d0007律上首問答newc3.5s｜d0007律上首問答newc3.5s（續12）

པ་དང་། དེས་དེའི་སྟན་རྐང་པ་དང་། བརླ་དང་། བྱིན་པ་དང་། རྐེད་པ་དང་། རྩིབ་ལོགས་དང་། རྒྱབ་དང་། ལག་པ་དང་། ཕྲག་པ་དང་། མགོ་རྣམས་ཀྱིས་ཕུལ་ན་ཐམས་ཅད་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །མདོར་ན། འཆར་ཀ་བདེ་དང་འདུ་ཤེས་དང་། ། བུང་བུ་གནས་ངན་ལེན་པ་དང་། །སྲིང་མོ་སྤྱོད་པ་ངན་པར་བཅས། །ཁོ་བོས་མཐོང་དང་ཁྱོད་ཀྱི་མདུན། །དེ་དང་དེ་སྟེ་དེ་ཡིད་མགུ། །བསླབ་པའི་གནས་མ་བཅས་པ་ལས་དང་པོ་ལ་ཉེས་པ་མེད་པ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་ཀས་འདི་ལྟར་བདག་གིས་བུད་མེད་ མང་ཞིག་ལ་གནས་ངན་ལེན་གྱི་ཚིག་སྨྲས་ན། བདག་གི་ལས་དང་པོ་གང་ཡིན་སྙམ་ནས་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་པ་ནི་རྒྱས་པར་རོ།

這是完整的直譯： 如果比丘擁抱變成藍色的女屍的脖子，或擁抱腫脹的、腐爛的、變成紅色的、分散的、骨骼的脖子，所有這些都構成粗罪。簡而言之，從仰臥到矯飾、少女、黑暗中遇到女人、少女張開嘴、五種座位和十三種。 如果一個女人仰臥矯飾，比丘扶起她，構成惡作罪。如果比丘仰臥矯飾，女人扶起他，沒有過錯。一位老比丘去看望一個少女，坐在那個少女的腿上。那位比丘感到後悔。世尊說道：“沒有過錯。” 一位比丘半夜小便時，一個女人也出來了，在黑暗中面對面相遇，他矯飾后倒在她身上。那位比丘感到後悔。世尊說道：“沒有過錯。” 一位比丘進入村莊乞食，一個年輕少女張著嘴坐著說：“尊者請來，做這個那個。“他把糠放進去，把食物放進去後擠壓，用泥污染並打她，所有這些都構成粗罪。 一位比丘向女人說法，她用腳、大腿、小腿、腰、肋骨、背、手、肩膀和頭推他的座位，所有這些都構成惡作罪。 簡而言之，車迦的快樂和認知，蜜蜂採集不凈物，姐妹行為不端，我看見和你面前，那個和那個使他滿意。 在未制定學處時，初次行為沒有過錯。具壽車迦這樣想：“如果我對許多女人說了不凈語，我的第一次行為是什麼？“他產生疑惑，這是詳細情況。

།དེས་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བསླབ་པའི་གནས་མ་བཅས་པ་ན་འཆར་ཀ་འདས་པ་དང་བཅས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ལས་དང་པོ་པ་སྟེ། ལས་དང་པོ་པ་ལ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དགེ་སློང་ཞིག་གིས་མིའི་བུད་མེད་ལ་མི་མ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་ཏེ་གནས་ངན་ལེན་གྱི་ཚིག་སྨྲས་སོ། །དགེ་ སློང་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མི་ལ་མིར་འདུ་ཤེས་ན་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མར་འགྱུར་རོ། །རྒྱས་པར་ནི་དྲི་བར་བྱའོ། །རྫུ་འཕྲུལ་དང་ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོས་སུ་སྨྲ་ན་ནི་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །ཆོ་འཕྲུལ་མེད་པའི་ཆོས་སུ་སྨྲ་ན་ནི་དགེ་ འདུན་གྱི་ལྷག་མར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་ཞིག་བུད་མེད་ཅིག་གི་དྲུང་དུ་སོང་ནས་འདི་སྐད་དུ་སྲིང་མོ་རྒྱ་རྣ་རུ་ཞིག་བྱིན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། འཕགས་པ་(ཁྱད,ཁྱོད་)[*]ལ་རྒྱ་རྣ་རུ་ཅི་ཞིག་བགྱི། མོས་གོ་ནས་འཕགས་པ་རྒྱ་རྣ་རུ་སྟ་གོན་བགྱིས་ལགས་སོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དགེ་སློང་ དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་ཞིག་གྲོང་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་སྤྱོད་པ་ན་བུད་མེད་ཅིག་འགྲོང་གདངས་ཏེ་འདུག་ནས་འཕགས་པ་འདི་བཞིན་མཛོད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། ཁྱོད་ཀྱི་ལུས་སྐལ་བ་འདི་ལྟ་བུ་ 13-18a

དང་མཐུན་པས་བོང་བུ་དང་འདི་ལྟར་འདི་བཞིན་བྱོས་ཤིག །དགེ་སློང་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མའི་ཉེས་པ་མེད་དེ། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་ཞིག་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་ངན་ལེན་གྱི་ ཚིག་སྨྲ་བ་ཞིག་སྟེ། དེས་བུད་མེད་ཅིག་ལ་གནས་ངན་ལེན་གྱི་ཚིག་སྨྲས་སོ། །དགེ་སློང་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མའི་ཉེས་པ་མེད་དེ། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་མ་ཞིག་ནང་པར་སྔར་ལངས་ཏེ། ཁྲུས་བྱས་མིག་སྨན་གྱིས་བསྐུས། མགོ་བཤད་དེ་ཆོས་གོས་རྙིང་ཆགས་བྱས་པ་གྱོན་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་སོང་བ་དང་། དགེ་སློང་ཞིག་བསོད་སྙོམས་སྤྱོད་པ་དེས་དེ་མཐོང་ནས་དེས་སྲིང་མོ་ཁྱོད་སྐྱེས་པ་ལ་སྟེག་ཅིང་སྤྱད་པ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དགེ་སློང་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ།

這是完整的直譯： 他這樣告訴了比丘們，比丘們向世尊稟報。世尊說道：“在未制定學處時，車迦的過去行為都是初次行為，初次行為沒有過錯。” 一位比丘誤認人類女性為非人，對她說了不凈語。那位比丘感到後悔。世尊說道：“如果認識到是人，就構成僧殘罪。“詳細情況應當詢問。如果說神通和幻術的法，就構成粗罪。如果說沒有幻術的法，就構成僧殘罪。 一位比丘去到一個女人面前說：“姐妹，給我一個耳環。“她說：“尊者要耳環做什麼？“她明白后說：“尊者，我已經準備好耳環了。“那位比丘感到後悔。世尊說道：“構成粗罪。” 一位比丘在村裡乞食時，一個女人張著嘴坐著說：“尊者，這樣做。“他說：“你的身體如此下賤，像驢一樣，這樣這樣做吧。“那位比丘感到後悔。世尊說道：“不構成僧殘罪，但構成粗罪。” 有一位比丘天性喜歡說不凈語，他對一個女人說了不凈語。那位比丘感到後悔。世尊說道：“不構成僧殘罪，但構成粗罪。” 一位比丘尼清晨早起，洗浴后涂眼藥，梳頭髮，穿上破舊的法衣，去到舍衛城。一位正在乞食的比丘看見她后說：“姐妹，你在勾引男人。“那位比丘感到後悔。世尊說道：“構成粗罪。”

།དགེ་སློང་རྒན་པོ་ཞིག་བུ་མོ་ལྟར་སོང་བ་དང་། དེའི་བུ་མོ་ལོག་པར་སྤྱོད་པ་ཞིག་སྟེ། དེས་བུ་མོ་འདི་ལྟར་ཁྱིམ་གཉིས་འཇིག་པར་མ་བྱེད་ཅིག །དེས་མི་ཐུབ་པ་ན་ཇི་ལྟར་བགྱི་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་སྟེ་ མི་ཐུབ་ན་དེར་མགལ་དུམ་ཆུག་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དགེ་སློང་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མའི་ཉེས་པ་མེད་དེ། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་ཞིག་གྲོང་གཞན་དུ་གྲོང་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྔ་དྲོ་ཤམ་ ཐབས་བགོས་ནས་གྲོང་དེར་སོང་བ་དང་། དེས་ཁྱིམ་བདག་དེའི་ཆུང་མ་ལ་སྲིང་མོ་ཁོ་བོ་ལ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། འཕགས་པ་ཁྱོད་ལ་ཅི་གསོལ། སྲིང་མོ་ཁོ་བོ་ལ་དེ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། མོས་གོ་སྟེ་འཕགས་པ་སྟ་གོན་བགྱིས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དགེ་ སློང་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །སྲིང་མོ་ཁྱོད་ལ་གང་མཐོང་བའོ། །འཕགས་པ་བདག་ལ་ཅི་ཞིག་གཟིགས། སྲིང་མོ་ཁྱོད་ལ་གང་མཐོང་བ་དེ་བྱིན་ཅིག །མོས་གོ་ནས་འཕགས་པ་སྟ་གོན་བགྱིས་སོ་ 13-18b

ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དགེ་སློང་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །སྲིང་མོ་ཁྱོད་ཀྱི་མདུན་ན་ཅི་ཡིན་པ་དེ་བྱིན་བཙུན་པ་བདག་གི་མདུན་ན་ཅི་མཆིས། སྲིང་མོ་ཁྱོད་ཀྱི་མདུན་ན་གང་ཡོད་པ་དེ་བྱིན་ཅིག །མོས་ གོ་ནས་འཕགས་པ་སྟ་གོན་བགྱིའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དགེ་སློང་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་ཞིག་གྲོང་གཞན་དུ་གྲོང་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་བགོས་ནས་ ལྷུང་བཟེད་ཁྱེར་ཏེ་གྲོང་དེར་སོང་བ་དང་། ཁྱིམ་པ་དེའི་ཆུང་མ་དེ་ལ་སྲིང་མོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཡིད་དུ་འོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། འཕགས་པ་བདག་ལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཅི་ཞིག་མཆིས། སྲིང་མོ་ཁྱོད་ཀྱི་ཡིད་དུ་འོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་བྱིན་ཅིག །མོས་གོ་ནས་ འཕགས་པ་སྟ་གོན་བགྱིའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དགེ་སློང་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མའི་ཉེས་པ་མེད་དེ། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ།

這是完整的直譯： 一位老年比丘像少女一樣走路，他的女兒行為不端。他說：“女兒，不要這樣破壞兩個家庭。“她說：“如果我剋制不住怎麼辦？“他說：“如果剋制不住，就把木頭塞進去。“那位比丘感到後悔。世尊說道：“不構成僧殘罪，但構成粗罪。” 有一位比丘要去另一個村莊，他清晨穿好下裙後去了那個村莊。他對那家主人的妻子說：“姐妹，給我。“她說：“尊者，給您什麼？“他說：“姐妹，給我那個。“她明白后說：“尊者，我已經準備好了。“那位比丘感到後悔。世尊說道：“構成粗罪。” “姐妹，給我你看到的。""尊者，您看到我什麼了？""姐妹，給我你看到的那個。“她明白后說：“尊者，我已經準備好了。“那位比丘感到後悔。世尊說道：“構成粗罪。” “姐妹，給我你面前的東西。""尊者，我面前有什麼？""姐妹，給我你面前的東西。“她明白后說：“尊者，我會準備好。“那位比丘感到後悔。世尊說道：“構成粗罪。” 有一位比丘要去另一個村莊，他清晨穿好下裙和法衣，拿著缽去了那個村莊。他對那家主人的妻子說：“姐妹，給我你喜歡的東西。“她說：“尊者，我有什麼喜歡的東西？""姐妹，給我你喜歡的東西。“她明白后說：“尊者，我會準備好。“那位比丘感到後悔。世尊說道：“不構成僧殘罪，但構成粗罪。”

། །།འདུལ་བ་གཞུང་དམ་པ། བམ་པོ་ཉི་ཤུ་ལྔ་ པ། མདོར་ན། དགའ་དང་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་། །ཆུ་དང་བཅའ་བ་རྣམས་དང་ཡང། །ཐུག་པ་དག་དང་བཟའ་བའི་རྣམས། །སྨྲས་པ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །དགེ་སློང་ཞིག་གྲོང་གཞན་ཞིག་ཏུ་གྲོང་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་དེས་ཆུང་མ་ལ་དགེ་སློང་དེ་ཅི་ དགའ་བ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ཏེ་སོང་ངོ་། །དགེ་སློང་དེའང་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་བགོས་ནས་ལྷུང་བཟེད་ཁྱེར་ཏེ་ཁྱིམ་དེར་སོང་བ་དང་། བུད་མེད་དེས་བཙུན་པ་ཁྱིམ་བདག་གི་མཆིད་ནས་དགེ་སློང་དེ་ཅི་དགྱེས་པ་སྩོལ་ཅིག་ཅེས་མཆི་ན། འཕགས་པ་ཁྱོད་ཅི་དགྱེས། སྲིང་མོ་བདག་ནི་ཁྱོད་ཉིད་ལ་དགའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། མོས་ཀྱང་གོ་ནས་འཕགས་པ་སྟ་གོན་བགྱིའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དགེ་སློང་དེ་བདག་ལ་དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མའི་ཉེས་པ་མ་བྱུང་གྲང་སྙམ་དུ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་འདུན་གྱི་ 13-19a

ལྷག་མའི་ཉེས་པ་མེད་དེ། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །ཡིད་དུ་འོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའང་དེ་བཞིན་ནོ། །དགེ་སློང་ཞིག་གྲོང་གཞན་ཞིག་གི་གྲོང་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་བགོས་ནས་གྲོང་དེར་སོང་བ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དེའི་ཆུང་མ་ལ་སྲིང་མོ་ བདག་ལ་ཆུ་ལུད་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། བཙུན་པ་ཆབ་བཅུས་ཏེ་མཆིས་གཞེས་ཤིག །སྲིང་མོ་ཁྱོད་ཉིད་ཆུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། མོས་ཀྱང་གོ་ནས་འཕགས་པ་སྟ་གོན་བགྱིའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དགེ་སློང་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །སྲིང་མོ་བདག་ལ་བཅའ་བ་བྱིན་ཅིག །བཙུན་པ་ཆོས་ཀྱི་བར་དུ་གཞེས་ཤིག །སྲིང་མོ་བདག་གི་བཅའ་བ་ཁྱོད་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེས་འཕགས་པ་སྟ་གོན་བགྱིའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དགེ་སློང་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ བཀའ་སྩལ་པ། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །སྲིང་མོ་བདག་ལ་ཐུག་པ་བྱིན་ཅིག །བཙུན་པ་བསྒྲལ་གྱི་བར་དུ་གཞེས་ཤིག །སྲིང་མོ་ཁྱོད་ཉིད་ཁོ་བོའི་ཐུག་པའོ། །དེས་འཕགས་པ་སྟ་གོན་བགྱིའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དགེ་སློང་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ།

這是完整的直譯： 律藏正文 第二十五卷 總之，喜愛和悅意， 水和可嚼食物， 以及湯和食物， 所說的也是如此。 有一位比丘要去另一個村莊。那家主人對妻子說：“給那位比丘他喜歡的東西”，然後離開了。那位比丘清晨穿好下裙和法衣，拿著缽去了那家。那女子說：“尊者，家主說要給您您喜歡的東西，您喜歡什麼？“他說：“姐妹，我喜歡你。“她明白后說：“尊者，我會準備好。“那位比丘擔心自己是否犯了僧殘罪而感到後悔。世尊說道：“不構成僧殘罪，但構成粗罪。” “悅意”的情況也是如此。 有一位比丘要去另一個村莊，他清晨穿好下裙後去了那個村莊。他對那家主人的妻子說：“姐妹，給我水。“她說：“尊者，我會拿水來，請稍等。“他說：“姐妹，你就是水。“她明白后說：“尊者，我會準備好。“那位比丘感到後悔。世尊說道：“構成粗罪。” “姐妹，給我可嚼的食物。""尊者，請稍等，我去拿。""姐妹，你就是我的可嚼食物。“她說：“尊者，我會準備好。“那位比丘感到後悔。世尊說道：“構成粗罪。” “姐妹，給我湯。""尊者，請稍等，我去煮。""姐妹，你就是我的湯。“她說：“尊者，我會準備好。“那位比丘感到後悔。世尊說道：“構成粗罪。”

།དགེ་སློང་ཞིག་གྲོང་གཞན་ཞིག་གི་གྲོང་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་བགོས་ཏེ་གྲོང་དེར་སོང་ནས། དེས་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་དེ་ལ་སྲིང་མོ་བདག་ལ་ཟན་བྱིན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། འཕགས་པ་ བསྒྲལ་གྱི་བར་དུ་གཞེས་ཤིག །སྲིང་མོ་ཁྱོད་ཉིད་བདག་གི་ཟན་ནོ། །དེས་གོ་ནས་འཕགས་པ་སྟ་གོན་བགྱིའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དགེ་སློང་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་ཞིག་གིས་བུད་མེད་ལ་གནས་ ངན་ལེན་གྱི་ཚིག་སྨྲས་ན། དེ་མ་གོ་ནས་མོས་བཙུན་པ་དེ་ཇི་སྐད་གསུང་ཞེས་དྲིས་སོ། །དགེ་སློང་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མའི་ཉེས་པ་མེད་དེ། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །མདོར་ན། རི་དགས་བུ་དང་ 13-19b

སྤྲིང་བ་དང་། །མིང་དང་འཕགས་པ་ཆུང་མ་གསུམ། །སྨད་འཚོང་གཉིས་དང་བུད་མེད་དང་། །གཞོན་ནུ་སྐྱེས་པ་ཁུ་ཚུར་རོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཛེ་ཏའི་ཚལ་མགོན་མེད་པ་ལ་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །བསླབ་པའི་གནས་མ་བཅས་ ཏེ་ལས་དང་པོ་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་པ་ནི་རི་དགས་ལྟ་བུའི་བུ་ནག་པོ་དེ་འདི་སྙམ་དུ་བསླབ་པའི་གནས་མ་བཅས་པར་བདག་གིས་རིགས་མང་ཞིག་ལ་སྨྱན་བྱས་ན་བདག་གི་ལས་དང་པོ་གང་ཡིན་ཞེས་སེམས་ལ་ཐེ་ཚོམ་དང་དོགས་པ་དང་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། དེས་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་ སློང་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བསླབ་པའི་གནས་མ་བཅས་པ་ན་རི་དགས་ལྟ་བུའི་བུ་ནག་པོས་འདས་པ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་དང་པོ་པ་སྟེ་ལས་དང་པོ་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དགེ་སློང་ཞིག་གྲོང་གཞན་ཞིག་གི་གྲོང་དུ་ ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་གྲོང་དེར་སོང་བ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་བུད་མེད་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ལ་ཚུར་ཤོག་ཤིག་ཅེས་བགྱི་བར་སྤྱོད་དམ། དེ་ན་རེ་ནུས་ཏེ་ལན་སླར་སྐྱེལ་མ་ནུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། འོ་ན་དྲན་ཏེ་གྲུབ་པར་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་ བྱ། གནས་འདི་ཞེས་བྱ་བར་དགེ་སློང་ཞིག་གཞག་གོ། །དགེ་སློང་དེ་ཁྱིམ་གཞན་ཞིག་ཏུ་བཏང་སྟེ། དགེ་སློང་དེ་ཡང་སླར་བྱུང་བ་མཐོང་ནས། དེས་དེ་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་སྐད་ཅིག་འདི་ན་འདུག་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་གནས་དེར་འདུག་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེ་ཕྱིར་ བྱུང་སྟེ། དགེ་སློང་དེ་ལ་བཙུན་པ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་དེ་གྲུབ་མོད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་ཅི་ཞིག་བརྡའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ།

這是完整的直譯： 有一位比丘要去另一個村莊，他清晨穿好下裙後去了那個村莊。他對那家主人的妻子說：“姐妹，給我飯。“她說：“尊者，請稍等，我去煮。“他說：“姐妹，你就是我的飯。“她明白后說：“尊者，我會準備好。“那位比丘感到後悔。世尊說道：“構成粗罪。” 一位比丘對女人說了挑逗的話，她沒聽懂，問道：“尊者，您說什麼？“那位比丘感到後悔。世尊說道：“不構成僧殘罪，但構成粗罪。” 總之，鹿子和信使， 名字與聖者三妻， 兩個妓女和女人， 少年男子與拳頭。 佛世尊住在祇樹給孤獨園。 未制戒時初學者無罪，如鹿子黑子這樣想：“在未制戒之前，我與許多種姓的人交媾，這是我的初次行為嗎？“他心中生起懷疑、疑惑和後悔，將此事告訴了比丘們。世尊說道：“在未制戒時，鹿子黑子所做的一切都是初次行為，初學者無罪。” 有一位比丘要去另一個村莊。他到了那個村莊后，那家主人說：“尊者，您能對這個叫某某的女人說’過來’嗎？“他說：“能說，但不能送回去。“主人問：“那怎麼知道成功了呢？""在某處安排一個比丘。“那位比丘被派到另一家去，當他回來時，主人看見他就說：“長老，請在這裡稍等一下。“他在那裡等候，主人出來后對那位比丘說：“尊者，太好了太好了，那件事成了。“比丘問：“這是什麼意思？”

།དགེ་སློང་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཉེས་པ་(མད་,མེད་)[*]དོ། །དགེ་སློང་ཞིག་གྲོང་གཞན་ཞིག་ ཏུ་གྲོང་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་གྲོང་དེར་ཕྱིན་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དེས་སྨྲས་པ། དགེ་སློང་དེ་ལ་འཕགས་པ་བུད་མེད་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ལ་འདི་ལྟར་ཚུར་ཤོག་ཅེས་ཕྲིན་བགྱི་བར་སྤྱོད་དམ། དེས་ནུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་སོང་སྟེ་བསྒོ་བ་དང་། བུད་མེད་དེས་བཙུན་པ་ཁོ་ 13-20a

མོ་ནི་མི་འཚལ་ཏོ་ཞེས་ནས་དེ་དག་གི་དོན་དེ་མ་གྲུབ་བོ། །དགེ་སློང་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མའི་ཉེས་པ་མེད་དེ། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གི་ཆུང་མས་ཉེས་པ་ ཅུང་ཟད་ཅིག་བྱས་ཏེ། དེས་དེ་ལ་རྡོག་པས་བརྡེགས་ནས་བསྐྲད་པ་དང་། དེ་ན་ཡང་དགེ་སློང་གྲོང་གཞན་ཞིག་གི་གྲོང་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་དེ་གཉིས་བསྡུམས་ནས་དེ་གཉིས་དུམ་པར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སློང་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་སྟེ་རྡོ་གསུམ་བོར་བའམ་ཤགས་བཀྱེ་སྟེ་ཆུང་མ་མ་ཡིན་པར་བསྒྲགས་པ་དེ་དག་གིས་སྨྱན་བྱས་ན་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་ཞིག་གྲོང་གཞན་ཞིག་གི་གྲོང་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་གྲོང་དེར་ཕྱིན་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་སྨད་འཚོང་མ་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ལ་ཚུར་ཤོག་ཤིག་ཅེས་ཕྲིན་བགྱི་བར་སྤྱོད་དམ། དེས་ནུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་དེར་སོང་སྟེ་མོ་ལ་བསྒོ་བ་དང་། དེ་འདི་སྙམ་དུ་ཕ་གིར་ཉལ་དུ་མི་ཁོམ་གྱིས་ང་ཉལ་ལོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་དེ་ཉལ་བ་ལས་ནམ་ལངས་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱི་དོན་དེ་མ་གྲུབ་ བོ། །དགེ་སློང་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མའི་ཉེས་པ་ནི་མེད་དེ། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་ཞིག་གྲོང་གཞན་ཞིག་གི་གྲོང་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་གྲོང་དེར་ཕྱིན་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དེས་སྨྲས་ པ། བཙུན་པ་སྨད་འཚོང་མ་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ལ་ཚུར་ཤོག་ཅེས་ཕྲིན་བགྱི་བར་སྤྱོད་དམ། དེས་ནུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་དེ་སོང་སྟེ་བསྒོ་བ་དང་། མོ་ཡང་འོང་བ་ལས་བར་དུ་གཞན་གྱིས་ཕྲོགས་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱི་དོན་དེ་མ་གྲུབ་བོ། །དགེ་སློང་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ།

這是完整的直譯： 那位比丘感到後悔。世尊說道：“無罪。” 有一位比丘要去另一個村莊。他到了那個村莊后，那家主人說：“尊者，您能給這個叫某某的女人傳話說’過來’嗎？“他說”能”，然後去傳話。那個女人說：“尊者，我不去。“於是他們的事沒有成功。那位比丘感到後悔。世尊說道：“不構成僧殘罪，但構成粗罪。” 一位家主的妻子犯了一點小錯，他用棍子打她並趕她出去。這時有一位比丘要去另一個村莊，他調解了那對夫妻，使他們和好了。那位比丘感到後悔。世尊說道：“如果他們已經投了三塊石頭或宣佈分居，說她不再是妻子，那麼與她發生關係就構成粗罪。” 有一位比丘要去另一個村莊。他到了那個村莊后，那家主人說：“尊者，您能給這個叫某某的傳話說’過來’嗎？“他說”能”，然後去給她傳話。她心想：“那邊睡覺不方便，我還是在這裡睡吧。“於是她睡了，直到天亮，他們的事沒有成功。那位比丘感到後悔。世尊說道：“不構成僧殘罪，但構成粗罪。” 有一位比丘要去另一個村莊。他到了那個村莊后，那家主人說：“尊者，您能給這個叫某某的傳話說’過來’嗎？“他說”能”，然後去傳話。她正要來的時候，半路被別人搶走了，他們的事沒有成功。那位比丘感到後悔。世尊說道：“構成粗罪。”

།དགེ་སློང་ཞིག་གྲོང་གཞན་ཞིག་གི་གྲོང་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་གྲོང་དེར་ཕྱིན་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་བུད་མེད་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ལ་ཕྲིན་འདི་སྐད་བགྱི་བར་སྤྱོད་དམ། དེས་ནུས་སོ་ཞེས་ 13-20b

སྨྲས་ཏེ་སོང་ནས་དེ་ལ་བསྒོ་བ་དང་། དེ་ཡང་རྒྱན་ཐོགས་ཏེ་ཆས་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱོ་འོངས་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་བོ། །དགེ་སློང་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །ཁྱིམ་བདག་གཉིས་ཤིག་མཛའ་སྟེ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ ཆུང་མ་སྦྲུམ་པར་གྱུར་པ་དང་། དེ་སྟེ་ཁྱོད་ལས་བུ་མོ་ཞིག་བཙས་ཏེ་ཁོ་བོ་ལས་ཁྱེའུ་ཞིག་བཙས་ན་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་མོ་ཁོ་བོའི་ཁྱེའུ་ལ་བྱིན་ཅིག །འོན་ཏེ་ཁོ་བོའི་བུ་མོ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱེའུ་བཙས་ན་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱེའུ་ལ་སྦྱིན་ནོ། །དེ་ནས་གཅིག་ལ་ནི་ཁྱེའུ་ཞིག་བཙས། གཅིག་ལ་ནི་བུ་མོ་ ཞིག་བཙས་པ་དང་ཁྱིམ་བདག་དེ་དུས་ལས་འདས་སོ། །དེ་དུས་ལས་འདས་པས་ཁྱིམ་སྲིད་ཀྱང་དམས་པར་གྱུར་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་དེས་བུ་མོ་མི་སྦྱིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་དང་། ཁྱེའུ་དེས་ཐོས་ནས་དེ་ན་དགེ་སློང་ཞིག་གྲོང་གཞན་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། གྲོང་དེར་ཕྱིན་པ་ དང་། དེ་ལ་ཁྱེའུས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་བུ་མོ་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ལ་ཁྱོད་བདག་གི་མ་དང་ཕ་གཉིས་ཀྱིས་མ་བཙས་པར་བདག་ལ་བྱིན་ན་བདག་ཀྱང་ལས་སྨིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་དམས་པར་གྱུར་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་ལྟ་ད་རུང་ཡང་རྙེད་པར་འགྱུར་གྱིས་ད་ཡང་ཁོ་བོ་མ་བཏང་ ཤིག་ཅེས་ཕྲིན་བགྱི་བར་སྤྱོད་དམ། དེས་ནུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་དེ་སོང་སྟེ་བསྒོ་བ་དང་། བུ་མོ་དེ་མ་དང་ཕའི་དྲུང་ནས་བྲོས་ཏེ་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་ནས་དེ་གཉིས་འདུས་པར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སློང་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མའི་ ཉེས་པ་མེད་དེ། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ།

這是完整的直譯： 有一位比丘要去另一個村莊。他到了那個村莊后，那家主人說：“尊者，您能給這個叫某某的女人傳這個資訊嗎？“他說”能”，然後去給她傳話。她剛戴上首飾準備出發，她丈夫就來了，他們的事沒有成功。那位比丘感到後悔。世尊說道：“構成粗罪。” 有兩位家主是朋友，他們的妻子都懷孕了。他們說：“如果你生了女兒，我生了兒子，就把你的女兒嫁給我的兒子。如果我生了女兒，你生了兒子，就把你的兒子娶我的女兒。“後來一個生了兒子，一個生了女兒，但其中一位家主去世了。他去世后，家境也衰落了，那位家主就想不給女兒了。那個男孩聽說后，正好有一位比丘要去另一個村莊。他到了那個村莊后，男孩對他說：“尊者，您能給這個叫某某的女孩傳話說：‘你是我父母未出生時就許配給我的。雖然我現在因業報家境衰落，但以後還會有財富的，請不要拋棄我’嗎？“他說”能”，然後去傳話。那個女孩從父母那裡逃走，去了男孩那裡，他們就在一起了。那位比丘感到後悔。世尊說道：“不構成僧殘罪，但構成粗罪。”

།ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་བུད་མེད་ལ་ཁོ་མོ་ལ་འདི་བདག་གི་སྐབས་ཕྱེ་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ན། དེས་བདག་མི་ཁོམ་མོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཁྱོད་ཇི་ཙམ་ན་ཁོམ་པ་བདག་གིས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ། ཁོ་མོ་ལ་གྲོང་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་ བའི་དགེ་སློང་ཞིག་ཡོད་ཀྱིས་དེར་རྒྱབ་ཏུ་ཁུ་ཚུར་ཅིག་བརྒྱབ་པ་ན་ཤེས་པར་མཛོད་ཅིག །དགེ་སློང་དེ་ཡང་གྲོང་དེར་འོངས་པ་དང་། བུད་མེད་དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཁྱིམ་བདག་འདི་ཞེས་བགྱི་བའི་རྒྱབ་ཏུ་ཁུ་ཚུར་ཅིག་མཛད་པར་སྤྱོད་དམ། དེས་ནུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ་སོང་ 13-21a

ནས་ཁྱིམ་བདག་དེའི་རྒྱབ་ཏུ་ཁུ་ཚུར་ཅིག་བརྒྱབ་པ་དང་། དེ་བཙུན་པ་དོན་གྲུབ་ཀྱིས་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། འདི་ནི་ཅི་ཞིག །དེ་ནི་བརྡའོ། །དགེ་སློང་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་ མའི་ཉེས་པ་མེད་དེ། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །མདོར་ན། གྲོང་དུ་ཉེར་འགྲོ་རྣམ་གཉིས་དང་། །གཞན་ཡང་དགེ་འདུན་རྣམས་ཀྱི་གཉིས། །གོས་དང་ནད་པར་གྱུར་པ་དང་། །གཞོན་ནུ་མ་དང་རྣམ་པ་ལྔ། །དགེ་སློང་ཞིག་གྲོང་གཞན་གྱི་གྲོང་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ ཡིན་ཏེ། དེ་གྲོང་དེར་ཕྱིན་ནས་བུད་མེད་དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཁྱིམ་བདག་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཚུར་སྤྱོན་ཞེས་ཕྲིན་བགྱི་བར་སྤྱོད་དམ། དེ་སྟེ་དགེ་འདུན་ལ་བཤོས་སྦྱོར་ནུས་ན་ནི་ནུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་རྒྱུ་སྦྱིན་ནས་དགེ་སློང་དེས་བཤོས་སྦྱར་ཏེ་ཁྱིམ་བདག་དེ་ བོས་པ་དང་། དེ་གཉིས་ཕྲད་པར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སློང་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མའི་ཉེས་པ་ནི་མེད་དེ་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཁྱིམ་བདག་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་གཟུགས་ ལེགས་ལ་སྡུག་ཅིང་མཛེས་པ་ཞིག་གཞོངས་གྱད་གནས་ཞེས་བྱ་བའི་བློན་པོ་ཆེན་པོ་གཞན་ཞིག་གིས་བཏུས་ཏེ། དེས་དེ་ལ་ཕྲིན་པ་དུ་མར་བཏང་ཡང་བུད་མེད་དེ་མ་བཏུབ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེ་དུས་ལས་འདས་སོ། །དེ་དུས་ལས་འདས་ནས་ཉེས་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་གི་ཕྱིར་བློན་པོ་ཆེན་ པོ་དེས་དེ་ཅི་ནས་ཀྱང་ཕྱིར་ཡང་བདག་ཅག་གནོད་པ་མེད་པར་བདེ་བར་འགྱུར་བའི་ཐབས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དམ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཐབས་ཤིག་ཡོད་དེ། བློན་པོ་ཆེན་པོ་དེས་ཁོ་མོ་ལ་བདས་ཏེ། དེས་ཕྲིན་པ་ལན་དུ་མར་བཏང་ཡང་ཁོ་མོ་མ་བཏུབ་བོ་ཞེས་ཟེར་རོ།

這是完整的直譯： 一位家主對一個女人說：“請你給我開個方便之門。“她說：“我現在沒空。“他說：“那你什麼時候有空，我怎麼知道呢？“她說：“我這裡有個要去村裡的比丘，你在他背上打一拳，就知道了。“那位比丘來到村裡后，那個女人說：“尊者，您能在這位叫某某的家主背上打一拳嗎？“他說”能”，然後去打了那家主背上一拳。那家主說：“尊者，事情成了，太好了太好了。“比丘問：“這是怎麼回事？“他說：“這是個暗號。“那位比丘感到後悔。世尊說道：“不構成僧殘罪，但構成粗罪。” 總之：兩種進村的情況， 還有兩種僧團的情況， 衣服和生病的情況， 以及少女，共五種情況。 有一位比丘要去另一個村莊。他到了那個村莊后，一個女人說：“尊者，您能給這位叫某某的家主傳話說’請來’嗎？“他說：“如果能為僧團準備食物的話，我就能。“她給了材料，那位比丘準備了食物，然後叫來了那位家主，他們兩個就見面了。那位比丘感到後悔。世尊說道：“不構成僧殘罪，但構成粗罪。“對家主來說也是一樣的。 有一位家主的妻子長得漂亮可愛。另一位叫”山谷勇士”的大臣想要她，多次派人傳話，但那女人不同意。後來那位家主去世了。他去世后，那位大臣因為一點小過錯說：“難道真的沒有任何辦法讓我們平安快樂嗎？“她說：“有個辦法。大臣曾經追求我，多次派人傳話，但我沒有同意。”

།འོ་ན་བུ་མོ་ སྤྲོ་བར་གྱིས་ཤིག་དང་། ཁྱོད་གཅིག་པུའི་མཐུས་སྐྱེ་བོ་འདི་རྣམས་བདེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། མོས་དེ་ལ་འོ་ན་ད་ཕྲིན་པ་སུ་བཏང་ཞེས་སྨྲས་ནས་བདག་ཅག་ལ་གྲོང་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བའི་དགེ་སློང་ཡོད་ཀྱིས་དེ་ཕྲིན་པར་བཏང་ངོ་། །དགེ་སློང་དེ་ཡང་གྲོང་དེར་ཕྱིན་ནས་ 13-21b

ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་བློན་པོ་ཆེན་པོ་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ལ་ཁོ་མོའི་ཁྱིམ་འདི་དང་། ཁོ་མོའི་ནོར་འདི་དང་། རྫས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་འབུལ་གྱིས་ཚུར་སྤྱོན་ཞེས་བགྱི་བར་སྤྱོད་དམ། ནུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། དེ་སོང་ནས་དེ་ལ་བསྒོ་བ་དང་། དེ་གཉིས་དུམ་ པར་གྱུར་ནས་དགེ་སློང་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་ཞིག་གིས་དགེ་འདུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ཞིག་བརྩིགས་ཏེ། དེས་དེར་ཆོས་གོས་དང་རྗེས་སུ་ཕན་པའི་སྨན་རྣམས་འབུལ་བ་ལས་ ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་དེ་དུས་ལས་འདས་ནས། དེ་དུས་ལས་འདས་པ་དང་གཙུག་ལག་ཁང་དེར་ཆོས་གོས་དང་རྗེས་སུ་ཕན་པའི་སྨན་རྣམས་འབུལ་བ་སུ་ཡང་མེད་དེ། དགེ་སློང་དག་གིས་ཁྱིམ་བདག་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་འདི་སྐད་དུ་ཁྱིམ་བདག་ཁྱོད་ཀྱི་ཆུང་མ་དེས་གཙུག་ལག་ཁང་ཇི་ལྟར་བྱས་པ་དེ་ལྟར་ ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོས་གོས་དང་རྗེས་སུ་ཕན་པ་དང་ནད་པའི་སྨན་ཅུང་ཟད་མི་འབུལ་ལམ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་བཙུན་པ་ཆུང་མ་དེ་ནི་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་ལ་མཐུ་ཆེན་མོ་ཞིག་སྟེ། གང་ཅུང་ཟད་སྨྲས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་དེའི་ཕྱིར་བགྱིད་ན། དེ་སྟེ་བདག་ལ་ཁྱིམ་བདག་འདི་ཞེས་བྱ་བའི་ཆུང་མས་ཟན་བསྐྱལ་ བར་བགྱི་ན་དེ་བཞིན་དུ་ད་དུང་ཡང་འབུལ་བར་རྔོ་ཐོག་གོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དགེ་སློང་དེ་དག་ཁྱིམ་བདག་དེའི་ཆུང་མའི་དྲུང་དུ་སོང་ནས་འདི་སྐད་དུ་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཟན་སྦྱིན་པར་ནུས་སམ་ཞེས་སྨྲས་ནས་བཙུན་པ་མི་ནུས་སོ། །ཁོ་མོའི་ཁྱིམ་འདི་ ཉིད་ན་བྱ་བ་མང་དུ་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་མི་ནུས་ན་གཞན་ལ་བསྐྱལ་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་དག་གིས་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་སྤྲོ་བར་གྱིས་ཤིག །མཆོད་རྟེན་ལ་འབུལ་ལོ། །དགེ་འདུན་ལ་འབུལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྒོ་བ་དང་། ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མའང་དད་པ་ཞིག་སྟེ། དེས་དད་དོ་ཞེས་ སྨྲས་ནས་དེ་གཉིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་འདྲུལ་བ་དང་དུམ་པར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སློང་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཉེས་པ་མེད་དོ།

這是完整的直譯： “那麼，姑娘，你要高興起來。你一個人的力量就能讓這些人快樂。“她說：“那麼現在該派誰去傳話呢？“她又說：“我們這裡有個要去村裡的比丘，就派他去傳話吧。“那位比丘到了村裡后， 那位家主的妻子說：“尊者，您能告訴這位叫某某的大臣，‘我把這個家、這些財產和所有這些東西都獻給你，請你來’嗎？“他說”能”，然後去告訴了那位大臣。他們兩個和好了，那位比丘感到後悔。世尊說道：“這構成粗罪。” 有一位家主的妻子建造了一座僧團的寺院。她在那裡供養法衣和藥品。後來這位家主的妻子去世了。她去世后，再也沒有人在那座寺院供養法衣和藥品了。比丘們就去找那位家主，對他說：“家主，你的妻子是怎麼做的，你能不能也供養一些法衣、日用品和藥品呢？“他說：“尊者們，那位妻子有福德，有大能力。她說什麼就做什麼。如果有位叫某某的家主的妻子給我送飯，我就繼續供養。“那些比丘就去找那位家主的妻子，對她說：“家主的妻子，你能給這位叫某某的家主送飯嗎？“她說：“尊者們，不能。我自己家裡的事情都忙不過來，更別說給別人送飯了。“他們說：“家主的妻子，你要高興起來。這是供養佛塔，是供養僧團啊。“那位家主的妻子很有信心，她說”我信”，然後他們兩個就經常來往，和好了。那位比丘感到後悔。世尊說道：“沒有過錯。”

།ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་དགེ་འདུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ཞིག་བརྩིགས་ཏེ་དེས་དེར་ཆོས་གོས་དང་ན་བའི་སྨན་རྣམས་ 13-22a

འབུལ་ཞིང་རྗེས་སུ་ཕན་འདོགས་པ་ལས་ཁྱིམ་བདག་དེ་དུས་ལས་འདས་ཏེ། དེ་ཡང་རྒྱས་པར་ནི་དེ་བཞིན་ནོ། །ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་དེས་དེ་སྟེ་ཁྱིམ་བདག་འདི་ཞེས་བགྱི་བའི་ཕྱིར་ལས་རྣམས་ལ་བཏང་ན་ནི་འདི་བཞིན་དུ་ཡང་འབུལ་བར་ནུས་སོ་ཞེས་ སྨྲས་པ་ཡང་རྒྱས་པར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཉེས་པ་མེད་དོ། །དགེ་སློང་ཞིག་གྲོང་གཞན་ཞིག་གི་གྲོང་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་གྲོང་དེར་ཕྱིན་ནས། ཁྱིམ་བདག་གིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བའི་ཆུང་མ་ལ་ ཚུར་ཤོག་ཅེས་ཕྲིན་བགྱི་བར་སྤྱོད་དམ་ནུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་དེ་སོང་སྟེ་བསྒོ་བ་དང་། བུད་མེད་དེ་ཡང་ནད་ཀྱིས་བཏབ། ཁྱིམ་བདག་དེ་ཡང་ནད་ཀྱིས་བཏབ་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀ་ནད་ཀྱིས་བཏབ་ནས་དོན་དེ་མ་གྲུབ་པར་གྱུར་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་ཞིག་གྲོང་གཞན་ཞིག་གི་གྲོང་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་གྲོང་དེར་ཕྱིན་པ་དང་། བུད་མེད་དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཁྱིམ་བདག་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཚུར་སྤྱོན་ཞེས་ཕྲིན་བགྱི་བར་སྤྱོད་དམ། ནུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་དེ་དེར་སོང་སྟེ་ དེ་ལ་བསྒོ་བ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དེ་ཡང་ནད་ཀྱིས་བཏབ་པར་གྱུར། བུད་མེད་དེ་ཡང་ནད་ཀྱིས་བཏབ་པར་གྱུར་ཏེ། གཉིས་ཀ་ནད་ཀྱིས་བཏབ་པས་དོན་དེ་མ་གྲུབ་བོ། །དགེ་སློང་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། ། དགེ་སློང་ཞིག་གྲོང་གཞན་ཞིག་གི་གྲོང་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྔ་དྲོ་ཆོས་གོས་དང་ཤམ་ཐབས་བགོས་ལྷུང་བཟེད་ཁྱེར་ཏེ་གྲོང་དེར་ཕྱིན་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དེས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་མོའམ་སྲིང་མོ་ཅིག་བདག་གི་བུ་ལ་སྩོལ་ཅིག་ཅེས་ཕྲིན་ བགྱི་བར་སྤྱོད་དམ། ནུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། དེ་སོང་སྟེ་བསྒོ་བ་དང་། ཁྱེའུ་དེ་ནི་དུས་ལས་འདས་བུ་མོ་དེ་སྒུར་མོར་རམ། སྨྱོན་མར་གྱུར་ཏམ། གཞན་ལ་བྱིན་པར་གྱུར་ནས། དགེ་སློང་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་ 13-22b

འགྱུར་རོ།

這是完整的直譯： 有一位家主建造了一座僧團的寺院。他在那裡供養法衣和病人的藥品，並提供幫助。後來這位家主去世了。這個情況也和前面一樣詳細。那位家主的妻子說：“如果為這位叫某某的家主做事，我就能繼續這樣供養。“這也是詳細的情況。世尊說道：“沒有過錯。” 有一位比丘要去另一個村子。他到了那個村子后，一位家主說：“尊者，您能告訴名叫某某的妻子’請來’嗎？“他說”能”，然後去告訴了她。那位女子生病了，那位家主也生病了。他們兩個都生病了，所以這件事沒有成功。世尊說道：“這構成粗罪。” 有一位比丘要去另一個村子。他到了那個村子后，一位女子說：“尊者，您能告訴這位叫某某的家主’請來’嗎？“他說”能”，然後去那裡告訴了他。那位家主生病了，那位女子也生病了。他們兩個都生病了，所以這件事沒有成功。那位比丘感到後悔。世尊說道：“這構成粗罪。” 有一位比丘要去另一個村子。他早晨穿好法衣和下裙，拿著缽，到了那個村子。一位家主說：“您能告訴這位叫某某的家主’請把你的女兒或妹妹嫁給我的兒子’嗎？“他說”能”，然後去告訴了他。那個男孩死了，或者那個女孩變成駝背，或者瘋了，或者嫁給了別人。那位比丘感到後悔。世尊說道：“這構成粗罪。”

།དགེ་སློང་ཞིག་གྲོང་གཞན་ཞིག་གི་གྲོང་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། སྔ་དྲོ་ཆོས་གོས་དང་ཤམ་ཐབས་བགོས་ནས་ལྷུང་བཟེད་ཁྱེར་ཏེ་གྲོང་དེར་ཕྱིན་པ་དང་། རྒྱས་པར་འདི་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བྱ་སྟེ། ཁྱེའུ་དེ་ནད་ཀྱིས་བཏབ་པ་དང་བུ་མོ་དེ་ཡང་ནད་ཀྱིས་བཏབ་བམ། སྒུར་མོར་ གྱུར་ཏམ། གཞན་ལ་བྱིན་ཡང་རུང་ངོ་། །དགེ་སློང་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །འདུལ་བར་བྱེད་པ་རྫོགས་སྷོ།། །། 登自一說 འདུལ་བ་གཅིག་ཡན་ཆད་སྒོ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་མདོ་སྡེ། བཤད་ པ་དང་པོ་གཉིས་པོ་དང་། །གསུམ་པོ་ཡང་ནི་དེ་བཞིན་ཏེ། ། 一說 བརྩོན་པ་ཐ་མར་བྱས་ནས་ནི། །བསྡུས་པ་འདི་ནི་ངེས་པར་སྨྲས། །སྒོ་དང་པོའི་མདོ་བསྡུས་པ་སྟེ། །བཤད་པ་མི་མཁས་གསོལ་བ་དང་། །ཀུན་དཀྲིས་ཉེས་བྱུང་དེ་བཞིན་ཏེ། །མཁས་པ་དང་ནི་བསྒོས་པ་ཡང། ། མང་དུ་ཐོས་པ་ཆོས་སྤངས་པའོ། །བཤད་པ་བསྡུས་པ་སྨོད་པ་དང་། །ལྟ་བ་ཕྱེ་མང་གཉིས་པོ་དང་། །སྐུར་པ་དག་དང་བཞི་པོ་དང་། །གསོ་སྦྱིན་གཉིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུ་གཅིག་གིས་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྡོམ་པ་མེད་པའི་རྒྱུ་གཅིག་གིས་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་མི་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། སྡོམ་པ་མེད་པའི་རྒྱུ་གཅིག་ཏུ་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་མ་འདུས་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུ་གཅིག་ཏུ་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འདུས་པར་འགྱུར་རོ། །ངག་ ལས་བྱུང་བའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མེད་བཞིན་དུ་སྐུར་པ་བཏབ་པ་གཅིག་པུ་ཉེས་པ་ཆེའོ། །ལུས་ལས་བྱུང་བའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ངན་སེམས་ཀྱིས་ཁྲག་ཕྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཅིག་པུ་ཉེས་པ་ཆེའོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་དགེ་འདུན་ཕྱེ་བ་གཅིག་པུ་ཉེས་པ་ཆེའོ། །མང་པོ་ལས་བྱུང་བའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་དགེ་འདུན་འབྱེད་པའི་རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པ་གཅིག་པུ་ཉེས་པ་ཆེའོ། །ཕྲ་མ་ལས་བྱུང་བའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་གང་དེ་བཞིན་ 13-23a

གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་འབྱེད་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཅིག་པུ་ཉེས་པ་ཆེའོ། །གང་ཟག་ལས་བྱུང་བའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་མེད་བཞིན་དུ་སྐུར་པ་བཏབ་པ་གཅིག་པུ་ཉེས་པ་ཆེའོ།

以下是對藏文的完整直譯，採用簡體中文： 一位比丘正前往另一個村莊的村中。清晨，他穿上法衣和裙衣，拿著缽盂前往那個村莊。詳細內容也應如此進行：那個男孩生病了，那個女孩也生病了嗎？彎腰了嗎？給了別人也可以。那位比丘生起悔意，世尊宣說：“這是粗重罪。“調伏者完畢。 調伏一以上三門所攝的經典。第一、第二兩個解說，以及第三個也是如此。最後努力之後，確實說出了這個摘要。第一門的經典摘要：解說不善巧、請求、遍染、過失也是如此，善巧以及教誡也是。多聞者捨棄法。解說摘要、誹謗、見解、細粉兩者、誹謗四者，以及兩個布薩也是如此。 也就是說，具有戒律的一個原因會說出所有過失。也就是說，沒有戒律的一個原因不會說出所有過失。也就是說，沒有戒律的一個原因不會包含所有過失。也就是說，具有戒律的一個原因會包含所有過失。在語言產生的過失中，對如來無中生有地誹謗是唯一的大過失。在身體產生的所有過失中，以惡意對如來流血是唯一的大過失。 也就是說，在所有過失中，分裂僧團是唯一的大過失。在多數產生的所有過失中，追隨分裂僧團者是唯一的大過失。在挑撥離間產生的所有過失中，分裂如來的聲聞僧團是唯一的大過失。在針對個人產生的所有過失中，無中生有地誹謗是唯一的大過失。

།སྲོག་གཅོད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་རང་སངས་རྒྱས་འཚོ་བ་དང་ཕྲལ་བ་གཅིག་པུ་ཉེས་པ་ཆེའོ། །མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་མངའ་བ་ལས་བརྐུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཅིག་པུ་ཉེས་པ་ཆེའོ། །མི་ ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡིན་ལ་མ་ཡང་ཡིན་པ་ལ་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་གཅིག་པུ་ཉེས་པ་ཆེའོ། །བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་མེད་པ་ལ་མེད་བཞིན་དུ་མི་ལས་བླ་མར་གྱུར་པའི་ཆོས་ སྨྲས་པ། གཅིག་པུ་ཉེས་པ་ཆེའོ། །ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གསོ་སྦྱིན་བཞག་པ་གཅིག་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། རྩ་བ་མེད་པའོ། །ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གསོ་སྦྱིན་བཞག་པ་གཅིག་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། རྩ་བ་དང་བཅས་པའོ། །གཅིག་པ་རྫོགས་སྷོ།། །།མདོར་ན། མི་ མཁས་པ་ལ་གསུམ་དུ་བྱ། །གཞན་ཡང་ལྷག་མར་བཅས་པ་གསུམ། །རྫོགས་པ་མ་ལུས་ཀྱིས་བྱ་དང་། །ངག་གིས་བྱ་དང་ལུང་མི་སྟོན། །ཉེས་པ་གཉིས་ཏེ། མི་དགེ་བ་དང་། ལུང་དུ་མི་སྟོན་པའོ། །མི་དགེ་བ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དང་། ལྷག་ མ་མ་ལུས་པའོ། །ལུང་དུ་མི་སྟོན་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དང་། ལྷག་མ་མ་ལུས་པའོ། །ཉེས་པ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དང་། ལྷག་མ་མ་ལུས་པའོ། །ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མི་སྟོན་པའོ། ། ལྷག་མ་མ་ལུས་པ་ལའང་གཉིས་ཏེ། མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མི་སྟོན་པའོ། །ཉེས་པ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ལུས་ལས་བྱུང་བ་དང་། ངག་ལས་བྱུང་བའོ། །ལུས་ལས་བྱུང་བ་ལའང་གཉིས་ཏེ། ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དང་། ལྷག་མ་མ་ལུས་པའོ། །གཞན་ཡང་ 13-23b

ལུས་ལས་བྱུང་བ་གཉིས་ཏེ་མི་དགེ་བ་དང་། ལུང་དུ་མི་སྟོན་པའོ། །གཞན་ཡང་ལུས་ལས་བྱུང་བ་གཉིས་ཏེ། དམིགས་པ་དང་། མི་དམིགས་པའོ། །ངག་ལས་བྱུང་བའང་གཉིས་ཏེ། ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དང་། ལྷག་མ་མ་ལུས་པའོ། །གཞན་ཡང་ངག་ལས་ བྱུང་བ་གཉིས་ཏེ། མི་དགེ་བ་དང་། ལུང་དུ་མི་སྟོན་པའོ། །གཞན་ཡང་ངག་ལས་བྱུང་བ་གཉིས་ཏེ། དམིགས་པ་དང་། མི་དམིགས་པའོ། །ཉེས་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། ལུང་དུ་སྟོན་པ་དང་། ལུང་དུ་མི་སྟོན་པའོ། །གཞན་ཡང་ཉེས་པ་གཉིས་ཏེ། བསྒྲིབས་པ་དང་། མ་བསྒྲིབས་པའོ། ། 說調伏前初門 མདོར་ན། གསོལ་བ་གཞག་པར་འོས་པ་དང་། །མ་གཞག་སླར་བསླང་དེ་བཞིན་ཏེ། །དབྱེ་བ་རྣམ་པ་ལྔར་བྱས་ནས། །ནར་མ་དག་དང་སྨྲ་བའོ།

在殺生產生的所有過失中，奪取獨覺生命是唯一的大過失。在不與取產生的所有過失中，從如來的聲聞僧團所擁有的財物中偷竊是唯一的大過失。在非梵行產生的所有過失中，對既是阿羅漢又是母親的人行非梵行是唯一的大過失。在妄語產生的所有過失中，無中生有地宣稱超人法是唯一的大過失。 有一種如法布薩是這樣的：無根本。有一種如法布薩是這樣的：有根本。一法完畢。 總之，對不善巧者分為三種。其他還有三種有餘罪。應當完全無餘地做，應當用語言做，不應當宣說。 過失有兩種：不善和不宣說。不善又分兩種：有餘和無餘。不宣說也分兩種：有餘和無餘。過失也有兩種：有餘和無餘。有餘又分兩種：不善和不宣說。無餘也分兩種：不善和不宣說。 過失又有兩種：身體產生的和語言產生的。身體產生的又分兩種：有餘和無餘。此外，身體產生的又有兩種：不善和不宣說。此外，身體產生的又有兩種：有所緣和無所緣。語言產生的也分兩種：有餘和無餘。此外，語言產生的又有兩種：不善和不宣說。此外，語言產生的又有兩種：有所緣和無所緣。 過失有兩種：應當宣說的和不應宣說的。此外，過失又有兩種：有覆和無覆。 總之，應當設立請求和不應設立， 重新請求也是如此， 分為五種之後， 平常的和言說的。

།ཉེས་པ་གཉིས་ཏེ། གསོལ་བར་བྱ་བ་དང་། གསོལ་བ་མེད་པའོ། །གཞན་ཡང་ཉེས་པ་གཉིས་ ཏེ། གཞག་པར་འོས་པ་དང་། མི་གཞག་པར་འོས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཉེས་པ་གཉིས་ཏེ། གནང་བའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་། མ་གནང་བའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའོ། །གཞན་ཡང་ཉེས་པ་གཉིས་ཏེ། སླར་བསླང་དུ་ཡོད་པ་དང་། བསླང་དུ་མེད་པའོ། །གཞན་ཡང་ཉེས་པ་ གཉིས་ཏེ། འབྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་། མི་འབྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །འབྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དང་། ལྷག་མ་མ་ལུས་པའོ། །མི་འབྱེད་པར་བྱེད་པ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། མི་དགེ་བ་དང་། ལུང་དུ་མི་སྟོན་པའོ། །གཞན་ཡང་འབྱེད་པར་མི་བྱེད་ པ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དང་། ལྷག་མ་མ་ལུས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཉེས་པ་གཉིས་ཏེ། ནར་མ་དང་། སྐད་ཅིག་མའོ། །གཞན་ཡང་ཉེས་པ་གཉིས་ཏེ། སྨྲ་བ་དང་། མི་སྨྲ་བའོ། །མདོར་ན། ཀུན་ཏུ་དཀྲིས་དང་བསྒྲིབས་པ་མེད། །ཐུན་མོང་བ་དང་ བདུན་པོ་དང་། །སངས་རྒྱས་དུས་དང་ཡུལ་དག་དང་། །ཤིན་ཏུ་ཆགས་དང་ཕྱོགས་རྣམས་སོ། །ཉེས་པ་གཉིས་ཏེ། ཀུན་ཏུ་དཀྲིས་པ་དང་། མ་དཀྲིས་པའོ། །བསྒྲིབས་པར་འགྲོ་བ་དང་། མ་བསྒྲིབས་པར་འགྲོ་བའོ། །ཐུན་མོང་བ་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། ། 13-24a

དགེ་སློང་མའི་ཐུན་མོང་བ་དང་། དགེ་སློང་གི་ཐུན་མོང་བའོ། །དགེ་སློང་གི་ཐུན་མོང་བ་དང་། དགེ་སློབ་མའི་ཐུན་མོང་བའོ། །དགེ་སློང་གི་ཐུན་མོང་བ་དང་། དགེ་ཚུལ་མའི་ཐུན་མོང་བའོ། །དགེ་སློང་གི་ཐུན་མོང་བ་དང་། དགེ་ཚུལ་ཕའི་ཐུན་མོང་བའོ། ། དགེ་སློང་གི་ཐུན་མོང་བ་དང་། དགེ་བསྙེན་ཕའི་ཐུན་མོང་བའོ། །དགེ་སློང་གི་ཐུན་མོང་བ་དང་། དགེ་བསྙེན་མའི་ཐུན་མོང་བའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་དུས་དང་། ནར་མའོ། །ཡུལ་ལས་གནང་བ་དང་། ཡུལ་ལས་མི་གནང་བའོ། །ཤིན་ཏུ་ཆགས་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་ མ་ཆགས་པའོ། །ཕྱོགས་གཅིག་པ་དང་། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་པའོ། །མདོར་ན། ཀློག་པ་སྦོམ་པོར་གཞན་པ་དང་། །ལྕི་བ་རྣམ་སྨིན་དེ་བཞིན་ཏེ། །བསླང་བ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དང་། །བཤགས་པ་རྗེས་སུ་བརྟེན་པའོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་བཅས་པ་དང་། རྣམ་ པར་སྨིན་པ་མེད་པའོ། །སླར་བསླང་དུ་རུང་བ་དང་། སླར་བསླང་དུ་མི་རུང་བའོ། །སླར་བསླང་དུ་རུང་བ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། བཤགས་པ་དང་། དང་པོ་ནས་སྡོམ་པ་བྱིན་པའོ། །གཞན་ཡང་སླར་བསླང་དུ་རུང་བ་གཉིས་ཏེ། བཏགས་པ་དང་། དོན་དམ་པའོ། །སླར་ དབྱུང་དུ་མི་རུང་བ་གཉིས་ཏེ། མ་མཐོང་བ་དང་། མི་འཆགས་པའོ།

過失有兩種：應當請求的和不需請求的。此外，過失又有兩種：應當設立的和不應設立的。此外，過失又有兩種：許可的過失和未許可的過失。此外，過失又有兩種：可以重新請求的和不可請求的。此外，過失又有兩種：引起分裂的和不引起分裂的。 引起分裂的也有兩種：有餘和無餘。不引起分裂的也有兩種：不善和不宣說。此外，不引起分裂的也有兩種：有餘和無餘。此外，過失又有兩種：持續的和瞬間的。此外，過失又有兩種：言說的和不言說的。 總之，遍纏和有覆無， 共同和七種， 佛時與地域， 極貪著與諸方。 過失有兩種：遍纏的和非遍纏的。有覆的和無覆的。共同的和不共同的。比丘尼的共同和比丘的共同。比丘的共同和式叉摩那的共同。比丘的共同和沙彌尼的共同。比丘的共同和沙彌的共同。比丘的共同和優婆塞的共同。比丘的共同和優婆夷的共同。佛陀時期的和平常的。地域所許可的和地域所不許可的。極度貪著的和非極度貪著的。區域性的和全面的。 總之，讀誦粗重他， 嚴重異熟如是， 四種請求和， 懺悔隨後依。 有異熟和無異熟。可以重新請求的和不可重新請求的。可以重新請求的又有兩種：懺悔和從一開始給予戒律。此外，可以重新請求的有兩種：假立的和勝義的。不可重新出罪的有兩種：未見和不承認。

།བརྟེན་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དགེ་འདུན་ལ་བརྟེན་པ་དང་། གང་ཟག་ལ་བརྟེན་པའོ། །བཤགས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དགེ་འདུན་དང་། གང་ཟག་ལའོ། །མདོར་ན། མཁས་པ་དག་ནི་གསུམ་དུ་བྱ། ། ངོ་ཚ་བ་དང་རྣམ་གཉིས་དང་། །རྒོལ་དང་ཞལ་ནས་གསུངས་པ་དང་། །བརྟན་པ་དང་ནི་གསོལ་བའོ། །ཉེས་པ་མ་བྱུང་བ་ལ་ཉེས་པ་མ་བྱུང་བར་མཁས་པ་དང་། ཉེས་པ་བྱུང་བར་མཁས་པའོ། །གཞན་ཡང་མཁས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཉེས་པ་བྱུང་བ་སླར་བསླང་བ་ལ་ མཁས་པ་དང་། ཉེས་པ་མ་བྱུང་བ་རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་བ་ལ་མཁས་པའོ། །ངོ་ཚ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། བག་དང་བཅས་པ་དང་། བག་མེད་པའོ། །རྒོལ་བར་བྱེད་པ་ལ་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་གཉིས་ཏེ། དགེ་འདུན་དང་། གང་ཟག་ལས་སོ། །སྨྲ་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཉེས་ 13-24b

པ་གཉིས་ཏེ། ཞལ་ནས་གསུངས་པ་དང་། བཤད་པའོ། །གཞན་ཡང་སྨྲ་བ་ལས་བྱུང་བ་གཉིས་ཏེ། བརྟན་པ་དང་། མི་བརྟན་པའོ། །གཞན་ཡང་སྨྲ་བ་ལས་བྱུང་བ་གཉིས་ཏེ། གསོལ་བ་འདེབས་པ་དང་། གསོལ་བ་མི་འདེབས་པའོ། །མདོར་ན། བསྐོས་ དང་སྡོམ་དང་བརྟགས་པ་དང་། །ཉན་པ་ཤིན་ཏུ་སེམས་པ་དང་། །རབ་ཤེས་ཐབ་མོ་མི་མཐུན་དང་། །རང་བཞིན་ངེས་སྨྲ་ཤེས་རབ་བོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ཞལ་ཏ་བ་གཉིས་ཏེ། བསྐོས་པ་དང་། མ་བསྐོས་པ་དང་། སྡོམ་པ་དང་། མི་སྡོམ་པ་དང་། བརྟགས་པར་སྨྲ་བ་ དང་། མ་བརྟགས་པར་སྨྲ་བ་དང་། ཉན་པ་དང་། སྒྲོགས་པ་དང་། སེམས་པ་དང་། མི་སེམས་པ་དང་། རབ་ཏུ་ཤེས་པ་དང་། རབ་ཏུ་ཤེས་པར་མི་བྱེད་པ་དང་། ཐབ་མོ་བྱེད་པ་དང་། ཐབ་མོ་མི་བྱེད་པ་དང་། མི་མཐུན་པ་དང་། མཐུན་པ་དང་། རང་བཞིན་དུ་གནས་ པ་དང་། རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་སྨྲ་བ་དང་། ངེས་པ་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་དང་། ཤེས་རབ་ཅན་དང་། འཆལ་པའི་ཤེས་རབ་ཅན་ནོ། །མདོར་ན། མང་དུ་ཐོས་པ་ཁ་ཏོན་ལོབས། །རྫོགས་དང་ངེས་པར་གྱུར་པ་དང་། །བསྙེན་བཀུར་བྱེད་ངན་ བྱས་པ་དང་། །ཆོས་ཤེས་པ་དང་བདུན་པའོ།

這是對原文的完整直譯： 依止有兩種：依止僧團和依止個人。懺悔有兩種：向僧團懺悔和向個人懺悔。總之，智者分為三種：有慚愧者、兩種、辯論者、親口所說、堅定者和請求者。對未生過失認識為未生過失的智者，和對已生過失認識為已生過失的智者。此外，智者還有兩種：對已生過失善於重新提起的智者，和對未生過失善於完全清凈的智者。慚愧有兩種：有警惕的和無警惕的。辯論會導致兩種過失：針對僧團的和針對個人的。言語所生的過失有兩種：親口所說的和解說的。此外，言語所生的還有兩種：堅定的和不堅定的。再者，言語所生的還有兩種：請求的和不請求的。 總之，任命和約束和觀察， 傾聽和深思和通曉， 爭論和不和諧和自然， 確定言說和智慧。 僧團的執事有兩種：被任命的和未被任命的，約束的和不約束的，經觀察而言說的和未經觀察而言說的，傾聽的和宣說的，思考的和不思考的，通曉的和不通曉的，爭論的和不爭論的，不和諧的和和諧的，自然安住的和非自然安住的，同樣地，確定言說的和不確定言說的，有智慧的和愚昧的。 總之，多聞、熟練誦經、 圓滿和確定、 恭敬、作惡和 知法為第七。

།དགེ་འདུན་གྱི་ཞལ་ཏ་བ་གཉིས་ཏེ། མང་དུ་ཐོས་པ་དང་། ཉུང་ངུ་ཐོས་པ་དང་། ལུང་ཁ་ཏོན་ལོབས་པ་དང་། ལུང་ཁ་ཏོན་མ་ལོབས་པ་དང་། ལུང་རྫོགས་པ་དང་། ལུང་མ་རྫོགས་པ་དང་། ངེས་པ་དང་། ངེས་པ་མ་ཡིན་ པ་དང་། བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་དང་། བསྙེན་བཀུར་མི་བྱེད་པ་དང་། ཆོས་ཤེས་པ་དང་། ཆོས་མི་ཤེས་པ་དང་། དོན་ཤེས་པ་དང་། དོན་མི་ཤེས་པ་དང་། དུས་ཤེས་པ་དང་། དུས་མི་ཤེས་པ་དང་། ཚོད་ཤེས་པ་དང་། ཚོད་མི་ཤེས་པ་དང་། བདག་ཉིད་ཤེས་པ་དང་། བདག་ཉིད་མི་ཤེས་པ་དང་། འཁོར་ཤེས་པ་དང་། འཁོར་མི་ཤེས་པ་དང་། གང་ཟག་དམ་པ་དང་། གང་ཟག་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཤེས་པ་དང་། གང་ཟག་དམ་པ་དང་། གང་ཟག་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པའོ། །མདོར་ན། ཆོས་དང་འདུལ་བ་ཉེས་པ་དང་། །ལྷག་མར་ 13-25a

བཅས་དང་ལྕི་བ་དང་། །སྤྱད་པར་སྨྲས་པ་སྨ་བབ་དང་། །བཅས་པ་མ་ཡེངས་ལོག་པར་ལྟུང། །དགེ་འདུན་གྱི་ཞལ་ཏ་བ་གཉིས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་འདའ་བར་བྱེད་པ་གསུངས་པ་བཞིན་མི་སྨྲ་བ། ཆོས་བཞིན་མི་སྨྲ་བ། ཆོས་དང་གཉེར་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་བཞིན་མི་བྱེད་པ་སྟེ། ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་ཆོས་སུ་བརྗོད་ཆོས་ལ་ཆོས་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་ཅིང། དེ་དག་ལ་སྨྲས་པའི་ལན་སླར་གློན་པ་ནི་ཆོས་མཐུན་པ་དག་གིས་སྨད་པའི་གནས་སུ་འགྱུར་རོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ཞལ་ཏ་བ་གཉིས་ཏེ། དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ལ་སྐུར་བ་མི་འདེབས་ཤིང། ཤིན་ཏུ་འདའ་བར་མི་བྱེད་པ་གསུངས་པ་བཞིན་སྨྲ་བ། ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཆོས་བཞིན་དུ་བྱེད་དེ། ཆོས་ལ་ཆོས་བཞིན་དུ་བརྗོད། ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་ཆོས་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ། དེ་དག་ལ་སྨྲས་པའི་ལན་སླར་མི་གློན་པ་ནི་ཆོས་ མཐུན་པ་དག་གིས་སྨད་པའི་གནས་སུ་མི་འགྱུར་རོ། །མདོ་བར་མ་སྟེ། སྐུར་པ་འདེབས་པར་བྱེད་པ་དང་། །བསྡིགས་པ་ཉེས་པར་བཅས་པ་དང་། །ཁ་ན་མ་ཐོ་བྱིས་པ་དང་། །བར་མའི་མདོར་ནི་ཡང་དག་བསྡུས། །དགེ་འདུན་གྱི་ཞལ་ཏ་བ་གང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་ ཆོས་སུ་བརྗོད། ཆོས་ལ་ཆོས་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པའི་ཆོས་དེ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ནི་བསྡིགས་པར་བྱའོ། །སྨད་པར་བྱའོ། །བསྐྲད་པར་བྱའོ། །སྤང་བར་བྱའོ། །ཕྱོགས་མེད་པར་བྱའོ། །ཞུམ་པར་བྱའོ། །སྤ་གོང་བར་བྱའོ། །དོགས་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་དང་། འགྱོད་པ་རྣམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ནར་བར་བྱ། གནད་དུ་ཕེབས་པར་བྱ། སྐྱོན་ཅན་དུ་བྱའོ།

以下是對原文的完整直譯： 僧團的執事有兩種：多聞的和少聞的，精通經文背誦的和不精通經文背誦的，圓滿經典的和不圓滿經典的，確定的和不確定的，恭敬的和不恭敬的，知法的和不知法的，知義的和不知義的，知時的和不知時的，知量的和不知量的，知己的和不知己的，知眷屬的和不知眷屬的，知高尚之人和非高尚之人的，不知高尚之人和非高尚之人的。 總之，法和律及過失， 有餘和嚴重， 所說應行和說錯， 制定不放逸及墮落。 僧團的執事有兩種：不如實語如來所說而誹謗和嚴重違背的，不如法而語，不依隨法和所尋求之法而行，即：說非法為法，說法為非法，對此等所說之回答反駁，成為如法者們所呵責之處。僧團的執事有兩種：不誹謗如來且不嚴重違背而如實語如來所說的，如法而語，依隨法而行，即：說法為法，說非法為非法，對此等所說之回答不反駁，不成為如法者們所呵責之處。 中等經典：誹謗和 威脅及有過， 罪過及愚者， 中等經典中皆攝。 僧團的執事若說非法為法，說法為非法，具此二法者應當被威脅、呵責、驅逐、捨棄、使無立足之地、使畏縮、使羞愧、使生疑慮、懷疑和後悔。應當使之困窘、切中要害、使之有過。

།དགེ་འདུན་གྱི་ཞལ་ཏ་བ་གང་ཆོས་ལ་ཆོས་སུ་བརྗོད། ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་ཆོས་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པའི་ཆོས་དེ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ནི་བསྡིགས་པར་མི་བྱའོ། །སྨད་པར་མི་ བྱའོ། །བསྐྲད་པར་མི་བྱའོ། །སྤང་བར་མི་བྱའོ། །ཕྱོགས་མེད་པར་མི་བྱའོ། །ཞུམ་པར་མི་བྱའོ། །སྤ་གོང་བར་མི་བྱའོ། །དོགས་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་དང་། འགྱོད་པ་རྣམས་བསྐྱེད་པར་མི་བྱའོ། །ནར་བར་མི་བྱའོ། །གནད་དུ་ཕེབས་པར་མི་བྱའོ། །སྐྱོན་ 13-25b

ཅན་དུ་མི་བྱའོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ཞལ་ཏ་བ་གང་གིས་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་ཆོས་སུ་བརྗོད། ཆོས་ལ་ནི་ཆོས་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པའི་ཆོས་དེ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ནི་ཉེས་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། དོགས་པ་དང་བཅས། ཐེ་ཚོམ་དང་བཅས། འགྱོད་པ་དང་བཅས། བྱ་ བ་དང་བཅས་པ་དང་། མི་གཙང་བ་དང་། བསླང་དུ་མེད་པའོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ཞལ་ཏ་བ་གང་ཆོས་ལ་ཆོས་སུ་བརྗོད། ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་ཆོས་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པའི་ཆོས་དེ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ནི་ཉེས་པ་དང་བཅས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དོགས་པ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན། ཐེ་ ཚོམ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན། འགྱོད་པ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན། བྱ་བ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན། གཙང་བ་དང་། བསླང་དུ་རུང་བའོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ཞལ་ཏ་བ་གང་གིས་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་ཆོས་སུ་བརྗོད། ཆོས་ལ་ནི་ཆོས་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པའི་ཆོས་དེ་གཉིས་དང་ལྡན་ པ་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉེ་བའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་དང་། གནོད་པ་དང་བཅས་པ་དང་། རྗེས་སུ་གདུང་བ་དང་བཅས་པ་དང་། གདུང་བར་བྱ་བ་དང་བཅས་པའོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ཞལ་ཏ་བ་གང་གིས་ཆོས་ལ་ཆོས་སུ་བརྗོད། ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་ ནི་ཆོས་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པའི་ཆོས་དེ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཉེ་བའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན། གནོད་པ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན། རྗེས་སུ་གདུང་བ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན། གདུང་བར་བྱ་བ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དགེ་ འདུན་གྱི་ཞལ་ཏ་བ་གང་གིས་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་ཆོས་སུ་བརྗོད། ཆོས་ལ་ནི་ཆོས་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པའི་ཆོས་དེ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ནི་བྱིས་པ་གླེན་པ་མི་གསལ་བ་མི་མཁས་པ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་མ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། བདག་ཉིད་དྲེགས་པ་མ་སྤངས་པས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་ བཅས་པར་འགྱུར་རོ།

以下是對原文的完整直譯： 僧團的執事若說法為法，說非法為非法，具此二法者不應當被威脅、不應當被呵責、不應當被驅逐、不應當被捨棄、不應當使無立足之地、不應當使畏縮、不應當使羞愧、不應當使生疑慮、懷疑和後悔。不應當使之困窘、不應當切中要害、不應當使之有過。 僧團的執事若說非法為法，說法為非法，具此二法者將成為有過失的，有疑慮、有懷疑、有後悔、有所作為、不清凈、不可提升的。 僧團的執事若說法為法，說非法為非法，具此二法者將不成為有過失的，無疑慮、無懷疑、無後悔、無所作為、清凈、可提升的。 僧團的執事若說非法為法，說法為非法，具此二法者將成為有罪過的，有近罪過、有危害、有隨後的痛苦、有應受痛苦的。 僧團的執事若說法為法，說非法為非法，具此二法者將不成為有罪過的，無近罪過、無危害、無隨後的痛苦、無應受痛苦的。 僧團的執事若說非法為法，說法為非法，具此二法者應當被視為愚蠢、愚昧、不明晰、不善巧、非高尚之人，由於未捨棄自我傲慢而成為有罪過的。

།ཉེ་བའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ལ་ཡང་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨད་པར་འགྱུར་ཏེ། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་མང་པོ་བགྲང་དུ་མེད་ཅིང་གྲངས་མེད་ཚད་མེད་པར་འཕེལ་ནས་ཇི་ལྟར་མདའ་འཕངས་པ་བཞིན་ལུས་འགྱེལ་ནས་ཤི་བའི་ 13-26a

འོག་ཏུ་ངན་སོང་ངན་འགྲོ་ལོག་པར་ལྟུང་བ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་སྐྱེ་སྟེ། ངན་སོང་དུ་སྐྱེ། ངན་འགྲོར་སྐྱེ། ལོག་པར་ལྟུང་བར་སྐྱེ། ངན་སོང་དུ་འགྲོ། ངན་འགྲོར་འགྲོ། ལོག་པར་ལྟུང་བར་འགྲོ། ངན་སོང་དུ་སྐྱེ། ངན་འགྲོར་སྐྱེ། ལོག་པར་ལྟུང་བར་ སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཡུན་རིང་པོར་འཕྱན་ཅིང་འཁོར་བར་འཕྱན་པས་ན་འཁོར་བ་ལས་སླར་མི་ལྡོག་གོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ཞལ་ཏ་བ་གང་གིས་ཆོས་ལ་ཆོས་སུ་བརྗོད་ཅིང། ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་ཆོས་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པའི་ཆོས་དེ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ནི་མཁས་པ་གསལ་བ་ཡིད་ རྣོ་བ་ཤེས་པ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། བདག་ཉིད་དྲེགས་པ་སྤངས་པས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར། ཉེ་བའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྔགས་པར་འགྱུར་ཏེ། བསོད་ནམས་མང་ པོ་བགྲང་དུ་མེད་ཅིང་གྲངས་མེད་ཚད་མེད་པར་འཕེལ་ནས་ཇི་ལྟར་མདའ་འཕངས་པ་བཞིན་འདི་ནས་ལུས་འགྱེལ་ན་ཡང་བདེ་བར་འགྲོ་བ་མཐོ་རིས་ཀྱི་ལྷའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ངན་སོང་དུ་མི་སྐྱེ། ངན་འགྲོར་མི་སྐྱེ། ལོག་པར་ལྟུང་བར་མི་སྐྱེ། ངན་སོང་དུ་མི་འགྲོ། ངན་འགྲོར་མི་འགྲོ། ལོག་པར་ལྟུང་བར་མི་འགྲོ། ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར། ངན་འགྲོར་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར། ལོག་པར་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར། ཡུན་རིང་པོར་འཁོར་བ་ན་མི་འཁྱམ་སྟེ་འཁོར་བ་ལས་ལྡོག་གོ། །ཇི་ལྟར་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་ནག་པོ་དང་དཀར་ པོའི་ཕྱོགས་སུ་རྣམ་གྲངས་ལྔར་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདུལ་བ་དང་འདུལ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་ནག་པོ་དང་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སུ་རྣམ་གྲངས་ལྔར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་ཉེས་པ་དང་། ལྷག་མ་མ་ལུས་པའི་ཉེས་པ་ཡང་ནག་པོ་དང་དཀར་པོའི་ ཕྱོགས་སུ་རྣམ་གྲངས་ལྔར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉེས་པ་ལྕི་བ་དང་ཉེས་པ་ཡང་བ་ཡང་ནག་པོ་དང་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སུ་རྣམ་གྲངས་ལྔར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྨྲས་པ་དང་མ་སྨྲས་པར་བརྗོད་པར་ཡང་ནག་པོ་དང་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སུ་རྣམ་གྲངས་ལྔར་བརྗོད་ 13-26b

པར་བྱའོ།

以下是對原文的完整直譯： 即使是極小的近罪過，智者們也會呵責。產生無量無數無法計算的非福德，如同射箭一般，身體倒下死亡之後，將墮落惡趣、惡道、邪道，轉生地獄；生於惡趣，生於惡道，生於邪道；去往惡趣，去往惡道，去往邪道；生於惡趣，生於惡道，生於邪道。長久流轉，在輪迴中漂泊，不能從輪迴中返回。 僧團的執事若說法為法，說非法為非法，具此二法者應當被視為智者、明晰者、敏銳者、有智者、高尚之人，由於捨棄自我傲慢而不成為有罪過的。即使是極小的無近罪過，智者們也會讚歎。產生無量無數無法計算的福德，如同射箭一般，即使此身倒下，也將往生善趣、天界；不生於惡趣，不生於惡道，不生於邪道；不去往惡趣，不去往惡道，不去往邪道；不會生於惡趣，不會生於惡道，不會生於邪道。不會長久漂泊于輪迴中，而能從輪迴中返回。 如同對法和非法從黑白兩方面各說五種情況一樣，對律和非律也應從黑白兩方面各說五種情況。同樣，對於有餘過失和無餘過失也應從黑白兩方面各說五種情況。同樣，對於重過失和輕過失也應從黑白兩方面各說五種情況。同樣，對於所說和未說也應從黑白兩方面各說五種情況。

།དེ་བཞིན་དུ་སྨ་ཕབ་པ་དང་སྨ་མ་ཕབ་པར་བརྗོད་པ་ཡང་ནག་པོ་དང་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སུ་རྣམ་གྲངས་ལྔར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཅས་པ་དང་མ་བཅས་པར་བརྗོད་པ་ཡང་ནག་པོ་དང་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སུ་རྣམ་གྲངས་ལྔར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་ དུ་ཕྱུང་བ་དང་མ་ཕྱུང་བར་བརྗོད་པ་ཡང་ནག་པོ་དང་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སུ་རྣམ་གྲངས་ལྔར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པ་དང་། ལྟ་བ་ཉམས་པ་རྣམས་ཀྱང་རྒྱས་པར་ནག་པོ་དང་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སུ་འདི་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་གྲངས་ལྔར་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། མདོར་ན། བསྡིགས་སྤང་ནན་ཏུར་བྱས་པ་དང་། །དབྱུང་བར་བྱ་བའི་བར་དུ་སྟེ། །བྱ་བ་དག་ལ་གཉིས་སུ་བྱ། །ཉེས་དམིགས་རྩོད་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །བསྡིགས་པར་བྱ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཆད་པའི་ལས་དང་། དགེ་འདུན་གྱིས་བསྒོ་བའོ། །སྤང་བར་བྱ་བ་ ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ཆད་པའི་ལས་དང་། དགེ་འདུན་གྱིས་བསྒོ་བའོ། །གཞན་ཡང་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཆད་པའི་ལས་དང་། དགེ་འདུན་གྱིས་སྤང་བའོ། །བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཆད་པའི་ལས་དང་། མུ་སྟེགས་ཅན་གྱིས་ བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པའོ། །གཞན་ཡང་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཆད་པའི་ལས་དང་། དངོས་པོ་སྤྱད་པའོ། །ཡིད་མགུ་བར་བྱ་བ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཆད་པའི་ལས་དང་། ང་རྒྱལ་སྤང་བའོ། །གཞན་ཡང་ཡིད་མགུ་བར་བྱ་བ་ལ་ རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཆད་པའི་ལས་དང་། དངོས་པོ་སྤྱོད་པའོ། །གཞི་ནས་བསླང་སྟེ་ཡིད་མགུ་བར་བྱ་བ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཆད་པའི་ལས་དང་། སྨད་པའོ། །སྨད་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཆད་པའི་ལས་དང་། སོ་སོར་ཐར་པ་ལ་སྨད་པའོ། །བསྐྲད་པ་ལ་རྣམ་ པ་གཉིས་ཏེ། ཆད་པའི་ལས་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་འོག་ཁྲིམས་སུ་བཅས་པའོ། །སླར་བསྡུམ་པར་བྱ་བ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཆད་པའི་ལས་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་འོག་ཁྲིམས་བཅས་པའོ། །བསྐར་བ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཆད་པའི་ལས་དང་། དགེ་འདུན་གྱིས་ 13-27a

མཁྱེན་པའོ། །ཚངས་པ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཆད་པའི་ལས་དང་། དགེ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པའོ། །གཞན་ཡང་ཚངས་པ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཆད་པའི་ལས་དང་། བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ།

以下是對原文的完整直譯： 同樣，對於已降伏和未降伏也應從黑白兩方面各說五種情況。同樣，對於已制定和未制定也應從黑白兩方面各說五種情況。同樣，對於已驅逐和未驅逐也應從黑白兩方面各說五種情況。對於戒律敗壞和見解敗壞者，也應詳細地從黑白兩方面各說五種情況。 簡而言之，從威嚇到懲戒，直至驅逐，對於這些行為應分為兩類。過失和爭論也是如此。 威嚇分兩種：懲罰性羯磨和僧團教誡。應捨棄的也分兩種：懲罰性羯磨和僧團教誡。另外，應捨棄的還有兩種：懲罰性羯磨和僧團捨棄。 恭敬供養分兩種：懲罰性羯磨和外道恭敬供養。另外，恭敬供養還有兩種：懲罰性羯磨和使用物品。 令心歡喜分兩種：懲罰性羯磨和捨棄傲慢。另外，令心歡喜還有兩種：懲罰性羯磨和使用物品。 從根本開始令心歡喜分兩種：懲罰性羯磨和呵責。呵責也分兩種：懲罰性羯磨和呵責別解脫。 驅逐分兩種：懲罰性羯磨和僧團制定下級戒律。 重新和解分兩種：懲罰性羯磨和僧團制定下級戒律。 重新任命分兩種：懲罰性羯磨和僧團知曉。 清凈分兩種：懲罰性羯磨和生起善心。另外，清凈還有兩種：懲罰性羯磨和圓滿學處。

།གང་ཟག་གཉིས་ལ་བསྡིགས་པའི་ལས་བྱ་ སྟེ་སྨད་པ་དང་། བསྐྲད་པ་དང་། བསྡུམ་པ་དང་། མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་སྤང་བ་དང་། སླར་ལས་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྤང་བ་དང་། སྡིག་པ་ལ་ལྟ་བ་མ་བཏང་བའི་ཕྱིར་སྤང་བའི་ལས་དང་ཆད་པ་དང་གཞི་ནས་བསླང་བའི་ཆད་པ་དང་། ཡིད་མགུ་བར་བྱ་བ་དང་། གཞི་ནས་བསླང་ བའི་ཡིད་མགུ་བར་བྱ་བ་དང་། གཞི་ནས་བསླང་བ་དང་། ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་ལས་རྣམས་བྱའོ། །དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་གཉིས་ལ་བསྡིགས་པའི་ལས་རྣམས་བྱ་སྟེ། སྨད་པ་དང་། བསྐྲད་པ་དང་། སླར་བསྡུམ་པ་དང་། མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་སྤང་བ་དང་། སླར་ལས་མ་ བྱས་པ་དང་། ལྟ་བ་མ་བཏང་བས་སྤང་བ་རྣམས་ཀྱི་ལས་བྱའོ། །བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དང་། བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་གཉིས་ལ་ཆད་པ་དང་། གཞི་ནས་བསླང་བའི་ཆད་པ་དང་། ཡིད་མགུ་བ་དང་། གཞི་ནས་བསླང་བའི་མགུ་བ་དང་། གཞི་ནས་བསླང་བ་དང་། དབྱུང་བའི་ ལས་རྣམས་བྱའོ། །དགེ་སློབ་མ་དང་། དགེ་ཚུལ་ཕ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཉེས་པ་ལས་བྱུང་བ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས་པའོ། །ཉེས་པ་དབྱུང་བ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དམིགས་པ་དང་། མི་དམིགས་པའོ། །རྩོད་པ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དགེ་ སློང་ཕ་དང་། དགེ་སློང་མའོ། །གཞན་ཡང་རྩོད་པ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དགེ་སློང་དང་། དགེ་སློབ་མའོ། །གཞན་ཡང་རྩོད་པ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དགེ་སློང་དང་། དགེ་ཚུལ་མའོ། །གཞན་ཡང་རྩོད་པ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དགེ་སློང་དང་། དགེ་ཚུལ་ཕའོ། ། འདུལ་བ་གཅིག་པོ་ཡན་ཆད་པའི་སྒོ་དང་པོ་རྫོགས་སྷོ།། །།འདུལ་བ་གཞུང་དམ་པ། བམ་པོ་ཉི་ཤུ་དྲུག་པ། དེ་ལ་སྒོ་གཉིས་པའི་མདོར་བསྡུས་པ་སྟེ། ཉེས་པ་གསུམ་དང་མི་རིགས་པར། །བཅས་པ་འདས་པར་བཅས་པ་དང་། །ཆད་པ་དེ་བཞིན་ 13-27b

ལས་གཉིས་ཏེ། །རྗེས་སུ་བསྟན་དང་དབྱུང་དེ་བཞིན། །མདོར་ན། རྡུལ་གྱི་ཉེས་པ་གསུམ་པོ་དང་། །འདུལ་བ་དག་དང་སྒོ་གསུམ་དང་། །སྡུད་པ་གཉིས་དང་ལས་གཉིས་དང་། །བསླབ་པར་བྱ་བ་རྣམ་པ་གཉིས། །རྡུལ་གསུམ་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྡུལ་དང་། ཞེ་སྡང་ གི་རྡུལ་དང་། གཏི་མུག་གི་རྡུལ་ཏོ། །ལུས་ལས་བྱུང་བའི་ཉེས་པ་གསུམ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ལས་བྱུང་བ་དང་། ཞེ་སྡང་ལས་བྱུང་བ་དང་། གཏི་མུག་ལས་བྱུང་བའོ། །ངག་ལས་བྱུང་བའི་ཉེས་པ་གསུམ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ལས་བྱུང་བ་དང་། ཞེ་སྡང་ལས་བྱུང་བ་དང་། གཏི་མུག་ལས་བྱུང་བའོ།

以下是對原文的完整直譯： 對兩種人應實施威嚇性羯磨：呵責、驅逐、和解、因不見過而捨棄、因不再犯而捨棄、因不捨惡見而捨棄的羯磨，以及懲罰、從根本開始的懲罰、令心歡喜、從根本開始令心歡喜、從根本開始和梵行的羯磨。 對比丘和比丘尼二者應實施威嚇性羯磨：呵責、驅逐、重新和解、因不見過而捨棄、因不再犯而捨棄、因不捨惡見而捨棄的羯磨。 對已受具足戒者和未受具足戒者二者應實施懲罰、從根本開始的懲罰、令心歡喜、從根本開始令心歡喜、從根本開始和驅逐的羯磨。 對式叉摩尼和沙彌也是如此。 過失產生有兩種：有所緣和無所緣。 過失驅逐有兩種：有所緣和無所緣。 爭論有兩種：比丘和比丘尼。另外，爭論還有兩種：比丘和式叉摩尼。另外，爭論還有兩種：比丘和沙彌尼。另外，爭論還有兩種：比丘和沙彌。 律一部以上的第一門完成。 殊勝律典。 第二十六卷。其中第二門的摘要： 三種過失與不適宜， 制定違背與制定， 懲罰及以二種業， 隨後教示與驅逐。 簡而言之： 三種微塵過失， 律與三門， 二種攝集與二業， 二種應學。 三塵是：貪慾塵、嗔恨塵和愚癡塵。 身體產生的三種過失是：從貪慾生、從嗔恨生和從愚癡生。 語言產生的三種過失是：從貪慾生、從嗔恨生和從愚癡生。

།འདུལ་བ་མ་ཡིན་པ་ལས་བྱུང་བ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ལས་བྱུང་བ་དང་། ཞེ་སྡང་ལས་བྱུང་བ་དང་། གཏི་མུག་ལས་བྱུང་བའོ། །འདུལ་བ་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། འདོད་ཆགས་འདུལ་བ་དང་། ཞེ་སྡང་འདུལ་བ་དང་། གཏི་མུག་ འདུལ་བའོ། །གནས་གསུམ་དུ་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འདུས་པར་འགྱུར་ཏེ་བྱུང་བ་དང་། བཅས་པ་དང་། རྣམ་པར་ཕྱེ་བའོ། །ལས་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་མཉམ་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། གསོལ་བ་དང་། གསོལ་བ་དང་གཉིས་དང་། གསོལ་བ་དང་ བཞིའི་ལས་རྣམས་སོ། །ལས་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ན་གཟུ་བོར་བྱེད་དེ། ལས་དང་སོ་སོར་ཐར་པའི་ལས་དང་། ཆད་པའི་ལས་སོ། །བསླབ་པ་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བསླབ་པ་དང་། ལྷག་པའི་སེམས་ལ་བསླབ་པ་དང་། ལྷག་པའི་ཤེས་ རབ་ལ་བསླབ་པའོ། །གཞན་ཡང་བསླབ་པ་གསུམ་སྟེ། ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ལ་སློབ་པ་དང་། ལྷག་པའི་འདུལ་བ་དང་། ལྷག་པའི་སོ་སོར་ཐར་པ་ལ་སློབ་པའོ། ། 說第二門 མདོར་ན། ཉེས་པར་འགྱུར་བ་གསུམ་པོ་དང་། །རྩོད་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ། །ལས་དང་དགེ་འདུན་འབྱེད་ པ་དང་། །ཤིན་ཏུ་བཅས་པའང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཉེས་པར་འགྱུར་བའི་ལས་གསུམ་གྱིས་ཉེས་པར་འགྱུར་ཏེ། ལུས་ཀྱི་ལས་དང་། ངག་གི་ལས་དང་། ཡིད་ཀྱི་ལས་སོ། །རྩོད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དགེ་བ་དང་། མི་དགེ་བ་དང་། ལུང་དུ་མི་སྟོན་པའོ། །ལས་གསུམ་ 13-28a

སྟེ། ཆོས་ཀྱི་ལས་དང་། ཆོས་མ་ཡིན་པའི་ལས་དང་། མཐུན་པའི་ལས་སོ། །དགེ་འདུན་འབྱེད་པ་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དགེ་བ་དང་། མི་དགེ་བ་དང་། ལུང་དུ་མི་སྟོན་པའོ། །གནས་གསུམ་གྱིས་ན་བཅས་པས་མི་ཆགས་ཏེ། བྱུང་བ་དང་། བཅས་པ་དང་། རྗེས་སུ་བཅས་པའོ། །མདོར་ན། གནས་པར་མི་རིགས་མི་གནས་དང་། །སོ་སོར་གནས་པའང་དེ་བཞིན་ཏེ། །མཆོད་པ་བསྙེན་བཀུར་ཕྱག་བྱ་དང་། །ལྡང་བར་བྱ་དང་ཐལ་མོ་སྦྱར། །གནས་གསུམ་གྱིས་གནས་པའི་འོས་མ་ཡིན་པར་ འགྱུར་ཏེ། ཉེས་པ་དང་། ཉེས་པ་མེད་པ་དང་བཅས་པའོ། །རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ན་མི་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉེས་པ་དང་། ཉེས་པ་མེད་པ་དང་བཅས་པའོ། །རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ན་སོ་སོར་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉེས་པ་དང་། ཉེས་པ་མེད་པ་དང་བཅས་ པའོ། །མཆོད་པར་འོས་པ་གསུམ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། སློབ་པ་དང་། མི་སློབ་པ་རྣམས་སོ། །གཞན་ཡང་མཆོད་པར་འོས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སློབ་དཔོན་དང་། མཁན་པོ་དང་། ཚངས་པ་ མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ཤིན་ཏུ་རྒན་པ་རྣམས་སོ།

以下是原文的完整直譯： 非律所生有三種：從貪慾生、從嗔恨生和從愚癡生。 調伏有三種：調伏貪慾、調伏嗔恨和調伏愚癡。 一切過失歸納為三處：所生、所制和分別。 一切過失平等進入三種羯磨：單白羯磨、白二羯磨和白四羯磨。 以三種羯磨成為公正：羯磨、別解脫羯磨和懲罰羯磨。 學處有三種：增上戒學、增上心學和增上慧學。 另有三學：學習行為、增上律和增上別解脫。 說第二門 簡而言之： 三種成為過失， 爭論也有三種， 羯磨與僧團分裂， 極為制定亦如是。 以三種成為過失的業而成為過失：身業、語業和意業。 爭論有三種：善、不善和無記。 三種羯磨：法羯磨、非法羯磨和和合羯磨。 僧團分裂有三種：善、不善和無記。 以三處而制定不成立：所生、所制和隨制。 簡而言之： 不應住與不住， 各自安住亦如是， 供養承事禮拜， 起立及合掌。 以三處而成為不應住：有過、無過和制定。 以三種而成為不住：有過、無過和制定。 以三種而成為各自安住：有過、無過和制定。 應供養有三：如來、應供、正等正覺，有學和無學。 另有三種應供養：親教師、和尚和極為年長的梵行同修。

།ཇི་ལྟར་མཆོད་པར་འོས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་དང་། ཕྱག་བྱ་བ་དང་། ལྡང་བ་དང་། ཐལ་མོ་སྦྱར་བའི་འོས་རྣམས་ཀྱང་རིགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །མདོར་ན། བཅས་པ་གཉིས་སུ་བྱ་བ་དང་། །སྐབས་ དབྱེ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དང་། །སྡོམ་པ་དང་ནི་གྲོགས་པོ་དང་། །བཞག་པ་དེ་ནི་ཐ་མའོ། །བཅས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། བྱུང་བ་ལས་བཅས་པ་དང་། ཉེས་པ་ལས་བཅས་པ་དང་། རྣམ་པར་དབྱེ་བར་བཅས་པའོ། །གཞན་ཡང་བཅས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། རྗེས་སུ་བསྲུང་ བར་བཅས་པ་དང་། རྗེས་སུ་བསྟན་པར་བཅས་པ་དང་། རྗེས་སུ་ཕན་པར་བཅས་པའོ། །སྐབས་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སྐབས་དབྱེ་བ་དང་། སོ་སོར་སྐབས་དབྱེ་བའོ། །གཞན་ཡང་སྐབས་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དད་པས་སྐབས་དབྱེ་བ་དང་། ཡོངས་སུ་དག་ 13-28b

པས་སྐབས་དབྱེ་བ་དང་། ནོར་གྱིས་སྐབས་དབྱེ་བའོ། །གཞན་ཡང་སྐབས་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་སྐབས་དབྱེ་བ་དང་། ཆོས་གོས་ཀྱི་སྐབས་དབྱེ་བ་དང་། ཟང་ཟིང་གི་སྐབས་དབྱེ་བའོ། །གཞན་ཡང་སྐབས་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སྨན་གྱི་སྐབས་ དབྱེ་བ་དང་། དུས་སུ་སྐབས་དབྱེ་བ་དང་། མ་ངེས་པར་སྐབས་དབྱེ་བའོ། །སྡོམ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དགེ་འདུན་གྱི་སྡོམ་པ་དང་། སྦྱིན་བདག་གི་སྡོམ་པ་དང་། སྨན་པའི་སྡོམ་པའོ། །གྲོགས་པོ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཐ་མ་དང་། འབྲིང་དང་། དམ་པའོ། །གཞག་པ་ རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། རྙེད་པ་གཞག་པ་དང་། མཚམས་གཞག་པ་དང་། གང་ཟག་གཞག་པའོ། །མདོར་ན། འདས་དང་བཅས་པ་རྣམ་བཞི་དང་། །ཉེས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་དང་། །བསྒོ་བ་ལ་ཡང་རྣམ་བཞི་དང་། །ཞལ་ཏ་བ་ལ་རྣམ་གཉིས་སོ། །ཕྱག་བྱས་ན་འདས་ པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སྔོན་ཉེས་པ་བྱུང་བ་དང་། རྐུན་གནས་པ་དང་། སོ་སོར་གནས་པ་ལའོ། །གཞན་ཡང་ཕྱག་བྱས་ན་འདས་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ངོ་ཚ་བ་མེད་པ་དང་། འཁོན་པ་དང་། རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པའོ། ། ཕྱག་མ་བྱས་ན་འདས་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། བཙུན་པ་རྣམས་དང་། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ཤིན་ཏུ་རྒན་པ་ལའོ། །གཞན་ཡང་ཕྱག་མ་བྱས་ན་འདས་པ་ དང་བཅས་པར་འགྱུར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། མཁན་པོ་དང་། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ཤིན་ཏུ་རྒན་པ་རྣམས་སོ།

以下是原文的完整直譯： 應知如應供養者，同樣應承事、禮拜、起立、合掌者也應如理了知。 簡而言之： 制定分為兩種， 開許分為四種， 禁戒以及朋友， 安置即為最後。 制定有三種：從所生而制定、從過失而制定和分別制定。 另有三種制定：隨護制定、隨說制定和隨益制定。 開許分為三種：開許和各別開許。 另有三種開許：以信開許、以清凈開許和以財開許。 又有三種開許：缽的開許、法衣的開許和資具的開許。 又有三種開許：藥的開許、時的開許和不定開許。 禁戒有三種：僧團的禁戒、施主的禁戒和醫生的禁戒。 朋友有三種：下等、中等和上等。 安置有三種：安置所得、安置界限和安置補特伽羅。 簡而言之： 違犯與制定四種， 過失有兩種， 教誡也有四種， 執事有兩種。 行禮而成為違犯和制定有三種：先前生過失、住于盜賊和各自安住者。 另有行禮而成為違犯和制定的三種：無慚、懷恨和隨順。 不行禮而成為違犯和制定有三種：如來、應供、正等正覺，尊者們和極為年長的梵行同修。 另有不行禮而成為違犯和制定的三種：如來、應供、正等正覺，和尚和極為年長的梵行同修們。

།ཕྱག་མ་བྱས་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སྔར་ཉེས་ པ་བྱུང་བ་དང་། རྐུན་གནས་དང་། སོ་སོར་གནས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཕྱག་མ་བྱས་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ངོ་ཚ་བ་མེད་པ་དང་། འཁོན་པ་དང་། རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པའོ། །བསྒོ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དགེ་འདུན་གྱིས་བསྒོ་བ་དང་། གང་ཟག་གིས་ 13-29a

བསྒོ་བ་དང་། སོ་སོར་ཐར་པས་བསྒོ་བའོ། །གཞན་ཡང་བསྒོ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དགེ་འདུན་གྱིས་བསྒོ་བ་དང་། སྡེས་བསྒོ་བ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་གྱིས་བསྒོ་བའོ། །གཞན་ཡང་བསྒོ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྒོ་བ་དང་། མཁན་པོས་བསྒོ་བ་དང་། དགེ་འདུན་གྱིས་བསྒོ་བའོ། །གཞན་ཡང་བསྒོ་བ་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། རྒྱལ་པོས་བསྒོ་བ་དང་། རྐུན་པོས་བསྒོ་བ་དང་། རིགས་པར་བྱེད་པའི་རིགས་ཀྱིས་བསྒོ་བའོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ཞལ་ཏ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། མཁས་པ་དང་མཁས་པ་བས་ཀྱང་མཁས་ པ་དང་མཁས་པ་བས་མཁས་པའི་ཡང་མཁས་པ་རྣམས་སོ། །གཞན་ཡང་དགེ་འདུན་གྱི་ཞལ་ཏ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། བསྐོས་པ་དང་། མ་བསྐོས་པ་དང་། གནང་བའོ། །མདོར་ན། ཆད་པ་ཤེས་པ་དབྱུང་བ་དང་། །རྟེན་པ་མཁན་པོ་སྡུད་པ་དང་། །སྨན་གཉིས་སྤང་བར་བྱ་ བ་དང་། །རྗེས་སུ་གནང་བ་ཡུལ་དང་ལས། །རྒྱུ་རྣམ་པ་བཞིས་ན་ཆད་པའི་ལས་དང་ཡིད་མགུ་བར་སྤྱོད་པའི་དགེ་སློང་གིས་ཞག་ཏུ་ཆད་པ་བགྲང་བར་བྱ་སྟེ། དྲང་པོར་གནས་པའི་དགེ་སློང་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱ་རེངས་བྱུང་བ་དང་། དགེ་སློང་མེད་པའི་གནས་སུ་སོང་སྟེ་སྐྱ་ རེངས་བྱུང་བ་དང་། མ་ཚང་བ་ལ་ཆད་པ་མེད་པ་དང་། ཆད་པ་ཡིད་མགུ་བ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བརྗོད་པར་མི་འདོད་པ་རྣམས་སོ། །ཤེས་པ་ལ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། བྱུང་བ་ཤེས་པ་དང་། ཉེས་པ་ཤེས་པ་དང་། ཉེས་པ་མེད་པ་ཤེས་པ་དང་། ལངས་པ་ཤེས་པའོ། ། བསླང་བ་ལ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། མཐོང་བས་བསླང་བ་དང་། བཤགས་པས་བསླང་བ་དང་། སྔ་ནས་མ་བྱས་པས་བསླང་བ་དང་། མཐོལ་བས་བསླང་བའོ། །རྟོན་པ་ལ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། དོན་ལ་རྟོན་གྱི་ཡི་གེ་ལ་མ་ཡིན་པ་དང་། ཆོས་ལ་རྟོན་གྱི་གང་ཟག་ལ་མ་ཡིན་པ་ དང་། ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལ་རྟོན་གྱི་བཀྲི་བའི་དོན་ལ་མ་ཡིན་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ལ་རྟོན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མ་ཡིན་པའོ།

以下是原文的完整直譯： 不行禮也無過失有三種：先前生過失、住于盜賊和各自安住者。 另有不行禮也無過失的三種：無慚、懷恨和隨順。 教誡有三種：僧團的教誡、補特伽羅的教誡和別解脫的教誡。 另有三種教誡：僧團的教誡、僧眾的教誡和僧團上座的教誡。 又有三種教誡：阿阇黎的教誡、和尚的教誡和僧團的教誡。 又有三種教誡：國王的教誡、盜賊的教誡和如理作族的教誡。 僧團的執事有三種：善巧者、比善巧者更善巧者和比善巧者的善巧者更善巧者。 另有三種僧團的執事：被指派的、未被指派的和允許的。 簡而言之： 了知懲處與驅逐， 依止和尚與攝集， 兩種藥物應捨棄， 隨許處所及羯磨。 由四種因緣，受懲處羯磨和悅意行的比丘應計算懲處的日數：與正直住比丘一起黎明出現、到無比丘處黎明出現、不完全無懲處和不願向比丘們宣說懲處悅意行。 了知有四種：了知所生、了知過失、了知無過失和了知起。 驅逐有四種：以見驅逐、以懺悔驅逐、以先前未作驅逐和以發露驅逐。 依止有四種：依義不依文、依法不依人、依了義經不依不了義經、依智慧不依識。

།མཁན་པོ་ལ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། མཁན་པོ་ཆོས་ཀྱིས་སྡུད་ལ་ཟང་ཟིང་གིས་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད། མཁན་པོ་ཟང་ཟིང་གིས་སྡུད་ལ་ཆོས་ 13-29b

ཀྱིས་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད། མཁན་པོ་ཆོས་ཀྱིས་ཀྱང་སྡུད་ཅིང་ཟང་ཟིང་གིས་ཀྱང་སྡུད་པ་ཡང་ཡོད། མཁན་པོ་ཆོས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་སྡུད་ཅིང་ཟང་ཟིང་གིས་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་མཁན་པོ་གང་གིས་ཆོས་ཀྱིས་སྡུད་ལ་ཟང་ཟིང་གིས་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུའི་མཁན་པོ་ལ་ ནི་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་གནས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་མཁན་པོ་གང་ཟང་ཟིང་གིས་སྡུད་ལ་ཆོས་ཀྱིས་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུའི་མཁན་པོ་ལ་ནི་བལྟས་ཏེ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་མཁན་པོ་གང་ཆོས་ཀྱིས་ཀྱང་སྡུད་ལ་ཟང་ཟིང་གིས་ཀྱང་སྡུད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་མཁན་པོ་ནི་གཤེར་ཟིན་ ཀྱང་ནམ་འཚོའི་བར་དུ་གནས་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་ལ་མཁན་པོ་གང་ཆོས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་སྡུད་ཟང་ཟིང་གིས་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུའི་མཁན་པོ་ལ་ནི་མ་འགྲོ་ཞེས་བསྒོ་ཡང་མི་བལྟ་བར་འགྲོ་བར་བྱའོ། །བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་སྟེ། སྦྱིན་པ་དང་། ཚིག་སྙན་པ་དང་། དོན་སྤྱད་པ་དང་། དོན་མཐུན་པ་རྣམས་སོ། །སྨན་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། སྨན་ཉིད་མི་རུང་ལ་ཉེན་ཀོར་མི་རུང་བ་ཡང་ཡོད། སྨན་ཉིད་མི་རུང་ལ་ཉེན་ཀོར་རུང་བ་ཡང་ཡོད། སྨན་ཉིད་རུང་ལ་ཉེན་ཀོར་མི་རུང་བ་ཡང་ཡོད། སྨན་ཉིད་རུང་ལ་ཉེན་ཀོར་རུང་བ་ཡང་ཡོད་དོ། །དོན་གྱི་མཐུ་བཞི་ ལ་བརྟེན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་སྨན་གནང་སྟེ། དུས་ཀྱི་མཐུ་དང་། ཡུལ་གྱི་མཐུ་དང་། གང་ཟག་གྱི་མཐུ་དང་། བྱུང་བའི་མཐུའོ། །སྤང་བ་ལ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་། ཆད་པས་གཅད་པ་དང་། ཕན་གདགས་པ་དང་། དམ་ པའི་ཆོས་ལ་གནས་པའོ། །རྗེས་སུ་གནང་བ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་དང་། ཆད་པས་མ་བཅད་པ་དང་། ཕན་གདགས་པ་དང་། བདེ་བར་སྤྱོད་པའོ། །ཡུལ་རྣམ་པ་བཞིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བསླབ་པ་བཅའ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཡུལ་དང་། གང་ཟག་གི་ཡུལ་དང་། ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་ཡུལ་ལོ། །ལས་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཕན་གདགས་པའི་ལས་དང་། ནན་ཏུར་གྱི་ལས་དང་། ཆད་པའི་ལས་དང་། སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པའི་ལས་རྣམས་སོ། །མདོར་ན། ལས་ལ་ཁས་ལེན་དད་པ་དང་། །འཇེབས་ 13-30a

པར་བཅས་པའི་ལས་ལྔ་དང་། །རྣམ་དག་ལས་དང་འདུལ་བ་དང་། །ནན་ཏུར་ཆད་པ་དེ་བཞིན་ནོ།

以下是原文的完整直譯： 和尚有四種：有和尚以法攝受而不以資具、有和尚以資具攝受而不以法、有和尚以法也攝受以資具也攝受、有和尚以法也不攝受以資具也不攝受。 其中，對於以法攝受而不以資具的和尚，應了知並安住。對於以資具攝受而不以法的和尚，應觀察而前往。對於以法也攝受以資具也攝受的和尚，即使濕透也應終生安住。對於以法也不攝受以資具也不攝受的和尚，即使被告知不要去也應不觀察而前往。 攝受事有四種：佈施、愛語、利行和同事。 藥有四種：有藥本身不適宜而配伴也不適宜、有藥本身不適宜而配伴適宜、有藥本身適宜而配伴不適宜、有藥本身適宜而配伴也適宜。 依據四種意義的力量，世尊允許比丘們的藥：時間的力量、地方的力量、補特伽羅的力量和所生的力量。 捨棄有四種：罪過、懲處、利益和住于正法。 隨許有四種：無罪過、無懲處、利益和安樂而行。 如來聲聞的學處制定於四種處：智慧處、法處、補特伽羅處和神變處。 羯磨有四種：利益羯磨、折伏羯磨、懲處羯磨和住於行為羯磨。 簡而言之： 羯磨中有許可信， 以及五種具誘導， 清凈羯磨與調伏， 折伏懲處亦如是。

།ལས་ཁས་བླང་བ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། བདག་ཉིད་ཀྱི་ལས་བྱེད་པ་དང་། མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ནས་ཁས་ལེན་པ་དང་། དད་པ་འབུལ་བ་དང་། རང་གི་ལྟ་བ་ཁས་བརྗོད་ པ་དང་། ཅང་མི་སྨྲ་བར་ཁས་ལེན་པ་རྣམས་སོ། །མཚམས་ཀྱི་ནང་དུ་མངོན་སུམ་དུ་མི་གནས་པ་ལྔས་དད་པ་ཕྱིན་པའི་ལས་བྱའི། མང་པོ་མངོན་སུམ་དུ་འདུས་པའི་ནང་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྐུན་གནས་དང་། སོ་སོར་གནས་པ་དང་། མི་གནས་པ་དང་། རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པ་དང་། དགེ་སློང་མ་སུན་ཕྱུང་བའོ། །མ་བྱས་པར་མི་གནང་བའི་ལས་བྱ་བ་ལྔ་ནི་གནས་འདི་ཞེས་བྱ་བར་ཁྱོད་ལ་བྱའོ། །འདིར་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་ཁྱོད་ལ་བྱའོ། །གནས་གཞན་གྱི་དགེ་འདུན་དག་གི་ནང་དུ་ཁྱོད་ལ་བྱའོ། །ཉེས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཁྱོད་ལ་བྱའོ། །ཞེས་དེས་དེ་ལ་ཉེས་པས་ བསྡིགས་ནས་ཉེས་པ་རབ་ཏུ་བཞག་སྟེ། དམ་དེམ་དང་བཅས། འཇེབས་པ་དང་བཅས། གསོབ་ཏུ་དབྱུང་བ་དང་། བཅས་པར་བྱས་ནས་གཏོང་བའོ། །བཤགས་པའི་ལས་དང་། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ལས་དང་། བསྒོ་བའི་ལས་དང་། རྗེས་སུ་གནང་བའི་ལས་དང་། སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པའི་ལས་སོ། །རྣམ་པར་དག་པའི་ལས་ལྔ་སྟེ། ཆད་པ་དང་། གཞི་ནས་བསླང་བའི་ཆད་པ་དང་། ཡིད་མགུ་བ་དང་། གཞི་ནས་བསླང་བའི་ཡིད་མགུ་བ་དང་། དབྱུང་བ་རྣམས་སོ། །གདུལ་བའི་དངོས་པོ་ལྔ་སྟེ། བསྡིགས་པ་དང་། སྨད་པ་དང་། བསྐྲད་ པ་དང་། སླར་བསྡུམ་པ་དང་། སྤང་བ་རྣམས་སོ། །སྨད་པའི་དངོས་པོ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། བསྡིགས་པ་དང་། སྨད་པ་དང་། བསྐྲད་པ་དང་། བསྡུམ་པ་དང་། སྤང་བ་རྣམས་སོ། །ཆད་པའི་ལས་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། དེ་དག་ནས་སྤང་བའི་བར་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །མདོར་ན། དགེ་ འདུན་ནང་ན་སྤྱོད་པ་གཉིས། །གནས་བརྟན་བག་མེད་སྒོ་གཉིས་དང་། །ཤེན་དམན་གྱུར་དང་རྩོད་པ་དང་། །བདག་དང་བདག་ཤེས་དེ་བཞིན་ནོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ན་སྤྱོད་པའི་དགེ་སློང་གིས་དགེ་འདུན་གྱི་དྲུང་དུ་འགྲོ་བ་ན་ཆོས་རྣམ་པ་ལྔས་དྲན་པ་ནང་དུ་ཉེ་བར་གཞག་ 13-30b

སྟེ། དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །ལྔ་གང་ཞེ་ན། རིམ་གྲོར་བཅས་པ་དང་། བསྟི་སྟང་དུ་བཅས་པ་དང་། འཇིགས་པའི་དབང་དུ་འགྱུར་བར་བཅས་པ་དང་། དམན་པའི་ཡིད་དུ་བཅས་པ་དང་། ཕྱག་དར་བ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་དང་སྟན་ལ་འདུག་པར་མཁས་ པའོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ན་སྤྱོད་པའི་དགེ་སློང་གིས་གཞན་ཡང་ཆོས་རྣམ་པ་ལྔས་ནང་དུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་སྟེ། དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་འགྲོ་བར་བྱའོ།

以下是原文的完整直譯： 承認羯磨有五種：自己作羯磨、現前而承認、奉獻信心、表述自己的見解和默然而承認。 在界內不現前住的五種人應作信心已至的羯磨，而不是在多數人現前集會中：住于盜賊、各自安住、不住、隨順和被比丘尼呵責的人。 未作不允許的五種羯磨是：“將在此處為你作”、“將在此僧團中為你作”、“將在其他處所的僧團中為你作”、“將為你作如此過失”。以此威脅他的過失，明確安立過失，帶有嚴厲、誘導、可調伏地作了后捨棄。 懺悔羯磨、加持羯磨、教誡羯磨、隨許羯磨和住於行為羯磨。 清凈羯磨有五種：懲處、從根本起的懲處、悅意、從根本起的悅意和出罪。 調伏事有五種：威脅、呵責、驅逐、和解和捨棄。 呵責事有五種：威脅、呵責、驅逐、和解和捨棄。 懲處羯磨有五種：應說至捨棄。 簡而言之： 僧團中有二行為， 上座放逸二門及， 衰減爭論與自己， 自知亦復是如是。 住于僧團中行為的比丘前往僧團時，應以五種法內心正念而往僧團。何為五？具恭敬、具尊重、具畏懼、具卑下心和與掃地人平等心而善巧安坐。 住于僧團中行為的比丘還應以其他五種法內心正念而往僧團。

།ལྔ་གང་ཞེ་ན། བྱམས་པའི་སེམས་དང་། ཕན་པའི་སེམས་དང་། སྙིང་བརྩེ་བའི་སེམས་དང་། སྙན་ པར་སྨྲ་བ་དང་། ཚིག་རྩུབ་པོ་མི་སྨྲ་བ་རྣམས་སོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ན་ཆོས་མ་ཡིན་པར་རྩོད་པའང་ཡོད་དེ། དེ་ལ་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ན་སྤྱོད་པའི་དགེ་སློང་གིས་ཆོས་དང་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་རང་གི་ལྟ་བ་བརྗོད་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་ འགྲོ་བར་བྱ་སྟེ། དེའི་གླེང་གཞི་མི་དཀྲུག་པར་རྣལ་འབྱོར་དུ་བརྩོན་པར་གནས་པར་བྱའོ། །ཆོས་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་གནས་བརྟན་གྱི་དགེ་སློང་ནི་བསྡིགས་པར་བྱའོ། །ཚར་གཅད་པར་བྱའོ། །སྤང་བར་བྱའོ། །ཕྱོགས་མེད་པར་བྱའོ། །སྨ་དབབ་པར་བྱའོ། ། སྤ་གོང་བར་བྱའོ། །དོགས་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་དང་། འགྱོད་པ་རྣམས་སྐྱེ་བར་བྱའོ། །དམ་དེམ་དུ་བཅས། འཇེབས་པར་བཅས། གསོག་ཏུ་དབྱུང་བར་བཅས་པར་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། ཚུལ་ཁྲིམས་ངན་པ་ཡིན། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཉེས་པ་བྱུང་ཞིང་ལོག་པར་ལྟ་བ་ཡིན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ལྟ་ཞིང་ངོ་ཚ་མེད་པ་ཡིན། འཁོར་ངོ་ཚ་མེད་ཅིང་རྒོལ་བ་དང་། སླར་རྒོལ་བའི་དགེ་སློང་རྣམས་འཐབ་པ་དང་། མཚང་འདྲུ་བ་དང་། འཁོན་པ་དང་། འཁྲུགས་པ་རྣམས་སུ་བསྐུལ་བ་ཡིན། རྒོལ་བ་དང་། སླར་རྒོལ་བའི་དགེ་སློང་རྣམས་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ ལ་སྟེན་དུ་འཇུག་པའོ། །ཆོས་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་ནི་དགེ་བསྙེན་མ་རྣམས་ཀྱིས་མ་དད་པ་ཚོར་བར་བྱ་བར་རིགས་ཏེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། ཁྱིམ་པ་རྣམས་ལ་ཁ་ཟེར་བ་དང་། ཁྱིམ་པ་རྣམས་ལ་མི་སྙན་པར་སྨྲ་བ་དང་། ཁྱིམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱོན་ནས་བརྗོད་པ་དང་། ཁྱིམ་ 13-31a

པ་རྣམས་ལ་དོན་མ་ཡིན་པ་དང་། མི་ཕན་པའི་རྙེད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་ནི་དགེ་བསྙེན་ཕས་མ་དད་པ་ཚོར་བར་བྱ་བར་རིགས་ཏེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ལ་ངན་དུ་བརྗོད་པ་དང་། ཆོས་ལ་ངན་དུ་ བརྗོད་པ་དང་། དགེ་འདུན་ལ་ངན་དུ་བརྗོད་པ་དང་། མི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་དང་། དགེ་སློང་གི་བསླབ་པ་ལ་མ་མོས་པའོ། །ཆོས་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་དགེ་བསྙེན་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་ལྷུང་བཟེད་ཁས་ཕུབ་པར་འོས་ཏེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་ལ་ཁ་ཟེར་བ་དང་། དགེ་སློང་དག་ལ་མི་སྙན་པར་སྨྲ་བ་དང་། དགེ་སློང་དག་ལ་ངན་དུ་བརྗོད་པ་དང་། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་མི་ཕན་པ་དང་། དོན་མ་ཡིན་པར་བྱེད་པ་དང་། རྙེད་པར་འདོད་པ་དང་། ཞུགས་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ།

這五種是什麼呢?慈愛心、利益心、悲憫心、說悅耳語、不說粗暴語。在僧團中也有非法的爭論,對此,在僧團中行持的比丘應當依止與法相應的一方。或者,陳述自己的觀點后從座位起身離開,不攪動那爭論的緣由,應當精進安住于瑜伽中。具足五種法的長老比丘應當被呵斥。應當被降伏。應當被捨棄。應當使無依靠。應當使沮喪。應當使退縮。應當使生起懷疑、疑惑和後悔。應當使之畏懼,應當使之害怕,應當使之退避。這五種是什麼呢?是破戒者,犯戒並持邪見者,顛倒見解且無慚愧者,無慚愧的眷屬以及煽動諍訟和反諍訟的比丘們爭鬥、挖苦、結怨、爭吵者,使諍訟和反諍訟的比丘們依止非法者。具足五種法的比丘應當被優婆夷們表達不信任,這五種是什麼呢?辱罵在家人,對在家人說不悅耳語,談論在家人的過失,對在家人從事無益且無利的獲取。 此外,具足五種法的比丘應當被優婆塞們表達不信任,這五種是什麼呢?誹謗佛陀,誹謗法,誹謗僧團,行不當行為,不信奉比丘的學處。具足五種法的優婆塞應當被僧團倒置缽,這五種是什麼呢?辱罵比丘們,對比丘們說不悅耳語,誹謗比丘們,對比丘們做無益和無利之事,貪求利養且參與其中。

།གཞན་ཡང་ཆོས་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་དགེ་བསྙེན་ནི་དགེ་འདུན་ གྱི་ལྷུང་བཟེད་ཁས་དབུབ་པར་འོས་ཏེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ལ་ངན་དུ་བརྗོད་པ་དང་། ཆོས་ལ་ངན་དུ་བརྗོད་པ་དང་། དགེ་འདུན་ལ་ངན་དུ་བརྗོད་པ་དང་། མི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་དང་། དགེ་བསྙེན་གྱི་བསླབ་པ་ལ་མི་སློབ་པའོ། །ཆོས་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་འདུལ་ བ་འཛིན་པ་ནི་རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱེད་མི་ནུས་པ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། ཤེན་དམན་པར་གྱུར་པ་དང་། ལོག་ཤིག་ཏུ་འགྲོ་བ་དང་། མང་དུ་སྨྲ་བར་གྱུར་པ་དང་། ཚིག་ཀྱལ་པར་སྨྲ་བ་དང་། མི་ཕན་པ་སྡུད་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམ་པ་ལྔ་ལས་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སུ་བཟློག་པ་ ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ནི་རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱེད་མི་ནུས་པ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། འཁྲུལ་པ་འཛིན་པ་དང་། གསང་བའི་ཚིག་འཛིན་པ་དང་། ཚིག་མང་པོ་འཛིན་པ་དང་། མ་ངེས་པར་འཛིན་པ་དང་། ལན་གསུམ་ གྱི་བར་དུ་དམ་བཅར་མ་བཅུག་པར་མཆོད་པ་ཡིན་ཏེ། དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སུ་བཟློག་པར་ཡང་རྣམ་པ་ལྔར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ནི་རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱེད་མི་ནུས་ཏེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། བདག་གིས་སྨྲ་བ་མཐར་ཐུག་པར་མི་ 13-31b

ཤེས་པ་དང་། གཞན་གྱི་ཚིག་མཐར་མི་འབྱིན་པ་དང་། མི་ཉན་པ་དང་། གྲགས་པར་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སུ་ཡང་བཟློག་པ་རྣམ་པ་ལྔར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ནི་རྩོད་པ་ཤིན་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་མི་ ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། མ་བསྒོ་བ་བསྒོ་བར་མི་བྱེད་པ་ཡིན། ཡང་དག་པར་མ་བསྒོ་བ་ཡང་དག་པར་བསྒོ་བར་མི་བྱེད་པ་ཡིན། མི་སེམས་པ་སེམས་པར་མི་བྱེད་པ་ཡིན། རྒོལ་བ་དང་། སླར་རྒོལ་བའི་དགེ་སློང་རྣམས་འཐབ་པ་དང་། མཚང་འདྲུ་བ་དང་། འཁོན་པ་དང་། རྩོད་པ་རྣམས་སུ་སྐུལ་བ་ཡིན། རྒོལ་བ་དང་སླར་རྒོལ་བའི་དགེ་སློང་རྣམས་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ལ་སྟེན་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་ལྔ་ལས་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སུ་བཟློག་པར་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ།

此外,具足五種法的優婆塞應當被僧團覆缽,這五種是什麼呢?誹謗佛陀,誹謗法,誹謗僧團,行不當行為,不學優婆塞的學處。具足五種法的持律者無法平息爭論,這五種是什麼呢?變得怯懦,偏離正道,變得多言,說無義語,變得聚集無益之事。與這五種相反的白品也應當說明。 此外,具足五種法的持律者無法平息爭論,這五種是什麼呢?執取錯誤,執取秘密語,執取多言,執取不確定,未經三次確認就作禮拜。與此相反的白品也應當以五種方式說明。 此外,具足五種法的持律者無法平息爭論,這五種是什麼呢?不知自己言語的終點,不引出他人言語的結論,不傾聽,不使聞名。與此相反的白品也應當以五種方式說明。 此外,具足五種法的持律者完全無法平息爭論,這些是:不勸告應當勸告的,不如實勸告應當如實勸告的,不思考應當思考的,煽動諍訟和反諍訟的比丘們爭鬥、挖苦、結怨、爭論,使諍訟和反諍訟的比丘們依止非法一方。與這五種相反的白品也應當說明。

།མདོར་ན། རྗེས་སུ་བསྟན་དང་རྩོད་པ་དང་། །ལས་དང་རྒོལ་བ་འཛིན་ པ་དང་། །ཆོས་མ་ཡིན་པ་མདོ་སྡེ་འདུལ། །མ་བསྐོས་བྱུང་དང་ཉེས་དེ་བཞིན། །ཆོས་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ནི་རྗེས་སུ་སྟོན་པར་བྱེད་མི་ནུས་ཏེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་ངག་ལྔ་མི་ཤེས་པ་དང་། སླར་རྒོལ་བ་མི་ཤེས་པ་དང་། ཆོས་སུ་ རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་མི་ཤེས་པ་དང་། ཆོས་མ་ཡིན་པའི་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་མི་ཤེས་པ་དང་། ཡི་དམ་མ་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། སླར་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སུ་བཟློག་པའང་རྣམ་པ་ལྔར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཆོས་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ནི་རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱེད་མི་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། རྩོད་པ་མི་ཤེས་པ་དང་། རྩོད་པ་ཅི་ལས་བྱུང་བ་མི་ཤེས་པ་དང་། རྩོད་པ་བསྡུ་བ་མི་ཤེས་པ་དང་། རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱ་བ་མི་ཤེས་པ་དང་། རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱས་ཀྱང་ཉེས་པ་ཕྱིས་མི་འབྱུང་བ་ལ་མི་མཁས་པ་ཡིན་ཏེ། སླར་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སུ་བཟློག་པའང་ རྣམ་པ་ལྔར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཆོས་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ནི་ལས་བྱེད་མི་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། དེས་དོན་སྦྱིན་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་མ་དག་ཅིང་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བསྒོ་བ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་དགའ་བོ་དགེ་ཚུལ་གྱི་ཚིག་གིས་བསྒོ་ཞིང་ 13-32a

མདོ་སྡེའི་ཚིག་མི་ཤེས་པ་ཡིན། གསོལ་བའི་ལས་མི་ཤེས་པ། གསོལ་བ་དང་གཉིས་ཀྱི་ལས་མི་ཤེས་པ། གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་མི་ཤེས་པ་ཡིན། བསྒོ་བའི་ལས་མི་ཤེས་པ་དང་། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ལས་མི་ཤེས་པ་སྟེ། སླར་དཀར་ པོའི་ཕྱོགས་སུ་བཟློག་པའང་རྣམ་པ་ལྔར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཆོས་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་ན་རྒོལ་བའི་དགེ་སློང་གིས་ཚིག་མི་གཟུང་བ་ཡིན་ཏེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། དེའི་དོན་སྦྱིན་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་མ་དག་ཅིང་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བསྒོ་བར་མི་བྱེད་པ་དང་། ཀུན་དགའ་བོའི་དགེ་ཚུལ་གྱི་ ཚིག་གིས་སྟོན་པ་དང་། མདོ་སྡེའི་གཞི་མི་ཤེས་པ་དང་། ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་མི་མངོན་པའི་གནས་ནས་གསུངས་པ་མི་ཤེས་པ་དང་། གང་ལ་གནས་ནས་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་སྟེ། སླར་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སུ་བཟློག་པའང་རྣམ་པ་ལྔར་བརྗོད་པར་བྱའོ།

簡而言之。隨後教導和爭論， 業和訴訟的執持， 非法的經律， 未受委任而生起以及過失也是如此。 具有五種法的持律者不能作為教導者,是哪五種呢?不知五種隨後教導的語言,不知如何反駁,不知如何依法隨後結合,不知如何依非法隨後結合,未立誓言。反之,白分方面也應說為五種。 具有五種法的持律者不能平息爭論,是哪五種呢?不知爭論,不知爭論從何而起,不知彙集爭論,不知如何平息爭論,不善於使平息爭論後過失不再生起。反之,白分方面也應說為五種。 具有五種法的持律者不能作羯磨,是哪五種呢?他的賜予意義極不清凈而從一而再地告誡,以阿難沙彌的話語告誡而不知經的語言,不知單白羯磨,不知白二羯磨,不知白四羯磨,不知告誡羯磨,不知加持羯磨。反之,白分方面也應說為五種。 具有五種法時,訴訟的比丘的話不應執持,是哪五種呢?他的賜予意義極不清凈而不從一而再地告誡,以阿難沙彌的話語教導,不知經的基礎,不知如何從不顯現處所說,不知依於何處而清凈。反之,白分方面也應說為五種。

།ཆོས་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ ལྡན་ན་སླར་རྒོལ་བའི་དགེ་སློང་གི་ཚིག་གཟུང་དུ་མི་རུང་བ་ཡིན་ཏེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། རྒོལ་བའི་དགེ་སློང་གིས་དྲིས་པ་གཞན་ལ་གཞན་གྱི་རྔོད་པ་དང་། གཏམ་རླུང་སྐུར་བ་དང་། དག་པའི་དགེ་སློང་ལ་འཚེ་བ་དང་། ཕྱོགས་ལ་གནས་ནས་ཉེས་པ་ཤེས་ཀྱང་ཉེས་པ་མི་ཤེས་ སོ་ཞེས་ཟེར་བ་སྟེ། སླར་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སུ་བཟློག་པའང་རྣམ་པ་ལྔར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཆོས་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ནི་རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱེད་མི་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། རྒོལ་བ་དང་། སླར་རྒོལ་བའི་དགེ་སློང་རྣམས་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ བསྙེན་པར་བྱེད་པ་དང་། རྒོལ་བ་དང་། སླར་རྒོལ་བའི་དགེ་སློང་རྣམས་འཐབ་པ་དང་། མཚང་འདྲུ་བ་དང་། འཁོན་པ་དང་། རྩོད་པ་རྣམས་ལ་སྐུལ་བ་ཡིན། དགེ་སློང་གཟུ་བོ་རྣམས་ཀྱི་མདོ་སྡེའི་ཚིག་མི་ཉན་པ་དང་། དགེ་སློང་གཙོ་བོ་རྣམས་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་། རྩོད་པའི་ཐོག་མ་དང་བར་མ་དང་ཐ་མ་ལ་མི་མཁས་པ་ཡིན་ཏེ། སླར་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སུ་བཟློག་པའང་རྣམ་པ་ལྔར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཆོས་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ནི་མདོ་སྡེའི་ཡོན་ཏན་ཤེས་པར་མི་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། མདོ་སྡེ་ལ་མི་མཁས་པ་ཡིན་ 13-32b

འདུལ་བ་ལ་མི་མཁས་པ་ཡིན། མ་ལྟ་བུ་ལ་མི་མཁས་པ་དང་། རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལ་མི་མཁས་པ་དང་། ལུང་ཁ་ཏོན་དུ་མ་ལོབས་པ་ཡིན་ཏེ། སླར་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སུ་བཟློག་པའང་རྣམ་པ་ལྔར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་འདུལ་ བ་འཛིན་པ་ནི་མདོ་སྡེའི་ཡོན་ཏན་ཤེས་པར་མི་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། ཉི་ཚེ་བ་དང་། ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་འདུལ་བ་མི་ཤེས་པ་དང་། རེ་ཞིག་པ་དང་། དུས་ཐམས་ཅད་པའི་འདུལ་བ་མི་ཤེས་པ་དང་། ཉེས་པའི་འདུལ་བ་མི་ཤེས་པ་དང་། རྩོད་པའི་འདུལ་བ་མི་ ཤེས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་འདུལ་བ་མི་ཤེས་པ་སྟེ། སླར་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སུ་བཟློག་པའང་རྣམ་པ་ལྔར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཆོས་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་འདུལ་བ་འཛིན་པས་མདོ་སྡེའི་ཡོན་ཏན་ཤེས་པར་མི་ནུས་ཏེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། ཉེས་པའི་འདུལ་བ་དང་། རྩོད་པའི་ འདུལ་བ་དང་། ཉི་ཚེ་བ་དང་། ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་དང་། རེ་ཞིག་པ་དང་། དུས་ཐམས་ཅད་པའི་རྣམས་ལ་ངེས་པར་མ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ།

具有五種法時,反訴的比丘的話不應執持,是哪五種呢?訴訟的比丘問一事而答以他事,說不實語,傷害清凈的比丘,站在一方而明知過失卻說不知過失。反之,白分方面也應說為五種。 具有五種法的持律者不能平息爭論,是哪五種呢?使訴訟和反訴的諸比丘親近非法一方,鼓動訴訟和反訴的諸比丘鬥爭、挖苦、怨恨和爭論,不聽中立諸比丘的經文語言,誹謗主要諸比丘,不善於爭論的開始、中間和結束。反之,白分方面也應說為五種。 具有五種法的持律者不能了知經的功德,是哪五種呢?不精通經,不精通律,不精通本母,不精通分別,未熟練誦經。反之,白分方面也應說為五種。 此外,具有五種法的持律者不能了知經的功德,是哪五種呢?不知區域性和具一切的律,不知暫時和一切時的律,不知過失的律,不知爭論的律,不知煩惱的律。反之,白分方面也應說為五種。 具有五種法的持律者不能了知經的功德,是哪五種呢?對過失的律、爭論的律、區域性的、具一切的、暫時的和一切時的諸律未獲確定。

།ཆོས་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ནི་རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱེད་མི་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། མ་བསྐོས་པ་ལས་ཞི་བར་ བྱེད་པ་དང་། ཉེས་པ་མི་སྟོན་པ་དང་། ཆད་པའི་ལས་མི་གཅོད་པ་དང་། རྣམ་པར་དག་པ་ཉེ་བར་མི་སྟོན་པ་དང་། འདིས་དགེ་འདུན་གྱིས་བསྒོ་བ་བཞིན་མ་བྱས་པར་གྱུར་པ་སྟེ། སླར་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སུ་བཟློག་པའང་རྣམ་པ་ལྔར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཆོས་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་ པའི་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ནི་ཉེས་པ་སྟོན་པར་མི་ནུས་ཏེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། ཉེས་པ་མི་ཤེས་པ་དང་། ཉེས་པ་མེད་པ་མི་ཤེས་པ་དང་། ལྕི་བ་མི་ཤེས་པ་དང་། ཡང་བ་མི་ཤེས་པ་དང་། འདིས་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་ཁ་ཐོན་མ་ལོབས་པ་ཡིན་ཏེ། སླར་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སུ་བཟློག་ པའང་རྣམ་པ་ལྔར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་འདུལ་བ་འཛིན་པས་ཉེས་པ་སྟོན་པར་མི་ནུས་ཏེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། བྱུང་བ་མི་ཤེས་པ་དང་། བཅས་པ་མི་ཤེས་པ་དང་། རྗེས་སུ་བཅས་པ་མི་ཤེས་པ་དང་། སྤང་བ་མི་ཤེས་པ་དང་། རྗེས་སུ་གནང་བ་མི་ 13-33a

ཤེས་པ་སྟེ། སླར་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སུ་བཟློག་པའང་རྣམ་པ་ལྔར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །མདོར་ན། ལྡང་དང་ལས་དང་གཡོགས་པ་དང་། །མེ་བྱིན་པ་དང་མལ་སྟན་རྣམས། །སེམས་འཁྲུགས་ཕོ་མཚན་ཁུ་བ་དང་། །གཎྜཱི་དང་ནི་བསྐོས་པའོ། །ཉེས་ པ་ལྡང་བ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། གསོལ་བས་ལྡང་བ་དང་། གསོལ་བ་མི་དགོས་པས་ལྡང་བ་དང་། བརྡས་ལྡང་བ་དང་། དོན་དམ་པས་ལྡང་བ་དང་། དགེ་སློང་མ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལས་འདས་ཤིང་མཚན་གྱུར་པའོ། །རྒྱུ་ལྔས་ན་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་ལས་ དང་འདུལ་བ་མ་ཡིན་པའི་ལས་བྱས་པར་འགྱུར་ཏེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། མངོན་སུམ་དུ་མ་གྱུར་པར་བྱེད་པ་དང་། མ་གླེངས་པ་དང་། དྲན་པར་མ་བྱས་པ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པ་དང་། ཡི་དམ་མ་བཅས་པའོ། །རྣམ་པ་ལྔས་ན་ལས་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་མདའ་འཕངས་ པ་བཞིན་དུ་ལུས་འགྱེལ་ཏེ་ཤི་མ་ཐག་ཏུ་ངན་སོང་ངན་འགྲོ་ལོག་པར་ལྟུང་བ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་སྐྱེ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། འདོད་པའི་ཕྱིར་འགྲོ། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་དང་། འཇིགས་པའི་ཕྱིར་འགྲོ། ལས་བྱས་པ་དང་། མ་བྱས་པ་མི་ཤེས་པའོ།

具有五種法的持律者不能平息爭論,是哪五種呢?未受委任而平息,不指出過失,不判處懲罰,不示現清凈,此人未如僧團所告誡那樣做。反之,白分方面也應說為五種。 具有五種法的持律者不能指出過失,是哪五種呢?不知過失,不知無過失,不知重,不知輕,此人未熟練誦波羅提木叉經。反之,白分方面也應說為五種。 此外,具有五種法的持律者不能指出過失,是哪五種呢?不知已生起,不知制定,不知隨後制定,不知捨棄,不知隨後開許。反之,白分方面也應說為五種。 簡而言之。起與業及覆蓋, 授火與臥具, 心亂男根精液, 及銅鐘與委任。 有五種起過失,是哪五種呢?以請求而起,不需請求而起,以手勢而起,以真實而起,比丘尼不共過而轉變性別。 由五種因緣作非法羯磨和非律羯磨,是哪五種呢?非現前而作,未詰問,未令憶念,無事,未立誓。 由五種方式,作羯磨的比丘如射箭般身體倒地,死後立即墮惡趣、惡道、邪道、地獄,是哪五種呢?為貪慾而行,為嗔恚、愚癡、恐懼而行,不知已作羯磨與未作。

།རྒྱུ་ལྔས་ ན་དགེ་སློང་གི་ཕ་རོལ་ནས་མ་བྱིན་པ་བླངས་ན་ཕས་ཕམ་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་ཏེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། བདག་གི་བར་འདུ་ཤེས་མེད་པར་བླངས་པ་དང་། སྐད་ཅིག་བརྙ་བའི་འདུ་ཤེས་མེད་པར་བླངས་པ་དང་། ཡིད་གཅུགས་པའི་འདུ་ཤེས་མེད་པར་བླངས་པ་དང་། ལེན་ པ་ན་གཞན་ཤེས་པར་བྱས་ནས་མ་བླངས་པ་དང་། རྐུ་སེམས་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། སླར་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སུ་བཟློག་པའང་རྣམ་པ་ལྔར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །མལ་སྟན་མི་སྤྱད་པ་རྣམ་པ་ལྔར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། དུད་པ་དང་། རྡུལ་ཁྲོད་དང་། ཆུ་དང་། འདྲེན་ པ་དང་། དྲུད་པ་དང་ལྔའོ། །རྒྱུ་ལྔས་ན་སེམས་འཁྲུགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། གཉེན་བཤེས་ཟད་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ཟད་པ་དང་། ཁམས་མ་མཉམ་པ་དང་། མི་མ་ཡིན་པས་བརླམས་པ་དང་། སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའོ། །གཞན་ཡང་རྒྱུ་ལྔས་ 13-33b

ན་སེམས་འཁྲུགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། རླུང་བསྐྱོད་པ་དང་། མཁྲིས་པ་དང་། བད་ཀན་དང་། འདུས་པ་དང་། སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའོ། །གཞན་ཡང་རྒྱུ་ལྔས་ན་སེམས་འཁྲུགས་ཏེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། མི་མ་ཡིན་པས་བརྡེག་པ་དང་། མི་མ་ཡིན་ པས་སེམས་འཁྲུགས་པ་དང་། མི་མ་ཡིན་པས་མདངས་ཕྲོགས་པ་དང་། ཁམས་མ་མཉམ་པ་དང་། སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའོ། །རྒྱུ་ལྔས་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕོ་མཚན་ལས་སུ་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ། བཤང་བ་འགགས་པར་གྱུར་པ་དང་། གཅི་བ་འགགས་ པར་གྱུར་པ་དང་། རླུང་འགགས་པར་གྱུར་པ་དང་། སྲོག་ཆགས་ཨུ་ཙ་ཏིང་ཀས་ཟིན་པར་གྱུར་པ་དང་། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་དཀྲིས་པར་གྱུར་པ་དང་ལྔའོ། །ཁུ་བ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། སྔོན་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་། དམར་པོ་དང་། བསྐ་བ་དང་། སླ་བ་དང་ ལྔའོ། །གཎྜཱི་བརྡུང་བ་ལ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཎྜཱི་དང་། ལས་ཀྱི་གཎྜཱི་དང་། ཤི་བའི་གཎྜཱི་དང་། ཉེས་པའི་གཎྜཱི་དང་། སྤང་བའི་གཎྜཱི་དང་ལྔའོ། །དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཎྜཱི་དེ་ནི་རྒྱུད་གསུམ་དང་དྲག་པོ་གསུམ་མོ། །ལས་ཀྱི་གཎྜཱི་ནི་རྒྱུད་ གཉིས་དང་དྲག་པོ་གཅིག་གོ། །ཤི་བའི་གཎྜཱི་ནི་རྒྱུད་གཅིག་པའོ། །ཉེས་པའི་གཎྜཱི་ནི་ནམ་ཞི་བར་གྱུར་གྱི་བར་དུའོ། །སྤང་བའི་གཎྜཱི་ནི་ཁར་གསིལ་ལོ།

由五種因緣比丘從彼方取不與取時成為他勝罪,是哪五種呢?無自己所有的想而取,無暫時借用的想而取,無親信的想而取,取時未令他人知曉而取,盜心近住。反之,白分方面也應說為五種。 應知五種不可用的臥具,是哪五種呢?煙燻、塵垢、水濕、拖拽和磨損五種。 由五種因緣心亂,是哪五種呢?親友耗盡、受用耗盡、界不調和、非人所魅、前業異熟。 此外,由五種因緣心亂,是哪五種呢?風動、膽汁、痰、聚集和前業異熟。 此外,由五種因緣心亂,是哪五種呢?非人打擊、非人心亂、非人奪光澤、界不調和和前業異熟。 由五種因緣未離貪慾的男根變得堪能,即大便阻塞、小便阻塞、風阻塞、被烏遮亭迦蟲所侵和被欲貪遍纏五種。 精液有五種,即青色、黃色、紅色、濃稠和稀薄五種。 擊銅鐘有五種,即全僧團的銅鐘、羯磨的銅鐘、亡者的銅鐘、過失的銅鐘和捨棄的銅鐘五種。 全僧團的銅鐘是三連擊三重擊。羯磨的銅鐘是二連擊一重擊。亡者的銅鐘是一連擊。過失的銅鐘是直到平息為止。捨棄的銅鐘是揚聲敲擊。

།ཆོས་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་མ་ལ་ལུང་བསྒོ་བར་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ པར་གྱུར་པ་དང་། མང་དུ་ཐོས་པ་དང་། གནས་བརྟན་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པ་དང་། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྐད་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་དང་། དེས་དགེ་སློང་མ་ལ་ལུས་ཀྱིས་བསྐྱོད་པས་སུན་མ་ཕྱུང་བར་གྱུར་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཕས་ཕམ་པ་བཞི་ལས་གང་ ཡང་རུང་བ་འདས་པར་མ་གྱུར་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་མང་དུ་ཐོས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེས་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་བཤད་པའམ་ཁ་ཏོན་དུ་བྱས་པར་གྱུར་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་གནས་བརྟན་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་ལོ་ཉི་ཤུ་ལོན་པར་གྱུར་པའམ། ཡང་ 13-34a

ན་དེ་ལས་འདས་པའོ། །དེ་སྟེ་དགེ་སློང་མ་ལ་ལུས་ཀྱིས་བསྐྱོད་པས་སུན་ཕྱུང་བར་མ་གྱུར་ཏམ། ཡང་ན་ཉེས་པ་དེ་འདིས་ཇི་ལྟར་ཆོས་བཞིན་དུ་བྱས་པར་གྱུར་པའོ། །སྒོ་གཉིས་པོ་རྫོགས་སྷོ།། །། 說第三門 སྒོ་གསུམ་པོའི་མདོ་བསྡུས་པ་སྟེ། རྩོད་དང་མགུ་ བར་བྱེད་པ་དང་། །ནོར་རྙེད་གང་ཟག་དེ་བཞིན་ཏེ། །ཨུ་པཱ་ལི་འདུལ་ཆད་པ་དང་། །རབ་འབྱུང་སྦྱིན་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །མདོར་ན། འཁྲུག་པའི་རྩ་བ་བསྒོ་བ་དྲུག །ལས་དང་བསྟན་པའང་དེ་བཞིན་ཏེ། །བསྟབས་པར་བྱ་བ་ཉམས་པ་དང་། །བཟློག་པར་བྱ་བའང་དེ་བཞིན་ ནོ། །དགེ་སློང་དག་འདི་ལ་འཁྲུག་པའི་རྩ་བ་ནི་དྲུག་སྟེ། དགེ་སློང་ཁྲོ་ཞིང་འཁོན་པ་ཡང་ཡོད་དེ། དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་ཁྲོ་ཞིང་འཁོན་དུ་འཛིན་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་ནི་སྟོན་པ་ལ་བླ་མར་མི་བྱེད། བཀུར་སྟིར་མི་བྱེད། ཕུ་དུད་དུ་མི་བྱེད། མཆོད་པར་མི་བྱེད་དེ། དེས་སྟོན་པ་ལ་བསྟི་སྟང་དུ་མ་བྱས། བླ་མར་མ་བྱས། བཀུར་སྟིར་མ་བྱས། ཕུ་དུད་དུ་མ་བྱས། མཆོད་པར་མ་བྱས་པས་ན་ཆོས་མི་མཐོང་ངོ་། །ཆོས་མ་མཐོང་བས་དགེ་འདུན་ལ་རིམ་གྲོར་བྱེད་པར་མི་སྤྱོད་དོ། །དགེ་འདུན་ལ་རིམ་གྲོ་མེད་པར་སྤྱད་པས་དགེ་སྦྱོང་ཉིད་ ལ་བག་མེད་པར་སྤྱོད་དོ། །དགེ་སྦྱོང་ཉིད་ལ་བག་མེད་པར་སྤྱོད་པས་ཇི་ནས་དགེ་འདུན་ལ་འཐབ་པ་དང་། མཚང་འདྲུ་བ་དང་། འཁོན་པ་དང་། རྩོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འཐབ་པ་དང་། མཚང་འདྲུ་བ་དང་། འཁོན་པ་དང་། རྩོད་པ་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ ལ་ཕན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་དོན་མ་ཡིན་གྱི། སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་སྡུག་བསྔལ་བར་བྱེད་དོ།

具有五種法的比丘應對比丘尼授予教誡,是哪五種呢?具足戒律、多聞、成為長老王、具有城市語言、他未以身體動作擾亂比丘尼。 如何是具足戒律?未違犯四他勝罪中的任何一種。 如何是多聞?他已解說或誦讀波羅提木叉經。 如何是成為如長老王?受具足戒已滿二十年或超過。 他未以身體動作擾亂比丘尼,或者已如法懺悔此過失。 第二門完。 第三門攝頌: 諍與令歡喜, 財物得及人, 優波離律罰, 出家施亦然。 簡而言之: 諍根六種告誡, 羯磨教法亦如是, 應教誡者退失及, 應制止者亦如是。 諸比丘,此中諍根有六:有比丘憤怒懷恨。諸比丘,凡是比丘憤怒懷恨者,他不尊敬導師,不恭敬,不頂禮,不供養。由於他未尊重導師,未尊敬,未恭敬,未頂禮,未供養,故不見法。由不見法,不行僧團恭敬。由無僧團恭敬而行,放逸行沙門行。由放逸行沙門行,以至於在僧團中生起如是爭鬥、誹謗、怨恨、諍論,爭鬥、誹謗、怨恨、諍論對眾多有情無益,非眾多有情之利,而使眾多有情受苦。

།ལྷ་དང་མི་རྣམས་ལ་ཡང་དོན་མ་ཡིན་པ་དང་། མི་ཕན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བར་བྱེད་དོ། །དགེ་སློང་(ཁྱད,ཁྱེད་)[*]རྣམས་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་རྩོད་པའི་རྩ་བ་ནང་ངམ་ཕྱི་རོལ་ན་ཡོད་ལ་བདག་ ཉིད་ཀྱིས་མ་སྤངས་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་བ་དང་། དེ་ལ་ཁྱེད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མཐུན་ཞིང་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་བྱོས་ལ་རབ་ཏུ་དད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་བརྩལ་བ་དང་སྤྲོ་བ་སྐྱེད་ཅིག །སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་ནས་རྩོད་པའི་རྩ་བ་དེ་མ་བཏང་གི་བར་དུ་དྲན་པ་དང་། ཤེས་པ་མི་གཏང་བར་བརྩོན་ 13-34b

པར་བྱོས་ཤིག །དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་ཁྱེད་ཅག་གིས་རྩོད་པའི་རྩ་བ་ནང་ངམ་ཕྱི་རོལ་ན་ཡོད་པ་མ་སྤངས་པ་མཐོང་ན། དེར་ཁྱེད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མཐུན་ཞིང་དགའ་བར་བྱོས་ལ་སེམས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་བསྲུང་བའི་དྲན་པས་རྩོད་པའི་རྩ་བ་དེའི་ཉེས་པ་ཟད་པར་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་ བརྩོན་པར་བྱོས་ཤིག་དང་། ཁྱེད་ཀྱི་རྩོད་པའི་རྩ་བ་དེ་ཡང་དག་པར་བཅོམ་ནས་ཕྱིས་ཀྱང་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཁོན་དུ་འཛིན་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་འཆབ་པ་དང་། འཚིག་པ་དང་། ཕྲག་དོག་དང་། འཇུངས་པ་དང་། གཡོ་དང་། སྒྱུ་དང་། ངོ་ཚ་མེད་པ་དང་། མི་ འཛེམ་པ་དང་། རང་གི་ལྟ་བ་སྙེམས་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། བབ་བབ་ཏུ་འཛིན་པ་སྤང་དཀའ་བའི་ཚིག་རྣམས་རྒྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བསྒོ་བ་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྒོ་བ་དང་། དགེ་འདུན་གྱིས་བསྒོ་བ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྒོ་བ་དང་། མཁན་པོས་བསྒོ་བ་དང་། རྒྱལ་པོས་བསྒོ་བ་དང་། རྐུན་པོས་བསྒོ་བའོ། །དགེ་བསྙེན་ཕས་བྱར་མི་རུང་བའི་ལས་དྲུག་སྟེ། སེམས་ཅན་འཚོང་བ་དང་། མཚོན་ཆ་འཚོང་བ་དང་། ཆང་འཚོང་བ་དང་། དུག་འཚོང་བ་དང་། རྒྱ་སྐྱེགས་ཀྱི་ལས་དང་། འབྲུ་མར་བྱེད་པའི་ ལས་སོ། །ནག་པོར་བསྟན་པ་དྲུག་སྟེ། འདི་ལྟར་དགེ་སློང་དག་ལ་དགེ་སློང་ཞིག་འདི་སྐད་དུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་བོས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས། མངོན་སུམ་དུ་བླངས་ཏེ། འདི་ནི་ཆོས་སོ། །འདི་ནི་འདུལ་བའོ།

對天人和人類也是無利、無益、造成痛苦。諸比丘,如果你們內部或外部存在如此諍根而自己未斷除,應當自己觀察,與你們一起和合歡喜,生起極大信心的精進、努力和歡喜。生起歡喜后,在未捨棄該諍根之前,應當精進不捨正念和覺知。同樣,諸比丘,若你們見到內部或外部存在未斷除的諍根,應當與你們一起和合歡喜,以心極善守護的正念,在該諍根過失未盡之前精進。你們如此真實降伏諍根后,未來也將不再生起。 如同懷恨,隱藏、惱怒、嫉妒、慳吝、奸詐、諂曲、無慚、無愧、自見高舉等亦如是,應廣說難捨執著的言詞。 有六種告誡:佛陀告誡、僧團告誡、阿阇黎告誡、和尚告誡、國王告誡和盜賊告誡。 近事男不應做的六種事業:販賣眾生、販賣武器、販賣酒、販賣毒藥、紅花事業和榨油事業。 六種宣說為黑法:比如有比丘對諸比丘如是說:“具壽,我親自從世尊處聽聞、領受:‘此是法,此是律。

།འདི་ནི་སྟོན་པས་བསྟན་པའོ་ཞེས་ཟེར་ན། དགེ་ སློང་དེས་སྨྲས་པ་དེ་ལ་སྤྲོ་བར་ཡང་མི་བྱ། སྨད་པར་ཡང་མི་བྱ་སྟེ། སྤྲོ་བར་ཡང་མི་བྱ། སྨད་པར་ཡང་མི་བྱ་བར་ཚིག་དང་དོན་དང་འབྲུ་རྣམས་ཟུང་ལ་མདོ་སྡེ་དང་གཏུགས་ཤིང་འདུལ་བ་ལ་ལྟོས་ཤིག །དེ་སྟེ་མདོ་སྡེ་དང་གཏུགས། འདུལ་བ་ལ་བལྟས་ཀྱང་མདོ་སྡེ་དང་ཡང་མི་ མཐུན། འདུལ་བ་ལས་ཀྱང་མི་འབྱུང་ཆོས་ཉིད་དང་ཡང་འགལ་ན་དགེ་སློང་དེ་ལ་འདི་སྐད་དུ་ཇི་ལྟར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱི་ཆོས་འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མ་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པས་ཆོས་འདི་ལོག་པར་བཟུང་ངོ་། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཁོ་བོས་ཆོས་འདི་མདོ་སྡེ་དང་ཡང་ 13-35a

གཏུགས། འདུལ་བ་ལ་ཡང་བལྟས་ན། མདོ་སྡེ་དང་ཡང་མི་མཐུན། འདུལ་བ་ལས་ཀྱང་མི་འབྱུང། ཆོས་ཉིད་དང་ཡང་འགལ་བས་འདི་ནི་ཆོས་མ་ཡིན། འདི་ནི་འདུལ་བ་མ་ཡིན། འདི་ནི་སྟོན་པས་བསྟན་པ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱོས་ལ་བོར་ཅིག་ཅེས་སྒོ་ ཤིག །གཞན་ཡང་དགེ་སློང་དག་ལ་དགེ་སློང་ཞིག་འདི་སྐད་དུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་གནས་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ན་གནས་བརྟན་དུ་བཅས་སོ་སོར་ཐར་པ་བཅས་པའི་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་དག་གནས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་བོས་ནི་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དེ་དག་ལས་མངོན་སུམ་དུ་ ཐོས། མངོན་སུམ་དུ་བླངས་པས་འདི་ནི་ཆོས་སོ། །འདི་ནི་འདུལ་བའོ། །འདི་ནི་སྟོན་པས་བསྟན་པའོ་ཞེས་ཟེར་ན། དགེ་སློང་དེས་དེ་ལ་སྤྲོ་བ་དང་། སྨད་པར་མི་བྱ་བར་ཚིག་དང་དོན་དང་འབྲུ་རྣམས་ཟུང་ལ་མདོ་སྡེ་དང་གཏུགས་ཤིང། འདུལ་བ་ལ་ལྟོས་ཤིག །དེ་སྟེ་ མདོ་སྡེ་དང་གཏུགས། འདུལ་བ་ལ་བལྟས་ཀྱང། མདོ་སྡེ་དང་ཡང་མི་མཐུན། འདུལ་བ་ལས་ཀྱང་མི་འབྱུང་ལ། ཆོས་ཉིད་དང་འགལ་ན། དགེ་སློང་དེ་ལ་འདི་སྐད་དུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་གནས་བརྟན་དང་བཅས། སོ་སོར་ཐར་པ་དང་བཅས་པའི་དགེ་སློང་གི་ དགེ་འདུན་གྱི་ཆོས་སུ་འདུ་ཤེས། འདུལ་བར་འདུ་ཤེས་ཏེ་ཆོས་མ་ཡིན་འདུལ་བ་མ་ཡིན་པ་སྨྲས་སོ།

這是對您提供的藏文的完整直譯： 如果有人說”這是佛陀所教導的”，那麼比丘不應對此言論表示歡喜，也不應貶低。既不歡喜也不貶低，而應記住其言詞、意義和字句，對照經典並參考戒律。如果對照經典、參考戒律后發現，既不符合經典，也不見於戒律，還違背法性，那麼應該對那位比丘這樣說：“具壽，這個法並非世尊所說。或者具壽你錯誤理解了這個法。因此，我對照了經典，參考了戒律，發現它既不符合經典，也不見於戒律，還違背法性。所以應當知道，這不是法，這不是戒律，這不是佛陀所教導的。請捨棄它。” 此外，如果有比丘對其他比丘們這樣說：“具壽們，在某某處有一個大比丘僧團，他們是長老，受持別解脫戒。我親自從那些比丘僧團那裡聽到、親自領受到：這是法，這是戒律，這是佛陀所教導的。“那麼，比丘們不應對此表示歡喜或貶低，而應記住其言詞、意義和字句，對照經典並參考戒律。如果對照經典、參考戒律后發現，既不符合經典，也不見於戒律，還違背法性，那麼應該對那位比丘這樣說：“具壽，你認為是長老和受持別解脫戒的比丘僧團的法和戒律，實際上所說的並非法，也非戒律。”

།ཡང་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་འདི་ལ་ལོག་པར་བཟུང་ངོ་། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཆོས་འདི་དག་ནི་མདོ་སྡེ་དང་ཡང་གཏུགས། འདུལ་བ་ལ་ཡང་བལྟས་ན་མདོ་སྡེ་དང་ཡང་ མི་མཐུན། འདུལ་བ་ལས་ཀྱང་མི་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཉིད་དང་ཡང་འགལ་བས་ན་འདི་ནི་ཆོས་མ་ཡིན། འདི་ནི་འདུལ་བ་མ་ཡིན། འདི་ནི་སྟོན་པས་བསྟན་པ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱོས་ལ་བོར་ཅིག་ཅེས་སྒོ་ཤིག །གཞན་ཡང་དགེ་སློང་ཞིག་འདི་སྐད་དུ་དགེ་སློང་དག་གནས་ འདི་ཞེས་བྱ་བ་ན་དགེ་སློང་མདོ་སྡེ་འཛིན་པ། འདུལ་བ་འཛིན་པ། མ་ལྟ་བུ་འཛིན་པ་མང་ཞིག་གནས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགེ་སློང་དེ་དག་ལ་བདག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས། མངོན་སུམ་དུ་བླངས་ཏེ། འདི་ནི་ཆོས་སོ། །འདི་ནི་འདུལ་བའོ། །འདི་ནི་སྟོན་པས་བསྟན་ 13-35b

པའོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནས། དགེ་སློང་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྔ་མ་དེ་བཞིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་ནི་ཆོས་སུ་འདུ་ཤེས། འདུལ་བར་འདུ་ཤེས་ཏེ། ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང་། འདུལ་བ་མ་ཡིན་པར་སྨྲས་སོ། །ཡང་ ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་འདི་དག་ལོག་པར་བཟུང་ངོ་། །འདི་ལྟར་ཆོས་འདི་མདོ་སྡེ་དང་གཏུགས། འདུལ་བ་ལ་བལྟས་ན་མདོ་སྡེ་དང་ཡང་མི་མཐུན། འདུལ་བ་ལས་ཀྱང་མི་འབྱུང། ཆོས་ཉིད་དང་ཡང་འགལ་ཏེ། འདི་ནི་ཆོས་མ་ཡིན། འདུལ་བ་མ་ཡིན། སྟོན་པས་བསྟན་པ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱོས་ལ་བོར་ཅིག་ཅེས་སྒོ་ཤིག །གཞན་ཡང་དགེ་སློང་ཞིག་དགེ་སློང་དག་ལ་འདི་སྐད་དུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གནས་འདི་ཞེས་བྱ་བའི་ནང་ན་དགེ་སློང་གི་གནས་བརྟན་གྱི་ནང་ནས་གནས་བརྟན་གང་ཡང་རུང་བ་དང་། གཙོ་བོའི་ནང་ན་གཙོ་ བོ་གང་ཡང་རུང་བའི་དགེ་སློང་དག་གནས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགེ་སློང་དེ་དག་ལས་བདག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས། མངོན་སུམ་དུ་བཟུང་བས་ན་འདི་ནི་ཆོས་སོ། །འདི་ནི་འདུལ་བའོ། །འདི་ནི་སྟོན་པས་བསྟན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དགེ་སློང་དེ་ལ་འདི་སྐད་སྨྲོས་ཤིག་ ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གནས་བརྟན་གྱི་ནང་ན་གནས་བརྟན་གང་ཡང་རུང་བ་དང་། གཙོ་བོའི་ནང་ན་གཙོ་བོ་གང་ཡང་རུང་བའི་དགེ་སློང་གིས་འདི་ལ། ཆོས་སུ་འདུ་ཤེས་འདི་ལ་འདུལ་བར་འདུ་ཤེས་ཏེ་ཆོས་མ་ཡིན། འདུལ་བ་མ་ཡིན་པར་ སྨྲས་སོ། །ཡང་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་འདི་ལོག་པར་བཟུང་ངོ་། །ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཤེས་པར་བྱོས་ལ་བོར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ།

這是對您提供的藏文的完整直譯： 或者具壽你自己錯誤理解了這個法。因此，我對照了經典，參考了戒律，發現這些法既不符合經典，也不見於戒律，還違背法性。所以應當知道，這不是法，這不是戒律，這不是佛陀所教導的。請捨棄它。 此外，如果有比丘對其他比丘們這樣說：“比丘們，在某某處住有許多持經、持律、持母論的比丘。具壽，我親自從那些比丘那裡聽到、親自領受到：這是法，這是戒律，這是佛陀所教導的。“那麼，從”比丘們不應對此表示歡喜或貶低”到”應該對那位比丘這樣說”的部分，與前面所說的相同。應該這樣說：“具壽，那些比丘認為是法和戒律的，實際上所說的並非法，也非戒律。或者具壽你自己錯誤理解了這些法。這樣，我對照了經典，參考了戒律，發現這些法既不符合經典，也不見於戒律，還違背法性。所以應當知道，這不是法，不是戒律，不是佛陀所教導的。請捨棄它。” 此外，如果有比丘對其他比丘們這樣說：“具壽們，在某某處住有比丘，他們是長老中的任何一位長老，或是上首中的任何一位上首。具壽，我親自從那些比丘那裡聽到、親自領受到：這是法，這是戒律，這是佛陀所教導的。“那麼，從”比丘們不應對此表示歡喜或貶低”到”應該對那位比丘這樣說”的部分，與前面所說的相同。應該這樣說：“具壽，長老中的任何一位長老，或上首中的任何一位上首比丘認為是法和戒律的，實際上所說的並非法，也非戒律。或者具壽你自己錯誤理解了這個法。“從這裡到”請捨棄它”的部分，與前面所說的相同。

།གཞན་ཡང་དགེ་སློང་ཞིག་ལ་དགེ་སློང་ཞིག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གནས་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ན་ དགེ་བསྙེན་དད་པ་ཡིད་ཆེས་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་བོས་ནི་དགེ་བསྙེན་དེ་ལས་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས། མངོན་སུམ་དུ་བླངས་ན་འདི་ནི་ཆོས་སོ། །འདི་ནི་འདུལ་བའོ། །འདི་ནི་སྟོན་པས་བསྟན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དགེ་སློང་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲོས་ཤིག་ 13-36a

ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་དགེ་བསྙེན་གྱིས་ཆོས་སུ་འདུ་ཤེས། འདུལ་བར་འདུ་ཤེས་ནས་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང་། འདུལ་བ་མ་ཡིན་པར་སྨྲས་སོ། །ཡང་ན་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་འདི་དག་ལོག་པར་བཟུང་ངོ་ཞེས་བྱ་ བ་ནས་ཤེས་པར་བྱོས་ལ་བོར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དགེ་སློང་དག་ལ་དགེ་སློང་ཞིག་འདི་སྐད་སྨྲས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་བོས་ནི་ལྷ་རྣམས་ལས་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་ཏེ། འདི་ནི་ཆོས་སོ། །འདི་ནི་འདུལ་བའོ། །འདི་ནི་སྟོན་པས་བསྟན་ པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དགེ་སློང་དེ་ལ་འདི་སྐད་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ལ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་སུ་འདུ་ཤེས། འདུལ་བར་འདུ་ཤེས་ནས་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང་། འདུལ་བ་མ་ཡིན་པར་སྨྲས་སོ། །ཡང་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ ཀྱིས་ཆོས་འདི་དག་ལོག་པར་བཟུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཤེས་པར་བྱོས་ལ་བོར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསྟན་པ་ཆེན་པོ་དྲུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་དགེ་སློང་དག་ལ་དགེ་སློང་ཞིག་འདི་སྐད་དུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས། མངོན་ སུམ་དུ་བླངས་ཏེ། འདི་ནི་ཆོས་སོ། །འདི་ནི་འདུལ་བའོ། །འདི་ནི་སྟོན་པས་བསྟན་པའོ་ཞེས་ཟེར་ན། དགེ་སློང་དེས་སྨྲས་པ་དེ་ལ་སྤྲོ་བར་ཡང་མི་བྱ་སྨད་པར་མི་བྱ་སྟེ། སྤྲོ་བར་མི་བྱ་སྨད་པར་མི་བྱ་བར་ཚིག་དང་དོན་དང་འབྲུ་རྣམས་བཟུང་སྟེ་མདོ་སྡེ་དང་གཏུགས་པར་བྱའོ། ། འདུལ་བ་ལ་བལྟ་བར་བྱའོ།

這是對您提供的藏文的完整直譯： 此外，如果一個比丘對另一個比丘這樣說：“具壽，在某某處有一位值得信賴的優婆塞。具壽，我親自從那位優婆塞那裡聽到、親自領受到：這是法，這是戒律，這是佛陀所教導的。“那麼，從”比丘們不應對此表示歡喜或貶低”到”應該對那位比丘這樣說”的部分，與前面所說的相同。應該這樣說：“具壽，你認為優婆塞所說的是法和戒律，實際上所說的並非法，也非戒律。或者具壽你自己錯誤理解了這些法。“從這裡到”請捨棄它”的部分，與前面所說的相同。 此外，如果有比丘對其他比丘們這樣說：“具壽，我親自從諸天那裡聽到：這是法，這是戒律，這是佛陀所教導的。“那麼，從”比丘們不應對此表示歡喜或貶低”到”應該對那位比丘這樣說”的部分，與前面所說的相同。應該這樣說：“具壽，你認為諸天所說的是法和戒律，實際上所說的並非法，也非戒律。或者具壽你自己錯誤理解了這些法。“從這裡到”請捨棄它”的部分，與前面所說的相同。 六大教法是指：如果有比丘對其他比丘們這樣說：“具壽們，我親自從世尊那裡聽到、親自領受到：這是法，這是戒律，這是佛陀所教導的。“那麼，對於這位比丘所說的話，不應表示歡喜，也不應貶低。不歡喜也不貶低，而應記住其言語、意義和字句，然後對照經典，參考戒律。

།དེ་སྟེ་མདོ་སྡེ་དང་གཏུགས། འདུལ་བ་ལ་བལྟས་ཀྱང་མདོ་སྡེ་དང་མཐུན། འདུལ་བ་ལས་ཀྱང་འབྱུང། ཆོས་ཉིད་དང་ཡང་མི་འགལ་ན་དགེ་སློང་དེ་ལ་འདི་སྐད་དུ་སྨྲོས་ཤིག །ཇི་ལྟར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཆོས་འདི་དག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ གསུངས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པས་ཀྱང་ཆོས་དེ་དག་ལེགས་པར་བཟུང་ངོ་། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཆོས་འདི་དག་མདོ་སྡེ་དང་གཏུགས། འདུལ་བ་ལ་བལྟས་ན་མདོ་སྡེ་དང་ཡང་མཐུན། འདུལ་བ་ལས་འབྱུང་ལ། ཆོས་ཉིད་དང་ཡང་མི་འགལ་བས་ན། འདི་ནི་ཆོས་སོ། །འདི་ནི་འདུལ་ 13-36b

བའོ། །འདི་ནི་སྟོན་པས་བསྟན་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱོས་ལ་གཟུང་བར་བྱའོ། །ལུང་བསྒོ་བ་ཆེན་པོ་འདི་དྲུག་རྒྱས་པར་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སུ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བསྟབས་པ་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ། དགེ་སློང་ལ་བསྟབས་པ་དང་། དགེ་སློང་མ་ལ་བསྟབས་ པ་དང་། གཉིས་ཀ་ལ་བསྟབས་པ་དང་། སོ་སོར་བསྟབས་པ་དང་། གང་ཟག་ལ་བསྟབས་པ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་པས་བསྟབས་པའོ། །གཞན་ཡང་བསྟབས་པ་དྲུག་སྟེ། དད་པས་བསྟབས་པ་དང་། ཡོངས་སུ་དག་པས་བསྟབས་པ་དང་། ཟང་ཟིང་ བསྟབས་པ་དང་། ཡོ་བྱད་བསྟབས་པ་དང་། སྨན་བསྟབས་པ་དང་། དུས་སུ་བསྟབས་པའོ། །ཉམས་པ་དྲུག་སྟེ། བདག་ཉམས་པ་དང་། གཞན་ཉམས་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པ་དང་། ལྟ་བ་ཉམས་པ་དང་། སྤྱོད་པ་ཉམས་པ་དང་། འཚོ་བ་ ཉམས་པའོ། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དྲུག་སྟེ། བདག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། གཞན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། ལྟ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། སྤྱོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། འཚོ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ པའོ།། །།འདུལ་བ་གཞུང་དམ་པ། བམ་པོ་ཉི་ཤུ་བདུན་པ། མདོར་ན། མགུ་བར་བྱེད་དང་རྐུ་བ་དང་། །མངོན་སུམ་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་ཏེ། །ཉམས་པར་གྱུར་དང་མ་གྱུར་དང་། །ལས་རྣམས་དྲུག་དང་བསྟན་པའོ། །མགུ་བར་བྱེད་ཅེས་ བྱ་བ་ནི་སྟོན་པ་དང་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་མཁས་པ་རྣམས་ལ་བདག་གི་ལུས་བྱམས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་བར་གནས་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་ཆོས་འདི་ནི་མགུ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། དགའ་བར་བྱེད། བླ་མར་བྱེད་པ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དགའ་བར་བྱ་བ་དང་། བླ་མར་བྱ་བ་དང་། བཀུར་སྟིར་བྱ་བ་དང་། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང་། གཟུང་བར་བྱ་བ་དང་། མཐུན་པར་བྱ་བ་དང་། མི་འཁོན་པར་བྱ་བ་དང་། མི་རྩོད་པར་བྱ་བ་དང་། དངོས་པོ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ངག་གི་ལས་བྱམས་པ་དང་། ཡིད་ཀྱི་ལས་བྱམས་པ་འཇུག་གོ།

這是對您提供的藏文的完整直譯： 如果對照經典，參考戒律后，發現與經典相符，見於戒律，也不違背法性，那麼應該對那位比丘這樣說：“具壽，這些法確實是世尊所說的，你也正確地理解了這些法。因此，這些法與經典相符，見於戒律，也不違背法性。所以應當知道，這是法，這是戒律，這是佛陀所教導的，應當接受。“這六大教法的詳細內容也應以同樣方式闡述其正面方面。 六種勸導：對比丘的勸導、對比丘尼的勸導、對二者的勸導、對個別人的勸導、對某人的勸導、以發心而勸導。 另外六種勸導：以信心勸導、以清凈勸導、以財物勸導、以資具勸導、以藥物勸導、以適時勸導。 六種墮落：自身墮落、他人墮落、戒律墮落、見解墮落、行為墮落、生計墮落。 六種圓滿：自身圓滿、他人圓滿、戒律圓滿、見解圓滿、行為圓滿、生計圓滿。 《律藏根本》 第二十七品。總之：悅意、偷盜、現前、墮落、未墮落、六種羯磨及教法。 “悅意”是指：愿我的身體以慈愛親近導師和清凈同修等智者。這法是令人悅意的，即令人喜悅、尊重、可愛、可喜、應尊重、應恭敬、應修習、應接受、應隨順、不應怨恨、不應爭論、為達到一致而發起慈愛的語業和意業。

།གང་ཆོས་ 13-37a

བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་རྙེད་པ་དེ་ཆུང་ངུ་ན་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ནང་དུ་འོངས་པའམ། ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་འཁོར་དུ་གཏོགས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྙེད་པ་ནི་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་མཁས་པ་རྣམས་དང་ཐུན་མོང་བར་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་འདི་ནི་མགུ་བར་བྱེད་པའོ། །དངོས་ པོ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། གང་ཚུལ་ཁྲིམས་འདི་དག་མ་རལ་བ། མ་ཞིག་པ། མ་འདྲེས་པ། རྙོག་པ་ཅན་དུ་མ་གྱུར་པ། མ་ཉམས་པ། སྐྱོན་མེད་པ། ལེགས་པར་རྫོགས་པ། ལེགས་པར་མནོས་པ། མཁས་པ་ རྣམས་ཀྱིས་བསྟོད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་མཁས་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་ཆོས་འདི་ནི་མགུ་བར་བྱེད་པའོ། །གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། འཕགས་ པ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་དག་པར་ཟད་པར་བྱ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འབྱུང་བར་བྱེད་པ་དང་། ངེས་པར་བྱུང་བའི་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་མཁས་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་ཐུན་མོང་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་ ཆོས་འདི་ནི་མགུ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རྐུ་བ་དྲུག་ལ་འཇབ་བུས་རྐུ་བ་དང་། སྒྱུས་རྐུ་བ་དང་། མཐུས་རྐུ་བ་དང་། ཕྱིར་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་ནས་རྐུ་བ་དང་། བརྣོགས་ཏེ་རྐུ་བ་དང་། གཞན་ལ་བསྡོས་ ནས་རྐུ་བའོ། །གནས་དྲུག་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ལ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱ་སྟེ། སྟོན་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་དང་། ཆོས་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་དང་། དགེ་འདུན་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་དང་། ཡོངས་སུ་དག་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་དང་། སློབ་དཔོན་མངོན་སུམ་དུ་ གྱུར་པ་དང་། མཁན་པོ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའོ། །ཆོས་དྲུག་ནི་སྟོན་པས་བསྟན་པ་ཉམས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཏེ། ལས་ལ་དགའ་བར་གྱུར་པ་དང་། སྨྲ་བ་ལ་དགའ་བར་གྱུར་པ་དང་། ཉལ་བ་ལ་དགའ་བ་དང་། འདུ་འཛིའི་གཏམ་ལ་དགའ་བ་དང་། རྙེད་པ་དང་ 13-37b

བཀུར་སྟི་དང་གྲགས་པ་མི་སྤོང་བ་ལ་དགའ་ཞིང་མི་སྤོང་བ་ལ་མོས་པས་སྤོང་བ་ལ་མི་དགའ་ཞིང་རྣལ་འབྱོར་དུ་མི་འཇུག་པ་དང་། སྒོམ་པ་ལ་མི་དགའ་ཞིང་སྒོམ་པ་ལ་མི་མོས་པར་གྱུར་པས་སྒོམ་པ་ལ་མི་དགའ་ཞིང་རྣལ་འབྱོར་དུ་མི་འཇུག་པའོ།

這是完整的直譯： 如法獲得的法物，即使小到裝入缽中或屬於缽的範疇，這樣的所得應當與有智慧的梵行同修共同享用，這一法是令人歡喜的。爲了成為一體而趨入，如前所述。凡是這些戒律未被撕裂、未被破壞、未被混雜、未變得污濁、未受損害、無過失、圓滿具足、善加受持、為智者所讚歎，愿與有智慧的梵行同修共同持守這樣的戒律，這一法是令人歡喜的。爲了成為一體而趨入，如前所述。聖者爲了徹底滅盡苦、爲了達到苦的盡頭而出離，以及決定出離的見解，愿與有智慧的梵行同修共同持有這樣的見解，這一法是令人歡喜的。爲了成為一體而趨入，如前所述。 六種偷盜：潛行偷盜、欺騙偷盜、強取偷盜、借用不還偷盜、搶奪偷盜、指使他人偷盜。 六種現前情況下可以受具足戒：導師現前、法現前、僧團現前、清凈現前、親教師現前、和尚現前。 佛陀所說的六種導致教法衰敗的原因：喜好事務、喜好言談、喜好睡眠、喜好閑聊、喜好並執著于利養、恭敬和名聲而不願捨棄，不喜歡舍離且不入瑜伽、不喜歡禪修且不傾心於禪修，因而不喜歡禪修且不入瑜伽。

།ཆོས་དྲུག་ནི་སྟོན་པས་བསྟན་ པ་མི་ཉམས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཏེ། ལས་ལ་མི་དགའ་བར་གྱུར་པ་དང་། སྨྲ་བ་ལ་མི་དགའ་བ་དང་། ཉལ་བ་ལ་མི་དགའ་བ་དང་། འདུ་འཛིའི་གཏམ་ལ་མི་དགའ་བ་དང་། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་མི་དགའ་ཞིང། སྤོང་བ་ལ་དགའ་ཞིང་སྤོང་བ་ལ་མོས་པར་གྱུར་ པས་སྤོང་བ་ལ་དགའ་ཞིང་རྣལ་འབྱོར་དུ་འཇུག་པ་དང་། སྒོམ་པ་ལ་དགའ་ཞིང་སྒོམ་པ་ལ་མོས་པར་གྱུར་པས་སྒོམ་པ་ལ་དགའ་ཞིང་སྒོམ་པ་ལ་མོས་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་དུ་འཇུག་པའོ། །ཆོས་དེ་དྲུག་ནི་སྟོན་པས་བསྟན་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་ཁྱེད་ཅག་གིས་ཤེས་པར་ བྱོས་ཤིག །ཆོས་འདི་དག་ནི་ཀུན་ཏུ་འདོད་ཆགས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར། ཀུན་ཏུ་ཞེ་སྡང་བ་དང་། ཀུན་ཏུ་གཏི་མུག་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་དང་། ཀུན་ཏུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རབ་ཏུ་སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་ཆོས་མ་ཡིན། འདི་ནི་འདུལ་བ་མ་ཡིན། འདི་ནི་ སྟོན་པས་བསྟན་པ་མ་ཡིན་གྱིས་ཁྱེད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །ཆོས་དྲུག་ནི་སྟོན་པས་བསྟན་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་འདི་དག་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །ཆོས་འདི་དག་ནི་ཀུན་ཏུ་འདོད་ཆགས་པའི་རྒྱུར་མི་འགྱུར། ཀུན་ཏུ་ཞེ་མི་སྡང་བ་དང་། ཀུན་ ཏུ་གཏི་མི་མུག་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་མི་སྦྱོར་བ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བ་དང་། མ་སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་ཆོས་སོ། །འདི་ནི་འདུལ་བའོ། །འདི་ནི་སྟོན་པས་བསྟན་པ་སྟེ་ཁྱོད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱོས་ཤིག །གཞན་ཡང་ཆོས་དེ་དྲུག་ནི་སྟོན་པས་བསྟན་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ ཏེ། དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་འདི་དག་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །ཆོས་འདི་དག་ནི་ཆོག་མི་ཤེས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཏེ། མགུ་མི་མྱོང་བ་དང་། དགང་དཀའ་བ་དང་། གསོ་དཀའ་བ་དང་། འདོད་པ་མང་བ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་ཆོས་མ་ཡིན། འདི་ནི་འདུལ་བ་མ་ཡིན། 13-38a

འདི་ནི་སྟོན་པས་བསྟན་པ་མ་ཡིན་གྱིས་ཁྱོད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །ཆོས་དེ་དྲུག་ནི་སྟོན་པས་བསྟན་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་འདི་དག་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །ཆོས་འདི་དག་ནི་ཆོག་ཤེས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཏེ། མགུ་སླ་ བ་དང་། གསོ་སླ་བ་དང་། དགང་སླ་བ་དང་། འདོད་པ་མི་མང་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་ཆོས་སོ། །འདི་ནི་འདུལ་བའོ།

這是完整的直譯： 佛陀所說的六種不導致教法衰敗的原因：不喜好事務、不喜好言談、不喜好睡眠、不喜好閑聊、不喜好利養和恭敬，喜好舍離且傾心於舍離，因而喜好舍離且入瑜伽、喜好禪修且傾心於禪修，因而喜好禪修且傾心於禪修而入瑜伽。 這六法是佛陀教導的因，諸比丘當知。這些法是貪慾的因，嗔恨的因，愚癡的因，繫縛的因，煩惱的因，戲論的因，這不是法，這不是律，這不是佛陀所教導的，你們應當了知。 六法是佛陀教導的因，諸比丘當知。這些法不是貪慾的因，不是嗔恨的因，不是愚癡的因，不是繫縛的因，是清凈的因，是無戲論的因，這是法，這是律，這是佛陀所教導的，你們應當了知。 此外，這六法是佛陀教導的因，諸比丘當知。這些法是不知足的因，不知滿足的因，難以滿足的因，難以供養的因，慾望多的因，這不是法，這不是律，這不是佛陀所教導的，你們應當了知。 這六法是佛陀教導的因，諸比丘當知。這些法是知足的因，易於滿足的因，易於供養的因，易於滿足的因，慾望少的因，這是法，這是律，

།འདི་ནི་སྟོན་པས་བསྟན་པ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་གཏན་ལ་བབ་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །མདོར་ན། ནོར་དང་སྟོབས་དང་ཞི་གནས་དང་། ། ཉམས་པ་དག་དང་གོས་རྣམས་དང་། །ཡོན་ཏན་འགྲོ་བར་མི་བྱེད་དང་། །ཆོས་མིན་དགེ་འདུན་སྤྱོད་པའོ། །ནོར་བདུན་ཏེ་དད་པའི་ནོར་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ནོར་དང་། ཁྲེལ་ཡོད་པའི་ནོར་དང་། འཛེམ་པའི་ནོར་དང་། ཐོས་པའི་ནོར་དང་། གཏོང་བའི་ནོར་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ནོར་དང་བདུན་ནོ། །སྟོབས་བདུན་ཏེ། དད་པའི་སྟོབས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་དང་། དྲན་པའི་སྟོབས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་དང་། ཁྲེལ་ཡོད་པའི་སྟོབས་དང་། འཛེམ་པའི་སྟོབས་སོ། །རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་ ཆོས་བདུན་ཏེ། མངོན་སུམ་དུ་འདུལ་བ་དང་། དྲན་པས་འདུལ་བ་དང་། མ་རྨོངས་པས་འདུལ་བ་དང་། ཚུལ་ཤིང་གང་མང་བ་དང་། དེའི་དངོས་པོ་ཉིད་ཚོལ་བ་དང་། དམ་བཅས་འཇུག་པ་དང་། རྩྭ་འདིང་བ་ལྟ་བུ་རྣམས་སོ། །ཉམས་པའི་ཆོས་བདུན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་རིམ་གྲོ་ མེད་པར་སྤྱོད་པ་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་དང་། བསླབ་པ་དང་། བག་ཡོད་པ་དང་། གདིང་བ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ལ་རིམ་གྲོ་མེད་པར་སྤྱོད་པའོ། །ཉམས་པ་མེད་པའི་ཆོས་བདུན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་རིམ་གྲོ་དང་བཅས་པར་སྤྱོད་པ་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་དང་། བསླབ་པ་དང་། བག་ཡོད་པ་དང་། གདིང་བ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ལ་རིམ་གྲོ་དང་བཅས་པ་སྤྱོད་པའོ། །གོས་སུ་རུང་བ་བདུན་ཏེ། བལ་དང་། ལྡུམ་བུ་ཤ་ན་ཀ་དང་། རས་བལ་དང་། ཟར་མ་དང་། རྩྭ་དུ་གུ་ལ་ཀ་དང་། རྩྭ་ཀོ་ཊ་བ་ཀ་དང་། 13-38b

སྲིན་བལ་རྣམས་སོ། །གོས་སུ་མི་རུང་བ་བདུན་ཏེ། རྔ་མོའི་བལ་དང་། བ་ལང་གི་བལ་དང་། རེའུ་བལ་དང་། རི་དགས་ཀྱི་བལ་དང་། འབྲིའུ་བལ་དང་། འདྲེས་པ་དང་། ཐགས་སུ་མ་བཏགས་པ་རྣམས་སོ། །འདུལ་བ་འཛིན་པའི་གང་ཟག་ལ་ཡོན་ཏན་བདུན་ཡོད་ དེ། རྒྱལ་བའི་ནང་གི་མཛོད་སྲུང་བ་ཡིན། རང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཤིན་ཏུ་བསྲུངས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་སྦས་པ་ཡིན། ལུང་ནོད་ཅིང་སྟོན་པའི་རག་གཞན་ལ་མ་ལུས་པ་ཡིན། འཁོར་བཞི་འདུ་བར་གྱུར་པ་ཡིན། ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱི་སྐྱབས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན། དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་འཇིགས་པ་མེད་པར་སྤྱོད་པ་དང་། སེམས་ལ་སྣང་བ་མང་དུ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ།

這是完整的直譯： 這是佛陀所教導的，你們應當確定了知。總之： 財富和力量與止息， 衰敗以及諸衣服， 不行功德與非法， 僧團所行諸行為。 七財是：信仰財、戒律財、慚愧財、畏懼財、多聞財、佈施財和智慧財。 七力是：信仰力、精進力、正念力、禪定力、智慧力、慚愧力和畏懼力。 七種止息諍論的法：現前調伏、憶念調伏、不癡調伏、多數決定、尋求其事實、自誓受持和如草覆地。 七種衰敗法：對佛不恭敬而行，對法不恭敬而行，對僧不恭敬而行，對學處不恭敬而行，對正念不恭敬而行，對坐具不恭敬而行，對禪定不恭敬而行。 七種不衰敗法：對佛恭敬而行，對法恭敬而行，對僧恭敬而行，對學處恭敬而行，對正念恭敬而行，對坐具恭敬而行，對禪定恭敬而行。 七種適合做衣服的：羊毛、沙那草、棉花、麻、杜古拉草、苧麻和蠶絲。 七種不適合做衣服的：駱駝毛、牛毛、驢毛、野獸毛、牦牛毛、混合毛和未織成的。 持律者具有七種功德：是佛陀內部的守藏人，極善守護並極善隱藏自己的戒蘊，完整領受並傳授教言，四眾弟子聚集，成為生疑者的庇護，在僧團中無所畏懼而行，多行於心中明瞭。

།དགེ་སློང་འགྲོ་བར་མི་བྱ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་བདུན་ཏེ། ཤེན་པའི་ཁྱིམ་དང་། རྒྱན་པོ་འགྱེད་པའི་ཁྱིམ་དང་། སྨད་འཚོང་མའི་ཁྱིམ་དང་། ཆང་འཚོང་བའི་ཁྱིམ་དང་། རོལ་ མོ་མཁན་གྱི་ཁྱིམ་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དང་། རིགས་ངན་གྱི་ཁྱིམ་མོ། །དམ་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་བདུན་ཏེ། ཆོས་མ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པར་གྱུར་པ་དང་། དོན་མི་ཤེས་པ་དང་། དུས་མི་ཤེས་པ་དང་། ཚོད་མི་ཤེས་པ་དང་། བདག་ཉིད་མི་ཤེས་པ་དང་། འཁོར་ མི་ཤེས་པ་དང་། གང་ཟག་ཕ་རོལ་དང་ཚུ་རོལ་མི་ཤེས་པར་གྱུར་པའོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ན་སྤྱོད་པའི་དགེ་སློང་ཆོས་བདུན་དང་ལྡན་པ་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་སྤྱོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། སྤྲོ་ཐུང་ཞིང་མི་སྲུན་པར་གྱུར་པ་དང་། མང་དུ་སྨྲ་བར་གྱུར་པ་དང་། ཚིག་ཟློས་ཤིང་སྨྲ་བར་ གྱུར་པ་དང་། མ་གཙིགས་པར་སྨྲ་བར་གྱུར་པ་དང་། ཚུ་རོལ་མི་ཤེས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དམ་པའི་ཆོས་བདུན་ཏེ། ཆོས་ཤེས་པར་གྱུར་པ་དང་། དོན་ཤེས་པར་གྱུར་པ་དང་། དུས་ཤེས་པར་གྱུར་པ་དང་། ཚོད་ཤེས་པར་གྱུར་པ་དང་། བདག་ཉིད་ཤེས་པར་ གྱུར་པ་དང་། འཁོར་ཤེས་པར་གྱུར་པ་དང་། གང་ཟག་མི་མཛའ་བ་མང་བར་གྱུར་པ་དང་། རྩོད་པའི་ཐོག་མ་དང་བར་མ་དང་ཐ་མ་ལ་མི་མཁས་པར་གྱུར་པ་དང་། འདྲ་བ་དང་མི་འདྲ་བ་མི་ཤེས་པའོ། །བདུན་པོ་རྫོགས་སོ།། །།མདོར་ན། རྙེད་པ་གཏན་པ་དབྱུང་ 13-39a

བ་དང་། །ལྷམ་བྱ་བ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ནི་ཆོས་བརྒྱད་དང་། །དབྱེན་དང་རྩ་བ་མེད་དེ་བཞིན། །རྙེད་པ་བརྒྱད་ཀྱི་མདོ་བར་མ་སྟེ། མཚམས་དང་བྱ་བ་གནས་དང་ནི། །དབྱར་དང་དགེ་འདུན་ལྔ་པོ་དང་། །གང་ཟག་མངོན་སུམ་གྱུར་པ་ དང་། །སོ་སོའི་ཡུལ་གྱི་བརྒྱད་པོའོ། །མཚམས་ཀྱི་ནང་དུ་ཕུལ་བའི་རྙེད་པ་དང་། བྱ་བའི་ཚེ་ཕུལ་བའི་རྙེད་པ་དང་། གནས་པའི་ཚེ་ཕུལ་བའི་རྙེད་པ་དང་། དབྱར་གྱི་རྙེད་པ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་བཅས་པའི་རྙེད་པ་དང་། གང་ཟག་གི་བཅས་པའི་རྙེད་པ་དང་། མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་རྙེད་པ་དང་། སོ་སོར་གྱུར་པའི་རྙེད་པ་དང་། བརྒྱད་ཡིན་ནོ། །མ་ལྟ་བུའི་གནས་ལས་གཏན་པ་དབྱུང་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་བརྒྱད་དེ་སོང་བ་དང་། འཛིན་པ་དང་། སླར་མི་འོང་སྙམ་པ་དང་། ཆུད་གསན་པ་དང་། ཐོས་པ་དང་། མཚམས་ལས་ འདས་པ་དང་། རེ་ཐག་ཆད་པ་དང་། གསོལ་བའི་ལས་དང་བརྒྱད་ཡིན་ནོ།

這是完整的直譯： 比丘不應前往的七種處所：屠夫的家、賭博之家、妓女之家、賣酒之家、音樂家之家、王宮和賤種之家。 七種非正法：不知非法、不知義理、不知時機、不知分寸、不知自己、不知眷屬、不知他人與此人。 具有七種法的比丘不應在僧團中行持：性情暴躁且不馴服、多言、重複言語、言語不謹慎、不知此岸。 七種正法：知法、知義理、知時機、知分寸、知自己、知眷屬、知他人與此人。 總之： 獲得及拔木樁， 造鞋亦復如是， 世間之八法， 離間及無根。 八種獲得的中等經：界限、作業、住處、安居、僧團五種、個人現前、各自境界八種。 在界限內施予的獲得、作業時施予的獲得、住處時施予的獲得、安居的獲得、僧團規定的獲得、個人規定的獲得、現前的獲得、各自的獲得，共八種。 從如母處所拔除木樁的八種原因：離去、執取、認為不會再來、聽聞、聽到、越過界限、絕望、白羯磨，共八種。

།དགེ་སློང་གིས་བཅང་བར་མི་བྱ་བའི་ལྷམ་བརྒྱད་དེ། རྩྭ་ཀུ་ཤ་ལས་བྱས་པའི་ལྷམ་དང་། མུན་ཙ་ལས་བྱས་པའི་ལྷམ་དང་། བལ་པ་ཛ་ལས་བྱས་པའི་ལྷམ་དང་། འབྲ་གོ་ལས་བྱས་པའི་ལྷམ་ དང་། སྨྱུག་མ་ལས་བྱས་པའི་ལྷམ་དང་། སྤའི་ལོ་མ་ལས་བྱས་པའི་ལྷམ་དང་། གྲོ་བའི་ལྷམ་མོ། །གཞན་ཡང་དགེ་སློང་གིས་བཅང་བར་མི་བྱ་བའི་ལྷམ་བརྒྱད་དེ། སྐུད་པ་ལས་བྱས་པའི་ལྷམ་དང་། སྒྲ་དང་བཅས་པའི་ལྷམ་དང་། ཀོ་བ་ལས་བྱས་པའི་ལྷམ་དང་། ཤིང་ལྷམ་དང་། བ་སོ་ལས་བྱས་པའི་ལྷམ་དང་། ལྕགས་ལས་བྱས་པའི་ལྷམ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་ལས་བྱས་པའི་ལྷམ་དང་། ཤུན་ཕྲགས་ལས་བྱས་པའི་ལྷམ་རྣམས་སོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་དེ། རྙེད་པ་དང་། མ་རྙེད་པ་དང་། གྲགས་པ་དང་། མ་གྲགས་ པ་དང་། སྨད་པ་དང་། བསྟོད་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་རྣམས་སོ། །དགེ་འདུན་དབྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཆོས་བརྒྱད་ལ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་སོ། །ཆོས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། འདུལ་བའོ་འདུལ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ལྟུང་བའོ་ལྟུང་བ་མ་ཡིན་ 13-39b

ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ལྕི་བའོ་ཡང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ལྷག་མ་དང་བཅས་པའོ། །ལྷག་མ་མ་ལུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མཐོལ་བར་བྱ་བའོ། །བསྡམ་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་པ་དང་། འདུལ་བ་ལས་འདས་པའོ། །ལོག་པར་བཤད་པར་འགྲོ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མི་དགེ་བའོ། ། ལུང་དུ་མི་སྟོན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་སོ། །རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་ན་རྩ་བ་མེད་པས་སྨད་པར་འགྱུར་ཏེ། འཁོན་པ་དང་། སྤྲོ་ཐུང་བ་དང་། ཁྲོ་བ་དང་། མི་སྲུན་པ་དང་། ཡིད་མི་དགའ་བ་དང་། མགུ་དཀའ་བ་དང་། ཕྲག་དོག་དང་། སེར་སྣའོ། །མདོར་ན། གང་ཟག་ བརྟག་པར་བྱ་བ་དང་། །རྒོལ་བ་དང་ནི་སླར་རྒོལ་དང་། །འདུལ་བ་རྡུལ་དང་རྣམ་པ་བརྒྱད། །སོ་སོར་ཐར་པ་གཞག་པའོ། །གང་ཟག་བརྟག་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་དེ། སྤྱོད་པ་དང་། སྤྱོད་ཡུལ་དང་། མཛའ་བ་དང་། གྲོགས་དང་། འཚོ་བ་དང་། ཐོས་པ་དང་། ལུས་ ཀྱི་ལས་དང་། ངག་གི་ལས་རྣམས་སོ། །གང་ཟག་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཆོས་བརྒྱད་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་འདུལ་བའི་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བ་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་། ཡང་ དག་པའི་རྟོག་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་སོ།

這是完整的直譯： 比丘不應穿著的八種鞋：由吉祥草製成的鞋、由文奈草製成的鞋、由巴勒巴扎草製成的鞋、由小麥製成的鞋、由竹子製成的鞋、由樹葉製成的鞋、由皮革製成的鞋。 另外，比丘不應穿著的八種鞋：由線製成的鞋、有響聲的鞋、由皮革製成的鞋、木鞋、由牛骨製成的鞋、由鐵製成的鞋、由寶石製成的鞋、由樹皮製成的鞋。 世間八法：得、不得、名、不名、毀、譽、樂、苦。 導致僧團分裂的八種法，即：說”這是法”、“這不是法”；說”這是律”、“這不是律”；說”這是犯戒”、“這不是犯戒”；說”這是重罪”、“這是輕罪”；說”這是有餘”、“這是無餘”；說”這是應懺悔”、“這是應防護”；說”這是超出律”、“這是邪說”；說”這是不善”、“這是不應宣說”。 因八種無根據而受到責難：怨恨、暴躁、憤怒、不馴服、不悅、難以滿足、嫉妒、吝嗇。 總之： 觀察個人及， 原告與被告， 調伏塵八種， 別解脫安立。 觀察個人的八個方面：行為、行境、親友、夥伴、生計、所聞、身業、語業。 應當瞭解原告和被告也如同個人一樣。 八法能完全調伏貪慾，即八正道：正見、正思維、正語、正業、正命、正精進、正念、正定。

།ཇི་ལྟར་འདོད་ཆགས་འདུལ་བའི་མཐར་ཕྱིན་ པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཞེ་སྡང་འདུལ་བ་དང་། གཏི་མུག་འདུལ་བའི་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །རྡུལ་ལྟ་བུ་བརྒྱད་དེ། བཅའ་བ་རྡུལ་ལྟ་བུ་དང་། བཟའ་བ་རྡུལ་ལྟ་བུ་དང་། བཏུང་བ་རྡུལ་ལྟ་བུ་དང་། བལྡག་པ་རྡུལ་ལྟ་བུ་དང་། བཞིབ་པ་རྡུལ་ ལྟ་བུ་དང་། སྨན་རྡུལ་ལྟ་བུ་དང་། རྡུལ་ཉིད་ཀྱི་རྡུལ་དང་བརྒྱད་དོ། །ཆོས་མ་ཡིན་པའི་སོ་སོར་ཐར་པ་གཞག་པ་བརྒྱད་དེ། རྩ་བ་མེད་བཞིན་དུ་བྱས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པ་དང་། ལྟ་བ་ཉམས་པ་དང་། སྤྱོད་པ་ཉམས་པ་དང་། འཚོ་བ་ཉམས་པ་དང་། 13-40a

རྩ་བ་མེད་པས་མ་བྱས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པ་དང་། ལྟ་བ་ཉམས་པ་དང་། སྤྱོད་པ་ཉམས་པ་དང་། འཚོ་བ་ཉམས་པ་རྣམས་སོ། །ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གསོ་སྦྱིན་གཞག་པ་བརྒྱད་དེ། རྩ་བ་དང་བཅས་པས་བྱས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པ་ དང་། ལྟ་བ་ཉམས་པ་དང་། སྤྱོད་པ་ཉམས་པ་དང་། འཚོ་བ་ཉམས་པ་དང་། རྩ་བ་དང་བཅས་པས་མ་བྱས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པ་དང་། ལྟ་བ་ཉམས་པ་དང་། སྤྱོད་པ་ཉམས་པ་དང་། འཚོ་བ་ཉམས་པ་རྣམས་སོ། །མདོར་ན། ཨུ་པཱ་ལི་དང་མ་འགགས་ དང་། །གཽ་ཏས་གཽ་ཏ་མཱི་རིད་དེ། །མ་གནས་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ། །གནོད་པ་དང་ནི་འདུལ་བའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཨུ་པཱ་ལིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་བདག་གིས་ཆོས་དང་འདུལ་བ་འཚལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་ བུའི་ཆོས་བདག་ལ་མདོར་བཤད་ན་ལེགས་སོ་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཨུ་པཱ་ལི་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཨུ་པཱ་ལི་ཆོས་གང་འཐབ་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་དང་། མཚང་འདྲུ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་དང་། འཁོན་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ དང་། རྩོད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་དང་། སོ་སོར་སྨྲ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་དང་། མི་མཐུན་པར་སྨྲ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་དང་། མི་སྡུད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་དང་། དྲན་པ་ཉམས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་དང་། དུ་མར་འགྱུར་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་ལ་འདི་ནི་ཆོས་མ་ ཡིན། འདི་ནི་འདུལ་བ་མ་ཡིན། འདི་ནི་སྟོན་པས་བསྟན་པ་མ་ཡིན་པར་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པར་གྱིས་ཤིག །ཨུ་པཱ་ལི་ཆོས་གང་མི་འཐབ་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་དང་། མཚང་མི་འདྲུ་བ་དང་། མི་འཁོན་པ་དང་། མི་རྩོད་པ་དང་། སོ་སོར་མི་སྨྲ་བ་དང་། མཐུན་པར་སྨྲ་བ་ དང་། སྡུད་པ་དང་། དྲན་པ་མ་ཉམས་པ་དང་། དངོས་པོ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བ་འདི་རྣམས་ལ་འདི་ནི་ཆོས་སོ། །འདི་ནི་འདུལ་བའོ།

這是完整的直譯： 如同調伏貪慾達到究竟一樣，調伏嗔恨和調伏愚癡達到究竟也是如此。 八種如塵：嚼食如塵、噉食如塵、飲料如塵、舐食如塵、吸食如塵、藥如塵、塵本身的塵，共八種。 八種非法的別解脫安立：無根據而造成的戒律損毀、見解損毀、行為損毀、生計損毀，以及無根據而未造成的戒律損毀、見解損毀、行為損毀、生計損毀。 八種如法的布薩安立：有根據而造成的戒律損毀、見解損毀、行為損毀、生計損毀，以及有根據而未造成的戒律損毀、見解損毀、行為損毀、生計損毀。 總之： 優波離與無礙， 瞿答向瞿答彌， 不住不合理， 損害及調伏。 具壽優波離向世尊如是稟白：“世尊，如何使我能了知法與律，請為我略說如是法。“世尊對具壽優波離如是開示：“優波離，凡是導致爭鬥的法、導致揭短的法、導致怨恨的法、導致爭論的法、導致各說各話的法、導致不和諧言語的法、導致不團結的法、導致失唸的法、導致分裂的法，對於這些，你應當深刻認識到：這不是法，這不是律，這不是導師所教導的。優波離，凡是導致不爭鬥的法、不揭短、不怨恨、不爭論、不各說各話、說和諧言語、團結、不失念、成為一體的法，對於這些，你應當認識到：這是法，這是律。

།འདི་ནི་སྟོན་པས་བསྟན་པ་ཡིན་པར་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པར་གྱིས་ཤིག །ཨུ་པཱ་ལི་བརྒྱད་པོ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་ནོ། །མ་འགགས་ 13-40b

པ་ལ་ཡང་ནག་པོ་དང་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སུ་བརྒྱད་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། དེའི་ཚེ་ན་གཽ་ཏ་མཱི་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་ཆེན་མོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་ གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ། །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་གཽ་ཏ་མཱི་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་ཆེན་མོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གིས་ཇི་ལྟར་ཆོས་དང་འདུལ་བ་འཚལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བདག་ལ་བཤད་ན་ལེགས་སོ་ཞེས་དེ་སྐད་ གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཽ་ཏ་མཱི་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་ཆེན་མོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།

這是對原文的完整直譯： 你應當深刻理解這是導師所教導的。烏波離八種情況也是如此。對於未阻礙的情況，也應當說明黑白兩方面的八種情況。 緣起是在舍衛城（現今印度北方邦斯拉瓦斯蒂遺址）。那時，喬達彌大生主母來到世尊所在之處。到達后，以頭頂禮世尊雙足，然後坐在一旁。坐在一旁后，喬達彌大生主母對世尊如是說道：“世尊，如果為我解說能使我了解法和律的那樣的法，那就太好了。“她如是說后，世尊對喬達彌大生主母如是宣說：

།གཽ་ཏ་མཱི་ཆོས་གང་ཀུན་ཏུ་འདོད་ཆགས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་གྱི་ཀུན་ཏུ་འདོད་ཆགས་མེད་པའི་རྒྱུར་མ་ཡིན། ཀུན་ཏུ་ཞེ་སྡང་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་གྱི་ཀུན་ཏུ་ཞེ་སྡང་མེད་པའི་རྒྱུར་ མ་ཡིན། ཀུན་ཏུ་གཏི་མུག་གི་རྒྱུར་འགྱུར་གྱི་ཀུན་ཏུ་གཏི་མུག་མེད་པའི་རྒྱུར་མ་ཡིན། ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་གྱི་ཀུན་ཏུ་མི་སྦྱོར་བའི་རྒྱུར་མ་ཡིན། ཀུན་ཏུ་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་གྱི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྒྱུར་མ་ཡིན། འདོད་ཆེན་ཆེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་གྱི་འདོད་ཆེན་མི་ ཆེ་བའི་རྒྱུར་མ་ཡིན། ཆོག་མི་ཤེས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་གྱི་ཆོག་ཤེས་པའི་རྒྱུར་མ་ཡིན། དགང་དཀའ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་གྱི་དགང་སླ་བའི་རྒྱུར་མ་ཡིན། གསོ་དཀའ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་གྱི་གསོ་སླ་བའི་རྒྱུར་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་ནི་ཆོས་མ་ཡིན། འདུལ་བ་མ་ཡིན། སྟོན་པས་ བསྟན་པ་མ་ཡིན་པར་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱོས་ཤིག །གཽ་ཏ་མཱི་ཆོས་གང་ཀུན་ཏུ་འདོད་ཆགས་མེད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་གྱི་ཀུན་ཏུ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུར་མ་ཡིན། ཀུན་ཏུ་ཞེ་སྡང་མེད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་གྱི་ཀུན་ཏུ་ཞེ་སྡང་གི་རྒྱུར་མ་ཡིན། ཀུན་ཏུ་གཏི་མུག་མེད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་གྱི་ཀུན་ཏུ་གཏི་ མུག་གི་རྒྱུར་མ་ཡིན། ཀུན་ཏུ་མི་སྦྱོར་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་གྱི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བའི་རྒྱུར་མ་ཡིན། རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་གྱི་ཀུན་ཏུ་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུར་མ་ཡིན། འདོད་ཆེན་མི་ཆེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་གྱི་འདོད་ཆེན་ཆེ་བའི་རྒྱུར་མ་ཡིན། ཆོག་ཤེས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་གྱི་ཆོག་མི་ཤེས་པའི་ 13-41a

རྒྱུར་མ་ཡིན། དགང་སླ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་གྱི་དགང་དཀའ་བའི་རྒྱུར་མ་ཡིན། གསོ་སླ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་གྱི་གསོ་དཀའ་བའི་རྒྱུར་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ལ་འདི་ནི་ཆོས་སོ། །འདི་ནི་འདུལ་བའོ། །འདི་ནི་སྟོན་པས་བསྟན་པའོ་ཞེས་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པར་ཤེས་པར་ བྱོས་ཤིག །གཽ་ཏ་མཱིའི་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་ཆེན་མོ་ལ་ཇི་སྐད་གསུངས་པ། དེ་བཞིན་དུ་མདོ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བརྒྱད་པ་རྫོགས་སོ།། །།གནས་དགུ་སྟེ། སྟོན་པ་ལ་གནས་པ་དང་། ཆོས་ལ་གནས་པ་དང་། དགེ་འདུན་ལ་གནས་པ་དང་། སློབ་དཔོན་ལ་ གནས་པ་དང་། མཁན་པོ་ལ་གནས་པ་དང་། བླ་མ་ལ་གནས་པ་དང་། གནས་ལ་གནས་པ་དང་། གང་ཟག་ལ་གནས་པ་དང་། ཡུལ་ལ་གནས་པའོ།

喬達彌，任何成為普遍貪慾之因而非普遍無貪之因的法，成為普遍嗔恨之因而非普遍無嗔之因的法，成為普遍愚癡之因而非普遍無癡之因的法，成為普遍束縛之因而非普遍解脫之因的法，成為普遍煩惱之因而非清凈之因的法，成為大欲之因而非小欲之因的法，成為不知足之因而非知足之因的法，成為難以滿足之因而非易於滿足之因的法，成為難以養育之因而非易於養育之因的法，你應當深刻理解這些不是法，不是律，不是導師所教導的。 喬達彌，任何成為普遍無貪之因而非普遍貪慾之因的法，成為普遍無嗔之因而非普遍嗔恨之因的法，成為普遍無癡之因而非普遍愚癡之因的法，成為普遍解脫之因而非普遍束縛之因的法，成為清凈之因而非普遍煩惱之因的法，成為小欲之因而非大欲之因的法，成為知足之因而非不知足之因的法，成為易於滿足之因而非難以滿足之因的法，成為易於養育之因而非難以養育之因的法，對於這些，你應當深刻理解並知曉：這是法，這是律，這是導師所教導的。 應當如同對喬達彌大生主母所說那樣宣說經文。 第八品終。 九處，即：依止導師、依止法、依止僧團、依止親教師、依止和尚、依止上師、依止住處、依止個人、依止地方。

།མི་རིགས་པའི་གནས་དགུ་སྟེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཟག་པ་ཟད་པས་ཤེས་བཞིན་དུ་སྲོག་ཆགས་འཚོ་བ་དང་འབྲལ་ བར་བྱེད་པ་མི་རིགས་པ་དང་། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་། མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་འཁྲིག་པའི་ཆོས་ལ་སྟེན་པ་དང་། ཤེས་བཞིན་དུ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང་། སྦགས་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པར་འདོད་ཅིང་ཟ་བ་དང་། ཤེས་བཞིན་དུ་བསླབ་པ་ལས་འདའ་བར་བྱེད་པ་དང་། བསླབ་ པ་ཕུལ་ཞིང་འབབས་པར་བྱེད་པ་དང་། འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་གཞན་དུ་སྟོན་པ་ཚོལ་བ་དང་། མོ་དང་ལྟས་ཀྱིས་རྣམ་པར་འདག་པར་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་མ་ཡིན་པ་རྣམས་སུ་མི་རིགས་པའོ། །འདོད་པའི་དངོས་པོ་དགུ་སྟེ། འདི་ནི་བདག་ལ་གནོད་པར་འདོད་དོ། །མི་ཕན་ པར་འདོད་དོ། །མི་བདེ་བར་འདོད་དོ། །བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྐྱིད་པ་དང་མི་ལྡན་པར་འདོད་པའོ། །འདིས་བདག་ལ་གནོད་པར་བྱས་སོ། །བྱེད་དོ། །བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་དེས་དེ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་དོ། །གང་ཡང་བདག་ལ་གནོད་པར་ འདོད་པ། མི་ཕན་པར་འདོད་པ། མི་བདེ་བར་འདོད་པ། བདེ་བར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྐྱིད་པ་དང་ལྡན་པར་མི་འདོད་དེ། འདིས་མི་གནོད་པར་འདོད། ཕན་པར་འདོད། བདེ་བར་འདོད། བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་འདོད། སྐྱིད་པ་ལ་བདེ་བར་འདོད་དེ། འདིས་དེ་ལ་གནོད་ 13-41b

པ་མ་བྱས་སོ། །མི་བྱེད་དོ། །བྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་དེས་དེ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་དོ། །སུ་ཞིག་ཡང་བདག་ལ་མི་གནོད་པར་འདོད། ཕན་པར་འདོད་པ། བདེ་བར་འདོད་པ། བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་འདོད་པ། སྐྱིད་པ་དང་ལྡན་པར་འདོད་པ་དེ་ལ་འདི་གནོད་པར་འདོད། མི་ཕན་པར་འདོད། མི་བདེ་བར་འདོད། བདེ་བ་དང་མི་ལྡན་པར་འདོད། སྐྱིད་པ་དང་མི་ལྡན་པར་འདོད་ལ་གནོད་པར་བྱེད་དོ། །གནོད་པར་བྱེད་པ་དགུ་འདུལ་བ་སྟེ། འདི་ནི་བདག་ལ་གནོད་པར་འདོད། མི་ཕན་པར་འདོད། མི་བདེ་བར་འདོད། བདེ་བ་དང་ མི་ལྡན་པར་འདོད། སྐྱིད་པ་དང་མི་ལྡན་པར་འདོད། འདིས་ནི་བདག་ལ་གནོད་པ་བྱས་སོ། །བྱེད་དོ། །བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་དེས་དེ་ལ་གནོད་པ་སྐྱེད་པ་སླར་འཇིལ་བར་བྱེད་དོ།

九種不應為之處：阿羅漢漏盡者不應故意斷絕有情生命，不應不與而取，不應從事不凈行即淫慾法，不應故意妄語，不應貪圖污穢而食用，不應故意違背學處，不應捨棄學處而墮落，不應在此之外另尋導師，不應相信通過占卜和觀相而非業力得到清凈。 九種欲事：此人想要傷害我，想要不利於我，想要使我不快樂，不想要我擁有快樂，想要我不幸福。此人曾傷害我，正在傷害我，將會傷害我。如此想著，他便傷害那人。任何想要傷害我、不利於我、使我不快樂、不想要我快樂、不想要我幸福的人，我也想要傷害他，不利於他，使他不快樂，不想要他快樂，不想要他幸福。此人沒有傷害我，不在傷害我，將來也不會傷害我。如此想著，他便傷害那人。任何不想傷害我、想要利益我、想要我快樂、想要我擁有快樂、想要我幸福的人，我也想要傷害他，不利於他，使他不快樂，不想要他快樂，不想要他幸福，並且傷害他。 九種調伏傷害：此人想要傷害我，想要不利於我，想要使我不快樂，不想要我擁有快樂，不想要我幸福。此人曾傷害我，正在傷害我，將會傷害我。如此想著，他便平息對那人的傷害之心。

།གང་ཡང་བདག་ལ་གནོད་པར་འདོད་པ། མི་ཕན་པར་འདོད་པ། མི་བདེ་བར་ འདོད་པ། བདེ་བ་དང་མི་ལྡན་པར་འདོད་པ། སྐྱིད་པ་དང་མི་ལྡན་པར་འདོད་པ་དེ་ལ་འདི་གནོད་པར་མི་འདོད། ཕན་པར་འདོད། བདེ་བར་འདོད། བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་འདོད། སྐྱིད་པ་དང་ལྡན་པར་འདོད་དེ། དེ་ལ་འདིས་གནོད་པ་མ་བྱས། མི་བྱེད། བྱེད་པར་ མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་དེ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་འདི་ལྟར་གྱུར་ཅིག །འདི་ལྟར་མ་གྱུར་པར་གཞན་ལས་ཐོབ་པར་ག་ལ་འགྱུར་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། དེས་དེ་ལ་གནོད་པ་སྐྱེད་པ་སླར་འཇིལ་བར་བྱེད་དོ། །ཡང་གང་བདག་ལ་མི་གནོད་པར་འདོད་པ། ཕན་པར་འདོད་པ། བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་འདོད་ པ། སྐྱིད་པ་དང་ལྡན་པར་འདོད་པ་དེ་ལ་འདི་གནོད་པར་འདོད། མི་ཕན་པར་འདོད། བདེ་བ་དང་མི་ལྡན་པར་འདོད། སྐྱིད་པ་དང་མི་ལྡན་པར་འདོད་པ་དེ་ལ་འདིས་གནོད་པ་བྱས། བྱེད་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་ལས་དེ་ཡང་འདི་སྙམ་དུ་བདག་འདི་ལྟར་གྱུར་ཅིག་འདི་ལྟར་མ་གྱུར་ཅིག་པར་ གཞན་ལས་ཐོབ་པར་ག་ལ་འགྱུར་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། དེས་དེ་ལ་གནོད་པ་སྐྱེད་པ་སླར་འཇིལ་བར་བྱེད་དོ། །དགུ་པ་རྫོགས་སྷོ།། །།མདོར་ན། འདུལ་བ་མ་ཡིན་རྣམ་གཉིས་དང་། །འདུལ་བ་ལ་ཡང་རྣམ་གསུམ་སྟེ། །སྦྱིན་དང་བསྡུ་བར་བྱ་བ་དང་། ། 13-42a

ཡོན་ཏན་རྣམས་ནི་ཐ་མའོ། །འདུལ་བ་མ་ཡིན་པ་བཅུ་ནི་མི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་སྟེ། སྲོག་གཅོད་པ་དང་། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་། འདོད་པས་ལོག་པར་སྤྱོད་པ་དང་། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང་། ཕྲ་མ་དང་། ཚིག་རྩུབ་མོ་དང་། ཚིག་འཁྱལ་བ་ དང་། ངན་དུ་སེམས་པ་དང་། ཆགས་པ་དང་། ལོག་པར་ལྟ་བའོ། །གཞན་ཡང་འདུལ་བ་མ་ཡིན་པ་བཅུ་ནི་ལོག་པའི་ཡན་ལག་བཅུ་སྟེ། ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་། ལོག་པར་རྟོག་པ་དང་། ལོག་པར་སྨྲ་བ་དང་། ལོག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ལོག་པར་འཚོ་བ་ དང་། ལོག་པར་རྩོལ་བ་དང་། ལོག་པའི་དྲན་པ་དང་། ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ལོག་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། ལོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །འདུལ་བ་བཅུ་ནི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་སྟེ། སྲོག་གཅོད་པ་ལས་སླར་ལྡོག་པ་དང་། མ་བྱིན་པ་ལེན་པ་ལས་ སླར་ལྡོག་པ་དང་། འདོད་པས་ལོག་པར་སྤྱོད་པ་ལས་སླར་ལྡོག་པ་དང་། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ལས་སླར་ལྡོག་པ་དང་། ཕྲ་མ་ལས་སླར་ལྡོག་པ་དང་། ཚིག་རྩུབ་མོ་སྨྲ་བ་ལས་སླར་ལྡོག་པ་དང་། ཚིག་འཁྱལ་བ་སྨྲ་བ་ལས་སླར་ལྡོག་པ་དང་། ངན་དུ་སེམས་པ་དང་། ཆགས་པ་ དང་། ལོག་པར་ལྟ་བ་རྣམས་ལས་སླར་ལྡོག་པ་རྣམས་སོ།

凡是對我想要傷害、不想要利益、不想要快樂、不想要安樂、不想要幸福的人，我不想要傷害他，想要利益他，想要他快樂，想要他安樂，想要他幸福。對他我沒有造成傷害，不會造成傷害，將來也不會造成傷害。想到這裡，他又想道：“我應該這樣，不應該那樣，怎麼能從別人那裡得到呢？“想到這裡，他就消除了對他人的傷害之心。 又有人對我不想要傷害、想要利益、想要我安樂、想要我幸福，而這個人卻想要傷害他，不想要利益他，不想要他安樂，不想要他幸福。對他我造成了傷害，正在造成傷害，將來也會造成傷害。想到這裡，他又想道：“我應該這樣，不應該那樣，怎麼能從別人那裡得到呢？“想到這裡，他就消除了對他人的傷害之心。 第九章完。 總之，非調伏有兩種，調伏也有三種：佈施、攝受和功德是最後的。 非調伏十種是十種不善業道：殺生、偷盜、邪淫、妄語、離間語、粗惡語、綺語、貪慾、嗔恚、邪見。 其他非調伏十種是十種邪分：邪見、邪思維、邪語、邪業、邪命、邪精進、邪念、邪定、邪解脫、邪智。 調伏十種是十種善業道：遠離殺生、遠離偷盜、遠離邪淫、遠離妄語、遠離離間語、遠離粗惡語、遠離綺語、遠離貪慾、遠離嗔恚、遠離邪見。

།གཞན་ཡང་འདུལ་བ་བཅུ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡན་ལག་བཅུ་སྟེ། ཡང་དག་པར་ལྟ་བ་དང་། ཡང་དག་པར་རྟོག་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་ བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཡང་དག་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །གཞན་ཡང་འདུལ་བ་བཅུ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དུས་སུ་བྱུང་བ་དང་། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བྱུང་ བ་དང་། ཉི་ཚེ་བའི་དུས་སུ་བྱུང་བ་དང་། ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་དང་། དུས་ཀྱི་འདུལ་བ་དང་། ཡུལ་གྱི་འདུལ་བ་དང་། གང་ཟག་གི་འདུལ་བ་དང་། གནས་ཀྱི་འདུལ་བ་དང་། རྩོལ་བའི་འདུལ་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་འདུལ་བའོ། །བསྡུ་བ་བཅུ་སྟེ། ལྷུང་ 13-42b

བཟེད་བསྡུ་བ་དང་། ཆོས་གོས་བསྡུ་བ་དང་། སྨན་བསྡུ་བ་དང་། ཟང་ཟིང་བསྡུ་བ་དང་། མལ་སྟན་བསྡུ་བ་དང་། མདོ་སྡེ་བསྡུ་བ་དང་། འདུལ་བ་བསྡུ་བ་དང་། མ་ལྟ་བུ་བསྡུ་བ་དང་། ཡོངས་སུ་དག་པ་བསྡུ་བ་དང་། ཉེས་པ་ལས་ལྡང་བ་བསྡུ་བའོ། །སྦྱིན་པ་བཅུ་སྟེ། ལྷུང་བཟེད་སྦྱིན་པ་དང་། ཆོས་གོས་སྦྱིན་པ་དང་། སྨན་སྦྱིན་པ་དང་། ཟང་ཟིང་སྦྱིན་པ་དང་། མལ་སྟན་སྦྱིན་པ་དང་། མདོ་སྡེ་སྦྱིན་པ་དང་། འདུལ་བ་སྦྱིན་པ་དང་། མ་ལྟ་བུ་སྦྱིན་པ་དང་། ཡོངས་སུ་དག་པ་སྦྱིན་པ་དང་། ཉེས་པ་ལས་ལྡང་བ་སྦྱིན་པ་སྟེ། འདི་དག་ ཀྱང་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཅུ་པོར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདུལ་བ་འཛིན་པའི་གང་ཟག་ལ་ཡོན་ཏན་བཅུ་སྟེ། བྱུང་བ་ཤེས་པ་དང་། བཅས་པ་ཤེས་པ་དང་། རྗེས་སུ་བཅས་པ་ཤེས་པ་དང་། མི་གནང་བར་ཤེས་པ་དང་། རྗེས་སུ་གནང་བར་ཤེས་པ་དང་། ངའི་ཕྱོགས་ དེར་སྣང་བར་གྲགས་པ་དང་། སྣང་བར་གྱུར་པ་དང་། རབ་ཏུ་སྣང་བར་གྱུར་པ་དང་། ངའི་ཕྱོགས་དེ་མ་སྟོངས་པར་གྲགས་པ་དང་། འདུལ་བ་འཛིན་པའི་གང་ཟག་དེ་ལྟ་བུ་ཕྱོགས་གང་ན་གནས་པ་དེའི་ཕྱོགས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཕྲིན་ལས་ཆུང་བར་འགྱུར་རོ། །མདོར་ ན། ཆད་པའི་ལས་དང་མངོན་སུམ་དུ། །བར་ཆད་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དང་། །གླེང་བ་དག་དང་བཞི་པ་དང་། །ཡིད་དུ་འོང་དང་རྣམ་དྲུག་གོ། །ཆད་པའི་ལས་བཅུ་སྟེ། བསྡིགས་པ་དང་། སྨད་པ་དང་། བསྐྲད་པ་དང་། བསྡུམ་པ་དང་། མ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བའི་ གཞི་ནས་བསླང་བའི་ཆད་པ་དང་། གནས་ནས་དབྱུང་བ་དང་། གསོ་སྦྱོང་གཞག་པ་དང་། དགག་དབྱེ་གཞག་པ་དང་། གསོལ་བར་བརྗོད་པ་གཞག་པ་དང་། ཡིད་མགུ་བ་དང་བཅུའོ།

其他調伏十種是十種正分：正見、正思維、正語、正業、正命、正精進、正念、正定、正解脫、正智。 其他調伏十種是：佛陀時期出現的、一切時期出現的、部分時期出現的、普遍適用的、時間的調伏、地域的調伏、個人的調伏、處所的調伏、努力的調伏、煩惱的調伏。 攝受十種是：攝受缽、攝受法衣、攝受藥物、攝受資具、攝受臥具、攝受經典、攝受律典、攝受如母、攝受清凈、攝受出罪。 佈施十種是：佈施缽、佈施法衣、佈施藥物、佈施資具、佈施臥具、佈施經典、佈施律典、佈施如母、佈施清凈、佈施出罪。這些也應當了知為十種攝受事。 持律者應具備十種功德：了知起源、了知制定、了知隨制、了知不許可、了知隨許可、被稱為我方顯現、已顯現、已極顯現、被稱為我方不空、如此持律者所住之處，如來的事業會減少。 總之，懲罰羯磨和現前，遮罪和受具足戒，以及詰問和第四，還有悅意共六種。 懲罰羯磨十種是：呵責、訶責、驅出、和解、以未見為由而作的懲罰、驅出住處、停止布薩、停止自恣、停止說戒、意喜，共十種。

།མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ནས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་བཅུ་སྟེ། སྟོན་པ་ མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ནས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་དང་། སངས་རྒྱས་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་དང་། ཆོས་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་དང་། མཁན་པོ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་དང་། སློབ་དཔོན་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་དང་། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་འདོད་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ 13-43a

པ་དང་། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་འདོད་པའི་ཡོ་བྱད་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་དང་། ཡོངས་སུ་དག་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་དང་། གསོལ་བ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་དང་། ལས་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་སོ། །བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བ་བཅུ་ སྟེ། མ་ནིང་དུ་གྱུར་པ་དང་། དགེ་སློང་མ་སུན་ཕྱུང་བ་དང་། ཕ་བསད་པ་དང་། མ་བསད་པ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་བསད་པ་དང་། དགེ་འདུན་ཕྱེ་བ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ངན་སེམས་ཀྱིས་ཁྲག་ཕྱུང་བ་དང་། རྐུན་གནས་དང་། སྔར་ཉེས་པ་བྱུང་བ་དང་། སྔར་འཁྲུགས་པ་དང་། མུ་སྟེགས་ཅན་དུ་སོང་བ་རྣམས་སོ། །བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་བཅུ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལས་སློབ་དཔོན་མེད་པར་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་མངོན་པར་རྟོགས་ནས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ལྔ་དང་། འོད་སྲུང་ཆེན་པོས་སྟོན་པ་ལ་ཁས་ བླངས་ཏེ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དང་། སོ་ད་ཡས་དྲིས་པའི་ལན་ལོན་པར་ཤེས་ནས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དང་། གཽ་ཏ་མཱི་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་ཆེན་མོ་བླ་མའི་ཆོས་ཁས་བླངས་པས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དང་། ཆོས་སྦྱིན་མ་ཕྲིན་པས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དང་། མཐའ་འཁོབ་ ཏུ་འདུལ་བ་འཛིན་པ་དང་། ལྔས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དང་། སློབ་དཔོན་མེད་མཁན་པོ་མེད་པར་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དང་། དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་གསུངས་པས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དང་། གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའོ། །གླེང་བ་ ལ་བཅུ་སྟེ། དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པ་དང་། བདེན་པ་དང་། མི་བདེན་པ་དང་། དོན་དང་ལྡན་པ་དང་། དོན་དང་མི་ལྡན་པ་དང་། སྙན་པ་དང་། ཚིག་རྩུབ་མོ་དང་། བྱམས་པར་ལྡན་པ་དང་། ཞེ་སྡང་དུ་ལྡན་པའོ།

現前受具足戒十種是：教師現前而受具足戒、佛陀現前、法現前、和尚現前、阿阇黎現前、欲受具足戒者現前、欲受具足戒者的資具現前、清凈現前、白羯磨現前、羯磨現前。 受具足戒的障礙十種是：成為黃門、污比丘尼、殺父、殺母、殺阿羅漢、破和合僧、噁心出如來身血、賊住、先前犯戒、先前爭吵、入外道。 受具足戒十種是：從如來無師受具足戒、證悟智慧而受具足戒五種、大迦葉向佛陀承諾而受具足戒、蘇陀夜回答問題而知曉受具足戒、大愛道瞿曇彌承諾上人法而受具足戒、法授比丘尼派使者而受具足戒、邊地由持律者和五人受具足戒、無阿阇黎無和尚而受具足戒、佛說”善來比丘”而受具足戒、白四羯磨而受具足戒。 詰問有十種：適時與非時、真實與不真實、有義與無義、柔和語與粗語、有慈心與有嗔心。

།ཆོས་བཅུ་དང་ལྡན་པས་གཞན་ལ་གླེང་བར་ བྱ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་དང་། མང་དུ་ཐོས་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་དང་། དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་དང་། ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་དང་། དུས་སུ་གླེང་གི་དུས་ལས་འདས་པར་མ་ཡིན་པ་དང་། བདེན་པ་སྟེ་མི་བདེན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། དོན་ 13-43b

དང་ལྡན་པ་སྟེ། དོན་དང་མི་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། སྙན་པ་སྟེ་ཚིག་རྩུབ་མོ་མ་ཡིན་པ་དང་། བྱམས་པ་དང་ལྡན་པས་ཏེ། ཞེ་སྡང་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་བཅུ་དང་ལྡན་པས་གཞན་ལ་གླེང་བར་བྱ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་དང་། མང་ དུ་ཐོས་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་དང་། མ་གཡེངས་པ་དང་། ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་དང་། དུས་སུ་གླེང་གི་དུས་ལས་འདས་པར་མ་ཡིན་པ་དང་། བདེན་པ་སྟེ་མི་བདེན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། དོན་དང་ལྡན་པ་སྟེ་དོན་དང་མི་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། སྙན་པ་སྟེ་ཚིག་ རྩུབ་པོས་མ་ཡིན་པ་དང་། བྱམས་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ་ཞེ་སྡང་དང་ལྡན་པས་མ་ཡིན་པའོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་བཅུ་དང་ལྡན་པས་གཞན་ལ་གླེང་བར་བྱ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་དང་། མང་དུ་ཐོས་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་དང་། དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་དང་། སོ་ སོར་བརྟགས་པའི་སྟོབས་སུ་གྱུར་པ་དང་། དུས་སུ་གླེང་གི་དུས་ལས་འདས་པར་མ་ཡིན་པ་དང་། བདེན་པ་སྟེ་མི་བདེན་པས་མ་ཡིན་པ་དང་། དོན་དང་ལྡན་པ་སྟེ་དོན་དང་མི་ལྡན་པས་མ་ཡིན་པ་དང་། ངག་སྙན་པ་སྟེ་རྩུབ་པོས་མ་ཡིན་པ་དང་། བྱམས་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ་ཞེ་ སྡང་དང་ལྡན་པས་མ་ཡིན་པའོ། །ཆོས་བཅུ་དང་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་ནི་ཚངས་པ་མཚུངས་པ་རྣམས་ལ་དགའ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་དང་། མང་དུ་ཐོས་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་དང་། དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་དང་། ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་དང་། མི་སློབ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕུང་པོ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ཕུང་པོ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པའོ། །ཇི་ལྟར་དགའ་བར་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་ དུ་གཉིས་པོ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ་ཡང་བཅུར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གསུམ་པོ་བླ་མར་བྱས་པ་ཡང་བཅུར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བཞི་པོ་མོས་པར་བྱ་བ་ལ་ཡང་བཅུར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ལྔ་པོ་མཆོད་པ་ལ་ཡང་བཅུར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དྲུག་པོ་བསྟོད་པ་ལ་ཡང་བཅུར་བརྗོད་པར་བྱའོ།

具足十法者應詰問他人，即：具足戒律、多聞、精進、念住、具慧、適時詰問而非過時、真實而非不真實、有義而非無義、言語柔和而非粗語、具慈心而非嗔心。 又具足十法者應詰問他人，即：具足戒律、多聞、精進、不散亂、具慧、適時詰問而非過時、真實而非不真實、有義而非無義、言語柔和而非粗語、具慈心而非嗔心。 又具足十法者應詰問他人，即：具足戒律、多聞、精進、念住、成為擇力、適時詰問而非過時、真實而非不真實、有義而非無義、言語柔和而非粗語、具慈心而非嗔心。 具足十法的比丘令同梵行者歡喜，即：具足戒律、多聞、精進、念住、具慧、具足無學戒蘊、慧蘊、定蘊、解脫蘊、解脫智見蘊。 如上所說歡喜，第二悅意也應說為十種。第三尊重也應說為十種。第四信仰也應說為十種。第五供養也應說為十種。第六讚歎也應說為十種。

། 13-44a

མདོར་ན། རབ་ཏུ་བྱུང་དང་བཞི་པོ་སྟེ། །རྣམ་པར་གྲོལ་དང་ཕུན་སུམ་དང་། །ཡོན་ཏན་དེ་བཞིན་སྦྱིན་པ་དང་། །གསོ་སྦྱིན་རྣམས་ཀྱི་གཞག་པའོ། །ཆོས་བཅུ་དང་ལྡན་པས་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་བྱ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱ། གནས་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་ལོ་བཅུ་བཅུ་ལོན་ནམ་དེ་ལས་ལྷག་པ་ཡང་རུང་བ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་དང་ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱང་རུང་སྟེ། ནད་གཡོག་བྱེད་དུ་འཇུག་པར་ནུས་པ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་དང་ཉེ་གནས་ལ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ན་སླར་སེལ་བའམ་སེལ་བར་བྱེད་དུ་འཇུག་པར་ ནུས་པ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་དང་ཉེ་གནས་རྣམས་སྡིག་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པ་ཞིག་བྱུང་ན་སླར་གཏོང་ངམ་སླར་གཏོང་དུ་འཇུག་ནུས་པ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་དང་ཉེ་གནས་ཡུལ་དེར་གནས་པར་མི་དགའ་ན་ཡུལ་གཞན་དུ་གཏང་བར་ནུས་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་དང་། མང་དུ་ཐོས་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་དང་། དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་དང་། ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་བཅུ་དང་ལྡན་པས་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་བྱ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱ། གནས་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། བཅུ་གང་ཞེ་ན། ཉེས་པ་ཤེས་པ་དང་། ཉེས་པ་མེད་པར་ཤེས་པ་དང་། ལྕི་བ་ཤེས་པ་དང་། ཡང་བ་ཤེས་པ་དང་། དེས་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་ཁ་ཏོན་དུ་སློབ་པར་གྱུར་པ་དང་། སློབ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕུང་པོ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ཕུང་པོ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པའོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་བཅུ་དང་ལྡན་པས་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་བྱ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱ། གནས་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། བྱུང་བ་ཤེས། བཅས་པ་ཤེས། རྗེས་སུ་བཅས་པ་ཤེས། མ་གནང་བ་ཤེས། རྗེས་སུ་གནང་བ་ཤེས། བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བ་ཤེས། བར་ཆད་དུ་མི་འགྱུར་བ་ཤེས། ལུང་བསྒོ་བ་ཡིན། རྗེས་སུ་སྟོན་པ་ཡིན། གནས་བཅུར་འཇུག་ནུས་པ་ཡིན་ནོ།

簡而言之，出家與四種， 解脫與圓滿， 功德以及佈施， 布薩諸安立。 具足十法者應令出家、受具足戒、授予依止，即：受具足戒已滿十年或更多，能令同住者與近住者看護病人，能令同住者與近住者生起悔意時令其消除或使之消除，同住者與近住者若生起與罪惡相應的行為能令其捨棄或使之捨棄，同住者與近住者若不喜歡住在那個地方能令其前往其他地方，具足戒律、多聞、精進、念住、具慧。 又具足十法者應令出家、受具足戒、授予依止，十者何？知罪、知無罪、知重、知輕、誦習別解脫經、具足學處戒蘊、定蘊、慧蘊、解脫蘊、解脫智見蘊。 又具足十法者應令出家、受具足戒、授予依止，即：知制、知遮、知隨遮、知未開許、知開許、知成為障礙、知不成為障礙、能教誡、能隨教、能入十處。

།གཞན་ཡང་ཆོས་བཅུ་དང་ལྡན་པས་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་བྱ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱ། གནས་ 13-44b

སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། དད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན། ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན། ཐོས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། གཏོང་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །ཆོས་བཅུས་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་ཡང་དག་པར་འཇུག་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཏེ། སློབ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ ཕུང་པོ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕུང་པོ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ཕུང་པོ་དང་། མི་སློབ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་། རྣམ་ པར་གྲོལ་བའི་ཕུང་པོ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ཕུང་པོའོ། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཅུ་སྟེ། སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། དགེ་འདུན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། སློབ་དཔོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། མཁན་ པོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། ཐོས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །ཡོན་ཏན་བཅུ་ སྟེ། དགེ་འདུན་བསྡུ་བ་དང་། དགེ་འདུན་ལ་དགེ་བ་དང་། དགེ་འདུན་བདེ་བར་སྤྱོད་པ་དང་། ཁྲེལ་མེད་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ལ་ནན་ཏུར་བྱ་བ་དང་། ཁྲེལ་ཡོད་པའི་རྣམས་ལ་བདེ་བར་སྤྱོད་པ་དང་། མངོན་པར་མ་དད་པའི་རྣམས་མངོན་པར་དད་པར་བྱ་བ་དང་། མངོན་པར་དད་ པའི་རྣམས་ཕྱི་ཕྱིར་དད་པར་བྱ་བ་དང་། ད་ལྟར་གྱི་ཚེ་འདིའི་ཟག་པ་རྣམས་བསྡམ་པ་དང་། ཚེ་ཕྱི་མའི་ཕྱིར་འབྱུང་བའི་རྣམས་རབ་ཏུ་གཞོམ་པ་དང་། ཚངས་པར་སྤྱོད་པས་རྗེས་སུ་ཕན་གདགས་པ་དང་། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་མཐུན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ངའི་ཚངས་པར་ 13-45a

སྤྱོད་པ་རིང་དུ་གནས་པར་འགྱུར་ཞིང་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་ཕན་ཞིང་རྒྱས་པར་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པའི་བར་དུ་ཡོན་ཏན་དེ་བཅུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གཟིགས་པས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་བསླབ་པའི་གནས་བཅས་སོ།

又具足十法者應令出家、受具足戒、授予依止，即：信圓滿、戒圓滿、聞圓滿、舍圓滿、慧圓滿、戒圓滿、定圓滿、慧圓滿、解脫圓滿、解脫智見圓滿。 十法能成為真正趣入解脫的因，即：學處戒蘊、定蘊、慧蘊、解脫蘊、解脫智見蘊、無學戒蘊、定蘊、慧蘊、解脫蘊、解脫智見蘊。 十種圓滿，即：導師圓滿、法圓滿、僧團圓滿、阿阇黎圓滿、和尚圓滿、戒圓滿、聞圓滿、慧圓滿、解脫圓滿、解脫智見圓滿。 十種功德，即：攝僧團、令僧團善、令僧團安樂而住、對無慚愧者作治罰、令有慚愧者安樂而住、令未信者生信、令已信者信心增長、防護現世諸漏、斷除來世將生之漏、利益梵行、為令梵行久住，我的梵行將長久住世，利益廣大眾生，廣泛宣說于天人眾中。如來觀見此十種功德，故為聲聞制定學處。

།སྦྱིན་དུ་མི་རུང་བ་བཅུ་སྟེ། གང་ཟག་གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་གིས་གང་ཟག་གཅིག་ལ་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་དེ་གཞན་ལ་ཡང་བྱིན་ན་ཆོས་དང་མི་ལྡན་པ་བྱིན་ལ་ཆོས་དང་མི་ལྡན་པས་བླངས་ཏེ་མི་རུང་བར་སྤྱོད་པའོ། །གང་ཟག་གཅིག་ལ་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་དགེ་འདུན་ལ་ཡང་དབུལ་ན་ཆོས་དང་མི་ལྡན་པར་བྱིན་ ལ་ཆོས་དང་མི་ལྡན་པ་བླངས་པ་སྟེ་མི་རུང་བར་སྤྱོད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གང་ཟག་གཉིས་ལ་སྦྱིན་པ་བྱིན་ལ་གང་ཟག་གཅིག་ལ་བྱིན་ནམ་མང་པོའམ་དགེ་འདུན་གཉིས་ལ་བྱིན་ན་ཆོས་དང་མི་ལྡན་པར་བྱིན་ལ་ཆོས་དང་མི་ལྡན་པར་བླངས་ཏེ་མི་རུང་བར་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ལྟར་གང་ ཟག་གཅིག་ལ་བྱིན་ནམ། གཉིས་ལའམ། མང་པོའམ། དགེ་འདུན་ལ་ཕུལ་ན་ཆོས་དང་མི་ལྡན་པར་བྱིན་ལ་ཆོས་དང་མི་ལྡན་པར་བླངས་ཏེ་མི་རུང་བར་སྤྱོད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགེ་འདུན་ལ་སྦྱིན་པ་བྱིན་ལ་གཅིག་ལའམ། གཉིས་ལའམ། མང་པོ་ལའམ། དགེ་ འདུན་ལ་ཕུལ་ན་ཆོས་དང་མི་ལྡན་པར་བྱིན་ལ་ཆོས་དང་མི་ལྡན་པར་བླངས་ཏེ། མི་རུང་བར་སྤྱོད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་སྦྱིན་པ་བྱིན་ལ་དགེ་སློང་མའི་དགེ་འདུན་ལ་བྱིན་ནམ། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་དགེ་འདུན་གཉིས་ཀ་ལ་ ཕུལ་ལམ། དགེ་སློང་མའི་དགེ་འདུན་ལ་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཕུལ་ལམ། དགེ་སློང་མའི་དགེ་འདུན་ལ་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་དགེ་འདུན་གཉིས་ཀ་ལ་ཕུལ་ལམ། དགེ་འདུན་གཉིས་ཀ་ལ་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་དགེ་འདུན་སྡེ་གཉིས་གཞན་ལ་ཕུལ་ལམ། དགེ་ འདུན་ཕྱོགས་དང་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་ཐ་དད་པར་གནས་ལ་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་ཕྱོགས་གཉིས་པོ་ལ་ཕུལ་ན་ཆོས་དང་མི་ལྡན་པ་བྱིན་ལ་ཆོས་དང་མི་ལྡན་པས་བླངས་པ་སྟེ་མི་རུང་བར་སྤྱོད་པའོ། །དེ་དག་ལས་སླར་བཟློག་ན་སྦྱིན་པ་རུང་བ་བཅུ་དང་དཀར་པོའི་ 13-45b

ཕྱོགས་སུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གསོ་སྦྱིན་གཞག་པ་བཅུ་སྟེ། ཕས་ཕམ་པར་གྱུར་པ་དང་། ཕས་ཕམ་པར་གྱུར་པའི་གཏམ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། བསླབ་པ་ཕུལ་བར་གྱུར་པ་དང་། བསླབ་པ་འབུལ་བའི་གཏམ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། དགེ་འདུན་ལ་སྨད་པ་ དང་། དགེ་འདུན་ལ་སྨད་པའི་གཏམ་ལ་ཞུགས་པར་གྱུར་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པར་གྱུར་པ་དང་། ལྟ་བ་ཉམས་པར་གྱུར་པ་དང་། སྤྱོད་པ་ཉམས་པར་གྱུར་པ་དང་། འཚོ་བ་ཉམས་པར་གྱུར་པའོ།

不應佈施的十種情況： 任何人給一個人佈施后又給其他人，這是非法給予非法接受，不應如此行事。 給一個人佈施后又給僧團，這是非法給予非法接受，不應如此行事。 同樣，給兩個人佈施后又給一人或多人或兩個僧團，這是非法給予非法接受，不應如此行事。 如是給一人或兩人或多人或僧團佈施后又給其他人，這是非法給予非法接受，不應如此行事。 同樣，給僧團佈施后又給一人或兩人或多人或僧團，這是非法給予非法接受，不應如此行事。 同樣，給比丘僧團佈施后又給比丘尼僧團，或給比丘僧團佈施后又給兩部僧團，或給比丘尼僧團佈施后又給比丘僧團，或給比丘尼僧團佈施后又給兩部僧團，或給兩部僧團佈施后又給其他兩部僧團，或僧團分成兩派時給一派佈施后又給兩派，這些都是非法給予非法接受，不應如此行事。 與上述相反的十種情況則為可以佈施，應歸為白品。 十種如法布薩安立： 犯他勝罪者、涉及他勝罪之談論者、舍戒者、涉及舍戒之談論者、誹謗僧團者、涉及誹謗僧團之談論者、戒律破損者、見解破損者、行為破損者、生計破損者。

།མདོར་ན། རྒོལ་བ་རྣམས་དང་སྐབས་དབྱེ་དང་། །གཟུང་བར་ བྱ་དང་ཞི་བ་གཉིས། །རྒོལ་བར་བྱེད་དང་ཉེས་པ་དང་། །མངོན་སུམ་བྱུང་བ་ཆད་པའོ། །རྒོལ་བའི་དགེ་སློང་གིས་དོན་གཟུང་བར་འདོད་ན་གནས་བཅུར་བསམ་པ་ཤིན་ཏུ་བསམས། དཔྱད་པ་ཤིན་ཏུ་དཔྱད། བརྟག་པ་ཤིན་ཏུ་བརྟགས་ལ་དོན་གཟུང་བར་བྱའོ། །བཅུ་ གང་ཞེ་ན། བདག་གིས་དོན་གཟུང་བར་འདོད་པ་དེ་བདེན་པས་དོན་དེ་འཛིན་ཏམ། འོན་ཏེ་མི་བདེན་པས་དོན་དེ་གཟུང་བའི་དུས་ལ་འབབ་བམ། འོན་ཏེ་དུས་ལ་མ་བབ། དོན་གཟུང་བ་དེ་སྐབས་སུ་བབ་བམ། འོན་ཏེ་སྐབས་སུ་མ་བབ། དོན་དེ་གཟུང་བ་དེ་དོན་དང་ལྡན་ པའམ་འོན་ཏེ་དོན་དང་མི་ལྡན། དེ་ལ་མཐོང་བའམ། ཐོས་པའམ། དོགས་པའམ། ལུས་ཀྱི་ཉེས་པའམ། ངག་གི་ཉེས་པའམ། དེ་དག་གིས་སྨྲ་བར་བྱ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་འདི་མི་དགེ་བའི་གནས་ནས་བསླང་སྟེ། དགེ་བའི་གནས་སུ་འཇོག་ནུས་སམ་སྙམ་དུ་ བསམས་པའོ། །ལན་འདེབས་པའི་དགེ་སློང་གིས་ཀྱང་གནས་བཅུར་བསམ་པ་ཤིན་ཏུ་བསམས། དཔྱད་པ་ཤིན་ཏུ་དཔྱད། བརྟག་པ་ཤིན་ཏུ་བརྟགས་ལ། སླར་རྒོལ་བའི་དགེ་སློང་ལ་སྐབས་དབྱེ་སྟེ། བཅུ་གང་ཞེ་ན། ཅི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ ནམ་འོན་ཏེ་མ་ཡིན་ཁྲེལ་བ་ཅན་ནམ། འགྱོད་པ་ཅན་ནམ། སྡོམ་པ་ཅན་ནམ། བསླབ་པ་ལ་འདོད་པ་ཅན་ནམ། མང་དུ་ཐོས་པ། ཐོས་པ་འཛིན་པ། འཆང་བ་ཅན་ནམ། འདུལ་བ་དང་ལྷག་པའི་འདུལ་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པའམ། ལུང་ཁ་ཏོན་ལོབས་ 13-46a

པ་ཡིན་ནམ། ཅི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གཟུ་བོའི་དངོས་པོ་ཡོད་དམ་སྙམ་དུ་སེམས་པའོ། །ཨུ་པཱ་ལི་དེ་ལ་འདུལ་བ་འཛིན་པའི་གཟུ་བོས་ཀྱང་གནས་བཅུར་བསམ་པ་ཤིན་ཏུ་བསམས། དཔྱད་པ་ཤིན་ཏུ་དཔྱད། བརྟག་པ་ཤིན་ཏུ་བརྟགས་ལ་རྩོད་པ་གཟུང་ བར་བྱའོ།

總之，訴訟者與分辨時機， 應當把握及兩種平息， 訴訟行為以及過失， 現前所生及處罰。 若訴訟比丘欲把握事實，應在十處極為深思、極為審察、極為觀察后把握事實。何為十處？我欲把握的事實是否真實而把握？還是不真實而把握？是否到了把握的時機？還是時機未到？把握此事是否適時？還是不適時？把握此事是否有意義？還是無意義？對此是親見、耳聞、懷疑、身業過失、還是語業過失？應以此等陳述。思考：“具壽，能否從不善處引導，安置於善處？” 應訴比丘也應在十處極為深思、極為審察、極為觀察，然後迴應訴訟比丘。何為十處？具壽是否具足戒律？還是不具足？是否知慚？是否有悔意？是否有律儀？是否樂於學處？是否多聞、受持所聞、保持所聞？是否精通律及增上律？是否熟記經文？思考：具壽是否具有中立性？ 優波離，對此，持律者作為中立者也應在十處極為深思、極為審察、極為觀察后把握訴訟。

།བཅུ་གང་ཞེ་ན། ཅི་བདག་རྩོད་པ་དེ་ཐོག་མ་བྱུང་བ་ལ་མཁས་སམ། ཅི་བདག་རྩོད་པ་དེ་ཐོག་མ་བྱུང་བའི་ནང་དུ་མ་གཏོགས་སམ། ཅི་བདག་ལ་གཟུ་བོའི་དངོས་པོ་ཡོད་དམ། རྒོལ་བ་དང་ལན་གློན་པའི་དགེ་སློང་དེ་དག་བདག་གིས་ཚིག་ཉན་ཏམ། བདག་གིས་རྒོལ་བ་དང་། ལན་གློན་པའི་དགེ་སློང་དེ་དག་ལ་ཆོས་བཞིན་བསྒོ་བར་ནུས་སམ། བདག་གིས་རྒོལ་བ་དང་ལན་གློན་པའི་དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་སྦྱོང་ནུས་སམ། བདག་གིས་རྒོལ་བ་དང་། ལན་གློན་པའི་དགེ་སློང་དེ་དག་ལ་ནན་ཏུར་བྱ་ ནུས་སམ། བདག་གིས་རྩོད་པ་འདི་ཆོས་བཞིན་འདུལ་བ་བཞིན་སྟོན་པས་བསྟན་པ་བཞིན་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་ནུས་སམ། བདག་གིས་རྒོལ་བ་དང་། ལན་གློན་པའི་དགེ་སློང་དེ་དག་མི་དགེ་བའི་གནས་ནས་བསླང་སྟེ། དགེ་བའི་གནས་སུ་རབ་ཏུ་གཞོག་ནུས་སམ། བདག་གིས་རྩོད་པ་འདི་ཅི་ནས་ཕྱིན་ཆད་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུར་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་ནུས་སམ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །དེ་ལ་ཨུ་པཱ་ལི་གཟུ་བོ་འདུལ་བ་འཛིན་པས་རྩོད་པ་གཟུང་བར་འདོད་ན་གནས་བཅུར་བསམ་པ་ཤིན་ཏུ་བསམས། དཔྱད་པ་ཤིན་ཏུ་དཔྱད། བརྟག་ པ་ཤིན་ཏུ་བརྟགས་ལ་རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱའོ།

何為十處？我是否精通此訴訟最初發生之事？我是否不屬於此訴訟最初發生之內？我是否具有中立性？那些訴訟者與應訴比丘是否聽從我的話語？我能否如法勸誡那些訴訟者與應訴比丘？我能否使那些訴訟者與應訴比丘清凈罪過？我能否對那些訴訟者與應訴比丘作羯磨？我能否如法、如律、如佛所教導地平息此訴訟？我能否將那些訴訟者與應訴比丘從不善處引導，安置於善處？我能否平息此訴訟，使其從此不再發生？ 對此，優波離，若中立的持律者欲把握訴訟，應在十處極為深思、極為審察、極為觀察后平息訴訟。

།བཅུ་གང་ཞེ་ན། བདག་གིས་འདིར་འཆད་པའི་གསུང་སྐད་དུ་སྨྲས་པ་དེ་ཟིན་པའི་མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་འདུལ་བ་འཛིན་པ། མ་ལྟ་བུ་འཛིན་པའི་དགེ་སློང་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ན་ཡོད་པར་འགྱུར་རམ། དགེ་འདུན་འདི་དག་གི་ནང་ན་དགེ་ སློང་རྩོད་པ་འདི་ཇི་ལྟར་ཆོས་དང་། ཇི་ལྟར་འདུལ་བ་དང་། ཇི་ལྟར་སྟོན་པས་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་ཞི་བར་བྱེད་པ་བདག་གི་ཟླ་ཡོད་དམ། དགེ་འདུན་འདི་དག་གི་ནང་ན་དགེ་སློང་རྩོད་པ་འདི་ཕྱི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་བདག་གི་ཟླ་ཡོད་དམ། དགེ་འདུན་འདི་དག་ 13-46b

གི་ནང་ན་དགེ་སློང་གང་རྩོད་པ་འདི་ཆོས་བཞིན་ཞི་བར་བྱ་སྟེ་ཕྱིན་ཆད་མི་འབྱུང་བར་བྱེད་པའི་བདག་གི་ཟླ་ཡོད་དམ། དགེ་འདུན་འདི་དག་གི་ནང་ན་དགེ་སློང་གང་རྒོལ་བ་དང་ལན་གློན་པའི་དགེ་སློང་འདི་དག་ལ་རྩོད་པ་འདི་རྒྱལ་པོའི་འཁོར་དུ་འགྱེད་པ། ངེས་པའི་རིགས་དེར་ འགྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ནས་ཆོས་བཞིན་དུ་བཟློག་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམ་པ་ཡོད་དམ། ཅི་བདག་གིས་རྩོད་པ་འདི་དགེ་འདུན་འདིའི་ནང་དུ་ཞི་བར་བྱེད་ནུས་སམ། བདག་གིས་རྩོད་པ་འདི་ཞི་བར་བྱ་བ་ཕྱི་རོལ་དུ་བཙལ་དགོས་པར་མི་འགྱུར་གྲང། བདག་གིས་ རྩོད་པ་འདི་ལ་རྒོལ་བ་དང་ལན་གློན་པའི་དགེ་སློང་དེ་དག་གནས་ནས་གནས་སུ་འདོང་མི་དགོས་པར་ནུས་པར་འགྱུར་རམ། བདག་གིས་རྩོད་པ་འདི་ཇི་ལྟར་ཕྱིན་ཆད་མི་འབྱུང་བའི་ཆོས་སུ་དེ་ལྟ་བུར་ཞི་བར་ནུས་སམ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །ཨུ་པཱ་ལི་ཆོས་བཅུ་དང་ལྡན་ པའི་འདུལ་བ་འཛིན་པས་རྩོད་པ་བྱུང་བ་ཞི་བར་བྱེད་ནུས་སོ། །བཅུ་གང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་མདོ་སྡེ་སྟོན་ནུས་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་བཤད་པའི་མདོ་སྡེ་འཆད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དུས་བྱུང་བའི་མདོ་སྡེ་འཆད་པ་དང་། དུས་ ཐམས་ཅད་དུ་བྱུང་བའི་མདོ་སྡེ་འཆད་པ་དང་། ཕྱོགས་གཅིག་པའི་མདོ་སྡེ་འཆད་པ་དང་། ནག་པོར་གསུངས་པ་དང་དཀར་པོར་གསུངས་པའི་མདོ་སྡེ་འཆད་པ་དང་། མདོའི་ལུགས་འཚལ་ནས་མདོ་འཆད་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་མདོ་སྡེ་འཆད་པ་དང་། མཐུན་པའི་མདོ་ སྡེ་འཆད་པ་དང་། འདུལ་བ་དང་མཐུན་པའི་མདོ་སྡེ་འཆད་ནུས་པའོ། །ཨུ་པཱ་ལི་གཟུ་བོ་འདུལ་བ་འཛིན་པས་རྩོད་པ་བཟུང་ནས་རྣམ་པ་བཅུས་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱའོ།

何為十處？我在此所解說的語言，是否有持經、持律、持母經的比丘在僧團中能理解？在這些僧團中，是否有與我志同道合的比丘，能如法、如律、如佛所教導地平息此訴訟？在這些僧團中，是否有與我志同道合的比丘，能使此訴訟不再日益增長？在這些僧團中，是否有與我志同道合的比丘，能如法平息此訴訟使其從此不再發生？在這些僧團中，是否有比丘思考：“應當如法阻止這些訴訟者與應訴比丘將此訴訟帶到王廷或確定的種姓中”？我能否在這僧團內平息此訴訟？我是否需要在外尋求平息此訴訟的方法？對於此訴訟，我能否使那些訴訟者與應訴比丘無需從一處到另一處？我能否平息此訴訟，使其成為從此不再發生的法？ 優波離，具足十法的持律者能平息所生訴訟。何為十？能講說佛所宣說的經典，能解說聲聞所說的經典，能解說佛時代所生的經典，能解說一切時代所生的經典，能解說一分經典，能解說黑說與白說的經典，能尋求經義而解說一切所趣的經典，能解說相應的經典，能解說與律相應的經典。 優波離，中立的持律者把握訴訟后，應以十種方式平息。

།བཅུ་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་རྒོལ་བ་ཤེས་པར་བྱ། དགེ་སློང་ལན་འདེབས་པ་ཤེས་པར་བྱ། དགེ་སློང་ རྒོལ་བ་དཔྱད་པར་བྱ། ལན་གློན་པའི་དགེ་སློང་དཔྱད་པར་བྱ། རྒོལ་བའི་དགེ་སློང་ཡི་དམ་བཅར་གཞུག །ལན་གློན་པའི་དགེ་སློང་ཡི་དམ་བཅར་གཞུག །རྒོལ་བའི་དགེ་སློང་གཏན་ལ་འབེབས་སུ་གཞུག །ལན་གློན་པའི་དགེ་སློང་གཏན་ལ་འབེབས་སུ་གཞུག ། 13-47a

རྒོལ་བའི་དགེ་སློང་ལྡང་བར་བྱེད་དུ་གཞུག །ལན་གློན་པའི་དགེ་སློང་ལྡང་བར་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ། །ཆོས་བཅུ་དང་ལྡན་ན་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ཉེས་པ་རྣམ་པར་སྟོན་ནུས་ཏེ། བཅུ་གང་ཞེ་ན། ཉེས་པ་ལྕི་བ་ཤེས། ཡང་བ་ཤེས། ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་ ཤེས། ལྷག་མ་མེད་པ་ཤེས། གནས་ངན་ལེན་ཤེས། གནས་ངན་ལེན་མ་ཡིན་པ་ཤེས། བཅས་པ་ཤེས། མ་བཅས་པ་ཤེས། བཤགས་པ་ཤེས། བསྡམ་པར་བྱ་བ་ཤེས་པའོ། །ཆོས་བཅུ་དང་ལྡན་པའི་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ནི་ལས་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། བཅུ་གང་ཞེ་ན། མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ལས་ཤེས། མངོན་དུ་མ་གྱུར་པའི་ལས་ཤེས། སྐབས་མ་བྱེ་བའི་ལས་ཤེས། སྐབས་བྱེ་བའི་ལས་ཤེས། གླེང་བར་རིགས་པ་ཤེས། མི་གླེང་བར་རིགས་པ་ཤེས། དྲན་པར་བྱ་བར་རིགས་པ་ཤེས། མི་དྲན་པར་བྱ་བར་རིགས་ པ་ཤེས། གཏན་ཚིགས་སུ་རིགས་པར་ཤེས། གཏན་ཚིགས་སུ་མི་རིགས་པར་ཤེས་པའོ། །ཆོས་བཅུ་དང་ལྡན་པའི་འདུལ་བ་འཛིན་པས་རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། བཅུ་གང་ཞེ་ན། བྱུང་བ་མ་ནོར་བར་བྱེད་པ་ཡིན། བཅས་པ་མ་ནོར་བར་བྱེད་པ་ཡིན། རྗེས་སུ་བཅས་པ་མ་ནོར་བར་བྱེད་པ་ཡིན། མ་གནང་བ་མ་ནོར་བར་བྱེད་པ་ཡིན། རྗེས་སུ་གནང་བ་མ་ནོར་བར་བྱེད་པ་ཡིན། དགེ་སློང་མི་གཙང་བའི་ཉེས་པ་མི་འཆད་པར་བྱེད་པ་ཡིན། རྒོལ་བ་དང་ལན་གློན་པའི་དགེ་སློང་ལ་ཡི་དམ་བཅའ་བར་བྱེད་པ་ཡིན། མདོ་སྡེའི་ ཚིག་ཉེ་བར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན། རྗེས་སུ་བཅས་པ་ཉམས་པར་མི་བྱེད་པ་ཡིན། འདུལ་བ་ལ་མཐུན་པ་ཡིན། ཆོས་བཞིན་རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་བཅུ་དང་ལྡན་ན་འདུལ་བ་འཛིན་པས་ཆད་པའི་ལས་ཀྱིས་གཅོད་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། བཅུ་གང་ཞེ་ན། ཚངས་ པའི་ཆད་པ་ཤེས། མི་དགའ་བར་འགྱུར་བའི་ལས་ཤེས། མི་སྤྱོད་པར་འགྱུར་བའི་ལས་ཤེས། མ་རུང་བར་བྱ་བའི་ལས་ཤེས། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཚོལ་དུ་གཞུག་པའི་ལས་ཤེས། བཟློག་པའི་ལས་ཤེས། སྤང་བའི་ལས་ཤེས། རྣམ་པར་དག་པའི་ལས་ཤེས། བྱིན་ 13-47b

གྱིས་བརླབ་པའི་ལས་ཤེས། རྒོལ་བའི་ལས་ཤེས་པའོ།

這十個是什麼?比丘應該知道提出質詢的比丘。應該知道回答的比丘。應該審察提出質詢的比丘。應該審察回答的比丘。應該讓提出質詢的比丘發誓。應該讓回答的比丘發誓。應該讓提出質詢的比丘做出最終決定。應該讓回答的比丘做出最終決定。應該讓提出質詢的比丘起立。應該讓回答的比丘起立。 持律者具備十種法,能夠指出過失。十種是什麼?知道重罪。知道輕罪。知道有餘罪。知道無餘罪。知道惡行。知道非惡行。知道制定的戒律。知道未制定的戒律。知道懺悔。知道應該約束的。 具備十種法的持律者能夠執行羯磨。十種是什麼?知道現前羯磨。知道不現前羯磨。知道未開始的羯磨。知道已開始的羯磨。知道應該爭辯的。知道不應該爭辯的。知道應該提醒的。知道不應該提醒的。知道應該論證的。知道不應該論證的。 具備十種法的持律者能夠平息爭論。十種是什麼?不錯誤地處理已發生的事。不錯誤地處理已制定的戒律。不錯誤地處理後來制定的戒律。不錯誤地處理未允許的事。不錯誤地處理後來允許的事。不解釋比丘不清凈的過失。讓提出質詢和回答的比丘發誓。引用經文。不違反後來制定的戒律。遵循戒律。如法平息爭論。 具備十種法的持律者能夠依法執行懲罰。十種是什麼?知道梵行懲罰。知道使人不歡喜的羯磨。知道不共住的羯磨。知道使人無用的羯磨。知道尋求本性的羯磨。知道遮止的羯磨。知道驅擯的羯磨。知道清凈的羯磨。知道加持的羯磨。知道爭論的羯磨。

།འདུལ་བ་དམ་པའི་གཞུང་ལས་གཅིག་ནས་འཛེགས་པ་རྫོགས་སྷོ།། །། 說五分類 འདུལ་བ་གཞུང་དམ་པ། བམ་པོ་ཉི་ཤུ་བརྒྱད་པ། འདུལ་བ་ལས་ལྔ་པའི་མདོར་བསྡུས་པ་སྟེ། ཉེར་བཞག་ འཇིགས་པ་སེལ་བ་དང་། །བྱིན་ལེན་བྱ་བརྐུ་བ་དང་། །བསྙེན་པར་རྫོགས་དང་མཚམས་རྣམས་དང་། །ཟས་ཀྱང་དེ་བཞིན་སྐབས་དབྱེ་དང་། །དུགས་ཁང་དང་ནི་ཐ་མའོ། །མདོར་ན། ཉེར་བཞག་ཚུལ་ཁྲིམས་བདེན་པ་དང་། །སྨྲ་བར་བྱ་དང་ཕས་ཕམ་དང་། ། ཉེས་བྱས་གཉིས་དང་ལྟ་བ་སྟེ། །ཉམས་པ་དང་ནི་ལྕི་བ་དང་། །ཇི་ལྟ་བུར་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ། །དེ་མིན་རིམ་པར་བཅས་པའོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཨུ་པཱ་ལིས་ཞུས་པ། བཙུན་པ་དགེ་སློང་གླེང་བ་ཞིག་གིས་གཞན་ལ་གླེང་བར་འཚལ་ན་ གནས་དུར་གནས་ཏེ་གླེང་བར་བགྱི། དགེ་སློང་ཡང་སྐབས་འབྱེད་དུ་གཞུག་པར་བགྱི། ཨུ་པཱ་ལི་དགེ་སློང་ཞིག་དགེ་སློང་གཞན་ལ་གླེང་བར་འདོད་པས་གནས་ལྔ་ལ་གནས་ཏེ་གླེང་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་སྐབས་འབྱེད་དུ་གཞུག་པ་ལྔ་གང་ཞེ་ན། སྟོད་གཡོགས་ཕྲག་ པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ཏེ་ལྷམ་ཕུད་ལ་རྒན་རིམས་སུ་འདུག་ནས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ་བྱམས་པའི་སེམས་ཉེ་བར་གཞག་ལ་གླེང་བའི་དགེ་སློང་དེ་ལ་སྐབས་འབྱེད་དུ་གཞུག །གླེང་བའི་དགེ་སློང་གིས་གཞན་ལ་གླེང་བར་འདོད་པས་ཆོས་ལྔས་ནང་དུ་ དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་ལ་གཞན་ལ་གླེང་བར་བྱའོ། །ལྔ་གང་ཞེ་ན། ཅི་བདག་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ཞིང་སྔོན་རྫོགས་པ་ཡིན་ནམ། ངོ་ཚ་ཞིང་འབྱེད་པ་དང་ལྡན་ནམ། སྡོམ་པས་བསྡམས་པ་བསླབ་པར་འདོད་དམ། མང་དུ་ཐོས་ཤིང་ཐོས་པ་འཛིན། ཐོས་པ་ལ་ སོགས་པ་ལུང་ཁ་ཏོན་ལོབས་སམ། ཅི་འདུལ་བ་དང་ལྷག་པའི་འདུལ་བ་ལ་བདག་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གདོན་མི་ཟ་བར་གྱུར་ཏམ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་གིས་གཞན་ལ་གླེང་བར་འདོད་ན། དེ་ལྟར་གནས་ལྔས་ནང་དུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་ལ་གཞན་ལ་གླེང་ 13-48a

བར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་དགེ་སློང་གླེང་བ་ཞིག་གླེང་བར་འདོད་པས་ཆོས་ལྔས་ནང་དུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་ལ་གླེང་བར་བྱའོ།

《勝律》從一上升至終點完成。 說五分類 勝律論 第二十八卷。律中第五部分的概要: 近住，除恐懼， 授受，偷盜及， 受具足戒和界限， 食物亦同開始及， 浴室和最後。 簡言之:近住、戒律、真實、 應說和他勝， 兩種惡作和見解， 退失和重罪， 如何成為善男子， 非此依次制定。 具壽優波離向佛世尊請問:“尊者,如果一位比丘想要指責另一位比丘,應該立足於多少立場來指責?應該讓比丘開啟多少機會?” “優波離,一位比丘想要指責另一位比丘時,應該立足於五個立場來指責。應該讓比丘開啟五個機會。哪五個呢?上衣搭在一肩上,脫掉鞋子,按年齡順序坐下,向比丘僧團合掌致敬,保持慈心,讓被指責的比丘開啟機會。 想要指責他人的比丘應以五種法內心保持正念來指責他人。哪五種?我是否具足戒律且先前已圓滿?是否有慚愧心且善於分辨?是否以律儀約束自己且樂意學習?是否多聞且能持誦所聞?是否能背誦經典等所聞?我是否對律和增上律確實無疑?想要指責他人的比丘應如是以五種法內心保持正念來指責他人。 此外,想要指責的比丘應以五種法內心保持正念來指責。”

།ལྔ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་བདག་གཞན་ལ་གླེང་བར་འདོད་པ་དེ་ཅི་བདེན་པས་སམ་འོན་ཏེ་མི་བདེན་པས་དོན་དུ་གཟུང་བ་འདི་དུས་ལས་ བབ་བམ་འོན་ཏེ་དུས་ལས་མ་བབ། ཅི་དོན་བཟུང་བ་སྐབས་སུ་བབ་བམ་འོན་ཏེ་སྐབས་སུ་མ་བབ། ཅི་དོན་བཟུང་བ་འདི་དོན་དང་ལྡན་པའམ་འོན་ཏེ་དོན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན། དེ་ལ་མཐོང་བས་སམ། ཐོས་པས་སམ། དོགས་པས་སྨྲ་བར་བྱའམ་ཞེས་གླེང་བའི་དགེ་སློང་ གིས་གཞན་ལ་གླེང་བར་འདོད་པས། ཆོས་དེ་ལྔས་ནང་དུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་ལ་གཞན་ལ་གླེང་བར་བྱའོ། །གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་གིས་གླེང་བའི་དགེ་སློང་ལ་རྣམ་པ་ལྔས་སྐབས་འབྱེད་དུ་གཞུག་པར་བྱའོ། །ལྔ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཁྱོད་ལ་གླེང་གིས་ཤེས་པར་གྱིས་ ཤིག །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ལ་སྨྲའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ལ་གླེང་ངོ་། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ལ་དྲན་པར་བྱའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ལ་སྐབས་དབྱེ་བར་བྱོས་ཤིག །ཕས་ཕམ་པ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མ་དང་། ལྟུང་བ་དང་། སླར་བཤགས་པ་དང་། ཉེས་བྱས་རྣམས་ལས་གང་ཁྱོད་ལ་སྨྲ། གང་ཁྱོད་ལ་བརྗོད། གང་ཁྱོད་ལ་གླེང། གང་ཁྱོད་ལ་དྲན་པར་བྱ། གང་ཁྱོད་ལ་སྐབས་སུ་འབྱེད་དུ་གཞུག །ཉེས་བྱས་སུ་གྱུར་ན་ཕས་ཕམ་པ་ལས་བྱུང་བའམ། དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མ་ལས་བྱུང་བའམ། ལྟུང་བ་ལས་བྱུང་ བའམ། སོ་སོར་བཤགས་པ་ལས་བྱུང་བའམ། བསླབ་པ་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་གང་ཁྱོད་ལ་བརྗོད་པར་བྱ། བཤགས་པར་བྱ་བའམ། བསྡམ་པར་བྱ་བའམ། འདུལ་བ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པའམ། ངན་དུ་སྨྲ་བ་ལས་བྱུང་བའམ། མངོན་དུ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉེས་བྱས་ གང་ཁྱོད་ལ་བརྗོད་པར་བྱ། ཁྱོད་ལ་མཐོང་བའམ། ཐོས་པའམ། དོགས་པ་གང་སྨྲ་བར་བྱ། ལུས་ཀྱི་འདས་པ་དང་། ངག་གི་འདས་པ་གང་ཁྱོད་ལ་སྨྲ་བར་བྱ། ལྟུང་བ་ལྕི་བའམ། ཡང་བའམ། ལྷག་མ་དང་བཅས་པའམ། ལྷག་མ་མ་ལུས་པའམ། ཐམས་ 13-48b

ཅད་ལས་འདས་པའམ། ལྟུང་བ་གང་ཁྱོད་ལ་སྨྲ་བར་བྱ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པའམ། ལྟ་བ་ཉམས་པའམ། འཚོ་བ་ཉམས་པའམ། ཉམས་པ་ཐམས་ཅད་གང་ཁྱོད་ལ་སྨྲ་བར་བྱ། ཁྱོད་འགྲོ་བའམ། འགྲེང་བའམ། འདུག་པའམ། ཉལ་བའམ། འཆག་ པའམ། སྤྱོད་ལམ་གང་ཁྱོད་ལ་སྨྲ་བར་བྱ། གྲོང་དུ་བྱས་པའམ། དགོན་པ་ལ་བྱས་པའམ། ལམ་དུ་བྱས་པའམ། ལམ་ལས་གོལ་བར་བྱས་པའམ། དབེན་པར་བྱས་པ་རྣམས་སམ། ས་གང་དུ་བྱས་པས་ཁྱོད་ལ་གླེང་བར་བྱ་ཞེས་དགེ་སློང་གླེང་བར་བྱེད་ པས་གླེང་བའི་དགེ་སློང་ལ་རྣམ་པ་འདི་ལྔས་སྐབས་ཕྱེ་ནས་ཡི་དམ་འཆར་བཅུག་ལ་གདོད་གླེང་བར་བྱའོ།

哪五種呢?如是,我想要指責他人,是出於真實還是不真實的目的?這是否時機適當?還是時機不當?所執持的目的是否適宜?還是不適宜?所執持的目的是否有意義?還是無意義?應該根據所見、所聞還是懷疑來說?想要指責他人的比丘應以這五種法內心保持正念來指責他人。 指責的比丘應該讓被指責的比丘以五種方式開啟機會。哪五種?如是:“我將指責你,你要知道。具壽,我對你說。具壽,我指責你。具壽,我要提醒你。具壽,你要給我開啟機會。在他勝、僧殘、墮罪、懺悔、惡作中,我將對你說什麼?對你陳述什麼?對你指責什麼?對你提醒什麼?讓你開啟什麼機會?如果是惡作,是否源於他勝?源於僧殘?源於墮罪?源於別解脫?源於學處?對你應該陳述什麼?應該懺悔什麼?應該約束什麼?是否嚴重違反戒律?是否源於惡語?是否源於明顯的行為?應該對你陳述什麼惡作?應該根據所見、所聞還是懷疑對你說什麼?應該對你說什麼身業過失和語業過失?應該對你說什麼重罪?輕罪?有餘罪?無餘罪?全部過失?還是什麼罪?應該對你說什麼戒律退失?見解退失?生活退失?還是所有退失?應該對你說你走路?站立?坐下?躺臥?行走?還是什麼威儀?應該指責你在村莊所做?在林野所做?在路上所做?偏離道路所做?在隱蔽處所做?還是在什麼地方所做?”指責的比丘應該以這五種方式讓被指責的比丘開啟機會,然後讓他發誓,之後才開始指責。

།དེ་སྟེ་ཁས་མི་ལེན་ན་གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་གིས་བྱམས་པའི་སེམས་དང་། སྙིང་རྗེའི་སེམས་དང་། ཕན་པའི་སེམས་དང་། རྗེས་སུ་བརྩེ་བའི་སེམས་དང་། བསླང་བར་འདོད་པའི་སེམས་ཀྱིས་གླེང་བར་བྱའོ། །ལན་འདེབས་པའི་དགེ་སློང་གིས་ཀྱང་ཕས་གླེང་བར་བྱེད་པའི་ཚེ་གནས་ལྔ་ལ་གནས་ནས་གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་ལ་སྐབས་དབྱེ་བར་བྱའོ། །གནས་ལྔ་གང་ཞེ་ན། སྟན་ལས་ལངས། ལྷམ་ཕུད། སྟོད་གཡོགས་ ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ཏེ། རྒན་རིམས་ལ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས་བསྟི་སྟང་དུ་བཅས། འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ལ་གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་ལ་སྐབས་དབྱེ་བར་བྱའོ། །གླེང་བའི་དགེ་སློང་གིས་གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་ལ་སྐབས་དབྱེ་བར་ འདོད་ན་གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་ལ་གནས་ལྔར་བརྟག་པར་བྱའོ། །ལྔ་གང་ཞེ་ན། ཅི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འདི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ཞིང་སྔོན་རྫོགས་པ་ཡིན་ནམ། ངོ་ཚ་ཞིང་འགྱོད་པ་དང་ལྡན་ནམ། སྡོམ་པས་བསྡམས་ཤིང་སྡོམ་པར་འདོད་དམ། ཅི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མང་ དུ་ཐོས་པ། ཐོས་པ་འཛིན་པ། ཐོས་པ་བསགས་པའམ། ལུང་ཁ་ཏོན་ལོབས་སམ། འདུལ་བ་དང་། ལྷག་པའི་འདུལ་བ་དང་། མདོ་སྡེ་ལ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གདོན་མི་ཟ་བ་ཡིན་ནམ་ཞེས་གླེངས་པའི་དགེ་སློང་གིས་གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་ལ་གནས་འདི་ལྔས་ 13-49a

བརྟགས་ལ་དེའི་འོག་ཏུ་སྐབས་དབྱེ་བར་བྱའོ། །གླེངས་པའི་དགེ་སློང་གིས་གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་ལ་སྐབས་དབྱེ་བར་འདོད་པས་ཆོས་ལྔ་ནང་དུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་ལ་སྐབས་དབྱེ་བར་བྱའོ།

如果他不承認,指責的比丘應以慈愛心、悲憫心、利益心、同情心和希望提升的心來指責。被指責的比丘在被他人指責時,也應安住於五種狀態,為指責的比丘開啟機會。哪五種狀態?從座位站起,脫掉鞋子,把上衣搭在一肩上,向長老合掌致敬,恭敬地以畏懼心為指責的比丘開啟機會。 被指責的比丘如果想為指責的比丘開啟機會,應該以五種方式觀察指責的比丘。哪五種?具壽是否具足戒律並且先前已圓滿?是否有慚愧心?是否受戒律約束並且希望守戒?具壽是否多聞、受持所聞、積累所聞?是否熟練誦經?是否對律、增律和經典有確定無疑的瞭解?被指責的比丘應以這五種方式觀察指責的比丘,然後為他開啟機會。 被指責的比丘想為指責的比丘開啟機會時,應在內心保持正念于這五種法,然後開啟機會。

།ལྔ་གང་ཞེ་ན། བདག་ལ་གཞན་གྱིས་གླེང་བ་དེ་བདེན་ པས་གླེང་གི་མི་བདེན་པས་མ་ཡིན་པ་དང་། དུས་སུ་གླེང་གི་དུས་ལས་འདས་པར་མ་ཡིན་པ་དང་། དོན་དང་ལྡན་པས་གླེང་གི་དོན་དང་མི་ལྡན་པར་མ་ཡིན་པ་དང་། ཚིག་འཇམ་པོས་གླེང་གི་རྩུབ་པོས་མ་ཡིན་པ་དང་། བྱམས་པ་དང་ལྡན་པས་གླེང་གི་ཞེ་སྡང་དང་ལྡན་པས་མ་ ཡིན་པ་འདི་ལྟ་བུ་གཞན་ལས་རྙེད་པར་ག་ལ་འགྱུར་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། གླེངས་པའི་དགེ་སློང་གིས་གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་ལ་སྐབས་དབྱེ་བར་འདོད་པས། ཆོས་འདི་ལྔ་ནང་དུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་ནས་གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་ལ་ཚིག་འདི་སྐད་སྨྲོས་ཤིག །ཀྱེ་གླེང་བར་ བྱེད་པའི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཤེས་པར་གྱིས་ལ་བདག་ལ་སྨྲོས་ཤིག །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ལ་སྒོ་ཤིག །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ལ་གླེངས་ཤིག །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ལ་སྐབས་དབྱེ་བར་བྱས་པ་དག་ལ་ཇི་སྐད་དུ་སྨྲ། བདག་ལ་ཇི་སྐད་དུ་བསྒོ། བདག་ལ་ ཇི་སྐད་དུ་གླེང། བདག་ལ་ཇི་ལྟ་བུར་དྲན་པར་བྱ། གང་གི་ཕྱིར་བདག་གིས་སྐབས་དབྱེ་བར་བྱ། ཉེས་པའི་ནང་ནས་ཕས་ཕམ་པའམ། དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མའམ། ལྟུང་བའམ་སོ་སོར་བཤགས་པ་རྣམས་ལས་གང་སྨྲ་བར་བྱ། ཉེས་བྱས་རྣམས་ལས་ཀྱང་ཕས་ཕམ་ པའམ། དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མ་ལས་བྱུང་བའམ། ལྟུང་བ་ལས་བྱུང་བའམ། སོ་སོར་བཤགས་པ་ལས་བྱུང་བའམ། བསླབ་པ་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་སྐབས་དབྱེ་བར་བགྱི། བཤགས་པར་བྱ་བའམ། བསྡམ་པར་བྱ་བའམ། འདུལ་བ་ལས་འདས་པའམ། ངན་ དུ་སྨྲ་བ་ལས་བྱུང་བའམ། མངོན་པར་སྤྱད་པ་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཉེས་བྱས་གང་གིས་སྐབས་དབྱེ་བར་བྱ། བདག་ལ་མཐོང་ངམ། ཐོས་པའམ། དོགས་པའམ། ལུས་ཀྱི་འདས་པའམ། ངག་གི་འདས་པའམ། བདག་ལ་མངོན་པར་སྤྱད་པ་གང་སྨྲ། བདག་ 13-49b

ལ་ལྕི་བའམ། ཡང་བའམ། ལྷག་མ་དང་བཅས་པའམ། ལྷག་མ་མ་ལུས་པའམ། ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའམ། བདག་ལ་ཉེས་པ་གང་སྨྲ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པའམ། ལྟ་བ་ཉམས་པའམ། སྤྱོད་པ་ཉམས་པའམ། འཚོ་བ་ཉམས་པའམ། ཐམས་ ཅད་ཉམས་པའམ། ཉམས་པ་གང་སྨྲ། འགྲོ་བ་དང་། འགྲེང་བ་དང་། འདུག་པ་དང་། ཉལ་བ་དང་། མ་ཉལ་བ་རྣམས་སྤྱོད་ལམ་གང་བྱས་པ་ལས་སྨྲ། གྲོང་དུ་བྱས་པའམ། དགོན་པ་ལ་བྱས་པའམ། ལམ་དུ་བྱས་པའམ། ལམ་གོལ་བར་བྱས་པའམ། མཚན་མོ་བྱས་པའམ། ཉིན་པར་བྱས་པ་རྣམས་ལས་བདག་གིས་གང་དུ་བྱས་པ་སྨྲོས་ཤིག །

哪五種呢?他人對我的指責是出於真實而非不真實;是適時而非不適時;是有意義而非無意義;是用溫和的語言而非粗暴的語言;是出於慈愛而非嗔恨。想到”哪裡能從他人那裡得到這樣的指責呢?“,被指責的比丘想為指責的比丘開啟機會時,應在內心保持這五種法的正念,然後對指責的比丘說這樣的話: “哦,指責的具壽,請你知道並對我說。具壽,請你對我訓誡。具壽,請你指責我。具壽,對於為你開啟的機會,你要說什麼?你要如何訓誡我?你要如何指責我?你要如何提醒我?為什麼我要為你開啟機會?在過失中,是要說他勝罪、僧殘罪、墮罪還是別解脫?在惡作中,也是源於他勝罪、僧殘罪、墮罪、別解脫還是學處?我要為哪些開啟機會?是應該懺悔的?還是應該約束的?是違反戒律的?還是源於惡語的?或是源於明顯行為的惡作?你要以哪些開啟機會?你要說我所見的?所聞的?所懷疑的?身業過失?語業過失?還是我明顯的行為?你要說我的重罪?輕罪?有餘罪?無餘罪?還是全部過失?你要說我的什麼過失?是戒律退失?見解退失?行為退失?生活退失?還是全部退失?你要說什麼退失?你要說我走路、站立、坐下、躺臥、醒著時做的哪種威儀?你要說我在村莊所做的?在林野所做的?在路上所做的?偏離道路所做的?夜間所做的?還是白天所做的?請說我在哪裡做的。”

ཉིན་པར་བྱས་པ་རྣམས་ལས་བདག་གིས་གང་དུ་བྱས་པ་སྨྲོས་ཤིག །གླེངས་པའི་དགེ་སློང་གིས་གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་ལ་རྣམ་པ་འདི་ལྔས་སྐབས་ཕྱེ་ལ་ཡི་དམ་བཅར་ཆུག་སྟེ་ཚིག་འདི་སྐད་སྨྲོས་ཤིག །གླེང་བར་བྱེད་པ་ཇི་ལྟར་ཡི་དམ་ བཅས་པའི་ཉེས་པ་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་བྱའོ། །མདོར་ན། འཇིགས་པར་གྱུར་དང་འཁྲུལ་བ་དང་། །ཚངས་པའི་ཆད་པ་རིམ་གྲོ་མེད། །བསྡིགས་པའི་ཆད་པ་མངོན་སུམ་དང་། །བདེན་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་གླེང་བའི་དགེ་སློང་གིས་སྐབས་ཕྱེ་བར་ གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ན་གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་གིས་གནས་ལྔར་ཡིད་བརྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འཇིགས་ཤིག །ཁྱོད་འཇིགས་པར་མ་བྱེད། ཁྱོད་སྐྲག་པར་མ་བྱེད། ཀུན་ཏུ་མ་སྐྲག་ཤིག །ཀུན་ཏུ་སྐྲག་པར་མ་བྱེད་ཅིག །མ་སྔངས་ཤིག །སྡངས་པར་ མ་བྱེད་ཅིག །མ་འཛེམ་ཤིག །འཛེམ་པར་མ་བྱེད་ཅིག །གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་གིས་གླེངས་པའི་དགེ་སློང་ལ་གཞན་ཡང་གནས་ལྔར་ཡིད་བརྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱི་འཁྲུལ་བ་མི་འཛིན་ཏོ། །ཁྱོད་ཀྱི་སྔངས་པའི་སྐབས་མི་འཛིན་གྱི། ཚེ་དང་ལྡན་ པ་ཁྱོད་ལ་གཏན་ལ་བབ་པར་འཛིན་ཏོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་དམ་བཅའ་བ་ལ་གཞག་གོ། །གླེང་བའི་དགེ་སློང་གིས་གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་ལ་གཞན་ཡང་གནས་ལྔར་ཡིད་བརྟན་པར་བྱའོ། །དེ་སྟེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཚངས་པའི་ཆད་པས་རིགས་པར་ 13-50a

འགྱུར་ན་ཚངས་པའི་ཆད་པས་བསྒོ་བར་བྱའོ། །དེ་སྟེ་མི་དགའ་བར་ཚོར་བས་འོས་པར་གྱུར་ན་མི་དགའ་བར་འགྱུར་བའི་ལས་བྱའོ། །གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་གིས་གླེངས་པའི་དགེ་སློང་ལ་གཞན་ཡང་གནས་ལྔར་ཡིད་བརྟན་པར་བྱའོ། །དེ་སྟེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་རིམ་ གྲོ་མེད་པར་བྱེད་ན་རིམ་གྲོ་མེད་པའི་ནང་དུ་བགྲང་བར་བྱའོ། །དེ་སྟེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཉེས་པ་ངོར་བརྗོད་ན་ནི་ཉེས་པ་ངོར་བརྗོད་པའི་ནང་དུ་བགྲང་བར་བྱའོ། །དེ་སྟེ་ཁྱོད་གཞན་ཟེར་རོ་ཞེས་ཕྱས་ཐོགས་ན་ནི་གཞན་ཟེར་རོ་ཞེས་ཕྱས་ཐོགས་པའི་ནང་དུ་ཁྱོད་བགྲང་བར་བྱའོ། །དེ་སྟེ་ བསྒོ་བ་མི་ཉན་ན་ནི་བསྒོ་བ་མི་ཉན་པར་ཁྱོད་བགྲང་བར་བྱའོ། །དེ་སྟེ་ཅང་མི་སྨྲ་བས་བསྒོ་བ་མི་ཉན་ན་ནི་ཡང་ཅང་མི་སྨྲ་བའི་ནང་དུ་ཁྱོད་བགྲང་བར་བྱའོ།

請說我在哪裡做的。被指責的比丘應以這五種方式為指責的比丘開啟機會,讓他發誓,然後說這樣的話:“請說出你發誓指責的過失。” 簡而言之:恐懼和迷惑,梵行處罰無恭敬,威脅處罰和顯現,以及諸真實亦如是。 當被指責的比丘開啟機會時,指責的比丘應在五種情況下給予保證:具壽,不要害怕!你不要恐懼,不要驚慌,不要完全驚慌,不要完全恐懼,不要畏縮,不要畏懼,不要膽怯,不要膽怯。 指責的比丘還應在另外五種情況下給予被指責的比丘保證:具壽,我不會抓住你的錯誤。我不會抓住你畏縮的機會,而是會抓住你堅定的機會。具壽,我會給你三次發誓的機會。 指責的比丘還應在另外五種情況下給予被指責的比丘保證:如果具壽你應該受到梵行處罰,就會給予梵行處罰。如果應該受到不悅的懲罰,就會給予不悅的懲罰。 指責的比丘還應在另外五種情況下給予被指責的比丘保證:如果具壽你不恭敬,就會被算作不恭敬者。如果你承認過失,就會被算作承認過失者。如果你說”別人這麼說”,就會被算作推諉者。如果你不聽勸告,就會被算作不聽勸告者。如果你保持沉默不聽勸告,就會被算作保持沉默者。

།གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་གིས་གླེངས་པའི་དགེ་སློང་ལ་གཞན་ཡང་གནས་ལྔར་ཡིད་བརྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་སྟེ་ཚེ་དང་ ལྡན་པ་ཁྱོད་ལ་བསྡིགས་པའི་ལས་བྱ་བར་འོས་ན་ནི་ཁྱོད་ལ་བསྡིགས་པའི་ལས་བྱའོ། །དེ་སྟེ་ལོངས་སྤྱོད་མི་གཅིག་པར་འོས་ན་ནི་ལོངས་སྤྱོད་མི་གཅིག་པའི་ལས་བྱའོ། །དེ་སྟེ་མིག་ལམ་ན་མི་སྣང་བར་འོས་ན་ནི་ཁྱོད་ལ་མིག་ལམ་ན་མི་སྣང་བའི་ལས་བྱའོ། །དེ་ སྟེ་བསྐྲད་པར་འོས་ན་ནི་བསྐྲད་པའི་ལས་བྱའོ། །དེ་སྟེ་སྨད་པའི་ལས་བྱ་བར་འོས་ན་ནི་སྨད་པའི་ལས་བྱའོ། །དེ་སྟེ་སླར་བསྡུམ་པར་འོས་ན་ནི་ཁྱོད་ལ་བསྡུམ་པའི་ལས་བྱའོ། །དེ་སྟེ་སྤང་བར་འོས་ན་ནི་ཁྱོད་ལ་སྤང་བའི་ལས་བྱའོ། །གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་ སློང་གིས་གླེངས་པའི་དགེ་སློང་ལ་གཞན་ཡང་གནས་ལྔར་ཡིད་བརྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་སྟེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ལ་ཆད་པས་གཅད་པར་འོས་ན་ནི་ཁྱོད་ལ་ཆད་པས་གཅད་པར་བྱའོ། །གཞི་ནས་བླངས་ཏེ་ཆད་པས་གཅད་པར་འོས་ན་ནི་ཁྱོད་གཞི་ནས་བསླང་སྟེ་ཆད་པས་གཅད་པར་ བྱའོ། །དེ་སྟེ་ཡིད་མགུ་བར་འོས་ན་ནི་ཁྱོད་ཡིད་མགུ་བར་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ། །དེ་སྟེ་གཞི་ནས་བསླང་སྟེ་ཡིད་མགུ་བར་བྱེད་པར་འོས་ན་ནི་ཁྱོད་གཞི་ནས་བསླང་སྟེ་ཡིད་མགུ་བར་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ། །དེ་སྟེ་སླར་གཞི་ནས་བསླང་སྟེ་ཆད་པ་བྱེད་དུ་གཞུག་པར་འོས་ 13-50b

ན་ནི་ཁྱོད་ལ་སླར་གཞི་ནས་བསླང་སྟེ། ཆད་པ་བྱེད་དུ་གཞུག་པའི་ལས་བྱའོ། །དེ་སྟེ་སླར་གཞི་ནས་བསླང་སྟེ་ཡིད་མགུ་བ་བྱེད་དུ་གཞུག་པར་འོས་ན་ནི་ཁྱོད་སླར་གཞི་ནས་བསླང་སྟེ་ཡིད་མགུ་བར་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ། །གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་གིས་གླེངས་པའི་དགེ་སློང་ ལ་གཞན་ཡང་གནས་ལྔར་ཡིད་བརྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་སྟེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་མངོན་སུམ་གྱིས་འདུལ་བར་འོས་ན་ནི་ཁྱོད་ལ་མངོན་སུམ་དུ་འདུལ་བར་བྱའོ། །དེ་སྟེ་དྲན་པས་འདུལ་བར་འོས་ན་ནི་ཁྱོད་དྲན་པས་འདུལ་བར་བྱའོ། །དེ་སྟེ་མ་རྨོངས་པས་འདུལ་བར་འོས་ན་ནི་ཁྱོད་ མ་རྨོངས་པས་འདུལ་བར་བྱའོ། །དེ་སྟེ་དེའི་ངོ་བོ་ཚོལ་བས་འདུལ་བར་འོས་ན་ནི་ཁྱོད་དེའི་ངོ་བོ་ཚོལ་བས་འདུལ་བར་བྱའོ། །དེ་སྟེ་ཚུལ་ཤིང་མང་པོར་བྱ་བར་འོས་ན་ནི་ཁྱོད་ལ་ཚུལ་ཤིང་མང་པོར་བྱ་བར་སྦྱིན་ནོ།

指責的比丘還應在另外五種情況下給予被指責的比丘保證:如果具壽你應該受到威脅處罰,就會給予你威脅處罰。如果應該受到不共用處罰,就會給予不共用處罰。如果應該受到不可見處罰,就會給予你不可見處罰。如果應該被驅逐,就會給予驅逐處罰。如果應該受到呵責處罰,就會給予呵責處罰。如果應該和解,就會給予你和解處罰。如果應該被捨棄,就會給予你捨棄處罰。 指責的比丘還應在另外五種情況下給予被指責的比丘保證:如果具壽你應該受到懲罰,就會給予你懲罰。如果應該從根本上懲罰,就會從根本上懲罰你。如果應該滿意,就會讓你去滿意。如果應該從根本上滿意,就會讓你從根本上去滿意。如果應該再次從根本上懲罰,就會給予你再次從根本上懲罰的處罰。如果應該再次從根本上滿意,就會讓你再次從根本上去滿意。 指責的比丘還應在另外五種情況下給予被指責的比丘保證:如果具壽你應該當面調伏,就會當面調伏你。如果應該以憶念調伏,就會以憶念調伏你。如果應該以不癡調伏,就會以不癡調伏你。如果應該以尋求本質調伏,就會以尋求本質調伏你。如果應該多數表決,就會給予你多數表決。

།གླེང་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་གིས་གླེངས་པའི་དགེ་སློང་ལ་ གཞན་ཡང་གནས་ལྔར་ཡིད་བརྟན་པར་བྱ་སྟེ། གླེངས་པ་ཁྱོད་ཉོན་ཅིག །ཁྱོད་ལ་གང་དྲིས་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟ་བུར་ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲོས་ཤིག །ཇི་ལྟར་བདག་ཉིད་སུན་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། གཞན་ལ་གནོད་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། སྐྱོན་མེད་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་གཙེ་བར་མི་ འགྱུར་བ་དང་། མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་མངོན་སུམ་དུ་མི་སྨོད་པ་དང་། གཟུ་བོའི་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་མདོ་སྡེའི་ཚིག་དང་། མི་མཐུན་པར་མ་བྱེད་ཅིག །དེ་ལྟར་བྱས་ན་དགེ་ཞིང་ཤིན་ཏུ་དགེ་བར་འགྱུར་རོ། །མདོར་ན། ཉེས་པ་བྱས་འདོགས་དེ་ བཞིན་ཏེ། །ཁས་ལེན་ལྟ་བ་གསོ་སྦྱིན་དང་། །སློབ་དཔོན་དང་ནི་གང་སྤྱོད་དང་། །གནས་འཇིག་པ་དང་བསྐྲད་པའོ། །ཉེས་པ་བྱེད་པ་ལྔ་སྟེ། ཁྲེལ་མེད་པ་ལས་ཉེས་པ་བྱུང་བ་དང་། ཐེ་ཚོམ་ལས་བྱུང་བ་དང་། མི་ཤེས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་། བློ་ཞན་པ་ལས་ བྱུང་བ་དང་། དྲན་པ་ཉམས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །སྤང་བའི་དངོས་པོ་ལྔ་སྟེ། གསོལ་བ་དང་། འདྲི་བར་བྱེད་པ་དང་། བསྒོ་བ་དང་། ཁ་ཅིག་ལ་སྨྲ་བ་དང་། བརྗོད་པར་བྱ་བའོ། །གསོལ་བ་གང་ཞེ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་དགེ་སྦྱོང་དུ་མི་འགྱུར་བ་ཅུང་ཟད་ 13-51a

ཀྱང་མ་བྱེད་ཅིག་པར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ལ་གསོལ་ལོ། །འདྲི་བར་བྱེད་པ་གང་ཞེ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་དགེ་སྦྱོང་དུ་མི་འགྱུར་བ་ཅུང་ཟད་མ་བྱས་སམ་ཞེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ལ་དྲིའོ། །བསྒོ་བ་གང་ཞེ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་དགེ་སྦྱོང་དུ་མི་འགྱུར་ བར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་ཁྱོད་ལ་བསྒོ་བར་བྱའོ། །ཁ་ཅིག་ལ་སྨྲ་བ་གང་ཞེ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ཁ་ཅིག་དགེ་སྦྱོང་བྱེད་དུ་མི་འགྱུར་བར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་མ་བྱེད་པར་བག་ཡོད་པར་བསྒྲུབ་པར་གྱིས་ཤིག །བརྗོད་པ་གང་ཞེ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་དགེ་སྦྱོང་དུ་མི་ འགྱུར་བར་མི་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དང་ཡང་བརྗོད་དོ། །ཆོས་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་པ་ཡང་ལྔ་སྟེ། རྒྱལ་པོས་འཇིགས་ཏེ་ཁས་ལེན་པ་དང་། རྐུན་པོས་འཇིགས་ཏེ་ཁས་ལེན་པ་དང་། རིགས་པའི་གྲོང་གིས་འཇིགས་ཏེ་ཁས་ལེན་པ་དང་། ཆད་པས་འཇིགས་ཏེ་ ཁས་ལེན་པ་དང་། དགེ་སྦྱོང་ཉིད་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཁས་ལེན་པའོ། །ཆོས་བཞིན་ཁས་ལེན་པ་ཡང་ལྔ་སྟེ། དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སུ་རྣམ་པ་ལྔར་བཟློག་པར་བྱའོ།

指責的比丘還應在另外五種情況下給予被指責的比丘保證:被指責者你聽著!你被問到什麼就如實地說什麼。不要做使自己受損的事,不要做傷害他人的事,不要做傷害無過失比丘的事,不要當面誹謗現前的比丘,不要違背中立比丘們所說的經典之語。這樣做是善的,是極善的。 簡而言之:過失、誣陷亦如是,承諾、見解、布薩和,親教師以及所行為,毀壞住處和驅逐。 五種造作過失:由無慚造作過失,由懷疑造作過失,由無知造作過失,由愚鈍造作過失,由失念造作過失。 五種應捨棄之事:請求、詢問、勸告、對某些人說話、宣說。 什麼是請求?具壽,我請求你不要做任何使你不成為沙門的事。 什麼是詢問?具壽,我詢問你是否做了任何使你不成為沙門的事。 什麼是勸告?具壽,我勸告你不要做使你不成為沙門的事。 什麼是對某些人說話?具壽,你不要像某些人那樣做使自己不成為沙門的事,要謹慎地修行。 什麼是宣說?具壽,我再三宣說,爲了使你不做不成為沙門的事。 非如法承諾也有五種:因懼怕國王而承諾,因懼怕盜賊而承諾,因懼怕村莊而承諾,因懼怕懲罰而承諾,不顧及沙門身份而承諾。 如法承諾也有五種:應以相反的五種白品來理解。

།ཆོས་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ལྟ་བ་སྨྲ་བ་ལྔ་སྟེ། ལྷག་མ་མ་ལུས་པའི་དངོས་པོ་ལ་ལྟ་བ་སྨྲ་བ་དང་། བཤགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་ལྟ་བ་སྨྲ་བ་དང་། ཉེས་པ་གཞན་བྱུང་བར་གྱུར་པ་ལ་ཉེས་པའི་དངོས་པོ་ལ་ལྟ་བ་སྨྲ་བ་དང་། བཤགས་པར་མི་འོས་པའི་དངོས་པོ་ལ་ལྟ་བ་སྨྲ་བ་དང་། མི་ལྡང་བར་འདོད་པ་ལྟ་བ་སྨྲ་བའོ། །ཆོས་བཞིན་དུ་ལྟ་བར་སྨྲ་བ་ལྔ་ཡང་དཀར་པོའི་ དགེ་བ་དང་ཚུལ་ནས་བྱུང་བའོ། །སློབ་དཔོན་ལྔ་སྟེ། དགེ་ཚུལ་གྱི་སློབ་དཔོན་དང་། གསང་སྟེ་སྟོན་པ་དང་། ལས་བྱེད་པ་དང་། གནས་བཅའ་བ་དང་། ཀློག་པར་བྱེད་པའོ། །དགེ་ཚུལ་གྱི་སློབ་དཔོན་གང་ཞེ་ན། གང་གིས་དགེ་ཚུལ་གྱི་བསླབ་པའི་ གནས་བྱིན་པའོ། །གསང་སྟེ་སྟོན་པའི་སློབ་དཔོན་གང་ཞེ་ན། གང་གིས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་ཚེ་གསང་སྟེ་སྟོན་པའོ། །ལས་བྱེད་པའི་སློབ་དཔོན་གང་ཞེ་ན། གང་གིས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་ལས་བྱས་པའོ། །གནས་བཅའ་བའི་སློབ་དཔོན་གང་ 13-51b

ཞེ་ན། གང་ལས་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ནན་ཏན་དུ་མནོས་ཤིང་གནས་བཅས་པའོ། །ཀློག་པའི་སློབ་དཔོན་གང་ཞེ་ན། གང་ལས་བླང་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཚིག་གཅིག་ཙམ་ཡང་བླངས་པའོ། །སྤྱོ་བ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། མི་སྨྲ་བར་བྱ་བ་དང་། ལུང་མི་སྟོན་པ་དང་། གཅིག་ཏུ་མི་སྤྱོད་པ་དང་། དགེ་བའི་ཕྱོགས་གཅད་པ་དང་། གནས་བཅས་པ་སླར་གཞིག་པ་དང་ལྔའོ། །མི་སྨྲ་བར་བྱ་བ་གང་ཞེ་ན། དེ་ལ་སྨྲ་བར་མི་བྱ་ཀུན་ཏུ་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། །ལུང་མི་སྟོན་པ་གང་ཞེ་ན། དེ་ལ་ལུང་བསྒོ་ཞིང་རྗེས་སུ་མི་སྟོན་པའོ། །བསྟན་ པ་མི་སྟོན་པའོ། །གཅིག་ཏུ་མི་སྤྱོད་པ་གང་ཞེ་ན། དེས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་བདག་གིར་མི་བྱའོ། །དགེ་བའི་ཕྱོགས་གཅད་པ་གང་ཞེ་ན། དེ་ལ་བཀླག་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་དང་། ཡིད་ལ་བྱ་བ་མི་བསྟན་པའོ། །གནས་བཅས་པ་སླར་གཞིག་པ་གང་ཞེ་ན། གནས་བཅར་མི་གཞུག་པའོ། །རྣམ་པ་ལྔས་ན་གནས་བཅས་པ་བཤིག་པར་འགྱུར་ཏེ། བསྐྲད་པ་དང་། ལངས་ཏེ་འགྲོ་བ་དང་། སླར་འབབ་པ་དང་། ཕྱོགས་ལས་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། རེ་བ་མེད་པར་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་ལྔའོ། །ཆོས་ལྔ་དང་ ལྡན་ན་གནས་བཅའ་བ་སྦྱིན་ཏེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། དད་པ་ཡིན། རིམ་གྲོར་བཅས་པ་ཡིན། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ཡིན། ངག་ཉན་པ་ཡིན། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་པའོ། །ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་ན་གནས་བཅས་པ་ལས་གཞིག་པར་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ ན། མ་དད་པ་ཡིན། རིམ་གྲོ་མེད་པ་ཡིན། ལེ་ལོ་ཅན་ཡིན། ངག་མི་ཉན་པ་ཡིན། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་ཡིན་ནོ།

非如法宣說見解有五種:對殘餘事物宣說見解,對懺悔事物宣說見解,對已生起的其他過失宣說過失事物的見解,對不應懺悔的事物宣說見解,宣說不願起立的見解。 如法宣說見解也有五種,應從白品善法方面來理解。 五種親教師:沙彌的親教師、密意教授師、羯磨師、依止師和讀誦師。 什麼是沙彌的親教師?授予沙彌學處的人。 什麼是密意教授師?在受具足戒時給予密意教授的人。 什麼是羯磨師?為受具足戒者作羯磨的人。 什麼是依止師?從他那裡三次懇切請求並依止的人。 什麼是讀誦師?從他那裡以學習的心哪怕只學了一個詞的人。 五種行為:不說話、不教導、不共同生活、斷絕善緣、破壞已建立的依止。 什麼是不說話?不對他說話,完全不與他交談。 什麼是不教導?不對他宣說教法,不給予指導。 什麼是不共同生活?不接受他的供養。 什麼是斷絕善緣?不教導他讀誦、修習和作意。 什麼是破壞已建立的依止?不允許他依止。 以五種方式破壞依止:驅逐、起身離去、迴歸、前往他方、生起無希望之心。 具足五法則應給予依止:有信心、恭敬、精進、聽從教誨、是善知識。 具足五法則應破壞依止:無信心、不恭敬、懈怠、不聽從教誨、是惡友。

།ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་དང་ཉེ་གནས་ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་ན་བསྐྲད་པ་ཡིན་ཏེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། མ་དད་པ་ཡིན། རིམ་གྲོ་མེད་པ་ཡིན། ལེ་ལོ་ཅན་ ཡིན། ངག་མི་ཉན་པ་ཡིན། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་ཡིན་ནོ། །ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་དང་། ཉེ་གནས་ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་ན་མི་བསྐྲད་པ་ཡིན་ཏེ། ལྔ་པོ་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སུ་སླར་རྣམ་པ་ལྔར་བཟློག་སྟེ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་དང་ཉེ་གནས་ཆོས་ལྔ་དང་ 13-52a

ལྡན་ན་བཟོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་དད་པ་ཡིན། རིམ་གྲོ་མེད་པ་ཡིན། ལེ་ལོ་ཅན་ཡིན། ངག་མི་ཉན་པ་ཡིན། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་ཡིན་ནོ། །ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་དང་ཉེ་གནས་ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་ན་བཟོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དཀར་པོའི་ཕྱོགས་སླར་ རྣམ་པ་ལྔར་བཟློག་སྟེ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །མདོར་ན། བྱིན་ལེན་གསུམ་དང་ཞིག་པ་དང་། །ཀླུ་དང་ཉེས་པ་བཤགས་པ་དང་། །མ་ནིང་ཕོ་དང་མ་ནིང་མོ། །རུང་བའི་གནས་དང་རྡུལ་གཉིས་སོ། །བྱིན་ལེན་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། ལུས་ཀྱིས་ལུས་ལ་བྱ་བ་དང་། ལུས་ ཀྱིས་ལུས་ལ་ཟིན་པ་དང་། ལུས་ཀྱིས་ཟིན་པས་ལུས་ལ་བྱ་བ་དང་། ལུས་ཀྱིས་ཟིན་པས་ལུས་ཀྱི་ཟིན་པ་ལ་བྱ་བ་དང་། བཞག་པའི་བྱིན་ལེན་དང་ལྔའོ། །ཇི་ལྟར་ལུས་ཀྱིས་ལུས་ལ་བྱ་ཞེ་ན། ལག་ནས་ཕྱིན་ལ་ལག་གིས་བླངས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ལུས་ཀྱིས་ལུས་ལ་ཟིན་པ་ཞེ་ ན། ལག་ནས་བྱིན་ལ་ལྷུང་བཟེད་དུ་བླངས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ལུས་ཀྱིས་ཟིན་པས་ལུས་ལ་བྱ་ཞེ་ན། སྣོད་ཀྱིས་བྱིན་ལ་ལག་ཏུ་བླངས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ལུས་ཀྱིས་ཟིན་པས་ལུས་ཀྱིས་ཟིན་པ་ལ་བྱ་ཞེ་ན། སྣོད་ནས་བྱིན་ལ་སྣོད་དུ་བླངས་པའོ། །ཇི་ལྟར་བཞག་པའི་བྱིན་ལེན་བྱ་ ཞེ་ན། སྨོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མི་ཡོད་དེ། དེ་དག་གི་ཕ་དང་ཕུ་བོ་དག་ཀྱང་སྨོད་ན་གཞན་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། དེ་དག་གི་མདུན་དུ་ལྷུང་བཟེད་བཞག་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲའོ། །བཞིན་བཟངས་དེ་སྟེ་བཏང་བར་གྱུར་ན་ལྷུང་བཟེད་འོ་ནིའི་ནང་དུ་ལུགས་ཤིག །དེ་དག་གིས་ཀྱང་ལྷུང་ བཟེད་དེར་བླུགས་པར་གྱུར་ན་དེ་ནི་བཞག་པའི་བྱིན་ལེན་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་བྱིན་ལེན་ལྔ་སྟེ། ཁྲིའི་སྟེང་དུ་བྱིན་ལེན་བྱ་བ་དང་། ཁྲིའུ་དང་། ཁྲིའུ་ཆུང་ངུ་དང་། ཐུ་བ་དང་། ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་གཞིར་རོ། །རྣམ་པ་ལྔས་ནི་བྱིན་ལེན་བྱས་ཀྱང་བྱིན་ལེན་བྱས་པར་མི་ འགྱུར་ཏེ། མ་བཏང་བཞིན་ལེན་པ་དང་། བཟའ་བར་མི་སེམས་པར་ལེན་པ་དང་། གཞན་དུ་འདུ་ཤེས་ཏེ་ལེན་པ་དང་། མདུན་དུ་མ་འདུག་པར་ལེན་པ་དང་། རང་བཞིན་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལས་བླངས་པའོ།

同住者和侍者具足五法則應驅逐:無信心、不恭敬、懈怠、不聽從教誨、是惡友。 同住者和侍者具足五法則不應驅逐:與上述五種相反的白品五法。 同住者和侍者具足五法則不應容忍:無信心、不恭敬、懈怠、不聽從教誨、是惡友。 同住者和侍者具足五法則應容忍:與上述五種相反的白品五法。 簡而言之:三種授受、破壞、龍、懺悔過失、不男不女、男不男、女不女、適宜處所和兩種塵土。 五種授受:以身對身、以身持身、以身持物對身、以身持物對身持物、置放授受。 如何以身對身?以手給予以手接受。 如何以身持身?以手給予用缽接受。 如何以身持物對身?用器皿給予以手接受。 如何以身持物對身持物?用器皿給予用器皿接受。 如何置放授受?有些人被稱為”可憎者”,連他們的父親和兄長都憎惡,更何況他人。在他們面前放下缽說:“好人,如果施捨了就請放入這個缽中。“若他們放入缽中,這就稱為置放授受。 另外五種授受:在床上授受、在椅子上、在小椅上、在木板上、在缽底上。 以五種方式雖作授受但不成為授受:未舍而取、不思食用而取、誤認他物而取、未面對而取、從非正常人處取。

།རྣམ་པ་ལྔས་བྱིན་ལེན་བྱས་ཀྱང་བྱིན་ལེན་འཇིག་པར་འགྱུར་ 13-52b

ཏེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། ཕྲོགས་པ་དང་། ཤོར་བ་དང་། བོར་བ་དང་། སླར་བབས་པ་དང་། དུས་བྱས་པའོ། །ཀླུའི་རང་བཞིན་ལྔ་སྟེ། ལྷག་མ་རྣམས་ནི་སྤྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་འབྱུང་བ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་འཆི་བ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་ཉལ་བ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་ཁྲོ་བ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་འཁྲིག་པའི་ཆོས་བྱེད་པའོ། །ཉེས་པ་ལྔ་སྟེ། ཕས་ཕམ་པ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མ་དང་། ལྟུང་བ་དང་། སོ་སོར་བཤགས་པ་དང་། ཉེས་བྱས་སོ། །ཉེས་པ་བྱུང་བ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། ལུས་ལས་ཉེས་པ་འབྱུང་གི་ངག་ལས་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད། ངག་ལས་ཉེས་པ་འབྱུང་གི་ལུས་ལས་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད། ལུས་དང་སེམས་ལས་ཉེས་པ་འབྱུང་གི་ངག་ལས་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད། ངག་དང་སེམས་ལས་ཉེས་པ་འབྱུང་གི་ལུས་ལས་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད། ལུས་དང་སེམས་དང་ངག་ལས་ཉེས་པ་འབྱུང་བ་ཡང་ཡོད་དོ། །ཉེས་པ་ལས་འབྱུང་བ་ཡང་ལྔ་སྟེ། མཐོང་བས་འབྱུང་བ་དང་། བསྒྲགས་པས་འབྱུང་བ་དང་། ཐོག་མ་ནས་མ་བྱས་པས་འབྱུང་བ་དང་། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་འབྱུང་བ་དང་། བཤགས་པས་ འབྱུང་བ་དང་ལྔའོ། །མ་ནིང་ཕོ་ལ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱི་མ་ནིང་དང་། ཟླ་བ་ཕྱེད་ཀྱི་མ་ནིང་དང་། ཕྲག་དོག་གི་མ་ནིང་དང་། ཆགས་པའི་མ་ནིང་དང་། ཉམས་པའི་མ་ནིང་ངོ་། །རང་བཞིན་གྱི་མ་ནིང་གང་ཞེ་ན། རང་བཞིན་གྱིས་མ་ནིང་དུ་གྱུར་པའོ། ། ཟླ་བ་ཕྱེད་ཀྱི་མ་ནིང་གང་ཞེ་ན། ཟླ་བ་ཕྱེད་ནི་ཕོར་འགྱུར། ཟླ་བ་ཕྱེད་ནི་མོར་འགྱུར་བའོ། །ཕྲག་དོག་གི་མ་ནིང་གང་ཞེ་ན། གཞན་ལོག་པར་ཞུགས་པ་མཐོང་ནས་དེ་ཡང་གདོད་ལོག་པ་བྱེད་པར་གྱུར་པའོ། །ཆགས་པའི་མ་ནིང་གང་ཞེ་ན། དེ་ལ་གཞན་གྱིས་སྤྱོད་ ཅིང་བཙིར་ན་གདོད་བྱེད་པའོ། །ཉམས་པའི་མ་ནིང་གང་ཞེ་ན། གང་གིས་ཕོ་མཚན་སྲོག་ཆགས་ཀྱིས་ཟོས་པའམ་མཚོན་གྱིས་ཆོད་པའོ། །མ་ནིང་མོ་ཡང་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། མཚན་གཉིས་ཀ་ཡོད་པ་དང་། སྒོ་གཉིས་འབྲེལ་བ་དང་། རྒྱུན་དུ་ཟག་པ་དང་། ཟླ་ 13-53a

མཚན་མེད་པ་དང་། མཚན་མ་ཙམ་ཡོད་པའོ། །རུང་བའི་གནས་ལྔ་སྟེ། དངོས་པོ་ཟིན་པ་དང་། དངོས་པོ་མ་ཟིན་པ་དང་། དངོས་པོ་བོར་བ་དང་། སྔ་ནས་ཡོད་པ་དང་། མ་འདུག་པ་དང་ལྔའོ། །རུང་བའི་གནས་དངོས་པོ་ཟིན་པ་གང་ཞེ་ ན། དངོས་པོ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ།

以五種方式雖作授受但會破壞授受:被搶奪、滑落、丟棄、掉回、過時。 龍的五種本性:其餘是變化,本性出生、本性死亡、本性睡眠、本性憤怒、本性行不凈行交媾之法。 五種過失:波羅夷、僧殘、墮罪、單悔、惡作。 過失產生的五種方式:有從身體產生過失而非語言,有從語言產生過失而非身體,有從身體和心產生過失而非語言,有從語言和心產生過失而非身體,有從身體、心和語言產生過失。 從過失中出離也有五種:以見而出離、以宣說而出離、以從未做過而出離、以加持而出離、以懺悔而出離。 男不男有五種:天生不男、半月不男、嫉妒不男、貪慾不男、受損不男。 什麼是天生不男?天生就是不男的。 什麼是半月不男?半個月是男性,半個月是女性。 什麼是嫉妒不男?看到他人行邪淫后才開始行邪淫的。 什麼是貪慾不男?被他人使用並擠壓后才能行事的。 什麼是受損不男?男根被蟲咬或刀割的。 女不女也有五種:具有兩種性器官、兩個入口相連、持續流液、無月經、僅有女相。 五種適宜處所:已握持物品、未握持物品、丟棄物品、先前存在、不在場。 適宜處所已握持物品是什麼?所有這些物品都完整無缺。

།གང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། གཅིག་ལ་གཅིག་ཏུ་སྨྲས་པ་དང་། གསོལ་བ་བྱས་པའོ། །རུང་བའི་གནས་དངོས་པོ་མ་ཟིན་པ་གང་ ཞེ་ན། ཆུང་ངུ་ན་རྨང་རྡོ་ཙམ་ཡང་བརྩིགས་པའོ། །དེ་ཡང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དེ་བཞིན་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་ནོ། །རུང་བའི་གནས་དངོས་པོ་བོར་བ་གང་ཞེ་ན། གང་མངོན་དུ་རུང་བའི་གནས་སུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལས་བོར་ཏེ། སླར་རུང་བའི་ གནས་སུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དེས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་ནོ། །རུང་བའི་གནས་སྔ་ནས་ཡོད་པ་གང་ཞེ་ན། མུ་སྟེགས་ཅན་ཡ་མཚན་སྣ་ཚོགས་རྣམས་ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། དགེ་འདུན་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་འདི་གསུམ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་ བརླབས་པ་ཡིན་ནོ། །རུང་བའི་གནས་སུ་མ་འདུག་པ་གང་ཞེ་ན། དེ་ནི་སྔ་ནས་རུང་བའི་གནས་མེད་པ་ལས་རྩིག་པས་བསྐོར་ཏམ། སབ་མོས་བསྐོར་ཏམ། འོབས་ཀྱིས་བསྐོར་ཀྱང་རུང་དེར་དགེ་འདུན་གྱིས་ས་ལ་རི་མོ་བྲིས་སམ། ཕུར་པ་བཏབ་བམ། རྩིག་ པས་བསྐོར་ཏམ། མཚན་མ་གཞན་ཅི་བཙུགས་ཀྱང་རུང་སྟེ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དེས་རུང་བའི་གནས་སུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་ནོ། །རྡུལ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། ཟས་རྡུལ་དང་། བཏུང་བ་རྡུལ་དང་། དྲི་རྡུལ་དང་། སྨན་རྡུལ་དང་། རྡུལ་ཉིད་ རྡུལ་དང་ལྔ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རྡུལ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། བཟའ་བ་རྡུལ་དང་། བཅའ་བ་རྡུལ་དང་། ཐུག་པ་རྡུལ་དང་། བཞིབ་པ་རྡུལ་དང་། བལྡག་པ་རྡུལ་དང་ལྔའོ། །མདོར་ན། རྐུ་བ་དང་ཡང་སྐབས་འབྱེད་པ། །སྦྱིན་པ་དག་དང་གསོ་སྦྱིན་གནས། །བཀའ་ 13-53b

ལུང་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དང་། །གྲོང་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་གཉིས། །རྐུ་བ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། སྒྱུས་རྐུ་བ་དང་། མཐུས་རྐུ་བ་དང་། ཕྱིར་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཞིང་རྐུ་བ་དང་། བརྣོགས་ཏེ་རྐུ་བ་དང་། བསྔོས་ཏེ་རྐུ་བ་དང་ལྔའོ། །གང་ཟག་སྐབས་འབྱེད་པར་མི་བྱ་བ་ལྔ་སྟེ། ངོ་ཚ་བ་མེད་ པ་དང་། བར་ཆད་ཡོད་པ་དང་། ཚིག་མི་བརྟན་པ་དང་། རང་བཞིན་དུ་མི་གནས་པ་དང་། ཕས་ཕམ་པ་བྱུང་བ་དང་ལྔའོ། །སྦྱིན་པ་ལྔ་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པར་བགྲང་སྟེ། མཚོན་བྱིན་པ་དང་། ཆང་བྱིན་པ་དང་། དུག་བྱིན་པ་དང་། བུད་མེད་བྱིན་པ་དང་། ཆོས་ མ་ཡིན་པ་བྱིན་པ་དང་ལྔའོ།

以三種方式加持:發心、互相言說、作請求。 適宜處所未握持物品是什麼?即使只有基石大小也算已建造。這也以上述三種方式加持。 適宜處所丟棄物品是什麼?從明顯的適宜處所加持后丟棄,再以上述三種方式在適宜處所加持。 適宜處所先前存在是什麼?外道各種奇特共有的,僧團以這三種方式加持。 適宜處所不在場是什麼?先前沒有適宜處所,用墻圍繞或用籬笆圍繞或用溝渠圍繞,僧團在地上畫線或插樁或用墻圍繞或插入其他標記,以上述三種方式加持為適宜處所。 五種塵:食塵、飲塵、香塵、藥塵、塵本身。 另有五種塵:食物塵、嚼食塵、湯塵、磨碎塵、舔食塵。 簡而言之:偷盜和開許、佈施和布薩處、宣說教敕和兩種入村。 五種偷盜:以詭計偷盜、以力量偷盜、稱將歸還而偷盜、詐騙偷盜、挪用偷盜。 不應開許的五種人:無慚恥者、有障礙者、言語不穩者、不住本性者、犯波羅夷者。 五種佈施被視為非福德:施予武器、施予酒、施予毒藥、施予女人、施予非法。

།རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལྔས་གསོ་སྦྱིན་གྱི་གནས་སུ་མ་སོང་ཡང་ཉེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱལ་པོས་བར་ཆད་བྱས་པ་དང་། ཆུས་ཁྱེར་བ་དང་། མེས་ཚིག་པ་དང་། མི་མ་ཡིན་པས་བར་ཆད་དུ་བྱས་པ་དང་ལྔའོ། །བཀའ་ལུང་སྟོན་པ་ལ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། སྨྱོན་པ་ཡིན་ཏེ་སེམས་འཁྲུགས་པ་ནད་ཀྱིས་གཟིར་བས་བཀའ་ལུང་སྟོན་པ་དང་། ཚུལ་འཆོས་པ་ཡིན་ཏེ། སྡིག་པ་ལ་དད་པས་ཚུལ་འཆོས་པས་བཀའ་ལུང་སྟོན་པ་དང་། བླུན་པ་ཡིན་ཏེ་བླུན་པ་ཉམ་ཆུང་བ་རྨོངས་པས་བཀའ་ལུང་སྟོན་པ་དང་། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་ ཡིན་ཏེ། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་བཀའ་ལུང་སྟོན་པ་དང་། ཡང་དག་པར་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་བཀའ་ལུང་སྟོན་པའོ། །གྲོང་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བའི་དགེ་སློང་གྲོང་དུ་སོང་ན་ཉེས་པའི་དམིགས་རྣམ་པ་ལྔར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ ཞེ་ན། དགེ་སློང་འཁོད་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་མ་བྱས་པར་དུས་མ་ཡིན་པར་གྲོང་གི་ནང་དུ་འགྲོ་བ་དང་། ལེགས་པར་མ་བརྟགས་པར་སྟན་ལ་འདུག་པ་དང་། བུད་མེད་ལ་ཚིག་ལྔ་ལས་ལྷག་པར་ཆོས་འཆད་པ་དང་། བུད་མེད་དང་ལྷན་ཅིག་གཉིས་སུ་སྟན་གཅིག་ལ་ འདུག་པ་དང་། སྨེན་ངན་དང་བཅས་པའི་གྲོང་དུ་ནན་གྱིས་སྟན་ལ་འདུག་པའོ། །གྲོང་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བའི་དགེ་སློང་དྲན་པ་ཉམས་པར་གྲོང་དུ་སོང་ན་གཞན་ཡང་ཉེས་པའི་དམིགས་ལྔར་རིག་པར་བྱའོ། །བུད་མེད་ལ་རྒྱུན་དུ་བལྟ་བ་དང་། བལྟ་ཞིང་གཏམ་ཟེར་བ་དང་། 13-54a

གཏམ་ཟེར་བ་ལ་འདྲིས་པ་དང་། འདྲིས་ནས་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་མི་དགའ་བར་འགྱུར་ཞིང་ཉེས་པ་ལྕི་བ་འབྱུང་བའམ། བསླབ་པ་ཕུལ་བའམ། སླར་བབས་པར་ འགྱུར་བའི་བར་དུའོ། །མདོར་ན། བསྙེན་རྫོགས་སོ་སོར་ཐར་པ་དང་། །ཡིད་གཅུགས་འདུལ་བ་ཐར་པ་དང་། །གཏན་པ་ལྔ་དང་དམན་པ་དང་། །མ་སྐྱེས་པ་དང་དོགས་པའོ། །རྣམ་པ་ལྔའི་ཕྱིར་ན་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། མཁན་པོའི་མིང་ནས་ འབྱིན་པ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་མིང་ནས་འབྱིན་པ་དང་། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་འདོད་པའི་མིང་ནས་འབྱུང་བ་དང་། གསོལ་བ་བྱེད་པ་དང་། ལས་ཉམས་པར་མི་བྱེད་པ་དང་ལྔའོ། །སངས་རྒྱས་བྱུང་བའི་དུས་ན་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ལྔ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་མངོན་པར་ ཆུད་པ་དང་། སྟོན་པར་ཁས་བླངས་པ་དང་། བཙུན་པའི་ཆོས་ཁས་བླངས་པ་དང་། དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་སྨྲ་བ་དང་། སློབ་དཔོན་དང་མཁན་པོ་མེད་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་ལྔའོ།

由五種因緣雖未前往布薩處也不構成過失:國王阻礙、被水沖走、被火燒、非人阻礙、五種。 對宣說教敕有五種:是狂亂者即心亂被病折磨而宣說教敕、是偽裝者即信奉罪惡而偽裝宣說教敕、是愚昧者即愚昧怯弱愚癡而宣說教敕、是我慢者即以我慢宣說教敕、是真實解脫者即以真實解脫宣說教敕。 入村比丘若入村應知有五種過失相:五種是什麼?比丘在場而未告知非時入村中、未善觀察而坐于座位、對女人說法超過五句、與女人二人同坐一座、在有淫女的村中強行坐于座位。 入村比丘若失念入村,還應知有另外五種過失相:持續看女人、看著說話、說話而親近、親近后非理作意、非理作意后對梵行不喜而生重過或舍學處或墮落。 簡而言之:圓具別解脫、信任調伏解脫、五種常規和低劣、未生和懷疑。 因五種而稱為圓具:稱呼和尚名、稱呼僧團名、稱呼欲受具足戒者名、作請求、不破壞羯磨,五種。 佛出世時有五種圓具:智慧通達、承認為導師、承認尊者法、說”比丘來此”、無阿阇黎和和尚,如是五種。

།སོ་སོར་ཐར་པ་ཀློག་པ་ལྔ་སྟེ། གསོལ་བ་བྱས་ནས་གླེང་གཞི་བརྗོད་དེ་ལྷག་མ་ཐོས་ པའོ། །ཞེས་བསྒྲགས་པ་འདི་ནི་སོ་སོར་ཐར་པ་བསྒྲགས་པ་དང་པོའོ། །གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གླེང་གཞི་དང་ཕས་ཕམ་པ་བཞི་བཀླགས་ཏེ། ལྷག་མ་ཐོས་པའོ་ཞེས་བསྒྲགས་པ་འདི་ནི་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་ཀློག་པ་གཉིས་པའོ། །གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གླེང་གཞི་དང་ཕས་ ཕམ་པ་བཞི་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མ་བཅུ་གསུམ་བཀླགས་ཏེ། ལྷག་མ་རྣམས་ཐོས་པའོ་ཞེས་བསྒྲགས་པ་འདི་ནི་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་ཀློག་པ་གསུམ་པའོ། །གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་གླེང་གཞི་དང་ཕས་ཕམ་པ་བཞི་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མ་བཅུ་གསུམ་དང་མི་ མངོན་པ་གཉིས་བཀླགས་ཏེ། ལྷག་མ་ཐོས་པའོ་ཞེས་བསྒྲགས་པ་འདི་ནི་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་ཀློག་པ་བཞི་པའོ། །མདོ་རྫོགས་པར་ཀློག་པ་དང་ལྔའོ། །ཡིད་གཅུགས་པར་འཛིན་པ་ལྔ་སྟེ། མཛའ་བ་ཡིན་ཏེ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་། བཟོད་པ་ཡིན་ཏེ་མི་མཐུན་པ་མེད་པ་ 13-54b

དང་། བླ་མ་ཡིན་ཏེ་བཙུན་པར་བྱ་བ་དང་། གཅུགས་པ་ཡིན་ཏེ་ཅི་འདོད་པ་བཞིན་བྱེད་པ་དང་། འདུག་འཚོ་སྐྱོང་བ་སྟེ་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །བླངས་པ་དེ་ཐོས་ན་ཡང་དགའ་བར་འགྱུར་བའོ། །འདུལ་བ་ལྔ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚེ་དང་། རྟག་པ་དང་། ཕྱོགས་གཅིག་པ་དང་། ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་འདུལ་བའོ། །གཞན་ཡང་འདུལ་བ་ལྔ་སྟེ། ཡུལ་འདུལ་བ་དང་། དུས་འདུལ་བ་དང་། གནས་འདུལ་བ་དང་། གང་ཟག་འདུལ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་འདུལ་བའོ། །གང་ཟག་ལྔ་ལ་ འདུལ་བ་མི་བརྗོད་དེ། སྐབས་ཚོལ་བས་འདྲི་བ་དང་། གཙེ་བར་བསམས་ཏེ་འདྲི་བ་དང་། ཕྱས་གདགས་པར་བསམས་ཏེ་འདྲི་བ་དང་། བགམ་པར་བསམས་ཏེ་འདྲི་བ་དང་། ཉེས་པར་བརྗོད་པར་འདོད་པས་འདྲི་བའོ། །གཏན་པ་ལ་ཡོན་ཏན་ལྔ་སྟེ། ཞག་ གཅིག་གིས་འབྲེལ་བར་མི་འགྱུར་བ་དང་། ཞག་བཅུས་མི་འགྱུར་བ་དང་། ཞག་བཅུ་ལས་འདས་ཀྱང་མི་འགྱུར་བ་དང་། མ་བསྔོས་པར་གོས་ལྷག་པར་འཆང་བ་དང་། སྟོད་གཡོགས་དང་མཐང་གོས་ཀྱིས་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་སྤྱོད་པའོ། །གཞན་ཡང་གཏན་པ་ལ་ ཡོན་ཏན་ལྔ་སྟེ། འདུས་ཏེ་ཟ་བ་མེད། ཡང་ཡང་ཟ་བ་མེད། སྤྱན་མ་དྲངས་པར་འགྲོ་བ་དང་། ཆོས་གོས་ཅི་དགར་ཚོལ་བ་དང་། སྟོན་ཟླ་ཐ་ཆུངས་ནས་དཔྱིད་ཟླ་ར་བའི་བར་དུ་རྙེད་པ་ཅི་ཡོད་པ་དབྱར་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་པའི་དགེ་འདུན་དང་འདྲ་བར་བགོ་བའོ།

誦讀別解脫有五種:作請求后宣說緣起並說”餘者已聞”。這是第一次宣讀別解脫。作請求后誦讀緣起和四波羅夷,並說”餘者已聞”。這是第二次誦讀別解脫經。作請求后誦讀緣起、四波羅夷和十三僧殘,並說”餘者已聞”。這是第三次誦讀別解脫經。作請求后誦讀緣起、四波羅夷、十三僧殘和兩不定法,並說”餘者已聞”。這是第四次誦讀別解脫經。完整誦讀經文,共五種。 五種信任:是友愛即可意、是寬容即無違逆、是上師即應尊敬、是親近即隨欲而行、是依止養護即如是思維。若聞所受持也會歡喜。 五種調伏:佛壽調伏、常調伏、一分調伏、遍行調伏、煩惱調伏。 另有五種調伏:境調伏、時調伏、處調伏、補特伽羅調伏、爭論調伏。 不應對五種人說調伏:尋找機會而問、意圖傷害而問、意圖譏諷而問、意圖試探而問、意欲誹謗而問。 常規有五種功德:一日不結合、十日不結合、超過十日也不結合、未分配而持有餘衣、上衣和下衣遊行活動。 常規還有五種功德:無眾食、無數數食、未邀請而去、隨意尋求法衣、從秋季最後月至春季第一月期間,所得任何利養如同夏安居僧團一樣平等分配。

།གང་ཟག་ལྔ་ གཏན་པ་འདིང་བར་མི་བསྐོ་སྟེ། དབྱར་མེད་པ་དང་། དབྱར་ཆད་པ་དང་། དབྱར་ཕྱི་མར་ཞུགས་པ་དང་། གཞན་དུ་དབྱར་ཚུལ་དུ་ཞུགས་པ་དང་། སྤང་བ་བྱས་པའོ། །གཞན་ཡང་གང་ཟག་ལྔ་གཏན་པ་འདིང་བར་མི་བསྐོ་སྟེ། སོ་སོར་གནས་པ་དང་། མི་གནས་པ་ དང་། རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པ་དང་། བསླབ་པ་བྱིན་པ་དང་། ཞིག་པའོ། །གཞན་ཡང་གང་ཟག་ལྔ་གཏན་པ་འདིང་བར་མི་བསྐོ་སྟེ། མ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱས་པ་དང་། སླར་ལས་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྤངས་པ་དང་། སྡིག་པར་ལྟ་བ་སླར་མ་གཏང་བ་སྤངས་པ་དང་། རྗེས་ 13-55a

སུ་ཕྱོགས་པ་དང་། མི་གནས་པའོ། །གཞན་ཡང་གང་ཟག་ལྔ་གཏན་པ་འདིང་བར་མི་བསྐོ་སྟེ། ཆད་པ་བྱེད་པ་དང་། གཞི་ནས་བསླང་སྟེ་ཆད་པ་བྱེད་པ་དང་། ཡིད་མགུ་བར་བྱེད་པ་དང་། གཞི་ནས་བསླང་སྟེ་མགུ་བར་བྱེད་པ་དང་། ཡིད་མགུ་བར་ སྤྱད་པའོ། །གང་ཟག་ལྔ་རྣམས་རྙེད་པ་དབང་ལ་ཡོན་ཏན་མེད་དེ། དབྱར་མེད་པ་དང་། དབྱར་ཆད་པ་དང་། དབྱར་ཕྱི་མར་ཚུལ་དུ་ཞུགས་པ་དང་། དགེ་ཚུལ་ཕ་དང་། བསླབ་པ་བྱིན་པའོ། །གཞན་ཡང་གང་ཟག་ལྔ་རྣམས་རྙེད་པ་དབང་ལ་ཡོན་ཏན་མེད་དེ། མ་ མཐོང་བའི་ཕྱིར་སྤངས་པ་དང་། སླར་ལས་མི་བྱེད་པས་སྤངས་པ་དང་། སྡིག་པ་ལ་ལྟ་བ་སླར་མ་བཏང་བས་སྤངས་པ་དང་། ཉེ་བར་ཕྱོགས་པ་དང་། མི་གནས་པའོ། །གང་ཟག་ལྔ་རྣམས་རྙེད་པ་ཡང་མི་དབང་ལ་ཡོན་ཏན་ཡང་མེད་དེ། ཕ་བསད་པ་དང་། མ་བསད་ པ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་བསད་པ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱས་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ངན་སེམས་ཀྱིས་ཁྲག་ཕྱུང་བའོ། །གཞན་ཡང་གང་ཟག་ལྔ་དག་རྙེད་པ་ཡང་མི་དབང་ལ་ཡོན་ཏན་ཡང་མེད་དེ། མ་ནིང་དང་། དགེ་སློང་མ་སུན་ཕྱུང་བ་དང་། མུ་ སྟེགས་ཅན་དུ་སོང་བ་དང་། རྐུན་གནས་དང་། སྔོན་ཉེས་པ་བྱུང་བའོ། །བླ་མར་མི་བྱེད་པའི་ཆོས་ལྔ་སྟེ། མ་དད་པ་ཡིན། ཚུལ་ཁྲིམས་ངན་པ་ཡིན། ཉུང་ངུ་ཐོས་པ་ཡིན། སེར་སྣ་ཅན་ཡིན། ཤེས་རབ་འཆལ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་ཟག་ལྔ་ནི་ཆོས་དང་འདུལ་བ་ འདི་ལས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཕ་བསད་པ་དང་། མ་བསད་པ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་བསད་པ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱས་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ངན་སེམས་ཀྱིས་ཁྲག་ཕྱུང་བའོ། །གཞན་ཡང་གང་ཟག་ལྔ་ནི་ཆོས་དང་འདུལ་བ་འདི་ལས་མི་ སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ཏེ། མ་ནིང་དང་། དགེ་སློང་མ་སུན་ཕྱུང་བ་དང་། མུ་སྟེགས་ཅན་དུ་སོང་བ་དང་། རྐུན་གནས་དང་། སྔོན་ཉེས་པ་བྱུང་བའོ།