d0005比丘尼律分別c3.5s｜d0005比丘尼律分別c3.5s（續5）

當依靠離車而制定了從非親屬處乞求線的學處時,比丘尼跋酮摩從非親屬和親屬處乞求線,並讓親屬和非親屬的織工織衣,少欲的比丘尼們對此表示不滿。比丘尼們將此事告訴比丘們,比丘們又向世尊稟報。然後世尊從這件事開始一直到制定學處,說道:“若有比丘尼從非親屬的居士或居士妻子處乞求線,並讓非親屬的織工織衣,則犯尼薩耆波逸提罪。” “若有比丘尼”是指跋酮摩。“非親屬”是指從外曾祖父母、內曾祖父母算起七代以內的親屬。“線”是指七種線中的任何一種。“非親屬織工”是指織布的人。“衣”是指七種衣中的任何一種。“讓織”是指讓人織。“尼薩耆波逸提罪”與前面相同。 那麼如何構成犯戒呢?若比丘尼從非親屬處乞求線,並讓非親屬織工織衣,在乞求時犯突吉羅罪。讓非親屬織工織衣完成時,犯尼薩耆波逸提罪。比丘尼從非親屬處乞求線,自己或讓非親屬織工織衣,在乞求時犯突吉羅罪。自己織時也犯突吉羅罪。讓非親屬織工織完時,犯尼薩耆波逸提罪。比丘尼從非親屬處乞求線,讓親屬織工織衣,在乞求時犯突吉羅罪。讓親屬織工織衣則不犯戒。比丘尼從非親屬處乞求線,自己或讓親屬織衣,在乞求時犯突吉羅罪。自己織時犯突吉羅罪。親屬織則不犯戒。比丘尼從非親屬處乞求線,自己織或讓非親屬織,在乞求時犯突吉羅罪。自己織時犯突吉羅罪。

། ཉེ་དུ་འཐག་ཏུ་འཇུག་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ།། ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་འཐག་ཏུ་བཅུག་སྟེ་གྲུབ་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དགེ་སློང་མས་ཉེ་དུ་ལས་སྐུད་པ་བསླངས་ཏེ་བདག་ཉིད་འཐག་ན་སློང་བ་ན་དེ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ།། བདག་ཉིད་འཐག་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དགེ སློང་མས་ཉེ་དུ་ལས་སྐུད་པ་བསླངས་ཏེ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལ་འཐག་ཏུ་འཇུག་ན་སློང་བ་ན་དེ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ།། གྲུབ་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དགེ་སློང་མས་ཉེ་དུ་ལས་སྐུད་པ་བསླངས་ཏེ་བདག་ཉིད་དམ། ཉེ་དུ་འཐག་ཏུ་འཇུག་ན་དེ་སློང་བ་ན་དེ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ།། བདག་ཉིད འཐག་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། ཉེ་དུ་འཐག་ཏུ་བཅུག་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ།། དགེ་སློང་མས་ཉེ་དུ་ལས་སྐུད་པ་བསླངས་ཏེ་བདག་ཉིད་འཐག་གམ། ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་འཐག་ཏུ་འཇུག་ན་སློང་བ་ན་དེ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ།། བདག་ཉིད་འཐག་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་འཐག་ཏུ བཅུག་སྟེ་གྲུབ་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཞིག་ཉེ་དུ་ལས་སྐུད་པ་བསླངས་ཏེ་ཐ་ག་པ་ཉེ་དུ་ལ་འཐག་ཏུ་འཇུག་ན་སློང་བ་ན་དེ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ།། ཉེ་དུ་འཐག་ཏུ་བཅུག་པ་ལ་ཡང་ལྟུང་བ་མེད་དོ།། དགེ་སློང་མས་ཉེ་དུ་ལ་སྐུད་པ་བསླངས་ཏེ་བདག་ཉིད་འཐག གམ།ཉེ་དུ་འཐག་ཏུ་འཇུག་ན་སློང་བ་ན་དེ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ།། བདག་ཉིད་འཐག་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། ཉེ་དུ་འཐག་ཏུ་བཅུག་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ།། ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་འཐག་ཏུ་བཅུག་སྟེ་གྲུབ་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ལས་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་ལྟུང་བ་མེད་དོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་བཅུ་བཞི་པ་རྫོགས་།། །། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ།། དེའི་ཚེ་མཉན་ཡོད་དུ་སྦོམ་དགའ་མོས་ཁྱིམ་བདག་འཁོར་དང་བཅས་པ་མངོན་པར་དད་པར་བྱས་པས། ཁྱིམ་བདག་དེས་དགེ་སློང་མ་སྦོམ་དགའ་མོའི་ཕྱིར་སྐུད་པ་དག་ཐ་ག པ་ལ་བྱིན་པ་སྦོམ་དགའ་མོས།བྲན་མོ་དེ་ལས་ཐོས་ཏེ་ཐོས་ནས་ཐ་ག་པ་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་པ་དང་། འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཐ་ག་པ་བརྒྱངས་ཏེ་འཐག་པའི་རས་ཡུག་ཆེན་འདི་སུའི་ཕྱིར་ཡིན་ཞེས་སམ། དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། མ་འཚལ་ཏོ།། དེས་འདི་སྐད་ཅེས་ཁོ་མོའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ།། ཞེས་སྨྲས་ནས་ཇི་ཙམ་གྱི་བར་དུ་དེ་ལ་དེ་བཟའ་བའམ། བཟའ་བ་ཙམ་མམ། བཟའ་བའི་རྒྱུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ན་དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་མ་རྣམས་སྨོད་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་ལ་སྨྲས་པ་དང་། དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ།

讓親屬織則不犯戒。讓非親屬織完成時,犯尼薩耆波逸提罪。比丘尼從親屬處乞求線自己織,在乞求時不犯戒。自己織時犯突吉羅罪。比丘尼從親屬處乞求線讓非親屬織,在乞求時不犯戒。織完時犯尼薩耆波逸提罪。比丘尼從親屬處乞求線自己織或讓親屬織,在乞求時不犯戒。自己織時犯突吉羅罪。讓親屬織則不犯戒。比丘尼從親屬處乞求線自己織或讓非親屬織,在乞求時不犯戒。自己織時犯突吉羅罪。讓非親屬織完成時,犯尼薩耆波逸提罪。 若比丘尼從親屬處乞求線讓親屬織工織,在乞求時不犯戒。讓親屬織工織也不犯戒。比丘尼從親屬處乞求線自己織或讓親屬織,在乞求時不犯戒。自己織時犯突吉羅罪。讓親屬織則不犯戒。讓非親屬織完成時,犯尼薩耆波逸提罪。初次等不犯戒。 第十四尼薩耆波逸提罪終。 緣起在舍衛城。當時在舍衛城,跋酮摩使一位居士及其眷屬生起信心,那位居士為比丘尼跋酮摩給了織工一些線。跋酮摩從婢女那裡聽說后,就去了織工那裡,說道:“這架上正在織的大匹布是為誰織的?”織工回答說:“不知道。“她說:“是為我織的。“在她對織工提供食物或相當於食物的東西或獲取食物的方法時,少欲的比丘尼們表示不滿。比丘尼們將此事告訴比丘們,比丘們又向世尊稟報。

། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བསླབ་པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ། དགེ་སློང་མའི་ཕྱིར་ཁྱིམ་བདག་གམ། ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མས་ཐ་ག་པ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལ་གོས་འཐག ཏུ་བཅུག་ལ།དེ་ཡང་དགེ་སློང་མ་དེ་ལ་སྔར་མ་བསྟབས་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འགའ་ཞིག་བྱུང་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཐ་ག་པ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག། གོས་འདི་ཁོ་མོའི་ཕྱིར་ཡིན་གྱིས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གོས་འདི་ཞེང་ཆེ་བ་དང་། ཁྲུན་རིང་བ་དང་། ཐར་ གྱིས་ཞག་པ་དང་།ཐགས་རན་བཟང་བར་ལེགས་པར་གྱིས་ཤིག། དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཁོ་མོས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལ་འདི་ལྟ་སྟེ། བཟའ་བའམ། བཟའ་བ་ཙམ་མམ། བཟའ་བའི་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ནས། དེ་ལ་དགེ་སློང་མ་དེ་འདི་ ལྟ་སྟེ།བཟའ་བའམ། བཟའ་བ་ཙམ་མམ། བཟའ་བའི་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་ཙམ་བྱིན་ནས་གོས་བསྒྲུབས་ཏེ། གོས་གྲུབ་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦོམ་དགའ་མོའོ།། ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་མེས་དང་། ཕ་ མེས་ཕྲུགས་བདུན་གྱི་བར་དག་གོ།། ཁྱིམ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་པའོ།། ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བུད་མེད་དོ།། ཐ་ག་པ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐགས་འཐག་པའོ།། གོས་འཐག་ཏུ་བཅུག་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུན་པོ་གང་ཡང་རུང་བའོ།། དེ་ནས་དགེ་སློང་མ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦོམ་དགའ་མོའོ།། རྣམ་པར་རྟོག་པ་འགའ་ཞིག་བྱུང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོགས་པ་འགའ་ཞིག་སྐྱེས་ནས་སོ།། ཐ་ག་པའི་དྲུང་དུ་སོང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ནས་སོ།། འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨྲས་པའོ།། གོས་འདི་ཞེས བྱ་བ་ནི་གོས་ཉེ་བར་སྟོན་པའོ།། ཁོ་མོའི་ཕྱིར་འཐག་ཏུ་བཅུག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཉེ་བར་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ།། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཐ་ག་པས་ལེགས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཐ་ག་པས་བཟང་པོར་རོ།། ཁྱོད་ཀྱིས་གོས་འདི ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཐག་ཏུ་བཅུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེའོ།། ཞེང་ཆེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་རྒྱ་ཆེ་བ་ཉིད་དོ།། ཁྲུན་རིང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་མཆུ་རིང་བ་ཉིད་དོ།། ཐར་གྱིས་ཞག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇུར་མདུད་མེད་པའོ།། ཐགས་རན་བཟང་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐགས་བཟང་བ་དང་། ཁ་ཚར་ཐུང་བར་རོ།། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཁོ་མོས་ཁྱོད་ལ་བཟའ་བའམ། བཟའ་བ་ཙམ་མམ། བཟའ་བའི་རྒྱུ་ཙམ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ།། ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟའ་བ་ལྔ་དང་། བཅའ་བ་ལྔ་པོ་དག་གོ།། དེ་ལ་གལ་ཏེ་དགེ་སློང་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦོམ་དགའ་མོའོ།

然後世尊就此事從”發生了這件事”開始直到制定學處為止。若有居士或居士妻為比丘尼讓非親屬織工織布,而且那位比丘尼事先沒有指示,後來產生了某些想法,就去對織工說:“賢者織工請知曉,這件衣服是為我織的。賢者請把這件衣服織得寬大、長度適中、結實耐用、織工精良。如果你這樣做,我會給賢者提供食物,或相當於食物的東西,或少許能獲得食物的方法。“那位比丘尼這樣說后,給了織工食物,或相當於食物的東西,或少許能獲得食物的方法,並獲得了衣服。衣服織好后,犯尼薩耆波逸提罪。 “若有比丘尼”是指跋酮摩。“非親屬”是指七代以內的母系祖先和父系祖先。“居士”是指男性。“居士妻”是指女性。“非親屬織工”是指織布的人。“讓織衣”是指任何七種衣服之一。“然後那位比丘尼”是指跋酮摩。“產生了某些想法”是指生起了某些疑慮。“去織工那裡”是指前往。“這樣說”是指說話。“這件衣服”是指指出那件衣服。“為我織”是指表明自己。“賢者織工請好好地”是指賢者織工請做得好。“你把這件衣服”是指所讓織的那件。“寬大”是指這樣寬闊。“長度適中”是指這樣長度恰當。“結實耐用”是指沒有鬆散的線頭。“織工精良”是指織工好,邊緣整齊。“如果那樣的話,我會給你提供食物,或相當於食物的東西,或少許能獲得食物的方法”是指五種固體食物和五種半固體食物。“那麼如果那位比丘尼”是指跋酮摩。

། ཆུང ཟད་སྒྲུབ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ།བཟའ་བའམ། བཟའ་བ་ཙམ་མམ། བཟའ་བའི་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་བྱིན་པའོ།། གོས་བསྒྲུབས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ།། གོས་གྲུབ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་ནའོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་ མ་བཞིན་ནོ།། དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་མས་གོས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཁྱིམ་བདག་གི་ཁྱིམ་རྣམས་སུ་བསོད་སྙོམས་ལ་འཇུག་ཅིང་བཅའ་བ་ལྔ་དང་། བཟའ་བ་ལྔ་པོ་དག་ཐ་ག་པ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་ནས། ཇི་ཙམ་མ་གྲུབ་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཉེས་བྱས་སོ།། གྲུབ་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལྔ་པ་རྫོགས་།། །། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ།། དེའི་ཚེ་བཅུ་གཉིས་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དང་ཉེ་གནས་རྣམས་ལ་ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་དག་བགོ་བཤའ་བྱེད་ལ། བུད་མེད་ནི་ཁྲོ་བའི དབང་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་གང་གི་ཚེ་དེ་དག་དང་དེ་རྣམས་འཐབ་མོ་དང་།མཚང་འདྲུ་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་དེ་དག་གིས་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དང་། ཉེ་གནས་ལ་ཕྱིར་ཡང་གོས་དག་འཕྲོག་པར་བྱེད། འཕྲོག་ཏུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ན་དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་མ་རྣམས་སྨོད་ པར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་ལ་སྨྲས་པ་དང་།དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བསླབ་པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་དགེ་ སློང་མ་དག་ལ་གོས་དག་བྱིན་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་ཁྲོས་འཁྲུགས་རྔམ་པར་གྱུར་ཅིང་།ཡིད་མ་རངས་པས་དགེ་སློང་མ་ཁྱོད་ལ་གོས་དག་མི་སྦྱིན་གྱིས་ཕྱིར་བྱིན་ཅིག་ཅེས་འཕྲོག་གམ། འཕྲོག་ཏུ་འཇུག་ན་དགེ་སློང་མ་དེས་གོས་ཀྱི་ལྷག་མ་ཡོད་པ་སླར་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། ལོངས་སྤྱད་ན་ སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅུ་གཉིས་སྡེ་དག་གོ།། དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དང་། ཉེ་གནས་རྣམས་སོ།། གོས་དག་བྱིན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུན་པོ་གང་ཡང་རུང་བ་དག་གོ།། དེའི་འོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས གཞན་ནོ།། ཁྲོས་འཁྲུགས་རྔམ་པར་གྱུར་ཅིང་ཡིད་མ་རངས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁྲུག་པ་མ་སངས་པར་རོ།། འཕྲོག་གམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ།། འཕྲོག་ཏུ་འཇུག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིས་སོ།

“少許提供”是指給予食物,或相當於食物的東西,或少許能獲得食物的方法。“獲得衣服”是指爲了得到衣服。“衣服織好后”是指獲得后。“犯尼薩耆波逸提罪”如前所述。 那麼如何構成犯戒呢?比丘尼爲了獲得衣服,在居士家中乞食,並將五種固體食物和五種半固體食物給予織工,在衣服還未織好期間,犯突吉羅罪。織好后,犯尼薩耆波逸提罪。 第五尼薩耆波逸提罪完。 緣起在舍衛城(現今印度北方邦斯拉瓦斯蒂)。當時十二眾比丘尼將法衣和缽分給同住者和侍者。由於女性容易生氣,當她們與同住者和侍者爭吵、互相指責時,就會從同住者和侍者那裡奪回衣服,或讓人奪回。少欲的比丘尼們譴責這種行為,並向比丘們報告了此事。比丘們又向世尊稟告。然後世尊就此事從”發生了這件事”開始直到制定學處為止。若有比丘尼給其他比丘尼衣服后,之後因生氣、惱怒、不悅而對比丘尼說:“我不給你衣服,把它還給我”,如果自己奪回或讓他人奪回,那位比丘尼應該歸還剩餘的衣服。如果使用了,犯尼薩耆波逸提罪。 “若有比丘尼”是指十二眾比丘尼。“其他比丘尼”是指同住者和侍者們。“給衣服”是指任何七種衣服之一。“之後”是指其他時候。“因生氣、惱怒、不悅”是指未平息爭吵。“奪回”是指自己奪回。“讓人奪回”是指讓他人奪回。

། དགེ་སློང་མ་ཁྱོད་ལ་གོས་དག་མི་སྦྱིན་གྱིས་ཕྱིར་བྱིན ཅིག་ཅེས་ཟེར་ན་དགེ་སློང་མ་དེས་གོས་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོས་བདུན་པོ་གང་ཡང་རུང་བའི་ལྷག་མ་ཡོད་པའོ།། ཕྱིར་སྦྱིན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏང་བར་བྱའོ།། དེ་ལོངས་སྤྱད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཇི་ཙམ་གྱི་བར་དུ་ལོངས་སྤྱད་པར་གྱུར་ནའོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི གོང་མ་བཞིན་ནོ།། དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། ལུས་གཡོ་བར་བྱེད་པ་དང་། ཚིག་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དང་། དེ་གཉི་ག་དང་ལྡན་པའོ།། ཇི་ལྟར་ལུས་གཡོ་བར་བྱེད་པས་ཞེ་ན། ལག་པས་བཟུང་ཞིང་འཕྲོག་པ་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་གོས་ཀྱི་གྲཝ་ལུས་དང་བྲལ་བར མི་བྱེད་ཀྱི་བར་དུ་ཉེས་བྱས་སོ།། ཕྲལ་བ་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དེ། དེ་ལྟ་བུ་ནི་ལུས་གཡོ་བར་བྱེད་པས་སོ།། ཇི་ལྟར་ཚིག་རྗོད་པས་ཞེ་ན། ཚིག་འདི་སྐད་ཅེས་དགེ་སློང་མ་གོས་ཕྱིར་བྱིན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་གོས་ཀྱི་གྲཝ་ལུས་དང་བྲལ་བར་མི་བྱེད་ཀྱི་བར་དུ་ཉེས བྱས་སོ།། ཕྲལ་བ་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དེ། དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཚིག་རྗོད་པར་བྱེད་པས་སོ།། ཇི་ལྟར་དེ་གཉིས་དང་ལྡན་པས་ཤེ་ན། ཚིག་ཏུ་གོས་ཕྱིར་བྱིན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ཤིང་ལག་པས་འཛིན་པ་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་གོས་ཀྱི་གྲཝ་ལུས་དང་བྲལ་བར་མི་བྱེད ཀྱི་བར་དུ་ཉེས་བྱས་སོ།། ཕྲལ་བ་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དེ། དེ་ལྟ་བུ་ནི་གཉིས་དང་ལྡན་པས་སོ།། དོན་གཞན་དང་འདུལ་བའི་ཡོ་བྱད་ཀྱིས་ནི་ལྟུང་བ་མེད་དོ།། ཇི་ལྟར་དོན་གཞན་གྱིས་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཡང་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དང་། ཉེ་གནས དག་དུས་མ་ཡིན་པར་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའི་དུས་སུ་འགྲོ་བ་ན་དེ་དག་གི་མཁན་མོ་དང་།སློབ་དཔོན་དག་གིས་ཆོམ་རྐུན་པ་རྣམས་ཀྱིས་གོས་དག་ཕྲོགས་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་ངོ་ཞེས་འཕྲོག་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་ནི་དོན་གཞན་གྱིས་ཡིན་ནོ།། ཇི་ལྟར་འདུལ་བའི་ཡོ་ བྱད་ཀྱིས་ཞེ་ན།འདི་ལྟར་ཡང་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དང་། ཉེ་གནས་རྣམས་ནི་མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོགས་ཤིང་འགྲོ་བ་ན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་དེ་དག་ལས་གོས་འཕྲོག་པར་ བྱེད་པ་སྟེ།དེ་ལྟ་བུ་ནི་འདུལ་བའི་ཡོ་བྱད་ཀྱིས་ཡིན་ནོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་བཅུ་དྲུག་པ་རྫོགས་།། །། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ།

“比丘尼,我不給你衣服,把它還給我”這句話中,“那件衣服”是指七種衣服中任何一種的剩餘部分。“應該歸還”是指應該交還。“如果使用了”是指使用了多長時間。“犯尼薩耆波逸提罪”如前所述。 那麼如何構成犯戒呢?有三種情況:身體動作、言語表達,以及兩者兼具。 如何是身體動作?用手抓住並奪取,只要衣服的邊緣還沒有離開身體,就犯突吉羅罪。一旦離開,就犯尼薩耆波逸提罪。這就是身體動作的情況。 如何是言語表達?說出”比丘尼,把衣服還給我”這樣的話,只要衣服的邊緣還沒有離開身體,就犯突吉羅罪。一旦離開,就犯尼薩耆波逸提罪。這就是言語表達的情況。 如何是兩者兼具?一邊說”把衣服還給我”,一邊用手抓住,只要衣服的邊緣還沒有離開身體,就犯突吉羅罪。一旦離開,就犯尼薩耆波逸提罪。這就是兩者兼具的情況。 出於其他原因或爲了調伏而這樣做,則不犯戒。 什麼是出於其他原因?比如,當比丘尼的同住者和侍者在非時或有危險的時候外出,她們的和尚或阿阇梨擔心衣服可能被盜賊搶走而不適合,於是奪回衣服。這就是出於其他原因的情況。 什麼是爲了調伏?比如,當比丘尼們看到同住者和侍者與惡友同行時,爲了讓她們與善知識同行,而從她們那裡奪回衣服。這就是爲了調伏的情況。 第十六尼薩耆波逸提罪完。 緣起在舍衛城(現今印度北方邦斯拉瓦斯蒂)。

། གང་གི་ཚེ་ཆོས་སྦྱིན་གྱིས་ཉམས་པའི་རྒྱལ་རིགས་འཁོར་དང་བཅས་པ་བདེན་པ་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་བཀོད་པ་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ལས་དཔྱ་རྒྱུ་དག་ཐོབ་བོ།། དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་བདག་ཅག་བདེན་པ་མཐོང་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་འཕགས་མ་ཆོས་སྦྱིན་ལས་བརྟེན་ཏེ་ཡིན་ན་དེ་ལ་བདག་ཅག་གིས་ཅི་ཞིག་བྱས་ན་ལན་ལོན་པར འགྱུར།མ་ལ་བདག་གིས་རྒྱལ་པོ་ལས་རྙེད་པ་དང་། བཀུར་སྟི་ཐོབ་པ་དེ་བདག་ཅག་གིས་ཆོས་སྦྱིན་ལ་དབུལ་བར་བྱ་གོར་མ་ཆག་སྙམ་མོ།། དེ་ནས་ཉམས་པའི་རྒྱལ་རིགས་རྣམས་ཀྱིས་རྙེད་པ་དེ་ཁྱེར་ཏེ་ཆོས་སྦྱིན་གང་ན་བ་དེར་དོང་ནས་ལྷགས་པ་དང་། ཆོས་སྦྱིན་ གྱི་རྐང་པ་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་ཆོས་སྦྱིན་ལ་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་དེ་ཕུལ་ལོ།། ཆོས་སྦྱིན་གྱིས་བསམས་པ། ཅི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འགའ་ཞིག་གིས་ཟླ་བ་གསུམ་དུ་ན་བཟའ་དང་བསོད་སྙོམས་ཀྱིས་བསྟབས་སམ་སྙམ་མོ།། དེ་ནས་དེ་རྟོག་པ་ལ་ཞུགས་པ ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་ཁོ་ན་ལ་གཞེས་པར་ཤེས་སོ།། དེ་ནས་ཆོས་སྦྱིན་གྱིས་ཉམས་པའི་རྒྱལ་རིགས་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཁྱིམ་བདག་དག་དེང་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཟླ་བ་གསུམ་དུ་ན་བཟའ་དང་བསོད་སྙོམས་དང་། ཞེས་བྱ་བ་ནས སྨན་དང་།མཁོ་བའི་ཡོ་བྱད་ཀྱི་བར་གྱིས་སྟོབས་ཤིག། དེ་ནས་དེ་དག་དོང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་དང་། ཆོས་སྦྱིན་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལ་བསྟབས་སོ།། དེ་ནས་ཉམས་པའི་རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་ཆུང་མ་དེ་དག་གིས་དགེ་སློང་མ་ དེ་རྣམས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བར་བརྩམས་སོ།། ཉམས་པའི་རྒྱལ་རིགས་དེ་དག་གིས་ཀྱང་དགེ་སློང་དང་། དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་རིན་ཐང་ཆེན་པོའི་གོས་དང་། གོས་ཕལ་དག་འཇོག་ཏུ་བཅུག་གོ།། དེ་དག་དབྱར་གྱི་ནང་ལོགས་སུ་རྒྱལ་པོས་གཞན་དུ མངགས་པ་ལས་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་དེ་དག་བཟློག་པ་དང་།དེ་དག་ལ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་དབྱར་ཟད་ནས་གོས་འདོད་པའི་ཕྱིར་བརྡ་བྱས་པ་དང་། དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། འཕགས་མ་དག་བདག་ཅག་གིས་གོས་ཀྱི་རིན་དེ་དག་ཕུལ་ལགས་ སོ།། སྲིལ་རྣམས་ཀྱིས་ཟོས་སོ།། དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དབྱར་གྱི་དུས་ཀྱི་རྙེད་པ་དབྱར་གྱི་ནང་ལོགས་སུ་བགོ་བར་མི་བྱའོ། ཞེས་གསུངས་པས། བསླབ་པ་འདོད་པས་མ་བགོས་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་སློང དག་ལ་སྨྲས་པ་དང་།དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ།

當法施使墮落的剎帝利及其眷屬安立於諸諦時,他們從國王波斯匿(現今印度北方邦斯拉瓦斯蒂)那裡獲得了稅收。他們心想:“我們能見到真理,這一切都是依靠善知識聖者法施的緣故。我們應該如何報答她呢?我們從國王那裡獲得的利養和恭敬,必須供養給法施。” 於是,墮落的剎帝利們帶著這些利養來到法施所在之處,以頭頂禮法施的雙足,將利養和恭敬供養給法施。法施心想:“是否有人為世尊供養三個月的衣服和飲食?”她思考後知道正是這些人供養了世尊。 然後法施對那些墮落的剎帝利們說:“居士們,今天你們應該為世尊供養三個月的衣服、飲食”乃至”藥物和所需用品。“於是他們前去為世尊及聲聞僧眾,以及法施及其眷屬供養。 然後,那些墮落的剎帝利的妻子們開始侍奉比丘尼們。那些墮落的剎帝利們也為比丘和比丘尼們準備了貴重的衣服和普通衣服。 在安居期間,他們被國王派往他處,無依食施阻止了他們。安居結束后,比丘尼們爲了獲得衣服而向他們示意,他們說:“聖者們,我們已經供養了那些衣服的價值,但被老鼠吃掉了。” 比丘尼們因為世尊說過”不應在安居期間分配安居期的利養”,出於對學處的尊重而沒有分配。比丘尼們將此事告訴了比丘們,比丘們又稟告了世尊。

། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ། དགེ་སློང་མས་སྟོན་ཟླ་ཐ་ཉར་ཞག་བཅུས་མ་ཚང་བ་ཚུན་ཆད་ དུ་བརྟད་པ་ལས་བྱུང་བའི་གོས་ཤིག་རྙེད་ལ།བརྟད་པ་ལས་བྱུང་བའི་གོས་འདོད་ན་དགེ་སློང་མ་དེས་བླང་བར་བྱའོ།། བླངས་ནས་གོས་སྦྱིན་པའི་དུས་ཀྱི་བར་དུ་བཅང་བར་བྱའོ།། དེ་ལས་འདས་པར་འཆང་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཞག་བཅུ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞག་བཅུ་པ་ལ་དགག་དབྱེ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའོ།། དགེ་སློང་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་འདི་པ་དག་གིའོ།། རྙེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ལས་སོ།། བརྟད་པ་ལས་བྱུང་བའི་གོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བརྟད་པ་ལས་བྱུང་བའི་གོས་ལྔ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། འོངས་པ་དང་། འགྲོ་བར་ཆས་པ་དང་། ནད་པ་དང་། ནད་གཡོག་དང་། དགེ་སྐོས་མའོ།། གོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུན་པོ་གང་ཡང་རུང་བའོ།། འདོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་གལ་ཏེ་དོན་དུ་གཉེར་ནའོ།། གོས་སྦྱིན་པའི་དུས་སུ་བཅང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོས་སྦྱིན་པའི་དུས་ཞག བཅུའི་དགག་དབྱེ་གང་ཡིན་པའོ།། དེ་ལས་འདས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་ལྷག་པར་རོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ།། དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། གང་ཡང་དགེ་སློང་མས་དབྱར་གྱི་རྙེད་པ་ཅི་ཡང་རུང་དབྱར་གྱི་ནང་ལོགས་སུ་འགེད་པ དང་།དགག་དབྱེ་ལས་འདས་པར་འཆང་ན་ཐམས་ཅད་དུ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།། གལ་ཏེ་གོས་སྦེད་པའི་དགེ་སློང་མ་བསྐོས་ན་ཡང་ལྟུང་བ་མེད་དོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་བཅུ་བདུན་པ་རྫོགས་།། །། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ།། གང་གི་ཚེ་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉེ་དགའ་ལ་བརྟེན་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་གང་ཟག་རང་གིར་སྒྱུར་བར་བྱེད་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་བཅའ་བ་མཛད་པ་དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མ་བཅུ་གཉིས་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་འདུན་གྱི་ཆེད་དུ་རྙེད་པ་བླངས་ནས་གང་ཟག་གིར་སྒྱུར་བར་བྱེད་པ་ན་དོན་ཉུང་བའི་དགེ སློང་མ་རྣམས་སྨོད་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་ལ་སྨྲས་པ་དང་།དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཞིག་ཤེས་བཞིན་དུ་དགེ་འདུན་ལ་བསྔོས་པའི་རྙེད་པ་གང་ཟག་བདག་གིར་བྱེད་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཅུ་གཉིས་སྡེ་རྣམས་སོ།

然後世尊從”此事發生”到”制定學處”之間,做了如下規定:比丘尼在秋季最後一個月不足十日之內獲得由詢問而得的衣服,如果想要由詢問而得的衣服,那麼這位比丘尼應當接受。接受后應當儲存到施衣時為止。如果超過這個時間繼續儲存,則犯捨墮罪。 “十日”是指第十日將進行自恣。“比丘尼”是指我們這個教法中的人。“獲得”是指從他人處得到。關於”由詢問而得的衣服”,有五種由詢問而得的衣服,哪五種呢?來者、將行者、病人、看病人和執事比丘尼。“衣服”是指七種中的任何一種。“如果想要”是指如果有需求。“應當儲存到施衣時”是指應當儲存到施衣時即十日自恣之時。“超過這個時間”是指超過這個期限。“捨墮罪”如前所述。 那麼,如何構成犯戒呢?任何比丘尼在安居期間分配任何安居期的利養,或者在自恣之後繼續儲存,都將構成捨墮罪。如果指定了保管衣服的比丘尼,則無罪。 第十七條捨墮罪完。 緣起在舍衛城(現今印度北方邦斯拉瓦斯蒂)。當世尊因提婆達多而制定關於將僧團之物據爲己有的學處時,十二眾比丘尼接受了僧團的利養后將其據爲己有,少欲的比丘尼們譴責此事,比丘尼們將此事告訴了比丘們,比丘們又稟告了世尊。然後世尊從”此事發生”到”制定學處”之間,做了如下規定:若比丘尼明知故犯,將分配給僧團的利養據爲己有,則犯捨墮罪。“若比丘尼”是指十二眾比丘尼。

། ཤེས་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སམ། གཞན་གྱིས སྨྲས་པར་གྱུར་པའོ།། དགེ་འདུན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་གྱིའོ།། རྙེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྙེད་པ་གཉིས་པོ་གོས་ཀྱི་རྙེད་པ་དང་། ཟས་ཀྱི་རྙེད་པ་སྟེ། སྐབས་འདིར་ནི་གོས་ཀྱི་རྙེད་པ་ཡིན་པར་དགོངས་སོ།། བསྔོས་པ་ཞེས་བྱ་བ ནི་ཕུལ་བའོ།། གང་ཟག་བདག་གིར་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གིར་བྱེད་ནའོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ།། དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་མ་ཤེས་བཞིན་དུ་གང་ཟག་ལ་བསྔོས་པའི་རྙེད་པ་གཞན་དུ་གང་ཟག་ལ་སྒྱུར་བར་བྱེད་ན་ཇི སྲིད་དུ་རྙེད་པ་རང་གིར་མི་བྱེད་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཉེས་བྱས་སོ།། རང་གིར་བྱེད་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དགེ་སློང་མས་དགེ་འདུན་སྡེ་གཞན་དང་གཞན་དུ་གནས་ལ་སྡེ་གཅིག་ལ་བསྔོས་པའི་རྙེད་པ་སྡེ་གཉིས་པ་ཤོས་ལ་སྒྱུར་བར་བྱེད་ན་ཇི་སྲིད་དུ་རྙེད་པ་རང་གིར་མི་བྱེད་པ་དེ སྲིད་དུ་ཉེས་བྱས་སོ།། རང་གིར་བྱེད་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་བསྔོས་པ་དགེ་སློང་མའི་དགེ་འདུན་ལ་སྒྱུར་བར་བྱེད་ན་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ།། དེ་བཞིན་དུ་གཉི་གའི་དགེ་འདུན་ལ་བསྔོས་པ་དགེ་འདུན་སྡེ་གཅིག་ལ་སྒྱུར་བར་བྱེད་ན་སྤང བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དེ་བཞིན་དུ་དགེ་འདུན་སྡེ་གཅིག་ལ་བསྔོས་པ་གཉི་གའི་དགེ་འདུན་ལ་སྒྱུར་བར་བྱེད་ན་ཡང་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དེ་བཞིན་དུ་མཆོད་རྟེན་རྣམས་ཀྱི་མེ་ཏོག་གི་གནས་ནས་བཟུང་སྟེ་བུམ་པའི་བར་མེ་ཏོག་གི་གནས་དང་། སྒོ་གང་ལ་སོགས་པ དང་།དེ་བཞིན་དུ་རིམ་གྲོའི་ཁང་པར་བསྔོས་པ་དྲོད་ཁང་དུ་སྒྱུར་བར་བྱེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བསྲོ་གང་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་དང་། ཀ་བ་དང་། གདུང་དང་། ས་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ།། ཐ་ན་མུ་ལྟོ་བ་གཅིག་ལ་བསྔོས་པ་གཉིས་པ་ ཤོས་ལ་སྒྱུར་བར་བྱེད་ན་ཡང་ཉེས་བྱས་སོ།། གལ་ཏེ་བཙལ་བ་ལས་མ་རྙེད་དམ་གནང་བ་སྦྱིན་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་བརྒྱད་པ་རྫོགས་།། །། དགེ་སློང་མའི་འདུལ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ། བམ་པོ་བཅུ་བཞི་པ། གླེང་གཞི་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ནའོ།

“明知故犯”是指自己知道或他人告知。“僧團的”是指如來聲聞僧團的。“利養”有兩種:衣服利養和食物利養,此處指的是衣服利養。“分配”是指供養。“據爲己有”是指佔爲己有。“捨墮罪”如前所述。 那麼,如何構成犯戒呢?比丘尼明知故犯,將分配給個人的利養轉給其他個人,只要還沒有據爲己有,就是惡作罪。如果據爲己有,則犯捨墮罪。比丘尼將分配給一個僧團的利養轉給另一個僧團,只要還沒有據爲己有,就是惡作罪。如果據爲己有,則犯捨墮罪。同樣,將分配給比丘僧團的轉給比丘尼僧團,也如前所述。同樣,將分配給兩部僧團的轉給一個僧團,犯捨墮罪。同樣,將分配給一個僧團的轉給兩部僧團,也犯捨墮罪。同樣,從塔廟的花座到水瓶,花座和門等,以及將分配給接待室的轉到浴室,同樣適用於暖室、僧團的園林、柱子、梁和地面。乃至將分配給一個乞丐的轉給另一個乞丐,也是惡作罪。如果尋求未得到或得到允許,則無罪。 第十八條捨墮罪完。 比丘尼戒本分別。第十四卷。 緣起在王舍城(現今印度比哈爾邦巴特那)。

། གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་པི་ལིན་དའི་བུའི་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དང་། ཉེ་གནས་རྣམས་ལ་བརྟེན་ཏེ་གཉི་གའི་ཐུན་མོང་པའི་ནད་ཀྱི་སྨན་གྱི་བསླབ་པའི་གཞི་བཅའ་བ་མཛད་པ་དེའི་ཚེ། དགེ་སློང་མ་བཅུ་གཉིས་སྡེ་རྣམས ཀྱིས་ནད་ཀྱི་སྨན་དེ་ལས་བྱིན་ལེན་བྱས་ཤིང་ཟ་བར་བྱེད་མྱུར་བར་བྱིན་ལེན་བྱས་ནས་དེ་ལས་བྱིན་ལེན་བྱས་པ་དག་ཕན་ཚུན་དུ་སྲེ་བར་བྱེད།ཟས་ཀྱི་ཕྱེ་མ་དང་འདྲེས་ཤིང་ཤན་འབགས་པ་དབྱེར་ཡང་མི་མངོན་པར་དེ་དག་དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པར་ཟ་བར་བྱེད་པའི་ སྐབས་དེ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་ལ་སྨྲས་པ་དང་།དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ། ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་ སློང་མ་ནད་པ་རྣམས་ལ་འཕྲོད་པ་སོ་སོར་བསྟེན་པར་བྱ་བའི་སྨན་རྗེས་སུ་གནང་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ།མར་སར་དང་། ཏིལ་མར་དང་། སྦྲང་རྩི་དང་། བུ་རམ་གྱི་དབུ་བ་སྟེ། དེ་དག་དགེ་སློང་མ་ནད་པས་གསོག་འཇོག་གི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་ཞག་བདུན་གྱི་མཐར་ཐུག་ པར་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱའོ།། དེ་ལས་འདས་པར་ལོངས་སྤྱོད་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སོ།། དགེ་སློང་མ་ནད་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ན བ་རྣམས་ལའོ།། འཕྲོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའོ།། སོ་སོར་བསྟེན་པར་བྱ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རུང་བའི་སྨན་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མར་སར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མར་རོ།། ཏིལ་མར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཏིལ་མར་ཉིད་དོ།། སྦྲང་རྩི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྲང་བུའིའོ།། བུ་རམ གྱི་དབུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བུ་རམ་མོ།། ཞག་བདུན་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉིན་ཞག་བདུན་དུའོ།། གསོག་འཇོག་གི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སོ།། སོ་སོར་བསྟེན་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟའ་བར་བྱ་བའོ།། དེ་ལས་འདས་པར ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་ལྷག་པར་རོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ།། དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་མས་ཚེས་ལ་ན་བའི་སྨན་ཞིག་རྙེད་ན་དེས་ན་བའི་སྨན་དེ་ཞག་བདུན་པའི་ནང་རོལ་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་བའམ། གཏང་བར་བྱ་བའམ། ལོངས་སྤྱད་པར་བྱའོ།

當世尊因毗蘭陀子的同住者和侍者而制定兩部共同的病藥學處時,十二眾比丘尼接受並食用那些病藥,迅速接受后將接受的藥物相互混合,與食物粉末混合沾染,難以分辨,她們在適時和不適時食用這些藥物,比丘尼們將此事告訴了比丘們,比丘們又稟告了世尊。然後世尊從”此事發生”到”制定學處”之間,做了如下規定:世尊對生病的比丘尼們允許使用適合各自服用的藥物,即:生酥、芝麻油、蜂蜜和糖漿,生病的比丘尼可以貯存享用這些藥物,最多不超過七天。如果超過這個時間享用,則犯捨墮罪。 “世尊”是指如來、阿羅漢、正等正覺。“生病的比丘尼們”是指患病的人們。“適合”是指相應的。“各自服用的”是指可用的藥物。“生酥”是指酥油。“芝麻油”就是芝麻油。“蜂蜜”是蜜蜂的。“糖漿”是指糖。“最多不超過七天”是指七個晝夜。“貯存享用”是指加持后。“各自服用”是指食用。“超過這個時間”是指超過這個期限。“捨墮罪”如前所述。 那麼,如何構成犯戒呢?如果比丘尼在某日獲得病藥,她應該在七天之內加持這個病藥,或者捨棄,或者享用。

། བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་མི་བྱེད་དམ། གཏོང་བར་མི་བྱེད་དམ། ལོངས་སྤྱོད་པར་མི་བྱེད་ན་ཞག་བརྒྱད་པའི་སྐྱ་རེངས་ཤར་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཚེས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟར་ཞག་དྲུག་པའི་བར་དུ དེ་ཁོ་ན་བཞིན་སྔ་མ་དང་འདྲ་བར་བརྗོད་དོ།། དགེ་སློང་མས་ཚེས་ལ་ན་བའི་སྨན་ཞིག་རྙེད་ལ། ཚེས་གཉིས་ལ་ཡང་གཞན་ཞིག་རྙེད་ན་དགེ་སློང་མ་དེས་སྔ་མ་ཤོས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་བའམ། གཏང་བར་བྱ་བའམ། ཕྱི་མ་ཤོས་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱ བའམ།ཕྱི་མ་ཤོས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་བའམ། སྔ་མ་ཤོས་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱའོ།། བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་མི་བྱེད་དམ། གཏོང་བར་མི་བྱེད་དམ། ལོངས་སྤྱོད་པར་མི་བྱེད་ན་ཞག་བརྒྱད་པའི་སྐྱ་རེངས་ཤར་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དེ་ བཞིན་དུ་ཚེས་ལ་གཉིས་རྙེད་ལ།ཚེས་གཉིས་ལ་ཡང་གཉིས་རྙེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཞག་དྲུག་དང་། བདུན་གྱི་བར་དུ་ཡང་རྒྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ།། དགེ་སློང་མས་ཚེས་ལ་ན་བའི་སྨན་རབ་ཏུ་མང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་རྒྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཚེས་ལ་རབ་ཏུ་མང་པོ་རྙེད་ལ། ཚེས་གཉིས་ལ་ཡང་གཞན་དག་ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུ་རྒྱས་པར་རོ།། དེ་ལ་ན་བའི་སྨན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་བྱིན་ལེན་བྱས་པ་གང་དག་ཕན་ཚུན་དུ་འདྲེས་པ་དང་། ཟས་ཀྱི་ཕྱེ་མ་དང་འདྲེས་ཤིང་ཤན་འབགས་པ་དེ དག་ནི་གཙུག་ལག་ཁང་གཞན་གྱི་དགེ་ཚུལ་མ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པར་བྱའོ།། ན་བའི་སྨན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་བྱིན་ལེན་བྱས་པ་གང་དག་ཕན་ཚུན་མ་འདྲེས་པ་དང་། ཟས་ཀྱི་ཕྱེ་མ་དང་མ་འདྲེས་ཤིང་ཤན་མ་འབགས་པ་དེ་དག་ནི་ཚངས་པ་མཚུངས པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པར་བྱ་ཞིང་འདི་སྐད་ཅེས་ན་བའི་སྨན་འདི་ཉི་མ་གཅིག་ལོན་ལགས་ཀྱིས་ཉི་མ་དྲུག་ཏུ་ལོངས་སྤྱད་པར་བགྱིའོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཉི་མ་གཅིག་ལུས་པའི་བར་དུ་སྟེ། དགེ་སློང་མས་ན་བའི་སྨན་རྙེད་པར་གྱུར་ལ་དེ་མ་སྤངས་སམ། བྲལ་བར་མ་བྱས་སམ། ལྟུང་བ་མ་བཤགས་པར་གཞན་ཞིག་རྙེད་ན་དེ་ཡང་སྔ་མའི་ཤན་གྱིས་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དེ་བཞིན་དུ་སྤངས་ལ་བྲལ་བར་མ་བྱས་ཤིང་ལྟུང་བ་མ་བཤགས་ན་དེ་ཡང་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དེ་བཞིན་དུ་བྲལ་བ་བྱས་ལ་ལྟུང་བ མ་བཤགས་ན་དེ་ཡང་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། སྤངས་ཤིང་བྲལ་བར་བྱས་ལ་ལྟུང་བ་བཤགས་ཏེ་ལོངས་སྤྱད་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ།། ལས་དང་པོ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་ལྟུང་བ་མེད་དོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་བཅུ་དགུ་པ་རྫོགས་།། །། གླེང་གཞི་ནི་མཉན ཡོད་ནའོ།

如果不加持、不捨棄、不享用,到第八天黎明時分就犯捨墮罪。同樣,從”某日”開始到第六天為止,都如前所述。如果比丘尼某日獲得一種病藥,第二天又獲得另一種,那麼這位比丘尼應該加持先前的藥,或者捨棄,或者享用後者,或者加持後者,或者享用先前的藥。如果不加持、不捨棄、不享用,到第八天黎明時分就犯捨墮罪。同樣,從”某日獲得兩種,第二天又獲得兩種”開始,一直到第六天和第七天,都應詳細說明。 從”比丘尼某日獲得極多病藥”開始,應詳細說明。同樣,從”某日獲得極多,第二天又獲得其他”開始,也應詳細說明。其中,已經接受的病藥相互混合,與食物粉末混合沾染的,應該佈施給其他精舍的沙彌尼們。已經接受的病藥彼此未混合,未與食物粉末混合沾染的,應該佈施給同梵行者,並且這樣說:“這種病藥已經過了一天,可以享用六天。“同樣,一直到剩下一天為止。 如果比丘尼獲得病藥,沒有捨棄、沒有分離、沒有懺悔過失就又獲得另一種,那麼後者也因先前的連帶關係而成為捨墮罪。同樣,如果捨棄了但沒有分離也沒有懺悔過失,那也是捨墮罪。同樣,如果分離了但沒有懺悔過失,那也是捨墮罪。如果捨棄了、分離了、懺悔了過失后享用,則無罪。對於初學者等,則無罪。 第十九條捨墮罪完。 緣起在舍衛城(現今印度北方邦斯拉瓦斯蒂)。

། དེའི་ཚེ་བཅུ་གཉིས་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷུང་བཟེད་རྙེད་ཅིང་རྙེད་པ་རྣམས་སོགས་པར་བྱེད་ཅིང་བདག་ཉིད་ཀྱང་སྤྱོད་པར་མི་བྱེད། དགེ་སློང་མ་འཁོད་པ་ལ་ཡང་འགེད་པར་མི་བྱེད། ཐ་ན་སློང་བ་ལ་ཡང་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད་པ་ན་དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་མ་རྣམས་སྨོད་པར བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་ལ་སྨྲས་པ་དང་།དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ། དགེ་སློང་མས་ལྷུང་བཟེད་ ལྷག་པ་ཞག་གཅིག་གི་མཐར་ཐུག་པར་བཅང་བར་བྱའོ།། དེ་ལས་འདས་པར་འཆང་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཞག་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཉིན་ཞག་གཅིག་གོ།། དགེ་སློང་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅུ་གཉིས་སྡེའམ། གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་དང་མཐུན་པའོ།། ལྷུང་བཟེད ལྷག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལས་ལྷག་པའོ།། དེ་ལས་འདས་པར་འཆང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་ལྷག་པར་རོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ།། དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་མས་ཞག་གཅིག་ལས་འདས པར་ལྷུང་བཟེད་ལྷག་པར་འཆང་ན་ཐམས་ཅད་དུ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།། གལ་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་སྐྱ་བོ་འཆང་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཉི་ཤུ་པ་རྫོགས་།། །། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ།། དེའི་ཚེ་མཉན་ཡོད་ན་ཁྱིམ་བདག ཅིག་གནས་པ་དེས་ཇི་ཙམ་ན་རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ཏེ་དེ་དེ་དང་རྩེ་བར་བྱེད་པ་ནས་ཁྱེའུ་ཞིག་བཙས་པའི་བར་དུ་སྟེ།དེའི་མིང་འདུན་པ་ཞེས་བྱ་བར་བཏགས་སོ།། འདོད་པ་རྣམས་ནི་ཚྭ་ཆུ་དང་འདྲ་བས་དེ་ཡང་རྩེ་བར་བྱེད་པ་ན་བུ་མོ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེའི་མིང་ནི་འདུན་མ་ཞེས་བྱ་བར་བཏགས་སོ།། དེ་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཁྱིམ་བདག་ཤི་བར་གྱུར་ཏོ།། གང་གི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་དེ་ཤི་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་དེའི་ཆུང་མ་མ་སྨད་གསུམ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་།། དེ་ནས་གཞོན་ནུ་འདུན་པ་དགེ་སློང་ཕའི གཙུག་ལག་ཁང་ནས།དགེ་སློང་མའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་མ་ལ་བལྟ་བའི་ཕྱིར། དེས་སྣམ་སྦྱར་ཚོན་གསར་གྱིས་ཁ་བསྒྱུར་བ་དམར་སེར་ཞིག་བགོས་ཏེ། སོང་བ་དང་སྲིང་མོ་དེས་དྲིས་པ། མིང་པོ་ཆོས་གོས་འདི་སུའི་ལགས། དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཁོ་བོའི་ ཡིན་ནོ།། དེས་འདི་སྐད་ཅེས་བདག་ལ་སྩོལ་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ལས། དེས་མ་བྱིན་པ་དང་དེ་ངུ་བར་གྱུར་ཏོ།

那時，十二眾獲得缽，收集所獲得的，自己卻不使用。也不分給在場的比丘尼，甚至不給乞求者。少欲的比丘尼們對此表示不滿，將這件事告訴了比丘們，比丘們又向世尊稟告。然後世尊從”發生這件事”開始，直到制定學處為止，作了如下規定：比丘尼應在最多一天之內處理多餘的缽。如果超過這個期限還留存，就犯捨墮罪。 “一天”是指一晝夜。“比丘尼”是指十二眾或其他類似的人。“多餘的缽”是指超過加持數量的缽。“超過這個期限還留存”是指超過規定的時間。“捨墮罪”如前所述。 那麼，如何構成犯戒呢？如果比丘尼超過一天留存多餘的缽，在所有情況下都構成捨墮罪。如果留存的是未完成的缽，則無罪。 第二十條捨墮罪完。 緣起在舍衛城（現今印度北方邦斯拉瓦斯蒂）。那時，在舍衛城住著一位居士。他娶了一位門當戶對的妻子，與她嬉戲玩樂，生下了一個男孩，取名為”欲”。由於慾望如鹹水一般，他們繼續嬉戲玩樂，又生下一個女孩，取名為”慾女”。後來，這位居士去世了。居士去世后，他的妻子和兩個孩子出家了。 之後，年輕的欲從比丘的精舍來到比丘尼的精舍看望母親。他穿著一件新染成紅黃色的僧衣。他的妹妹問道：“哥哥，這件法衣是誰的？“他回答說：“是我的。“妹妹說：“請把它給我。“他沒有給她，她就哭了起來。

། དེ་ལ་མས་དྲིས་པ་བུ་མོ་ཅི་སྟེ་ངུ་། དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། མིང་པོ་ལ་བདག་གིས་ཆོས་གོས་བསླངས་ན་དེས་མ་སྩལ་ཏོ།། དེ་ནས་མས་གཞོན ནུ་འདུན་པ་ལ་སྨྲས་པ།བུ་སྲིང་མོ་ལ་ཆོས་གོས་བྱིན་ཅིག། དེས་སྨྲས་པ། ཉེས་པ་འགའ་ཞིག་ཏུ་མི་འགྱུར་ལགས་གྲང་། དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། དེ་ལ་ཉེས་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ།། དེ་ནས་འདུན་པས་ཆོས་གོས་དེ་འདུན་མ་ལ་བྱིན་ནོ།། འདུན་མས་ཀྱང་ རང་གི་ཆོས་གོས་འདུན་པ་ལ་བྱིན་ནོ།། དེ་ནས་འདུན་མས་ཆོས་གོས་དེ་ཞག་མང་པོ་མ་ལོན་པར་དྲི་མ་ཅན་དུ་བྱས་སོ།། འདུན་པས་ཡང་ཆོས་གོས་དེ་ལེགས་པར་བཀྲུས་ཤིང་ལེགས་པར་ཁ་བསྒྱུར་བ་བྱས་ནས་ཡང་མ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་སོང་བ་དང་། དེ་ནས་འདུན་མས་མིང་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། མིང་པོ་ཆོས་གོས་འདི་སུའི་ལགས། དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། འདི་དེའི་ཚེའི་ཁྱོད་ཀྱི་ཡིན་མོད་དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། རང་གི་ཆོས་གོས་འདི་སྣོམས་ལ་བདག་གི་ཆོས་གོས་ནི་ཚུར་སྩོལ་ཅིག། དེས་མ བྱིན་པ་དང་།དེས་ཡང་མ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་དང་། བུ་བྱིན་ཅིག། དེས་དེ་ལ་བྱིན་ནོ།། དེ་ནས་དགེ་སློང་མ་འདུན་མ་ལ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་ཆོས་གོས་ལ་རྟག་པར་བཀྲུས་ཤིང་ལེགས་པར་ཁ་བསྒྱུར་བས་གནས་གཙང་མའི་བཞིན་ དུ་གྱུར་ཏོ།། དེས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ་དང་། དེ་ནས་དགེ་སློང་མ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱོད་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཆོས་གོས་བརྗེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད། དེས་འདི་སྐད་ཅེས་གལ་ཏེ་བརྗེར་རུང་ཡང་རུང བརྗེར་མི་རུང་ཡང་རུང་བདག་གིས་བརྗེས་ལགས་སོ།། ཞེས་སྨྲས་པ་ན་དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་མ་རྣམས་སྨོད་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་ལ་སྨྲས་པ་དང་། དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བསླབ་པ བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ།ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་དགེ་སློང་དང་ལྷན་ཅིག་ཆོས་གོས་བརྗེས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་འདི་སྐད་ཅེས་འཕགས་པ་འཕགས་པའི་ཆོས་གོས་གང་ལགས་པ་འདི་བཞེས་ལ་བདག་གི་ཆོས་གོས་གང་ལགས་པ་དེ་སླར་སྩོལ་ཅིག་ཅེས་སྨྲ་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ དོ།། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུན་མ་དང་། དགེ་སློང་འདུན་པར་རོ།། ཆོས་གོས་བརྗེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུན་པོ་གང་ཡང་རུང་བའོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་མ་བཞིན་ནོ།

母親問道：“女兒，你為什麼哭？“她回答說：“我向哥哥要法衣，他沒有給我。“然後母親對年輕的欲說：“孩子，把法衣給你妹妹吧。“他問道：“這不會有什麼過失嗎？“母親回答說：“這沒有任何過失。“於是欲把那件法衣給了慾女。慾女也把自己的法衣給了欲。 之後不久，慾女就把那件法衣弄髒了。欲則把那件法衣洗得很乾凈，染得很好，又來看望母親。這時慾女對哥哥說：“哥哥，這件法衣是誰的？“他回答說：“這本來是你的。“她說：“那就把你的法衣換給我，把我的法衣還給我吧。“他沒有給她。她又向母親請求，母親說：“孩子，給她吧。“他就給了她。 然後其他比丘尼對比丘尼慾女說：“你的法衣總是洗得很乾凈，染得很好，就像清凈處一樣。“她把這件事告訴了其他比丘尼。那些比丘尼就說：“你為什麼要和僧團的領袖交換法衣呢？“她回答說：“不管可以交換還是不可以交換，我都已經交換了。“少欲的比丘尼們對此表示不滿，將這件事告訴了比丘們，比丘們又向世尊稟告。從”發生這件事”開始，直到制定學處為止，作了如下規定： 若有比丘尼與比丘交換法衣后，又對他說”尊者，請收下這件尊者的法衣，把我的法衣還給我”，這是犯捨墮罪。 “若有比丘尼”是指慾女和比丘欲。“交換法衣”是指七種法衣中的任何一種。“捨墮罪”如前所述。

། དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་མས་ཇི ཙམ་ཅུང་ཟད་དགེ་སློང་དང་ཆོས་གོས་བརྗེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་ན་ཐམས་ཅད་དུ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཉི་ཤུ་གཅིག་པ་རྫོགས་།། །། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ།། དེའི་ཚེ་སྦོམ་དགའ་མོས་དགེ་སློང་མའི་དགེ་འདུན་དང ལྷན་ཅིག་སྟོན་ཟླ་ཐ་ཚེས་ལ་སྲ་བརྐྱང་བཏིང་མ་ཐག་ཏུ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཕུ་ནུ་མོ་དག་སྲ་བརྐྱང་དབྱུང་གིས་ཚུར་ཤེག། སྲ་བརྐྱང་ཕྱུང་ན་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་མང་པོ་འབྱུང་ངོ་།། དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། བདག་ཅག དུས་མ་ཡིན་པར་སྲ་བརྐྱང་མ་ཨུ0f72་འབྱིན་ཏོ།། དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཁོ་མོ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་ཡིན་ན་ཁོ་མོས་ཅི་སྲ་བརྐྱང་དབྱུང་བའི་དུས་གང་ཡིན་པ་མི་ཤེས་སམ། དེས་དགེ་སློང་མ་དེ་དག་གི་ཚིག་མ་མཉན་པར་དུས་མ་ཡིན་པར་སྲ་བརྐྱང་ཕྱུང་ནས་རྙེད པ་བགོས་སོ།། དེ་ནས་དགེ་སློང་མ་དེ་དག་ཆོས་གོས་ལྔ་ཐོགས་ཏེ། ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་འདོང་བ་དང་། དེ་ནས་དགེ་སློང་མ་དེ་དག་ལ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་དྲིས་པ། འཕགས་མ་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་སྲ་བརྐྱང་བཏིང་བ་ཚང་ངམ། དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས སོ།། ཁོ་མོ་ཅག་ནི་མི་ཤེས་མོད་ཀྱི། འཕགས་མ་སྦོམ་དགའ་མོ་ན་རེ་འདི་སྐད་ཅེས་ཁོ་མོ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་ཡིན་པས་སྲ་བརྐྱང་དབྱུང་བའི་དུས་ཤེས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ།། དེ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཁྱེད་ཅག་གིས་སྲ་བརྐྱང་ཕྱུང་ངམ། དེ་དག གིས་ཕྱུང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན་དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་མ་རྣམས་སྨོད་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་ལ་སྨྲས་པ་དང་།དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ།། ཞེས་བྱ་བ་ནས། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ། ཡང་དགེ་ སློང་མ་གང་དུས་མ་ཡིན་པར་སྲ་བརྐྱང་འབྱིན་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦོམ་དགའ་མོའོ།། དུས་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲ་བརྐྱང་གི་དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན། སྟོན་ཟླ་ཐ་ནས་བཟུང་སྟེ་དཔྱིད་ཟླ་ར་བའི་བར་དེ་ནི སྲ་བརྐྱང་གདིང་བའི་དུས་ཡིན་ནོ།། གལ་ཏེ་ནང་དེར་སྲ་བརྐྱང་འབྱིན་ན་དུས་མ་ཡིན་པར་སྲ་བརྐྱང་ཕྱུང་བ་ཡིན་ནོ།། དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། གང་ཡང་དགེ་སློང་མས་དུས་མ་ཡིན་པར་སྲ་བརྐྱང་དེ་འབྱིན་ན་ཐམས་ཅད་དུ་སྤང་བའི ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།

如何構成違犯呢？比丘尼只要稍微與比丘交換法衣，在所有情況下都構成捨墮罪。第二十一條捨墮罪完。 緣起在舍衛城（現今印度北方邦首府勒克瑙附近）。那時，粗歡喜尼與比丘尼僧團一起在秋季最後一個月剛剛鋪設迦絺那衣時，對比丘尼們說：“姐妹們，來吧，我們收起迦絺那衣。收起迦絺那衣會帶來很多成就和安樂。“她們回答說：“我們不在非時收起迦絺那衣。“她說：“我是三藏持者，難道我不知道什麼時候是收起迦絺那衣的時候嗎？“她不聽那些比丘尼的話，在非時收起迦絺那衣並分配了所得。 之後，那些比丘尼帶著五件法衣出遊。其他比丘尼問她們：“聖者們，你們的迦絺那衣期已滿了嗎？“她們回答說：“我們不知道，但聖者粗歡喜尼說她是三藏持者，知道什麼時候收起迦絺那衣。“那些比丘尼問：“你們收起迦絺那衣了嗎？“她們回答說收起了。少欲的比丘尼們對此表示不滿，將這件事告訴了比丘們，比丘們又向世尊稟告。從”發生這件事”開始，直到制定學處為止，作了如下規定： 若有比丘尼在非時收起迦絺那衣，犯捨墮罪。“若有比丘尼”是指粗歡喜尼。“非時”是指何時為迦絺那衣的時與非時呢？從秋季最後一個月開始到春季第一個月為止，這是鋪設迦絺那衣的時間。如果在這期間收起迦絺那衣，就是在非時收起迦絺那衣。 如何構成違犯呢？任何比丘尼在非時收起迦絺那衣，在所有情況下都構成捨墮罪。

། གལ་ཏེ་ཆོམ་རྐུན་པས་བཏོགས་པའི་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཡིན་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཉི་ཤུ་གཉིས་པ་རྫོགས་།། །། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ།། དེའི་ཚེ་སྦོམ་དགའ་མོས་སྲ་བརྐྱང་དབྱུང་བའི་དུས་སུ་སྲ་བརྐྱང མ་ཕྱུང་བ་དང་།དེ་ལ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། འཕགས་མ་སྲ་བརྐྱང་དབྱུང་བའི་དུས་ལ་བབ་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཅིའི་སླད་དུ་སྲ་བརྐྱང་མ་ཨུ0f72་དབྱུང་། དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཁོ་མོ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་ཡིན་པས་ཁོ་མོས་སྲ་བརྐྱང་དབྱུང་བའི་དུས་ས ཧེས་སོ།། དེ་ནས་དགེ་སློང་མ་དེ་རྣམས་སྲ་བརྐྱང་གི་དུས་ལས་འདས་ཏེ་བླ་གོས་མཐང་གོས་དང་བཅས་པས་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་དོང་བ་དང་། དགེ་སློང་མ་དེ་དག་གིས་དྲིས་པ། ཕུ་ནུ་མོ་དག་ཁྱེད་ཅག་ཅིའི་ཕྱིར་སྲ་བརྐྱང་དབྱུང་བ་ལས་འདས་ཏེ་བླ་གོས་མཐང་གོས་དང་བཅས པས་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་འདོང་།དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་འཕགས་མ་སྦོམ་དགའ་མོ་ན་རེ་ཁོ་མོ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ནས་ད་དུང་སྲ་བརྐྱང་མ་ཕྱུང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན་དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་མ་རྣམས་སྨོད་པར་བྱེད་པ་ནས། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ། ཡང་ དགེ་སློང་མ་གང་དུས་སུ་སྲ་བརྐྱང་མ་ཨུ0f72་འབྱིན་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦོམ་དགའ་མོའོ།། དུས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔྱིད་ཟླ་ར་བའི་ཉ་ལ་སྲ་བརྐྱང་འབྱིན་པའོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་མ་བཞིན་ནོ།། དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར ཞེ་ན།ཇི་ཙམ་དགེ་སློང་མས་སྲ་བརྐྱང་དུས་སུ་འབྱིན་པར་མི་བྱེད་ན་ཐམས་ཅད་དུ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཉི་ཤུ་གསུམ་པ་རྫོགས་།། །། སྡོམ་ལ། མངོན་མཚན་ཅན་དང་སོ་སོ་དང་།། དེ་ནི་ཡང་ཡང་འགྲོལ་བ་དང་།། གོས་ཕྱིར་ དངོས་པོ་གཞན་རྙེད་དང་།། གནས་མལ་དང་ནི་དབྱར་ཁང་དང་།། སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་ཕྱིར་རྙེད་དང་།། དགེ་འདུན་ཆེད་དུ་སློང་བ་དང་།། ལྕི་ལ་རིན་ཐང་ཆེ་བ་དང་།། ཡང་བ་དེ་ནི་ཐ་མ་ཡིན།། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།། དེའི་ཚེ་མཉན་ཡོད་ན་གསེར་མགར་ཞིག་ཡོད་པ་དེས་རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་སོ།། དེ་ནས་དེ་ཁུ་འཕྲིགས་ཅན་ཞིག་པས་ཆུང་མ་སར་པ་དེ་བགམ་པར་འདོད་ནས་གསེར་གྱི་རྣ་གདུབ་ཅིག་བཞག་སྟེ དབེན་པར་བསྡད་དོ།

如果是爲了被盜賊搶走的比丘尼們而收起,則無違犯。第二十二條捨墮罪完。 緣起在舍衛城（現今印度北方邦首都勒克瑙附近）。那時,粗歡喜尼在應當收起迦絺那衣的時候沒有收起。比丘尼們對她說:“聖者,既然已到了收起迦絺那衣的時候,你為什麼不收起迦絺那衣?”她回答說:“我是三藏持者,我知道什麼時候收起迦絺那衣。” 之後,那些比丘尼錯過了迦絺那衣的期限,帶著上衣和下裙出遊。其他比丘尼問她們:“姐妹們,你們為什麼錯過了收起迦絺那衣的時間,還帶著上衣和下裙出遊?”她們回答說:“聖者粗歡喜尼說她是三藏持者,所以至今還沒有收起迦絺那衣。“少欲的比丘尼們對此表示不滿,從”發生這件事”開始,直到制定學處為止,作了如下規定: 若有比丘尼在應收起迦絺那衣的時候不收起,犯捨墮罪。“若有比丘尼”是指粗歡喜尼。“應收起的時候”是指在春季第一個月的十五日收起迦絺那衣。“捨墮罪”如前所述。 如何構成違犯呢?只要比丘尼在應收起迦絺那衣的時候不收起,在所有情況下都構成捨墮罪。第二十三條捨墮罪完。 總結: 有明顯標記的和各自的, 再三解開的, 為衣而得其他物品的, 臥具和雨安居房的, 為眾多人而得的, 為僧團而乞的, 重而價值高的, 輕的是最後一條。 佛世尊住在舍衛城（現今印度北方邦首都勒克瑙附近）祇樹給孤獨園。那時,舍衛城有一個金匠,他娶了一個門當戶對的妻子。後來他變得好色,想要親近那個新娶的妻子,就放了一個金耳環,獨自坐在僻靜處。

། དེ་ནས་སྦོམ་དགའ་མོ་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་བགོས་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་བླངས་ཏེ་གསེར་མགར་གྱི་ཁྱིམ་གང་ན་བ་དེར་སོང་ནས་ཕྱིན་པ་དང་། བག་མ་སར་པ་དེ་ལ་ནད་མེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། མཚན མ་བསོད་སྙོམས་བྱིན་ཅིག།དེས་ཟས་ཕྱེ་ཞིག་ཕྱུང་བ་དང་། དེས་ཟས་ཕྱེ་དེ་མཐོང་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་ཁོ་བོ་ཁྱོད་ལས་ཐོག་མར་ཟས་ཕྱེ་ལེན་པ་ནི་མི་བཟང་སྟེ། མི་ཤེས་ཀྱིས་གསེར་གྱི་རྣ་གདུབ་དེ་བསྟན་ནས་འོ་ནི་བྱིན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་སྣོམས་ཤིག་ ཅེས་ཀྱང་མ་སྨྲས།མ་བསྣམས་ཤིག་ཅེས་ཀྱང་མ་སྨྲས་པ་ལས་དེས་དེ་བླངས་ཏེ་དོང་ངོ་།། དེ་ནས་མི་དེས་གསེར་གྱི་རྣ་གདུབ་དེ་མ་མཐོང་ངོ་།། མ་མཐོང་ནས་བག་སར་དེ་ལ་བརྡེག་པར་ཞུགས་པ་དང་། གཡས་གཡོན་འཁོད་པ་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་ཁྱོད་གནོང་ མེད་ཅིང་མ་ཉེས་པ་འདི་ལ་དབྱུག་པས་རྡེག་གམ།ཅི་གསེར་གྱི་རྣ་གདུབ་ནི་དགེ་སློང་མ་ཕ་བིས་ཁྱེར་ཏེ་སོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་ནས་གསེར་མགར་གྱིས་སྦོམ་དགའ་མོ་གང་ན་བ་དེར་བརྒྱུགས་པ་ལས། དེ་ཡང་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཀྱི་རྐང་པའི་སྒྲ་ལ་མཁས་པ་ ཡིན་པས།དེས་འཕྲིགས་ནས་གསེར་གྱི་རྣ་གདུབ་ཁར་བཅུག་གོ།། ཇི་ཙམ་ན་མི་དེ་ཉེ་བ་དང་། མི་དེ་ལ་སྦོམ་དགའ་མོས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། བུ་ཟན་མོའི་བུ་ཁོ་མོ་ཅག་རྒྱལ་པོས་བཙུན་མོའི་ཐབས་གནང་བར་ཁྱོད་ཀྱིས་མི་ཤེས་སམ། ཁོ་མོ་ལ་ ལག་པས་མ་རེག་ཅིག།དེས་མགོ་རེག་མོ་ངན་པ་མོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། དེས་དེ་ལ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་བསྣུན་ནས་ཁ་ནས་ཁྲག་བྱུང་བྱུང་དུ་ཏེ་པོར་བརྡེགས་སོ།། དེ་ཡང་མིག་ཕུགས་སྐྲངས་ཤིང་དབྱར་ཁང་དུ་འོངས་པ་དང་། དགེ་སློང་མ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ དྲིས་པ།འཕགས་མ་འདི་ཅི་ནོངས། དེ་ཁྲོས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་ཁྱེད་ཅག་ཕ་རོལ་མི་བདེ་བས་སྙིང་ཚིམ་མམ་ཞེས་སྨྲས་ནས། གཏམ་དེ་ཡང་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ལ་རྒྱས་པར་སྨྲས་པ་དང་། དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་མ་དག་སྨོད་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ ནས།བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བསླབ་པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་མངོན་མཚན་ཅན་སློང་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡང་དགེ་སློང་ མ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦོམ་དགའ་མོའམ།གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་དང་མཐུན་པའོ།། མངོན་མཚན་ཅན་སློང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསེར་རམ་དངུལ་ལོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་མ་བཞིན་ནོ།

然後粗歡喜尼在清晨穿好下裙,拿著缽和法衣,前往金匠的家。到達后,她對那新娶的妻子說:“愿你無病。“然後說:“夫人,請佈施食物。“那妻子拿出一些麵粉食物,粗歡喜尼看到麵粉食物后說:“我第一次從你這裡接受麵粉食物不好,請給我那個。“說著指了指那金耳環。那妻子既沒說”拿去”,也沒說”不要拿”,於是粗歡喜尼就拿走了金耳環。 之後,那個男人沒有看到金耳環。沒看到后,他開始打那新娶的妻子。周圍的人說:“你這無恥的人,為什麼無緣無故地用棍子打她?那金耳環是被比丘尼拿走了。“然後,那個金匠追著粗歡喜尼跑去。 粗歡喜尼善於分辨男女的腳步聲。她聽到腳步聲后,慌忙把金耳環放入口中。那人靠近時,粗歡喜尼對他說:“妓女之子,你不知道我們是國王允許的王妃嗎?不要用手碰我!”那人說:“你這惡劣的禿頭女人。“說著用拳頭打她,直到她口吐鮮血。她眼睛腫脹著回到雨安居處。 其他比丘尼問她:“聖者,你這是怎麼了?”她生氣地說:“你們看到別人不幸是否感到高興?”然後她詳細地向比丘尼們講述了這件事。少欲的比丘尼們對此表示不滿,從”發生這件事”開始,直到”向世尊稟告”為止。然後世尊從”發生這件事”開始,直到制定學處為止,作了如下規定: 若有比丘尼乞求明顯標記之物,犯捨墮罪。“若有比丘尼”是指粗歡喜尼或與之類似者。“明顯標記之物”是指金或銀。“捨墮罪”如前所述。

། དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཡང་ དགེ་སློང་མ་གང་རང་གི་དོན་དུ་མངོན་མཚན་ཅན་སློང་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། གསེར་སློང་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། གང་ཡང་དགེ་སློང་མས་ཅི་ཡང་རུང་བ་མ་ཡིན་པ་སློང་ན་དེ་ཡང་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཉི་ཤུ་བཞི་པ་རྫོགས་།། །། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།། དེའི་ཚེ་མཉན་ཡོད་ན་སྦོམ་དགའ་མོ་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་རབ་ཏུ་མང་པོ་ལ་ཆོས་སྙན་པ་སྙན་པ་དག་སྟོན་ཏོ།། དེའི་ཚེ་སྦོམ་དགའ་མོའི་ཆོས་གོས ལྔ་ནི་རྙིངས།སྣམ་སྦྱར་ནི་དེངས་པ་དང་། དེ་ལ་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། འཕགས་མ་ཁྱོད་གལ་ཏེ་འདི་འདྲ་བའི་ཆོས་འཆད་མཁྱེན་ན་ཁྱོད་ཅིའི་སླད་དུ་ཆོས་གོས་རྙིང་པ་ལྔས་འཁྱམ་པར་མཛད། དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཅི་ཁོ་མོ་ལ་ ཡང་ཁྱེད་བཞིན་དུ་ཁྱོ་དང་བུ་ལས་བྱེད་པ་དག་ཡོད་དམ།ཁོ་མོ་དགེ་སློང་མ་ལ་སྟེར་བ་སུ་ཡོད། དེ་ལ་དེ་དག་གིས་སྐུད་པ་དག་བསྟན་ནས། བདག་ཅག་གིས་སྐུད་པ་འདི་འཕགས་མའི་སླད་དུ་གོས་སུ་འཐག་ཏུ་སྩལ་ནས་གསོལ་ལོ།། དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཁྱེད་ཀྱིས་དགེ་སློང་མའི་གོས་ཇི་ལྟར་བྱ་བར་མི་ཤེས་པས་ཁོ་མོ་རང་གིས་བཏག་གོ་ཞེས་དེས་སྐུད་པ་དེ་ཁྱེར་ནས་ཚོང་པའི་མི་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། ཚོང་པའི་མི་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཀྱེ་ནང་རྗེ་ཁྱོད་སྐུད་པ་འདི་ཇི་ཙམ་གྱིས་ཉོ། ཉོས་ནས་ཇི་ཙམ་དུ་འཚོང་། དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཁོ་བོ་ནི་འདི་ཙམ་གྱིས་ཉོས་ནས་ཁོ་བོ་ནི་འདི་ཙམ་དུ་འཚོང་ངོ་།། དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། སྐུད་པ་འདི་ཁྱེར་ལ་ཁོ་མོ་ལ་རིན་བྱིན་ཅིག། ཚོང་པའི་མི་དེས་སྐུད་པའི་རིན་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་དག་བྱིན་ནོ།། དེ་ནས་སྦོམ་དགའ་མོ་དབྱར་ཁང་དུ་སོང ནས་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་དེ་དག་ལས་ཁ་ཟས་དག་གཡོ་བར་བྱེད་དེ།ཀུན་དུ་གཡོས་པ་དང་། ལེགས་པར་གཡོས་པ་དང་། འབྲས་བུས་བརྒྱན་པ་དང་། ཚིལ་གྱི་བེ་རེག་དང་། འབྲས་བུའི་བེ་རེག་དང་། རིམ་པ་བརྒྱ་པ་དང་། ནང་ཚངས་ཅན་དག་སྟེ། དེ་ལྟར་ཁ་ཟས་ ཀྱིས་གཡོས་ཀྱི་སྣ་གྲངས་བརྒྱད་པ་དང་།ཉི་ཤུ་པ་དག་བྱས་ཏེ་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་དེ་དག་ཞག་མང་པོ་མ་ལོན་པར་ཟོས་སོ།། ཟོས་ནས་ཀྱང་ཡང་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་རྣམས་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་བ་དང་། དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྦོམ་དགའ་མོ་ལ་འདི་སྐད་ ཅེས་སྨྲས་སོ།

那麼如何構成違犯呢?若有比丘尼為自己的利益乞求明顯標記之物,犯捨墮罪。乞求金子,犯捨墮罪。若比丘尼乞求任何不適當之物,也犯捨墮罪。第二十四條捨墮罪完。 佛世尊住在王舍城(現在的拉杰吉爾)迦蘭陀竹園。當時,在舍衛城(現在的薩赫特-瑪赫特),粗歡喜尼向許多長者妻子講說悅耳動聽的法。那時,粗歡喜尼的五件法衣已破舊,僧祇支也褪色了。那些長者妻子對她說:“聖者,如果你能講解如此深奧的法,為什麼還穿著五件破舊的法衣四處遊走呢?”她回答說:“難道我也像你們一樣有丈夫和兒子為我做事嗎?有誰會施捨給比丘尼呢?”於是那些婦女拿出一些線,說:“我們願意用這些線為聖者編織衣服供養。“她說:“你們不知道如何製作比丘尼的衣服,我自己來織吧。“說著,她拿著那些線去了商人那裡,對商人說:“善人,你用多少錢買這些線?買了之後又賣多少錢?”商人回答說:“我用這麼多錢買,然後以這麼多錢賣。“她說:“你拿著這些線,給我錢吧。“那商人就給了她卡利沙波那錢幣作為線的價錢。 然後,粗歡喜尼回到雨安居處,用那些卡利沙波那錢幣購買食物。她烹飪了各種食物:精心烹製的、裝飾有水果的、油炸的、水果餡餅、百層糕點、內餡餅等,共有八種或二十種不同種類的食物。她在短短幾天內就吃光了那些卡利沙波那錢幣。吃完后,她又去了那些長者妻子那裡。那些長者妻子對粗歡喜尼說:

། འཕགས་མ་གོས་དེ་བཏགས་ལགས་སམ། དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། དེ་ལ་གླ་ཡང་དགོས་སོ།། དེ་དག་གིས་གླ་ཡང་བྱིན་པ་དང་། དེ་ཡང་ཟོས་སོ།། དེ་བཞིན་དུ་འདྲུབ་པའི་དང་། ཚོན་རྩིའི་གླ་ཡང་ཟོས་སོ།། དེ་ནས་སྦོམ་དགའ་མོ་ལ ཡང་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ།འཕགས་མ་ཁྱོད་ཅིའི་སླད་དུ་ན་བཟའ་མི་མནབས། དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་གྱིས་ཤིག། དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། འཕགས་མ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་ཏུ་བགྱིས། དེས་ འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། གཏེར་དུ་སྦས་སོ།། དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། རེ་ཞིག་བདག་ཅག་ནི་བུ་དང་ཁྱོའི་ཆེད་དུ་གཏེར་དུ་སྦེད་ན། ཁྱོད་མུན་དི་ཏ་དང་རྒྱ་ཤུག་ལྟར་གཅིག་པུ་ལགས་ན། སུའི་སླད་དུ་གཏེར་དུ་སྦས། དེས་འདི སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཁྱེད་ཅག་ཅི་དོང་བརྐོས་ནས་གཏེར་དུ་སྦས་སྙམ་མམ། འོན་ཀྱང་ཁོ་མོས་ནི་ཁ་ཟས་ཀྱིས་གཡོས་ཀྱི་སྣ་གྲངས་བརྒྱད་པ་དང་། ཉི་ཤུ་པ་དག་བྱས་ཏེ་ལག་མཐིལ་ནས་ལྐོག་མར་བརྫངས་སོ།། ལྐོག་མ་ནས་སའི་འོག་ཏུ་བོར་རོ།། དེ་དག་གིས འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། འཕགས་མ་རེ་ཞིག་བདག་ཅག་ལ་བུ་དང་། སྡུམ་ཐབ་ལས་བགྱིད་པ་མཆིས་ཀྱང་བདག་ཅག་འདི་འདྲ་བའི་ཁ་ཟས་མི་འཚལ་ན། ཅིའི་སླད་དུ་ཁྱོད་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གྱུར་པ་ཁ་ཟས་ཀྱི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ལགས། དེས་འདི་སྐད་ཅེས་ཁོ མོ་ནི་ཤཱཀྱའི་བུ་མོ་ཤིན་ཏུ་གཞོན་པ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་ཡིན་ཏེ།ཁ་ཟས་ངན་པས་འཚོ་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་ནས་དགེ་སློང་མ་རྣམས་སྨོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ། ཡང་དགེ་སློང་ མ་གང་གོས་ཀྱི་རྙེད་པ་སོ་སོ་བ་དག་བདག་གི་ཁའི་བཟའ་བར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦོམ་དགའ་མོའམ། གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་དང་མཐུན་པའོ།། སོ་སོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་གཞན་དག་གོ།། གོས་ཞེས་བྱ་བ ནི་བདུན་པོ་གང་ཡང་རུང་བའོ།། བདག་རང་གི་ཁའི་སྒོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྐོག་མར་མིད་པའོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་མ་བཞིན་ནོ།། དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་མས་ཇི་ཙམ་ཅུང་ཟད་གོས་ཀྱི་རྙེད་པ་ཁའི་སྒོར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་ན་ཐམས ཅད་དུ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་རྫོགས་།། །། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ།

聖者,衣服織好了嗎?她回答說:“還需要工錢。“她們給了工錢,她又吃掉了。同樣地,她也吃掉了縫紉和染色的工錢。然後,那些長者妻子又對粗歡喜尼說:“聖者,你為什麼不穿新衣服?”她回答說:“你們應該隨喜。“她們問:“聖者,你做了什麼?”她說:“埋藏起來了。“她們說:“我們是爲了兒子和丈夫而埋藏財寶,而你像蒲桃和無花果樹一樣孤單,為誰埋藏呢?”她回答說:“你們以為我是挖洞埋藏嗎?其實我做了八種或二十種不同種類的食物,從手掌送到喉嚨,從喉嚨扔到地下了。“她們說:“聖者,我們雖然有兒子和廚房幫工,也不吃這樣的食物,為什麼你出家了反而享用這樣的食物呢?”她說:“我是釋迦族年輕的女子,是三藏持有者,不能靠粗劣的食物生存。” 比丘尼們聽到這件事後,都責備她。從這裡開始直到制定學處為止。若有比丘尼將專屬於衣服的施物轉用於自己的口腹之需,犯捨墮罪。“若有比丘尼”是指粗歡喜尼或其他類似的人。“專屬”是指其他物品。“衣服”是指七種衣服中的任何一種。“自己的口腹之需”是指吞嚥到喉嚨里。“捨墮罪”如前所述。 那麼如何構成違犯呢?比丘尼只要將任何一點衣物的施物轉用於口腹之需,都犯捨墮罪。第二十五條捨墮罪完。 緣起在舍衛城(現在的薩赫特-瑪赫特)。

། དེའི་ཚེ་སྦོམ་དགའ་མོ་སྤོས་འཚོང་གི་ཁྱེའུ་ཞིག་ལ་ཆགས་པས་དེ་དེའི་ཚོང་ཁང་དུ་སོང་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། བཞིན་སྒེའུ་གཤེར གྱི་ཐུམ་པོ་ཆིངས་ཤིག།ཇི་ཙམ་ན་འཆིང་བ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། དེས་ཀྱང་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། མ་ཡིན་མ་ཡིན་པི་པི་ལིང་གི་ཐུམ་པོ་ཆིངས་ཤིག། མ་ཡིན་མ་ཡིན་ན་ལེ་ཤམ་གྱི་ཐུམ་པོ་ཆིངས་ཤིག། བུད་མེད་ནི་བརྗེད་ངས་པ་ཡིན་པས་བུ་རམ་གྱི་ཐུམ་པོ་ ཆིངས་ཤིག།མ་ཡིན་མ་ཡིན་ཤ་ཁ་རའི་ཐུམ་པོ་ཆིངས་ཤིག། མ་ཡིན་མ་ཡིན་བཙག་ཡུག་སྣམ་གྱི་ཐུམ་པོ་ཆིངས་ཤིག། གང་གི་ཚེ་དེ་གཞན་འགྲོལ་ཞིང་གཞན་འཆིང་བ་དེའི་ཚེ་སྤོས་འཚོང་གི་ཁྱེའུ་ཁྲོས་ནས་ཐུམ་པོ་དེ་བརྡབས་སོ།། བརྡབས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་ མགོ་རེག་མོ་ངན་པ་ཞེས་སྨྲས་སོ།། དེ་ལ་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་བའི་དགེ་སློང་མས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ནུས་པ་འདིས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པོ་དག་ལེགས་པར་སྟོན་ནམ། དེས་བླུན་མོ་ཁོ་མོ་བརྗེད་སྙམ་མམ། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཁོ་མོ་ཚིག་ཙམ་རང་གིར་བྱེད་དོ།། དེས་འདི་སྐད ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཁྱོད་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་བརྡེགས་ན་མི་འགས་ཤིང་། ཤིང་ཞུགས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མི་འབར་བ་ངོ་མཚར་ཆེའོ་ཞེས་སྨྲས་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་ལ་སྨྲས་པ་དང་། དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཞེས་བྱ་བ་ནས་བསླབ་པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཐུམ་པོ་བཅིངས་ཤིང་། བཅིངས་ཤིང་ཡང་དང་ཡང་དུ་འགྲོལ་དུ་འཇུག་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦོམ་དགའ མོའོ།། ཐུམ་པོ་བཅིངས་ཤིང་བཅིངས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟོང་ངོ་།། ཡང་དང་ཡང་དུ་འགྲོལ་དུ་འཇུག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དང་གཞན་ནོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་མ་བཞིན་ནོ།། དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་མས་ཇི་ཙམ་ཅུང ཟད་ཆགས་པས་ཐུམ་པོ་བཅིངས་ཤིང་བཅིངས་ཤིང་འགྲོལ་དུ་འཇུག་ན་ཐམས་ཅད་དུ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཉི་ཤུ་དྲུག་པ་རྫོགས་།། །། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ།། དེ་ནས་སྦོམ་དགའ་མོ་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་བགོས ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་བླངས་ཏེ་བཙུན་མོ་ཕྲེང་ལྡན་མའི་ཕོ་བྲང་གང་ན་བ་དེར་སོང་བ་དང་།བཙུན་མོ་ཕྲེང་ལྡན་མས་རྒྱང་རིང་པོ་ཁོ་ན་ནས་སྦོམ་དགའ་མོ་འོང་བ་མཐོང་ངོ་།། མཐོང་ནས་ཀྱང་སྟན་ཤོམ་དུ་བཅུག་གོ།

那時,粗歡喜尼對一個賣香的少年產生了愛慾,便去了他的商店,說道:“請包一包檀香粉。“當他開始包裝時,她又說:“不,不,請包一包胡椒粉。不,不,請包一包肉桂粉。女人常常健忘,請包一包糖。不,不,請包一包白糖。不,不,請包一包紅色布料。“當她不斷地讓他解開一個包裹又包另一個時,那賣香的少年生氣了,把包裹摔在地上,說道:“該死的禿頭!” 跟隨在她身後的比丘尼說:“你用這種能力能很好地講解三藏嗎?”她回答說:“愚蠢的人,你以為我忘記了嗎?我只是在玩弄言詞而已。“那比丘尼說:“你被慾望擊中卻不破碎,像木頭進入火中卻不燃燒,真是奇怪。” 比丘尼們將此事告訴了比丘們,比丘們又向世尊稟報。世尊說…(從這裡開始直到制定學處為止)。若有比丘尼反覆讓人包裹又解開包裹,犯捨墮罪。“若有比丘尼”是指粗歡喜尼。“包裹又包裹”是指商品。“反覆讓人解開”是指不同的包裹。“捨墮罪”如前所述。 那麼如何構成違犯呢?比丘尼只要出於貪慾而讓人稍微包裹又解開包裹,都犯捨墮罪。第二十六條捨墮罪完。 緣起在舍衛城(現在的薩赫特-瑪赫特)。然後,粗歡喜尼在清晨穿好下裙,拿著缽和法衣,前往王后鬘得迦所在的宮殿。王后鬘得迦遠遠地就看到粗歡喜尼來了。看到后,她讓人準備座位。

། དེ་ནས་སྦོམ་དགའ་མོ་ སྟན་བཤམས་པ་ཉིད་ལ་འདུག་སྟེ།འདུག་ནས་བཙུན་མོ་ཕྲེང་ལྡན་མ་ལ་ཆོས་སྙན་ཅིང་སྙན་པ་བཤད་དོ།། དེའི་ཚེ་སྦོམ་དགའ་མོའི་ཆོས་གོས་སྨད་ལྔ་རྙིངས་ཤིང་། སྣམ་སྦྱར་ཡང་དེངས་སོ།། དེ་ནས་དགེ་སློང་མ་སྦོམ་དགའ་མོ་ལ་བཙུན་མོ་ཕྲེང་ལྡན་མས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་ སོ།། འཕགས་མ་ཁྱོད་ཀྱི་ཆོས་གོས་རྣམས་རྙིངས་སོ།། དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། བཙུན་མོ་ཅི་བདག་ལ་གསུས་པོ་ཆེ་ཁ་ད་བགྱིད་དམ། འོན་ཏེ་ཡུལ་ཀ་ཤི་དང་། ཀོ་ས་ལ་བདོག། གཞན་ཡང་བཙུན་མོ་བུད་མེད་ནི་རྙེད་པ་ཆུང་བ་ལགས་སོ།། དེ་ནས བཙུན་མོ་ཕྲེང་ལྡན་མས་དགེ་སློང་མ་སྦོམ་དགའ་མོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། འཕགས་མ་ལ་བདག་གིས་ཆོས་གོས་ལྔ་དབུལ་ལོ།། དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཁྱོད་ཀྱིས་དགེ་སློང་མའི་ཆོས་གོས་དག་འཚེམ་མི་མཁྱེན་ཏེ། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བཙེམ མོ།། དེས་དེ་ལ་ཆོས་གོས་ལྔའི་རྒྱུར་རིན་ཆེ་བའི་རས་ཡུག་པོ་ཆེ་དག་བྱིན་ནོ།། དེས་དེ་བླངས་ཏེ་ཚོང་པའི་དྲུང་དུ་སོང་ནས་བཙོངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཁ་ཟས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་བརྒྱད་པ་དང་། ཉི་ཤུ་པ་དག་བྱས་ནས་ཟོས་ཏེ་སླར་ཡང་སོང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས འདྲུབ་པའི་དང་།ཚོན་རྩིའི་གླ་ཡང་ཟོས་སོ།། དེ་ནས་སྦོམ་དགའ་མོ་ལ་བཙུན་མོ་ཕྲེང་ལྡན་མས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། འཕགས་མ་ཁྱོད་ཅིའི་སླད་དུ་ཆོས་གོས་དེ་དག་མི་མནབས། དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། བཙུན་མོ་གཏེར་དུ་སྦས་ལགས་ཀྱིས།། རྗེས་ སུ་ཡི་རང་བ་མཛོད་ཅིག།དེ་ནས་སྦོམ་དགའ་མོ་ལ་བཙུན་མོ་ཕྲེང་ལྡན་མས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཁོ་མོ་ཡུལ་ཀ་ཤི་དང་། ཀོ་ས་ལ་ཡོད་ཀྱང་གཏེར་མི་འཆའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་གྲངས་བརྒྱད་པ་དང་། ཉི་ཤུ་པ་དག་བགྱིས་ཏེ་ལག་མཐིལ་ ནས་ལྐོག་མར་བརྫངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས།བདག་ནི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་མ་དག་སྨོད་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་གོས་ཀྱི་ཕྱིར་དངོས་པོ་གཞན་ རྙེད་པ་རང་གི་ཁའི་སྒོར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦོམ་དགའ་མོའོ།། དངོས་པོ་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དུ་བསྔོས་པའོ།། གོས་ཀྱི་རྙེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུན་པོ་གང་ཡང་རུང་བའོ།། ཁའི་སྒོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི ལྐོག་མར་མིད་པའོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་མ་བཞིན་ནོ།

然後粗歡喜尼坐在準備好的座位上。坐下後,向王后鬘得迦講說悅耳動聽的佛法。這時,粗歡喜尼的下裙已經破舊,僧伽梨也褪色了。於是王后鬘得迦對粗歡喜尼說:“聖者,你的法衣都破舊了。“她回答說:“王后,難道我有大肚子嗎?還是我擁有迦尸(現在的瓦拉納西)和憍薩羅(現在的阿約提亞)國?再說,王后,女人獲得的供養很少。” 然後王后鬘得迦對粗歡喜尼說:“我要供養聖者五件法衣。“她回答說:“你不知道如何縫製比丘尼的法衣,不過我自己會縫製。“於是王后給了她五件法衣所需的貴重布料。她接受後去找商人賣掉…(中間省略)…做了八種和二十種食物吃了,然後又去…(中間省略)…還吃掉了縫紉費和染料費。 之後,王后鬘得迦對粗歡喜尼說:“聖者,你為什麼不穿那些法衣?”她回答說:“王后,我把它們藏起來作為寶藏了,請你隨喜功德。“然後王后鬘得迦對粗歡喜尼說:“我雖然擁有迦尸和憍薩羅國,也不會藏寶…(中間省略)…做了八種和二十種食物,從手掌送到喉嚨…(中間省略)…我是三藏法師。” 從”少欲的比丘尼們責備”開始,直到制定學處為止。若有比丘尼將本應用於法衣的物品用於自己的口腹之慾,犯捨墮罪。“若有比丘尼”是指粗歡喜尼。“其他物品”是指本應用於其他用途的物品。“法衣所得”是指七種法衣中的任何一種。“口腹”是指吞嚥入喉。“捨墮罪”如前所述。

། དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཇི་ཙམ་དགེ་སློང་མས་དངོས་པོ་གཞན་རྙེད་པ་དེ་ཁའི་སྒོར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་ན་ཐམས་ཅད་དུ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད ཉི་ཤུ་བདུན་པ་རྫོགས་།། །། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ།། དེའི་ཚེ་སྦོམ་དགའ་མོ་རང་གི་དབྱར་ཁང་གི་གནས་མལ་གྲུགས་ཤིང་ཆག་པ་དང་། དེ་ལ་བྲམ་ཟེ་དང་། ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་གནས་མལ་གྲུགས་ཤིང ཆག་པ་དག་ཅིའི་སླད་དུ་མ་བཅོས།དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཅི་ཁོ་མོ་ལ་བུ་དང་ཁྱིམ་ཐབ་ལས་བྱེད་པ་ཡོད་སྙམ་མམ། དེ་དག་གིས་གནས་མལ་བཅོས་པའི་ཕྱིར་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་མང་པོ་བྱིན་ནོ།། ཞེས་བྱ་བ་ནས་དེས་ཁ་ཟས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་བརྒྱད་པ་དང་། ཉི་ཤུ་པ་དག་བྱས་ཏེ་ཟོས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། ཡང་གྲུགས་ཤིང་ཆག་པ་མཐོང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འདི་སྐད་ཅེས་ཁོ་མོ་ནི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་སྨྲས་པ་ན། དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་དག་སྨོད་པར་བྱེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བསླབ པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ།ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་དབྱར་ཁང་གི་གནས་མལ་གྱི་རྙེད་པ་རང་གི་ཁའི་བཟའ་བར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦོམ་དགའ་མོའོ།། གནས་མལ་གྱི་རྙེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ གདིང་བ་དང་།གཡོག་པ་བཏགས་པའམ་རིན་ནོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་མ་བཞིན་ནོ།། དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་མས་ཇི་ཙམ་ཅུང་ཟད་དབྱར་ཁང་གི་རྙེད་པ་ཁའི་སྒོར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་ན་སྤང་ བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཉི་ཤུ་བརྒྱད་པ་རྫོགས་།། །། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ།། དེའི་ཚེ་ཚེས་བརྒྱད་དང་། ལྔ་དག་ལ་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་རབ་ཏུ་མང་པོ་ཆོས་ཉན་པའི་ཕྱིར་དབྱར་ཁང་དུ་འོངས་པ་དང་། དེ་ནས་མཚན་མོ་ཆར་བབ་པས དབྱར་ཁང་ཐམས་ཅད་ཐིགས་པ་འཛག་པར་གྱུར་ཏོ།། དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྦོམ་དགའ་མོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། འཕགས་མ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཅིའི་སླད་དུ་དབྱར་ཁང་མི་བཅོས། དེས་འདི་སྐད་ཅེས་ཅི་ཁོ་མོའི་ཁྱིམ་ན་ཡང་བུ་དང་ཁྱིམ་ཐབ་ཡོད སྙམ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་།དེ་དག་གིས་དབྱར་ཁང་བཅོས་པའི་ཕྱིར་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་དག་བྱིན་ཏེ། དེས་ཁ་ཟས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་བརྒྱད་པ་དང་། ཉི་ཤུ་པ་དག་བྱས་ནས་ཟོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཡང་ཐིགས་པ་འཛག་པ་མཐོང་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།

那麼如何構成犯戒呢?比丘尼將本應用於其他用途的物品用於口腹之慾,無論多少都構成捨墮罪。 第二十七條捨墮罪完。 緣起在舍衛城。當時,粗歡喜尼的雨安居住處的臥具破損了。婆羅門和居士的妻子們對她說:“你為什麼不修理破損的臥具?”她回答說:“你們以為我有兒子和丈夫可以做這些事嗎?”她們爲了修理臥具給了她很多迦利沙波那(古印度貨幣)。(中間省略)她做了八種和二十種食物吃了。(中間省略)又看到破損的(臥具),她說:“我是三藏法師。“少欲的比丘尼們責備…(中間省略)…直到制定學處。 若有比丘尼將雨安居住處臥具所得用於自己的飲食,犯捨墮罪。“若有比丘尼”是指粗歡喜尼。“臥具所得”是指鋪具、覆蓋物或其價值。“捨墮罪”如前所述。 那麼如何構成犯戒呢?比丘尼將雨安居住處所得用於口腹之慾,無論多少都構成捨墮罪。 第二十八條捨墮罪完。 緣起在舍衛城。當時,在每月初八和十五日,很多居士妻子來到雨安居處聽法。那天晚上下雨,整個雨安居處都漏水了。那些居士妻子對粗歡喜尼說:“聖者,你為什麼不修理雨安居處?”她回答說:“你們以為我家裡也有兒子和丈夫嗎?”她們爲了修理雨安居處給了她迦利沙波那。她做了八種和二十種食物吃了。(中間省略)又看到漏水…(後面省略)

། དེ་དག་གིས་སྨྲས་ པ།འཕགས་མ་དབྱར་ཁང་མ་བཅོས་སམ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྟེ། དེས་འདི་སྐད་ཅེས་ཁོ་མོ་ནི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྨྲས་པ་ན། དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་མ་དག་སྨོད་པར་བྱེད་པ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཞེས་བྱ་བ་ནས་ བསླབ་པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ།ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་དབྱར་ཁང་བཅོས་པའི་རྙེད་པ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁའི་སྒོར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦོམ་དགའ་མོའོ།། དབྱར་ཁང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙུག་ལག་ཁང་ངོ་།། རྙེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསེར་དང་དངུལ་ལམ། གཞན་ཅི་ཡང་རུང་བའོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་མ་བཞིན་ནོ།། དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་མས་ཇི་ཙམ་ཅུང་ཟད་དབྱར་ཁང་བཅོས་པའི་རྙེད་པ་ཁའི་སྒོར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་ན སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཉི་ཤུ་དགུ་པ་རྫོགས་།། །། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ།། དེའི་ཚེ་ལྗོངས་ཤིག་ནས་དགེ་སློང་མ་རབ་ཏུ་མང་པོ་མཉན་ཡོད་དུ་ལྷགས་པ་དང་། དེ་དག་གི་ཕྱིར་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ཀྱི་ཆུང་མས་རྙེད་པ་མང་དུ་གཏད ནས་དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། འཕགས་མ་གདུགས་ཚོད་མཛོད་ཅིག། དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། འདི་ལྟར་ཉུངས་ཀྱིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྣོན་ཅིག། དེ་དག་གིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་བྱིན་ནས་ཀྱང་དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། འཕགས་མ་གདུགས ཚོད་བགྱི་བའི་དུས་ནི་འདི་ལགས་སོ།། དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ད་དུང་ཟན་བྱ་བའི་དུས་ལ་མ་བབ་བོ།། གང་གི་ཚེ་དགེ་སློང་མ་དེ་རྣམས་ལྗོངས་དག་ཏུ་དོང་བ་དེའི་ཚེ་དེས་རྙེད་པ་དེ་ལས་རྣམ་གྲངས་བརྒྱད་པ་དང་། ཉི་ཤུ་པའི་བར་དག་བྱས་ཏེ་ཟོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ ནས།ཁོ་མོ་ནི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་མ་དག་སྨོད་པར་བྱེད་པ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་གློ་བུར་དུ་ལྷགས་པའི་དགེ་སློང་ མ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་རྙེད་པ་བསླངས་ཏེ།གཅིག་པུ་ཟ་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦོམ་དགའ་མོའོ།། གློ་བུར་དུ་ལྷགས་པའི་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་མ་རྣམས་སོ།

他們說:“聖者,你修理雨安居處了嗎?”直到她說:“我是三藏法師”為止。少欲的比丘尼們責備…(中間省略)…世尊說…(中間省略)…直到制定學處。 若有比丘尼將修理雨安居處所得用於自己的飲食,犯捨墮罪。“若有比丘尼”是指粗歡喜尼。“雨安居處”是指寺院。“所得”是指金銀或其他任何物品。“捨墮罪”如前所述。 那麼如何構成犯戒呢?比丘尼將修理雨安居處所得用於口腹之慾,無論多少都構成捨墮罪。 第二十九條捨墮罪完。 緣起在舍衛城（現在的薩赫特-馬赫特）。當時,從某地來了很多比丘尼到舍衛城。爲了她們,婆羅門和居士的妻子們給了很多供養,她們說:“聖者,請準備午餐。“她回答說:“請這樣一點一點地再加一些。“她們一再給予后又說:“聖者,現在是準備午餐的時候了。“她回答說:“現在還不到吃飯的時候。“當那些比丘尼們去了某地時,她用那些供養做了八種和二十種食物吃了…(中間省略)…直到她說:“我是三藏法師”為止。少欲的比丘尼們責備…(中間省略)…世尊說…(中間省略)…直到制定學處。 若有比丘尼為突然到來的比丘尼們乞得供養,獨自食用,犯捨墮罪。“若有比丘尼”是指粗歡喜尼。“為突然到來的比丘尼們”是指世尊的女弟子們。

། རྙེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྙེད་པ་ནི་ གཉིས་ཏེ།ཟས་ཀྱི་རྙེད་པ་དང་། གོས་ཀྱི་རྙེད་པའོ།། དོན་འདི་ལ་ནི་ཟས་ཀྱི་རྙེད་པ་ཡིན་པར་དགོངས་སོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་མ་བཞིན་ནོ།། དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཇི་ཙམ་དགེ་སློང་མས་གློ་བུར་དུ་ལྷགས་པའི་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ ཀྱི་ཕྱིར་རྙེད་པ་ཡོད་པ་གཅིག་པུ་ཟ་བར་བྱེད་ན་ཐམས་ཅད་དུ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་སུམ་བཅུ་པ་རྫོགས་།། །། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ།། དེ་ནས་དགེ་སློང་མ་སྦོམ་དགའ་མོས་དགེ་འདུན་མའི་ཕྱིར་ཟས་དག་ཡང་དག་པར་སྐུལ བར་བྱེད་པ་ན།དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྦོམ་དགའ་མོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། འཕགས་མ་ཅིའི་སླད་དུ་དགེ་འདུན་མའི་ཟས་ཀྱི་རྙེད་པ་མི་བགྱི། འདི་ལྟར་ཉུངས་སོ་ཞེས་ཡང་དང་ཡང་དུ་བླངས་ནས་གཅིག་པུས་ ཀུན་དུ་གཡོས་པ་དང་།ལེགས་པར་གཡོས་པ་ནས། རྣམ་གྲངས་བརྒྱད་པ་དང་། ཉི་ཤུ་པ་དག་གི་བར་དག་བྱས་ཏེ་ཟོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། ཁོ་མོ་ནི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། དོན་ ཉུང་བའི་དགེ་སློང་མ་དག་སྨོད་པར་བྱེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནས།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསླབ་པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་དགེ་འདུན་གྱི་ཕྱིར་རྙེད་པ་བསླངས་ཏེ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁའི་བཟའ་བར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ དོ།། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦོམ་དགའ་མོའོ།། དགེ་འདུན་མའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་མའི་འོ།། རྙེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྙེད་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། ཟས་ཀྱི་རྙེད་པ་དང་། གོས་ཀྱི་རྙེད་པའོ།། དོན་འདི་ལ་ནི་ཟས ཀྱི་རྙེད་པ་ཡིན་པར་དགོངས་སོ།། བསླངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ལས་སོ།། ཁའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁའི་བཟའ་བར་རོ།། བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྐོག་མར་མིད་པར་རོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་མ་བཞིན་ནོ།། དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན།དགེ་སློང་མས་ཇི་ཙམ་ཅུང་ཟད་དགེ་འདུན་མའི་རྙེད་པ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁའི་སྒོར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་ན་ཐམས་ཅད་དུ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་སུམ་བཅུ་གཅིག་པ་རྫོགས་།། །། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ།

“所得”有兩種:食物的所得和衣服的所得。在此處是指食物的所得。“捨墮罪”如前所述。 那麼如何構成犯戒呢?只要比丘尼將為突然到來的比丘尼們所得的食物獨自食用,無論多少都構成捨墮罪。 第三十條捨墮罪完。 緣起在舍衛城（現在的薩赫特-馬赫特）。那時,比丘尼粗歡喜為比丘尼僧團懇求食物。於是那些婆羅門和居士的妻子們對粗歡喜說:“聖者,為什麼不為比丘尼僧團準備食物?這樣一點一點地再三乞求后,獨自做飯,做好飯…(中間省略)…做了八種和二十種食物吃了”直到”你們應該隨喜”和”我是三藏法師”為止。少欲的比丘尼們責備…(中間省略)…然後世尊制定學處: 若有比丘尼為僧團乞得供養,將其用於自己的飲食,犯捨墮罪。“若有比丘尼”是指粗歡喜尼。“為僧團”是指如來的女弟子僧團。“所得”有兩種:食物的所得和衣服的所得。在此處是指食物的所得。“乞得”是指從他人那裡。“飲食”是指口中的食物。“用於”是指吞嚥。“捨墮罪”如前所述。 那麼如何構成犯戒呢?只要比丘尼將為比丘尼僧團所得的食物用於自己的口腹之慾,無論多少都構成捨墮罪。 第三十一條捨墮罪完。 緣起在舍衛城（現在的薩赫特-馬赫特）。

། དེའི་ཚེ་ཡུལ་ལུས་འཕགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་ལ་བ་རིན་པོ་ཆེ་ཞིག་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ལ་སྐྱེས་སུ་བསྐུར་བ་ལས། དེས་རྒྱལ་རིགས་ཉམས་པའི་དམག་མི་རྣམས་ལ་བྱིན་ནོ།། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོས་སྦྱིན་ནི་བདག་ཅག་གི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལ་བ་རིན པོ་ཆེ་དེ་དེ་ལ་བྱིན་ནོ།། དེས་ཀྱང་ལ་བ་རིན་པོ་ཆེ་ཆོས་གོས་ཀྱི་གདང་ལ་གཟར་ཏེ་བཞག་གོ།། གཙུག་དགའ་མོ་གནས་ཁང་དུ་ཞུགས་པས་མཐོང་ནས། དེས་ཆོས་སྦྱིན་ལ་དྲིས་པ། འཕགས་མ་ལ་བ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་སུའི་ལགས། དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས སོ།། ཁོ་མོའི་ཡིན་ནོ།། དེ་ནས་གཙུག་དགའ་མོས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསོད་ནམས་དག་ནི་བྱ་བ་སྟེ། བསོད་ནམས་མ་བྱས་སྡུག་བསྔལ་འགྱུར།། འཇིག་རྟེན་འདི་དང་ཕ་རོལ་དུ།། བསོད་ནམས་བྱས་པ་དགའ བར་འགྱུར།། ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཐོག་ཏུ་བབ་སྟེ། ཁྱོད་ནི་བསོད་ནམས་བགྱིས་པས་ལྷ་དང་མིས་མཆོད་པར་གྱུར་ཏོ།། དེ་ནས་ཆོས་སྦྱིན་གྱིས་གཙུག་དགའ་མོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། གལ་ཏེ་འདོད་ན་ཁྱེར་ཅིག། དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། འདི་ནི་ལྷའི ཕམ་ཕབས་ལགས་སོ་ཞེས་བྱས་ནས་ལ་བ་རིན་པོ་ཆེ་དེ་བླངས་ཏེ་བགོས་ནས་ལག་པ་གཉིས་བསྒྱུར་བ་བྱས་ཏེ།ལམ་པོ་ཆེ་དང་སྲང་དུ་འཁྱམ་པ་ན། དེ་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཕ་བི་སུ་ཞིག་ཡིན་ཅི་ནོར་ཅན་གྱི་ ཆུང་མའམ།ཚོང་དཔོན་གྱི་ཆུང་མའམ། དེད་དཔོན་གྱི་ཆུང་མ་ཞིག་ཡིན། གཞན་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། གཙུག་དགའ་མོ་ཡིན་ནོ།། བལྟས་ནས་ཤེས་ལྡན་དག་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་ལྕི་ལ་རིན་ཆེ་བའི་གོས་དག་ གྱོན་ལ།ཤཱཀྱའི་སྲས་ཀྱི་དགེ་སྦྱོང་མ་འདི་དག་ཀྱང་ལྕི་ལ་རིན་ཆེ་བའི་གོས་དག་གྱོན་ན་ཁྱད་པར་ནི་ཅི་ཡོད། བསམ་པ་ནི་ཅི་ཡོད། ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་ནི་ཅི་ཡོད། ཅེས་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་དོ།། ཞེས་བྱ་བའི་སྐབས་ དེ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་ལ་སྨྲས་པ་དང་།དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཙུག་དགའ་མོ་ལ་རྨད་པར་མཛད་ དེ།དགེ་སློང་མ་ཁྱེད་ཀྱིས་འདི་ལྟ་བུ་མཛེས་པ་མ་ཡིན་པ་བྱས་པ་བདེན་ནམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མད་ལགས་སོ།

這是對給定藏文的完整直譯： 當時，盧斯阿帕格（印度）國王將一件珍貴的綢緞作為禮物送給了薩爾嘉爾王。他將其賜給了衰落的王族士兵們。他們又說：“喬金是我們的善知識”，便將那珍貴的綢緞給了她。她也將那珍貴的綢緞掛在法衣的橫桿上。 祖嘎莫進入住處時看到了，她問喬金：“聖者，這珍貴的綢緞是誰的？“她回答說：“是我的。” 然後祖嘎莫說道：“世尊說過：‘應當行善積福，不行善則受苦。今世與來世，行善者得安樂。‘這正應驗了。你因為行善而受到天人和人的供養。” 然後喬金對祖嘎莫說：“如果你想要的話就拿去吧。“她說：“這是天神的賜予。“說完就取了那珍貴的綢緞穿上，雙手翻轉，在大街小巷遊蕩。 婆羅門和居士們看到后說道：“這是誰啊？是富人的妻子嗎？是商主的妻子嗎？還是船主的妻子？“其他人說：“是祖嘎莫。” 有見識的婆羅門和居士的妻子們看到后說：“婆羅門和居士的妻子們穿著昂貴精美的衣服，釋迦牟尼的這些比丘尼也穿著昂貴精美的衣服，有什麼區別呢？有什麼想法呢？有什麼不同呢？“他們誹謗、嘲笑、譏諷。 比丘尼們將此事告訴了比丘們，比丘們又稟告了世尊。然後世尊因為這件事，呵責祖嘎莫說：“比丘尼，你做這種不雅之事是真的嗎？""世尊，是真的。”

། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཙུག་དགའ་མོ་ལ་དགེ་སྦྱོང་མའི་ཚུལ་མ་ཡིན་པ་དང་། རུང་བ་མ་ཡིན་པ་ དང་།མཛེས་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ།། ཞེས་རྣམ་པར་སྨད་པ་མཛད་དོ།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣམ་གྲངས་དུ་མས་རྣམ་པར་སྨད་ནས་གཉི་གའི་དགེ་འདུན་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་བུད་མེད་ནི་ཁ་ཟས་དང་འདྲ་སྟེ། རེ་ཞིག་གོས་བཟང་པོ་མེད་ན་ཡང་འདོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། གོས་བཟང་པོ་བགོས་ན་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། ཉེས་དམིགས་གང་ཅི་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ནི་ལྕི་ལ་རིན་ཆེ་བའི་གོས་འཆང་བ་ལས་གྱུར་ཏོ་སྙམ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས བཀའ་སྩལ་པ།ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ལྕི་ལ་རིན་ཆེ་བའི་གོས་འཆང་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙུག་དགའ་མོའོ།། ལྕི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགུན་གྱི་བགོ་བའོ།། རིན་ཆེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་ཉི་ཤུའམ། ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་རི་བའོ།། འཆང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྱོན་ནའོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ།། དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་མས་ཇི་ཙམ་ཅུང་ཟད་ལྕི་ལ་རིན་ཆེ་བའི་གོས་འཆང་ན་ཐམས་ཅད་དུ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་སུམ་བཅུ གཉིས་པ་རྫོགས་།། །། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ།། དེའི་ཚེ་ཡུལ་ཀ་ལིང་ཀའི་རྒྱལ་པོས་སེང་རས་རིན་ཆེ་བ་ཞིག་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ལ་སྐྱེས་སུ་བསྐུར་བ་ལས། དེས་རྒྱལ་རིགས་ཉམས་པའི་དམག་མི་རྣམས་ལ་བྱིན་ནོ།། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང ཆོས་སྦྱིན་ནི་བདག་ཅག་གི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལ་བྱིན་ནོ།། དེས་དེ་བླངས་ཏེ་ཆོས་གོས་ཀྱི་གདང་ལ་གཟར་ཏེ་བཞག་གོ།། གཙུག་དགའ་མོ་ཡང་གནས་ཁང་དུ་ཞུགས་པ་ན་མཐོང་ནས་དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། འཕགས་མ་སེང་རས འདི་སུའི་ལགས།དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཁོ་མོའི་ཡིན་ནོ།། དེ་ནས་གཙུག་དགའ་མོས་ཆོས་སྦྱིན་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཁྱོད་ནི་བསོད་ནམས་བགྱིས་པས་ལྷ་དང་མིས་མཆོད་པར་གྱུར་ཏེ། ཁྱོད་ལ་དཔྱིད་ཀའི་བགོ་བ་འདི་ལྟ་བུ་མངའོ།། དེས་ འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། གལ་ཏེ་འདོད་ན་ཁྱེར་ཅིག། དེ་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ལྷའི་ཕམ་ཕབས་སུ་མི་འཚལ། དེ་ནས་ཆོས་སྦྱིན་གྱིས་སེང་རས་གཙུག་དགའ་མོ་ལ་བྱིན་ནོ།

以下是給定藏文的完整直譯： 佛世尊呵責祖嘎莫說：“這不是沙門尼的行為，不適當，不雅觀，出家人不應該做這種事。“世尊以多種方式呵責后，對兩部僧眾宣佈：“比丘們，女人如同食物，即使沒有好衣服也是可欲的，更何況穿上好衣服呢？” 世尊思忖：所有過失都是因為穿著昂貴精美的衣服而起。於是世尊宣佈：“若比丘尼穿著昂貴精美的衣服，犯捨墮。” “若比丘尼”指的是祖嘎莫。“昂貴”指的是冬季衣服。“精美”指的是價值二十或二十五迦利沙波那的。“穿著”指的是穿上。“捨墮”如前所述。 那麼如何構成犯戒呢？比丘尼只要稍微穿著昂貴精美的衣服，就會在所有情況下犯捨墮。 第三十二條捨墮完。 緣起在舍衛城。當時，迦陵伽國王將一件珍貴的細麻布作為禮物送給了薩爾嘉爾王。他將其賜給了衰落的王族士兵們。他們又說：“喬金是我們的善知識”，便將它給了她。她接受后掛在法衣的橫桿上。 祖嘎莫進入住處時看到了，她說：“聖者，這細麻布是誰的？“她回答說：“是我的。“然後祖嘎莫對喬金說：“你因為行善而受到天人和人的供養，你有這樣的春季衣服。“她說：“如果你想要的話就拿去吧。“然後她說：“我不敢接受天神的賜予。“於是喬金將細麻布給了祖嘎莫。

། དེས་དེ་བགོས་ཏེ་བགོས་ནས་སྲང་དུ་ཞུགས་ན་དེའི་ལུས་གཡོགས་ཀྱང་སྒྲེན མོ་འདྲ་བར་སྣང་ངོ་།། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དང་། ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ཀྱིས་གཙུག་དགའ་མོ་རྒྱང་རིང་པོ་ཁོ་ན་ནས་འོང་བ་མཐོང་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཕ་བི་སུ་ཞིག་ཡིན། ནོར་ཅན་གྱིའམ། ཚོང་དཔོན་གྱིའམ། དེད་དཔོན་གྱི་བུ་མོ་ཞིག་འོངས་པར གྱུར་ཏམ།གཞན་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། དགེ་སློང་མ་གཙུག་དགའ་མོ་ཡིན་ནོ།། དེ་རྣམས་ཀྱིས་བལྟས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། འདི་ལྟ་སྟེ། སེང་རས་གྱོན་པ་འདི་ནི་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ལ་མཛེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཀ་ གཏོང་བར་བྱེད།ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་པ་ན་དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་མ་རྣམས་སྨོད་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ། དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱས་པར་དགེ་སློང་དག་ལ་སྨྲས་པ་དང་། དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་ བ་འདི་དང་།གླེང་གཞི་འདི་དང་། སྐབས་འདི་ལ་ངའི་ཉན་ཐོས་མ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་དང་། ངས་བསླབ་པའི་གཞི་ལེགས་པར་བཅས་པར་འགྱུར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཉི་གའི་དགེ་འདུན་བསྡུ་བ་མཛད་དོ།། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་རྣམས་ནི་མཁྱེན་བཞིན་དུ་རྨེད་པ།མི་མཁྱེན་པར་མ་ཡིན་གྱི་མཁྱེན་བཞིན་དུ་རྨེད་པ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དགེ་སློང་མ་ཁྱོད་ཀྱིས་མཛེས་པ་མ་ཡིན་པ་འདི་ལྟ་བུ་བྱས་པ་བདེན་ནམ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། བཙུན་པ་མད་དོ།། སངས་རྒྱས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྨད་པར་མཛད་དེ།དགེ་སློང་མ་དག་བུད་མེད་ནི་ལེགས་པར་སྦས་ཀྱང་མཛེས་པ་མ་ཡིན་ན། མ་སྦས་ན་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་རྣམ་གྲངས་དུ་མས་རྣམ་པར་སྨད་ནས་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་ མ་དག་ངས་ཕན་ཡོན་བཅུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་གཟིགས་ནས་འདུལ་བ་ལ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་གཞི་བཅའ་བ་མཛད་དེ།འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་འདུན་ཡང་དག་པར་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཞེས་བྱ་བ་ནས་ལྷ་དང་མིའི་བར་ལ་ཡང་དག་པར་ལེགས་པར་རབ་ཏུ་བཤད་ པར་འགྱུར་བའི་བར་རོ།། ཡང་ངའི་ཉན་ཐོས་མ་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་སྐད་ཅེས་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཡང་ལ་རིན་ཆེ་བའི་གོས་གྱོན་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙུག་དགའ་མོའོ།། གོས་ཡང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེང་རས་སོ།། རིན་ཆེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་ཉི་ཤུ་རི་བའམ། ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་རི་བའོ།

以下是給定藏文的完整直譯： 她穿上那件衣服後走上街道，她的身體看起來就像赤裸一樣。於是婆羅門和居士們從遠處看到祖嘎莫走來，說道：“那是誰啊？是富人、商人還是船長的女兒來了嗎？“其他人說：“是比丘尼祖嘎莫。“他們看后說：“像這樣穿著細麻布對比丘尼們來說是不雅觀的。“他們譴責、嘲笑、譏諷。 少欲的比丘尼們被譴責時，比丘尼們詳細地告訴了比丘們，比丘們又稟告了世尊。於是世尊爲了使我的女弟子們明白這件事、這個緣起、這個場合，以及爲了我能很好地制定學處，召集了兩部僧眾。 諸佛世尊是明知而問，不是不知而問。從”諸佛世尊是明知而問”到”比丘尼，你確實做了這樣不雅觀的事嗎？“世尊問道。“尊者，是的。” 佛世尊呵責道：“比丘尼們，女人即使穿戴整齊也不美觀，更何況不穿戴整齊呢？“以多種方式呵責后，世尊對比丘尼們說：“比丘尼們，我觀察到十種利益而為聲聞們制定學處，即：爲了僧團和合”等，直到”爲了正法久住，以及爲了律法在天人中善說。” “再者，我的女弟子們應當誦讀這條學處：若比丘尼穿著輕薄昂貴的衣服，犯捨墮。” “若比丘尼”指的是祖嘎莫。“輕薄衣服”指的是細麻布。“昂貴”指的是價值二十迦利沙波那或二十五迦利沙波那的。

། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་མ་བཞིན་ནོ།། དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་མ་སེང་རས་གྱོན་ན་སྤང་བའི ལྟུང་བྱེད་དོ།། སྣ་ཚོགས་སུ་བཀྲ་བ་གྱོན་ནམ། སྲབ་མོ་གྱོན་ན་ཐམས་ཅད་དུ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།། ལས་དང་པོ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་ལྟུང་བ་མེད་དོ།། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་སུམ་བཅུ་གསུམ་པ་རྫོགས་སོ།། དགེ་སློང་མའི་འདུལ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད པ་ལས་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་རྣམས་རྫོགས་།། །། དགེ་སློང་མའི་འདུལ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ། བམ་པོ་ལྔ་པ། ད་ནི་ལྟུང་བྱེད་རྣམས་སྨྲ་བར་བྱ་སྟེ། བསྡུས་པའི་སྡོམ་ནི། ཤེས་བཞིན་དང་ནི་ས་བོན་དང་།། དེ་བཞིན་ཁུར་བ་ཉིད་དང་ནི།། ཐལ་མོ་རྡེབས་དང་ཆེད་བསམས་དང་།། རྐུན་མ་བང་ཆེན་ཉིད་དང་ངོ་།། སྡོམ་ནི། ཤེས་བཞིན་དང་ནི་སྐྱོན་ནས་འདྲུ།། ཕྲ་མ་དང་ནི་སྐྱོ་སྔོགས་དང་།། སྐྱེས་པ་ལ་སྟོན་ཆོས་དང་ནི།། ཡིད་འོང་བསླབ་པ་ཁྱད་གསོད་པའོ།། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།། དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མ་བཅུ་གཉིས་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ལ་སྨྲ་བས་མཐོ་འཚམ་པར་བྱེད་པ་ན། དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་མ་རྣམས་སྨོད་པར བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ། ཤེས་བཞིན་དུ་སྨྲ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཤེས་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་དཔྱད་ནས་ སོ།། སྨྲ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དུ་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱང་ཡོད། དུ་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་བདུན་ཡང་ཡོད། དུ་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་དྲུག་ཀྱང་ཡོད། དུ་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་ལྔ་ཡང་ཡོད། དུ་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་བཞི་ཡང་ཡོད། དུ་སྨྲ་བ རྣམ་པ་གསུམ་ཡང་ཡོད།དུ་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱང་ཡོད་དོ།། དུ་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་བརྒྱད་གང་ཞེ་ན། གཞི་མེད་པར་ཕས་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་དང་། དགེ་འདུན་ལྷག་མ་དང་། ལྟུང་བྱེད་དང་། སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བ་དང་། ཉེས་བྱས་དང་། གཞི་མེད་པར་མཐོང་བ་དང་། ཐོས་པ་དང་། དོགས་པ་སྟེ། འདི་ནི་དུ་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཡིན་ནོ།། དུ་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་བདུན་གང་ཞེ་ན། གཞི་མེད་པར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པ་དང་། ལྟ་བ་ཉམས་པ་དང་། ཆོ་ག་ཉམས་པ་དང་། འཚོ བ་ཉམས་པ་དང་།གཞི་མེད་པར་མཐོང་བ་དང་། ཐོས་པ་དང་། དོགས་པ་སྟེ། འདི་ནི་དུ་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་བདུན་ཡིན་ནོ།

以下是給定藏文的完整直譯： “犯捨墮”如前所述。 如何構成犯戒呢？比丘尼穿細麻布衣服犯捨墮。穿各種花色衣服或穿薄衣，都構成捨墮。對於新學等人則無犯。 第三十三條捨墮到此結束。比丘尼律分別中的捨墮部分結束。 比丘尼律分別 第五卷 現在要說明單墮罪。總攝頌： 故意和種子， 以及搬運物， 擊掌和故意， 盜賊和使者。 攝頌： 故意和挖掘， 誹謗和挑撥， 教導男子法， 喜愛輕視學。 佛世尊住在王舍城（現在的拉杰吉爾）迦蘭陀竹園。當時十二眾比丘尼故意用言語侮辱其他比丘尼。少欲的比丘尼們譴責此事，並向世尊稟告。於是世尊從”因為這件事”到”制定學處”，制定了”故意說則犯墮罪”的學處。 “故意”是指經過思考。關於”說”，有八種說法、七種說法、六種說法、五種說法、四種說法、三種說法和兩種說法。 八種說法是什麼？無根據地指控他人犯波羅夷、僧殘、波逸提、波羅提提舍尼、突吉羅，以及無根據地聲稱親見、親聞、懷疑。這是八種說法。 七種說法是什麼？無根據地指控他人破戒、破見、破威儀、破正命，以及無根據地聲稱親見、親聞、懷疑。這是七種說法。

། དུ་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་དྲུག་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་མ་དུ་སྨྲ་བར་འདོད་པ་འདི་སྙམ་དུ་དུ་སྨྲ་བར་བྱའོ་ སྙམ་པ་དང་།སྨྲའོ་སྙམ་པ་དང་། སྨྲས་སོ་སྙམ་པ་དང་། གཞི་མེད་པར་མཐོང་བ་དང་། ཐོས་པ་དང་། དོགས་པ་སྟེ། འདི་ནི་དུ་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་དྲུག་ཡིན་ནོ།། དུ་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་ལྔ་གང་ཞེ་ན། གཞི་མེད་པར་ཕས་ ཕམ་པར་འགྱུར་བ་དང་།དགེ་འདུན་ལྷག་མ་དང་། ལྟུང་བྱེད་དང་། སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ་བ་དང་། ཉེས་བྱས་ཀྱིས་ཏེ། འདི་ནི་དུ་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་ལྔ་ཡིན་ནོ།། དུ་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་བཞི་གང་ཞེ་ན། གཞི་མེད་པར་ཚུལ་ ཁྲིམས་ཉམས་པ་དང་།ལྟ་བ་ཉམས་པ་དང་། ཆོ་ག་ཉམས་པ་དང་། འཚོ་བ་ཉམས་པ་སྟེ། འདི་ནི་དུ་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ནོ།། དུ་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་གང་ཞེ་ན། གཞི་མེད་པར་མཐོང་བ་དང་། ཐོས་པ་དང་། དོགས་པ་སྟེ། འདི་ནི་ དུ་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ནོ།། གཞན་ཡང་དུ་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དུ་སྨྲ་བར་འདོད་པ་ན་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས་སྨྲ་བར་བྱའོ་སྙམ་པ་དང་། སྨྲ་བ་ན་འདི་སྙམ་དུ་བདག་སྨྲའོ་སྙམ་པ་དང་། སྨྲས་པ་ན་འདི་སྙམ་དུ བདག་གིས་སྨྲས་སོ་སྙམ་པ་སྟེ།འདི་ནི་དུ་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ནོ།། དུ་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་གང་ཞེ་ན། སྨྲ་བ་ན་འདི་སྙམ་དུ་སྨྲའོ་སྙམ་པ་དང་། སྨྲས་པ་ན་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས་སྨྲས་སོ་སྙམ་པ་སྟེ། འདི་ནི་ དུ་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ།། དུ་སྨྲ་བ་ལ་རྣམ་པ་གཅིག་པུ་འབའ་ཞིག་ནི་མེད་དོ།། དུ་སྨྲ་བ་ཕས་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་ཡང་ཡོད། དུ་སྨྲ་བ་དགེ་འདུན་ལྷག་མར་འགྱུར་བ་ཡང་ཡོད། དུ་སྨྲ་བ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་བ་ཡང་ཡོད། དུ་སྨྲ་བ་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་ཡང་ཡོད། དུ་སྨྲ་བ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་བ་ཡང་ཡོད་དོ།། དུ་སྨྲ་བ་ཕས་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཡང་དགེ་སློང་མས་མིའི་ཆོས་བླ་མ་མེད་བཞིན་དུ་སྨྲ་བ་སྟེ། འདི་ནི་དུ་སྨྲ་བ་ཕས་ཕམ་པར་འགྱུར བ་ཡིན་ནོ།། དུ་སྨྲ་བ་དགེ་འདུན་ལྷག་མར་འགྱུར་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཡང་དགེ་སློང་མས་གཞི་མེད་པར་དགེ་སློང་མ་དག་པ་ལ་ཕས་ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཀྱིས་སྐུར་པ་འདེབས་པ་སྟེ། འདི་ནི་དུ་སྨྲ་བ་དགེ་འདུན་ལྷག་མར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།

以下是給定藏文的完整直譯： 六種說法是什麼？比丘尼想要說時，心想”我要說”，心想”我在說”，心想”我已說”，以及無根據地聲稱親見、親聞、懷疑。這是六種說法。 五種說法是什麼？無根據地指控他人犯波羅夷、僧殘、波逸提、波羅提提舍尼、突吉羅。這是五種說法。 四種說法是什麼？無根據地指控他人破戒、破見、破威儀、破正命。這是四種說法。 三種說法是什麼？無根據地聲稱親見、親聞、懷疑。這是三種說法。 另外還有三種說法：想要說時心想”我要說”，說時心想”我在說”，說完時心想”我已說”。這是三種說法。 兩種說法是什麼？說時心想”我在說”，說完時心想”我已說”。這是兩種說法。 沒有單一種類的說法。 說法有構成波羅夷的，有構成僧殘的，有構成偷蘭遮的，有構成波逸提的，也有構成突吉羅的。 構成波羅夷的說法是什麼？例如，比丘尼虛妄宣稱證得上人法。這是構成波羅夷的說法。 構成僧殘的說法是什麼？例如，比丘尼無根據地以波羅夷法誹謗清凈的比丘尼。這是構成僧殘的說法。

། དུ་སྨྲ་བ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཡང་དགེ་སློང་མས་ཆེད་དུ་བསམས་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་ཆོས་དང་། ཆོས་ལ་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང་། འདུལ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་འདུལ་བ་དང་། འདུལ་བ་ལ་འདུལ་བ་མ་ཡིན་པར་སྟོན་པ་སྟེ། འདི་ནི་དུ་སྨྲ་བ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།། དུ་སྨྲ་བ་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཡང་དགེ་སློང་མ་བཅུ་གཉིས་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་བཞིན་དུ་སྨྲ་བས་མཐོ་འཚམ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། འདི་ནི་དུ་སྨྲ་བ་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན ནོ།། སྨྲ་བ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཡང་དགེ་སློང་མས་གསོ་སྦྱོང་ལྔ་པ་དེ་ཉིད་ལ་སོ་སོ་ཐར་པའི་མདོ་འདོན་པས་ཅི་འདི་ནི་ཡོངས་སུ་དག་གམ་ཞེས་དྲིས་པ་ན་དེ་ཡོངས་སུ་མ་དག་བཞིན་དུ་ཅང་མི་སྨྲ་བས་དང་དུ་ལེན་པ་སྟེ། འདི་ནི་དུ སྨྲ་བ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་རྣམ་པ་བཞི་མ་གཏོགས་པ་དེ་ལས་གཞན་པའི་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་དོ།། ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམྱལ་བ་དང་། དུད་འགྲོ་དང་། དང་། ངན་སོང་ངན་འགྲོ་ལོག་པར་ལྟུང་བ་རྣམས་སུ་སྲེག་པར་ བྱེད།འཚེད་པར་བྱེད། ལྟུང་བར་བྱེད་པའོ།། དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན།། །། བར་སྡོམ་ནི། མ་བརྗེད་པ་དང་ཡིད་གཉིས་དང་།། འདུ་ཤེས་མུ་བཞིར་སྦྱར་བའོ།། འདིས་མ་མཐོང་བ་དང་། མ་ཐོས་པ་དང་། མ་རྟོགས་པ་དང་། རྣམ་པར་མི་ ཤེས་ལ།དེས་འདུ་ཤེས་དང་། བཟོད་པ་དང་། འདོད་པ་དང་། བློ་གྲོས་དང་། རྟོག་པ་དང་། ལྟ་བ་བསྒྱུར་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་ངས་མཐོང་ངོ་ཐོས་སོ།། རྟོགས་སོ།། རྣམ་པར་ཤེས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།། མཐོང་ལ་བརྗེད་ཅིང་ བདག་གིས་ཐོས་པ་དང་།རྟོགས་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་ལ་བརྗེད་ནས་དེས་འདུ་ཤེས་དང་། བཟོད་པ་དང་། འདོད་པ་དང་། བློ་གྲོས་དང་། རྟོག་པ་དང་། ལྟ་བ་བསྒྱུར་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་ངས་མཐོང་སྟེ་མ་བརྗེད་དོ།། ཐོས་རྟོགས། རྣམ་པར་ཤེས་ཏེ་མ་བརྗེད་ དོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། བདག་གིས་མཐོང་ལ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་དང་། བདག་གིས་མཐོང་བ་དང་། རྟོགས་པ་དང་། བདག་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་ལ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་ལས་དེས་འདུ་ཤེས་དང་། བཟོད་པ་དང་། འདོད་པ་དང་། བློ་གྲོས་དང་། རྟོག་པ་དང་། ལྟ་བ་བསྒྱུར་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་ངས་མཐོང་སྟེ་ཡིད་གཉིས་མི་ཟའོ།། ངས་རྟོགས། རྣམ་པར་ཤེས་ཏེ་ཡིད་གཉིས་མི་ཟའོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།

以下是給定藏文的完整直譯： 構成偷蘭遮的說法是什麼？例如，比丘尼故意在僧團中將非法說成法，將法說成非法，將非律說成律，將律說成非律。這是構成偷蘭遮的說法。 構成波逸提的說法是什麼？例如，十二眾比丘尼故意用言語侮辱他人。這是構成波逸提的說法。 構成突吉羅的說法是什麼？例如，在五年一次的布薩日誦讀波羅提木叉經時，當被問到”這是否清凈”時，雖然不清凈卻保持沉默。這是構成突吉羅的說法。除了上述四種情況，其他所有情況都屬於此類。 “犯墮罪”是指會導致墮入地獄、畜生、惡趣、惡道，使人焚燒、煎熬、墮落。 如何構成犯戒呢？ 中間攝頌： 未忘記和懷疑， 四種想應用之。 若自己未見、未聞、未覺、未知，卻改變想法、認可、願望、智慧、思考、見解，說”我見了、聞了、覺了、知道了”，所說之言皆成波逸提。 若見而忘記，或聞、覺、知而忘記，卻改變想法、認可、願望、智慧、思考、見解，說”我見了沒忘、聞了沒忘、覺了沒忘、知道了沒忘”，所說之言皆成波逸提。 若自己見而懷疑，或見、覺、知而懷疑，卻改變想法、認可、願望、智慧、思考、見解，說”我見了不懷疑、覺了不懷疑、知道了不懷疑”，所說之言皆成波逸提。

། མཐོང་ལ་མ་མཐོང་བར་འདུ་ཤེས་ཤིང་། ཐོས་རྟོགས། རྣམ་པར ཤེས་ལ་རྣམ་པར་མ་ཤེས་པར་འདུ་ཤེས་པ་ལས་དེས་འདུ་ཤེས་དང་།བཟོད་པ་དང་། འདོད་པ་དང་། བློ་གྲོས་དང་། རྟོག་པ་དང་། ལྟ་བ་བསྒྱུར་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་ངས་མ་མཐོང་ངོ་།། ཁོ་མོས་མ་ཐོས་སོ།། མ་རྟོགས་སོ།། རྣམ་པར་མ་ཤེས་སོ་ ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། འདིས་མ་མཐོང་མོད་ཀྱི། ཐོས་རྟོགས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས། དེས་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ངས་མ་མཐོང་ངོ་།། མ་ཐོས་སོ།། མ་རྟོགས་སོ།། རྣམ་པར་མ་ཤེས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ འདིས་མ་ཐོས་མོད་ཀྱི།མཐོང་རྟོགས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་དེས་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ངས་ཐོས་ཀྱི་མ་མཐོང་ངོ་།། མ་རིག་གོ།། རྣམ་པར་མ་ཤེས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། འདིས་མ་རྟོགས་མོད་ཀྱི། མཐོང་ཐོས་རྣམ་པར་ ཤེས་པ་ལས་དེས་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས།ངས་རྟོགས་ཀྱི་མ་མཐོང་ངོ་།། མ་ཐོས་སོ་རྣམ་པར་མ་ཤེས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། འདིས་རྣམ་པར་མ་ཤེས་མོད་ཀྱི། མཐོང་ཐོས་རྟོགས་པ་ལས་དེས་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ངས་ རྣམ་པར་ཤེས་ཀྱི་མ་ཐོས་སོ།། མ་རྟོགས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། བདག་གིས་མཐོང་ལ་མ་བརྗེད་ཅིང་བདག་གིས་ཐོས་པ་དང་། རྟོགས་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་ལ་མ་བརྗེད་པ་ལས་དེས་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ངས་མཐོང་སྟེ་བརྗེད དོ།། ཁོ་མོས་ཐོས་རྟོགས། རྣམ་པར་ཤེས་ཏེ་བརྗེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། བདག་གིས་ཐོས་ལ་བརྗེད་ཅིང་བདག་གིས་མཐོང་བ་དང་། རྟོགས་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་ལ་བརྗེད་པ་ལས་དེས་བསྒྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ངས་ཐོས་ཏེ་མ བརྗེད་དོ།། ངས་མཐོང་རྟོགས། རྣམ་པར་ཤེས་ཏེ་མ་བརྗེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། བདག་གིས་རྟོགས་ལ་མ་བརྗེད་ཅིང་བདག་གིས་མཐོང་བ་དང་། ཐོས་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་ལ་མ་བརྗེད་པ་ལས། དེས་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ངས་རྟོགས་ཏེ་བརྗེད་དོ།། ངས་མཐོང་། རྟོགས། རྣམ་པར་ཤེས་ཏེ་བརྗེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། བདག་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་ལ་མ་བརྗེད་ཅིང་། བདག་གིས་མཐོང་བ་དང་། ཐོས་པ་དང་། རྟོགས་ལ་མ་བརྗེད་པ་ལས་དེས་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ ཞེས་བྱ་བ་ནས།ངས་རྣམ་པར་ཤེས་ཏེ་བརྗེད་དོ།

以下是給定藏文的完整直譯： 見而認為未見，聞、覺、知而認為未知，卻改變想法、認可、願望、智慧、思考、見解，說”我未見、我未聞、我未覺、我未知”，所說之言皆成波逸提。 雖未見，但聞、覺、知，卻改變想法，如前所述，說”我未見、未聞、未覺、未知”，所說之言皆成波逸提。 雖未聞，但見、覺、知，卻改變想法，如前所述，說”我聞而未見、未覺、未知”，所說之言皆成波逸提。 雖未覺，但見、聞、知，卻改變想法，如前所述，說”我覺而未見、未聞、未知”，所說之言皆成波逸提。 雖未知，但見、聞、覺，卻改變想法，如前所述，說”我知而未聞、未覺”，所說之言皆成波逸提。 自己見而未忘，聞、覺、知而未忘，卻改變想法，如前所述，說”我見而忘、聞覺知而忘”，所說之言皆成波逸提。 自己聞而忘，見、覺、知而忘，卻改變想法，如前所述，說”我聞而未忘、見覺知而未忘”，所說之言皆成波逸提。 自己覺而未忘，見、聞、知而未忘，卻改變想法，如前所述，說”我覺而忘、見聞知而忘”，所說之言皆成波逸提。 自己知而未忘，見、聞、覺而未忘，卻改變想法，如前所述，說”我知而忘”。

། ཁོ་མོས་མཐོང་། ཐོས། རྟོགས་ཏེ་བརྗེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། བདག་གིས་མཐོང་ལ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ཞིང་བདག་གིས་ཐོས་པ་དང་། རྟོགས་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་ལ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་ ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནས།ངས་མཐོང་སྟེ་ཡིད་གཉིས་མི་ཟའོ།། ཁོ་མོས་ཐོས། རྟོགས། རྣམ་པར་ཤེས་ཏེ་ཡིད་གཉིས་མི་ཟའོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། བདག་གིས་ཐོས་ལ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ཞིང་བདག་གིས་མཐོང་བ་དང་། རྟོགས་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་ ལ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནས།ངས་ཐོས་ཏེ་ཡིད་གཉིས་མི་ཟའོ།། ཁོ་མོས་མཐོང་། རྟོགས་རྣམ་པར་ཤེས་ཏེ་ཡིད་གཉིས་མི་ཟའོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། བདག་གིས་རྟོགས་ལ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ཞིང་བདག་གིས་མཐོང་བ་དང་། ཐོས་པ་དང་། རྣམ་ པར་ཤེས་ལ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་ལས་དེས་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས།ངས་རྟོགས་ཏེ་ཡིད་གཉིས་མི་ཟའོ།། ཁོ་མོས་མཐོང་ཐོས་ལ། རྣམ་པར་ཤེས་ཏེ་ཡིད་གཉིས་མི་ཟའོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། བདག་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་ལ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ཞིང་ བདག་གིས་མཐོང་བ་དང་།ཐོས་པ་དང་། རྟོགས་ལ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་ལས། དེས་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ངས་རྣམ་པར་ཤེས་ཏེ་ཡིད་གཉིས་མི་ཟའོ།། ཁོ་མོས་མཐོང་ཐོས། རྟོགས་ཏེ་ཡིད་གཉིས་མི་ཟའོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་ བྱེད་དོ།། དེས་མཐོང་ལ་མ་མཐོང་བར་འདུ་ཤེས་ཤིང་ཐོས་པ་དང་། རྟོགས་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པར་འདུ་ཤེས་པ་ལས་དེས་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ངས་མཐོང་གིས་མ་ཐོས་སོ།། མ་རྟོགས་སོ།། རྣམ་པར་མ་ཤེས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དེས་ཐོས་ལ་མ་ཐོས་པར་འདུ་ཤེས་ཤིང་མཐོང་བ་དང་། རྟོགས་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པར་འདུ་ཤེས་པ་ལས་དེས་བསྒྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ངས་ཐོས་ཀྱིས། མ་མཐོང་ངོ་།། མ་རྟོགས་སོ།། རྣམ་པར་མ་ཤེས་སོ་ཞེས ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། རྟོགས་ལ་མ་རྟོགས་པར་འདུ་ཤེས་ཤིང་མཐོང་བ་དང་། ཐོས་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པར་འདུ་ཤེས་པ་ལས། དེས་བསྒྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཁོ་མོས་རྟོགས་ཀྱི་མཐོང་ངོ་།། མ་ཐོས་སོ།། རྣམ་པར་མ་ཤེས སོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།

以下是給定藏文的完整直譯： 她說”我見、聞、覺而忘”，所說之言皆成波逸提。 自己見而懷疑，聞、覺、知而懷疑，如前所述，說”我見而不懷疑，我聞、覺、知而不懷疑”，所說之言皆成波逸提。 自己聞而懷疑，見、覺、知而懷疑，如前所述，說”我聞而不懷疑，我見、覺、知而不懷疑”，所說之言皆成波逸提。 自己覺而懷疑，見、聞、知而懷疑，卻改變想法，如前所述，說”我覺而不懷疑，我見聞而知不懷疑”，所說之言皆成波逸提。 自己知而懷疑，見、聞、覺而懷疑，卻改變想法，如前所述，說”我知而不懷疑，我見聞覺而不懷疑”，所說之言皆成波逸提。 他見而認為未見，聞、覺、知而認為已知，卻改變想法，如前所述，說”我見而未聞、未覺、未知”，所說之言皆成波逸提。 他聞而認為未聞，見、覺、知而認為已知，卻改變想法，如前所述，說”我聞而未見、未覺、未知”，所說之言皆成波逸提。 覺而認為未覺，見、聞、知而認為已知，卻改變想法，如前所述，說”她覺而見、未聞、未知”，所說之言皆成波逸提。

། རྣམ་པར་ཤེས་ལ་རྣམ་པར་མ་ཤེས་པར་འདུ་ཤེས་ཤིང་མཐོང་བ་དང་། ཐོས་པ་དང་། རྟོགས་པ་ལ་རྟོགས་པར་འདུ་ཤེས་པ་ལས་དེས་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ངས་རྣམ་པར་ཤེས་ཀྱི། མ་མཐོང་ངོ་།། མ་ཐོས་སོ།། མ་རྟོགས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། འདིས་མཐོང་བར་གྱུར་ཅིང་ཐོས་པ་དང་། རྟོགས་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པར་གྱུར་པ་ལས་དེས་འདུ་ཤེས་དང་། བཟོད་པ་དང་། འདོད་པ་དང་། བློ་གྲོས་དང་། རྟོག་པ་དང་། ལྟ་བ་བསྒྱུར་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་ངས མ་མཐོང་ངོ་།། མ་ཐོས་སོ།། མ་རེག་གོ།། རྣམ་པར་མ་ཤེས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། འདིས་མཐོང་བར་གྱུར་ལ་མ་བརྗེད་པ་དང་། ཐོས་པ་དང་། རྟོགས་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་ལ་མ་བརྗེད་པ་ལས་དེས་འདུ་ཤེས་དང་། བཟོད་པ་དང་། འདོད་པ་དང་། བློ་གྲོས་དང་། རྟོག་པ་དང་། ལྟ་བ་བསྒྱུར་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་ངས་མཐོང་སྟེ་བརྗེད་དོ།། ངས་ཐོས་ཏེ་བརྗེད་དོ།། ངས་རྟོགས་ཏེ་བརྗེད་དོ།། ངས་རྣམ་པར་ཤེས་ཏེ་བརྗེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། བདག་གིས་མཐོང་ལ་ཡིད་གཉིས་མི་ཟ་ཞིང་བདག་གིས ཐོས་པ་དང་།རྟོགས་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་ལ་ཡིད་གཉིས་མི་ཟ་བ་ལས་དེས་འདུ་ཤེས་དང་། བཟོད་པ་དང་། འདོད་པ་དང་། བློ་གྲོས་དང་། རྟོག་པ་དང་། ལྟ་བ་བསྒྱུར་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་ངས་མཐོང་སྟེ་ཡིད་གཉིས་ཟའོ།། ངས་ཐོས་རྟོགས། རྣམ་པར་ ཤེས་ཏེ་ཡིད་གཉིས་ཟའོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། མཐོང་ལ་མཐོང་བར་འདུ་ཤེས་ཤིང་ཐོས་པ་དང་། རྟོགས་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པར་འདུ་ཤེས་པ་ལས་དེས་འདུ་ཤེས་དང་། བཟོད་པ་དང་། འདོད་པ་དང་། བློ་གྲོས་དང་། རྟོག་པ་དང་། ལྟ་བ་བསྒྱུར་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་ངས་མཐོང་ངོ་།། མ་ཐོས་སོ།། མ་རྟོགས་སོ།། རྣམ་པར་ཤེས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། འདིས་མཐོང་མོད་ཀྱི་མ་ཐོས། མ་རྟོགས། རྣམ་པར་མ་ཤེས་པ་ལས་དེས་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ ནས་ངས་མ་མཐོང་སྟེ་འོན་ཀྱང་ཐོས་སོ།། རྟོགས་སོ།། རྣམ་པར་ཤེས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། འདིས་ཐོས་མོད་ཀྱི་མ་མཐོང་། མ་རྟོགས། རྣམ་པར་མ་ཤེས་པ་ལས་དེས་འདུ་ཤེས་དང་། བཟོད་པ་དང་། འདོད་པ་དང་། བློ་གྲོས་དང་། རྟོག པ་དང་།ལྟ་བ་བསྒྱུར་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་ངས་མ་ཐོས་ཏེ་འོན་ཀྱང་མཐོང་ངོ་།། རྟོགས་སོ།། རྣམ་པར་ཤེས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།

以下是給定藏文的完整直譯： 知而認為未知，見、聞、覺而認為已覺，卻改變想法，如前所述，說”我知而未見、未聞、未覺”，所說之言皆成波逸提。 此人已見、已聞、已覺、已知，卻改變想法、認可、願望、智慧、思考、見解，說”我未見、未聞、未觸、未知”，所說之言皆成波逸提。 此人已見而未忘，已聞、已覺、已知而未忘，卻改變想法、認可、願望、智慧、思考、見解，說”我見而忘、我聞而忘、我覺而忘、我知而忘”，所說之言皆成波逸提。 自己見而不懷疑，聞、覺、知而不懷疑，卻改變想法、認可、願望、智慧、思考、見解，說”我見而懷疑、我聞覺知而懷疑”，所說之言皆成波逸提。 見而認為已見，聞、覺、知而認為已知，卻改變想法、認可、願望、智慧、思考、見解，說”我見、未聞、未覺、已知”，所說之言皆成波逸提。 此人雖見而未聞、未覺、未知，卻改變想法，如前所述，說”我未見，然而已聞、已覺、已知”，所說之言皆成波逸提。 此人雖聞而未見、未覺、未知，卻改變想法、認可、願望、智慧、思考、見解，說”我未聞，然而已見、已覺、已知”，所說之言皆成波逸提。

། འདིས་རྟོགས་མོད་ཀྱི་མ་མཐོང་བ་དང་། མ་ཐོས་པ་དང་། རྣམ་པར་མ་ཤེས་པ་ལས་དེས་འདུ་ཤེས་དང་། བཟོད་པ་ དང་།འདོད་པ་དང་། བློ་གྲོས་དང་། རྟོག་པ་དང་། ལྟ་བ་བསྒྱུར་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་ངས་མ་རྟོགས་ཏེ་འོན་ཀྱང་མཐོང་ངོ་།། ཐོས་སོ།། རྣམ་པར་ཤེས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། འདི་རྣམ་པར་ཤེས་མོད་ཀྱི་མ་མཐོང་མ་ཐོས། མ་རྟོགས་པ་ལས་དེས་ བསྒྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས།འདི་སྐད་ཅེས་ངས་རྣམ་པར་མ་ཤེས་ཏེ་འོན་ཀྱང་ངས་མཐོང་ངོ་།། ངས་ཐོས་སོ།། ངས་རྟོགས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། བདག་གིས་མཐོང་ལ་མ་བརྗེད་ཅིང་བདག་གིས་ཐོས་པ་དང་། རྟོགས་པ་དང་། རྣམ་ པར་ཤེས་པ་བརྗེད་པ་ལས་དེས་འདུ་ཤེས་དང་།བཟོད་པ་དང་། འདོད་པ་དང་། བློ་གྲོས་དང་། རྟོག་པ་དང་། ལྟ་བ་བསྒྱུར་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་ངས་མ་མཐོང་སྟེ། འོན་ཀྱང་ཐོས་སོ།། རྟོགས་སོ།། རྣམ་པར་ཤེས་སོ་ཞེས་དེ་སྐད་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། བདག་ གིས་མཐོང་ལ་མ་བརྗེད།བདག་གིས་ཐོས་ལ་མ་བརྗེད། བདག་གིས་རྟོགས་ལ་མ་བརྗེད། བདག་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་ལ་མ་བརྗེད་པ་ལས་དེས་འདུ་ཤེས་དང་། བཟོད་པ་དང་། འདོད་པ་དང་། བློ་གྲོས་དང་། རྟོག་པ་དང་། ལྟ་བ་བསྒྱུར་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་ངས་མཐོང་སྟེ་ བརྗེད་དོ།། ངས་ཐོས་ཏེ་བརྗེད་དོ།། ངས་རྟོགས་ཏེ་བརྗེད་དོ།། ངས་རྣམ་པར་ཤེས་ཏེ་བརྗེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། བདག་གིས་རྟོགས་ལ་མ་བརྗེད། བདག་གིས་མཐོང་ལ་མ་བརྗེད། བདག་གིས་ཐོས་ལ་མ་བརྗེད། བདག་གིས་རྟོགས་ལ་མ བརྗེད།བདག་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་ལ་མ་བརྗེད་པ་ལས་དེས་འདུ་ཤེས་དང་། བཟོད་པ་དང་། འདོད་པ་དང་། བློ་གྲོས་དང་། རྟོག་པ་དང་། ལྟ་བ་བསྒྱུར་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་ངས་རྟོགས་ཏེ་བརྗེད་དོ།། ངས་མཐོང་སྟེ་བརྗེད་དོ།། ངས་ཐོས་ཏེ་བརྗེད་དོ།། ངས་རྣམ་པར་ཤེས་ཏེ་ བརྗེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། བདག་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་ལ་མ་བརྗེད་དོ།། བདག་གིས་མཐོང་ལ་མ་བརྗེད། བདག་གིས་ཐོས་ལ་མ་བརྗེད། བདག་གིས་རྟོགས་ལ་མ་བརྗེད་པ་ལས་དེས་འདུ་ཤེས་དང་། བཟོད་པ་དང་། འདོད་པ་དང་། བློ་གྲོས་དང་། རྟོག པ་དང་།ལྟ་བ་བསྒྱུར་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་ངས་རྣམ་པར་ཤེས་ཏེ་བརྗེད་དོ།། ངས་མཐོང་སྟེ་བརྗེད་དོ།། ངས་ཐོས་ཏེ་བརྗེད་དོ།། ངས་རྟོགས་ཏེ་བརྗེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།

此人雖覺而未見、未聞、未知，卻改變想法、認可、願望、智慧、思考、見解，說”我未覺，然而已見、已聞、已知”，所說之言皆成波逸提。 此人雖知而未見、未聞、未覺，卻改變如前所述，說”我未知，然而我已見、我已聞、我已覺”，所說之言皆成波逸提。 自己見而未忘，自己聞、覺、知而忘，卻改變想法、認可、願望、智慧、思考、見解，說”我未見，然而已聞、已覺、已知”，如此所說，所說之言皆成波逸提。 自己見而未忘，自己聞而未忘，自己覺而未忘，自己知而未忘，卻改變想法、認可、願望、智慧、思考、見解，說”我見而忘、我聞而忘、我覺而忘、我知而忘”，所說之言皆成波逸提。 自己覺而未忘，自己見而未忘，自己聞而未忘，自己覺而未忘，自己知而未忘，卻改變想法、認可、願望、智慧、思考、見解，說”我覺而忘、我見而忘、我聞而忘、我知而忘”，所說之言皆成波逸提。 自己知而未忘，自己見而未忘，自己聞而未忘，自己覺而未忘，卻改變想法、認可、願望、智慧、思考、見解，說”我知而忘、我見而忘、我聞而忘、我覺而忘”，所說之言皆成波逸提。

། བདག་གིས་མཐོང་ལ་ཡིད་གཉིས་མི་ཟ། བདག་གིས་ཐོས་ལ་ཡིད་གཉིས་མི་ཟ། བདག་གིས་རྟོགས་ལ་ཡིད་གཉིས་མི་ཟ། བདག་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་ལ་ཡིད་གཉིས་མི་ཟ་བ་ལས་དེས་འདུ་ཤེས་དང་། བཟོད་པ་དང་། འདོད་པ་དང་། བློ་གྲོས་དང་། རྟོག་པ་དང་། ལྟ་བ་བསྒྱུར་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་ངས་མཐོང་སྟེ་ཡིད་གཉིས་ཟའོ།། ངས་ཐོས་ཏེ་ཡིད གཉིས་ཟའོ།། ངས་རྟོགས་ཏེ་ཡིད་གཉིས་ཟའོ།། ངས་རྣམ་པར་ཤེས་ཏེ་ཡིད་གཉིས་ཟའོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། བདག་གིས་ཐོས་ལ་ཡིད་གཉིས་མི་ཟ། བདག་གིས་མཐོང་ལ་ཡིད་གཉིས་མི་ཟ། བདག་གིས་རྟོགས་ལ་ཡིད་གཉིས་མི་ཟ། བདག གིས་རྣམ་པར་ཤེས་ལ་ཡིད་གཉིས་མི་ཟ་བ་ལས་དེས་འདུ་ཤེས་དང་།བཟོད་པ་དང་། འདོད་པ་དང་། བློ་གྲོས་དང་། རྟོག་པ་དང་། ལྟ་བ་བསྒྱུར་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་ངས་ཐོས་ཏེ་ཡིད་གཉིས་ཟའོ།། ངས་མཐོང་སྟེ་ཡིད་གཉིས་ཟའོ།། ངས་རྟོགས་ཏེ་ཡིད་གཉིས་ཟའོ།། ངས་རྣམ་པར་ཤེས་ཏེ་ཡིད་གཉིས་ཟའོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། བདག་གིས་རྟོགས་ལ་ཡིད་གཉིས་མི་ཟ། བདག་གིས་མཐོང་ལ་ཡིད་གཉིས་མི་ཟ། བདག་གིས་ཐོས་ལ་ཡིད་གཉིས་མི་ཟ། བདག་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་ལ་ཡིད་གཉིས་མི་ཟ་བ་ལས དེས་བསྒྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ངས་རྟོགས་ཏེ་ཡིད་གཉིས་ཟའོ།། ངས་མཐོང་། ཐོས། རྣམ་པར་ཤེས་ཏེ་ཡིད་གཉིས་ཟའོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། བདག་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་ལ་ཡིད་གཉིས་མི་ཟ་ཞིང་མཐོང་བ་དང་། ཐོས་པ་དང་། རྟོགས་ལ ཡིད་གཉིས་མི་ཟ་བ་ལས་དེས་ཞེས་བྱ་བ་ནས།ངས་རྣམ་པར་ཤེས་ཏེ་ཡིད་གཉིས་ཟའོ།། ངས་མཐོང་ཐོས། རིག་སྟེ་ཡིད་གཉིས་ཟའོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། མ་མཐོང་ལ་མཐོང་བར་འདུ་ཤེས་ཤིང་ཐོས་པ་དང་། རྟོགས་པ་དང་། རྣམ་ པར་ཤེས་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པར་འདུ་ཤེས་པ་ལས་དེས་བསྒྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས།ངས་མཐོང་གི་མ་ཐོས་སོ།། མ་རྟོགས་སོ།། རྣམ་པར་མ་ཤེས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། མ་ཐོས་ལ་ཐོས་པར་འདུ་ཤེས་ཤིང་མཐོང་བ་དང་། རྟོགས་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པར་འདུ་ཤེས་པ་ལས་ངས་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་ངོ་།། མ་རྟོགས་སོ།། རྣམ་པར་མ་ཤེས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དོ།། མ་རྟོགས་པ་ལ་རྟོགས་པར་འདུ་ཤེས་ཤིང་མཐོང་བ་ལ་མཐོང་བར་འདུ་ཤེས། ཐོས་པ་ལ་ཐོས་པར་འདུ་ཤེས་རྣམ པར་ཤེས་པ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པར་འདུ་ཤེས་པ་ལས་དེས་བསྒྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས།ངས་རྟོགས་ཀྱི་མ་མཐོང་ངོ་།། མ་ཐོས་སོ།

自己見而不疑，自己聞而不疑，自己覺而不疑，自己知而不疑，卻改變想法、認可、願望、智慧、思考、見解，說”我見而疑，我聞而疑，我覺而疑，我知而疑”，所說之言皆成波逸提。 自己聞而不疑，自己見而不疑，自己覺而不疑，自己知而不疑，卻改變想法、認可、願望、智慧、思考、見解，說”我聞而疑，我見而疑，我覺而疑，我知而疑”，所說之言皆成波逸提。 自己覺而不疑，自己見而不疑，自己聞而不疑，自己知而不疑，卻改變如前所述，說”我覺而疑，我見、聞、知而疑”，所說之言皆成波逸提。 自己知而不疑，且見、聞、覺而不疑，卻改變如前所述，說”我知而疑，我見聞覺而疑”，所說之言皆成波逸提。 未見而認為見，且聞、覺、知而認為知，卻改變如前所述，說”我見而未聞、未覺、未知”，所說之言皆成波逸提。 未聞而認為聞，且見、覺、知而認為知，說”我聞而見、未覺、未知”，所說之言皆成波逸提。 未覺而認為覺，且見而認為見，聞而認為聞，知而認為知，卻改變如前所述，說”我覺而未見、未聞”，

། རྣམ་པར་མ་ཤེས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།། རྣམ་པར་ཤེས་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པར་འདུ་ཤེས་ཤིང་བདག་གིས་ མཐོང་བ་དང་།བདག་གིས་ཐོས་པ་དང་། བདག་གིས་རྟོགས་པ་ལས་འདུ་ཤེས་དང་། བཟོད་པ་དང་། འདོད་པ་དང་། བློ་གྲོས་དང་། རྟོག་པ་དང་། ལྟ་བ་བསྒྱུར་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་ངས་རྣམ་པར་ཤེས་ཀྱི། མ་མཐོང་ངོ་།། མ་ཐོས་སོ།། མ་རྟོགས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན་སྨྲས་ སོ་ཅོག་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།། ལྟུང་བྱེད་དང་པོ་རྫོགས་།། །། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ།། དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མ་བཅུ་གཉིས་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་ཞར་མ། ཐེང་མོ། སྒུར་མོ། མིའུ་ཐུང་མོ། མཆུ་འཕྱངས་མོ། མགོ་མོ་ཆེ། ལག་ཞ་མོ་ཞེས་བུད མེད་ཀྱི་སྐྱོན་ནས་འདྲུ་ཞིང་སྨྲ་བའི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་ན།དེ་རྣམས་དེ་ལྟར་བུད་མེད་ཀྱི་སྐྱོན་ནས་འདྲུ་ཞིང་སྨྲ་བའི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པས་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་ཡིད་མི་བདེ་བ་མང་བར་གྱུར་ཏེ། ལུང་མནོད་པ་དང་། བཀླག་པ་དང་། ཁ་ཏོན་དང་། རྣལ་འབྱོར་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཏོང་ཞིང་། ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལ་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་སྣུམ་བག་ཉུང་ངུ་དག་བྱུང་བ་ཡང་བར་ཆད་དུ་གྱུར་པ་ན། དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་མ་དག་སྨོད་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་ལ་སྨྲས་པ་དང་། དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན འདས་ལ་གསོལ་ཏོ།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་མ་དག་སྔོན་བྱུང་བ་ལྗོངས་ཤིག་ན་ཁྱིམ་བདག་ཞིང་པ་ཞིག་ཡོད་པའི་དྲུང་དུ་ཁྱེའུ་ཞིག་འོངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེས་དེའི་སེམས་མགུ་བར་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། དེས ཁྱེའུ་དེ་ལ་བུ་མོ་བྱིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས།ཞིང་པ་དེས་ཆུང་མའི་ཚིག་མཉན་ནས་ཡང་མ་བྱིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། དེས་དེའི་གླང་དེ་དག་བརྡེགས་པ་ལས་གླང་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱེའུ་དེ་ལ་དྲིས་པ་དང་། དེས་ཀྱང་སྨྲས་སོ།། དེ་ན་དེ་དག་ལས་གླང་གཉིས་ཤིག་གིས་རྒྱལ་ པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་སོང་ཤིག་དང་།ཁོ་བོ་ཅག་གིས་དཔང་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེས་ཡང་དང་ཡང་དུ་རྭ་ཆག་མཇུག་རྡུམ། ཞར་བ་ཞེས་ཀུན་དུ་སྨྲས་པ་གཅིག་ཅིག་ཡོད་པ་དེ་མ་བཏུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དང་། རྒྱལ་པོ་འཁོར་དང་བཅས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནས། མོན་སྲན་ གྲེའུའི་ཞིང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་ཉི་མ་བདུན་དུ་མ་གཟན་པར་སྐྱེ་ཡང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་ཟོས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།

未知”，所說之言皆成波逸提。 知而認為知，且自己見、自己聞、自己覺，卻改變想法、認可、願望、智慧、思考、見解，說”我知而未見、未聞、未覺”，所說之言皆成波逸提。 第一波逸提終。 緣起在舍衛城。當時十二眾比丘尼這樣說：“瘸子、跛子、駝背、矮子、嘴垂、大頭、手殘”，以女人缺陷辱罵並以此行為而行。她們如此以女人缺陷辱罵並以此行為而行時，那些（被辱罵的人）痛苦不悅增多，放棄受教、誦讀、背誦、修習、作意，於此法律中少有的法油也成為障礙。少欲的比丘尼們呵責，比丘尼們將此事告訴比丘們，比丘們又稟告世尊。 於是世尊對比丘尼們說：“比丘尼們，過去某地有一位農夫居士，一個少年來到他那裡”，如是乃至”他使他心滿意”。“他將女兒嫁給那少年”，如是乃至”那農夫聽從妻子的話又不給”。他打那些牛，那兩頭牛問那少年，他也說了。其中兩頭牛說：“你去王宮，我們作證”，如是乃至”他一再說’斷角、斷尾、瘸腿’，那個不行”，以及”國王與眷屬”，如是乃至”在七天內長成茂盛的豌豆田里，（牛）一點也沒吃”。

། དགེ་སློང་མ་དག་རེ་ཞིག་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་སོང་བའི་སྲོག་ཆགས་དེ་དག་ཀྱང་མིའི་སྐྱོན་ནས་སྨྲ་བས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ན་གནོད་པར་བྱ་བར་སེམས་པར་བྱེད་ན མིར་གྱུར་པ་རྣམས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་བྱ་བ་ནས།སྔོན་གྱི་སྦྱོར་བ་འདི་རྒྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ།། ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་མ་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པ་ན་ཤིང་རྟས་སྤྱོད་པའི་མི་ཞིག་ལ་དགའ་བྱེད་མ་དང་། ས་ རི་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་བ་བཞོན་གཉིས་ཤིག་ཡོད་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནས།བེའུ་གཉིས་ཡོད་པའི་བར་རོ།། དེ་གཉིས་འཐབ་པ་ལས་གཅིག་གི་ནི་རྭ་ནི་ཆག་པར་གྱུར་ཏོ།། ཅིག་ཤོས་ནི་གདེངས་པར་གྱུར་ནས་དེས་རུ་རྡུམ་དང་། རུ་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། ཤིང་རྟས་སྤྱོད་ པས་འདྲེན་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སྐུགས་ཡལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། དགའ་བྱེད་དང་། ས་རི་ཞེས་སྨྲས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཉིས་འགྱུར་ཐོབ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དང་། ཚིགས་སུ་བཅད་པས་སྨྲས་པ། གང་ཚེ་ལམ་ནི་ཆེས་དམའ་ལ།། གང་ཚེ་ཁལ་ནི་ཆེས་ལྕི་བ།། དེ ཚེ་ཁལ་དག་ཁྱེར་བྱེད་ཅིང་།། དེ་ཚེ་སྣ་ལ་འདྲེན་པར་བྱེད།། ཡིད་དུ་འོང་བ་སྨྲས་པ་ན།། ཁུར་ལྕི་བ་ཡང་སྒྲོལ་བར་བྱེད།། ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ།། དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་སོང་བའི་སྲོག་ཆགས་དག་ཀྱང་མིའི་སྐྱོན་ནས་སྨྲས་པ་ན་གནོད་པར་བྱ་བར་སེམས་པར་བྱེད་ན་མིར གྱུར་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས།དགེ་སློང་མ་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་བུད་མེད་ཀྱི་སྐྱོན་ནས་སྨྲ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། བུད་མེད་ཀྱི་སྐྱོན་ནས་སྨྲ་བའི་བསམ་པ་ཅན་གྱི་ངག་དང་། ཚིག་དང་། ཐ་སྙད་དང་། བརྗོད་པ་དང་། སྐད་དང་། ངེས་པའི་ཚིག་དང་། ཚིག་གི་ ལམ་དང་།ཚིག་གི་སྒྲ་དང་། རྗོད་བྱེད་དང་། རྗོད་པའི་ལས་དང་། ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་གང་ཡིན་པ་དག་གོ།། དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན།། །། བར་སྡོམ་ནི། རིགས་དང་བཟོ་དང་ལས་དང་ནི།། རྟགས་ནང་ལྟུང་བ་སྡེ་ལྔ་དང་།། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་ རྣམས་དང་ནི།། སྤྱོ་བར་བྱེད་པ་ཐ་མ་ཡིན།། དགེ་སློང་མས་དགེ་སློང་མའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས་འཕགས་མ་ཁྱོད་ནི་བྲམ་ཟེ་མོ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་ན་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱིས་ནི་ཅི་ཞིག་བྱ། ཚངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་སྨྲས་ན། དགེ་སློང་མ་སྤ་གོང་བ་ཉིད དུ་གྱུར་ཀྱང་རུང་།མ་གྱུར་ཀྱང་རུང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།

比丘尼們，且看，即便是生於畜生道的生靈，聽到以人的缺陷辱罵時也會感到傷害，何況是人呢？從”如是乃至”到”應當廣說此前因緣”。 世尊又對比丘尼們說道：“比丘尼們，過去曾有一個以車為業的人，他有兩頭叫做喜樂和莎麗的牝牛”，如是乃至”有兩頭小牛”。兩頭小牛打架，其中一頭的角斷了。另一頭抬起頭來，於是（那人）說”斷角的”和”這個角”，如是乃至此。當車伕駕車時，如是乃至”鬆開了”。（他）說”喜樂”和”莎麗”，如是乃至”得到兩倍”。並以偈頌說： 當道路極低陷， 當負載極沉重， 彼時擔負重擔， 彼時牽引其鼻。 說悅耳之言語， 亦能解重擔也。 如是乃至。即便是生於畜生道的生靈，聽到以人的缺陷辱罵時也會感到傷害，何況是人呢？比丘尼們，因此，若以女人的缺陷辱罵，即成波逸提。 以女人的缺陷辱罵之心所發的語言、詞句、稱謂、表述、聲音、確定語、言語途徑、言語聲音、表達、表達行為、語言表示，凡此種種。 那麼，如何構成犯戒呢？ 中間攝頌： 種姓與工藝業， 相貌內犯五類， 諸種近煩惱中， 輕蔑為最後者。 比丘尼到比丘尼面前說這樣的話：“聖者，你是從婆羅門女出家的，那修習沙門之道有什麼用？修習梵行有什麼用？“無論那比丘尼是否感到羞恥，如是乃至”即成波逸提”。

། དགེ་སློང་མས་དགེ་སློང་མའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས་ཁྱོད་ནི་རྒྱལ་རིགས་མོ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་ན་ཁྱོད་ལ་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་ལམ་ཚངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་སྨྲས་ན་ དགེ་སློང་མ་སྤ་གོང་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཀྱང་རུང་མ་གྱུར་ཀྱང་རུང་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།། དགེ་སློང་མས་དགེ་སློང་མའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས་ཁྱོད་ནི་རྗེའུ་རིགས་མོ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ལ་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་ལམ། བྲམ་ཟེའི་ཚུལ་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་སྨྲས་ན། དགེ་སློང་མ སྤ་གོང་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཀྱང་རུང་མ་གྱུར་ཀྱང་རུང་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།། དགེ་སློང་མས་དགེ་སློང་མའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། འདི་སྐད་ཅེས་ཁྱོད་ནི་དམངས་རིགས་མོ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་ན། དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་ལམ། ཚངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་སྨྲ་ན། དགེ་སློང་མ་སྤ་གོང་བ ཉིད་དུ་གྱུར་ཀྱང་རུང་མ་གྱུར་ཀྱང་རུང་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཏེ།འདི་ནི་རིགས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།། དེ་ལ་བཟོ་ལས་བརྗོད་པ་ནི།། །། བར་སྡོམ་ལ། བྲམ་ཟེའི་རིགས་དང་རྒྱལ་རིགས་དང་།། རྗེའུ་རིགས་དམངས་རིགས་བཟོ་དག་དང་།། ཐག་པ་དང་སྐུད་རིས་མཁན།། བཟང་ མཁན་མགར་བ་ལྕགས་མགར་དང་།། ལྷམ་མཁན་རྫ་མཁན་འདྲེག་མཁན་དང་།། ཤིང་མཁན་སྨྱིག་མཁན་བྲན་རིགས་སོ།། དགེ་སློང་མས་དགེ་སློང་མའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས། ཁྱོད་ནི་བྲམ་ཟེ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་པས་རང་གི་གཞུང་ལུགས་འདི་ལྟ་སྟེ་བྲམ་ཟེ རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཚུལ་དང་།སྤྱོད་པ་དང་། གཙང་སྦྲ་དང་། ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་དང་། ཐལ་བ་བླང་བ་དང་། བྱ་མ་བུམ་བླང་བ་དང་། ས་བླང་བ་དང་། རབ་བསྔགས་བྱ་བ་དང་། ཀྱེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། རྒྱལ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་དང་། ཀུན་དུ་བཟླས་བརྗོད་དང་། བཟླས་ བརྗོད་དང་།དུས་ཀྱི་བསྙེན་པ་དང་། ངེས་བརྗོད་ཀྱི་རིག་བྱེད་དང་། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་རིག་བྱེད་དང་། སྙན་ཚིག་གི་རིག་བྱེད་དང་། སྲིད་སྲུང་གི་རིག་བྱེད་དང་། མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་དང་། མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་དང་། ཀློག་པ་དང་། ཀློག་ཏུ་འཇུག་པ་དང་། སྦྱིན་པ་དང་། ལེན་པ་ཁོ་ན་བསླབ་དགོས་ཏེ། ལས་དྲུག་ལ་བརྩོན་པའི་བྲམ་ཟེ་མོ་ནི་ཚངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ན། དགེ་སློང་མ་སྤ་གོང་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཀྱང་རུང་། མ་གྱུར་ཀྱང་རུང་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།

比丘尼到比丘尼面前說這樣的話：“你是從剎帝利女出家的，那修習沙門之道或梵行有什麼用？“無論那比丘尼是否感到羞恥，即成波逸提。比丘尼到比丘尼面前說這樣的話：“你是從吠舍女出家的，那修習沙門之道或婆羅門之道有什麼用？“無論那比丘尼是否感到羞恥，即成波逸提。比丘尼到比丘尼面前說這樣的話：“你是從首陀羅女出家的，那修習沙門之道或梵行有什麼用？“無論那比丘尼是否感到羞恥，即成波逸提。這是關於種姓的內容。 其次是關於工藝的內容。 中間攝頌： 婆羅門種和王種， 吠舍種及首陀羅， 工藝繩匠及畫師， 金匠鐵匠與鞋匠， 陶匠理髮匠木匠， 竹匠以及奴僕種。 比丘尼到比丘尼面前說這樣的話：“你是從婆羅門出家的，應當學習自己的傳統，即婆羅門的行爲規範、行為、清潔、日常行為、取灰、取水瓶、取土、讚頌、說’啊’、說’祝勝利’、反覆誦讀、誦讀、時期修行、吠陀、祭祀吠陀、詩歌吠陀、世間護持吠陀、行祭祀、使人行祭祀、讀誦、使人讀誦、佈施、接受。只需學習這些，勤修六法的婆羅門女即是梵天。“無論那比丘尼是否感到羞恥，即成波逸提。

། དགེ་སློང་མས་དགེ་སློང་མའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས་ཁྱོད་ནི་རྒྱལ་རིགས་ལས རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་པས་རང་གི་གཞུང་ལུགས་འདི་ལྟ་སྟེ།བྲོ་དང་གླུ་དང་། པི་བང་དང་། པི་བང་རྒྱུད་གཅིག་པ་དང་། བ་བྷིས་ཀེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མ་ནི་ཀ་པྲེ་བ་ནེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དྲི་བཏག་པ་དང་། མགོའི་བྱི་དོར་དང་། གོས་བལྟབ་པ་དང་། བྱི་དོར་བསླབ་དགོས་སོ་ ཞེས་སྨྲས་ན།དགེ་སློང་མ་སྤ་གོང་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཀྱང་རུང་། མ་གྱུར་ཀྱང་རུང་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།། དགེ་སློང་མས་དགེ་སློང་མའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས་ཁྱོད་ནི་རྗེའུ་རིགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་པས་རང་གི་གཞུང་ལུགས་འདི་ལྟ་སྟེ། ཡི་གེ་དང་། རྩིས་དང་། གྲངས་ དང་།ལག་རྩིས་བསླབ་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ན། དགེ་སློང་མ་སྤ་གོང་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཀྱང་རུང་། མ་གྱུར་ཀྱང་རུང་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།། དགེ་སློང་མས་དགེ་སློང་མའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས་ཁྱོད་ནི་དམངས་རིགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་པས་རང་གི་གཞུང་ལུགས་ འདི་ལྟ་སྟེ།འདྲུ་བ་དང་། འཐག་པ་དང་། གཏུན་དང་། གཏུན་ཤིང་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སེལ་བ་དང་། རྨེལ་བ་དང་། འཁལ་བའི་བར་བསླབ་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ན། དགེ་སློང་མ་སྤ་གོང་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཀྱང་རུང་། མ་གྱུར་ཀྱང་རུང་ལྟུང་བྱེད་ དུ་འགྱུར་རོ།། དགེ་སློང་མས་དགེ་སློང་མའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས། ཁྱོད་ནི་ཐ་ག་མ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་རང་གི་གཞུང་ལུགས་འདི་ལྟ་སྟེ། དར་དང་། རས་ཡུག་ཆེན་དང་། གོས་དང་། དར་ལ་དང་། མོན་དར་དག་བསླབ་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ན། དགེ སློང་མ་སྤ་གོང་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཀྱང་རུང་།མ་གྱུར་ཀྱང་རུང་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།། དགེ་སློང་མས་དགེ་སློང་མའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས་ཁྱོད་ནི་སྐུད་རིས་མཁན་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་རང་གི་གཞུང་ལུགས་འདི་ལྟ་སྟེ། ཀླམ་དང་། པར་ཏང་དང་། རྒྱབ་རྟེན་ དང་།གོར་ཆེན་ནང་ཚངས་དང་། ཞྭ་དྲུབ་པ་དང་། ལྒོ་ཏོ་དག་བསླབ་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ན། དགེ་སློང་མ་སྤ་གོང་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཀྱང་རུང་། མ་གྱུར་ཀྱང་རུང་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་བཟང་མཁན་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་བུས་པའི་གོས་དང་། ཞྭ་དང་། ཡན་ལག་ལྔ་ ཁེབས་པ་དང་།འཐབ་བེར་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནས་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།

比丘尼到比丘尼面前說這樣的話：“你是從剎帝利出家的，應當學習自己的傳統，即舞蹈、歌唱、琵琶、獨弦琵琶、巴比斯克、瑪尼卡普利巴尼、涂香、頭部裝飾、摺疊衣服、梳洗。“無論那比丘尼是否感到羞恥，即成波逸提。 比丘尼到比丘尼面前說這樣的話：“你是從吠舍出家的，應當學習自己的傳統，即文字、算術、計數、掌上計算。“無論那比丘尼是否感到羞恥，即成波逸提。 比丘尼到比丘尼面前說這樣的話：“你是從首陀羅出家的，應當學習自己的傳統，即粉碎、紡織、臼、杵”等等，直到”篩選、碾磨、紡線。“無論那比丘尼是否感到羞恥，即成波逸提。 比丘尼到比丘尼面前說這樣的話：“你是從織工出家的，你應當學習自己的傳統，即綢緞、大匹布、衣服、達拉布、蒙達布。“無論那比丘尼是否感到羞恥，即成波逸提。 比丘尼到比丘尼面前說這樣的話：“你是從繡工出家的，你應當學習自己的傳統，即衣領、衣邊、衣背、大衣內襯、帽子縫製、圍巾。“無論那比丘尼是否感到羞恥，即成波逸提。 同樣，對於從金匠出家的，說”吹制的衣服、帽子、五肢覆蓋物、戰袍”等等，直到”即成波逸提”。

། དེ་བཞིན་དུ་མགར་བ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ལྷུང་བཟེད་དང་། ལྷུང་བཟེད་ཆུང་ངུ་དང་། མཚོན་ཆ་དང་། ཁབ་དང་། གསོར་བུ་དང་། ཞེས་བྱ་བ་ནས་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། དེ་ བཞིན་དུ་ལྕགས་མགར་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ཞུགས་གླིང་དང་།གྲི་གུ་དང་། ཕོར་བུ་དང་། ཁ་གཟར་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་ལྷམ་མཁན་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ལྷམ་དང་། ལྷམ་ཡུ་ཆད་དང་། མཆིལ་ལྷམ་དང་། སྲབ་དང་། སྒ་ ཞེས་བྱ་བ་ནས་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་རྫ་མཁན་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་རྫ་མ་དང་། རིལ་བ་དང་། བྱ་བོ་དང་། ཁམ་ཕོར་དང་། ལྷུང་བཟེད་དང་། ལྷུང་བཟེད་ཆུང་ངུ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནས། ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་འདྲེག མཁན་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ཁ་སྤུ་བྲེག་པ་དང་།བྱིན་སྤུ་བྲེག་པ་དང་། སེན་མོ་བྲེག་པ་དང་། སྐྲ་བྲེག་པ་དང་། ཞེས་བྱ་བ་ནས་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཤིང་མཁན་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ཁྲི་དང་། ཁྲིའུ་དང་། མལ་ཁྲི་དང་། འདུག་ཁྲི་དང་། སྒོ་ཆ་དང་། སྒོ་འཕར་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་སྨྱུག་མ་མཁན་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་གདུགས་དང་། བསིལ་ཡབ་དང་། དིར་དང་། སྐོན་བུ་དང་། ངུད་གཟེབ་དང་། སྦ་ཁྲིའུ་དང་། ཞེས་བྱ་བ་ནས་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ བའི་བར་རོ།། དགེ་སློང་མས་དགེ་སློང་མའི་དྲུང་དུ་སོང་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་ཁྱོད་ནི་བྲན་མོ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་རང་གི་གཞུང་ལུགས་འདི་ལྟ་སྟེ། བསྐུ་མཉེ་དང་། ཁྲུས་དང་། དྲིལ་ཕྱི་དང་། བང་ཆེན་དུ་འགྲོ་བ་དང་། འོང་བ་དང་། མངག་གཞུག དག་བསླབ་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ན།དགེ་སློང་མ་སྤ་གོང་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཀྱང་རུང་མ་གྱུར་ཀྱང་རུང་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་བཟོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།། དགེ་སློང་མས་དགེ་སློང་མའི་དྲུང་དུ་སོང་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་ཁྱོད་ནི་བྲམ་ཟེ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་རང་ གི་གཞུང་ལུགས་འདི་ལྟ་སྟེ།བླུགས་གཟར་དང་། ཟངས་བུ་དང་། སྦྱིན་སྲེག་དང་། ཡམ་སྲེག་ཤིང་དང་། རྩཝ་དང་། མེ་དང་། བའི་ལྕི་བ་དག་གི་ལས་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ན། དགེ་སློང་མ་སྤ་གོང་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཀྱང་རུང་མ་གྱུར་ཀྱང་རུང་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།

同樣地，對於從鐵匠出家的人，缽、小缽、武器、針、錘子，等等，直到”犯墮罪”為止。 同樣地，對於從鐵匠出家的人，火鉗、小刀、碗、勺子，等等，直到”犯墮罪”為止。 同樣地，對於從鞋匠出家的人，鞋子、斷帶的鞋子、涼鞋、馬鞍、馬鞍，等等，直到”犯墮罪”為止。 同樣地，對於從陶工出家的人，陶罐、圓球、水壺、碗、缽、小缽等，等等，直到”犯墮罪”為止。 同樣地，對於從理髮師出家的人，剃鬍須、剃腋毛、剪指甲、剃頭髮，等等，直到”犯墮罪”為止。 同樣地，對於從木匠出家的人，椅子、小凳子、床、坐椅、門框、門板，等等，直到”犯墮罪”為止。 同樣地，對於從竹匠出家的人，傘、扇子、篩子、籃子、筐子、竹凳，等等，直到”犯墮罪”為止。 如果比丘尼去到另一位比丘尼面前說這樣的話：“你是從婢女出家的，所以你應該學習你原來的工作，如按摩、洗澡、擦拭、當信使、來往、做差事等”，無論那位比丘尼是否感到羞恥，都犯墮罪。這就是所謂的”工作”。 如果比丘尼去到另一位比丘尼面前說這樣的話：“你是從婆羅門出家的，所以你應該做你原來的工作，如使用勺子、銅器、進行火祭、準備祭火木材、草、火、牛糞等”，無論那位比丘尼是否感到羞恥，都犯墮罪。

། དགེ་སློང་མས་དགེ་སློང་མའི་དྲུང་དུ་སོང་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་ཁྱོད་རྒྱལ་རིགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་རང་གི་གཞུང་ལུགས་འདི་ལྟ་སྟེ། པི་བང་དང་། པི་བང་རྒྱུད་གཅིག་པ་དང་། བ་བྷིས་ཀེའི་ལས་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ན། དགེ་སློང་མ་སྤ་གོང་བ ཉིད་དུ་གྱུར་ཀྱང་རུང་མ་གྱུར་ཀྱང་རུང་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དེ་བཞིན་དུ་རྗེའུ་རིགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཡི་གེ་དང་། རྩིས་དང་། ཞེས་བྱ་བ་ནས་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་དམངས་རིགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སེལ་བ དང་།རྨེལ་བ་དང་། འཁལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཐ་ག་པ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་འདི་ལྟ་སྟེ། ཐགས་དང་། སོན་མ་དང་། དྲུ་བུ་དང་། སྣས་དང་། སྣས་གྲི་དང་། སྐུད་པ་དང་། འབྲས་ཐུག་ཏུ་གཞུག་དང་། བརྒྱང་ཐག་གི་ལས་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་སྐུད་རིས་མཁན་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་རྒྱང་ཤིང་དང་། ཐགས་དང་། སྤུན་གྱི་སྨྱུག་མ་དང་། སོ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ལྟུང་བྱེད་དོ ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་བཟང་མཁན་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་དྲ་གྲི་དང་། ཁབ་དང་། ལྕིབ་མོ་དང་། མཐེབ་ལྕིབ་དང་། ཞེས་བྱ་བ་ནས་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་མགར་བ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་སྦུད་རུ་དང་། སོ་མལ་དང་། གྲི དང་།ཐེའུ་དང་། ཐོ་ཆེན་དང་། སྦུད་པ་དང་། སྐམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་རྫ་མཁན་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་འཁོར་ལོ་དང་། དབྱུག་གུ་དང་། འཁོར་ལོའི་རྟེན་མ་དང་། གཞག་པ་དང་། དྲ་བའི་ཐེ་གུ་དང་། ཆུ་ སྣོད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་འདྲེག་མཁན་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ཆན་པ་དང་། སྤུ་གྲི་དང་། སྨང་ཚེར་དང་། སེན་མོ་བྲེག་པ་དང་། གདར་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཤིང་མཁན་ལས རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་སྟེའུ་དང་།གཞི་དང་། གཟོང་དང་། སྟ་རེ་དང་། སོག་ལེ་དང་། སོག་ཆུང་དང་། གསོར་བུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་སྨྱུག་མཁན་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་སྨྱུག་མ་དང་། སྐུད་པ་དང་། གཤེག་གྲི་དང་། ཚོན་ རྩི་དང་།ལྷང་ཚེར་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།

如果比丘尼去到另一位比丘尼面前說這樣的話：“你是從王族出家的，所以你應該做你原來的工作，如彈琵琶、彈單絃琵琶、吹巴比斯克樂器等”，無論那位比丘尼是否感到羞恥，都犯墮罪。 同樣地，對於從貴族出家的人，等等，從”文字和計算”等等，直到”犯墮罪”為止。 同樣地，對於從平民出家的人，等等，從”挑選、碾磨、紡線”等等，直到”犯墮罪”為止。 同樣地，對於從織工出家的人，等等，如”織布、緯線、經線、梭、織刀、線、煮米湯、拉伸繩的工作等”，如果說這樣的話，直到”犯墮罪”為止。 同樣地，對於從繡工出家的人，繡架、織機、紡錘、針等，直到”犯墮罪”為止。 同樣地，對於從裁縫出家的人，剪刀、針、頂針、指套等，直到”犯墮罪”為止。 同樣地，對於從鐵匠出家的人，風箱、鐵砧、刀、銼、大錘、風嘴、火鉗等，直到”犯墮罪”為止。 同樣地，對於從陶工出家的人，陶輪、陶棒、陶輪支架、架子、網繩、水器等，直到”犯墮罪”為止。 同樣地，對於從理髮師出家的人，剃刀、刮鬍刀、剪刀、指甲刀、磨刀石等，直到”犯墮罪”為止。 同樣地，對於從木匠出家的人，斧頭、木工平面、鑿子、大斧、鋸、小鋸、錘子等，直到”犯墮罪”為止。 同樣地，對於從竹匠出家的人，竹子、線、切竹刀、染料、剪刀等，直到”犯墮罪”為止。

། དེ་བཞིན་དུ་བྲན་མོའི་རིགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ཐག་པ་དང་། བུམ་པ་དང་། འབྲུ་མར་དང་། བསྐུ་མཉེ་དང་། ཁྲུས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ཏེ། འདི་ནི་ལས་ ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།། དགེ་སློང་མས་དགེ་སློང་མའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས། ཐེང་མོ་ཞེས་སྨྲས་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། སྒུར་མོ་དང་། མི་ཐུང་མོ་དང་། རྐང་ཞ་མོ་དང་། ལྦ་བ་ཅན་མོ་དང་། ལྐུགས་མ་དང་། ཐེང་མོ་དང་། འོན་པ་མོ་དང་། རྟེན་འཕྱེ་མོ་དང་། རྐང་བམ་མོ་ཞེས་སྨྲས་ན ཐམས་ཅད་དུ་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཏེ།འདི་ནི་རྟགས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།། དགེ་སློང་མས་དགེ་སློང་མའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས། མཛེ་ཅན་མ་ཞེས་སྨྲས་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཤུ་བ་དང་། འབྲུམ་བུ་ཕྲ་མོ་དང་། ངལ་སྐྱེན་པ་དང་། གཡལ་བ་དང་། ཁྱི་རྔོ་དང་། གཡན་ པ་དང་ཤུ་བ་གཡའ་བ་དང་།རྐང་ཤུ་དང་། སྐྱིགས་བུ་དང་། སྐྱུག་བྲོ་བ་དང་། རིམས་དང་། ཁོང་སྐེམ་དང་། ལུ་བ་དང་། དབུགས་མི་བདེ་བ་དང་། ཁ་སྐམ་པ་དང་། བརྗེད་བྱེད་དང་། བཀྲེས་ངབ་དང་། སྐྱ་རྦབ་དང་། སྐྲན་དང་། ཁྲག་ནད་དང་། མཁྲིས་ ནད་དང་།མཚན་བར་རྡོལ་མ་ཞེས་དེ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་ནད་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།། དགེ་སློང་མས་དགེ་སློང་མའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། འདི་སྐད་ཅེས་ཁྱོད་ནི་ཕས་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་དང་། དགེ་འདུན་ལྷག་མ་ཅན་ཡིན་ ནོ་ཞེས་སྨྲས་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། སོ་སོར་བཤགས་པ་དང་། ཉེས་བྱས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ན་ཐམས་ཅད་དུ་གཞི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ།། དགེ་སློང་མས་དགེ་སློང་མའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། འདི་སྐད་ཅེས་ཁྲོ་བ་དང་། ཁོན་དུ་འཛིན་པ་དང་། འཆབ་པ་དང་། འཚིག པ་དང་།ཕྲག་དོག་དང་། སེར་སྣ་དང་། གཡོ་དང་། སྒྱུ་ཅན་མ་ཞེས་སྨྲས་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།། དགེ་སློང་མས་དགེ་སློང་མའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། སྤྱོ་བ་ན་རྒྱ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མངལ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། བོང་བུ་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་སྤྱོས་པ་ན་དགེ་སློང་མ་སྤ་གོང་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཀྱང་རུང་མ་གྱུར་ཀྱང་རུང་ཐམས་ཅད་དུ་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།། གལ་ཏེ་མང་པོ་ཞིག་མིང་མཐུན་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ།། དེ་ལ་ཡང་དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བ་མེད་པར་མི་བརྗོད་ཀྱི་རྒྱུའི་ཆེད་ཀྱིས་མིང་ནས བརྗོད་པར་བྱའོ།། ལས་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་ལྟུང་བ་མེད་དོ།

同樣地，對於從婢女階級出家的人，繩子、水罐、油、按摩、沐浴等，直到”犯墮罪”為止。這是關於”工作”的部分。 如果比丘尼去到另一位比丘尼面前說：“跛子”，就犯墮罪。如果說”駝背”、“矮子”、“瘸子”、“有癭子”、“啞巴”、“跛子”、“聾子”、“斜眼”、“癱瘓”，在所有這些情況下都犯墮罪。這是關於”特徵”的部分。 如果比丘尼去到另一位比丘尼面前說：“麻風病人”，就犯墮罪。如果說”疥瘡”、“小皰”、“疲勞”、“癢”、“狗癬”、“皮疹”、“瘙癢”、“腳瘡”、“打嗝”、“噁心”、“發燒”、“消瘦”、“咳嗽”、“呼吸困難”、“口乾”、“健忘”、“飢渴”、“白癜風”、“腫瘤”、“血病”、“膽病”、“陰部潰爛”等，在所有這些情況下都犯墮罪。這是關於”疾病”的部分。 如果比丘尼去到另一位比丘尼面前說：“你犯了波羅夷”或”你犯了僧殘”，就犯墮罪。如果說”波逸提”或”突吉羅”，在所有這些情況下都應按實際情況處理。 如果比丘尼去到另一位比丘尼面前說：“憤怒”、“怨恨”、“隱瞞”、“惱怒”、“嫉妒”、“吝嗇”、“虛偽”、“欺騙”，在所有這些情況下都犯墮罪。這是關於”煩惱”的部分。 如果比丘尼去到另一位比丘尼面前，說”陰戶”、“子宮”等詞，或者說與驢有關的下流話，無論那位比丘尼是否感到羞恥，在所有這些情況下都犯墮罪。如果有許多人同名，則不犯罪。在這種情況下，不應不加區別地說出名字，而應出於某種原因才說出名字。在第一次行為等情況下不犯罪。

། ལྟུང་བྱེད་གཉིས་པ་རྫོགས་།། །། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ།། དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མ་བཅུ་གཉིས་སྡེ་རྣམས་ཕྲ་མས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དེ། ཚུ་བི་ལས་ཐོས་ནས་ཕ་བི་དག་ལ རྗོད་པར་བྱེད།ཕ་བི་ལས་ཐོས་ནས་ཚུ་བི་དག་ལ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ན་དེ་དག་ཕྱེ་སྟེ་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་གྱུར་པས་ཕན་ཚུན་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་ཡིད་མི་བདེ་བ་སྐྱེས་ལ། ལུང་མནོད་པ་དང་། བཀླག་པ་དང་། ཁ་ཏོན་དང་། རྣལ་འབྱོར་དང་། ཡིད་ལ་བྱ་བ་དང་། ནང་གི་སེམས་ ཀྱི་ཞི་གནས་ཀྱང་སྟོང་པར་བྱེད་ཅིང་གནས་པ་ན་དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་མ་དག་སྨོད་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་ལ་སྨྲས་པ་དང་།དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ ལ་བཀའ་སྩལ་པ།དགེ་སློང་མ་དག་ཁྱེད་གཅིག་ལ་གཅིག་ཕྲ་མས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པར་མ་བྱེད་ཅིག། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་མ་དག་སྔོན་བྱུང་བ་ན་ནགས་ཚང་ཚིང་ཞིག་ན་སེང་གེ་མོ་སྦྲུམ་མ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་བདག་གི་ཕྲུ་གུས་ནུ་མ་ལ་ ཟ་བའམ།ལྟོགས་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་ངོ་ཞེས་དེ་ཉིད་ཁ་ཟས་སུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཤ་ཁོ་ནའི་ཚོགས་བྱས་ཏེ་འབྲང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བ་ཞིག་བསད་དེ་འབྲངས་སོ།། བ་དེ་ལ་ཡང་བེའུ་ཞིག་ཡོད་པ་སེང་གེ་མོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ནུ་མ་ལ་འཐུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ།། ཇི་ཙམ་ ན་གཉིས་ཀ་ཆེན་པོར་གྱུར་ནས་དེ་ཡང་འཆི་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས།མཛའ་བ་འབྱེད་པ་ནི་མང་དུ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་གཏམས་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། ཝ་ཞིག་གིས་གཉིས་ཀ་ཕྱེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་གཉིས་ཀྱང་གཅིག་གིས་གཅིག་སྲོག་དང་ཕྲལ་ ལོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། ཇི་ཙམ་ན་ལྷས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། སྐྱེ་བོ་སྡིག་ཅན་འགྲོགས་པ་ལས།། མི་ཡིས་བཟང་པོ་མཐོང་མི་འགྱུར།། སེང་གེ་ཁྱུ་མཆོག་མཛའ་བ་ལས།། ཝ་ཡིས་ཐ་དད་ཕྱེ་ལ་ལྟོས།། དགེ་སློང་མ་དག་རེ་ཞིག་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ གནས་སུ་སོང་བའི་སྲོག་ཆགས་དེ་དག་ཀྱང་ཕྲ་མས་ཀུན་དུ་སྤྱད་པ་ན་ཇི་ཙམ་ན་གཅིག་ལ་གཅིག་གསོད་པར་བྱེད་ན་བུད་མེད་ལྷག་པར་ཁྲོ་བ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་སྔོན་གྱི་སྦྱོར་བ་འདི་རྒྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ།

第二墮罪結束。 緣起在舍衛城（現今的薩赫特·馬赫特）。當時，十二眾比丘尼經常進行挑撥離間。她們從這邊聽到后告訴那邊，從那邊聽到后又告訴這邊，因此她們分裂成兩派，相互之間產生痛苦和不快。她們荒廢了受持經典、誦讀、背誦、修習、思維和內心止觀等修行，住于空無。少欲的比丘尼們對此表示譴責，比丘尼們將此事告訴了比丘們，比丘們又向世尊稟報。 於是世尊對比丘尼們說道：“比丘尼們，你們不要相互挑撥離間。為什麼呢？比丘尼們，從前在一片森林中有一隻懷孕的母獅子。它們的天性是，如果自己的幼崽咬傷乳房或餓了就不好了，所以它爲了獲取食物，只集聚肉類作為食物而追逐獵物。“接著講述了它殺死一頭牛並追逐的故事。“那頭牛還有一隻小牛犢，它喝那隻母獅子的奶。“一直講到這裡。 “當它們都長大后，在臨終時”，一直講到”真誠地告誡說：‘有許多離間朋友的人’”。“一隻狐貍分開了它們兩個”，一直講到”它們兩個也相互奪去了對方的生命”。 隨後，天神用偈頌說道： “因與惡人為伴， 人將不見善良。 看獅王之友誼， 被狐貍所分離。” “比丘尼們，且不說畜生道中的眾生因挑撥離間而相互殘殺，更何況是容易發怒的女人呢？“應當詳細講述這個前世的因緣。

། གཞན་ཡང་སྔོན་གྱི་སྦྱོར་བ་ནི་དགེ་སློང་མ་དག་སྔོན བྱུང་བ་སེང་གེ་ཕྲུ་གུ་བཙས་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པ་ཞིག་མ་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་སོང་བ་དང་ལྟོགས་ཤིང་འཕྱན་པ་ན།དེ་དང་ཧ་ཅང་ཡང་མི་རིང་བ་ཞིག་ན་སྟག་མོ་ཞིག་འབྲངས་སོ།། དེ་འཕྱན་པ་ན་སྟག་མོ་ཞིག་དང་ཕྲད་ནས་ནུ་མ་བསྣུན་པར་བརྩམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། གནས་ གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། དེ་ལ་ཡང་སེང་གེའི་མིང་ནི་མཆེ་ཞེས་བྱའོ།། སྟག་གི་མིང་ནི་དཔུང་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་གཉིས་ལ་ཡང་ཝ་ཞིག་གིས་དབྱེན་བྱ་བར་བརྩམས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། ཇི་ཙམ་ན་སེང་གེས་ཚིགས སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ།ཆུ་ཞེང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་།། རྩལ་དང་ཤུགས་དང་ལྡན་པ་ཡི།། མཆེ་ལ་ནི་རྒོལ་བྱེད་པ།། དཔུང་དེ་ནི་ལེགས་པ་མིན།། དཔུང་སྨྲས་པ། ཆུ་ཞེང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་།། རྩལ་དང་ཤུགས་དང་ལྡན་ པ་ཡི།། དཔུང་ལ་ནི་རྒོལ་བྱེད་པ།། མཆེ་དེ་ནི་ལེགས་པ་མིན།། དེ་གཉིས་ཀྱིས་གཅིག་ལ་གཅིག་དྲིས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཝ་བསད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། ཇི་ཙམ་ན་ལྷས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། གཞན་གྱི་ཚིག་གིས་གྲོགས་པོ་མི སྤང་སྟེ།། གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ་དག་ནི་བརྟག་པར་བྱ།། དབྱེ་བར་འདོད་པ་རྣམས་ནི་གླགས་ཚོལ་བྱེད།། དེ་བས་སྐྱེ་བོ་ཕྲ་མ་ཡིད་མི་རྟོན།། གྲོགས་པོ་འབྱེད་པའི་ཕྲ་མ་ཅན།། དུ་སྨྲ་བའི་ཝ་སྐྱེས་པོ།། གྲོང་རྒྱུན་སྐྱེས་ཏེ་རོ་འདི་ནི།། བསད་ནས་བདེ བས་དགའ་བར་བྱེད།། དགེ་སློང་མ་དག་རེ་ཞིག་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་སོང་བའི་སྲོག་ཆགས་དེ་དག་ཀྱང་གཅིག་ལ་གཅིག་ཕྲ་མས་ཀུན་དུ་སྤྱད་པ་ན། སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་མང་པོ་གནས་པར་བྱེད་ན། བུད་མེད་ལྷག་པར་ཁྲོ་བ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། དགེ་སློང་མ་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་ཕྲ་མས་ཀུན་དུ་སྤྱད་པར་མི་བྱའོ།། ཀུན་དུ་སྤྱོད་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ། དགེ་སློང་མས་ཕྲ་མ་སྨྲས་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཕྲ་མའི་བསམ་པ་ཅན་གྱི་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ངག་དང་། ཚིག་དང་ཞེས་བྱ་བའི་བར་སྔ་མ་བཞིན་ནོ།། ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟུང་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་སྔ་མ་བཞིན་ནོ།

另外，過去的因緣是這樣的：比丘尼們，從前有一隻剛生下幼崽不久的母獅子去覓食，飢餓疲憊時，在離它不遠處有一隻母虎在追逐獵物。當它疲憊時，遇到那隻母虎，開始吮吸它的乳房。一直講到”它們住在一起”。其中，獅子的名字叫”利齒”，虎的名字叫”強臂”。一直講到”一隻狐貍開始離間它們兩個”。 隨後，獅子用偈頌說道： “水域豐饒且， 具力與勇猛， 攻擊利齒者， 強臂實不智。” 強臂回答道： “水域豐饒且， 具力與勇猛， 攻擊強臂者， 利齒實不智。” 它們兩個相互詢問，一直講到”殺死了狐貍”。 隨後，天神用偈頌說道： “勿因他人言棄友， 應當審慎察他語。 欲離間者尋機會， 故不信賴挑撥者。 離間朋友說閒話， 狐貍轉生村常行。 殺此屍體得快樂， 歡喜安樂而為之。” “比丘尼們，且不說畜生道中的眾生相互挑撥離間，尚且會造成諸多痛苦和不快，更何況是容易發怒的女人呢？比丘尼們，因此不應進行挑撥離間。如果進行挑撥離間，即犯墮罪。” 然後，世尊因這件事，從”發生了這件事”一直到”制定學處”，制定了：比丘尼說挑撥離間的話，即犯墮罪。 從”具有挑撥離間之心的任何”到”語言、言詞”，如前所述。“即犯墮罪”的意思是”造成墮罪”，如前所述。

། དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་མས་བྲམ་ཟེ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས་འཕགས་མ་ཁྱོད་ལ་དགེ་སློང་མ་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་འདི་སྐད་ཅེས་ཁྱོད་ལ་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་དང་།ཚངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། ཁྱོད་ནི་བྲམ་ཟེ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ་ཞེས་སྨྲ་ཞིང་རིགས་སྒྲོགས་པར་བྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། རུས་སྒྲོགས་པར་བྱེད་ན་ཡང་ཉེས་བྱས་སོ།། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་རིགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་རྗེའུ་རིགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་དམངས་རིགས ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས།ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ཏེ། འདི་ནི་རིགས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།། དགེ་སློང་མས་བྲམ་ཟེ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས་འཕགས་མ་ཁྱོད་ལ་དགེ་སློང་མ་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་འདི་སྐད་ཅེས་ཁྱོད་ལ་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་ དང་།ཚངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། ཁྱོད་ནི་བྲམ་ཟེ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་པས་ཁྱོད་ནི་རང་གི་གཞུང་ལུགས་ལ་བསླབ་དགོས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ་ཞེས་སྨྲས་ཤིང་བཟོ་སྒྲོགས་པར་བྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་རིགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་རྗེའུ་རིགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་དམངས་རིགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ཏེ། དེ་ལྟར་བར་སྡོམ་དེ་ཇི་ལྟར གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་དུ་རྒྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ།། དེ་ལ་སྐུད་རིས་མཁན་དང་བཟང་མཁན་དང་།། ལྕགས་མགར་དང་ནི་ལྷམ་མཁན་དང་།། རྫ་མཁན་འདྲེག་མཁན་ཤིང་མཁན་དང་།། སྨིག་མ་མཁན་དང་བྲན་མོའོ།། འདི་ནི་བཟོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།། དགེ སློང་མས་བྲམ་ཟེ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་དགེ་སློང་མའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས།འཕགས་མ་ཁྱོད་ལ་དགེ་སློང་མ་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་འདི་སྐད་ཅེས་ཁྱོད་ལ་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་དང་། ཚངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། ཁྱོད་ནི་བྲམ་ཟེ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་པས་ཁྱོད་ ཀྱིས་རང་གི་གཞུང་ལུགས་ཀྱི་ལས་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ་ཞེས་སྨྲས་ཤིང་།ལས་སྒྲོགས་པར་བྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་རིགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།

那麼，如何構成犯戒呢？如果比丘尼去到從婆羅門出家的比丘尼面前，這樣說道：“聖者，某某比丘尼對你說：‘你修行沙門法、梵行有什麼用？你是從婆羅門出家的。‘“如此宣揚種姓，則犯惡作。宣揚家族，也犯惡作。同樣，對於從剎帝利出家的，乃至”犯惡作”。同樣，對於從吠舍出家的，乃至”犯墮罪”。同樣，對於從首陀羅出家的，乃至”犯墮罪”。這是關於種姓的情況。 如果比丘尼去到從婆羅門出家的比丘尼面前，這樣說道：“聖者，某某比丘尼對你說：‘你修行沙門法、梵行有什麼用？你是從婆羅門出家的，你應該學習自己的傳統。‘“如此宣揚職業，則犯惡作。同樣，對於從剎帝利出家的，乃至”犯惡作”。同樣，對於從吠舍出家的，乃至”犯墮罪”。同樣，對於從首陀羅出家的，乃至”犯墮罪”。這樣的中間總結應該像前面所說的那樣詳細闡述。 其中，紡織工、醫生、 鐵匠以及製鞋匠， 陶工、理髮師、木匠， 竹匠和女僕。 這些被稱為職業。 如果比丘尼去到從婆羅門出家的比丘尼面前，這樣說道：“聖者，某某比丘尼對你說：‘你修行沙門法、梵行有什麼用？你是從婆羅門出家的，你應該做自己傳統的工作。‘“如此宣揚工作，則犯惡作。同樣，對於從剎帝利出家的，乃至”犯惡作”。

། དེ་བཞིན་དུ་རྗེའུ་རིགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས།ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་དམངས་རིགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ཏེ། ཇི་ལྟར་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་བར་སྡོམ་དེ་རྒྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ།། རིགས་དང་བཟོ་དང་ལས་དང་ནི།། རྟགས་དང་ནད་ནི་ལྔ་པ་ཡིན།། ལྟུང་བ་དང་ནི་ཉེ་ཉོན་མོངས།། སྤྱོ་བར་བྱེད་པ་ཐ་མ་ཡིན།། ལྟུང་བྱེད་གསུམ་པ་རྫོགས་།། །། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ།། དེའི་ཚེ་བཅུ་གཉིས་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་རྩོད་པ་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱས་པ་རྣམས་རྩོད་པ་འདི་ནི་ཤད་ཀྱིས་མ་བྱང སྟེ།ཡང་ཤད་ཀྱིས་སྦྱང་བར་བྱའོ།། རྩོད་པ་འདི་ནི་ངེས་པར་མ་བརྟགས་ཏེ་ཡང་ངེས་པར་བརྟག་པར་བྱའོ།། རྩོད་པ་འདི་ནི་ལེགས་པར་གཏན་ལ་མ་ཕབ་སྟེ་ཡང་ལེགས་པར་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱའོ།། རྩོད་པ་འདི་ནི་ཉེ་བར་ཞི་བར་མ་བྱས་ཏེ་ཡང་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱའོ་ ཞེས་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་དོ།། དེ་ནས་དགེ་སློང་མ་དེ་རྣམས་འཐབ་མོ་དང་། མཚང་འདྲུ་བ་དང་། རྩོད་པ་བྱུང་ཞིང་མཚང་འདྲུ་བར་གྱུར་པས་གནས་ཤིང་ལུང་མནོད་པ་དང་། ཀློག་པ་དང་། ཁ་ཏོན་དང་། རྣལ་འབྱོར་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། ནང་གི སེམས་ཀྱི་ཞི་གནས་གཏོང་བར་བྱེད་པ་ན།དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་མ་དག་སྨོད་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ། ཡང་དགེ་ སློང་མ་གང་དགེ་འདུན་མཐུན་པས་ཆོས་བཞིན་དུ་རྩོད་པ་སྦྱངས་པར་ཤེས་བཞིན་དུ་ཡང་ལས་ཀྱི་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅུ་གཉིས་སྡེ་དག་གོ།། ཤེས་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ།། ཆོས་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི འདུལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དང་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུའོ།། རྩོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩོད་པ་བཞི་པོ་འཐབ་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་དང་། མི་གདམས་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་དང་། ལྟུང་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་དང་། བྱ་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པའོ།། ཆོས་བཞིན་དུ་སྦྱངས་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི གསོལ་བ་དང་།བཞིའི་ལས་ཀྱིས་སོ།། ཡང་ལས་ཀྱི་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་བྱེད་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ།

同樣，對於從吠舍出家的，乃至”犯墮罪”。同樣，對於從首陀羅出家的，乃至”犯墮罪”。應該像前面所說的那樣詳細闡述這個中間總結。 種姓和職業與工作， 特徵和疾病是第五， 犯戒以及煩惱近， 最後是挑撥離間。 第三墮罪結束。 緣起在舍衛城。當時十二眾比丘尼對已經平息的諍論這樣說：“這個諍論沒有徹底解決，還應該再解決。這個諍論沒有確定，還應該再確定。這個諍論沒有妥善判定，還應該再妥善判定。這個諍論沒有平息，還應該再平息。“他們一再挑撥。於是那些比丘尼爭吵、互相指責、發生諍論而互相指責，以致於放棄了住處、聽聞、誦讀、瑜伽、作意和內心的止觀。少欲的比丘尼們譴責這種情況，並向世尊稟告。 然後世尊因為這件事，從”發生了這件事”直到制定學處，說道：“若比丘尼明知僧團已經如法平息諍論，還要再挑撥，犯墮罪。” “若比丘尼”是指十二眾比丘尼。“明知”是指自己知道。“如法”是指按照律法和佛陀的教導。“諍論”是指四種諍論：為爭吵而諍論、為不教誡而諍論、為犯戒而諍論、為事務而諍論。“如法平息”是指通過白四羯磨。“還要再挑撥”是指想要再次引起諍論。

། དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་མས་འཐབ་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་ལ་རྩོད་པར་འདུ་ཤེས་ནས་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བ་ལ་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བར་འདུ་ཤེས་ ཤིང་ཡང་ལས་ཀྱི་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དགེ་སློང་མས་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བ་ལ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དགེ་སློང་མས་ཤད་ཀྱིས་མ་བྱང་བ་ལ་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བར་འདུ་ཤེས་ཤིང་ཡང་ལས་ཀྱི་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དགེ་སློང་མས་ཤད་ཀྱིས་མ་བྱང་བ་ལ་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བར་འདུ་ཤེས་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དགེ་སློང་མས་འཐབ་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་ལ་མི་གདམས་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པར་འདུ་ཤེས་ནས་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བར་འདུ་ཤེས་ཤིང་། ཡང་ལས་ཀྱི་སྐྱོ སྔོགས་བྱེད་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཤད་ཀྱིས་མ་བྱང་བ་ལ་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བར་འདུ་ཤེས་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དགེ་སློང་མས་འཐབ་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་ལ་ལྟུང་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པར་འདུ་ཤེས་ནས་ཤད་ཀྱིས་བྱང བར་འདུ་ཤེས་ཤིང་ཡང་ལས་ཀྱི་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཤད་ཀྱིས་མ་བྱང་བ་ལ་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བར་འདུ་ཤེས་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དགེ་སློང་མས་འཐབ་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་ལ་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པར་འདུ ཤེས་ནས་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བ་ལ་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བར་འདུ་ཤེས་ཤིང་ཡང་ལས་ཀྱི་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཤད་ཀྱིས་མ་བྱང་བ་ལ་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བར་འདུ་ཤེས་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དགེ་སློང་མས མི་གདམས་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་ལ་འཐབ་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པར་འདུ་ཤེས་ནས་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བ་ལ་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བར་འདུ་ཤེས་ཤིང་ཡང་ལས་ཀྱི་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཤད་ཀྱིས་བྱང་བ་ལ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དགེ་སློང་མས་ཤད་ཀྱིས་མ་བྱང་བ་ལ་ཤད་ཀྱིས བྱང་བར་འདུ་ཤེས་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དགེ་སློང་མས་མི་གདམས་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་ལ་ལྟུང་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པར་འདུ་ཤེས་ནས་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བ་ལ་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བར་འདུ་ཤེས་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཤད་ཀྱིས བྱང་བ་ལ་ཤད་ཀྱིས་མ་བྱང་བར་འདུ་ཤེས་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ།

那麼，如何構成犯戒呢？如果比丘尼對於為爭吵而起的諍論，認知為諍論，對於已經解決的，認知為已經解決，還要再挑撥，則犯墮罪。如果比丘尼對已經解決的產生懷疑，則犯墮罪。如果比丘尼對於未解決的，誤認為已經解決，還要再挑撥，則犯墮罪。如果產生懷疑，則犯墮罪。如果比丘尼對於未解決的，誤認為已經解決，則犯惡作。如果產生懷疑，則犯惡作。 如果比丘尼對於為爭吵而起的諍論，誤認為是為不教誡而起的諍論，對於已經解決的，認知為已經解決，還要再挑撥，則犯墮罪。如果產生懷疑，則犯墮罪。對於未解決的，誤認為已經解決，則犯惡作。如果產生懷疑，則犯惡作。 如果比丘尼對於為爭吵而起的諍論，誤認為是為犯戒而起的諍論，對於已經解決的，認知為已經解決，還要再挑撥，則犯墮罪。如果產生懷疑，則犯墮罪。對於未解決的，誤認為已經解決，則犯惡作。如果產生懷疑，則犯惡作。 如果比丘尼對於為爭吵而起的諍論，誤認為是為事務而起的諍論，對於已經解決的，認知為已經解決，還要再挑撥，則犯墮罪。如果產生懷疑，則犯墮罪。對於未解決的，誤認為已經解決，則犯惡作。如果產生懷疑，則犯惡作。 如果比丘尼對於為不教誡而起的諍論，誤認為是為爭吵而起的諍論，對於已經解決的，認知為已經解決，還要再挑撥，則犯墮罪。對於已經解決的產生懷疑，則犯墮罪。如果比丘尼對於未解決的，誤認為已經解決，則犯惡作。如果產生懷疑，則犯惡作。 如果比丘尼對於為不教誡而起的諍論，誤認為是為犯戒而起的諍論，對於已經解決的，認知為已經解決，則犯墮罪。如果產生懷疑，則犯墮罪。對於已經解決的，誤認為未解決，則犯惡作。如果產生懷疑，則犯惡作。

། མི་གདམས་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་ལ་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པར་འདུ་ཤེས་ནས་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བ་ལ་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བར་འདུ་ཤེས་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཤད ཀྱིས་བྱང་བ་ལ་ཤད་ཀྱིས་མ་བྱང་བར་འདུ་ཤེས་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། ཤད་ཀྱིས་མ་བྱང་བ་ལ་ཤད་ཀྱིས་མ་བྱང་བར་འདུ་ཤེས་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དགེ་སློང་མས་ལྟུང་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་ལ་འཐབ་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པར་འདུ་ཤེས་ནས་ཤད་ཀྱིས་བྱང བ་ལ་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བར་འདུ་ཤེས་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དགེ་སློང་མས་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བ་ལ་ཤད་ཀྱིས་མ་བྱང་བར་འདུ་ཤེས་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དགེ་སློང་མས་ལྟུང་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་ལ་མི་གདམས་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པར་འདུ ཤེས་ནས་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བ་ལ་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བར་འདུ་ཤེས་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དགེ་སློང་མས་ལྟུང་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་ལ་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པར་འདུ་ཤེས་ནས་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བ་ལ་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བར་འདུ་ཤེས་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དགེ་སློང་མས་ཤད་ཀྱིས་མ་བྱང་བ་ལ་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བར་འདུ་ཤེས་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དགེ་སློང་མས་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་ལ་འཐབ་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པར་འདུ་ཤེས་ནས་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བ་ལ་ཤད་ཀྱིས་བྱང བར་འདུ་ཤེས་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དགེ་སློང་མས་ཤད་ཀྱིས་མ་བྱང་བ་ལ་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བར་འདུ་ཤེས་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དགེ་སློང་མས་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་ལ་མི་གདམས་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པར་འདུ་ཤེས་ནས ཤད་ཀྱིས་བྱང་བ་ལ་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བར་འདུ་ཤེས་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དགེ་སློང་མས་ཤད་ཀྱིས་མ་བྱང་བ་ལ་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བར་འདུ་ཤེས་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དགེ་སློང་མས་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་ལ་ལྟུང་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པར འདུ་ཤེས་ནས་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བ་ལ་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བར་འདུ་ཤེས་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དགེ་སློང་མས་ཤད་ཀྱིས་མ་བྱང་བ་ལ་ཤད་ཀྱིས་བྱང་བར་འདུ་ཤེས་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ།

對於為不教誡而起的諍論，誤認為是為事務而起的諍論，對於已經解決的，認知為已經解決，則犯墮罪。如果產生懷疑，則犯墮罪。對於已經解決的，誤認為未解決，則犯惡作。對於未解決的，認知為未解決，則犯惡作。如果產生懷疑，則犯惡作。 如果比丘尼對於為犯戒而起的諍論，誤認為是為爭吵而起的諍論，對於已經解決的，認知為已經解決，則犯墮罪。如果產生懷疑，則犯墮罪。如果比丘尼對於已經解決的，誤認為未解決，則犯惡作。如果產生懷疑，則犯惡作。 如果比丘尼對於為犯戒而起的諍論，誤認為是為不教誡而起的諍論，對於已經解決的，認知為已經解決，則犯墮罪。如果產生懷疑，則犯墮罪。 如果比丘尼對於為犯戒而起的諍論，誤認為是為事務而起的諍論，對於已經解決的，認知為已經解決，則犯墮罪。如果產生懷疑，則犯墮罪。如果比丘尼對於未解決的，誤認為已經解決，則犯惡作。如果產生懷疑，則犯惡作。 如果比丘尼對於為事務而起的諍論，誤認為是為爭吵而起的諍論，對於已經解決的，認知為已經解決，則犯墮罪。如果產生懷疑，則犯墮罪。如果比丘尼對於未解決的，誤認為已經解決，則犯惡作。如果產生懷疑，則犯惡作。 如果比丘尼對於為事務而起的諍論，誤認為是為不教誡而起的諍論，對於已經解決的，認知為已經解決，則犯墮罪。如果產生懷疑，則犯墮罪。如果比丘尼對於未解決的，誤認為已經解決，則犯惡作。如果產生懷疑，則犯惡作。 如果比丘尼對於為事務而起的諍論，誤認為是為犯戒而起的諍論，對於已經解決的，認知為已經解決，則犯墮罪。如果產生懷疑，則犯墮罪。如果比丘尼對於未解決的，誤認為已經解決，則犯惡作。如果產生懷疑，則犯惡作。

། དགེ་སློང་མ་ནི་ལྔ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་མ་གཉུག་མར་གནས་པ་དང་། ལས་བྱེད་པ་དང་། འདུན་པ་དབུལ་བ་དང་། ལྟ་བ་སྨྲ་བ་དང་། ལྔ་པ་ནི་གློ་བུར་དུ་འོངས་པའོ།། དགེ་སློང་མ་གཉུག་མར་གནས་པ་གང་ཞེ་ན། གང་གིས་རྩོད་པ་དེའི་ཐོག་མ་དང་། བར་དང་། ཐ་མ་དག་ཤེས་པའོ།། ལས་བྱེད་པ་གང་ཞེ་ན། གང་གིས་དེར་ལས་བྱས་པར་གྱུར་པའོ།། འདུན་པ་འབུལ་བ་གང་ཞེ་ན། གང་གིས་དེར་རང་གིས་འདུན་པ་ཕུལ་བར་གྱུར་པའོ།། ལྟ་བ་སྨྲ་བ་གང་ཞེ་ན། གང་གིས་དེར་འདི་ནི་བདག་བཟོད་དོ།། འདི་མི་བཟོད་དོ།། འདི་ནི་བདག་འདོད དོ།། འདི་ནི་བདག་མི་འདོད་དོ་ཞེས་རང་གི་ལྟ་བ་བརྗོད་པར་གྱུར་པའོ།། གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་གང་ཞེ་ན། དེར་གང་གིས་ཐོག་མ་དང་། བར་དང་། ཐ་མ་དག་མི་ཤེས་པའོ།། དང་པོའི་གསུམ་པོ་གང་ཡིན་པ་གཉུག་མར་གནས་པ་དང་། ལས་བྱེད་པ་དང་། འདུན་པ་འབུལ་བ་སྟེ། འདི་དག་གིས་ཆོས་བཞིན་དུ་རྩོད་པ་སྦྱངས་པ་ལས་ཡང་ལས་ཀྱི་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་ན་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།། ཐ་མ་གཉིས་ཀྱིས་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། གལ་ཏེ་ཤད་ཀྱིས་ཉེས་པར་སྦྱངས་པ་ཡིན་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ།། ལྟུང་བྱེད་བཞི པ་རྫོགས་།། །། དགེ་སློང་མའི་འདུལ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ། བམ་པོ་བཅུ་དྲུག་པ། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ།། དེ་ནས་སྦོམ་དགའ་མོ་ཁྱིམ་བདག་གི་ཁྱིམ་དེ་དང་དེ་རྣམས་སུ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཞུགས་ཏེ་བྲམ་ཟེ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དེ་དག་ལ གཅིག་པུ་འདུག་ཅིང་ཆོས་སྟོན་པ་ན་དེས་བུད་མེད་རྣམས་ཀྱི་བུད་མེད་ཀྱི་གསང་བ་དང་།བུད་མེད་ཀྱི་གསང་ཆེན་གང་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་པ་དེ་དག་ལ་བསྟན་ཏོ།། སྐྱེས་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཆུང་མ་དེ་དག་ལ་སྨྲས་སོ།། བུད་མེད་ནི་ཕྲག་དོག་ཅན་ཡིན་པས་དེ་ནས་ དགེ་སློང་མ་གནས་བརྟན་གནས་བརྟན་དག་བསོད་སྙོམས་ལ་རྒྱུ་བ་ན་འཇིག་རྟེན་ལ་ཅོ་འདྲི་བར་བྱེད་པ་ཁྱེད་ཅག་ལ་སུ་ཞིག་བསོད་སྙོམས་སྦྱིན་པར་བྱེད་པར་སེམས་པར་འགྱུར་ཞེས་ཁ་ཟེར་བ་དང་།ེ་མའོ་ཕུ་ནུ་མོ་དག་འདི་ཅི་ཉེས་ན་གཤེ་བར་གྱུར། དེ་དག་གིས་འདི་ སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། འཕགས་མ་སྦོམ་དགའ་མོས་བདག་ཅག་ཁྱིམ་ཐབ་དག་གི་མདུན་དུ་ཅོ་དྲིས་སོ།། དེ་རྣམས་ཀྱིས་བསོད་སྙོམས་མ་རྙེད་དེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་བསོད་སྙོམས་མ་རྙེད་པ་ན་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཁ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ།

比丘尼有五種:哪五種呢?常住比丘尼、羯磨比丘尼、與欲比丘尼、說見比丘尼,第五是暫來比丘尼。 什麼是常住比丘尼?即知道該諍論的開始、中間和結束的人。 什麼是羯磨比丘尼?即在那裡做了羯磨的人。 什麼是與欲比丘尼?即在那裡自己給予同意的人。 什麼是說見比丘尼?即在那裡說”這個我接受,這個我不接受,這個我想要,這個我不想要”等自己見解的人。 什麼是暫來比丘尼?即不知道開始、中間和結束的人。 前三種,即常住比丘尼、羯磨比丘尼和與欲比丘尼,如果她們依法解決諍論后又重新挑起諍論,則犯墮罪。后兩種如果挑起諍論,則犯惡作。如果是正當地解決,則無罪。 第四墮罪結束。 比丘尼戒本分別。第十六卷。 緣起在舍衛城。那時,粗肥比丘尼進入各種居士家乞食,獨自坐著為婆羅門和居士們說法。她把女人的秘密和大秘密全都告訴了那些男人。那些男人又告訴了自己的妻子。女人是嫉妒的,於是當長老比丘尼們乞食時,她們說:“你們這些詢問世間的人,誰會想給你們佈施食物呢?”並辱罵她們。比丘尼們說:“姐妹們,這是怎麼了,為什麼辱罵我們?”她們回答說:“尊者粗肥在我們丈夫面前詢問了(我們的秘密)。“那些(比丘尼)沒有得到食物。她們沒有得到食物,就開始誹謗、責備、辱罵。在這種情況下,向世尊稟告。

། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ་ཉེས་དམིགས་གང་ཅུང་ཟད་ཅི་བྱུང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་བསྟན་པ་ལས་གྱུར་གྱིས་དེ་ལྟ་བས་ན་ཆོས་བསྟན་པར་མི་བྱའོ།། དེ་དག་ཡང་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་ན་བྲམ་ཟེ་དང་། ཁྱིམ བདག་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ།འཕགས་མ་དག་ཆོས་ཤོད་ཅིག། དེ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀག་གོ།། བྲམ་ཟེ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དེ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། བདག་ཅག་གི་སྡུམ་པའི་ བསོད་སྙོམས་ཀྱང་དགག་ལགས་མོད།དེ་རྣམས་ཡང་བསོད་སྙོམས་ཀྱིས་ཕོངས་པར་གྱུར་པ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་ཚིག་ལྔའི་ཆོས་བསྟན་པར་བྱའོ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ ཚིག་ལྔའི་ཆོས་བསྟན་པར་བཀའ་སྩལ་པ་ན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཤེས་ནས།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱིམ་བདག་གཟུགས་ནི་མི་རྟག་གོ།། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མི་རྟག་གོ་ཞེས་ བྱ་བའོ།། གང་གི་ཚེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཚིག་ལྔའི་ཆོས་བསྟན་པར་བརྩམས་པ་དང་། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དེ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། འཕགས་མ་དག་ཅིའི་སླད་དུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་མང་དུ་མི་བཤད། ཁྱིམ་བདག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ ཙམ་ཞིག་བཅའ་བ་མཛད་དོ།། འཕགས་མ་དག་ཅི་ཁྱོད་སྤྲིག་ཀའི་རིན་གྱི་ཆོས་ཤིག་བསྟན་པར་རྩོམ་མམ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དེ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཇི་ལྟར་བདག་ཅག་ལ་ཆོས་ཉུང་ངུ་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་བདག་ཅག་གིས་བསོད་སྙོམས ཀྱང་ཉུང་ངུ་འབུལ་ལོ།། དེ་ལྟར་བསོད་སྙོམས་ཀྱིས་ཕོངས་པར་གྱུར་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཚིག་དྲུག་གི་ཆོས་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ན་དེ་རྣམས་ཀྱིས མ་ཤེས་ནས།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱིམ་བདག་མིག་ནི་མི་རྟག་གོ།། ཁྱིམ་བདག་རྣ་བ་དང་། སྣ་དང་། ལྕེ་དང་། ལུས་དང་། ཡིད་ནི་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་བའོ།། གང་གི་ཚེ་དགེ་སློང་མ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཚིག་དྲུག་གི་ཆོས་བསྟན་པར་བརྩམས་པ་དང་། དེ་ནས་བཅུ་གཉིས་སྡེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།

然後世尊思考:所有這些過失都是由於說法而起,因此不應說法。當她們再次去乞食時,婆羅門和居士們說:“聖者們,請說法。“她們回答說:“世尊已經禁止了。“那些婆羅門和居士說:“難道連我們的友好佈施也要禁止嗎?”她們又因缺乏食物而困擾,於是向世尊稟告。世尊說:“那麼可以說五句法。” 世尊允許說五句法時,她們不知道(如何說),世尊就說:“居士,色是無常的。受、想、行、識是無常的。” 當她們開始說五句法時,那些婆羅門和居士說:“聖者們,為什麼你們不多說一些法?”(比丘尼們回答:)“居士,世尊只允許說這麼多。“(他們說:)“聖者們,難道你們是在說一個銅錢價值的法嗎?” 然後那些婆羅門和居士說:“就像你們對我們說的法很少一樣,我們也只給你們很少的佈施。” 她們因此而缺乏食物,於是向世尊稟告。世尊說:“可以說六句法。“世尊這樣說時,她們不知道(如何說),世尊就說:“居士,眼是無常的。居士,耳、鼻、舌、身、意是無常的。” 當那些比丘尼開始說六句法時,十二眾說:

། ཚིག་ལྔ་གང་ཡིན་པ་དེ་དྲུག་པར་བྱས་འདོད་ཅིག། ཚིག་དྲུག་པས་ཆང་ནི་མ་འཐུངས་སྒོག་སྐྱ་ནི་མ་ཟོས་ན་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད། དེ་བཞིན་དུ་ཆེད་དུ་བསམས་ཏེ་ཚིག་དྲུག་བྱ་བ་ལ་ཚིག་བདུན་པར་འདས་པར་བྱེད་པའི སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་མི་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བསོད་སྙོམས་ཀྱིས་ཕོངས་པར་གྱུར་པ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྐྱེས་པ་ལ་ནི་བུད་མེད་དང་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ རོ།། བཅུ་གཉིས་སྡེ་དེ་རྣམས་བསོད་སྙོམས་ལ་རྒྱུ་བ་ན་ཁྱིམ་བདག་གི་ཁྱིམ་དེ་དག་ཏུ་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཁྱིམ་བདག་ཆོས་ཉོན་ཅིག། འཕགས་མ་རེ་ཞིག་བུད་མེད་དག་གྲོགས་སུ་དགུག་གིས་གཞེས་ཤིག། བཅུ་གཉིས་སྡེ་དེ་དག་གིས འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། བྱ་གག་མོ་འམ། སྤྲ་མོའམ། ལུག་མ་མོའམ། བྱི་ལ་མོ་འདི་དག་མོ་མ་ཡིན་ནམ། ཞེས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་རུང་བར་བྱེད་པ་འདིས་སྐྱེས་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ།། དེ་ནས་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་ཆེན་མོ་གཽ་ཏ་མཱི་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་བགོས་ལྷུང་བཟེད་དང ཆོས་གོས་བླངས་ནས་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ཞུགས་ཏེ།དེ་ཁྱིམ་བདག་གི་ཁྱིམ་དེ་དག་ཏུ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་དང་། དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། འཕགས་མ་ཆོས་བཤད་དུ་གསོལ། སོང་ལ་བུད་མེད་དག་གྲོགས་སུ་ཁྲིད་དེ་ཤོག་ ཤིག།ཁྱིམ་བདག་དེས་ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། བྱ་གག་མོ་འདི་མོ་མ་ལགས་སམ། དེ་ནས་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་ཆེན་མོ་གཽ་ཏ་མཱིས་ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཁྱེད་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་སྟོན་པ་དེ་སུ་ཡིན། དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། བཅུ་གཉིས་སྡེ་དག་ གོ།། དེས་འདི་སྐད་ཅེས་དེས་ན་ཁོ་མོ་ཅག་ལ་ཡང་གནས་སྐབས་འདི་བྱུང་ངོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ན་དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་མ་དག་སྨོད་པར་བྱེད་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་བུད་མེད་མེད་པར སྐྱེས་པའི་མདུན་དུ་ཚིག་ལྔའམ།དྲུག་གི་ཆོས་སྟོན་ན་རིག་པའི་བུད་མེད་མ་གཏོགས་ཏེ་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅུ་གཉིས་སྡེ་དག་གོ།། ཚིག་ལྔ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ།། ཚིག་དྲུག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་ལ་སོགས་ པའོ།། རིག་པའི་བུད་མེད་མ་གཏོགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་པའི་བུད་མེད་བཞག་སྟེའོ།

你們想把五句變成六句。喝酒和吃蔥有什麼錯呢?就這樣,他們故意把六句變成七句。 在這種情況下,向世尊稟告。世尊說:“不要說法。“(他們)因缺乏食物而困擾。世尊說:“對男人應與女人一起說法。” 十二眾去乞食時,在居士家對居士們說:“居士,請聽法。聖者,請先召集女人們來。“十二眾說:“難道母雞、母猴、母羊、母貓這些不是女人嗎?”他們用這種方式對男人說法。 然後大愛道喬達彌在早晨穿好下裙,拿著缽和法衣,進入村落。她進入那些居士家乞食時,那些居士說:“聖者,請說法。去把女人們帶來。“那個居士又說:“這隻母雞不是女人嗎?” 然後大愛道喬達彌對那個居士說:“是誰給你們這樣說法的?”他們回答說:“是十二眾。“她說:“所以我們也遇到了這種情況。“當她這樣說時,一些愚鈍的比丘尼開始誹謗。 世尊知道這件事後,制定學處:“如果有比丘尼在沒有女人在場的情況下,對男人說五句或六句法,除了有智慧的女人外,犯墮罪。” “如果有比丘尼”是指十二眾。“五句”是指色等。“六句”是指眼等。“除了有智慧的女人”是指除去有智慧的女人。

། ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་མ་བཞིན་ནོ།། དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཞིག་ཆེད་དུ་བསམས་ཏེ་སྐྱེས་པ་ལ་ཚིག་ལྔའི་ཆོས་སྟོན་པ་ན་ཚིག དྲུག་པར་ཐལ་བར་བྱེད་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དེ་བཞིན་དུ་སྟེང་གི་སར་བཤད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཁྱིམ་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ཏེ་ཐམས་ཅད་དུ་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཆེད་དུ་བསམས་ཏེ་ཚིག་དྲུག་གི་ཆོས་སྟོན་པ་ན་ཚིག་བདུན་པར་ཐལ་བར་བྱེད་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། གལ་ཏེ་དྲི་བ་འདྲི་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ།། ལས་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ལྟུང་བ་མེད་དོ།། ལྟུང་བྱེད་ལྔ་པ་རྫོགས་།། །། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ།། དེའི་ཚེ་བཅུ་གཉིས་སྡེ་རྣམས་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པའི་བུད་མེད་དང་། སྐྱེས་པ་དང་། ཁྱེའུ དང་།བུ་མོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཁ་བསྟམས་ཏེ་ཆོས་འདོན་དུ་འཇུག་གོ།། དེ་ནས་དབྱར་ཁང་དེ་ན་དཔེར་ན་རྩིས་ས་ན་རྩིས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་བཞིན་དུ་སྒྲ་མཐོན་པོ་དང་། སྒྲ་ཆེན་པོ་བྱུང་བ་ན་དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་མ་དག་སྨོད་པར་བྱེད་དོ།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བསླབ་པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ།ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་གང་ཟག་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་རྣམས་ལ་ཁ་བསྟམས་ཏེ་ཆོས་འདོན་དུ་འཇུག་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅུ་གཉིས་སྡེ་དག་གོ།། གང་ཟག་ བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ།བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། དགེ་སློང་དང་། དགེ་སློང་མའོ།། ལྷག་མ་རྣམས་ནི་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པའོ།། ཁ་བསྟམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་མཉམ་པ་དང་། ཚིག་ལྷག་པ་དང་། ཡི་གེ་མཉམ་པ་དང་། ཡི་གེ་ལྷག་པར་རོ།། དེ་ལ་ཚིག་མཉམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་མི་བྱ་སྟེ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་སྲིད་དུ་དེ་ཡང་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་མི་བྱ་སྟེ་ཞེས་སྨྲ་བ་སྟེ། འདི་ནི་ཚིག་མཉམ་པ་ཞེས་བྱའོ།། ཚིག་ལྷག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་མི་བྱ་སྟེ ཞེས་མ་སྨྲས་པ་དེ་སྲིད་དུ་དེ་དགེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲ་བ་སྟེ།འདི་ནི་ཚིག་ལྷག་པ་ཞེས་བྱའོ།། ཡི་གེ་མཉམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་ཨ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་སྲིད་དུ་དེ་ཡང་ཨ་ཞེས་སྨྲ་བ་སྟེ། འདི་ནི་ཡི་གེ་མཉམ་པ་ཞེས་བྱའོ།། ཡི་གེ་ལྷག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་ ཨ་ཞེས་མ་སྨྲས་པ་དེ་སྲིད་དུ་དེ་ཡང་ཨ་ཞེས་སྨྲ་བའོ།། ཆོས་འདོན་དུ་འཇུག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའམ། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་སྨྲས་པའོ།

“犯墮罪”是如前所述。 那麼,如何構成犯罪呢?如果有比丘尼故意對男人說五句法時超過到第六句,就犯墮罪。同樣,如上所述,直到”在家裡”為止,都是犯墮罪。同樣,如果故意說六句法時超過到第七句,就犯墮罪。如果是在回答問題,則無罪。對於初學者等也無罪。 第五墮罪結束。 緣起在舍衛城。當時,十二眾讓未受具足戒的女人、男人、男孩、女孩等一起誦法。然後在夏安居處,就像在算學處的算學老師們一樣,發出高聲和大聲,一些愚鈍的比丘尼開始誹謗。 然後世尊制定學處:“如果有比丘尼讓未受具足戒的人一起誦法,犯墮罪。” “如果有比丘尼”是指十二眾。關於”未受具足戒的人”,受具足戒的有兩種:比丘和比丘尼。其餘的都是未受具足戒的。 “一起”是指詞句相等、詞句超過、音節相等、音節超過。 “詞句相等”是指:當一方說”不應做一切惡”時,另一方也說”不應做一切惡”,這叫做詞句相等。 “詞句超過”是指:當一方還沒說完”不應做一切惡”時,另一方就說”應行一切善”,這叫做詞句超過。 “音節相等”是指:當一方說”阿”時,另一方也說”阿”,這叫做音節相等。 “音節超過”是指:當一方還沒說”阿”時,另一方就說”阿”。 “誦法”是指佛陀所說或聲聞所說的。

། ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་མ་བཞིན་ནོ།། དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་མས་ཇི་ཙམ་ཅུང་ཟད གང་ཟག་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་ཁ་བསྟམས་ཏེ་ཆོས་འདོན་དུ་འཇུག་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།། གལ་ཏེ་ལྡབ་ལྡིབ་ཅན་དང་། སྨྲ་མྱུར་བ་དང་། དྲན་པར་བྱ་བ་དང་། འདྲི་བ་གསོལ་བ་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ།། ལྟུང་བྱེད་དྲུག་པ་རྫོགས་།། །། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ།། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང་། མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ལྟུང་བ་དག་བྱུང་ཞིང་སྔོན་གྱི་ལྟུང་བ་དག་འཆགས་པར་བྱེད་པས་དེ་རྣམས་བཀུར་སྟི་བྱ་བ་སྤྱོད་དེ། དེ་རྣམས་ནང་པར་སྔར་ལངས་ཤིང་སངས་རྒྱས་དང་། ཆོས་དང་། དགེ འདུན་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད།ཆག་ཆག་དང་། ཕྱག་དར་དང་། ཕྱི་བདར་བྱེད་དོ།། བཅུ་གཉིས་སྡེ་དེ་དག་ནི་སེམས་ལས་ཆུང་ངུར་འདུག་ཅིང་འཁོད་དོ།། དེར་ཡང་ཁྱིམ་བདག་ལྷགས་ཏེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་མཐོང་ནས་འདི་སྙམ་དུ་དགེ་སློང་མ་རྒན་མོ་འདི་དག་ ནི་རིན་པོ་ཆེ་ཤེས་ཤིང་རིན་པོ་ཆེ་སོགས་པར་བྱེད་དོ།། བཅུ་གཉིས་སྡེ་འདི་དག་ནི་རིན་པོ་ཆེ་མི་ཤེས་ཤིང་རིན་པོ་ཆེ་སོགས་པར་མི་བྱེད་དོ་སྙམ་སེམས་སོ།། དེ་ནས་བཅུ་གཉིས་སྡེ་དག་གིས་ཁྱིམ་བདག་ལས་ཐོས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཁྱེད་འདི་ལྟ་བུ་རིན་པོ་ཆེ སོགས་ཤིག།དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཅིའི་ཕྱིར་འདི་དག་སངས་རྒྱས་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་ལ་སོགས་པ་ལ་མཆོད་པའི་དོན་དུ་བརྩོན་པར་བྱེད། དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ལྟུང་བ་འདི་དང་འདི་དག་བྱུང་ངོ་།། དེ་དག་གིས་ཐོས་ནས་གང་ལ་རྒན་མོ་རྣམས་ཀྱང་འདི་འདྲ་བའི་གནས་སྐབས་སུ་གྱུར་ན་གཞོན་ནུ་མ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར། ཞེས་ཡིད་ལ་གཅགས་པར་གྱུར་ཏོ།། བཅུ་གཉིས་སྡེ་དག་གིས་དོན་དེ་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་དེ་དག་གིས་དགེ་ཚུལ་གཞོན་ནུ་མ་རྣམས ལ་དྲིས་པ།ཁྱེད་ཀྱི་མཁན་མོ་དང་། སློབ་དཔོན་དག་ཅི་བྱེད། དེ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། བསོད་ནམས་བགྱིད་དོ།། དེ་ནས་བཅུ་གཉིས་སྡེ་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཁྱོད་བསོད་ནམས་འདི་འདྲ་བ་བྱོས་ཤིག། དགེ་ཚུལ་མ་དེ་རྣམས་ ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། དེ་ཅི་ལགས། དེ་ནས་བཅུ་གཉིས་སྡེ་དག་གིས་དེ་དག་གི་དགེ་ཚུལ་མ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།

“犯墮罪”是如前所述。 那麼,如何構成犯罪呢?只要比丘尼稍微讓未受具足戒的人一起誦法,都會犯墮罪。對於口吃者、語速快的人、需要提醒的人、回答問題時,則無罪。 第六墮罪結束。 緣起在舍衛城。因為沒有斷除煩惱,因為無知,犯了過錯,懺悔以前的過錯,那些人行恭敬之事。他們早晨起得早,供養佛法僧,打掃、清潔、擦拭。十二眾則心不在焉地坐著。 這時有居士來到,看到他們後心想:“這些老比丘尼懂得珍寶,珍惜珍寶。這些十二眾不懂珍寶,不珍惜珍寶。” 然後十二眾從居士那裡聽到后說:“你們要這樣珍惜珍寶。“他們說:“為什麼這些人爲了供養佛法僧等而如此精進?”他們說:“犯了這樣那樣的過錯。“他們聽到后想:“如果連老年人都處於這種情況,年輕人會怎麼樣呢?”於是心生不悅。 十二眾瞭解這件事後,問年輕的沙彌尼們:“你們的和尚尼和阿阇梨在做什麼?”他們回答說:“在修福德。“然後十二眾說:“你們也要修這樣的福德。“那些沙彌尼說:“那是什麼?”然後十二眾對那些沙彌尼說:

། ཅི་ཁྱེད་ཀྱི་སྙིང་ལམ་ན་ཁྱེད་ཀྱི་མཁན་མོ་དང་། སློབ་དཔོན་འདི་དག་འདི་ལ་ཆོས་བཟང་ངོ་ཞེས་སངས་རྒྱས་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན ལ་སོགས་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་སྙམ་མམ།དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ལྟུང་བ་འདི་དང་འདི་དག་བྱུང་ངོ་།། གང་གི་ཚེ་དགེ་སློང་མ་དེ་དག་ལྟུང་བ་དེ་ལས་ལངས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་དེ་དག་གི་དགེ་ཚུལ་གཞོན་ནུ་མ་དེ་དག་ལ་དགེ་ཚུལ་མ་དག་ལས་དག་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བ་ན། དེ་དག་ གིས་སྨྲས་པ།ཁྱེད་ཅག་ཅིའི་ཕྱིར་མི་མཛད། གནས་བརྟན་མོ་དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཁོ་མོ་ཅག་གིས་མི་རུང་ངོ་།། དགེ་ཚུལ་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཁ་ཅིག་རུང་ན་ཁ་ཅིག་མི་རུང་ངམ། དགེ་སློང་མ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཁྱེད་ལ་སུས་སྨྲས། དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་བཅུ་གཉིས་སྡེ་དག་གིས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན་དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་མ་དག་སྨོད་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྒྱས་པར་གསོལ་ཏོ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བརྗོད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་དགག་པ་མཛད་དོ།། དེ་ནས་དགེ་སློང་མ་དྲང་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ཅི་ནས་ཀྱང་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཆེན་པོ་མ་དད་པ་རིག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ཁྱིམ་རྣམས་སུ་སྤྱོད་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས བཀའ་སྩལ་པ།ཁྱིམ་དུ་སོ་སོར་གོ་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་མ་བསྐོ་བར་བྱའོ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་མ་ཤེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་མ་ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ཁྱིམ་དུ་སོ་སོར་གོ་བར་བྱེད་པ་བསྐོ་བར་བྱ་སྟེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། འདུན་པས་མི་འགྲོ་བ་དང་། ཞེ་སྡང་གིས་མི་འགྲོ་བ་དང་། གཏི་མུག་གིས་མི་འགྲོ་བ་དང་། འཇིགས་པས་མི་འགྲོ་བ་དང་། སོ་སོར་གོ་བར་བྱ་བ་དང་། སོ་སོར་གོ་བར་མ་བྱས་པའི་ཁྱིམ་ཤེས་པའོ།

“你們心裡認為你們的和尚尼和阿阇梨是爲了行善而供養佛法僧等嗎?雖然如此,但他們犯了這樣那樣的過錯。“當那些比丘尼從過錯中恢復時,他們對那些年輕沙彌尼說:“沙彌尼們,你們要凈化。“她們說:“你們為什麼不做?”那些長老尼說:“我們不可以。“沙彌尼們又說:“有些可以,有些不可以嗎?”那些比丘尼說:“誰告訴你們的?”她們說:“是十二眾告訴我們的。“這時,一些愚鈍的比丘尼開始誹謗,將此事詳細地稟告世尊。 世尊說:“不應說。“就這樣制止了。然後,名叫正直的比丘尼,爲了使大眾不生信心,在各家中如此這般地行事,將此事稟告世尊。世尊說:“應當指派一位比丘尼在各家中解釋。“因為不理解世尊的話,世尊又說:“應當指派具有五法的比丘尼在各家中解釋。哪五法呢?不因愛而行,不因恨而行,不因愚癡而行,不因恐懼而行,知道應解釋和不應解釋的家。”

། བསྐོ་བ་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། གནས་མལ་བཤམས་པ་བྱས ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས།འཕགས་མའི་དགེ་འདུན་ཕུ་ནུ་མོ་དག་བདག་ལ་གསན་དུ་གསོལ། དགེ་སློང་མ་དྲང་མོ་འདི་གང་གིས་ན་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཆེན་པོ་མ་དད་པར་རིག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ཁྱིམ་རྣམས་སུ་སྤྱོད་པར་བགྱིད་དེ། མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འདི་ཁྱིམ་ རྣམས་སུ་སོ་སོར་གོ་བར་བགྱིད་པར་སྤྲོ་ན།གལ་ཏེ་འཕགས་མའི་དགེ་འདུན་གྱིས་དུས་ལ་བབ་ཅིང་བཟོད་ན་འཕགས་མའི་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བར་མཛོད་ཅིག་དང་། མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་གང་ལགས་པ་འདི་དགེ་སློང་མ་དྲང་མོའི་སླད་དུ་ཁྱིམ་དུ་སོ་སོར་གོ་བར་བགྱིད་ པར་བསྐོ་བར་བགྱི་སྟེ།མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་གང་ལགས་པས་དགེ་སློང་མ་དྲང་མོའི་སླད་དུ་ཁྱིམ་རྣམས་སུ་ཕུ་ནུ་མོ་དག་ཁྱེད་ཅག་དགེ་སློང་མ་དྲང་མོ་ས་བོན་ཚིག་པ་ལྟ་བུ། ས་བོན་ཉམས་པ་ལྟ་བུ་འདིས་བསྟན་པ་ལ་ཚོད་མ་འཛིན་ཅིག། འཕགས་མ་སྐྱེ་ དགུའི་བདག་མོ་ཆེན་མོས་བསྟན་པའི་ཚད་ཟུང་ཤིག།གཽ་ཏ་མཱི་སྐེམ་མོ་དང་། ཨུཏྤ་ལའི་མདོག་དང་། ཆོས་སྦྱིན་དང་། འཕགས་མ་ཚུལ་ལྡན་གྱིས་ཚད་ཟུང་ཤིག། ཅེས་སོ་སོར་གོ་བར་བགྱིད་པར་འགྱུར་རོ།། འདི་ནི་གསོལ་བའོ།། ལས་ནི་འདི་ལྟར་ བྱ་སྟེ།འཕགས་མའི་དགེ་འདུན་ཕུ་ནུ་མོ་དག་བདག་ལ་གསན་དུ་གསོལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འཕགས་མའི་དགེ་འདུན་གྱིས་བཟོད་ཅིང་གནང་ནས་འདི་ལྟར་ཅང་མི་གསུང་བས་དེ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། དེ་ནས་དགེ་སློང་མ་ དྲང་མོས་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱིར་ཁྱིམ་དུ་སོ་སོར་གོ་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་མ་སྤྲོ་བར་བྱས་སོ་ཞེས་ཐོས་སོ།། ཐོས་ནས་ཀྱང་དགེ་སློང་མ་དྲང་མོ་ཁྱིམ་དུ་སོ་སོར་གོ་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་མ་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་དགེ་སློང་མ་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཕུ་ནུ་མོ་ཁྱོད དགེ་འདུན་གྱིས་ཁོ་མོའི་ཕྱིར་ཁྱིམ་དུ་སོ་སོར་གོ་བར་བྱེད་པ་བསྐོས་སམ།དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། དེ་ཡིན་ནོ།། ཕུ་ནུ་མོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་མོ་འདི་ལྟར་ཁྱིམ་རྣམས་སུ་མ་དད་པ་མང་དུ་བྱས་པར་ཡིད་ཆེས་སམ། དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཡིད་ཆེས་སོ།། དྲང་ མོས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཇི་ལྟར་གཅིག་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་ལྟར་ཅིག་ཤོས་ལ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བས་ཁོ་མོས་ཁྱོད་ཀྱི་ལྟོ་དྲལ་ལ་རྒྱུ་མས་དབྱར་ཁང་འཁོར་བར་བསྐོར་རོ།། དགེ་སློང་མ་དེ་སྐྲག་ནས་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་མའི་དགེ་འདུན་ལ་རྒྱས་པར་སྨྲས་སོ།

指派應當這樣做:從”準備好座位”開始,直到”尊貴的比丘尼僧團姐妹們,請聽我說。這位名叫正直的比丘尼,爲了使大眾不生信心,在各家中如此這般地行事。如果尊貴的僧團同意,現在是時候了,請尊貴的僧團允許,我們將指派這位名叫某某的比丘尼為正直比丘尼在各家中解釋。這位名叫某某的比丘尼將為正直比丘尼在各家中這樣解釋:‘姐妹們,你們不要效仿這位正直比丘尼,她就像燒焦的種子,像壞掉的種子。要以大護法所教導的為標準。要以瘦瞿曇彌、蓮花色、法施和聖具戒為標準。‘這是請求。” 羯磨應當這樣做:從”尊貴的比丘尼僧團姐妹們,請聽我說”開始,直到”尊貴的僧團已經同意並允許了,因為保持沉默,所以我如此認定”為止。 然後正直比丘尼聽說:“爲了你,已經指派了一位在各家中解釋的比丘尼。“聽到后,正直比丘尼就去那位在各家中解釋的比丘尼所在之處,到了之後對那位比丘尼說:“姐妹,僧團是否指派你為我在各家中解釋?”她說:“是的。""姐妹,你相信我在各家中造成了很多不信嗎?”她說:“相信。“正直說:“就像你相信一個人一樣,對另一個人也一樣相信,我要剖開你的肚子,用腸子繞佛殿一圈。“那位比丘尼害怕了,將此事詳細地告訴了比丘尼僧團。

དགེ་སློང་མ རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བ་འབའ་ཞིག་པ་བྱའོ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསོལ་བ་འབའ་ཞིག་པ་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་མ་ཤེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ།གནས་མལ་བཤམས་པ་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འཕགས་མའི་དགེ་འདུན་ཕུ་ནུ་མོ་དག་བདག་ལ་གསན་དུ་གསོལ། དགེ་སློང་མ་དྲང་མོ་འདི་ཅི་ནས་ཀྱང་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཆེན་པོ་མ་དད་པར་རིག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ཁྱིམ་རྣམས་སུ་ སྤྱོད་པར་བགྱིད་དེ།གལ་ཏེ་འཕགས་མའི་དགེ་འདུན་གྱིས་དུས་ལ་བབ་ཅིང་བཟོད་ན་འཕགས་མའི་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བར་མཛོད་ཅིག་དང་། གསོལ་བ་འབའ་ཞིག་པ་བགྱིས་ནས་དགེ་སློང་མ་དྲང་མོ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དང་། གང་དུ་དེ་སྣང་བ་དེ་ཁོ་ནར་འདི་ སྐད་ཅེས་ཕུ་ནུ་མོ་དག་ཁྱེད་དགེ་སློང་མ་སྡིག་ཅན་ས་བོན་ཚིག་པ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བའི་མཐུ་མེད་པ་འདིས་བསྟན་པ་ལ་ཚོད་མ་འཛིན་ཅིག།དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་དགེ་སློང་མ་གནས་བརྟན་གནས་བརྟན་དག་གིས་བསྟན་པ་འདི་ལ་ཚད་ཟུང་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བར་བགྱི་སྟེ་འདི་ནི་གསོལ་བའོ།། དེ་ལྟར་གསོལ་བ་འབའ་ཞིག་པ་བྱས་ནས་དགེ་སློང་མ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གང་དུ་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཆེན་པོ་ཡོད་པ་དེར་སོ་སོར་གོ་བར་བྱའོ།། གང་དུ་མ་དད་པར་བྱས་པ་དེར་བརྗོད་པར་བྱའི་ལྟོགས་པ་ཁོ་ནས་ཤི་བར་གྱུར་ན་མི་རུང་བས་གཞན་དུ་ནི་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ།། དེ་ནས བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས།བསླབ་པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་གང་ཟག་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་རྣམས་ལ་གནས་ངན་ལེན་གྱི་ལྟུང་བ་བརྗོད་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བ་མ་གཏོགས་ཏེ་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡང་དགེ་ སློང་མ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་འདི་པའོ།། བརྗོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨྲ་ནའོ།། དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བ་མ་གཏོགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བ་བཞག་སྟེའོ།། ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་མ་བཞིན་ནོ།། དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་མས དགེ་སློང་མ་ལ་མཐར་འགྱུར་བའི་ལྟུང་བ་མཐོང་ལ་དེས་མ་རིག་པ་ལ་མ་རིག་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་བརྗོད་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དེ་བཞིན་དུ་མ་རིག་པ་ལ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དགེ་སློང་མས་དགེ་སློང་མ་ལ་མཐར་འགྱུར་བའི་ལྟུང་བ་མཐོང་བ་ལ་དེས་རིག་པ་ལ་མ རིག་པར་འདུ་ཤེས་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དེ་བཞིན་དུ་རིག་པ་ལ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ།

以下是對藏文的完整直譯: 比丘尼們向世尊請示，世尊開示道:“比丘尼們應當單獨請示。“世尊說”應當單獨請示”，(比丘尼們)不明白，於是世尊開示道:“從’準備好住處’開始，直到’聖潔的比丘尼僧團姐妹們請聽我說。這位正直的比丘尼無論如何都會被大眾認為是不虔誠的,她在俗家中如此這般行事。如果聖潔的比丘尼僧團認為時機已到並且同意的話,請聖潔的比丘尼僧團允許,我將單獨請示。‘然後單獨請示后,正直的比丘尼無論在何處出現,就在那裡這樣說:‘姐妹們,你們這個罪惡的比丘尼,就像燒焦的種子一樣沒有生長的能力,不要在教法中放肆。雖然如此,年長的比丘尼們應當在這教法中約束自己。‘這就是請示。” 這樣單獨請示后,那些比丘尼們應當在有大眾的地方各自宣佈。應當在她造成不信的地方宣說,但如果只會因飢餓而死的話就不合適,所以不應在其他地方宣說。然後世尊從”發生這件事”開始直到”制定學處”為止都做了(規定)。 再者,若有比丘尼向未受具足戒的人宣說(其他比丘尼的)犯重罪,除非僧團允許,否則犯墮罪。“若有比丘尼”是指屬於這個教法的人。“宣說”是指說出。“除非僧團允許”是指除去僧團的允許。“犯墮罪”如前所述。 那麼如何構成犯罪呢?如果比丘尼看到另一比丘尼犯了重罪,而(被看到的比丘尼)不知道,看到的比丘尼以(對方)不知道的想法去說,就犯墮罪。同樣,對(對方)不知道有懷疑時也犯墮罪。如果比丘尼看到另一比丘尼犯了重罪,(被看到的比丘尼)知道,但看到的比丘尼認為(對方)不知道,就犯突吉羅。同樣,對(對方)知道有懷疑時也犯突吉羅。

། རས་ལ་རི་མོར་བྲིས་པ་ལྟར་ཇི་ལྟར་བདག་གིས་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཤེས་པ་ལ་ནི་ལྟུང་བ་མེད་དོ།། ལྟུང་བྱེད་བདུན་པ་རྫོགས་།། །། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡངས་པ་ཅན་ན་སྤྲེའུ་རྫིང་གི་འགྲམ་ཁང་པ་བརྩེགས་པའི་ཁང་ན་བཞུགས་སོ།། དེའི་ཚེ་མུ་གེ་མི་བཟད་པ་དགོན་པ་སློང་མོ་པས་ཟས་རྙེད་པར་དཀའ་བ་བྱུང་ངོ་།། དེ་ནས་དགེ་སློང་མ་རབ་ཏུ་མང་པོ་ལྗོངས་ཤིག་ཏུ་དོང་བ་དང་། བསོད སྙོམས་ཀྱིས་ཕོངས་པར་གྱུར་ཏོ།། དེ་ནས་དེ་རྣམས་ཕན་ཚུན་དུ་བགྲོས་པ། ཅིའི་ཕྱིར་བདག་ཅག་གི་ཡོན་ཏན་བསྒྲགས་པར་མི་བྱ། དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཅི་ཡང་དག་པས་སམ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་དག་གིས འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཡང་དག་པས་སོ།། དེ་དག་གིས་ཕན་ཚུན་དུ་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པས་བསྒྲགས་པ་བྱས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ནི་ཡོན་ཏན་ལ་དགའ་བ་ཡིན་པས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་བསོད་སྙོམས་ཀྱིས་མ་ཕོངས་པར་བྱས་སོ།། གང་གི་ཚེ་དགེ་སློང་མ་དེ་དག ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་དོང་ནས་ཡངས་པ་ཅན་དུ་ཕྱིན་ནོ།། དེ་ནས་གནས་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པའི་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། སངས་རྒྱས་ལྡན། ཆོས་ལྡན། དགེ་འདུན་ལྡན་དག་འོངས་པ་ལེགས་སོ།། འོངས་པ་ལེགས་སོ།། ཇི་ག ལེགས་པར་སྤྱད་དམ།དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ལེགས་པར་སྤྱད་དོ།། ཚེ་དང་ལྡན་མ་དག་བསོད་སྙོམས་ཀྱིས་ཕོངས་པར་མ་གྱུར་གྲང་། དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། མ་གྱུར་ཏོ།། གནས་བརྟན་གནས་བརྟན་འདི་དག་ནི་བསོད་སྙོམས་ཀྱིས་ ཕོངས་པར་གྱུར་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཐབས་ཅི་ཞིག་བྱས་ན་མ་གྱུར།དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།། ཕན་ཚུན་ཡོན་ཏན་བསྒྲགས་པ་བྱས་པས་སོ།། ཁྱེད་མིའི་ཆོས་བླ་མ་བརྗོད་དུ་རུང་ངམ། དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་བདག་ཅག་གིས་བརྗོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན་དོན་ཉུང་བའི་ དགེ་སློང་མ་དག་སྨོད་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་གང་ཟག་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་མིའི་ཆོས་བླ་མ་བདེན་པ་བརྗོད་ན ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་འདི་པའོ།། བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ནི་གཉིས་སོ།། ལྷག་མ་རྣམས་ནི་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པའོ།། བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་ཡོད་པའོ།

以下是對藏文的完整直譯: 就像畫在布上的圖畫一樣,如果我所知道的與全世界所知道的一樣,那就沒有過失。第七墮罪結束。 佛世尊在廣嚴城(Vaiśālī)猴子池邊的重閣講堂中住。那時發生了可怕的饑荒,荒野中的乞食者很難獲得食物。於是許多比丘尼前往某個地方,缺乏乞食(所得)。然後她們互相商議:“為什麼我們不宣揚自己的功德呢?”她們說:“是用真實的還是不真實的?”她們說:“用真實的。“她們互相用真實的功德進行宣揚,由於世人喜歡功德,所以她們不缺乏乞食(所得)。 當那些比丘尼遊歷各地后回到廣嚴城時,常住的比丘尼們看見她們后這樣說:“具足佛法、具足正法、具足僧伽的人們,你們來得好啊!來得好啊!一路上行為如何?”她們說:“行為很好。“(常住比丘尼問:)“具壽們,你們沒有缺乏乞食(所得)吧?”她們說:“沒有。""這些長老們如果缺乏乞食(所得),你們用什麼方法使之不缺乏的?”她們說:“通過互相宣揚功德。""你們宣說了超人法嗎?”當她們說”我們宣說了”時,少欲的比丘尼們呵責,並向世尊稟告了這件事。 然後世尊從”發生這件事”開始直到”制定學處”為止都做了(規定)。再者,若有比丘尼向未受具足戒的人宣說真實的超人法,犯墮罪。“若有比丘尼”是指屬於這個教法的人。關於”向未受具足戒的人”,受具足戒有兩種,其餘的都是未受具足戒的人。“真實”是指確實存在的。

། ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས བྱ་བ་ནི་གོང་མ་བཞིན་ནོ།། དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན།། །། བར་སྡོམ་ལ། མཐོང་དང་འདུ་ཤེས་དགོན་པ་དང་།། ཁྱིམ་རྣམས་སུ་ནི་སྟན་བཀྲ་དང་།། རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་བྱེད་དང་།། བདག་ཉིད་ཉེ་བར་སྟོན་པའོ།། དགེ་སློང་མས་འདུ་ཤེས་དང་། བཟོད་པ་དང་། འདོད་པ་དང་། བློ་གྲོས་དང་། རྟོག་པ་དང་། ལྟ་བ་མ་བསྒྱུར་བར་འདི་སྐད་ཅེས་ལྷ་མཐོང་ངོ་ཞེས་ཟེར་ལ། བདེན་པ་ཡིན་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དེ་བཞིན་དུ་གནོད་སྦྱིན་རྣམས་དང་། ཀླུ་རྣམས་དང་། དྲི་ཟ་རྣམས་དང་། མིའམ་ཅི་རྣམས་དང་། ལྟོ་འཕྱེ ཆེན་པོ་རྣམས་དང་།གྲུལ་བུམ་རྣམས་དང་། རྣམས་དང་། ཤ་ཟ་རྣམས་དང་། སྲུལ་པོ་རྣམས་ཀྱང་བདེན་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཐ་ན་ཕྱག་དར་ཁྲོད་ཀྱི་ཤ་ཟ་ཡང་བདེན་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དེ་བཞིན་དུ་ལྷ་རྣམས་ལ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ ལུས་སྲུལ་པོ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ཏེ་བདེན་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཐ་ན་ཕྱག་དར་ཁྲོད་ཀྱི་ཤ་ཟ་ཡང་བདེན་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། ཁོ་མོའི་དྲུང་དུ་ལྷ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་འོང་བ་བདེན་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཐ་ན་ཕྱག་དར་ཁྲོད་ཀྱི་ཤ་ཟ་ཡང་བདེན་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དེ་བཞིན་དུ་ལྷ་ལ སོགས་པའི་སྒྲ་ཐོས་པ་བདེན་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཐ་ན་ཕྱག་དར་ཁྲོད་ཀྱི་ཤ་ཟ་ཡང་བདེན་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། ལྷ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་གཏམ་འདྲེ་བར་བྱེད། རྣམ་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པར་བྱེད་པ་བདེན་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཐ་ན་ཕྱག་དར་ཁྲོད་ཀྱི་ཤ་ཟ་ཡང་བདེན་ན་ཉེས བྱས་སོ།། དེ་བཞིན་དུ་ལྷ་ཡང་ཁོ་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་གཏམ་འདྲེ་བར་བྱེད། རྣམ་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པར་བྱེད་པ་བདེན་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཐ་ན་ཕྱག་དར་ཁྲོད་ཀྱི་ཤ་ཟ་ཡང་བདེན་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དགེ་སློང་མས་འདུ་ཤེས་དང་། བཟོད་པ་དང་། འདོད་པ་དང་། བློ གྲོས་དང་།རྟོག་པ་དང་། ལྟ་བ་མ་བསྒྱུར་བར་འདི་སྐད་ཅེས་མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་ཐོབ་བོ་ཞེས་ཟེར་ལ་བདེན་པ་ཡིན་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།

這是對藏文的完整直譯: “犯墮罪”是如前所述。那麼,如何構成犯罪呢? 中間總結: 見到、想像、荒野中, 以及在諸家中的彩色坐具, 自身特徵的執持, 以及自我的顯示。 比丘尼在未改變想法、認可、願望、智慧、思考和見解的情況下,如此說:“我見到天神。“如果是真實的,則犯墮罪。同樣地,如果是真實的,見到夜叉、龍、乾闥婆、緊那羅、大腹行者、鳩槃荼、餓鬼、尸魅,也犯墮罪。乃至見到垃圾堆中的食肉鬼,如果是真實的,則犯惡作。 同樣地,從”爲了看天神而去”到”爲了看尸魅而去”,如果是真實的,則犯墮罪。乃至爲了看垃圾堆中的食肉鬼,如果是真實的,則犯惡作。 天神等來到我面前,如果是真實的,則犯墮罪。乃至垃圾堆中的食肉鬼來到面前,如果是真實的,則犯惡作。 同樣地,聽到天神等的聲音,如果是真實的,則犯墮罪。乃至聽到垃圾堆中食肉鬼的聲音,如果是真實的,則犯惡作。 與天神交談、討論,如果是真實的,則犯墮罪。乃至與垃圾堆中的食肉鬼交談、討論,如果是真實的,則犯惡作。 同樣地,天神與我交談、討論,如果是真實的,則犯墮罪。乃至垃圾堆中的食肉鬼與我交談、討論,如果是真實的,則犯惡作。 比丘尼在未改變想法、認可、願望、智慧、思考和見解的情況下,如此說:“我獲得了無常想。“如果是真實的,則犯墮罪。

། དེ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་བའི་འདུ་ཤེས་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་བདག་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། ཟས་ལ་མི་མཐུན་ པའི་འདུ་ཤེས་དང་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་མི་དགའ་བའི་འདུ་ཤེས་དང་།ཉེས་དམིགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང་། སྤོང་བའི་འདུ་ཤེས་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་འདུ་ཤེས་དང་། འགོག་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། འཆི་བའི་འདུ་ ཤེས་དང་།མི་གཙང་བའི་འདུ་ཤེས་དང་། རྣམ་པར་བམ་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། རྣམ་པར་སྔོས་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། རྣམ་པར་རུལ་བའི་འདུ་ཤེས་དང་། རྣམ་པར་དམར་བའི་འདུ་ཤེས་དང་། རྣམ་པར་ཟོས་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། རྣམ་པར་ཞིགས་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། རྣམ་པར་འཐོར་བའི་འདུ་ཤེས་དང་། རུས་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། ཁོ་མོས་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་། གཉིས་པ་དང་། གསུམ་པ་དང་། བཞི་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ཀྱི་བསམ་གཏན་ཁོ་མོས་ཐོབ བོ་ཞེས་ཟེར་ལ་བདེན་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དགེ་སློང་མས་འདུ་ཤེས་མ་བསྒྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་ཏེ། དགེ་སློང་མ་རབ་ཏུ་མང་པོ་དགོན་པ་ན་གནས་ན་དེ་དག་ལས་མི་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་མི་འཚེ་ན་ཁོ་མོ་ཡང་དེ་ན་གནས་ན་རྣམ་པར་མི འཚེའོ།། ཞེས་སྨྲས་ལ་བདེན་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཁྱིམ་རྣམས་སུ་སྟན་བཀྲ་ཞིང་བཀྲ་བ་རྣམས་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ།། དགེ་སློང་མས་འདུ་ཤེས་མ་བསྒྱུར་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་ཏེ། དགེ་སློང་མ་གང་གིས་རང་གི་མཚན་ཉིད འཛིན་པ་ཞི་གནས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་བརྟེན་ནས།འཇིག་རྟེན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཉོན་མོངས་པ་དག་རྣམ་པར་མནན་པས་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་། གནོད་སེམས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་དུ་མི་སྤྱོད་པ་དེ་ཡོད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཁོ་མོས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ ཟེར་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དགེ་སློང་མས་འདུ་ཤེས་དང་། བཟོད་པ་དང་། འདོད་པ་དང་། བློ་གྲོས་དང་། རྟོག་པ་དང་། ལྟ་བ་མ་བསྒྱུར་བར་འདི་སྐད་ཅེས་དགེ་སློང་མ་ལྷ་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ཀྱིས་ཁོ་མོས་སོ་ཞེས་དེ་སྐད་མ་སྨྲས་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དེ་བཞིན་དུ་གནོད་སྦྱིན་རྣམས་དང་། ཀླུ་རྣམས་དང་། དྲི་ཟ་རྣམས་དང་། མི་འམ་ཅི་རྣམས་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་། གྲུལ་བུམ་རྣམས་དང་། རྣམས་དང་། ཤ་ཟ་རྣམས་དང་། ལུས་སྲུལ་པོ་རྣམས་བདག་གིས་སོ་ཞེས་དེ་སྐད་མ་སྨྲས ན་ཉེས་བྱས་སོ།

這是對藏文的完整直譯: 同樣地,對無常有苦的想像,對苦有無我的想像,對食物有不適的想像,對一切世間有不喜的想像,過患的想像,斷除的想像,離貪的想像,滅盡的想像,死亡的想像,不凈的想像,青瘀的想像,膨脹的想像,腐爛的想像,血紅的想像,被啃食的想像,分離的想像,分散的想像,骨骼的想像,空性的各別了知的想像,以及”我獲得了第一禪定、第二禪定、第三禪定、第四禪定”乃至”我獲得了八解脫的禪定”,如果是真實的,則犯墮罪。 比丘尼在未改變想法(從這裡開始)直到”如此說”為止:許多比丘尼住在荒野,如果她們不被非人傷害,我也住在那裡不會被傷害。如果這樣說是真實的,則犯墮罪。同樣地,對於在家中的彩色坐具也應如此說。 比丘尼在未改變想法(從這裡開始)直到”如此說”為止:任何比丘尼依靠止的相而執持自身特徵,通過世間作意壓制煩惱,不行使貪慾、害心等,有這樣的人存在(從這裡開始)直到”我也是”為止,如果這樣說,則犯墮罪。 比丘尼在未改變想法、認可、願望、智慧、思考和見解的情況下,如此說:“有見到天神的比丘尼存在。“但沒有說”我就是”,則犯惡作。同樣地,對於夜叉、龍、乾闥婆、緊那羅、大腹行者、鳩槃荼、餓鬼、尸魅,如果沒有說”我就是”,則犯惡作。

། ཐ་ན་ཕྱག་དར་ཁྲོད་ཀྱི་ཤ་ཟ་ལ་ཡང་བདག་གིས་སོ་ཞེས་མ་སྨྲས་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དེ་བཞིན་དུ་རིམ་པ་འདིས་སྡོམ་གྱི་ཚིག་བཅད་འདི་བརྗོད་པར་བྱའོ།། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཞིག་འདུ་ཤེས་མ་བསྒྱུར་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་ཏེ། དགེ་སློང་མ་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་ཞི་གནས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་བརྟེན་ནས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་མནན་ནས་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་། གནོད་སེམས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་དུ་མི་སྤྱོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་གྱི་ཁོ་མོ་ཡིན ནོ་ཞེས་དེ་སྐད་མ་སྨྲས་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། ལྟུང་བྱེད་བརྒྱད་པ་རྫོགས་།། །། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ།། གང་གི་ཚེ་ཆོས་སྦྱིན་ཕོ་ཉས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ཐོབ་ཅིང་བདེན་པ་རྣམས་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་དེ་རང་གི་དབྱར་ཁང་ན་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་དང་ལྡན པའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་དོ།། དེ་དད་པ་དང་ལྡན་ཞིང་བཟང་ལ་དགེ་བའི་བསམ་པ་ཅན་ཡིན་པས་འདི་ལྟ་སྟེ། སངས་རྒྱས་སམ། ཆོས་སམ། དགེ་འདུན་ནམ། དགེ་སློང་མ་བཤེས་པ་རྣམས་ལ་མི་འབུལ་བའམ། ཡོངས་སུ་མི་གཏང་བ་ཅི་ཡང མེད་དོ།། དེ་དེ་ལྟར་ཕུལ་ཞིང་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བཏང་བས་ཆོས་གོས་རྙིངས་ཤིང་སྣམ་སྦྱར་ཡང་དེངས་པར་གྱུར་ཏོ།། དེ་ནས་དགེ་སློང་མའི་དགེ་འདུན་འདི་སྙམ་དུ་དགེ་སློང་མ་ཆོས་སྦྱིན་འདི་ནི་དད་པ་དང་ལྡན་ཞིང་བཟང་ལ་དགེ་བའི་བསམ་པ་ཅན་ཡིན་པས་བསམ་གཏན་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྤངས་ནས་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་ལ། དེ་མི་འབུལ་བའམ། ཡོངས་སུ་མི་གཏང་བ་ཅི་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སྣམ་སྦྱར་དེངས་པར་གྱུར་གྱིས་ཞེས བྱ་བའི་བར་རོ།། བདག་ཅག་གིས་རས་ཡུག་ཆེན་ཞིག་གྲུབ་པ་དང་། དེ་བདག་ཅག་གིས་ཆོས་སྦྱིན་ལ་སྦྱིན་ནོ།། སྙམ་དུ་སེམས་སོ།། དེ་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་རས་ཡུག་ཆེན་ཞིག་རྙེད་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་སྦྱིན་ལ་བྱིན་ནོ།། དེས་སྐབས་དེ་བཅོམ ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་སྦྱིན་ནོ།

這是對藏文的完整直譯: 乃至對於垃圾堆中的食尸鬼,如果沒有說”我就是”,則犯惡作。同樣地,應當按照這個次序誦讀這個偈頌。 再者,任何比丘尼在未改變想法(從這裡開始)直到”如此說”為止:有比丘尼依靠止的相而執持自身特徵,通過世間作意壓制煩惱,不行使貪慾、害心等,有這樣的人存在。如果沒有說”我就是”,則犯惡作。 第八墮罪結束。 緣起在舍衛城。當法施使者獲得具足戒並見到諸諦時,她在自己的雨安居處努力為比丘尼們做如法的事務。她具有信心,善良且有善意,對於佛、法、僧或比丘尼朋友們,沒有什麼是不佈施或不捨棄的。由於這樣佈施和捨棄,她的法衣破舊,僧伽梨也變薄了。 於是比丘尼僧團這樣想:“這位比丘尼法施具有信心,善良且有善意,捨棄了禪定、解脫、三摩地、等至,努力為比丘尼們做如法的事務,沒有什麼是不佈施或不捨棄的”(從這裡開始)直到”僧伽梨變薄了”為止。“我們已經準備好了一大塊布料,我們應該把它給法施。“他們這樣想。 然後在另一個時候,她們得到了一大塊布料,就把它給了法施。她向世尊稟告了這件事,世尊說:“應該請求后再給予。”

། འདི་ལྟར་བྱས་ཏེ། གནས་མལ་བཤམས་པ་བྱས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འཕགས་མའི་དགེ་འདུན་ཕུ་ནུ་མོ་དག་བདག་ལ་གསན་དུ་གསོལ། དགེ་སློང་མ་ཆོས་སྦྱིན་ འདི་དད་པ་དང་ལྡན་ཞིང་བཟང་ལ་དགེ་བའི་བསམ་པ་ཅན་ལགས་པས་འདི་ལྟ་སྟེ།སངས་རྒྱས་སམ། ཆོས་སམ། དགེ་འདུན་ནམ། དགེ་སློང་མ་བཤེས་པ་རྣམས་ལ་མི་འབུལ་བའམ། ཡོངས་སུ་མི་གཏང་བ་ཅི་ཡང་མ་མཆིས་སོ།། དེ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བཏང་བས་ཆོས་ གོས་ལྔ་རྙིངས་ཤིང་སྣམ་སྦྱར་ཡང་དེངས་པར་གྱུར་ལགས་ཀྱིས།གལ་ཏེ་འཕགས་མའི་དགེ་འདུན་གྱིས་དུས་ལ་བབ་ཅིང་བཟོད་ན་འཕགས་མའི་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བར་མཛོད་ཅིག་དང་། འདི་ལྟར་འཕགས་མའི་དགེ་འདུན་གྱིས་ཆོས་སྦྱིན་ལ་རས་ཡུག་ཆེན་སྩོལ་བར་མཛད་ དོ།། འདི་ནི་གསོལ་བའོ།། གང་གི་ཚེ་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ་ཆོས་སྦྱིན་ལ་རས་ཡུག་ཆེན་བྱིན་པ་དེའི་ཚེ་སྦོམ་དགའ་མོས་བཅུ་གཉིས་སྡེ་ལྷག་མ་རྣམས་ལ། ཀྱེ་ཕུ་ནུ་མོ་དག་གང་དུ་དགེ་འདུན་གྱི་རྙེད་པ་བཤེས་ངོར་སྔོ་བར་བྱེད་པར་དགེ་སློང་མའི་དགེ་འདུན་གྱི རྙེད་པ་འགྲུབ་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཞེས་སྨྲས་པ་ན་དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་མ་རྣམས་སྨོད་པར་བྱེད་དོ།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བསླབ་པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་སྔར་ལེགས་པར་རུང་བར་བྱས་ནས་དེའི་འོག ཏུ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་ཕུ་ནུ་མོ་དག་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་བཤེས་ངོར་བྱས་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་རྙེད་པར་བསྔོས་པ་གང་ཟག་གིར་སྔོ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦོམ་དགའ་མོའོ།། སྔར་ལེགས་པར་རུང་བར་བྱས ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློ་གྲོས་མཐུན་པར་བྱས་པའོ།། དེའི་འོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གཞན་ནའོ།། འདི་སྐད་ཅེས་ཟེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨྲ་ནའོ།། དགེ་འདུན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་མའི་དགེ་འདུན་གྱིའོ།། རྙེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྙེད་པ་ནི་གཉིས ཏེ།ཟང་ཟིང་གི་རྙེད་པ་དང་། གོས་ཀྱི་རྙེད་པ་སྟེ། དོན་འདི་ལ་ནི་གོས་ཀྱི་རྙེད་པ་ཡིན་པར་དགོངས་སོ།། བཤེས་ངོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གང་གི་བཤེས་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ལྷན་ཅིག་གནས་པའི་བཤེས་པ་ནི་མཁན་མོ་ཡིན་ལ། མཁན་མོའི་ནི་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ ཡིན་ནོ།། ཉེ་གནས་ཀྱི་ནི་སློབ་དཔོན་ཡིན་ལ། སློབ་དཔོན་གྱི་ཡང་ཉེ་གནས་ཡིན་ནོ།། འགྲོགས་བཤེས་ཀྱི་ཡང་འགྲོགས་བཤེས་ཡིན་ནོ།། སྨོས་འདྲིན་གྱི་ཡང་སྨོས་འདྲིན་ཡིན་ནོ།

注意此處是斷點重試開始位置，可能需要清理此位置之前的一次翻譯

這樣做。從”準備住處”這句話開始，尊貴的比丘尼姐妹們請聽我說。這位比丘尼法施具有信仰，善良且有善意。也就是說，她對佛陀、法、僧團或比丘尼朋友們沒有什麼不願意佈施或不願意捨棄的。她這樣全部捨棄后，五件舊法衣和僧伽梨也已經破舊了。如果尊貴的僧團認為時機適當並同意的話，請尊貴的僧團同意並這樣做：尊貴的僧團將賜予法施一匹大布。這是請求。 當他們做出請求並給予法施一匹大布時，粗行母對其餘十二眾說：“姐妹們啊，在僧團的所得被指定給朋友的地方，比丘尼僧團的所得怎麼可能實現呢？“說這話時，少欲的比丘尼們責備她。 然後世尊從”這件事發生”這句話開始，一直到制定學處為止。再者，任何比丘尼先前已經同意后，之後對比丘尼們這樣說：“姐妹們，比丘尼們指定僧團的所得給朋友，卻把它指定給個人。“如果這樣說的話，就犯墮罪。 “再者，任何比丘尼”指的是粗行母。“先前已經同意”意味著達成共識。“之後”意味著在另一個時間。“如果這樣說”意味著如果說出來。“僧團的”指的是如來的女性聲聞僧團的。關於”所得”，所得有兩種：物質的所得和衣服的所得。這裡指的是衣服的所得。 關於”朋友”，誰是誰的朋友呢？共住的朋友是和尚尼，和尚尼的是共住者。親教師的是弟子，弟子的也是親教師。同伴的也是同伴。密友的也是密友。

གནས་གཅིག་པའི་ཡང་གནས་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ།། སྔོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུར་ནའོ།། གང་ཟག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་ལ་སྦྱིན་ནའོ།། ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་མ་བཞིན་ནོ།། དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་དགེ་སློང་མས་ཇི་ཙམ་དུ་སྔར་ལེགས་པར་རུང་བར་བྱས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་དགེ་སློང་མས་བཤེས ངོར་དགེ་འདུན་གྱི་རྙེད་པར་བསྔོས་པ་གང་ཟག་གིར་སྒྱུར་བར་བྱེད་དོ།། ཞེས་ཟེར་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།། གལ་ཏེ་བདེན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ།། ལྟུང་བྱེད་དགུ་པ་རྫོགས་།། །། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ།། དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མ བཅུ་གཉིས་སྡེ་རྣམས་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པ་ན་འདི་སྐད་ཅེས་ཕུ་ནུ་མོ་དག་ཇི་ཙམ་གྱིས་དགེ་སློང་མ་རྣམས་འགྱོད་པ་དང་།ཡིད་ལ་གཅགས་པ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། གནོད་པ་དང་། གདུང་བར་འགྱུར་བའི་བསླབ་པའི་གཞི་ཕྲན་ཚེགས་རབ་ཏུ་ཕྲ་བ་གང་ ལ་གཞི་ཡང་མངོན་ལ།གང་ཟག་དང་། གྲོང་དང་། ཞིང་ཡང་མངོན་པ་དེ་དག་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་ལས་བཏོན་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན་དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་མ་རྣམས་སྨོད་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ།། དེ་ནས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས།བསླབ་པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ། ཡང་དགེ་སློང་མ་གང་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པ་ན་འདི་སྐད་ཅེས་འཕགས་མ་དག་ཇི་ཙམ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་འགྱོད་པ་ དང་།ཡིད་ལ་གཅགས་པ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། གནོད་པ་དང་། གདུང་བར་འགྱུར་བའི་བསླབ་པའི་གཞི་ཕྲན་ཚེགས་རབ་ཏུ་ཕྲ་བ་འདི་དག་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་ལས་བཏོན་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་ཟེར་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡང་དགེ་སློང་མ་ གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦོམ་དགའ་མོའོ།

同住處的也是同住處的。“指定”意味著轉移。“給個人”意味著給予個人。“犯墮罪”與前面相同。

那麼，如何構成犯罪呢？當那位比丘尼先前已經同意后，之後對比丘尼們這樣說：“比丘尼們指定僧團的所得給朋友，卻把它轉給個人。“如果這樣說的話，在所有情況下都會犯墮罪。如果確實是事實，則不犯罪。

第九墮罪結束。

緣起在舍衛城（現今的薩赫特-馬赫特）。當時，十二眾比丘尼在誦讀別解脫經時說道：“姐妹們，那些會使比丘尼們後悔、憂慮、不悅、傷害和痛苦的微小學處，其中明顯涉及基礎、個人、村莊和田地的，每半月從別解脫經誦讀中刪除有什麼用呢？“少欲的比丘尼們責備她們，並向世尊報告了這件事。

然後世尊從”這件事發生”這句話開始，一直到制定學處為止。再者，任何比丘尼在每半月誦讀別解脫經時這樣說：“尊貴的姐妹們，那些會使比丘尼們後悔、憂慮、不悅、傷害和痛苦的微小學處，每半月從別解脫經誦讀中刪除有什麼用呢？“如果這樣說的話，就犯墮罪。

“再者，任何比丘尼”指的是粗行母。

ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་ངོ་།། སོ་སོར་ཐར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕས་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་བརྒྱད་དང་། དགེ་འདུན་ལྷག་མ་ཉི་ཤུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ལྟུང་བྱེད་བརྒྱ་བརྒྱད་བཅུ་དང་། སོ་སོར་བཤགས་པ་བྱ་བ་བཅུ གཅིག་དང་།བསླབ་པ་མང་པོ་དང་། རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱེད་པ་བདུན་དང་། འདུལ་བ་གཞི་བཅུ་བདུན་དང་། ཕྲན་ཚེགས་དང་། སིལ་བུ་དང་། གླེང་གཞི་དང་། འདུལ་བ་མ་མོ་དང་། འདུལ་བ་གཅིག་ལས་འཕྲོས་པ་དང་། འདུལ་བ་ལྔ་པ་དང་། འདུལ་བ་བཅུ་དྲུག་པ་ དང་།ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ་ལས་འབྱུང་བའོ།། མདོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེགས་པར་སྦྱར་བའོ།། གདོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་སྟོན་པའོ།། འདི་སྐད་ཟེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨྲ་ནའོ།། ཕུ་ནུ་མོ་དག་འདི་དག་ཅི་དགོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་གང་ཟག་མངོན་ཞིང་གྲོང་དང་། ཞིང་ དང་།གཞི་ཡང་མངོན་པ་ཇི་ཙམ་གྱི་དགེ་སློང་མ་རྣམས་འགྱོད་པ་དང་། ཡིད་ལ་གཅགས་པ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། གནོད་པ་དང་། གདུང་བའོ།། ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་མ་བཞིན་ནོ།། དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་མས་ཇི་ཙམ་ཅུང་ ཟད་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་གདོན་པ་འདོན་པ་ན་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་ཕུ་ནུ་མོ་ཇི་ཙམ་གྱིས་དགེ་སློང་མ་རྣམས་འགྱོད་པར་འགྱུར་བའི་བསླབ་པའི་གཞི་ཕྲན་ཚེགས་རབ་ཏུ་ཕྲ་བ་འདི་དག་ཅི་དགོས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ཟེར་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ཡིད་ལ གཅགས་པ་དང་།ཡིད་མི་བདེ་བ་ཞེས་ཟེར་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དེ་བཞིན་དུ་གདུང་བ་དང་། ཀུན་དུ་གདུང་བ་དང་། ཡོངས་སུ་གདུང་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བསླབ་པའི་གཞི་དང་ལྡན་པའི་མདོ་འདོན་པ་ན་ཁྱད་དུ་གསོད་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དེ་བཞིན་དུ་བསླབ་པའི་གཞི་དང་ལྡན་པའི་ ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདོན་པ་ན་ཁྱད་དུ་གསོད་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ།། གལ་ཏེ་ཉམས་པ་ཡིན་པ་དང་། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་མའི་དགེ་འདུན་ན་བར་གྱུར་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ།། ལྟུང་བྱེད་དང་པོའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྡོམ་རྫོགས་།། །། སྡོམ་ནི། རྔ་ཞིང རྔར་འཇུག་འཕྱ་བ་དང་།། རྣ་ལ་གཟོན་དང་གནས་མལ་དང་།། གདིང་བ་དག་ནི་ལྔ་པ་ཡིན།། ཡང་ཐོག་ཁྲི་རྩ་འབྱུང་བ་དང་།། རྩཝ་དག་དང་ནི་ཁང་ཆེན་དང་།། གནས་གཅིག་དེ་བཞིན་འཁོད་པའོ།། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་ཡོད་ནའོ།

這是藏文經典的一段內容，我會盡力完整直譯成簡體中文： “所謂半月半月，即是每半月。所謂別解脫，是指八波羅夷法、二十僧殘法，以及所謂的一百八十波逸提法、四波羅提舍尼法、眾多學處、七滅諍法、十七事、小事、零碎事、因緣、摩得勒伽、從一律出生、五分律、十六分律，以及優波離所問而出。所謂經，即是善說。所謂誦，即是宣說。所謂如是說，即是說。所謂姐妹們這些有何用，即是對於顯現的補特伽羅、村莊、田地、基礎等，比丘尼們會產生悔恨、執著、不悅、傷害、痛苦。所謂波逸提，如前所述。 那麼如何構成犯戒呢？當比丘尼每半月誦讀別解脫經時，如果對比丘尼們說：“姐妹們，這些使比丘尼們悔恨的微細學處有何用處？“就構成波逸提。如果說”執著和不悅”，就構成波逸提。同樣，如果說”痛苦”、“普遍痛苦”、“徹底痛苦”，也是如此。同樣，在誦讀與學處相關的經文時輕視，就構成波逸提。同樣，在誦讀與學處相關的偈頌時輕視，在所有情況下都構成惡作。如果是衰敗的情況，或者比丘尼僧團生病，則無犯。 第一波逸提偈頌總結完畢。 總結：收割、使人收割、嘲笑、耳語、臥具，鋪具是第五，再有樓閣、草根、大房、同處而住。 因緣發生在舍衛城（現今的印度北方邦斯拉瓦斯蒂）。”

། གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔོན གྱི་ཤིང་མཁན་བྱེད་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་ལས་བརྟེན་ནས་ས་བོན་གྱི་ཚོགས་དང་།འབྱུང་པོའི་གནས་འཇིག་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་བཅའ་བ་མཛད་དོ།། དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མ་བཅུ་གཉིས་སྡེ་རྣམས་རང་གི་ལག་གིས་རྩཝ་སྔོན་པོ་རྔ་ཞིང་རྔར་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དང་། དེ་རྣམས་ལ་རང་ བཞིན་དུ་གནས་པའི་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ།ཕུ་ནུ་མོ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་ལྟ་བུའི་བསླབ་པའི་གཞི་བཅའ་བ་མཛད་ཀྱིས་ཁྱེད་རྩཝ་སྔོན་པོ་མ་གཅོད་གཅོད་དུ་མ་གཞུག་ཅིག། དེ་ནས་བཅུ་གཉིས་སྡེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་སློང་མ་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བསླབ་ པའི་གཞི་འདི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་གྱི།དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དོན་ཉུང་བའི་དགེ་སློང་མ་དག་སྨོད་པར་བྱེད། ཕྱར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད། ཁ་ཟེར་བར་བྱེད་པའི་སྐབས་དེ་དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་ལ་སྨྲས་པ་དང་། དགེ་སློང་ དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱུང་བ་འདི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བསླབ་པ་བཅའ་བའི་བར་དུ་མཛད་དེ། ས་བོན་གྱི་ཚོགས་དང་། འབྱུང་པོའི་གནས་འཇིག་གམ། འཇིག་ཏུ་འཇུག་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། ས་བོན་གྱི་ཚོགས ཞེས་བྱ་བ་ལ་ས་བོན་ནི་ལྔ་སྟེ།རྩ་བའི་ས་བོན་དང་། སྡོང་བུའི་ས་བོན་དང་། ཐོར་ཏོའི་ས་བོན་དང་། འགས་པའི་ས་བོན་དང་། ས་བོན་གྱི་ས་བོན་ནི་ལྔ་པའོ།། དེ་ལ་རྩ་བའི་ས་བོན་ནི་གླ་སྒང་དང་། ཤུ་དག་དང་། ཡུངས་དང་། སྒེའུ་གཤེར་དང་། བོང་ ང་དཀར་པོ་དང་།གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་རྩ་བ་སྟེ་རྩ་བ་ཉིད་ས་བོན་དུ་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་རྩ་བའི་ས་བོན་ཞེས་བྱའོ།། སྡོང་བུའི་ས་བོན་གང་ཞེ་ན། ཤིང་ཀན་ཙ་ན་དང་། པི་ཏ་ལ་དང་། ཨ་ཤྭཏྠ་དང་། ཨུ་དུམ་བཱ་ར་དང་། ནྱ་གྲོ་དྷ་དང་། གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་ སྡོང་བུ་སྟེ།སྡོང་བུ་ཉིད་ས་བོན་དུ་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་སྡོང་བུའི་ས་བོན་ཞེས་བྱའོ།། ཐོར་ཏོའི་ས་བོན་གང་ཞེ་ན། བུ་རམ་ཤིང་དང་། འདམ་བུ་དང་། སྨྱིག་མ་དང་། རྒྱ་མཚོ་བ་དང་། རྩཝ་ཀ་ཤ་དང་གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་ཐོར་ཏོ་སྟེ་ཐོར་ཏོ་ཉིད་ས་བོན་དུ་ འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཐོར་ཏོའི་ས་བོན་ཞེས་བྱའོ།། འགས་པའི་ས་བོན་གང་ཞེ་ན། ཨརྫ་ཀ་དང་། སརྫ་ཀ་དང་། སེ་ཡབ་དང་། རྩཝ་མཁྲིས་དང་། བྷུ་དྲིན་ཀ་དང་། གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུས་འགས་ཤིང་ས་བོན་དུ་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་འགས་པའི་ས བོན་ཞེས་བྱའོ།

我會按照您的要求，完整直譯這段藏文內容為簡體中文： 當世尊依據前世木匠所為的比丘，制定了關於種子聚合和有情住處毀壞的學處時，十二眾比丘尼親手割取青草，並使他人割取。對此，自然住于戒律的比丘尼們對她們說：“姐妹們，世尊已制定如此學處，你們不要割取青草，也不要使他人割取。“然後，那些十二眾對那些比丘尼這樣說：“這條學處是為比丘們制定的，不是為比丘尼們制定的。“少欲的比丘尼們便誹謗、譏諷、責罵她們。比丘尼們將此事告訴了比丘們，比丘們又稟告了世尊。 於是，世尊從”此事發生”到”制定學處”，如是制定：若毀壞或使他人毀壞種子聚合和有情住處，即犯波逸提。 關於種子聚合，有五種種子：根種、莖種、節種、裂種，第五是種子種。其中，根種是指薑黃、白豆蔻、芥子、蔥、白蒜，以及其他類似的根，即根本身成為種子的，這稱為根種。 什麼是莖種？阿順那樹、畢缽羅樹、菩提樹、烏暗跋羅樹、尼拘律樹，以及其他類似的莖，即莖本身成為種子的，這稱為莖種。 什麼是節種？甘蔗、蘆葦、竹子、海草、迦舍草，以及其他類似的節，即節本身成為種子的，這稱為節種。 什麼是裂種？阿爾迦卡、薩爾迦卡、芝麻、苦膽草、佈德林卡，以及其他類似的裂開而成為種子的，這稱為裂種。

། ས་བོན་གྱི་ས་བོན་གང་ཞེ་ན། ནས་དང་། གྲོ་དང་། སཱ་ལུ་དང་། མོན་སྲན་སྡེའུ་ལ་སོགས་པ་དང་། གཞན་ཡང་ས་བོན་གྱི་ས་བོན་དུ་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ས་བོན་གྱི་ས་བོན་ཞེས་བྱ་སྟེ་ལྔ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ།། འབྱུང་པོའི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ འབྱུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྲུལ་དང་།སྡིག་སྦྲུལ་དང་། ཏྲེ་མ་བུ་ཀ་དང་། ཏྲཻ་ལ་ཏ་དང་། སྲིན་བུ་དང་། ཕྱེ་མ་ལེབ་དང་། ཏིལ་གྱི་ཕུབ་མ་ཟ་བ་སྟེ། དེ་དག་གི་ཤིང་གང་ཡིན་པ་ནི་འབྱུང་པོའི་གནས་ཞེས་བྱའོ།། གཅོད་དམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གིས་སོ།། གཅོད་དུ་ འཇུག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ནོ།། ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་མ་བཞིན་ནོ།། དེ་ལ་ལྟུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་མས་རྩ་བའི་ས་བོན་ལ་རྩ་བའི་ས་བོན་དུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་སྔོན་པོ་ལ་སྔོན་པོར་འདུ་ཤེས་ནས་གཅོད་དམ་གཅོད་དུ་འཇུག་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དགེ སློང་མས་རྩ་བའི་ས་བོན་ལ་རྩ་བའི་ས་བོན་དུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་སྔོན་པོ་ལ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དགེ་སློང་མས་རྩ་བའི་ས་བོན་ལ་རྩ་བའི་ས་བོན་དུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་སྐམ་པོ་ལ་རློན་པར་འདུ་ཤེས་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དགེ་སློང་མས་རྩ་བའི་ས་བོན་ལ་རྩ་བའི་ས་བོན་དུ འདུ་ཤེས་ཤིང་སྐམ་པོ་ལ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དགེ་སློང་མས་སྡོང་བུའི་ས་བོན་ལ་སྡོང་བུའི་ས་བོན་དུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་སྔོན་པོ་ལ་སྔོན་པོར་འདུ་ཤེས་ནས་གཅོད་དམ། གཅོད་དུ་འཇུག་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དགེ་སློང་མས སྡོང་བུའི་ས་བོན་ལ་སྡོང་བུའི་ས་བོན་དུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་སྐམ་པོ་ལ་སྔོན་པོར་འདུ་ཤེས་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དགེ་སློང་མས་ཐོར་ཏོའི་ས་བོན་ལ་ཐོར་ཏོའི་ས་བོན་དུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་སྔོན་པོ་ལ་སྔོན་པོར་འདུ་ཤེས་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དགེ་སློང་མས་ཐོར་ཏོའི་ས་བོན་ལ་ཐོར་ཏོའི་ས་བོན་དུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་སྐམ་པོ་ལ་སྔོན་པོར་འདུ་ཤེས་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དགེ་སློང་མས་འགས་པའི་ས་བོན་ལ་འགས་པའི་ས བོན་དུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་སྔོན་པོ་ལ་སྔོན་པོར་འདུ་ཤེས་ནས་གཅོད་དམ།གཅོད་དུ་འཇུག་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དགེ་སློང་མས་འགས་པའི་ས་བོན་ལ་འགས་པའི་ས་བོན་དུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་སྐམ་པོ་ལ་སྔོན་པོར་འདུ་ཤེས་ནས་གཅོད་ དམ།གཅོད་དུ་འཇུག་ན་ཉེས་བྱས་སོ།

什麼是種子種？大麥、小麥、稻穀、豌豆等，以及其他成為種子的種子，這稱為種子種，即是第五種。 關於有情住處，所謂有情是指蛇、蝎子、特雷馬布卡、特賴拉塔、蟲子、蝴蝶、吃芝麻殼的蟲子，它們所棲息的樹木就稱為有情住處。 “割取”是指自己割取。“使割取”是指他人割取。“波逸提”如前所述。 那麼，如何構成犯戒呢？比丘尼認知根種為根種，認知青草為青草，而割取或使他人割取，即犯波逸提。比丘尼認知根種為根種，對青草產生懷疑，即犯波逸提。比丘尼認知根種為根種，將乾草誤認為濕草，即犯突吉羅。比丘尼認知根種為根種，對乾草產生懷疑，即犯突吉羅。 比丘尼認知莖種為莖種，認知青草為青草，而割取或使他人割取，即犯波逸提。同樣，產生懷疑也犯波逸提。比丘尼認知莖種為莖種，將乾草誤認為青草，即犯突吉羅。同樣，產生懷疑也犯突吉羅。 比丘尼認知節種為節種，認知青草為青草，即犯波逸提。同樣，產生懷疑也犯波逸提。比丘尼認知節種為節種，將乾草誤認為青草，即犯突吉羅。同樣，產生懷疑也犯突吉羅。 比丘尼認知裂種為裂種，認知青草為青草，而割取或使他人割取，即犯波逸提。同樣，產生懷疑也犯波逸提。比丘尼認知裂種為裂種，將乾草誤認為青草，而割取或使他人割取，即犯突吉羅。

། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དགེ་སློང་མས་ས་བོན་གྱི་ས་བོན་ལ་ས་བོན་གྱི་ས་བོན་དུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་སྔོན་པོ་ལ་སྔོན་པོར་འདུ་ཤེས་ནས་གཅོད་དམ། གཅོད་དུ་འཇུག་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ གཉིས་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དགེ་སློང་མས་ས་བོན་གྱི་ས་བོན་ལ་ས་བོན་གྱི་ས་བོན་དུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་སྐམ་པོ་ལ་སྔོན་པོར་འདུ་ཤེས་ནས་གཅོད་དམ། གཅོད་དུ་འཇུག་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དགེ་སློང་མས་རྩ་བའི་ས་བོན ལ་སྡོང་བུའི་ས་བོན་དུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་སྔོན་པོ་ལ་སྔོན་པོར་འདུ་ཤེས་ནས་གཅོད་དམ།གཅོད་དུ་འཇུག་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དགེ་སློང་མས་རྩ་བའི་ས་བོན་ལ་སྡོང་བུའི་ས་བོན་དུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་སྐམ་པོ་ལ་སྔོན་པོར་ འདུ་ཤེས་ནས་གཅོད་དམ།གཅོད་དུ་འཇུག་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དགེ་སློང་མས་རྩ་བའི་ས་བོན་ལ་ཐོར་ཏོའི་ས་བོན་དུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་སྔོན་པོ་ལ་སྔོན་པོར་འདུ་ཤེས་ནས་གཅོད་དམ། གཅོད་དུ་འཇུག་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དེ་ བཞིན་དུ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དགེ་སློང་མས་རྩ་བའི་ས་བོན་ལ་ཐོར་ཏོའི་ས་བོན་དུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་སྐམ་པོ་ལ་སྔོན་པོར་འདུ་ཤེས་ནས་གཅོད་དམ། གཅོད་དུ་འཇུག་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། རྩ་བའི་ས་བོན་གྱིས་ས་བོན གྱི་ས་བོན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ།། དགེ་སློང་མས་སྡོང་བུའི་ས་བོན་ལ་ཐོར་ཏོའི་ས་བོན་དུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་། སྔོན་པོ་ལ་སྔོན་པོར་འདུ་ཤེས་ནས་གཅོད་དམ། གཅོད་དུ་འཇུག་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དགེ་སློང་མས་སྡོང་བུའི་ས་བོན་ལ་ཐོར་ཏོའི ས་བོན་དུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་སྐམ་པོ་ལ་སྔོན་པོར་འདུ་ཤེས་ནས་གཅོད་དམ།གཅོད་དུ་འཇུག་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། སྡོང་བུའི་ས་བོན་གྱིས་རྩ་བའི་ས་བོན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་སྦྱར་རོ།། སྡོང་བུའི་ས་བོན་གྱིས་འགས་པའི་ས་བོན་ལ་ཡང་དེ་ བཞིན་སྦྱར་རོ།། སྡོང་བུའི་ས་བོན་གྱིས་ས་བོན་གྱི་ས་བོན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་སྦྱར་རོ།། དགེ་སློང་མས་ཐོར་ཏོའི་ས་བོན་ལ་འགས་པའི་ས་བོན་དུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་སྔོན་པོ་ལ་སྔོན་པོར་འདུ་ཤེས་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།

同樣，如果產生懷疑也犯突吉羅。比丘尼認知種子種為種子種，認知青草為青草，而割取或使他人割取，即犯波逸提。同樣，產生懷疑也犯波逸提。比丘尼認知種子種為種子種，將乾草誤認為青草，而割取或使他人割取，即犯突吉羅。同樣，產生懷疑也犯突吉羅。 比丘尼將根種誤認為莖種，認知青草為青草，而割取或使他人割取，即犯波逸提。同樣，產生懷疑也犯波逸提。比丘尼將根種誤認為莖種，將乾草誤認為青草，而割取或使他人割取，即犯突吉羅。同樣，產生懷疑也犯突吉羅。 比丘尼將根種誤認為節種，認知青草為青草，而割取或使他人割取，即犯波逸提。同樣，產生懷疑也犯波逸提。比丘尼將根種誤認為節種，將乾草誤認為青草，而割取或使他人割取，即犯突吉羅。同樣，產生懷疑也犯突吉羅。根種對種子種的情況也同樣適用。 比丘尼將莖種誤認為節種，認知青草為青草，而割取或使他人割取，即犯波逸提。同樣，產生懷疑也犯波逸提。比丘尼將莖種誤認為節種，將乾草誤認為青草，而割取或使他人割取，即犯突吉羅。同樣，產生懷疑也犯突吉羅。莖種對根種的情況也同樣適用。莖種對裂種的情況也同樣適用。莖種對種子種的情況也同樣適用。 比丘尼將節種誤認為裂種，認知青草為青草，即犯波逸提。同樣，產生懷疑也犯波逸提。

། དགེ་སློང་མས་ཐོར་ཏོའི་ས བོན་ལ་འགས་པའི་ས་བོན་དུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་སྐམ་པོ་ལ་སྔོན་པོར་འདུ་ཤེས་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། ཐོར་ཏོའི་ས་བོན་གྱིས་སྡོང་བུའི་ས་བོན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་སྦྱར་རོ།། དགེ་སློང་མས་རྩ་བའི་ས་བོན་ལ་རྩ་བའི་ས་བོན་དུ་འདུ་ཤེས་ཤིང སྔོན་པོ་ལ་སྔོན་པོར་འདུ་ཤེས་ནས་གཅོད་དམ།གཅོད་དུ་འཇུག་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། སྐམ་པོ་ལ་སྔོན་པོར་འདུ་ཤེས་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། རྩ་བའི་ས་བོན་གྱིས་སྡོང་བུའི་ས་བོན་ལ་ཡང་དེ་ བཞིན་སྦྱར་རོ།། རྩ་བའི་ས་བོན་གྱིས་ཐོར་ཏོའི་ས་བོན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་སྦྱར་རོ།། རྩ་བའི་ས་བོན་གྱིས་འགས་པའི་ས་བོན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་སྦྱར་རོ།། རྩ་བའི་ས་བོན་གྱིས་ས་བོན་གྱི་ས་བོན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་སྦྱར་རོ།། དགེ་སློང་མས་སྡོང་བུའི་ས་བོན་ལ་ཡང་སྡོང་བུའི་ས བོན་དུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་སྔོན་པོ་ལ་སྔོན་པོར་འདུ་ཤེས་ནས་གཅོད་དམ།གཅོད་དུ་འཇུག་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། སྐམ་པོ་ལ་སྔོན་པོར་འདུ་ཤེས་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། སྡོང་བུའི་ས་བོན་གྱིས་ཐོར་ ཏོའི་ས་བོན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ།། སྡོང་བུའི་ས་བོན་གྱིས་འགས་པའི་ས་བོན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་སྦྱར་རོ།། སྡོང་བུའི་ས་བོན་གྱིས་ས་བོན་གྱི་ས་བོན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་སྦྱར་རོ།། དགེ་སློང་མས་ཐོར་ཏོའི་ས་བོན་ལ་ཐོར་ཏོའི་ས་བོན་དུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་སྔོན་པོ་ལ་སྔོན་པོར་འདུ ཤེས་ནས་གཅོད་དམ།གཅོད་དུ་འཇུག་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། སྐམ་པོ་ལ་སྔོན་པོར་འདུ་ཤེས་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། ཐོར་ཏོའི་ས་བོན་གྱིས་རྩ་བའི་ས་བོན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་སྦྱར་རོ།། ཐོར་ཏོའི་ས་བོན་གྱིས་སྡོང་བུའི་ས་བོན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་སྦྱར་རོ།། ཐོར་ཏོའི་ས་བོན་གྱིས་འགས་པའི་ས་བོན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་སྦྱར་རོ།། ཐོར་ཏོའི་ས་བོན་གྱིས་ས་བོན་གྱི་ས་བོན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་སྦྱར་རོ།། དགེ་སློང་མས་འགས་པའི་ས་བོན་ལ་འགས་པའི་ས་བོན་དུ འདུ་ཤེས་ཤིང་སྔོན་པོ་ལ་སྔོན་པོར་འདུ་ཤེས་ནས་གཅོད་དམ།གཅོད་དུ་འཇུག་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། སྐམ་པོ་ལ་སྔོན་པོར་འདུ་ཤེས་ནས་གཅོད་དམ། གཅོད་དུ་འཇུག་ན་ཉེས་བྱས་སོ།

比丘尼將節種誤認為裂種，將乾草誤認為青草，即犯突吉羅。同樣，產生懷疑也犯突吉羅。節種對莖種的情況也同樣適用。 比丘尼認知根種為根種，認知青草為青草，而割取或使他人割取，即犯波逸提。同樣，產生懷疑也犯波逸提。將乾草誤認為青草，即犯突吉羅。同樣，產生懷疑也犯突吉羅。根種對莖種的情況也同樣適用。根種對節種的情況也同樣適用。根種對裂種的情況也同樣適用。根種對種子種的情況也同樣適用。 比丘尼認知莖種為莖種，認知青草為青草，而割取或使他人割取，即犯波逸提。同樣，產生懷疑也犯波逸提。將乾草誤認為青草，即犯突吉羅。同樣，產生懷疑也犯突吉羅。莖種對節種的情況也同樣適用。莖種對裂種的情況也同樣適用。莖種對種子種的情況也同樣適用。 比丘尼認知節種為節種，認知青草為青草，而割取或使他人割取，即犯波逸提。同樣，產生懷疑也犯波逸提。將乾草誤認為青草，即犯突吉羅。同樣，產生懷疑也犯突吉羅。節種對根種的情況也同樣適用。節種對莖種的情況也同樣適用。節種對裂種的情況也同樣適用。節種對種子種的情況也同樣適用。 比丘尼認知裂種為裂種，認知青草為青草，而割取或使他人割取，即犯波逸提。同樣，產生懷疑也犯波逸提。將乾草誤認為青草而割取或使他人割取，即犯突吉羅。

། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་ སོ།། འགས་པའི་ས་བོན་གྱིས་རྩ་བའི་ས་བོན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་སྦྱར་རོ།། འགས་པའི་ས་བོན་གྱིས་སྡོང་བུའི་ས་བོན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་སྦྱར་རོ།། འགས་པའི་ས་བོན་གྱིས་ཐོར་ཏོའི་ས་བོན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་སྦྱར་རོ།། འགས་པའི་ས་བོན་གྱིས་ས བོན་གྱི་ས་བོན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་སྦྱར་རོ།། དགེ་སློང་མས་ས་བོན་གྱི་ས་བོན་ལ་ས་བོན་གྱི་ས་བོན་དུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་སྔོན་པོ་ལ་སྔོན་པོར་འདུ་ཤེས་ནས་གཅོད་དམ། གཅོད་དུ་འཇུག་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། སྐམ་པོ་ལ་སྔོན་པོར་འདུ ཤེས་ནས་གཅོད་དམ།གཅོད་དུ་འཇུག་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ།། ས་བོན་གྱི་ས་བོན་གྱིས་རྩ་བའི་ས་བོན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་སྦྱར་རོ།། ས་བོན་གྱི་ས་བོན་གྱིས་སྡོང་བུའི་ས་བོན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་སྦྱར་རོ།། ས་བོན་གྱི་ས་བོན་གྱིས་ ཐོར་ཏོའི་ས་བོན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་སྦྱར་རོ།། ས་བོན་གྱི་ས་བོན་གྱིས་འགས་པའི་ས་བོན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་སྦྱར་རོ།། །། དགེ་སློང་མའི་འདུལ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ། བམ་པོ་བཅུ་བདུན་པ། བར་སྡོམ་ལ། རྩ་བའི་ས་བོན་ལྔ་དག་དང་།། ལྗོན་ཤིང་རྩཝ་གཅོད་དེ བཞིན་དུ།། འཆག་དར་རྩཝ་རྒྱུན་ཉ་ལྕིབས་དང་།། ཆུ་དྲེག་མེ་ཏོག་རྒྱས་པའོ།། དགེ་སློང་མས་ས་བོན་རྣམས་ཉམས་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པའི་བསམ་པས། ས་བོན་གྱི་རིགས་ལྔ་གཏུན་སྐྱུར་བླུགས་ནས་གཏུན་མགོས་རྡུང་ཞིང་ས་བོན་ཉམས་པར་གྱུར་ཅིག། རྣམ པར་ཉམས་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་དྲག་ཏུ་བརྡུངས་པ་ལས་ས་བོན་ཉམས་ན་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།། ས་བོན་མ་ཉམས་ཤིང་ས་བོན་རྣམ་པར་མ་ཉམས་ན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་མེ་དང་། ཐ་བ་དང་། ཞུགས་ལིང་དང་། སླ་ང་དང་། མེ་ཐབ་དང་། མེ་དོང་དང་། མེ་དོང་ཆེན་པོ་དང་། ས་དང་། ཐུག་པ་དང་། ཁུ་ཚན་དང་། འབྲས་ཁུར་ལྡུགས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ས་བོན་ཉམས་པར་གྱུར་ཅིག། རབ་ཏུ་ཉམས་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་མཚོ་ཆེན་པོ་དང་། འབབ་ཆུ་ཆེན་པོ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཆུ་ཉུང་ངུ་དང་། ལྕི་བ་དང་། ཚ་རྒོ་དང་། འགྱུར་བྱེད་དང་། ས་དང་ལྷན་ཅིག་བསྲེས་པ་ལས་དེ་ཡང་ཉམས་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ།། མ་ཉམས་ན་ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ།། དགེ་སློང་མས་སྦྱོར་བ་གཅིག་གིས་ཤིང་ལྗོན་པ་གཅིག་གཅོད་དམ། གཅོད་དུ་འཇུག་ན་ཉེས་བྱས་གཅིག་དང་། ལྟུང་བྱེད གཅིག་གོ།