授記並付囑教法之事已無餘作。今以蘊之重擔及此膿身亦厭倦,我今當入涅槃時至。“遂說: “我已善集牟尼經, 建立法道久住世, 一一長久而存續, 導師妙語當安住。 無慚者以懲罰制, 具慚者則受攝受, 我作利益善行已, 我今涅槃時已至。” 其後迦葉往阿難處言:“阿難當知!世尊付囑教法於我已入般涅槃。”

།ད་ནི་བདག་ཀྱང་ཞི་བ་ལ་འགྲོ་བས། ཁྱོད་ཀྱིས་བསྟན་པ་ལེགས་པར་སྐྱོངས་ཤིག །ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ཤ་ནའི་གོས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བ་དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ལ་བསྟན་པ་གཏོད་ཅིག་ཅེས་ གདམས་ནས། མིའི་ཡུལ་དང་། ཀླུའི་ཡུལ་དང་། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་ཡུལ་རྣམས་སུ་སོང་སྟེ། དེ་དག་ཏུ་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྐུ་གདུང་དང་ཚེམས་{མཆི་}བ་རྣམས་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ནས། སླར་ཡང་རྒྱལ་པོ་ཁབ་ཏུ་བྱོན་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཆབ་སྒོ་བ་ལ་རྒྱལ་པོ་ 213-59a

ལ་འོད་སྲུངས་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའོ་ཞེས་སྦྲོན་པར་གདམས་ཏེ། ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རི་བོ་བྱ་གག་རྐང་ག་ལ་བ་དེར་འཛེགས་ཏེ། རི་གསུམ་ཀྱི་དབུས་བུ་རྩྭ་བཏིང་བི་སྟན་དུ་སྟོན་པས་སྩལ་བའི་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པའི་སྣམ་སྦྱར་སྐུ་ལ་བགོས་ནས། རྒྱལ་བ་བྱམས་པའི་ གསུང་རབ་རྒྱས་པར་གྱུར་གྱི་བར་དུ་མི་ཉམས་པར་བྱ་བར་དགོངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཕྱག་དར་ཁྲོད་ཀྱི་སྣམ་སྦྱར་སྐུ་ལ་གསོལ་ཏེ་ནམ་ཞིག་མ་ཕམ་མགོན་གྱི་གསུང་རབ་རྒྱས་པར་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་མི་ཤིགས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ཆོ་འཕྲུལ་དུ་མ་བསྟན་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། ། དེའི་དུས་ན་གསེར་མངལ་ཅན་དང་། མིག་སྟོང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་བརྒྱ་སྟོང་མང་པོ་དག་གིས་ཀྱང་ཉེ་བར་ལྷགས་ནས། སྟོན་པ་གཉིས་པའི་སྐུ་གདུང་དེ་ལ་ལྷའི་མེ་ཏོག་ཨུཏྤལ་དང་། པདྨ་དང་། ཀུ་མུ་དཱ་དང་། ཙནྡན་དང་། ཨ་ག་རུ་ལ་སོགས་པས་མངོན་པར་མཆོད་ཅིང་ཕྱག་ བྱས་ཏེ་དེ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཙམ་ཞིག་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་ཀྱང་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོས་ནས། ཡིད་མྱ་ངན་དང་བཅས་ཏེ་འོད་མའི་ཚལ་ན་ཀུན་དགའ་བོ་བཞུགས་པའི་དྲུང་དུ་འོངས་པ་ན། དེས་ལམ་བསྟན་ཏེ་བྱ་གག་རྐང་གི་རི་ལ་འཛེགས་པ་ན། དེར་འཁོད་ པའི་གནོད་སྦྱིན་རྣམས་ཀྱིས་རི་བོ་དེ་དག་ལག་པའི་སྤར་བ་གདངས་པ་བཞིན་དུ་བསྟན་ནོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་བསྲེག་ཤིང་བསགས་ཏེ་སྲེག་པར་བརྩམས་པ་དང་། ཀུན་དགའ་བོས། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འདི་ནི་བྱམས་པའི་གསུང་རབ་རྒྱས་པའི་བར་དུ་མི་ཉམས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། ནམ་ ཞིག་བྱམས་པ་འཁོར་ཉན་ཐོས་བྱེ་བ་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་རྩ་དགུས་བསྐོར་ནས་འདིར་འབྱོན་པར་འགྱུར་རོ།

“今我亦往寂靜,汝當善護教法。汝亦當令名為麻衣者出家並付囑教法。“如是教誡已,往人間界、龍界及三十三天界,于彼等處供養佛薄伽梵舍利及牙齒,復返王舍城,囑咐王宮門衛向大王稟報:“迦葉將入般涅槃。” 攀登南方雞足山,於三山之中鋪草為座,身著導師所賜糞掃衣,思及應令佛法不壞直至勝者彌勒教法廣大,著世尊糞掃僧伽梵支于身,加持令不壞乃至慈氏怙主教法廣大之時,示現諸多神變而入涅槃。 爾時,金胎及千眼等諸多百千天眾亦來臨,以天之優缽羅花、蓮花、俱物陀花、旃檀、阿伽盧等供養第二導師舍利並作禮敬,即于彼處隱沒不現。 其後阿阇世王聞大迦葉入涅槃,心懷憂悲,來至竹林園阿難處,彼為指路,攀登雞足山時,彼處諸夜叉如掌心展開般顯示諸山。爾時國王積薪欲焚,阿難言:“大王,此已加持令不壞直至彌勒教法廣大,當彌勒與六十九俱胝聲聞眷屬圍繞來此之時。”

།བྱོན་ནས་ཀྱང་འཕགས་པའི་ལུས་འདི་ཉན་ཐོས་དེ་དག་ལ་བསྟན་ཏེ་འདི་ནི་འོང་སྲུངས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་ཉན་ཐོས། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་འཆང་བའི་མཆོག་ཏུ་ གྱུར་བ་སྟེ། འདིས་ཐུབ་པ་དེའི་བསྟན་པ་ཡང་དག་པར་བསྡུས་སོ་ཞེས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་བསྟན་པ་དང་། དགེ་སློང་བྱེ་བ་ཕྲག་དགུ་བཅུ་རྩ་དགུས་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་བླངས་ནས་ཅི་ནུས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་སྲེག་པར་ 213-59b

བྱེད་མི་ནུས་སོ། །འོན་ཀྱང་སྟེང་དུ་མཆེད་རྟེན་ཞིག་རྩིགས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་ནས། སླར་ཡང་རྒྱལ་པོས་ཕྱིར་བྱུང་བ་དང་རི་བོ་གསུམ་གྱིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བསྒྲིབས་སོ། །དེའི་སྟེང་དུ་རྒྱལ་པོས་མཆོད་རྟེན་བརྩིགས་ནས་མཆོད་པའི་ཕྲེང་བ་མང་པོས་ཀྱང་མངོན་པར་གཏམས་ནས་བཞག་གོ། །དེའི་ཚེ་ རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་སྟོན་པ་དང་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་གཉིས་ཀ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་མ་མཐོང་བས་ཡིད་ཡོངས་སུ་གདུང་བར་གྱུར་ནས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ། འཕགས་པ་ནམ་ཞིག་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་བལྟ་བར་བགྱིའོ་སྨྲས་པ་དང་། དེས་ཀྱང་དེ་ལྟར་དུ་བགྱི་བར་ཞལ་གྱིས་འཆེས་སོ། །དེ་ནས་གནས་བརྟན་ ཀུན་དགའ་བོ་འཁོར་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་འོད་མའི་ཚལ་ལ་སོགས་པར་བཞུགས་ནས། བསྟན་པ་སྐྱོང་བའི་བགྱི་བ་ཁོ་ནས་དུས་འདའ་ཞིང་། སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་མང་པོ་འབྲས་བུ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་བཀོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་མཚར་མཛད་པའི་ཕྲེང་བ་ཚར་དུ་དངར་བ་དག་གིས་སྐྱེ་འགྲོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ ཡིད་ཡོངས་སུ་ཕྲོགས་ནས། འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ནི་སྟོན་པ་དང་མཚུངས་སོ་ཞེས་ལྷ་དང་མིའི་འགྲོ་བ་མང་པོས་དུས་གཅིག་ཏུ་སྒྲོགས་པ་བྱུང་ངོ་། །དུས་གཞན་ཞིག་ན་སྡེ་དཔོན་གྱི་བུ་བཙས་པའི་ཚེ་ཤ་ནའི་གོས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བཙས་པས་ཤ་ནའི་གོས་ཅན་དུ་གྲགས་པ་དེ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ནས་རྙེད་པ་ ལེགས་པར་ཐོབ་ནས་བདེ་བར་བརྒལ་ཏེ་འོངས་པ་དེས། གནས་བརྟན་ཀུན་དགའ་བོ་འོད་མའི་ཚལ་གྱི་དྲིའི་གཙག་ཁང་གི་སྒོ་ན་འཆག་པ་མཐོང་ནས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་སྨྲས་པ། བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལོ་ལྔའི་བར་དུ་དུས་སྟོན་བགྱིད་པར་འཚལ་ན། སྟོན་པ་གང་ན་བཞུགས་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། གནས་ བརྟན་གྱིས་སྨྲས་པ། །བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་ཐོས་སམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེ་སྐད་ཐོས་མ་ཐག་ནས་བརྒྱལ་ཏེ་ས་ལ་འགྱེལ་ལོ། །དེ་ལས་སད་པ་དང་། ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་མཆོག་ཟུང་འོད་སྲུངས་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱང་དྲིས་པས། དེ་དག་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ།

來此後,向彼等聲聞示現此聖體,說道:“此即大迦葉,乃薄伽梵釋迦牟尼之聲聞,頭陀功德持有者之最勝者,彼已正確結集彼佛教法。“如是向諸聲聞開示。九十九俱胝比丘正受持頭陀功德,盡己所能修持,證得阿羅漢果。以如是加持故,不能焚燒。 “然于上建塔供奉。“如是言已,王復出時,三山如前遮蔽。王于其上建塔,以眾多供養鬘莊嚴而置。 爾時,阿阇世王因未見導師與大迦葉二者入涅槃,心生憂惱,向阿難言:“我當觀聖者何時入涅槃。“彼亦如是應允。 其後,長老阿難與比丘僧伽眷屬住于竹林等處,唯以護持教法之事度時,以安立眾多有情於四果等稀有事業鬘之莊嚴,攝受一切眾生之心,天人眾多同時宣說:“聖者阿難與導師無異。” 於他時,部主之子生時與麻衣俱生,故聞名麻衣者,從大海獲得善財而安然渡來。見長老阿難於竹林香殿門前經行,作禮而言:“我欲供養世尊及眷屬五年之節慶,導師今住何處?“長老答言:“子,汝未聞耶?如來已入涅槃。“聞此言已,昏厥倒地。甦醒后,又問大聲聞勝雙及迦葉等,答言:“彼等亦已入涅槃。”

།དེ་སྐད་ཅེས་ ཐོས་ནས་ཀུན་དགའ་བོ་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ལོ་ལྔའི་བར་དུ་མངོན་པར་མཆོད་པའི་མཐར་གནས་བརྟན་ཆེན་པོས་བསྐུལ་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་རིང་པོར་མ་ཐོགས་པར་ཐོས་པ་འཛིན་པའི་རྩེ་མོར་ཕྱིན་པར་གྱུར་ཏོ། །ཇི་ཙམ་ན་ཀུན་དགའ་བོ་འོད་མའི་ཚལ་ན་བཞུགས་པ་དང་། དགེ་སློང་གིས་མདོའི་ 213-60a

ཚིག་ལོག་པར་འདོན་པ་ཐོས་ནས། དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མ་གསུངས་ཞེས་ལན་གཅིག་ལན་གཉིས་སུ་བཟློག་ཀྱང་བཅོས་སུ་མ་བཏུབ་ནས། གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྨྲས་ན་ནི་འཐབ་མོར་འགྱུར་ལ། དེའི་མཁན་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་ལ་འདུད་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། བདག་ནི་དེར་འགྲོ་བའི་དུས་ལ་ཆ་མ་ཡིན་པར་དགོངས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་ནས་སྨྲས་པ། རྙིང་པ་གང་དག་སྔར་འདས་ཏེ། །གསར་བུ་དེ་དང་བདག་མི་མཐུན། །བདག་ནི་གཅིག་པུ་བསམ་གཏན་ལ། །སྒོ་ང་ལས་སྐྱེས་བཞིན་དུ་གནས། །བདག་གི་གྲོགས་དང་མཛའ་བོ་ཀུན། སྔོན་དུ་འདས་ཤིང་སོང་བར་གྱུར། །ཇི་ལྟར་བསམ་གཏན་གནས་དྲན་པ། །དེ་འདྲའི་བཤེས་གཉེན་འདི་ན་མེད། །དྲི་མ་བྱང་ནས་ཞིར་སོང་འགྲོ་བའི་སྒྲོན་མ་སྟེ། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོས་གཏི་མུག་མུན་ནག་རབ་རིབ་བསལ། །དེ་དག་གིས་ནི་གདུལ་བ་ཚད་མེད་བཏུལ་གྱུར་ནས། །གཅིག་པུ་དགོན་པ་ མཆོད་རྟེན་ཚལ་ཤིང་ལྷག་མ་འདྲ། །ཞེས་སྨྲས་ནས་ཤ་ནའི་གོས་ཅན་ལ་བསྟན་པ་གཏད་དེ། སླད་མའི་དུས་ན་ཡུལ་བཅོམ་བརླག་གི་རི་མུ་རུནྡྷར་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་ན་ཏ་དང་ཕ་ཏ་ཞེས་བྱ་བས་གཙུག་ལག་ཁང་བརྩིགས་པ་དང་ཡོན་བདག་བྱེད་པར་བཅོན་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་ནོ། །དེ་ན་སྤོས་ འཚོང་སྦས་པའི་བུ་ཉེར་སྦས་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་འབྱུང་སྟེ་དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཤིག་དང་། སྟོན་པས་ང་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ན་དེ་ཉིད་མཚན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་དོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་པས་དེ་ལ་གཏོག་ཅིག་ཅེས་པར་གདམས་སོ། །དེ་ནས་ཀུན་དགའ་བོས་བདག་ཡུལ་སྤོང་བྱེད་ དམ་ཡངས་པ་ཅན་གང་རུང་ཅིག་ཏུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ན་ནི་ཅིག་ཤོས་དེ་མི་དགའ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཆུ་བོ་གངྒཱའི་དབུས་སུ་སོང་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་རིང་བསྲེལ་སོ་སོར་ཐོབ་པར་བྱའོ་སྙམ་སྟེ་མ་སྐྱེས་དགྲ་སྦྲན་པར་བསྐུལ་ནས། ཀུན་དགའ་བོ་གྲུལ་ཞུགས་ཏེ་གངྒཱའི་དབུས་སུ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ས་ ལ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་བཞིན་དུ་བཞུགས་སོ། །དེ་སྐད་ཐོས་པ་དང་མ་སྐྱེས་དགྲ་དཔུང་དང་བཅས་པ་ཡིད་མི་དགའ་ཞིང་གངྒཱའི་འགྲམ་དུ་སོང་བས། ལིཙྖ་བཱི་རྣམས་ཀྱང་དཔུང་གི་ཚོགས་དང་བཅས་ཏེ་གངྒཱའི་འགྲམ་དུ་ཕྱིན་ནས་རིང་བསྲེལ་གྱི་ཕྱིར་འཁོད་དོ།

聞此語已,阿難與僧伽於五年間作殊勝供養后,大長老勸請出家。其後不久,即至持聞之巔。 時阿難住于竹林,聞比丘錯誦經文,告言:“世尊未如是說。“雖一再勸阻,然不能改。思忖:“若我自說,則將生諍。其和尚亦不會向我恭敬,我往彼處時機未至。“遂趨向涅槃而說: “昔者舊人皆已逝,新者與我不相諧。 我獨一人入禪定,如生於蛋中而住。 我之親友諸道侶,皆已先逝而遠去。 如是禪定處憶念,此處無有如是友。 垢盡趣寂眾生明燈者,大士除盡愚癡闇冥翳。 彼等調伏無量所化已,獨居林中塔廟余樹似。” 說此已,授法于麻衣者,並授記說:“於後時,在摧毀國之摩倫達山,商主子那塔、帕塔二人將建寺院作施主。彼處將出一香商之子,名近隱。汝當令其出家,導師曾授記:‘我涅槃后百年,彼將成無相佛,行佛事。‘汝當攝受之。” 其後,阿難思忖:“若我于摩揭陀或廣嚴城二者之一入涅槃,則另一方將不悅。是故,當往恒河中入涅槃,令舍利分散。“遂遣人告知阿阇世王。阿難入于船中,以神通力于恒河中如處地上安住。 聞此語已,阿阇世王與軍眾心不悅,往至恒河岸,離車族眾亦與軍眾至恒河岸,為取捨利而住。

།དེའི་ཚེ་ས་གཡོ་བ་ཆེན་པོ་བྱུང་སྟེ་དེ་ནི་འཕགས་ 213-60b

པ་ཀུན་དགའ་བོ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ལྟས་སུ་རིག་པའི་དྲང་སྲོང་གཅིག་ཅིག་འཁོར་ལྔ་བརྒྱས་བསྐོར་ཏེ་བྱུང་ནས་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་གསོལ་བ་བཏབ་བོ། །དེའི་ཚེ་འཕགས་པས་གངྒཱའི་དབུས་སུ་གླིང་ཡིད་དུ་འོང་བ་སྤྲུལ་ཏེ། དེ་ཉིད་དུ་ཉི་མ་གུང་ལ་བབ་པའི་དུས་སུ་གསོལ་བའི་ལས་བྱས་པས་ཕྱིར་མི་ འོང་བ་དང་། ལས་གསུམ་པ་བྱས་པས་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལ་ཆུ་དབུས་པའམ་ཉི་མ་གུང་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྲགས་སོ། །དེས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པའི་སྔོན་དུ་བཟང་ལྡན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལྟར། མཁན་པོའི་སྔོན་དུ་བདག་ཉིད་བདག་ཉིད་མྱ་ངན་ ལས་འདའ་བར་ཞུས་ཀྱང་། མཁན་པོས་འདི་སྐད་དུ་གསུངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁ་ཆེ་ནི་བསམ་གཏན་དང་མཐུན་པའི་གནས་མལ་གྱི་མཆོག་གོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་པ་དང་། སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ལོན་པ་ན་དགེ་སློང་ཉི་མ་གུང་པ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་སྟེ། དེས་དེ་ན་བསྟན་པ་ འཛིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་དུ་བསྟན་པས། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁ་ཆེར་སོང་ལ་བསྟན་པ་ཟུང་ཞིག་ཅེས་གདམས་སོ། །དེ་ནས་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ནམ་མཁའ་ལ་མངོན་པར་འཕགས་ཏེ་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་མང་པོ་བསྟན་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་སྐུ་གདུང་ནི་རང་གི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མཐུས་སྦྱངས་ ནས་རིང་བསྲེལ་དུམ་བུ་གཉིས་སུ་སོང་བ་གཅིག་ནི་མ་སྐྱེས་དགྲ་དང་གཅིག་ནི་ལིཙྪ་བཱི་རྣམས་ཀྱིས་ཐོབ་སྟེ། དེ་དག་གིས་ཀྱང་སྐྱ་སྣར་གྱི་བུ་དང་ཡངས་པ་ཅན་དུ་མཆོད་རྟེན་བརྩིགས་སོ། །ཉི་མ་གུང་པ་ནི་སྟོན་པའི་ལུང་བསྟན་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཁ་ཆེར་བྱོན་ཏེ། དེ་ན་ཀླུ་ཧུ་ལུནྟ་ཞེས་བྱ་བ་ གདུག་པ་ཅན་ཞིག་གིས་རྟེན་བཅས་ནས་འགྲོ་བ་མང་པོ་ལ་འཚེ་བར་བྱེད་པ་ཞིག་ཡོད་པ། དེ་གདུལ་བའི་དོན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས། ཀླུ་དེས་ཤིན་ཏུ་མ་བཟོད་པར་ཁྲོས་ནས་རྫི་ཆར་དྲག་པོ་དང་། མདའ་བོ་ཆེ་དང་། དགྲ་སྟ་དང་། རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་མཚོན་ཆ་ཆར་དུ་ཕབ་ བོ། །གནས་བརྟན་གྱིས་མཚོན་ཆ་དེ་ཐམས་ཅད་མེ་ཏོག་ཨུཏྤ་ལ་དང་། པདྨ་དང་། པུཎྜཱ་རཱི་ཀ་རྣམས་སུ་བསྒྱུར་ཏེ་གླགས་རྙེད་པར་མ་གྱུར་པ་དང་། སླར་གནས་བརྟན་གྱི་བཀའ་མཉན་པའི་ཕྱིར་དྲུང་དུ་བྱུང་བ་ལ། གནས་བརྟན་གྱིས་སྨྲས་པ། གནས་འདི་ང་ལ་བྱིན་ཅིག །དེ་དག་གིས་ 213-61a

འབུལ་བར་རྔོ་མི་ཐོག་གོ། །གནས་བརྟན་གྱིས་གནས་འདི་བཅོམ་ལྟན་འདས་ཀྱིས་ངའི་གནས་སུ་ལུང་བསྟན་པས་ངའི་གནས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཇི་ཙམ་དགོས་པའི་ཚད་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཞིག་དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ཕུལ་ལོ།

爾時,大地震動。一位仙人知此為尊者阿難涅槃之兆,與五百眷屬前來,祈請出家。 此時,尊者于恒河中幻化悅意洲,于正午時分為其授戒,得不還果。三羯磨后,證阿羅漢果。彼因此得名”中流者”或”日中者”。 如同世尊未入涅槃前賢護入滅,彼亦請求于和尚前先行涅槃。和尚告言:“世尊曾授記:‘迦濕彌羅為最勝禪定住處’,又授記:‘佛涅槃后百年,將有比丘名日中者出世,彼將於彼處持教法。‘是故,汝當往迦濕彌羅持教。” 爾後,尊者阿難升于虛空,示現諸多神變后入涅槃。其遺體以神通力焚化,舍利分為兩份:一份為阿阇世王所得,一份為離車族所得。彼等於王舍城與廣嚴城建塔供奉。 日中者為成就導師授記,前往迦濕彌羅。彼處有一惡龍名呼倫達,依止而住,傷害眾多眾生。為調伏彼龍,入于等持。龍極不忍而怒,降下暴雨、巨箭、斧頭、金剛等武器之雨。 長老將彼等武器盡皆化為優缽羅花、蓮花、白蓮花,龍不得其便。后為聽從長老教誨而來至其前。長老言:“將此處賜予我。“彼等不敢承諾。長老言:“此處為世尊授記為我住處,故為我處。“若如是,則隨所需量相應處,愿如是成就。“遂獻與之。

།དེ་ལྟར་ཕུལ་བ་དང་འཕགས་པས་ དེ་ན་གྲོང་དང་། གྲོང་ཁྱེར་དང་། ཡུལ་འཁོར་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་མང་པོ་བྱས་ཏེ། སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་དག་ཞུགས་པ་དང་། དེ་རྣམས་འཕེལ་བའི་ཆེད་དུ་སྐྱེ་བོ་དེ་དག་ཁྲིད་དེ། རི་སྤོས་ཀྱི་ངད་ལྡང་ལས་གུར་གུམ་ཐོབ་ཅིག་གསུངས་པ་དང་། དེ་ན་གནས་པའི་ཀླུ་གཉན་རྣམས་ཁྲོས་པའང་འཕགས་ པས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་བཏུལ་ནས་ནམ་ཞིག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཇི་སྲིད་གནས་པར་གྱུར་བ་དེ་སྲིད་དུ་གནང་བ་ཕུལ་ལོ། །ཇི་ཙམ་ན་གནས་བརྟན་གྱིས་ཁ་ཆེའི་ཡུལ་དུ་གུར་གུམ་སྐྱེ་བར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་མང་པོས་སྦྱིན་པ་པོ་དང་། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ དགའ་བར་བྱས་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །འཕགས་པ་ཤ་ནའི་གོས་ཅན་གྱིས་ནི་མ་ག་དྷར་བཞུགས་ནས་བསྟན་པ་སྐྱོང་བའི་དུས་ན། མ་གྷཱ་དྷཱ་དང་ཉེ་བའི་ས་ཕྱོགས་ཤིག་གནོད་སྦྱིན་མི་སྲུན་པ་ཞིག་གིས་བདག་གིར་བྱས་ནས་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་འཚེ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་གདུལ་བའི་ཕྱིར། དེའི་བསྟི་ གནས་སུ་སོང་སྟེ་མེའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་བཞུགས་པས་གནོད་སྦྱིན་དེ་ལེགས་པར་བཏུལ་བ་དང་། ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས། རྒྱལ་པོ་གཞུ་བཟང་ཞེས་བགྱི་བའི་འཁོར་དང་ཞོ་ཤས་འཚོ་བ་ལ་སོགས་པ་དགྲ་ བཅོམ་པ་ཁྲི་ཕྲག་གཅིག་དང་། བདེན་པ་མཐོང་བ་འབུམ་ཕྲག་ཙམ་བྱུང་བར་གྲགས་ཤིང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྤོས་འཚོང་སྦས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བུ་ཉེར་སྦས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་བཀོད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་དེའི་ལག་ཏུ་བཞག་སྟེ་ཡུལ་ཙམྦན་མྱ་ ངན་ལས་འདས་སོ།

如是奉獻后,尊者于彼處建造眾多村莊、城市、地區及寺院。眾多人群入駐后,為令彼等興盛,帶領諸人前往香氣山,言說:“可取得藏紅花。“彼處所住兇惡諸龍雖然發怒,尊者以神通調伏,終有一時獻上許可,言:“乃至佛教住世之際。” 當長老於迦濕彌羅地加持藏紅花生長,以諸多神變令施主與清凈行者心生歡喜后入涅槃。 尊者麻衣者住于摩揭陀護持教法時,近摩揭陀一處地方有一兇惡夜叉佔據為己有,傷害眾生。為調伏彼,前往其住處,入於火神變等持,善調伏彼夜叉。以善說法律出家並隨教門,有名為善弓王之眷屬及乳食生等一萬阿羅漢,及見諦者約十萬人之傳說。尤其使名為香商隱之子近隱出家並受具足戒,令證阿羅漢果。將佛教置於其手中后,于瞻波國入涅槃。

།དེའི་འོག་ཏུ་འཕགས་པ་ཉེར་སྦས་ཀྱིས་བསྟན་པ་བསྐྱངས་ཏེ། འཕགས་པ་འདིས་ནི་ལུས་འཕགས་ཞེས་བྱ་བའི་གནས་སུ་གཤེགས་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་དབྱིག་གི་སྙིང་པོས་བཞེངས་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་དང་། གནྡྷར་ཞེས་བྱ་བའི་རི་དང་། མགོ་བོའི་རི་ལ་གར་མཁན་དཔའ་ 213-61b

བོའི་གཙུག་ལག་ཡོད་པ་རྣམས་སུ་བཞུགས་ཤིང་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་ཆོས་བསྟན་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པ་དང་བདེན་བ་མཐོང་བ་མང་དུ་བྱུང་སྟེ། མདོར་ན་འཕགས་པ་རང་གིས་ཆོས་བསྟན་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པ་རེ་རེས་ཤིང་བུ་སོར་མོ་བཞི་པ་རེ་བསྐྱུར་བས་ཕུག་པ་སྲིད་དུ་ཁྲུ་བཅོ་བརྒྱད་པ། རྒྱར་ཁྲུ་བཅུ་ གཉིས་པ། དཔངས་སུ་ཁྲུ་དྲུག་པ་ཅིག་ཁེངས་པ་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པ་འདས་པའི་འོག་ཏུ་འདི་ལས་འགྲོ་དོན་ཆེ་བ་མ་བྱུང་བར་གྲགས་ཤིང་། ཁྱད་པར་དུ་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་འཕགས་རྒྱལ་གྱི་བྲམ་ཟེའི་གཙོ་བོའི་བུ་དྷི་ཏི་ཀ་རིག་བྱེད་མང་པོའི་ཕ་རོལ་དུ་སོན་ཅིང་སློབ་མ་བྲམ་ཟེ་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་པ་དེས་ ཕྱོགས་ཀུན་ན་གནས་པའི་བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པ་མཁས་པར་གྲགས་པ་རྣམས་ལ་ཚངས་སྤྱོད་ཀྱི་ལམ་ལ་བརྩད་ཅིང་དྲིས་པས་མགུ་བར་མ་ནུས་པར། མ་ཐུ་རར་འཕགས་པ་འདི་ཉིད་བཞུགས་པའི་གན་དུ་འོངས་ནས་དྲིས་པས་ཤིན་ཏུ་ཡིད་ཆེས་ཤིང་དད་པར་གྱུར་ཏེ། དམ་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལས་ རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་བསྒྲུབས་སོ། །ཇི་ཞིག་གི་དུས་ན་དེ་ལ་བསྟན་པ་གཏད་དེ། རང་ཉིད་ཞི་བའི་དབྱིངས་སུ་མནལ་བ་ན། སྐུ་གདུང་ནི་ཤིང་བུ་དེ་དག་སྤུངས་པའི་ཞུགས་ལ་བཞེན་པས་རིང་བསྲེལ་གཅིག་ཏུ་ གྱུར་པ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པའི་ཕྱིར་བསྐྱོད་དོ།

此後尊者近隱護持教法。此尊者前往名為勝身之處,住于長者寶藏建造之寺院,及名為乾陀之山,及頭山上有舞者勇士之寺院等處。為眾多眾生宣說佛法,令多人證得阿羅漢果及見諦。簡而言之,由尊者自身宣說佛法,每一證得阿羅漢果者投下一枚四指長木簽,集滿一窟,長十八肘,寬十二肘,高六肘。如是等事,傳說導師涅槃后無有較此更大利益眾生者。 特別是大城聖勝之婆羅門主之子提底迦,通達眾多吠陀,有婆羅門弟子五百。彼向諸方所住婆羅門等著名智者詢問梵行之道,未能滿意。來至摩偷羅此尊者住處詢問,深生信解,于正法律中出家受具足戒,修成具足八解脫阿羅漢果之本體。 某時將教法託付于彼后,自身入于寂界時,其遺體于彼等木簽之火中焚燒,成一舍利,諸天為作供養而迎請。

།དེའི་འོག་ཏུ་འཕགས་པ་དྷི་ཏི་ཀས་བསྟན་པ་བསྐྱངས་ཏེ། འཕགས་པ་འདིས་ཐོ་གར་གྱི་རྒྱལ་པོ་འཁོར་དང་བཅས་པས་གནམ་མཆོད་པ་བྱའོ་ཞེས་འབྲུ་དང་གོས་ལ་སོགས་པ་མེ་ལ་བསྲེགས་ནས་མཆོད་པ་བྱེད་པ་དག་ཡོད་དེ། དེ་ན་འཕགས་པ་འདི་ དགུ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱའི་འཁོར་གྱིས་བསྐོར་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ནམ་མཁའ་ལ་གཤེགས་ནས་དེའི་བཀད་སར་བཞུགས་པས། དེ་དག་གིས་གནམ་གྱི་ལྷ་ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་མཆོད་པ་རྒྱ་ཆེར་བྱས་པ་ལ་ཆོས་བསྟན་པས་བདེན་པ་མཐོང་བ་མང་དུ་བྱུང་བ་དང་། གཞན་ཡང་མལླ་བར་བྲམ་ ཟེ་དྲེགས་མེད་ཅེས་བྱ་བས་ཉིན་རེ་ལ་ར་སྐྱེས་སྟོང་དང་བ་གླང་སྟོང་གི་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པའང་ཆོས་ལ་བཅུག་པ་དང་། ཤར་ཕྱོགས་ཀཱ་མ་རཱུ་པའི་བྲམ་ཟེ་སིངྷ་ཞེས་བྱ་བ་འཁོར་དང་བཅས་པས་ཉི་མ་མཆོད་པའི་ཚེ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་བྱོན་ཏེ་ཆོས་བསྟན་ནས། བདེན་པ་ 213-62a

མཐོང་བ་ལ་སྦྱར་ཏེ་ཡུལ་དེར་དགེ་འདུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་བཞེངས་ཏེ་དུས་སྟོན་གྱི་རྒྱུན་བཙུགས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་རྒྱས་པར་མཛད་དོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་ཨདྒའི་ཡུལ་གྱི་ཁྱིམ་བདག་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐུ་དང་ལྡན་པ། དགོས་འདོད་ཕལ་ཆེར་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་སྐྱེས་པའི་ ཤིང་ལྗོན་པ་ལས་འབྱུང་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེ་ལ་ལྷ་ནག་པོ་ཞེས་བྱ་བས་བྱིན་པའི་བུ་གཅིག་བྱུང་བ་དེའི་མིང་དུ་ཡང་ནག་པོ་ཞེས་བཏགས་སོ། །ནམ་ཞིག་ཆེར་སོན་ནས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ལན་བདུན་དུ་བརྒལ་བའི་ཕྱི་མ་དེ་ལ། སྲིན་པོའི་རིས་ཁྲུང་ཁྲུང་གཞོན་ནུ་ཞེས་བྱ་བས་བཟུང་བ། འཕགས་ པ་དྷི་ཏི་ཀས་འཇིགས་པའི་དེ་ལས་ཡོངས་སུ་བསྐྱབས་ནས་ཛམྦུའི་གླིང་དུ་ཕྱིན་པའི་ཚེ། དེད་དཔོན་ནག་པོས་ཕྱོགས་བཞིའི་དགེ་འདུན་ལ་ལོ་གསུམ་དུ་དུས་སྟོན་ཆེན་པོ་བྱས་ནས། མཐར་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་བཞག་གོ། །དེ་ནས་འཕགས་པ་དྷི་ཏི་ ཀས་འཕགས་པ་ནག་པོ་ལ་བསྟན་པ་གཏད་དེ། གྲོང་ཁྱེར་འཕགས་རྒྱལ་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ།

此後尊者提底迦護持教法。此尊者見吐火羅王及眷屬以焚燒穀物、衣物等物品供養天空。彼時此尊者由五百阿羅漢眷屬圍繞,以神通升至虛空,安住于其上方。彼等以為是天神而廣作供養,為其說法,令多人見諦。 又于摩羅婆有名為無慢之婆羅門,每日以千羊千牛作祭祀,亦令其入法。東方迦摩縷波之婆羅門名為獅子者及其眷屬供養日輪時,以神通前往日輪中央宣說佛法,令其見諦。于彼地建立僧伽寺院,創立節慶傳統等,廣大弘揚教法。 特別是央伽國中有一具福德力之長者,所需所欲多從自家樹木而生。彼由黑天所賜一子,亦取名為黑。某時長大后七次渡越大海,最後一次被名為鶴童子之羅剎種所擒,尊者提底迦救護其脫離彼恐怖,返回瞻部洲時,商主黑者為四方僧眾舉辦三年大慶,最後出家受具足戒,令證阿羅漢果。 其後尊者提底迦將教法託付于尊者黑,于聖勝城入般涅槃。

།དེའི་རྗེས་སུ་འཕགས་པ་ནག་པོས་བསྟན་པ་སྐྱོང་བའི་ཚེ། ཀཥྨི་རའི་ཡུལ་ན་དགེ་སློང་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བས་ལོག་པའི་ཆོས་ཀྱིས་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་དཀྲིས་པས་ཅུང་ཟད་ ཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་རྩོད་པའི་དྲི་མ་ཅན་དུ་གྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེ་མ་རུའི་ཡུལ་གྱི་པུཥྐ་ར་ཎའི་དྲིའི་གཙང་ཁང་དུ་གནོད་སྦྱིན་སེར་སྐྱ་ཞེས་བྱ་བས་སྦྱིན་བདག་བྱས་ཏེ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་བསྡུས་ནས་རྩོད་པ་ཕྱིར་བཅོས་ཤིང་། དེའི་ཚེ་འཕགས་པ་འདིས་ཆོས་བསྟན་པས་ལྟ་བ་ཡང་དག་ པར་བཅུག་སྟེ་བདེན་པ་མཐོང་བ་མང་དུ་བྱུང་ངོ་། །དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཛམྦུའི་གླིང་གི་ཚོང་མ་རྣམས་ཀྱིས་འཕགས་པ་ནག་པོའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་རྣམས་གཏམ་དུ་གླེང་བ་རྗེས་སུ་ཐོས་ནས། སིངྒ་ལའི་རྒྱལ་པོ་སིདྷ་ཞེས་བྱ་བས་སྤྱན་འདྲེན་པའི་རྐང་མགྱོགས་ཀྱིས་ཉེ་བར་སོན་ ནོ། །ཇི་ལྟར་སོན་པ་དེ་དག་གོ་ངོར་འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པའི་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་བགྲོད་པས་གླིང་དེར་བྱོན་ཏེ། རྒྱལ་པོ་དང་འཁོར་དང་། ཡུལ་མིའི་སྐྱེ་བོ་དང་བཅས་པ་ལ་ཆོས་བསྟན་པས་བདེན་པ་མཐོང་པ་དང་། ཟག་པ་རྣམས་ལ་སེམས་རྣམ་པར་ 213-62b

གྲོལ་བ་ལ་བཀོད་དེ། གླིང་དེ་ན་སྔོན་དུས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཤེགས་ཤིང་བསྟན་པ་གནས་པ་ཡིན་ནའང་། ཕྱི་ནས་ནུབ་པར་གྱུར་པ་ལ། འཕགས་པ་འདིས་བྱོན་ཏེ་སླར་ཡང་ཤིན་ཏུ་དར་བར་མཛད་པར་གྲགས་སོ། །དེའི་མཐར་ནུབ་ཕྱོགས་བྷ་རུ་ཀཙྖ་ན་སྐྱ་བསེང་གི་རིགས་ ལས་བྱུང་བ་མཐོང་བ་ཅན་གྱི་བུ་ལེགས་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ། ཉི་མ་རེ་ལ་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་ཡང་གསེར་པ་ཎ་ལྔ་སྟོང་གྱིས་བསྒྲུབས་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་འབྱོར་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེས་སྲིད་པའི་འབྱོར་བ་ཐམས་ཅད་མཆིལ་མའི་ཐལ་བ་བཞིན་དུ་ སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་སུ་ཀཱ་ཡཱ་ན་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཟག་པ་རྣམས་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དགྲ་བཅོམ་པར་གྱུར་ཏོ། །དུས་ནམ་ཞིག་ན་འཕགས་པ་ནག་པོས་དེ་ལ་བསྟན་པ་གཏད་དེ་རང་ཉིད་བྱང་ཕྱོགས་ཀུ་ཤའི་ཚལ་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེ་ནས་ལེགས་མཐོང་ཆེན་པོས་ བསྟན་པ་སྐྱོང་བའི་དུས་སུ། ནུབ་ཕྱོགས་སིནྡྷུའི་ཡུལ་ན་གནོད་སྦྱིན་མོ་ཤ་ཁྲག་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཞིག་གནས་ཏེ། དེ་ལ་མཆོད་པ་མ་བྱས་ན་ནི་སྐྱེ་འགྲོ་རྣམས་ལ་འཚོ་ཞིང་། མཆོད་ན་ནི་ཉིན་རེའི་གཏོར་མ་ལ་ཡང་། སྐྱེས་པ་དང་། བུད་མེད་དང་། རྟ་དང་། བ་ལང་ དང་། བཟའ་བཅའི་རྣམ་པ་མང་པོ་བསྟབ་དགོས་ཏེ། དེ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གདུལ་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་མཁྱེན་ནས། ལྷུང་བཟེད་བཤལ་བའི་ཆུས་དེ་ཕྱོགས་སུ་མངོན་པར་གཏོར་རོ།

其後尊者黑護持教法時,于迦濕彌羅國有名為住處比丘者以邪法令眾多眾生纏縛於我見,教法稍有諍論污垢。彼時于摩盧國普色迦羅那香凈室中,有名為黃髮夜叉作施主,集合比丘僧眾調解諍論。爾時此尊者說法,令入正見,多人見諦。 另一時,瞻部洲諸商人談論尊者黑之殊勝功德,錫蘭國王名為悉地者聞之,遣速足使者迎請。尊者應其所請,與五百阿羅漢眷屬以神通行至彼島,為王及眷屬、國人說法,令見諦理,安立於諸漏心得解脫。彼島雖昔時世尊曾至、教法住世,后已衰滅,此尊者前往後復極為興盛。 最後于西方跋祿羯車有出身于迦毗羅種、見者之子名為善見者,每日僅為花鬘即以五千金幣購得受用,具足圓滿富貴。彼視一切世間富貴如唾沫塵,于阿羅漢蘇迦耶那處出家,解脫諸漏成阿羅漢。 某時尊者黑將教法託付于彼,自身于北方俱舍林中入般涅槃。其後善見大士護持教法時,西方信度國有一喜食血肉之女夜叉居住,若不供養則害眾生,若供養則每日供品需備男人、女人、馬、牛及諸多飲食。知其應當調伏,以洗缽水灑向彼處。

།དེའི་རྐྱེན་གྱིས་དེ་རབ་ཏུ་ཁྲོས་ནས་མཚོན་གྱི་ཆར་པ་འབེབས་པར་བྱེད་ཀྱང་། འཕགས་པས་མཚོན་ཆ་ཐམས་ ཅད་མེ་ཏོག་གི་སིལ་མའི་རྣམ་པར་བསྒྱུར་རོ། །སླར་ཡང་འཕགས་པས་དེ་གནས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་འཛིན་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་དུ་མེ་རབ་ཏུ་འབར་བས་ཁེངས་པར་སྤྲུལ་པ་དང་། དེའི་འཇིགས་པ་ལ་མ་བཟོད་དེ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། བསླབ་པའི་གནས་འཛིན་པར་ཁས་བླངས་ཏེ། ཕྱིན་ཆད་ཡུལ་དེར་ཤ་ཁྲག་གི་མཆོད་སྦྱིན་མེད་པར་གྲགས་སོ། །གཞན་ཡང་ཛམྦུའི་གླིང་གི་ཡུལ་མང་པོ་དང་། གླིང་ཕྲན་གཞན་དུ་ཡང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་བྱོན་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་བཙུགས་ཏེ་མཐར་འབར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་དུ་མ་བསྟན་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་རྣམས་ 213-63a

ཀྱིས་འདུལ་བ་ཕྲན་ཚོགས་ནས་བཤད་པའི་བསྟན་པའི་གཏད་རབས་བདུན་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མདོ་སྡེ་ལངྐར་གཤེགས་པ་ལས་ནི། བདེ་གཤེགས་མྱ་ངན་འདས་ནས་ནི། །ཡང་དག་བསྟན་པ་སུ་ཞིག་འཛིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་འགྲེལ་པར་ འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་ནས། དྷི་ཏི་ཀའི་བར་ལུང་དང་འདྲ་ཞིང་། དེ་ནས་རིམ་པ་བཞིན་དུ། བི་དྷ་ཀ །བཙུན་པ་བུདྡྷཱ་ནནྟཱི། བུདྡྷ་མི་ཏྲ། དགེ་སློང་རྩིབས། སུ་ན་ཤ་ཏ། རྟ་སྐད། མ་ཤི་པ། ཀླུ་སྒྲུབ། ཨཱརྱ་དེ་ཝ། རཱ་ཧུ་ལ། སཾ་གྷཱ་ནནྡཱི། དགེ་སློང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཀ་ལ་ཤ །ཀུ་མཱ་ར་ཏ། ཤ་ཡ་ཏ། བ་སུ་ནནྡ། མ་ནོ་ཏ། ཧ་ཀ་ལི་ཀ །ན་ཡ་ནཱ་ཤ་སྟེ་དགེ་སློང་དེ་རྣམས་སྔ་མ་སྔ་མས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མར་བསྟན་པ་གཏད་པར་གསུངས་སོ།

因此,她極為憤怒,降下兵器雨,然尊者將一切兵器變化為花瓣形態。複次尊者于其所住處周圍大地輪一切方向示現烈火充滿,她因畏懼難忍而皈依,並承諾受持學處。此後彼地不再有血肉祭祀。 又于瞻部洲諸多國土及其他小島以神通前往,建立佛法,最後示現燃火等諸多神變而入般涅槃。 以上完成《律藏別品》所說之教法七代相傳。大乘《楞伽經》中:“善逝涅槃后,誰持正教法?“等之注中,從大迦葉至提底迦與前相同,其後依次為:毗陀迦、尊者佛歡喜、佛友、比丘肋、善友、馬鳴、摩尸婆、龍樹、聖天、羅睺羅、僧歡喜、阿羅漢比丘迦羅舍、鳩摩羅多、舍耶多、婆蘇難陀、摩奴多、訶迦梨迦、那耶那舍,諸比丘由前前傳付後後教法。

།བསྡུ་བ་གཉིས་པ་ནི། སྟོན་པ་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་དང་བཅུ་ལོན་པ་འཕགས་པ་དྷི་ཏི་ཀས་བསྟན་པ་བཟུང་བའི་སྐབས་ཙམ་ན། ཡངས་ པ་ཅན་གྱི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་གཞི་བཅུ། མདོ་སྡེ་ལས་འདས། འདུལ་བ་ལས་འདས། སྟོན་པའི་བསྟན་པ་དང་བྲལ་ཏེ། མདོ་སྡེ་ལ་མི་འཇུག །འདུལ་བ་ལ་མི་སྣང་། ཆོས་ཉིད་དང་འགལ་བའི་མི་རུང་བའི་གཞི་བཅུ་ལ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པར་གྱུར་ཏེ། དེའང་། ཧུ་ལུ་ཧུ་ལུ་ཡི་རང་དང་། །ཀུན་སྤྱོད་སྣོད་དང་ལན་ཚྭ་དང་། །ལམ་དང་སོར་གཉིས་དཀྲུགས་དང་གདིང་། །གསེར་གྱིས་རུང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །འདི་དག་རུང་མིན་གཞི་བཅུ་ཡིན། །ཞེས་པའམ། ཡང་ན། ཨ་ལ་ལ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་སྤྱོད་པ་དང་། །བརྟག་པ་དང་ནི་ལམ་ཚྭ་དག་དང་ལམ་ དང་ནི། །སོར་མི་རྣམས་ཀྱིས་རུང་དང་དཀྲུགས་དང་གདིང་བ་དང་། །གསེར་དངུལ་བྱས་བ་འདི་ནི་བར་སྡོམ་ཡང་དག་བསྡུས། །ཞེས་པ་ལྟ་བུའི་གཞི་བཅུ་སྟེ། དེའང་ཆོས་མིན་གྱི་ལས་ཆོས་ཀྱི་ལས་སུ་བྱས་ཏེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས། ཨ་ལ་ལ་ཞེས་བྱ་བས་རུང་བར་བྱེད་པ་དང་། དེ་ བཞིན་དུ་ལས་བྱས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་ཞེས་བྱ་བས་རུང་བ་བྱེད་པ་དང་། རང་གི་ལག་གིས་ས་བརྐོ་ཞིང་རྐོར་འཇུག་པར་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པས་རུང་བར་བྱེད་པ་དང་། ཆང་བླུགས་པའི་སྣོད་ནས་ནད་པས་སྲིན་བུ་པད་ཁྲག་གཞིབས་པ་ལྟར་གཞིབས་ 213-63b

ཤིང་འཐུང་བ་ནད་པས་རུང་བར་བྱེད་པ་དང་། ཇི་སྲིད་འཚོ་བའི་བར་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ལན་ཚྭ་དུས་སུ་རུང་བ་དང་བསྲེས་ནས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པས་རུང་བར་བྱེད་པ་དང་། ལམ་དཔག་ཚད་དང་དཔག་ཚད་ཕྱེད་དུ་སོང་སྟེ་འདུས་ཤིང་ཟས་ཟོས་ནས་ལམ་གྱིས་རུང་བར་བྱེད་པ་དང་། ལྷག་མར་མ་ བྱས་པའི་བཟའ་བ་དང་། བཅའ་བ་སོར་མོ་གཉིས་ཀྱིས་སྤྱད་དེ་སོར་མོ་གཉིས་ཀྱིས་རུང་བར་བྱེད་པ་དང་། འོ་མ་བྲེ་གང་དང་ཞོ་བྲེ་གང་དཀྲུགས་ནས་དུས་མ་ཡིན་པར་ཟ་ཞིང་བསྲེས་པས་རུང་བར་བྱེད་པ་དང་། གདིང་བ་རྙིང་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མཐོ་གང་གི་ཚད་ཀྱིས་སར་པ་ལ་མ་གླན་ པར་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་ཅིང་གདིང་བས་རུང་བར་བྱེད་པ་དང་། ལྷུང་བཟེད་དྲི་ཞིམ་པོས་བྱུགས་ཤིང་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བས་བརྒྱན་པ་ཁྲི་རྟེན་དང་བཅས་པ་དགེ་སྦྱོང་གི་མགོ་བོར་བཞག་སྟེ་ལམ་པོ་ཆེ་དང་། སྲང་དང་། ལམ་གྱི་བཞི་མདོར་ལྷུང་བཟེད་འདིར་བྱིན་ནམ། ལྷུག་པར་བྱས་པ་དོན་ཆེན་ པོར་འགྱུར་བ་གླེང་ཞིང་། གསེར་དང་། དངུལ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་གང་དག་རྙད་པ་བླངས་ནས་སྤྱོད་ཅིང་གསེར་དངུལ་གྱིས་རུང་བར་བྱེད་པ་རྣམས་སོ།

第二次結集是:佛陀涅槃后一百一十年,當聖者提底迦持教之際,廣嚴城諸比丘行持十種不如法之事,違背經藏,違背律藏,遠離佛陀教法,不入經藏,不現律藏,違背法性而行十種不如法之事。即: “呼嚕呼嚕歡喜與,行為器具及鹽分, 道路二指攪動鋪,以金如法稱為是, 此等即為十不如法事。” 或者: “啊啦啦與隨喜行, 觀察道鹽以及道, 指眾如法攪鋪具, 金銀所作此中攝。” 如是十事,即是:諸比丘以非法為法事,以”啊啦啦”稱為如法,如是作事後一切隨喜故稱”隨喜”為如法,親手掘地令掘而行持稱為如法,病人如同蟲吸血般從盛酒器中吸飲而病人稱為如法,終生加持之鹽與時宜如法者混合而行持稱為如法,行至一由旬或半由旬聚集食食以道稱為如法,未作余分之食物及嚼物以二指受用而以二指稱為如法,攪拌一升牛奶一升酸奶非時食用且以混合稱為如法,舊坐具未以如來一張手尺寸補於新者而受用且以坐具稱為如法,涂香于缽並以花鬘莊嚴具臺置於沙門頭頂,于大路、巷道、四衢道中稱”於此施缽”,散佈稱為大義而談論,取得金銀珍寶而受用且以金銀稱為如法。

།དེའི་ཚེ་གྲོང་ཁྱེར་ནོར་ཅན་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་གྲགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་དེ་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅས་པ་ ལྗོངས་རྒྱུས་ཤིང་ཡངས་པ་ཅན་དུ་ཕྱིན་པས། མི་རུང་བའི་གཞི་བཅུར་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་དེ་བསྟན་པ་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐམས་ཅད་འདོད་ཅེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་ཞིག་སྟེ་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་མི་རུང་བའི་གཞི་དེ་དག་གླེང་ངོ་། ། དེས་ཀྱང་དེ་དག་བཏང་སྙོམས་སུ་བགྱིར་མི་བཏུབ་པས། ཁྱོད་ཀྱིས་སོང་ལ་ཕྱོགས་ཚོལ་ཞིག་དང་། ངས་ཀྱང་ཆོས་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དེས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བགྱིའོ་ཞེས་རིམ་གྱིས་སོང་སྟེ། གྲོང་ཁྱེར་ནོར་ཅན་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་གཡོ་ལྡན་དང་། གྲོང་ཁྱེར་སཾ་ཀ་ཤ་ ན་གནས་བརྟན་ནོར་ཅན་དང་། དམར་བུ་ཅན་ན་ཡིད་དགའ་དང་། སྲུག་ན་ན་མང་པོ་པ་དང་། མ་ཧེ་ལྡན་ན་ཡང་དག་སྐྱེས་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ན་ནམ་གྲུ་སྟེ། དེ་དག་ལའང་གཞི་བཅུར་སྤྱོད་པ་གླེངས་ཏེ་ཕྱོགས་བཙལ་ལོ། །ནམ་གྲུས་གྲགས་པ་ལམ་གྱིས་དུབ་པ་ཤེས་ནས། བྱེད་ 213-64a

ཀྱིས་ངལ་བསོར་ཞུགས་དང་ལྷག་མ་ངས་བཙལ་ལོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་དགེ་སློང་རྣམས་གྲགས་པའི་ཉེ་གནས་རྣམས་ཡོད་པ་གང་ན་བར་སོང་སྟེ་ཁྱོད་ཀྱི་མཁན་པོ་གར་སོང་ཞེས་དྲིས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། ཕྱོགས་ཚོལ་དུ་སོང་ངོ་། ། ཅིའི་ཕྱིར། ཁྱེད་རྣམས་གནས་ནས་དབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྫོགས་པར་སྨྲས་པ་དང་། དེ་ཉིད་ནས་སོང་སྟེ་ཇི་ལྟར་བསྐྲུན་པ་བགྲོ་ཞིང་རབ་ཏུ་བགྲོས་པའི་མཐར་གྲགས་པའི་ཉེ་གནས་རྣམས་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་སོགས་བྱིན་ནས་བསྡུས་ལ་གཟོད་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ ནས་དེ་ལྟར་དུ་བྱས་སོ། །དེ་ནས་གྲགས་པས་ཕྱོགས་བཙལ་ཏེ་བྱུང་བ་དང་ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱིས་ཐུགས་དེ་ལྟ་བུ་ནི་བཤོལ་བར་རིགས་སོ་ཞེས་གསོལ་བས། དེ་དག་ལས་བདག་གིར་བྱ་བ་བླངས་པར་ཤེས་ནས་དེ་དག་ལ་བསླབ་པ་ལྷོད་པའི་ཕྱོགས་དག་འཕེལ་བས་རིངས་པར་འོང་བ་རིག་པས་ བསྟན་པའི་དགོས་པ་ལ་བཤོལ་བར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ནས་མ་བཟློག་གོ། །དེ་ནས་གྲགས་པས་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་ཀུཥྨ་པུ་རིའི་གཙུག་ལག་ཁང་གི་ཁྱམས་སུ་ཞུགས་ནས། རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པའི་བསམ་གཏན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ་སྨོན་ནས་ཤེས་པས་བརྟགས་ནས་གཎྜཱི་བརྡུང་བའི་མོད་ ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་བདུན་བརྒྱ་འདུས་ཏེ་དེའི་སྦྱིན་བདག་རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་མེད་ཀྱིས་བྱས་སོ། །དེར་གྲགས་པས་རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་གཞི་བཅུ་རྒྱས་པར་བཟླས་ནས་རེ་རེ་བཞིན་དུ་སུན་ཕྱུང་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་དག་བདག་ཅག་གིས་དོར་བར་བྱའོ་ཞེས་མི་རུང་བར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྤངས་སོ།

當時,從財城來了一位名為”稱”的阿羅漢,具足八解脫,與五百眷屬遊方至廣嚴城,見到他們行持十種不如法之事。見已,為令教法住世,前往一位名為”普欲”的具足八解脫阿羅漢處,談論這些不如法之事。 彼亦不可置之不理,說道:“你去尋求支持者,我也當如法支援。“彼答:“如是行之。“遂漸次前往:于財城有阿羅漢具諍,于僧伽尸城有上座財具,于赤子城有意喜,于燒城有眾部,於水牛城有正生,于俱生城有那摩姑。向彼等談論行持十事並尋求支援。 那摩姑知稱疲於奔波,便說:“請休息,餘者由我尋求。“言畢而去。爾時,廣嚴城諸比丘前往稱的侍者處問道:“你的和尚去何處?“彼答:“去尋求支援。""為何?""為驅逐你等出寺。“如是詳說后,彼等即去商議計劃,最後給予稱的侍者們缽盂法衣等物后聚集說:“今當如理而行。“遂如是行之。 其後,稱尋得支援而來,侍者們奏請說:“如此事宜延緩。“知彼等已取得所有權后,見放逸增長而速來,便說:“勿以教法之事延緩。“未能阻止。 其後,稱入廣嚴城俱濕彌城寺院廊下,入于究竟禪定,以愿智觀察后擊犍椎,剎那間七百阿羅漢聚集,其施主為阿育王。於此,稱詳述十種不如法之事,逐一破斥,眾皆言:“我等當捨棄此等。“遂舍離諸不如法行。

།དེ་ ལ་བདུན་བརྒྱས་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱུང་བ་ལ། ཕྱི་ནས་བསྡུ་བ་གཉིས་པ་ཞེས་འབོད་དོ། །བསྡུ་བ་གསུམ་པ་ནི། དེའང་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བའི་རྒྱུ། སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལས། དེ་ལྟར་དག་པར་གནས་པའི་རྗེས། །ལྷ་ཆེན་ཞེས་བྱའི་དགེ་སློང་ཞིག་ བསྟན་པ་འདི་ཡི་ཆོམ་རྐུན་བྱུང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་པ་ལྟར། རྒྱ་གར་ལྷོ་ཕྱོགས་མ་རུ་ཊའི་དེད་དཔོན་ཞིག་གི་ཆུང་མ་ལས་བུ་བཙས་པ་ན་དེའི་མིང་དུ་ལྷ་ཆེན་པོར་བཏགས་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། ནམ་ཞིག་གི་དུས་ན་དེད་དཔོན་གྱིས་ཚོང་པ་མང་པོ་དང་བཅས་ཏེ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་རིན་པོ་ཆེ་ 213-64b

ལེན་པའི་ཕྱིར་སོང་བའི་ཚེ་ལྷ་ཆེན་པོ་རང་གི་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདུས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཅི་ཞིག་ན་དེད་དཔོན་གྱིས་རྙེད་པ་ལེགས་པར་རྙེད་ནས་ཁྱིམ་དུ་འོངས་པ་ན། དེའི་གཏམ་ཐོས་ནས་ལམ་གོལ་བ་ཅིག་ཏུ་སོང་ནས་བསད་དོ། །རིང་ཞིག་ནས་མ་ཡང་སྐྱེ་བོ་གཞན་དང་འགྲོགས་པར་ཤེས་ ནས་བཀུམས་སོ། །རང་གི་སློབ་དཔོན་དུ་གྱུར་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞིག་གིས་སྡིག་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བསྟན་པས། འདིས་ནི་རང་གི་བྱ་བ་ངན་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་སོ་སྙམ་ནས་བཀྲོངས་སོ། །དེ་ནས་མཁན་སློབ་ལ་མ་ལྟོས་པར་དགེ་སློང་བྱས་ནས་མཚམས་མེད་ཀྱི་ལས་བྱས་ པའི་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་གསང་ནས་དབེན་པ་བསྟེན་པས་བདུད་ཀྱིས་བྱིན་ཀྱིས་བརླབས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དད་ཅན་གྱི་བླུན་པོ་མང་དུ་འདུས་པ་ལ། སྡེ་སྣོད་གསུམ་བྱང་བར་ཤེས་པས་ལོག་པར་བརྟག་པ་མང་པོས་བསླད་ནས་སྟོན་ཅིང་དགྲ་བཅོམ་པར་ཁས་བླངས་ནས། ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་ ཤིག་ཏུ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྡིག་པའི་ཁུར་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་དྲན་པའི་ཤུགས་ཀྱིས། ཀྱེ་མ་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་སྨྲེ་སྔགས་བཏོན་པ་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་ནས་རྒྱུ་མཚན་དྲིས་པ་ན། བདག་གིས་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་བསྒོམས་པས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ནས་བོས་པ་ ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཡོ་རྒྱུ་མང་པོ་བསྟན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མགོ་བོ་བསྐོར་བཞིན་དུ་ནམ་ཞིག་ཚེའི་དུས་བྱས་མ་ཐག་ནས་མནར་མེད་པའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་སྐྱེས་སོ།

對此被稱為”七百正說”之名稱,後來稱為”第二結集”。第三結集是:其生起因緣,如《三律分別》中說:“如是清凈住持后,有一名為大天比丘,成為此教法之盜。“等所說。 南印度摩嚕吒一商主妻子生下一子,取名為大天。一時,商主與眾商人同往大海取寶之時,大天與其母共合。其後不久,商主獲得良好利潤返回家中時,大天聞訊后在一偏僻處將其殺害。許久之後,知母親與他人相交,也將其殺害。因其阿羅漢師顯示罪業果報,心想:“此人已完全知曉我所有惡行。“遂將其殺害。 其後,不依止親教師及軌範師而成為比丘,隱瞞所造無間罪業諸惡,依止靜處,依靠魔的加持,眾多愚鈍信徒聚集。因通達三藏,以諸多邪見妄說教法,自稱是阿羅漢。一日黎明時分,因憶及自相續重大罪業之力,發出”嗚呼,痛苦啊!“的悲嘆。眷屬們聞聽后詢問原因,他說:“我修習四聖諦,現見苦諦而呼喊。“等諸多欺詐方便,如是矇蔽眾生。後來命終之後即生於無間大地獄中。

།དེ་ལྟར་ཡང་རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ པ་ནས་བཟུང་སྟེ། ལོ་བརྒྱ་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ལོན་པ་ན། རྒྱལ་པོ་དགའ་བོ་དང་པདྨ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དུས། གྲོང་ཁྱེར་པཱ་ཊ་ལི་པུ་ཏྲའི་ནང་དུ་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་འཕགས་པ་ཡང་ལེན་པ་མེད་པར་བསིལ་བའི་དངོས་པོ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ན། འཕགས་པ་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་དང་། འཕགས་པ་སྤུ་ཆེན་པོ་དང་། གཏོང་ཆེན་པོ་དང་། བླ་མ་དང་། རེ་ཝ་ཏ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པའི་དགྲ་བཅོམ་པའི་དགེ་འདུན་དེ་ལྟར་བཞུགས་པ་ན། བདུད་སྡིག་ཏོ་ཅན་བཟང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ། དགེ་སློང་གི་ཆ་བྱེད་འཛིན་ 213-65a

པས་རྫུ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་པ་བསྟན་ནས། གཞི་ལྔས་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་དེ། གནས་བརྟན་ཀླུ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཡིད་བརྟན་ཞེས་བྱ་བ་མང་དུ་ཐོས་པ་དག་གིས་གཞི་ལྔ་བསྔགས་པར་བྱེད། རྗེས་སུ་སྟོན་པར་བྱེད་ཅིང་དེ་གཞན་ལ་ལན་གདབ་པ་དང་། མི་ ཤེས་པ་དང་། ཡིད་གཉིས་དང་། ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་དང་། བདག་ཉིད་གསོ་བར་བྱེད་པ་ནི་ལམ་ཡིན་ཏེ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་སྡེ་པ་གཉིས་སུ་ཆད་ནས་གནས་ཏེ། གནས་བརྟན་དང་། དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེར་སྡེ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ལོ་ དྲུག་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་དགེ་འདུན་བྱེ་ནས་འཁྲུགས་ལོང་གིས་གནས་སོ་ཞེས་འབྱུང་བ་འདིར་ཁ་ཅིག་གོང་དུ་བཤད་པའི་ལྷ་ཆེན་པོ་དང་། རྟོག་གི་འབར་བ་ནས་བཤད་པའི་བདུད་སྡིག་ཏོ་ཅན་སྔོན་རྗེས་ཀྱི་རིམ་པས་བྱུང་བར་འདོད་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ནི་དོན་གཅིག་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སུ་འདོད་ པ་སྟེ་མི་མཐུན་པ་ཅུང་ཟད་བྱུང་ངོ་། འོན་ཀྱང་རྟོག་གེ་འབར་བ་ནས་འབྱུང་བའི་ཚིག་རིས་འདི་ལ་དཔག་ན། བདུད་སྡིག་ཏོ་ཅན་བཟང་པོ་ཞེས་པའི་ཚིག་འདི་རྫོགས་པར་དེའི་མིང་དུ་འདོད་པ་ནི་ཅུང་ཟད་མི་རིགས་པར་སེམས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བཟང་པོ་ཞེས་པ་དེའི་མིང་ཡིན་ན། ཐམས་ཅད་ ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་ཞེས་པ་འདི་མར་སྦྱར་དགོས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་དགོས་ན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་དེ་ལ་ཕྱོགས་བྱ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་འགའ་ཡང་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མེད་ན་འདིས་གཞི་ལྔ་བསྒྲགས་པ་ལ་རྗེས་སུ་བསྔགས་པ་མང་པོ་བྱུང་ནས་ དགེ་འདུན་བྱེ་སྟེ་བསྟན་པ་ལོ་གྲངས་མང་པོར་འཁྲུགས་ལོང་བྱུང་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།

如是《理光論》中說:從世尊圓寂起,過一百三十七年時,在國王喜王與大蓮華時期,于巴達利子城中,集結等諸聖者證得無取寂靜之時,聖大迦葉、聖摩訶羅、大施、上首、離婆多等獲得別解脫智的阿羅漢僧眾如是安住時,魔波旬成為一切善法的違品,現比丘相,示現種種神變,以五事生起僧眾大諍。 名為龍長老和名為意堅的多聞者讚歎五事,隨後宣說並對他人回答說:“無知、疑惑、遍察、自我療愈是道,此是佛陀教法。“此後分為二部而住:上座部與大眾部。如是六十三年間僧眾分裂而處於紛爭中。 對此,有些人認為前說大天與《理光論》中所說的魔波旬是前後次第而出;有些人認為是同一內容的異名,略有不同。然而,據此《理光論》中所出現的文句推斷,認為”魔波旬善”這個詞完整是其名字,稍有不合理。為何?若”善”是其名,則”成為一切的違品”這句應向下連線。若如是需要,則對於成為違品者,將不會有任何追隨其方之人。若無此,則說此人宣說五事後有眾多隨贊者出現,僧眾分裂,教法多年處於紛爭中。

།དེས་ན་བདུད་སྡིག་ཏོ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སྤྱིའི་མིང་ཙམ་ལས་མ་སྨོས་པར་ཟད་ལ། བཟང་པོ་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི། དེའི་སྐབས་ཀྱི་མཁས་པ་ལེགས་པར་སྨྲ་བ་དང་། རིགས་པར་སྨྲ་བ་དང་། དྲང་ པོར་སྨྲ་བ་དང་། ཡང་དག་པར་སྨྲ་བའི་མཁས་པར་གཏོགས་པ་དང་། བཟང་པོར་གཏོགས་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་དག་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདུད་སྡིག་ཏོ་ཅན་ནམ། དེ་དགེ་སློང་གི་ཆ་བྱད་འཛིན་པ་དེས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་དུ་བཤད་ཀྱང་མི་ 213-65b

འབྲེལ་བ་མེད་པར་སེམས་ཀྱང་ད་དུང་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྟོག་གེ་འབར་བ་ནས་བཤད་པ་དང་དགེ་སློང་ལྷ་ཆེན་པོ་གཉིས་དོན་གཅིག་ཏུ་དགོངས་ནས་མཁས་པ་ཆེན་པོ་སློབ་དཔོན་བསོད་ནམས་རྩེ་མོ་དང་། ཆོས་ཀྱི་རྗེ་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་མང་པོའང་བསྡུ་བ་གསུམ་པའི་དགོས་ ཆེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་དགེ་སློང་ལྷ་ཆེན་པོ་ཁོ་ན་སྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བདུད་ཀྱི་ལས་དེ་དག་བྱུང་ནས་བསྟན་པ་ལ་ཆུ་བུར་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པའི་དུས་ནི། སྙིང་རྗེ་པདྨ་དཀར་པོ་ལས། ང་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ན་གྲོང་ཁྱེར་སྐུ་སྣང་གྱི་བུར་མུ་ར་ཏའི་རིགས་སུ་རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་འབྱུང་སྟེ། ཉིན་ གཅིག་ལ་ངའི་སྐུ་གདུང་གི་མཆོད་རྟེན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འབྱུང་བ་དང་། རྟོག་གེ་འབར་པ་ལས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་དྲུག་བཅུ་ལོན་པ་ན་ཁྲོང་ཁྱེར་མེ་ཏོག་གིས་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་ཨ་ཤྭ་ཀས་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་ པའི་ཚེ་རྩོད་པའི་ཆོས་འགལ་ཞིག་བྱུང་བའི་དབང་གིས་རྩོད་པའི་ཆོས་འགའ་ཞིག་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་དང་། བཙུན་པ་དབྱིག་གི་བཤེས་གཉེན་གྱིས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཤིང་རྒྱལ་བའི་ཉི་མ་ནུབ་ནས་ལོ་བརྒྱ་ལོན་ཏེ། དུས་ཅུང་ཟད་ཅིག་འདས་ ནས་ཤིང་སྐྱ་སྣར་གྱི་བུ་མེ་ཏོག་གི་གྲོང་བར་གྱི་རྟེན་ན་རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་མེད་པ་གདུགས་གཅིག་པའི་ས་སྐྱོང་ཞིང་རྒྱལ་སྲིད་མཛད་པའི་ཚེ། དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པ་གྱེས་པ་སྟེ་འདི་སྟ་སྟེ། གཞན་གྱིས་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་དང་། མི་ཤེས་པ་དང་། སོམ་ཉི་དང་། གཞན་གྱིས་རྣམ་པར་དཔྱོད་ པ་དང་། ལམ་སྦྲ་འབྱིན་པ་དང་བཅས་པ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གནས་ལྔ་རྗེས་སུ་བརྗོད་ཅིང་རྗེས་སུ་སྒྲོགས་པ་གནས་བརྟན་ཀླུ་དང་། ཤར་ཕྱོགས་པ་དང་། མང་དུ་ཐོས་པ་བྱུང་བ་འགྱུར་ཏོ།

因此,這個”魔波旬”僅是泛稱而已,“一切善”是指:當時的善說智者、理說智者、直說智者、正說智者等屬於智者與善者之數,此為其義。成為彼等違品者即是魔波旬,或說是現比丘相者,如是解釋亦無不相應,然尚需觀察。 是故,《理光論》所說與比丘大天二者意為一義,大智者索南孜莫上師與法王薩迦班智達等眾多著名智者,也僅提及比丘大天是第三結集的主要緣由。 如是魔業生起,于教法生大泡沫之時,《大悲白蓮》中說:“我涅槃后百年,于王城子中摩利耶種姓出現無憂王,一日間將造我舍利塔八萬四千。” 《理光論》中說:“佛世尊圓寂后一百六十年時,于花嚴城阿育王治世時,因諍法相違而生起某些諍法。” 尊者勝友說:“佛世尊圓寂,勝日沉沒後百年,稍過些時,于花城中無憂王一傘統領治國時,大眾部分裂,即是:他人成辦、無知、疑惑、他人觀察、道出聲等,此是佛陀教法。“如是宣說隨誦五事的龍長老、東方部及多聞者出現。

གནས་ལྔ་པོ་དེ་དག་རྗེས་སུ་བརྗོད་ཅིང་རྗེས་སུ་བསྒྲགས་ནས་ཀྱང་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པའི་ སྡེ་པ་དང་། གནས་བརྟན་པའི་སྡེ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྡེ་པ་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་དང་། འོད་ལྡན་ལས། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དྷརྨཱ་ཤྭ་ཀ་ཤི་བ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐ་མལ་པ་དང་། ཟུར་ཆག་པ་དང་། བར་མར་འདོན་པའི་ཚིག་ལ་མངོན་པར་ 213-66a

ཞེན་པ་གདུལ་པའི་དབང་གི་ཕྱིར། རིམ་གྱིས་གཞུང་གཞན་དང་གཞན་དུ་སྦྱར་ཏེ། རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྐད་དུ་སྦྱར་བའི་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་བསྟན་པ་རྣམ་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་ན། རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་མེད་ཀྱིས་རྒྱལ་སྲིད་མཛད་པའི་དུས་ ན། རྒྱལ་པོ་དགའ་བོ་བྱུང་བའི་དུས་ནས་བརྩམས་ཏེ་དེ་ཉིད་འདས་པའི་བར་གྱི་ལོ་སྟེ་ལོ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་བར་ཏུ་བྱུང་བར་གསལ་ལོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བདུད་ཀྱི་ལས་རླུང་དམར་དྲག་པོ་དང་འདྲ་བ་རབ་ཏུ་གཡོས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་རྣམ་པར་དཀྲུགས་པས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཚེར་མ་རྣོན་པོ་མང་པོས་བསྟན་པ་ལ་ རྨ་སྲོལ་བྱུང་བས། གཞན་ལན་གདབ་པ་དང་། མི་ཤེས་པ་དང་། ཡིད་གཉིས་དང་། ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་དང་། བདག་ཉིད་གསོ་བར་བྱེད་པ་སྟེ་གཞི་ལྔ་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས་པས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བློ་གྲོས་གསར་བུར་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་སོམ་ཉིའི་དྲ་བ་ན་ཆུད་དེ་མཐུན་པར་ མ་གྱུར་པའི་དབང་གིས་མདོ་འདོན་པའང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་ཡང་དག་པ་རྣལ་དུག་གནས་པར་མ་འདོད་དོ། །དེའི་ཚེ་གྲོང་ཁྱེར་སྐྱ་སྣར་གྱི་བུར་འཕགས་པ་འོད་སྲུངས་དང་སྤུ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་པ་སྐྱོང་བ་དང་། རྒྱལ་པོ་དགའ་བོ་དང་པདྨ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་བའི་ དུས་སུ། སླར་ཡང་དགེ་སློང་ཀླུ་ཞེས་བྱ་བས་ཀྱང་གཞི་ལྔ་རྗེས་སུ་བསྔགས་པའི་རྩོད་པ་ཆེན་པོ་འཕེལ་བར་བྱས་པས་སྡེ་པ་སོ་སོར་གྱེས་སོ། །དེའི་རྗེས་སུ་དེའི་སློབ་མ་ཡིད་བརྟན་ཞེས་བྱ་བས་ཀྱང་རྩོད་པའི་གཞི་ཆེན་པོར་བསྐྱེད་པ་ན་དེའི་དུས་སུ་སྡེ་པ་རྣམས་སོ་སོར་གྱེས་པར་འདོད་དོ། །དེ་བས་ན་ དེ་དག་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནམ་བསྡུ་བ་བྱས་པའི་དུས་ནི། རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས་བཤད་པ་ལྟར་ན། དེ་ལྟར་ལོ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་དགེ་འདུན་རྣམས་འཁྲུགས་ལོང་གིས་གནས་སོ་ཞེས་པའི་རྗེས་ཐོགས་སུ། དེ་ནས་ལོ་བརྒྱ་ཕྲག་གཉིས་འདས་པའི་རྗེས་ལ་གནས་བརྟན་གནས་མའི་བུས་ བསྟན་པ་ཡང་དག་པར་བསྡུས་ཞེས་སོ། །དེས་ན་སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ནས་སྡེ་པ་སོ་སོར་གྱེས་པར་གྱུར་པ་དང་། དེའི་ཁར་ལོ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་བར་འཁྲུགས་ལོང་བྱུང་བར་གསུངས་པའི་ལོ་འདི་བསྣན་པས་བརྒྱ་ཕྲག་གཉིས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།

隨誦隨說彼五事後,分立為大眾部與上座部二部,如是等說。《明燈論》中說:“其後法阿育王逝世,阿羅漢等為調伏執著俗語、訛語、中等語者,漸次結合于其他論典,如廣語所結合之經典等,乃至教法分為十八部。” 據此,在無憂王治世時,從喜王出現之時起至其逝世期間,即六十三年間明顯發生。如是魔業猶如猛烈紅風掀起,擾亂法軌,以眾多銳利疑惑之刺于教法生傷痕,以宣說他人答覆、無知、疑惑、遍察、自我療愈等五事,使新學凡夫比丘僧眾陷入疑網,因不和合,誦經亦成種種差異,不願安住于真實。 爾時,于王城中,聖迦葉與摩訶羅等護持教法,于喜王與大蓮花王出世時,復有名為龍之比丘亦贊同五事,令大諍增長,部派分裂。其後,其弟子名為意堅者亦生大諍基,于其時諸部派分裂。 為清凈彼等,結集之時,如《理光論》所說:“如是六十三年間僧眾處於紛爭中”之後即說:“其後二百年過後,上座部之子結集正教。” 是故,從佛陀涅槃后一百三十七年起部派分裂,加上其上所說六十三年紛爭,故成二百年。

།དེ་བཞིན་ 213-66b

དུ་ཀུན་མཁྱེན་བུ་སྟོན་གྱིས་ཀྱང་། སྡེ་པ་སོ་སོར་གྱེས་ནས་ལོ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གསུམ་ན་གནས་བརྟན་གནས་མའི་བུས་བསྡུས་སོ་ཞེས་ལུགས་སོ་སོར་སྨོས་པས་ཀྱང་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ལུགས་ཐ་དད་པ་གཅིག་ལས་ནི། དུས་ནི་སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་སུམ་བརྒྱ་ན་བསྡུ་བ་བྱས་པར་བཤད་ པའང་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་གྱེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་པོ་བཀའ་མ་ཡིན་པའི་དྭོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། གནས་ཁ་ཆེའི་ཡུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་ཀུན་ས་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དགོན་པར། ཛཱ་ལནྡྷ་རའི་རྒྱལ་པོ་ཀ་ནིཥྐས་སྦྱིན་བདག་བྱས་ནས། གནས་བརྟན་དགྲ་བཅོམ་པ་སེང་གེ་ཞེས་བྱ་བས་གཞི་བཟུང་སྟེ་པཱུཪྞི་ཀ་ ལ་སོགས་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ། བ་སུ་མི་ཏྲ་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྔ་བརྒྱ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་པཎྜི་ཏ་ལྔ་བརྒྱ་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་འདུས་ནས་ཞལ་ཐོན་དུ་མཛད་དེ་གྱེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་པོ་བཀར་བསྒྲུབས་སོ། །དེའང་འོད་ལྡན་ལས། བསླབ་པ་གསུམ་ནི་རབ་སྟོན་ཅིང་། །ཕྱག་རྒྱ་ གསུམ་དང་ཡང་དག་ལྡན། །ཐོག་མ་བར་དང་མཐར་དགེ་བ། །སངས་རྒྱས་གསུང་དུ་མཁས་པས་རྟོགས། །ཞེས་པ་ལྟར། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་སྟོན་པས་ན་འདུས་པ་ལ་སྣང་། ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་སྟོན་པས་ན་མདོ་སྡེ་ལ་འཇུག །ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་སྟོན་པས་ ན་ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་། སྟོན་པ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྟོན་པའི་བཀའི་དོན་གཙོ་བོར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྟོན་པའི་སྔོན་གྱི་ཕྲིན་ལས་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱལ་པ་ཀྲྀ་ཀཱིའི་ རྨི་ལམ་ལུང་བསྟན་པ་ལས། རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་རས་གཅིག་མི་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱིས་དྲངས་ཀྱང་མ་རལ་བ་རྨི་ལམ་དུ་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་དུ་གྱུར་ཀྱང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་རས་ནི་རལ་བར་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ནི་དེའི་སྔ་ལྟས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ བཀའ་བསྒྲུབས་སོ།

如是,遍知布敦亦說:“部派分裂后六十三年,上座部之子作結集”,通過分別說各種傳承而明顯。又從另一不同傳承說:時于導師涅槃后三百年作結集。 為除十八部非佛說之疑,于迦濕彌羅地區名為昆薩那寺中,阇蘭達羅王迦膩色迦作施主,上座阿羅漢名獅子為主持,富尼迦等五百阿羅漢、婆蘇蜜多等五百菩薩、凡夫班智達五百,共一千五百人集會,作口誦,成立十八部為佛說。 此復如《明燈論》中說:“善說三學,具足三印,初中后善,智者證知是佛語。“由說戒學故顯于律藏,由說增上心學故趣入經藏,由說增上慧學故不違法性,由具諸法無我等三法印故,由無異說者故,由許是導師言教之主要義故,由從導師往昔事業而生故,從王迦基之授記夢中說:“大王汝夢見一布十八人拉扯亦不裂,此即是彼教法成十八部亦不能裂解脫布,此乃彼之前兆”等而成立為佛說。

།འོན་ཀྱང་སྔར་ལོག་པར་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པའི་བསླད་པ་མང་པོས་དེ་དག་གི་ལེ་ལེན་ཕྱིས་སྡེ་བཅོ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་པ་བགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་དང་སོམ་ཉི་ཡོད་པར་འདོད་པ་དང་། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བས། དགྲ་བཅོམ་ 213-67a

པའི་འབྲས་བུ་ལས་ཉམས་པ་ཡོད་པར་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཅུང་ཟད་བསླད་པར་ཡོད་པར་གྲགས་ཤིང་། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ཀྱང་། བླ་མ་ཀུན་དགའ་འོད་སེལ་དང་། །སྡུག་བསྔལ་ཕུང་སྟོན་ས་སྟོན་དང་། །འཆར་ཀ་སྟོང་ཉིད་ཆུ་ལས་སྐྱེས། །གང་པོ་ས་ འཚོ་ཆུ་ཤིང་དང་། །མྱ་ངན་འདས་དང་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་། །འགྲོ་བའི་མདོ་དང་དེ་བཞིན་གཞན། །ཡང་དག་བསྡུས་པའི་གཞི་ཉམས་ཕྱིར། །མཐའ་དག་མིན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་སྡེ་པ་གྱེས་པའི་ཚུལ་ཡང་རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས། དེ་ནས་རེ་ཞིག་སྡེ་ པ་གཉིས་སུ་ཆད་ནས་གནས་ཏེ། དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པ་དང་། གནས་བརྟན་པའོ་ཞེས་རྩ་བའི་སྡེ་པ་གཉིས་པོ་དེ་ལས་གྱེས་པའི་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་གཉིས་དང་། ཡང་རྩ་བའི་དབྱེ་བ་ནི་གསུམ་སྟེ། འདི་ལྟར་གནས་བརྟན་པ་དང་། དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པ་དང་། རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བའོ་ཞེས་རྩ་བའི་སྡེ་ པ་གསུམ་ལས་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་དུ་གྱེས་པའི་ཚུལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མི་འདྲ་བ་གསུམ་དང་། དུལ་བའི་ལྷ་དང་། ལོ་དྲི་མཁན་པོ་དག་ནི་ཕལ་ཆེན་པ་དང་། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང་། གནས་བརྟན་པ་དང་། མང་པོས་བཀུར་བ་སྟེ་རྩ་བའི་སྡེ་པ་བཞིར་འདོད་དོ། །དེ་ལས་གྱེས་པ་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་དེ། དང་པོ་ནི་འདི་ལྟར། ཤར་དང་ནུབ་དང་གངས་རིར་གནས། །འཇིག་རྟེན་འདས་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ། །བཏགས་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་པ་དང་། །ལྔ་ཚན་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པ། །གཞི་ཀུན་པ་དང་འོད་སྲུངས་སྡེ། ས་སྟོན་སྡེ་དང་ཆོས་སྲུངས་སྡེ། །མང་ཐོས་གོས་དམར་སློབ་མ་དང་། །རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བའི་སྡེ། ། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཡིན། །རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་གནས་འཇིགས་མེད་གནས། །གཙུག་ལག་ཁང་ཆེན་གནས་བརྟན་པ། །ས་སྒྲོགས་རིས་དང་ས་སྲུངས་པ། །གནས་མ་བུ་ཡི་སྡེ་རྣམས་ནི། །ཀུན་གྱིས་བཀུར་པ་རྣམ་པ་གསུམ། །ཡུལ་དོན་སློབ་དཔོན་བྱེ་བྲག་གིས། །ཐ་དད་རྣམ་པ་བཅོ་བརྒྱད་གསུངས། ། ཞེས་སོ།

然而,由於先前有許多邪辯諍論之污染,後來對十八部中之出世間部,認為阿羅漢有疑惑與猶疑,說一切有部認為有從阿羅漢果退失等,傳說略有污染。大師世親亦說:“上師歡喜光明與苦蘊論師、地論師、東方、空生、水生、象軍、地養、水樹與涅槃、護國、眾生經及其他,由正集之基損故,了知非為圓滿。” 如是部派分裂之理,如《燃燈論》中說:“其後暫時分為二部而住:大眾部與上座部。“從此二根本部派分裂之理有兩種不同。又根本分類有三:即上座部、大眾部、分別說部,從此三根本部派分為十八部之理,如是有三種不同。調伏天與問年堂主二人則許大眾部、說一切有部、上座部、多聞部為四根本部。 從彼分裂為十八部,其初如是:“東山與西山及雪山住,出世部與假說部,五眾與大眾部,根本一切與飲光部,地論部與法護部,多聞紅衣弟子與,分別說部,說一切有部。王園住與無畏住,大寺上座部,山呼部與地護部,母子部等,皆敬三類,由地義師之差別,分說十八種差異。”

།ཕྱི་མ་ལྟར་ན། འོད་སྲུངས་ཞེས་བྱ་ས་སྲུངས་དང་། །ཆོས་སྲུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། །གཞི་ཀུན་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་སྟེ། །ལྟ་བའི་བྱེ་བྲག་འགའ་ཞིག་གིས། །རྒྱུ་ཡིས་འདི་དག་ཐ་དད་བྱས། །སྟོན་པ་ཐ་དད་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་བཞི་དང་། དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་དབྱེ་བ་ནི། ། 213-67b

དྲུག་སྟེ་ཤར་གྱི་རི་བོ་དང་། །དེ་བཞིན་ནུབ་རི་ཞེས་བྱ་དང་། །གངས་གནས་ཞེས་བྱ་དེ་ལས་གཞན། །རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བ་དང་། །གཞན་ནི་དེ་བཞིན་བཏགས་པར་སྨྲ། །འཇིག་རྟེན་འདས་སྨྲ་ཞེས་བྱ་བ། །དེ་དག་ཏུ་ནི་ཡང་དག་སྨྲས། །ཞེས་ཕལ་ཆེན་པ་དྲུག་དང་། མང་པོས་བཀུར་བའི་བྱེ་བྲག་ནི། ། རྣམ་པ་ལྔར་ནི་མཁས་པས་བསྒྲགས། །གོས་དམར་བ་དང་སྲུང་བ་པ། །ཀུ་རུ་ཀུལླེ་དེ་ལས་གཞན། །མང་དུ་ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་དང་། །གནས་མ་བུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཞེས་མང་པོས་བཀུར་བའི་དབྱེ་བ་ལྔ་དང་། རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་ན་གནས་པ་དང་། །འཇིགས་མེད་རི་ལ་གནས་པ་དང་། །གཙུག་ལག་ཁང་ཆེན་ ལ་གནས་དང་། །གནས་བརྟན་དབྱེ་བ་གསུམ་དུ་འདོད། །ཞེས་གནས་བརྟན་པ་གསུམ་སྟེ། དེ་ལྟར་བྱེ་བྲག་བཅོ་བརྒྱད་དུ། །ཤཱཀྱ་སེང་གེའི་བསྟན་པ་ནི། །གྱུར་ཏེ་འགྲོ་བའི་བླ་མ་དེའི། །སྔོན་གྱི་ཕྲིན་ལས་ངེས་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་བཀའི་བསྡུ་བ་གསུམ་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་གང་ཟག་རྣམས་ ནི་ཐོས་པ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། མ་འོངས་པའི་གང་ཟག་བརྗེད་ངེས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཐུབ་པའི་གསུང་རབ་ལྷག་ཆད་ཅན་དུ་འདོན་པ་དང་། ལྟ་སྤྱོད་མི་མཐུན་པར་སྤྱོད་པ་སྤང་པའི་ཕྱིར་གསུང་རབ་རྣམས་གླེགས་བམ་དུ་ཡི་གེར་བྲིས་སོ། །དེའང་འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདུལ་བ་ཡི་གེར་མི་འདྲི་ལ། འདུལ་བ་དང་འདྲ་བ་ཡི་གེ་མི་འདྲི་ཞེས་གསུངས་ན་མ་འོངས་པའི་སེམས་ཅན་དག་དྲན་པ་ཉམས་པར་གྱུར་ན་ཇི་ལྟར་བགྱི། བཀའ་སྩལ་པ། ཨུ་པཱ་ལི་དྲན་པ་ཉམས་ན་ལོ་མ་ལ་ཡི་གེར་བྲིས་ཏེ་བཅང་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་ལྟར་རམ། འོན་ཏེ་འཇམ་དཔལ་ ཙ་རྒྱུད་ལས་ནི་མ་སྐྱེས་དགྲའི་བུ་ཨུ་པ་ཞེས་བྱ་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་རྣམས་ཡི་གེར་འདྲི་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དང་། དྲི་མེད་འོད་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གྱུར་པ་ན། སྡུད་པར་བྱེད་པ་པོ་དག་གིས་ཐེག་པ་གསུམ་གླེགས་བམ་ལ་བྲིས་ཏེ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ སྔར་ནས་ཀྱང་བྲིས་པར་ཤེས་སོ། །འདི་ནི་གནས་བརྟན་སེང་གེས་གཞི་བཟུང་ནས་སྡུད་པ་པོ་སྟོང་ལྔ་བརྒྱས་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་བསྡུ་བ་གསུམ་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཆོས་བསྡུ་བ་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལགས་ལ་ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་ལྟར་བྲིས་པ་ཡིན་ནོ།

據後者所說:“飲光即稱地護,及稱為法護,一切根本說有部,由某些見解差別,因此而成差異,無有不同導師。“此為說有部四支,大眾部之分類: “六者:東山部,如是稱西山,稱雪山住外,分別說部與,復有假說部,稱為出世部,如是正說彼。“此為大眾部六支,“多聞部之差別,智者宣說五種:紅衣部與守護部,俱盧俱梨彼之外,稱為多聞部,及稱為母子部。“此為多聞部五分,“王園住與無畏山住,大寺住,上座部許為三分。“此為上座部三支。 “如是分為十八支,釋迦獅子教法即,轉變眾生之上師,此乃昔日事業定。” 如是第三次結集以前之諸補特伽羅皆為持聞者,為防未來必定忘失之補特伽羅誦持如來聖教有增減,及行持見解不相順,故將聖教書寫成典籍。 此復如是,優波離向世尊請問:“世尊說不應書寫律,不應書寫類似律者,若未來眾生失念時當如何?“告曰:“優波離,若失念時,應書于葉上而持。“如是說。或如《文殊根本續》中說:“未生怨之子優波將書寫佛陀聖教。“又如《無垢光經》說:“世尊入般涅槃時,結集者們書寫三乘于典籍。“由此可知早已書寫。 此即上座獅子為基礎,由五百結集者結集,稱為第三次結集。如是此三次結集,皆依聖聲聞所傳而記。

།དེ་ལྟར་ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་ 213-68a

ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དེ་སྙེད་ཅིག་གསུངས་པ་དེ་དག་སྟོན་པའི་སྲས་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བསྡུས་ནས་ཤིན་ཏུ་དར་བར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། ། ༈ ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བ། གཉིས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསྡུ་བ་ལ་རྣམ་པར་དབྱེ་ན། རྒྱུའི་ཐེག་པ་དང་། འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་གཉིས་སུ་གནས་པ་ ལས། དང་པོ་རྒྱུའི་ཐེག་པ་ནི། དོར་ཆེན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཆེན་པོས། དེ་བཞིན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་རྣམས་ནི། །ལྷོ་ཕྱོགས་དྲི་མེད་འབྱུང་གནས་ཞེས་བྱ་བར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་བྱེ་བ་ཕྲག །དགུ་བཅུ་འདུས་ནས་བསྡུས་ཞེས་འགའ་ཞིག་བཞེད། །འོན་ཀྱང་ཐེག་ ཆེན་མཐའ་དག་སྡུད་པ་པོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེའང་སློབ་དཔོན་ཁ་ཅིག་མ་ག་དྷཱ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོའི་ལྷོ་ཕྱོགས་བི་མ་ལ་སམྦྷ་ཝ་ཞེས་པ་སྟེ་དྲི་མ་མེད་པ་འབྱུང་བའི་གནས་ཞེས་བྱ་བར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་བྱེ་བ་ ཕྲག་དགུ་བཅུ་འདུས་ནས། འཇམ་དཔལ་དང་བྱམས་པ་དང་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱིས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་མངོན་པ་དང་འདུལ་བ་དང་མདོ་སྡེ་གསུམ་བསྡུས་པར་འདོད་དོ། །རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྩ་བའི་སྡུད་པར་བྱེད་པ་པོ་ཀུན་ དུ་བཟང་པོ་དང་། འཇམ་དཔལ་དང་། གསང་བའི་བདག་པོ་དང་། བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཅག་གི་རྩ་བའི་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཉན་ཐོས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གསུང་ནི་དེ་དག་གི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །འོན་ཏེ་བསྐལ་པ་ བཟང་པོ་འདི་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མདོ་དང་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་པ་གཉིས་ཀའི་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ནི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བའི་བདག་པོར་དབང་བསྐུར་ནས་བསྟན་པ་གཏད་ པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འདས་པའི་དུས་ཀྱི་བསྐལ་པ་མཛེས་པར་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམ་པར་བརྒྱན་པ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་བཀོད་པའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པའི་ 213-68b

པོ་བྲང་དུ་གླིང་བཞི་ལ་དབང་བའི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཡུལ་འཁོར་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྲས་སྟོང་དུ་ཚང་བ་ཡོད་དེ། རྒྱལ་པོ་སྲས་དང་བཅས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དྲུང་དུ་ཆོས་མཉན་ཏོ།

如是,大能仁所說八萬四千法蘊,由導師之子等善加結集而使極為廣大。 大乘部分 第二大乘結集若分別,則安立為因乘與果乘二者。首先因乘者,多羅遍智大師說:“如是大乘諸經典,南方無垢生處中,菩薩僧伽九十億,集會結集某些許。然而大乘一切結集者,乃是執金剛菩薩。” 此復有些論師許為:于摩揭陀王舍大城南方毘摩羅三婆瓦,即無垢生處中,九十億菩薩僧伽集會,由文殊、彌勒、金剛手三者依次結集了阿毗達磨、律藏、經藏三部。 《理炬論》中則說:“大乘為佛所說,因為根本結集者為普賢、文殊、秘密主、彌勒等所結集故。我等根本結集者非聲聞,因大乘教法非彼等境界故。” 然而於此賢劫中,大乘不共經續二種教法之結集者確定為金剛手自身,因為昔日願力之故,且因說佛陀授予一切如來秘密主之灌頂並付囑教法故。 其復云何?於過去時分莊嚴顯現劫中,在莊嚴世界,出現如來無邊功德種種寶嚴王。爾時,于清凈具足宮中,有統御四洲之轉輪王名護國,有千子圓滿,王與諸子于如來前聽法。

།ཇི་ཞིག་གི་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོ་བཙུན་མོའི་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་རྣམ་པར་རྩེ་ ཞིང་སོང་བ་ན། བཙུན་མོ་མ་སྨད་མ་དང་དཔེ་མེད་མ་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་ཀྱིས་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་རྫིང་དུ་ཞུགས་ཏེ་ཁྲུས་བྱས་ནས་ནམ་སྤོས་ཆུའི་རླན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བརླན་བཞིན་དུ་ཁྲི་ལ་འཁོད་དོ། །དུས་དེར་བཙུན་མོ་གཉིས་ཀྱི་པང་དུ་ཁྱེའུ་ཆུང་གཉིས་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་བཞིན་པར་བརྫུས་ཏེ་ འཁྲུངས་སོ། །དེའི་ཚེ་ནམ་མཁའ་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱེ་མ་ཁྱེའུ་འདི་ནི་ཆོས་སེམས་སོ། །ཁྱེའུ་འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་བློ་གྲོས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པས་ཁྱེའུ་དག་གི་མིང་ཡང་དེ་ལྟར་དུ་གྲགས་སོ། །དེ་ནས་ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་ཡུལ་འཁོར་སྲུང་གི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། ཡབ་གཅིག་གསན་པར་མཛད་དུ་གསོལ། བསྐལ་པ་བྱེ་བར་ཆོས་རྙེད་རབ་ཏུ་དཀའ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གནང་བ་ཞུས་ནས་ཁྱེའུ་དེ་གཉིས་དང་བཅས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་ཆོས་མཉན་ནོ། །རྒྱལ་བུ་སྟོང་ཕྲག་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་འཚང་རྒྱ་བའི་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ཤ་སྟག་གོ། །དེའི་ཚེ་ རྒྱལ་པོ་འདི་སྙམ་དུ་གཞོན་ནུ་འདི་དག་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པ་ཤ་སྟག་ཡིན་ན་གང་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བ་རྟག་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། རྒྱལ་པོས་གཞོན་ནུ་དེ་རྣམས་ཀྱི་མིང་བྲིས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་བུམ་པར་བཅུག་སྟེ་ཞག་བདུན་དུ་མཆོད་པ་བྱས་པའི་མཐར་མིང་དེ་རྣམས་རེ་རེ་ནས་ཕྱུང་བ་ན། ཐམས་ ཅད་ཀྱི་ཐོག་མར་གཞོན་ནུ་རྣམ་པར་དག་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་མིང་བྱུང་བ་ནས། མཐར་བློ་གྲོས་མཐའ་ཡས་ཀྱི་མིང་གི་བར་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་ཏུ་ཚང་བ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་རྫུས་སྐྱེས་ཀྱི་ཁྱེའུ་ཆོས་སེམས་དང་ཆོས་ཀྱི་བློ་གྲོས་གཉིས་ལ་རྒྱལ་བུ་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཁྱེད་གཉིས་སྨོན་ལམ་ཇི་ལྟར་འདེབས་ཞེས་ དྲིས་པས། ཆོས་སེམས་ཀྱིས་ཁྱེད་རྣམས་སངས་རྒྱས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ང་ཁྱོད་རྣམས་ཀྱི་ལག་ན་རྡོ་རྗེར་གྱུར་ཏེ་ནང་ན་སྤྱོད་ཅིང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བ་ཐམས་ཅད་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་མ་གྱུར་ལ། ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཉན་མོས་རྟོགས་པར་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་ 213-69a

སངས་རྒྱས་སྟོང་གི་བཀའི་སྡུད་པ་པོར་གྱུར་ཅིང་། མ་འོངས་པ་ན་བསྐལ་པ་རྣམ་པར་སྦྱང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀུན་ནས་ཡོངས་སུ་དག་པར་སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེས་རྣམ་པར་གནོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འཚང་རྒྱ་བར་ལུང་བསྟན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་གང་གི་ཚེ་ཁྱེད་ ཐམས་ཅད་ལ་ཐོག་མར་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་བསྐུལ་བའི་གསོལ་བ་འདེབས་པ་པོར་འགྱུར་བར་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། དེ་ནི་ཚངས་པ་གཙུག་ཕུད་ཅན་ཡིན་པར་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་མདོ་ལས་བཤད་དོ།

當時,國王與王妃一同前往遊園嬉戲,王妃無過母與無比母二人入喜悅池中沐浴,身上沾著香水濕潤坐于座上。此時,二位王妃懷中各化現一童子結跏趺坐而生。 當時,空中諸天說道:“咄,此童子是法心,此童子是法慧。“因此童子二人之名亦如是廣聞。 其後二童子往詣護國前,說道:“父親請聽,億劫中得法極為難”等語請求允許。二童子與眾人同往如來前聽法。千位王子皆發願於此賢劫成佛。 爾時國王心想:“此諸童子皆將證得菩提,當觀察誰最先成佛。“國王將諸童子名字寫入寶瓶中,供養七日後,逐一取出名字,首先出現童子清凈慧之名,最後至無邊慧名,共計一千圓滿。 其後,化生童子法心與法慧二人被諸王子問道:“汝二人如何發願?“法心答道:“當汝等成佛時,愿我成為汝等之金剛手,在內修行,不離一切如來秘密,愿能聞思通達內外一切法。“彼即成為金剛手,為千佛教法之結集者,並獲授記于未來清凈劫中,在遍凈世界成佛,號金剛降伏。 法慧發願成為首先請汝等轉法輪者,《不可思議秘密經》中說彼即是梵天頂髻。

།གཉིས་པ་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་ལ། སྡུད་པ་པོ་ངས་གཟུང་བ་དང་། དེས་ ཇི་ལྟར་བསྡུས་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་སྤྱིར་སྟོན་པའི་འཁོར་ཀྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་སྡུད་པ་པོ་ནི། གཞན་གྱི་ངོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་བསྟན་པ་ཙམ་ལས་ངེས་པའི་དོན་དུ་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཁོ་ན་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཐིག་ལེའི་རྒྱུད་ལས། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་མགོན་པོ་ཆེ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཀུན་གྱི་བདག །མཐའ་ཡས་པ་ཡི་འཇིག་རྟེན་ཁམས། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྐྱེ་བ་གང་ཡང་མེད། །རང་བྱུང་མཆོག་གི་དབང་ཕྱུག་གོ། །ཞེས་དང་། རྡོ་རྗེ་ཙེ་མོ་ལས། ཨེ་མའོ་རྣམ་དག་ཡེ་ཤེས་བདག ། ཨེ་མའོ་སངས་རྒྱས་ཉན་ཐོས་པ། །ཨེ་མའོ་གར་མཁན་འཁོར་ལོ་འདིས། །རང་གིས་ཡེ་ཤེས་འདྲི་བར་བྱེད། །ཅེས་དང་། དཔལ་གསང་བགྲུབ་པའི་རྒྱུད་ལས། དེ་ཡི་སྡུད་པར་བྱེད་པ་པོ། །གཞན་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །བདག་ཉིད་འབའ་ཞིག་སྨྲ་བར་བྱེད། །རྒྱུད་མཛད་པ་ནི་ཐུགས་ རྡོ་རྗེ། །གསུང་པ་པོ་དེ་སྡུད་པའང་དེ། །ཞེས་སོ། དེ་ལྟ་ནའང་གཞན་གྱི་ངོར་ན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་དང་། གཞི་དང་སྙིང་པོ་མེ་ཏོག་གིས་བརྒྱན་པ་དང་། མི་མཇེད་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་ལྕང་ལོ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་གནས་ཐ་ དད་པ་དག་ཏུ་བཞུགས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བ་མ་ལུས་པ་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱུད་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མེ་ཏོག་གི་སྙིང་པོའི་རྒྱན་བཀོད་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་སྔོན་གྱི་སྤྱོད་པ་བསྟན་པར་ 213-69b

སྨོན་ལམ་བཏབ་ནས། གནོད་སྦྱིན་འདུལ་བའི་དབང་ཉེ་བར་བཟུང་ནས། དབུས་ཀྱི་ཛམྦུའི་གླིང་གི་མི་མཇེད་འདིར་ལྕང་ལོ་ཅན་དུ་གནོད་སྦྱིན་གྱི་སྡེ་དཔོན་ཆེན་པོ་འབྲོག་གནས་ཀྱི་གནས་ན་གནས་སོ་ཞེས་སོ།

第二、果乘中分為:結集者我所執持,及其如何結集之理。 首先,一般而言,作為導師眷屬主要之結集者,僅是對他人示現為菩薩等形相,而就究竟義而言,即是導師自身無二智慧金剛無始無終之本體。 如《智慧明點續》中說:“金剛手大怙主,一切持金剛主,無邊世界之中,最勝生滅者也。于彼無有生,自生最勝主。” 又《金剛頂續》云:“奇哉清凈智慧尊,奇哉佛陀聲聞眾,奇哉舞者此輪中,自身智慧作詢問。” 又《吉祥秘密成就續》云:“彼之結集作者,非有他人在,唯一自身說,續造者即是心金剛,說者彼即是結集者。” 雖然如此,於他人前以金剛薩埵、普賢、金剛手等形相,於密嚴及基部、心部、華嚴等處,以及娑婆世界之柳樹林等不同處所安住,持一切如來無餘秘密。 如《金剛手灌頂續》云:“菩薩普賢於一切華藏莊嚴世界中,發願示現毗盧遮那往昔行跡,攝受調伏夜叉之權,於此中央瞻部洲娑婆世界柳樹林中,住于大夜叉部主曠野處。”

།དེ་ཉིད་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཆགས་པ་དང་འཇིག་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་ སྐྱེ་བ་ཐ་དད་པར་ལེན་ཅིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བྱེད་པར་དབང་བསྐུར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དུས་ཀྱི་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་ ཡོངས་སུ་བཟུང་བར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དབང་བསྐུར་ནས་དེ་ཉིད་ལ་བསྟན་པ་གཏད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ལྟ་བ་ཀུན་གྱི་བསྲུང་དོན་ཕྱིར། །སྣ་ཚོགས་པ་ཡི་གཟུགས་སུ་སྦྱོར། །ལ་ལར་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དང་། །ལ་ལར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་ གཟུགས། །ལ་ལར་ཧེ་རུ་ཀ་ཡི་གཟུགས། །ལ་ལར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་། །ལ་ལར་བྱུང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གཟུགས། །ལ་ལར་ཉན་པ་ལྟ་བུར་བཞུགས། །ལ་ལར་འཆད་དོ་དགྱེས་པདྨ། །ལ་ལར་ཟློག་པའི་ཚུལ་དུ་བཞུགས། །ལ་ལར་རྒྱུད་དང་བསྟན་བཅོས་ནི། །མཛད་པ་དང་ནི་ལ་ལར་འཛིན། ། མང་དུ་བརྗོད་ལྟ་ཅི་ཞིག་དགོས། །དེ་སྟོན་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །གཞན་ཡང་རྒྱུད་ཀྱི་ཞུ་བ་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སྡུད་པ་པོར་འགྱུར་པ་ཡང་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་ཀྱེ་རྡོ་རྗེའི་རྩ་བའི་རྒྱུད་དང་བཤད་པའི་རྒྱུད་རྣམས་དང་། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལྟ་བུའོ། །ཡང་སྔོན་དུ་ལག་ན་རྡོ་རྗེས་བསྡུས་ ནས། ཕྱིས་ནས་སྡུད་པ་པོ་གཞན་གྱིས་བསྡུས་པར་བཤད་པའང་ཡོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེ་མཆོག་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་འགའ་ཞིག་ནི་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་ལ་སོགས་པའི་མ་མོ་འདུས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་རྣམས་ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་དྲི་བ་དང་ལན་རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ རྡོ་རྗེའི་གནས་སུ་བསྡུས་པའང་མཁའ་འགྲོ་རྒྱ་མཚོའི་རྒྱུད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་བཤད་དོ།

彼於世界形成與毀滅等時期,亦受持不同化身並使佛事業相續不斷,而得灌頂。如彼經云:“加持菩薩普賢,為使佛陀事業一一相續不斷故,以時勢力而加持攝受化身。“又云:“灌頂菩薩普賢已,即于彼付囑教法。” 又云:“為護一切見解故,示現種種之形相。或現持金剛身,或現佛陀之身,或現赫魯嘎身,或現如來身,或現菩薩身,或現聽聞者相,或現講說歡喜蓮,或現遮止之相,或造續部論典,或持誦經教。何須多言?彼即金剛手王。” 複次,有時經續之請問者即為結集者,如《喜金剛根本續》及解釋續等,以及《時輪根本續》等是。又有先由金剛手結集,後由他人結集者。如是,某些《勝樂》等續部,由金剛亥母等會聚空行母眾,如其從薄伽梵所聞,以相互問答方式,于金剛處結集,此說見於《空行海續釋》等中。

།དེ་བས་ན་ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་དེ་ཉིད་ནི་སྤྱིར་དུས་གསུམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་མི་མཇེད་ཀྱི་ཞིང་ཛམྦུའི་གླིང་དང་། དུས་ 213-70a

བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ཀྱི་སྟོན་པ་ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་གསུང་རབ་ཁྱད་པར་བ་གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་མཐའ་དག་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་གཙོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པ་ནི། གོང་དུ་སྨོས་པ་ལྟ་བུའི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུ་དང་། སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་གང་ལ་གསང་བ་མ་ལུས་པ་འཛིན་ པའི་བདག་པོར་དབང་བསྐུར་ནས་བསྟན་པ་གཏད་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱུད་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལས་སྒྱུར་བ་ཆེན་པོའི་རྡོ་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོར་ལག་ཏུ་རྡོ་རྗེས་དབང་བསྐུར་ བས་ཁྱོད་ལ་དབང་བསྐུར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་ལས་བྱས་པའི་རྡོ་རྗེ་ཁྱོད་ལ་བྱིན་ནོ། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོའི་རྡོ་རྗེས་ཁྱོད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་སོ། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཐམས་ཅད་ཁྱོད་ལ་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟན་པ་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱ་བ་དང་། བསྲུང་བར་གནང་ངོ་། །ཁྱོད་ཀྱི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་བརྗོད་པས་དབང་བསྐུར་རོ། །གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བའི་རྟགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབས་ནས། མ་འོངས་པ་ན་གསང་ བའི་རྒྱུད་ཉན་པའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་འཆད་པར་བྱེད་པའི་སྟོན་པ་ཉིད་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔལ་ཡེ་ཤེས་ཐིག་ལེའི་རྒྱུད་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་ཡང་དག་པར་གསང་བའི་རྒྱུད་འདི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སུས་འཆད་ པར་འགྱུར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དཔལ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་མགོན་པོས་བཤད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒྲོན་མེའི་རྒྱུད་ལས། ལྷ་མོས་གསོལ་པ། གསང་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་འདི་ནི། །ཤེས་པ་དང་ནི་བཤད་པ་སུ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་རྩལ་པ། ནུབ་ཕྱོགས་སུ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཨོོཎྱཱན་དུ། རྒྱལ་པོ་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏི་ཞེས་བྱ་བས་ཤེས་པ་དང་། བཤད་པ་དང་། སེམས་ཅན་ལ་གསལ་བར་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །དཔལ་ཡེ་ཤེས་ཐིག་ལེའི་རྒྱུད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལས། གང་ཞིག་ངས་བསྟན་པའི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་རྒྱལ་པོ་དེ་ཉིད་དེ། ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏི་སྤྲུལ་པའི་སྐུས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་ 213-70b

ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་གོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ཇི་ལྟར་བསྡུས་པའི་ཚུལ་ལ། ལྕང་ལོ་ཅན་དུ་ཇི་ལྟར་བསྡུས་པའི་ཚུལ་དང་། ཨོོ་ཌྱཱན་དུ་ཇི་ལྟར་བསྡུས་པའི་ཚུལ་ལོ།

因此,如前所說之菩薩金剛手,總於三世一切如來,別於堪忍剎土瞻部洲及此賢劫之師主能王之殊勝教法密咒金剛乘一切結集之主者,乃因如上所說願力,以及師主親自灌頂為一切秘密持有之主並付囑教法之主故。 如《金剛手灌頂續》云:“善男子,一切如來壇城轉輪大金剛壇城中,金剛手以灌頂而灌頂于汝。以億兆百千諸三摩地所成之金剛賜予汝。以轉輪大王金剛加持于汝。一切金剛心要示于汝。一切如來許可汝作護持一切教法之事業。汝之昔日誓願圓滿。“等等廣說而作灌頂。 複次,成就一切如來密印之主已,加持為未來具密續聞法緣分者之說法師。如《吉祥智點續》云:“世尊,未來時誰將為具緣眾生說此正密續?世尊告曰:吉祥金剛手怙主將作宣說。“又《真實性燈續》云:“天女啟問:此大密續誰能了知並作宣說?世尊告曰:西方吉祥大金剛之烏仗那中,名因札布帝王將知解、宣說併爲眾生開顯。” 《吉祥智點續》王品中說:“彼即我所示現之金剛手王,因札布帝化身之十自在,智慧身之十自在。“第二、結集方式分二:一、柳樹林中如何結集之法,二、烏仗那中如何結集之法。

།དང་པོ་ནི། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་ལྷའི་གནས། རི་རབ་ལྷུན་པོའི་བྱང་ཕྱོགས་ལྕང་ལོ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་དེར། ས་ བཅུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་ཀྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་པའི་ངོར་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་བསྡུས་པར་མངོན་ཏེ། གདུགས་དཀར་གྱི་འགྲེལ་པ་ལས་ལྕང་ལོ་ཅན་གྱི་ཕོ་བྲང་གནས་པ་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ། འཁོར་ས་བཅུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་དང་། རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པས་ བླ་གོས་ལྔ་བརྒྱ་གདན་དུ་བཏིང་ནས། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་མདོ་བདེ་བར་གཤེགས་པས་གང་དུ་གསུངས། རྡོ་རྗེ་འཆང་བ་ཁྱོད་སྨྲོས་ཤིག །ཤེས་རབ་སྲས་པོ་ཁྱོད་སྨྲོས་ཤིག །ཅེས་གསོལ་བ་བཏབ་པའི་རྗེས་ལ། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་གླེང་བསླང་བ་གསུངས་སོ་ཞེས་བཤད་པ་ དང་། སློབ་དཔོན་ཀུན་དགའ་སྙིང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ལས། སྡུད་པར་བྱེད་པ་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་ལྕང་ལོ་ཅན་གྱི་ཕོ་བྲང་ན་བཞུགས་པའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པས། འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་དང་། ལྕང་ལོ་ཅན་ན་བཞུགས་པའི་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་གི་ཚུལ་བཟུང་ བའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པས་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ། ཇི་ལྟར་བདག་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ལྕང་ལོ་ཅན་ན་ཡང་དག་པར་སྡུད་པའི་དུས་སུ་ཛམྦུའི་གླིང་ཏིལ་གྱི་གོང་བུ་ཏིལ་གྱི་ས་བོན་གྱིས་ཡོངས་སུ་གང་བ་བཞིན་དུ། ཛམྦུའི་གླིང་ ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀུན་དུ་གང་བར་བདག་ཅག་ལ་སྣང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོའི་ཀློང་ནས་མངོན་པར་སྤྲུལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་གོང་དུ་ལུང་སྨོས་པ་ལྟ་བུའི་སྐལ་པ་དང་ལྡན་ པའི་གདུལ་བྱ་ཨོོ་ཌྱཱན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏི་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལེགས་པར་གཅུག་ནས་དབང་བསྐུར་ཞིང་རྒྱུད་སྨིན་པ་མཛད་པ་ལ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོས་གསུངས་པ་སྟེ། དཔལ་གསང་བ་གྲུབ་པ་ལས། ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མའི་ 213-71a

རང་བཞིན་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་བརྒྱན་པའི་སྐུར་གྱུར་ནས། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དོན་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་བདག་ཉིད་སྟོན་ཏོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ ན་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་རྒྱུད་སྡེ་མཐའ་དག་བསྡུས་ནས་རྒྱལ་པོ་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏི་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལ་བྱིན་ནོ།

第一、三十三天之處,須彌山北方名為柳樹林處,應十地菩薩眾祈請而金剛手作結集。如《白傘蓋注》云:“住于柳樹林宮殿結集者金剛手,眷屬十地菩薩普賢及金剛等以五百法衣鋪設為座,啟問道:‘法輪經如來於何處宣說?金剛持汝請說!智慧子汝請說!‘祈請之後,宣說’如是我聞’等開端。” 又阿阇黎歡喜藏之《瑜伽續注》云:“結集者十地自在住于柳樹林宮殿之金剛持,說’如是’等。“又云:“住于柳樹林現為十地自在之金剛持,對普賢等菩薩摩訶薩眾說:‘如我于王宮柳樹林正結集時,瞻部洲如芝麻團為芝麻子所充滿般,瞻部洲中一切如來遍滿顯現於我等。’” 第二、如世尊智慧大海中所現大壇城中,如前引文所說,對具緣所化烏仗那王因札布帝及眷屬善為攝受,作灌頂及續部成熟,由金剛手一切如來之主宣說。如《吉祥秘密成就》云:“成為智慧幻化自性心金剛大士相,以三十二相莊嚴之身,以’如是我聞’等宣說勝義諦真實性,並於諸佛菩薩前顯示自身。“如是金剛手結集一切續部后授予王因札布帝及眷屬。

།དེ་དག་གྱིས་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་གྱུར་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དཔའ་བོ་དང་རྣལ་འབྱོར་མ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ནས་ཨོོ་ཌྱཱན་གྱི་ཡུལ་དེ་སྟོངས་ཏེ། དེ་ན་ཆུའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ལག་འགྲོའི་ ཚོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གང་བ་ཅིག་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དཔལ་གསང་བའི་བདག་པོས་ཆུའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ན་གནས་པའི་ཀླུའི་ཚོགས་དེ་དག་སྤྲུལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྨིན་པར་བྱས་ནས་གསེར་གྱི་ཤོག་བུ་ལ་བེེ་ཌཱུརྱ་ཞུན་མས་བྲིས་པའི་རྒྱུད་སྡེ་མང་པོའི་གླེགས་བམ་རྣམས་ཕྱག་ན་ རྡོ་རྗེས་དེ་དག་ལ་གཏད་དོ། །དེ་ནས་ཀླུ་དེ་རྣམས་རིམ་གྱིས་མིའི་ལུས་སུ་གྱུར་ཏེ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་མང་པོ་དག་བྱས་ནས། དེར་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ཉམས་སུ་བླངས་པས་སྐྱེས་བུ་ཕལ་ཆེར་གྱིས་ནི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་དམ་པ་གྲུབ་པར་གྱུར་ཅིང་། མ་གྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱང་མིར་གྱུར་ཏོ། ། བུད་མེད་ཕལ་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱང་གསང་བའི་ཆོས་འཛིན་པའི་མཁའ་འགྲོ་མར་གྱུར་ཏེ། ད་ལྟ་ཡང་ཨོོ་ཎྱཱན་མཁའ་འགྲོའི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་གསང་ཆེན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་སུ་གྱུར་པ་དང་། གཞན་ཡང་ཡུལ་དེ་ན་ཡོད་པའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱང་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཤ་སྟག་འབྱུང་བར་བཤད་དོ། །དེ་ནས་རིམ་གྱིས་མིའི་ཡུལ་དུ་ཇི་ལྟར་འཕེལ་བའི་ཚུལ་ཡང་། ཡུལ་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་ན་རྒྱལ་པོ་བི་སུ་ཀལྤ་ཞེས་བྱ་བ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཅིག་ཡོད་པ་དེའི་ནུབ་ཅིག་གི་རྨི་ལམ་དུ་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་ནས་ཨོོ་ཌྱཱན་གྱི་གནས་སུ་སོང་ཞིག་ དང་སྐྱེ་བ་འདི་ཉིད་དུ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་པ་རྗེས་སུ་ཐོས་ཤིང་། ཐོས་ནས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་སྤྲོ་བ་ཆེན་པོས་ཨོོ་ཌྱཱན་དུ་བྱོན་པས་དེ་ན་ཡོད་པའི་བུད་མེད་ཅིག་དང་ཕྲད་དེ་དེ་ལ་བསྙེན་བཀུར་ཡང་དག་པར་བྱས་པས་དེས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་དང་། 213-71b

དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདུས་པའི་རྒྱུད་རྣམས་བྱིན་ནས་རྗེས་སུ་གདམས་པ་ལས་ཡུལ་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་རྒྱ་ཆེར་འཕེལ་ལོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གྲུབ་པ་བརྙེས་པའི་སློབ་དཔོན་གཞན་མང་པོས་ཀྱང་ཨོོ་ཌྱཱན་དུ་བྱོན་ནས་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་གདམས་པ་མནོས་ཤིང་རྒྱུད་ སྡེ་མང་པོ་སྤྱན་དྲངས་ནས་དེ་ལས་རྒྱ་ཆེར་འཕེལ་བར་བཤད་དོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་བཀའི་བསྡུ་བ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ཚུལ་བརྗོད་ཟིན་ཏོ།

彼等獲得成就后,成為自然成就的勇士和瑜伽女,烏仗那國成空。其處出現大水聚,為水族眾所充滿。其後吉祥密主于大水聚中住的龍眾,令其于化現壇城中成熟,金剛手將以金紙用熔化綠松石書寫的諸多續部經函交付彼等。 此後,諸龍漸次化為人身,于湖畔建造眾多村落城邑。于彼處修習金剛乘,大多數人獲得殊勝成就,未成就者亦轉為人身。大多數女人亦成為持密法之空行母。至今烏仗那仍稱為空行聖地,為大密金剛乘一切法之源處。又說彼地諸王皆為具法大王。 其後漸次於人間廣傳之情形:南方地區有一名為毗蘇迦帕之王,入聲聞乘。一夜夢中授記說:“汝從此往烏仗那聖地,於此生即可獲得金剛持果位。“聞已生大歡喜,前往烏仗那,遇一女人,善為承事供養。彼加持后,授予《密集續》及《真實攝續》,經教授後於南方地區廣為弘傳。 如是,其他眾多獲得成就之阿阇黎亦前往烏仗那,從空行母眾獲得教授,迎請眾多續部,由此廣為弘傳。以上已說明大小乘教法結集之情形。

༈ འགྲེལ་བྱེད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ཇི་ལྟར་བྱོན་པ། གཉིས་པ་འགྲེལ་བྱེད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ཇི་ལྟར་བྱོན་པའི་ཚུལ་ནི། དེ་ལྟར་ཉན་ཐོས་པའི་ལུགས་ཀྱི་བསྟན་པ་སྡེ་པ་བཅོ་ བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་གྱེས་པའི་འཁྲུགས་ལོང་གིས་གནས་པའི་སྐབས་ཡིན་ནའང་འོན་ཀྱང་དར་རྒྱས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བར་གྱུར་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་ཀྱི་བསྟན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཉག་ཕྲག་བའི་རྣམ་པར་གྱུར་པའི་ཚེ། སྟོན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་སུམ་བརྒྱ་སྐོར་དུ་ཟིན་ པ་ན། གྲུབ་པའི་དབང་ཕྱུག་ཡོངས་ཀྱི་སྤྱིའི་མེས་པོར་གྱུར་པའི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ས་ར་ཧ་སྟེ་ལྗོངས་འདིར་མདའ་བསྣུན་ཞེས་པར་བསྒྱུར་བཏུབ་པ་དེ་ཉིད་ཛམྦུའི་གླིང་དུ་བྱོན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའང་འཕགས་པའི་ཡུལ་གྱི་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་རིགས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་བྲམ་ ཟེའི་རིགས་ཀྱི་སྐྱེ་བའི་ལྗོན་ཤིང་ཡོངས་སུ་བཟུང་ནས། ཅུང་ཟད་ཅིག་ནས་ཡི་གེ་དང་། གྲངས་དང་། རྩིས་དང་། ལག་རྩིས་དང་། དབྱུང་བ་དང་། གཞུག་པ་དང་། གཞག་པ་ལ་ཉེ་བར་ཞུགས་ཤིང་། གཞན་ཡང་གཞི་བརྟག་པ་དང་། གོས་བརྟག་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་བརྟག་པ་ དང་། ཤིང་རྟ་བརྟག་པ་དང་། གླང་པོ་ཆེ་བརྟག་པ་དང་། རྟ་བརྟག་པ་དང་། གཞོན་ནུ་བརྟག་པ་དང་། གཞོན་ནུ་མ་བརྟག་པ་དང་། འབྱེད་པ་དང་ཀློག་པ་དང་སྒྲ་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་གཙུག་ལག་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའི་ཕ་རོལ་དུ་སོན་ཅིང་དབེན་པ་ཞིག་ཏུ་གནས་པའི་ ཚེ། ནམ་མཁའ་སྟོང་པའི་ཁོང་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུར་གྱུར་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་ན་ཅི་ཞིག་བྱར་ཡོད། དེ་བས་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་སོང་ཞིག་ཅེས་པའི་སྒྲ་སྙན་གླིང་བུ་ལྟ་བུས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་བསྐུལ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་སྐད་ཐོས་པའི་མོད་ལ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་སྔ་ན་མེད་པའི་སྤྲོ་བ་ 213-72a

མཆོག་གི་ཤིང་རྟ་ལ་འཛེགས་པར་བརྩམས་ཏེ་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་དུག་ཅན་གྱི་བཟའ་བ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས། དཔལ་གྱི་རི་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ངོ་། །སོང་ནས་ཀྱང་ཇི་ཙམ་ཞིག་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བའི་ བདག་པོ་ལག་ན་རྡོ་རྗེའི་གསང་བ་ཟབ་མོའི་ཆོས་ཀྱི་སྣོད་དང་ལྡན་པའི་མཆོག་ཏུ་མཁྱེན་ནས་རང་རིག་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལས་སྤྲུལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་དག་མངོན་སུམ་དུ་བསྟན་ཏེ། དེ་ཉིད་དུ་དབང་བསྐུར་ནས་རྒྱུད་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་མཐའ་དག་གི་ལུང་ལེགས་པར་བྱིན་ནས་བྱིན་གྱིས་ བརླབས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དངོས་གྲུབ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལེགས་པར་ཐོབ་ནས། བསྟི་བའི་གནས་དེ་ཉིད་དུ་ལོ་གྲངས་བརྒྱ་ཕྲག་འགའ་ཞིག་ཀྱང་བཞུགས་ཞེས་གྲགས་སོ།

論釋師如何出世 第二、論釋師如何出世之情形:如是聲聞派教法分裂為十八部,雖處於紛爭時期,然極為興盛。大乘派教法處於極為微弱之時,如來導師涅槃后約三百年,成就自在尊眾之共同祖師大阿阇黎薩拉哈(此地可譯為”射箭”)降臨瞻部洲。 其于聖地南方地區,執持婆羅門種姓最勝生命之樹,不久即入文字、數目、算術、手相、除法、入法、安置法,又入地相觀察、衣相觀察、寶相觀察、車相觀察、象相觀察、馬相觀察、童子相觀察、童女相觀察、辨析、誦讀、語法等如海論典之彼岸。 當其住于寂靜處時,從虛空中傳來如笛音聲,告誡其心相續道:“婆羅門童子,汝於此有何可為?是故當趣大手印。“聞此聲已,婆羅門童子登上前所未有之最勝歡喜之車,如棄毒食般捨棄一切婆羅門散亂之事,前往吉祥迦拉瓦山。 到彼處后,一段時間后,諸如來密主金剛手知其為甚深密法之勝妙法器,顯現從自證無二智所化現之大壇城,于彼處灌頂,善授一切珍貴續部之傳承並加持。依此獲得諸成就中最勝成就,據說于彼處住持數百年。

།དེ་ནས་ཀྱང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་བསྟན་པ་ཐམས་ཅང་ཀྱི་རྩ་བའོ་སྙམ་དུ་ཤྲཱི་ནཱ་ལེནྡཱ་ཞེས་བྱ་ བར་བྱོན་ནས་འཕགས་པ་གནས་བརྟན་པའི་སྡེ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོར་བསྒྲུབས་ནས། གནས་དེ་ཉིད་དུ་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་སྨྲ་བའི་མཁན་པོར་གྱུར་ནས་འགྲོ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡང་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་ཡང་དག་པར་གཟུང་ པར་བྱེད་ཅིང་ལོ་བརྒྱ་ཕྲག་འགའ་ཞིག་བརྒལ་བར་གྲགས་སོ། །དེ་ནས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་མྱུར་བར་འདོང་བར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ཉིད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་དེ་ལ་རྗེས་སུ་སློབ་པར་བགྱིའོ་སྙམ་པའི་འདུན་ པས་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བརྟུལ་བཞུགས་ལ་ཞེན་པ་སྤངས་ནས། མདའ་འཚོང་གི་བུ་མོ་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྟེན་དུ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་རང་ཉིད་མདའ་མཁན་མཆོག་གི་ཆ་ལུགས་ཀྱིས་སྤྱོད་ནས། སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྲིད་པ་ལས་བསྒྲལ་བ་ལ་ཡང་ལོ་གྲངས་བརྒྱ་ ཕྱག་འགའ་ཞིག་བརྒལ་བར་བཞུགས་ཏེ་མདོར་ན་ཛམྦུའི་གླིང་ན་ལོ་གྲངས་སྟོང་དང་ཉིས་བརྒྱ་རྫོགས་པར་བཞུགས་ནས། འཆོས་སྐྱོབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལྡན་པའང་དོ་ཧ་སྤྱོད་པའི་གླུ་ལ་སོགས་པ་མང་པོ་དག་ཀྱང་མ་འོངས་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་ན་གདམས་ཏེ། མཐར་ཡི་དྭགས་ཀྱི་ 213-72b

དོན་དུ་རང་གི་པུར་སྦྱངས་པའི་དུད་བ་ཨིནྡྲ་ནཱི་ལ་ལྟ་བུའི་ངད་པས་ཀྱང་ཡི་དྭགས་ཀྱི་ཚོགས་མང་པོ་ལྷའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེ་བར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་རང་ཉིད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་བཞུད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དག་ནི་སྔོན་གྱི་མཁས་པ་རྣམས་ལ་གཏམ་དུ་ཡོངས་སུ་གྲགས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གྲུབ་པ་ ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཤིང་རྗེས་སུ་གདམས་པས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བའི་སློབ་མའི་རྩེ་མོར་གྱུར་པ་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་མཆོག་མཛེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱན་གྱི་གཙོ་བོ་དུས་གསུམ་གྱི་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་ནས་ལུང་དུ་སྟོན་པའི་ཚད་མའི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་ པོས་འཕགས་པ་ལངྐར་གཤེགས་པ་དང་། འཇམ་དཔལ་རྩ་བའི་རྒྱུད། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་མདོ་སྡེ་དང་རྒྱུད་སྡེ་མང་པོ་ནས་བསྟན་པ་སྐྱོང་བའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཉིད་དུ་ལུང་གི་ཕྲེང་བས་ཉེ་བར་བསྔགས་པའི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་སྟེ། དེའང་སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ ནས་བགྲང་གཞི་བཞི་བརྒྱ་ལོན་པ་ན། ལྷོ་ཕྱོགས་བེེ་དརྦྷའི་ཡུལ་ན་རིགས་རྣམས་ཀྱི་བླ་མར་གྱུར་པ་བྲམ་ཟེ་གཙུག་ཕུད་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་སྲས་སུ་སྐྱེ་བའི་ཟློས་གར་བསྒྱུར་བར་གྱུར་ཏོ།

其後,思及出家乃一切教法之根本,前往名為吉祥那爛陀寺,從聖者上座部出家並受具足戒成就比丘之身份。于彼處成為善說法律之說法阿阇黎,令無量眾生如實受持律法,據說超過數百年。 此後如是思維:趣入大手印之主要方便即是無戲論行,如來所隨教示者,我當隨學。生起如是意樂,捨棄出家禁行之執著,攝受箭匠女為成就依緣,自身以最勝弓師裝束示現,度脫無量眾生於輪迴,住世亦超過數百年。總之,于瞻部洲住世滿一千二百年,且具救護功德,為未來眾生開示多種道歌等。最後為餓鬼眾之利益,以自身尸火化之煙氣如因陀尼羅寶般香氣加持眾多餓鬼轉生天界,自身趣入大手印。此等為古昔智者廣為傳誦之說。 如是大成就者加持並隨教而解脫之弟子頂峰者,即莊嚴瞻部洲最勝美之主要莊嚴、了知並觀見三時一切事物而授記之大量士夫、釋迦王于《聖楞伽經》、《文殊根本續》、《最初佛》等眾多經續中以眾多授記鬘讚歎為護持教法之聖者龍樹。其于導師涅槃后四百年時,轉生於南方毗達婆地,為種姓之上首婆羅門頂髻者之子。

།དེ་ལྟ་ནའང་འཚོ་བ་ཤིན་ཏུ་ཐུང་བའི་མཚན་མ་ངན་པ་ཤར་བ་དེ་ཡོངས་སུ་བཟློག་པའི་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་ བསྲིངས་ཏེ་དགུང་ལོ་བདུན་དུ་སོན་པ་ན་ཡབ་ཡུམ་ལས་གནང་བ་ཞུས་པར་རང་གྲོལ་དུ་བྱུང་ནས་དཔལ་ལྡན་རྒྱུན་སྟེར་ཞེས་བྱ་བའི་དྲིའི་གཙང་ཁང་གང་ན་བ་དེར་འདུལ་བ་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་མཁན་པོ་སྒྲ་གཅན་འཛིན་བཟང་པོའི་བཀའ་ལས་རབ་དུ་བྱུང་ནས། རིག་པ་སྔགས་ཀྱི་ རྒྱལ་མོ་མ་ཧཱ་མ་ཡཱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཅུག་སྟེ་དབང་བསྐུར་བ་དང་རྗེས་སུ་གདམས་པ་བདུད་རྩི་ཟབ་མོས་ཡོངས་སུ་བྲན་ནོ། །དེའི་མོད་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་ལ་རེག་པའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་ལ་སྟོང་ཉིད་སྨྲ་བའི་སེང་གེ་གྱུར་ཏེ་ལོ་གྲངས་དྲུག་བརྒྱའི་བར་དུ་མི་ཤིགས་པའི་རྡོ་རྗེ་ ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་སོ། །དེ་ལས་གཞན་ཡང་གསང་ཆེན་འདུས་པ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་དང་ཉེ་བར་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱང་མནོས་པ་དང་། དབང་འབྱོར་ཞིང་ཆོས་ཉིད་དམ་པའི་བདེན་པ་མངོན་སུམ་གཟིགས་པས། སླར་ཡང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པོ་མ་ལུས་པ་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་ 213-73a

པོ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབས་ནས་འབོད་ཕྱོགས་སུ་དགེ་སློང་དཔལ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བའི་གྲགས་པས་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པར་བརྒྱན་པར་བྱས་སོ།

然而,因出現壽命極短之惡兆,以諸消除之事延續增長,至七歲時,向父母請求獲得自解,往吉祥相續賜名之香凈室,從律藏持有者中最勝之阿阇黎勝執月處受出家。入大明咒王摩訶摩瑜里壇城,灌頂並以甚深甘露隨教遍灑。 即刻觸及極喜地,於一切功德成為空性獅子,六百年期間加持為大不壞金剛。此外,亦領受大密集等論典與近教,獲得自在並現見勝法性諦實。為覆成就持有三藏一切之大士,故圓滿成就具足戒比丘之身份,以比丘吉祥之名聲莊嚴勝者教法于藏地。

།དེ་ནས་དཔལ་ནཱ་ལནྡཱར་དགེ་འདུན་གྱི་ཚོགས་ཆེན་པོ་རྣམས་ ཀྱི་ཞལ་ཏ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཁུར་བླངས་ནས་གང་གི་ཚེ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཆོས་ནས་འབྱུང་བ་བཞིན་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ནི་རྗེས་སུ་བསྔགས་ཤིང་། ཅིག་ཤོས་དེ་ལས་ལྡོག་པ་རྣམས་ནི་གནས་ལས་བསྐལ་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བས་བསྟན་པ་ཆོས་དང་མཐུན་པར་བསྐྱངས་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་སྐུའི་ཚད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལ་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་གནོད་པ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེའི་དྲ་མིག་གི་ར་བས་བསྐོར་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། སྐུ་གདུང་མཆོད་རྟེན་བྱེ་བ་བསྐྲུན་པ་ལ་སོགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གཟུགས་བརྙན་དང་བསྟན་པར་བཅས་པ་ལ་རི་མོར་བགྱིས་པའི་ ཚུལ་འདི་ལ་འགྲན་ཟླར་འོས་པ་འགའ་ཡང་ཡོད་པར་མ་གྲགས་ཤིང་། ཁྱད་པར་ཀླུའི་རྒྱལ་པོས་རང་གི་བསྟི་གནས་རིན་པོ་ཆེ་འབྱུང་བའི་ཕོ་བྲང་གང་ན་བ་དེར་སྤྱན་དྲངས་པ་ན། དེ་དག་གི་མོས་པ་དང་འཚམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ནས། རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུམ་གཅིག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་དང་ཡི་གེ་ཉུང་དུ་རྣམས་མི་ཡུལ་དུ་སྔོན་མེད་པ་ལ་སྤྱན་འདྲེན་པའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་སྣང་བ་ཆེན་པོ་མཛད་པ་དང་། སྐབས་ཤིག་ན་དགེ་སློང་བདེ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བས་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ལ་རྨ་སྲོལ་བཏོད་པའི་ཆེད་དུ་བརྩམས་པ་བཀའི་དོན་ལ་ལོག་པར་བརྟག་པ་རིག་པའི་རྒྱན་ ཞེས་བྱ་བའི་གཞུང་འབུམ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་ཅན་བྱུང་བ་ཡང་འཕགས་པ་འདི་ཉིད་དངོས་སྟོབས་རིགས་པའི་སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་སྟེ་རྨ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བདེ་བར་བཀོད་དོ། །ཁྱད་པར་སྟོབས་བཅུ་མངའ་བའི་དགོངས་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་མང་དུ་བསྐྲུན་པ་ནི། འདི་ ལྟ་སྟེ། ཕྱི་རིག་པའི་གནས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ལ་དམངས་ལ་གདམས་པ་སྐྱེ་བོ་གསོ་བའི་ཐིག་པ་དང་། མཛངས་བློན་ལ་གདམས་པ་ཤེས་རབ་བརྒྱ་པ་དང་། ས་བདག་ལ་གདམས་པ་དབུ་མ་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་དང་། གཞན་ཡང་གསེར་འགྱུར་དང་སྤོས་སྦྱོར་དང་། རྟེན་ཅིང་ 213-73b

འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་རྩིས་དང་། གསོ་བ་རིག་པ་ལ་སྦྱོར་བ་བརྒྱ་པ་ལ་{སོགས་}པ་དང་། ནང་རིག་པའི་གནས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་ལ། ལྟ་བ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་དབུ་མ་ལ་རིགས་པའི་ཚོགས་རྣམ་པ་ལྔ་དང་། བསྟོད་པའི་ཚོགས་བཅོ་བརྒྱད་དང་། སྤྱོད་པ་གཏན་ལ་ འབེབས་པ་དང་། མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བློ་སྦྱོང་ངོ་། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་སད་པར་བྱེད་པ་རྨི་ལམ་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་དང་། ཁྱིམ་པའི་སྤྱོད་པ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་དབུ་མ་བཤེས་པའི་སྤྲིང་ཡིག་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སྤྱོད་པ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་ལ་སོགས་ པ་རྣམས་སོ།

其後,于吉祥那爛陀承擔大僧眾之執事重任,凡比丘僧眾依法而行者予以讚歎,其餘違背者則以驅離住處等事依法護持教法。為護如來身量等像之大菩提樹免受有情損害,以金剛網圍繞等,並造俱胝舍利塔等,以如是方式恭敬如來像及教法,此中堪為對手者未聞有一。 特別是龍王邀請至其所居珍寶生宮時,隨彼等意樂轉法輪,並作請取一切佛母般若波羅蜜多十萬頌及略本等人間先前未有之大事業光明。一時,比丘勝作所著為損害佛教而造之《智慧莊嚴》十二十萬頌論典,以邪解經義,此聖者以真實力理咒印定,安置為無損。 特別是造諸顯明十力密意之論典王,即:以外明處為主要內容者,有教導平民之《養生滴》,教導智臣之《般若百頌》,教導地主之《中觀寶鬘》,及金轉化法、香料配製法、緣起演算法、醫方百論等。以內明處為主要內容者,有決定見地之中觀五理聚、十八讚頌集,決定行為之《大乘修心》與《經集》。令聲聞種姓覺醒之《如意夢寶》,主要顯示在家行為之《中觀致友書》,主要顯示出家行為之《菩提資糧》等。

།སྔགས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ། ལྟ་སྤྱོད་མདོར་བསྡུས་དེ་སྟོན་པ་རྒྱུད་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་དང་། ལྟ་བ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་དང་། བསྐྱེད་རིམ་སྟོན་པ་འདུས་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་མདོར་བྱས་དང་མདོ་བསྲེ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་ཉི་ཤུ་པ་དང་། རྫོགས་ པའི་རིམ་པ་སྟོན་པ་རིམ་པ་ལྔ་པ་ལ་སོགས་པ་རང་རྒྱུད་དུ་བརྩམས་པའི་བསྟན་བཅོས་མང་པོ་དང་། གཞན་འགྲེལ་དུ་བཏབ་པ་ལའང་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་འགྲེལ་དང་། སཱ་ལུ་ལྗང་པའི་མདོའི་ཚོགས་སུ་བཅད་པའི་འགྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་མང་དུ་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་བགྲང་གཞི་བརྒྱ་ཕྲག་དྲུག་ གི་སྲིད་དུ་བསྟན་པ་ལེགས་པར་བསྐྱངས་ནས་མཐར་རྒྱལ་པོ་བདེ་སྤྱོད་ཀྱི་བུ་གཞོན་ནུ་ནུས་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ཅིག་ལ་མས་གོས་བཟང་པོ་སྲུབ་མེད་པ་ཅིག་བྱིན་པས། འདི་བདག་གིས་རྒྱལ་སྲིད་འཛིན་པའི་དུས་སུ་གྱོན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། མས་ཁྱིད་ཀྱིས་རྒྱལ་སྲིད་འཛིན་པ་མི་འོང་སྟེ་ཡབ་དང་སློབ་ དཔོན་ཚེ་སྒྲུབ་དང་བཅུད་ལེན་སྟབས་སུ་བྱས་པ་ཡིན་པས། དེ་ལྟར་གྲུབ་སྟེ་སློབ་དཔོན་དང་སྲོག་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པས། དེས་པའི་རྒྱལ་སྲིད་ཐོབ་པའི་འདོད་གདུང་གིས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ། དཔལ་གྱི་རི་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་དྲུང་དུ་དབུ་བསླང་བའི་ཕྱིར་འོངས་པ་ན། སློབ་དཔོན་ གྱིས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་ཆོད་ཅིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། དེས་རལ་གྲི་ཤིན་ཏུ་རྣོ་བས་བཅད་པས་ཆད་པར་མ་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ང་ཉིད་སྔོན་དགེ་འདུན་གྱི་ཞལ་ཏ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་སྨྱུག་མ་ཞིག་བཅད་པས་སྐྱེ་བ་བཅད་པའི་ལྟུང་བྱེད་བྱུང་བའི་ལས་ཀྱི་ལྷག་མ་ 213-74a

ཡོད་པས། སྨྱུག་མའི་ཤུན་ལྤགས་ཀྱིས་བྲེག་པར་བསྒོ་བ་ན། དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་པས་ཆད་པར་གྱུར་པའི་སྐེ་མཚམས་ནས། ང་ནི་བདེ་བ་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་དུ། །སོང་ནས་ལུས་འདི་ལ་ཡང་འཇུག་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་གདངས་ སྙན་པ་པི་ཝང་གི་སྒྲ་ལྟ་བུ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེས་དབུ་བླངས་ཏེ་སོང་བས་ལམ་དུ་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྲོགས་ཏེ་དཔག་ཚད་གཅིག་གི་སར་དོར་རོ། །སླར་ཡང་རིང་ཞིག་ལོན་པ་ན་ལོ་རེ་བཞིན་དུ་དབུ་དང་སྐུ་ལུས་རིམ་གྱིས་ཉེ་བར་སོང་ནས་མཐར་སྔ་མ་གཞིན་དུ་འབྱར་བར་གྱུར་པ་དང་། སེམས་ ཅན་གྱི་དོན་མཛད་དོ་ཞེས་གྲག་གོ།

於密咒方面,略示見行者有《續集》,決定見地者有《菩提心釋》,顯示生起次第者有《集會略修法》與《經集》,有《二十種壇城儀軌》,顯示圓滿次第者有《五次第》等自著諸論,又造諸釋論如《密集續釋》、《青稻經偈釋》等眾多。 如是護持教法達六百年後,最終有王勝行之子名曰力具童子者,其母賜予一無縫上衣,彼言:“此衣我將於執政時穿著。“母告曰:“汝不會執政,因父與上師修長壽及煉精要同時,故如是成就,上師與父同一命故。“彼因得王位之慾望驅使,來至吉祥山上師前欲取其首。 上師告曰:“如汝所愿取之。“彼以極利劍斬之而不斷。爾時上師告彼:“我昔為僧眾執事時,因斬一竹莖而生斷生墮罪之業餘,以竹皮割之。“彼如是行之,于斷處發出如琵琶聲之悅音唱言:“我往生極樂世界已,復當入此身。” 其後彼取首而去,途中為空行母奪去,拋於一由旬之地。后經長時,頭身逐年漸近,最終如前相合,聞說復為眾生利益。

།འཕགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་བདུད་རྩིས་ཉེ་བར་བསྐྱེད་པའི་སྲས་ཀྱི་ཐུ་བོ་རྣམ་པ་བཞིའི་ཡ་གྱལ་དུ་གྱུར་པ། ཛམྦུའི་གླིང་འདིར་མཛེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱན་གཉིས་པ་ནི། སློབ་དཔོན་ཨཱརྱ་དེ་ཝ་སྟེ་དེའང་འཇམ་དཔལ་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། གཞན་ཡང་རབ་བྱུང་དམ་པ་ནི། །སིངྒ་ལ་ཡི་གྲོང་ན་གནས། །འཕགས་པ་མིན་ལ་འཕགས་པའི་མིང་། །སིངྒ་ལ་ཡི་གླིང་ན་གནས། །ཕ་རོལ་རྒོལ་བ་བཟློག་ནས་ནི། །མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱིས་སྔགས་སུན་དབྱུང་། །ཞེས་པ་ངེས་པའི་དོན་གྱི་ལུང་གིས་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་བསྔགས་པའི་སྐྱེས་ བུ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ནི། ཡུལ་སིངྒ་ལའི་གླིང་གི་རྒྱལ་པོ་པཉྩ་ཤྲིངྒ་ར་ཞེས་བྱ་བའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་ལྡུམ་ར་མེ་ཏོག་དང་པདྨའི་རིགས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པས་ཀུན་ནས་ཡིད་དུ་འོང་བར་བྱས་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེར་པདྨ་གཞན་རྣམས་ནི་ཉིན་མོའི་དུས་སུ་ཁ་འབྱེད་ཅིང་མཚན་མོར་ཟུམས་ནས་དུད་ཅིང་ གནས་པ་ལ། དེའི་ནང་ན་པདྨའི་གོང་བུ་གཅིག་ནི་རིང་མོ་ཞིག་ནས་རྟག་ཏུ་ཟུམས་ཤིང་ཁ་འབྱེ་བར་མི་འདོད་པ་བཞིན་དུ་གནས་སོ། །དེ་ཚེ་ལྡུམ་ར་བ་དེས་སའི་བདག་པོ་དེའི་ཐད་དུ་ཕྱིན་ཏེ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཞུས་པ་དང་། དེས་ཅུང་ཟད་ཅིག་བརྟགས་ནས་སྨྲས་པ། བཞིན་བཟང་ དེ་ནི་རིགས་སྲས་ཁྱད་པར་ཅན་ཞིག་བལྟམས་པའི་ལྟས་སུ་མངོན་ན་ལེགས་པར་གཉེར་བ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྒོས་སོ། །དེ་ནས་ནམ་ཞིག་དུས་ལ་བབ་པ་ན་པདྨ་དེ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་འདབ་མ་བརྒྱ་སྟོང་དུ་ཁ་བྱེ་བའི་སྦུབས་ན་མིའི་ཁྱེའུ་མཚན་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་ཞིང་འོད་ཟེར་འབར་བ་ཞིག་བཙས་སོ། ། 213-74b