d0341賢愚經c3.5s|d0341賢愚經c3.5s(續3)
།ཐོག་མ་མེད་པ་ནས ལུས་འདི་འཁོར་བ་ན་འཁོར་ཞིང་།ཡུན་རིང་པོར་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ན་འདུག་པའི་ཚེ་ཉི་མ་གཅིག་ལ་ཡང་ལན་དུ་མ་ཞིག་ཚེ་འཕོས་ནས་ལུས་འདི་ཆུད་ཟོས་ཏེ། ཐལ་ཆུ་དང་། ལྕགས་ཀྱི་ཁྲི་དང་། ཆུ་ཚན་ཁོལ་མ་དང་། ངན་སྐྱུགས་དང་། མེའི་ཤིང་རྟ་དང་། མེ་དོང་ལ་ སོགས་པའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ཡུན་རིང་པོར་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་སྟེ།བཙོ་བ་དང་བསྲེགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལུས་འདི་གྲངས་མེད་པར་ཆུད་ཟོས་ཀྱང་། བསོད་ནམས་འགའ་ཙམ་ཡང་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་སྐྱེས་པ་ན། གཅིག་ལ་གཅིག་ཟ་ཞིང་འཆའ་ བ་དང་།གཞན་གྱིས་བསད་དེ་ཀུན་གྱིས་ཟོས་པ་དང་། ཚེ་འཕོས་ནས་རུལ་ཅིང་མྱགས་པ་ཡང་གྲངས་མེད་དེ། ད་ལྟར་ལུས་འདི་ཆུད་ཟོས་ཀྱང་བསོད་ནམས་སུ་གྱུར་པ་མེད་དོ། །ཀྱི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པ་ན། ལུས་ལ་མེ་འབར་ཏེ། འཁོར་ལོས་མགོ་བཅད་མ་ ཐག་ཏུ་ཕྱིར་ཡང་སོས་པ་གྲངས་མེད་པ་ཞིག་མྱོང་སྟེ།དེ་ལྟར་ལུས་ཆུད་ཟོས་ཀྱང་བསོད་ནམས་སུ་གྱུར་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་མིར་སྐྱེས་ན་ཡང་ནོར་དང་བུད་མེད་ཀྱི་ཕྱིར་ཁྲོས་རྔམས་པས་མིག་བགྲད་དེ། གཅིག་ལ་གཅིག་འཚེ་ཞིང་གསོད་པ་དང་། གཡུལ་ངོར་ལྷགས་ནས་གཅིག་ལ་ གཅིག་གསོད་དེ།དེ་ལྟར་ལུས་ཆུད་ཟོས་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་གིས་ལུས་གྲངས་མེད་པ་ཞིག་བོར་ཡང་བསོད་ནམས་སུ་མ་གྱུར་ཏེ། བདག་གིས་ལུས་འདི་ཡོངས་སུ་གཏང་བར་བྱའོ། །བདག་གི་ལུས་འདི་མི་གཙང་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ སྟེ།རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་འཇིག་ཅིང་བྲལ་བར་འགྱུར་བས་མི་རྟག་ཞིང་བཙོག་པའི་མགོ་འདིས་ཕན་པའི་དོན་འཐུན་པར་གྱུར་ན་ཅིའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པར་མི་བྱ། ངའི་མགོ་འདི་བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་བྱིན་ཏེ། བསོད་ནམས་དེས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་བོ། །ནམ་མངོན་པར་སངས་ རྒྱས་ན།ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཁྱེད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ལས་བཟླའོ། །ངས་སྦྱིན་པ་བྱས་པ་འདིས་མངོན་པར་འཚང་རྒྱའི། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་ཁྱེད་བར་ཆད་དང་བགེགས་མ་བྱེད་ཅིག་།རྒྱལ་ཕྲན་དང་། བློན་ པོ་དང་།བཙུན་མོ་དང་། སྲས་རྣམས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་ཐོས་ནས་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེས་བྲམ་ཟེ་ལ་སྨྲས་པ། ད་མགོ་བླངས་པའི་དུས་ལ་བབ་ཀྱིས་ལོངས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ།
“從無始以來,這個身體在輪迴中流轉,長時間在地獄中,一天之內多次死亡,身體被浪費。在灰水、鐵床、沸騰熱水、糞尿、火車、火坑等地獄中長期遭受痛苦,被煮被燒等無數次浪費這個身體,卻沒有絲毫功德。 如果生為畜生,互相吞食,被他人殺害后被眾人吃掉,死後腐爛,次數無數,現在浪費這個身體也沒有功德。 如果生為餓鬼,身體燃燒,頭被車輪砍下後又立即復原,經歷無數次,這樣浪費身體也沒有功德。 即使生為人,也因財物和女人而憤怒瞪眼,互相傷害殺戮,在戰場上互相殺戮,這樣浪費身體,以及因貪嗔癡而捨棄無數身體,都沒有成為功德。 我要捨棄這個身體。我的這個身體是各種不凈物的聚合,不久就會毀壞分離,是無常污穢的。如果這個頭能帶來利益,為什麼不佈施呢?我把頭給這個婆羅門,以此功德成就無上菩提。當我成佛時,功德圓滿,善巧方便也能救度你們脫離痛苦。我以此佈施成就無上菩提,你們不要阻礙我的菩提心。” 諸王、大臣、妃子和王子們聽了這番話后,都默然不語。 然後大王對婆羅門說:“現在是取頭的時候了,來拿吧。”
།བྲམ་ཟེས་གསོལ་པ་ད་ལྟར་རྒྱལ་པོ་དང་། བློན་པོ་ ལ་སོགས་པ་འཁོར་མང་པོས་བསྐོར་ཏེ།བདག་གཅིག་པུས་རྒྱལ་པོའི་དབུ་བཅད་པའི་མཐུ་མ་མཆིས་ཀྱི། ཐུགས་མི་ཐུབ་བོ། །བདག་ལ་སྩལ་བར་འཚལ་ན། རྒྱབ་ཀྱི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་གཤེགས་སོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་རྒྱལ་ཕྲན་དང་། རྒྱལ་བུ་རྣམས་ ལ་བསྒོ་བ།ཁྱོད་ང་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་ན། བྲམ་ཟེ་འདི་ལ་གནོད་པའི་ཀྱལ་ཀ་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་བསྒོ་ནས། བྲམ་ཟེ་དང་འགྲོགས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་བྲམ་ཟེས་གསོལ་པ། རྒྱལ་པོ་ནི་སྐུ་གཞོན་ཏེ། རིང་ཡང་གྱད་དང་མཉམ་ པས་ན།ཚ་བ་མི་བཟོད་དེ། ཕྱིར་ཡང་འགྱོད་ཀྱང་སྲིད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་དབུ་ཤིང་ལ་བཏགས་ཏེ། གདོད་དགུམ་པར་འཚལ་ལོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་ཤིང་གི་ཡལ་ག་བརྟན་ཞིང་། ལོ་མས་ཀུན་ཏུ་ཁེབས་པ་ཞིག་ལ་མགོ་བཏགས་ནས། པུས་མོ་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ། བྲམ་ ཟེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།།ཁྱོད་ཀྱིས་ངའི་མགོ་ཆོད་ལ་ཕྱིར་ཡང་ངའི་ལག་ཏུ་བཞག་ནས་ངའི་ལག་ནས་ལོངས་ཤིག་།ངས་ཁྱོད་ལ་མགོ་སྦྱིན་པའི་བསོད་ནམས་འདིས་ནི་བདུད་དམ། ཚངས་པ་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བརྒྱ་བྱིན་ནམ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའམ། ཁམས་ གསུམ་གྱི་བདེ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་འདོད་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན།བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་དོ། །འགྲོ་བ་མང་པོ་སྐྱོབ་ཅིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་ལ་བཀོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེས་རལ་གྲི་ཕྱར་ཏེ་གདབ་ཅེས་བྱས་པ་དང་། ཤིང་གི་ལྷ་དེ་རབ་ཏུ་མི་ དགའ་བར་གྱུར་ནས།ཅིའི་ཕྱིར་མི་འདི་གསོད་པའི་ལས་བྱས་སྙམ་ནས། བྲམ་ཟེ་དེའི་རྣ་དྲུང་དུ་ཐལ་མོ་གཅིག་བསྣུན་པས། རྐང་ལག་མ་ཚུགས་ཏེ་ས་ལ་འགྱེལ་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་ཡར་ཤིང་གི་ལྷ་ལ་བལྟས་ཏེ་སྨྲས་པ། སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་ངས་ཤིང་འདི་ལ་མགོ་དགུ་ བརྒྱ་དགུ་བཅུ་རྩ་དགུ་སྙེད་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་བྱས་ཏེ།ད་མགོ་འདིས་སྦྱིན་པ་སྟོང་དུ་ཚང་སྟེ། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཀྱིས། ངའི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བར་ཆོད་མ་བྱེད་ཅིག་།དེའི་ཚེ་ན་ཤིང་གི་ལྷ་དེས་རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས། བྲམ་ཟེ་དེ་ཕྱིར་ སོར་ཆུད་པར་བྱས་ཏེ།བྲམ་ཟེས་ལངས་ནས། རལ་གྲི་ཐོགས་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་མགོ་བཅད་དོ།
婆羅門說:“現在國王被眾多大臣等隨從包圍,我一個人沒有能力砍下國王的頭,請原諒。如果要給我,請到後花園去。” 國王囑咐諸王和王子們:“如果你們尊敬我,就不要傷害這個婆羅門。“說完,國王和婆羅門一起去了花園。 婆羅門對國王說:“國王年輕力壯,可能會反悔,請把頭繫在樹上,我再砍下。” 國王把頭繫在一棵枝幹堅固、樹葉茂密的樹上,跪在地上對婆羅門說:“你砍下我的頭后,再放在我手中,從我手裡拿走。我佈施頭顱的功德,不是爲了成為魔王、梵天、帝釋天或轉輪王,也不是爲了三界的快樂,而是爲了無上正等正覺,爲了救度眾多眾生,讓他們獲得涅槃之樂。” 婆羅門舉起劍要砍時,樹神非常不悅,想著”為什麼要殺這個人”,就在婆羅門耳邊拍了一掌,婆羅門手腳無力倒在地上。 國王抬頭對樹神說:“過去我在這棵樹上佈施了九百九十九個頭,現在這個頭使佈施圓滿一千,佈施波羅蜜也圓滿了,請不要阻礙我的無上菩提心。” 樹神聽后,讓婆羅門恢復正常。婆羅門站起來,拿起劍砍下了國王的頭。
།མགོ་ལག་ཏུ་ལྷུང་ནས། ས་ཆེན་པོ་ཡང་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས། ལྷའི་ཕོ་བྲང་ཡང་འགུལ་ཞིག་ལྡེག་སྟེ། མི་བདེ་བར་གྱུར་ནས། ངོ་མཚར་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ཏེ། ཀུན་ གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱིར།མགོའི་སྦྱིན་པ་བྱས་པར་མཐོང་ནས་ཐམས་ཅད་འདུས་ཤིང་འཚོགས་ཏེ་ངོ་མཚར་ཏོ། །ཞེས་མཆི་མ་ཆར་བཞིན་དུ་འབབ་སྟེ་ངུས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཟླ་འོད་ཀྱིས་མགོའི་སྦྱིན་པ་བྱས་པས། སྦྱིན་ པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་ཀུན་ཏུ་གྲགས་པར་གྱུར་ནས།རྒྱལ་པོ་བྱི་མ་སེ་ནས་ཐོས་ནས་མི་དགའ་སྟེ་འཁམས་ནས་སྙིང་གས་ཏེ་ཚེ་འཕོས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་བྲམ་ཟེས་རྒྱལ་པོའི་མགོ་ཁྱེར་ཏེ་སོང་བའི་ཚེ་རྒྱལ་ཕྲན་དང་བློན་པོ་དང་བཙུན་མོ་དང་། རྒྱལ་བུ་ རྣམས་ཀྱིས་ལུས་ས་ལ་བརྡབས་ཏེ་ཆོ་ངེས་བཏབ་ནས།ལ་ལ་ཁྲག་ཏུ་སྐྱུགས་ནས་ཚེ་འཕོས་སོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ཅི་ཡང་མི་དྲན་པར་མྱོས་སོ། །ཁ་ཅིག་ནི་རང་གི་སྐྲ་ཀུན་བལ་ལོ། །ལ་ལ་ནི་རང་གི་གོས་ཀུན་དྲལ་ལོ། །ཁ་ཅིག་ནི་རང་གི་ལག་པ་གཉིས་ཀྱིས་གདོང་ཀུན་བྲད་བྲད་ནས་ཆོ་ངེས་ བཏབ་ཅིང་ས་ལ་འགྲེའོ།།དེའི་ཚེ་ན་བྲམ་ཟེ་དེས་རྒྱལ་པོའི་དབུ་མི་སྡུག་ཅིང་མནམ་མོ་ཞེས་མི་འདོད་ནས་ས་ལ་བོར་ཏེ་སོང་བ་དང་། དེ་ལ་བྲམ་ཟེ་ཁ་ཅིག་གིས་ཁྱོད་ཤིན་ཏུ་གདུག་པ་ཅན་ཡིན་པ་ལྟ་ཐོག་མ་ནས་དགོས་པ་མེད་ན། བསླངས་ཏེ་ཅི་བྱ་ཞེས་སྤྱོས་སོ། །བྲམ་ཟེ་དེ་ལམ་དུ་ ཞུགས་ནས་ཕྲད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྤྱོས་ནས།ཁ་ཟས་མི་སྟེར་བས་ཤིན་ཏུ་ཉམ་ཐག་པར་གྱུར་ལ། ལམ་ནས་བྱི་མ་སེ་ན་ཡང་ཚེ་འཕོས་པར་གཏམ་ཐོས་པས་ཐོག་མར་རེ་བའི་སེམས་ལྟར་མ་གྱུར་ནས་མྱ་ངན་གྱིས་ཡི་མུག་སྟེ་སྙིང་ཚལ་པ་བདུན་དུ་གས་ནས། ཁྲག་སྐྱུགས་ ནས་ཚེ་འཕོས་སོ།།རྒྱལ་པོ་བྱི་མ་སེ་ན་དང་། བྲམ་ཟེ་གཉིས་ཚེ་འཕོས་ནས་མཚམས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་སྐྱེས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཟླ་འོད་ཀྱི་མྱ་ངན་གྱིས་གདུངས་ཏེ་ཚེ་འཕོས་པ་རྣམས་ནི་མཐོ་རིས་ཀྱི་ལྷར་སྐྱེས་སོ། །ཀུན་དགའ་བོ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོ་ཟླ་འོད་ དེ་ནི་ད་ལྟར་ང་ཡིན་ནོ།།རྒྱལ་པོ་བྱི་མ་སེ་ན་དེ་ནི་བདུད་སྡིག་ཏོ་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེའི་དུས་ན་བྲམ་ཟེ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ལྷ་སྦྱིན་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཤིང་གི་ལྷ་མོ་དེ་ནི་ད་ལྟར་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ན་བློན་པོ་ཟླ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ཡང་ང་ཚེ་འཕོས་པར་མཐོང་ བར་མི་བཟོད་པས་སྔར་ཚེ་འཕོས་སོ།
頭落入手中,大地六種震動。天宮也搖晃不安,感到驚奇。眾人看到菩薩為眾生布施頭顱,都聚集在一起,淚如雨下,驚歎說:“月光王佈施頭顱,圓滿了佈施波羅蜜。” 這個訊息傳開后,毗摩斯那王聽到后不悅,昏倒心碎而死。 婆羅門拿著國王的頭離開時,諸王、大臣、妃子和王子們都倒地哀號,有的吐血而死,有的失去知覺,有的拔自己的頭髮,有的撕自己的衣服,有的用雙手抓撓臉頰哀號倒地。 婆羅門嫌棄國王的頭難看臭氣,不想要了就扔在地上離開。有些婆羅門譏諷他說:“你太殘忍了,本來就不需要,為什麼要索要呢?” 那個婆羅門上路后,遇到的人都譏諷他,不給他食物,他變得非常疲憊。路上聽說毗摩斯那王已死,最初的期望落空,悲傷絕望,心碎七瓣,吐血而死。 毗摩斯那王和婆羅門死後都墮入無間地獄。因悲傷月光王而死的人都轉生天界。 阿難,當時的月光王就是現在的我,毗摩斯那王就是魔波旬,那個婆羅門就是現在的提婆達多,樹神就是現在的目犍連,大臣月大就是舍利弗。那時他們也是因為不忍心看我死去而先我而去。
།དེང་གི་དུས་འདིར་ཡང་ང་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མཐོང་བར་མི་བཟོད་ནས། སྔར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་དང་། འཁོར་གཞན་དག་ སྐད་འཐུན་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི་ངོ་མཚར་རྨད་དོ་ཞེས་བསྔགས་ནས།བསྒོམ་པ་ལ་ནན་ཏན་བྱས་པས་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །ཁ་ཅིག་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏེ། བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་དགའོ།།རྒྱལ་པོ་ཟླ་འོད་ཀྱིས་མགོ་སྦྱིན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་གཉིས་པའོ།། །།འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་ སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་གསལ་ཐུབ་ལ་བློན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དེ། །རབ་ཏུ་ཕྱུག་པ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ། དེ་ལ་བུ་ཕོ་བདུན་ཡོད་དོ། །བུ་ཕོ་དྲུག་གི་ནི་ཆུང་མ་ལོན་ཏེ། ནང་གི་བུ་ཐ་གཅིག་ཆུང་མ་མ་ལོན་ནས་ཕས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་ སོ།།བདག་ནི་རྒས་འཁོགས་ཏེ། བུ་གཅིག་གི་ཆུང་མ་མ་ལོན་པ་འདི་ལ་བཟང་མོ་མཆོག་ཞིག་བཙལ་ལོ་སྙམ་བསམས་ནས། དེའི་ཚེ་ན་ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་བྲམ་ཟེ་མཛའ་ཞིང་བཤེས་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེ་དང་ཕྲད་ནས་གཏམ་དུ་གླེངས་པ། བདག་གི་བུ་ནང་གི་ཐ་འདི་ ད་དུང་ཆུང་མ་མ་ལོན་ཏེ།སུ་ལ་བསླང་ཡང་མི་ཤེས་ན། ཁྱོད་ནི་ཡུལ་ཀུན་ཏུ་ཕྱིན་ན་བུ་མོ་བཟང་ཞིང་མཛེས་པ། བློ་དང་ལྡན་པ། ཚེ་དང་དབང་ཐང་ཡོད་པ་ལྟ་ཅི་མཐོང་། བདག་གི་བུ་འདིའི་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཞིག་ཁྱོད་ཀྱིས་བཙལ་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་དེས་ཀྱང་ དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ་སྨྲས་ནས།ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཞིང་ཚོལ་བ་ལས། ཡུལ་ཤི་རི་ཏི་ཏ་ཞེས་བྱ་བ་ན་བུ་མོ་ལྔ་བརྒྱ་ཞིག་འགྲོགས་ཏེ། རྩེ་བ་ལས་མེ་ཏོག་བཟང་པོ་བཏུས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་མཆོད་པའི་ཕྲེང་བ་བྱེད་པ་མཐོང་ངོ་། །བྲམ་ཟེ་དེས་ཀྱང་བུ་མོ་དེ་དག་གར་སོང་བའི་ཕྱི་བཞིན་དུ་བལྟས་ ན་བུ་མོ་དེ་དག་ཆུ་ཆུང་ངུ་ཞིག་འབོག་པ་ལས།གཞན་ཐམས་ཅད་ནི་ལྷམ་ཕུད་ཀྱི་བུ་མོ་གཅིག་ལྷམ་མ་ཕུད་པར་ཆུ་བརྒལ་ཏོ།
現在他們也是因為不忍心看我入涅槃而先我而去。” 世尊說完這番話后,具壽阿難和其他眷屬一致稱讚:“如來的功德真是不可思議!”他們精進修行,有的獲得沙門果位,有的證得無上正等正覺,都對世尊所說生起歡喜心。 這是《月光王佈施頭顱品》,第二十二品。 我是這樣聽說的:有一次,世尊住在舍衛城祇樹給孤獨園。 那時,波斯匿王有一位大臣,非常富有。他有七個兒子,六個已經娶妻,只有最小的兒子還沒有娶妻。父親心想:“我已年邁,要為這個未娶妻的兒子找個最好的妻子。” 這位長者有一個婆羅門朋友,他對朋友說:“我最小的兒子還沒有娶妻,不知該向誰求親。你經常四處遊歷,可曾見過美麗聰慧、福壽具足的女子?請你為我兒子尋找一個如意的妻子。” 婆羅門答應了,四處尋找。在一個名叫希利提達的地方,他看到五百個少女聚在一起遊玩,採摘美麗的花朵為佛陀編花環供養。 婆羅門跟隨這些少女,看到她們渡過一條小溪時,除了一個少女,其他人都脫掉鞋子。
།དེ་ནས་ཡང་སོང་སོང་བ་ལས་ཆུ་ཆེན་པོ་ཞིག་བརྒལ་ནས། བུ་མོ་གཞན་ནི་གོས་ཕུད་ནས་ཆུར་ཞུགས། བུ་མོ་དེ་འབའ་ཞིག་གོས་ཀྱང་མ་ཕུད་པར་ཆུ་བརྒལ་ ཏོ།།དེ་ནས་ཚལ་ཞིག་གི་ནང་དུ་ཕྱིན་ནས་བུ་མོ་གཞན་ནི་ཤིང་ཁར་འཛེག་ཅིང་མེ་ཏོག་འཐོགས་ན། བུ་མོ་དེ་འབའ་ཞིག་གིས་ས་ལ་བཏུས་ཀྱང་། གཞན་པས་མང་དུ་རྙེད་དོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་བུ་མོའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། ཁྱོད་ལ་ཐེ་ཙོམ་ཞིག་དྲི་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་ལན་ལེགས་པར་ཐོབ་ཤིག་ ཅེས་སྨྲས་སོ།།བུ་མོས་ཀྱང་ཐེ་ཙོམ་ཡོད་ན་དྲིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། བྲམ་ཟེས་དྲིས་པ། བུ་མོ་ཁྱོད་ཆུ་རྒལ་བ་དང་བུ་མོ་གཞན་གྱིས་ལྷམ་ཕུད་ནས་ཆུ་རྒལ། བུ་མོ་ཁྱོད་འབའ་ཞིག་ལྷམ་ཡང་མ་ཕུད་པར་ཆུ་རྒལ་ན་ཁྱོད་ལ་བསམས་པ་གཞན་ཅི་ཡོད། བུ་མོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་ཐེ་ཙོམ་ནི་ངོ་མཚར་ཆེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་ས་སྐམ་པོ་ལ་འགྲོ་བའི་ཚེ། རྐང་པའི་འོག་ཏུ་ཅི་འགྲོ་མིག་གིས་བལྟར་ཡོད་པས་ཚེར་མའམ། རྡོའམ་གྱོ་མོའམ། མི་བདེ་བའི་བག་སྣང་ན་ཡང་འབྱོལ་ནས་འགྲོ། ཆུའི་གཏིང་ན་ཅི་ཡོད་པ་མིག་གིས་བལྟར་མེད་དེ། གལ་ཏེ ཚེར་མའམ།སྦྲུལ་ལམ་སྲིན་བུ་གདུག་པ་ཅན་དག་ལ་བརྫིས་ན་རྐང་པ་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་གྱི་དོགས་པས་ལྷམ་མ་ཕུད་པ་ཡིན་ནོ། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་གོས་དང་བཅས་སུ་ཆུ་ལ་འབོག་།བུ་མོས་སྨྲས་པ། བུད་མེད་ཀྱི་ལུས་ལ་མཚན་མ་བཟང་པོ་དང་། ངན་པ་ཡོད་པས་གོས་བརྗེས་ཏེ་ཆུར་ཞུགས་ན་གཞན་གྱིས་མཐོང་སྟེ། མཚན་མ་བཟང་ན་ཅི་ཡང་མི་ཟེར་གྱིས། མཚན་ངན་ན་འཕྱ་བར་འགྱུར་བས་བདག་གིས་གོས་མ་བརྫེས་པ་ཡིན་ནོ། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། འོ་ན་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་གཅིག་པུ་ཤིང་ཁར་མི་འཛེག་།བུ་མོས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཤིང་ཁར་འཛེགས་ན་ཤིང་གི་ཡལ་ག་ཆག་གམ་ལྷུང་ན་ལུས་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བས། ཤིང་ཁར་མ་འཛེགས་པ་ཡིན་ནོ། །བུ་མོ་འདི་ནི་རྒྱལ་པོ་རབ་གསལ་རྒྱལ་གྱི་གཅུང་སྟོབས་གྲོགས་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བུ་མོ་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་གཅུང་དེ་སྔོན་ཉེས་པ་ཞིག་བྱས་པས་ཡུལ་དེ ནས་བསྐྲད་དེ་ཡུལ་འདིར་འོངས་ནས།ལྷ་མཚམས་མ་ཆུང་མར་བླང་བ་ལས་བཙས་པའི་བུ་མོ་ཡིན་ནོ། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། བུ་མོ་ཁྱོད་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་མཁས་ཤིང་མཛངས་པ་ཞིག་ན། ཁྱོད་ལ་ཕ་མ་ཡོད་དམ། བུ་མོས་སྨྲས་པ་ཡོད་དོ། །འོ་ན་འགྲོགས་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱིམ་དུ་ འདོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་ནས།དེའི་སྒོར་ཕྱིན་པ་དང་། བུ་མོ་ནང་དུ་སོང་སྟེ། ཕ་མ་ལ་སྨྲས་པ། སྒོ་ན་བྲམ་ཟེ་ཞིག་ཡབ་དང་མཇལ་འཚལ་ལོ་ཞེས་མཆིའོ།
他們繼續前行,渡過一條大河時,其他少女都脫掉衣服下水,只有那個少女沒脫衣服就渡河了。 然後她們進入一個園林,其他少女爬到樹上採花,只有那個少女在地上采,但她採到的比別人還多。 婆羅門走到那個少女面前說:“我有個疑問想問你,請你好好回答。” 少女說:“有疑問就問吧。” 婆羅門問:“你渡河時,其他少女都脫鞋,只有你沒脫,你是怎麼想的?” 少女說:“你的疑問並不奇怪。我在乾地上走路時,可以看到腳下有什麼,如果有刺、石頭或不平的地方就可以避開。但在水裡看不到底下有什麼,如果踩到刺、蛇或毒蟲會傷到腳,所以我沒脫鞋。” 婆羅門問:“那你為什麼不脫衣服下水?” 少女說:“女子身上有好壞不同的特徵,如果脫衣服下水被人看到,特徵好的不會說什麼,特徵不好的會被嘲笑,所以我沒脫衣服。” 婆羅門問:“那你為什麼不爬樹?” 少女說:“如果爬樹,樹枝斷了或掉下來會傷到身體,所以我沒爬樹。” 這個少女是國王拉布薩爾嘉的弟弟托布卓波的女兒。他的弟弟以前犯了錯誤被驅逐出國,來到這裡娶了拉燦瑪為妻,生下了這個女兒。 婆羅門說:“你很聰明能幹,你有父母嗎?” 少女說:“有。” “那我跟你一起去你家。“說完就到了門口。 少女進去對父母說:“門口有個婆羅門想見父親。”
།བུ་མོ་དེའི་ཕ་སྒོར་བྱུང་ནས་གཅིག་ལ་གཅིག་བདེའམ་ཞེས་དྲིས་ནས་ད་གཟོད་ཀྱི་བུ་མོ་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་མོ་ཡིན་ ནམ་ཞེས་དྲིས་སོ།།སྨྲས་པ་བདག་གི་བུ་མོ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་བདག་པོ་ཡོད་དམ། སྨྲས་པ་བདག་པོ་མེད་དོ། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན། བློན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་སམ། སྨྲས་པ་བདག་དང་བཤེས་སོ། །བྲམ་ཟེ་དེས་སྨྲས་པ། བློན་ པོ་དེའི་བུ་ནང་གི་ཆུང་ངུ་།བྱད་གཟུགས་ལེགས་ཤིང་ཡིད་གཞུངས་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། ཁྱོད་ཀྱི་བུ་མོ་ཆུང་མར་སློང་ངོ་། །དེས་སྨྲས་པ་དེ་ནི་རིགས་ཆེ་ཞིང་མཐོ་བ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་བུ་མོ་འདོད་ན་ལྟ་ཁྱོད་ཀྱི་བསམ་པ་ལྟར་བྱའོ། །ཞེས་སྨྲས་ནས། བྲམ་ཟེ་དེས་ཀྱང་གྲོགས་པོ་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ལ་ མཉན་དུ་ཡོད་པར་བྲམ་ཟེའི་ཐོག་ཏུ་ཡི་གེ་སྤྲིང་ངོ་།།བྲམ་ཟེའི་ཐོག་ཏུ་ཡི་གེ་འོངས་ནས་བག་མ་བསུ་བའི་རྟ་དང་ཤིང་རྟ་ལ་སོགས་པ་བཤམས་ཏེ། དེ་ནས་ཡུལ་ཤི་རི་ཏི་ཏ་རར་ཆས་སོ། །དེར་ཕྱིན་དུ་ཉེ་བ་དང་། སྔར་མི་གཅིག་སྦྲོན་དུ་བཏང་ནས། དེས་ཀྱང་བུ་མོ་བག་མར་བཏང་ བའི་སྟོན་མོ་བཤམས་ཏེ།བུ་མོ་བག་མར་བཏང་ངོ་། །དེ་དག་གིས་བུ་མོ་ཐོབ་ནས། མཉན་ཡོད་དུ་འགྲོ་བ་ན། བུ་མོ་དེའི་མས་མི་མང་པོའི་ནང་དུ་བུ་མོ་ལ་འདི་སྐད་དུ། ཁྱོད་དེང་ཕྱིན་ཅད་རྟག་ཏུ་གོས་བཟང་པོ་གྱོན་ཞིང་ཁ་ཟས་ཞིམ་པོ་ཟོ་ཤིག་།ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་རྒྱུན་མི་ ཆད་པར་མེ་ལོང་ལ་ལྟོས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་ནས།བུ་མོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། གྱོས་པོ་དེ་ཡི་ཏམ་རངས་ཏེ། འདི་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །མི་གཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་སྐྱིད་སྡུག་ཀྱང་མི་རྟག་ལ། གོས་བཟང་པོ་དང་། ཁ་ཟས་ཞིམ་པོ་རྟག་ཏུ་ག་ལ་རྙེད། རྟག་ཏུ་མེ་ ལོང་ལ་ལྟོས་ཤིག་པ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་སྙམ་བསམས་ནས།སོ་སོར་འཕྱི་ཕྱག་འཚལ་ནས་གྱེས་སོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་འགྲོགས་ཏེ་ལམ་དུ་ཞུགས་ནས་ཕྱིར་ཡུལ་དུ་དོང་བ་ལས། བར་ན་ཁང་པ་བཟང་པོ་བསིལ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེ་དག་ལས་སྔར་དོང་བ་དག་ཁང་པ་ དེ་ན་བསྟི་ཞིང་འཁོད་དོ།
那個少女的父親出來迎接,互相問候后,婆羅門問:“這個少女是你的女兒嗎?” 他回答:“是我的女兒。” “那麼她有丈夫嗎?” “沒有丈夫。” 婆羅門說:“你認識舍衛城的一位名叫’大臣’的人嗎?” 他說:“我認識,是我的朋友。” 婆羅門說:“那位大臣的小兒子長相英俊,性情溫和,想娶你的女兒為妻。” 他說:“那是高貴的家族。如果他想要我的女兒,就按你的意思辦吧。” 婆羅門便托回去的朋友帶信到舍衛城。 信到達后,他們準備好迎親的馬車等,然後出發前往希利提達。 快到時,先派人通知。他們準備好婚宴,把少女嫁了出去。 得到少女后,他們返回舍衛城。少女的母親在眾人面前囑咐女兒:“從今以後,你要經常穿好衣服,吃好食物。每天都要照鏡子。” 少女答應了。姑爺聽了心裡想:“一個人的生活有起有落,哪能總穿好衣服吃好食物?每天照鏡子也不合適。“於是他們互相道別分開了。 一行人上路返回,途中有一座涼爽的好房子,先到的人在那裡休息。
།བག་མ་སར་པ་ཡང་ཕྱིས་དེར་འོངས་ནས་གྱོས་པོ་ལ་འདིའི་འོག་ཏུ་བཞུགས་སུ་མི་རུང་གིས། མྱུར་དུ་ཐང་ལ་བཞུད་དོ་ཞེས་གསོལ་ནས། བག་མས་སྨྲས་པ་བཞིན་དུ་ཐང་ལ་བྱུང་ངོ་། །གཡོག་ཁ་ཅིག་འགྲོར་མ་བཏུབ་སྟེ། ཁང་པའི་འོག་ཏུ་འདུག་འདུག་ པ་ལས་རིང་པོར་མ་ལོན་པར་བ་ལང་དང་།རྟ་ཅིག་དེར་འོངས་ནས། ཀ་བ་ལ་རྙོགས་པ་དང་། ཁང་པ་རྡིབ་ནས་ཁང་པའི་འོག་ན་འདུག་པ་དག་ཁ་དག་གོ་།གྱོས་པོས་སེམས་པ་བདག་སྲོག་དང་བྲལ་བ་ལས་ཐར་བར་བྱས་པ་ནི། མནའ་མ་འདི་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། མནའ་མ་ ལ་ལྷག་པར་བྱམས་པའི་སེམས་སྐྱེས་སོ།།དེ་ནས་ཡང་སོང་སོང་བ་ལས་ཆུ་གཤོང་ཅིག་ཏུ་རྩཝ་དང་ཆུར་ལྡན་པ་ཞིག་ཏུ་འདུག་པ་ལས། མནའ་མ་ཕྱིས་འོངས་ནས། ཆུ་གཤོང་འདིར་བཞུགས་སུ་མི་རུང་གིས་མྱུར་དུ་འཕོས་ཤིག་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། ལོགས་ཤིག་ཏུ་འཕོས་ མ་ཐག་ཏུ་གྲུ་ཆར་དྲག་པོ་བབ་ནས་སྔར་བཏབ་པའི་ཆུ་གཤོང་དུ་གཤའ་ཆེན་པོ་བྱུང་ངོ་།།གྱོས་པོས་བསམས་པ། བདག་ལན་གཉིས་སུ་སྲོག་དང་བྲལ་བ་ལས་མནའ་མས་ཐར་བར་བྱས་སོ་སྙམ་ནས། ཆས་ཏེ་སོང་བ་ལས་ཡུལ་དུ་ཕྱིན་ཏོ། །དེ་ནས་གཉེན་རྣམས་ ལྷགས་ཏེ།དགའ་བའི་གཏམ་བྱས་ནས་སྟོན་མོ་ཆེན་པོ་བྱས་ཏེ། ཉི་མ་གཅིག་གི་བར་དུ་དགའ་བའི་རྩེད་མོ་བྱས་སོ། །འགྲོན་ཀུན་གྱེས་པའི་འོག་ཏུ་མནའ་མ་རྣམས་བཀུག་སྟེ། འདི་སྐད་ཅེས་བསྒོའོ། །ཁོ་བོ་ནི་ན་སོ་རྒས་ཏེ། ལས་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱོ་ནས་མནའ་མ་ཁྱེད་ རྣམས་ལ་ཁྱིམ་གྱི་ནོར་རྫས་གཏང་དགོས་ན་ཁྱོད་གང་གིས་བང་མཛོད་ཀྱི་ལྡེ་མིག་བཅང་ཞེས་དྲིས་ན།མནའ་མ་ཆེན་མོ་དྲུག་ཆར་གྱིས་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་གསོལ་ན། ནང་གི་ཆུང་ངུས་ནི་བདག་གིས་ནུས་སོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་གིས་ཀྱང་བང་མཛོད་ཀྱི་ལྡེ་མིག་ཐམས་ ཅད་གཏད་དེ་མནའ་མས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་བླངས་ནས་ནངས་པར་ནི་སྔར་ལངས་ཤིང་ཁང་པའི་ནང་ཀུན་ཕྱག་དར་བྱས་ནས་ཆག་ཆག་བཏབ་བོ།།དེ་ནས་ཁ་ཟས་ཀྱི་གཡོས་བྱས་ནས་སྔར་གྱོས་སྒྱུག་ལ་སོགས་ཏེ། ཆེ་རིམས་ཀྱིས་ཟན་བྱིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བྲན་ཁོལ་དང་། ལས་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ཟན་བྱིན་ནོ། །སོ་སོར་ལས་ལ་བཙུད་ནས། གདོད་བདག་ཟས་བཟའོ། །རྟག་ཏུ་དེ་འདྲ་བར་བྱེད་པས་གྱོས་པོས་ཀྱང་བདག་གི་མནའ་མ་འདི་ནི་གཞན་དང་མི་འདྲ་སྟེ། ཐ་མལ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་བུ་མོ་བདག་གི་མས་བསྒོ་བ ལྟར་མི་བྱེད་སྙམ་བསམས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།
新娘後來也到了,對姑爺說:“不能住在這下面,請快到空地上去。“姑爺按新娘說的到了空地上。有些僕人不願離開,還留在房子下面。不久,有牛馬來到,撞到柱子,房子倒塌,壓死了留在下面的人。姑爺心想:“是這個新娘救了我的命。“於是對新娘更加喜愛。 他們繼續前行,在一個有草和水的低窪地休息。新娘後來到,說:“不能住在這低窪地,請快離開。“他們剛離開,就下起大雨,原來休息的低窪地發生了山洪。姑爺想:“新娘已經兩次救了我的命。” 他們繼續前行,回到了家鄉。親戚們來訪,歡聚暢談,舉行了盛大的宴會,歡樂了一整天。 客人散去後,家主召集兒媳婦們說:“我年紀大了,厭倦了事務,要把家裡的財產交給你們管理,誰能管理庫房的鑰匙?”大兒媳六人都說不能,只有小兒媳說她能。 於是家主把所有庫房鑰匙交給她。小兒媳接管后,每天早起打掃房間,灑水除塵。然後做飯,先給公公婆婆等長輩吃,再給僕人和工人吃,安排好各人的工作,最後自己才吃飯。 她每天都這樣做,姑爺心想:“我這個媳婦與衆不同,不是普通人。為什麼她不按她母親的囑咐做呢?”於是問道:
།ཁྱོད་ཁྱིམ་ནས་ཆས་པའི་ཚེ་ཁྱོད་ཀྱི་མས་རྟག་ཏུ་གོས་བཟང་པོ་གྱོན་ལ་ཁ་ཟས་ཞིམ་པོ་ཟོ་ཤིག་།རྟག་ཏུ་མེ་ལོང་ལ་ལྟོས་ཤིག་ཅེས་བྱུང་བ་འདི་ཅིའི་ཐ་ཚིག་ཅེས་དྲིས་ནས། མནའ་མས་པུས་མོ་གཉིས་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ་ འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།།བདག་གི་མས་གོས་བཟང་པོ་གྱོན་ཅིག་ཅེས་བསྒོ་བ་ནི། སྟེང་དུ་གྱོན་པའི་བཞག་གོས་ལྟ་བུ་ལ་རྟག་ཏུ་བག་བྱ་ཞིང་མ་རྙིངས་པར་གྱིས་ཤིག་།འགྲོན་ནམ། ཕྱི་མི་དག་འོངས་ན་གོས་མ་ངན་ཅིག་ཅེས་མཆིའོ། །རྟག་ཏུ་ཁ་ཟས་ཞིམ་པོ་ཟོ་ཤིག་ ཅེས་པ་ནི་ཁ་ཟས་ཞིམ་པོ་དང་བསོད་པ་ལ་བགྱི་བ་མ་ལགས་ཀྱི།སུ་བས་ཀྱང་ཕྱིས་ཟོས་ན་བཀྲེས་པས་ཁ་ཟས་ཀུན་ཞིམ་མོ་ཞེས་མཆིའོ། །རྟག་ཏུ་མེ་ལོང་ལ་ལྟོས་ཤིག་ཟེར་བ་ནི་འཁར་བའམ། ལྕགས་ཀྱི་མེ་ལོང་ལ་ལྟ་བ་མ་ལགས་ཀྱི། སྔར་ལངས་ལ་ཕྱི་ནང་གི་ཕྱག་ དར་དང་།ཆག་ཆག་བཏབ་པ་དང་། ཁྲི་སྟན་བཏིང་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་སུ་བགྱི་བ་རྣམས་ལེགས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་མཆི་སྟེ། བདག་གི་མས་བསྒོ་བ་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ལགས་སོ་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། མནའ་མ་དེ་ལ་ལྷག་པར་ཡང་བྱམས་ཏེ། ཁྱིམ་གྱི་ལས་ཐམས་ཅད་ གཏད་ནས་ཐམས་ཅད་བདེ་ཞིང་སྐྱིད་པར་གྱུར་ཏོ།།དེའི་ཚེ་བྱ་དག་ཅིག་རྒྱ་མཚོའི་གླིང་ན་འབྲས་ཟ་ཟ་བ་ལས་འབྲས་ཀྱི་སྙེ་མ་ཁྱེར་ཏེ་འཕུར་ནས། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གི་ཐད་ཀར་ཕྱིན་པ་དང་། འབྲས་ཀྱི་སྙེ་མ་དག་ཅིག་ཤོར་ཏེ། ཕོ་བྲང་གི་ཐད་ཀར་ལྷུང་ངོ་། །འབྲས་ཀྱི་ སྙེ་མ་དེ་གཅིག་གིས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཕུལ་ལོ།།རྒྱལ་པོས་ཀྱང་འབྲས་བཟང་པོ་འདི་ལྟ་བུ་དག་ནི་སྨན་དུ་རུང་ངེས་ཀྱིས་ས་བོན་དུ་བྱའོ་སྙམ་ནས། བློན་པོ་ཀུན་ལ་ཤས་ཤས་སུ་བགོས་ཏེ། རྨོས་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ། །དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་དེས་ཀྱང་ཉུང་ངུ་ཞིག་ཐོབ་ནས། ཕྱིར་ཁྱིམ་ དུ་འོངས་ཏེ་མནའ་མ་ལ་འབྲས་འདི་རྨོས་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ།།མནའ་མ་དེས་ཀྱང་བསྒོ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བྲན་ཁོལ་གཞན་བཏང་ནས། ཞིང་གང་གཤིན་པར་རྨོས་ནས། དེ་བཞིན་དུ་ལེགས་པར་སྐྱེས་ཏེ་འབྲས་མང་ཞིག་བྱུང་ངོ་། །གཞན་གྱིས་རྨོས་པ་ལ་ནི་ལས་སུ་ལེགས་པར་མ་བྱས་ པས་གཅིག་ཀྱང་མ་སྐྱེས་སོ།།དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོ་ནད་ཀྱིས་བཏབ་པ་ལས་སྨན་པས་དཔྱད་བྱས་ནས། ན་བ་འདི་ལས་རྒྱ་མཚོའི་གླིང་གི་འབྲས་བྱིན་ན་འཚོའོ་ཞེས་དཔྱད་བྱས་སོ།
“你離家時,你母親囑咐你要常穿好衣服,吃好食物,經常照鏡子,這是什麼意思?” 新娘跪下回答說:“我母親說穿好衣服,是指要經常保持外衣整潔,不要穿舊衣服。客人或外人來時,不要穿不好的衣服。 常吃好食物,不是指吃美味佳餚,而是說最後吃飯時因飢餓,所有食物都會覺得美味。 經常照鏡子,不是指照銅鏡或鐵鏡,而是說要早起打掃內外,灑水除塵,鋪設座椅等,把該做的事都做好。這就是我母親囑咐的意思。” 姑爺聽后更加喜愛這個新娘,把家裡所有事務都交給她管理,全家人都過得幸福安樂。 那時,有隻鳥從海島上吃稻米飛過,經過王宮上空時掉下幾粒稻穗。有人把稻穗獻給國王。國王認為這種好稻子一定可以入藥,就分給大臣們種植。 那位家主也得到一些,回家讓新娘種植。新娘派僕人在肥沃的田地裡種植,長得很好,收穫了很多稻米。其他人種的因為沒有好好耕作,一粒也沒長出來。 這時,王后生病了,醫生診斷說只有海島上的稻米才能治好她的病。
།རྒྱལ་པོས་ཀྱང་རྒྱ་མཚོའི་གླིང་གི་འབྲས་ཞིག་སོ་སོ་ནས་རྨེད་དུ་བཅུག་པར་དྲན་ནས། རྒྱ་མཚོའི་གླིང་གི་འབྲས་ཞིག་རྨེད་དུ་བཅུག་པ་ཡོད་དམ་མེད་ཅེས་དྲིས་ན། བློན་པོ་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་འབྲས་རྨོས་པ་མ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་མཆིའོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་འབྲས་ཀུན་བྱི་བས་འཚལ་ཏེ་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་མཆིའོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཁྱིམ་བདག་དེ་ཡང་ཕྱིར་ཁྱིམ་དུ་སོང་ནས་མནའ་མ་དེ་ལ སྔོན་འབྲས་ཤིག་རྨོར་བཅུག་པ་སྐྱེས་སམ་མ་སྐྱེས།རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོ་ནད་ཀྱིས་བཏབ་སྟེ་སྨན་དུ་དགོས་སོ། །མནའ་མས་གསོལ་པ། འབྲས་རྨོས་པ་དེ་རབ་ཏུ་ལེགས་ཏེ། མི་གཅིག་གི་སྨན་དུ་མ་བས་ཀྱིས། ཡུལ་གཅིག་གི་མི་ཡང་སོས་པ་ཙམ་མཆིས་སོ། །ཁྱིམ་ བདག་དེས་འབྲས་དེ་ལས་ཤས་ཅིག་རྒྱལ་པོ་ལ་ཕུལ་ནས།རྒྱལ་པོས་ཀྱང་འབྲས་དེས་བཙུན་མོའི་སྨན་དཔྱད་བྱས་ནས། བཙུན་མོ་ཡང་སོས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་ནས་བྱ་དགའ་མང་དུ་བྱིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཤི་རི་ཏི་ཏའི་རྒྱལ་པོ་དང་། ཡུལ་མཉན་དུ་ཡོད་པའི་རྒྱལ་པོ་ གཉིས་གཅིག་ལ་གཅིག་མི་དགའ་བས་རྟག་ཏུ་མི་འདུམ་མོ།།དེའི་ཚེ་ན་ཤི་རི་ཏི་ཏའི་རྒྱལ་པོས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་བློན་པོ་མཛངས་པ་མཁས་ཞིང་བློ་དང་ལྡན་པ་ཡོད་དམ་མེད་པ་བགམ་མོ་སྙམ་ནས། ཕོ་ཉ་ཅིག་ཡུལ་མཉན་ཡོད་དུ་བཏང་ནས། ཕོ་ཉ་དེ་ལ་རྒོད་མ་མ་ སྨད་གཉིས་མ་དང་བུ་འདྲ་བར་སྤུ་མདོག་གཅིག་པ།བྱེ་བྲག་མི་ཕྱེད་པ། རྒོད་སྨད་གཉིས་བསྒྲིགས་ཏེ། མ་ནི་གང་ཡིན་བུ་ནི་གང་ཡིན་བྱེ་བྲག་ཕྱེས་ཤིག་ཅེས་སྤྲིང་ངོ་། །རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བལྟས་ན་གཅིག་གིས་ཀྱང་བྱེ་བྲག་མ་ཕྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེ་ཁྱིམ་ དུ་འོངས་ནས།མནའ་མས་གཏམ་ཅི་གསན་ཞེས་ཞུས་ན། གཏམ་འདི་ལྟ་བུ་དག་གྲག་གོ་ཞེས་མནའ་མ་ལ་རྒྱས་པར་གཏམ་བྱས་སོ། །མནའ་མས་གསོལ་པ། འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་རིག་པར་ཡང་སླའོ། །རྒོད་མ་མ་སྨད་གཉིས་ཐོགས་ལ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩཝ་བཟང་ པོ་ཞིག་བྱིན་ཅིག་དང་།མ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྩཝ་མཆུས་ཕུལ་ཏེ་བུ་ལ་སྟོབས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་གིས་མནའ་མས་སྨྲས་པ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་ནས། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་རྩཝ་བྱིན་ཏེ་བལྟས་ན་དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཏེ། མ་དང་བུ་ཡང་རྟོགས་ནས། ཕོ་ཉ་དེ་ལ་མ་ནི་འདིའོ། ། བུ་ནི་འདིའོ་ཞེས་སྨྲས་པས། དེ་བཞིན་དུ་སྨྲས་པ་བཞིན་ཏེ། མ་ནོར་ཏོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་ཕོ་ཉ་དེ་རང་ཡུལ་དུ་སོང་ནས། རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱས་པར་གསོལ་ཏོ།
國王想起曾讓人種植海島稻米,就問是否有人種出來了。有些大臣說稻子沒長出來,有些說被老鼠吃光了。 這時那位家主回家問新娘:“以前讓你種的稻子長出來了嗎?王后生病需要它做藥。” 新娘回答說:“種的稻子長得很好,不僅夠一個人的藥,甚至能治癒一個國家的人。” 家主把一些稻米獻給國王。國王用它給王后治病,王后康復了。國王非常高興,賞賜了很多。 當時,希利提達國王和舍衛城國王互不喜歡,經常不和。希利提達國王想試探舍衛城國王是否有聰明能幹的大臣,就派使者去舍衛城,帶去兩匹馬 - 母馬和小馬,毛色相同難以分辨,要求分辨出哪個是母馬哪個是小馬。 國王和大臣們看了都無法分辨。家主回家后,新娘問有什麼訊息,他就把這件事詳細告訴了她。 新娘說:“這很容易辨別。把兩匹馬一起帶來,給它們一些好草,母馬會把草叼給小馬吃。” 家主把新娘的話告訴國王。國王照做後果然如此,分辨出了母馬和小馬。使者回國后,把這件事詳細報告給了國王。
།དེ་ནས་ཡང་ཕོ་ཉ་ཅིག་བཏང་སྟེ། སྦྲུལ་སྦོམ་ཕྲ་དང་། རིང་ཐུང་མཉམ་ལ་འདྲ་བ་གཉིས་ཤིག བསྐུར་ནས།སྦྲུལ་འདི་གཉིས་ལ་ཕོ་ནི་གང་། མོ་ནི་གང་ཡིན་པ་བྱེ་བྲག་ཕྱེས་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ། །རྒྱལ་པོ་རབ་གསལ་རྒྱལ་དང་བློན་པོ་རྣམས་འདུས་ཏེ་དཔྱད་ན་གཅིག་གིས་ཀྱང་མ་རྟོགས་སོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེས་ཁྱིམ་དུ་མནའ་མ་ལ་དྲིས་ནས། མནའ་མས་བསྟན་ པ་རས་འཇམ་མོ་ཞིག་ཐིང་ལ་སྦྲུལ་དེའི་སྟེང་དུ་ཞོག་ཅིག་དང་།གང་མོ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཅང་མི་འགུལ་བར་ཉལ་ལོ། །གང་ཕོ་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་བཟོད་དེ་འདུག་ཏུ་མི་བཏུབ་པའི་རིགས་སོ། །ཅིས་མངོན་ཞེ་ན། གང་མོར་གྱུར་པ་དེ་ནི་འཇམ་ཞིང་ཡང་བ་ལ་ཆགས་སོ། །གང་ཕོར་གྱུར་ པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཁྲོས་པས་འཇམ་པོ་ལ་མི་བཟོད་དེ།ཉལ་དུ་མི་བཏུབ་པས་དེས་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཁྱིམ་བདག་དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་གསོལ་ཏེ། མནའ་མས་སྨྲས་པ་བཞིན་དུ་བྱས་ན། ཕོ་གང་ཡིན་པ་དང་མོ་གང་ཡིན་པ་བྱེ་བྲག་ལེགས་པར་ཕྱེད་དོ། ། ཕོ་ཉ་དེ་ལ་འདི་ནི་ཕོ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་མོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒོ་ནས། དེ་བཞིན་དུ་མ་ནོར་ཏོ་ཞེས་མཆིའོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་ཤིན་ཏུ་དགའ་ནས། དེ་ལ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་མང་དུ་བྱ་དགར་བྱིན་ནོ། །དེ་ནས་ཡང་ཤིང་འདོམ་དོ་དོ་བ། སྦོམ་ཕྲ་མཉམ་པ། ཁྱད་པར་མེད་པ། འཛེར་པ་དང་། སྟ་རེ་དང་སྟེའུའི་རྗེས་མེད་པ་ཞིག་བསྐུར་ཏེ། ཤིང་འདིའི་མགོ་མཇུག་གང་ཡིན་པ་བྱེ་བྲག་ཕྱེས་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ། །རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་རྣམས་འདུས་ཏེ་དཔྱད་ན། གཅིག་གིས་ཀྱང་མ་ཤེས་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་དེས་ཡང་མནའ་མ་ལ་དྲིས་པ་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་སླ་སྟེ། ཤིང་འདིའི་མགོ་མཇུག་རྟོགས་པར་འདོད་ན་ཆུའི་ནང་དུ་ཞོག་ཤིག་དང་། རྩ་བ་ནི་ཐུར་དུ་ནུབ་ཀྱི་མགོ་ནི་ཕྱིར་འབྱུང་བའི་རིགས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་དེས་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་གསོལ་ཏེ། མནའ་མས་སྨྲས་པ་བཞིན་དུ་བྱས་ནས། མགོ་མཇུག་རྟོགས་པར་གྱུར་ཏེ། འདི་ནི་མགོའོ་འདི་ནི་རྩ་བའོ་ཞེས་བསྒོའོ། །ཕོ་ཉས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ་བདེན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་ནས། དེ་ལ་བྱ་དགའ་མང་དུ་བྱིན་ནོ།
然後又派使者帶來兩條蛇,粗細長短都相同,要求分辨出公母。拉布薩爾嘉王和大臣們聚集商議,但誰也分辨不出。 家主回家問新娘,新娘指點說:“鋪一塊柔軟的布,把蛇放在上面。母蛇會一動不動地躺著,公蛇會坐立不安。為什麼呢?因為母蛇喜歡柔軟輕盈的東西,而公蛇天性暴躁,無法忍受柔軟的東西,無法安靜躺下,這樣就能分辨出來。” 家主把這個方法告訴國王。按新娘說的做后,果然分辨出了公蛇和母蛇。他們告訴使者哪個是公蛇哪個是母蛇,使者說沒錯。國王非常高興,賞賜了很多珍寶。 接著又送來兩根木頭,長短粗細完全相同,沒有節疤和斧頭痕跡,要求分辨出哪端是根部哪端是頂部。國王和大臣們商議后都不知道。 家主又問新娘,新娘說:“這很簡單。如果想知道木頭的頭尾,把它放在水裡,根部會沉下去,頂部會浮上來。” 家主把這個方法告訴國王。按新娘說的做后,分辨出了頭尾,告訴使者哪端是頂部哪端是根部。使者說正確。國王非常高興,又賞賜了很多。
།ཕོ་ཉ་དེ་ཕྱིར་ཡུལ་དུ་ཕྱིན་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་རྒྱས་པར་གསོལ་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་དེས་ཕོ་ཉ་ལ་རིན་པོ་ཆེ་མང དུ་བསྐུར་ཏེ།རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་བློན་པོ་མཛངས་པ། བློ་དང་ལྡན་པ་ཡོད་ཀྱིས། འདི་དག་ཕུལ་ལ་ཕྱིན་ཅད་འདུམ་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ན། རྒྱལ་པོ་རབ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་དག་ཅི་ལྟར་རྟོགས་ཤིང་ཤེས་ ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།།ཁྱིམ་བདག་གིས་གསོལ་པ། འདི་ནི་བདག་གིས་རྟོགས་པ་མ་ལགས་ཀྱི། བདག་གི་མནའ་མ་བློ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་མཆིས་པ་དེས་རྟོགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་གསན་ནས་རབ་ཏུ་དགའ་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་གི་མནའ་མ་དེ་ ད་ཕྱིན་ཅད་ང་དང་མིང་སྲིང་དུ་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།།ཁྱིམ་བདག་གི་མནའ་མ་དེ་ཕྱིས་སེམས་ཅན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ། ཟླ་བ་དགུ་ཚང་ནས་སྒོ་ང་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་བྱུང་སྟེ། སྒོ་ང་རེ་རེའི་ནང་ནས་བུ་ཁྱེའུ་མངའ་བྱད་ལེགས་པ་བལྟ་ན་སྡུག་པ་རེ་རེ་བྱུང་ངོ་། །བུ་དེ་དག་ ཆེར་སྐྱེས་ནས་དཔའ་ཁྱད་ནི་ཟླ་མེད་དེ།གཅིག་གིས་ཀྱང་མི་སྟོང་ཐུབ་པར་གྱུར་ཏོ། །བུ་དེའི་ཕ་མ་ཡང་བུ་དེ་དག་ལ་རབ་ཏུ་སྡུག་པར་སེམས་ཏེ། ཡུལ་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་དག་ལ་བག་བྱེད་དོ། །ཕྱིས་ཡུལ་དེ་ན་རིགས་འཐུན་པ་ཆེ་ཞིང་མཐོ་བ་ལས་ཆུང་མ་ཡང་བླངས་སོ། ། དེའི་ཚེ་ན་ལྷ་མཚམས་མ་དད་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པས་སངས་རྒྱས་དང་དགེ་འདུན་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པས་ཁྱིམ་གང་གི་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ན། ཁྱེའུ་ནང་གི་ཐ་འབའ་ཞིག གིས་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་བོ།།ཁྱེའུ་དེ་གླང་པོ་ཆེ་ལ་ཞོན་ནས་གྲོང་ཁྱེར་ཕྱི་རོལ་ཏུ་རྩེར་སོང་བ་ལས། གྲོང་ཁྱེར་དེའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཆུ་ཆེན་པོ་ཞིག་འབབ་པ་ལ་ཟམ་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། ཁྱེའུ་དེ་ཟམ་པའི་སྟེང་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། བློན་པོ་ཆེན་པོའི་བུ་ཞིག་ཀྱང་ཤིང་རྟའི་ནང་ན་འདུག་སྟེ་ཕྱི་རོལ་ ནས་ནང་དུ་འོངས་པ་དང་།ཟམ་པའི་སྟེང་དུ་ཕྲད་པ་ལས་གཉི་ག་ཆོ་རིགས་ཀྱིས་བསྙེམས་ནས། གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་མ་བྱོལ་ལོ། །ལྷ་མཚམས་མའི་བུ་ཁྲོས་ནས། གླང་པོ་ཆེ་ལ་ཞོན་བཞིན་དུ་བློན་པོ་ཆེན་པོའི་བུ་ཤིང་རྟ་དང་བཅས་པ་ཟམ་པའི་འོག་ཏུ་བོར་རོ། །བློན་ པོའི་བུ་དེ་ལུས་དང་རྐང་ལག་སྨས་ནས་ངུས་ཏེ་ཁྱིམ་དུ་འོངས་ནས།ཕ་མ་ལ་འདི་སྐད་དུ་ལྷ་མཚམས་མའི་བུས་བདག་མ་ནོངས་པར་འདི་ལྟར་གནོད་པ་བགྱིས་ནས་ལུས་ཀུན་གནད་དོ། །ཞེས་གསོལ་ཏོ།
使者回國後向國王詳細彙報。國王賜給使者很多珍寶,說:“那位大國王有聰明能幹的大臣,把這些禮物獻上,從今以後我們要和解。” 拉布薩爾嘉王聽了非常高興,問家主:“你是怎麼知道這些的?” 家主回答:“這不是我知道的,是我那聰明的兒媳婦知道的。” 國王聽后非常高興,說:“從今以後,你的兒媳就是我的妹妹。” 後來,家主的兒媳懷孕了。九個月后,生下三十二個蛋。每個蛋里都有一個長相英俊的男孩。這些孩子長大后,勇猛無比,每個都能抵擋一千人。父母非常疼愛這些孩子,全國人民也都敬畏他們。後來他們都娶了高貴家族的女子為妻。 那時,拉燦瑪懷著信心邀請佛陀和僧眾。佛陀說法后,全家人都證得預流果,只有最小的兒子沒有得果。 這個小兒子騎著大象出城遊玩。城外有條大河,河上有座橋。小兒子到橋上時,遇到一個坐在馬車裡的大臣之子從外面進城。兩人在橋上相遇,都因出身高貴而驕傲,誰也不肯讓路。 拉燦瑪的兒子發怒,騎著大象把大臣之子連同馬車一起推下橋去。大臣之子身體和四肢受傷,哭著回到家裡,對父母說:“拉燦瑪的兒子這樣傷害我,差點要了我的命,我全身都疼痛。”
།བློན་པོ་ཆེན་པོ་དེ་ཤིན་ཏུ་མི་དགའ་བར་གྱུར་ནས། བུ་དེ་དག་ནི་ཤིན་ ཏུ་ཡང་སྟོབས་ཆེ་བའི་སྟེང་དུ་རྒྱལ་པོ་དང་མོ་ཉེ་བས་རྩོད་པར་དཀའ་ན།འོན་ཀྱང་དེ་ལ་ནི་རྐུ་ལྟོ་ཞིག་བྱའོ། །སྙམ་ནས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ལས་བྱས་པའི་འཁར་བ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཞིག་བྱས་ཏེ། འཁར་བའི་ནང་དུ་རལ་གྲི་སོ་རྣོན་པོ་རེ་རེ་བཅུག་ནས་ཁྱེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་དེ་ ལ་རེ་རེ་བྱིན་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་བསྒོའོ།།ཁྱོད་ནི་གཞོན་དར་ལ་བབ་པས་རྩེ་བའི་དུས་ལ་བབ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱིར་རྩེ་བའི་རྐྱེན་དུ་འཁར་བ་འདི་དག་བྱས་ཀྱིས། ཁྱོད་རྣམས་ཐོགས་ལ་རྩེས་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ། །ཁྱེའུ་དེ་དག་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་དགའ་ནས་འཁར་བ་དེ་དག་བླངས་ནས་རེ་རེ་ཐོགས་ སོ།།རྒྱལ་པོའི་ཁྲིམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་དང་ཕྲད་པ་ན་མཚོན་ཐོགས་སུ་མི་གནང་ངོ་། །དེ་དག་འཁར་བ་ཐོགས་ཏེ་རྒྱལ་པོའི་ཞབས་འབྲིང་ལ་འཁོད་པ་ལས་བློན་པོ་དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་སྐད་དུ་ཕྲ་མ་གསོལ་ཏོ། །ལྷ་མཚམས་མའི་བུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་དེ་ནི་གཞོན་ཞིང་ དར་ལ་བབ་སྟེ།སྟོབས་ཀྱིས་ནི་མི་གཅིག་གིས་ཀྱང་མི་སྟོང་ཐུབ་པ་དེ་དག་ནི་རྒྱལ་པོ་ལ་གནོད་པ་ཞིག་བགྱིད་པར་སེམས་སོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །འོན་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་དེ་དག་ལ་ཐུགས་མ་ཆེས་པ་མེད་པ་ལས། བློན་པོས་ཡང་གསོལ་པ། བདག་གིས་སྔར་གསོལ་བ་འདི་བདེན་ཏེ། རྫུན་མ་ལགས་པར་རྟག་ཏུ་གདའོ། །ཁྱེའུ་འདི་དག་གི་ལག་ན་ཐོགས་པའི་འཁར་བ་འདི་དག་གི་ནང་ན་རལ་གྲི་རེ་རེ་མཆིས་པས་གནོད་པར་བགྱིད་དུ་མངོན་ནོ། །བློན་པོས་གསོལ་པ་བཞིན་དུ་ཁྱེའུ་དེ་དག་གི་འཁར་བ་བལྟས་ན་མཚོན་ཡོད་པར་གྱུར་ནས། གཅིག་ནས་ཀྱང གཅིག་བོས་ཏེ་གྱད་ཀྱིས་བཟུང་ནས་ཀུན་བསད་དོ།།ཁྱེའུ་དེ་དག་གི་མགོ་བཅད་ནས་ཁྱེའུ་དེ་དག་གི་མགོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སྒྲོམ་ཅིག་གི་ནང་དུ་བཅུག་ནས། ཁ་ལེགས་པར་བཅད་དེ། སྲིང་མོའི་སྟེང་དུ་བསྐུར་རོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཁྱེའུ་དེ་དག་གི་མས་སངས་རྒྱས་དང་། དགེ་ འདུན་སྤྱན་དྲངས་པ་ལས།རྒྱལ་པོས་སྒྲོམ་བུ་བསྐུར་ཏེ་འོངས་ནས། དེའི་ནང་ནས་མཆོད་པ་བྱེད་པའི་མཐུད་མ་ཞིག་ཡོད་ཡང་དག་སྙམ་ནས་སྒྲོམ་ཁ་ཕྱེས་པ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རེ་ཞིག་སྒྲོམ་ཁ་མ་འབྱེད་པར་ཞལ་ཟས་གསོལ་ལགས་ནས་ཕྱེས་ཤིག་ཅེས་ བཀའ་སྩལ་ཏོ།
大臣非常不高興,心想:“這些孩子不僅力大無比,還是國王的親戚,很難對付。不過,我要設計陷害他們。“於是他用七種珍寶製作了三十二根手杖,每根手杖里都藏了一把鋒利的劍,分別送給那三十二個孩子,說:“你們正值青春,該玩耍的時候了。我為你們準備了這些手杖作為玩具,你們拿著去玩吧。” 那些孩子很高興,每人拿了一根手杖。按照王法,見到國王時不允許攜帶武器。他們拿著手杖侍奉國王時,那個大臣向國王進讒言說:“拉燦瑪的三十二個兒子年輕力壯,每個都能抵擋一千人,他們想要加害國王。” 但國王並不相信。大臣又說:“我之前說的是真的,絕不是謊言。這些孩子手中的手杖里都藏有劍,明顯是要加害。” 國王按大臣所說檢視那些手杖,發現裡面確實有武器,就一個個叫來,用力抓住全都殺了。 他們把這三十二個孩子的頭砍下來,裝在一個箱子里,蓋好蓋子,送到他們姑姑那裡。 這時,這些孩子的母親正在邀請佛陀和僧眾。國王派人送來箱子,她以為裡面是供養的物品,正要打開箱子,佛陀說:“先不要打開箱子,用完飯後再打開。”
།དེ་ནས་ཞལ་ཟས་གསོལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱེའུའི་མ་ལ་ཆོས་བསྟན་པ། ལུས་འདི་ནི་མི་རྟག་པ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་བ་སྟོང་པ་བདག་མེད་པ། སྙིང་པོ་མེད་པ། རིང་པོར་མི་ཐོགས་པ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པས་བཅིངས་ཤིང་ གླགས་པ།སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཟིར་བ་སྟེ། འདོད་པ་དང་བྱེ་བྲལ་བའི་མྱ་ངན་གྱིས་ལུས་འདི་ཆུད་ཟོས་ཏེ་ཕན་པ་མེད་དེ། གང་མཁས་པ་ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་ནི་དོན་འདི་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ལྷ་མཚམས་མས་ཀྱང་དོན་རྟོགས་ནས་ལན་ ཅིག་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏེ།རབ་ཏུ་དགའ་མགུ་རངས་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བའི་སླད་དུ་བདག་གིས་གསོལ་བ་འདི་བཞི་ཞིག་གནང་བར་མཛད་དུ་གསོལ། བདག་ གིས་གསོལ་བ་བཞི་ལ་གཅིག་ནི་དགེ་སློང་ནད་པ་རྣམས་ལ་ནད་ཀྱི་རྐྱེན་སྨན་དང་།བཟའ་བ་དང་། བཏུང་བ་ཡིད་བཞིན་དུ་སྩལ་བ་དང་། གཉིས་ནི་དགེ་སློང་ནད་པའི་གཡོག་བགྱིད་པའི་བཟའ་བ་དང་། བཏུང་བ་ཡིད་བཞིན་དུ་སྦྱར་བ་དང་། གསུམ་ པ་ནི་དགེ་སློང་འགྲོན་པོའི་ཡོ་བྱད་སྦྱོར་བ་དང་།བཞི་ནི་དགེ་སློང་འགྲོན་དུ་འགྲོ་བའི་རྒྱགས་དང་ཡོ་བྱད་སྦྱར་བར་འཚལ་ལོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། དགེ་སློང་ནད་པ་དག་ནི་ནད་ཀྱི་རྐྱེན་སྨན་དང་། བཟའ་བ་དང་། བཏུང་བ་དང་། མི་ལྡན་པ་ནད་འཚོ་དཀའ་སྟེ། གལ་ཏེ་ ན་ཡང་ཚེའི་བར་ཆད་དུ་ཡང་འགྱུར་རོ།།དགེ་སློང་ནད་གཡོག་ཀྱང་ཁ་ཟས་མེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་བསོད་སྙོམས་བགྱིད་དོ། །བསོད་སྙོམས་ལ་དུས་མ་མཆིས་ཏེ། གལ་ཏེ་འཕྱིས་སམ་འདོད་པ་མ་རྙེད་ན། ནད་པ་ཞེ་སྡང་སྐྱེས་ཏེ། ནད་འཚོ་དཀའ་བས། དེ་ལ་ཡང་ཁ་ཟས་ འབུལ་བར་འཚལ་ལོ།།ཤུལ་རིང་པོ་ནས་མཆིས་པའི་དགེ་སློང་ཡུལ་མ་འདྲིས་ཏེ། བཤེས་མ་མཆིས་པས་བསོད་སྙོམས་བགྱིད་དོ། །བསོད་སྙོམས་བགྱིད་པ་ན་ཁྱིའམ་མ་རུངས་པས་གཙེས་ན་ཞེ་སྡང་སྐྱེས་ཏེ། བཟོད་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་བས་དེ་ལ་ཡང་ཁ་ཟས་འབུལ་ བར་འཚལ་ལོ།།དགེ་སློང་འགྲོན་དུ་མཆི་བ་གྲོགས་དང་ལྡན་པ་ཡང་རྒྱགས་མ་མཆིས་པས་གྲོགས་པོ་དང་བྲལ་ན། ཤུལ་དུ་གཅན་གཟན་མང་པོའམ། མི་རྒོད་མ་རུངས་པ་མཆིས་ཏེ། གཅིག་པུ་སོང་ན་དེ་ཡང་ལུས་ཀྱི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བས། དེའི་དགོས་པ་ཡང་སྦྱར་ བར་འཚལ་ལོ།
然後用完飯後,佛陀對孩子們的母親說法:“這個身體是無常的,是苦的,是空的,是無我的,是無實質的,不能長久的,被煩惱束縛的,被痛苦折磨的。因為與所愛分離的悲傷,這個身體就白白消耗了,沒有益處。有智慧的人會明白這個道理。” 拉燦瑪聽懂了這個道理,證得了不還果。她非常歡喜,合掌對佛陀說:“世尊,請慈悲允許我四個請求: 一是我要供養生病比丘們所需的藥物、飲食; 二是我要供養照顧病人的比丘們飲食; 三是我要供養客僧所需的用品; 四是我要供養外出比丘們的路費和用品。 為什麼呢?生病的比丘如果缺少藥物和飲食,很難痊癒,甚至可能喪命。照顧病人的比丘如果沒有食物,就要去化緣。化緣沒有固定時間,如果遲了或得不到想要的,病人會生氣,病情就難以好轉,所以也要供養他們食物。 從遠方來的比丘不熟悉當地,又沒有朋友,要去化緣。化緣時如果被狗咬或遇到壞人,會生氣失去忍耐,所以也要供養他們食物。 外出的比丘如果沒有路費,與同伴分開后,路上有很多野獸或壞人,獨自前行可能有生命危險,所以也要供養他們所需的東西。”
།དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྷ་མཚམས་མས་གསོལ་པ་བཞི་གསན་ནས། ཤིན་ཏུ་ལེགས་སོ་ཞེས་བསྔགས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་གསོལ་པ། བཞི་པོ་འདིའི་བསོད་ནམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་མཆོད་པ་བྱས་པ་དང་། ཐ་མི་དད་དོ་ཞེས་བཀའ་ སྩལ་ནས།དགེ་འདུན་དང་བཅས་ཏེ། སླར་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་གཤེགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གཤེགས་པའི་འོག་ཏུ་སྒྲོམ་བུ་ཕྱེས་ཏེ་བལྟས་ན། བུའི་མགོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཡོད་པར་མཐོང་ནས། འདོད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་མི་དགའ་བར་ནི་མ་གྱུར་ཏོ། ། འདི་སྐད་དུ་ཀྱེ་མ་མི་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་ཚེ་ཟད་པ་ཡང་ཡོད་དེ་དེ་རིང་པོར་མ་ཐོགས་སོ། །ད་ཡང་རྒྱུད་ལྔ་གང་དུ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་གྱུར་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་མའི་རིགས་སུ་ཉེ་བ་རྣམས་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཐོས་ནས་ཤིན་ཏུ་མི་དགའ་སྟེ་ཞེ་སྡང་སྐྱེས་ནས། འདི སྐད་དུ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ནི་འདི་ལྟར་མཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན་བསད་ཀྱིས་དམག་པ་སོགས་ལ་དགྲ་བྱ་བར་འདོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་ནས།དམག་གི་དཔུང་བསགས་ཏེ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་བསྐོར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོ་དེ་སྐྲག་ནས་སངས་རྒྱས་གང་ན་བ་དེར་བྲོས་སོ། །དེ་དག་གིས་ དེ་སྐད་ཐོས་ནས་དམག་གི་དཔུང་གིས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ཡང་བསྐོར་ཏོ།།དེའི་ཚེ་ཀུན་དགའ་བོས་རྒྱལ་པོ་རབ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་ལྷ་མཚམས་མའི་བུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་བསད་དེ། མའི་རིགས་སུ་གཏོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤ་གཉེར་དུ་འོངས་སོ། །ཞེས་ཐོས་ ནས་པུས་མོ་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ།ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་རྒྱུ་ཅིའི་རྐྱེན་གྱིས་མི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་རྒྱལ་པོས་ཅིག་ཆར་དུ་བཀུམ་པར་གྱུར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལྷ་མཚམས་ མའི་བུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་དེ་ད་ལྟ་འབའ་ཞིག་ཏུ་རྒྱལ་པོས་ཅིག་ཆར་དུ་བསད་པར་མ་ཟད་དོ།།མི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་ཅིའི་ཕྱིར་ཅིག་ཆར་ཚེ་འཕོས་པ་ཁྱོད་ལ་རྒྱས་པར་བསྟན་གྱིས་ལེགས་པར་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུང་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། ཀུན་དགའ་བོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བགྱིའོ་ ཐོས་པར་འཚལ་ལོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་མི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་འདི་གཅིག་ལ་གཅིག་དགའ་ཞིང་བཤེས་པ་དང་། ཡིད་གཅུགས་པར་གྱུར་ནས། དེ་དག་གྲོས་འཐུན་པར་ཕ་རོལ་གཞན་གྱི་ བ་ལང་ཅིག་བརྐུས་སོ།
這時,佛陀聽了拉燦瑪的四個請求,非常讚賞說:“你這四個請求的功德,與供養佛陀無異。“說完后,佛陀與僧眾返回祇樹給孤獨園。 佛陀離開后,她打開箱子一看,發現裡面是三十二個兒子的頭。但她因為已經遠離慾望,並沒有不高興,只是說:“唉,人生下來就註定要死,這不過是早晚的問題。不知他們現在在五道中哪一道受苦呢?” 那三十二個孩子的親屬聽說這件事後,非常憤怒,說:“大王這樣殺害所有他喜歡的人,我們要集合軍隊去報仇。“於是他們集結軍隊包圍了王宮。 國王很害怕,逃到佛陀那裡去了。那些人聽說后,又用軍隊包圍了祇樹給孤獨園。 這時,阿難聽說拉布薩爾嘉王殺了拉燦瑪的三十二個兒子,他們的親屬來報仇,就跪下合掌對佛陀說:“世尊,為什麼國王會一下子殺死三十二個人?” 佛陀對阿難說:“拉燦瑪的三十二個兒子不只是這一次被國王一起殺死。我現在詳細告訴你為什麼這三十二個人會同時死亡,你要好好聽,牢記在心。” 阿難說:“是的,我會仔細聽。” 佛陀對阿難說:“很久以前,這三十二個人彼此相愛,是好朋友,關係親密。他們商量好一起偷了別人的一頭牛。
།དེའི་ཚེ་ཡུལ་དེ་ན་རྒན་མོ་དབུལ་མོ་བུ་ཙ་ཡང་མེད་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། བ་ལང་བརྐུས་པ་རྣམས་རྒན་མོ་དེའི་ཁྱིམ་དུ་ཁྲིད་དེ་འོངས་ནས་བསད་པར་བྱས་པ་དང་། རྒན་མོ་ཡང་དགའ་རངས་ནས་ཤིང་ལ་སོགས་ཏེ། ཤ་འཚོད་པའི་ཡོ་བྱད་སྦྱར་རོ། །མི་དེ་དག་ གིས་དེར་བ་ལང་གསོད་པ་ན།བ་ལང་དེ་ཡང་གསོད་པར་ཤེས་ནས་འདུན་པར་བཟུང་སྟེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ད་ལྟ་ང་བསད་པས་ན། མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་ཡང་ཅི་སྟེ་འབྲས་བུ་ཐོབ་ན་ཡང་མི་བཏང་སྟེ། གསོད་པར་ཤོག་ཤིག་ཅེས་དམ་བཅས་མ་ཐག་ཏུ་བ་ལང་ཡང་མི་རྣམས་ཀྱིས་ བསད་ཀྱིས་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་བཙོས།ཁ་ཅིག་གིས་ནི་བསྲེགས་ཏེ་ཟོས་ནས། རྒན་མོ་ཡང་བ་ལང་གི་ཤས་འགྲངས་ནས་རབ་ཏུ་དགའ་སྟེ། སྔོན་ཅད་ཀྱང་དེ་ལྟ་བའི་འགྲོན་ཅིག་འོངས་ནས། དེང་ལས་ཕན་ཐོགས་པ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་བ་ལང་ དེ་ནི་རྒྱལ་པོ་རབ་གསལ་རྒྱལ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་བ་ལང་བརྐུ་བ་རྣམས་ནི་ལྷ་མཚམས་མའི་བུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་འདི་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ན་རྒན་མོ་ཁྱིམ་བདག་མོ་དེ་ནི་དེ་དག་གི་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་དེས་ཚེ་རབས་ལྔ་བརྒྱའི་བར་དུ་རྟག་ཏུ་བསད་ པར་གྱུར་ཏོ།།དེའི་དུས་ན་རྒན་མོ་དེ་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ཞིང་དགའ་བ་ཙམ་གྱིས་རྟག་ཏུ་དེ་དག་གི་མ་བྱས་ནས། དེ་ཙམ་གྱི་མྱ་ངན་གྱིས་རབ་ཏུ་གདུངས་པར་གྱུར་ཏེ། ད་འདི་ནི་ང་དང་ཕྲད་ནས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །ཀུན་དགའ་བོས་ཡང་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ལ་གསོལ་པ།དེ་དག་གིས་ནི་བསོད་ནམས་ཅི་ཞིག་བགྱིས་ནས། རིགས་ཆེ་ཞིང་མཐོ་བ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་པ་དང་དཔའ་ཞིང་ཉམས་རྩལ་དང་ལྡན་པར་གྱུར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ འཇིག་རྟེན་ན་གཤེགས་པའི་ཚེ།རྒན་མོ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཤིན་ཏུ་དད་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། སྤོས་མང་དུ་ཉོས་ནས་མར་དང་སྦྱར་ཏེ་རྟག་ཏུ་མཆོད་རྟེན་ལ་སྐུད་དོ། །ལམ་ཁ་ཞིག་ན་མཆོད་རྟེན་སྐུད་པ་ལས། མི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཞིག་དེར་ལྷགས་ནས། རྒན་མོ་ མཆོད་རྟེན་ལ་སྐུད་པའི་གྲོགས་བྱས་ཏེ།རྒན་མོ་དེས་ཀྱང་མི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་དེ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་མོ་མཆོད་རྟེན་སྐུད་པ་ལ་བསྟངས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་མངའ་བྱད་ལེགས་པ་དང་། མཐུ་རྩལ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ནས། དེ་དག་ཀྱང་རབ་ ཏུ་དགའ་བཞིན་དུ་མཆོད་རྟེན་སྐུད་པའི་ལས་བྱས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།
當時那個地方有一個貧窮的老太太,沒有兒子。偷牛的人把牛帶到老太太家裡殺了。老太太很高興,準備了木柴等煮肉的用具。 那些人在那裡殺牛時,牛知道自己要被殺,就立下誓言說:‘你們現在殺我,將來如果我得到果報,也一定要殺你們。‘牛剛發完誓,就被那些人殺了。有的人煮著吃,有的人烤著吃。 老太太也吃飽了牛肉,非常高興,說:‘以前從未有過這樣的客人來,今天真是太好了。’ 當時那頭牛就是拉布薩爾嘉王。當時那些偷牛的人就是拉燦瑪的這三十二個兒子。當時那個老太太就是他們的母親。因為那個業報,他們在五百世中不斷被殺。 當時那個老太太僅僅因為隨喜歡喜,就一直做他們的母親,承受了那麼多的悲傷痛苦。現在這個果報終於成熟了。” 阿難又合掌問佛陀:“他們做了什麼善業,才能出生在高貴的家庭,擁有財富,勇猛有力?” 佛陀說:“過去迦葉佛在世時,有個老太太非常信仰三寶。她買了很多香,和酥油混合,經常塗抹在佛塔上。有一次她在路邊的佛塔上涂香時,三十二個人來到那裡,幫助老太太塗抹佛塔。 老太太對那三十二個人說:‘愿你們幫我塗抹佛塔的功德,使你們無論投生到哪裡,都長得英俊,有力量。‘他們也很高興地幫忙塗抹佛塔,並且這樣說:
།བདག་ཅག་ནི་རྒན་མོ་འདིའི་དབང་གིས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་རྣམས་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏོ། །གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་ཆོ་རིགས་མཐོ་ཞིང་བཙན་ཕྱུག་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་པ་དང་། རྒན་མོ་ འདི་ཡང་རྟག་ཏུ་བདག་ཅག་གི་མར་གྱུར་ཏེ།བདག་ཅག་ཀྱང་འདིའི་བུར་གྱུར་པ་དང་། རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་དང་། ཆོས་ཐོས་པ་དང་མི་བྲལ་ཏེ་འབྲས་བུ་ཡང་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་ཤོག་ཤིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །རྒན་མོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པས། ཚེ་རབས་ལྔ་ བརྒྱའི་བར་དུ་ཆོ་རིགས་མཐོ་ཞིང་བཙན་པར་གྱུར་ཏོ།།དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒན་མོ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ཁྱེའུ་དེ་དག་གི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་མི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་དེ་ནི་ཁྱེའུ་འདི་རྣམས་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ན་དམག་གི་དཔུང་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས་ཞེ་སྡང་ གི་སེམས་ཀུན་ཞི་སྟེ།འདི་སྐད་དུ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོས་ཀྱང་མཉེས་ཀྱིས། མི་འདི་དག་གི་སྔོན་གྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྟེ། བ་ལང་ཅིག་བསད་པ་ཙམ་གྱིས་འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་རབ་གསལ་རྒྱལ་འདི་ནི་བདག་ཅག་གི་རྗེ་བོ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལ་འཁུ་ ཞིང་གནོད་པ་བྱེད་པར་སེམས་ཞེས་སྨྲས་ནས་མཚོན་ཆ་བོར་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ལ་བབས་ནས་ཉེས་པ་བཤགས་པས་རྒྱལ་པོས་ཀྱང་གྱོད་མ་རྨས་པར་བཏང་ངོ་།།དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔོན་བྱུང་བའི་གླེང་གཞི་འདི་འཁོར་བཞི་པོ་དག་ལ། དམ་པའི་ཆོས་རྒྱས་པར་བསྟན་ ཏོ།།དགེ་བའི་ལས་ནི་བརྩོན་འགྲུས་བྱ་བའི་རིགས་པ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ནི་བྱ་བར་མི་རིགས་པར་ཡང་བསྟན། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཡང་རྒྱས་པར་བསྟན་པས་འཁོར་མང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་ནས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་དགའོ།།བློན་པོ་ཀྱི་བུ་བདུན་གྱི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་གསུམ་པའོ།། །།བམ་པོ་བདུན་པ། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན། རྒྱལ་བུ་ རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།དེའི་ཚེ་ན་ཡུལ་དེའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ལྷོ་ཕྱོགས་ན་ཡུལ་གསེར་གྱི་ས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། རྒྱལ་པོ་ནི་ཀ་པྱི་ན་ཞེས་བྱའོ། །རྒྱལ་པོ་དེའི་སྲས་ནི་ཀ་པྱི་ན་ ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ།
“我們因這位老太太的緣故,生起了善業。愿我們無論投生到哪裡,都出身高貴富裕,擁有財富。愿這位老太太永遠做我們的母親,我們也永遠做她的兒子。愿我們永遠不離佛法,早日證得果位。” 老太太也說:“愿如此。“因此他們在五百世中都出身高貴富裕。 當時那個老太太就是現在這些孩子的母親。當時那三十二個人就是這些孩子。 那時,軍隊聽了佛陀所說,怒氣平息,說道:“大王也是無奈,這些人是前世的果報成熟。僅僅因為殺了一頭牛就變成這樣。拉布薩爾嘉王是我們的君主,為什麼要對他懷恨在心,想要傷害他呢?”說完,他們扔掉武器,向國王下拜懺悔。國王也沒有懲罰他們。 這時,佛陀以這個往事因緣,向四眾詳細講說正法。他教導應當精進行善,不應做惡。他還詳細講說了四聖諦。眾多聽眾聽后都證得了果位,對佛陀所說生起歡喜心。 大臣七子品第二十三完。 第七卷 如是我聞:一時,佛陀住在舍衛國祇樹給孤獨園。 那時,那個國家的國王名叫嘉薩爾嘉。在他的南方有個國家叫金地,國王名叫迦比那。那個國王的兒子名叫大迦比那。
།རྒྱལ་པོ་དེའི་ཡབ་ནོངས་ནས་སྲས་རྒྱལ་ཚབ་རྒྱལ་སར་གཤེགས་ཏེ། དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡིད་གཞུངས་ལ་བློ་གསལ་ཏེ། དཔའ་ཞིང་མཐུ་རྩལ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་ནོ། །དེ་ལ་དམག་གི་ཚོགས་སྟོང་ཕྲག་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཡོད་དེ། དམག་དེ་ དག་གར་བབ་ཀྱང་རླུང་ཆེན་པོ་དང་འདྲ་བར་ཕས་རྒོལ་མི་ཐུབ་པ་མེད་དོ།།ཡུལ་དབུས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དང་ནི་མ་འདྲུལ་ཏོ། །ཕྱིས་ཚོང་པ་དག་ཅིག་ཡུལ་གསེར་སར་ཕྱིན་ནས་རས་འཇམ་པོ་བཟང་པོ་ཡུག་བཞི་ཞིག་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་ཕུལ་ལོ། །རྒྱལ་པོས་ཀྱང་བཞེས་ནས་ཚོང་ པ་དེ་ལ་འདི་ལྟ་བུ་ནོར་བཟང་པོ་གང་ལས་འོངས་ཞེས་དྲིས་པ་དང་།ཚོང་པས་ཀྱང་འདི་ནི་ཡུལ་དབུས་ནས་མཆིས་སོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་དེས་སྨྲས་པ། ཡུལ་གྱི་དབུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་། ཡུལ་གྱི་དབུས་ཀྱི་མིང་ནི་ཅི་ཞེས་བྱ། ཚོང་པས་གསོལ་པ། ཡུལ་གྱི་དབུས་ཀྱི་མིང་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཅེས་ཀྱང་བྱ། མཉན་ཡོད་ཅེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་གྱི་མིང་གཞན་ཡང་མང་དུ་མཆིས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་དེ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་ང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་དཔྱ་དབུལ་དུ་མི་འོང་། ཚོང་པས་གསོལ་པ། རྒྱལ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་སོ་སོའི་རྒྱལ་སྲིད་འཛིན་ཅིང་ཡུལ་གྱི་ཚིས་བགྱིད་པས་འདིར་མི་མཆིའོ། །རྒྱལ་པོ་དེས་བསམས་པ་ངའི་མཐུ་དང་བྱིན་གྱིས་གནམ་མཐའ་འོག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐུལ་ན། ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོ་འདི་དག་ང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་དཔྱ་དབུལ་དུ་མི་འོང་། ད་ནི་ངའི མཐུ་དང་བྱིན་གྱིས་དེ་དག་དབབ་བོ་སྙམ་ནས།ཚོང་པ་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཡུལ་གྱི་དབུས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་ནང་ན་རྒྱལ་པོ་གང་ཆེ། ཚོང་པས་སྨྲས་པ། མཉན་ཡོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ནང་ན་ཆེའོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་མཉན་ཡོད་དུ་ཕོ་ཉ་བཏང་སྟེ། རྒྱལ་པོ་གསལ་ རྒྱལ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྤྲིང་ངོ་།།ངའི་མཐུ་དང་བྱིན་གྱིས་འཛམ་བུའི་གླིང་ན་གཏོགས་པ་ཀུན་ལ་དབང་ན། ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་ཕོ་ཉ་ཡང་འདྲུལ་བར་མི་བྱེད། ད་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཕོ་ཉ་བཏང་བ་ཡིན་གྱིས། ཁྱོད་ཉལ་བའི་ཚེ་ངའི་མིང་ཐོས་ན་འདུག་པའི་རིགས་སོ། །འདུག་ པའི་ཚེ་ཐོས་ན་ལྡང་བའི་རིགས་སོ།།ཟས་ཟ་བའི་ཚེ་ཐོས་ན་མིད་མི་ཁོམ་པར་ཕྱིར་དོར་བའི་རིགས་སོ། །ཁྲུས་བྱེད་པའི་འཕྲོ་ལ་ཐོས་ན་སྐྲ་ཡང་ཕྱིར་མདུད་པའི་རིགས་སོ།
那個國王的父親去世后,王子繼承王位。他天性聰明睿智,勇猛有力。他有三萬六千軍隊,這些軍隊所到之處,如同大風一般,無人能敵。他與中原的國王沒有交往。 後來,有商人到金地國,獻給國王四匹上好的細布。國王接受后問商人:“這樣好的布料從哪裡來的?”商人回答:“這是從中原來的。” 國王問:“什麼是中原?中原叫什麼名字?”商人回答:“中原也叫王舍城,也叫舍衛國,還有很多其他名字。” 國王說:“那裡的國王為什麼不來向我朝拜納貢?”商人回答:“那些國王各自治理國家,所以不會來這裡。” 國王心想:“以我的威力,連天邊都能征服,為什麼這些國王不來向我朝拜納貢?現在我要用我的威力降服他們。“於是他問商人:“中原諸國中哪個國王最大?”商人說:“舍衛國的國王最大。” 於是,國王派使者到舍衛國,對嘉薩爾嘉王說:“我的威力統治整個贍部洲,你為什麼不派使者來通好?現在我派使者來見你。你睡覺時聽到我的名字就該起來;坐著時聽到就該站起來;吃飯時聽到就該吐出食物;洗澡時聽到就該把頭髮重新梳起來。”
།སྡོད་པའི་ཚེ་ཐོས་ན་རྒྱུགས་པའི་རིགས་ཀྱིས། ད་སྟེ་ཞག་བདུན་ན་འདིར་ང་དང་ཕྲད་དུ་ཤོག་ཤིག་།དེ་ལྟར་ མ་བྱས་ན།དམག་དྲངས་ནས་ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་མེད་པར་བྱའོ་ཞེས་སྤྲིང་ངོ་། །རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་སྤྲིང་བ་ཐོས་ནས། མི་དགའ་ཞིང་དངངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བར་སོང་ནས་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱས་པར་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་ སྩལ་པ།རྒྱལ་པོས་ཀྱང་ཕོ་ཉ་དེ་ལ་རྒྱལ་པོའི་ནང་ན་ང་མི་ཆེ་སྟེ། ང་བས་རྒྱལ་པོ་ཆེ་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་གྱིས་ཤིག་།རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་ན་འཕྲུལ་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཞིག་འདི་ནས་མི་རིང་བ་ཞིག་ན་བཞུགས་ཀྱིས་ཁྱོད་ཉིད་ དེར་སོང་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་སྤྲིང་བ་བཞིན་དུ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་ནས།ཕོ་ཉ་དེ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ནས་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་སྤྲུལ་ཏེ། བློན་པོ་ཆེན་པོར་མཽད་གལ་སྤྲུལ་ནས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་ལྡན་པར་བཞུགས་སོ། ། ཀུན་དགའ་ར་བ་ཡང་རིན་པོ་ཆེར་བསྒྱུར་ནས། ར་བའི་ཕྱི་རོལ་ན་རིན་པོ་ཆེའི་འོབས་རིམ་པ་བདུན་པ་དང་། འོབས་ཀྱི་བར་ན་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་ཤིང་དཀྲིགས་ཏེ། ཁ་དོག་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་པད་མ་གྲངས་མེད་པ་ལྷམ་མེ་ལྷན་ནེ་ལྷང་ངེར་འཚེར་བ་དང་། ར་བའི་ནང་ན རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ལས་བྱས་པའི་ཕོ་བྲང་ན།རྒྱལ་པོ་ཤིན་ཏུ་བྱིན་ཆེ་བར་བཞུགས་པར་སྤྲུལ་ཏོ། །ཕོ་ཉ་དེ་སྤྲུལ་པའི་ཕོ་བྲང་དུ་འོངས་ནས། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་འཇིགས་སྐྲག་པར་གྱུར་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་བདག་གི་རྒྱལ་པོའི་བྱིན་དང་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ནི་ འདི་ལ་མི་ཐུབ་ན།འོན་ཀྱང་སྤྲིང་བའི་ཡི་གེ་འབུལ་ལོ་སྙམ་ནས་ཡི་གེ་ཕུལ་ལོ། །འཕྲུལ་གྱི་རྒྱལ་པོས་ཡི་གེ་བླངས་ནས་རྡོག་པའི་ཞབས་སུ་བཅུག་སྟེ། ཕོ་ཉ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ང་ནི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་སྟེ་གླིང་བཞི་ལ་དབང་བ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་གླེན་པ་དེའི་ཅིའི་ཕྱིར་བཀའ་ཉན། ཁྱོད་མྱུར་དུ་ཕྱིར་སོང་ལ་ངས་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ་ཞེས་གྱིས་ཤིག་།ཁྱོད་ཀྱི་ཕོ་ཉ་ཕྱིར་འོངས་ནས་ངའི་བཀའ་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས། ཉལ་བ་ལས་ཐོས་ན་ལྡང་བའི་རིགས་སོ།
站著時聽到就該跑過來。現在你七天之內來這裡見我。如果不這樣做,我就出兵毀滅你的國家。” 嘉薩爾嘉王聽到這個訊息,不高興又害怕,就去見佛陀,詳細地告訴了他。佛陀說:“你告訴那個使者,在諸王中你不是最大的,有比你更大的國王。” 嘉薩爾嘉王按佛陀的指示對使者說:“有一位神通王就住在不遠處,你自己去那裡,按你國王的指示去做吧。“使者就從祇樹給孤獨園離開了。 這時,佛陀化現為轉輪聖王,化現目犍連為大臣,具足七寶。他還把園林變成珍寶,園外有七重珍寶壕溝,壕溝之間種滿七寶樹木,無數色彩斑斕的蓮花閃耀生輝。園內有用各種珍寶製成的宮殿,國王威嚴地坐在其中。 使者來到幻化的宮殿,一見到大王就驚恐萬分,心想:“我國王的威力福德比不上他,但還是要呈上信件。“於是他獻上了信件。 幻化的國王接過信件放在腳下,對使者說:“我是大國王,統治四大洲,為什麼要聽你那愚蠢國王的命令?你趕快回去,告訴他我是這樣說的:你的使者回去後,一聽到我的命令,如果睡著就該起來;
།འདུག་པ་ལས་ཐོས་ན་འགྲེང་བའི་རིགས སོ།།འགྲོ་བ་ལས་ཐོས་ན་རྒྱུག་པའི་རིགས་ཀྱིས། ད་སྟེ་ཞག་བདུན་ན་འདིར་ཕྱག་འཚལ་དུ་མ་འོངས་ཏེ་བཀའ་བཅག་པར་གྱུར་ན། ཁྲིམས་དང་སྦྱར་རོ་ཞེས་གྱིས་ཤིག་།ཕོ་ཉ་དེས་བཀའ་སྩལ་པ་བཞིན་དུ་ཕྱིར་སོང་ནས། བདག་གི་ཡུལ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། གསེར་ས་ལའི་ རྒྱལ་པོ་ལ་ཅི་མཐོང་བ་དང་།ཅི་སྤྲིང་བ་རྒྱས་པར་གསོལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོས་དེ་སྐད་སྤྲིང་བ་ཐོས་ནས་འགྱོད་པར་གྱུར་ཏེ། ཅི་དབང་བའི་རྒྱལ་ཕྲན་རྣམས་དང་བཅས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོའི་ཐད་དུ་དོང་ངོ་སྙམ་སྟེ། འོན་ཀྱང་ཐལ་བྱུང་དུ་འགྲོ་བར་མི་རིགས་ཀྱིས། ད་དུང་ཡང་ལན་ ཅིག་བགམ་མོ་སྙམ་ནས།སྔར་ཕོ་ཉ་ཞིག་བཏང་ནས། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལ་བདག་ཕྱག་འཚལ་དུ་མཆི་ན། བདག་དབང་བའི་རྒྱལ་ཕྲན་ཁྲི་ཕྲག་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་མཆིས་ན། དེ་དག་རིལ་གྱིས་མཆིའམ། ཕྱེད་ཙམ་མཆི་བ་བཀའ་སྩོལ་ཅིག་ཅེས་མཆིའོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་ པོས་ཕྱིར་དེ་ལ་རྒྱལ་ཕྲན་ཕྱེད་དང་ཆོས་ཏེ་ཤོག་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བ་དང་།གསེར་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་ཕྲན་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་དང་བཅས་ཏེ། མཉན་ཡོད་དུ་རྒྱལ་པོ་སྤྲུལ་པའི་སྤྱན་སྔར་ལྷགས་ནས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། འདི་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འདིའི་བྱད་གཟུགས་ནི་ བདག་བས་ལྷག་ཀྱང་།མཐུ་སྟོབས་ནི་བདག་ཙམ་མི་ཕོད་དོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་དང་། འཕྲུལ་གྱི་རྒྱལ་པོས་བློན་པོ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་གཞུ་གསེར་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་ལ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་དེས་ཀྱང་བླངས་ཞེས་བྱས་ན་མ་ཐེག་གོ། །དེ་ནས་འཕྲུལ་གྱི་ རྒྱལ་པོས་བླངས་ཏེ།མཐེའུ་ཆུང་གིས་གཞུ་བདུངས་ཏེ། གསེར་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་ལ་གཞུ་འདི་ཁོང་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ན། གསེར་ས་ལའི་རྒྱལ་པོས་བླངས་ན་གཞུ་རྒྱུད་ཀྱང་མ་སྒུལ་ཏོ། །དེ་ནས་འཕྲུལ་གྱི་རྒྱལ་པོས་བླངས་ཏེ་དྲངས་ན། གཞུ་རྒྱུད་སྤྲིངས་པ་ཙམ་གྱིས་ སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱང་འགུལ་ཞིང་གཡོས་སོ།།དེ་ནས་མདའ་བླངས་ཏེ་མདའ་ཅིག་འཕངས་ན། འཕངས་མ་ཐག་ཏུ་མདའ་ལྔར་གྱུར་ཏེ། མདའ་དེ་དག་གི་རྩེ་མོ་ལས་འོད་ཟེར་གྲངས་མེད་པ་བྱུང་ནས། པད་མ་ཤིང་རྟའི་འཕང་ལོ་ཙམ་ཡང་རེ་རེ་ཡོད་པར་ གྱུར་ཏེ།པད་མ་རེ་རེ་ལ་ཡང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་ལྡན་པ་རེ་རེ་ཡོད་པར་གྱུར་ཏོ།
坐著就該站起來; 走路就該跑起來。 如果七天內不來這裡朝拜,違抗我的命令,就要受到懲罰。” 使者按照指示回去后,到了自己的國家,向金地國王詳細彙報了所見所聞。國王聽後後悔了,想:“我應該帶著所有附屬國王一起去見大王。“但他又覺得不應該貿然前往,於是又派使者去問:“我要來朝拜,我有三十六萬附屬國王,是全部帶來還是帶一半來?” 大王回答說:“帶一半來吧。“於是金地國王帶著一萬八千附屬國王來到舍衛國,在幻化國王面前朝拜。他心想:“這位大王的相貌雖然勝過我,但力量應該不如我。” 幻化的國王命令寶貝大臣:“把你的弓給金地國王。“金地國王接過弓卻拿不動。然後幻化的國王用小拇指拉開弓,對金地國王說:“你拉開這張弓。“金地國王接過去,連弓弦都拉不動。幻化的國王接過來一拉,僅僅拉開弓弦,整個大千世界就震動了。 然後他拿起箭射出去,箭一射出就變成五支箭。箭尖發出無數光芒,每道光芒中有如車輪大小的蓮花,每朵蓮花上都有一位具足七寶的轉輪聖王。
།འོད་ཟེར་དེ་དག་གིས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱང་སྣང་བར་བྱས་ནས། ལམ་རྒྱུད་ལྔའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་ པའི་དོན་དུ་མ་གྱུར་པ་མེད་དོ།།ལྷ་རྣམས་ཀྱི་གནས་སུ་འོད་ཟེར་དེ་མཐོང་ཞིང་ཆོས་སྟོན་པའི་གསུང་ཡང་གྲག་པར་གྱུར་ནས། དེ་དག་གི་ལུས་དང་སེམས་ཡོངས་སུ་དག་སྟེ། ཁ་ཅིག་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པའི་བར་དུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །ཁ་ཅིག་ནི་བླ་ན་ མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ།།ཁ་ཅིག་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ལ་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །མིའི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པའི་སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འོད་ཟེར་མཐོང་ཞིང་ཆོས་བསྟན་པ་ཐོས་པ་རྣམས་རབ་ཏུ་དགའ་མགུ་རངས་ཏེ། ཁ་ ཅིག་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ནས་ལན་ཅིག་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང་།རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །སེམས་ཅན་གྲངས་མེད་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དེ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ལ་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། ། ཀྱི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པ་དག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་རེག་ཅིང་ཆོས་ཐོས་པས་ཐམས་ཅད་ཁ་ཟས་ཀྱིས་འགྲངས་ཏེ། ལུས་དང་སེམས་ལ་གདུང་བ་མེད་ཅིང་ཚིམ་པར་གྱུར་ནས། ཐམས་ཅད་སྙིང་རྗེ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་སྐྱེས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་བསྙེན བཀུར་བྱས་ཏེ།ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་ནས་ལྷ་དང་མིར་སྐྱེས་སོ། །དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་གཏོགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འོད་ཟེར་མཐོང་བས་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་གི་སེམས་ཀུན་ཞི་སྟེ། གཏི་མུག་གིས་མདོངས་པ་ ཡང་སད་པར་གྱུར་ནས།ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ལ་དགའ་ཞིང་དད་པས། དུད་འགྲོ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཏེ། ལྷ་དང་མིར་སྐྱེས་སོ། །སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་རེག་པས་གྲང་བ་ནི་དྲོ་བར་གྱུར། ཚ་བ་ནི་བསིལ་བར་གྱུར། ། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གདུངས་པ་ཡང་རྒྱུན་ཆད་པར་གྱུར་ཏེ། ལུས་དང་སེམས་རབ་ཏུ་དགའ་བས། སངས་རྒྱས་ལ་དད་པར་གྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ལས་ཐར་ནས་ལྷ་དང་མིར་སྐྱེས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཀ་པྱི་ན་ཆེན་པོ་དང་། གསེར་ས་ལའི་རྒྱལ་ཕྲན་རྣམས་ཀྱིས་རྫུ འཕྲུལ་འདི་ལྟ་བུ་དག་མཐོང་ནས།ཤིན་ཏུ་དད་པའི་སེམས་འབའ་ཞིག་དད་པས་རྡུལ་དང་བྲལ། དྲི་མ་དང་བྲལ་ཏེ། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྣམ་པར་དག་པར་གྱུར་ཏེ། རྒྱལ་ཕྲན་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་གི་སེམས་ཚིམ་པར་གྱུར་ཏོ།
這些光芒照亮了三千大千世界,對五道眾生都有利益。 天人看到光芒,聽到說法的聲音,身心清凈。有的證得從預流果到阿羅漢果,有的發無上正等正覺心,有的住于不退轉地。 人道眾生看到佛光,聽到說法,歡喜踴躍。有的證得從預流果到一來果,出家證得阿羅漢果。無數眾生髮無上正等正覺心,住于不退轉地。 餓鬼道眾生被佛光觸及,聽聞佛法,都得到飽足,身心無苦而滿足。他們生起慈悲心,供養佛陀,解脫業障,轉生天人。 畜生道眾生看到佛光,貪嗔平息,愚癡消除,對佛生起歡喜信心,從畜生道解脫,轉生天人。 地獄眾生被佛光觸及,寒冰變暖,熾熱變涼,痛苦停止,身心歡喜。他們對佛生起信心,從地獄解脫,轉生天人。 這時,大迦比那王和金地國的諸小國王看到這樣的神通,生起極大信心,遠離塵垢污染,獲得清凈法眼。一萬八千小國王都心滿意足。
།དེ་མ་ཐག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་བསྡུས་ ཏེ།ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུར་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱིས་མདུན་དང་རྒྱབ་ཏུ་བསྐོར་ཏེ། བཞུགས་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་གསེར་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལེགས་པར་འོངས་སོ། །ཞེས་བཀའ་ སྩལ་པས།སྐྲ་དང་། ཁ་སྤུ་རང་བྱི་སྟེ། ངུར་སྨྲིག་གྱོན་པའི་དགེ་སློང་དུ་གྱུར་ནས། ཆོས་ཡིད་ལ་བྱས་པས་ཟག་པ་ཟད་དེ་དགྲ་བཅོམ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། གསེར་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་འདིས་སྔོན་བསོད་ནམས་ཅི་ཞིག་བགྱིས་ན་ འདི་ལྟར་རིགས་ཆེ་ཞིང་མཐོ་ལ།ཡོན་ཏན་འཕགས་པར་ཆེ་ཞིང་། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ཕྲད་པས། དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཟག་པ་ཟད་པར་གྱུར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། སེམས་ཅན་འདི་དག་གི་སྤྱོད་པ་བཞིན་དུ་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ།།སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་འཇིག་རྟེན་ན་གཤེགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས། ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་མཆོད་རྟེན་བརྩིགས་ཏེ། དགེ་འདུན་གྱི་གནས་ཁང་བྱས་ནས། འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་རྣམ་པ་བཞི་ ཡང་སྦྱར་ཏེ་ཡུན་རིང་ཞིག་ལོན་པ་དང་།མཆོད་རྟེན་དེ་ཡང་ཞིག་།འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་ཁྲི་སྟན་དང་། གོས་དང་། ཟས་ཀྱང་རྒྱུན་ཆད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་བུ་དགེ་སློང་ཞིག་ཡོད་པ་དེས་མི་མང་པོ་ལ་ཆོས་བཤད་དེ་ཕྱིར་ཡང་མཆོད་རྟེན་གསོས་ནས། གོས་དང་། མལ་ཆ་དང་། བཟའ་བ་དང་། བཏུང་བ་དང་། ཁྲི་སྟན་ལ་སོགས་པའི་ཡོ་བྱད་སྦྱར་ཏེ། མི་དེ་དག་དང་སེམས་ཡིད་འཐུན་པར་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་སྦྱར་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །བདག་ཅག་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་བཙན་ཞིང་ཕྱུག་པ་དང་། ཚེ་རིང་བ་དང་། སངས རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་གཤེགས་པ་དང་ཕྲད་དེ།ཆོས་ཐོས་ནས་འབྲས་བུ་ཡང་ཐ་མལ་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །ཀུན་དགའ་བོ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན། ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་དགེ་སློང་དེ་ནི། ཡུལ་གསེར་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་ཀ་པྱི་ན་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དེས་ཆོས་བསྟན་ཏེ། མཆོད་ རྟེན་གསོས་པ་དང་།འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་བསྟབས་པ་ནི་རྒྱལ་ཕྲན་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་སྙེད་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། འཁོར་མང་པོ་རྣམས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དེ། ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་དགའོ། །ཀ་པྱི་ན་ཆེན་པོའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་ བཞི་པའོ།
佛陀立即收起神通,恢復佛陀的形象,被比丘僧眾前後圍繞而坐。 金地國王向佛陀請求出家。佛陀說:“善來。“他的頭髮和鬍鬚自行脫落,身著袈裟,成為比丘。他修習佛法,斷盡煩惱,成為阿羅漢。 阿難問佛陀:“金地國王過去做了什麼善業,使他出身高貴,德行超群,遇到佛陀后立即斷盡煩惱?” 佛陀對阿難說:“眾生的行為如何,業果就如何成熟。過去迦葉佛在世時,迦葉佛涅槃后,有個居士建造佛塔和僧舍,供養四事。過了很長時間,佛塔倒塌,供養也中斷了。 那個居士的兒子是個比丘,他向很多人說法,重新修復佛塔,供養衣服、臥具、飲食等。他與那些人同心協力供養,發願說:‘愿我們將來富貴長壽,遇到佛陀出世,聽聞佛法,證得非凡果位。’ 阿難,當時那個比丘就是金地國王大迦比那。他說法、修復佛塔、供養四事的那些人就是這一萬八千小國王。” 佛陀說完后,眾多聽眾發不退轉心,歡喜讚歎。 大迦比那品第二十四
། །།འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ནི་ནོངས། རྒྱལ་ཚབ་བཻ་དཱུརྱ་རྒྱལ་སར་གཤེགས ཏེ།།རྒྱལ་པོའི་ནང་ན་ཆོས་བཞིན་དུ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པས། གླང་པོ་ཆེའི་རྨིག་པས་མི་བརྫིས་ཏེ། བསད་པ་ཡང་གྲངས་མེད་དོ། །དེའི་ཚེ་ན་རིགས་ཆེ་ཞིང་བཙུན་པའི་བུད་མེད་དག་ཅིག་གིས་དེ་ལྟ་བུ་དག་མཐོང་ནས། ཁྱིམ་ལ་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། ཐམས་ཅད་ རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགེ་སློང་མར་གྱུར་ཏོ།།རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་དག་ལ་ལ་ནི་ཤཱཀྱའི་རིགས། ལ་ལ་ནི་རྒྱལ་རིགས་ཡིན་ཏེ། དཔེ་མེད་པར་མངའ་བྱད་ལེགས་པར་བལྟ་ན་སྡུག་པ། རིགས་ཆེ་བ་ལྔ་བརྒྱ་སྙེད་བདོག་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ཡུལ་མི་ ཐམས་ཅད་ཀྱང་།དེ་ལ་དགའ་སྟེ་འཚོ་བ་སྦྱོར་རོ། །དགེ་སློང་མ་དེ་དག་གཅིག་ལ་གཅིག་འདི་སྐད་དུ་བདག་ཅག་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་ཡང་ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩིའི་རོ་མ་མྱོང་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་ཞི་བར་མ་བྱས་ན་མི་རུང་གིས། དྲུག་སྡེ་མ་བསྙེན་དགའ་མོའི་ ཐད་དུ་ཆོས་ཉན་དུ་འདོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་ནས།དེ་དག་གང་ན་བར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་པ་དང་། ཕྱག་འཚལ་ནས་འདི་སྐད་དུ་བདག་ཅག་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་ཡང་། ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩིའི་རོ་མ་མྱོང་ན། བདག་ཅག་ལ་བསྟན་དུ་གསོལ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དྲུག་སྡེ་མོས་བསམས་པ་བདག་གིས་ འདི་དག་ཆོས་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་ཕྱིར་ཟློག་སྟེ།འདི་དག་གི་ཆོས་གོས་དང་། ལྷུང་བཟེད་ཐོབ་པར་གྱུར་ན། རེ་ལེགས་སྙམ་ནས། འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱེད་རྣམས་ནི་རིགས་ཆེ་ཞིང་མཐོ་བ་སྟེ། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་། གླང་པོ་ཆེ་དང་། རྟ་དང་། བྲན་ཕོ་དང་། བྲན་མོ་དང་། ལས་བྱེད་པའི་མི་དང་། ཞིང་དང་། འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་ཅིས་མི་བྲེལ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ། དགེ་སློང་མར་ཞུགས་ནས་འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་དང་བསྡོས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད། ཉེས་ན ཕྱིར་སོང་སྟེ་ཁྱིམ་ཐབ་དང་།བུ་དང་བུ་མོར་ལྡན་པས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཡིད་བཞིན་དུ་དགའ་སྟེ། རྩེ་ཞིང་ཚེ་འདི་ལ་ཡང་དགའ་སྐྱིད་པ་མྱོང་བར་བྱས་ལ། སྦྱིན་པ་དང་ཡིད་བཞིན་དུ་བྱས་ན་ལེགས་སོ། །ཞེས་བསྒོའོ།
如是我聞:一時,佛陀住在舍衛國祇樹給孤獨園。 嘉薩爾嘉王去世,太子貝杜里亞繼位。他不依法治國,用象腳踩死無數人。 當時,一些高貴的婦女看到這種情況,對家庭生活失去興趣,全都出家成為比丘尼。這些出家的人中,有的是釋迦族,有的是王族,都是容貌端莊、出身高貴的五百人,捨棄一切出家,所有國人都喜歡她們,供養她們。 這些比丘尼互相說:“我們雖然出家,但還沒有品嚐到法的甘露,沒有平息貪嗔癡,這樣不行。我們去六群尼那裡聽法吧。“說完就去了六群尼那裡,向她們頂禮說:“我們雖然出家,但還沒有品嚐到法的甘露,請為我們說法。” 六群尼心想:“如果能讓她們退失戒律,我就能得到她們的衣缽,那就太好了。“於是說:“你們出身高貴,擁有七寶、象馬、奴婢、田地、生活用品,為什麼要捨棄這一切出家做比丘尼,受這麼多苦難來學佛?不如回去,和丈夫兒女一起快樂生活,享受現世,隨心佈施,那樣更好
།དགེ་སློང་མ་དེ་རྣམས་དེ་སྐད་ཅེས་བསྒོ་བ་ཐོས་ནས་མི་དགའ་ སྟེ་དུས་ནས་ཕྱིར་དོང་ངོ་།།དེ་ནས་དགེ་སློང་མ་དེ་དག་དགེ་སློང་མ་ཨུད་པ་ལའི་མདོག་གང་ན་བར་སོང་ནས་དེར་ཕྱིན་པ་དང་། ཨུད་པ་ལའི་མདོག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཆོས་བཞིན་དུ་སྙུན་གསོལ་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སོ། །བདག་ཅག་ཁྱིམ་ན་མཆིས་པ་ན་ཁྱིམ་གྱི་ལས་ཀྱིས་ བསླུས།ད་རབ་ཏུ་བྱུང་ཡང་འདོད་པའི་དབང་དུ་གྱུར་ནས། ཉོན་མོངས་པ་ལས་ཐར་བར་མི་ནུས་ན། བདག་ཅག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བའི་སླད་དུ་དམ་པའི་ཆོས་བསྟན་དུ་གསོལ། ཨུད་པ་ལས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཅི་དང་ཅི་འདོད་པ་འདས་པའམ། མ་འོངས་པའམ། ད་ལྟར་གྱི་ དངོས་པོ་གང་ཡང་རུང་བ་དྲིས་ཤིག་དང་ངས་བསྟན་པར་བྱའོ།།དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ། འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་རེ་ཞིག་ཞོག་ལ་ད་ལྟར་གྱི་བསྟན་ཏེ། བདག་ཅག་གི་ཐེ་ཙོམ་དགྲོལ་དུ་གསོལ། ཨུད་པ་ལས་སྨྲས་པ། འདོད་ཆགས་ནི་མེ་དང་འདྲ་སྟེ། རི་ལུང་ ཚིག་པར་བྱེད་དོ།།རྩཝ་ཁྲི་དང་འདྲ་སྟེ་མཆེད་པར་འགྱུར་རོ། །འདོད་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་གཅིག་ལ་གཅིག་འཚེ་ཞིང་གནོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་ཡུན་རིང་ནས་ངན་སོང་གསུམ་དུ་ལྷུང་སྟེ་ཐར་བའི་དུས་མེད་དོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་སྡུག་པ་ལ་ཆགས་ཏེ། འདོད་པ་དང་བྱེ་བྲལ་ པ་དང་།སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཁྲིམས་ཀྱིས་གཙེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་མྱོང་སྟེ། ཚེ་འཕོས་ནས་ཕྱིར་ཡང་སོས་པ་ཙམ་དུ་ལུས་དང་སེམས་གདུངས་ཏེ། ཁྱིམ་གྱིས་གླགས་ཤིང་། བཅིངས་པ་ནི་བཙོན་ར་བས་ཀྱང་དམ་ མོ།།བདག་ཀྱང་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ཏེ། ཁོ་མོའི་ཕ་མ་ཡང་རིགས་ཆེ་ཞིང་བཙུན་པས་ཁོ་མོ་ཡང་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བའི་རིགས་ཆེ་བ་མང་དུ་ཐོས་པ། མཁས་པའི་རིག་བྱེད་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ལ་བག་མར་བཏང་ནས། དེའི་ཆུང་མ་བྱེད་དེ། དེའི་བུ་ཡང་ཡོད་པར་གྱུར་ཏོ། ། ཕྱིས་གྱོས་སྒྱུག་ཚེ་འཕོས་པའི་འོག་ཏུ་ཁོ་མོ་ལ་སེམས་ཅན་ཡོད་པར་གྱུར་ནས། ཁྱིམ་ཐབ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁོ་མོ་ལ་སེམས་ཅན་ཡོད་དེ། ཟླ་བ་ཡང་ཚང་དུ་ཉེ་བས་གལ་ཏེ་འདིར་བུ་བཙས་ན་བཙོག་ཅིང་མི་སྡུག་གིས། ཁོ་མོའི་ཕ་མའི་ཁྱིམ་དུ་བཙར་འགྲོའོ་ཞེས་བྱས་ན། ཁོ་མོ་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། ཁྱོ་ཤུག་གཉིས་འགྲོགས་ནས་བུ་ཞིག་ཀྱང་ཁྲིད་དེ་ཕ་མ་འདོད་པར་སོང་བ་ལས། ལམ་ཕྱེད་ཙམ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་མངལ་མི་བདེ་བར་གྱུར་ནས་ཤིང་ཅིག་གི་དྲུང་དུ་ནམ་ཕྱེད་ཙམ་ན་བུ་བཙས་སོ།
那些比丘尼聽了這話很不高興,就離開了。 然後她們去見烏巴拉色比丘尼,向她頂禮問候后說:“我們在家時被家務所迷惑,現在出家了卻還被慾望控制,無法擺脫煩惱。請慈悲為我們說正法。” 烏巴拉說:“你們想問過去、未來還是現在的事?我都可以為你們解說。” 比丘尼們說:“暫且不問過去未來,請說現在的事,解開我們的疑惑。” 烏巴拉說:“貪慾如火,能燒燬山谷;如荊棘,會蔓延。因貪慾而互相傷害。長此以往會墮入三惡道,無法解脫。在家人貪戀所愛,不斷經歷愛別離、生老病死、王法懲罰等苦。死後再生時身心煎熬。家庭的束縛比牢獄更緊。 我也出生在遊方者家族,父母高貴。我嫁給一個博學的遊方者,生了孩子。後來丈夫去世,我懷孕了,就對丈夫說:‘我懷孕了,快到月份了,如果在這裡生孩子會很臟很不好,我想回孃家生產。‘他同意了。 我們帶著孩子一起回孃家,走到半路時我感到不適,就在半夜在一棵樹下生了孩子。
།ཁོ་མོའི་ཁྱིམ་ཐབ་ཀྱང་། ལོགས་ཤིག་ཏུ་ཉལ་བ ལས་མཚན་མོ་སྦྲུལ་གྱིས་ཟིན་ཏོ།།མཚན་མོ་བོས་ན་ཅང་མི་གྲག་ནས། ནམ་ནངས་ནས་བལྟས་ན་ཁྱིམ་ཐབ་ཀྱང་སྦྲུལ་གདུག་པས་ཟིན་པས་ཚེ་འཕོས་ནས། ལུས་ཀྱང་ཞིག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཁོ་མོ་འཁམས་ཏེ་ས་ལ་འགྱེལ་བ་དང་། བུ་ཆེ་བ་ཡང་ཕ་སྦྲུལ་གྱིས་ བསད་པ་མཐོང་ནས།སྐད་ཕྱུང་སྟེ་ངུས་པས་བུ་ངུས་པའི་སྐད་ཀྱིས་ཁོ་མོ་ཡང་ཕྱིར་སངས་ནས། བུ་ཆེ་བ་ནི་ཁུར་དུ་ཐོགས། བུ་ཆུང་བ་ནི་པང་པར་ཁྱེར་ཏེ་ངུ་ཞིང་སོང་བ་ལས་ལམ་ཡང་དབེན་པ་ཞིག་སྟེ། མི་འགའ་ཡང་མ་འདྲུལ་བས་གྲོགས་ཀྱང་མ་རྙེད་དོ། །བར་ན་ཆུ་ཆེན་པོ་ཞིག་ ཡོད་དེ།ཆུ་དེ་ཁ་ཚོན་ཡང་ཆེ་ལ་ཟབ་པས་བུ་གཉི་ག་མ་ཐེག་ནས། བུ་ཆེ་བ་ནི། ཆུའི་ཚུ་རོལ་དུ་བཞག་།བུ་ཆུང་ངུ་ཁྱེར་ཏེ་ཕ་རོལ་ཏུ་བསྐྱལ་ནས། ཕྱིར་བུ་ཆེ་བ་བསུར་འོང་བ་དང་། བུ་ཡང་མ་འོངས་པ་མཐོང་ནས། ཆུའི་ནང་དུ་ཞུགས་ཏེ་ཆུས་ཁྱེར་བ་ལས། ཁོ་མོས་བསྙགས་ པ་ལས་སྟོབས་ཆུང་བས་མ་ཟིན་ཏེ་ཆུས་ཁྱེར་རོ།།དེ་ནས་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ན་ཕྱིན་ཙམ་ན་བུ་ཆུང་བ་ཡང་སྤྱང་ཀིས་ཟོས་ཏེ། ཁྲག་ཅུང་ཟད་ཙམ་ས་ལ་སྣང་ངོ་། །དེར་ཡང་འཁམས་ནས། རིང་ཤིག་ལོན་ཏེ་ཕྱིར་སངས་པ་དང་། ལམ་དུ་ཞུགས་ཏེ་སོང་སོང་བ་ལས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཁོ་མོའི་ཕ་ མ་དང་ཉེ་ཞིང་།བཤེས་པ་ཞིག་དང་ཕྲད་དོ། །ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་དེས་ཁྱོད་ཅི་ཉེས་ན་འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་ཅེས་དྲིས་ན། ཁོ་མོས་ཀྱང་ཅི་ལྟར་གྱུར་པའི་གཏམ་རྒྱས་པར་བྱས་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་དེ་ཡང་ངུས་ནས་ཁོ་མོའི་ཕ་མའི་གཏམ་དྲིས་ན། ཁྱོད་ཀྱི་ཕ་མའི་ཁྱིམ་དུ་དེ་བར་མེ་ ཤོར་ནས་ཕ་མ་དང་།ཁྱིམ་གང་གི་མི་ཐམས་ཅད་མེས་ཚིག་གོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས། ཁོ་མོ་འཁམས་ཏེ་ས་ལ་འགྱེལ་ཏོ། །དེ་ནས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་དེས་བསླང་སྟེ། ཁྱིམ་དུ་ཁྲིད་དེ་ཁོ་མོ་ལ་བུ་བཞིན་དུ་བྱམས་ཤིང་གདུངས་པ་ལས། ཡང་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ ཅིག་གིས་ཆུང་མར་བླངས་ཏེ།དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་དགའ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་ལས་སེམས་ཅན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ། ཟླ་བ་ཚང་ནས་བུ་བྱུང་དུ་ཉེ་བ་ན་ཁྱིམ་ཐབ་གཞན་གྱིས་ཁྱིམ་དུ་ཆང་ལ་བོས་ན་དེའི་འོག་ཏུ་བུ་བཙས་ཏེ། སྒོ་དམ་དུ་བཅད་ནས་བུ་བཙིར་བ་ལས། ཁྱིམ་ཐབ་ཆང་གིས་མྱོས་ ཏེ།སྒོ་བརྡུངས་པ་དང་། སྒོ་འབྱེད་པ་མེད་པས། ཁྲོས་ཏེ་སྒོ་བཅག་ནས། ནང་དུ་འོངས་པ་དང་། ཁོ་མོ་ཡང་བརྡེགས་སོ། །བདག་གིས་བུ་བཙས་སོ་ཞེས་བྱས་ན་བུ་ཡང་བསད་དེ་མར་གྱི་ནང་དུ་བརྔོས་ནས་ཁོ་མོ་ལ་ཟར་བཅུག་གོ།
我的丈夫睡在一旁,夜裡被蛇咬了。我叫他沒反應,天亮一看,丈夫已被毒蛇咬死,屍體也腐爛了。我暈倒在地,大兒子看到父親被蛇咬死,大聲哭泣。我被哭聲驚醒,揹著大兒子,懷抱小兒子哭著走。 路上荒涼,沒遇到人,也沒找到夥伴。中途遇到一條大河,又寬又深,我無法同時帶兩個孩子過河。我把大兒子留在河這邊,先抱小兒子過河,再回來接大兒子。當我回到河中央時,看到兒子沒來,就進入水中,但我力氣太小,被水沖走了。 到達對岸時,發現小兒子被狼吃了,地上只有一點血跡。我又暈倒了,過了很久才醒來。繼續趕路時,遇到一個認識我父母的遊方者。他問我發生了什麼事,我把經過告訴了他。他哭著告訴我,我父母家發生火災,全家都被燒死了。聽到這個訊息,我又暈倒在地。 那個遊方者把我扶起來,帶回家照顧我如同女兒。後來又有個遊方者娶我為妻。我懷孕了,快生產時,丈夫被邀請去別人家喝酒。我在家生了孩子,把門關緊。丈夫喝醉回來敲門,沒人開門就生氣了,踢開門進來打我。我說我剛生了孩子,他就把孩子殺了,煮在油里逼我吃。
།བུའི་ཤ་ཟ་མ་ཕོད་ནས་མ་ཟོས་པས་ཡང་བརྡེགས་ཏེ། ནན་གྱིས་ཟར་བཅུག་གོ། །ཟོས་པའི་འོག་ཏུ་ཁྱིམ་ཐབ་ཀྱང་སད་ནས་བདག་གིས་བསམས་པ། བདག་བསོད་ནམས་མེད་ཅིང་ལས་ངན་ནོ་སྙམ་བསམས་ནས། ཁྱིམ་ཐབ་བོར་ཏེ། ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་བྲོས་སོ། །ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་ཕྱི་རོལ་ན་ཤིང་ཅིག་གི་དྲུང་ན་འདུག་པ་ལས། གྲོང དེའི་ཁྱིམ་བདག་གཞོན་ནུ་ཞིག་གསར་དུ་ཆུང་མ་ཚེ་འཕོས་ནས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཆུང་མའི་རུས་བུ་སྦས་ནས།ཁྱིམ་བདག་དེ་ཆུང་མ་དེ་ལ་ཆགས་པས་རུས་བུའི་དྲུང་ན་ངུ་ཞིག་འདུག་པ་ལས། བདག་གི་དྲུང་དུ་འོངས་ཏེ་ཁོ་མོ་ལ་ཁྱོད་གཅིག་པུ་འདི་ནི་ཅི་བྱེད་ཅེས་དྲིས་སོ། །ཁོ་མོས་ ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་གཏམ་བྱས་པ་ལས་ཁྱིམ་བདག་དེས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་ཁྲིད་དེ་ཆུང་མ་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས།ཁོ་མོས་དེ་བཞིན་དུ་རུང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱོ་ཤུག་འདུས་ནས་རིང་པོར་མ་ལོན་པར་ཁྱིམ་ཐབ་ནད་ཀྱིས་བཏབ་ནས་ཚེ་འཕོས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཡུལ་ཆོས་ཀྱིས་གསོན་པའི་ཚེ་ ཁྱོ་ཤུག་མཛའ་བ་རྣམས།ཁྱོའི་ཚེ་འཕོས་ན་ཆུང་མ་ཡང་གསོན་པོར་ཁྱོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དུར་དུ་འཛུད་དོ། །ཁོ་མོ་ཡང་དེར་དུར་དུ་བཅུག་ནས་ནུབ་མོ་དུར་རྐུན་འོངས་ཏེ་དུར་བྲུས་པ་དང་། དུར་རྐུན་གྱི་དཔོན་པོས་ཁོ་མོ་བཟང་བར་མཐོང་བས་དེས་ཀྱང་ཆུང་མར་བྱས་སོ། །རིང་པོ་མ་ལོན་ པར་དུར་རྐུན་སོང་སོང་བ་ལས་རྒྱལ་པོས་བསད་ནས།རྐུན་ཟླ་རྣམས་ཀྱིས་རུས་བུ་བསྐུར་ཏེ། ཁོ་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཡང་དུར་དུ་བཅུག་གོ། །དུར་ན་ཞག་གསུམ་འདུག་པ་ལས་སྤྱང་ཀིས་དུར་བྲུས་ནས། ཁོ་མོ་ཡང་དུར་ནས་ཕྱུང་སྟེ། འདི་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །ཁོ་མོས་ སྔོན་སྡིག་པ་ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་འདི་འདྲ་བར་ལན་དུ་མ་ཤི་བ་ལས་ཕྱིར་སོས་པར་གྱུར།སྔོན་ན་ཐོས་ན་ཤཱཀྱའི་རིགས་ཀྱི་སྲས་ཞིག་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ནས། མཚན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་གྲགས་ན་ད་ནི་དེ་ལ་སྐྱབས་སུ་ འགྲོའོ་སྙམ་ནས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་གང་ན་བ་དེ་ལོགས་སུ་སོང་བ་དང་།རྒྱང་མ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མེ་ཏོག་གི་སྡོང་པོ་རྒྱས་པ་ལྟ་བུའམ། སྐར་མའི་ནང་ན་ཟླ་བ་ལྟ་བུར་མཐོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བདག་འདུལ་ བའི་དུས་ལ་བབ་པར་ཤེས་ནས།བཞེངས་ཏེ་ཁོ་མོ་བསུའོ། །ཁོ་མོ་སྒྲེན་མོར་འདུག་པས་ངོ་ཚ་སྟེ། ལག་པས་ནུ་མ་བཀབ་ནས་ས་ལ་འདུག་གོ།
我不忍心吃孩子的肉,沒吃,他又打我,強迫我吃。吃完后丈夫醒了,我想:“我真是沒有福報,業障深重。“於是拋棄丈夫,逃到了瓦拉納西。 我坐在瓦拉納西城外一棵樹下,遇到一個剛失去妻子的年輕居士。他剛埋葬了妻子,因思念而在墓前哭泣。他來問我為什麼一個人在這裡,我把經歷告訴了他。他帶我去花園,說要娶我為妻,我同意了。 我們結婚不久,丈夫生病去世了。當地習俗是丈夫死後要把妻子活埋。我被埋入墳墓,晚上盜墓賊來挖墳,首領看我漂亮就娶我為妻。不久盜墓賊被國王殺死,同夥把他的骨頭和我一起埋了。 我在墳墓里待了三天,被狼挖出來。我想:“我前世造了什麼罪業,竟多次死而復生?以前聽說釋迦族的王子成佛了,號稱佛陀,能知過去未來。我要去皈依他。” 我來到祇樹給孤獨園,遠遠看到如來,像盛開的花樹,如群星中的明月。佛陀以無礙智知道是調伏我的時候,就起身迎接我。我赤身裸體感到羞恥,用手遮住胸部蹲在地上。
།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བུད་མེད་འདི་ལ་གོས་བསྐོན་ཅིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། ཁོ་ མོས་གོས་གྱོན་ནས།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བདག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བར་དགོངས་ནས། བདག་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གནོང་ཤིག་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་ཏེ། བུད་མེད་འདི་སྐྱེ་དགུའི་ བདག་མོ་ལ་གཏད་དེ།རབ་ཏུ་ཕྱུང་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་ནས་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོས་ཁོ་མོ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ནས། ཁོ་མོ་ལ་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། ཁོ་མོས་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་བརྩོན་འགྲུས་ནན་ཏན་བྱས་ནས། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་སྟེ། འདས་ པ་དང་།མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་གྱི་བྱ་བ་ཀུན་རྟོགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སློང་མ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། སྔོན་སྡིག་པའི་ལས་ཅི་བགྱིས་ན། དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མྱོང་བ་སྟོན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དགེ་སློང་མ་ཨུད་པ་ལས་ཁྱོད་རྟག་པར་ཉོན་ཅིག་། ཁྱོད་ལ་བསྟན་པར་བྱའོ། །སྔོན་འདས་པའི་དུས་ཡུན་རིང་པོ་ཞིག་ན། ཁྱིམ་བདག་ཤིན་ཏུ་ཕྱུག་པ་ཞིག་ལ་བུ་མེད་པ་ལས། ཆུང་མ་ཞིག་བླངས་ཏེ། ཆུང་མ་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་བྱམས་པས། རིང་པོ་མ་ལོན་པར་ཆུང་མ་དེ་སེམས་ཅན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ། ཟླ་བ་ཚང་ནས་ཁྱེའུ ཞིག་བཙས་ཏེ།ཁྱོ་ཤུག་གཉིས་དེ་བུ་ལ་བྱམས་ཤིང་སྡུག་པར་འཛིན་ཏོ། །དེ་ནས་ཆེན་མས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །ཁོ་མོ་ནི་རིགས་ཆེ་ཞིང་བཙུན་མོད་ཀྱི་བུ་མེད་པས་རིགས་འཚོབ་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཁྱེའུ་འདི་ཆེར་སྐྱེས་ནས་རིགས་འཚོབ་ཅིང་། ནོར་དང་ལོངས་སྤྱོད་ ཀྱི་བདག་པོར་འགྱུར་ཏེ།བདག་ལ་མི་སྟེར་ཅིང་། བདག་སྡུག་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་ཕྲག་དོག་སྐྱེས་ཏེ། བསད་པར་བསམས་ནས་བུ་ཁྱེའུའི་མཚོག་མར་ཁབ་ཀྱིས་བཙུགས་ཏེ། རྨ་ཡང་མི་སྣང་བར་བྱས་སོ། །ཁྱེའུ་དེ་ཡང་རིང་པོར་མ་ལོན་པར་ཚེ་འདས་པ་དང་། ཆུན་མ་འཁམས་ ནས་ཆེན་མ་ལ།ཁྱོད་ཀྱིས་ངའི་བུ་བསད་དོ་ཞེས་བརྒལ་ཏོ། །ཆེན་མས་བསྙོན་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་མནའ་བོར་རོ། །ཁོ་མོས་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་བསད་པར་གྱུར་ན། ཁོ་མོ་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ། ཁོ་མོའི་ཁྱོ་སྦྲུལ་གདུག་པས་བསད་པར་ཤོག་ཤིག་བུ་ཞིག་ཡོད་ན་ཡང་ཆུས་ཁྱེར་བ་དང་། སྤྱང་ཀིས་ཟ་བར་ཤོག་ཤིག་།ཁོ་མོའི་ལུས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་གསོན་པོར་དུར་དུ་བཅུག་ཅིང་། བུའི་ཤ་ཟ་བར་ཤོག་ཤིག་།ཕ་མའི་ཁྱིམ་དུ་མེ་ཤོར་ནས་ཐམས་ཅད་ཚིག་པར་ཤོག་།ཅེས་སྨྲས་སོ།
然後佛陀對阿難說:“給這個女人穿上衣服。“她穿好衣服后,向佛陀頂禮說:“請慈悲允許我出家。“佛陀對阿難說:“把這個女人交給大愛道,讓她出家。” 大愛道讓她出家后,為她講解四聖諦法。她一聽就精進修行,證得阿羅漢果,通達過去、未來、現在一切事。 那些比丘尼問:“你過去造了什麼惡業,感受如此果報?請說給我們聽。” 烏巴拉說:“你們仔細聽,我會告訴你們。很久以前,有個非常富有的居士沒有孩子。他娶了一個妻子,很愛她。不久妻子懷孕生了個兒子,夫妻倆都很疼愛這個孩子。 大妻想:‘我雖出身高貴,但沒有孩子繼承家業。如果這個孩子長大後繼承家業,掌管財產,可能不會給我,會虐待我。‘她生起嫉妒心,想殺死孩子,就用針刺入孩子的喉嚨,不留傷痕。 孩子不久就死了。小妻悲痛欲絕,指責大妻殺了她的孩子。大妻否認併發誓:‘如果我殺了你的孩子,愿我生生世世的丈夫被毒蛇咬死。如果有孩子,愿被水沖走或被狼吃掉。愿我一次次被活埋,被迫吃自己孩子的肉。愿我父母家失火,全家被燒死。’”
།དེའི་ཚེ་ན་དེ་སྐད་ཅེས་མནའ་བོར་བའི་ཆེན་མ་དེ་ནི་ཁོ་མོ་ཡིན་ཏེ། དེ དག་ཐམས་ཅད་ལུས་ཀྱིས་མྱོང་བར་གྱུར་ཏོ།།དགེ་སློང་མ་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། བསོད་ནམས་ཅི་ཞིག་བྱས་ཏེ། སངས་རྒྱས་མཐོང་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསུ་ནས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ། འཁོར་བའི་མཐར་ཕྱིན་པར་གྱུར། ཨུད་པ་ལས་སྨྲས་པ། སྔོན་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་འདིར་རི་དྲང་སྲོང་ ལྷགས་ཞེས་བྱ་བ་ན།རང་སངས་རྒྱས་དང་། ཉན་ཐོས་དང་། མུ་སྟེགས་ཅན་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པ་མང་དུ་གནས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་རང་སངས་རྒྱས་དག་ཅིག་བསོད་སྙོམས་ལ་གྲོང་དུ་གཤེགས་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་ཞིག་གིས་མཐོང་ནས་རབ་ཏུ་དགའ་ སྟེ།བསོད་སྙོམས་ཕུལ་ནས། མཆོད་པ་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་དེ་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་ཏེ་ལུས་ལ་མེ་འབར་བ་དང་། ཆུ་འབབ་པ་དང་། འགྲོ་བ་དང་། ཉལ་བ་དང་། འདུག་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་བསྟན་ནས། ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་དེས་ཁོ་མོ་ཡང་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་ འདི་འདྲ་བ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ།།དེའི་ཚེ་ན་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་དེ་ནི་ཁོ་མོ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་ཕྲད་ནས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་བོ། །འདི་ལྟར་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་མོད་ཀྱིས་ ལྕགས་ཚ་བའི་ཐུར་མ་སྤྱི་བོ་ནས་ཟུག་ནས་རྐང་མཐིལ་དུ་བྱུང་སྟེ།རྟག་ཏུ་འདི་ལྟ་བུའི་གནོད་པ་བྱུང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་རིགས་ཆེ་ཞིང་མཐོ་བའི་དགེ་སློང་མ་ལྔ་བརྒྱ་སྙེད་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་ཐོས་ནས། ལུས་དང་སེམས་སྐྱི་གཡའ་སྟེ། འདོད་པ་ལ་མེ་མུར་གྱི་ཕུང་པོ་ལྟར་རྟོགས་ ནས།འདོད་ཆགས་ཀྱི་སེམས་ཡོངས་སུ་ཟད་དེ་ཁྱིམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་བཙོན་ར་བས་ཀྱང་ལྷག་པར་རྟོགས་ཏེ། དྲི་མ་ཀུན་ཟད་ནས་དུས་གཅིག་ཏུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་ཞུགས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སློང་མ་དེ་དག་གིས་ཚིག་འཐུན་པར་དགེ་སློང་མ་ཨུད་པ་ལ་ལ་བདག་ཅག་ནི། འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བཅོམ་ཞིང་གླགས་པ་ལས། ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པས་འཁོར་བའི་མཐར་ཕྱིན་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་མ་ཨུད་པ་ལས་ནི་ལེགས་པར་བསྟན་ཏོ། །གང་ཆོས་སྟོན་པ་ནི་གཅིག་གིས་གཅིག་བསྟན་པའོ། ། འབྲས་བུ་ཐོབ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྲས་ཡང་དག་པའོ་ཞེས་བསྔགས་སོ། །དེ་སྐད་ཅེས་གསུངས་པ་ལ་འཁོར་མང་པོ་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་དགའོ། །དགེ་སློང་མ་ཨུད་པ་ལའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཉི་ཤུ་ལྔ་པའོ།
當時發誓的大妻就是我,我親身經歷了這一切。 那些比丘尼問:“你做了什麼善業,能見到佛陀,被佛陀迎接出家,到達輪迴的盡頭?” 烏巴拉說:“從前在這個瓦拉納西的仙人降臨山上,住著許多具有五神通的獨覺、聲聞和外道。有一次,一位獨覺到城裡化緣,一個居士的妻子看見他非常歡喜,供養了他。然後獨覺升到空中,顯現出身上燃火、流水、行走、臥、坐等神通。那個居士妻子發願:‘愿我將來也能得到這樣的能力。‘當時發願的居士妻子就是我。因此我遇到如來,心得解脫,證得阿羅漢果。 雖然我證得阿羅漢果,但仍有熱鐵錐從頭頂刺入腳底的痛苦,經常遭受這樣的傷害。” 那五百位高貴的比丘尼聽了這些話,身心戰慄,認識到慾望如火坑,貪慾之心完全消除,深刻理解家庭的痛苦比監獄更甚。她們除盡一切污垢,同時入定,成為阿羅漢。 那些比丘尼異口同聲地對烏巴拉說:“我們被貪慾所困,因你說法而到達輪迴的盡頭。” 對此,佛陀讚歎說:“烏巴拉善說法。能說法的人互相教導。得果后成為佛的真正弟子。” 聽了這些話,眾多聽眾隨喜歡喜。 比丘尼烏巴拉品第二十五
། །།འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་བྱ་ཀ་ལན་ད་ཀ་གནས་པ་འོད་མའི་ཚལ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་འདུག་པ་ལས་ལངས་ཏེ། གོས་ཚགས་བཅོས་ཏེ་པུས་མོ་ས་ལ་བཙུགས་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །ཀཽཎྜི་ནྱ ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་ལྔ་པོ་འདི་ཅིའི་རྒྱུ།ཅིའི་རྐྱེན་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་དུ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་མ་ཐག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩི་སྔར་མྱོང་བ་བསྟན་དུ་གསོལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་ལྔ་པོ་འདི་དག་སྔོན་ཡང་ངའི་ཤ་ སྔར་ཟོས་ཏེ་བདེ་བར་གྱུར་པས་འདིར་ཡང་ཆོས་ཀྱི་རོ་ཐོག་མར་མྱོང་སྟེ།རྣམ་པར་གྲོལ་བར་གྱུར་ཏོ། །ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། དགེ་སློང་འདི་ལྔ་པོས་སྔོན་ཅི་བགྱིས་པ་བསྟན་དུ་གསོལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། སྔོན་ འདས་པའི་བསྐལ་པ་ཚད་མེད།གྲངས་མེད། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་འདས་པའི་སྔོན་རོལ་ཏུ། འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་རྒྱལ་པོ་ཤུད་དོ་ལག་གར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་སྟེ། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་རྒྱལ་ཕྲན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་སྙེད་ལ་དབང་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་ཡུལ་དེ་ན་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ ཆར་མི་འབབ་བོ་ཞེས་ལྟས་མཁན་གྱིས་ལུང་བསྟན་ནས།རྒྱལ་པོས་དེ་སྐད་ཅེས་ཐོས་པ་དང་། རབ་ཏུ་མྱ་ངན་གྱིས་ཡི་མུག་པར་གྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་མུ་གེ་ཆེན་པོ་བྱུང་ན། མི་མང་པོ་འདི་དག་ལ་ལོ་དེ་སྙེད་ཀྱི་ཁ་ཟས་ཅི་ལྟར་སྙེད་སྙམ་ནས། རྒྱལ་ཕྲན་དང་བློན་པོ་ཀུན་བསྡུས་ཏེ། བགྲོས་ ནས་བང་བ་ན་འབྲུ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དང་།ད་ལྟར་མི་ཅི་སྙེད་ཡོད་པ་རྩིས་སུ་སྦྱར་ནས། ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་མི་རེ་ལ་ཕུལ་རེ་རེའི་ཐད་དུ་རྩིས་ན་ཡང་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་མི་ཐུབ་བོ་ཞེས་དྲིལ་བསྒྲགས་སོ། །དེ་ནས་ཡང་ཕྱི་ཕྱིར་མུ་གེ་ཆེ་སྟེ་ཚེ་འཕོས་པ་ཡང་མང་ནས། རྒྱལ་པོ་དེས་ཇི་ ལྟར་བྱས་ན་མི་མང་དུ་འཚོ་བར་འགྱུར་སྙམ་བསམས་ཏེ།བཙུན་མོ་དང་ཕོ་བྲང་སླས་སུ་བཅས་ཏེ། སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་འཆག་ཏུ་སོང་བ་ལས། བསྟི་བའི་གནས་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་ནས། བཙུན་མོ་དང་། མི་མང་པོ་ཀུན་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པའི་འོག་ཏུ་ཉལ་བ་ལས་ལངས་ཏེ། ཕྱོགས་ བཞིར་ཕྱག་འཚལ་ཏེ།འདི་ལྟ་བུའི་ཡི་དམ་བཅས་སོ།
如是我聞:一時,世尊住在王舍城迦蘭陀竹園。 那時,尊者阿難從座位起身,整理衣服,右膝著地,合掌向世尊說道:“請問世尊,憍陳如等五比丘因何因緣,在世尊初轉法輪時就先嚐到了法味?” 世尊對阿難說:“這五位比丘前世曾先吃我的肉而得安樂,所以這一世也先嚐到法味而得解脫。” 阿難又問世尊:“請說說這五位比丘前世做了什麼?” 世尊對阿難說:“在過去無量無數不可思議劫以前,在這個閻漿提洲有一位國王名叫輸頭羅迦,統治八萬四千小國。當時那個國家有占卜師預言十二年不會下雨。國王聽后非常憂愁沮喪,想:‘如果發生大饑荒,這麼多人十二年的糧食從哪裡來?’ 他召集諸侯大臣商議,計算倉庫存糧和現有人口,發現即使每人每天只分一升,也不夠十二年。後來饑荒加劇,死亡人數增多。國王思考如何讓更多人活下來,就和王后及宮眷到花園散步。到了一處隱蔽之地,王后和眾人都睡著了,國王起身向四方頂禮,發下如此誓願:
།ཡུལ་འདིར་མུ་གེ་བྱུང་སྟེ། ཐམས་ཅད་བཟའ་བ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། ལྟོགས་ཀྱིས་བདག་གིས་ལུས་འདི་བཏང་སྟེ། ཚེ་འཕོས་པའི་འོག་ཏུ་ཉ་ཆེན་པོ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་ནས། ཐམས་ཅད་བདག་གི་ཤ་ཟ་ཞིང་འགྲངས་པར་ཤོག་ ཤིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་ནས་ཤིང་ཞིག་ལ་འཛེག་སྟེ།ཤིང་ཁ་ནས་ལུས་གཡང་དུ་བཏང་ངོ་། །དེར་ཚེ་འཕོས་ནས་ཆུ་ཆེན་པོར་བརྫུས་ཏེ་སྐྱེས་པའི་ཉ་ཆེན་པོ་དཔག་ཚད་ལྔ་བརྒྱ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ཡུལ་དེ་ན་ཤིང་མཁན་མི་ལྔ་ཞིག་ཆུ་འགྲམ་དུ་ཤིང་ཐུར་དོང་བ་ལས་ཉ་ཆེན་པོ་དེ་ མཐོང་ནས།ཉ་དེས་མིའི་སྐད་དུ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱོད་བཀྲེས་ན་ངའི་ཤ་ལ་ཆོད་ལ་ཅི་འདོད་པ་ཟོ་ཤིག་།འགྲངས་ནས་ཀྱང་ཅི་ཐེག་པ་ཁྱིམ་དུ་ཁྱེར་ཅིག་།ཁྱེད་ཀྱིས་སྔར་ངའི་ཤ་ཟོས་ཏེ་འགྲངས་པས་ན། ཕྱིས་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ཀྱང་། ཐོག་མར་ཁྱོད་ཆོས་ཀྱི་ཟས་ མྱང་བར་བྱའོ།།ཡུལ་མི་དག་ལ་གང་བཀྲེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཅི་དགའ་བར་ངའི་ཤ་ལ་ལོང་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་ཤིག་།དེའི་ཚེ་ན་མི་ལྔ་པོས་ཤ་བཅད་དེ་ཟོས་ནས་ཡུལ་མི་ལ་སྦྲན་ཏེ། དེ་ནས་གཅིག་གིས་གཅིག་སྦྲན་པས། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་མི་ཐམས་ཅད་འདུས་ཏེ། དེའི་ཤ་བཅད་ནས་ཟོས་སོ། །རྩིབ་ལོགས་ངོས་གཅིག་ཟད་ཙམ་ན། རྩིབ་ལོགས་ངོས་གཅིག་རང་བསྒྱུར་ཏེ། སྟེང་མ་ཟད་ཙམ་ན་འོག་མ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྟག་འོག་བསྒྱུར་ཅིང་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཤ་བཅད་དེ་ཟོས་ནས། ཐམས་ཅད་དེ་ལ་སྙིང རྗེ་བའི་སེམས་སྐྱེས་པས།དེའི་ཤ་ཟོས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཚེའི་དུས་བྱས་པ་ཡང་མཐོ་རིས་ཀྱི་ལྷར་སྐྱེས་སོ། །ཀུན་དགའ་བོ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན། རྒྱལ་པོ་ཉར་གྱུར་པ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ང་ཡིན་ནོ། །ཤིང་མཁན་ལྔ་པོ་ཐོག་མར་ངའི་ཤ་བཅད་དེ་ཟོས་པ་དེ་ནི། དགེ་སློང་ཀཽཎྜི་ནྱ་ལ་སོགས་པ་ ལྔ་པོ་ཡིན་ནོ།།སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཕྱིས་ངའི་ཤ་ཟོས་པ་དེ་ནི། ལྷའི་སྲས་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་དང་ངའི་ཉེ་གནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་སྔར་མི་ལྔ་པོ་ལ་བྱིན་ཏེ། འཚོ་བའི་སྲོག་སྐྱབས་པས་འདིར་ཡང་སྔར་ཆོས་བསྟན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཡན་ལག་གིས། དུག་གསུམ་གྱི་མེ་ ཞི་བར་བྱས་སོ།།ཀུན་དགའ་བོ་དང་། འཁོར་མང་པོ་རྣམས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་དགའོ། །ཤུད་དོ་ལག་གར་ནིའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་དྲུག་པའོ།
“愿此國發生饑荒,人們無食可食時,我捨棄此身。死後轉生為大魚,讓所有人吃我的肉而飽足。“發下此愿后,他爬上一棵樹,從樹頂跳下懸崖。 他死後轉生為一條長五百由旬的大魚。當時那個國家有五個樵夫到河邊砍柴,看到了這條大魚。大魚用人語對他們說:“你們若餓了,就割我的肉隨意吃。吃飽后還可帶回家。你們因先前吃我的肉而飽足,將來我成佛時,也會先讓你們嚐到法味。告訴國人,凡是飢餓的人都可來取我的肉。” 五個人割肉吃后告訴了國人,訊息很快傳開,整個閻浮提的人都來割肉吃。一邊的肋骨吃完時,另一邊又長出來;上面吃完時,下面又長出來。就這樣翻來覆去,十二年間人們一直割肉吃,最後對它生起憐憫之心。所有吃過它肉的人死後都轉生天界。 阿難,當時的國王就是現在的我。最先割肉吃的五個樵夫就是憍陳如等五比丘。後來吃肉的眾人就是八萬天子和我的解脫弟子們。因為當時先給五人吃而救了他們的命,所以這一世也先為他們說法,用法身的支分熄滅了三毒之火。 阿難和眾多眷屬聽了世尊的話都隨喜歡喜。 輸頭羅迦品第二十六
། །།འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།དེའི་ཚེ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུན་དགའ་བོ་དང་བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་པ་ལས། ལམ་ཁ་ན་བྱིས་པ་དག་ཅིག་ས་ལ་ཁང་བུ་དང་། བང་མཛོད་དང་། རིན་པོ་ཆེར་བསྔོས་ནས་རྩེ་ཞིང་འཁོད་དོ། ། དེ་ལ་ཁྱེའུ་གཅིག་ཅིག་གིས། སངས་རྒྱས་རྒྱང་མ་ནས་གཤེགས་པ་མཐོང་ནས་རབ་ཏུ་དགའ་སྟེ། སྦྱིན་པ་བྱ་བར་བསམས་ནས། བང་བར་བསྔོས་པའི་ས་ལས་སྙིམ་པ་གང་བླངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་འབུལ་བར་གཟས་པ་ན། ཁྱེའུ་ཆུང་ཆེས་པས་མ་སླེབས་ནས། གྲོགས ཁྱེའུ་ཅིག་ལ་ཁྱོད་ས་ལ་རྒུ་ཤིག་།ཁོ་བོ་ཁྱོད་ཀྱི་སྟེང་དུ་འགྲེང་སྟེ་ལྷུང་བཟེད་དུ་བླུགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། གྲོགས་པོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། ཁྱེའུ་དེ་གྲོགས་པོའི་ཕྲག་པ་ལ་འཛེགས་ནས། ས་སྙིམ་པ་གང་སངས་རྒྱས་ལ་ཕུལ་ལོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་ལྷུང་བཟེད སྨད་ནས་ས་ཕུལ་བ་བཞེས་སོ།།བཞེས་ནས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་གཏད་དོ། །ས་འདི་འཇིམ་པ་གྱིས་ལ་གཙུག་ལག་ཁང་ལ་སྐུས་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཀུན་དགའ་བོ་བྱིས་པ་ཆུང་ངུས་དགའ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ད་ལྟར་ང་ལས་ཕུལ་བ་བཞེས་ནས། ལྷ་ཁང་ལ་བསྐུས་པས། དེའི་ བསོད་ནམས་ཀྱིས་ང་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ་ལོ་བརྒྱ་ལོན་པའི་འོག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་ཨ་ཤོ་ཀ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ།།ཁྱེའུ་ཅིག་ཤོས་ནི་དེའི་བློན་པོར་འགྱུར་ཏེ། འཛམ་བུའི་གླིང་ལ་དབང་བྱེད་ཅིང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཡང་། ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྒྲགས་ནས་རིང་བསྲེལ་ལ་ཡང་རྒྱས་པར་ མཆོད་པ་བྱེད་དོ།།འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་མཆོད་རྟེན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཅིག་ཆར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཀུན་དགའ་བོ་དགའ་མགུ་རངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སྔོན་བསོད་ནམས་ཅི་ཞིག་མཛད་པས་རིང་བསྲེལ་ལ་ཡང་མཆོད་རྟེན་དེ་སྙེད་ ཅིག་བགྱིད་པར་འགྱུར།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྟག་པར་ཉོན་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡིད་ལ་ཟུང་ཤིག་དང་། ཁྱོད་ལ་བསྟན་པར་བྱའོ། །སྔོན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་འདས་པ་ན། འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་རྒྱལ་པོ་གསལ་ཐུབ་ཅེས་བྱ་བ་རྒྱལ་ཕྲན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་སྙེད་ལ་དབང་ བྱེད་པ་ཞིག་བྱུང་ངོ་།།དེའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་པུར་ཤ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། རྒྱལ་པོ་དེས་བློན་པོ་དང་བཅས་སུ་ཡོ་བྱད་རྣམ་པ་བཞི་སྦྱར་ཏེ། སངས་རྒྱས་དང་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཕུལ་ལོ།
如是我聞:一時,世尊住在祇樹給孤獨園。 那時,世尊與阿難一起去化緣,路上看見一些小孩在地上用泥土堆成房子、倉庫,稱之為寶物,在那裡玩耍。其中一個小男孩遠遠看見佛陀走來,非常歡喜,想要佈施。他從堆成倉庫的泥土中抓了一把,想獻給佛陀,但因個子太小夠不著。 他對一個夥伴說:“你蹲下,我站在你身上把泥土倒進缽里。“夥伴同意了。小男孩爬上夥伴的肩膀,把一把泥土獻給了佛陀。佛陀放低缽接受了泥土,然後交給阿難說:“把這泥土和成泥漿,塗抹在精舍上。” 阿難,這個小孩歡喜心供養我,我接受後用來塗抹精舍,以此功德,在我涅槃一百年後,他將成為阿育王。另一個小孩將成為他的大臣,統治整個閻浮提,宣揚三寶功德,廣泛供養舍利。他將在閻浮提同時建造八萬四千座佛塔。 阿難歡喜地問佛陀:“如來過去造了什麼福德,能使舍利得到如此多的供養?” 世尊說:“仔細聽,我會告訴你。過去無量劫前,這個閻浮提有位國王名叫明勝,統治八萬四千小國。當時有佛出世名叫普沙。這位國王和大臣們準備了四事供養,供養佛陀和僧眾。
།དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོ་དང་ཡུལ་མི་རྣམས་ནི། རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་དང་ཕྲད་དེ། ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། བསྙེན་བཀུར་བྱེད་དེ། རྒྱལ་ཕྲན་གཞན་དག་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱང་མི་བྱེད་པར། མཐའ་འཁོབ་ཀྱི་རྒྱལ་ཕྲན་དང་། ཡུལ་མི་དག་བསོད་ནམས་བྱེད་དུ་གཞུག་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གཟུགས་བྲིས་ལ། རྒྱལ་ཕྲན་རྣམས་ལ་སྦྱིན་ནོ་སྙམ་བསམས་ནས། རི་མོ་མཁན་མང་པོ་བསྡུས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གཟུགས་རི་མོར་བྲིས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བ་དང་། རི་མོ་མཁན་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་སོང་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་བལྟས་ནས་རི་མོ་བྲིས་པ་ལས། མཚན་གཅིག་བྲིས་ན་གཅིག་མི་འདྲ་བར་གྱུར་ཏེ། རི་མོ་མཁན གྱིས་རི་མོ་བྲི་བར་མི་ནུས་སོ།།སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་ཚོན་རྩི་སྦྱར་ཏེ། སྐུ་གཟུགས་བྲིས་ནས། དེའི་རི་མོ་མཁན་དེ་ལ་བསྟན་ཏེ། སྐུ་གཟུགས་མཚན་དང་ལྡན་པ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་བྲིས་ནས། རྒྱལ་ཕྲན་རེ་རེ་ལ་སྐུ་གཟུགས་རེ་རེ་བསྐུར་ཏེ། སྐུ་གཟུགས་དེ་ལ་རྒྱལ་པོ་དང་། ཡུལ་ མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མེ་ཏོག་དང་།སྤོས་དང་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་ཕྱག་འཚོལ་ཅིག་ཅེས་བསྒོའོ། །རྒྱལ་ཕྲན་དེ་དག་དང་ཡུལ་མི་དེ་དག་གིས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་མཐོང་ནས་རབ་ཏུ་དགའ་མགུ་ཡི་རངས་ནས། བསྙེན་བཀུར་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ གསལ་ཐུབ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ང་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་བྲིས་ཏེ། རྒྱལ་ཕྲན་དང་ཡུལ་མི་ཀུན་ལ་སྤེལ་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས། གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་མཐོ་རིས་སུ་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོར་སྐྱེས་ཏེ། བྱད་གཟུགས་བཟང་བ་དང་། མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུ་ཐོབ་སྟེ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་སོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ཀྱང་རིང་བསྲེལ་ལ་མཆོད་རྟེན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་སྙེད་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་གསུངས་པ་ལ་ཀུན་དགའ་བོ་དང་འཁོར་མང་པོ་རྣམས་མངོན་པར དགའ་ནས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་།།རྒྱལ་པོ་ཨ་ཤོ་ཀའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་བདུན་པའོ།། །།འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་དགེ་སློང་ དག་དབྱར་སོ་སོའི་ཚུལ་དུ་ཞུགས་ནས།ཚུལ་ནས་བྱུང་བ་དང་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་ལྷགས་སོ།
當時,國王和國民經常見到佛陀,禮拜供養。其他小國國王不修福德,爲了讓邊遠地區的國王和人民也能修福,國王想畫佛像送給他們。他召集許多畫師,命令他們畫佛像。畫師們來到佛前觀察佛的相好,但畫出來的每個相好都不一樣,無法畫成。 佛陀親自調製顏料,畫了一幅佛像給畫師看。畫師們照著畫了八萬四千幅具足相好的佛像。國王把每幅佛像送給一個小國國王,命令他們和國民用花香等供品供養禮拜。那些國王和人民看到如來畫像都非常歡喜,恭敬供養。 當時的明勝王就是現在的我。因為畫了八萬四千幅如來畫像,分發給諸國王和人民,以此福德,無論轉生何處都生為帝釋天主,相貌端嚴,獲得三十二相八十隨形好,最後成佛。涅槃后,舍利將得到八萬四千座佛塔的供養。 世尊說完,阿難和眾多眷屬都歡喜隨喜。 阿育王品第二十七 如是我聞:一時,世尊住在舍衛國祇樹給孤獨園。那時,比丘們結夏安居后,來到世尊所在處。
།བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་དེ་དག་དང་ཡུན་རིང་དུ་མ་ཕྲད་པས་དེ་དག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བར་དགོངས་ཏེ། འཁོར་ལོ་རྩིབས་སྟོང་དང་ལྡན་པའི་ཕྱག་བཏེག་སྟེ། དགེ་སློང་དེ་དག་ལ་བསྟི་ སྟང་དང་བཅས་པས་ཁྱེད་ན་བར་མ་གྱུར་ཏམ།བསོད་སྙོམས་ཀྱིས་མ་བྲེལ་ཏམ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོན་ཏན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བསྟི་སྟང་མཛད་པར་དགེ་སློང་ཀུན་དགའ་བོས་མཐོང་ནས་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་ གསོལ་ཏོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་གཙོ་བོ་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མ་མཆིས་པ། ཡེ་ཤེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལགས་ན། ཅིའི་སླད་དུ་ཐུགས་སྨད་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བསྟི་སྟང་མཛད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ ཏོ།།སྔོན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་ཚད་མེད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་འདས་པ་ན། འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་ཁྱིམ་བདག་སོ་ཚིས་ལ་མཁས་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། ནོར་ཅི་སྙེད་ཀྱང་གསེར་དུ་བསྒྱུར་ནས། གསེར་གྱི་བུམ་པ་གཅིག་བྱས་ནས། སའི་འོག་ཏུ་སྦས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ ནོར་ཅི་སྙེད་ཀྱང་ལོངས་མི་སྤྱོད་དེ་གསེར་དུ་བསྒྱུར་ནས་ཕྱིས་རིང་ཞིག་ལོན་པ་དང་།གསེར་གྱི་བུམ་པ་སྔ་ཕྱིར་བསགས་པ་བདུན་དུ་གྱུར་ནས་ཐམས་ཅད་ས་འོག་ཏུ་སྦས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་དེ་ཕྱིས་ནད་ཀྱིས་བཏབ་ནས་ཚེའི་དུས་བྱས་པ་དང་། གསེར་གྱི་བུམ་པ་ལ་ཆགས་པས་སྦྲུལ་གདུག་པ་ཞིག་ ཏུ་སྐྱེས་ཏེ་གསེར་དེ་ལ་བསྲུང་ངོ་།།ཕྱིས་ཡུན་རིང་ཞིག་ལོན་པ་དང་གྲོང་ཁྱེར་དེ་ཡང་ཞི་གནས་སུ་ཡང་མི་གནས་ཏེ། གྲོང་ཁྱེར་དེ་སྟོངས་པར་གྱུར་ཏོ། །སྦྲུལ་དེ་ཡང་ལོ་གྲངས་མང་དུ་ལོན་ནས་ཚེའི་དུས་བྱས་པས་ཕྱིར་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ལུས་སུ་སྐྱེས་ཏེ། གསེར་གྱི་བུམ་པ་ལ་འཁྲི་ཞིང་ཉལ་ལོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ལོ་ཁྲི་ཕྲག་དུ་མ་ལོན་པ་དང་། ནང་གི་སྐྱེ་བ་ཐ་མ་ལ་ལུས་དེས་སྐྱོ་སྟེ་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་སོ།
世尊因長時間未見這些比丘,出於慈悲,舉起具有千輻輪相的手,恭敬地問候他們:“你們沒有生病吧?化緣不困難吧?” 阿難看到具有大功德的如來對比丘們如此恭敬,感到驚訝,就問世尊:“世尊是世間至尊,具有無量功德,不可思議的智慧,為何如此謙卑地對比丘們表示敬意?” 世尊對阿難說:“過去無量無數不可思議劫前,在這個閻浮提的波羅奈國,有一位精通鍊金術的居士。他把所有財產都煉成金子,做成一個金瓶,埋在地下。他就這樣不享用財富,把所有財產都煉成金子,過了很長時間,積累了七個金瓶,全都埋在地下。 後來這個居士生病去世,因貪戀金瓶而轉生為一條毒蛇,守護那些金子。很長時間過去,那座城市也荒廢了。那條蛇活了很多年後死去,又轉生為蛇,盤繞在金瓶上。 就這樣過了幾萬年,到了最後一世,它厭倦了這種生活,心想:
།བདག་ནི་གསེར་འདི་ལ་ཆགས་པས་འདི་འདྲ་བའི་ལུས་མི་སྡུག་པ་མྱོང་བར་གྱུར་གྱིས་ད་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་དུ་ཕུལ་ན་སྙམ་ནས་ལམ་དང་ཉེ་བར་སོང་སྟེ། རྩཝ་འཁོར་དུ་ལུས་སྦས་ལ་མི་དག འོང་ན་འབོད་དོ་སྙམ་སྟེ།དེའི་ཚེ་སྦྲུལ་གདུག་པ་དེས་མི་གཅིག་ལམ་ནས་འོང་བ་མཐོང་ནས། སྦྲུལ་གྱིས་མི་དེ་ལ་བོས་པ་དང་མི་དེས་བོས་པའི་སྒྲ་ཐོས་ནས་ཕན་ཚུན་དུ་བལྟས་ན་ཅི་ཡང་མི་སྣང་ནས་ལམ་དུ་ཞུགས་ཏེ་སོང་སོང་བ་ལས་སྦྲུལ་གྱིས་ཡང་འབོད་དེ། ཀྱེ་ཁོ་བོའི་དྲུང་དུ་ཡང་བསྙེན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ པ་དང་།།མི་དེས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་བོ་བོས་ཏེ་ཅི་ཞིག་བྱ། ཁྱོད་ནི་ཤིན་ཏུ་གདུག་པ་ཅན་ཡིན་པས་ཁོ་བོ་བསད་དུ་འོང་ངོ་། །སྦྲུལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོས་གནོད་པ་བྱ་ན་ཁྱོད་དྲུང་དུ་མ་འོངས་ཀྱང་གནོད་པ་བྱ་ནུས་སོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། མི་དེ་སྐྲག་ནས་ སྦྲུལ་གྱི་དྲུང་དུ་བསྙེན་ཏོ།།སྦྲུལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོ་ལ་འདི་ན་གསེར་གྱི་བུམ་པ་ཞིག་ཡོད་ཀྱིས། ཁྱོད་ལ་བསོད་ནམས་ཤིག་བྱ་བར་བཅོལ་བར་ནུས་སམ། ཅི་སྟེ་མ་བྱས་ན་ཁྱོད་ལ་གནོད་པར་བྱའོ། །མི་དེས་ཁོ་བོས་ནུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། སྦྲུལ་གྱིས་མི་དེ་གསེར་གྱི་བུམ་ པའི་དྲུང་དུ་ཁྲིད་དེ།གསེར་གྱི་བུམ་པ་གཅིག་བསྐུར་ཏེ། འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱོད་གསེར་འདི་ཁྱེར་ལ་དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་མཆོད་སྟོན་གསོལ་ཅིག་།མཆོད་སྟོན་གསོལ་བའི་ཉིན་པར་ཁོ་བོ་ཡང་འོང་གིས་བསུས་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ། །དེ་ནས་མི་དེས་གསེར་ཁུར་ཏེ་དགེ་འདུན་ གྱི་ནང་དུ་སོང་ནས།དགེ་སློང་གི་གཙང་སྦྱོར་ལ་གསེར་ཕུལ་ཏེ། འདི་ནི་སྦྲུལ་གདུག་པ་ཞིག་གི་གསེར་ལགས་ཀྱིས་གསེར་འདིས་དགེ་འདུན་ལ་མཆོད་སྟོན་གསོལ་ཅིག་ཅེས་མཆིའོ། །གསེར་འདིས་མཆོད་སྟོན་སྦྱར་ཏེ། དེ་ནས་མཆོད་སྟོན་ནམ་གསོལ་བ་ཞག་དུས་བརྩིས་ནས། དེའི་ཉིན་པར་མི་དེ་གཟེབ་ཞིག་ཐོགས་ཏེ། །སྦྲུལ་གདུག་པ་དེ་གང་ན་འདུག་པ་དེར་སོང་ངོ་། །སྦྲུལ་གདུག་པ་དེས་ཀྱང་མི་དེ་འོང་བ་མཐོང་ནས་རབ་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །མི་དེས་སྦྲུལ་དེ་གཟེབ་ཀྱི་ནང་དུ་བཅུག་ནས་ཁྱེར་ཏེ་སོང་བ་ལས་ལམ་དུ་མི་ཅིག་དང་ཕྲད་དེ། མི་དེས་ཁྱོད་གང་ནས འོངས་ཞེས་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་དྲིས་ཀྱང་སྦྲུལ་ཐོགས་པ་དེས་ཅང་མ་སྨྲས་པས།སྦྲུལ་ཁྲོས་ནས་གདུག་པ་ཕྱུང་བ་ལས་ཡང་འདི་སྙམ་བསམས་སོ།
“我因貪戀這些金子而感受這種醜陋的身體,現在應該把它們供養給福田。“它想到這裡,就來到路邊,把身體藏在草叢中,打算等有人來就呼喚他們。 這時,毒蛇看見一個人走來,就叫他。那人聽到聲音四處張望,但什麼也沒看見,就繼續往前走。蛇又喊道:“請到我這裡來!”那人說:“你叫我做什麼?你是很毒的蛇,會殺我的。“蛇說:“如果我想傷害你,不用你來我也能做到。“那人害怕了,就走近蛇。 蛇說:“我這裡有個金瓶,你能幫我做件功德嗎?如果不做,我就傷害你。“那人說:“我能做。“蛇就帶那人到金瓶旁,交給他一個金瓶,說:“你帶著這個金子,去為僧眾舉辦供養宴會。舉辦宴會那天,我也會來,你要來迎接我。” 那人帶著金子去到僧團,把金子交給管事僧人,說:“這是一條毒蛇的金子,它說用這金子為僧眾舉辦供養宴會。“他們用金子準備了宴會,計算好日期。到那天,那人拿著一個籃子,去到毒蛇所在的地方。毒蛇看見他來非常高興。 那人把蛇裝進籃子裡帶走。路上遇到一個人,那人問他從哪裡來,連問三次,但他因為帶著蛇什麼也沒說。蛇生氣了,露出毒牙,但又想:
།མི་འདི་ཅི་ཞིག་ཉེས་ན། ཕ་རོལ་པོས་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་དྲིས་ན་གཏམ་གྱི་ལན་ཡང་མི་སྟེར་སྙམ་སྟེ། ཕྱིར་ཡང་ཁྲོས་ནས་གདུག་པ་ བྱུང་བ་ལས་ཕྱིར་དགག་སྟེ།ཡང་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །མི་འདི་བདག་གི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་བྱེད་ན། བྱས་པ་གཟོ་བའི་དྲིན་ཡང་དྲན་པ་བྱས་པར་གདུག་པ་མི་འབྱུང་ངོ་སྙམ་བསམས་ཏེ། མི་འདིས་བདག་ལ་ཕན་པའི་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཉེས་པ་ཞིག་བྱས་ན་ཡང་བཟོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་ས་ དབེན་པར་ཕྱིན་པ་དང་།རེ་ཞིག་ས་ལ་ཞོག་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་ནས་སྦྲུལ་དེས་མི་དེ་ལ་སེམས་སྨད་དེ། ད་བདག་གི་ཉེས་པ་འགྱོད་ཅིང་བཤགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ན། ཕྱིར་ཡང་ཁུར་ཏེ། །དགེ་འདུན་གྱི་གནས་སུ་ཕྱིན་པ་དང་། དགེ་འདུན་དག་ཀྱང་གདུགས་ཚོད་ཀྱི་དུས་ལ་བབ་པས། མི་དེས་ དགེ་འདུན་ལ་མེ་ཏོག་བྲིམས་ཏེ།སྦྲུལ་དེ་དད་པའི་སེམས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་འགྲིམ་པ་ལ་ལྟའོ། །དེ་ནས་དགེ་འདུན་དག་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱས་ནས་ཁ་ལག་བཀྲུས་ནས་སྦྲུལ་དེ་ལ་ཆོས་བཤད་དོ། །སྦྲུལ་དེ་རབ་ཏུ་དགའ་ནས། གསེར་གྱི་བུམ་པ་དྲུག་ཀྱང་དགེ་འདུན་ལ་ཕུལ་ཏེ། བསོད་ནམས་ ཀྱི་ལས་བྱས་ནས་དེ་ནས་ཚེ་འཕོས་སོ།།ཚེའི་དུས་བྱས་ནས་དེའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་ལྷར་སྐྱེས་སོ། །ཀུན་དགའ་བོ་དེའི་ཚེ་ན་སྦྲུལ་གདུག་པ་ཁུར་དུ་ཁྱེར་བའི་མི་དེ་ནི་ང་ཡིན་ནོ། །སྦྲུལ་གདུག་པ་དེ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་ཡིན་ནོ། །འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་ཁུར་དུ་སྦྲུལ་ ཁྱེར་བ་ལས་སྦྲུལ་གྱིས་སྤྱོས་ཏེ།དེ་ལ་ཡང་སེམས་སྨད་པས་ད་ཡང་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སེམས་སྨད་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་དགའ་བོ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་དགའོ། །གསེར་གྱི་བུམ་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་བརྒྱད་པའོ།། །། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་བྱ་ཀ་ལན་ད་ཀ་གནས་པ་འོད་མའི་ཚལ་ན་དགེ་སློང་གྲངས་མེད་པ་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཡུལ་དེ་ན་བྲམ་ཟེ་ཤིན་ཏུ་དབུལ་ཞིང་ཕོངས་པ་ཅི་ཡང་མི་བདོག་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། བྲམ་ཟེ་ཕོངས ཆེས་ནས་ཀུན་ལ་ཅི་ལྟར་བྱས་ན་ཚེ་འདི་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཞེས་དྲིས་སོ།།དེ་ལ་མི་ཞིག་གིས་སྨྲས་པ། ཅི་ཁྱོད་མི་ཤེས་སམ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ད་ལྟར་འཇིག་རྟེན་དུ་གཤེགས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པའི་དོན་མཛད་དོ།
“這人有什麼錯呢?別人問了三次他都不回答。“它又生氣地露出毒牙,但隨即收回,想:“這人為我做功德,我應該感恩,不該發怒。即使他做錯什麼,我也要忍耐。” 到了僻靜處,蛇說:“暫時把我放下吧。“然後對那人表示歉意:“我為自己的過錯感到後悔,請原諒。“那人又把它背起來,來到僧眾所在地。 正值僧眾用餐時間,那人給僧眾分發鮮花,蛇以虔誠心看著分發鮮花。僧眾用完餐洗完手,就為蛇說法。蛇非常歡喜,又把其餘六個金瓶供養給僧眾。做完這些功德后,蛇就去世了,以此功德轉生為三十三天的天人。 阿難,當時揹著毒蛇的人就是我,那條毒蛇就是舍利弗。過去我揹著蛇時,蛇對我生氣,我對它表示歉意,所以現在我也對比丘們表示敬意。 阿難等人聽了佛陀的話都隨喜歡喜。 金瓶品第二十八 如是我聞:一時,世尊與無數比丘一起住在王舍城迦蘭陀竹園。 當時那個地方有一個非常貧窮的婆羅門,一無所有。他因為太窮了,就到處問人:“怎樣才能在今生獲得財富?”有人對他說:“你不知道嗎?現在世上有一位名叫佛陀世尊的人,他為一切眾生做有益的事。
།དེའི་ ཉེ་གནས་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་དང་མཽད་གལ་ཡ་ན་དང་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་།མ་འགགས་པ་ལ་སོགས་པ་འཕགས་པ་བཞི་ཡང་རྟག་ཏུ་དབུལ་ཕོངས་པ་ལ་ཕན་པའི་དོན་བྱེད་ཀྱིས། གལ་ཏེ་ཁྱོད་དད་པའི་སེམས་ཀྱིས་འཕགས་པ་དེ་དག་ལ་ཞལ་ཟས་ཀྱིས་མཆོད་ན། འཕགས་པ་དེ་དག་གིས་ཚེ་ འདི་ཉིད་ལ་ཅི་དང་ཅི་འདོད་པ་དེ་དང་དེ་དག་དང་ལྡན་པར་མཛད་དོ་ཞེས་སྨྲས་སོ།།དེའི་ཚེ་ན་བྲམ་ཟེས་མི་དེས་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས། རབ་ཏུ་དགའ་སྟེ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཞིང་སློང་མོ་དང་། གླ་ཟོས་ནས་ནོར་ཅུང་ཟད་ཅིག་སྙེད་དེ་ཕྱིར་ཁྱིམ་དུ་འོངས་ནས་ཞལ་ཟས་སྦྱར་ཏེ། འཕགས་པའི་ དགེ་འདུན་རྣམས་སྤྱན་དྲངས་ནས།བཤོས་གསོལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་འདི་ཉིད་ལ་ཕན་པར་རེའོ། །དེའི་ཚེ་ན་བྲམ་ཟེ་དེའི་ཆུང་མ་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེས་དགེ་འདུན་ལ་བཤོས་གསོལ་ནས་ཉིན་ཞག་གཅིག་པའི་བསླབ་ཚིགས་མནོས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་འཆག་ཏུ་སོང་བ་ལས། ཕྱིར་འོང་བའི་ལམ་དུ་ཉེས་པ་བྱས་པའི་བཙོན་ཞིག་ལམ་ཁ་ན་ཤིང་ལ་བཅིངས་ཤིང་འདུག་པ་མཐོང་ངོ་། །བཙོན་དེས་རྒྱལ་པོ་གཤེགས་པ་མཐོང་ནས། ངུས་ཏེ་ཁ་ཟས་ཞིག་བསླངས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་བྱས་ནས། ཕྱིར་ཕོ་བྲང་དུ་གཤེགས་པ་དང་། བརྗེད་པ་ལས དེའི་ནུབ་མོ་ནམ་ཕྱེད་ཙམ་ན་བཙོན་ལ་ཁ་ཟས་སྦྱིན་པ་དྲན་ཏེ།ཁ་ཟས་བསྐྱལ་བར་བྱས་ནས། ཕོ་བྲང་ནང་གི་མི་ནི་གཅིག་ཀྱང་འགྲོ་ཕོད་པ་མེད་དེ། ནམ་ཕྱེད་ཙམ་ན་ཁ་ཟས་བསྐུར་དུ་ལམ་ན་འདྲེ་གདོན་དང་སྲིན་པོའི་འཇིགས་པས་སྲོག་དང་བསྡོས་ཏེ་འགྲོ་ནུས་པ་མེད་དོ། །དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་ པོས་མི་དེའི་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བཀྲེས་པས་ཉེན་པ་དྲན་ནས།དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྙིང་བརྩེ་ནས། ངའི་ཡུལ་འདི་ནས་སུ་ཞིག་བཙོན་དེ་ལ་ཁ་ཟས་བསྐྱལ་དུ་ནུས་ན། གསེར་སྲང་སྟོང་སྦྱིན་ནོ། །ཞེས་བསྒྲགས་ཀྱང་འགྲོ་ནུས་པ་མ་བྱུང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ན་བྲམ་ཟེ་དེའི་ཆུང་མ་བདེ་བ་དེས་གཏམ་ དུ་ཐོས་ན།འཇིག་རྟེན་པ་སུ་ཡང་རུང་སྟེ་ཉིན་ཞག་གཅིག་པའི་བསླབ་ཚིགས་བརྒྱད་མནོས་ནས་འདྲེ་གདོན་ལ་སོགས་པས་མི་བརྫི་སྟེ། གདོན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གནོད་པ་བྱེད་མི་ནུས་སོ་ཞེས་ཐོས་ཀྱིས། བདག་ནི་རྒྱལ་པོས་གར་བཏང་བར་ཁོ་མོ་འགྲོ་སྙམ་བསམས་ནས་མཆིས་སོ།
他的弟子大迦葉、目犍連、舍利弗、阿那律等四大聖者也經常幫助貧窮的人。如果你以信心供養這些聖者飲食,他們就能讓你在今生得到你想要的一切。” 婆羅門聽了這話非常高興,就到處乞討和做工,賺了一些錢回家準備食物,邀請聖者僧眾來供養,希望能得到今生的利益。那時婆羅門的妻子名叫安樂,她供養僧眾后受持了一日一夜的八關齋戒。 當時,頻婆娑羅王外出散步,回來的路上看見一個犯人被綁在路邊的樹上。犯人看見國王經過,哭著乞討食物。國王答應給他,但回到王宮后忘記了。到了半夜,國王想起給犯人食物的事,想派人送去,但宮裡沒有人敢去,因為半夜送食物要經過有鬼怪和羅剎的危險路段,沒人敢冒生命危險去。 國王想到那人的痛苦和飢餓,非常憐憫,就宣佈:“我國誰能給那個犯人送食物,就賞他一千兩黃金。“但還是沒人敢去。 這時那個婆羅門的妻子安樂聽說:“任何世俗人受持一日一夜的八關齋戒,就不會被鬼怪等傷害,一切鬼怪都不能加害。“她想:“不管國王派我去哪裡,我都願意去。”
།དེ་ནས་རྒྱལ་ པོས་བདེ་བ་ལ་ཁྱོད་ཁ་ཟས་འདི་དག་ཁྱེར་ལ་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ན་བཙོན་འདུག་པ་དེ་ལ་བྱིན་ཅིག་དང་།གསེར་སྲང་སྟོང་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་དམ་བཅས་སོ་དེ་ནས་བདེ་བ་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་བཞིན་དུ་ཁ་ཟས་ཐོགས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དྲན་པར་བྱས་ནས། ལམ་དུ་ཞུགས་ཏེ་སོང་སོང་བ་ལས། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱི་རོལ་ ཏུ་སྲིན་མོ་ལམ་པ་དང་ཕྲད་དོ།།དེའི་ཚེ་ན་སྲིན་མོ་དེའི་བུ་ལྔ་བརྒྱ་གསར་དུ་བཙས་པས་བཀྲེས་སྐོམ་གྱིས་ཉེན་ཏེ། བདེ་བ་འོང་བ་མཐོང་ནས། བཟའ་བར་གཟས་ཏེ། དེའི་ཚེ་ན་དགེ་བསྙེན་མ་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་ཉམས་པས་སྲིན་མོས་མཐོང་ནས་སྐྲག་སྟེ། དགེ་བསྙེན་མ་ཁྱོད་ཁྱེར་བའི་ཁ་ཟས་ལས་ཅུང་ ཟད་ཅིག་བསླང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་།དགེ་བསྙེན་མས་ཀྱང་ཉུང་ངུ་ཞིག་བྱིན་ཏེ་བྱིན་པ་ཉུང་མོད་ཀྱི་དགེ་བསྙེན་མའི་མཐུས་མང་དུ་སྤྲུལ་པས་སྲིན་མོ་མ་སྨད་ཤིན་ཏུ་འགྲངས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་སྲིན་མོས་དགེ་བསྙེན་མ་ལ་ཁྱོད་ཅི་མིང་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། ཁོ་མོ་ནི་བདེ་བའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། ། འོ་ན་ཁོ་མོ་མ་སྨད་ཀྱང་ལྟོགས་པ་ལས་ཁྱོད་ཀྱིས་གསོས་ཀྱིས། ཁོ་མོ་འདུག་པ་འདི་ན་གསེར་བུམ་པ་གང་ཡོད་ཀྱིས་ཕྱིར་ལོག་པའི་ལམ་དུ་ཁྱེར་ཅིག་།ཁྱོད་ཕར་འགྲོ་ན་ཁོ་མོའི་ནུ་མོ་ཨ་ལམ་པ་ཡང་ལམ་ཁ་ན་འདུག་སྟེ། ཁྱོད་དང་ཕྲད་ཀྱིས་ཁོ་མོའི་འཕྲིན་དུ་ཁྱོད་བདེའམ། ཁོ མོ་ཡང་བུ་ལྔ་བརྒྱ་བདེ་བར་བཙས་སོ་ཞེས་གྱིས་ཤིག་།དེ་ནས་དགེ་བསྙེན་མ་ལམ་དུ་ཞུགས་ཏེ། སོང་སོང་བ་ལས་རིང་པོར་མ་ལོན་པར་ཨ་ལམ་པ་དང་ཕྲད་དོ། ། ལམ་པ་ལ་ཕུ་མོའི་འཕྲིན་སྤྲིང་བ་དང་། བུ་ལྔ་བརྒྱ་བདེ་བར་བཙས་སོ་ཞེས་གཏམ་བྱས་ནས། ཨ་ལམ་པ དགའ་སྟེ་དགེ་བསྙེན་མ་ཁྱོད་ཁོ་མོའི་ཕུ་མོའི་འཕྲིན་དང་གཏམ་སྙན་པ་བྱས་པ་ལེགས་ཀྱིས།ཁོ་མོ་འདུག་པའི་གནས་འདི་ན་གསེར་བུམ་པ་གང་ཡོད་ཀྱིས་ཕྱིར་ལོག་པའི་ལམ་དུ་ཁྱེར་ཅིག་།ཁོ་མོ་ཅག་གི་མིང་པོ་ཅིག་ཀྱང་ལམ་ཁ་ན་འདུག་གི་།དེ་དང་ཕྲད་ན་ཁོ་མོ་ཅག་སྤུན་གཉིས་ ཀྱི་འཕྲིན་དང་།བུ་ལྔ་བརྒྱ་བཙས་པའི་གཏམ་ཡང་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་ནས་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཡུན་རིང་པོར་མ་ཕྱིན་པར་སྲིང་མོ་གཉིས་ཀྱི་མིང་པོ་དང་ཕྲད་དེ། དེ་ལ་བུ་མོ་གཉིས་ཀྱི་འཕྲིན་དང་། བུ་ལྔ་བརྒྱ་བདེ་བར་བཙས་པའི་གཏམ་བྱས་ནས་དེ་ཡང་རབ་ཏུ་དགའ་སྟེ། ཁྱོད་ ཁོ་བོའི་སྲིང་མོ་གཉིས་ཀྱི་གཏམ་དང་ཕྲིན་བྱས་པ་ལེགས་ཀྱིས།ཁོ་བོ་འདུག་པའི་གནས་འདིར། གསེར་བུམ་པ་གང་ཡོད་ཀྱིས་ཕྱིར་ལོག་པའི་ལམ་དུ་ཁྱེར་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ།
於是國王對安樂說:“你把這些食物帶去,給某處的那個犯人,我保證給你一千兩黃金。“安樂遵照國王的命令,拿著食物,憶念戒律,上路了。 走到城外,她遇到一個女羅剎。那時女羅剎剛生了五百個孩子,飢渴交加。她看見安樂來了,想要吃她。但因為優婆夷持戒清凈,女羅剎看見她就害怕了,說:“優婆夷,能否給我一些你帶的食物?”優婆夷給了她一點,雖然給的不多,但因優婆夷的力量變得很多,女羅剎母子都吃飽了。 女羅剎問優婆夷叫什麼名字,她說:“我叫安樂。“女羅剎說:“你救了我們母子的飢餓。我住的地方有一個金瓶,你回來時帶走吧。你往前走會遇到我妹妹阿蘭巴,告訴她:‘你好嗎?我也平安生了五百個孩子。’” 優婆夷繼續前行,不久遇到了阿蘭巴。她傳達了姐姐的問候和生子的訊息。阿蘭巴很高興,說:“謝謝你帶來好訊息。我住的地方也有一個金瓶,你回來時帶走。我們還有個哥哥在路上,遇到他時也請轉告我們姐妹的問候和生子的訊息。” 不久,優婆夷遇到了她們的哥哥。她轉達了兩個妹妹的問候和生子的訊息。他也很高興,說:“謝謝你帶來我兩個妹妹的訊息。我住的地方也有一個金瓶,你回來時帶走。”
།དེ་ནས་དགེ་བསྙེན་མ་ཆས་ཏེ་སོང་སོང་བ་ལས་བཙོན་དེའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ཏེ། ཁ་ཟས་བསྙོད་ནས་ ཕྱིར་ལོག་པའི་ལམ་དུ་གསེར་བུམ་པ་གསུམ་རྙེད་དོ།།རྒྱལ་པོས་ཀྱང་གསེར་སྲང་སྟོང་བྱ་དགར་བྱིན་པས། བྲམ་ཟེ་དབུལ་པོ་ཁྱོ་ཤུག་གཉིས་ཡུལ་དེ་ན་ཤིན་ཏུ་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་བར་གྱུར་པས། ལྷག་པར་བསོད་ནམས་བྱེད་ཅིང་རིན་པོ་ཆེ་མང་བར་གྱུར་ཏོ། ། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་དེ་བསོད་ནམས་ལས་གྱུར་པར་ཤེས་ནས་བློན་པོར་བཅུག་སྟེ་ཤིན་ཏུ་ཕྱུག་པར་གྱུར་ཏེ། ལྷག་པར་བསོད་ནམས་བྱེད་པ་ལ་དད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དེ། སངས་རྒྱས་དང་དགེ་འདུན་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། མཆོད་པ་ཆེན་པོ་བྱས་སོ། །དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན པས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཏེ།རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་བོ། །འཁོར་མང་པོ་དེ་རྣམས་དང་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་དགའོ། །བྲམ་ཟེ་མོ་བདེ་བའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་དགུ་པའོ།། །།བམ་པོ་ བརྒྱད་པ།འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ་དགེ་སློང་ཆེན་པོའི་དགེ་འདུན་བརྒྱ་ཕྲག་ཕྱེད་དང་བཅུ་གསུམ་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་ཤེས་ཀཽཎྜི་ནྱ་ལ་ བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པའི་གཡོག་གཅིག་དགོས་སོ།།ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། དེ་ནས་ཀུན་ཤེས་ཀཽཎྜི་ནྱ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གིས་ བསྙེན་བཀུར་ཡིད་བཞིན་དུ་བགྱི་ཞིང་ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་བཟུང་ངོ་ཞེས་གསོལ་བ་དང་།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀཽཎྜི་ནྱ་ལ་ཁྱོད་ཀྱང་རྒས་འཁོགས་ཏེ། ཁྱོད་ཉིད་ལ་ཡང་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ཡང་དགོས་ཀྱིས། ཀཽཎྜི་ནྱ་ཁྱོད་སྟན་ལ་འདུག་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་བཞིན་ དུ་འོད་སྲུང་དང་།ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། མཽད་གལ་ཡ་ན་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་ཏེ་ཉེ་གནས་ལྔ་བརྒྱ་སྙེད་ཀུན་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བགྱིའོ།
然後優婆夷繼續前行,到了犯人那裡,給了他食物。回來的路上,她找到了三個金瓶。國王也如約給了她一千兩黃金。這樣,那對貧窮的婆羅門夫婦在那個地方變得非常富有,財產眾多,更加樂於行善,珍寶也越來越多。 國王知道這是因為他們的福德,就任命那個婆羅門為大臣,使他變得更加富有。他們對行善生起更大信心,邀請佛陀和僧眾,做了大供養。世尊為他們說法,他們心得解脫,證得預流果。眾多眷屬和阿難等聽了佛陀所說,都隨喜歡喜。 婆羅門妻安樂品第二十九 卷八 如是我聞:一時,世尊與一千二百五十位大比丘僧眾一起住在王舍城的靈鷲山。 那時,世尊對具壽阿若憍陳如說:“你需要一個侍者來照顧你。“阿若憍陳如從座位上起身,偏袒右肩,向世尊合掌禮拜說:“世尊,我願意照顧您,拿著您的衣缽。” 世尊對憍陳如說:“你也已經老邁,你自己也需要人照顧。憍陳如,你坐下吧。“同樣地,迦葉、舍利弗、大目犍連等五百位弟子都說要照顧世尊。
།ཞེས་གསོལ་ན་ཡང་གཅིག་ཀྱང་མ་གནང་ངོ་། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྙེན་བཀུར་བྱ་ བའི་དགེ་སློང་གང་ལ་བགྱི་སྙམ་བརྟགས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐུགས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་དགྱེས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ།ཁང་བུ་བརྩེགས་པའི་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐར་ཁུང་ནས་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་བྱུང་བ་ན། ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྩིག་ངོས་ལ་ཤར་ཅིང་ལྷན་པ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐུགས་ཀུན་དགའ་བོ་ ལ་དགོངས་ཤིང་དགྱེས་པར་ཉེ་གནས་ཀུན་གྱིས་རྟོགས་ནས།ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཀུན་དགའ་བོ་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ་དྲུང་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། ཀུན་དགའ་བོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཡིད་མགུ་ཞིང་དགའ་བའི་གཏམ་རྣམ་པ་དུ་མ་བྱས་ནས། ཕྱོགས་གཅིག་ ཏུ་འཁོད་དོ།།ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་ནས་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། མཽད་གལ་ཡ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བར་དད་དམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བར་ དགྱེས་ཏེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ན་ཁྱོད་ལ་ཕན་པའི་དོན་ཆེར་འགྱུར་རོ། །བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བདག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བར་མི་དད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བསྒྲུབ་པར་དཀའ་བཟོད་པར་དཀའོ། །འདི་ ལྟ་སྟེ་མེ་འབར་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་ཡང་དཀའ།བཟོད་པར་ཡང་དཀའ་བ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བསྒྲུབ་པར་དཀའ་བས་ན། བདག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བགྱིས་པར་མི་དད་དོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽད་གལ་ཡ་ནའི་བུ་ཆེན་པོས་ཀུན་ དགའ་བོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།།ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱོད་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགོངས་ཤིང་དགྱེས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཁང་བུ་བརྩེགས་པའི་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐར་ཁུང་ནས་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་བྱུང་ནས་ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྩིག་ངོས་ན་ཤར་ཅིང་ལྷན་པ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐུགས་ ཀྱང་ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བར་དགྱེས་ཀྱི་དད་པར་གྱིས་ཤིག་།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ན། ཁྱོད་ལ་ཕན་པའི་དོན་ཆེར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །བཙུན་པ་མཽད་གལ་ཡ་ན་ཆེན་པོ་ཅི་སྟེ་བདག་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདོད་པ་འདི་གསུམ གནང་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བར་འདོད་དོ།
世尊都沒有同意。然後具壽阿那律思考應該讓哪位比丘照顧世尊,他觀察到世尊對阿難的喜愛就像這樣:從樓閣東面窗戶射進的陽光照在西墻上一樣明顯。所有侍者都意識到世尊對阿難的喜愛。 具壽舍利弗和大目犍連來到阿難所在之處,與阿難互相問候,愉快地交談后,坐在一旁。舍利弗和目犍連對阿難說:“具壽阿難,你願意照顧世尊嗎?世尊也喜歡你照顧他。如果你照顧如來,對你會有很大利益。” “尊者舍利弗,我不願意照顧世尊。為什麼呢?因為佛陀世尊很難侍奉,很難承侍。就像燃燒的火很難侍奉,很難承侍一樣,佛陀世尊也很難侍奉,所以我不願意照顧世尊。” 然後具壽大目犍連對阿難說:“阿難,世尊對你的喜愛就像從樓閣東面窗戶射進的陽光照在西墻上一樣明顯。世尊也喜歡你照顧他,你要有信心。如果你照顧如來,對你會有很大利益。” “尊者大目犍連,如果世尊答應我這三個請求,我就願意照顧世尊。
།འདི་ལྟ་སྟེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མི་གསོལ་བའི་ན་བཟའ་བདག་ལ་འཚལ་དུ་མི་སྩལ་བ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མི་གསོལ་བའི་བཤོས་ཀྱི་ལྷག་མ་བདག་མི་འཚལ་བ་དང་། བདག་དུས་མ་མཆིས་ པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་མཆིར་གནང་བར་བགྱིས་ན་ནི།བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བགྱིད་པར་དད་དོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽད་གལ་ཡ་ན་ཆེན་པོས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པར་འདོད་པར་བྱས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་ བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་པ་དང་།བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བདག་ཅག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བགྱི་བར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་དད་པར་བགྱིས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ལ་འདོད་པ་འདི་གསུམ་གནང་ན། གདོད་བདག་གིས་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བགྱིད་པར་དད་དོ་ཞེས་མཆིའོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ལེགས་སོ། །མཽད་གལ་ཡ་ནའི་བུ་དགེ་སློང་ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ནི་མཁས་པ་ཅན་ཏེ། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་སྨད་པའི་ཚིག་དང་རྗེས་སུ་སྨད་པའི་ཚིག་གིས་ཆོས་ ཀྱི་ཕྱིར་བྱུང་བར་མཐོང་བས་ན།བདག་ལ་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་འདི་སྐད་དུ་དགེ་སློང་ཀུན་དགའ་བོ་ནི་གོས་དང་ཟས་ཀྱི་ཕྱིར་སྟོན་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། །མཽད་གལ་གྱི་བུ་དེ་ནི་དགེ་སློང་ཀུན་དགའ་བོ་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ ཆོས་སོ།།དགེ་སློང་ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ནི་མཁས་པ་ཅན་ཏེ། དུས་ཤེས་ཤིང་དུས་རིག་པ་ལགས་ཏེ། དུས་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འཁོར་རྣམ་བཞི་ལྟ་བར་འགྲོ་བའི་དུས་ལ་བབ་པ་དང་། དུས་ལ་མ་བབ་པ་དང་། གཞན་ཡང་མུ་སྟེགས་ཅན་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རྣམས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འགྲོ་བའི་དུས་ལ་བབ་པ་དང་།དུས་ལ་མ་བབ་པ་དང་། གཞན་ཡང་མུ་སྟེགས་ཅན་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་འདི་དག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་ལན་ལྡོན་པར་སྤོབས་སོ། །འདི་དག་ནི་ལན་ལྡོན་པར་མི་སྤོབས་སོ། །བཅའ་བ་དང་བཟའ་བ་འདི་ནི་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བདེ་ཞིང་བསོད་པར་འགྱུར།འདི་ནི་བདེ་ཞིང་བསོད་པར་མི་འགྱུར་བར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་མཽད་གལ་གྱི་བུ་དགེ་སློང་ཀུན་དགའ་བོ་འདི་ནི་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་སོ།
這就是:世尊不給我他不穿的衣服,我不吃世尊不吃的剩飯,允許我在非時間進入世尊面前。如果世尊答應這三個請求,我就願意照顧世尊。” 然後具壽舍利弗和大目犍連讓阿難願意照顧世尊后,來到世尊面前說:“我們讓具壽阿難願意照顧世尊了。他說:‘如果世尊答應我這三個請求,我才願意照顧世尊。’” 世尊說:“很好。目犍連,比丘阿難是聰明的。他看到同修們會用誹謗和責備的話來批評為法而做的事,所以爲了不讓同修們說’比丘阿難是爲了衣食才照顧導師’。目犍連,這是比丘阿難的稀有奇特法。 比丘阿難是聰明的,他知道時機,瞭解時機。他知道四眾弟子來見世尊的適當時機和不適當時機,也知道外道遊行者來見世尊的適當時機和不適當時機。他還知道哪些外道遊行者能回答世尊的問題,哪些不能。他知道哪些食物對世尊有益無害,哪些無益有害。因此,目犍連,這是比丘阿難的稀有奇特法。
།དེ་ནས་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། མཽད་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པར་བྱས་ནས་དད་པར་བྱས་པ་དང་།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་ཀུན་དགའ་བོ་ནི་མཁས་པ་ཅན་ཏེ། དུས་ཤེས་ཤིང་དུས་རིག་གོ་ཞེས་བསྔགས་པས་དགེ་སློང་རྣམས་ཐེ་ཙོམ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །དགེ་སློང་ཀུན་ དགའ་བོ་འདི་ཅིའི་རྒྱུ་ཅིའི་རྐྱེན་གྱིས།དུས་ཚོད་ལ་མཁས་པར་གྱུར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། སྔོན་འདས་པའི་བསྐལ་པ་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་རྒྱལ་ཕྲན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་སྙེད་ལ་དབང་བྱེད་པ་ཞིག་བྱུང་ངོ་། །དེའི་ ཚེ་གྲོང་ཁྱེར་བ་རུ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ན་བྲམ་ཟེ་ནྱ་གྲོ་དྷ་ཅེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ།མཁས་པ་རིག་པ་དང་ལྡན་པ་དང་སྨན་དང་གཙུག་ལག་དང་། སྐར་མ་ལ་མཁས་པ་ཞིག་པས། རྒྱལ་པོ་དེའི་སྟོན་པ་བྱེད་དེ་རྒྱལ་ཕྲན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་སྙེད་ཀྱང་དེ་ལ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དང་འདྲ་བར་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་དེ་བསྒོ་བའི་ ཚིག་ཀྱང་ཉན་ཏོ།།བྲམ་ཟེ་དེ་ཕྱུག་ཁྱད་ཀྱང་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ་དང་འགྲན་ཏེ། དེ་ལ་བུ་མེད་པས་རྟག་ཏུ་མི་དགའ་སྟེ། སེམས་ཁོངས་སུ་ཆུད་ཅིང་འདུག་པ་ལས་ཇི་ལྟར་བྱས་ན་བུ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞེས་ཚངས་པ་དང་། བརྒྱ་བྱིན་དང་། དབང་ཕྱུག་དང་། ཉི་ཟླ་དང་། སྐར་མ་དང་། རི་དང་། ཆུ་དང་། ནགས་ཀྱི་ལྷ་ཀུན་ལ་མཆོད་ཅིང་བརྗོད་དོ། །ལོ་བཅུ་གཉིས་ལོན་ནས་ཆུང་མ་ཆེན་མོ་སེམས་ཅན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །བུད་མེད་མཁས་པ་དག་ནི་སེམས་ཅན་དང་ལྡན་མ་ཐག་ཏུ་བུ་ཁྱེའུ་འམ་བུ་མོ་ཡིན་པར་ངེས་པར་རྟོགས་པས། དེ་ཡང་ཁྱེའུ་ཡིན་པར་ཤེས པས་བྲམ་ཟེ་ལ་གཏམ་སྨྲས་སོ།།བྲམ་ཟེས་དེ་སྐད་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས་རབ་ཏུ་དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་ཆུང་མའི་རིམ་གྲོ་ལྷག་པར་ཆེས་བསྐྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཟླ་བ་དགུ་ཚང་ནས་བུ་ཁྱེའུ་ཞིག་བཙས་ནས། གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་སྐྲ་མཐོན་མཐིང་དུ་འདུག་པ་བཟང་བ། མཛེས་པ། མཚན་ དང་ལྡན་པ་ཞིག་གོ།།དེ་ནས་བཙས་སྟོན་བྱས་ནས་མཚན་མཁན་བཀུག་སྟེ་མཚན་ལ་བལྟས་ནས་མིང་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བར་བཏགས་སོ། །ཁྱེའུ་དེ་ནི་རིམ་གྱིས་ཆེར་སྐྱེས་ནས་དབྱར་དགུན་དང་། སྟོན་དཔྱིད་ཀྱི་གནས་ཀྱང་སོ་སོར་བྱས་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་ བྱེད་དུ་བཅུག་གོ།
然後舍利弗和目犍連讓具壽阿難願意照顧世尊,世尊也讚歎阿難聰明,知時識時。比丘們生疑問世尊:“比丘阿難因何因緣而善知時機?” 世尊對舍利弗說:“過去無量無數劫以前,有一位大國王統治閻浮提八萬四千小國。當時在波羅奈城有一位婆羅門名叫尼拘陀,他精通各種學問、醫術、星相。他是那位國王的老師,八萬四千小國也像對待大國王一樣尊敬他,聽從他的教誨。 這位婆羅門富可與多聞天子相比,但他沒有兒子,因此常常不快樂。他一直在想怎樣才能有兒子,向梵天、帝釋、大自在天、日月星辰、山川林木之神祈禱供養。十二年後,大夫人懷孕了。聰明的女人一懷孕就能確定是男是女,她知道是男孩,就告訴了婆羅門。 婆羅門聽后非常高興,更加精心照顧夫人。九個月後生下一個男孩,金色面板,頭髮深藍,相貌端正,具足吉祥相。舉行誕生慶典后,請來相師看相取名,取名為’大施’。 孩子漸漸長大,為他分別建造夏冬春秋四季的住所,讓他享受。
།ཁྱེའུ་དེ་ཡང་ཡིད་གཞུངས་ཤིང་མཁས་པའི་བློ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་པས་རིག་བྱེད་དང་གཙུག་ལག་རྣམ་པ་བརྒྱད་ལ་སོགས་ཏེ། སྒྱུ་རྩལ་གང་ཡང་མི་ཤེས་པ་མེད་དོ། །ཕྱིས་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་ཕ་མ་ལ་གསོལ་པ། བདག་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཆག་ཅིང་ལྟད་མོ་བལྟར་ འགྲོའོ་ཞེས་བྱས་པ་དང་།དེའི་ཕ་མས་ཀྱང་བུ་འཆག་ཏུ་འགྲོའོ། །ཞེས་ལམ་སྲང་ཕྱག་དར་བྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ། རྒྱལ་མཚན་དང་བ་དན་བསྒྲེང་ནས་མེ་ཏོག་གིས་གཏོར་ཏེ། བདུག་སྤོས་ཀྱི་བདུག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོ་བྱད་མང་པོ་བཤམས་ནས། སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་གླང་པོ་ཆེ་རིན་པོ་ཆེ་ སྣ་བདུན་གྱིས་བརྒྱན་པ་ལ་བསྐྱོན་ཏེ།དྲིལ་བསྒྲགས། རྔ་བརྡུངས། རོལ་མོ་དང་སིལ་སྙན་དཀྲོལ་ཏེ། འཁོར་བརྒྱ་སྟོང་སྙེད་ཀྱིས་བསྐོར་ནས། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་དོང་ངོ་། །ཡུལ་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལམ་གྱི་གཡས་གཡོན་དུ་ཁང་བུ་བརྩེགས་པའི་སྟེང་ནས། མིག་མི་ འཛུམས་པར་བལྟ་ཞིང་འདིའི་བྱིན་དང་གཟི་བརྗིད་ནི་ཚངས་པ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བསྒྲགས་སོ།།དེ་ནས་སོང་སོང་བ་ལས་མུ་ལྟོ་བ་དག་གོས་ཧྲུལ་པོ་གྱོན་ཞིང་སྣོད་ཆག་པ་དག་ཐོགས་ཏེ་ཅུང་ཟད་བསླང་ངོ་ཞེས་འབོད་པ་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་ཐོས་ནས། དེ་དག་ལ་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་ ཤིང་སྡུག་ཅེས་དྲིས་སོ།།དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་འདི་སྐད་དུ་བདག་ཅག་ལ་ཕ་མ་དང་། ཕུ་ནུ་དང་བུ་སྨད་དང་གཉེན་བཤེས་མ་མཆིས་པས་སྡུག་གོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་བདག་ཡུན་རིང་དུ་ནད་ཀྱིས་བཏབ་པས་མི་སོས་ཏེ་སྡུག་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་བདག་བག་མ་བྱས་པས་ ཆོམ་པོས་བཅོམ་སྟེ།ཅི་ཡང་མི་བདོག་པས་སློང་མོ་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་དེ་སྐད་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས་མཆི་མ་དཀྲུགས་ཏེ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཡང་ཕ་ཟད་ཅིག་ན་ཤན་པ་དག་སྲོག་ཆགས་བསད་ནས་པགས་པ་བཤུ་བ་དང་། དམྱལ་གཏུབ་པ་དག་མཐོང་ངོ་། །སྦྱིན་ པ་ཆེན་པོས་ཨེ་མ་ཧོ་འདི་དག་ཅི་བྱེད་དྲིས་ན།བདག་ཅག་ནི་ཕ་མེས་རྒྱུད་ཀྱི་འདི་འདྲ་བའི་གསོད་པའི་ལས་བྱེད་དེ། འདི་མ་བྱས་ན་མི་འཚོའོ་ཞེས་ཟེར་རོ།
這個孩子聰明有智慧,精通吠陀和八種學問等各種技藝,無所不知。後來大施對父母說:“我要出去散步看看。“他的父母同意了,就讓人打掃街道,豎起旗幟幡幢,撒花焚香,準備了許多用品。大施騎上用七寶裝飾的大象,敲鑼打鼓,奏樂鳴鐘,數十萬人簇擁著出城。 所有百姓都站在路兩旁樓上,目不轉睛地看著,說:“他的威儀莊嚴如同梵天。” 走著走著,大施聽到一些衣衫襤褸、拿著破碗的乞丐在乞討。大施問他們:“你們為什麼這麼痛苦?”有的說:“我們沒有父母兄弟妻兒親戚,所以很苦。“有的說:“我長期生病不能痊癒,所以很苦。“有的說:“我結婚時被強盜搶劫,一無所有,所以乞討。“大施聽了流著淚離開了。 然後又看到屠夫宰殺動物剝皮,看到廚師切肉。大施問:“哎呀,你們在做什麼?”他們說:“我們世代做這種殺生的工作,不做就活不下去。”
།དེ་ལ་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ནས། ལྟ་མི་ཕོད་པར་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཕ་ཟད་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། ཞིང་པ་དག་ཅིག་ ཞིང་རྨོས་ཏེ།ཞིང་རྨོས་པའི་ཤུལ་དུ་སྲིན་བུ་མང་དུ་བྱུང་བ་ལས་བྱ་མང་པོས་འབུ་དག་ཐུ་ཞིང་ཟ་བ་མཐོང་བ་དང་དེ་དག་ལ་ཅི་བྱེད་ཅེས་དྲིས་ན་བདག་ཅག་ནི་ཞིང་རྨོས་ཏེ་ས་རློགས་པའི་ཤུལ་དུ་ས་བོན་བཏབ་ནས་ཕྱིས་མང་དུ་སྐྱེས་ཏེ། དེས་མང་དུ་འཚོ་ཞིང་རྒྱལ་པོའི་ཕྱིར་ཡང་འབུལ་ལོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་དེ་ལ་ཡང་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ནས། ཕ་ཟད་སོང་བ་དང་། རྔོན་པ་དག་བྱ་རྒྱ་བྲེས་པ་དང་། རྙི་བཙུགས་ནས། བྱ་རྣམས་བཤོར་བ་དང་སེམས་ཅན་དག་བྱ་རྒྱ་དང་རྙིས་ཟིན་ནས་ལུས་བརྡབས་ཤིང་འཐེན་ཀྱང་མ་ཤོར་ཏེ་སྙིང་རྗེའི་སྐད་ཕྱུང་སྟེ་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་སྐྲག་པ་དག མཐོང་ནས།ཁྱོད་ཅི་བྱེད་ཅེས་དྲིས་ན་བདག་ཅག་ཀྱང་རྒྱུད་ཀྱི་འདི་འདྲ་བ་གསོད་པའི་ལས་བྱེད་པས་འཚོའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་དེ་སྐད་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས། ཤིན་ཏུ་ཡི་མུག་སྟེ། ཡང་ཕ་ཟད་སོང་བ་དང་། ཉ་པ་དག་ཉ་རྒྱ་བཙུགས་པ་དང་མང་དུ་ཟིན་ཏེ། ཐང་ལ་ཕུང་ པོར་སྤུངས་ནས་ད་དུང་ཡང་འགུལ་བ་དག་མཐོང་ནས།འདི་དག་ཅི་བྱེད་ཅེས་དྲིས་ན། བདག་ཅག་རྒྱུད་ཀྱིས་ལས་གཞན་མེད་དོ། །འདི་ལྟར་ཉ་བཤོར་ཞིང་འཚོའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་འདི་ལྟ་བུ་དག་མཐོང་ནས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ དབུལ་ཞིང་ཕོངས་པས་བགོ་བ་དང་།བཟའ་བའི་ཕྱིར་འདི་ལྟ་བུའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་ལས་གསོད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་དེ། འདི་དག་ནི་ཚེ་འཕོས་མ་ཐག་ཏུ་ངན་སོང་གསུམ་དུ་ལྷུང་སྟེ་མུན་པ་ནས་མུན་པར་འགྲོ་ཞིང་ཐར་པའི་དུས་མེད་དོ་སྙམ་བསམས་ནས། ཕྱིར་ཁྱིམ་དུ་འོངས་ཏེ་ ཉིན་མཚན་དུ་དེ་སེམས་ཤིང་མི་དགའ་ནས་ཕའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ།ཕ་ལ་བདག་གསོལ་པ་ཞིག་མཆིས་ཀྱིས་གནོང་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཕས་ཀྱང་བུ་ཁྱོད་ཅི་ཟེར་སྨྲས་པ་བཞིན་དུ་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ།
大施對此感到驚訝,不忍再看就離開了。 然後他又走了一段路,看到農夫在耕地,耕過的地裡出現許多蟲子,很多鳥在啄食蟲子。他問他們在做什麼,他們說:“我們耕地后播種,之後長出很多莊稼,靠這個生活,還要向國王進貢。“大施對此也感到驚訝。 又走了一段路,看到獵人張網設陷阱捕鳥,有些鳥被捕獲后掙扎著發出悲鳴,非常恐懼。他問他們在做什麼,他們說:“我們世代靠這種殺生的工作維生。“大施聽了非常沮喪。 再往前走,看到漁夫撒網捕魚,捕到很多魚堆在岸上,有些還在動。他問他們在做什麼,他們說:“我們世代就是這樣捕魚為生,沒有其他工作。” 大施看到這些情景,心想:“這些眾生因為貧窮,爲了衣食而做這些殺生等惡業。他們死後必定墮入三惡道,從黑暗走向黑暗,沒有解脫的時候。” 他回到家裡,日夜思考這些事情,心情不快。他去見父親說:“父親,我有個請求,請答應我。“父親說:“孩子,你說什麼我就照做。”
།ཡབ་བདག་སྔོན་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཆག་ཏུ་མཆི་མཆི་བ་ལས། མི་མང་པོས་གོས་དང་ཟས་ ཀྱི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཉོན་མོངས་ཏེ།གཅིག་ལ་གཅིག་གསོད་པ་དང་། དང་དབང་ཟ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བགྱིད་པ་མཐོང་ནས་དེ་དག་ལ་སྦྱིན་པ་བགྱིད་པར་བསམས་ཀྱིས། ཡབ་ཀྱི་བང་མཛོད་ཆེན་པོ་ལས་ཕོངས་པ་དག་གི་ཕྱིར་ཡིད་བཞིན་ དུ་སྦྱོར་དུ་གནོང་ཤིག་།ཕས་སྨྲས་པ་བང་མཛོད་དང་རིན་པོ་ཆེ་མང་དུ་བསགས་པ་ཐམས་ཅད་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱིར་བྱས་པར་ཟད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཟེར་བ་ནི་མི་ཉན་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་ཕས་གནང་བའི་ལུང་ཐོབ་ནས། ཡུལ་མི་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་སྦྱིན་གཏོང་ཆེན པོ་བྱེད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་འདུས་ཤིང་ཤོག་ཤིག་ཅེས་བསྒྲགས་སོ།།དེའི་ཚེ་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་དབུལ་ཕོངས་པ་མགོན་མེད་པ་དང་། ནད་པ་ལ་སོགས་པ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱི་རོལ་ན་ལམ་ཐོག་ཐག་གང་ངོ་། །དེ་དག་ཀྱང་དཔག་ཚད་བརྒྱ་དང་། ཉིས་བརྒྱ་དང་། སུམ་བརྒྱ་དང་། བཞི་བརྒྱ་ དང་།ལྔ་བརྒྱ་དང་། དཔག་ཚད་སྟོང་གི་ལམ་ནས་འོངས། ཁ་ཅིག་ནི་དཔག་ཚད་ཉིས་སྟོང་སུམ་སྟོང་བཞི་སྟོང་ལྔ་སྟོང་ནས་དཔག་ཚད་ཁྲིའི་བར་དུ་ལྷགས་ཏེ། དེ་དག་སྤྲིན་བཞིན་དུ་འདུས་ཏེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡིད་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པ་ནི་གོས་འདོད་པ་ལ་གོས། ཟས་འདོད་པ་ལ་ ཟས།རིན་པོ་ཆེ་དང་། གསེར་དང་། དངུལ་དང་། བཻ་དཱུརྱ་དང་། མུ་ས་ར་གལ་བ་དང་། བཞོན་པ་དང་། ཐེག་པ་དང་། ཁྱོགས་དང་། སྐྱེད་མོས་ཚལ་དང་། ཞིང་དང་། རྐང་འགྲོས་ལ་སོགས་ཏེ་ཡིད་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པ་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ། ཡུན་རིང་ཞིག་ལོན་པ་དང་བང་མཛོད་སུམ་ཆ་ཞིག་ཟད་པ་དང་། བང་མཛོད་སྲུང་མིས་བྲམ་ཟེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །སྲས་ཀྱིས་བང་མཛོད་ནས་སྦྱིན་པ་བྱས་པས། སུམ་ཆ་གཅིག་ནི་ཟད། སུམ་ཆ་གཉིས་ལས་མ་ལུས་ན། ཕན་ཚུན་དུ་འདྲུལ་བའི་སྐྱེས་དང་ཚོང་ཟོང་ཅི ལས་བགྱིད་པ་དགོངས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ།།ཁོ་བོ་ནི་བུ་ལ་བྱམས་པས་ངོ་མི་བཟློགས་ཀྱིས་བང་མཛོད་སྟོངས་ཀྱང་བླའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་ཡང་རིང་ཞིག་ལོན་པ་དང་། བང་མཛོད་སུམ་གཉིས་ནི་ཟད་སུམ་ཆ་ཙམ་ལུས་པ་དང་། མཛོད་སྲུང་གིས་ཡང་བྲམ་ཟེ་ལ་བང་མཛོད་ སུམ་གཉིས་ནི་ཟད་སུམ་ཆ་ཙམ་ལས་མ་ལུས་ན།ཕན་ཚུན་སྐྱེས་བསྐུར་བ་དང་། ཚོང་ཟོང་ཅི་ལས་བྱ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །བྲམ་ཟེ་དེས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོའི་བུ་སྡུག་ཆེས་པས་ངོ་མི་ཟློགས་ཏེ་སྨྲ་མི་ཕོད་དོ།
父親,我之前出去遊玩時,看到許多人爲了衣食而痛苦,相互殺戮,欺凌,做各種不善業。我想要佈施給他們,請允許我隨意使用您的大寶庫來幫助貧窮的人。 父親說:“我積累的所有財寶都是爲了你,為什麼不聽你的呢?” 於是大施得到父親的允許后,向全國人民宣佈:“大施要進行大布施,請大家都來集合!” 當時沙門、婆羅門、貧窮人、無依無靠的人、病人等擠滿了城外的道路。他們有的從一百由旬、二百由旬、三百由旬、四百由旬、五百由旬、一千由旬遠道而來,有的甚至從二千、三千、四千、五千乃至一萬由旬遠道而來。他們像云一樣聚集。大施如他們所愿佈施:想要衣服的給衣服,想要食物的給食物,還有珍寶、金銀、琉璃、瑪瑙、車乘、轎子、花園、田地、牲畜等,都隨心所欲地佈施。 這樣佈施了很長時間后,寶庫用掉了三分之一。寶庫守衛對婆羅門說:“王子用寶庫佈施,已經用掉三分之一,只剩下三分之二了。您考慮一下還怎麼互贈禮物和做生意?”婆羅門說:“我太愛我的兒子了,不忍心阻止他,即使寶庫空了也無所謂。” 又過了很長時間,寶庫用掉了三分之二,只剩下三分之一。寶庫守衛又對婆羅門說:“寶庫已經用掉三分之二,只剩下三分之一了。還怎麼互贈禮物和做生意呢?”婆羅門說:“我太愛我的兒子了,不忍心阻止他,說不出口。”
ཁྱོད་བདག་གི་ཅི་ལེགས་སུ་བྱོས་ལ་ཞིང་མི་ཁོམ་པ་ལྟར་ཐ་སྙད་ཐོགས་ཤིག་།བང་མཛོད་ སྲུང་གིས་བྲམ་ཟེ་ལས་ལུང་ཐོབ་ནས་མཛོད་སྒོ་བཅད་དེ།དོན་གཉེར་དུ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་སློང་བ་དག་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོའི་ཐད་དུ་ལྷགས་ནས། བར་འགའ་ནི་མཛོད་སྲུང་མི་རྙེད་དེ་མཛོད་སྒོ་མི་ཕྱེད། གལ་ཏེ་མཛོད་སྲུང་འོང་ན་ཡང་ཡིད་བཞིན་དུ་མི་སྟེར་བས་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་འདི་སྙམ་དུ་ བསམས་སོ།།འདི་ལྟར་གྱུར་པས་འདི་ནི་བང་མཛོད་སྲུང་གིས་ཐུགས་མི་ཐུབ་པས་ཕ་མས་མན་ངག་འོང་གིས་ཡོང་ཡང་བུས་ཕ་མའི་བང་མཛོད་སྟོངས་པར་བྱ་བ་མི་རིགས་ཀྱིས། བདག་གི་ཐབས་ཅི་ཞིག་བྱས་ན། རིན་པོ་ཆེ་ཡིད་བཞིན་དུ་རྙེད་དེ། སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་ཕན་ཐོགས་ པར་འགྱུར་བར་བསམས་ནས།མི་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་དྲིས་སོ། །འཇིག་རྟེན་ན་ལས་ཅི་བྱས་ན་རིན་པོ་ཆེ་ཡིད་བཞིན་དུ་རྙེད་དེ། ནོར་དབྱིག་མང་དུ་རྙེད་ཅིང་ཟད་མི་ཤེས་པར་འགྱུར་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ནི་ཞིང་མང་པོ་རྨོས་ན་ནོར་གྱི་དབྱིག་མང་པོར་འགྱུར་ཞེས་ཟེར་རོ། ། ཁ་ཅིག་ནི་རྐང་འགྲོས་སྤེལ་ནས་སྤོགས་བྱས་ན་ནོར་མང་དུ་རྙེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ལམ་རིང་པོ་ནས་ཚོང་སྤོགས་བྱས་ན་ནོར་མང་དུ་རྙེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཁ་ཅིག་ནི་རྒྱ་མཚོར་ཞུགས་ཏེ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་བླངས་ན་རིན་པོ་ཆེ་མང་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་དེ་དག གིས་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས་ཞིང་རྨོ་བ་དང་།རྐང་འགྲོས་སྤེལ་བ་དང་། ལམ་རིང་པོར་ཚོང་སྤོགས་ལ་འགྲོ་བ་ནི་ངའི་ཆ་མ་ཡིན་གྱིས། རྒྱ་མཚོར་འཇུག་པ་འབའ་ཞིག་ངའི་ཆ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་རྒྱ་མཚོར་འཇུག་སྙམ་བསམས་ཏེ། ཕ་མ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བདག་ ནི་རྒྱ་མཚོ་ནས་རིན་པོ་ཆེ་མང་པོ་བླངས་ཏེ།དབུལ་ཕོངས་པ་ལ་སྦྱིན་པ་ཡིད་བཞིན་དུ་བྱའོ། །བདག་རྒྱ་མཚོར་རིན་པོ་ཆེ་ལེན་དུ་མཆིར་གནོང་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཕ་མས་དེ་སྐད་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས་འཁམས་ཏེ། བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།
你就按自己的想法做吧,就當我很忙似的不管了。寶庫守衛得到婆羅門的允許后,就關上寶庫門離開了。 之後乞丐們來到大施面前,有時找不到寶庫守衛打不開寶庫門,即使守衛來了也不隨心所欲地給予。大施心想:“這樣下去,是寶庫守衛不聽話,還是父母給了指示?兒子耗盡父母的寶庫也不合適。我該用什麼辦法才能如意獲得珍寶,幫助眾多人呢?” 他就問人們:“在世間做什麼能如意獲得珍寶,得到許多財富而用之不盡呢?”有人說:“耕種很多田地就能得到很多財富。“有人說:“繁殖牲畜做生意就能得到很多財富。“有人說:“到遠方做生意就能得到很多財富。“有人說:“到海里去取珍寶就能得到很多珍寶。” 大施聽了這些話后說:“耕種、繁殖牲畜、遠行做生意都不適合我,只有下海最適合我。“他決定下海,就對父母說:“我要到海里去取很多珍寶,隨心所欲地佈施給貧窮的人。請允許我去海里取珍寶。” 他的父母聽了這話驚慌失措,對兒子說:
།འཇིག་རྟེན་ན་དབུལ་ ཕོངས་པ་ནི་བློ་མེད་དེ།ལུས་སྲོག་དང་བསྡོས་ནས་འགྲོ་བར་བྱེད་དེ། ཁྱོད་ཅིས་ཕོངས་ན་དེ་ལྟར་སེམས་ཁྱོད་སྦྱིན་པ་བྱིན་འདོད་ན་ཁྱིམ་ན་ཡོད་པའི་ནོར་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པར་བྱོས་ཤིག་།རྒྱ་མཚོར་འགྲོར་མི་རུང་སྟེ། རྒྱ་མཚོའི་ནང་ན་ཆུ་རླབས་དབའ་ཀློང་འཁྱིལ་བ་ དང་།ཆུ་སྲིན་དང་། ཀླུ་གདུག་པ་དང་། སྲིན་མོ་དང་། རི་ཆུའི་མདོག་ཅན་ལ་སོགས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་ཡང་བའི་གཤེད་མ་མང་དུ་ཡོད་པས་ཐར་བར་དཀའ་ན། ཁྱོད་ཅིས་ཕོངས་ན་སྲོག་དང་བསྡོ་བར་བྱེད། འདི་ལ་ནི་ཉན་པ་མེད་ཀྱིས་མ་སེམས་པར་འདུག་ཅིག་ཅེས་བསྒོའོ། །སྦྱིན་ པ་ཆེན་པོས་དེ་སྐད་ཅེས་བསྒོ་བ་ཐོས་ནས་བསམས་པ་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ་པས་ཡི་དམ་བཅས་སོ།།བསམས་པ་འདི་མ་གྲུབ་ཀྱི་བར་དུ་ཕ་མའི་མདུན་དུ་ས་ལ་ཁ་སྦུབ་ཏུ་ཉལ་ཏེ་ཕྱིར་མི་ལྡང་ངོ་སྙམ་བསམས་ཏེ། ཡབ་ཡུམ་གྱིས་མཁྱེན་པར་མཛོད་ཅིག་།བདག་ནི་བསམས་པ་བཞིན་དུ་མ་ གྲུབ་ཀྱི་བར་དུ་ཁ་སྦུབ་ཏུ་ཉལ་བ་འདི་ལས་མི་ལྡང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་སོ།།དེ་ནས་ཕ་མ་མི་དགའ་སྟེ། གཉེན་བཤེས་དང་བགྲོས་ནས་རྒྱ་མཚོའི་ནང་དུ་གཤེད་མ་ཡང་མང་དུ་ཡོད་པའི་གཏམ་ཡང་བྱས། བདག་ཀྱང་རྨོངས་པ་ལས་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ལྷ་ཀུན་ལ་མཆོད་དོ། །ཁྱོད་ ལྷ་ཞིག་།ངའི་བུར་སྐྱེས་ན་ངེད་མ་བོར་བར་ཟན་ཟོ་ཤིག་།ཅེས་ཞག་གཅིག་ཞག་གཉིས་ནས་ཞག་དྲུག་གི་བར་དུ་ཚིག་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་གྲོས་བཏབ་ཀྱང་མ་ཉན་ཏེ། སྔར་ཅི་སྐད་སྨྲས་པ་ལས་མ་ཟློགས་སོ། །ཕ་མ་སྐྲག་ནས་ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བདག་གི་བུ་འདི་ཐོག་མ བཙས་ནས་དེ་ཙམ་གྱི་བར་དུ་བརྩམ་པར་བྱ་བ་མཐར་མ་གྲུབ་ཀྱི་བར་དུ་མི་གཏོང་བས་རྒྱ་མཚོར་བཏང་ན་བརྒྱལ་ཕྱིར་ལོག་ཀྱང་སྲིད་ཀྱི་མ་བཏང་ན་ཞག་བདུན་ལོན་ནས་འཕྲལ་དུ་བྱེ་བྲག་ཕྱེ་སྟེ།ད་ནི་བཏང་དགོས་སོ་སྙམ་ནས་བུའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་ལག་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། བུ་ལོངས་ལ་ཟན་ཟོ་ ཤིག་ཡིད་བཞིན་དུ་འགྲོ་བར་གནང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་ཡང་ལངས་ཏེ་བཟའ་བ་ཟོས་བཏུང་བ་འཐུངས་སོ།།དེ་ནས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་མི་མང་པོ་ལ་ཁོ་བོ་རྒྱ་མཚོར་རིན་པོ་ལེན་དུ་འགྲོའོ། །ཁྱོད་སུ་འགྲོ་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱང་འགྲོགས་ཏེ་འདོང་གིས་དེད་དཔོན་ཀྱང་ཁོ་བོས་བྱས་ ལ།ཡོ་བྱད་ཀྱང་ཁོ་བོས་སྦྱར་རོ་ཞེས་བསྒྲགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་མི་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ཡང་འགྲོ་བར་ཁས་བླངས་ནས་སོ་སོ་ནས་ཡོ་བྱད་སྦྱར་ཏེ། ནམ་འགྲོ་བའི་དུས་ཀྱང་བྱས་ནས། དུས་བཞིན་དུ་ལམ་དུ་ཞུགས་ཏེ་ཆས་སོ།
世間貧窮人沒有智慧,拿生命冒險。你缺什麼要這樣想?如果你想佈施,就把家裡所有的財物都佈施掉吧。不可以去海里,海里有洶涌的波濤,有兇猛的水怪、惡龍、羅剎女、海蛇等,有很多可怕的殺手,很難逃脫。你缺什麼要拿生命冒險?這件事我們不同意,不要再想了,安心待著吧。 大施聽了這番勸告,心願沒能實現,就發誓說:“父母請聽著,在我的心願沒有實現之前,我要俯臥在地上不起來。” 父母很不高興,和親戚商量后又講述了海里有很多殺手的事。又說:“我也糊塗,十二年來一直向諸神祭祀。你是神的孩子,轉生為我的兒子,不要拋棄我們,吃點東西吧。“他們用各種方法勸說了六天,但大施不聽,仍堅持原來的話。 父母害怕了,又說:“我們的兒子從出生到現在,只要開始做的事就一定要做到底。如果讓他去海里,暈倒后還有可能回來。如果不讓他去,七天後就會有變故。現在只好讓他去了。“他們來到兒子身邊,拉著他的手說:“孩子,起來吃飯吧,隨你的心願去吧。“大施就起來吃喝了。 然後他出去向眾人宣佈:“我要去海里取珍寶。誰願意去的就跟我一起去,我當船長,我來準備所需物品。“當時約有五百人願意去,各自準備物品。他們約定出發的時間,到時就上路出發了。
།ལམ་དུ་འཇུག་པའི་ཚེ་ཁྱེའུའི་ཕ་མ་དང་། རྒྱལ་པོ་དང་། རྒྱལ་བུ་དང་། བློན་པོ་ལ་སོགས་ཏེ་ཡུལ་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་བསྐྱལ་ནས་རྫོངས་བཏབ་བོ། །ཕ་མ་ཡང་ངུས་ཏེ་ཕྱི་ཕྱག་བྱས་ནས་ཞག་དུ་མའི་ལམ་འདས་པ་དང་། འབྲོག་ས་སྟོང་དུ་ཕྱིན་ཏེ་ནུབ་མོའི་དགོངས་ལམ་དུ་མི་རྒོད་ཀྱིས་བཅོམ་སྟེ། ནོར་རྫས་ཀུན་ཕྲོགས་སོ། དེ་ནས་སོང་སོང་བ་ལས་གྲོང་ཁྱེར་ང་ཤུ་པར་ཞེས་བྱ་བར་ཕྱིན་ནས་གྲོང་ཁྱེར་དེ་ན་བྲམ་ཟེ་ཀ་པྱི་ལི་ཞེས་བྱ་བ་དང་ཕྲད་དེ། བྲམ་ཟེ་དེའི་ཁྱིམ་དུ་སོང་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་ལས་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་གསེར་སྲང་སུམ་སྟོང་བསླང་བར་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་བུ་མོ་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་སྐྲ་མཐོན མཐིང་གར་འདུག་པ།རྒྱལ་ཕྲན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་སྙེད་ཀྱི་རྒྱལ་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསླངས་ན་ཡང་མ་སྟེར་བ་ཅིག་ཡོད་དོ། །དེའི་ཚེ་ན་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་བྲམ་ཟེ་དེའི་སྒོར་སོང་སྟེ། བྲམ་ཟེ་ཀ་པྱི་ལི་འདུག་གམ་ཞེས་དྲིས་པའི་ཚེ། བུ་མོས་ཁྱིམ་གྱི་ནང་ནས་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོའི་སྐད་ཐོས་ པ་ཙམ་གྱིས།ཕྱི་སྒོ་ན་སྐད་གྲག་པ་འདི་ཁོ་མོའི་ཁྱིམ་ཐབ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཕ་མ་ལ་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་སྒོར་བྱུང་ནས་ཕྲད་པ་དང་། ཁྱེའུ་དེ་ལ་འདི་ནི་ངེས་པར་གཞན་པས་འཕགས་སོ་སྙམ་བསམས་སོ། །ཁྱེའུ་དེས་གསེར་བསླངས་པ་དང་། བྲམ་ཟེས་ཀྱང་སྦྱིན་ པར་གནང་ནས་ལག་པ་ཡ་གཅིག་ཏུ་གསེར་ཐོགས་ལག་པ་ཡ་གཅིག་ཏུ་ནི་བུ་མོ་ཁྲིད་དེ།བུ་མོ་འདི་ཡང་ཁྱེད་ཀྱི་ཆུང་མར་སྦྱིན་གྱིས་ལོང་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་རིན་པོ་ཆེ་ལེན་དུ་འགྲོ་སྟེ། རྒྱ་མཚོའི་ནང་ན་བགེགས་ཤིན་ཏུ་མང་ བས་ཁོ་བོ་འཁོར་ཏམ་མི་འཁོར་གཏོལ་མེད་དེ།ཁྱེད་ཀྱི་བུ་མོ་ཆུང་མར་ལེན་པའི་ཐུགས་མི་ཐུབ་བོ། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་བདེ་བར་འཁོར་ན་བུ་མོ་འདི་ཆུང་མར་ལོང་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་ཀྱང་འཁོར་ན་དེ་བཞིན་བགྱིའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ ཟེས་ཀྱང་གསེར་སྲང་སུམ་སྟོང་དང་གཞན་ཡང་ཡོ་བྱད་ཅི་དགོས་པ་ཀུན་སྦྱར་ཏེ།དེ་ནས་རྒྱ་མཚོའི་ངོགས་སུ་ཕྱིན་ཏོ། །དེ་ནས་གྲུ་བཅོས་ཏེ་གྲུའི་ནང་དུ་ཞུགས་ནས་དེ་ནས་ཐག་པ་བདུན་གྱིས་བརྟོད་དེ། གྲུའི་ནང་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།
出發時,孩子的父母、國王、王子、大臣等全國人民都來送行。父母哭著告別。 走了很多天後,來到一片荒野。夜晚行走時遭到強盜搶劫,所有財物都被搶走了。 繼續前行,到達一個叫做”牛頭”的城市。在那裡遇到一位名叫迦毗梨的婆羅門。大施去他家借三千兩黃金。這位婆羅門有一個金色面板、深藍色頭髮的女兒,即使八萬四千小國的王子求婚也不肯嫁給他們。 大施來到婆羅門家門口,問:“迦毗梨婆羅門在嗎?”女兒在屋裡一聽到大施的聲音,就對父母說:“門外說話的人是我的丈夫。” 婆羅門出來見到大施,心想這個人確實比別人出衆。大施向他借金子,婆羅門同意了,一隻手拿著金子,另一隻手牽著女兒,說:“這個女兒也給你做妻子,帶走吧。” 大施說:“我要去大海里取珍寶,海里危險很多,我能不能回來都不知道,不敢娶你的女兒為妻。“婆羅門說:“如果你平安回來,就娶我的女兒為妻吧。“大施說:“如果回來的話就照你說的做。” 然後婆羅門給了三千兩黃金,還準備了其他所需物品。他們來到海邊,修好船後上了船。用七根繩子繫好船,大施在船上說:
།རྒྱ་མཚོའི་ནང་ན་བགེགས་འདི་ དག་ཡོད་དེ།འདི་ལྟ་སྟེ་རླུང་ནག་པོ་དང་སྲིན་པོ་དང་། ཆུའི་དབའ་རླབས་འཁྱིལ་བ་དང་། ཀླུ་གདུག་པ་དང་། ཆུའི་མདོག་ལྟ་བུའི་རི་དང་། ཆུ་སྲིན་ལ་སོགས་པའི་བགེགས་ཀྱང་ཡ་ང་བ་མང་དུ་ཡོད་ཀྱིས་ཁྱེད་འགྲོར་མི་དད་པ་ཞིག་ཡོད་ན་འདི་ནས་ཕྱིར་ལོག་ཤིག་ཕྱིས་འགྱོད་པར་གྱུར་ ཏ་རེ་གལ་ཏེ་ལུས་དང་སྲོག་ལ་མི་ལྟ་སྟེ།ཕ་མ་དང་། ཆུང་མ་དང་། ཕུ་ནུ་དང་། གཉེན་བཤེས་ལ་མ་ཆགས་ན་འདོང་ངོ་། །གལ་ཏེ་བདེ་བར་ཕྱིན་ན་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱིས་བུ་ཚ་རབས་བདུན་ཚུན་ཅད་ཕྱུག་པར་འགྱུར་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་ཟད་མི་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ སྨྲས་ནས་ཐག་པ་གཅིག་བཅད་དོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཉི་མ་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཉིན་རེ་ལན་རེ་དེ་སྐད་སྨྲས་ནས། རྟོད་ཐག་རེ་རེ་བཅད་དེ་རླུང་དང་སྦྱར་ཏེ། གཡོར་ཤིང་བསྒྲེང་བས་མགྱོགས་ཁྱད་མདའ་བཞིན་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཚོང་པ་དག་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་དུ་ཕྱིན་ནས། སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་མང་ དུ་ཐོས་པས་རིན་པོ་ཆེ་བརྟག་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པས་རིན་པོ་ཆེ་བཟང་ངན་དང་།ལྕི་ཡང་དང་ཅི་ཙམ་རི་བའི་རིན་ཐང་ཚུན་ཅད་ཚོང་པ་རྣམས་ལ་བསྟན་ནས། རིན་པོ་ཆེ་ཁ་དོག་འདི་ལྟ་བུ་ནི་ཡང་མོད་ཀྱིས་རིན་ཆེའོ། །རིན་པོ་ཆེ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་ལྕི་ཡང་རིན་ཆུང་གིས་མ་ལེན་ཤིག་། ཧ་ཅང་མང་ཆེས་ན་ཡང་གྲུ་ལྕི་བས་འབྱིང་ངོ་། །ཧ་ཅང་ཉུང་ཆེས་ན་ཡང་ཉོན་མོངས་ཏེ་སོང་སོང་བའི་དོན་མེད་པས་འདི་ཙམ་ནི་རན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚོད་ཀྱང་བསྟན་ནས་རིན་པོ་ཆེ་གྲུར་བརྫངས་ཏེ་ཅི་ལ་ཡང་མ་རེག་ནས་ད་ཕྱིར་འདོང་ངོ་ཞེས་ཆས་པ་དང་། སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་གྲུའི་ནང དུ་ཞུགས་སུ་མ་བཏུབ་ནས།ཚོང་པ་རྣམས་ལ་ཁོ་བོ་ནི་ཀླུའི་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ནས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ཕྱིར་མི་ལོག་གོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་ཚོང་པ་རྣམས་ངུས་ནས་མྱ་ངན་གྱིས་ཡི་མུག་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བདག་ཅག་ཚོང་པ་རྣམས་ནི་སྐྱེས་བུ་དེད་དཔོན་ ཁྱོད་ཀྱི་གཡོག་ཏུ་འོངས་ཏེ།ད་ཁྱོད་ཀྱིས་འདིར་བོར་ཏེ་མི་འགྲོ་ན་བདག་ཅག་ཀྱང་ཕྱིར་ཁྱིམ་དུ་མི་ཕྱིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་འཁྱམ་པར་འགྱུར་རོ། །སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་སྨྲས་པ། ཚོང་པ་ཁྱོད་མ་ཉེས་པར་ཁོ་བོས་ཡུལ་དུ་ཕྱིན་པའི་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ་ཞེས་པོག་ཕོར་ལག་ཏུ་བླངས་ཏེ། ཕྱོགས་ བཞིར་མཆོད་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།
海里有這些危險:黑風、羅剎、洶涌的波濤、惡龍、海中山峰、鱷魚等可怕的障礙很多。如果有人不願意去,現在就回去吧,以免後悔。如果不顧惜身命,不貪戀父母、妻子、兄弟、親友,就來吧。如果平安到達,七代子孫都會因七寶而富裕,財富用之不盡。 說完后他切斷一根繩子。這樣連續七天,每天說一次這番話,切斷一根繩子,揚帆起航,船如箭一般快速前進。 到達寶島后,大施憑藉豐富的學識,精通鑑別珍寶,向商人們講解珍寶的好壞、輕重和價值,說:“這種顏色的珍寶雖然輕但價值高。這種珍寶雖然重但價值低,不要拿。拿太多船會太重而沉沒,拿太少又白跑一趟很可惜,拿這麼多剛剛好。“他指導大家裝船,自己卻什麼也沒拿,說要回去了。 大施不願上船,對商人們說:“我要到龍王宮殿得到如意寶珠才回去。“商人們哭泣悲傷地說:“我們商人是作為您的僕人來的,現在您要拋棄我們不走,我們也不回家了,都要流浪了。” 大施說:“商人們,我不會錯誤地只為自己回國祈禱的。“他拿起碗,向四方供養后說:
།བདག་ནི་རིན་པོ་ཆེ་བླངས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཕོངས་པ་ལ་ཕན་གདགས་པར་མ་ཟད་ཀྱིས། དེ་ལྟར་སྦྱིན་པ་བྱེད་པའི་བསོད་ནམས་དེས་སངས་རྒྱས་སུ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་གིས་སྨྲས་པ་འདི་བདེན་ཏེ་སྨོན་ལམ་བཞིན་དུ་འགྲུབ་ན་ཚོང་པ་འདི་ དག་རིན་པོ་ཆེ་དང་བཅས་སུ་ཉེ་ཞོ་མེད་པར་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་བདེ་བར་ཕྱིན་པར་ཤོག་ཤིག་།ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་ནས་ཐག་པ་བཅད་དེ་གཡོར་ཤིང་བསྒྲེང་ནས་ཕྱིར་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་བདེ་བར་སོང་ངོ་། །དེ་དག་སོང་བའི་འོག་ཏུ་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་ཆུར་ཞུགས་ཏེ་སོང་བ་ལས་ཞག་བདུན་གྱི བར་དུ་པུས་མོ་ཙམ་ལས་མ་ནུབ་བོ།།དེ་ནས་ཡང་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་བརླ་དྲུང་ཙམ་ལས་མ་ནུབ་བོ། །དེ་ནས་ཡང་ཞག་བདུན་སོང་བ་ལས་རྐེད་པ་ཙམ་ལས་མ་ནུབ་བོ་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཕྲག་པ་ཙམ་དུ་ཕྱིན་ཏོ་དེ་ནས་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ནི་རྐྱལ་ལོ། །དེ་ནས་རི་ཞིག་གི་དྲུང་དུ་ ཕྱིན་པ་དང་།ཤིང་ལ་འཇུས་ཏེ་རི་ལ་འཛེགས་ནས། ཞག་བདུན་གྱིས་རིའི་རྩེ་མོར་ཕྱིན་ཏོ། །རིའི་རྩེ་མོར་ཞག་བདུན་སོང་སོང་ནས་ཡང་ཞག་བདུན་གྱིས་ཤོད་དུ་ཆུ་འགྲམ་དུ་ཕྱིན་ཏོ། །ཆུ་འགྲམ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། ཆུའི་ནང་ནས་པད་མ་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་ཡོད་པ་ལ་སྦྲུལ་གདུག་ པས་པད་མའི་རྩ་བ་ལ་དཀྲིས་ཤིང་འདུག་པར་མཐོང་ངོ་།།དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ་འདུག་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཞུགས་ཏེ། སྦྲུལ་གདུག་པ་འདི་དག་ཀྱང་སྔོན་ཞེ་སྡང་དང་ཕྲག་དོག་བྱས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདི་ལྟ་བུའི་ལུས་མི་ སྡུག་པ་མྱོང་ངོ་སྙམ་ལྷག་པར་དེ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པས་སྦྲུལ་གདུག་པ་དེའི་གདུག་པ་ཀུན་ཞི་ནས།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་པད་མའི་སྟེང་ནས་གོམ་པ་བོར་ཏེ་སོང་སོང་བ་ལས་ཞག་བདུན་གྱིས་སྦྲུལ་གདུག་པ་དེ་དག་བརྟོལ་ཏོ། །དེ་ནས་ཡང་སོང་སོང་བ་ལས་སྲིན་ པོ་དང་ཕྲད་ནས་སྲིན་པོ་དེ་དག་མིའི་དྲི་ཚོར་བས་ཀུན་ཏུ་ཚོལ་ལོ།།དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་བརྟགས་པས་སྲིན་པོ་དེ་དག་འཇམ་པའི་ཚིག་གིས་སྐྱེས་བུ་ཁྱོད་གང་ནས་འོངས། གང་དུ་འགྲོ་ཞེས་དྲིས་སོ། དེ་ ལ་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་ཁོ་བོ་ནི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཚོལ་དུ་འོངས་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ།
我不僅要取珍寶來幫助貧窮的眾生,而且要通過這樣佈施的功德成就佛果。如果我說的是真的,愿這些商人帶著珍寶平安無恙地回到瞻部洲。 說完這個願望后,他切斷繩子,揚起船帆,商人們平安地回到了瞻部洲。 之後大施進入水中,七天只淹到膝蓋,又七天只淹到大腿,又七天只淹到腰部,又七天淹到肩膀,又七天游泳。然後他到達一座山腳下,抓著樹木爬山,七天後到達山頂。在山頂待了七天後,又用七天下到山腳的水邊。 在水邊,他看到水中有一朵金色蓮花,有毒蛇纏繞在蓮花根部。菩薩結跏趺坐,專注入慈心三昧,想:“這些毒蛇因前世的嗔恨嫉妒,感受這樣醜陋的身體。“對它們生起更大的悲憫心,毒蛇的毒性全都平息了。菩薩從蓮花上跨步而過,七天後越過了那些毒蛇。 繼續前行,遇到了羅剎。羅剎聞到人的氣味就四處尋找。菩薩專注觀想慈心,羅剎用溫和的話問:“你從哪裡來?要去哪裡?”大施回答說:“我是來尋找如意寶珠的。”
།དེ་ནས་སྲིན་པོ་དེ་དག་རབ་ཏུ་དགའ་སྟེ། འདི་ནི་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་གོ་སྙམ་བསམས་ནས། འདི་ནི་ད་དུང་ཀླུའི་ཕོ་བྲང་ལས་ཤིན་ཏུ་རིང་སྟེ། ནམ་ཡང་མི་ཕྱིན་ པས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་གྱིས་མཐུ་ཞིག་གིས་བསྟངས་ཏེ་བསྐྱལ་ལོ།།སྙམ་ནས་ནམ་མཁར་ཁྱེར་ཏེ་དཔག་ཚད་བཞི་བརྒྱའི་ཕ་རོལ་ན་ཕྱིན་པས་ཡང་ས་ལ་བཞག་གོ། །སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་དེ་ནས་སོང་སོང་བ་ལས་རིང་པོར་མ་ལོན་པར་དངུལ་གྱི་མཁར་ཞིག་མཐོང་ནས་ཀླུའི་གནས་ ཞིག་ཡིན་སྙམ་སྟེ་ཉེ་བར་སོང་ངོ་།།མཁར་དེའི་ཕྱི་རོལ་འོབས་རིམ་པ་བདུན་གྱིས་བསྐོར་ཏེ། འོབས་ཀྱི་ནང་ན་སྦྲུལ་གདུག་པ་འཇིགས་སུ་རུང་བས་གང་ངོ་། །སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་དེ་དག་མཐོང་ནས། སྦྲུལ་གདུག་པ་འདི་དག་ནི་སྔོན་ཞེ་སྡང་ཆེ་བའི་ལས་ཀྱིས་འདི་ལྟ་བུའི་ལུས་འཇིགས་ སུ་རུང་བ་མྱོང་བར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་སྟེ།དེ་ལ་བུ་གཅིག་པ་དང་འདྲ་སྟེ། བྱམས་ཤིང་སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཀྱིས། དེ་ལྟར་བྱམས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པས་སྦྲུལ་གྱི་གདུག་པ་ཡང་ཞི་བར་གྱུར་ནས་དེ་དག་བརྫིས་ནས་ཀླུའི་མཁར་དུ་སོང་ངོ་། །མཁར་དེ་ལ་ཀླུ་གཉིས་ཀྱིས་དཀྲིས་ཏེ། ཀླུའི་མགོ་ མཁར་སྒོ་ལ་བརྟེན་ཏེ།ཀླུ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་དེ་མཐོང་ནས་མགོ་བཏེག་སྟེ་གདུག་པ་འབྱིན་པ་ལས། སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་བྱམས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པས་གདུག་པ་ཡང་ཞི་ནས་མགོ་སྨད་པས་ས་ལ་ཉལ་ལོ། །སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་ཀླུའི་མགོ་ལ་བརྫིས་ནས་མཁར་གྱི་ནང་ན་སོང་ བ་དང་།མཁར་གྱི་ནང་ན་ཀླུ་ཞིག་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་གཞལ་མེད་ཁང་ན་འདུག་པ་མཐོང་ངོ་། །ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐོང་ནས། དངངས་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །ངའི་གནས་འདི་འོབས་རིམ་པ་བདུན་གྱིས་བསྐོར་ཏེ། འོབས་ཀྱི་ནང་ན་སྦྲུལ་གདུག་ པས་གང་བས་ཀླུ་དང་གནོད་སྦྱིན་མ་ཡིན་པ་གཞན་གང་ཡང་འདིར་འོང་བའི་ཐུགས་མི་ཐུབ་ན།འདི་ལྟ་བུ་སུ་ཡིན་སྙམ་སྟེ་འདུག་པ་ལས་ལངས་ནས་བསུ་སྟེ། བསྟི་སྟང་དང་བཅས་པས་ཕྱག་བྱས་ནས་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི་ལ་བཞག་སྟེ། ཁ་ཟས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱིན་ནོ། །ཁ་ཟས་ཟོས་ ནས་ཁྱོད་འདིར་ཅི་ལ་འོངས་ཅི་ལྟར་ཕྱིན་དྲིས་སོ།
羅剎們非常高興,心想:“這是一位有大福德的人。“又想:“離龍宮還很遠,永遠也到不了,會很辛苦,用神通送他一程吧。“於是把他帶到空中,送到四百由旬外的地方,又把他放在地上。 大施繼續前行,不久看到一座銀色宮殿,猜想是龍的住處,就走近了。宮殿外有七重護城河,河裡滿是可怕的毒蛇。大施看到后想:“這些毒蛇因前世的大嗔恨業而感受這樣可怕的身體。“他像對待獨子一樣,對它們生起慈愛憐憫之心。因為生起這樣的慈心,毒蛇的毒性也平息了,他踩著蛇身進入龍宮。 宮門有兩條龍纏繞著,龍頭靠在門上。兩龍看到大施后抬起頭要噴毒,大施生起慈心,毒性平息,龍頭低下貼在地上。大施踩著龍頭進入宮內,看到一條龍坐在七寶宮殿里。 龍王看到菩薩后驚慌地想:“我的住處有七重護城河,河裡滿是毒蛇,除了龍和夜叉,其他任何人都不敢來這裡,這是什麼人?”他站起來迎接,恭敬地行禮,請菩薩坐在寶座上,供養各種美食。 吃完后,龍王問:“你來這裡做什麼?是怎麼來的?”
།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་མི་རྣམས་ནི་དབུལ་ཕོངས་པས་ནོར་དང་། ཟས་དང་། གོས་ཀྱི་ཕྱིར་གཅིག་གིས་གཅིག་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་འཚེ་ཞིང་གནོད་པ་བྱེད་དེ། ཚེ་འཕོས་མ་ཐག་ཏུ་ ངན་སོང་གསུམ་དུ་ལྷུང་ངོ་།།བདག་ནི་འདི་ལ་སྙིང་བརྩེ་སྟེ། དེ་དག་གི་མགོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལམ་རིང་པོ་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་བསྡོས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ལ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་སློང་དུ་འོངས་སོ། །ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེས་སེམས་ཅན་ཐམས་ ཅད་ལ་ཕན་གདགས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འཚལ་གྱིས།བདག་གི་ཡིད་དང་མི་འགལ་བར་རིན་པོ་ཆེ་སྩལ་དུ་གསོལ། །ཀླུའི་རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ་བ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་དོན་འདིའི་ཕྱིར་ འོང་ན།འདིར་ཟླ་བ་གཅིག་ཅིག་འདུག་སྟེ་བདག་གི་མཆོད་པ་ཡང་བཞེས་ལ་བདག་ལ་ཆོས་བསྟན་ན། ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཡང་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་བྱས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་ཀླུའི་རྒྱལ་པོས་ཉིན་གཅིག་བཞིན་ དུ་ཁ་ཟས་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སྦྱར་ཏེ་ཕུལ་ནས།རོལ་མོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཆོད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་དེ་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཟླ་བ་གཅིག་གི་བར་དུ་བསྟན་ནས། ཕྱིར་འགྲོའོ་ཞེས་བྱས་པ་དང་། ཀླུའི་རྒྱལ་ པོ་དགའ་ནས་སྤྱི་བོའི་གཙུག་ཕུད་ནས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་བཀྲོལ་ཏེ་ཕུལ་ལོ།།སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་འགྲོ་བ་ལ་ཕན་པའི་དོན་དུ་ཡི་དམ་ལ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པ་ཁྱོད་གདོན་མི་ཟ་བར་འཚང་རྒྱའོ། །ནམ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པ་ན་བདག་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱི་ཉེ་གནས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་ ཅིག་ཅེས་སྨྲས་སོ།།དེ་ནས་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་ལ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ལ་མཐུ་སྟོབས་ཅི་ཡོད་དྲིས་ན། སྨྲས་པ། ནོར་བུ་འདི་ནི་དཔག་ཚད་ཉིས་སྟོང་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་དགོས་པ་ཐམས་ཅད་ཆར་བཞིན་དུ་འབེབས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བསམས་པ། ནོར་ བུ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་མཐུ་སྟོབས་ཆེ་མོད་ཀྱི།འོན་ཀྱང་བདག་གིས་བསམས་པའི་དོན་ཆེན་པོ་འགྲུབ་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ།
菩薩說:“瞻部洲的人們因貧窮而爲了財物、食物、衣服互相傷害,死後立即墮入三惡道。我憐憫他們,爲了做他們的庇護者,不辭辛勞從遠道而來,向大王您求取如意寶珠。我想用如意寶珠利益一切眾生,以此功德圓滿成佛,請您不違我意,賜予珍寶。” 龍王說:“如意寶珠很難得到。如果你為此而來,就在這裡住一個月,接受我的供養,為我講法,我就給你如意寶珠。“菩薩同意了。 之後龍王每天供養百味美食,用音樂供養菩薩。菩薩也為他講了一個月的四念處法門。 一個月后菩薩說要離開,龍王很高興,從頭頂取下如意寶珠給他,說:“大士啊,你為利益眾生而堅持誓言,必定會成佛。愿你成佛時,我成為你的首席侍者。” 菩薩問龍王這顆寶珠有什麼威力,龍王說:“這顆寶珠能在方圓兩千由旬內如雨般降下一切所需之物。” 菩薩心想:“這顆寶珠雖然威力很大,但還不能實現我的大願望。”
།སྙམ་བསམས་ནས། ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་འཁོར་དང་བཅས་པས་བསྐྱལ་ཏེ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཡང་སོང་སོང་བ་དང་། རྒྱང་མ་ནས་བཻ་དཱུརྱ་སྔོན་པོའི་མཁར་ ཅིག་མཐོང་ངོ་།།མཁར་དེའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། མཁར་དེ་ཡང་འོབས་རིམ་པ་བདུན་གྱིས་བསྐོར་ཏེ། འོབས་ཀྱི་ནང་ན་སྦྲུལ་གདུག་པས་ཡོངས་སུ་གང་ངོ་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྦྲུལ་གདུག་པ་དེ་དག་ལ་སྙིང་བརྩེ་ཞིང་བྱམས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པས། སྦྲུལ་གདུག་ པ་ཞི་ནས་སྦྲུལ་དེ་དག་བརྫིས་ཏེ་སོང་ངོ་།།མཁར་སྒོར་ཕྱིན་པ་དང་། ཀླུ་གཉིས་ཤིག་མཁར་སྒོར་ཉལ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྙིང་བརྩེ་ཞིང་བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཀླུའི་གདུག་པ་ཞི་ནས་མགོ་ལ་བརྫིས་ནས་མཁར་གྱི་ནང་དུ་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ན་མཁར་དེ་ན་ཀླུའི་ རྒྱལ་པོ་གཅིག་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་གཞལ་མེད་ཁང་ན་འདུག་པས།རྒྱང་མ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐོང་ནས། འདི་སྙམ་དུ་བདག་གི་གནས་འདི་ལ་འོབས་རིམ་པ་བདུན་གྱིས་བསྐོར་ཏེ། འོབས་ཀྱི་ནང་ན་སྦྲུལ་གདུག་པས་གང་བ་ཀླུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་མིན་པ་གཞན་ འོང་བའི་ཐུགས་མི་ཐུབ་ན་མི་འདི་ལྟ་བུ་སུ་ཡིན།གང་ནས་འོངས་སྙམ་ནས་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ཏེ། བསུས་ནས་བསྟི་སྟང་དང་བཅས་པས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་རིན་པོ་ཆེའི་གདན་ལ་བཞག་གོ། །དེ་ནས་ཁ་ཟས་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སྦྱར་ཏེ་ཕུལ་ལོ། །བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔས་ཁ་ཟས་ཟོས་པའི་འོག་ཏུ་ཁྱོད་འདིར་ཅི་ལ་འོངས།དོན་ཅི་ཡོད་ཅེས་དྲིས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ལ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་སློང་དུ་འོངས་སོ། །ཀླུས་སྨྲས་པ། རིན་པོ་ཆེ་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ་སྟེ། ཁྱོད་ འདོད་པ་ཡང་དག་ན་ཁོ་བོས་གསོལ་པ་བཞིན་དུ་ཟླ་བ་གཉིས་འདུག་སྟེ།བདག་ཅག་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་བསྟན་ནས། བདག་ཅག་གི་མཆོད་པ་བཞེས་ན་རིན་པོ་ཆེ་ཡང་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་བྱས་པ་དང་། སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་ཀླུའི་རྒྱལ་ པོས་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཁ་ཟས་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སྦྱར་ཏེ།ཕུལ་ནས་རོལ་མོ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་མཆོད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་དེ་དག་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞིའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་བསྟན་ཏེ། ཕྱིར་འགྲོ་བར་བསམས་ནས་ཀླུའི་ རྒྱལ་པོས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་བཀྲོལ་ཏེ་ཕུལ་ནས།སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ཡི་དམ་ལ་བརྟན་པ་ཁྱོད་གདོན་མི་ཟ་བར་འཚང་རྒྱའོ།
菩薩這樣想著,在龍王和眷屬的送別下離開了。 繼續前行,遠遠看到一座青琉璃宮殿。來到宮殿前,發現宮殿也有七重護城河,河裡滿是毒蛇。菩薩對毒蛇生起慈悲心,毒蛇平息,他踩著蛇身前進。 來到宮門,看到兩條龍臥在門口。菩薩以慈悲心平息龍的毒性,踩著龍頭進入宮內。 宮內有一位龍王坐在七寶宮殿里。他遠遠看到菩薩,心想:“我的住處有七重護城河,河裡滿是毒蛇,除了龍和夜叉,其他人不敢來,這是誰?從哪裡來的?”他感到驚奇,出迎行禮,請菩薩坐在寶座上。 然後供養百味美食。菩薩用餐后,龍王問:“你來這裡做什麼?有什麼事?” 菩薩說:“我是來向龍王您求取如意寶珠的。” 龍王說:“珍寶很難得到。如果你真的想要,就按我說的在這裡住兩個月,為我們講解菩薩行,接受我們的供養,我就給你珍寶。“大施同意了。 之後龍王兩個月內供養百味美食,用各種音樂供養。菩薩也為他們講解了兩個月的四神足法門。 兩個月后,菩薩想要離開,龍王取下如意寶珠給他,說:“大士啊,你堅持誓願,必定會成佛。”
།ནམ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པ་ན། བདག་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱི་ཉེ་གནས་བགྱིའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིག་སྨྲས་སོ། །ནོར་བུ་རིན་པོ་ ཆེ་འདི་ལ་མཐུ་སྟོབས་ཅི་ཙམ་ཡོད་ཅེས་དྲིས་པ་ན།ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ནི་དཔག་ཚད་བཞི་སྟོང་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་ཅི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཆར་བཞིན་དུ་འབེབས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་འདི་སྙམ་དུ་རིན་པོ་ཆེ་འདིའི་མཐུ་སྟོབས་ཆེ་མོད་ཀྱི། བདག་གི་བསམ་པ་གྲུབ་ནུས་པ་ མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས།ཀླུའི་རྒྱལ་པོའི་མཁར་གྱི་སྒོའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྐྱལ་ལོ། །དེ་ནས་ཡང་སོང་སོང་བ་ལས། རྒྱང་མ་ནས་གསེར་གྱི་མཁར་རབ་ཏུ་འཚེར་བ་ཞིག་མཐོང་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་ཕྱིན་པ་དང་། མཁར་དེ་ཡང་ འོབས་རིམ་པ་བདུན་གྱིས་བསྐོར་ཏེ།འོབས་ཀྱི་ནང་ན་སྦྲུལ་གདུག་པས་ཡོངས་སུ་གང་བ་མཐོང་ངོ་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་བྱམས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པས། སྦྲུལ་གྱི་གདུག་པ་ཞི་ནས་དེ་ལ་བརྫིས་ཏེ་སོང་ངོ་། །མཁར་དེ་ལ་ཡང་ཀླུ་གཉིས་ཤིག་འཁྱིལ་ཏེ་མགོ་སྒོའི་ཕྱི་ རོལ་ཏུ་བསྟན་ཏེ་ཉལ་བ་དང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐོང་ནས་མགོ་བཏེག་སྟེ་གདུག་པ་ཕྱུང་བ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྙིང་རྗེ་ཞིང་བྱམས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པས་གདུག་པ་ཞི་ནས་དེའི་མགོ་བརྫིས་ཏེ་མཁར་གྱི་ནང་དུ་སོང་སྟེ། མཁར་དེའི་ནང་ན་ཀླུའི་རྒྱལ་པོས་རིན་པོ་ཆེའི་ གཞལ་མེད་ཁང་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྒྱང་མ་ནས་མཐོང་ནས།འདི་སྙམ་དུ་བདག་གི་གནས་འདི་ནི་འོབས་རིམ་པ་བདུན་གྱིས་བསྐོར་ཏེ་འོབས་ཀྱི་ནང་ན་སྦྲུལ་གདུག་པས་གང་བས་ཀླུ་དང་གནོད་སྦྱིན་མ་གཏོགས་པར་གཞན་གང་ཡང་འོང་བའི་ཐུགས་མི་ཐུབ་ན། མི་འདི་སུ་ཡིན་ གང་ནས་འོངས་སྙམ་ནས་ངོ་མཚར་དུ་བཟུང་སྟེ།རྒྱང་མ་ནས་བསུས་ཏེ་བསྟི་སྟང་དང་བཅས་པས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། རིན་པོ་ཆེའི་གདན་ལ་འདུག་ཏུ་བཅུག་གོ། །དེ་ནས་ཁ་ཟས་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སྦྱར་ཏེ། ཕུལ་ནས་ཁ་ཟས་ཟོས་པའི་འོག་ཏུ་ཁྱོད་སུ་ཞིག་གང་ནས་འོངས་ཞེས་དྲིས་ སོ།།དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བདག་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་ནས་མཆིས་ཏེ། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སེམས་ཅན་བསོད་ནམས་ཆུང་བས་ནོར་དང་ཟས་སྐོམ་གྱི་ཕྱིར་གཅིག་ལ་གཅིག་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པས་འཚེ་ཞིང་གསོད་དོ།
龍王說:“當你成佛時,愿我成為你的侍者。“菩薩回答:“愿如是。” 菩薩問這顆寶珠有多大威力,龍王說:“這顆寶珠能在方圓四千由旬內如雨般降下一切所需之物。” 菩薩心想:“這顆寶珠威力雖大,但還不能實現我的願望。“龍王將菩薩送到宮門外。 繼續前行,遠遠看到一座金光閃閃的宮殿。菩薩來到宮殿前,發現宮殿也有七重護城河,河裡滿是毒蛇。菩薩生起慈心,毒蛇平息,他踩著蛇身前進。 宮門有兩條龍盤繞,頭伸在門外。看到菩薩后抬頭噴毒,菩薩生起慈悲心,毒性平息,他踩著龍頭進入宮內。 宮內的龍王在寶殿中遠遠看到菩薩,心想:“我的住處有七重護城河,河裡滿是毒蛇,除了龍和夜叉,其他人不敢來,這是誰?從哪裡來的?”他感到驚奇,遠遠迎接,恭敬行禮,請菩薩坐在寶座上。 然後供養百味美食。用餐后問:“你是誰?從哪裡來?” 菩薩回答:“我從瞻部洲來。瞻部洲的眾生福德小,爲了財物和飲食互相傷害殺戮。
།མི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་རྫོགས་པར་བྱས་པས་ཚེ་འཕོས་མ་ཐག་ཏུ་ངན་ སོང་གསུམ་དུ་ལྷུང་སྟེ།སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་མྱོང་བར་འགྱུར་བས། བདག་དེ་དག་ལ་སྙིང་བརྩེ་སྟེ་མགོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ལ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་སློང་དུ་འོངས་སོ། །ཀླུའི་རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ནི་རྙེད་སླ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་ བུ་ཁྱོད་བདག་ལ་རེ་སྟེ་འོངས་ན་བདག་གི་གནས་འདིར་ཟླ་བ་བཞི་འདུག་སྟེ།བདག་གི་མཆོད་པ་བཞེས་ན་རིན་པོ་ཆེ་ཡང་འབུལ་ལོ། །ཞེས་བྱས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བགྱིའོ། །ཞེས་སྨྲས་ནས། ཀླུའི་རྒྱལ་པོས་ཟླ་བ་བཞིའི་བར་དུ་ཁ་ཟས་རོ་ བརྒྱ་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སྦྱར་ཏེ་ཕུལ་ནས།རོལ་མོས་ཀྱང་མཆོད་དོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རྒྱ་ཆེར་ཕྱེ་ཞིང་བསྟན་པས་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་ནས། ཀླུ་གཞན་དང་གནོད་སྦྱིན་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡིད་བཞིན་དུ་ སྦྱར་རོ།།དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་ཟླ་བ་བཞི་བྱས་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འགྲོ་བར་ཆས་པ་དང་། ཀླུའི་རྒྱལ་པོས་གཙུག་གི་ཕུད་བུ་ནས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་བཀྲོལ་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕུལ་ནས། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ཡི་དམ་ལ་བརྟན་པ་ཁྱོད་གདོན་མི་ཟ་ བར་འཚང་རྒྱའོ།།ནམ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པ་ན་བདག་ཀྱང་ཉེ་གནས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་ཏེ། བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པར་ཤོག་ཤིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ལ་མཐུ་སྟོབས་ཅི་ཙམ་ཞིག་ཡོད་ཅེས་ དྲིས་སོ།།ཀླུའི་རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་དཔག་ཚད་བརྒྱད་སྟོང་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་རིན་པོ་ཆེ་ཆར་བཞིན་དུ་འབེབས་ཏེ། ཅི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་འབེབས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གདོད་དགའ་ནས། འདི་སྙམ་དུ་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་ཁྱོན་ནི་ དཔག་ཚད་བདུན་སྟོང་ལས་མེད་དེ།ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་འདིས་ནི་བདག་གི་རེ་བ་སྐོང་ངོ་སྙམ་བསམས་ནས། སྔ་ཕྱིར་རྙེད་པའི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་གསུམ་ཆར་གོས་ཀྱི་མཐར་ཕྱུང་སྟེ་མཁར་གྱི་སྒོར་ཕྱིན་པ་དང་། ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་འཁོར་དང་བཅས་པས་བསྐྱལ་ནས་སོ་སོར་དོང་ངོ་། །བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ཕ་ཟད་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་ནས།ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་ལག་པར་ཐོགས་ཏེ། འདི་སྐད་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ།
他們造作十不善業,死後立即墮入三惡道,遭受諸多痛苦。我憐憫他們,爲了做他們的庇護者,來向大王您求取如意寶珠。” 龍王說:“如意寶珠不易得到。如果你對我有所期望而來,就在我這裡住四個月,接受我的供養,我就給你珍寶。“菩薩同意了。 之後龍王四個月內供養百味美食,用音樂供養。菩薩為他廣泛詳細地講解佛法,龍王非常歡喜,不顧及其他龍和夜叉,隨心所欲地準備一切所需。 四個月后,菩薩準備離開,龍王從頭頂取下如意寶珠給他,說:“大士啊,你堅持誓願,必定會成佛。愿你成佛時,我成為你的首席侍者,供養你。“菩薩回答:“愿如是。” 菩薩問這顆寶珠有多大威力,龍王說:“這顆寶珠能在方圓八千由旬內如雨般降下一切所需的珍寶。” 菩薩這才高興,心想:“瞻部洲的範圍不過七千由旬,這顆寶珠可以滿足我的願望。“他把之前得到的三顆寶珠都拿出來,放在衣襟里,來到宮門。龍王和眷屬送別后各自離去。 菩薩走到一處偏僻的地方,手持寶珠,發下這樣的愿:
།ནོར་བུ་འདི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཡིན་ཡང་དག་ན། བདག་ནམ་མཁའ་ལ་འཕུར་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་ ནམ་མཁའ་ལ་འཕུར་ཏེ།རྒྱ་མཚོའི་བགེགས་ལས་ཐར་ནས། རྒྱ་མཚོའི་ངོགས་སུ་ཕྱིན་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་ན་ཅུང་ཟད་བསྟི་ཞིང་ངལ་བསོས་པའི་ལམ་དུ་གཉིད་ལོག་པ་དང་དེའི་ཚེ་ན་རྒྱ་མཚོའི་ཀླུ་ཕྲན་རྣམས་འདི་སྐད་ཅེས་བགྲོས་སོ། །རྒྱ་མཚོ་འདི་ན་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་གསུམ་ལས་ མེད་དེ་གསུམ་ཆར་མི་འདིས་ཁྱེར་ཏེ་ནོར་བུ་འདི་ནི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ན།བདག་ཅག་ལ་ཡང་དགོས་ཀྱི་ཕྱིར་བརྐུའོ་ཞེས་བགྲོས་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པའི་ཚེ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཀླུ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱིར་བརྐུས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སད་ནས་བལྟས་ན་ ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་མེད་པས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་སོ།།འདི་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་རྒྱ་མཚོའི་ཀླུས་བརྐུས་ཀྱིས་བདག་གིས་མཐུ་ཅི་ཡོད་པས་རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་བཅུས་ཏེ་བསྐམ་པར་བྱའོ་སྙམ་སྟེ། ནོར་བུ་ཕྱིར་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ལག་པ་སྟོང་པར་ཕྱིར་མི་འགྲོ་སྙམ་ཡི་དམ་བཅས་སོ། །རྒྱ་མཚོའི་ངོགས་ སུ་སོང་སྟེ་རུས་སྦལ་གྱི་ཁོག་པ་ཞིག་བླངས་ནས་ལག་པ་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་བཅུས་སོ།།དེའི་ཚེ་ན་རྒྱ་མཚོའི་ལྷས་དེའི་བསམ་པ་ཤེས་ནས། དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱ་མཚོ་འདི་ནི་གཏིང་ཟབ་ཅིང་ཡངས་ཏེ། དཔག་ཚད་སྟོང་ཕྲག་སུམ་བརྒྱ་སུམ་ཅུ་ཡོད་པས་ གལ་ཏེ་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་མི་ཐམས་ཅད་ལོག་ཀྱང་རྒྱ་མཚོ་བསྐམ་པར་བྱ་མི་ནུས་ན།ཁྱོད་གཅིག་པུས་ནུས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། དོན་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། མི་གཅིག་གིས་སྙིང་ནས་ལས་བྱས་ན་ཅི་ཡང་མི་འགྲུབ་པ་མེད་དོ། །བདག་གི་རིན་པོ་ཆེ་དེ་རྙེད་པས་འགྲོ་ བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བར་བྱ་སྙམ་སྟེ།དེའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་མངོན་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་སེམས་མ་ཞུམ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱ་མཚོ་འདི་བསྐམ་པར་མི་ནུས་ཞེས་སྨྲས་སོ།
“如果這真是如意寶珠,愿我能飛上天空。“話音剛落,他就飛到空中,越過海上的障礙,來到海岸。他在那裡稍作休息,睡著了。 這時,海中的小龍們商議說:“這海里只有這三顆珍寶,現在都被這個人拿走了。如果這寶珠真有功德,我們也需要,就偷走吧。“於是在菩薩睡著時,小龍們偷走了如意寶珠。 菩薩醒來發現寶珠不見了,心想:“這一定是海龍偷走的,我要用盡全力把海水舀干。“他發誓在找到寶珠之前決不空手而歸。 他來到海邊,拿起一個龜殼,用雙手舀海水。這時海神知道了他的想法,對他說:“這海又深又廣,有三十三萬由旬,即使瞻部洲所有人一起也無法舀干,何況你一個人?這是徒勞的。” 菩薩說:“一個人如果全心全意去做,沒有什麼是做不到的。我想得到這珍寶是爲了利益一切眾生,以此功德成就佛果。如果不氣餒,為什麼不能舀幹這片海洋呢?”
།དེའི་ཚེ་ན་ལྷ་ཁྱབ་འཇུག་ལ་སོགས་པས་རྒྱང་མ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཅིག་པུས་ལུས་ ཡིད་འཐུན་པར་རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་བཅུས་ཏེ།འགྲོ་བ་མང་པོའི་དོན་དུ་དཀའ་བ་བྱེད་པར་མཐོང་ནས། དེ་དག་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བཏང་ངོ་སྙམ་བསམས་ཏེ། གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་སྦྲན་ནས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གན་དུ་ལྷགས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྣོད་ ཀྱིས་ཆུ་བཅུ་བ་མཐོང་ནས།ལྷ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སོ་སོའི་ལྷའི་གོས་ཕུད་ནས་ཆུར་སྨྱུགས་ཏེ། ལན་ཅིག་ཕྱིར་ཕྱུང་བས་རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་དཔག་ཚད་བཞི་བཅུ་འགྲིབ་བོ། །ཡང་ལན་གཉིས་སྨྱུགས་པས་དཔག་ཚད་བརྒྱད་ཅུ་འགྲིབ་བོ། །ལན་གསུམ་སྨྱུགས་པས་དཔག་ཚད་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ འགྲིབ་པས།ཀླུ་དེ་དག་འཇིགས་སྐྲག་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དྲུང་དུ་ལྷགས་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་ཐོང་ཞིག་རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་སྐམས་པར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བཏང་ངོ་། །དེ་ནས་ཀླུ་རྣམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ཅི་ ཞིག་ཏུ་དགོས་སྨྲས་པ།བདག་གིས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པའི་དོན་དུ་དགོས་སོ། །ཀླུས་སྨྲས་པ། སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པའི་དོན་དུ་དགོས་ན། རྒྱ་མཚོའི་ནང་ན་ཡང་སེམས་ཅན་མང་དུ་ཡོད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་བསྐུར་ཞེས་སྨྲས་སོ། །སྨྲས་པ་རྒྱ་མཚོའི་ནང་ན་གནས་པ་ཡང་། སེམས་ ཅན་ཡིན་མོད་ཀྱི།དེ་ལ་ཕོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མེད་དོ། །འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སེམས་ཅན་དག་ནི་ནོར་གྱི་ཕྱིར་གཅིག་གིས་གཅིག་རྣམ་པར་འཚེ་ཞིང་གནོད་པར་བྱེད་དེ། མི་དགེ་བ་བཅུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པས་ཚེ་འཕོས་ནས་ཀུན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་སྐྱེ་སྟེ། བདག་ནི་དེ་དག་ལ་སྙིང་ བརྩེ་བའི་ཕྱིར་རིན་པོ་ཆེ་འདི་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་།ཀླུ་རྣམས་ཀྱིས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཕྱུང་སྟེ་སླར་ཕུལ་ལོ། །རྒྱ་མཚོའི་ལྷས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལྟར་བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པ་མཐོང་ནས། འདི་གདོན་མི་ཟ་བར་འཚང་རྒྱའོ་སྙམ་བསམས་ཏེ། ནམ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པ་ན་བདག་ ཀྱང་ཉེ་གནས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ།།དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རིན་པོ་ཆེ་ཕྱིར་ཐོབ་ནས་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་འཕུར་ཏེ། གནས་སུ་འོངས་ནས་སྔར་ཚོང་པ་གྲོགས་པོ་རྣམས་དོང་བ་ཡོད་དམ། བདེ་བར་ཕྱིན་ཏམ་ཞེས་དྲིས་སོ།
這時,毗濕奴等神從遠處看到菩薩一人身心一致地舀著海水,爲了眾生利益而做如此艱難之事,他們想:“我們也應該幫助菩薩。“於是互相傳告,全都來到菩薩身邊。 看到菩薩用容器舀水,所有神靈都脫下天衣浸入水中,一次擰乾就使海水減少四十由旬。第二次浸入,減少八十由旬。第三次浸入,減少一百二十由旬。 龍族驚恐,來到菩薩面前說:“請停下,不要使海水乾涸。“菩薩就停下了。 龍族問菩薩:“你要這珍寶做什麼?” 菩薩說:“我需要它來利益眾生。” 龍說:“如果是爲了利益眾生,海里也有很多眾生,為什麼要舀干呢?” 菩薩回答:“雖然海里的也是眾生,但他們沒有貧窮之苦。瞻部洲的眾生爲了財物互相傷害,造作十不善業,死後都生在地獄。我憐憫他們,所以需要這珍寶。” 龍族聽后,取出珍寶還給了菩薩。 海神看到菩薩如此精進堅定,心想:“他必定會成佛。“於是發願:“愿他成佛時,我成為他的首席侍者。” 菩薩得回珍寶后,飛上天空回到住處,問:“以前的商人朋友們走了嗎?平安到達了嗎?”
།ཚོང་པ་གྲོགས་པོ་ དག་ཀྱང་བདེ་བར་ཕྱིན་ནས།དེ་དག་གཅིག་ལ་གཅིག་དགའ་ནས། གྲོགས་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ངོ་མཚར་ཡ་མཚན་དུ་བཟུང་ངོ་། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་ཀ་པྱི་ལིའི་སྒོར་ཕྱིན་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྒྱ་མཚོ་ལས་ཕྱིར་ལོག་གོ་ཞེས་ཐོས་ནས། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྒོར་བསུས་ཏེ་རབ་ཏུ་ དགའ་ནས།ཚོང་པ་གྲོགས་པོ་རྣམས་དང་བཅས་པ་ལ་དགའ་སྟོན་ཆེན་པོ་བགྱིས་སོ། །དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རིན་པོ་ཆེ་ཐོགས་ནས་ཁྱིམ་དུ་འོངས་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་དེའི་བང་མཛོད་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་ཀ་པྱི་ལིས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ བུ་མོ་བརྒྱན་ནས་རིན་པོ་ཆེའི་ཆུ་སྣོད་བསྐུར་ཏེ།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལུས་དང་རྐང་པ་བཀྲུས་ནས། བུ་མོའི་ལག་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་གཏད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་བཞེས་ནས། བྲམ་ཟེ་རབ་ཏུ་དགའ་སྟེ། བུ་མོའི་གཡོག་བུ་མོ་ལྔ་བརྒྱ་དང་ གླང་པོ་ཆེ་ལྔ་བརྒྱ་ཡང་རིན་པོ་ཆེས་བརྒྱན་ཏེ།རོལ་མོ་བྱས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བརྫངས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོའི་ཕ་མ་བུ་དང་བྲལ་བའི་འོག་ཏུ་རྟག་ཏུ་ངུས་པས་ཕ་མ་གཉི་གའི་མིག་མདོངས་པར་གྱུར་ཏེ། བུ་རྒྱ་མཚོ་ནས་ལོག་ནས་ཕ་མ་དང་ཕྲད་པས། བུས་ཕ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། དེ་ལ་ལག་པ་ནས་འཇུས་ནས་བུ་ཡིན་པར་རྟོགས་སོ། །སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ངེད་བོར་ནས་སོང་བའི་འོག་ཏུ་མིག་ཀྱང་མདོངས་སོ། །ཁྱོད་རྒྱ་མཚོར་སོང་སོང་ན་ཅི་རྙེད་ཅེས་དྲིས་པ་དང་། སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཕའི་ལག་ཏུ་བྱིན་ཏེ། བདག་གིས་འདི་རྙེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། ཕ་མས་ལག་ཏུ་བླངས་ཏེ་བསྣམས་ནས། འདི་ལྟ་བུའི་རྡོ་བ་ནི་ངའི་མཛོད་ན་སྔར་ཡང་མང་དུ་ཡོད་ན། འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་དང་བསྔོ་ཅི་དགོས་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནོར་བུ་ཕྱིར་བླངས་ཏེ། ཕ་མའི་མིག་ཕྱིས པ་ཙམ་གྱིས་འདི་ལྟར་རླུང་དྲག་པོས་སྤྲིན་བུས་པ་བཞིན་དུ་ཕ་མ་གཉི་གའི་མིག་ཀྱང་སྔར་བས་གསལ་བར་མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ།།དེ་ནས་ཕ་མ་གཉི་ག་དགའ་སྟེ། དེ་ནི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཡིན་ཡང་དག་པར་ལྟ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པའི་དོན་སེལ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སྨྲས་སོ།
商人朋友們也平安到達,他們互相歡喜,對菩薩感到驚奇和讚歎。 然後在迦毗羅婆羅門的門前,聽說菩薩從海上回來了,所有人都到門口迎接,非常高興,與商人朋友們一起舉行了盛大的慶祝宴會。 這時,菩薩拿著珍寶回到家中,婆羅門的所有倉庫都裝滿了。 迦毗羅婆羅門用各種珍寶裝飾女兒,讓她拿著寶瓶為菩薩洗身和腳,然後牽著女兒的手交給菩薩。菩薩接受了。婆羅門非常高興,又用珍寶裝飾五百侍女和五百頭大象,伴隨著音樂送給菩薩。 這時,大施菩薩的父母因與兒子分離而經常哭泣,雙眼都失明了。兒子從海上回來與父母相見,向父母行禮。父母摸著他的手才認出是兒子。他們說:“大施啊,你離開我們后,我們的眼睛都瞎了。你去海上得到了什麼?” 大施菩薩把珍寶放在父親手中說:“我得到了這個。“父母拿在手裡說:“這樣的石頭我們庫里以前就有很多,何必為此受這麼多苦呢?” 菩薩拿回珍寶,輕輕擦拭父母的眼睛,就像強風吹散雲霧一樣,父母的眼睛比以前看得更清楚了。 父母倆高興地說:“這確實是珍寶,消除了我們的痛苦。”
།དེ་ནས་སྦྱིན་ པ་ཆེན་པོས་རིན་པོ་ཆེ་ཐོགས་ཏེ།ཁྱོད་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཡིན་ཡང་དག་ན། ཁོ་བོའི་ཕ་མའི་འོག་ཏུ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་གདན་འབྱུང་ཞིང་རིན་པོ་ཆེའི་བླ་བྲེས་སྟེང་ཁེབས་པར་ཤོག་ཤིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་མ་ཐག་ཏུ་དེ་བཞིན་གྲུབ་ནས། རྒྱལ་པོའི་བང་མཛོད་ཐམས་ ཅད་ཀྱང་གང་བར་གྱུར་ཏོ།།དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་ཕོ་ཉ་གཅིག་གླང་པོ་ཆེ་དཔག་ཚད་བརྒྱ་སྟོང་དུ་འགྲོ་བ་ཞིག་བསྐྱོན་ཏེ། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་མི་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་རྒྱ་མཚོ་ནས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་རྙེད་དེ། ནོར་བུ་ཡོན་ཏན་ཅན་དེས་ད་སྟེ་ཞག་བདུན་ན་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་ སོགས་ཏེ་གོས་དང་ཟས་དང་དགོས་པའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཆར་བཞིན་དུ་འབེབས་ཀྱིས་སོ་སོ་ནས་ཅི་བདེ་བར་ལོང་ཤིག་ཅེས་བསྒྲགས་སོ།།དེ་ལྟར་ཀུན་ཏུ་བསྒྲགས་ནས། སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་ཁྲུས་བྱས་ཏེ། གོས་གསར་པ་བགོས་ནས། ག་ལའི་ཐང་དུ་མཉམ་པོར་རྒྱལ་མཚན་ བཙུགས་ཏེ།ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་རྒྱལ་མཚན་གྱི་རྩེ་མོ་ལ་བཏགས་ནས་པོག་ཕོར་ལག་ཏུ་བླངས་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །འཛམ་བུའི་གླིང་གི་མི་དག་ནི་དབུལ་ཕོངས་པ་ཤ་སྟག་སྟེ། དེ་དག་ལ་ཕན་གདགས་དགོས་ཀྱིས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ རིན་པོ་ཆེ་ཡིན་ཏེ།མི་ན་སོ་སོ་ནས་ཅི་དང་ཅི་དགོས་པ་ཐ་དད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཡིད་བཞིན་དུ་ཆར་ལྟར་ཕོབ་ཤིག་།ཅེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་ཕྱོགས་བཞི་ནས་རླུང་ནག་པོ་གཡོས་ནས། དེ་མ་ཐག་ཏུ་མི་གཙང་བའི་ཉལ་ཉིལ་ཐམས་ཅད་ཕྱགས་ཏེ། ཆར་ཟིམ་བུ་མི་དྲག་པ་ཞིག་བབ་ནས། རྡུལ་མི་འཐུལ་བར་བྱས་པའི་འོག་ཏུ་ཐོག་མར་བཟའ་བ་དང་། བཏུང་བ་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཆར་བཞིན་དུ་བབ་བོ། །དེ་ནས་འབྲུ་རྣམས་ཆར་བཞིན་དུ་བབ་བོ། །དེ་ནས་གོས་ཆར་བཞིན་དུ་བབ་བོ། །དེ་ནས་རིན་པོ་ཆེ་ཆར་བཞིན་དུ་བབ་སྟེ། །འཛམ་བུའི་གླིང་ན་ནོར་བུ རིན་པོ་ཆེའི་ཕུང་པོས་ཡོངས་སུ་གང་ནས།རིན་པོ་ཆེ་དག་གསེག་མ་དང་གྱོ་མོ་ལྟ་བུར་བྱས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་ལྟར་ཀུན་ཆོག་པར་བྱས་ནས། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་མི་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བསྒོའོ།
然後大施菩薩拿著珍寶說:“如果你真是如意寶珠,愿我父母腳下出現七寶寶座,頭頂有珍寶華蓋遮蔽。“話音剛落,就如願實現了,王宮的所有倉庫也都裝滿了。 國王派一位使者騎著能行百千由旬的大象,向瞻部洲所有人宣告:“大施菩薩從海中得到如意寶珠,七天後將用這功德寶珠如雨般降下珍寶、衣服、食物等一切所需之物,請各自隨意取用。” 宣告后,大施菩薩沐浴更衣,在平坦之地豎立旗桿,將如意寶珠繫在旗桿頂端,手持缽盂發願:“瞻部洲的人們都很貧窮,我要幫助他們。如意寶珠啊,請按每個人的不同需求,如雨般降下所需之物。” 話音剛落,四面颳起黑風,立即清掃了所有污穢,然後降下細雨抑制塵土。首先如雨般降下各種百味飲食,接著降下穀物,然後降下衣服,最後降下珍寶。瞻部洲到處堆滿珍寶,珍寶像沙礫和碎石一樣多。 菩薩這樣使所有人滿足后,向瞻部洲的人們宣告:
།འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སེམས་ཅན་དག་ནི་གོས་དང་། ཟས་དང་ ནོར་གྱི་ཕྱིར་གཅིག་གིས་གཅིག་གསོད་ཅིང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གཙེ་བས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ལས་འབའ་ཞིག་བྱེད་དེ།ཚེའི་དུས་བྱས་ནས་ངན་སོང་གསུམ་དུ་ལྷུང་སྟེ། མུན་པ་ནས་མུན་པར་འགྲོ་སྟེ། བདག་ནི་དེ་དག་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་རྒྱ་མཚོའི་བགེགས་དང་། ཉོན་མོངས་ པ་མང་པོ་ཁྱད་དུ་བསད་དེ།ཁྱེད་རྣམས་བདེ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྒྱ་མཚོ་ནས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དག་བླངས་ནས། ད་ཁྱེད་ཀུན་ཅིས་ཀྱང་མི་བྲེལ་ཏེ་བདེ་བར་གྱུར་གྱིས། ཁྱེད་རྣམས་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་བསྡུས་ཏེ། བརྩོན་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་ཐབས་ རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཅིང་བསྐུལ་ལོ།།དེ་ལྟར་བསྟན་ཅིང་བསྐུལ་ནས། དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་དུ་བཅུག་པས། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་མི་དེ་དག་ཚེ་འཕོས་ནས། མཐོ་རིས་ཀྱི་ལྷར་སྐྱེས་སོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་དེའི་ཕ་བྲམ་ཟེ་ནྱ་གྲོ་དྷ་ནི་ད་ལྟར་ངའི་ ཡབ་ཟས་གཙང་མ་ཡིན་ནོ།།དེའི་མར་གྱུར་པ་དེ་ནི་ངའི་ཡུམ་ལྷ་མཛེས་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་ནི་ང་ཡིན་ནོ། །དངུལ་གྱི་མཁར་ན་འདུག་པའི་ཀླུ་དེ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་ཡིན་ནོ། །བཻ་དཱུརྱའི་མཁར་ན་འདུག་པའི་ཀླུ་དེ་ནི་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཡིན་ནོ། །གསེར་གྱི་མཁར་ན་འདུག་པའི་ཀླུ་དེ་ནི་ཀུན་ དགའ་བོ་ཡིན་ནོ།།རྒྱ་མཚོའི་ལྷ་དེ་ནི་མ་འགགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་དགའ་བོ་འདི་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་བྱེད་པ་ན་ཡང་ང་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ཏེ། དུས་ལ་མཁས་པ་ད་ལྟར་གྱི་བར་དུ་ཡང་དུས་ལ་མཁས་ཀྱིས། འདོད་པ་གསུམ་ཡང་ཡིད་བཞིན་དུ་གནང་ངོ་། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་ དང་།ཀུན་དགའ་བོ་དགའ་མགུ་རངས་ནས། པུས་མོའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ། བདག་གིས་ནམ་འཚོའི་བར་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བགྱིའོ་ཞེས་གསོལ་ལོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། འཁོར་མང་པོ་རྣམས་ལ་ལ་ནི་རྒྱུན་དུ་ ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ནས།དགྲ་བཅོམ་པའི་བར་དུ་ཐོབ་བོ། །ལ་ལ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ཏོ། །ལ་ལ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །ལ་ལ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ཐོབ་ནས། རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་དགའོ། །སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་རྒྱ་ མཚོར་ཞུགས་པའི་ལེའུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་པའོ།། །།འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཚལ་ན་བཞུགས་སོ།
“瞻部洲的眾生爲了衣食財物互相殺害,以各種方式傷害他人,只造作罪業不善之事。死後墮入三惡道,從黑暗走向黑暗。我憐憫他們,克服海中的障礙和諸多痛苦,爲了你們的幸福從海中取回這珍寶。現在你們都不缺乏,生活安樂了。請你們以身語意精進修習十善業道。“他用各種方法教導鼓勵他們。 如此教導鼓勵后,讓他們精進修習十善業道,瞻部洲的人死後都生到天界。 那時的父親婆羅門尼拘陀,就是現在的我父親凈飯王。那時的母親,就是現在的我母親摩耶夫人。大施菩薩就是我。住在銀城的龍是舍利弗。住在琉璃城的龍是目犍連。住在金城的龍是阿難。海神是阿那律。 阿難,你做龍王時就供養我,善知時機,直到現在也善知時機,隨心滿足三種慾望。” 阿難聽后歡喜踴躍,跪下說:“我願終生供養如來。” 世尊說完這些話后,眾多聽眾有的證得預流果乃至阿羅漢果,有的成為獨覺,有的發無上菩提心,有的證得不退轉地,都隨喜歡喜。 這是第三十章《大施菩薩入海》。 如是我聞:一時,世尊住在王舍城尼拘陀園。
།དེའི་ཚེ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚངས་པ་དང་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པས་བསྐོར་ཅིང་བཞུགས་པ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་དང་གསེར་གྱི་མདོག་ལྟ་བུའི་སྐུ་ལ་འཁོར་མང་པོ་ཐམས་ཅད་ངོ་མཚར་དུ་འཛིན་ཏེ། བསྟོད་ཅིང་བསྔགས་སོ། །དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་ཀུན་ལས་འཕགས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་གཙོ་བོར་གྱུར་པས། དགེ་སློང་དག་ཐེ ཙོམ་དུ་གྱུར་ནས།བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་ཏུ་འཁོར་ཀུན་ལས་འཕགས་ཏེ། མཆོག་གཙོར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་འདི་དག་ཀུན་ལས་འཕགས་ཏེ་གཙོ་བོར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ དགེ་སློང་དག་གིས་སྔོན་ཅི་ལྟར་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་བསྟན་པར་གསོལ་པ་དང་།དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕ་རོལ་ན། འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ རྒྱལ་ཕྲན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ལ་དབང་བྱེད་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ།དེ་ལ་བུ་ནི་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་དོ། །དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་བཙུན་མོ་ཆེན་མོ་ལ་བུ་ཞིག་བཙས་ཏེ། གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་སྐྲ་མཐོན་མཐིང་ལྟ་བུ་ལག་མཐིལ་ན་འཁོར་ལོ་རྩིབས་སྟོང་དང་ལྡན་པའི་མཚན་ཡོད་པ། རྐང་པ་གཡོན་གྱི་མཐིལ་ན་རྟའི་རི་མོ་ ཡོད་པ།རྐང་པ་གཡས་ཀྱི་མཐིལ་ན་གླང་པོ་ཆེའི་རི་མོ་ཡོད་པ། བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། མིང་ཡང་མེ་ལོང་གདོང་ཞེས་བྱ་བར་བཏགས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ནད་ཀྱིས་བཏབ་སྟེ་ཚེའི་དུས་བྱེད་དུ་ཉེ་བ་ན། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྲས་འདི་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་རྒྱལ་ཚབ་ ཏུ་གང་གཞུག་།རྒྱལ་པོའི་དབང་གང་ལ་བསྐུར་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ངའི་ཡོན་ཏན་དང་མཚན་རྣམ་པ་འདི་བཅུ་དང་ལྡན་ན། རྒྱལ་པོར་ཆུག་ལ་དབང་སྐུར་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ།
那時,世尊被梵天、帝釋等眾環繞而坐。眾人都對世尊的相好和金色身體感到驚歎,讚美稱頌。世尊如此超越眾人,成為最尊貴的首領,比丘們心生疑惑,向世尊請教。 世尊回答說:“不僅是現在,過去我也是超越眾人的首領。“比丘們請世尊講述過去是如何成為首領的。 世尊說道:“在過去無量無邊不可思議劫以前,瞻部洲有一位統治八萬四千小國的大國王,他有五百個兒子。後來,大王后生下一個兒子,膚色金黃,頭髮深藍,手掌有千輻輪相,左腳掌有馬紋,右腳掌有象紋,具有福德。取名為’鏡面’。 大國王患病臨終時,大臣們問:‘這些王子中,誰應繼承王位?‘國王說:‘誰具備我這十種功德和相好,就讓誰當國王,授予王權。’”
།བཅུ་གང་ཞེ་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། ལུས་ཀྱི་མདོག་གསེར་ལྟ་བུ་ལ་སྐྲ་མཐོན་མཐིང་དུ་འདུག་པ་དང་། ལག་པ་གཉིས་ཀྱི་མཐིལ་ན་འཁོར་ལོའི་མཚན་དང་ལྡན་པ་དང་། རྐང་པ་གཡས་པའི་མཐིལ་ན་གླང་པོ་ཆེའི་རི་མོ་ཡོད་པ་དང་། རྐང་པ་གཡོན་པའི་མཐིལ་ན་རྟའི་རི་མོ་ཡོད་པ་དང་། རྒྱལ་པོའི་གོས་གོན་ན་ལུས་དང་འཚམ་ཞིང་མི་ཆེ་བ་དང་མི་ཆུང་བ་དང་། རྒྱལ་པོའི་སྟན་ལ འདུག་ན་གཟི་བརྗིད་དང་མཐུ་དང་ལྡན་པ་དང་།རྒྱལ་ཕྲན་རྣམས་ཀྱིས་རིམ་གྲོ་བསྙེན་བཀུར་ཆེར་བྱེད་དེ། བཙུན་མོ་དང་ཕོ་བྲང་སླས་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལ་དགའ་ཞིང་ཕྱག་བྱེད་པ་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་དུ་ཁྲིད་ན་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱིར་ཕྱག་བྱེད་པ་དང་། ཡོན་ཏན་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐུས་ རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་ཆར་འབེབས་ཤིང་།ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིད་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་དང་། བཙུན་མོ་ཆེན་མོ་ལས་བཙས་པ་དང་བཅུ་སྟེ། ཡོན་ཏན་འདི་དག་དང་ལྡན་ན་རྒྱལ་པོའི་དབང་སྐུར་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་ནས། མི་རྟག་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ཏེ་ཚེ་འཕོས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུ་དང་བློན་ པོ་རྣམས་འདུས་ཏེ།རྒྱལ་བུ་ནང་གི་ཆེ་བ་ལས་མཐར་གྱི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གང་ལ་ཡོད་པ་བརྟགས་ན། རྒྱལ་བུ་གཞན་ཐམས་ཅད་ནི་ལུས་གསེར་ལྟ་བུའི་མདོག་ཅན་མ་ཡིན། སྐྲ་མཐོན་མཐིང་དུ་འདུག་པ་མ་ཡིན། ལག་པའི་མཐིལ་ན་འཁོར་ལོའི་མཚན་ཡོད་པ་མ་ཡིན། རྐང་ པའི་མཐིལ་ན་གླང་པོ་ཆེ་དང་རྟའི་རི་མོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན།རྒྱལ་པོའི་གོས་དང་འཚམ་པ་མ་ཡིན། རྒྱལ་པོའི་གདན་ལ་བཞག་ན་དངངས་པ་ལྟར་འགྲེང་བར་གྱུར། རྒྱལ་ཕྲན་དང་། བློན་པོ་རྣམས་བསྟི་སྟང་དང་ཕྱག་མི་བྱེད་དེ། བཙུན་མོ་དང་ཕོ་བྲང་སླས་རྣམས་དགའ་བ་དང་། ཕྱག་བྱ་བ་མ་ཡིན། ལྷ་རྟེན་དུ་ཁྲིད་ན་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱག་བྱ་བ་མ་ཡིན། རིན་པོ་ཆེའི་ཆར་འབེབས་པ་ནུས་པ་མ་ཡིན། བཙུན་མོ་ཆེན་མོའི་སྲས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་བུ་ལྔ་བརྒྱ་ལས་མཚན་གཅིག་དང་ལྡན་པ་འགའ་ཡང་མ་བྱུང་སྟེ། སྲས་ནང་གི་ཐ་འབའ་ཞིག་ལུས གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་ལ།སྐྲ་མཐོན་མཐིང་གི་ཁ་དོག་ལྟ་བུ་ལ་ལག་པ་གཉིས་འཁོར་ལོའི་མཚན་དང་ནི་ལྡན། རྐང་པ་གཉིས་ཀྱི་མཐིལ་ན་གླང་པོ་དང་། རྟའི་རི་མོ་ཡང་ཡོད། གོས་དང་ལུས་སུ་འཚམ། རྒྱལ་པོའི་གདན་ལ་བཞག་ན་གཟི་བརྗིད་དང་བྱིན་ཆེ། རྒྱལ་ཕྲན་ཐམས་ཅད་ ཀྱིས་བསྟི་སྟང་དང་བཅས་པས་ཕྱག་བྱེད་ཅིང་བཙུན་མོ་དང་ཕོ་བྲང་སླས་ཀྱང་དགའ་བས་ཕྱག་བྱེད་དོ།
“這十種是什麼呢?就是:身體金色,頭髮深藍;兩手掌有輪相;右腳掌有象紋;左腳掌有馬紋;穿王服時身材適中,不大不小;坐在王座上時有威嚴和力量;諸小國王都恭敬供養,后妃和宮人也喜愛禮拜;帶到神廟時,諸神也向他禮拜;以功德福德力降下七寶雨,使所有人滿足;是大王后所生。具備這些功德者,就授予王權。“國王說完這些話后就去世了。 王子們和大臣們聚集,從長子開始檢查誰具備這十種功德。其他所有王子都不是金色身體,頭髮不是深藍色,手掌沒有輪相,腳掌沒有象紋和馬紋,穿王服不合身,坐王座時顯得侷促,小國王和大臣們不恭敬禮拜,后妃和宮人不喜愛禮拜,帶到神廟時諸神不禮拜,不能降下珍寶雨,也不是大王后所生。五百王子中沒有一個具備哪怕一種相好。 只有最小的王子身體金色,頭髮深藍,兩手有輪相,兩腳掌有象紋和馬紋,衣服合身,坐王座時威嚴有力,所有小國王恭敬禮拜,后妃和宮人也喜愛禮拜。
།ལྷའི་རྟེན་དུ་འོངས་ན་ལྷ་རྣམས་ཕྱག་བྱེད། རིན་པོ་ཆེ་ཕོབས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་ཆར་བཞིན་དུ་འབབས། བཙུན་མོ་ཡང་ནང་གི་ཆེན་མོ་ལས་བཙས་ཏེ། མཚན་རྫོགས་པར་ ལྡན་པས་རྒྱལ་ཕྲན་དང་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུར་ཏེ།ཚེས་བཅོ་ལྔའི་ཉིན་པར་ཉི་མ་ཐོག་མར་ཤར་བ་ན། གསེར་གྱི་འཁོར་ལོ་རྩིབས་སྟོང་དང་ལྡན་པ་ཆེ་ཁྱད་དཔག་ཚད་གཅིག་པ་ཤར་ཕྱོགས་ནས་འོངས་ཏེ། དེ་ལ་པུས་མོ་བཙུགས་ནས་གལ་ཏེ་བདག་ཡོན་ཏན་ དང་ལྡན་ཏེ་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་ན།འཁོར་ལོ་འདི་བདག་གི་དྲུང་དུ་ཉེ་བར་ཤོག་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། ནམ་མཁའི་ཕྱོགས་ནས་ཉེ་བར་འོངས་སོ། །གླང་པོ་རིན་པོ་ཆེ་ནི་རི་སྤོས་ཀྱི་ངད་ཅན་ལས་འོངས་ཏེ། མཇུག་མ་ལ་ནོར་བུས་བརྒྱན་པ། རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་ཞོན་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་འཕུར་ ཏེ།ཉི་མ་ཕྱེད་ཀྱིས་གླིང་བཞི་ལས་འཁོར་རོ། །གལ་ཏེ་རྐང་པས་འགྲོ་ན་རྐང་པའི་རྗེས་གང་རིགས་པར་གསེར་གྱི་བྱེ་མར་གྱུར་ཏོ། །རྟ་རིན་པོ་ཆེ་ནི་ཁ་དོག་མཐིང་ག་ལ་རྔ་རྔོག་དམར་བ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་འབབ་པ། རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་ཞོན་ན་ཟན་ཅིག་བཟའ་རིན་ཙམ་གྱིས་གླིང་བཞི་ནས་ འཁོར་ཏེ།མི་ངལ་མི་དུབ་བོ། །ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ནི་འོད་ཟེར་ཉིན་མཚན་དུ་གསལ་ཏེ། རྒྱང་གྲགས་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ཚུན་ཅད་འོད་ཀྱིས་སྣང་བར་བྱེད་ལ། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ཆར་བཞིན་དུ་འབེབས་ཤིང་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱིན་པར་བྱེད་དོ། །བུད་མེད་རིན་པོ་ཆེ་ནི་བཟང་བ། མཛེས་པ། རྒྱལ་པོའི་ཡིད་ཚིམ་པར་བྱེད་དོ། །ཁྱིམ་བདག་རིན་པོ་ཆེ་ནི་རྒྱལ་པོའི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ཅི་དགོས་པ་ཡིད་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། ཟད་མི་ཤེས་པར་བྱེད་དོ། །བློན་པོ་རིན་པོ་ཆེ་ནི་རྒྱལ་པོས་དཔུང་རྣམ་བཞི་བགོས་ན། བལྟས་པ་ཙམ་གྱིས་དཔུང་གི་ཚོགས་འདུས་ཏེ་རྩལ་དང་མཐུར ལྡན་ནོ།།དེ་ལྟར་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་ལྡན་ནས་དེ་འདི་སྙམ་བསམས་སོ། །ཐབས་འདི་ལྟ་བུ་ཐོབ་པ་ཡང་སྔོན་གྱི་བསོད་ནམས་ལས་སྐྱེས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའི་གདུང་རྒྱུད་མི་ཆད་པར་བྱའོ་སྙམ་བསམས་ནས། སྤོས་ཆུས་ཁྲུས་བྱས་ཏེ་གོས་གསར་པ་གཙང་མ་བགོས་ནས་ལག་ ན་པོག་ཕོར་ཐོགས་ཏེ།ཤར་ཕྱོགས་ལོགས་སུ་པུས་མོ་ས་ལ་བཙུགས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཤར་ཕྱོགས་ན་སྐྱེས་བུ་འཕགས་པ་བཞུགས་པ་རྣམས་བདག་གསོལ་བ་བཞིན་དུ་གཤེགས་སུ་གསོལ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཤར་ཕྱོགས་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ཉི་ཁྲི་སྙེད་རྒྱལ་ པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་གཤེགས་སོ།
帶到神廟時諸神禮拜。一說”降下珍寶”,珍寶如雨而降。他也是大王后所生。因具足相好,小國王和大臣們為他舉行加冕禮。 十五日清晨,東方出現一個直徑一由旬的千輻金輪。王子跪下說:“如果我有德行當國王,請輪寶來到我身邊。“輪寶從空中飛來。 寶象從香山而來,尾巴飾有寶珠。王騎乘可飛行,半日繞四大洲。步行時腳印變成金沙。 寶馬身青鬃紅,降下七寶。王騎乘可在一餐時間內繞四大洲,不知疲倦。 寶珠晝夜發光,照亮方圓百二十里,降下七寶雨,普施眾人。 寶女美麗賢淑,令王滿意。 寶藏臣能隨王意供應七寶,取之不盡。 寶將軍王命調兵時,軍隊聞聲而集,勇猛有力。 得此七寶,王想:“這是前世福德所致,應延續王統。“他沐浴更衣,手持缽盂,向東方跪下說:“請東方聖者如我所請而來。“於是二萬辟支佛來到王宮。
།ལྷོ་དང་ནུབ་དང་བྱང་ཕྱོགས་སུ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གསོལ་པ་དང་། དེ་དག་ཀྱང་སོ་སོ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ཉི་ཁྲི་སྙེད་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་གཤེགས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དང་། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོ་བྱད་རྣམ་བཞི་སྦྱར་ཏེ་མཆོད་པ་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ རྒྱལ་ཕྲན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་སྙེད་ཕྱིར་ཡུལ་དུ་འགྲོ་བར་གསོལ་ཏེ།མཆི་ཕྱག་འཚལ་བ་ན་རྒྱལ་ཕྲན་རྣམས་ཀྱིས་འཕགས་པ་རྣམས་ལ་ཤས་ཀྱིས། བདག་ཅག་ཀྱང་མཆོད་པ་འཚལ་ཏེ་བསོད་ནམས་བགྱིའོ་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་ སྟོང་གི་བར་དུ་རང་སངས་རྒྱས་བཞི་ཁྲི་ལ་ཡིད་བཞིན་དུ་མཆོད་ནས།ཚེའི་དུས་བྱས་པ་དང་། མཐོ་རིས་ཀྱི་ལྷར་སྐྱེས་སོ། །དགེ་སློང་དག་དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོ་མེ་ལོང་གདོང་དེ་ནི་ད་ལྟར་ང་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་དེའི་ཕ་དེ་ནི་ངའི་ཡབ་ཟས་གཙང་མ་ཡིན་ནོ། །བཙུན་མོ་དེ་ནི་ངའི་ཡུམ་ ལྷ་མཛེས་ཡིན་ནོ།།རྒྱལ་བུ་ལྔ་བརྒྱ་དེ་ནི་ཤཱཀྱའི་རིགས་ལྔ་བརྒྱ་ཡིན་ནོ། །དེའི་དུས་ན་ཡང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་ཏེ། ད་སངས་རྒྱས་ནས་ཀྱང་མཚན་དང་ལྡན་པའི་མཆོག་གཙོ་བོར་གྱུར་ཏོ། །འཁོར་མང་པོ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་རྗེས་སུ་ ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་དགའོ།།རྒྱལ་པོ་མེ་ལོང་གདོང་གི་ལེའུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་གཅིག་པའོ།། །།བམ་པོ་དགུ་པ། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་ དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།།དེའི་ཚེ་ན་ལྷ་སྦྱིན་རབ་ཏུ་བྱུང་མོད་ཀྱིས་རྙེད་པ་ལ་ཆགས་པས་མཚམས་མེད་པའི་ལས་ཀྱིས་རི་བསྙིལ་ནས་སངས་རྒྱས་མནན་པ་དང་། ཞབས་ལ་ཤིང་གི་ཚལ་བ་འཛུགས་པ་དང་། གླང་པོ་ཆེ་སྨྱོན་པ་བཏང་བ་དང་། འཐུན་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱེད་ པ་དང་།ཟག་པ་ཟད་པའི་དགེ་སློང་མ་བསད་པ་དང་། མི་དགེ་བའི་ལས་འདི་དག་བྱས་ནས། སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པས་འཇིགས་ཏེ། མུ་སྟེགས་པའི་སྟོན་པ་དྲུག་གི་ཐད་དུ་སོང་ནས་དྲིས་སོ། །སྟོན་པ་དྲུག་གིས་ཀྱང་ངན་པར་ལྟ་བའི་ཆོས་སྡིག་པ་བྱས་ཀྱང་སྡིག་པར་མི་ འགྱུར་ལ་དགེ་བ་བྱས་ཀྱང་བསོད་ནམས་སུ་མི་འགྱུར་བའི་ཆོས་བསྟན་ནས།དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཏེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་བཅད་དོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཀུན་དགའ་བོས་ཕུ་ནུ་བོ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་མི་དགའ་སྟེ། ངུས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།
他又向南、西、北方同樣請求,每方也各有二萬辟支佛來到王宮。然後國王和大臣們以四事供養禮敬他們。 八萬四千小國王告辭返國時,向聖者們請求:“我們也想供養積福。“國王和大臣們在八萬四千年間如意供養四萬辟支佛,命終後生天。 比丘們,那時的鏡面王就是現在的我。那個國王的父親就是我父凈飯王。王后就是我母摩耶夫人。五百王子就是五百釋迦族人。那時我是眾人中最尊貴的首領,現在成佛后也是具相好的最尊貴首領。 眾多聽眾對佛所說歡喜讚歎。 這是第三十一章《鏡面王》。 第九卷 如是我聞:一時,世尊住舍衛國祇樹給孤獨園。 那時提婆達多出家后貪著利養,造作五逆罪:推山壓佛,用木刺傷佛足,放醉象,破和合僧,殺阿羅漢比丘尼。造作這些不善業后,害怕來世果報,去問六師外道。六師外道教導邪見:造惡不成罪,行善不得福。他信受此說,斷絕善根。 這時阿難因憐憫弟弟而悲傷,哭著對世尊說:
།ལྷ་སྦྱིན་གཏི་ མུག་ཅན་ནི་མི་དགེ་བའི་ལས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་བགྱིས་ཏེ།དགེ་བའི་རྩ་བ་བཅད་ནས་ཤཱཀྱའི་རིགས་རྣམས་ཀྱང་སུན་འབྱིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལྷ་སྦྱིན་འདི་ནི་ཚེ་འདི་འབའ་ཞིག་ལ་རྙེད་པ་དང་གྲགས་པའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་རྩ་བ་བཅད་པར་མ་ཟད་ཀྱི། འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་རྙེད་པ་དང་གྲགས་པའི་ཕྱིར་ལུས་དང་སྲོག་ཀྱང་སྟོང་པའི་ལས་བྱས་སོ། །དེ་ལ་དགེ་སློང་དག་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་ནས། ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་རྙེད་པ་དང་གྲགས་པའི་སླད་དུ་ལུས དང་སྲོག་སྟོང་པའི་ལས་བགྱིས་པ་ཅི་ལྟ་བུ་ལགས་ཞེས་གསོལ་པ་དང་།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕ་རོལ་ན། འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་ ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་བྲམ་ཟེ་ཧ་ཡི་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ།དེས་རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ཏེ་རིང་པོར་མ་ལོན་པར་ཆུང་མ་སེམས་ཅན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ། ཟླ་བ་དགུ་ཚང་བ་ན་བུ་ཁྱེའུ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེ་ནས་བཙས་སྟོན་ཆེན་པོ་བྱས་ནས། བུའི་མིང་ཡང་ལེགས་ཚོལ་ཞེས་བྱ་ བར་བཏགས་ཏེ།མ་མ་ལ་གཏད་ནས་གསོས་སོ། །དེ་ནས་ཡང་སེམས་ཅན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ། སྔོན་མ་དེ་མཉེན་ཞིང་དེས་པ་ལས་སེམས་ཅན་དང་ལྡན་པའི་འོག་ཏུ་གཏུམ་ཞིང་ཁྲོ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཟླ་བ་དགུ་ཚང་བ་དང་ཁྱེའུ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེ་ལྟར་མ་ཡང་སྔོན་ལས་གྱུར་ པས།བུའི་མིང་ཡང་ཉེས་ཚོལ་ཞེས་བྱ་བར་བཏགས་ཏེ། མ་མ་ལ་གཏད་ནས་གསོས་སོ། །ཁྱེའུ་སྤུན་གཉིས་ཕྱིས་ཆེར་སྐྱེས་ནས། སྤུན་གཉིས་རྒྱ་མཚོར་རིན་པོ་ཆེ་ལེན་པར་དོང་ངོ་། །སོ་སོ་ནས་འཁོར་དང་གྲོགས་ལྔ་བརྒྱ་ལྔ་བརྒྱ་རྙེད་ནས་ལམ་དུ་ཞུགས་སོ། །ལམ་ རིང་བས་ཞག་བདུན་གྱི་གནས་སུ་མ་ཕྱིན་པར་རྒྱགས་ཆད་དེ།སྲོག་དང་བྲལ་དུ་ཉེ་ནས། ལེགས་ཚོལ་དང་ཚོང་པ་གྲོགས་པོ་རྣམས་ཉམ་ཐག་སྟེ། ཐམས་ཅད་ལྟ་བརྗོད་ཅིང་ལྷ་རྣམས་ལ་མཆོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་འབྲོག་སྟོང་པ་དེ་ན་རྒྱང་མ་ནས་སྐྱེད་ཤིང་བཟང་པོ་ཞིག་མཐོང་ནས། ཐམས་ཅད་སྐྱེད་ཤིང་གི་དྲུང་དུ་ལྷགས་པ་དང་། ཤིང་གི་དྲུང་ན་ཆུ་མིག་བཟང་པོ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་དེ། ཚོང་པ་རྣམས་ཆུ་མིག་དེ་ལ་འཐུངས་ནས། བདག་ཅག་གིས་ལྷ་མཆོད་པའི་རྟགས་འདི་ཡིན་ནོ།
提婆達多這個愚癡者造作了不善業和重罪,斷絕善根,還誹謗釋迦族人。 世尊對阿難說:“提婆達多不僅今生爲了名利斷絕善根,過去世也曾為名利捨棄身命。” 比丘們對此生疑,阿難請問世尊:“提婆達多過去世為名利捨棄身命是怎麼回事?” 世尊對阿難說:“阿難,在過去無量無邊不可思議劫以前,瞻部洲的波羅奈國有一個婆羅門名叫哈伊。他娶了門當戶對的妻子,不久妻子懷孕,滿九個月生下一個男孩。他們舉行盛大的誕生慶典,給孩子取名’善求’,交給奶媽撫養。 之後妻子又懷孕,但性情變得兇暴易怒。滿九個月又生下一個男孩,因為母親性情改變,給孩子取名’惡求’,也交給奶媽撫養。 兩兄弟長大后,各自帶著五百隨從前往大海尋寶。因路途遙遠,七天內未到達目的地,糧食耗盡,瀕臨死亡。善求和他的商人夥伴們精疲力竭,都在哀嘆祈禱諸神。 他們在荒野中遠遠看到一棵好樹,大家來到樹下,那裡還有一眼清泉。商人們喝了泉水,說:‘這是我們祭祀諸神的結果。’”
།ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ལྷས་མངོན་སུམ་དུ་སྨྲས་ཏེ། སྐྱེད་ཤིང་གི་ཡལ་ག་ཆོག་ཤིག དང་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བསྒོའོ།།དེ་ནས་ཡལ་ག་གཅིག་བཅད་པ་དང་། བཏུང་བ་ཞིམ་པོར་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་ཡལ་ག་གཅིག་བཅད་པ་དང་། ཁ་ཟས་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་བྱུང་ནས། དེ་དག་ཀུན་གྱིས་ཚིམ་པར་ཟོས་སོ། །དེ་ནས་ཡང་ཡལ་ག་གཅིག་ བཅད་པ་དང་།གོས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་ཡང་ཡལ་ག་གཅིག་བཅད་པ་དང་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་བྱུང་སྟེ། ཁལ་ཐམས་ཅད་ལོངས་སོ། །དེ་ནས་ཉེས་ཚོལ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེར་ལྷགས་ཏེ། སྔ་མའི་ཡལ་ག་བཅད་པ་ལས་རིན་པོ་ ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཁལ་ལོངས་པ་མཐོང་ནས།འདི་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །སྔ་མ་འདི་དག་གིས་ཡལ་ག་ལས་ཀྱང་རིན་པོ་ཆེ་ཆོག་པར་རྙེད་ན། ཤིང་འདིའི་རྩ་བ་ཕྱུང་ན་ནི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་མང་དུ་རྙེད་དོ། །སྙམ་བསམས་ནས། ཤིང་གི་རྩ་བ་བརྐོ་བར་གཟས་སོ། ། དེ་ནས་ལེགས་ཚོལ་མི་དགའ་སྟེ་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ནི་ཕོངས་ཏེ་སྲོག་དང་བྲལ་བ་ལས་ཤིང་འདིས་བདག་ཅག་གི་སྲོག་གསོས་ཀྱིས་ཁྱོད་ཤིང་འདི་མ་གཅོད་ཅེས་སྨྲས་ན་ཉེས་ཚོལ་མ་ཉན་ཏེ་ཤིང་རྩ་བ་བཅད་དོ། །དེ་ནས་ལེགས་ཚོལ་ཀྱང་མཐོང་མི་འདོད་པར་ཁལ་དང་བཅས་པ་སོང་བའི་འོག ཏུ་ཤིང་གི་རྩ་བ་ནས་སྲིན་པོ་ལྔ་བརྒྱ་བྱུང་སྟེ།ཉེས་ཚོལ་དང་ཚོང་པ་ཀུན་ཟོས་སོ། །ཀུན་དགའ་བོ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ལེགས་ཚོལ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ང་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ངའི་ཡབ་ཟས་གཙང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་མ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ངའི་ཡུམ་ལྷ་མཛེས་མ་ཡིན་ནོ། །ཉེས་ཚོལ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ལྷ་ སྦྱིན་ཡིན་ནོ།།ཀུན་དགའ་བོ་ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་ང་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པར་མ་ཟད་ཀྱིས་རྙེད་པ་དང་གྲགས་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་ང་ལ་གནོད་པ་བྱས་ན། ངས་ཕན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ་ཕན་པར་བྱས་ཀྱང་། ལྷ་སྦྱིན་ནི་ང་ལ་དགྲར་འཛིན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ དེ་སྐད་ཅེས་གསུངས་ནས།འཁོར་མང་པོ་རྣམས་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་དགའོ། །ལེགས་ཚོལ་དང་ཉེས་ཚོལ་གཉིས་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་གཉིས་པའོ།། །།འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་བྱ་རྒོད་ སྤུངས་པའི་རི་ལ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་སོ།
這時,神明親自說道:“砍下樹枝,就能得到一切所欲。” 他們砍下一根樹枝,美味飲料涌出。 又砍下一根樹枝,百味佳餚出現,大家吃飽喝足。 再砍下一根樹枝,各種衣服出現。 又砍下一根樹枝,各種珍寶出現,裝滿了所有貨箱。 這時惡求等人也來到此處,看到前面的人砍樹枝就得到滿載珍寶,就想:“他們砍樹枝就得到這麼多珍寶,如果挖出樹根,一定能得到更多珍寶。“於是準備挖樹根。 善求不悅,說道:“我們瀕死之際,這棵樹救了我們的命,你不要砍它。“但惡求不聽,砍斷了樹根。 善求不忍心看,帶著貨物離開后,樹根處出現五百羅剎,吞食了惡求和所有商人。 阿難,那時的善求就是現在的我。他的父親就是現在的我父凈飯王。他的母親就是現在的我母摩耶夫人。惡求就是現在的提婆達多。 阿難,提婆達多不僅現在傷害我,爲了名利在每一世都傷害我。即使我教導有益之法,利益他,他仍視我為敵人。 世尊說完這些話,眾多聽眾隨喜歡喜。 這是第三十二章《善求與惡求》。 如是我聞:一時,世尊與大比丘僧眾一起住在王舍城靈
།དེའི་ཚེ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་ཐབས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གནོད་པར་བྱ་བར་བསམས་ཀྱང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ནི་ལྷ་སྦྱིན་དང་སྒྲ་གཅན་ཟིན་ གཉིས་ལ་མི་འདྲ་བར་མེད་པར་དགོངས་ཏེ།རྟག་ཏུ་དེ་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བར་མཐོང་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ། ལྷ་སྦྱིན་འདིས་དུས་འདི་ཉིད་ནང་ལ་གནོད་པ་བྱས་པར་མ་ཟད་དེ། སྐྱེ་བ་གཞན་ དུ་ཡང་ང་ལ་གནོད་སེམས་བསྐྱེད་དོ།།དགེ་སློང་དག་ཐེ་ཙོམ་དུ་གྱུར་ནས་ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །ལྷ་སྦྱིན་འདིས་སྐྱེ་བ་གཞན་དག་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གནོད་པ་ཅི་ལྟར་བགྱིས་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་ བོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།།སྔོན་འདས་པའི་དུས་བསྐལ་པ་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕ་རོལ་དུ། འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་རྒྱལ་པོ་རིན་པོ་ཆེ་གོ་ཆ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་ཕྲན་ལྔ་བརྒྱ་ལ་དབང་བྱེད་པ་ཞིག་བྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་བཙུན་མོ་དང་ཕོ་བྲང་ གི་སླས་ལྔ་བརྒྱ་སྙེད་ཡོད་ཀྱང་བུ་མེད་དེ།ཉི་ཟླའི་ལྷ་ལ་སོགས་ཏེ་ལྷ་ཐམས་ཅད་ལ་གསོལ་བ་བྱས་ཏེ། ལོ་དུ་མ་ལོན་ཀྱང་བུ་མེད་པས་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། འདི་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། བདག་ལ་བུ་ནི་གཅིག་ཀྱང་མེད་དེ། དེའུ་རེ་ཚེ་ཟད་པས་རྒྱལ་ཕྲན་ལྔ་བརྒྱ་ཡང་ གཅིག་ལ་གཅིག་མི་ཉན་ཏེ།ཐམས་ཅད་འཁྲུགས་ནས། ཡུལ་མི་བདེ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་སེམས་ཁོངས་སུ་ཆུད་དེ། ལག་པ་འགྲམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འདུག་པ་ལས། དེའི་ཚེ་ན་ལྷ་ཞིག་རྒྱལ་པོའི་བསམ་པ་ཤེས་ནས། རྨི་ལམ་དུ་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བསྒོའོ། ། ཕོ་བྲང་གི་ཕྱི་རོལ་ཚལ་གྱི་ནང་ན། དྲང་སྲོང་གཉིས་ཤིག་ཡོད་དེ་གཅིག་གི་ལུས་གསེར་གྱི་མདོག་ཏུ་འདུག་གི་།དེའི་གན་དུ་སོང་ལ་གསོལ་བ་ཐོབ་ཤིག་དང་། བུར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བསྒོ་མ་ཐག་ཏུ་གཉིད་ལོག་པ་ལས་སད་ནས། དྲང་སྲོང་གཉིས་གང་ན་འདུག་པ ཚོལ་དུ་སོང་སྟེ།དྲང་སྲོང་དེ་དང་ཕྲད་ནས། བདག་ལ་རྒྱལ་པོའི་རིགས་འཚོབ་པ་མེད་ཀྱིས་ཁྱོད་བདག་གི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ཏེ། རིགས་གསོ་ཤིག་ཅེས་གསོལ་བ་བཏབ་ནས། དྲང་སྲོང་དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དྲང་སྲོང་གཅིག་གིས་ཀྱང་བདག་ཁྱོད་ཀྱི་ རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་།རྒྱལ་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་ནས། ཁྱོད་ཀྱང་བདག་གི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་ཤོག་ཤིག་།ཅེས་སྨྲས་སོ།
這時,具壽阿難見到提婆達多用各種方法想要傷害如來,而如來對提婆達多和羅睺羅二人一視同仁,常懷慈悲,就向世尊請教。世尊對阿難說:“提婆達多不僅在此世傷害我,在其他生中也對我生起惡意。” 比丘們生疑,阿難問世尊:“提婆達多在其他生中是如何傷害世尊的?” 世尊對阿難說:“過去無量無邊不可思議劫以前,瞻部洲有一位名叫寶甲的國王,統治五百小國。他有五百后妃和宮人,卻沒有兒子。他向日月等諸神祈禱多年,仍無子嗣,心生憂愁,想:‘我連一個兒子都沒有,將來五百小國必定互不服從,全國動亂,國家不安。‘他憂心忡忡,手托著下巴而坐。 這時,一位天神知道國王的心思,在夢中告訴他:‘宮外花園中有兩位仙人,其中一位身色金黃。你去向他祈求,就能生個兒子。’ 國王醒來後去尋找兩位仙人,見到后說:‘我沒有繼承人,請你投生為我的兒子,延續我的家族。‘那位仙人答應了。另一位仙人也說:‘我也願意投生為你的兒子。‘國王非常高興,說:‘你也來投生為我的兒子吧。’”
།དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཕྱིར་ལོག་ནས་དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་དྲང་སྲོང་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་ཚེའི་དུས་བྱས་ནས། བཙུན་མོ་ཆེན་མོའི་ མངལ་དུ་སྐྱེས་སོ།།བུད་མེད་མཁས་པས་བུ་ཡོད་པར་ཤེས་ནས་བུ་ཕོར་ཤེས་ཏེ་བདག་ལ་ངེས་པར་བུ་ཕོ་ཡོད་དོ། །ཞེས་རྒྱལ་པོ་ལ་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་བཙུན་མོའི་རིམ་གྲོ་བསྐྱེད་དོ། །ཟླ་བ་དགུ་ཚང་ནས་བུ་ཁྱེའུ་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན། སྐྲ་མཐོན་མཐིང་ཁར་འདུག་པ། མཚན་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བཙས་སོ། །རྒྱལ་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་ནས་བཙས་སྟོན་བྱས་ཏེ། མཚན་མཁན་གྱིས་མཚན་བཏགས་ནས། བུའི་མིང་ཡང་དགེ་དོན་དུ་བཏགས་སོ། །དེ་ནས་བཙུན་མོ་གཅིག་ཀྱང་སེམས་ཅན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ། དྲང་སྲོང་ཅིག་ཤོས་ཀྱང་ཚེའི་དུས་བྱས ནས་བཙུན་མོའི་མངལ་དུ་སྐྱེས་སོ།།དེ་ནས་ཡང་བཙས་སྟོན་བྱས་ཏེ། མཚན་མཁན་གྱིས་མཚན་བལྟས་ནས། ཁྱེའུའི་མིང་སྡིག་དོན་དུ་བཏགས་སོ། །རྒྱལ་པོ་བུ་ལ་བྱམས་ཤིང་སྡུག་པས་བུ་འདུག་པའི་གནས་དབྱར་དགུན་སྟོན་དཔྱིད་སོ་སོར་བྱས་སོ། །ཁྱེའུ་ཆེར་སྐྱེས་ནས་ རིག་པ་བཅོ་བརྒྱད་ལ་སོགས་ཏེ།གཙུག་ལག་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པར་གྱུར་ཏོ། །ཕྱིས་དགེ་དོན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་ཏེ། བདག་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཆག་ཅིང་ལྟད་མོ་ལྟར་འགྲོའོ་ཞེས་བྱས་པ་དང་། དེའི་ཕ་མས་ཀྱང་བུ་འཆག་ཏུ་འགྲོའོ་ཞེས་ལམ་སྲང་ཕྱག་དར་བྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ། རྒྱལ་མཚན་དང་། བ་དན་བསྒྲེངས་ནས་མེ་ཏོག་གིས་གཏོར་ཏོ། །བདུག་པ་དང་། སྤོས་ཀྱིས་བདུག་པ་ལ་སོགས་པས་ཡོ་ལང་བཤམས་ནས། དགེ་དོན་གླང་པོ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱིས་བརྒྱན་པ་ལ་བསྐྱོན་ཏེ། དྲིལ་བསྒྲགས་རྫ་རྔ་བརྡུངས་རོལ་མོ་དང་སིལ་སྙན་དཀྲོལ་ཏེ། རྐྱ་པ་བརྒྱ་སྟོང་སྙེད་ཀྱིས་བསྐོར་ཏེ། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་སོང་ངོ་། །ཡུལ་མི་ཐམས་ཅད་ལམ་གྱི་གཡས་གཡོན་ན་ཁང་བུ་བརྩེགས་པའི་སྟེང་ན་མིག་མི་འཛུམས་པར་ལྟ་ཞིང་། འདི་བྱིན་དང་གཟི་བརྗིད་ནི་ཚངས་པ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བསྒྲགས་སོ། །དེ་ནས་སོང་སོང་བ་ལས་མུ ལྟོ་བ་དག་ཅིག་གིས་གོས་ཧྲུལ་པོ་གྱོན་ནས་སྣོད་ཆག་པ་ཐོགས་ཏེ།ཅུང་ཟད་བསླང་ངོ་ཞེས་འབོད་པ་དགེ་དོན་གྱིས་ཐོས་ནས། དེ་དག་ལ་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་ཤིང་སྡུག་ཅེས་དྲིས་སོ། །དེ་དག་ལས་ཁ་ཅིག་ནི་འདི་སྐད་དུ་བདག་ལ་ཕ་མ་དང་ཕུ་ནུ་དང་བུ་སྨད་དང་། གཉེན་ བཤེས་མ་མཆིས་པས་སྡུག་གོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་བདག་ཅག་ཡུན་རིང་དུ་ནད་ཀྱིས་བཏབ་པས་མི་སོས་ཏེ་སྡུག་གོ་ཞེས་ཟེར་རོ།
國王回宮后,不久金色仙人去世,投生到大王后腹中。有經驗的婦女知道王后懷孕,並斷定是男孩,告訴國王:“我確定是個王子。“國王就特別照顧王后。 滿九個月后,生下一個金色面板、深藍色頭髮、具足相好的男孩。國王非常高興,舉行誕生慶典,請占相師取名為”善義”。 之後另一位王后也懷孕,另一位仙人去世后投生其腹中。又舉行誕生慶典,占相師為這個男孩取名”惡義”。 國王疼愛兒子,為他們分別建造春夏秋冬四季宮殿。孩子們長大后,精通十八種學問等一切學術。 後來,善義向國王請求:“我想出去遊玩觀光。“父母同意后,命人打掃街道,豎起旗幟,撒花焚香,做好準備。善義騎上裝飾七寶的大象,在百千隨從的簇擁下,伴隨著鼓樂聲出城。 所有百姓站在道路兩旁的樓閣上目不轉睛地觀看,讚歎道:“他的福德威嚴如同梵天!” 走著走著,善義聽到一些乞丐穿著破衣,拿著破碗乞討。他問:“你們為什麼如此貧困痛苦?” 有人回答:“因為我們沒有父母兄弟妻兒親友,所以很苦。” 有人說:“我們長期患病無法痊癒,所以很苦。”
།དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་བདག་ཅག་བག་མ་བྱས་པས་ཆོམ་པོས་བཅོམ་སྟེ་ཅི་ཡང་མི་བདོག་པས་སློངས་མོ་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དགེ་དོན་གྱིས་ དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས།མཆི་མ་བླགས་ཏེ་སོང་ངོ་། །ཕ་ཟད་ཅིག་ཙམ་ནས་ཤན་པ་དག་ཅིག་སྲོག་ཆགས་བསད་ནས་པགས་པ་བཤུ་བ་དང་། དམྱལ་གཏུབ་པ་དག་མཐོང་ནས། དགེ་དོན་གྱིས་ཨེ་མ་ཧོ་འདི་དག་ཅི་བྱེད་ཅེས་དྲིས་པ་ན། བདག་ཅག་གི་ཕ་མེས་རྒྱུད་ ཀྱིས་འདི་འདྲ་བའི་གསད་པའི་ལས་བྱེད་དེ།འདི་མ་བྱས་ན་མི་འཚོའོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་དགེ་དོན་ངོ་ཚ་བར་གྱུར་ཏེ་བལྟ་མི་ཕོད་པར་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཡང་ཕ་ཟད་ཕྱིན་པ་དང་ཞིང་པ་དག་ཅིག་ཞིང་རྨོས་པའི་འོག་ཏུ་སྲིན་བུ་མང་དུ་བྱུང་བ་ལས། བྱ་མང་པོ་དག་སྦྲུལ་གདུག་པ་ དག་ཐུ་ཞིང་ཟ་བ་མཐོང་བ་དང་།འདི་དག་ཅི་བྱེད་ཅེས་དྲིས་པ་ན་བདག་ཅག་ནི་ཞིང་རྨོས་ཏེ་ས་རློགས་པའི་ཤུལ་དུ་ས་བོན་བཏབ་ནས། ཕྱིས་མང་དུ་སྐྱེས་ཏེ་དེས་འཚོ་ཞིང་རྒྱལ་པོའི་དཔྱ་ཡང་དབུལ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དགེ་དོན་དེ་ལ་ཡང་ངོ་ཚ་བར་གྱུར་ནས་ཕ་ཟད་སོང་བ་དང་། རྔོན་པ་བྱ་རྒྱ་བྲེས་ པ་དང་།རྙི་བཙུགས་ནས་བྱ་རྣམས་བཤོར་བ་དང་། སེམས་ཅན་དག་བྱ་རྒྱ་དང་རྙི་ལ་ཟིན་ནས་ལུས་རྡེག་ཅིང་འཐེན་ཀྱང་མ་ཤོར་ཏེ། སྙིང་རྗེའི་སྐད་ཕྱུང་སྟེ། ཤིན་ཏུ་འཇིགས་སྐྲག་པ་དག་མཐོང་ནས། ཁྱོད་འདི་ཅི་བྱེད་ཅེས་དྲིས་ན་བདག་ཅག་ཀྱང་རྒྱུད་ཀྱིས་འདི་འདྲ་བ་ གསོད་པའི་ལས་བྱེད་པས་འཚོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།དགེ་དོན་གྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས་ཤིན་ཏུ་ཡི་མུག་སྟེ། ཡང་ཕ་ཟད་སོང་བ་དང་། ཉ་པ་དག་ཉ་རྒྱ་བཙུགས་ནས་མང་དུ་ཟིན་ཏེ། ཐང་དུ་ཕུང་པོར་སྤུངས་ནས་ད་དུང་ཡང་འགུལ་བ་དག་མཐོང་ནས་འདི་དག་ཅི་བྱེད་དྲིས་ན། བདག་ཅག་ཀྱང་རྒྱུད་ཀྱི་ལས་གཞན་མི་བྱེད་ཀྱིས་འདི་ལྟར་ཉ་བཤོར་ཞིང་འཚོ་བར་བྱེད་དོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །དགེ་དོན་གྱིས་དེ་ལྟ་བུ་དག་མཐོང་ནས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་དབུལ་ཕོངས་པས་བགོ་བ་དང་། བཟའ་བའི་ཕྱིར་འདི་ལྟ བུའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་ལས་གསོད་པ་སོགས་བྱེད་དེ།འདི་དག་ནི་ཚེ་འཕོས་མ་ཐག་ཏུ་ངན་སོང་གསུམ་དུ་ལྷུང་སྟེ། མུན་པ་ནས་མུན་པར་འགྲོ་ཞིང་། ཐར་པའི་དུས་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་ཕྱིར་ཁྱིམ་དུ་འོངས་ཏེ། ཉིན་མཚན་དུ་སེམས་ཤིང་ནི་མི་དགའ་ནས། ཕའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་ ཕ་ལ་ཡབ་བདག་ལ་གསོལ་བ་ཞིག་མཆིས་ཀྱིས་གནོང་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ།།ཕས་ཀྱང་བུ་ཁྱོད་ཅི་ཟེར་ཁྱོད་ཅི་སྨྲས་པ་བཞིན་དུ་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ།
有人說:“我們結婚時被強盜搶劫,一無所有,只能乞討。“善義聽后流淚離開。 不遠處,他看到屠夫宰殺動物、剝皮切肉,就問:“你們在做什麼?”他們回答:“這是我們祖傳的謀生手段,不做就無法生存。“善義感到羞愧,無法直視。 再往前走,他看到農夫耕地時,許多蟲子爬出來,被鳥和毒蛇吃掉。他問:“你們在做什麼?”農夫回答:“我們耕地播種,收穫糧食養活自己,還要繳納賦稅。“善義又感到羞愧。 再往前,他看到獵人佈網設陷阱捕鳥,鳥獸被困在網中掙扎哀鳴,十分恐懼。他問:“你們在做什麼?”獵人回答:“這是我們世代相傳的謀生手段。“善義聽后非常沮喪。 再往前,他看到漁夫撒網捕魚,把魚堆在岸上,有些還在動。他問:“你們在做什麼?”漁夫回答:“這是我們唯一的謀生手段。” 善義看到這些,心想:“這些眾生因貧窮而為衣食做這些殺生等惡業。他們死後必定墮入三惡道,從黑暗走向黑暗,永無解脫之期。” 他回到宮中,日夜思考,心情沮喪。他去見父王說:“父王,我有個請求,請答應我。“父王說:“孩子,你說什麼我就答應什麼。”
།ཡབ་བདག་སྔོན་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཆག་ཏུ་མཆིས་པ་ལས་མི་མང་པོས་གོས་དང་། ཟས་ཀྱི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཉོན་མོངས་ཏེ། གཅིག་གིས་ གཅིག་ལ་གསོད་པ་དང་།དང་། དབང་ཟ་བ་དང་། མི་དགེ་བའི་ལས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བགྱིད་པར་མཐོང་ནས། དེ་དག་ལ་སྦྱིན་པ་བགྱིད་པར་བསམས་ཀྱིས་ཡབ་ཀྱིས་བང་མཛོད་ཆེན་པོ་ལས་བྲེལ་ཞིང་ཕོངས་པ་དག་གི་ཕྱིར་ཡིད་བཞིན་དུ་སྤྱོད་དུ་གནོང་ཤིག་ཕས་སྨྲས་པ། ངས་ རིན་པོ་ཆེ་དང་བང་མཛོད་མང་དུ་བསགས་པ་ཐམས་ཅད་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱིར་བྱས་པར་ཟད་ན།ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཟེར་བཞིན་དུ་མི་ཉན་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་དོན་གྱིས་ཕས་གནང་བའི་ལུང་ཐོབ་ནས། ཡུལ་མི་ཐམས་ཅད་ལ་དགེ་དོན་ནི་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་བྱེད་ཀྱིས། ཐམས་ཅད་འདུས་ཤིང་ ཤོག་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ།།དེའི་ཚེ་ན་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་དང་། དབུལ་ཕོངས་པ་མགོན་མེད་པ་དང་། ན་བ་ལ་སོགས་ཏེ། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱི་རོལ་ན་ལམ་ཐོག་ཐག་གང་ངོ་། །དེ་དག་ཀྱང་དཔག་ཚད་བརྒྱ་དང་། ཉིས་བརྒྱ་དང་། སུམ་བརྒྱ་དང་། བཞི་བརྒྱ་དང་། ལྔ་བརྒྱ་ དང་།དཔག་ཚད་སྟོང་གི་ལམ་ནས་འོངས། ཁ་ཅིག་ནི་དཔག་ཚད་ཉིས་སྟོང་། སུམ་སྟོང་། བཞི་སྟོང་། ལྔ་སྟོང་། དཔག་ཚད་ཁྲིའི་ལམ་ནས་ལྷགས་ཏེ། སྤྲིན་བཞིན་དུ་འདུས་ནས་ཐམས་ཅད་ལས་ཡིད་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པ་ནི་གོས་འདོད་པ་ལ་གོས། ཟས་འདོད་པ་ལ་ཟས། རིན་པོ་ཆེ་དང་། གསེར་དང་། དངུལ་དང་། བཻ་དཱུརྱ་དང་། མུ་ས་ར་གལ་བ་དང་། བཞོན་པ་དང་། ཐེག་པ་དང་། ཁྱོགས་དང་། སྐྱེད་མོས་ཚལ་དང་། ཞིང་དང་། རྐང་འགྲོས་ལ་སོགས་ཏེ། ཡིད་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པ་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་སྦྱིན་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ། ཡུན རིང་ཞིག་ལོན་པ་དང་།བང་མཛོད་སུམ་ཆ་ནི་ཟད་ནས། མཛོད་སྲུང་གིས་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །སྲས་ཀྱིས་བང་མཛོད་ལས་སྦྱིན་པ་བགྱིས་ནས་སུམ་ཆ་ནི་ཟད་པས། སུམ་གཉིས་ཙམ་ལས་མ་ལུས་ན། ཕན་ཚུན་འདྲུལ་བའི་སྐྱེས་དང་། ཚོང་ཟོང་ཅི་ ལས་བགྱིད་དགོངས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ།།ང་ནི་སྲས་འདི་ལ་བྱམས་པས་ངོ་མི་ཟློགས་ཀྱིས་བང་མཛོད་སྟོངས་ཀྱང་སླའོ་ཞེས་བསྒོའོ། །དེ་ནས་ཡང་རིང་ཞིག་ལོན་པ་དང་། བང་མཛོད་སུམ་གཉིས་ནི་ཟད། སུམ་ཆ་ཙམ་ལུས་པ་དང་། མཛོད་སྲུང་གིས་ཡང་རྒྱལ་པོ་ ལ་ད་ནི་བང་མཛོད་སུམ་གཉིས་ཙམ་ནི་ཟད།།སུམ་ཆ་ཙམ་ལས་མ་ལུས་ན། ཕན་ཚུན་སྐྱེས་བསྐུར་བ་དང་། ཚོང་ཟོང་ཅི་ལས་བགྱི་ཞེས་སྨྲས་སོ།
善義說:“父王,我之前出去遊玩時,看到許多人爲了衣食而痛苦,互相殺害、欺壓,做各種不善業。我想佈施幫助他們,請允許我隨意使用大庫房裡的財物,救濟貧窮困苦的人。” 父王說:“我積累這麼多珍寶財富都是爲了你,為什麼不按你說的做呢?” 得到父王允許后,善義向全國人民宣佈他要大布施,請大家都來。於是沙門、婆羅門、貧窮無依者、病人等擠滿城外道路。有的從一百由旬、二百由旬、三百由旬、四百由旬、五百由旬、一千由旬遠道而來,有的甚至從二千、三千、四千、五千、一萬由旬遠道而來,像云一樣聚集。 善義隨人所需佈施:需衣服的給衣服,需食物的給食物,還有珍寶、金銀、琉璃、瑪瑙、車乘、轎子、花園、田地、牲畜等,應有盡有。 這樣佈施了很長時間后,庫房三分之一的財物用盡了。庫官向國王報告:“王子佈施已用掉三分之一的庫藏,只剩三分之二。以後互贈禮物和做生意該怎麼辦?” 國王說:“我太愛這個兒子,不忍心阻止他。即使庫房空了也無所謂。” 又過了很長時間,庫房三分之二的財物用盡,只剩三分之一。庫官又向國王報告:“現在庫房三分之二的財物已用盡,只剩三分之一。以後互贈禮物和做生意該怎麼辦?”
།རྒྱལ་པོས་དེ་ལ་བསྒོ་བ། ངའི་སྲས་སྡུག་ཆེས་པས་ངོ་མི་ཟློགས་པས་སྨྲ་བ་མི་ཕོད་ཀྱིས། ཁྱོད་ཀྱིས་ཐབས་ཅི་ལེགས་ སུ་བྱོས་ལ་བྲེལ་ཅིང་མི་ཁོམ་པ་ལྟར་ཐ་སྙད་ཐོགས་ཤིག་།མཛོད་སྲུང་གིས་རྒྱལ་པོ་ལས་ལུང་ཐོབ་ནས། མཛོད་སྒོ་བཅད་དེ། དོན་གཉེར་དུ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་སློང་བ་དག་དགེ་དོན་གྱི་ཐད་དུ་སོང་སོང་ནས། བར་འགའ་ནི་མཛོད་སྲུང་མི་སྙེད་དེ་མཛོད་སྒོ་མི་ཕྱེད། གལ ཏེ་མཛོད་སྲུང་འོངས་ན་ཡང་ཡིད་བཞིན་དུ་མི་སྟེར་བས།དགེ་དོན་གྱིས་འདི་སྙམ་སེམས་སོ། །འདི་ལྟར་གྱུར་པ་འདི་ནི་མཛོད་སྲུང་གིས་ནི་ཐུགས་མི་ཐུབ་ཀྱིས། ཡབ་ཀྱི་མན་ངག་འོངས་ཀྱིས་ཡོད་ཡང་བུས་ནི་ཕའི་བང་མཛོད་སྟོངས་པར་བྱས་པའི་མི་རིགས་ཀྱིས། བདག་གིས་ ད་ཐབས་ཅི་ཞིག་བྱས་ན་རིན་པོ་ཆེ་ཡིད་བཞིན་དུ་རྙེད་དེ།སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་ཕན་འདོགས་པར་འགྱུར་སྙམ་བསམས་ནས། མི་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་དྲིས་སོ། །འཇིག་རྟེན་ན་ལས་ཅི་བྱས་ན། ནོར་དབྱིག་མང་དུ་རྙེད་ཅིང་ཟད་མི་ཤེས་པར་འགྱུར་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ནི་ ཞིང་ཆེར་རྨོས་ན་ནོར་དབྱིག་མང་དུ་འགྱུར་ཞེས་ཟེར་རོ།།ཁ་ཅིག་ནི་རྐང་འགྲོས་སྤེལ་ཏེ། སྤོགས་བྱས་ན་ནོར་མང་དུ་རྙེད་ཟེར་རོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ལམ་རིང་པོར་ཚོང་སྤོགས་བྱས་ན་ནོར་མང་དུ་རྙེད་ཅེས་ཟེར་རོ། །ཁ་ཅིག་ནི་རྒྱ་མཚོར་ཞུགས་ཏེ། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ བླངས་ན་རིན་པོ་ཆེ་མང་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།དགེ་དོན་གྱིས་དེ་དག་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས་ཞིང་རྨོ་བ་དང་། རྐང་འགྲོས་སྤེལ་བ་དང་། ལམ་རིང་པོར་ཚོང་པ་ལ་འགྲོ་བ་ནི་ངའི་ཆ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱ་མཚོར་འཇུག་པ་འབའ་ཞིག་ངའི་ཆ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། རྒྱ་མཚོར་ འཇུག་གོ།།ཞེས་བསམས་ཏེ། ཕ་མ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བདག་ནི་རྒྱ་མཚོ་ནས་རིན་པོ་ཆེ་མང་པོ་བླངས་ཏེ། དབུལ་ཕོངས་པ་ལ་སྦྱིན་པ་ཡིད་བཞིན་དུ་བྱའོ། །བདག་རྒྱ་མཚོར་རིན་པོ་ཆེ་ལེན་དུ་འགྲོ་བར་གནོང་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཕ་མས་དེ་སྐད་ ཅེས་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས་འཁམས་ཏེ་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།།འཇིག་རྟེན་ན་དབུལ་ཕོངས་པ་དག་བློ་མེད་དེ། ལུས་དང་། སྲོག་དང་བསྡོས་ནས། འགྲོ་བར་བྱེད་དོ།
國王回答說:“我太愛這個兒子,不忍心阻止他,也不敢說什麼。你想辦法裝作很忙的樣子,拖延一下。” 庫官得到國王的指示后,就關上庫房門,假裝很忙的樣子。此後乞丐們來找善義時,有時找不到庫官,庫房門打不開;即使找到庫官,也不能隨意給予。 善義心想:“事情變成這樣,一定是庫官做不了主,是父王的意思。但兒子耗盡父親的庫藏也不對。我該用什麼辦法才能如願得到珍寶,幫助更多人呢?”於是他問人們:“在世間做什麼能獲得大量財富而且用之不盡?” 有人說:“大規模耕種田地能獲得大量財富。” 有人說:“繁殖牲畜做買賣能獲得大量財富。” 有人說:“長途販運貨物能獲得大量財富。” 有人說:“到海里去採集珍寶能獲得大量財富。” 善義聽后想:“耕種田地、繁殖牲畜、長途販運都不適合我。只有入海采寶適合我。” 他對父母說:“我要到海里去採集大量珍寶,隨意佈施給貧窮的人。請允許我去海里采寶。” 他的父母聽后驚慌失措,對兒子說:“世上那些貧窮的人沒有智慧,才會冒著生命危險去做這種事。