d0063聖者長者勇猛大乘經c3.5s

www.rkts.org/etexts/completeu.php?coll=D&id=D63

D63 d0063 位於德格甘珠爾第42函，相當於大正藏 　0310 11 P0001　大寶積經 (120卷)〖 唐 菩提流志譯併合〗 （十九）【寶積部】郁伽長者會（郁伽長者問經一卷） (卷82)〖曹魏 康僧鎧譯〗 །།འཕགས་པ་ དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ལེའུ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལས་ལེའུ་བཅུ་དགུ་པ་སྟེ་ཁྱིམ་བདག་དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་ཞུས་པ།བམ་པོ་དང་པོ། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱརྱགྲྀ་ཧ་པ་ཏི་ཨུ་གྲ་པ་རི་པྲྀ་ཙྪཱ་ནཱ་མ་མ་ཧཱ་ཡཱ་ན་སཱུ་ཏྲ། བོད་སྐད་དུ། འཕགས་པ་ཁྱིམ་བདག་དྲག་ཤུལ་ ཅན་གྱིས་ཞུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ།སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་དགེ་སློང་སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུའི་ དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་དང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་དང་། འཇམ་དཔལ་དང་། ངན་སོང་སྤོང་དང་། སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་དང་། མཐུ་ཆེན་ཐོབ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྔ་སྟོང་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་ བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཅིང་མདུན་གྱིས་བལྟས་ནས་ཆོས་སྟོན་ཏེ།ཚངས་པར་སྤྱོད་པ། ཐོག་མར་དགེ་བ། བར་དུ་དགེ་བ། ཐ་མར་དགེ་བ། དོན་བཟང་པོ། ཚིག་འབྲུ་བཟང་པོ། མ་འདྲེས་པ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། ཡོངས་སུ་དག་པ། ཡོངས་སུ་བྱང་བ་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དྲག་ཤུལ་ཅན་ གཡོག་ལྔ་བརྒྱ་དང་མཉན་ཡོད་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་ནས་བྱུང་སྟེ།རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ག་ལ་བ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱས་ནས་ཕྱོགས་ གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ།

以下是完整的直譯： 聖者堆集大寶法數千品中第十九品，名為”長者勇猛問”。第一卷。 梵語：Āryagṛhapatiugraparipṛcchānāmamahāyānasūtra 藏語：འཕགས་པ་ཁྱིམ་བདག་དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་ཞུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ། 漢譯：聖者長者勇猛問名大乘經 敬禮一切佛菩薩。 如是我聞：一時，世尊在舍衛國祇樹給孤獨園，與大比丘僧一千二百五十人俱，並與彌勒、文殊師利、除惡趣、觀世音自在、大勢至等五千菩薩摩訶薩共會。 爾時，世尊為百千眾所圍繞，面向大眾說法。所說法義，初善、中善、后善，文義巧妙，純一無雜，具足清凈，顯示梵行。 時長者勇猛與五百眷屬從舍衛大城出發，前往祇樹給孤獨園世尊所在處。到已，頂禮世尊雙足，右繞三匝，退坐一面。

།དེ་བཞིན་དུ་ཁྱིམ་བདག་གཞན་རྣམས་ཀྱང་འདི་ལྟ་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་དགའ་འདོད་དང་། ཁྱིམ་བདག་གྲགས་འདོད་དང་། ཁྱིམ་བདག་ལེགས་བྱིན་དང་། ཁྱིམ་བདག་དགའ་བྱེད་དང་། ཁྱིམ་བདག་གྲགས་བྱིན་དང་། ཁྱིམ་བདག་ནོར་དང་། ཁྱིམ་བདག་ཚུལ་དགའ་དང་། ཁྱིམ་ བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་དང་།ཁྱིམ་བདག་ཀླུ་དཔལ་དང་། ཁྱིམ་བདག་བདེན་དགའ་དང་། དེ་དག་དང་གཞན་ཡང་ཁྱིམ་བདག་རབ་ཏུ་མང་པོ་རྣམས་གཡོག་ལྔ་བརྒྱ་ལྔ་བརྒྱ་དང་། མཉན་ཡོད་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་ནས་བྱུང་སྟེ། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ག་ལ་བ་ དང་།བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་དོང་སྟེ་ལྷགས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱས་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། །ཁྱིམ་བདག་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཕལ་ཆེར་ནི་གཡོག་དང་བཅས་ཏེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་ དག་པར་ཞུགས་པ་དང་།དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པ་དང་། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པར་བྱས་པ་ཤ་སྟག་གོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་ཁྱིམ་བདག་གི་འཁོར་ཆེན་པོ་དེ་འདུས་པར་ཤེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མཐུས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ ནས་པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ།བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཞུས་ནས་ཞུ་བ་ལུང་བསྟན་པའི་སླད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ལ་སྐབས་ཕྱེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་ བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་བདག་ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་ཞུའོ།།དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་དྲག་ཤུལ་ཅན་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཁྱིམ་བདག་ཁྱོད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྟག་ཏུ་སྐབས་ཕྱེས། ཁྱིམ་བདག་ཁྱོད་ཅི་དང་ཅི་འདོད་པ་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ལ་དྲིས་ཤིག་དང་།དེ་ལྟར་དྲིས་པ་དེ་དང་དེའི་ལུང་བསྟན་པས་ངས་ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་རངས་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཁྱིམ་བདག་དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།

這是完整的直譯： 同樣地，其他長者們，即長者喜欲、長者名欲、長者善施、長者喜作、長者名施、長者財、長者法喜、長者給孤獨、長者龍吉祥、長者諦喜，以及其他眾多長者，各自帶著五百眷屬，從舍衛大城出發，前往祇樹給孤獨園世尊所在處。到已，頂禮世尊雙足，右繞三匝，退坐一面。這些長者及其眷屬大多已入大乘，種諸善根，決定無上正等正覺。 爾時，長者勇猛見大眾已聚集，蒙世尊威神力從座而起，偏袒右肩，右膝著地，向世尊所在方向合掌恭敬，白世尊言：“若蒙世尊開許，我今欲有所問，愿為解說。我今欲問如來、應供、正等正覺幾點問題。” 世尊告長者勇猛言：“長者，如來常為你開許。長者，你想問什麼就問吧，我必以解說令你心滿意足。” 世尊如是說已，長者勇猛即白世尊言：

།བཅོམ་ལྡན་འདས་རིགས་ཀྱི་བུའམ། རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་དག་བླ་ན་ མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་།ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་མོས་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པར་འཚལ་བ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཇུག་པར་འཚལ་བ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་དམ་བཅའ་བ་དང་། སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་གཉེར་བ་དང་།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དབུགས་འབྱིན་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྐྱབ་པའི་སླད་དུ་གོ་ཆ་འཚལ་བ་དང་། མ་རྒལ་བ་རྣམས་སྒྲོལ་བ་དང་། མ་གྲོལ་བ་རྣམས་དགྲོལ་བ་དང་། དབུགས་མ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དབུགས་དབྱུང་བ་དང་། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པ་རྣམས་ ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་བཟླའོ་ཞེས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་ཁུར་ཆེན་པོ་ལེན་པ་དང་།འཇུག་པ་རླབས་པོ་ཆེ་ཆེན་པོ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དཔག་ཏུ་མ་མཆིས་པ་ཐོས་ནས་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པའི་སླད་དུ་གོ་ཆ་འཚལ་བ་དང་། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྐྱོན་ མང་པོ་དུ་མ་འཚལ་ཀྱང་ཡིད་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་ཞིང་བསྐལ་པ་གྲངས་མ་མཆིས་པར་འཁོར་ཡང་སེམས་ཞུམ་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་དག་དང་།བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལ་རིགས་ཀྱི་བུའམ། རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་བ་གང་དག་ཁྱིམ་གྱི་གནས་ནས་མངོན་པར་བྱུང་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ རྣམས་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་ཅིང་ཁྱིམ་ན་མི་གནས་པ་དག་དང་།གང་ཡང་ཁྱིམ་ན་གནས་ཤིང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་སྟེ། ཁྱིམ་གྱི་གནས་ནས་མངོན་པར་མི་འབྱུང་བ་དག་ཀྱང་མཆིས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལྷ་དང་། མི་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དུ་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་འདི་རྗེས་སུ་གཟུང་བ་དང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་རིགས་མི་འཆད་པར་བགྱི་བ་དང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་ལེགས་པར་བཤད་དུ་གསོལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཁྱིམ་གྱི་ས་ལ་གནས་ནས་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བཀའ་བཞིན་བགྱིད་ཅིང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལས་མི་ཉམས། ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་ཏེ། ཚེ་འདི་ལ་ཡང་ལས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མ་མཆིས་ཤིང་ཚེ་གཞན་དུ་ཡང་བྱེ་བྲག་ཏུ་མཆི་བར་འགྱུར་བ་དང་། བཅོམ་ལྡན འདས་གང་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་གྱི་གནས་ནས་མངོན་པར་བྱུང་སྟེ།

世尊,任何善男子或善女子發起無上正等正覺之心,信解大乘,安住大乘,欲修習大乘,欲趣入大乘,誓願大乘,庇護一切眾生,救濟一切眾生,為救護一切眾生而披甲,度未度者,解未解者,令未得安慰者得安慰,令未涅槃者得涅槃,為利益一切眾生而擔負重擔,安住于廣大行,聞佛無量智慧后為成就此智慧而披甲,雖知輪迴多苦患而心不厭倦,雖經無數劫輪迴而心不怯弱者,以及世尊,任何善男子或善女子菩薩乘者從家出家,如實修習菩提分法而不住於家者,以及任何住於家而如實修習菩提分法不從家出家者。世尊,為憐愍天、人、阿修羅等世間,為攝受此大乘,為不斷三寶種性,為令一切智智久住,請善說菩薩居士學處功德之安立。菩薩居士住於家地,如何依如來教誡而行,不退失菩提分法,不全退失,於此生中無有惡業,於他生中亦得殊勝?世尊,又有菩薩從家出家,

བཅོམ་ལྡན འདས་གང་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་གྱི་གནས་ནས་མངོན་པར་བྱུང་སྟེ།སྡུག་པ་དང་། མི་སྡུག་པ་སྤངས་ནས་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཏེ། གོས་ངུར་སྨྲིག་བགོས་ཏེ། ཡང་དག་པར་དད་པས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མ་ལགས་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་དག་ཇི་ཙམ་དུ་གདམས་པ་དང་། རྗེས་སུ་བསྟན་པ་གཉིས་ཀྱིས་ ཆོས་སྤྱོད་པ་དང་།དགེ་བ་སྤྱོད་པ་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་བཤད་དུ་གསོལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ཇི་ལྟར་གནས་པར་བགྱི། ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བགྱི། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་དྲག་ཤུལ་ཅན་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། ། ཁྱིམ་བདག་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །ཁྱོད་ང་ལ་དོན་འདི་འདྲི་བར་སེམས་པ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ཚུལ་དང་འཐུན་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ལེགས་པར་རབ་ཏུ་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུང་ཤིག་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ཇི་ལྟར་བསླབ་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་གཟུང་ཞིང་སྤྱོད་པ་མཆོག་ལ གནས་པར་བྱ་བ་དང་།ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ངས་ཁྱོད་ལ་བཤད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་གསོལ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དྲག་ཤུལ་ཅན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལྟར་ཉན་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཁྱིམ་བདག་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཁྱིམ་ན་གནས་ པས་སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་བྱའོ།།ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །དེ་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱའོ། །ཁྱིམ་བདག་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་སངས་རྒྱས་ལ་ སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ཡིན་ཞེ་ན།ཁྱིམ་བདག་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྒྱན་པ་ཡོངས་སུ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་གང་དག་གིས་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཁྱིམ་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ཡིན་ནོ།

世尊,又有菩薩從家出家,捨棄可愛與不可愛,剃除鬚髮,身著袈裟,以正信從家出家為非家。請善說如何以教誡和教導二者行持法行和善行。菩薩居士和出家者應如何安住?應如何修行? 如是請問已,世尊對長者勇健如是宣說:“長者,善哉!善哉!你想問我這些是符合你的本分的。因此,你當善聽,謹記於心,我將為你宣說菩薩居士和出家者應如何持守學處功德,安住最勝行,及如何修行。” 長者勇健回答世尊說:“如是,世尊。“長者勇健聽從世尊。世尊對他如是宣說:“長者,在此,菩薩居士住於家中應皈依佛,皈依法,皈依僧。應將皈依三寶的善根迴向無上正等正覺。長者,云何菩薩居士皈依佛?長者,在此,菩薩居士發心修成佛陀身相,莊嚴三十二大丈夫相,為成就三十二大丈夫相的善根而精進修行,長者,如是即是菩薩皈依佛。

།ཁྱིམ་བདག་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། ཁྱིམ་བདག་འདི་ ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལ་གུས་པ་དང་བཅས་ཤིང་རི་མོ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པ།ཆོས་དོན་དུ་གཉེར་བ། ཆོས་འདོད་པ། ཆོས་ཀྱི་ཀུན་དགའ་ལ་དགའ་ཞིང་མོས་པ། ཆོས་ལ་གཞོལ་བ། ཆོས་ལ་འབབ་པ། ཆོས་ལ་བབ་པ། ཆོས་སྲུང་བ། ཆོས་སྦེད་ཅིང་གནས་པ། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ། ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་གྱུར་པ། ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ། ཆོས་ཀྱི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པའི་མཚོན་ཆ་དང་ལྡན་པ། ཆོས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་དེ་འདི་ལྟ་བུའི་ཆོས་དང་ལྡན་པས་བདག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ལྷ དང་།མི་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དུ་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལ་ཆོས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་བགོ་བཤའ་བྱའོ་སྙམ་དུ་དྲན་པ་རབ་ཏུ་འཐོབ་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཁྱིམ་བདག་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་ སོང་བ་ཡིན་ཞེ་ན།ཁྱིམ་བདག་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ནི་གལ་ཏེ་དགེ་སློང་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའམ། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའམ། ཕྱིར་མི་འོང་བའམ། དགྲ་བཅོམ་པའམ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའམ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་པའམ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་པའམ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བ་དག་མཐོང་ན་དེ་དེ་ལ་གུས་པ་དང་བཅས། ཞེ་ས་དང་བཅས་ཤིང་ལྡང་བར་བརྩོན་པ། བཀའ་བློ་བདེ་ཞིང་འཐུན་པར་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དག་པར་སོང་བ་དང་། ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་དེ་དག་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པས་འདི་ལྟར་བདག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་བསྒྲུབ་པ་དང་།རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཆོས་བསྟན་ཏོ་སྙམ་དུ་དྲན་པ་རབ་ཏུ་འཐོབ་སྟེ། དེ་དེ་དག་ལ་གུས་པ་དང་བཅས་ཤིང་ཞེ་ས་དང་བཅས་པ་ཡིན་གྱི་དེ་དག་ལ་མི་དགའ་བར་ནི་མི་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་ཁྱིམ་བདག་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ཡིན་ནོ།

長者,云何菩薩居士皈依法?長者,在此,菩薩居士恭敬法,尊重法,追求法,渴求法,喜愛法的喜悅,專注於法,趣入法,安住於法,護持法,住於法,安住於法的名聲和行為,成為法的主宰,遍求法,具有法的力量,具有法施的武器,行持法事。具足如是法已,憶念:“我證得無上正等正覺后,將以法向天、人、阿修羅等世間分享法。“長者,如是即是菩薩居士皈依法。 長者,云何菩薩居士皈依僧?長者,在此,菩薩居士皈依僧時,若見預流果、一來果、不還果、阿羅漢果、凡夫、聲聞乘、獨覺乘或大乘者,則以恭敬、尊重之心起身相迎,隨順承事。對於這些正行、正入者,以承事供養后,如是憶念:“我證得無上正等正覺后,也將為成就聲聞功德、獨覺功德而宣說法。“他以恭敬、尊重之心對待他們,而不生不喜。長者,如是即是菩薩居士皈依僧。

།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་ན་སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ཡིན་ཏེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་འདོར་བ་དང་། དམ་བཅས་པ་མི་འཇིག་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བ་ དང་།ཐེག་པ་གཞན་ལ་མི་དམིགས་པ་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཆོས་བཞི་པོ་དེ་དག་དང་ལྡན་ན་སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་ན་ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ཡིན་ཏེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། ཆོས་སྨྲ་བའི་གང་ ཟག་རྣམས་ལ་བརྟེན་ཅིང་བསྙེན་ཏེ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་ཅིང་བསྟི་སྟང་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་ཉན་པ་དང་།ཆོས་ཐོས་པ་དང་། ཚུལ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་། ཇི་ལྟར་ཐོས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང་ཇི་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་རྣམས་གཞན་དག་ལ་ཡང་སྟོན་ཅིང་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཆད་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་ བའི་རྩ་བ་དེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་སྟེ།ཁྱིམ་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཆོས་བཞི་པོ་དེ་དག་དང་ལྡན་ན་ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་ན་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ བ་ཡིན་ཏེ།བཞི་གང་ཞེ་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་བ་ཡང་དག་པར་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ལ་འཛུད་པ་དང་། གང་ཟང་ཟིང་གིས་སྡུད་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ཆོས་ཀྱིས་བསྡུ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་ལ་རྟོན་གྱི་ཉན་ ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ལ་རྟོན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་།ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡང་ཡོངས་སུ་ཚོལ་ལ། དེའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལ་མོས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཆོས་བཞི་པོ་དེ་དག་དང་ལྡན་ན་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་མཐོང་ནས་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་རབ་ཏུ་ཐོབ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ཡིན་ནོ།།ཆོས་ཐོས་ནས་ཆོས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་རབ་ཏུ་ཐོབ་པ་ནི་ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་མཐོང་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྗེས་སུ་ དྲན་པ་ནི་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ཡིན་ནོ།

長者,複次,菩薩居士具足四法,即是皈依佛。何為四?不捨菩提心,不違誓言,不捨大悲心,不緣其他乘。長者,菩薩居士具足此四法,即是皈依佛。 長者,複次,菩薩居士具足四法,即是皈依法。何為四?親近、承事、供養、恭敬說法之人而聽法;聞法;如理思維;如所聞法、如所瞭解向他人宣說、善為開示;將法施所生善根迴向無上正等正覺。長者,菩薩居士具足此四法,即是皈依法。 長者,複次,菩薩居士具足四法,即是皈依僧。何為四?引導正入無過失聲聞乘者趣入一切智智心;以財物攝受者,令其修學法的攝受;依止不退轉菩薩僧,而非依止聲聞僧;雖求聲聞功德,但不趣入其解脫。長者,菩薩居士具足此四法,即是皈依僧。 長者,複次,菩薩居士見如來身像而獲得憶念佛,即是皈依佛。聞法而獲得憶念法,即是皈依法。見如來聲聞僧而憶念菩提心,即是皈依僧。

།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་སངས་རྒྱས་དང་འགྲོགས་པར་སྨོན་ཅིང་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ཡིན་ནོ། །དམ་པའི་ཆོས་ཡང་དག་པར་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པ་ནི་ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་པ་དེ་བླ་ན་མེད་ པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ཡིན་ནོ།།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་ལས་རྣམས་བྱེད་ཅིང་སྐྱེས་བུ་ངན་པའི་ལས་རྣམས་མི་བྱེད་དོ། །ཁྱིམ་བདག་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་ལས་ཡིན་ གྱི་སྐྱེས་བུ་ངན་པའི་ལས་མ་ཡིན་པ་རྣམས་གང་ཞེ་ན།ཁྱིམ་བདག་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱོད་ཚོལ་གྱི་ཆོས་མ་ཡིན་པས་མི་ཚོལ་ལོ། །འཐུན་པས་ཚོལ་གྱི་མི་འཐུན་པས་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པས་འཚོ་བ་ཡིན་གྱི་ལོག་པས་འཚོ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཆོས་ཀྱིས་ལོངས་ སྤྱོད་ཐོབ་པ་དེ་དག་གིས་གཞན་ལ་འཚེ་བར་མི་བྱེད་དེ།མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་སྒོམ་པ་མང་ཞིང་སྙིང་པོ་ལེན་ཏོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། ཕ་མ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་དང་། བུ་དང་། ཆུང་མ་དང་། བྲན་ཕོ་དང་། བྲན་མོ་དང་། ལས་བྱེད་པ་དང་། ཞོ་ཤས་འཚོ་བ་རྣམས་ཡང་དག་པར་ལོངས་སྤྱོད་དང་མཛའ་ བཤེས་དང་།བློན་པོ་དང་། ཉེ་དུ་དང་། སྣག་གི་གཉེན་མཚམས་རྣམས་ལ་བཀུར་སྟི་དང་། གང་དུ་ཡང་ཆོས་ལ་འཛུད་པས་གཏོང་བ་འཕེལ་བར་བྱེད་དོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔའི་ཁུར་ཁྱེར་བས་ཁུར་བླངས་པ་ བཀུར་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་མོ།།འདི་ལྟ་སྟེ། ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་མི་འདོར་བས་ཁུར་བླངས་པ་བཀུར་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་མོ།

長者,複次,菩薩居士在家居住,發願與佛同行而行佈施,即是皈依佛。為正護持正法而行佈施,即是皈依法。將此佈施迴向無上正等正覺,即是皈依僧。 長者,複次,在家居住的菩薩居士行善士之事,不行惡人之事。長者,何為善士之事而非惡人之事?長者,在此,菩薩居士以法求財,不以非法求財。以和合求財,不以不和合求財。以正命生活,不以邪命生活。他以法所得財物不傷害他人,多修無常想而取精華。即:孝敬父母;以正當方式供養兒子、妻子、男僕、女僕、工人、傭人;恭敬朋友、大臣、親屬、姻親;於一切處以引入法而增長佈施。 長者,複次,菩薩居士為擔負一切眾生五蘊重擔而精進。即:為不捨棄聲聞乘、獨覺乘而擔負重擔而精進。

།སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བས་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བ། བདག་བདེ་བ་ལ་མི་ཆགས་པ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཐོབ་པར་ བྱེད་པ།རྙེད་པ་དང་། མ་རྙེད་པ་དང་། གྲགས་པ་དང་། མ་གྲགས་པ་དང་། བསྟོད་པ་དང་། སྨད་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མི་བསྐྱོད་པས་དེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བ་དང་། རྙེད་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་མི་སྙེམས་པ་དང་། རྙེད་པ་དང་། གྲགས་པ་དང་། བརྗོད་པའི་སྒྲའི་སྙན་པ་མེད་པ་ལ་ཡི་མི་ཆད་པ་དང་། ཤིན་དུ་བརྟགས་ཏེ་ལས་བྱེད་པ་དང་། ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་ཀུན་ཏུ་སྲུང་བ་དང་། ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡིད་མི་མོས་པ་དང་། མི་གནས་པའི་བློས་འབྱུང་བ་མཐོང་བ་དང་། ཤིང་བལ་གྱི་འདའ་བ་ལྟ་བུའི་སེམས་མེད་དེ། ཇི་ལྟར་དམ་བཅས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར བྱེད་པ་དང་།གཞན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང་། རང་གི་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་འདོར་བ་དང་། གཞན་ལ་བྱས་པ་ལ་ལན་ཏུ་ཕན་འདོགས་པར་མི་རེ་བ་དང་། གནོད་པ་བྱས་པ་ལ་ཤ་མི་ལྡོན་པ་དང་། བྱས་པ་གཟོ་བ་དང་། བྱས་པ་ཚོར་བ་དང་། ལེགས་པར་བྱ་བའི་ལས་བྱེད་པ་དང་། དབུལ་པོ་རྣམས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཡང་ དག་པར་བགེད་པ་དང་།སྟོབས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་ང་རྒྱལ་བཅག་པ་དང་། འཇིགས་པ་རྣམས་མི་འཇིགས་པར་དབུགས་འབྱིན་པ་དང་། མྱ་ངན་གྱིས་ཉམ་ཐག་པ་རྣམས་ལ་མྱ་ངན་གྱི་ཟུག་རྔུ་སེལ་བ་དང་། མཐུ་ཆུང་བ་རྣམས་ལ་བཟོད་ཅིང་དང་དུ་ལེན་པ་དང་། ང་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་རྣམ་པར་སྤོང་བ་དང་། བླ་མ་རྣམས་ལ་གུས་པ་དང་། མང་དུ་ཐོས་པ་རྣམས་ལ་སྟེན་པ་དང་། མཁས་པ་རྣམས་ལ་ཀུན་འདྲི་བ་དང་། ལྟ་བ་དྲང་བ་དང་། གཡོ་མེད་པར་སྤྱོད་པ་དང་། སྒྱུ་མེད་པ་དང་། བཅོས་མ་མེད་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པ་དང་། དགེ་བ་གང་ཡིན་ཞེས་ཚོལ་བས་མི་ངོམས་པ་དང་། མང་དུ་ཐོས་པ་ལ་ཆོག་མི་ཤེས་པར་བྱེད་པ་དང་། བརྩམས་པ་རྣམས་ལ་ཡི་དམ་བརྟན་པ་དང་། འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་དག་འགྲོགས་པ་དང་། འཕགས་པ་མ་ཡིན་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་ཆེར་སྙིང་རྗེ་བ་དང་། མཛའ་བ་བརྟན་པ་དང་། མཛའ་བ་དང་། མི་མཛའ་བ་ལ་སེམས་སྙོམས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་དཔེ་མཁྱུད་མེད་པ་དང་།ཇི་ལྟར་ཐོས་པའི་ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་དང་། ཐོས་པའི་དོན་རྗེས་སུ་སྒོམ་པ་དང་། འདོད་པ་ལ་དགའ་ཞིང་རྩེ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་རྟག་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། ལུས་ལ་མི་གཙང་བར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། སྲོག་ལ་ཟིལ་པའི་ཐིགས་པ་ལྟར་འདུ་ཤེས་ པ་དང་།

成熟眾生而不厭倦,不貪著自樂,令一切眾生獲得安樂,不為得失、稱譏、譭譽、苦樂所動而超越世間法,不因財富圓滿而驕傲,不因無有財富名聲稱讚而沮喪,審慎行事,護持正行,不喜邪行,以無住心見諸生起,無如棉絮飄動之心,圓滿所立誓言,成辦他人事業,捨棄自己事業,不期望他人回報,不報復傷害,知恩報恩,行善業,正當分配財富給貧窮者,折服有勢力者的驕慢,給予恐懼者無畏,去除悲傷者的悲苦,對弱小者忍耐接納,去除驕慢中的驕慢,恭敬上師,親近多聞者,請教智者,正直見解,無偽行為,無詐無偽地慈愛一切眾生,不厭求善,不以多聞為足,堅持所發心,親近聖者,對非聖者深具悲心,友誼堅固,對親怨平等,對佛陀一切法無有師心,如實演說所聞之法,修習所聞義理,于諸欲樂生無常想,于身體生不凈想,于生命生如露滴想。

སྲོག་ལ་ཟིལ་པའི་ཐིགས་པ་ལྟར་འདུ་ཤེས་ པ་དང་།ལོངས་སྤྱོད་ལ་སྒྱུ་མ་དང་། སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། བུ་དང་ཆུང་མ་ལ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་མནར་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། ཞིང་དང་ཁྱིམ་གྱི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་གོས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལ་ཕོངས་པའི་སྡུག་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ རྣམ་པར་འཇིག་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་།ཁྱིམ་གྱི་གནས་ལ་གཤེད་མ་ལྟ་བུར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། མཛའ་བཤེས་དང་། བློན་པོ་དང་། ཉེ་དུ་དང་། སྣག་གི་གཉེན་མཚམས་རྣམས་ལ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་སྲུངས་མར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། ཉིན་དང་མཚན་དུ་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པ་ཅི་ཡོད་ཅེས་ཡོངས་སུ་འཇལ་བར་འདུ་ཤེས་ པ་དང་།སྙིང་པོ་མེད་པའི་ལུས་ལས་སྙིང་པོ་བླང་བར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། སྙིང་པོ་མེད་པའི་སྲོག་ལས་སྙིང་པོ་བླང་བར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། སྙིང་པོ་མེད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ལས་སྙིང་པོ་བླང་བར་འདུ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པའི་ལུས་ལས་སྙིང་པོ་བླང་བར་འདུ་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན། གང་གཞན་གྱི་ བྱའོ་ཅོག་བྱ་བར་སྤྲོ་བ་དང་།བླ་མ་རྣམས་ལ་གུས་པར་སྨྲ་བ་དང་། ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། ལྡང་བ་དང་། ཐལ་མོ་སྦྱོར་བ་དང་། འདུད་པའི་ལས་བྱེད་པ་སྟེ། འདི་ནི་སྙིང་པོ་མེད་པའི་ལུས་ལས་སྙིང་པོ་བླང་བར་འདུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པའི་སྲོག་ལས་སྙིང་པོ་བླང་བར་འདུ་ཤེས་ པ་གང་ཞེ་ན།གང་སྔོན་བྱས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་ལ་གོང་དུ་ཡང་རྣམ་པར་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། འདི་ནི་སྙིང་པོ་མེད་པའི་སྲོག་ལས་སྙིང་པོ་བླང་བར་འདུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ལས་སྙིང་པོ་བླང་བར་འདུ་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན། གང་སེར་ སྣའི་སེམས་ཚར་གཅོད་ཅིང་གཏོང་བ་ཆེན་པོའི་སེམས་འཕེལ་བར་བྱེད་ཅིང་སྦྱིན་པ་ཡང་དག་པར་འགེད་པ་སྟེ།འདི་ནི་སྙིང་པོ་མེད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ལས་སྙིང་པོ་བླང་བར་འདུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཁྱིམ་བདག་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་གང་འདི་ལྟ་བུའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་ལས་འདི་དག་ བྱེད་ཀྱི།སྐྱེས་བུ་ངན་པའི་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱེད་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེས་པར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པར་སྨྲ་བ་ཡིན། ཆོས་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། སྔོན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་དམ་བཅས་པ་ཡང་མི་ཉམས་ཡོངས་སུ་མི་ ཉམས་པ་ཡིན་ནོ།

于生命生如露滴想,于受用生如幻如陽焰想,于妻兒生無間地獄想,于田產家業及各種衣服執著生貧苦想,于追求生善根毀壞想,於家居生如劊子手想,于朋友、大臣、親屬、姻親生地獄守衛想,于日夜生計量差別想,于無實質之身體生取精華想,于無實質之生命生取精華想,于無實質之受用生取精華想。 其中,從無實質之身體取精華想是何?樂於做他人一切事業,恭敬對上師說話,禮拜、起立、合掌、頂禮,此即稱為從無實質之身體取精華想。 其中,從無實質之生命取精華想是何?不失壞先前所造善根而令其增長,此即稱為從無實質之生命取精華想。 其中,從無實質之受用取精華想是何?斷除吝嗇心而增長大舍心,正當分配佈施,此即稱為從無實質之受用取精華想。 長者,如是菩薩居士行此等善士之事,而非惡人之事。如是行持,諸如來不呵責,是如理語,是說法語。即:不失壞、不退失先前所立無上正等正覺誓願。

།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ནི་བསླབ་པའི་གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། བསླབ་པའི་གཞི་ལྔ་ཡོངས་སུ་བཟུང་ནས་དེས་སྲོག་གཅོད་པ་སྤང་བར་བྱ་སྟེ། དབྱུག་པ་དོར་བ་དང་། མཚོན་ཆ་དོར་བ་དང་། ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ་དང་། སྲོག་ཆགས་འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་འཚེ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་སྙོམས་པ་དང་། རྟག་ཏུ་བྱམས་པ་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །དེས་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་སྤང་བར་བྱ་སྟེ། བདག་གི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་ཆོག་ཤེས་པ་དང་། གཞན་གྱི ལོངས་སྤྱོད་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་མེད་པ་དང་།ཆགས་སེམས་དང་བརྣབ་སེམས་མེད་པ་དང་། གཞན་གྱི་ནོར་ལ་འདོད་པ་མེད་པ་དང་། ཐ་ན་རྩཝ་དང་ལོ་མ་ཙམ་ཡང་མ་བྱིན་པར་མི་བླང་བར་བྱའོ། །དེས་འདོད་པ་ལ་ལོག་པར་གཡེམ་པ་སྤང་བར་བྱ་སྟེ། རང་གི་ཆུང་མས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་དང་། གཞན་གྱི་ཆུང་མ་ལ་འདོད་པ་མེད་པ་དང་། མ་ཆགས་པའི་མིག་གིས་བལྟ་བ་དང་། ཡིད་བྱུང་བའི་ཡིད་དང་། འདོད་པ་དག་ནི་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བའོ་སྙམ་དུ་མ་ཆགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །དེ་གང་གི་ཚེ་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བྱུང་བ་དེའི་ཚེ་ཡང་ཉོན མོངས་པའི་དབང་དུ་གྱུར་པས་ན་དེས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་མི་སྡུག་པར་རྗེས་སུ་བལྟ་བ་དང་།སྐྲག་པའི་ཡིད་ཀྱིས་འདོད་པ་བསྟེན་པར་བྱའི། ཞེན་པས་ཟིན་བཞིན་དུ་ནི་མ་ཡིན་པ་དང་། མི་རྟག་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། བདག་མེད་པ་དང་། མི་གཙང་བར་འདུ་ཤེས་པས་ དེས་ཅི་ནས་བདག་གིས་ཡིད་ཀྱིས་དགུ་ལ་ཡང་འདོད་པ་ལ་སྤྱོད་པར་མི་བྱ་ན།མཚན་གཉིས་སྤྲད་པ་འམ། ཡན་ལག་མ་ཡིན་པར་འཇུག་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། བདག་གིས་དེ་ལྟར་མི་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེས་དུ་སྨྲ་བ་སྤང་བར་བྱ་སྟེ། བདེན་པར་སྨྲ་བ་དང་། ཡང་དག་པར་སྨྲ་བ་དང་། ཇི་སྐད་སྨྲས་ པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་དང་།མི་སླུ་བ་དང་། བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་མཐོང་པ་དང་། ཐོས་པ་སྨྲ་བ་དང་། ཆོས་རྗེས་སུ་སྲུང་བར་གྱུར་པ་དེས་ལུས་དང་སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་ཤེས་བཞིན་དུ་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ།

長者,此外,菩薩居士應當受持一切學處,即:受持五學處后,應當斷除殺生,即捨棄棍棒、捨棄武器、具有慚愧心、具有慈悲心、具有不傷害一切眾生的本性、對一切眾生心平等、常住慈愛。 他應當斷除不與取,即知足於自己的受用、不貪求他人的受用、無貪心和貪婪心、不貪求他人財物,乃至草葉也不未經給予而取。 他應當斷除邪淫,即知足於自己妻子、不貪求他人妻子、以無貪的眼睛觀看、生起厭離心,精進于無貪作意,認為慾望極其痛苦。當他對自己妻子生起欲想時,由於煩惱的力量,他應以不凈觀觀察自己的妻子,以恐懼心行欲,而非執著,應觀想無常、苦、無我、不凈,他應想:“我連在意中都不應行欲,更何況兩根交合或非處入?我不應如此行。” 他應當斷除妄語,即說實語、說正語、如說而行、不欺騙、具足善意、具足正念正知,如實說所見所聞,護持正法,即使爲了身體和生命也不應故意妄語。

།དེས་འབྲུའི་ཆང་དང་སྦྱར་ བའི་ཆང་མྱོས་པར་འགྱུར་བའི་བཏུང་བ་སྤང་བར་བྱ་སྟེ།དེ་ར་རོ་བ་མེད་པ་དང་། མྱོས་པ་མེད་པ་དང་། འཁྲུལ་པ་མེད་པ་དང་། ཚིག་མ་འཆལ་པ་དང་། མི་འཕྱར་བ་དང་། མི་རྒོད་པ་དང་། མི་གཡེང་བ་དང་། དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་དང་། ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནམ་བདོག་པ་ ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའི་བློ་འཇུག་ཅིང་ཟས་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཟས།སྐོམ་འདོད་པ་རྣམས་ལ་སྐོམ་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པར་བྱའོ་སྙམ་ན་དེས་གཞན་དག་ལ་ཆང་ཡང་སྦྱིན་ཏེ། འདི་སྙམ་དུ་འདི་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ན་པའི་དུས་ཡིན་ཏེ། གང་ཅི་འདོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྦྱིན་པའི་དུས་ལ་བབ་ཀྱིས་བདག་ གིས་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ།གང་དང་གང་ལ་འདི་ལྟར་ཆང་ཡང་བྱིན་ནས་གང་འདི་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་དེ་དང་དེ་དག་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་གཞུག་གོ་སྙམ་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བསམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ།།ཁྱིམ་བདག་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་གཞན་དག་ལ་ཆང་བྱིན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེས་པར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱིམ་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་དེས་བསླབ་པའི་གཞི་ལྔ་བཟུང་བའི་ དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱའོ།།དེས་བསླབ་པའི་གཞི་ལྔ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་བསྲུང་བར་བྱའོ། །གང་དུ་ཡང་དེས་ཕྲ་མ་མི་བྱ་ཞིང་བྱེ་བ་རྣམས་ཀྱི་བསྡུམས་བྱའོ། །དེས་ངག་རྩུབ་པོ་ཡང་མི་སྨྲ་བར་བྱ་ཞིང་དེས་ངག་འཇམ་པོར་སྨྲ་བ་དང་། ཚིག་ མཉེན་པ་དང་།གསོང་པོར་སྨྲ་བར་བྱའོ། །ཚིག་ཀྱལ་པ་ཡང་སྨྲ་བར་མི་བྱ་ཞིང་། དུས་སུ་སྨྲ་བ་དང་། ཡང་དག་པར་སྨྲ་བ་དང་། དོན་སྨྲ་བ་དང་། ཆོས་སྨྲ་བ་དང་། རིགས་པ་སྨྲ་བ་དང་། འདུལ་བ་ས་བ་དང་། ལན་ལེགས་པར་འདེབས་པ་དང་། ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་བྱེད་པར་བྱའོ། །ངེས་བརྣབ་སེམས་སུ་ མི་བྱ་ཞིང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་བསམ་པར་བྱའོ།།གནོད་སེམས་སུ་མི་བྱ་ཞིང་རྟག་ཏུ་བཟོད་པའི་སྟོབས་ཀྱི་གོ་ཆ་བགོ་བར་བྱའོ། །དེས་ཡང་དག་པར་བལྟ་བར་བྱ་ཞིང་ལོག་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་བྱའོ། །ལྷར་སངས་རྒྱས་ལ་བསམ་པ་རྗེས་སུ་སོང་ཞིང་ལྷ་གཞན་མི་ འཛིན་པར་བྱའོ།

他應當斷除谷酒和蒸餾酒等令人醉的飲料,即不醉酒、不迷亂、不錯亂、不語無倫次、不輕浮、不喧譁、不散亂、保持正念、具足正知。當他生起捨棄一切所有之心,想要施捨食物給想要食物的人,施捨飲料給想要飲料的人時,他也可以施捨酒給他人,想:“這是佈施波羅蜜多的時候,應當給予他們所欲之物。我應當如此行,即使給予酒,也要使他們保持不迷亂的行為,使他們具足正念正知。“為何如此?因為圓滿一切意願是菩薩佈施波羅蜜多的修行。 長者,如是菩薩居士雖給予他人酒,諸如來也不呵責。長者,菩薩居士應將受持五學處的善根迴向無上正等正覺。他應當極為謹慎地守護這五學處。他不應離間,而應調解紛爭。他不應說粗語,而應說柔和語、溫和語、直接語。他不應說綺語,而應適時而語、如實而語、有義而語、說法語、如理而語、調伏語、善答語、如說而行。他不應貪心,而應對一切眾生思維利益安樂。他不應懷恨心,而應常常披上忍辱力的鎧甲。他應具正見,遠離一切邪見顛倒。他應以佛為所歸依的天神,不執著其他天神。

།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་གྲོང་ངམ། གྲོང་ཁྱེར་རམ། གྲོང་རྡལ་ལམ། ལྗོངས་སམ། ལྗོངས་ཀྱི་ཕྱོགས་གང་ན་གནས་པ་དེར་དེས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་དག་མ་དད་པ་དེ་དག་ནི་དད་པ་ལ་གཟུད་པར་བྱ། སེམས་ཅན་གང་ དག་མི་གུས་ཤིང་ཕར་མི་འཛིན་པ།མར་མི་འཛིན་པ། དགེ་སྦྱོང་དུ་མི་འཛིན་པ། བྲམ་ཟེར་མི་འཛིན་པ། རིགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལ་རིམ་གྲོ་མི་བྱེད་པ། ཚུལ་དང་མི་ལྡན་ཞིང་མཚམས་ལས་འདས་པ་དེ་དག་བླ་མ་ལ་གུས་པ་དང་། ཆོས་སྤྱོད་པ་ལ་གཟུད་པར་བྱའོ། །སེམས་ཅན་གང་དག་ཐོས་པ་ཉུང་བ་དེ་དག་ མང་དུ་ཐོས་པ་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ།།སེར་སྣ་ཅན་རྣམས་ནི་གཏོང་བ་ལ། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་རྣམས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ། གནོད་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་བཟོད་པ་དང་དེས་པ་ལ། ལེ་ལོ་ཅན་རྣམས་ནི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ལ། བརྗེད་ངེས་པ་རྣམས་ནི་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ལ། འཆལ་བའི་ཤེས་རབ་ ཅན་རྣམས་ནི་ཤེས་རབ་ལ་གཟུད་པར་བྱའོ།།སེམས་ཅན་དབུལ་པོ་རྣམས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཡང་དག་པར་བགོ་བར་བྱའོ། །སེམས་ཅན་ནད་པ་རྣམས་ལ་སྨན་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །སེམས་ཅན་མགོན་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་མགོན་བྱའོ། །སྐྱབས་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱབས་དང་། དཔུང་གཉེན་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ དཔུང་གཉེན་བྱའོ།།དེས་ལྗོངས་དང་ལྗོངས་ཀྱི་ཕྱོགས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དང་ཇི་ལྟར་འཐུན་པར་སེམས་ཅན་འགའ་ཡང་ལོག་པར་ལྟུང་བར་མི་འགྲོ་བ་དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱིས་བསྲུང་བར་བྱའོ། །ཁྱིམ་བདག་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་ལན་གཅིག་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་ ནས་ལན་བདུན་གྱི་བར་དུ་རྗེས་སུ་བསྟན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོན་ཏན་དག་ལ་བཀོད་པ་ལས་ཡོན་ཏན་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་གནས་པར་མ་གྱུར་ན་ཁྱིམ་བདག་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་དེས་སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་དེ།དེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་གོ་ཆ་སྲ་བ་ཡང་ བགོ་ཞིང་ཚིག་འདི་སྐད་ཅེས་ཇི་སྲིད་དུ་སེམས་ཅན་གདུལ་དཀའ་བ་དམུ་རྒོད་དེ་དག་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་མ་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་བདག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་རྒྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ།

長者,此外,菩薩居士無論住在村莊、城市、鄉鎮、地區或地方,都應向眾生宣說法語。應當引導不信者生起信心;應當引導不恭敬、不尊重父母、不尊重沙門、不尊重婆羅門、不尊重族長、不守規矩、越軌的人恭敬上師、行持正法。應當引導少聞者多聞。應當引導吝嗇者佈施,引導破戒者持戒,引導懷恨者忍辱柔和,引導懈怠者精進,引導忘失正念者具足正念正知,引導惡慧者具足智慧。 應當平等分配財富給貧窮的眾生。應當給予病人藥物。應當成為無依眾生的依怙,成為無救眾生的救護,成為無助眾生的助伴。他應當以法護持那些地區和地方,使任何眾生都不墮入邪道。 長者,如果菩薩居士一次、兩次、三次乃至七次教導眾生,眾生仍未安住于任何功德,那麼長者,此時菩薩居士應對那些眾生生起大悲心,披上堅固的一切智智鎧甲,說這樣的話:“乃至難調伏的野蠻眾生未得成熟之前,我不會現證無上正等正覺。”

།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་གིས་ནི་དེ་དག་གི་ཕྱིར་གོ་ཆ་བགོས་ཏེ། སེམས་ཅན་དྲང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་མ་ཡིན། གཡོ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་མ་ཡིན། སྒྱུ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་བདག་གིས་གོ་ཆ་མ་བགོས་ཀྱིས། ཅི་ནས་བདག་གི་རྩོལ་བ་དོན་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་དང་། སེམས་ཅན་གྱིས བདག་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་དགའ་བ་དང་།དད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་བོ། །དེ་ལྟར་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་པར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །ཁྱིམ་བདག་གལ་ཏེ་གྲོང་ངམ། གྲོང་ཁྱེར་རམ། གྲོང་རྡལ་ལམ། ལྗོངས་སམ། ལྗོངས་ཀྱི་ཕྱོགས་གང་ན་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་ཕྱོགས་དེར་ མ་བསྐུལ་ཏམ།དྲན་པར་མ་བྱས་ཏེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ངན་འགྲོ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨད་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱིམ་བདག་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་གྲོང་ངམ། གྲོང་ཁྱེར་རམ། གྲོང་རྡལ་ལམ། ལྗོངས་སམ། ལྗོངས་ཀྱི་ཕྱོགས་གང་ན་ སྨན་པ་མཁས་པ་ཞིག་གནས་པ་དེས་ཐ་ན་སེམས་ཅན་འགའ་ཞིག་གི་དུག་ཞི་བར་མ་ནུས་ཏེ་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་པར་གྱུར་ན་སྨན་པ་དེ་སྐྱེ་བོ་མང་པོས་སྨད་པར་འགྱུར་རོ།།ཁྱིམ་བདག་དེ་བཞིན་དུ་གྲོང་ངམ། གྲོང་ཁྱེར་རམ། གྲོང་རྡལ་ལམ། ལྗོངས་སམ། ལྗོངས་ཀྱི་ཕྱོགས་གང་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གནས་པ་ དེས་དེའི་ཕྱོགས་སུ་ཐ་ན་སེམས་ཅན་འགའ་ཙམ་ལ་ཡང་མ་བསྐུལ་ཏམ་དྲན་པར་མ་བྱས་ཏེ་ངན་འགྲོ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨད་པ་ཡིན་ནོ།།ཁྱིམ་བདག་དེ་བས་ན་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཅི་ནས་གྲོང་ངམ། གྲོང་ཁྱེར་ རམ།གྲོང་རྡལ་ལམ། ལྗོངས་སམ། ལྗོངས་ཀྱི་ཕྱོགས་གང་ན་གནས་པ་དེས་བདག་གིས་སེམས་ཅན་འགའ་ཡང་ལོག་པར་ལྟུང་བར་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་བོ། །དེ་ལྟར་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་མོ་སྙམ་པའི་གོ་ཆ་དེ་ལྟ་བུ་བགོ་བར་བྱའོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཁྱིམ་ན་གནས་པས་ཁྱིམ་ན་གནས་པའི་ཉེས་པ་ལ་མཁས་པར་བྱའོ།།དེས་འདི་ལྟར་སོ་སོར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱིམ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་འཇོམས་པར་བྱེད་པ། འབྱུང་བ་སུན་འབྱིན་པ། དགེ་བའི་སྡོང་པོ་འགྱེལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཁྱིམ་ཞེས་བྱའོ།

為什麼呢?因為我是爲了他們而披甲,不是為正直的眾生,不是為無欺詐的眾生,不是為無諂曲的眾生,不是為具戒的眾生,不是為具德的眾生而披甲。我應當如此行,使我的努力有意義,使眾生一見到我就生起歡喜和信心。我應當如此修行,如此精進。 長者,如果菩薩所住的村莊、城市、鄉鎮、地區或地方,有眾生未經勸導或提醒而生於任何惡趣,那麼這位菩薩就會受到諸如來的呵責。長者,譬如一位善巧醫生所住的村莊、城市、鄉鎮、地區或地方,如果他甚至不能解除一個眾生的毒而讓其死亡,那麼這位醫生就會受到眾人的呵責。長者,同樣地,菩薩所住的村莊、城市、鄉鎮、地區或地方,如果他未勸導或提醒哪怕一個眾生而讓其生於任何惡趣,那麼這位菩薩就會受到諸如來的呵責。 因此,長者,在此菩薩居士應當披上這樣的鎧甲:無論住在村莊、城市、鄉鎮、地區或地方,我都要如此行、如此修、如此精進,使任何眾生都不墮入邪道。長者,此外,在家菩薩居士應當了知在家的過患。他應當如此學習:所謂”家”,是摧毀善根、破壞功德、傾倒善樹的,因此稱為”家”。

།ཁྱིམ་ ན་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས།མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་མ་དུལ་བ་མ་སྦས་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས། མི་དགེ་བ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས། སྐྱེ་བོ་ངན་པ་འདུས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཁྱིམ་ན་ གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ཞེས་བརྗོད་པའོ།།འདི་ནི་སྔོན་གོམས་པར་བྱས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཉམས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཁྱིམ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དེར་གནས་ནས་བྱ་བའི་མི་རིགས་པ་བྱེད་པའོ། །དེར་གནས་ནས་ཕ་མ་ དང་།དགེ་སྦྱོང་དང་། བྲམ་ཟེ་ལ་གུས་པར་མི་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཁྱིམ་ཞེས་བྱའོ། །ཁྱིམ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སྲིད་པའི་འཁྲི་ཤིང་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་རྣམས་འབྱུང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཁྱིམ་ཞེས་བྱའོ། ། ཁྱིམ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་གསད་པ་དང་། བཅིང་བ་དང་། བརྡེག་པ་དང་། བསྡིགས་པ་དང་། འཚེ་བ་དང་། མི་སྙན་པ་དང་། གཤེ་བ་དང་། ངན་དུ་བརྗོད་པ་དང་། ངན་དུ་བྱ་བའི་ཚིག་གི་ལམ་རྣམས་འདུ་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཁྱིམ་ཞེས་བྱའོ། །ཁྱིམ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་མ་བྱས་པ་མི་འཛུགས་པའོ། །དགེ་བའི རྩ་བ་བྱས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་འཇིག་པའོ།།མཁས་པ་རྣམས་དང་། སངས་རྒྱས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྨད་པའོ། །འདི་ལ་གནས་པ་ནི་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལ་གནས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པར་འགྲོ་བའོ། །ཞེ་སྡང་དང་། འཇིགས་པ་དང་། གཏི་མུག་གིས་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པར་འགྲོ་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཁྱིམ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཀུན་མི་སྲུང་བའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོ་འདོར་བའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་མི་འཇུག་པའོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕུང་པོ་མི་འཐོབ་པའོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ཕུང་པོ་མི་སྐྱེད་པ་སྟེ། དེའི ཕྱིར་ཁྱིམ་ཞེས་བྱའོ།།ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཕ་དང་། མ་དང་། བུ་དང་། ཆུང་མ་དང་། བྲན་ཕོ་དང་། བྲན་མོ་དང་། ལས་བྱེད་པ་དང་། ཞོ་ཤས་འཚོ་བ་དང་། མཛའ་བཤེས་དང་། བློན་པོ་དང་། ཉེ་དུ་དང་། སྣག་གི་གཉེན་མཚམས་དང་། གཡོག་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལ་སྲེད་པ་ཡིན་ནོ།

所謂”在家”,是一切煩惱的住處,是不善根分別的住處,是未調伏、未守護的愚凡夫的住處,是行不善者的住處,是惡人聚集之處,因此稱為”在家”。所謂”在家”,是一切苦法的住處。這是使先前所修善根衰退的,因此稱為”在家”。所謂”家”,是住在那裡做不應做之事的地方。住在那裡不恭敬父母、沙門、婆羅門,因此稱為”家”。所謂”家”,是因貪著有的藤蔓而生起憂愁、悲嘆、痛苦、不悅、煩惱的地方,因此稱為”家”。 所謂”家”,是殺戮、束縛、毆打、威脅、傷害、惡語、辱罵、誹謗、惡行等言語道路聚集之處,因此稱為”家”。所謂”家”,是不種植未種的善根,破壞已種的善根,為智者、佛陀及一切佛弟子所呵責的地方。住在這裡會墮入惡趣。住在這裡會因貪慾而行非道,因嗔恨、恐懼、愚癡而行非道,因此稱為”家”。 這是不守護戒蘊,捨棄定蘊,不趣入慧蘊,不獲得解脫蘊,不生起解脫智見蘊的地方,因此稱為”家”。在家是貪著父母、子女、妻子、男女僕人、工人、傭人、朋友、大臣、親屬、姻親和隨從的。

།ཁྱིམ་ན་གནས་པ་འདི་ནི་རྒྱ་ མཚོ་ལ་ཆུ་བྲན་ལྟར་དགང་དཀའ་བའོ།།ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་མེ་ལ་ཤིང་ལྟར་ཆོག་མི་ཤེས་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རླུང་མར་ལྟར་ཐུག་པ་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་འཇིག་པས་བྱེ་མའི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟར་འཇིག་པའོ། ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཁ་ཟས་བཟང་པོ་དུག་དང་ འདྲེས་པ་ལྟར་འདྲེས་པའོ།།ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་མི་མཛའ་བ་བཞིན་དུ་འཐུན་པ་མ་ཡིན་པས་རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་འཕགས་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པ་ལ་བར་ཆད་བྱེད་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཕན་ཚུན་རྐྱེན་གྱིས་འཐབ་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་གཅིག་ལ་གཅིག་གནོད་པར་སེམས་ པས་རྟག་ཏུ་མི་འཐུན་པའོ།།ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ལེགས་པར་བྱས་པ་དང་། ཉེས་པར་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ལ་སྦྱོར་བས་གནོད་པ་མང་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ཐུག་པ་མེད་པས་རྟག་ཏུ་བརྩོན་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཡུན་རིང་པོ་ནས་བསགས་པ་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ ཕྱིར་མི་རྟག་པའོ།།ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་དངོས་པོ་ཀུན་དུ་ཚོལ་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྲུང་བས་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་དགྲ་ལྟར་མི་མཛའ་བས་རྟག་ཏུ་བག་ཚ་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་ཟིན་པས་བག་མེད་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་རང་གི་དཔྱོད་པས་རྣམ་པར་བསྒྲུབས་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པས་གར་མཁན་གྱི་ཚོན་དང་འདྲའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་མྱུར་དུ་ཕན་ཚུན་འགྱེས་པས་མཐར་རྒུད་ཅིང་འགྱུར་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་སྐྱེ་བོ་གློ་བུར་དུ་འདུས་པས་རྟག་ཏུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་ལ་ལྟ་བ་དང་མཚུངས་སོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད ཀྱང་མཐར་རྒུད་པར་འགྱུར་བས་རྨི་ལམ་དང་མཚུངས་སོ།།ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་མྱུར་དུ་འབྲལ་བས་ཟིལ་པའི་ཐིགས་པ་དང་མཚུངས་སོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་རོ་བྲོ་བ་ཆུང་ངུ་ཡོངས་སུ་འཇལ་བས་སྦྲང་རྩིའི་ཐིགས་པ་དང་མཚུངས་སོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་གཟུགས་དང་། སྒྲ་དང་། དྲི་དང་། རོ་དང་། རེག་དང་། ཆོས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གཟིར་བས་ཚེར་མའི་དྲ་བ་དང་མཚུངས་སོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་མི་དགེ་བ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བའི་ཕྱིར་ཁ་ཁབ་ཙམ་གྱི་སྲོག་ཆགས་དང་མཚུངས་སོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་གཅིག་ལ་གཅིག་འདྲིད་པས་སྲོག་རྣམ་པར་འཇིག་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི སེམས་རྙོག་པ་ཅན་དུ་བྱེད་པས་རྟག་ཏུ་འཁྲུག་པའོ།

在家是如同大海難以用水滴填滿。在家是如同火不知足於柴薪。在家是如同無底的方式,像風吹酥油一樣無底地分別。在家是如同沙城易於崩塌。在家是如同美食混合毒藥。在家是如同敵人不和,常生痛苦。在家是障礙修習聖法。在家是互相爭鬥的因緣。在家是彼此心懷惡意而常不和睦。在家是造作善惡業而多有危害。在家是因無盡的事務而常勤勞。在家是長久積聚而終歸毀滅,故無常。在家是因追求和守護一切事物而痛苦。在家是如同仇敵不友善而常懷恐懼。在家是被顛倒所執而放逸。在家是由自己分別而建立,本性空無,如同戲子的彩妝。在家是迅速分離而終歸衰敗變化。在家是暫時聚集的眾人,恒常無自性,如同幻化。在家是一切圓滿最終都會衰敗,如同夢境。在家是迅速分離,如同露珠。在家是享受微小滋味,如同蜜滴。在家是被色聲香味觸法所折磨,如同荊棘網。在家是不厭惡分別不善,如同蚊蟲之命。在家是互相殘害而毀壞生命。在家是使心混濁而常起爭端。

།ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་རྒྱལ་པོ་དང་། ཆོམ་རྐུན་དང་། མེ་དང་། ཆུ་དང་། བགོ་སྐལ་ལ་སྤྱོད་པས་རྣམ་པར་འཇོམས་པའི་ཕྱིར་ཐུན་མོང་བའོ། ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཉེས་དམིགས་མང་བས་རོ་བྲོ་བ་ཆུང་བའོ། །ཁྱིམ་བདག་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ ཁྱིམ་པ་ཁྱིམ་ན་གནས་པས་ཁྱིམ་ན་གནས་པའི་ཉེས་པ་ལ་མཁས་པར་བྱའོ།།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཁྱིམ་ན་གནས་པས་སྦྱིན་པ་དང་། དུལ་བ་དང་། ཡང་དག་པར་སྡོམ་པ་དང་། ངེས་པ་མང་དུ་བྱའོ། །དེས་ཡང་འདི་ལྟར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། གང་བྱིན་པ་དེ་ནི་བདག་གི་ཡིན་ ནོ།།ཁྱིམ་ན་བཞག་པ་དེ་ནི་བདག་གི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་བྱིན་པ་དེ་ནི་སྙིང་པོ་ཅན་ནོ། །གང་ཁྱིམ་ན་བཞག་པ་དེ་ནི་སྙིང་པོ་མེད་པའོ། །གང་བྱིན་པ་དེ་ནི་གཞན་དུ་བདེ་བའོ། །གང་ཁྱིམ་ན་བཞག་པ་དེ་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ན་བདེ་བའོ། །གང་བྱིན་པ་དེ་ནི་ཡང་བསྲུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །གང་ཁྱིམ་ན་ བཞག་པ་དེ་ནི་བསྲུང་བར་བྱ་བའོ།།གང་བྱིན་པ་དེ་ནི་སྲེད་པ་ཟད་པར་འགྱུར་བའོ། །གང་ཁྱིམ་ན་བཞག་པ་དེ་ནི་སྲེད་པ་རྣམ་པར་འཕེལ་བའོ། །གང་བྱིན་པ་དེ་ནི་བདག་གི་བ་མེད་པའོ། །གང་ཁྱིམ་ན་བཞག་པ་དེ་ནི་བདག་གི་བ་དང་བཅས་པའོ། །གང་བྱིན་པ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པའོ། །གང་ ཁྱིམ་ན་བཞག་པ་དེ་ནི་འཛིན་པ་དང་བཅས་པའོ།།གང་བྱིན་པ་དེ་ནི་འཇིགས་པ་མེད་པའོ། །གང་ཁྱིམ་ན་བཞག་པ་དེ་ནི་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའོ། །གང་བྱིན་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཉེ་བར་སྟོན་པའོ། །གང་ཁྱིམ་ན་བཞག་པ་དེ་ནི་བདུད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཉེ་བར་སྟོན་ པའོ།།གང་བྱིན་པ་དེ་ནི་ཟད་མི་ཤེས་པའོ། །གང་ཁྱིམ་ན་བཞག་པ་དེ་ནི་ཟད་པར་འགྱུར་བའོ། །གང་བྱིན་པ་དེ་ནི་བདེ་བའོ། །གང་ཁྱིམ་ན་བཞག་པ་དེ་ནི་ཀུན་ཏུ་བསྲུང་དགོས་པས་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །གང་བྱིན་པ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་བའོ། །གང་ཁྱིམ་ན་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཉོན་ མོངས་པ་འཕེལ་བར་བྱེད་པའོ།།གང་བྱིན་པ་དེ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོར་འགྱུར་བའོ། །གང་ཁྱིམ་ན་བཞག་པ་དེ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོར་མི་འགྱུར་བའོ། །གང་བྱིན་པ་དེ་ནི་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་ལས་སོ། །གང་ཁྱིམ་ན་བཞག་པ་དེ་ནི་སྐྱེས་བུ་ངན་པའི་ལས་སོ། །གང་བྱིན་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ ཀྱིས་བསྔགས་པའོ།།གང་ཁྱིམ་ན་བཞག་པ་དེ་ནི་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོས་བསྔགས་པའོ་སྙམ་དུ་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཁྱིམ་བདག་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་སྙིང་པོ་བླང་བར་བྱའོ།

在家是被國王、盜賊、火、水、分財產所毀滅,因此是共有的。在家是過患眾多而滋味微小。居士啊,如是在家的菩薩應當善知在家的過患。 居士啊,再者,在家的菩薩應當多行佈施、調伏、正律儀和決定。他應當這樣思維:所施捨的是我的,留在家中的不是我的。所施捨的是有實質的,留在家中的是無實質的。所施捨的是他世安樂,留在家中的是現世安樂。所施捨的不需要守護,留在家中的需要守護。所施捨的能滅盡貪慾,留在家中的能增長貪慾。所施捨的無我所,留在家中的有我所。所施捨的不執著,留在家中的有執著。所施捨的無恐懼,留在家中的有恐懼。所施捨的能示近菩提道,留在家中的能示近魔道。所施捨的不可窮盡,留在家中的會耗盡。所施捨的是快樂的,留在家中的因需要守護而痛苦。所施捨的能斷煩惱,留在家中的能增長煩惱。所施捨的能成就大受用,留在家中的不能成就大受用。所施捨的是善士之業,留在家中的是惡人之業。所施捨的為諸佛所讚歎,留在家中的為愚人所讚歎。應當如是思維。居士啊,如是在家菩薩應當取其精華。

།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་སློང་བ་མཐོང་ན་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་ བྱ་སྟེ།གསུམ་གང་ཞེ་ན། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་། ཚེ་རྗེས་ནས་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོར་འགྱུར་བར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཉེ་བར་སྟོན་པར་འདུ་ཤེས་པ་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་སློང་བ་མཐོང་ན་འདུ་ཤེས་གསུམ་པོ་དེ་དག་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། ། ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་སློང་བ་མཐོང་ན་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། སེར་སྣ་ཚར་གཅད་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའི་འདུ་ཤེས་དང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལྟ་བའི་འདུ་ཤེས་ཏེ། ཁྱིམ བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་སློང་བ་མཐོང་ན་འདུ་ཤེས་གསུམ་པོ་དེ་དག་བསྐྱེད་པར་བྱའོ།།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་སློང་བ་མཐོང་ན་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་བཞིན་དུ་བྱ་བའི་འདུ་ཤེས་དང་། བདུད་ཚར་གཅད་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་རེ་བ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་སློང་བ་མཐོང་ན་འདུ་ཤེས་གསུམ་པོ་དེ་དག་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་སློང་བ་མཐོང་ན་འདུ་ཤེས་གསུམ བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ།གསུམ་གང་ཞེ་ན། སློང་བ་ལ་གཡོག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་། བསྡུ་བའི་དངོས་པོས་མི་གཏང་བར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། དམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལས་འབྱུང་བར་འདུ་ཤེས་པ་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་སློང་བ་མཐོང་ན་འདུ་ཤེས་གསུམ་ པོ་དེ་དག་བསྐྱེད་པར་བྱའོ།།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་སློང་བ་མཐོང་ན་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་འདུ་ཤེས་དང་། བྱམས་པ་བསྒོམ་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། གཏི་མུག་ལ་མི་འཇུག་པའི་འདུ་ཤེས་ཏེ། ཁྱིམ་ བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་སློང་བ་མཐོང་ན་འདུ་ཤེས་གསུམ་པོ་དེ་དག་བསྐྱེད་པར་བྱའོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁྱིམ་བདག་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་སློང་བ་མཐོང་ན་འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་སྲབ་མོར་འགྱུར་རོ།

居士啊,再者,在家菩薩見到乞討者時應當生起三種想:哪三種呢?善知識想、來世成就大受用想、示近菩提道想。居士啊,在家菩薩見到乞討者時應當生起這三種想。 居士啊,再者,在家菩薩見到乞討者時應當生起三種想:哪三種呢?斷除慳吝想、捨棄一切所有想、觀照一切智智想。居士啊,在家菩薩見到乞討者時應當生起這三種想。 居士啊,再者,在家菩薩見到乞討者時應當生起三種想:哪三種呢?如來教誡想、降伏魔想、無期望果報想。居士啊,在家菩薩見到乞討者時應當生起這三種想。 居士啊,再者,在家菩薩見到乞討者時應當生起三種想:哪三種呢?奉侍乞討者想、不以攝事捨棄想、出離非善想。居士啊,在家菩薩見到乞討者時應當生起這三種想。 居士啊,再者,在家菩薩見到乞討者時應當生起三種想:哪三種呢?離貪想、修慈想、不入愚癡想。居士啊,在家菩薩見到乞討者時應當生起這三種想。 為什麼呢?居士啊,如是在家菩薩見到乞討者時,貪慾、嗔恚、愚癡將變薄。

།ཁྱིམ་བདག་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་སློང་བ་མཐོང་ན་འདོད་ཆགས་དང་།ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་སྲབ་མོར་འགྱུར་ཞེ་ན། གང་དེའི་དངོས་པོ་ལ་བཏང་སྙོམས་ཤིང་ཡོངས་སུ་གཏོད་བ་འདི་ནི་དེའི་འདོད་ཆགས་སྲབ་པའོ། །གང་སློང་བ་དེ་དག་ལ་བྱམས་པ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་འདི་ནི་དེའི་ཞེ་སྡང་སྲབ་པའོ། །གང་དངོས་པོ་ བྱིན་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་འདི་ནི་དེའི་གཏི་མུག་སྲབ་པའོ།།ཁྱིམ་བདག་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་སློང་བ་མཐོང་ན་འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་སྲབ་མོར་འགྱུར་རོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་ཁྱིམ་པས་སློང་བ་མཐོང་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཏེ།ཁྱིམ་བདག་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་དངོས་པོ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་བསླངས་མ་ཐག་ཏུ་དངོས་པོ་དེ་ལ་སེམས་ཀྱིས་འཛིན་པར་མི་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་དེའི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་ པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ།།གང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་ཡོངས་སུ་གཏོང་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་དེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །གང་སློང་བ་དེ་དག་ལ་བྱམས་པ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་སྟེ་མི་ཁྲོ་ཞིང་གནོད་སེམས་མི་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ ན་དེའི་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ།།གལ་ཏེ་བྱིན་ན་ཅི་སྤྱད་སྙམ་དུ་འདི་ལྟར་སེམས་གཡོ་བས་ཞུམ་པ་མེད་དེ་དེ་ལྟར་ན་དེའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །གང་སློང་བ་ལ་བྱིན་ཏེ་བྱིན་ནས་ཀྱང་གདུང་བ་མེད་ ཅིང་འགྱོད་པ་མེད་པ་ཡིན།གང་དུ་ཡང་དགའ་ཞིང་རབ་ཏུ་མགུ་སྟེ་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེད་ཅིང་གང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་གནས་ནས་གཏོང་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་དེའི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །བྱིན་ནས་ཀྱང་གང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་ཤིང་ རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་མི་རེ་སྟེ།ཇི་ལྟར་མཁས་པ་དེ་དག་ཆོས་གང་ལ་ཡང་མངོན་པར་མ་ཞེན་པ་དེ་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་སྔོ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་དེའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ།

居士啊,如何在家菩薩見到乞討者時貪慾、嗔恚、愚癡變薄呢?對其物品保持平等心並捨棄,這是貪慾變薄。對那些乞討者修習慈心,這是嗔恚變薄。佈施物品后迴向無上正等正覺,這是愚癡變薄。居士啊,如是在家菩薩見到乞討者時,貪慾、嗔恚、愚癡將變薄。 居士啊,再者,在家菩薩見到乞討者時,六波羅蜜多的修習將圓滿。居士啊,此中在家菩薩一旦被乞討任何物品,心中不執著那物品,如是其佈施波羅蜜多的修習將圓滿。依靠菩提心而捨棄,如是其持戒波羅蜜多的修習將圓滿。對那些乞討者修習慈心,不生嗔恚與害心,如是其忍辱波羅蜜多的修習將圓滿。若佈施時不因”施后如何生活”的動搖心而退縮,如是其精進波羅蜜多的修習將圓滿。佈施給乞討者后無憂無悔,反而歡喜滿足,生起快樂與愉悅,並依菩提心而佈施,如是其禪定波羅蜜多的修習將圓滿。佈施后不執著一切法,不期望果報,如諸智者對任何法都不執著那樣不執著,以無執著心迴向無上正等正覺,如是其智慧波羅蜜多的修習將圓滿。

།ཁྱིམ་ བདག་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་སློང་བ་མཐོང་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ།། །།བམ་པོ་གཉིས་པ། ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཁྱིམ་ན་གནས་པས་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱའོ།།དེས་ལོངས་སྤྱོད་རྙེད་དམ། ཆུང་མ་རྙེད་དམ། བུ་རྙེད་དམ། ནོར་རྙེད་དམ། འབྲུ་རྙེད་ཀྱང་ཁེངས་པར་ཡང་མི་བྱ། དགའ་བར་ཡང་མི་བྱ། ཐམས་ཅད་མ་འབྱོར་ཀྱང་དེས་ཞུམ་པར་ཡང་མི་བྱ། ཡི་མུག་པར་ཡང་མི་བྱའི། དེས་འདི་ལྟར་བརྟག་ པར་བྱ་སྟེ།འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ནི་སྒྱུ་མ་བྱས་པ། རྣམ་པར་བསྒྲུབས་པས་སོ་སོར་ཉེ་བར་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། ཕ་མ་དང་། བུ་དང་། ཆུང་མ་དང་། བྲན་ཕོ་དང་། བྲན་མོ་དང་། ལས་བྱེད་པ་དང་། ཞོ་ཤས་འཚོ་བ་དང་། མཛའ་བཤེས་དང་། བློན་པོ་དང་། ཉེ་དུ་དང་། སྣག་གི་གཉེན་ མཚམས་དེ་དག་ནི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་དག་ཀྱང་བདག་གི་མ་ཡིན། བདག་ཀྱང་དེ་དག་གི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕ་མ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི་བདག་གི་མགོན་ནམ། སྐྱབས་སམ། དཔུང་གཉེན་ནམ། གནས་སམ། གླིང་ངམ། བདག་གམ། བདག་གི་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ བདག་གི་ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་དང་།ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དེ་དག་ཀྱང་བདག་མ་ཡིན། བདག་གི་མ་ཡིན་ན། གང་བདག་གི་ཕ་མ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་བདག་དང་བདག་གིར་འགྱུར་བ་དང་། བདག་ཀྱང་དེ་དག་གི་ཡིན་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་ཀྱང་ལས་བདག་གིར་ བྱ་བ།ལས་ཀྱི་བགོ་སྐལ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཏེ། ལས་དགེ་བའམ། སྡིག་པའམ། གང་དང་གང་བྱས་པ་དེ་དང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བགོ་སྐལ་ལ་སྤྱོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དང་དེ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་སོ་སོར་མྱོང་ངོ་། །དེ་དང་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །འདི་དག་ཀྱང་ལས་བདག་གིར་བྱ་བ། ལས་ཀྱི་བགོ་སྐལ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཏེ། ལས་དགེ་བའམ། སྡིག་པའམ། གང་དང་གང་བྱས་པ་དེ་དང་དེ་ཉིད་ཀྱི་བགོ་སྐལ་ལ་སྤྱོད་པར་འགྱུར། དེ་དང་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སོ་སོར་མྱོང་པར་འགྱུར། དེ་དང་དེ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་སོ་སོར་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་གི་ཕྱིར་བདག་གི་མི་དགེ བའི་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་ཆ་མ་ཡིན་ཏེ།འདི་དག་ནི་ཚེ་འདི་ལ་བདེ་བའི་བདག་གིར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། ཚེ་གཞན་ལ་བདེ་བའི་བདག་གིར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ།

居士啊,如是在家菩薩見到乞討者時,六波羅蜜多的修習將圓滿。 第二品 居士啊,再者,在家菩薩住在家中,應以無貪無嗔而獲得對世間八法的平等性。他獲得受用,或獲得妻子,或獲得兒子,或獲得財富,或獲得穀物,也不應驕傲,不應歡喜;即使一切未獲得,他也不應沮喪,不應失望。他應如是觀察:一切有為法如幻化,由因緣和合而各自安住的性質。比如父母、兒子、妻子、男僕、女僕、工人、傭人、朋友、大臣、親屬、姻親等,都是業的果報所成就,他們不是我的,我也不是他們的。為什麼呢?那些父母等不是我的依怙、皈依、助伴、依處、洲渚、自我、我所。即使是我所執著的蘊、界、處,也非我,非我所,更何況那些父母等是我和我所,我是他們的呢?為什麼呢?我也是業的所有者,享受業的果報。無論造作何種善業或惡業,將享受其果報,感受其各自的果實,體驗其各自的異熟。這些也是業的所有者,享受業的果報。無論造作何種善業或惡業,將享受其果報,感受其各自的果實,體驗其各自的異熟。因此,我造作不善業非我所應為,這些是今生安樂的所依,而非來世安樂的所依。

།བདག་གི་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་བདག་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྦྱིན་པ་དང་། དུལ་བ་དང་། ཡང་དག་པར་སྡོམ་པ་དང་། བཟོད་པ་དང་། དེས་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། བག་ཡོད་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སྡུད་ཅིང་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་དགེ་བ་དེ་ནི་བདག་གི་ཡིན་ཏེ། གང་དུ་བདག་འགྲོ་བར་འགྱུར་བའི་ལམ་དེར་འདི་དག་ཀྱང་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་སྟེ། དེ་སྲོག་གི་ཕྱིར་རམ། བུ་དང་ཆུང་མའི་ཕྱིར་ཡང སྡིག་པའི་ལས་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་དོ།།ཁྱིམ་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་དེས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། མི་བརྟན་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། འགྱུར་བའི་འདུ་ཤེས་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་པོ་དེ་དག་བསྐྱེད་པར་བྱའོ།།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། འདི་ནི་དགའ་ཞིང་རྩེ་བའི་གྲོགས་ཡིན་གྱི། འདི་འཇིག་ རྟེན་ཕ་རོལ་གྱི་གྲོགས་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།འདི་ནི་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བའི་གྲོགས་ཡིན་གྱི། འདི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མྱོང་བའི་གྲོགས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བདེ་བའི་གྲོགས་ཡིན་གྱི། འདི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གྲོགས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་ གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་པོ་དེ་དག་བསྐྱེད་པར་བྱའོ།།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། མི་གཙང་བར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། དྲི་ང་བར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། མི་འཐུན་པར་འདུ་ཤེས་པའོ། ། ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། དགྲར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། གཤེད་མར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། ཕྱིར་རྒོལ་བར་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ།གསུམ་གང་ཞེ་ན། ཤ་ཟ་མོར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། སྲིན་མོར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། གཟུགས་མི་སྡུག་པར་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་ བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ།གསུམ་གང་ཞེ་ན། དགང་དཀའ་བར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། གཏིང་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་། བྱས་པ་མི་གཟོ་བར་འདུ་ཤེས་པའོ།

我應趨入于屬於我的,即:佈施、調伏、正律儀、忍辱、溫和、精進、正念,以及集聚併成就菩提分的善行,這些是屬於我的。我想:‘無論我將去往何處,這些也將隨我而去。‘因此,他不為性命,也不為妻兒而造作惡業。 居士啊,在家菩薩住在家中,應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?無常想、不堅固想和變化想。居士啊,在家菩薩應對自己的妻子生起這三種想法。 居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?這是歡樂玩耍的夥伴,而非來世的夥伴;這是飲食的夥伴,而非感受業報的夥伴;這是快樂的夥伴,而非痛苦的夥伴。居士啊,在家菩薩應對自己的妻子生起這三種想法。 居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?不凈想、臭穢想和不悅想。 居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?敵人想、劊子手想和對手想。 居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?食人魔女想、羅剎女想和不悅容貌想。 居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?難以滿足想、無底深淵想和忘恩負義想。

ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། སེམས་ ཅན་དམྱལ་བར་འགྲོ་བར་འདུ་ཤེས་པ་དང་།དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་འགྲོ་བར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་དུ་འགྲོ་བར་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། ཁུར་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་། སྲིད་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། སྲིད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། བདག་གི་བ་མ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། ཡོངས་སུ འཛིན་པ་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་།བརྙན་མར་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། ལུས་ཀྱིས་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་གནས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་། ངག་གིས་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་ གནས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་།ཡིད་ཀྱིས་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་གནས་སུ་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། འདོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གནས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་། གནོད་སེམས་ ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གནས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་།རྣམ་པར་འཚེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གནས་སུ་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། ཁྲི་མོན་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་། གསོད་པར་ འདུ་ཤེས་པ་དང་།འཆིང་བར་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བར་དུ་གཅོད་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་དུ་གཅོད་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། ཤེས་ རབ་ཀྱི་བར་དུ་གཅོད་པར་འདུ་ཤེས་པའོ།།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། ཁོག་ཙེར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། སྙིར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། རྒྱར་འདུ་ཤེས་པའོ།

居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?往地獄想、往畜生道想和往閻魔世界想。 居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?負擔想、有想和執著有想。 居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?非我所有想、無執著想和幻影想。 居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?身惡行處想、語惡行處想和意惡行處想。 居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?欲尋思處想、恨尋思處想和害尋思處想。 居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?刑具想、殺害想和束縛想。 居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?戒障礙想、定障礙想和慧障礙想。 居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?籠子想、陷阱想和網羅想。

།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ།གསུམ་གང་ཞེ་ན། ཡམས་ཀྱི་ནད་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་། གནོད་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། ནད་འགོ་བར་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་ འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ།གསུམ་གང་ཞེ་ན། འཐབ་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། བྱུར་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་། སེར་བར་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། གསུམ་གང་ ཞེ་ན།ནད་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་། རྒ་བར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། འཆི་བར་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། །གསུམ་གང་ཞེ་ན། བདུད་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་། བདུད་ལ་རྟེན་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། འཇིགས་པར་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། མྱ་ངན་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག པར་འདུ་ཤེས་པའོ།།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། སྤྱང་མོ་ཆེན་མོར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། ཆུ་སྲིན་ཆེན་མོར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། བྱི་ལ་ཆེན་མོར་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ།གསུམ་གང་ཞེ་ན། སྦྲུལ་ནག་མོར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། ཆུ་སྲིན་བྱིས་པ་གསོད་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་། མདངས་འཕྲོག་མར་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་ རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ།གསུམ་གང་ཞེ་ན། མགོན་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། སྐྱབས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། གནས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་ བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ།གསུམ་གང་ཞེ་ན། གང་བར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། བྲི་བར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། ན་བར་འདུ་ཤེས་པའོ།

居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?瘟疫想、危害想和傳染病想。 居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?爭鬥想、洪水想和冰雹想。 居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?病想、老想和死想。 居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?魔想、依魔想和恐怖想。 居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?憂愁想、悲嘆想、痛苦、不悅和煩惱想。 居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?大母狼想、大鱷魚想和大母貓想。 居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?黑蛇想、殺嬰鱷魚想和吸精女想。 居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?無依想、無怙想和無處想。 居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?充滿想、減少想和衰敗想。

།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། ཆོམ་རྐུན་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་། བཙོན་སྲུངས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་། སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་སྲུངས་མར་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། ཆུ་བོར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། སྦྱོར་བར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། མདུད་པར་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། འདམ་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་། ཆགས་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། ཀློང་དུ་འདུ་ཤེས་པའོ། ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ།གསུམ་གང་ཞེ་ན། ཐག་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། ཁོང་སྒྲིལ་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་། རྙོང་དུ་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་ གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ།གསུམ་གང་ཞེ་ན། མེ་མ་མུར་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་། རྩཝ་མེའི་སྒྲོན་མ་ལྟ་བུར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། ཆུ་གྲི་ལྟ་བུར་འདུ་ཤེས་པའོ། ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། དོན་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། ཚེར་མར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། དུག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། ལྷག་པར་སྒྲོ་འདོགས་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། ལྷག་པར་ཀུན་དུ་གོས པར་བྱེད་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་།ལྷག་པར་ཆགས་པར་འདུ་ཤེས་པའོ། ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། ཤར་གཉེར་བར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། །ཆད་པས་གཅོད་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། མཚོན་ཆ་འཛིན་པར་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། འགྱེད་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། རྩོད་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། མཚང་འདྲུ་བར་འདུ་ཤེས་པའོ།

居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?盜賊想、獄卒想和地獄守衛想。 居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?河流想、結合想和結想。 居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?泥沼想、執著想和深淵想。 居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?繩索想、纏繞想和糾纏想。 居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?餘燼想、草火燈想和水刀想。 居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?無義想、荊棘想和毒想。 居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?過分增益想、過分染污想和過分執著想。 居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?劊子手想、行刑者想和持武器者想。 居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?爭鬥想、爭論想和揭短想。

།ཁྱིམ་བདག གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རང་གི་ཆུང་མ་ལ་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ།གསུམ་གང་ཞེ་ན། མི་སྡུག་པ་དང་ཕྲད་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། སྡུག་པ་དང་བྲལ་བར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། ཉམ་ང་བར་འདུ་ཤེས་པའོ། །མདོར་ན་ཐབ་མོའི་དྲི་མར་འདུ་ཤེས་པ་ དང་།ཐབ་མོ་རྙོག་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་། གནོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། མི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བར་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཁྱིམ་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཁྱིམ་ན་གནས་པས་འདི་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་རང་ གི་ཆུང་མ་ལ་བརྟག་པར་བྱའོ།།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་བུ་ལ་ལྷག་པར་སྡུག་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པར་མི་བྱའོ། །ཁྱིམ་བདག་གལ་ཏེ་དེས་བུ་ལ་ལྷག་པར་སྡུག་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ལ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་གཞན་ལ་མ་ཡིན་ན་དེས་སྤྱོ་བ་གསུམ་གྱིས་རང་གི་ སེམས་ལ་སྤྱོ་བར་བྱ་སྟེ།གསུམ་གང་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་ནི་སེམས་སྙོམས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡིན་གྱི་།སེམས་མི་སྙོམས་པའི་མ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ནི་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡིན་གྱི། ལོག་པའི་སྦྱོར་བའི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ནི་ཐ་དད་པ་མེད་པར་སྤྱོད་པའི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡིན་གྱི་།ཐ་དད་དུ་སྤྱོད་པའི་ནི་མ་ཡིན་པ་སྟེ། སྤྱོ་བ་གསུམ་པོ་དེ་དག་གིས་རང་གི་སེམས་ལ་སྤྱོས་ནས་བུ་དེ་ལ་མི་སྡུག་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་མི་སྡུག་པ་སྟེ། བདག་གི་སྙིང་དུ་སྡུག་པ་མ་ཡིན་ན། གང་བདག་གིས་དེའི་དོན་དུ་བུ་དེ་ལ་ནི་ལྷག པར་སྡུག་པ་སྐྱེད་ལ།སེམས་ཅན་གཞན་ལ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པའི་བསླབ་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །བདག་གིས་དེའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་ཡང་གནོད་པར་བྱས། སྲོག་ལ་ཡང་བག་མེད་དེ་གནོད་པར་གྱུར་པས་འདི་ནི་བདག་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པའོ། ། བདག་དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དང་མི་འཐུན་པའི་ལམ་ལ་སྤྱོད་པས་འདི་ནི་བདག་ལ་ཕྱིར་རྒོལ་བའོ་སྙམ་དུ་འདུ་ཤེས་གསུམ་པོ་དེ་དག་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེས་བུ་དེ་རྒྱུར་བྱས་ཏེ། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟ་བུར་བུ་དེ་ལ་སྡུག་པར་སེམས་པ་དང་ལྡན་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པ་བསྐྱེད པ་དང་།བདག་ཕངས་པར་སེམས་པ་དང་ལྡན་པ་བཞིན་དུ་བྱམས་པ་བསྐྱེད་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟ་བུར་དེས་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ།

居士啊,再者,在家菩薩應對自己的妻子生起三種想法。哪三種?遇不悅想、離所愛想和恐懼想。 總之,應生起灶臺污垢想、灶臺一切污穢想、一切危害之因想和一切不善之根想。 居士啊,在家菩薩居家時應以如是想法觀察自己的妻子。 居士啊,再者,在家菩薩不應對兒子生起過分喜愛之心。居士啊,如果他對兒子生起過分喜愛之心而對其他眾生不如是,則應以三種厭惡來厭惡自己的心。哪三種?菩提是心平等菩薩的,非心不平等者的。菩提是正行菩薩的,非邪行者的。菩提是無差別行菩薩的,非差別行者的。以此三種厭惡厭惡自己的心后,應對那兒子生起不悅想。 “這是不悅的。我心中並不喜愛,然而我為此對這兒子生起過分喜愛,而對其他眾生則不如是,這違背了佛陀所說的學處。我因此損害了善根,也不顧惜生命而造成損害,這是對我有害的。我因此行持不符合菩提道的道路,這是對我的反抗。“應生起這三種想法。 他以兒子為緣,應如何對兒子生起喜愛之心,也應如是對一切眾生生起慈心;應如何珍惜自己,也應如是對一切眾生生起慈心。他應如是生起心念。

།དེས་ཡང་འདི་ལྟར་འདི་ཡང་གུད་ནས་འོངས་ལ་བདག་ཀྱང་གུད་ནས་འོངས་མོད་ཀྱི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྔོན་བདག་གི་བུར་གྱུར་ལ་བདག་ཀྱང་སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་བུར་གྱུར་ཏེ།འདི་ལ་ནི་བདག་གིའམ། གཞན་གྱིའམ། སུའི་སེམས་ཅན་གང་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ཚུལ་བཞིན་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་འཐུན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འགྲོ་བ་ལྔ་རྣམས་སུ་མཛའ་བ་ལས་ཀྱང་མི་མཛའ་བར་འགྱུར་བས་བདག་ནི་ཇི་ལྟར་སུ་དང་ཡང་མཛའ་བའམ་ མི་མཛའ་བར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བྱའོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་མཛའ་བ་བཟུང་ན་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་བྱེད་མི་འདོད་པར་འགྱུར། མཛའ་བ་བཟུང་ན་ནི་ཧ་ཅང་བྱེད་འདོད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་། ཁོང་ཁྲོ་བའི་སེམས་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་མི་ ནུས་སོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་མཉམ་པར་སྤྱོད་པ་ནི་མི་མཉམ་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར། མཉམ་པར་སྤྱོད་པ་ནི་མཉམ་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལ་བདག་གིས་ནི་མི་མཉམ་པར་སྤྱོད་པ་མི་བྱའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མཉམ་པར་སྤྱོད་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ། །ཁྱིམ་ བདག་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་དངོས་པོ་གང་ལ་ཡང་བདག་གི་སྙམ་དུ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་མི་བྱ།ཆགས་པར་མི་བྱའོ། །གཡོ་དང་སྲེད་པའི་བག་ལ་ཉལ་མི་བྱའོ། །ཁྱིམ་བདག་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པའི་དྲུང་དུ་སློངས་མོ་པ་འོངས་ལ་དངོས་པོ་ཞིག་བསླངས་པ་ ལས་གལ་ཏེ་དེས་དངོས་པོ་མ་བཏང་ན་དེས་འདི་ལྟར་དངོས་པོ་འདི་བཏང་ཡང་རུང་།མ་བཏང་ཡང་རུང་སྟེ། བདག་ནི་དངོས་པོ་འདི་དང་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྲལ་བར་ཡང་འགྱུར། མི་འདོད་བཞིན་དུ་འཆི་བར་ཡང་འགྱུར་ཞིང་དངོས་པོ་འདིས་ཀྱང་བདག་འདོར། བདག་གིས་ཀྱང་དངོས་པོ་འདི་ འདོར་གྱི།དངོས་པོ་འདི་བཏང་ལ་ཡིད་དགའ་བ་དང་། སྙིང་པོ་བླངས་ཏེ་འཆི་བའི་དུས་བྱའོ། །འདི་ཡོངས་སུ་བཏང་ན་བདག་འཆི་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་སེམས་ཀུན་ནས་ཟིན་ཏེ་གནས་པར་མི་འགྱུར། འདིས་ནི་བདག་འཆི་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་དགའ་བ་དང་། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང་རངས་པ་དང་། འགྱོད་ པ་མེད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་སྙམ་དུ་སེམས་ངེས་པར་བསམ་པར་བྱའོ།

這樣，他也是這樣從別處來，我也是從別處來。所有眾生過去都曾是我的兒子，我也曾是所有眾生的兒子。對此應當如理思考：這裡沒有我的或他人的或任何人的眾生。為什麼呢？因為不相符。在五道中，親愛者也會變成不親愛的，所以我應當如此行事，不與任何人成為親愛或不親愛。為什麼呢？如果執著不親愛，就會完全不想做任何事；如果執著親愛，就會過分想做。由貪愛和嗔恨這兩種心，就不能領悟平等法性。為什麼呢？不平等行就會導致不平等，平等行就會導致平等。對此，我不應行不平等，而應對一切眾生平等而行，就能領悟一切智性。居士啊，如是在家菩薩對任何事物都不應執著為我所有，不應貪著。不應有詭詐和貪慾的習氣。居士啊，如果乞丐來到在家菩薩面前乞求某物，如果他不給予那個東西，他應當這樣想：無論給予這個東西與否，我終究會與這個東西分離。我會不情願地死去，這個東西也會捨棄我，我也會捨棄這個東西。我應當歡喜地給予這個東西，取其精華，以此作為死亡之時。如果捨棄了這個，我死亡之時心就不會執著。這樣我死亡之時就會生起歡喜、極喜、欣悅和無悔。應當如此確定思維。

།གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་བསམས་ཀྱང་དངོས་པོ་དེ་གཏོང་མ་ནུས་ན། དེས་སློང་བ་ལ་ཀུན་གོ་བར་བྱ་བ་གསུམ་གྱིས་གོ་བར་བྱ་སྟེ། བདག་ནི་ད་དུང་དུ་མཐུ་ཆུང་ཞིང་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ལས་དང་པོ་ བ་དང་།བདག་ནི་མི་གཏོང་བ་ལ་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་གྱུར་པ་དང་། བདག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ལྟ་བ་དང་བཅས་པ་དང་། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། བདག་གིར་འཛིན་པ་ལ་གནས་པ་ལགས་ཀྱིས། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་བཟོད་པར་མཛད་ཅིང་ཡོངས་སུ་གདུང་བར་མི་མཛད་དུ་གསོལ། ཇི་ལྟར་ཁྱོད་དང་སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བདག་གིས་བགྱིའོ།།དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པོ། །དེ་ལྟར་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་མོ་ཞེས་ཁྱིམ་བདག་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་སློང་བ་ལ་ཀུན་གོ་བར་བྱ་བ་གསུམ་གྱིས་གོ་བར་བྱའོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་ པ་ཁྱིམ་ན་གནས་པས་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ལ་མཁས་པར་བྱ་སྟེ།གལ་ཏེ་དེ་སྟོན་པ་འདས་པའི་གསུང་རབ་ཡོད་ལ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་ཡང་མེད། ཆོས་སྟོན་པ་ཡང་མེད། འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་དང་ཕྲད་པ་ཡང་མེད་པར་གྱུར་ན། དེས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ།གང་དེ་དག་གི་སྔོན་གྱི་སྤྱོད་པ་དང་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་། དགེ་བ་སྤྱོད་པ་དང་། བསམ་པ་དང་། ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དེ་དེས་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ། རྗེས་སུ་ ཡི་རང་བར་བྱའོ།

如果這樣思考後仍無法給予那個東西，他應當用三種方式讓乞求者理解：我現在還能力微小，善根尚未成熟，是大乘的初學者；我對於不給予的心還不能自在；我有執取的見解，住於我執和我所執。請您這位高尚的人寬恕我，不要感到失望。我將盡力滿足您和一切眾生的願望。我將如此修行，如此精進。居士啊，這樣在家菩薩應當用三種方式讓乞求者理解。 居士啊，此外，在家菩薩住在家中時應當常常不間斷地善巧迴向。如果佛陀已入涅槃，經典仍在，但沒有佛出世，也沒有說法者，也遇不到聖僧，那麼他應當禮敬十方一切佛，憶念隨喜那些與諸佛往昔行為相應的行為、行善、發心、殊勝意樂圓滿，以及證得菩提者所成就的一切佛法。

།དེས་ཡང་འདི་ལྟར་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་དུ་ལུས་ཀྱི་ལས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། ངག་གི་ལས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། གཙང་བ་དང་། བསམ་པ་དག་པ་དང་། བྱམས་པ་བསྒོམ་པ་ལ་མཁས་པ་དང་། གོས་གཙང་མ་དང་། ངོ་ཚ་ཤེས་ཤིང་ ཁྲེལ་ཡོད་པས་ལེགས་པར་བརྒྱན་པ་དང་།བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསགས་པ་དང་། མཛེས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་། དེས་པ་དང་། འགྲོགས་ན་བདེ་བ་དང་། ལེགས་པར་བྱ་བའི་ལས་བྱེད་པ་དང་། གུས་པ་དང་བཅས་པ་དང་། བཀའ་བློ་བདེ་བ་དང་། ང་རྒྱལ་དང་། རྒྱགས་པ་དང་། དྲེགས་པ་ཡང་དག་པར་ཆད་པས་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་བཤགས་པ་དང་། ཕྱིན་ཅད་ཀྱང་བསྡམ་པ་དང་། བསོད་ནམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་། མཚན་བསགས་པ་རབ་ཏུ་རྫོགས་པར་བྱ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར་བར་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་།ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུང་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམས་སུ་ཚེ་ཡོངས་སུ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་གསུམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཁ་ཏོན་དུ་བྱའོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཁྱིམ་ན་གནས་པས་ཡན་ལག་བརྒྱད་ དང་ལྡན་པའི་བསྙེན་པར་གནས་པ་བླང་བར་བྱའོ།།དེས་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ། ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ། དགེ་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་བསྙེན་པར་བྱ། བསྟེན་པར་བྱ། བསྙེན་བཀུར་བྱའོ། །དེ་དག་ལ་བསྙེན་ཅིང་བསྟེན་ཏེ། བསྙེན་བཀུར་བྱེད་ཅིང་། སྤྱོད་པ་འཁྲུལ་པ་མེད་ པར་རང་གི་ཉེས་པ་མཐོང་བར་བྱའོ།།དེས་དགེ་སྦྱོང་གི་སྤྱོད་པ་ལས་ཉམས་པའི་དགེ་སློང་མཐོང་ན་ཡང་མི་གུས་པའི་བག་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྙོག་པ་མེད་པ། ཉོན་མོངས་པའི་རྙོག་པ་ཐམས་ ཅད་དང་བྲལ་བ་དེའི་ངུར་སྨྲིག་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པ།ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པ་འདི་དག་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དྲང་སྲོང་གི་རྒྱལ་མཚན་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ པར་བྱའོ།།དེས་དེ་དག་ལ་རབ་ཏུ་གུས་པ་བསྐྱེད་ནས་དགེ་སློང་དེ་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །སྡིག་པའི་སྤྱོད་པ་འདི་ནི་མ་ལེགས་སོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་སྤྱོད་པ་འདི་ནི་མ་ལེགས་སོ།

他應當這樣日夜各三次以身業清凈、語業清凈、意業清凈、潔凈、意樂清凈、善巧修習慈心、穿著清潔衣服、以知羞恥莊嚴、積累福德資糧善根、莊嚴、歡喜菩提心、柔和、親近愉悅、行善業、恭敬、隨順、斷除驕慢放逸傲慢而懺悔一切不善業的過失、今後也約束、隨喜一切福德、圓滿讚頌、祈請一切佛轉法輪、受持一切法、爲了在無量佛土中守護壽命而誦三分法。 居士啊，此外在家菩薩住在家中應當受持八支齋戒。他應親近、依止、承事具戒、有德、具善法的沙門婆羅門。親近依止承事他們時，應以無錯亂的行為觀察自己的過失。即使見到違犯沙門行為的比丘，也不應生起絲毫不恭敬，應當這樣想：這是世尊如來應供正等正覺無垢離一切煩惱垢染者的袈裟，是以戒、定、慧、解脫、解脫知見所薰染的，這是聖者們的仙人幢相。他對他們生起極大恭敬后，應對那位比丘生起大悲心。這種惡行不好，這種煩惱行為不好。

།འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་ རྒྱས་དུལ་བ།ཞི་བ། སྦས་པ། ཅང་ཤེས་པ་དེའི་དྲང་སྲོང་གི་རྒྱལ་མཚན་བགོས་ཀྱང་འདི་ནི་མ་བྱང་། མ་ཞི། མ་སྦས། མ་དུལ་བ་སྟེ། ཅང་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པའི་སྤྱོད་པ་སྤྱོད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེས་མ་བསླབས་པ་ལ་མ་བརྙས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་པས་ན་འདིས་ཉེས་པ་མ་ཡིན། ཉོན་ མོངས་པ་གང་གིས་མི་དགེ་བ་འདི་དག་སྟོན་པའི་ཉོན་མོངས་པས་ཉེས་པའོ།།སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་བསྟན་པ་ནི་འབྱུང་བ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པས་གང་ཉོན་མོངས་པ་འདི་དག་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་ཚུལ་བཞིན་སོ་སོར་རྟོག་ན་དང་པོའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བླ་ན་ མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པར་འགྱུར་བའི་གནས་ཡོད་དོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གསལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་གང་ཟག་གིས་གང་ཟག་ལ་ཚོད་གཟུང་བར་མི་བྱ་སྟེ། གང་ཟག་གིས་གང་ཟག་ལ་ཚོད་བཟུང་ན་ ཉམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རབ་ཏུ་མཁྱེན་པ།བདག་ནི་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་དེས་དགེ་སློང་དེ་ལ་གནོད་སེམས་མེད་པ་དང་། ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང་། ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པ་དང་། ཁྲོ་བ་མེད་པ་ཡང་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་ཁྱིམ་པ་དེ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་འཇུག་པར་འདོད་ན་ཅང་ཤེས་ཀྱི་སེམས་དང་།ལས་སུ་རུང་བའི་སེམས་དང་། གུས་པ་དང་བཅས་པ་དང་། ཞེ་ས་དང་བཅས་པ་དང་། དད་པ་དང་བཅས་པ་དང་། རི་མོ་དང་བཅས་པས་གཙུག་ལག་ཁང་གི་སྒོར་འདུག་སྟེ། གཙུག་ལག་ཁང་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་ཕྱག་ བྱས་ལ།དེ་ནས་གདོད་བདག་གཙུག་ལག་ཁང་གི་ནང་དུ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །དེས་ཡང་འདི་ལྟར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པའི་གནས་སོ། །མཚན་མ་མེད་པ་ལ་གནས་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པ་ལ་གནས་པ་དང་། བྱམས་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་དང་། དགའ་བ་དང་། བཏང་སྙོམས་ལ་ གནས་པའི་གནས་སོ།།འདི་ནི་བསམ་གཏན་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས་ཏེ། གནས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་ཆད་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས་སོ། །འདི་ནི་ཡང་དག་པར་སོང་བ་རྣམས་དང་། ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས་སོ།

這是世尊如來應供正等正覺調伏、寂靜、隱蔽、善解的仙人幢相，但他未調伏、未寂靜、未隱蔽、未調御、非善解而行不善行為。世尊說過”不要輕視未學者”，所以這不是他的過失，而是使他顯示這些不善的煩惱的過失。諸佛世尊的教法是具有根源的，如果了知這些煩惱后如理觀察，就能獲得初果，有可能決定無上正等正覺。為什麼呢？因為煩惱是由智慧照見的，所以世尊也說過”人不應判斷他人，如果判斷他人就會衰敗”，如來是遍知者，我不是遍知者。這樣想后，他應對那位比丘生起無害心、無嗔心、無恚心、無忿心。 居士啊，此外，在家菩薩想要進入寺院時，應以善解心、柔軟心、恭敬心、謙遜心、信心、尊重心站在寺院門口，以五體投地禮敬寺院，然後才進入寺院內部。他還應這樣觀察：這是安住空性的處所，安住無相、無愿、慈、悲、喜、舍的處所。這是禪修者的處所，是斷除一切住處者的處所。這是正行者和正入者的處所。

།བདག་ཀྱང་རྡུལ་གྱི་གནས། ཁྱིམ་གྱི་གནས་ནས་མངོན་པར་བྱུང་སྟེ། ནམ་ ཞིག་ན་འདི་ལྟ་བུ་སྤྱོད་པར་འགྱུར།བདག་ཀྱང་ནམ་ཞིག་ན་གང་དགེ་འདུན་གྱི་ལས་དང་། གསོ་སྦྱོང་གི་ལས་དང་། དགག་དབྱེའི་ལས་དང་། འདུད་པའི་ལས་དེ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་སྙམ་ནས་དེས་འདི་ལྟར་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་སེམས་ལ་དགའ་བར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་ན་གནས་ ཏེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ནི་གང་ཡང་མེད་དེ།དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཁྱིམ་གྱི་གནས་ནས་མངོན་པར་བྱུང་ནས་དགོན་པ་ལ་སེམས། དགོན་པ་ལ་གཞོལ། དགོན་པར་སོང་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་ རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ།།ཚོགས་དེ་ཡང་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབས་སོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཀུན་དུ་གནོད་པ་སྟེ་རྡུལ་འབབ་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་། དེའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་བསྔགས་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཉེས་པའི་སྐྱོན་ཆགས་པ་མང་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཡོན་ཏན་ཕུན་ སུམ་ཚོགས་པ་མང་བའོ།།ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཉམ་ང་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་བག་ཡངས་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་དྲི་མ་ཅན་ནོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་གཞིའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ལེགས་པར་ སྤྱོད་པའི་གཞིའོ།།ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་རྡུལ་གྱི་ནང་ན་གནས་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་རྡུལ་གྱི་ནང་ན་མི་གནས་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་འདོད་པའི་འདམ་དུ་བྱིང་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་འདོད་པའི་འདམ་ནས་འབྱིན་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཞུགས་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་སྐྱེ་ བོ་མཁས་པའི་ཞུགས་པའོ།།ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་འཚོ་བ་སྦྱང་བར་དཀའ་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་འཚོ་བ་སྦྱང་བར་སླ་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་འགྲན་ཟླ་མང་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་འགྲན་ཟླ་མེད་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཕོངས་པ་མང་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཕོངས་པ་མེད་པའོ། །ཁྱིམ་ ན་གནས་པ་ནི་མྱ་ངན་གྱི་གནས་སོ།།རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་དགའ་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ངན་སོང་གི་ཐེམ་སྐས་སོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་མངོན་པར་མཐོ་བའི་ཐེམ་སྐས་སོ། ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་བཅིངས་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཐར་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའོ། །རབ་ཏུ་ བྱུང་བ་ནི་འཇིགས་པ་མེད་པའོ།།ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཆད་པ་དང་བཅས་པར་སྤྱོད་པའོ།

我也從塵埃之處、家居之處出離，何時能行如是行？我何時能住于僧團羯磨、布薩羯磨、自恣羯磨、和合羯磨？這樣想后，他應當歡喜出家之心。 沒有在家菩薩能證得無上正等正覺，他們都是從家居出離后，心向閑林、趣向閑林、前往閑林，然後證得無上正等正覺。那些資糧也都圓滿成就。在家是遍害處，塵埃降落處。出家為佛及其聲聞所讚歎。在家有諸多過失過患。出家有諸多功德圓滿。在家是怯弱的。出家是輕安的。在家有執著垢染。出家從執著解脫。在家是惡行基礎。出家是善行基礎。在家住于塵埃中。出家不住塵埃中。在家沉溺慾望泥沼。出家從慾望泥沼中拔出。在家是愚人所行。出家是智者所行。在家活命艱難。出家活命容易。在家競爭對手多。出家無競爭對手。在家匱乏多。出家無匱乏。在家是憂愁之處。出家是歡喜。在家是惡趣階梯。出家是上升階梯。在家是束縛。出家是解脫。在家有恐懼。出家無恐懼。在家行為有過失。

།རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཆད་པ་མེད་པར་སྤྱོད་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་མཚོན་ཆ་སྤྱོད་པ་དང་བཅས་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་མཚོན་ཆ་མི་སྤྱོད་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་དང་བཅས་པའོ། ། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་མེད་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཀུན་དུ་ཚོལ་བས་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཀུན་དུ་ཚོལ་བ་མེད་པས་བདེ་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་རྒོད་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཉེ་བར་ཞི་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་འཇུངས་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ ནི་མ་འཇུངས་པའོ།།ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཞན་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་མི་ཞན་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་མ་རབས་སོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཡ་རབས་སོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཀུན་དུ་འབར་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་འབར་བ་ཞི་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཏོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་གཉི་གའི་དོན་ ཏོ།།ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་དོན་ཆུང་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་དོན་ཆེ་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་གཟི་ཆུང་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་གཟི་ཆེ་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པས་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་མངོན་པར་བྱུང་བས་བདེ་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཚེར་མ་སྐྱེད་པའོ། ། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཚེར་མ་བསལ་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཆོས་ཆུང་ངུ་དང་ལྡན་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཆོས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་འདུལ་བ་མ་ཡིན་པ་བྱེད་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་འདུལ་བ་བྱེད་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་འགྱོད་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་མི་འགྱོད་པའོ། ། ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་མཆི་མ་དང་ནུ་ཞོ་དང་ཁྲག་གི་རྒྱ་མཚོ་འཕེལ་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་མཆི་མ་དང་ནུ་ཞོ་དང་ཁྲག་གི་རྒྱ་མཚོ་སྐེམས་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་སྨད་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་བསྔགས་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཆོག་མི་ཤེས་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཆོག་ཤེས་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་བདུད་དགའ་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་བདུད་མྱ་ངན་བྱེད་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་རྙོག་པ་ཆེན་པོའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་རོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་རྙོག་པ་ཐམས ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་མཐར་ཐུག་པའོ།།ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཀུན་དུ་མི་ཐུལ་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཀུན་དུ་ཐུལ་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་བྲན་གྱི་ལས་བྱེད་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་རྗེ་བོ་བྱེད་པའོ།

出家是無過失行為。在家有武器使用。出家不使用武器。在家有煩惱。出家無煩惱。在家因遍求而苦。出家因無求而樂。在家是喧鬧。出家是寂靜。在家是吝嗇。出家是慷慨。在家是軟弱。出家是堅強。在家是下等。出家是高尚。在家是燃燒。出家是熄滅。在家是為他人。出家是為雙方。在家是小利。出家是大利。在家是小威嚴。出家是大威嚴。在家因煩惱而苦。出家因出離而樂。在家生長荊棘。出家拔除荊棘。在傢俱小法。出家具大法。在家行非律。出家行於律。在家有悔。出家無悔。在家增長眼淚、乳汁、血液之海。出家乾涸眼淚、乳汁、血液之海。在家為佛、獨覺、聲聞所呵責。出家為佛、獨覺、聲聞所讚歎。在家不知足。出家知足。在家令魔歡喜。出家令魔憂愁。在家終至大污濁。出家終至一切污濁寂滅。在家是不調伏。出家是調伏。在家做奴僕之事。出家做主人。

།ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་འཁོར་བའི་མཐར་འགྱུར་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པའི་མཐར་འགྱུར་བའོ།།ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་གཡང་ས་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་གཡང་ས་ལས་འདས་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་མུན་ནག་གོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་སྣང་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་དབང་པོ་ལ་དབང་མི་བྱེད་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་དབང་པོ་ལ་དབང་བྱེད་པའོ། ། ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་དྲེགས་པ་སྐྱེད་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་དྲེགས་པ་འདུལ་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་སྐྱེད་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་དམ་པ་སྐྱེད་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ངན་སོང་སྐྱེད་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་བདེ་འགྲོ་སྐྱེད་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་བལྟ་བར་མི འོས་པའོ།།རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་བལྟ་བར་འོས་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་རྩོམ་པ་ཆེན་པོའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་རྩོམ་པ་ཆུང་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཆུང་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཆེ་བའོ། ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་གྱ་གྱུ་ཅན་ནོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་དྲང་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་ པ་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བ་མང་བའོ།།རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཡིད་བདེ་བ་དང་ལྡན་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཟུག་རྔུ་དང་བཅས་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཟུག་རྔུ་ཕྱུང་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ན་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ནད་མེད་པར་བྱེད་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཆོས་རྒས་པར་བྱེད་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་ བ་ནི་ཆོས་དར་བར་བྱེད་པའོ།།ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་བག་མེད་པར་བྱེད་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་བག་ཡོད་པར་བྱེད་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་འཆལ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་འབྱུང་གནས་སོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཤེས་རབ་འཕེལ་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་ཆད་བྱེད་པའོ། །རབ་ཏུ་ བྱུང་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྲོག་བྱེད་པའོ།།ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་སླུ་བར་སོ་སོར་ཉེ་བར་གནས་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་མི་སླུ་བར་སོ་སོར་ཉེ་བར་གནས་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་བྱེད་པ་མང་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་བྱེད་པ་ཉུང་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་དུག་དང་བཅས་པའི་བཏུང་བ་ལྟ་བུའོ། ། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་བདུད་རྩི་དང་བཅས་པའི་བཏུང་བ་ལྟ་བུའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་གནོད་པ་ཅན་ནོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་གནོད་པ་མེད་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་འདྲེས་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་མ་འདྲེས་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཀིམ་པ་ཀའི་འབྲས་བུ་ལྟ་བུའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་བདུད་རྩིའི འབྲས་བུ་ལྟ་བུའོ།

在家終至輪迴。出家終至涅槃。 在家是深淵。出家超越深淵。 在家是黑暗。出家是光明。 在家不能控制諸根。出家能控制諸根。 在家生起驕傲。出家調伏驕傲。 在家生非善法。出家生善法。 在家生惡趣。出家生善趣。 在家不值得觀看。出家值得觀看。 在家是大事業。出家是小事業。 在家果報小。出家果報大。 在家是彎曲。出家是正直。 在家多不悅。出家具悅意。 在家有刺。出家拔除刺。 在家是病。出家是無病。 在家使法衰老。出家使法興盛。 在家造成放逸。出家造成不放逸。 在家是邪慧之源。出家增長智慧。 在家障礙智慧。出家是智慧生命。 在家近於欺騙。出家近於不欺騙。 在家事務多。出家事務少。 在家如有毒飲料。出家如甘露飲料。 在家有害。出家無害。 在家是混雜。出家是純凈。 在家如毒果。出家如甘露果。

།ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་མི་སྡུག་པ་དང་ཕྲད་པར་བྱེད་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་མི་སྡུག་པ་དང་འབྲལ་བར་བྱེད་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་སྡུག་པ་དང་འབྲལ་བར་བྱེད་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་སྡུག་པ་དང་ཕྲད་པར་བྱེད་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་གཏི་ མུག་གིས་ལྕི་བའོ།།རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཡང་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་རྣམ་པར་འཇིག་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་སྦྱོར་བ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་བསམ་པ་རྣམ་པར་འཇིག་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་བསམ་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ ནི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་འཇིག་པའོ།།རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་དཔུང་གཉེན་མེད་པར་བྱེད་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་དཔུང་གཉེན་བྱེད་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་མགོན་མེད་པར་བྱེད་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་མགོན་བྱེད་པའོ། །ཁྱིམ་ ན་གནས་པ་ནི་གནས་མེད་པར་བྱེད་པའོ།།རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་གནས་བྱེད་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་སྐྱབས་མེད་པར་བྱེད་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་སྐྱབས་བྱེད་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་གནོད་སེམས་མང་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་བྱམས་པ་མང་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཁུར་ཁྱེར་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་ བ་ནི་ཁུར་བོར་བའོ།།ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཐུག་པ་མེད་པར་སྤྱོད་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་མཐར་འབྱིན་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་གདུང་བར་འགྱུར་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་གདུང་བར་ མི་འགྱུར་བའོ།ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཟང་ཟིང་དང་བཅས་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཟང་ཟིང་མེད་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དང་བཅས་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ མེད་པའོ།།ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ནོར་སྙིང་པོར་བྱེད་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཡོན་ཏན་སྙིང་པོར་བྱེད་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཡམས་ཀྱི་ནད་དོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཡམས་ཀྱི་ནད་ཞི་བར་བྱེད་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་འབྲི་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་འཕེལ་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་རྙེད་པར་ སླ་བའོ།།རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་བསྐལ་པ་བརྒྱ་སྟོང་དུ་ཡང་རྙེད་པར་དཀའ་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་བྱ་སླ་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་བྱ་དཀའ་བའོ།

在家使人遇到不喜歡的。出家使人遠離不喜歡的。 在家使人離開喜歡的。出家使人遇到喜歡的。 在家為愚癡所重。出家為智慧所輕。 在家毀壞修行。出家清凈修行。 在家毀壞意念。出家清凈意念。 在家毀壞增上意樂。出家清凈增上意樂。 在家使人無助。出家成為助力。 在家使人無庇護。出家成為庇護。 在家使人無依處。出家成為依處。 在家使人無皈依。出家成為皈依。 在家多有害心。出家多有慈心。 在家擔負重擔。出家放下重擔。 在家行為無止境。出家終止一切行為。 在家有過失。出家無過失。 在家成為煩惱。出家不成煩惱。 在家有煩惱。出家無煩惱。 在家有牽掛。出家無牽掛。 在家有驕慢。出家無驕慢。 在家以財富為本。出家以功德為本。 在家是瘟疫。出家平息瘟疫。 在家是減少。出家是增長。 在家容易獲得。出家百千劫難得。 在家容易做到。出家難以做到。

།ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་རྒྱུན་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་རྒྱུན་ལས་བཟློག་སྟེ་འགྲོ་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཆུ་བོའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་གཟིངས་ སོ།ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཆུ་བོའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཟམ་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཚུ་རོལ་གྱི་ངོགས་སོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཕ་རོལ་གྱི་ངོགས་སོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་གླགས་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་མ་གླགས་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཤར་གཉེར་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ ནི་ཤར་གཉེར་བ་ཞིའོ།།ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་རྒྱལ་པོའི་ནན་ཏུར་བཞིན་བྱེད་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་བཞིན་བྱེད་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཉམ་ཐག་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཉམ་ཐག་པ་མེད་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ བདེ་བ་འབྱུང་བའོ།ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་སྒང་བུའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཟབ་མོའོ། ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་གྲོགས་མོད་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་གྲོགས་དཀོན་པའོ། ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཆུང་མ་དང་འགྲོགས་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་མོས་པ་དང་འགྲོགས་པའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་རྒྱ་དང་འདྲ་ བའོ།།རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་རྒྱ་དྲལ་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་གཞན་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་གཅེས་སུ་རྩི་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་གཅེས་སུ་རྩི་བའོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་ཆེད་ཆེར་འཛིན་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ཆེད་ཆེར་འཛིན་པའོ། །ཁྱིམ་ན་ གནས་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་འཛིན་པའོ།།རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་འཛིན་པའོ། ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གཞིའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གཞི་ཡང་དག་པར་འཇོམས་པའོ། ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་འཕེལ་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཕུང་ པོ་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འདོར་བའོ།ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཐིབས་པོའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཐིབས་པོ་ལས་ཐར་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་གཞོལ་བར་བྱའོ། །དེས་ཡང་འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་བདག་གིས་ཉི་མ་དུ་མར་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ ཀྱི་མཆོད་སྦྱིན་བྱས་ཏེ་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་བྱས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ལེགས་པར་བཤད་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ཏོ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ།

在家是順流而下。出家是逆流而上。 在家是河流。出家是船筏。 在家是煩惱之河。出家是橋樑。 在家是此岸。出家是彼岸。 在家是可乘之機。出家是不可乘之機。 在家是皺眉。出家是平息皺眉。 在家如國王懲罰。出家如佛陀教導。 在家是痛苦。出家是無痛苦。 在家生起痛苦。出家生起快樂。 在家是淺薄。出家是深奧。 在家朋友眾多。出家朋友稀少。 在家與妻子為伴。出家與信仰為伴。 在家如同網罟。出家是解開網罟。 在家珍視損害他人。出家珍視利益他人。 在家重視財物佈施。出家重視佛法佈施。 在家舉魔王旗幟。出家舉佛陀旗幟。 在家是痛苦之基。出家是徹底摧毀痛苦之基。 在家增長五蘊。出家必定捨棄一切蘊。 在家是密林。出家是脫離密林。 居士啊，如是菩薩在家者應當傾心於出家。他應當這樣想：即使我多日舉行恒河沙數的祭祀，捨棄一切所有，所有這些也都被善說法律中出家的心所勝過。

།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁྱིམ་བདག་མ་དད་པ་དང་། བྱས་པ་མི་གཟོ་ བ་དང་།ཆོམ་རྐུན་དང་། གདོལ་པ་དང་། རྒྱལ་པོའི་བཀྲབས་པ་དང་། བློན་པོ་ཡང་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད་དེ། ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་ནི་དམན་པ་ཡིན་ནོ། ཁྱིམ་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་འདི་ལྟར་བདག་གིས་སྦྱིན་པའི་སྙིང་པོས་ཆོག་པར་མི་བྱའི་བདག་གིས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ དང་།ཐོས་པ་དང་། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡང་སྙིང་པོར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་འོངས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཚན་མ་ལ་ཕྱག་བྱའོ། །དེ་དག་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས་འདུ་ཤེས་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། བདག་ཀྱང་འདི་འདྲ་བར་ མཆོད་པའི་འོས་སུ་འགྱུར་བར་བྱ་བ་དང་།སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་བདག་གི་ལུས་ཀྱང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། བདག་ཀྱང་ཇི་ལྟར་མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ ངན་ལས་འདས་པས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བྱ་བ་དེ་ལྟར་བསླབ་ཅིང་དེ་ལྟར་ནན་ཏན་བྱའོ་སྙམ་པའོ།།དེ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཞུགས་ན་དེས་དགེ་སློང་མང་དུ་ཐོས་པ་ནི་གང་། དགེ་སློང་ཆོས་བརྗོད་པ་ནི་གང་། དགེ་སློང་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ནི་གང་། དགེ་སློང་མ་མོ་འཛིན་པ་ནི་གང་། དགེ་སློང་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་ནི་གང་།དགེ་སློང་དགོན་པ་བ་ནི་གང་། བསོད་སྙོམས་པ་ནི་གང་། ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་དང་། འདོད་པ་ཆུང་བ་དང་། ཆོག་ཤེས་པ་དང་། རབ་ཏུ་དབེན་པ་ནི་གང་། དགེ་སློང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ནི་གང་། དགེ་སློང་བསམ་གཏན་པ་ནི་གང་། དགེ་སློང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་ཐེག་པ་བ་ནི་གང་།དགེ་སློང་ལག་གི་བླ་ནི་གང་། དགེ་སློང་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་ནི་གང་། དགེ་སློང་དཔོན་སྣ་བྱེད་པ་ནི་གང་ཡིན་ཞེས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེས་དེ་དག་གི་སྤྱོད་པ་ལ་རྣམ་པར་བརྟགས་ནས་ཐམས་ཅད་དང་འཐུན་པར་འཇུག་པའི་ ཕྱིར་ཅི་རིགས་པར་འཐུན་པར་གནས་པར་བྱའོ།།དེས་གཞན་གྱི་མདུན་དུ་སྤྱོད་པ་གཞན་བསྟན་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ནི་གྲོང་གི་གསང་ངོ་། །གྲོང་དུ་ནི་གཙུག་ལག་ཁང་གི་གསང་ངོ་། །ངག་གི་ལས་ཤིན་དུ་བསྡམས་པ་དེས་གྲོང་དུ་གཙུག་ལག་ཁང་གི་གསང་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་དུ་གྲོང་གི་གསང་བསྙད་པར་མི་བྱའོ།

為什麼呢？居士啊，不信者、忘恩負義者、盜賊、賤民、國王的間諜、大臣也都會佈施，物質佈施是低劣的。居士啊，在家菩薩應當這樣想：我不應滿足於佈施的精髓，我還應以持戒、多聞、梵行為精髓。 他來到寺院時，應當禮拜如來的標誌。禮拜后應當生起三種想：哪三種呢？一、我也應成為如此受供養的對象；二、爲了憐憫眾生，我也應加持自己的身體；三、我也應儘快證得無上正等正覺，完成佛陀的事業，如同如來般般涅槃，我應當如此修學，如此精進。 他進入寺院后，應當觀察比丘僧團的所有行為：哪些是多聞比丘？哪些是說法比丘？哪些是持律比丘？哪些是持論母比丘？哪些是持菩薩藏比丘？哪些是阿蘭若比丘？哪些是乞食比丘？哪些是糞掃衣比丘、少欲知足比丘、遠離比丘？哪些是修瑜伽比丘？哪些是修禪定比丘？哪些是大乘菩薩比丘？哪些是上座比丘？哪些是執事比丘？哪些是領導比丘？ 他觀察了他們的行為后，應當適當地與所有人和諧相處。他不應在他人面前表現出不同的行為。為什麼呢？因為在寺院中要保守村莊的秘密，在村莊中要保守寺院的秘密。他應當嚴格約束語言，不應在村莊中泄露寺院的秘密，在寺院中泄露村莊的秘密。

།དགེ་སློང་གང་ཆོས་གོས་མ་ཚང་བའམ། ལྷུང་བཟེད་མ་ཚང་བའམ། ན་བའི་གསོས་སྨན་དང་ཡོ་བྱད་མ་ཚང་བ་དེ་ལ་དེས་ཇི་ལྟར་གཞན་དག་གཤེ་བའམ། ཁྲོ་བསྐྱེད་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལྷ་དང མི་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ནི་ཕྲག་དོག་དང་སེར་སྣ་ཡིན་ཏེ།དེ་བས་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་ནི་རབ་ཏུ་བསྲུང་བར་བྱའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལས་ནི་ཉེས་པ་སྐྱེའི་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་མང་དུ་ཐོས་པ་ལ་བསྟེན་ཏེ་ཐོས་པ་ ཡོངས་སུ་བཙལ་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ།།ཆོས་བརྗོད་པ་ལ་བསྟེན་ཏེ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་གཏམ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །འདུལ་བ་འཛིན་པ་ལ་བསྟེན་ཏེ་ཉེས་པ་འདུལ་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་འདུལ་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །མ་མོ་འཛིན་པ་ལ་བསྟེན་ཏེ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་སྡོམ་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་ལ་བསྟེན་ཏེ་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་། ཐབས་ལ་མཁས་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །དགོན་པ་བ་ལ་བསྟེན་ཏེ་རབ་ཏུ་དབེན་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །བསོད་སྙོམས་པ་ལ་བསྟེན་ཏེ་རྙེད་པ་དང་། མ་རྙེད་པ་དང་། གྲགས་པ་དང་། མ་གྲགས་པ་དང་། བསྟོད་པ དང་།སྨད་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མི་སྒུལ་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ལ་བསྟེན་ཏེ་ཆོས་གོས་ཀྱིས་ཚ་བ་དང་། རྒྱན་ལ་མངོན་པར་མི་དགའ་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །འདོད་པ་ཆུང་བ་ལ་བསྟེན་ཏེ་འདོད་པ་ཆུང་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །ཆོག་ཤེས་པ་ལ་བསྟེན་ཏེ་ཆོག་ ཤེས་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ།།རབ་ཏུ་དབེན་པ་ལ་བསྟེན་ཏེ་རབ་ཏུ་དབེན་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ལ་བསྟེན་ཏེ་ནང་གི་སེམས་ཀྱི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །བསམ་གཏན་པ་ལ་བསྟེན་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་ བསལ་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པ་ལ་བསྟེན་ཏེ་སྦྱིན་པ་དང་། སྙན་པར་སྨྲ་བ་དང་། དོན་སྤྱོད་པ་དང་། དོན་འཐུན་པ་སྟེ་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་པོ་རྣམས་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །ལག་གི་བླ་ལ་བསྟེན་དེ་ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་སྤྲོ་བ་ལ་ བརྩོན་པར་བྱའོ།།ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་ལ་བསྟེན་ཏེ་བྱའོ་ཅོག་བྱེད་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །དཔོན་སྣ་བྱེད་པ་ལ་བསྟེན་ཏེ་ཡིད་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བར་བྱའོ།

對於衣缽不足或缺少病人所需藥物和用具的比丘，他應當以不使他人生起誹謗或憤怒的方式佈施。為什麼呢？因為天人和人類的束縛是嫉妒和吝嗇，所以應當對凡夫們特別保護，而不是對阿羅漢。為什麼呢？因為過失源於凡夫，而不是阿羅漢。因此，應當依止多聞者，精進于求聞；依止說法者，精進于決定之語；依止持律者，精進于調伏過失和煩惱；依止持論母者，精進于身語意律儀；依止持菩薩藏者，精進於六波羅蜜多和方便善巧；依止阿蘭若者，精進于遠離；依止乞食者，精進于不為得失、名譽、贊毀、苦樂所動；依止糞掃衣者，精進于不貪愛衣服和裝飾；依止少欲者，精進于少欲；依止知足者，精進于知足；依止遠離者，精進于遠離；依止瑜伽行者，精進于如理作意內心止觀、內心正定；依止禪修者，精進于斷除煩惱；依止大乘菩薩者，精進於四攝事：佈施、愛語、利行、同事；依止上座，精進於樂于捨棄；依止執事者，精進于做各種事務；依止領導者，應當心不厭倦。

།ཁྱིམ་བདག་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཁྱིམ་ན་གནས་པས་སྤྱོད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་གང་ཡང་ དག་པར་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་མ་ཞུགས་པ་ཆོས་གོས་ཀྱིས་སྡུད་པའམ།ལྷུང་བཟེད་ཀྱིས་སྡུད་པ་བྱེད་པ་ན། དགེ་སློང་དེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་གཞུག་གོ་།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ཟང་ཟིང་གི་སྡུད་པས་ཆོས་ཀྱི་བསྡུ་བ་བསྐྱེད་པའི་གནས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱིམ་བདག་ དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་དགེ་སྦྱོང་གི་སྤྱོད་པ་ལ་མཁས་པར་བྱའོ།།དེས་ཡང་དགེ་སློང་མི་འདུམ་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྡུམས་ཀྱང་བྱའོ། །དམ་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ན་དེས་སྲོག་ཀྱང་ཡོངས་སུ་གཏང་ཞིང་དམ་པའི་ཆོས་ཀུན་དུ་གཟུང་བར་བྱའོ། ཁྱིམ་བདག་གང་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་དགེ་སློང་ན་བ་ཞིག་མཐོང་ན་དེས་རང་གི་ཤ་དང་ཁྲག་གིས་ཀྱང་དགེ་སློང་དེ་ནད་དེ་ལས་གསོ་བར་བྱའོ།།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་གཏོང་ཞིང་སྦྱིན་པས་གཞན་དག་འགྲོན་དུ་གཉེར་བར་བྱ་སྟེ། བྱིན་ནས་ཀྱང་འགྱོད་པའི་སེམས་མི་བསྐྱེད་དོ། །དེ་དགེ་ བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔོན་དུ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འགྲོ་བར་བྱའོ།།ཁྱིམ་བདག་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཁྱིམ་གྱི་ས་ལ་གནས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བཀའ་བཞིན་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལས་མི་ཉམས། ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་སོ། ། འདི་ལ་ཡང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་ལས་མེད་ཅིང་གཞན་དུ་ཡང་བྱེ་བྲག་ཏུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དྲག་ཤུལ་ཅན་དང་། ཁྱིམ་བདག་གཞན་དེ་དག་གིས་མགྲིན་གཅིག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །ཇི་ཙམ་དུ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱིམ་ན་གནས་པའི་ཉེས་པ་དང་།སྡོམ་པ་དང་། སྤྱོད་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཕན་ཡོན་འདི་དག་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ནི་ངོ་མཚར་ཏོ།

居士啊，如是菩薩在家居士應當精進隨順如實修行。若有比丘未入于真實無過失而以衣缽攝受，應當令彼比丘堅固無上正等正覺。為什麼呢？因為有以世俗攝受而生法攝受之因緣。居士啊，如是菩薩在家居士應當善巧沙門行。他也應當調解不和的比丘們。當正法將滅時，他應捨棄生命也要護持正法。居士啊，若菩薩在家居士見到生病的比丘，應當以自己的血肉救治該比丘的病。居士啊，此外菩薩在家居士應以佈施接待他人，施予后也不生後悔之心。他應當以菩提心為一切善根之先導。居士啊，如是菩薩在家居士住于在家地，依照如來教誨而行，不退失菩提分法，不完全退失。於此無有過失，且能特別增進。 之後，勇猛居士和其他居士們一致讚歎世尊所說，並對世尊如是說道：“世尊如是善說在家過失、戒律、行為以及出家功德利益，真是稀有啊。”

།བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཅག་ཀྱང་འདིར་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ལ་ཉེས་པའི་སྐྱོན་ཆགས་པ་ཇི་སྙེད་པ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཡོན་ ཏན་དང་ཕན་ཡོན་མཐའ་ཡས་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ན།བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཅག་རྣམས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ། བདེ་བར་གཤེགས་པས་ལེགས་པར་བཤད་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་དུ་གསོལ། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་དེ་ དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།།ཁྱིམ་བདག་རྣམས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་འབྱུང་བར་དཀའ་སྟེ། སྤྱོད་པ་ནི་ཤིན་དུ་རྣམ་པར་དག་པར་བསྒྲུབ་པར་དཀའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཁྱིམ་བདག་དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རབ་ཏུ་ བྱུང་བ་ཡང་འབྱུང་བར་དཀའ་བ་ལགས་མོད་ཀྱི།འོན་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ཅག་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་སླད་དུ་སྐབས་དབྱེ་བར་གསོལ། བདག་ཅག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ནན་ཏན་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་འཚལ་ལོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་དེ་དག་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་ སྐབས་ཕྱེ་སྟེ།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཁྱེད་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་འདི་རྣམས་རབ་ཏུ་བྱུང་ལ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱིས་གནང་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པས་ཁྱིམ་བདག་དགུ་སྟོང་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ངོ་།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པས་ནི་ཁྱིམ་བདག་བདུན་སྟོང་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ངོ་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་རྒྱུན་བསྟན་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་བཤད་པ་ ན་སྲོག་ཆགས་སྟོང་དུ་ཚང་བ་དག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་སྐྱེས་སོ།། །།བམ་པོ་གསུམ་པ་སྟེ་ཐ་མ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཁྱིམ་བདག་དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།

世尊，我們如此明瞭在家生活的過失缺陷以及出家的無量功德利益，懇請世尊允許我們出家，在善逝善說的法律中受具足戒。 說此語已，世尊對諸位居士如是說道：“諸位居士，出家實屬不易，行為極其清凈更是難以成就。” 世尊說此語已，諸位居士對世尊如是說道：“世尊，雖然出家確實不易，但我們懇請世尊為我們開啟出家之門。我們願意在世尊的教法中精進修行。” 世尊為諸位居士開啟了出家之門。之後，世尊對彌勒菩薩和一切行清凈菩薩如是說道：“二位善男子，你們為這些居士剃度出家並授具足戒。“世尊如是允許后，彌勒菩薩為九千居士剃度出家，一切行清凈菩薩則為七千居士剃度出家。 當宣說此《在家菩薩學處相續教法》時，整整一千有情發起無上正等正覺之心。 第三卷終 然後，勇猛居士對世尊如是說道：

།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱིམ་གྱིས་དང་།ཁྱིམ་ན་གནས་པའི་ནོངས་པ་དག་ནི་བཤད་ལགས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གཏོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཐོས་པ་དང་། སྦྱངས་པའི་ ཡོན་ཏན་དང་།ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པ་དང་། སྤྱོད་པ་དང་། ཆོ་ག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་ལེགས་པར་བཤད་དུ་གསོལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་ལེགས་པར་བཤད་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་གུས་པར་སྨྲ་བ་དང་། ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། ལྡང་བ་དང་། ཐལ་མོ་ སྦྱོར་བ་དང་།འདུད་པའི་ལས་དོན་མ་མཆིས་པར་མི་བགྱིད་པ་ལགས། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་དྲག་ཤུལ་ཅན་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཁྱིམ་བདག་ཁྱོད་གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཐོས་པ་དང་། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པ་དང་། སྤྱོད་པ་དང་། ཆོ་ག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འདི་ཀུན་འདྲི་བ་ནི་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་དེའི་ཕྱིར་ལེགས་པར་རབ་ཏུ་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུང་ཤིག་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གཏོགས་པས་ཇི་ལྟར གནས་པར་བྱ་བ་དང་།ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ངས་ཁྱོད་ལ་བཤད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལེགས་སོ་ཞེས་གསོལ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དྲག་ཤུལ་ཅན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལྟར་ཉན་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཁྱིམ་བདག་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་འདི་ལྟར་བདག་སུའི་ཆེད་ལ་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མ་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་སྙམ་དུ་གཞལ་བར་བྱ་སྟེ།དེས་མགོ་དང་གོས་ལ་མེ་འབར་བ་བཞིན་དུ་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་བཙལ་བས་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་པར་བྱའོ། །དེ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་འཇལ་བས་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་འཕགས་པའི་རིགས་བཞི་ པོ་དག་ལ་རབ་ཏུ་གནས་ཤིང་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་།ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བར་བྱའོ། །ཁྱིམ་བདག་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འཕགས་པའི་རིགས་བཞི་པོ་དག་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཁྱིམ་བདག་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ ཆོས་གོས་ངན་ངོན་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་ཡིན།ཆོས་གོས་ངན་ངོན་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པའི་བསྔགས་པ་ཡང་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཆོས་གོས་ཀྱི་ཕྱིར་ཚུལ་དང་མི་འདྲ་བས་ཚོལ་བར་མི་བྱེད་དོ།

世尊已經解說了在家菩薩的家庭和在家生活的過失，懇請世尊善說出家菩薩的修行、戒律、聞法、頭陀功德、少欲知足、行為和圓滿儀軌。世尊，出家菩薩如何在善說的法律中恭敬言說、頂禮、起立、合掌、禮拜而不失其義呢？ 說此語已，世尊對勇猛居士如是說道：“居士，你向如來詢問出家的修行、戒律、聞法、頭陀功德、少欲知足、行為和圓滿儀軌，這很好。居士，因此你應當善加諦聽，牢記於心，我將為你解說出家菩薩應如何安住、如何修行。” 勇猛居士應諾道：“世尊，善哉。“並諦聽世尊所說。世尊對他如是說道： “居士，在此，出家菩薩應當如是思量：‘我為何人而從家出家？‘他應當如救頭上著火般精進求取智慧。他如是思量已，首先應當安住於四聖種，喜好頭陀功德和少欲知足。 居士，云何出家菩薩安住於四聖種？居士，在此，出家菩薩以粗劣衣服為足，讚歎以粗劣衣服為足。他不以非法方式尋求衣服。

།ཆོས་གོས་མ་རྙེད་ན་ཡང་ཡི་མི་འཆད་ཅིང་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་མེད་དོ། །ཆོས་གོས་རྙེད་ན་ཡང་ ཆགས་པ་མེད།རྨོངས་པ་མེད། དགའ་བ་མེད། ཞེན་པ་མེད་ཅིང་ཞེན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཉེས་དམིགས་མཐོང་ལ་འབྱུང་བ་རབ་ཏུ་ཤེས་ནས་ཆགས་པ་མེད་པར་སྤྱོད་དེ། ཆོས་གོས་ངན་ངོན་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་དེ་བདག་ལ་མི་སྟོད་ཅིང་གཞན་ལ་མི་སྨོད་དོ། ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་བསོད་སྙོམས་ངན་ངོན་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་ཡིན།བསོད་སྙོམས་ངན་ངོན་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པའི་བསྔགས་པ་ཡང་རྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཚུལ་དང་མི་འདྲ་བས་ཚོལ་བར་མི་བྱེད་དོ། །བསོད་སྙོམས་མ་རྙེད་ན་ཡང་ཡི་མི་འཆད་ཅིང་ཡོངས་སུ་ གདུང་བ་མེད་དོ།།བསོད་སྙོམས་རྙེད་ན་ཡང་ཆགས་པ་མེད། རྨོངས་པ་མེད། དགའ་བ་མེད། ཞེན་པ་མེད་ཅིང་ཞེན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཉེས་དམིགས་མཐོང་ལ་འབྱུང་བ་རབ་ཏུ་ཤེས་ནས་ཆགས་པ་མེད་པར་སྤྱོད་དེ། བསོད་སྙོམས་ངན་ངོན་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་དེ་བདག་ལ་མི་སྟོད་ཅིང་གཞན་ ལ་མི་སྨོད་དོ།།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་མལ་ཆ་ངན་ངོན་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་ཡིན། མལ་ཆ་ངན་ངོན་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པའི་བསྔགས་པ་ཡང་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་མལ་ཆའི་ཕྱིར་ཚུལ་དང་མི་འདྲ་བས་ཚོལ་བར་མི་བྱེད་དོ། མལ་ཆ་མ་རྙེད་ན་ཡང་ཡི་མི་ འཆད་ཅིང་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་མེད་དོ།།མལ་ཆ་རྙེད་ན་ཡང་ཆགས་པ་མེད། རྨོངས་པ་མེད། དགའ་བ་མེད། ཞེན་པ་མེད་ཅིང་ཞེན་པར་མ་འགྱུར་ཏེ། ཉེས་དམིགས་མཐོང་ལ་འབྱུང་བ་རབ་ཏུ་ཤེས་ནས་ཆགས་པ་མེད་པར་སྤྱོད་དེ། མལ་ཆ་ངན་ངོན་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་དེ་བདག་ལ་མི་སྟོད་ཅིང་ གཞན་ལ་མི་སྨོད་དོ།།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ན་བའི་གསོས་སྨན་དང་། ཡོ་བྱད་ངན་ངོན་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་ཡིན། ན་བའི་གསོས་སྨན་དང་། ཡོ་བྱད་ངན་ངོན་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པའི་བསྔགས་པ་ཡང་རྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་བའི་གསོས་སྨན་དང་། ཡོ་བྱད་ཀྱི་ཕྱིར་ཚུལ་དང་མི་འདྲ་བས་ཚོལ་བར་མི་བྱེད་དོ། །ན་བའི་གསོས་སྨན་དང་། ཡོ་བྱད་མ་རྙེད་ན་ཡང་ཡི་མི་འཆད་ཅིང་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་མེད་དོ།

未得法衣也不失望，不煩惱。得到法衣也不貪著，不愚癡，不歡喜，不執著，不生執著。見過患，了知出離，無貪而行。以粗劣衣服為足，不自讚，不毀他。 居士，複次，出家菩薩以粗劣乞食為足，讚歎以粗劣乞食為足。他不以非法方式尋求乞食。未得乞食也不失望，不煩惱。得到乞食也不貪著，不愚癡，不歡喜，不執著，不生執著。見過患，了知出離，無貪而行。以粗劣乞食為足，不自讚，不毀他。 居士，複次，出家菩薩以粗劣臥具為足，讚歎以粗劣臥具為足。他不以非法方式尋求臥具。未得臥具也不失望，不煩惱。得到臥具也不貪著，不愚癡，不歡喜，不執著，不生執著。見過患，了知出離，無貪而行。以粗劣臥具為足，不自讚，不毀他。 居士，複次，出家菩薩以粗劣病藥資具為足，讚歎以粗劣病藥資具為足。他不以非法方式尋求病藥資具。未得病藥資具也不失望，不煩惱。

།ན་བའི་གསོས་སྨན་དང་། ཡོ་བྱད་རྙེད་ན་ཡང་ཆགས་པ་མེད། རྨོངས་པ་མེད། དགའ་བ་མེད། ཞེན་པ་མེད་ཅིང་ཞེན་པར་མི འགྱུར་ཏེ།ཉེས་དམིགས་མཐོང་ལ་འབྱུང་བ་རབ་ཏུ་ཤེས་ནས་ཆགས་པ་མེད་པར་སྤྱོད་དེ། ན་བའི་གསོས་སྨན་དང་། ཡོ་བྱད་ངན་ངོན་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་དེ་བདག་ལ་མི་སྟོད་ཅིང་གཞན་ལ་མི་སྨོད་དོ། །སྤོང་བ་ལ་དགའ་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ། སྤོང་བ་ལ་མོས་ཤིང་སྤོང་བ་ལ་དགའ་བའི་སྦྱོར་བ་ལ་བརྩོན་ ནོ།།དེ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྤངས་པས་དགའ་བར་འགྱུར་ཏེ། མ་སྤངས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བསྒོམ་པ་ལ་དགའ་བ་ཡིན་ཏེ། བསྒོམ་པ་ལ་དགའ་བའི་སྦྱོར་བ་ལ་བརྩོན་ནོ། །དགེ་བའི་ཆོས་བསྒོམས་པས་དགའ་བར་འགྱུར་ཏེ། མ་བསྒོམས་པས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྤོང་བ་ལ་དགའ་བ་སྤོང་ བ་ལ་མོས་པ།སྤོང་བ་ལ་དགའ་བའི་སྦྱོར་བ་ལ་བརྩོན་པ། བསྒོམ་པ་ལ་དགའ་བ། བསྒོམ་པ་ལ་མོས་པ། བསྒོམ་པ་ལ་དགའ་བའི་སྦྱོར་བ་ལ་བརྩོན་པ་དེ་བདག་ལ་མི་སྟོད་ཅིང་གཞན་ལ་མི་སྨོད་དོ། །ཁྱིམ་བདག་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འཕགས་པའི་རིགས་བཞི་པོ་དག་ལ་གནས་ པ་ཡིན་ནོ།།ཅིའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་རིགས་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འདི་ལ་གནས་པས་དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་རིགས་ཞེས་བྱའོ།

得到病藥資具也不貪著，不愚癡，不歡喜，不執著，不生執著。見過患，了知出離，無貪而行。以粗劣病藥資具為足，不自讚，不毀他。 他也喜好斷除，信樂斷除，精進于喜好斷除的修習。他因斷除罪惡不善法而歡喜，不因未斷除而歡喜。他喜好修習，精進于喜好修習的修習。他因修習善法而歡喜，不因未修習而歡喜。喜好斷除、信樂斷除、精進于喜好斷除的修習，喜好修習、信樂修習、精進于喜好修習的修習，他不自讚，不毀他。 居士，如是出家菩薩安住於四聖種。為何稱為聖種？因為一切菩提分法皆安住於此，故稱為聖種。

།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ཕན་ཡོན་ལ། དགའ་བ་བཅུས་ཆོས་གོས་ལུས་ལ་བཅང་བར་བྱ་སྟེ། བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ངོ་ཚ་ཞིང་འཛེམ་པས་དཀྲི་བ་དང་། ཤ་སྦྲང་དང་། སྦྲང་བུ་དང་། རླུང་དང་། ཉི་མ་དང་། སྡིག་སྦྲུལ་གྱིས་རེག་པར་འགྱུར་བ་གཡོགས་པ་དང་། དགེ་སྦྱོང་གི་ཁ་དོག་དང་། རྟགས་བསྟན་པ་དང་། ངུར་སྨྲིག་དེ་དག་ནི་ལྷ་དང་། མི་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དུ་བཅས་པའི་འཇིག རྟེན་གྱི་མཆོད་རྟེན་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་མཆོད་རྟེན་གྱི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་གཟུང་བར་བྱ་བ་དང་།དེ་དག་ནི་ཡིད་འབྱུང་བ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ཁ་དོག་བསྒྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ཁ་དོག་བསྒྱུར་བ་མ་ཡིན་པ་དང་། འདི་དག་ནི་ཉེ་བར་ཞི་བ་དང་འཐུན་པ་ཡིན་གྱི། འདི་དག་ ནི་ཉོན་མོངས་པ་འབར་བ་དང་འཐུན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་།ངུར་སྨྲིག་འདི་དག་གིས་དཀྲིས་ཤིང་གཡོགས་ནས་སྡིག་པ་ལས་ལྡོག་པར་བྱ་བ་དང་། ལེགས་པར་བྱ་བའི་ལས་བྱ་བ་དང་། ཆོས་གོས་ཀྱིས་ཆ་བར་སྦྱོར་བ་ལ་བརྩོན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། ངུར་སྨྲིག་འདི་དག་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་ཚོགས་ དང་འཐུན་པ་ཡིན་པར་ཤེས་ནས་ཅི་ནས་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ཡང་རྙོག་པ་དང་།འགྲོགས་པར་མི་བྱ་བར་ངུར་སྨྲིག་རྣམས་བཅང་བར་བྱ་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ཕན་ཡོན་ལ་དགའ་བ་བཅུ་པོ་དེ་དག་གིས་ཆོས་གོས་ལུས་ལ་བཅང་བར་བྱའོ།

居士，複次，出家菩薩應以十種功德歡喜而披法衣于身。何為十種？即： 一、以慚愧心披覆； 二、遮蔽蚊蟲、蒼蠅、風、日、毒蛇等的觸碰； 三、顯示沙門的顏色與標誌； 四、思維”這袈裟是天人、人類、非人等世間的塔廟”而作為塔廟來受持； 五、這些是厭離、離欲所染色的，不是貪慾所染色的； 六、這些是隨順寂靜的，不是隨順煩惱熾盛的； 七、披覆這些袈裟后應遠離罪惡； 八、應行善業； 九、不精進于裝飾法衣； 十、了知這些袈裟隨順聖道資糧，應受持袈裟，乃至一剎那也不與污穢、惡伴同處。 居士，出家菩薩應以這十種功德歡喜而披法衣于身。

།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ཕན་ཡོན་བཅུ་མཐོང་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་བསོད་སྙོམས་སྤྱོད་པ་གཏང་བར་མི་བྱ་སྟེ།བཅུ་གང་ཞེ་ན། རང་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཚོ་བར་བྱའི་གཞན་ལ་རག་ལུས་པས་མ་ཡིན་པ་དང་། སེམས་ཅན་གང་དག་བདག་བསོད་སྙོམས་འདོད་པ་ལ་བསོད་ སྙོམས་བྱིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་བཀོད་དེ་ཕྱིས་བསོད་སྙོམས་བླང་བར་བྱ་བ་དང་།སེམས་ཅན་གང་དག་བདག་བསོད་སྙོམས་འདོད་པ་ལ་བསོད་སྙོམས་མི་སྟེར་བ་དེ་དག་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་ནས། སེམས་ཅན་དེ་དག་གཏོང་བ་ལ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་པར་བྱ་བ་དང་། བྱ་བ་བྱས་ཏེ་བསོད་སྙོམས་བཟའ་བ་དང་། བདག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་དང་འཐུན་པར་བྱས་པར་འགྱུར་བ་དང་། དགང་སླ་ཞིང་གསོ་སླ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བདག་གིས་རྒྱུ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། བདག་གིས་ང་རྒྱལ་བཅག་པ་བསྟན་པར་འགྱུར་བ་དང་། བདག་གི་སྤྱི་གཙུག་བལྟར་མི་མཐོང བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསགས་པར་འགྱུར་བ་དང་།བདག་མཐོང་ནས་དེ་བཞིན་དུ་སློབ་པར་འགྱུར་ཞིང་བདག་སྐྱེས་པ་དང་། བུད་མེད་དང་། ཁྱེའུ་དང་། བུ་མོ་ལ་བསྟེན་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། བསོད་སྙོམས་ཡང་དག་པར་བླང་བའི་སྤྱོད་པ་ཡང་བདག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་སྙོམས་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བ་སྟེ།ཁྱིམ་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ཕན་ཡོན་བཅུ་པོ་དེ་དག་མཐོང་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོ་བའི་མཐའི་བར་དུ་བསོད་སྙོམས་སྤྱོད་པ་མི་གཏང་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལ་ལ་ཞིག་གིས་འགྲོན་དུ་བོས་ན་དེས་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དང་། དད་པ་དང་། དང་བ་བསྐྱེད་པའི་ ཕྱིར་འགྲོ་བར་བྱ་སྟེ།འདྲིད་པ་དང་། འཆོས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ།

居士，複次，出家菩薩見到十種功德，應終生不捨乞食行。何為十種？即： 一、以自主方式生活，不依賴他人； 二、對給予自己所需乞食的眾生，先安置於三寶中，然後再取乞食； 三、對不給予自己所需乞食的眾生，生起大悲心，為使他們行佈施而精進努力； 四、做完事情后食用乞食； 五、自己將隨順如來教言； 六、為易於滿足和易於養活，自己將減少資具； 七、自己將示現折服我慢； 八、自己將積累難以察覺的善根； 九、他人見到自己后將如是學習，自己不會依附於男子、婦女、童子、童女； 十、正確取用乞食的行為，由於自己對一切眾生心平等，將成為一切智智的資糧。 居士，出家菩薩見到這十種功德后，應終生不捨乞食行。若有人邀請作客，應為生起增上意樂、信心和凈信而去，不應為貪著和欺詐而去。

།གང་ལ་ལ་བསོད་སྙོམས་བླངས་ཏེ་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་རྫོགས་པར་བྱེད་ནུས་ན། ངས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་འགྲོན་དུ་འགྲོ་བར་གནང་ངོ་། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ ཕན་ཡོན་བཅུ་མཐོང་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོ་བའི་བར་དུ་སྨན་བསྐུས་པས་ཆོག་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་བཅུ་གང་ཞེ་ན།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་ཞུགས་པར་འགྱུར་བ་དང་། གཞན་གྱི་ངོར་ལྟ་བར་མི་འགྱུར་བ་དང་། བདག་གིས་ནི་མི་སྡུག་པའི་འདུ་ཤེས་བསྟེན་པར་འགྱུར་བ་དང་། བདག་མི་འཐུན་པའི་ འདུ་ཤེས་སོ་སོར་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་བ་དང་།རོ་བྲོ་བ་ལ་ཆགས་པ་ཡང་བདག་གིས་ཚེགས་ཆུང་ངུས་སྤངས་པར་འགྱུར་བ་དང་། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་བདག་ལ་ཡིད་རྟོན་པར་འགྱུར་བ་དང་། བདག་ཁ་ཟས་བསྙུངས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པར་འགྱུར་བ་དང་། བདག་ལ་སྨན་ཡོངས་སུ་ཚོལ་ བའི་ཕོངས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང་།བདག་གིས་སེམས་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་ནད་ཀྱི་གནོད་པ་མེད་པར་བྱས་པར་འགྱུར་བ་དང་དེ་ལྟར་ཞུགས་ན་མྱུར་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་ནད་དང་འབྲལ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ཕན་ཡོན་བཅུ་པོ་དེ་དག་ མཐོང་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་སྨན་བསྐུས་པས་ཆོག་ཤེས་པར་བྱའོ།།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ཕན་ཡོན་བཅུ་མཐོང་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོ་བའི་མཐའི་བར་དུ་དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ཡོངས་སུ་མི་གཏང་བར་བྱ་སྟེ། བཅུ་གང་ཞེ་ན། བདག་གི་ཉམ་ རངས་དང་།བདག་གི་དབང་དུ་འགྲོ་བ་དང་། ངའི་བ་མེད་ཅིང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང་། མལ་ཆ་ལྷུག་པར་གཏོང་བ་དང་། དགོན་པའི་གནས་ལ་དགའ་བ་དང་མ་བྲལ་བ་དང་། གནས་རྣམས་སུ་དོན་ཉུང་ཞིང་བྱེད་པ་ཉུང་བ་དང་། གཡོག་གི་ཚོགས་འདོར་ཞིང་ལུས་དང་སྲོག་ལ་མི་ ལྟ་བ་དང་།དབེན་པར་དགའ་ཞིང་འདུ་འཛི་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་དང་། ལས་བྱས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཕན་ཡོན་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་འཐུན་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བླ་གབ་མེད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ཕན་ཡོན་བཅུ་པོ་དེ་དག་མཐོང་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོ་བའི་མཐའི་བར་དུ་དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བར་བྱའོ།

若有人能取乞食而圓滿自他利益，我允許那位菩薩前往應邀。 居士，複次，出家菩薩見到十種功德，應終生知足於塗抹藥物。何為十種？即： 一、將入如來教法； 二、不顧及他人面子； 三、自己將修習不凈想； 四、自己將各別安住于不悅意想； 五、自己將以小功用斷除對美味的貪著； 六、一切凡夫將信賴自己； 七、自己將顯現少食； 八、自己將無缺乏尋求藥物之苦； 九、自己將使心無煩惱病害； 十、如是行持則將迅速獲得遠離煩惱病。 居士，出家菩薩見到這十種功德后，應終生知足於塗抹藥物。 居士，複次，出家菩薩見到十種功德，應終生不捨阿蘭若處。何為十種？即： 一、自在歡喜； 二、自主； 三、無我所及無執著； 四、隨意捨棄臥具； 五、不離喜愛阿蘭若處； 六、在諸處少事少作； 七、捨棄隨從眾，不顧及身命； 八、喜愛寂靜，遠離喧囂； 九、捨棄已作功德之功德利； 十、與三摩地相順，一心專注，作意無遮無障。 居士，出家菩薩見到這十種功德后，應終生不捨阿蘭若處。

།ཁྱིམ་བདག་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ཆོས་ཉན་པར་འདོད་དམ། སློབ་དཔོན་དང་། མཁན་པོ་བལྟ་བར་འདོད་ དམ།ན་བ་དྲི་བའི་ཕྱིར་གྲོང་གི་གནས་སུ་འོངས་ན། དེས་དགོངས་སུ་སླར་ལྡོག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་གལ་ཏེ་ལུང་མནོད་པ་དང་། ཁ་ཏོན་བྱ་བ་གཞན་ལ་རག་ལས་ཏེ། གཙུག་ལག་ཁང་ན་གནས་ན་ཡང་དེས་དགོན་པ་ལ་གཞོལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་གང་དངོས་པོ་ ཐམས་ཅད་ལ་དགོན་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་།ཆོས་ཚོལ་བས་མི་ངོམས་པ་དེ་ཉིད་དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དགོན་པ་ལ་གནས་པས་འདི་ལྟར་བདག་ཅིའི་ཕྱིར་དགོན་པ་ལ་གནས། དགོན་པ་ལ་གནས་པ་འབའ་ ཞིག་ནི་དགེ་སྦྱོང་མ་ཡིན་ཏེ།འདི་ན་ནི་མ་བྱང་བ། མ་སྦས་པ། མ་ཞི་བ། མ་དུལ་བ། མི་འགྲུས་པ། རབ་ཏུ་མི་བརྩོན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། དང་། སྤྲེའུ་དང་། བྱ་མང་པོ་དང་། ཆོམ་རྐུན་དང་། གདོལ་པ་དག་ཀྱང་མང་དུ་གནས་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་དགེ་སྦྱོང་གི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ པས་གང་གི་ཕྱིར་བདག་དགོན་པ་ལ་གནས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ།དགེ་སྦྱོང་གི་དོན་དེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བརྟག་པར་བྱའོ།

居士，若菩薩住阿蘭若處，想要聽法，或想見上師、親教師，或為探望病人而來到村落住處，應生起為返回而去的心。若依賴他人受持教法和誦經，而住在寺院中，也應以傾向阿蘭若處的心，思維：“對一切事物都作阿蘭若想，以及對求法無厭足，這才是住阿蘭若處。” 居士，複次，出家菩薩住阿蘭若處應如是思維觀察：“我為何住阿蘭若處？僅僅住阿蘭若處並非沙門。此處也有未調伏、未隱藏、未寂靜、未馴服、懈怠、不精進的諸如狼、猴子、眾多鳥類、盜賊、旃陀羅等眾多居住，他們也不具備沙門功德。因此，我為何住阿蘭若處？應當是爲了圓滿沙門之義而住。”

།ཁྱིམ་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་དགེ་སྦྱོང་གི་དོན་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ་དྲན་པ་དང་། ཤེས་བཞིན་དང་། མི་གཡེང་བ་དང་། གཟུངས་རབ་ ཏུ་ཐོབ་པ་དང་།བྱམས་པ་བསྟེན་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་བསྟེན་པ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་དང་། ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བ་དང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བ་དང་། ཐབས་མཁས་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྒོམ་ པ་དང་།སེམས་ཅན་བསྡུ་བ་དང་། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་དང་། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་ཡོངས་སུ་མི་གཏང་བ་དང་། རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། ཐོས་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་མི་འདོར་བ་དང་། ཚུལ་བཞིན་དུ་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། ཡང་དག་པར་ རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པ་དང་།འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཤེས་པ་དང་། སྐྱོན་མེད་པ་ལ་འཇུག་པར་གནས་པ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་བསྲུང་བ་དང་། ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་ཡང་དག་པར་ལྟ་བ་དང་། རྟོག་པ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ ཆད་པས་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང་།མོས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་སྟོན་པས་ཡང་དག་པའི་ངག་དང་། ལས་ཟད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། བག་ཆགས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱོར་ཡང་དག་པར་བཅོམ་པས་ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང་། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཁོང་དུ་ཆུད་ པས་ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང་།བརྗེད་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་ཐོབ་པས་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྐྲག་པ་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་ལ་མི་ཞུམ་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པ་ལ་མི་འགོང་བ་ དང་།བསམས་བཞིན་དུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྲིད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། དོན་ལ་རྟོན་གྱི་ཡི་གེ་ལ་མི་རྟོན་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ལ་རྟོན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མི་རྟོན་པ་དང་། ཆོས་ལ་རྟོན་གྱི་གང་ཟག་ལ་མི་རྟོན་པ་དང་། ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལ་རྟོན་གྱི་དྲང་བའི་མདོ་སྡེ་ལ་མི་རྟོན་པ་དང་། ཐོག་ མ་ནས་མ་བྱུང་ཞིང་མི་འཇིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་མི་རྟོག་པ་དེ་ནི་ཁྱིམ་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་དགེ་སྦྱོང་གི་དོན་ཅེས་བྱའོ།།ཁྱིམ་བདག་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་འགྲོགས་པ་མེད་པ་མང་དུ་བྱའོ།

居士，出家菩薩的沙門之義是什麼？即是： 具足正念、正知、不散亂； 善獲陀羅尼； 修習慈心； 修習悲心； 自在神通； 圓滿修習六波羅蜜多； 不捨一切智心； 修習方便智慧； 攝受眾生； 成熟眾生； 不捨四攝事； 憶念六隨念； 不捨聞法和精進； 如理抉擇諸法； 為正解脫而精進； 了知諸果證； 安住無過之處； 護持正法； 由信業果而正見； 由斷除一切尋思而正思惟； 隨眾生意樂而說法是正語； 圓滿滅盡諸業是正業； 徹底摧毀習氣相續是正命； 通達圓滿菩提是正精進； 以無忘失法性而正念； 由圓滿獲得一切智智而正定； 于空性無畏； 于無相不退怯； 于無愿不違逆； 以智慧故意取有； 依義不依語； 依智不依識； 依法不依人； 依了義經不依不了義經； 以本來無生不滅之理而於法性無分別。 居士，這就是出家菩薩的沙門之義。 居士，複次，出家菩薩應多修無伴。

།དེས་འདི་ལྟར་ཡང་བདག་ནི་སེམས་ཅན་དང་ འདྲེ་བར་མི་བྱ་སྟེ།བདག་གིས་སེམས་ཅན་གཅིག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པར་མི་བྱའི། བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཁྱིམ་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་འགྲོགས་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པས་གནང་སྟེ།བཞི་གང་ཞེ་ན། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་འགྲོགས་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འགྲོགས་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པ་དང་། རིམ་གྲོ་བྱ་བའི་ཕྱིར་འགྲོགས་པ་དང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ འདྲེས་པ་མེད་པ་དང་འགྲོགས་པ་སྟེ།ཁྱིམ་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་འགྲོགས་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གནང་བའོ། །ཁྱིམ་བདག་དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་འགྲོགས་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱའོ། །ཁྱིམ་བདག་ གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དགོན་པ་ན་གནས་པས་བདག་ཅིའི་ཕྱིར་དགོན་པར་འོངས་སྙམ་དུ་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ།དེས་ཡང་འདི་ལྟར་བདག་ནི་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པའི་ཕྱིར་དགོན་པར་འོངས་སོ། །ཅི་ཞིག་གིས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ཅེ་ན། འདུ་འཛིས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ་། འགྲོགས་པས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ་།འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་གིས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ་།ང་རྒྱལ་དང་། རྒྱགས་པ་དང་། འཆབ་པས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ་།ཆགས་པ་དང་། ཕྲག་དོག་དང་། སེར་སྣས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ་།གཟུགས་དང་། སྒྲ་དང་། དྲི་དང་། རོ་དང་། རེག་བྱས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ་།ཕུང་པོའི་བདུད་ཀྱིས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ་།ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་ཀྱིས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ་།འཆི་བདག་གི་བདུད་ཀྱིས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ་།ལྷའི་བུའི་བདུད་ཀྱིས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ་།མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པར་ཅི་ལོག་པས་འཇིགས ཤིང་སྐྲག་གོ།།སྡུག་བསྔལ་ལ་བདེ་བར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ། །བདག་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ། །མི་གཙང་བ་ལ་གཙང་བར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ།

他應如是思維：“我不應與眾生混雜，我不應僅生起一個眾生的善根，而應生起一切眾生的善根。” 然而，居士，如來允許出家菩薩有四種伴隨。哪四種？為聽法而伴隨，為成熟眾生而伴隨，為供養和承事如來而伴隨，以及與一切智智心無雜染而伴隨。居士，這四種伴隨是如來所允許的。 居士，因此出家菩薩應當解脫于伴隨。 居士，複次，住阿蘭若處的出家菩薩應思維：“我為何來到阿蘭若處？“他應如是思維：“我是因恐懼而來到阿蘭若處。“恐懼什麼？恐懼喧囂，恐懼伴隨，恐懼貪慾、嗔恚、愚癡，恐懼我慢、驕傲、覆藏，恐懼貪著、嫉妒、吝嗇，恐懼色、聲、香、味、觸，恐懼蘊魔，恐懼煩惱魔，恐懼死魔，恐懼天子魔，恐懼無常顛倒為常，恐懼苦顛倒為樂，恐懼無我顛倒為我，恐懼不凈顛倒為凈。

།སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ་། སྲེད་པས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ་།འཁོར་བས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ་།སྒྲིབ་པ་དང་ཆོད་པ་དང་ཀུན་ནས་ལྡང་བས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ་།འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ་།བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། བདག་གིར་འཛིན་པས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ་།རྒོད་པས་འཇིགས་ཤིང སྐྲག་གོ་།འགྱོད་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་གྱིས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ་།སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ་།རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ་།མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ་།མ་མཐོང་བར་མཐོང་ངོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ་། མ་ཐོས་པར་ཐོས་སོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ་།མ་དྲན་པར་དྲན་ནོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ་།བྱེ་བྲག་མ་ཕྱེད་པར་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་དོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ་།མི་ཤེས་པར་ཤེས་སོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག གོ་།དགེ་སྦྱོང་གི་དྲི་མས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ་།གཅིག་ལ་གཅིག་གནོད་པར་སེམས་པས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ་།འདོད་པའི་ཁམས་དང་། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱིས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ་།སྲིད་པའི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་འཆི་འཕོ་བ་དང སྐྱེ་བས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ་།སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་དང་། ཀྱི་ཡུལ་དུ་འགྲོ་བས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ་།མི་ཁོམ་པས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་གོ་།མདོར་ན་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་སྟེ། བདག དེ་ལྟ་བུས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པ་དེ་དག་གིས་འཇིགས་ནས་དགོན་པར་འོངས་ཏེ།ཁྱིམ་ན་གནས་པ་དང་། འདུ་འཛི་ལ་གནས་པ་དང་། མི་འགྲུས་ཤིང་རྣལ་འབྱོར་ལ་མི་བརྩོན་པ་དང་། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་གནས་པ་ནི་འདི་ལྟ་བུའི་འཇིགས་སྐྲག་པ་དེ་དག་ལས་ ཡོངས་སུ་ཐར་བར་མི་ནུས་ཏེ།གང་དག་འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དགོན་པ་ལ་གནས་ནས་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འཇིགས་པ་ མེད་པ་ཐོབ་བོ།གང་དག་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་འབྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དགོན་པ་ལ་གནས་ནས་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འཇིགས་པ་མེད་པ་ ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།

恐懼心、意、識，恐懼貪愛，恐懼輪迴，恐懼障礙、斷絕和生起，恐懼薩迦耶見，恐懼我執和我所執，恐懼掉舉，恐懼後悔和疑惑，恐懼惡友，恐懼利養和恭敬，恐懼惡知識，恐懼執著未見為已見，恐懼執著未聞為已聞，恐懼執著未憶為已憶，恐懼執著未辨別為已辨別，恐懼執著未知為已知，恐懼沙門垢染，恐懼互相傷害之心，恐懼欲界、色界和無色界，恐懼一切有中的死亡和轉生，恐懼墮入地獄、畜生和餓鬼道，恐懼無暇，總之，恐懼一切不善法的作意。 我因如是恐懼而來到阿蘭若處。居家、處於喧囂、懈怠不勤修瑜伽、住于非理作意者，無法從這些恐懼中解脫。過去一切菩薩摩訶薩皆住阿蘭若處而從一切恐懼中解脫，即證得無上正等正覺的無畏。未來一切菩薩摩訶薩也將住阿蘭若處而從一切恐懼中解脫，即將證得無上正等正覺的無畏。

།གང་དག་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དགོན་པ་ལ་གནས་ནས་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་ དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འཇིགས་པ་མེད་པ་ཐོབ་བོ།།དེ་བས་ན་བདག་ཀྱང་འདི་ལ་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་སྟེ། འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ནི་ཤིན་ཏུ་འདའ་བར་འདོད། མི་འཇིགས་པ་ནི་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་འདོད་པས་དགོན་པ་ལ་གནས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཡོངས་སུ་དཔྱད་པར་བྱའོ། ། ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས་དགོན་པའི་གནས་ལ་གནས་པས་འདི་ལ་ཅུང་ཟད་འཇིགས་པ་སྐྱེས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལས་སྐྱེས་སོ། །བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཆགས་པ་དང་། བདག་ཏུ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། བདག གི་གཞི་དང་།བདག་སྲེད་པ་དང་། བདག་འདུ་ཤེས་པ་དང་། བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་། བདག་གི་གནས་དང་། བདག་ཏུ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དང་། བདག་བསྲུང་བ་ལས་སྐྱེས་ཏེ། གལ་ཏེ་བདག་དགོན་པ་ལ་གནས་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡོངས་སུ་མ་ སྤངས།བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཆགས་པ་དང་། བདག་ཏུ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། བདག་གི་གཞི་དང་། བདག་ལ་སྲེད་པ་དང་། བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་། བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་། བདག་གི་གནས་དང་། བདག་ཏུ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དང་། བདག་ སྲུང་བ་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་ན་ནི་བདག་དགོན་པ་ལ་གནས་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ།བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པ་ལ་ནི་དགོན་པ་ལ་གནས་པ་མེད་དོ། །གཞན་དུ་འདུ་ཤེས་པ་ལ་ཡང་མེད་དོ། །ངར་འཛིན་པ་དང་། ང་ཡིར་འཛིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་ནི་དགོན་པ་ལ་གནས་ པ་མེད་དོ།།དམིགས་པར་ལྟ་བ་ལ་ནི་དགོན་པ་ལ་གནས་པ་མེད་དོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་ནི་དགོན་པ་ལ་གནས་པ་མེད་དོ། །ཁྱིམ་བདག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འདུ་ཤེས་པ་ལ་ཡང་དགོན་པ་ལ་གནས་པ་མེད་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཅན་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཁྱིམ་ བདག་དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་རྟེན་པར་གནས་པའོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་འཛིན་པར་གནས་པའོ། །མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་ཆགས་པར་གནས་པའོ། །གཟུགས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་རྟེན་པར་གནས་པའོ། །སྒྲ་དང་། དྲི་དང་། རོ་དང་། རེག་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་རྟེན་པར་གནས་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དང་མི་འགལ་བར་གནས་པའོ།

現在一切已證得無上正等正覺的菩薩摩訶薩，也都是住阿蘭若處而從一切恐懼中解脫，即證得無上正等正覺的無畏。因此，我也因此恐懼而欲超越一切恐懼，欲獲得無畏，故應住阿蘭若處。“應如是思維。 居士，複次，出家菩薩因恐懼而住阿蘭若處時，應知所生的一切恐懼皆源於我執。源於我執、我愛、我取、我基、我愛、我想、我語取、我見、我處、我分別和我護。若我住阿蘭若處而不捨我執、我愛、我取、我基、我愛、我想、我語取、我見、我處、我分別和我護，則我住阿蘭若處將無意義。應如是學：有我想者無阿蘭若住，有他想者亦無。執著我見和我所見者無阿蘭若住。有所緣見者無阿蘭若住。有顛倒見者無阿蘭若住。 居士，即使有涅槃想者也無阿蘭若住，何況有一切煩惱想者？居士，所謂阿蘭若住，是於一切法無所依止而住，於一切法無所執取而住，於一切相無所貪著而住，於一切色無所依止而住，於一切聲、香、味、觸無所依止而住，不違一切法平等性而住。

།སེམས་ཤིན་ཏུ་ཞི་བས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པར་གནས་པའོ། །འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་མི་འཇིགས་པར་གནས་པའོ། །ཉོན མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་ཆུ་བོ་ལས་རྒལ་བར་གནས་པའོ།།བརྟན་པར་གནས་པའོ། ངན་ངོན་གྱིས་ཆོག་ཤེས་པར་འཛིན་ཅིང་འདོད་པ་ཆུང་བས་འཕགས་པའི་རིགས་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་བར་གནས་པའོ། །དགང་སླ་ཞིང་གསོ་སླ་བས་ཆོག་པར་འཛིན་པར་གནས་ པའོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕྱིར་ཚུལ་བཞིན་ལ་སྦྱོར་བས་ཐོས་པ་ལ་གནས་པའོ། །རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པས་ཐར་པ་གནས་པའོ། བཅིངས་པ་བཅད་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་གནས་པའོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་ བ་དང་འཐུན་པས་མ་དུལ་བ་རྣམས་ཉེ་བར་ཞི་བར་གནས་པའོ།།ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པས་བྱ་བ་བྱས་པར་གནས་པའོ། །ཁྱིམ་བདག་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་དགོན་པ་ལ་རྩཝ་དང་། ཤིང་གེལ་པ་དང་། ནགས་ཚལ་གནས་ཀྱང་འཇིགས་པ་མེད་ཅིང་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཁྱིམ་བདག་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དགོན་པ་ལ་གནས་ཀྱང་ལུས་ལ་རྩཝ་དང་།ཤིང་གེལ་པ་དང་། སྨན་དང་། རྩིག་པ་དང་། ཤིང་དང་། མིག་ཡོར་ལྟ་བུ་དང་། སྒྱུ་མ་དང་མཚུངས་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་སུ་ཞིག་འཇིགས་པར་འགྱུར། འདི་ལ་སུ་ཞིག་སྐྲག་པར་འགྱུར་སྙམ་པའི་ སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ།།དེ་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པ་ལྟ་ན། འདི་ལྟར་ལུས་འདི་ལ་ནི་བདག་གམ། སེམས་ཅན་ནམ། སྲོག་གམ། སྐྱེ་བ་པོའམ། གསོ་བའམ། སྐྱེས་བུ་འམ། གང་ཟག་གམ། ཤེད་ལས་སྐྱེས་སམ། ཤེད་བུ་མེད་དེ། འདི་ལྟར་འཇིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཡང་དག་ པ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་བརྟགས་པ་ཡིན་གྱིས་བདག་གིས་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་བརྟགས་པར་དེ་ལ་བརྟག་པར་མི་བྱའོ་སྙམ་དུ་ལུས་ལ་ཚུལ་བཞིན་བརྟག་པར་བྱའོ།།དེས་ཇི་ལྟར་དགོན་པ་ལ་རྩཝ་དང་། ཤིང་གེལ་པ་དང་། སྨན་དང་། ནགས་ཚལ་གནས་པ་རྣམས་ངའི་བ་མེད་པ། ཡོངས་སུ་ འཛིན་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་ངའི་བ་མེད་པ།ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དགོན་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་ཤེས་ནས་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་གཅོད་པ་སྟེ། ངའི་བ་མེད་པ། ཡོངས་སུ་ འཛིན་པ་མེད་པའོ།།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དགོན་པ་ལ་གནས་པས་འདི་ལ་དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་འཐུན་པའོ།

心極寂靜而住于極凈，斷除一切恐懼而住于無畏，從一切煩惱中解脫而住于度過暴流，住于堅固，以少欲知足而歡喜聖種，易養易滿而住于知足，為智慧而如理修習而住于多聞，觀察空、無相、無愿三解脫門而住于解脫，斷除束縛而住于解脫，隨順緣起而住于調伏未調伏者，極為清凈而住于所作已辦。 居士，譬如阿蘭若處有草、樹枝、森林，卻無恐懼畏懼。居士，如是出家菩薩雖住阿蘭若處，應于身體生起如草、樹枝、藥、墻、木、幻影、幻術般的想法，思維：“此中誰會恐懼？此中誰會畏懼？“若生恐懼畏懼，應如是如理觀察身體：“此身中無我、眾生、命、生者、養育者、士夫、補特伽羅、意生、摩納婆。所謂恐懼，乃是非真實的遍計所執，我不應執著這種非真實的遍計所執。” 如同阿蘭若處的草、樹枝、藥、森林無我所、無執取，菩薩也應了知一切法皆如阿蘭若，無我所、無執取，如是修習而住。為何如此？因為住阿蘭若處是為斷除煩惱，無我所、無執取。 居士，複次，出家菩薩住阿蘭若處，應知住阿蘭若處是隨順戒蘊。

།དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་གཞོལ་བའོ། །དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ ཕུང་པོ་ཚོགས་པའོ།།དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕུང་པོ་འགྲུབ་པའོ། །དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ཕུང་པོ་སྐྱེ་བའོ། །དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་སྟེན་པའོ། །དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་སྦྱངས་པའི་ ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་པོ་དག་སྡུད་པའོ།།དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་བདེན་པ་རྣམས་རྟོགས་པའོ། །དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་ཁམས་རྣམས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་མཉམ་པར་འཇལ་བའོ། །དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ ནི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སེལ་བའོ།།དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་བརྗེད་པའོ། །དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པས་སྐྲག་པ་མེད་པའོ། །དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་ཆོས་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པའོ། །དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ ཆུད་མི་གཟོན་པའོ།།དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསྔགས་པའོ། །དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟོད་པའོ། །དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཀུར་བའོ། །དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་ཐར་པ་འདོད་པ་ རྣམས་ཀྱིས་བསྟེན་པའོ།།དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྙེན་པའོ་སྙམ་དུ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་ཚེགས་ཆུང་ངུས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་བསྒོམ་པ་ ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་དགོན་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ལུས་དང་སྲོག་ལ་ཡང་མི་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དགོན་པ་ལ་གནས་པ་དེའི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཁྱིམ་ བདག་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དགོན་པ་ལ་གནས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན།ཁྱིམ་བདག་གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པ་ལ་རབ་ཏུ་ གནས་ནས་སྡོམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཡང་དག་པ་སྒྲུབ་སྟེ།དེ་ལྟར་དགོན་པ་ལ་གནས་པ་དེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ།

住阿蘭若處是趣向定蘊。住阿蘭若處是積聚慧蘊。住阿蘭若處是成就解脫蘊。住阿蘭若處是生起解脫知見蘊。住阿蘭若處是親近菩提分法。住阿蘭若處是攝受十二頭陀功德。住阿蘭若處是了悟諸諦。住阿蘭若處是遍知諸蘊。住阿蘭若處是衡量諸界等同法界。住阿蘭若處是清凈諸處。住阿蘭若處是不忘菩提心。住阿蘭若處是以觀察空性而無所畏懼。住阿蘭若處是攝受一切法。住阿蘭若處是不失一切善根。住阿蘭若處是諸佛所讚歎。住阿蘭若處是諸菩薩所稱讚。住阿蘭若處是諸聖者所尊敬。住阿蘭若處是求解脫者所依止。住阿蘭若處是為通達一切智智而親近。 應如是學。 居士，複次，出家菩薩住阿蘭若處，能以少功用圓滿修習六波羅蜜多。為何如此？因為住阿蘭若處的菩薩不顧惜身命，如是住阿蘭若處能圓滿修習佈施波羅蜜多。 居士，云何出家菩薩住阿蘭若處能圓滿修習戒波羅蜜多？居士，出家菩薩住阿蘭若處，安住頭陀功德和少欲知足，以三種律儀而如實修行，如是住阿蘭若處能圓滿修習戒波羅蜜多。

།ཁྱིམ་བདག་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དགོན་པ་ལ་གནས་པའི་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན།ཁྱིམ་བདག་གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་སེམས་ལ་གནོད་སེམས་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པར་བྱེད། དེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཡང་བཟོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དགོན་པ་ལ་གནས་པ་དེའི་བཟོད་ པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ།ཁྱིམ་བདག་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དགོན་པ་ལ་གནས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཁྱིམ་བདག་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ ནི་མི་སྐྱེ་བ་ལ་བཟོད་པ་རབ་ཏུ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བདག་དགོན་པ་འདི་ལས་ལྡོག་པར་མི་བྱའོ་སྙམ་དུ་སློབ་སྟེ།དེ་ལྟར་དགོན་པ་ལ་གནས་པ་དེའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཁྱིམ་བདག་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ དགོན་པ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན།ཁྱིམ་བདག་གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རབ་ཏུ་འཐོབ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ ཡང་ཡལ་བར་མི་འདོར་ལ།འདི་ལྟར་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡང་སོགས་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དགོན་པ་ལ་གནས་པ་དེའི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཁྱིམ་བདག་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དགོན་པ་ལ་ གནས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན།ཁྱིམ་བདག་གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་འདི་ལ་ལུས་ཇི་ལྟ་བ་དགོན་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ལུས་ཇི་ལྟ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ་སྙམ་དུ་སློབ་ཅིང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་མི་རྟོག་རྣམ་ པར་མི་རྟོག་སྟེ།དེ་ལྟར་དགོན་པ་ལ་གནས་པ་དེའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཁྱིམ་བདག་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དགོན་པ་ལ་གནས་པ་ཚེགས་ཆུང་ངུས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ པར་འགྱུར་རོ།།ཁྱིམ་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་ན་དགོན་པ་ལ་གནས་པར་གནང་བ་ཡིན་ནོ།

居士，云何出家菩薩住阿蘭若處能圓滿修習忍辱波羅蜜多？居士，出家菩薩住阿蘭若處，心無害意，對一切眾生生起慈愛，於一切智性亦能安忍，如是住阿蘭若處能圓滿修習忍辱波羅蜜多。 居士，云何出家菩薩住阿蘭若處能圓滿修習精進波羅蜜多？居士，於此出家菩薩為獲得無生法忍而學習：“我不應離開此阿蘭若處。“如是住阿蘭若處能圓滿修習精進波羅蜜多。 居士，云何出家菩薩住阿蘭若處能圓滿修習禪定波羅蜜多？居士，出家菩薩住阿蘭若處，能獲得禪定波羅蜜多，不捨棄成熟眾生，如是希求增長善根，如是住阿蘭若處能圓滿修習禪定波羅蜜多。 居士，云何出家菩薩住阿蘭若處能圓滿修習智慧波羅蜜多？居士，出家菩薩於此學習：“此身如何，阿蘭若處亦如是。此身如何，菩提亦如是。“以如是真如而不分別、不作意，如是住阿蘭若處能圓滿修習智慧波羅蜜多。 居士，如是出家菩薩住阿蘭若處能以少功用圓滿修習六波羅蜜多。 居士，出家菩薩具足四法，則允許住阿蘭若處。

།བཞི་གང་ཞེ་ན། ཁྱིམ་བདག་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་མང་དུ་ཐོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐོས་པ་འཛིན་པ། ཆོས་རྣམ་པར་ངེས་པ་ལ་ མཁས་པ།ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་བརྩོན་ཞིང་། ཆོས་དང་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཐུན་པ་སྒྲུབ་པ་དེས་དགོན་པ་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཉོན་མོངས་པའི་ཤས་ཆེ་ན་དེས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འགྲོགས་པ་ མེད་པར་དགོན་པ་ལ་གནས་པར་བྱ་སྟེ།དེས་ཉོན་མོངས་པ་ཚར་གཅད་པར་བྱའོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་པོ་དག་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། དྲི་ཟ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དགོན་ པ་ལ་གནས་པར་བྱའོ།།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དགོན་པ་ལ་གནང་བར་བཀའ་སྩལ་བར་ཤེས་ནས་དགོན་པ་ལ་གནས་པར་བྱ་སྟེ། དེར་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དགེ་བའི་རྩ་བས་ཉེ་བར་ བརྟན་ནས་ཕྱིར་གྲོང་དང་།གྲོང་ཁྱེར་དང་། གྲོང་རྡལ་དང་། ལྗོངས་དང་། ཡུལ་འཁོར་དང་། ཕོ་བྲང་འཁོར་དག་ཏུ་ཞུགས་ཏེ་ཆོས་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཁྱིམ་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཆོས་བཞི་པོ་དེ་དག་དང་ལྡན་ན་དགོན་པ་ལ་ གནས་པར་གནང་ངོ་།།ཁྱིམ་བདག་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལུང་དང་ཁ་ཏོན་མནོད་པའི་ཕྱིར་ཚོགས་ཀྱི་ནང་དུ་འཇུག་ན་ཡང་དེས་དེར་གུས་པ་དང་བཅས་པར་བྱ་སྟེ། སློབ་དཔོན་དང་། མཁན་པོ་རྣམས་དང་། གནས་བརྟན་དང་། བར་མ་དང་། དགེ་སློང་གསར་བུ་རྣམས་ལ་ཞེ་ས་དང་བཅས་པར་བྱ། ཚུལ་མཁས་པར་བྱའོ། །སྙོམ་ལས་མེད་པར་རང་གིས་བྱ་བ་དང་། གཞན་ལ་གདུང་བ་མེད་པར་བྱའོ། །དེས་བསྙེན་བཀུར་ལ་གདུ་བར་མི་བྱའོ། །དེས་འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས པའི་སངས་རྒྱས་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་དང་།བདུད་དང་བཅས་པ་དང་། ཚངས་པ་དང་བཅས་པ་དང་། དགེ་སྦྱོང་དང་། བྲམ་ཟེའི་སྐྱེ་དགུ་དང་བཅས་པ་དང་། ལྷ་དང་། མི་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དུ་བཅས་པས་མཆོད་པ་སྦྱིན་གནས་སུ་གྱུར་པ་དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ ལ་གང་ལས་ཀྱང་རིམ་གྲོར་བྱ་བ་བདག་གིར་མི་མཛད་ན།བདག་ཅག་མ་བསླབས་པ་སློབ་འདོད་པ་རྣམས་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། བདག་གིས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱའི། གང་ལས་ཀྱང་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་བདག་གིར་མི་བྱའོ་སྙམ་དུ་བརྟག་པར་བྱའོ།

何為四法？居士，於此出家菩薩多聞、持聞、善巧決定諸法、精勤如理作意，修行法及隨法，應住阿蘭若處。 居士，複次，出家菩薩若煩惱熾盛，為息滅諸煩惱，應獨居住阿蘭若處，以斷除煩惱。 居士，複次，出家菩薩獲得五種神通，為成熟天、龍、夜叉、乾闥婆等，應住阿蘭若處。 居士，複次，出家菩薩知佛允許住阿蘭若處，應住阿蘭若處，于彼能圓滿一切善法。以善根堅固后，可入村、城、鎮、州、國、王宮等處宣說佛法。 居士，出家菩薩具足此四法，則允許住阿蘭若處。 居士，若出家菩薩為受持經典而入眾中，應恭敬，對和尚、阿阇梨、上座、中座、新比丘等應恭敬有禮，善巧行事。不懈怠，自作應作，不惱他。不應貪求供養。應如是思維：如來、應供、正等正覺為天人世間、魔梵、沙門婆羅門、天人阿修羅等供養恭敬，尚且不以任何眾生應恭敬己爲念，何況我等未學欲學者？我應恭敬一切眾生，不應認為任何眾生應恭敬我。

།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁྱིམ་ བདག་དགེ་སློང་བསྙེན་བཀུར་ལ་གདུ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་རྗེས་སུ་བཟུང་བ་ཆུད་གཟོན་པ་ཡིན་ཏེ།དེས་གང་དག་སྡུད་པ་དེ་དག་ཀྱང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་ཅག་ནི་བསྙེན་བཀུར་གྱི་ཕྱིར་སྡུད་ཀྱི། ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་སྟེ། དེ་བདག་ཉིད་ཀྱི་དད་པ་ཆུད་གསོན་ཏོ། །གང་ དག་དེ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཟང་ཟིང་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་གི་ཡང་དོན་ཆེན་པོར་མི་འགྱུར་རོ།།འབྲས་བུ་ཆེན་པོར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་སློབ་དཔོན་དང་། མཁན་པོའི་གན་དུ་འགྲོ་ན་ཡང་སློབ་དཔོན་དང་། མཁན་པོས་མ་དད་པའི་བག་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ལས་བརྟགས་ནས་ བདག་ལ་ལུང་འབོག་པ་དང་།ཁ་ཏོན་བྱ་བ་དང་། རྗེས་སུ་བསྟན་པས་ཕན་འདོགས་པར་མི་འགྱུར་དུ་འོང་ཞེས་ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་དང་། སེམས་ཅང་ཤེས་པས་འགྲོ་བར་བྱའོ། །དེ་ལུང་མནོད་པ་དང་། ཁ་ཏོན་གྱི་ཕྱིར་ལུས་དང་སྲོག་ལ་ཡང་མི་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཆོས་ འདོད་པས་སློབ་དཔོན་དང་།མཁན་པོ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ། །ཡོན་ཏན་དོན་དུ་གཉེར་བས་རྙེད་པ་དང་། བཀུར་སྟི་དང་། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཐམས་ཅད་དོན་དུ་མི་གཉེར་བར་བྱའོ། །ཁྱིམ་བདག་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལུང་མནོད་པ་དང་། ཁ་ཏོན་དུ་བྱ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བས་གཞན་དག་ལས་ཚིག་བཞི་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཙམ་འམ། སྦྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བཟོད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། བསམ་གཏན་དང་། ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་གྱི་ཚོགས་སོགས པ་དང་ལྡན་པའི་ཚིག་བཞི་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སུ་ལས་མཉན་ཏམ།ལུང་མནོས་སམ། བཟུང་ན་དེས་སློབ་དཔོན་དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་གུས་པར་བྱའོ།

為何如此？居士，比丘貪求供養是浪費所受持的功德法，他所攝受的人也會這樣想：“我們是為供養而攝受，不是為法。“這樣他就浪費了自己的信心。那些以世間財物供養他的人也不會獲得大利益、大果報。 他若去親近和尚、阿阇梨，也應以調柔的身心、敏銳的意識前往，思維：“和尚、阇梨若見我有絲毫不信之相，就不會以傳授、誦讀、教導來利益我。“他為受持經典、誦讀，應不顧惜身命。以求法之心圓滿和尚、阿阇梨的意願。以追求功德之心不追求利養、恭敬、偈頌等一切。 居士，若菩薩為求受持經典、誦讀，從他人處聽聞、受持或記憶四句偈，或與佈施、持戒、忍辱、精進、禪定、智慧相應的四句偈，或與菩薩道資糧相應的四句偈，應恭敬彼法師。

།མིང་དང་། ཚིག་དང་། ཡི་གེ་ཇི་སྙེད་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བསྟན་པ་དེ་སྙེད་ཀྱི་བསྐལ་པར་གལ་ཏེ་སློབ་དཔོན་ དེ་ལ་གཡོ་མེད་པས་བསྙེན་བཀུར་དང་།གཡོག་བྱས་ཤིང་རྙེད་པ་དང་། བཀུར་སྟི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཆོད་པ་བྱས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། ཁྱིམ་བདག་ད་དུང་དུ་དེས་སློབ་དཔོན་ལ་སློབ་དཔོན་དུ་རི་མོ་བྱ་བ་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་ན་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་གུས་པས་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཁྱིམ་ བདག་དད་པས་མཉན་ཅིང་བསྒོམ་པ་དང་།ཁ་ཏོན་ལ་འཇུག་པ་དེའི་སེམས་དང་། སེམས་ལས་བྱུང་བ་དགེ་བ་དང་ལྡན་པའམ། སངས་རྒྱས་དང་ལྡན་པའམ། ཆོས་དང་ལྡན་པའམ། དགེ་འདུན་དང་ལྡན་པའམ། སྐྱོ་ཞིང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་ལྡན་པའམ། བྱང་བ་དང་། དུལ་བ་དང་། ཞི་བ་དང་ལྡན་པའི་འཇུག་པ་ཇི་སྙེད་པ་གལ་ཏེ་དེ་སྙེད་ཀྱི་བསྐལ་པར་སློབ་དཔོན་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། ཁྱིམ་བདག་ད་དུང་དུ་སློབ་དཔོན་ལ་སློབ་དཔོན་དུ་རི་མོ་བྱ་བ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱིམ་བདག་རྣམ་གྲངས་འདིས་ཀྱང་ཇི ལྟར་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཆོས་ཚད་མེད་ཅིང་ཡེ་ཤེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཚད་མེད་པ་དེ་ལྟར་རིག་པར་བྱའོ།།ཁྱིམ་བདག་དེ་ལྟ་བས་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཆོས་ཚད་མེད་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཚད་མེད་པ་དྲིས་པས་བདག་གི་སློབ་དཔོན་ ཡང་ཚད་མེད་དོ་སྙམ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ལ་རི་མོ་ཚད་མེད་པར་བྱའོ།།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །ཁྱིམ་བདག་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རབ་ཏུ་ བྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ཞེ་ན།ཁྱིམ་བདག་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཐོས་ན་དེ་ལ་སློབ་སྟེ། བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །བཞི་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པའི་རིགས་རྣམས་ལ་གནས་པ་དང་། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དང་། ཁྱིམ་ན་གནས་པ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་དང་མི་འདྲེ་བ་དང་། ཚུལ་འཆོས་པ་མེད་པར་དགོན་པ་ལ་གནས་པ་སྟེ། བཞི་པོ་དེ་དག་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་ཚུལ ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་བཞི་སྟེ།བཞི་གང་ཞེ་ན། ལུས་བསྡམས་པས་ལུས་མི་དམིགས་པ་དང་། ངག་བསྡམས་པས་ངག་མི་དམིགས་པ་དང་། ཡིད་བསྡམས་པས་ཡིད་མི་དམིགས་པ་དང་། ལྟ་བ་དང་བྲལ་བས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་སེམས་བསྐྱེད་པ་སྟེ། བཞི་པོ་ དེ་དག་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ།

以幾許名、詞、字宣說偈頌，即使以幾許劫以無誑心供養、侍奉彼阿阇梨，以一切利養、恭敬供養之，居士，尚且不能完成對阿阇梨應有的尊重，更何況非法的恭敬。 居士，以信心聽聞、修習、誦讀時，其善心、善心所，或與佛相應，或與法相應，或與僧相應，或與厭離、離欲相應，或與凈化、調伏、寂靜相應的心行有幾許，即使以幾許劫供養阿阇梨，居士，仍然不能完成對阿阇梨應有的尊重。 居士，由此應知，成熟之法無量，所證智慧無量。居士，因此，由問無量成熟之法、無量所證智慧，應念：“我的阿阇梨也是無量。“菩薩應以無量恭敬對待法。 居士，複次，出家菩薩應住于出家的修行。居士，云何出家菩薩住于出家的修行？居士，於此出家菩薩若聞清凈戒，應學習之。此四者是清凈戒。何為四？住于聖種，樂於頭陀功德與少欲，不與在家、出家眾雜處，無偽裝而住阿蘭若處。此四者是清凈戒。 居士，複次，有四種清凈戒。何為四？以身律儀而不執著身，以語律儀而不執著語，以意律儀而不執著意，離諸見而發一切智心。此四者是清凈戒。

།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་བཞི་སྟེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། ངར་འཛིན་པ་སྤངས་པ་དང་། ང་ཡིར་འཛིན་པ་བོར་བ་དང་། ཆད་པ་དང་། རྟག་པ་དང་བྲལ་བ་དང་། རྟེན་པའི་ཆོས་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། བཞི་པོ་ དེ་དག་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ།།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་བཞི་སྟེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པར་རྟོག་པ་དང་། ཁམས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་འཇལ་བ་དང་། སྐྱེ་ མཆེད་རྣམས་ལ་གྲོང་སྟོང་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་།ཐ་སྙད་བཏགས་པ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པ་སྟེ། བཞི་པོ་དེ་དག་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་བཞི་སྟེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། བདག་ ལ་བདག་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པས་བདག་ལ་མི་སྟོད་པ་དང་།གཞན་མི་དམིགས་པས་གཞན་ལ་མི་སྨོད་པ་དང་། སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་རློམ་སེམས་མེད་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་པས་གཡོ་བ་མེད་པ་སྟེ། བཞི་པོ་དེ་དག་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ ཡོངས་སུ་དག་པའོ།།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་བཞི་སྟེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མོས་པ་དང་། མཚན་མ་མེད་པས་མི་སྐྲག་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཆེར་སྙིང་རྗེ་བ་དང་། བདག་མེད་པ་ལ་བཟོད་པ་སྟེ། བཞི་པོ་དེ་དག་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ།

居士，複次，有四種清凈戒。何為四？捨棄我執，放下我所執，遠離斷常，趣入緣起法。此四者是清凈戒。 居士，複次，有四種清凈戒。何為四？觀察諸蘊生滅，以法界量度諸界，于諸處作空聚想，于諸名言施設不執著。此四者是清凈戒。 居士，複次，有四種清凈戒。何為四？以無我想于自不自讚，以不見他於他不誹謗，以心極凈無有傲慢，以諸法平等性無有動搖。此四者是清凈戒。 居士，複次，有四種清凈戒。何為四？信解空性，以無相而不畏懼，對一切眾生大悲，忍受無我。此四者是清凈戒。

།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཐོས་ན་དེ་ལ་སློབ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་དག་པ་གང་ཞེ་ན། གང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རྩོལ་བ་མེད་པ དང་།ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་པས་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པ་དང་། སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་དང་། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་དང་། སེམས་ངེས་པར་བྱུང་བ་དང་། སེམས་མི་འཕྲོ་བ་དང་། སེམས་ཀུན་ཏུ་མི་རྒྱུག་པ་དང་། སེམས་མི་གནས་པ་དང་། སེམས་ངེས་པར་སེམས་པར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་དང་། སེམས་ལ་དབང་སྒྱུར་བ་དང་། སེམས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ལ་མི་ཆགས་པ་དང་། སེམས་ཆོས་ལ་སྒྱུ་མར་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་། ཇི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་དང་། ཇི་ལྟར་མི་སྐྱེ མི་འབྱུང་ཞིང་མཉམ་པ་ཉིད་པ་དེ་ལྟར་ཁྱིམ་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་གོ་།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཐོས་ན་དེ་ལ་སློབ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དེ་གང་ཞེ་ན། དེ་འདི་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པ་དང་། ཚིག་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཤེས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་འཇུག་པ་ཤེས་པ་དང་། སེམས་ཅན་གཞན་དག་ལ་ཆོས་གོ བར་བྱེད་པ་ཤེས་པ་སྟེ།ཁྱིམ་བདག་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཤེས་རབ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་གོ་།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འདི་ལ་ཤེས་རབ་འདི་ནི་ལུས་མེད་པས་ཐོགས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། ། རྒྱུ་བ་མེད་པས་གཟུང་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པས་གནས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ནམ་མཁའ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་རབ་ཏུ་སློབ་བོ། །ཁྱིམ་བདག་དེ་ལྟར་ན་གང་འདི་ལྟར་ཆོས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་འདི ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སྒྲུབ་པའོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་བཤད་པ་ན་སྲོག་ཆགས་བརྒྱ་སྟོང་གིས་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །ཁྱིམ་བདག་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལས་ཕལ་ཆེར་ ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་རབ་ཏུ་ཐོབ་བོ།

居士，複次，出家菩薩若聞清凈三摩地，應學習之。何為清凈三摩地？即於一切法無有造作，以一切法平等性故無二無別，心調柔，心專注，心出離，心不散亂，心不馳逐，心不住著，加持心決定思維，自在心，心於欲妙不貪著，心觀法如幻，如實不造作法界，如實不生不起而平等。如是，居士，出家菩薩觀察清凈三摩地。 居士，複次，出家菩薩若聞清凈般若波羅蜜多，應學習之。何為清凈般若？即如是觀察：現前了知一切法，了知詞句差別，了知入無礙解，了知令他眾生通達法。居士，如是出家菩薩觀察清凈般若。 居士，複次，出家菩薩於此般若，學習思維：此般若無身故無礙相，無行故無所取相，無生故無住相，如虛空無自性故無造作相。 居士，如是如法觀察，即是出家菩薩之修行。 世尊說此法門時，百千眾生髮無上正等正覺心。居士，其中大部分獲得無生法忍。

།སྲོག་ཆགས་སུམ་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་ནི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྡུལ་དང་བྲལ་ཞིང་དྲི་མ་མེད་པ་རྣམ་པར་དག་གོ་།དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དྲག་ཤུལ་ཅན་དགའ་ལ་ཡི་རངས་ཏེ། རབ་ཏུ་དགའ་ནས་མགུ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེས་ཏེ། བརྒྱ་ སྟོང་རི་བའི་རས་བཅོས་བུའི་ཟུང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་ལ་གསོལ་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྩལ་ཏོ། །བདག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ཇི་ལྟར་ བཅས་པ་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་གང་ལགས་པ་དེ་དག་གི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ཅིག་།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པ་བཅས་པ་ཡང་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ གང་དག་ལགས་པ་དེ་དག་གི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ཅིག་།བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡང་ཞུ་བར་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ཆོས་དུ་ཞིག་དང་ལྡན་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བསླབ་པ་ལ་སློབ་པ་ལགས། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་དྲག་ཤུལ་ཅན་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།

三萬二千眾生獲得遠離塵垢、清凈無染的法眼。 於是，居士勇猛歡喜踴躍，心生歡悅，以價值百千的細棉布衣對獻世尊，並如是說道： “世尊，我將此善根迴向眾生。愿以此善根，使在家菩薩所受學處，如所制定，圓滿成就。世尊所制定出家菩薩學處，愿出家菩薩亦能如是圓滿成就。我還想請問世尊：在家菩薩居住家中，具足幾種法，能學習出家學處？” 如是請問后，世尊對居士勇猛如是開示：

།ཁྱིམ་བདག་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བསླབ་པ་ལ་སློབ་པ་ཡིན་ཏེ། ལྔ གང་ཞེ་ན།ཁྱིམ་བདག་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་མི་ལྟ་བར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་རེ་བ་མེད་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་གཞན་ ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ཚངས་པར་སྤྱོད་ཅིང་གཙང་མ་ཡིན་ཏེ།ཡིད་ཀྱི་དགུ་ལ་ཡང་འདོད་པ་མི་སྐྱེད་ན་མཚན་གཉིས་སྤྲོད་པའམ། ཡན་ལག་མ་ཡིན་པར་འཇུག་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ཡང་དག་པ་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་མི་རེག་ཅིང་ཁྱིམ་སྟོང་པར་ཞུགས་ནས་ཐབས་ཀྱིས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པ་བསམ་གཏན་བཞི་པོ་དག་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཁྱིམ་ ན་གནས་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་བྱེད་པ་ལ་བརྩོན་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་དང་།ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་དག་ཀྱང་དམ་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་འཛིན་ ཅིང་གཞན་ཡང་ཡང་དག་པའི་ཆོས་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་སྟེ།ཁྱིམ་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ཆོས་ལྔ་པོ་དེ་དག་དང་ལྡན་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བསླབ་པ་ལ་སློབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཁྱིམ་བདག་དྲག་ཤུལ་ཅན་ གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བཀའ་བཞིན་དུ་བགྱི་བར་འཚལ་ལོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བསླབ་པ་ལ་བསླབ་བོ། །ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་འདི་ལྟ་བུ་ལ་ཡང་འཇུག་པར་བགྱིའོ། །དེ་ནས་ དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཛུམ་པ་མཛད་དོ།།འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་གང་གི་ཚེ་འཛུམ་པ་མཛད་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞལ་གྱི་སྒོ་ནས་འོད་འཕྲོ་བ་ཁ་དོག་དུ་མ་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་བྱུང་བ་འདི་ལྟ་སྟེ། སྔོན་པོ་དང་། སེར་ པོ་དང་།དམར་པོ་དང་། དཀར་པོ་དང་། ལེ་བརྒན་དང་། ཤེལ་དང་། དངུལ་གྱི་ཁ་དོག་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་དག་གིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མཐའ་ཡས་མུ་མེད་པ་རྣམས་སུ་འོད་ཀྱིས་སྣང་བས་ཁྱབ་པར་བྱས་ནས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བར་དུ་མངོན་པར་འཕགས་ ཏེ།སླར་ལོག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དབུའི་གཙུག་ཏུ་ནུབ་པར་གྱུར་ཏོ།

居士，在此，在家菩薩居住家中，具足五法，能學習出家學處。何為五法？ 居士，在此，在家菩薩居住家中，無所顧惜地佈施一切，以具足一切智智故，不期望果報。 居士，複次，在家菩薩居住家中，行清凈梵行，連意念中都不生起慾念，更何況兩性交合或非支入處。 居士，複次，在家菩薩居住家中，不觸碰真實無過之物，入空閑處，以方便成就四種禪定而入定。 居士，複次，在家菩薩居住家中，精進令一切眾生安樂，以般若波羅蜜多精進出離。 居士，複次，在家菩薩居住家中，受持正法，並令他人修習正法。 居士，在家菩薩居住家中，具足這五法，即能學習出家學處。 然後，居士勇猛對世尊如是說道：“世尊，我願依如來教誨而行。我將學習出家學處。我將趣入如是法平等性。” 這時，世尊微笑。這是諸佛世尊微笑時的常法：當時，從世尊口中放出種種顏色、各種色彩的光芒，即藍色、黃色、紅色、白色、紫色、水晶色、銀色等。這些光芒遍照無量無邊世界，上至梵世，然後返回，繞世尊三匝，沒入世尊頂髻。

།དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་སྟན་ལས་ལངས་ནས་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ཏེ་པུས་མོ་གཡས་ པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ནས།བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱུ་མ་མཆིས་རྐྱེན་མ་མཆིས་པར་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཛུམ་པ་མི་མཛད་ན་འཛུམ་པ་ མཛད་པའི་རྒྱུ་གང་ལགས།རྐྱེན་གང་ལགས། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁྱིམ་བདག་དྲག་ཤུལ་ཅན་འདིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ མཆོད་པ་བྱས་ཏེ་ཆོས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་སེང་གེའི་སྒྲ་བསྒྲགས་པ་མཐོང་ངམ།གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ལགས་སོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་མཐོང་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱིམ་བདག་ དྲག་ཤུལ་ཅན་འདི་ནི་གང་དག་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ལ་འབྱུང་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་རིམ་གྲོ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ།།བསྟི་སྟང་དང་། མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཆོད་པར་འགྱུར་རོ། །དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། ། རྟག་ཏུ་ཡང་ཁྱིམ་བདག་ཏུ་གྱུར་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བསླབ་པ་ལ་གནས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དེ་ཡང་རྒྱས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་ཁྱིམ་བདག་དྲག་ཤུལ་ཅན་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་རྒྱུ གང་དང་རྐྱེན་གང་གིས་གང་ཁྱིམ་ན་གནས་ཤིང་རྡུལ་ལ་གནས་པ་ལ་དགའ་བར་བྱེད།དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་སྨྲས་པ། །བཙུན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་རྡུལ་ལ་ནི་རྡུལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་བདག་བདེ་བ་ལ་མི་རེ་བ་ཡིན་ནོ། །བཙུན་པ་ཀུན་ དགའ་བོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གཟིར་ཀྱང་བཟོད་དེ།སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་ངོ་། །དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཀུན་ དགའ་བོ་ཁྱིམ་བདག་དྲག་ཤུལ་ཅན་འདི་ཁྱིམ་གྱི་ས་ལ་གནས་ནས་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ལ་སེམས་ཅན་རབ་ཏུ་མང་པོ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ།རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནི་བསྐལ་པ་སྟོང་ངམ། བསྐལ་པ་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མར་ཡང་དེ་ ལྟར་མི་ནུས་སོ།

然後，具壽阿難陀借佛威神力從座而起，偏袒右肩，右膝著地，向世尊所在方向合掌頂禮，對世尊如是說道： “世尊，如來無因無緣不會微笑，微笑的因是什麼？緣是什麼？” 如是請問后，世尊對具壽阿難陀如是開示： “阿難陀，你看到居士勇猛向如來供養併爲成就法而發獅子吼了嗎？” 阿難陀回答：“世尊，我看到了。善逝，我看到了。” 世尊說道：“阿難陀，這位居士勇猛將恭敬供養此賢劫中出現的所有如來，以一切恭敬供養而供養。他也將受持正法。他將常為居士而住于出家學處。他也將廣大如來菩提。” 然後，具壽阿難陀對居士勇猛如是說道：“居士，以何因何緣，你住在家中而喜樂塵垢？” 勇猛回答：“尊者阿難陀，塵垢中絲毫無塵。以具大悲故，我不求自樂。尊者阿難陀，菩薩雖為一切苦所逼，但能忍受，不捨棄眾生。” 如是說后，世尊對具壽阿難陀如是開示： “阿難陀，這位居士勇猛住在家中，於此賢劫將成熟極多眾生。而出家菩薩即使千劫或百千多劫也不能如是。”

།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཀུན་དགའ་བོ་འདི་ལྟར་ཁྱིམ་བདག་འདི་ལ་ཡོད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟོང་ལ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་ འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདིའི་མིང་ཅི་ལགས། འདི་ཇི་ལྟར་གཟུང་བར་བགྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་དྲག་ཤུལ་ ཅན་གྱིས་ཞུས་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཟུང་ཤིག་།ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བསླབ་པ་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་ཟུང་ཤིག་།ལྷག་པའི་བསམ་པས་བླ་མ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་ཟུང་ཤིག་།ཀུན་དགའ་བོ ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡོན་ཏན་དང་།བརྩོན་འགྲུས་དང་། ཆོས་མང་པོ་རབ་ཏུ་འཐོབ་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་ཞན་པས་བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཚངས་པར་སྤྱད་པ་ལ་གནས་པས་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ བས་ན་བདག་ཀྱང་འདི་ལ་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་པར་འདོད་པ་དང་།གཞན་ཡང་བརྩོན་འགྲུས་ལ་གཟུད་པར་འདོད་པ་དང་། བདག་ཀྱང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པར་འདོད་པ་དང་། གཞན་ཡང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་མཉམ་ པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལ་དགོད་པར་འདོད་པས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་མཉན་པར་བྱ།ཀུན་ཆུབ་པར་བྱ། བཀླག་པར་བྱ། གཞན་དག་ལ་ཡང་རྒྱ་ཆེར་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཀུན་དགའ་བོ་ངས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ཡང་དང་ཡང་རྒྱ་ཆེར་ ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ལ་ཡོངས་སུ་གཏད་དོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདིའི་ནང་དུ་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འདུས་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་དགའ་བོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཆོས་ཀྱི་ རྣམ་གྲངས་འདི་དང་མི་འབྲལ་བར་གནས་པ་དེ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་དང་མི་འབྲལ་ལོ།།ཀུན་དགའ་བོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ཉན་ཏམ། འཛིན་ཏམ། ཀློག་པ་དང་མི་འབྲལ་བ་དེ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་དང་མི་འབྲལ་ལོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཀུན་དགའ་བོ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདིའི་ནང་དུ་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འདུས་ཤིང་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདིའི་ནང་དུ་བསླབ་པ་བསྒྲུབ་པའི་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འདུས་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པས་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ།

這是為什麼呢？阿難陀，因為這位居士所具有的功德，即使千位出家菩薩也沒有。 然後，具壽阿難陀對世尊如是說道：“世尊，這部法門的名字是什麼？應當如何受持？” 世尊開示道：“阿難陀，因此你應當受持此法門名為《勇猛所問》。也應當受持名為《在家出家學處成就》。也應當受持名為《以增上意樂恭敬承事上師品》。阿難陀，一聽聞此法門，即能獲得許多菩薩功德、精進和法。而懈怠者即使住梵行百劫也不能如是。阿難陀，因此，我欲於此生起精進，也欲令他人趣入精進；我欲安住一切功德法平等性，也欲安立他人於一切功德法平等性，應當聽聞此法門，應當通達，應當讀誦，也應當廣為他人如實宣說。阿難陀，我爲了一再廣為如實宣說此法門，將它付囑於你。這是為什麼呢？因為如來說此法門中攝集一切功德。阿難陀，菩薩若與此法門不相離而住，則與佛出世不相離。阿難陀，菩薩若與聽聞、受持、讀誦此法門不相離，則與佛出世、見一切佛不相離。這是為什麼呢？阿難陀，因為如來如實廣說此法門中攝集一切功德，此法門中攝集一切學處成就道之功德。”

།ཀུན་དགའ་བོ་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དག་གིས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མེས་རབ་ཏུ་གང་བ་ཡང་འབོགས་ཏེ། ཆོས་ ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་མཉན་པར་བྱ།ཀུན་ཆུབ་པར་བྱའོ། །ཀུན་དགའ་བོ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱིས་རབ་ཏུ་གང་བ་ཙམ་ཡང་རི་མོར་བྱས་ཏེ་སློབ་དཔོན་ལ་ཕུལ་ནས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་མཉན་པར་ བྱའོ།།ཀུན་ཆུབ་པར་བྱའོ། །ཀུན་དགའ་བོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་གིས་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་རིན་པོ་ཆེ་ལས་སོ་སོར་བྱས་ཏེ་མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཆོད་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ད་ལྟར་བྱུང་ བའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་རྣམས་ལ་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་ཅིང་།གང་མ་འོངས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བྲན་དང་།སློབ་མར་ཁས་བླངས་ཏེ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་མི་འཛིན། མི་འཆང་། མི་ཀློག་།ཀུན་ཆུབ་པར་མི་བྱེད། འཇུག་པར་མི་བྱེད་ཅིང་སྒྲུབ་པ་འདི་ལ་མི་གནས་ན། ཀུན་དགའ་བོ་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་དེས་འདས་པ་དང་།མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་མཆོད་པ་བྱས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཀུན་དགའ་བོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ཉན་ཅིང་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱེད་ལ་དམ་པའི་ཆོས་ ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་བྱ་བ་དང་།སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཞན་དག་ལ་ཡང་རྒྱ་ཆེར་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་ཅིང་སྒྲུབ་པ་འདི་ལ་ཡང་གནས་ན་ཀུན་དགའ་བོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་ བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ལ་མཆོད་པ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ།།གུས་པ་དང་བཅས་པས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་ བོ་དང་།ཁྱིམ་བདག་དྲག་ཤུལ་ཅན་དང་། དགེ་སློང་དེ་དག་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་དང་། ལྷ་དང་། མི་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། དྲི་ཟར་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཡི་རངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་ བསྟོད་དོ།

阿難陀，善男子或善女人為求正等正覺，即使穿越遍滿三千大千世界的烈火，也應聽聞、通達此法門。阿難陀，即使以三千大千世界充滿七寶作為繪畫供養師長，也應聽聞、通達此法門。阿難陀，菩薩即使為過去諸佛世尊各別建造寶塔，以一切供養而供養，同樣對現在諸佛世尊及聲聞僧眾乃至壽盡以一切安樂資具承事供養，並且對未來諸佛世尊及諸菩薩自稱為奴僕、弟子而承事供養，但若不受持、不執持、不讀誦、不通達、不趣入此法門，不住此修行，阿難陀，該菩薩則不算供養過去、未來、現在諸如來。阿難陀，若菩薩聽聞並通達此法門，為令正法久住、佛種不斷，也廣為他人如實宣說，並且住於此修行，阿難陀，該菩薩則成就供養過去、未來、現在諸佛世尊，也成就恭敬承事。” 世尊如是宣說后，具壽阿難陀、居士勇猛、諸比丘、諸菩薩及天、人、阿修羅、乾闥婆等世間眾生歡喜，讚歎世尊所說。

། །།འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ལེའུ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལས། འཕགས་པ་དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་ཞུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ལེའུ་བཅུ་དགུ་པ་རྫོགས་སོ།

《聖寶積大乘法門十萬品》中，《聖勇猛所問》第十九品終。

། རྒྱ་གར གྱི་མཁན་པོ་སུ་རེན་དྲ་བོ་དྷི་དང་།ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙྪ་བ་བན་དེ་ཡེ་ཤེས་སྡེས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ།། །།

由印度堪布蘇仁陀菩提和大譯師班智耶喜德翻譯、校對並最終確定。