d1354灌頂略說難釋布頓·喀切譯 n3.5s

D1354

། །།ཁ་ཆེའི་པཎྜི་ཏ་ཟླ་བའི་མགོན་པོ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་འབྲོ་དགེ་སློང་ཤེས་རབ་གྲགས་ཀྱིས་བསྒྱུར་བའོ། ། @##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤེ་ཀོདྡེ་ཤ་པཉྩི་ཀ་།བོད་སྐད་དུ། དབང་མདོར་བསྟན་པའི་དཀའ་འགྲེལ། དཔལ་དང་པོའི་མཆོག་གི་སངས རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།དང་པོའི་སངས་རྒྱས་སྲིད་གསུམ་མགོན་གཅིག་ཆོས་དང་བཅས། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་ལ་བཏུད་ནས། །དཔལ་ལྡན་བླ་མའི་ཞབས་ཀྱིས་མཛད་པའི་མན་ངག་ལས། །དབང་ལ་སོགས་པ་མདོར་བསྟན་ཚིག་ནི་རྒྱས་པར་ བྱ།།དེ་ནས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྒྱལ་པོ་ཟླ་བ་བཟང་པོས། དང་པོའི་མཆོག་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་དབང་གི་དོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། ཟླ་བ་བཟང་པོས་གསོལ་བ་ཞེས་པའོ། །ཀྱེ་སྟོན་པ་དབང་རྣམ་བདུན་ནི་ཆུ་ལ་སོགས་པ་ནས་རྗེས་སུ་གནང་པའི་མཐར་ཐུག་པའོ། །གཞན་རྣམ་ གསུམ་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའོ།།དེ་བཞིན་བླ་ན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །འཇིག་རྟེན་འཇིག་རྟེན་འདས་གྲུབ་ཕྱིར། །ཅེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་གྲུབ་འོག་མིན་གྱི་གནས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ སངས་རྒྱས་ཉིད་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མི་འགྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ།དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་མདོར་བསྡུས་པར་ནི་བདག་ལ་གསུངས་ཞེས་བྱའོ། །ཉོན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། མདོར་བསྟན་པ་ཇི་སྲིད་རྫོགས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །མཆོག་དང་ཞེས་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མི་འགྱུར་བའི་ཡེ་ ཤེས་སོ།།རྩ་ནི་གཡོན་པ་དང་གཡས་པ་དང་དབུས་མའི་རྩ་རྣམས་སོ། །ཀུན་སྤྱོད་ནི་གཡོན་དང་གཡས་པ་དང་དབུས་མའི་སྦུབས་རྣམས་སུ་འགྲོ་བ་དང་འོང་བའོ། །དེ་དག་རྩའི་ཀུན་སྤྱོད་དོ། །རྩོལ་བ་ཞེས་པ་ནི་སྲོག་རྩོལ་ཏེ་མདོར་བསྡུས་པ་དེ་རྣམས་ཁྱོད་ལ་བཤད་པར་བྱའོ། །ད་ནི་མདོར་བསྡུས་པ་ ལ་སོགས་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་གསུངས་པ།མདོར་བསྡུས་རྣམ་གསུམ་ནི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ལའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་མདོར་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དག་གི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་གསུངས་པ། རབ་ཏུ་མདོར་བསྟན་མདོར་བསྟན་ཆེ། །ཞེས་པ་ནི་མདོར་བསྟན་པའི་ རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ།།རབ་ཏུ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གང་། །ཞེས་པ་ནི་རྒྱས་བཤད་ཆེན་པོ་བསྡུ་བའོ།

這是由克什米爾班智達月護和譯師覺囊僧人智慧名聲翻譯的。 梵文為:Śekoddeśapañjikā 藏文為:དབང་མདོར་བསྟན་པའི་དཀའ་འགྲེལ 漢譯為:灌頂略說難釋 頂禮吉祥第一勝佛。 首先禮敬三界唯一怙主初佛及其法， 以及圓滿菩薩僧眾。 依據具德上師足所作教授， 將廣說灌頂等略說之詞。 然後金剛手化身王月賢向初勝佛請問密續之王中灌頂的含義,稱為”月賢啟問”。 “啊,導師,七種灌頂即從水灌頂等直至授權灌頂。其他三種即從寶瓶灌頂等直至智慧智灌頂。如是無上即是大手印智慧之相。‘為成就世間出世間故’是指世間成就乃至色究竟天為極,出世間即是佛果位與大手印不變智慧。請為我略說這些義理。” 從”請聽”等開始直至略說完畢,是世尊所說。“勝”即大手印不變智慧。“脈”即左脈、右脈和中脈。“執行”即在左、右、中脈管中來去。這些是脈的執行。“用功”即氣功,將為你解說這些略義。 現在宣說略說等的分類:“三種略說”是針對一切續部。同樣也分為三種廣說。宣說這些略說和廣說的分類:“極略說、略說大”是略說的分類。“極廣說”是指廣大解說的歸納。

།འདི་དག་ཀྱང་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་འདི་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་གཞན་གསུངས་པ། མདོར་བསྟན་འདི་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གང་ཁོ་ན་མདོར་བསྟན་པ་དེ་ཁོ་ན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་རྒྱུད་ཀྱི་ བསྡུས་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།འདིར་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་སྒྲས་བསྡུས་པའི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། མདོར་བསྟན་པ་ནི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་བ་དང་། གལ་ཏེ་བསྡུས་པར་བྱེད་པ་པོས་སོ་སོར་བྱས་པའི་དེའི་ཚེ་རྒྱུད་ཆུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་མཚན་ཉིད་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ངེས་ བར་རྟོགས་པ་རྒྱུད་ཆུང་བར་མངོན་པར་བརྗོད་དོ།།རབ་ཏུ་མདོར་བསྟན་དང་ཞེས་བའི་དང་གི་ཡི་གེ་རབ་ཏུའི་སྒྲས་བསྡུས་པས་རབ་ཏུ་རྒྱས་བཤད་དུ་བརྗོད་དེ། གཉིས་པོ་འདི་དག་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་དཀའ་འགྲེལ་ཆུང་བ་དང་དཀའ་འགྲེལ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ཡང་ཚིག་ཙམ་འཇོམས་ཀྱི་དོན་ཐམས་ཅད་གསལ་ པ་མ་ཡིན་ནོ།།གང་ཞིག་འགྲེལ་བཤད་ཐམས་ཅད་བསྡུས་དོན་ཏེ། །ཞེས་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། མདོར་བསྟན་ཚ་དང་ཞེས་པ་ལ་དང་གི་སྒྲས་ཆེན་པོའི་སྒྲ་བསྡུས་པ་རྒྱས་བཤད་ཆེན་པོར་བརྗོད་དེ། གཉིས་པོ་འདི་དག་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་ཆུང་བ་དང་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་ཆེན་པོར་བརྗོད་ དོ།།དེ་ལྟར་ཞེས་པ་བཤད་པའི་རིམ་པས་སོ། །མཐའ་དྲུག་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་གིས་རྒྱུད་ཆུང་བ་དང་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས། དག་པ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །དང་པོའི་སངས་རྒྱས་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་མངོན་པར་རྗོད་བྱེད་འགྱུར། །ཞེས་འཆད་པ་དང་སྤྲེལ་ལོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་ རྣམ་བཞི་ཞེས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ཆོས་དང་སྔགས་དང་དབྱིབས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ།།བྱང་ཆུབ་རྣམ་བཞི་ཞེས་པ་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་རྣམ་པ་ལྔ་དང་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་དང་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཕུང་པོ་ནི་གཟུགས་དང་། ཚོར་ བ་དང་།འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཁམས་དང་ཞེས་པ་ནི། ས་དང་། ཆུ་དང་། མེ་དང་། རླུང་དང་། ནམ་མཁའ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །སྐྱེ་མཆེད་ནི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་བཅུ་གཉིས་ཏེ། གཟུགས་དང་། སྒྲ་ དང་།དྲི་དང་། རོ་དང་། རེག་བྱ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །རིགས་དྲུག་རྣམས་ནི་མིག་དང་། རྣ་བ་དང་། སྣ་དང་། ལྕེ་དང་། ལུས་དང་། ཡིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ།

這些也是廣說的分類的其他方面，所說：“此略說”等，即單純將略說廣為解釋，這也是續部的攝要之說。 此處以”廣說”之聲稱述大攝續，略說是異於大續，若由攝要者分別作時則成小續。如何顯說其相故，決定了知稱為小續。 “極略說”中的”和”字包含于”極”字聲中而說為極廣說，這兩者依次為小難釋和大難釋。這也僅是破除文字而非明晰一切義理。 所說”攝集一切釋論義”，即解說”略說等”中”等”字聲攝”大”聲，稱為大廣說。這兩者依次稱為小廣釋和大廣釋。 如是，即依解說次第。以六邊際即以六種方式凈化小續、大續等。初佛時輪顯說將成，與解說相連。 同樣，四種金剛瑜伽即清凈相、法相、咒相和形相之特徵。 四種菩提即一剎那現證菩提、五種現證菩提、二十種現證菩提和幻網現證菩提之特徵。 蘊即色、受、想、行、識和智慧之特徵。 界即地、水、火、風、空和法界之特徵。 處即十二種境與有境事，即色、聲、香、味、觸和法界之特徵。 六種即眼、耳、鼻、舌、身、意之特徵。

།བདེན་པ་གཉིས་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དག་གོ་།ལུས་ངག་ཡིད་ནི་དག་བྱེད་པ། །མངོན་པར་དབང་ བསྐུར་གཉིས་གཉིས་ཏེ།།ཞེས་པ་ཆུ་དང་ཅོད་པན་དག་གིས་ལུས་དག་པར་བྱེད་དོ། །དར་དཔྱངས་དང་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་དག་གིས་དག་དག་གོ། །བརྟུལ་ཞུགས་ཆེན་པོ་དང་། མིང་དག་གིས་ཡིད་དག་གོ། །རྗེས་གནང་གིས་ཡེ་ཤེས་དག་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཞེས་པ་དག་ལ་ གཞན་ཏེ།དེ་ནི་ཁམས་ལ་སོགས་པ་དག་པར་བྱེད་པའོ། །དེས་ན་ཆུ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་མི་འགྱུར་ཆེ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེས་མི་འགྱུར་ཆེན་པོ་དག་གོ། །དྲིལ་བུས་སངས་རྒྱས་གསུང་གི་རྒྱུན་མི་འཆད་དོ། །དེ་ཉིད་ནི་ཉི་ཟླ་གཅིག་ཏུ་དེ་དག་དག་པ་སྟེ། དབུ་མར་རབ་ཏུ་ཞུགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞེངས་ནས་མཐར་ཡང་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །གང་ཞིག་ནུ་མའི་ཡན་ལག་ལ་རེག་པ་ལས་བདེ་བ་ཐོབ་པ་ནི་རྙེད་པའོ། །སྐྱོབ་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་མཛད་མ། །ཞེས་པ་སྐྱོབ་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཏེ སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེད་མཛད་མའོ།།ཤེས་རབ་ནི་བློའོ། །དེའི་གཟུགས་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ། སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེས་ན་དེ་ཉིད་གསུངས་པ། ཡོད་དང་མེད་ལས་རྣམ་པར་འདས། །ཞེས་སོ། །མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ འདིར་ནི་དམིགས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་མངོན་སུམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་གྱུར་པ་དང་།རྗེས་དཔག་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་གང་མངོན་སུམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་དེ་ནི་རྟོགས་པའི་དྲི་མ་མ་ལུས་པ་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བའི་ལམ་བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་ལས་བྱུང་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལས། ནམ་མཁའ་ལ་སྐར་ མ་བཞིན་དུ།ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དུ་མ་ཤའི་སྤྱན་གྱིས་གཟུང་བའོ། །དང་པོ་ནི་ཤའི་སྤྱན་གྱིས་རྣལ་འབྱོར་བ་ལས་དང་པོ་བས་སྣ་ཚོགས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལས་གཞན་གྱིས་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་ལྷའི་སྤྱན་གྱིས་ཏེ། མངོན་པར་ཤེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་དབང་ལས་སོ། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་ གྱིས་ཏེ།འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སྐབས་ཀྱི་དབང་ལས་སོ། །དེ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐབས་ཀྱི་དབང་ལས་སོ། །དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐབས་ཀྱི་དབང་ལས་ཏེ། ཉེ་བར་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་ གྲོལ་བའོ།

二諦即世間諦和出世間諦。 “身語意即能凈化，灌頂各有兩種”，即以水灌頂和寶冠灌頂凈化身，以綢帶和金剛鈴凈化語，以大律儀和名灌頂凈化意，以授權凈化智慧。 “其他”即其他，那是凈化界等。因此從”以水”等到”金剛鈴不變大”等，以金剛杵凈化大不變，以鈴聲不斷佛語流。 彼即日月合一而凈化，是入中脈之相。建立寶瓶等灌頂壇城后最後也應授予。若由觸及乳房支分而得安樂即為獲得。 “生育一切救護者”中，救護者即五如來，以無障礙故稱為生育者。 智慧即覺知。其形相即離能取所取相，如幻如夢顯現之相。因此說彼即：“超越有無”。 關於”無”等，此處有兩種所緣：以現量為先導和以比量為先導。其中以現量為先導者，即通過離一切分別垢染之道、依上師殊勝教授所生之真實瑜伽，如同虛空中的星星般，以肉眼見到諸多圓滿報身。 首先是初學瑜伽者以肉眼從神通外見到種種。然後以天眼，是從神通階段的力量。然後以佛眼，是從離貪階段的力量。然後以慧眼，是從菩薩階段的力量。然後以智眼，是從正等正覺階段的力量，即解脫一切執著。

།དེ་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཤལ་སོགས་པའི་སྤྱན་ལྔ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་བ་ཉིད་སོ་སོར་མཐོང་བར་བརྗོད་དེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱིས་དམིགས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་པ་རི་མོ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་བལྟ་བ་ནི། རྣལ་འབྱོར་བ་གསར་བུ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ ལམ་ལ་འཇུག་པའི་དོན་དུའོ།།དེའི་ཕྱིར་མེད་པའི་གཟུགས་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་པ་བསྒོམ་པའོ། །དམིགས་པ་དེ་རྣལ་འབྱོར་བ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒོམ་པ་ནི་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་རྒྱུ་ལས་ཉེ་བར་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ཉིད་དངོས་པོ་ནི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ནོ། །དངོས་མེད་ ནི་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ།།སེམས་ལ་མེད་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་སོ་སོར་གསལ་བའི་ཡིད་གཞོམ་དུ་མེད་ཅིང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པ་སྟེ། རྡུལ་ཕྲན་ཚོགས་པའི་དངོས་པོ་འཛིན་པ་མེད་དེ། གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ཉིད་དཔེས་བསྟན་པ། བྲལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ པྲའི་སྒྲས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་མངོན་པར་བརྗོད་དོ།།མེ་ལོང་ནི་མེ་ལོང་ངོ་། །དངོས་མེད་ལས་སྐྱེས་ནི། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཚོགས་པ་དང་བྲལ་བ་བུ་མོས་མཐོང་ངོ་། །པྲ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པ། མེ་ལོང་རལ་གྲི་མཐེ་བོང་དང་། །སྒྲོན་མ་ཟླ་བ་ཉི་མ་དང་། །ཆུ་དང་ཐབས་དང་མིག་རྣམས་ ལ།།པྲ་འབེབས་པ་ནི་བརྒྱད་དུ་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་མ་བསམས་པ་མཁའ་ལ་སྟེ། སྟོང་པ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་གཟུགས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་ལམ་ཐོབ་པས་མཐོང་ངོ་། །འདི་པྲ་ཕབ་པ་དང་ མཚུངས་པར་ཡིད་གང་དང་གང་གིས་དངོས་པོར་མིན་པ་པྲ་ཕབ་པའི་མཚན་ཉིད་དོ།།དེ་དངོས་ཡོད་མིན་ཞེས་བ་དེ་དག་དངོས་ཕོར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདིར་གསུངས་པ། དངོས་པོ་སྟོང་པའི་དོན་མཐོང་ཕྱིར། །ཞེས་པ་དངོས་པོ་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །སྟོང་པ་ནི་རྣམ་པར་ བྲལ་བར་འགྱུར་བའོ།།དེ་ཡང་དེ་དག་གིས་དོན་ཡང་སོ་སོར་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེའི་མཐོང་ཕྱིར་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ནི་རྡུལ་ཕྲན་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་མེད་པའི་དོན་ནི་སོ་སོར་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡོད་པར་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ ན་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་མིག་འཕྲུལ་མཚུངས་སོ།

如是，以如來眼等五眼各別見到空性。以比量為先導的所緣，是爲了使未證真實義的初學瑜伽者通過觀看圖畫等進入空性之道。 因此修習無形如夢等相。瑜伽者修習此所緣不會證悟，因為從無證悟之因而生。因此，彼之事物即事物自性。無事即離一切言說之相。 心中無者，因為各別明瞭之心不可破且不可說，無執取微塵聚合之事物，如影像。因此以喻示彼：“離”等，以”帕”聲顯說為利眾生。鏡即鏡子。從無事生即離微塵聚合，童女所見。 如入帕續所說：“鏡子劍指及，燈月與日輪，水與方便眼，說降帕有八。” 同樣，于虛空中未思維過去未來諸法，即于空中具一切相之形，真實瑜伽者以獲得離分別道而見。此與降帕相同，以任何意識皆為無實降帕之相。 “彼非實有”即彼等非成為實有。若此處所說：“見事物空性義”，事物即微塵聚合之自性。空即成為離相。彼等之義也是各別明瞭之相。“為見彼”即以無分別而現量所緣故。 事物即微塵聚合之自性。無彼義說為各別明瞭之相，如同夢幻眼翳相同。

།འདི་ཉིད་ཀྱི་དོན་གསུངས་པ། མེད་པ་ལས་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡིད་བཞིན་ནོར་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་རྟོག་པ་དང་འཁྲུལ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སུ་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལ་དམིགས་པ་མེད་པར་བརྗོད་ན་ འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་དམ་ཞེ་ན།ཡུལ་གྱི་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ། མ་མཐོང་བའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སྒྲུབ་པ་པོ་ནི་བྲ་ཕབ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞུགས་པས་སོ། །ཡོད་པའི་གཟུགས་མཐོང་བ་ཞེས་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ། གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །མེད་པའི་ གཟུགས་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ།འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཞན་གྱི་མིག་གིས་མཐོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ། མི་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་རང་གི་མིག་གིས་མཐོང་ཞེ་ན། གསུངས་པ། བདག་གི་མིག་གིས་ཞེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པའོ།།གཞོན་ནུ་མ་དང་མཚུངས་པ་ནི་ཡིད་དོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པའོ། །དེ་དང་དེའི་བུ་ནི་ཇི་ལྟར་སྐྱེས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྲོག་རྩོལ་གསུངས་པ། གཟུགས་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་དང་མཚུངས་པའི་གཟུགས་མཐོང་བར་ གྱུར་བས་སོ།།དེའི་འོག་ཏུ་མི་དེ་མ་ཐག་པར་རོ། །སྲོག་རྩོལ་ནི་དགང་བ་དང་བུམ་པ་ཅན་དང་རྡུལ་མཐའ་ཅན་ནོ། །རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཏེ་བར་ཆད་མེད་པར་བྱའོ། །ཅི་ཞེ་ན་གསུངས་པ་སྟེང་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྟེང་གི་རྩ་གསུམ་ནི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཆོས་ཅན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ འོག་ཀྱང་ངོ་།།དེ་ལ་གཡོན་དུ་ཟླ་བའི་རྩ་ནི་ལུས་ཀྱི་ཆོས་ཅན་ནོ། །གཡས་སུ་ཉི་མའི་རྩ་ནི་ངག་གི་ཆོས་ཅན་ནོ། །དབུས་སུ་སྒྲ་གཅན་གྱི་རྩ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ཆོས་ཅན་ནོ། །བཤང་བའི་རྩ་ནི་ལུས་ཀྱི་ཆོས་ཅན་ནོ། །གཅིན་གྱི་རྩ་ནི་ངག་གི་ཆོས་ཅན་ནོ། །ཁུ་བའི་རྩ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ཆོས་ཅན་ནོ། །ཟླ་བའི་རྩ་ནི་ཆུའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཉི་མའི་རྩ་ ནི་མེའི་རང་བཞིན་ནོ།།སྒྲ་གཅན་གྱི་རྩ་ནི་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །བཤང་བའི་རྩ་ནི་སའི་རང་བཞིན་ནོ། །གཅིན་གྱི་རྩ་ནི་རླུང་གི་རང་བཞིན་ནོ། །ཁུ་བའི་རྩ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ། ཟླ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྲོག་དང་ཐུར་སེལ་རིམ་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྲོག་ ནི་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་དང་མུན་ཅན་མའོ།།ཐུར་སེལ་ཡང་ལྷག་མ་རྣམས་སོ།

說此義：“從無”等。以”如如意寶”等說無分別和無迷亂即是智慧。 若說彼無所緣，能否利益眾生？說非境所生：“未見”等，即修行者入降帕等。 說也非見有形：“若”等。 說也非見無形：“或”等。 說也非以他眼所見：“不見”等。 若問雖如是但以自眼見否？說：“以自眼”等。 與童女相同即意。無生即未生。彼與彼子即如所生義。 說命氣：“見形”等，即如見夢幻相同之形。其後即剎那。命氣即充氣、瓶氣和微塵究竟氣。相續不斷即無間斷。 若問如何？說：“上”等，上三脈即身語意之法性。如是下亦然。 其中左月脈為身法性，右日脈為語法性，中羅睺脈為意法性。大便脈為身法性，小便脈為語法性，精液脈為意法性。 月脈為水性，日脈為火性，羅睺脈為空性，大便脈為地性，小便脈為風性，精液脈為智慧性。 即說彼：“月”等。 “命氣與下行依次”者，命即月、日和暗性，下行亦是其餘諸者。

།འདི་རྣམས་ཀྱི་རིགས་དྲུག་བརྟགས་པ་གསུངས་པ། ཟླ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཟླ་བ་ཆུའི་ཁམས་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཁུ་བའི་ཁམས་ཏེ་སྐུར་འགྱུར་རོ། །ཉིན་མོར་བྱེད་པ་མེའི་ཁམས་ནི། ཤེས་རབ་མའི་རྡུལ་གྱི་ཁམས་ཏེ་ གསུང་དུ་འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དག་གོན་འདི་ཁོ་ནའོ། །གཙོ་བོ་ནི་ཁུ་བའི་ཁམས་སོ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྐུ་དངོས་ཀྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་མི་མཚུངས་པ་དང་འཁྱུད་པས། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྐུའི་དངོས་པོ་ནི་ཐབས་སུ་འགྱུར་ཏེ་བདེ་བའི་དུས་སུ་སེམས་དེའི་ རྣམ་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཐབས་ཀྱི་སྐུའི་དངོས་པོ་ཤེས་རབ་ཏུ་ཡང་ངོ་། །འཆི་ལྟས་ནི་དུས་མ་ཡིན་པར་འཆི་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ལྷག་པའི་རླུང་གིས་འགྱུར་ཏེ་སྟེང་འོག་ཏུ་ཡང་ངོ་། །ལུས་ཞེས་བྱ་བ་སའི་ཁམས་ལ་སོགས་པ་ལ་གསུངས་པ། ལུས་ངག་རྩ་ལ་ནི་ཇི་ལྟར་རིགས་ པར་ལ་ལ་ནཱ་དང་རས་ནཱའོ།།གང་གི་ཚེ་འོག་ཏུ་བཤང་བའི་རྩ་འགགས་པར་གྱུར་བ་དེའི་ཚེ་སྟེང་དུ་གཡོན་པའི་རྩ་ལ་འཆི་ལྟས་སུ་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་གཅིན་གྱི་རྩ་འགགས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་སྟེང་དུ་གཡས་ཀྱི་རྩ་ལ་འཆི་ལྟས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཞིབ་ཏུ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། མུན་ཅན་ མ་ས་བོན་འབབ་མ་ལ་འཆི་ལྟས་མེད་དམ་ཞེ་ན།མུན་ཅན་ས་བོན་འབབ་མ་ལས། རླུང་ནི་སྐྱེ་དང་མངལ་ནས་སྐྱེ་བ་དང་། །འཆི་བ་གནས་པ་ཡིན་ནི་རང་གནས་པའོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ། སྐྱེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དུས་སྦྱོར་འབྱུང་བའི་མངོན་མཚམས་སུ། །ཞེས་པ་གཡོན་པའི་དུས་སྦྱོར་ དང་གཡས་པའི་དུས་སྦྱོར་དང་འཕོ་བའི་མཚམས་སུ་དབུས་མ་ཡིས་ནི་མཉམ་པར་འབབ་བོ།།དབུགས་དབྱུང་བ་དང་རྔུབ་པ་དུ་ཞེ་ན། གསུངས་པ། ལྔ་བཅུ་རྩ་དྲུག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཉིན་དང་མཚན་མོ་ལ་ཞེས་བ་ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོའི་འཕོ་བ་བཅུ་གཉིས་ལ་བདུན་ཅུ་རྩ་ལྔས་ལྷག་པའི་དྲུག་བརྒྱའི་ དབུགས་དབུས་མར་འབབ་བོ།།གཡོན་པ་དང་གཡས་པའི་རྩ་རྣམས་ལ་བདུན་ཅུ་རྩ་ལྔས་ལྷག་པའི་དྲུག་བརྒྱའི་དབུགས་ཀྱིས་དམན་པའི་གང་ལ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་དང་དྲུག་བརྒྱ་ལྷག་པ་དེ་དག་ཏུ་འབབ་བོ། །ཕྱོགས་གསུམ་དང་ལོ་གསུམ་ནི་ལོ་བརྒྱ་གང་བ་ལ་དབུས་མར་འབབ་བོ། །གཡས་པ་སྟེ་ གཡས་པ་དང་གཡོན་པ་ནི་སྟེང་དུ་སྲོག་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཟླ་བ་དང་ཉི་མའི་མིང་ཅན་ནོ།།ལ་ལ་ནཱ་ནི་ལུག་དང་། སེར་སྐྱ་ནི་གཞན་ཏེ་རས་ནཱའོ།

說此等六種觀察：“月”等中，月水界即方便精界成為身。日火界即智慧女紅界成為語。如是將說智慧與方便二者即此。主要是精界。 “以智慧方便身體”者，以不同種姓擁抱，智慧身體成為方便，因為在樂時心以彼相而生。如是方便身體也成為智慧。 死兆即非時死之相。以過量風變化于上下。 關於”身”即地界等所說，身語脈即如其類為拉拉那和惹斯那。 當下方大便脈阻塞時，上方左脈成為死兆。當小便脈阻塞時，上方右脈成為死兆。 彼等也當細說：暗性精下降脈無死兆耶？從暗性精下降脈，風從生和胎生，死亡住于自住。即說彼：“生及”等。 “時輪生起之際”者，於左時輪、右時輪和遷移之際，由中脈平等下降。 若問呼吸幾何？說：“五十六”等。“于日夜”即于日夜十二遷移中，超過七十五的六百氣息下降於中脈。 於左右脈中，以少於超過七十五的六百氣息，於二萬一千六百餘處下降。三方三年即滿百年于中脈下降。 右即右和左是上方命依次為月日名。拉拉那是羊，黃白是他即惹斯那。

།ཆུ་དང་མེ་ཡི་རང་བཞིན་ཏེ། །ཞེས་པ་སྔར་བཞིན་དུ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་པདྨ་འཛིན་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་འཛིན་པར་བཞེད་དོ། །འོད་དཔག་མེད་ དང་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ལྷག་པའི་ལྷའོ།།འོག་ཏུ་ཞེས་པ་ཐུར་སེལ་དུའོ། །དབུས་མའི་རྩ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་དྲི་ཆེན་དང་དྲི་ཆུ་འབབ་པ་སྟེ། གོང་དུ་མུན་པའི་རྩ་གཉིས་ཀྱི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་རང་བཞིན་གསུངས་པའི་དོན་འདི་སྟེ། གང་ཞིག་སྟེང་དུ་གཡོན་པའི་རྩ་ཡིན་པ་དེའི་འོག་ཏུ་དབུས་ སུ་དྲི་ཆེན་གྱི་རྩར་འགྱུར་རོ།།སྟེང་དུ་གཡས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ། འོག་ཏུ་གཡོན་པའི་དྲི་ཆུ་འབབ་པའོ། །དེ་དག་གཉིས་རིམ་པ་བཞིན། འཁོར་ལོ་འཛིན་པ་དང་། རལ་གྲི་འཛིན་པ་བཞད་དོ། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དང་། དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །གང་ ཞིག་སྟེང་དུ་དབུས་མ་ཡིན་པ་དེ་འོག་ཏུ་གཡས་པ་ས་བོན་འབབ་པའོ།།དེ་དག་ཀྱང་སྟོང་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ་མི་བསྐྱོད་པ་དང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལྷག་པའི་ལྷའོ། །ལྟེ་བའི་ཆུ་སྐྱེས་ལ། སའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་སྟེ་དྲི་དང་། གཟུགས་དང་། རོ་དང་། རེག་བྱ་དང་། སྒྲའི་མཚན་ཉིད་དོ། །སྙིང་གའི་ཆུ་ སྐྱེས་ལ་ཆུའི་ཡོན་ཏན་བཞི་སྟེ།གཟུགས་དང་། རོ་དང་། རེག་བྱ་དང་། སྒྲའི་མཚན་ཉིད་དོ། །མགྲིན་པའི་ཆུ་སྐྱེས་ལ་མེའི་ཡོན་ཏན་གསུམ་སྟེ། རོ་དང་། རེག་བྱ་དང་། སྒྲའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དཔྲལ་བའི་ཆུ་སྐྱེས་ལ་རླུང་གི་ཡོན་ཏན་གཉིས་ཏེ། རེག་བྱ་དང་། སྒྲའི་མཚན་ཉིད་དོ། །གཙུག་ཏོར་གྱི་ཆུ་ སྐྱེས་ལ་སྟོང་པའི་ཡོན་ཏན་གཅིག་སྟེ་སྒྲ་ཙམ་མོ།།དེ་རྣམས་བཟུང་ནས་སྡུད་པའི་རིམ་པས་ཀུན་ཁྱབ་མར་གཤེགས་སོ། །སྐྱེད་པ་ཡིས་ནི་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པས་ས་སྟེ་ལྟེ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་འཇུག་གོ། །འོག་ཏུ་ལྟ་གསང་ནོར་བུའི་པདྨ་ལ་སྟེ། དུང་ཅན་མ་ལ། ལུས་ངག་སེམས་ནི་འབབ་མ་སྟེ་ནི་སྙིང་ སྟོབས་དང་རྡུལ་དང་མུན་པའི་དབྱེ་བས་ཡོན་ཏན་གསུམ་དང་གཉིས་དང་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་དོ།།སྡུད་པའི་རིམ་པས་གཤེགས་པའོ། །སྐྱེད་པ་ཡིས་བྱོན་པའོ། །འདི་ནི་དུང་ཅན་མའོ། །བུད་མེད་བདེ་བ་ཡིན་ཏེ་འཁྲིག་པ་ནས་བོན་འབབ་བོ། །དུས་སུ་སྟེ་རྡུལ་འབྱུང་བ་ན་ཁྲག་འབབ་བོ། །སྲོག་དང་ཐུར་ སེལ་གྱི་རྩ་དག་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྐུའི་དངོས་པོར་གསུངས་པ།སྟེང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྟེང་དུ་སྲོག་ལ་གཡས་དང་གཡོན་པ་ནི་གཡས་པ་དང་གཡོན་པ་དག་སྟེ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་སྐུའི་དངོས་པོའོ། །འོག་ཏུ་ནི་ཐུར་སེལ་དུའོ།

“水火自性”者，如前依次為持蓮和持寶。無量光和寶生為增上天。 “下方”即下行。“中脈”等說大小便下降，上說暗性二脈普行自性之義是：上方為左脈者，其下方中央成為大便脈。上方為右者，下方左邊小便下降。 彼二依次，說為持輪和持劍。毗盧遮那和不空成就自性。上方為中脈者，下方右邊精液下降。彼等也是空性和智慧自性，不動佛和金剛薩埵為增上天。 臍輪蓮花有地之五德：香、色、味、觸、聲之相。心輪蓮花有水之四德：色、味、觸、聲之相。喉輪蓮花有火之三德：味、觸、聲之相。額輪蓮花有風之二德：觸、聲之相。頂輪蓮花有空之一德即唯聲。 彼等攝持后以收攝次第趣遍主尊。以生起以空性等地即入臍輪。下觀密處蓮花即都干摩，身語心下降即以勇、塵、暗差別為三德、二德、一德自性。 以收攝次第而行。以生起而來。此即都干摩。女性樂即從交合精液下降。時即紅塵生時血下降。 說命氣和下行脈為方便智慧身體：“上方”等，上方命氣左右即左右二者，為智慧方便身體。下方即下行。

།སྟེང་དང་འོག་ཏུ་རྡུལ་དང་ས་བོན་འབབ་པའོ། །གང་ ཞིག་འོག་ཏུ་བུད་མེད་རྣམས་ཀྱི་ནམ་མཁའི་གདོང་ལས་ས་བོན་འབབ་པ་དེ་ཉིད་གང་གི་ཚེ།རྡུལ་འབབ་པ་དེའི་ཚེ་གཏུམ་མོར་འགྱུར་རོ། །དེའི་དུས་ཉིད་དུ་ཡང་ཟླ་མཚན་གྱི་དུས་ཏེ་བུད་མེད་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་གི་རྩ་གཡུང་མོར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཉིས་པོ་ཇི་ལྟར་ཡང་བུད་མེད་དག་ལ་སྐྱེས་པའི་རེག་ པ་མེད་པའོ།།སྐྱེས་པའི་ཟླ་མཚན་གྱི་དུས་དང་ས་བོན་འབྱུང་བའི་དུས་སུ་དེ་ཉིད་གཡུང་མོ་དང་ཀུན་འདར་མར་འགྱུར་རོ། །སྣའི་སྦུབས་གཡོན་པ་དང་གཡས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་འཆར་བ་གསུངས་པ། རྣམ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བའི་རིམ་པས་སོ། །ས་སོགས་ནི་སྡུད་པའི་ རིམ་པས་སོ།།དབུས་སུ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་དུའོ། །དྲུག་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྔ་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་རེ་རེའི་རྐང་པ་དང་བཅས་པའི་བཅུ་གཅིག་གི་དབུགས་རྣམས་བཟུང་ནས་རྐང་པ་དང་བཅས་པའི་ལྔ་བཅུ་རྩ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དབུགས་ འབབ་པའོ།།འདི་རྣམས་ཀྱི་གཡོན་དང་གཡས་དང་དབུས་མའི་རྩ་རྣམས་ཀྱི་ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོ་ལ་རིམ་པ་བཞིན་ལྟེ་བའི་པདྨ་འདབ་མ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་དྲུག་ཅུ་སྟེ། དུས་སྦྱོར་གཡོན་པ་ལ་མི་མཉམ་པ་ལུག་ལ་སོགས་པའོ། །དུས་སྦྱོར་གཡས་པ་ལ་མཉམ་པ་ཁྱུ་མཆོག་ལ་སོགས་པའོ། ། དེ་ལ་གཡས་སུ་ཁྱུ་མཆོག་གི་དུས་སྦྱོར་ལ་གང་གི་ཚེ་རླུང་འབབ་པ་དེའི་ཚེ། རྩ་བ་སྟེ་སྣའི་སྦུབས་ཀྱི་འོག་གི་ཆ་ལ་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་རེ་རེ་ལ་དབྱུ་གུ་གཅིག་རྒྱུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གཡོན་གྱི་ཆ་ལ་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །གཡས་ཏེ་གཡས་ཀྱི་ཆ་ལ་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །སྟེང་གི་ཆ་ལ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །དབུས་སུ་སྟོང པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ།དེ་ལྟར་སྣའི་བུག་པ་གཉིས་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་རེ་རེ་ལ་དབྱུ་གུ་འབབ་པ་སྟེ། དབྱུ་གུ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་ལྔ་འབབ་པོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ས་སོགས་ཞེས་པ་ཡང་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཙམ་སྟེ། ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བཟུང་ངོ་། །རྩ་གཅིག་ནས་དབུགས་དུ་འབབ་ཅེ་ན་གསུངས་ པ།རྩ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རིམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་ལ་སོགས་པ་དང་། ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པས་སོ། །ལྔ་ཡིས་བསྒྱུར་བས་སྟོང་དང་བརྒྱད་བརྒྱའི་དབུགས་རྣམས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་རྩ་ལྔ་པོ་ལ་འབབ་པའོ།

上下紅塵和精液下降。某時從女性虛空面下降精液時，當紅塵下降時成為猛火。 即于彼時為月經時，女性上脈成為野性。因此二者如何亦是女性無男性觸。 男性月經時和精液生時，彼成為野性和普顫。 說左右鼻孔輪顯現：“識”等即以虛空等生起次第。“地等”即以收攝次第。中央即中道。第六即智慧輪，從虛空等五輪中，攝持每輪帶支分的十一氣息，成為帶支分的五十六自性氣息下降。 此等左右中脈于日夜依次於臍蓮十二瓣自性有六十輪：左時輪為不等即羊等，右時輪為相等即牛等。 其中右邊牛時輪當風下降時，根即鼻孔下分各有一地輪支分執行。如是彼之左分為水輪。右即右分為火輪。上分為風輪。中央為空輪。 如是二鼻孔各輪支分下降，即五支分以五輪下降之義。 “地等”也僅是表示，虛空等也攝持。 若問從一脈下降幾氣息？說：“從脈”等，“依次”即以地等和虛空等。以五乘成為一千八百氣息。彼等也下降於五脈。

།སྟོང་དང་བརྒྱད་བརྒྱའི་དབུགས་ རྣམས་ཀྱང་འཕོ་བ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་བསྒྱུར་བས་ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོ་ལ་དྲུག་བརྒྱས་ལྷག་པའི་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་གི་དབུགས་སུ་འགྱུར་རོ།།དེ་ཉིད་གསུངས་པ། དྲུག་ཅུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གཡོན་གྱི་རྩ་ལ་དུས་སྦྱོར་འཆར་བ་གསུངས་པ། འདབ་མའི་དབུས་དང་ཞེས་པ་སྟེ། གང་གི་ ཚེ་གཡོན་པའི་རྩ་ལ་ལུག་ལ་སོགས་པ་སྣ་བུག་གི་དབུས་སུ་སྟོང་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བབ་པ་དེའི་ཚེ་ནང་གི་འདབ་མའི་དབུས་སུ་འབབ་པོ་ཞེས་པ་མཆོད་པར་བྱའོ།།དེ་ནས་ཤར་ཞེས་པ་སྟེང་དུ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །གཡས་སུ་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །གཡོན་དུ་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །ནུབ་ཏུ་ཞེས་པ་ འོག་གི་ཆ་ལ་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ།།རིམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་སོ། །མཁའ་སོགས་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སྔར་བརྗོད་པ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཕན་ཚུན་ཐབས་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབྱེ་བ་གསུངས་པ། ནུབ་ཅེས་པ་འོག་གི་ དཀྱིལ་འཁོར་རོ།།ཤར་དུ་ཞེས་པ་སྟེང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ས་སྟེང་དང་། རླུང་སྟེ་འདི་དག་ཕན་ཚུན་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཏུ་འགྱུར་བ་གསུངས་པ། མཐེ་བོང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་མཐེ་བོང་སའི་རང་བཞིན་ནོ། །མིང་མེད་ནི་རླུང་གི་རང་བཞིན་ཏེ། འདི་དག་ཕན་ཚུན་ཐབས་དང་ ཤེས་རབ་ཉིད་དེ།གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་རིགས་གཞན་དང་འཁྱུད་པས་འབྲས་བུ་འབྱུང་གི་རང་གི་རིགས་དང་འཁྱུད་པས་མ་ཡིན་ཏེ། རང་ལ་རང་གིས་བྱ་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སའི་ཁམས་ལས་བྱུང་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་ཡིན་པས། རླུང་གི་ཁམས་ལས་བྱུང་བའི་ཡུལ་ རེག་བྱ་འཛིན་ཏོ།།དེས་ན་གསུངས་པ། མཐེ་བོང་དང་ནི་མིང་མེད་དག་།ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཡས་དང་གཡོན་གྱི་མེ་དང་ཆུ་ཐབས་ཤེས་རབ་ཏུ་འགྱུར་བ་གསུངས་པ། གཡས་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་ཡང་མེའི་ཁམས་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་ཡུལ་རོ་དང་ཆུའི་ཁམས་ལས་བྱུང་ བའི་རོ་འཛིན་གྱི་དབང་པོས་འཛིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་མཛུབ་མོ་དང་གུང་མོ་དག་རལ་གྲིར་འགྱུར་བས་སོ། །མཆེ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་ཟླ་བ་ཕྱེད་པའི་ཚུལ་ལོ། །གྲི་གུག་ཅེས་པ་ནི་གྲི་གུག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་མཐེའུ་ཆུང་ངོ་། །སྟོང་པ་སྟེ་སྟོང་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་མི་འགྱུར་བ་སྟེང་དང་འོག་ཏུ་ཕན་ཚུན་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་བོ།

一千八百氣息也以十二遷移相乘，于日夜成為超過六百的二萬一千氣息。即說彼：“六十”等。 說左脈時輪顯現：“瓣中”者，當左脈羊等於鼻孔中空輪下降時，于內瓣中下降即應供養。 “然後東”即上方風輪。右方火輪。左方水輪。“西”即下分地輪。 “依次”即以虛空等次第。“空等”等即明顯前說。 說五輪互為方便智慧差別：“西”即下輪。“東”即上輪，依次為地上和風，說此等互為方便智慧：“拇指”等，拇指為地性。無名為風性，此等互為方便智慧，以所取能取體性。 如是以與異種擁抱生果，非與自種擁抱，因為自對自作相違。從地界生為身根，故執持從風界生的觸境。因此說：“拇指與無名”等。 如是說右左火水成為方便智慧：“右及”等，此中也從火界生為味境，由從水界生的味根執持。因此以中指和無名指成為劍。 虎牙印為半月相。“鉤刀”即鉤刀印為小指。空即空輪和不變上下互為方便智慧。

། དཀྱིལ་འཁོར་བཅུ་པོ་ཡང་དག་སྦྱོར། །ཞེས་པ་གཡོན་པ་དང་གཡས་པ་ནས་འབབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཅུ་པོ་རྣམས་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ནི་གཅིག་ཉིད་དུ་གྱུར་ཏེ་དབུ་མར་འབབ་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་སོར་མོ་རྣམས་ནི་སྟེ། ས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་རྣམས་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་སྤྱི་བོར་ནི། མགོ་བོར་བྱས་པ རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པར་འགྱུར་རོ།།འདིས་དེ་དག་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱའོ། །དབུས་མར་འབབ་པའི་སྦྱོར་བ་འཛག་པ་མེད་པའི་བདེ་བས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྟེང་ནས་འབབ་པ་རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོར་བྱའོ། །དེ་ཁོ་ན་གྲི་གུག་དང་བཅས་པ་སྟེ། མི་ཤེས་པ་གཅོད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་པོ་ནི་རྣམ་པར་ ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའོ།།ཁམས་ནི་ས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །རྡོ་རྗེ་གསུམ་ནི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྣམས་སོ། །འདི་རྣམས་དབུས་མར་སོང་ན་གཅིག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་བདེན་པའོ། །འཆི་ལྟས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསུངས་ལ། གཡོན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཡོན་པའམ་གཡས་པ་ལ་རིམ་ པ་བཞིན་དུ།རླུང་ལྷག་པ་ཞག་གཅིག་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཞག་ལྔ་གང་གི་ཚེ་འབབ་པ་དེའི་ཚེ་ལོ་གསུམ་གྱིས་འཆི་བར་བལྟའོ། །འདི་དག་གི་བར་དུ་གཡས་པའི་རྩའི་འཆི་ལྟས་དེ་རྙེད་པ་བསྟན་ཏོ། །ལྔ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཉི་མ་ལྔ་རྒྱུ་ན། ལོ་གསུམ་གྱིས་འཆི་ཞིང་སྙིང་སྟོབས་ཟད་པར་བྱེད་ལ་ལོ་ གཅིག་ཏུ་མི་རྒྱུའོ།།སླར་ཡང་ལོ་ཕྱི་མ་ལ་རྡུལ་ཟད་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཉི་མ་བཅུ་རྒྱུའོ། །སླར་ཡང་མི་རྒྱུའོ། །སླར་ཡང་ལོ་ཕྱི་མ་ལ་མུན་པ་ཟད་པའི་དོན་དུ་ཉི་མ་བཅོ་ལྔ་ལ་རྒྱུའོ། །ཉི་མ་ཉི་ཤུ་རྒྱུ་ན་ཚེ་ཟླ་བ་དྲུག་གོ། །ཉི་མ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་རྒྱུན་ཚེ་ཟླ་བ་གསུམ་མོ། །འདིས་ནི་ཉི་མས་ཟླ་བའི་ཡོན་ཏན་སྒྲ་དང་། རེག་ བྱ་དང་།རོ་དང་། གཟུགས་དང་། དྲི་རྣམས་བཟུང་ནས་འཆི་ལྟས་ཀྱི་ཉི་མ་རྣམས་བསྟན་ཏེ། ཁྱིམ་ལྔ་པོ་ཇི་སྲིད་པར་ལྔ་ཚན་ལྔ་པོ་དེས་འཕེལ་ལོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་དྲུག་པ་དང་བདུན་པ་ལ་གཅིག་གིས་ལྷག་པའི་རིམ་པས་འཕེལ་ལོ་ཞེས་པའོ། །ཁྱིམ་བདུན་པ་ལ་རྒྱས་པའི་དུས་ཏེ། གང་དུ་སྲོག་འཕེལ་བ་ མེད་པར་གང་གིས་ཀྱང་བྱ་བར་མི་ནུས་ཏེ།ཁུ་བའི་ཁམས་ལ་འཆི་ལྟས་ཀྱི་རླུང་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་རྒྱས་པའི་དུས་ལས་ཁུ་བའི་ཁམས་ཟད་པའི་དོན་དུ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རིམ་པས་ཉི་མ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་རྒྱུའོ།

“十輪正相應”者，從左右下降的十輪正相應即成為一體而下降於中脈。因此諸指即地等自性者合掌于頂即頭成為一尖金剛。以此表示彼等。 中脈下降相應無漏樂的菩提心從上下降於金剛尖。彼即具鉤刀，因為是斷除無明自性。蘊即識等。界即地等。三金剛即身語意。此等入中脈成為一體是真實。 說死兆相：“左”等，於左或右依次，風過多一日，如是五日當下降時，應觀三年死。此等間說得右脈死兆。 “五”等，若日行五，三年死且耗盡勇氣而一年不行。復於後年為耗盡塵故日行十。復不行。復於後年為耗盡暗故於十五日行。日行二十壽命六月。日行二十五壽命三月。 此說日攝月德聲、觸、味、色、香后示死兆諸日：五宮多少以五個五增長。然後于第六七宮以一增長依次增長。 第七宮為圓滿時，任誰亦不能無命增長，因為精界入死兆風故。然後從圓滿時為耗盡精界故於第八瓣等依次日行三十三。

།འདིར་ཁྱིམ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ ལམ་རིག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་མུ་ཁྱུད་གཉིས་ས་ལ་སོགས་པ་ལ་བྲིས་ནས།མུ་ཁྱུད་དང་པོ་ལ་ཤར་ལ་སོགས་པར་ཆུ་སྲིན་ལ་སོགས་པ་དང་། སྐྱེ་བའི་ཁྱིམ་ལ་སོགས་པར་འཆི་ལྟས་ཀྱི་ཉི་མ་དང་། ཚེའི་ལྷག་མ་ལོ་དང་ཟླ་བ་དང་ཉི་མའི་དབྱེ་བས་དགོད་པ་གསུངས་ པ།གསུམ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མཉམ་པ་ནི་ལོའོ། །ཟླ་བ་ནི་དྲུག་དང་། གསུམ་དང་། ཟུང་དང་། ཟླ་བ་རྣམས་སོ། །ཉི་མ་ནི་ཚེས་དང་། ཕྱོགས་དང་། ལྔ་དང་། ཡོན་ཏན་དང་། གཉིས་དང་། གཅིག་གིས་དེ་བཞིན་དུ་ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །མུ་ཁྱུད་གཉིས་པ་ལ་ ཡང་མདོར་བསྟན་པ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དུ་ཉི་མ་འདོར་བ་བརྗོད་པར་བྱས་ཏེ།ཤར་ནི་སྐྱེ་བའི་ཁྱིམ་གྱི་འདབ་མའོ། །ལོ་ལས་བརྒྱད་ཅུ་ལྷག་པའི་སྟོང་ཕྲག་གི་ཉི་མའི་བདག་ཉིད་ལས་སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔ་ལྷག་པའི་སུམ་བརྒྱའི་ཉི་མའི་ཚོགས་འདོར་བའོ། །དེ་ནས་འདབ་མེད་སྟོང་བར་བྱས་ནས་འདབ་མ་ གཉིས་པ་ལ་ཉི་མ་ལྷག་པའི་ཚོགས་བཟུང་ནས།སྲོག་ནུས་པ་རབ་ཏུ་འཇུག་སྟེ། དེར་ཡང་རྒྱུ་བའི་ཉི་མ་དང་བཅས་པ་བཞི་བཅུ་རྩ་ལྔ་ལྷག་པའི་སུམ་བརྒྱའི་ཉི་མ་འདོར་རོ། །དེ་ནས་གཉིས་པ་སྟོང་པར་བྱས་ཏེ་ཉི་མ་ལྷག་མ་རྣམས་བཟུང་ནས་གསུམ་པ་ལ་འཇུག་སྟེ་དེར་ཡང་། རྒྱུ་བའི་ཉི་མ་དང་བཅས་པ་བདུན་ ཅུས་ལྷག་པའི་ཉི་མ་བརྒྱ་འདོར་རོ།།གསུམ་པ་སྟོང་པར་བྱས་ཏེ། ཉི་མ་ལྷག་མ་རྣམས་བཟུང་ནས། བཞི་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། དེར་ཡང་འཕེལ་བའི་ཉི་མ་དང་བཅས་པ་ཉི་མ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཉིས་འདོར་རོ། །དེའི་འདབ་མ་སྟོང་པར་བྱས་ཏེ། ཉི་མ་ལྷག་མ་རྣམས་བཟུང་ནས་ལྔ་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། དེར་ཡང་ འཕེལ་བའི་ཉི་མ་དང་བཅས་པ་ཉི་མ་ལྔ་བཅུ་རྩ་བདུན་འདོར་རོ།།དེ་ནས་དྲུག་པར་ཉི་མ་ལྷག་མ་རྣམས་བཟུང་ནས་འཇུག་སྟེ། དེར་ཡང་འཕེལ་བའི་ཉི་མ་དང་བཅས་པ་ཉི་མ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་འདོར་རོ། །དེ་ནས་དྲུག་པ་སྟོང་པར་བྱས་ཏེ། བདུན་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། དེར་ཡང་འཕེལ་བའི་ཉི་མ་དང་བཅས་པ་ཉི་མ་ཉི་ཤུ་ རྩ་བདུན་གྱི་ཚོགས་འདོར་རོ།།བདུན་པ་སྟོང་པར་བྱས་ཏེ། ཉི་མའི་ཚོགས་ལྷག་མ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་བཟུང་ནས་བརྒྱད་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། དེར་ཡང་ཉི་མ་བཅོ་ལྔ་འདོར་རོ། །བརྒྱད་པ་སྟོང་པར་བྱས་ཏེ། ཉི་མ་ལྷག་མ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་བཟུང་ནས་དགུ་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། དེར་ཡང་ཉི་མ་བཅུ་འདོར་རོ།

此處十二宮輪或明等十二支自性二圓圈于地等畫后，于第一圓圈東等處摩羯等和生宮等處死兆日，以壽餘年月日差別安立，說：“三二”等。 “等”即年。月即六、三、雙、月等。日即日、分、五、德、二、一，如是有情壽命流轉。 第二圓圈也僅略說后為隨覺故說舍日：東即生宮瓣。從年八十餘千日自性中舍三百三十五日聚。 然後空無瓣後於第二瓣攝餘日聚，命力極入，彼中也舍具行日三百四十五日。 然後空第二，攝餘日入第三，彼中也舍具行日一百七十日。 空第三，攝餘日入第四，彼中也舍具增日八十二日。 空其瓣，攝餘日入第五，彼中也舍具增日五十七日。 然後攝餘日入第六，彼中也舍具增日二十八日。 然後空第六，入第七，彼中也舍具增日二十七日聚。 空第七，攝餘日聚三十六入第八，彼中也舍十五日。 空第八，攝餘日二十一入第九，彼中也舍十日。

།ལྷག་མ་ ཉི་མ་བཅུ་གཅིག་བཟུང་བས་དགུ་པ་སྟོང་བར་བྱས་ཏེ།བཅུ་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། བཅུ་པ་ལ་ཉི་མ་ལྔ་འདོར་ཏེ། ལྷག་མ་ཉི་མ་དྲུག་བཟུང་ནས་ཉི་མ་གསུམ་འདོར་རོ། །དེ་ནས་བཅུ་གཅིག་པ་སྟོང་པར་བྱས་ཏེ། ཉི་མ་ལྷག་མ་གསུམ་བཟུང་ནས་བཅུ་གཉིས་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། དེར་ཉི་མ་གཉིས་འདོར་རོ། །ཉི་མ་ལྷག་མ་ གཅིག་བཟུང་ནས་ལྟེ་བ་ལ་འཇུག་སྟེ།།དེ་ལྟར་བརྒྱད་ཅུ་ལྷག་པའི་སྟོང་གི་གྲངས་ཀྱིས་ཉི་མ་དབུས་མའི་ལོ་གསུམ་གྱི་ཉིན་ཞག་གིས་སྲོག་གི་ནུས་པ་ཁྱིམ་བཅུ་གཉིས་འཁོར་ལོ་འདོར་བའོ། །དེ་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་འདོར་ཏེ། དབུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས་རྣམ་ཤེས་དང་སྲོག་གི་རླུང་གི་ལྷན་ཅིག་ འགྲོ་བ་གཞན་དུ་འཕོའོ།།གཡོན་པའི་རྩའི་འཆི་ལྟས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། རྩ་བ་ནས་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྩ་བ་ནས་ནི་ཞེས་པ་སྲོག་གི་སྐྱེ་བའི་ཁྱིམ་གྱི་ཉི་མ་ལས་རེ་རེས་ལྷག་པ་ནི་ཟླ་བ་འབྱུང་བ་སྟེ། འཕོ་བའི་དུས་ཀྱི་ཟླ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །འདིར་ཡང་སྔར་བཞིན་དུ་ ཁྱིམ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བྲིས་ནས།མུ་ཁྱུད་དང་པོ་ལ་འཆི་ལྟས་ཀྱི་ཉི་མ་དང་། མུ་ཁྱུད་གཉིས་པ་ལ་ཚེའི་ཟླ་བ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་པོ་གཞག་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཟླ་བ་གཅིག་མི་རྒྱུ་སྟེ། འཆི་ལྟས་ཀྱི་ཉི་མ་འཕེལ་ལོ། །ཟླ་བ་གཉིས་པའི་མཐར་ཟླ་བ་གསུམ་པ་ལ་འཇུག་པ་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་འདབ་མར་ ཉི་མ་གཉིས་རྒྱུའོ།།དེ་ནས་ཟླ་བ་གསུམ་པ་ལ་མི་རྒྱུའོ། །ཟླ་བ་བཞི་བའི་མཐར་ཟླ་བ་ལྔ་པ་ལ་འཇུག་པ་ནི་ཉི་མ་གསུམ་རྒྱུའོ། །དེ་ནས་ཟླ་བ་དྲུག་པ་ལ་མི་རྒྱུའོ། །དེ་ལྟར་ཟླ་པ་དྲུག་གིས་འཆི་ལྟས་ཀྱི་ཉི་མ་གསུམ་པོ་རྣམས་ཏེ་བར་གྱི་ཉི་མ་གསུམ་རྣམས། མཐར་གཡས་པ་དང་དབུས་མའི་འཆི་ལྟས་ཀྱི་ ཆོས་ཅན་རྣམས་སོ།།དེ་ལྟར་ཟླ་བ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་རྣམས་ལས་འཆི་ལྟས་ཀྱི་ཉི་མ་དང་བཅས་པའི་འཚོ་བའི་ཟླ་བ་དྲུག་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་འདབ་མ་དེར་སྲོག་གི་རླུང་མི་རྒྱུའོ། །དེ་ལྟར་ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོ་ལ་འཕོ་བ་བཅུ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཞིང་ཁྲི་ཕྲག་གཉིས་དང་བརྒྱ་ཕྲག་གཉིས་ཀྱི་དབུགས་ཀྱིས་སོ། །འདབ་མ་ ཡོངས་སུ་འདོར་བ་ཡིན་གྱི།དབུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནི་དམན་པ་མེད་དོ། །དེ་ནས་འདབ་མ་གཉིས་པ་ལ། ཟླ་བ་བདུན་པ་དང་། བརྒྱད་པ་དང་། དགུ་པ་ལ་གྲངས་བཞིན་དུ། ཉི་མ་བཞི་དང་། ལྔ་དང་། དྲུག་རྣམས་རྒྱུའོ།

攝餘日十一空第九，入第十，于第十舍五日，攝餘日六后舍三日。 然後空第十一，攝餘日三入第十二，彼處舍二日。 攝餘日一入臍。如是以八十餘千數日，中三年日夜命力舍十二宮輪。 然後也舍識，從氣輪識與命風共往他處遷。 當說左脈死兆：“從根”等，“從根”即從命生宮日以一一增為月生，以遷時月分差別等。 此中也如前畫十二宮輪，于第一圓圈死兆日，于第二圓圈安立壽命三十六月。 然後一月不行，死兆日增。第二月末入第三月，于彼瓣日行二。 然後于第三月不行。第四月末入第五月即日行三。 然後于第六月不行。如是六月死兆三日即中間三日，最後右和中死兆法。 如是從三十六月中具死兆日的活命六月已過。 然後于彼瓣命風不行。如是于日夜成為十一遷，以二萬二百氣息。 是舍瓣，氣輪無減。 然後于第二瓣，第七、八、九月依數日行四、五、六。

།དེ་ནས་ཟླ་བ་སུམ་ཅུ་ལས་ཁྱིམ་ཕྱི་མའི་འཚོ་བའི་ ཟླ་བ་གསུམ་སོང་ངོ་།།དེ་ནས་ཟླ་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་བཟུང་ནས་འདབ་མ་གསུམ་པ་ལ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་དོ། །འདབ་མ་སུམ་ཅུ་ལ་འཕོ་བ་བཅུ་གཉིས་ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོར་འགྱུར་རོ། །ཟླ་བ་སོ་སོ་ལ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་ཉི་མ་བདུན་དང་བརྒྱད་དང་དགུ་རྣམས་རྒྱུའོ། །ཟླ་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་རྣམས་ལས་ཟླ་བ་གསུམ་ཆད་ པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟར་སྔར་གསུངས་པའི་རྣམ་པས་ཁྱིམ་གྱི་འདབ་མ་གསུམ་འདོར་ཏེ། འདབ་མ་དགུ་པོ་རྣམས་ལ་འཕོ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཉི་མ་བཅུ་དང་ཉི་མ་བཅུ་གཅིག་དང་ཉི་མ་བཅུ་གཉིས་རྒྱུའོ། །འདབ་མ་བཞི་པ་འདོར་ཏེ། འཚོ་བའི་ཟླ་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ལས་ཟླ་བ་གསུམ་ཆད་པར་འགྱུར་ རོ།།དེ་ལྟར་ཉི་མ་བཅུ་གསུམ་དང་། ཉི་མ་བཅུ་བཞི་དང་། ཉི་མ་བཅོ་ལྔ་ལའོ། །དེ་ནས་འདབ་མ་ལྔ་པ་དོར་ཏེ། འདབ་མ་བདུན་རྣམས་ལ་འཕོ་བར་བྱེད་དོ། །ཟླ་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ལས་ཟླ་བ་གསུམ་ཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉི་མ་བཅུ་དྲུག་དང་བདུན་བཅུ་བདུན་དང་བཅོ་བརྒྱད་རྣམས་ཟླ་བ་སོ་སོ་ལ་རིམ་པ་ ཇི་ལྟ་བར་རྒྱུའོ།།འདབ་མ་དྲུག་དོར་ཏེ་འདབ་མ་དྲུག་རྣམས་སུ་འཕོ་བར་བྱེད་དོ། །ཟླ་བ་བཅོ་བརྒྱད་ལས་འཚོ་བའི་ཟླ་བ་གསུམ་ཆད་དོ། །ཉིན་ཞག་གཅིག་གིས་དམན་པའི་ཉི་ཤུ་དང་། ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་རྣམས་ཟླ་བ་སོ་སོ་ལ་རྒྱུ་སྟེ། ཁྱིམ་བདུན་པ་དོར་ནས་ཁྱིམ་ལྔ་རྣམས་སུ་འཕོ་བར་བྱེད་དོ། །ཟླ་བ་ བཅོ་ལྔ་ལས་འཚོ་བའི་ཟླ་བ་གསུམ་ཆད་དོ།།དེ་ལྟར་ཉིན་ཞག་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་དང་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་དང་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་སྟེ། འདབ་མ་བརྒྱད་པ་སྤངས་ཏེ་འདབ་མ་བཞི་པོ་རྣམས་སུ་འཕོ་བར་བྱེད་དོ། །ཟླ་བ་བཅུ་གཉིས་ལས་འཚོ་བའི་ཟླ་བ་གསུམ་ཆད་དོ། །དེ་ལྟར་ཉིན་ཞག་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་དང་། ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་དང་། ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་རྣམས་གང་གི་ཚེ་རྒྱུ་བ་དེའི་ཚེ་འདབ་མ་དགུ་པ་དོར་ཏེ་འདབ་མ་གསུམ་པོ་རྣམས་སུ་འཕོ་བར་བྱེད་དོ། །ཟླ་བ་དགུ་པོ་རྣམས་ལས་འཚོ་བའི་ཟླ་བ་གསུམ་ཆད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉིན་ཞག་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་དང་། ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་དང་། སུམ་ཅུ་རྣམས་གང་གི་ཚེ་རྒྱུ་བ་དེའི་ཚེ་འདབ་མ བཅུ་པ་དོར་ཏེ་འདབ་མ་གཉིས་སུ་འཕོ་བར་བྱེད་དོ།།ཟླ་བ་དྲུག་ལས་འཚོ་བའི་ཟླ་བ་གསུམ་ཆད་དོ། །ཉིན་ཞག་སུམ་ཅུ་རྩ་གཅིག་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་རྣམས་གང་གི་ཚེ་རྒྱུ་བ་དེའི་འདབ་མ་བཅུ་པ་དོར་བྱེད་ཏེ། འདབ་མ་བཅུ་གཅིག་པར་འཕོ་བར་བྱེད་དོ།

然後從三十月中後宮活命三月已過。然後攝二十七月于第三瓣普行。於三十瓣日夜成為十二遷。于各月依次日行七、八、九。從二十七月中減三月。 如是以前說相舍三宮瓣，於九瓣遷移。如是日行十、十一、十二。舍第四瓣，從二十四活命月中減三月。 如是于日十三、十四、十五。然後舍第五瓣，於七瓣遷移。從二十一月中減三月。如是日十六、十七、十八于各月依次行。 舍第六瓣於六瓣遷移。從十八月中減活命三月。少一日的二十、二十一于各月行，舍第七宮於五宮遷移。從十五月中減活命三月。 如是日二十二、二十三、二十四依次行，舍第八瓣於四瓣遷移。從十二月中減活命三月。 如是當日二十五、二十六、二十七行時，舍第九瓣於三瓣遷移。從九月中減活命三月。 如是當日二十八、二十九、三十行時，舍第十瓣於二瓣遷移。從六月中減活命三月。 當日三十一、三十二、三十三行時，舍第十瓣，于第十一瓣遷移。

།ཟླ་བ་གསུམ་ལས་འཚོ་བའི་ ཉིན་ཞག་དགུ་བཅུ་རྣམས་ཀྱིས་ཆད་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ནས་སྔར་གྱི་འདབ་མར་མི་རྒྱུ་བ་ཉིན་ཞག་གསུམ་ལས་འདབ་མ་བཅུ་གཉིས་པར་ཉིན་ཞག་གཉིས་རྒྱུའོ། །དེ་ནས་འདབ་མ་བཅུ་གཉིས་པ་དོར་ཏེ། དེ་ནས་ལྟེ་བ་ལ་ཉི་མ་གཅིག་རྒྱུ་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་སྲོག་གི་དབུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྣམ་པར་ཆད་པར་གྱུར་ གྱི་བར་དུའོ།།དེ་ལྟར་གཡོན་པའི་འཆི་ལྟས་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་འཆི་བར་འགྱུར་རོ། །དབུས་མར་རྒྱུ་བ་གསུངས་པ། དབུས་མ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དུས་སུ་འཆི་བ་ནི་ལོ་བརྒྱ་རྫོགས་པ་ལ་དབུ་མར་རྒྱུ་བ་སྟེ། མཉམ་དང་མི་མཉམ་ཉིན་ཞག་གིས་ནི་ཁྱུ་མཆོག་ལ་སོགས་པ་དང་། ལུག་ ལ་སོགས་པ་ལ་མ་སྐྱེས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་རྒྱུ་བ་གསུངས་པ།དབུས་མ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །ཕྱོགས་གཉིས་རྣམ་པར་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ནི། གང་གཡས་པ་དང་གཡོན་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་སོ། །གཞན་དུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །འཆི་བ་བསླུ་བའི་དོན་དུ་གསུངས་པ། འཆི་ལྟས་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ཏེ། སྲོག་ནི་སྟེ་སྲོག་གི་རླུང་དཔྲལ་བར་གཞུག་པར་བྱའོ། །ཀུན་སྤངས་གོ་འཕང་ནི་དབུ་མར་རྒྱུ་བ་ཉིད་དོ། །གཞན་དུ་ཞེས་པ་ག་ལྟེ་ཟླ་བ་དང་ཉི་མར་འགྲོ་བ་འགོག་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་བླང་བ་མེད་ན་དེའི་ཚེ་ཀུན་སྤངས་མའི་ལམ་དུ་སྲོག་གི་རླུང་མི་འཇུག་གོ་།འོག ཏུ་ཡང་ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་དུང་ཅན་མར་མི་འཇུག་གོ་།དེ་ལྟར་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན་གསུངས་པ། དེ་མ་ཞུགས་ན་འཆི་བ་ཡིན་ཏེ། སྲོག་དང་ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་དེ་དག་ཀུན་སྤངས་དང་། དུང་ཅན་མར་མ་ཞུགས་ན་འཆི་བ་ཁོ་ནའོ། །དགའ་བ་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་གསུངས་པ། ཁུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཙུག་ཏོར་ནས་ཞེས་པ་ནི་དེའི་སྐབས་ནས་སོ། །མཛོད་སྤུའི་པདྨ་རུ་ནི་སྨིན་མའི་དབུས་སུ་ཁུ་བ་འོངས་པ་དགའ་བ་སྟེ་དང་པོའོ། །དེ་ནས་མགྲིན་པ་དང་སྙིང་གར་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྟེ། གཉིས་པའོ། །དེ་ནས་རྣམ་པར་དགའ་བ་ནི་རྩེ་བ་དང་དམ་དུ་འཁྱུད་པ་དང་ཤིང་ཡིག་དང་། མགྲིན་པའི་གླུ་ཛ་ན་ལ སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ལྟེ་བ་དང་གསང་བར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོང་ན་སྣ་ཚོགས་པའི་དགའ་བ་སྟེ་གསུམ་པའོ།།གསང་བ་ནས་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་མཐར་ཐུག་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཛག་པ་མེད་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་སྟེ་བཞི་པའོ། །དེ་ཡང་རབ་ཏུ་མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་ཏེ། རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་ནི་ཆགས་པ་དང་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

從三月中以九十日減活命。然後從前瓣不行三日中於第十二瓣日行二。然後舍第十二瓣，然後于臍日行一，直至命氣輪斷絕為止。 如是以左死兆非瑜伽者將死。說中行：“中”等，時死即百年圓滿於中脈行，以等不等日于牛王等和羊等未生故說于壇城行，“中”等。 因兩方損壞故，即右和左兩方。“他處”等易解。 為欺死故說：“死兆相”等，命即命風應入額。遍舍位即中行。“他處”即若月日行阻礙，無金剛取時，彼時命風不入遍舍母道。 下亦下行風不入海螺女。如是何成？說：彼未入即死，命和下行風彼等未入遍舍和海螺女即死。 說諸樂差別：“精”等，“從頂髻”即從彼處。于眉間蓮精來為樂即第一。然後于喉心勝樂即第二。然後遍樂即遊戲、緊抱、木字、喉歌”惹那”等相，于臍密處菩提心去為種種樂即第三。 從密處至金剛寶頂菩提心無漏為俱生樂即第四。彼亦極無住涅槃，極無住即無有貪離貪事故。

།འཁོར་བ་པའི་ཆགས་བཟད་པའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། ལུས་མེད་རྡོ་རྗེ་ནི་མི་འགྱུར་བའོ། །མངའ་བདག་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཁྱབ་བདག་སྟེ། དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེའི་གོ་འཕང་འདོད་པ་དང་མངོན་པར་འདོད པའི་ཕྱིར་རོ།།སླར་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། རབ་ཏུ་གནས་པ་གང་ཞེ་ན། གསུངས་པ། ཆགས་བྲལ་ལས་གང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་གསུངས་པ། ས་བོན་ཉིད་ཟླ་བ་སྟེ། བདུད་རྩི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་གཙུག་ཏོར་དུ་ཤར་རོ། །དཔྲལ་བར་གང་བའོ། །དགའ་ བ་དང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས།དཀར་པོའི་ཚེས་གཅིག་དང་གཉིས་དང་གསུམ་དང་བཞི་དང་ལྔའི་མཚན་ཉིད་དོ། །མདོར་བསྟན་པ་ཙམ་གྱིས་རྗེས་སུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མགྲིན་པ་དང་སྙིང་གར་དྲུག་པ་དང་བདུན་པ་དང་བརྒྱད་པ་དང་། དགུ་པ་དང་བཅུ་པ་ཞེས་པ་སྟེ་གང་བ་གཞན་ནོ། །ལྟེ་བ་དང་གསང་བར་ བཅུ་གཅིག་པ་དང་བཅུ་གཉིས་པ་དང་བཅུ་གསུམ་པ་དང་བཅུ་བཞི་པ་དང་བཅོ་ལྔ་པ་ཞེས་པ་སྟེ་གང་བ་གསུམ་པའོ།།འདིར་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་གང་བ་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། གསང་བར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོང་བས་ཁྱད་པར་གྱི་དགའ་བའི་དགའ་བ་ལས་གང་ཆ་བཅུ་དྲུག་པ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་པདྨའི་རྩེ་མོར་ སོང་བར་གྱུར་པའོ།།དེ་ནས་གྱེན་དུ་ནག་པོའི་ཚེས་གཅིག་ལ་འོངས་ནས་ཆགས་བྲལ་ལ་འཇུག་པའི་དུས་ཏེ་འཕོ་བའི་དུས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བས་ཉི་མ་མཛོད་སྤུའི་གནས་སུ་འགྲོའོ། །ཉི་མ་དེའི་ཆ་ནི་བཅུ་དྲུག་པ་གཙུག་ཏོར་གྱི་པདྨར་སོང་བས་ན་འདིར་ནི་ཟླ་བ་ཟད་པར་བརྗོད་དོ། །ཉི་ མ་རྡུལ་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ནས་འདོད་ཆགས་བདེ་བས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་སྤང་བར་བྱའོ། །འཆི་བ་ན་ནི་འཆི་བའི་དུས་སོ། །ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་ལྷ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་མི་རྣམས་སོ། །ཟླ་བའི་བདུད་རྩི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །ཐུར་དུ་ ནི་ཁུ་བའི་ལམ་དུ་འགྲོའོ།།ཉི་མ་ཉིད་རྡུལ་ཏེ་རྡུལ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སྟེང་དུ་འགྲོའོ། །སྒྲ་གཅན་དང་རྣམ་ཤེས་ནི་མ་རིག་པའི་སྲོག་དང་། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་སོ། །སྲིད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ནི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེ་བས་ཏེ་རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་ ཟླ་བའི་བདུད་རྩི་ཁུ་བའི་ཁམས་སྟེང་དུ་སྟེ་གྱེན་དུ་འགྲོ་བར་བྱ་བ་ནི་མན་ངག་ལས་སོ།

因輪迴者貪盡故大貪，無身金剛即不變。自在主即三界遍主，因彼等一切欲求及希求彼位故。 複次何為涅槃和極住？說：“離貪何”等易解。 廣說彼：“種子”即月，因是甘露，彼于頂髻升。額滿。以初樂等差別，白一、二、三、四、五相。因僅略示隨說故。 喉心六、七、八、九、十即其他滿。臍密處十一、十二、十三、十四、十五即第三滿。 此中以樂等差別成三滿，由密處菩提心去故殊勝樂之樂滿第十六即去至金剛寶蓮頂。 然後上來至黑初，入離貪時即成遷時。然後以離貪日去眉間處。彼日分第十六去頂髻蓮故此說月盡。因日塵自性遮蔽故。 然後以欲貪樂成離貪。因此應斷彼。死即死時。一切有身即天、非天、人。月甘露即菩提心。下即去精道。日即塵，塵以法性上行。羅睺和識即無明命和阿賴耶識。有相即成樂苦等業相。 因何如是彼故，因彼因月甘露精界上即上行是從教授。

།འོག་ཏུ་འང་ཉི་མའི་རྡུལ་འགྲོ་དང་། སྒྲ་གཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བར་འགྲོ་བར་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པར་རོ་ཞེས་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། མཛོད་སྤུའི་ ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།ཟླ་བའི་བདུད་རྩི་ནི་ཁུའི་ཁམས་སོ། །ཉ་བ་ནི་གང་བ་ཉིད་དེ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་མཛོད་སྤུའི་ཆུ་སྐྱེས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཉི་མའི་རྡུལ་ནི་གནམ་སྟོང་ལ་གང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ནི་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་སྟེ་ཆ་ནི་རིམ་པ་བཞིན་གཙུག་ཏོར་དང་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུ་སྟེ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིའོ། །མཚན་ ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་ལས་དེ་གསུངས་པ།ས་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ཡི་ཁྱོན། །རྐང་པ་ཡ་གཅིག་མཐིལ་གྱིས་གནོན། །རྐང་མཐེབ་སེན་མོའི་ཁྱོན་གྱིས་ཀྱང་། །ཚངས་པའི་སྒོ་ངའི་རྩེ་ནས་གནོན། །ཞེས་སོ། །རྡོ་རྗེའི་ཚིག་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚིག་གོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་གནས་པ་ཞེས་པའི་དོན་ ཏོ།།མི་གནས་པ་ནི་སླར་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། གསུངས་པ། མི་གནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཁམས་རྣམས་ནི་ས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་བ་ནི། སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའོ། །གཞན་དུ་ཁམས་རྣམས་དབྱེ་བ་མེད་དོ། །མགོ་བོ་ལས་བབ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་དང་ གསུང་དང་ཐུགས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་རྣམས་གྱེན་དུ་རིམ་པས་གང་བར་གྱུར་པའི་སྐུ་བཞིའི་རྣམ་པར་དག་པ་གསུངས་པ།ནོར་བུར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བདེ་ཆེན་ཞེས་བ་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་རྩེ་མོ་ལས་སོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་གང་སྐུ་ཐིག་ལེ་དེ་རྒྱུ་བརྒྱ་ཟད་པ་ཉིད་དག་པའི་སྐུ་སྟེ་དེ་ཡང་རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོར་ གནས་པའོ།།དེའི་ཕྱིར་ནོར་བུར་ཐུགས་ཏེ་གཉིད་མཐུག་པོ་ཟད་པའོ། །གསང་བར་གསུང་སྟེ་རྨི་ལམ་ཟད་པའོ། །ལྟེ་བར་སྐུ་སྟེ་སད་པའི་གནས་སྐབས་ཟད་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ་དག་པའི་སྐུ་ལས་སྤྲོ་བར་བྱེད་དོ། །འོག་ཏུ་ཐབས་སུ་འགྱུར་ཞེས་པ་འོག་ཏུ་ རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོ་ལས་གང་ཞིག་སྐུ་རྣམས་སྤྲོ་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཐབས་སུ་འགྱུར་རོ།།ཤེས་རབ་ནི་སླར་ཡང་སྟེང་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དཔྲལ་བར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་ཏེ། འདིའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྐུ་རྡོ་རྗེ་ནི་དཔྲལ་བར་ཏེ་སྔར་བཞིན་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ མགྲིན་པ་དང་།སྙིང་ག་དང་། ལྟེ་བའི་འདམ་སྐྱེས་ལ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་གསུང་དང་ཐུགས་དང་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་རྣམས་སོ།

下亦日塵行和羅睺相識應行不變樂。彼等亦應觀世尊普行，“眉間”等，月甘露即精界。滿即滿性成諸佛眉間蓮。日塵于空月滿。彼等即月日，分即依次頂髻和金剛寶即諸佛。 從真實名稱說彼： “四大地輪際，一足掌所壓， 足拇指甲際，梵卵頂所壓。” 金剛語即智慧語。顛倒即住義。無住複次云何？說：“無住”等，界即地等。成顛倒即成無障。他處諸界無差別。 從頭降諸身語意智點上依次滿成四身清凈說：“寶”等，大樂即從金剛寶頂。以顛倒滿身點彼盡百因清凈身，彼亦住金剛頂。 因此寶意即盡熟睡。密處語即盡夢。臍身即盡醒時。彼等亦從清凈身放射法身、圓滿報身、化身。 下成方便即下從金剛頂放射諸身彼成方便。智慧複次成上。 應示彼等：“額”等，此智慧身金剛于額如前以顛倒。如是喉、心、臍蓮依次語、意、智金剛。

།དེས་སྤྲུལ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྤྲོ་བར་བྱེད་ཅེས་པའོ། །མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་སྤེལ་བའི་དོན་དུ་གསུངས་པ། ལས་ཀྱི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་སྙམ་དུ་འཕེལ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་འཕེལ་ པར་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན་གསུངས་པ།འཕེལ་བ་མེད་པར་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །འདི་ལྟར་གང་འཕེལ་བ་དེས། དེས་པར་ཟད་པར་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །རྟག་པའི་དོན་མ་ཡིན་ན་ཡང་གང་ཞིག་ཡོད་པ་གང་གིས་དེའི་རྟག་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ཁོ་ན་དེའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་ལ་སྐྱོན་ཅི་ཡོད་ཅེས་བསམ་པར་གྱུར་ན་གསུངས་པ། །ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་ནི། །ཞེས་པ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གང་གི་རང་བཞིན་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཟད་པ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྒྱུ་མ་ བཞིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་འབྱུང་བ་རྣམས་ཟད་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་སྐྱེ་བ་མེད་ཅེས་པའོ། །ལྡན་པ་དང་བྲལ་བ་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པ་གསུངས་པ། རང་གི་ཤེས་རབ་ཅེས་པ་ལ་སོགས་ཏེ། རང་གི་ཤེས་རབ་མ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ལ་འཁྱུད་པས་པདྨ་སྟེ་ གསང་བར་སོང་བ་ནི་ནོར་བུའི་པདྨ་དེར་ཟླ་བ་སོང་བ་མཐུན་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་མཐུན་པ་བསྒོམ་པའོ།།དེ་ཁོ་ན་ལ་ནོར་བུར་གང་གི་ཚེ་མི་མཐུན་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་མི་འགྱུར་བ་བསྒོམ་པའོ། །ལུས་ངག་སེམས་ཀྱི་རྩ་རྣམས་ལ་ནི་གཡོན་པ་དང་། གཡས་བ་དང་དབུས་མའི་རྩ་རྣམས་ལ་ནི་ལུས་དག་སེམས་ཀྱི་ བསྒོམ་པ་ཞེས་པའོ།།གང་གི་ཚེ་བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་གིས་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་དེའི་ཚེ་རྩ་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་རྣམས་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་དག་པ་ན། །གལ་ཏེ་ལུས་ཀྱི་རྩ་རྣམས་སུ་སྲོག་རྒྱུ་བ་དེ་ལྟར་དུ་ཡང་སྲོག་རྩོལ་བྱའོ། །དེ་ནི་སྐུ་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ བཞིན་དུ་གསུང་གི་རྩར་གསུང་བསྒོམ་པར་བྱའོ།།ཐུགས་ཀྱི་རྩ་དབུ་མར་ཐུགས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་དུང་ཅན་མ་ལ་སྟེ། ཁུ་བའི་རྩ་ལ་ཡེ་ཤེས་བསྒོམ་པ་ནི་མི་འགྱུར་བ་བསྒོམ་པར་འགྱུར་ཏེ་དེའི་ཚེ་བསྡུས་པ་ནི་གཅིག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའོ། །རྡོ་རྗེ་གསུམ་ནི་རྩ་གསུམ་རྣམས་སོ། །ཐིག་ལེ་བཞིའི་ བཅིང་བ་གསུངས་པ།ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཆགས་པས་ཞུ་བ་ཞེས་པ་གཏུམ་མོ་འབར་བས་ཞུ་བའོ།

彼放射化身等。為增不變樂故說：“業”等。 若念增即一切增耶？說：“成無增”。如是何增彼，彼盡，他處成常過。若非常義複次何有彼以應遍計常，因一切法生滅法性故。 雖然，若思唯生滅成彼自性有何過？說：“諸法無自性”，諸法何自性無事盡生何是彼如幻。因此彼等生不盡且無生。因僅有合離故。 說修順等：“自智慧”等，以自智慧母三相以心抱蓮即去密處，彼寶蓮月去以順形修順。 彼等於寶何時成不順彼時修不變。于身語心脈即左、右、中脈即身語心修。 何時以勝上師教授入陽焰等道彼時三脈遍清凈。彼等善遍清凈時，若於身脈命行如是亦應修命。彼即修身。如是于語脈應修語。于意脈中脈應修意。 何時于海螺女即精脈修智慧即成修不變，彼時攝即成一性。三金剛即三脈。 說系四點：“智慧”等，智慧貪融即烈火燃融。

།མགོ་བོ་དང་དཔྲལ་བ་ལས་རྫོགས་པའི་གོ་འཕང་སྟེ། གསང་བའི་གནས་སུ་དོན་དམ་པས་ནི་བཅིང་བར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་སྲོག་འགྱུར་བ་མེད་པའི་བདེ་བས་བཅིངས་པའོ། །བག་ཆགས་ ནི་སྒྲིབ་པའོ།།དེ་བསལ་བས་ནི་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་རྫོགས་པ་ཡིན་གྱི་ཟླ་བ་ལ་ནི་ཆད་པ་ཡང་མེད་ཅིང་དེའི་རྫོགས་པ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རིམ་པས་ཡེ་ཤེས་འཆར་བ་ནི་རྒྱུ་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་འཆར་བ་ལ་སོགས་པས་སྟེང་དུ་གཙུག་ཏོར་དུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། ། ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་ཡིན་ལ། བཅོམ་པ་སྟེ་སྤངས་པ་ནི་རྫོགས་པ་ཡིན་ལ་ཡེ་ཤེས་ནི་ཆད་པ་མེད་ཅིང་དེ་ལ་རྫོགས་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་པའོ། །དབུས་སུ་རི་བོང་གིས་མཚན་ནི་དེའི་དབུས་སུ་རི་བོང་གིས་མཚན་མའོ། །དེས་ན་ཉ་ལ་རི་བོང་ཅན་མི་གནས་ཏེ་ཚེས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པའི་དུས་སུ ཟད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ལ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་མི་གནས་ཏེ་འཁོར་བའི་བག་ཆགས་འགྱུར་བའི་བདེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དེ་འཁྱུད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཆགས་པ་དང་ཆགས་བྲལ་ལ་རྫོགས་པ་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ། སྐྱེ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སྐད་ ཅིག་གཅིག་གིས་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ནས་གང་གི་ཚེ་རྫོགས་པ་ལ་ནི་སྟེ།གསང་བའི་པདྨ་ལ་མི་གཡོ་བའི་སེམས་སུ་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ། དེ་དག་སེམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུ་རྒྱུ་མཐུན་པས་སྐད་ཅིག་མ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པ་ནི་དབུགས་ཁྲི་ཕྲག་གཉིས་དང་བརྒྱད་བརྒྱ་གཉིས་ཀྱི་ཚད་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིའི་ སེམས་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་ཆགས་པ་ལ་མི་གནས་སོ།།དཀར་པོ་མིན་པའི་ཕྱོགས་ཆགས་བྲལ་དུའང་མི་འགྲོའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཕྱོགས་གཉིས་པོའི་དབུས་སུ་གནས་ཏེ་རྫོགས་པར་གཤེགས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པར་རབ་ཏུ་མི་གནས་བའོ། །མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པར་དེ་གསུངས་པ། སྐད་ཅིག་ གཅིག་གིས་རྫོགས་སངས་རྒྱས།།སྐད་ཅིག་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྟོགས། །ཞེས་པ་དང་། ཆ་མེད་ཆ་ལས་འདས་པ་སྟེ། །བསམ་གཏན་བཞི་པའི་རྩེ་མོ་འཆང་། །ཞེས་སོ། །འཁོར་བ་པའི་རིམ་པ་གསུངས་པ། གཙུག་ཏོར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེའི་བྱང་ཆུབ་ ཀྱི་སེམས་དེ་གཙུག་ཏོར་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུར་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ།།དགའ་བྲལ་ཆགས་པས་ཆ་བཅོམ་པ་ནི་ཆ་བསགས་པ་དེ། རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོ་ལ་ལྷུང་བར་འགྱུར་རོ།

從頭額圓滿位，於密處以勝義系即以不變命樂系。習氣即障。 以除彼即斷何是，彼圓滿而月無斷亦無彼圓滿。如是依次智慧生即以同因等差別以諸地生等上至頂髻圓滿。 煩惱即諸障，破即斷是圓滿，智慧無斷亦無彼圓滿。 中兔標即彼中兔相。故滿月兔標不住，因入初一時盡故。如是心不住不變樂，因輪迴習氣變樂相抱彼故。 說諸眾生貪離貪住圓滿：“生”等。一剎那圓滿成佛時何時圓滿即於密蓮成不動心彼時，彼等心金剛寶以同因圓滿一切剎那即二萬一千二百氣量。 如是此心白分不住貪。非白分亦不去離貪。以彼即住二分中圓滿逝二無別極無住。 從真實名稱說彼： “一剎那圓滿成佛， 現證一切剎那。” 及：“無分超越分， 持第四禪頂。” 說輪迴者次第：“頂髻”等，彼菩提心從頂髻生於金剛寶圓滿。離樂貪破分即積分，將墮金剛頂。

།དེ་ནས་བཅོམ་པ་སྟེ་ཆགས་བྲལ་གྱི་རྫོགས་པ་ཉིད་སླར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འབྱུང་སྟེ། སླར་ཡང་ནོར་བུར་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། ། ཆགས་བྲལ་བཅས་པས་ཆ་བཅོམ་པ་ཡིན་གྱི། ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་བཅོམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་བཅོམ་ན་འཆི་བ་ཁོ་ནའོ། །རྫོགས་པའི་སྒྲ་ཡི་དོན་གསུངས་པ། འདི་ཞེས་བྱ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་རྫོགས་པའི་སྒྲས་བརྗོད་དོ། །བདེ་བ ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་བསྟན་པ་ལས་གཞན་མ་དངོས་པོའི་མཐའ་ནི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་སྐྱེད་དང་སྡུད་པའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ།།དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་སྟེ། སྲིད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རང་ཕྱོགས་གཉིས་ལ་ནི་དཀར་པོ་དང་། ནག་པོ་དག་གོ། ། བགྲོད་པ་གཉིས་ལ་བྱང་དང་ལྷོ་དག་གོ། །འདི་ནི་ཞེས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །གཡོ་བ་མེད་པར་རྫོགས་པ་ནི། །གསང་བའི་པདྨའི་སྟེང་དུ་ས་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །ཉི་ཁྲི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དོན་རྣམ་པར་བཤད་པ་ནི། ཕྱོགས་གཉིས་ནི་གཡོན་པ་དང་གཡས་པའི་ལུག་དང ཁྱུ་མཆོག་ལ་སོགས་པ་ཁྱིམ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ།།མནན་པ་སྟེ་འགག་པ་ནི། བདེན་དོན་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ལྡན་ཏེ། ས་བཅུ་གཉིས་ཐོབ་པའོ། །རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་མི་འགྱུར་བ་ནི་འཁོར་བ་པའི་ཆ་བཅུ་དྲུག་ཟད་པའོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཆོག་ནི། ལས་ཀྱི་རླུང་འགྲོ་བ་དང་བྲལ་ ཞིང་རྟོག་པ་མེད་པའོ།།དོན་གཅིག་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ནི། དེ་དག་དོན་གཅིག་པ་སྟེ། ཕྱོགས་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆགས་བྲལ་དང་པོ་ཆགས་པ་ཆེ། །ཞེས་པ་ནི་དབང་གི་སྐད་ཅིག་བཞི་པའོ། །མཚན་ཡང་ངག་པར་བརྗོད་པ་ལས་དེ་དག་གསུངས་པ། ཆགས་བྲལ་དང་པོ་ཆགས་པ་ ཆེ།།ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་འབར་བའི་འོད། །རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །སངས་རྒྱས་འགྲོ་བའི་ཆོས་འཛིན་པ། །ཞེས་སོ། །མ་འདྲེས་པ་ནི་རྙོག་པ་མེད་པ་སྟེ། ཕྱོགས་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་བའི་ཡུལ་དང་འཛིན་པའི་སེམས་གཅིག་ཏུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་ཉེ་བར་ བསྟན་པ་སྟེ།ཆུ་ཀླུང་གི་ཆུ་རྣམས་རྒྱ་མཚོར་རབ་ཏུ་ཞུགས་ན་དེར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོའི་ཚོགས་འདི་ནི་ཞེས་པ་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའི་བདག་ཉིད་རྣམས་མི་འགྱུར་བ་སྟེ་རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་གྱི་གཟུགས་སུ་མཉམ་པ་སྟེ། མཚུངས་པའི་མི་འགྱུར་བར་འགྱུར་རོ།

然後破即離貪圓滿複次如是生，複次于寶圓滿。以離貪破分，非諸有身破智慧。若破智慧唯死。 說圓滿聲義：“此”即菩提心大樂自性，彼以圓滿聲說。大樂自性顯示外事邊際即境有境相生攝作者即生滅相。 應明彼：“有”等，自二分即白黑。二行即南北。“此”即菩提心。無動圓滿即於密蓮以諸地遍圓滿。 “二萬”等義分別說：二分即左右羊牛等十二宮相。壓即滅即具十二諦義，得十二地。十六不變即盡輪迴者十六分。二無別勝即離業風行無分別。 一義二無別法即彼等一義，因無二分。“離貪初大貪”即第四灌頂剎那。 從真實名稱說彼等： “離貪初大貪， 種種色燃光， 金剛跏趺佛， 持佛眾生法。” 無雜即無濁，因無二分。應觀所取境能取心為一。 “如何”即近示：諸河水入海彼成平等。如是此事聚即堅動自性諸不變即具一切相形平等，成同等不變。

།དེ་ཉིད་ སླར་ཡང་དཔེ་ཡིས་གསུངས་པ།ཁམས་ཀྱི་ཚོགས་འདི་ནི་སྟེ་ལྕགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རོ་ཡིས་དངུལ་ཆུ་ཟོས་པས་ཇི་ལྟར་རོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་མཚུངས་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་རུང་སྟེ་ཀོ་ཏྲ་བ་ལ་སོགས་པས། ས་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཚོགས་ཟོས་པས་ས་བོན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་ འགྱུར་རོ།།དེ་ཡང་འབྲས་བུའི་དུས་སུ་སྟེ། འབྲུ་སྐྱེ་པའི་དུས་སུ་ང་རྒྱལ་མེད་པ་སྟེ་ཀུན་རྔོ་བ་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོའི་ཚོགས་ཅན་ཀྱང་ནི་སྟེ། བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྣམས་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བས། ཟོས་ན་སྟེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་སྒྲིབ་པ་མེད་ པར་བྱས་ན།མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་ཉིད་དུ་འགྱུར། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་རང་བཞིན་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དུག་གི་དཔེས་བདེ་བས་ཁྱབ་པ་ཉིད་གསུངས་པ། མཆེ་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྫོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་དུག་ནད་པས་སོའི་རྩེ་མོ་མཆེ་བའི་ཤུལ་ དུ་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་མི་རིག་སྟེ།གཞན་དུའང་སྟེ་ལུས་ཀྱི་གནས་འགའ་ཞིག་ཏུ་རིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དབང་པོའི་སྒོ་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚོར་བའང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ནི་རྫོགས་པའི་ཆར་གྱུར་ན་སྟེ། ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་རྣལ་འབྱོར་ པའི་དམ་པའི་བདེ་བས་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུར་མྱོང་བ་མིན་ཞིང་།གཞན་དུ་མིན་ཏེ་ཡུལ་རྣམས་དབང་པོའི་སྒོ་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཡིན་ཞེས་པའོ། །འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་ལས་གསུངས་པ། །ཀུན་དུ་ཕྱག་དང་ཞབས་ལ་སོགས། །ཀུན་དུ་དབུ་དང་སྤྱན་དང་ཞལ། །ཀུན་དུ་ཐོས་ལྡན་འཇིག་རྟེན་ན། །ཐམས་ཅད་ཁྱབ་སྟེ་རྣམ་ པར་བཞུགས།།ཞེས་སོ། །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་གནས་པའང་བ་སྤུའི་ཁུང་བུའི་མཚམས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་གནོན་ཏོ་ཞེས་པའོ། །བཅུད་དང་ལྕགས་ཀྱི་དཔེས་གསུངས་པ། ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཕྱོགས་གཅིག་ན་ནི་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའོ། །འདོད་ཆགས་མེས་གདུངས་ན་ནི། གཏུམ་མོ་འབར་བས་གདུངས་ནའོ། །བག་ཆགས་ནི་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟར་རྡོ་རྗེ་ལ་ནོར་བུ་ཆེན་པོས་རེག་ཅིང་གདུངས་པས་དེ་འོད་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བས་རེག་པ་ལས་བདེ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་རྣམ་པར་ངེས་སོ། །དོན་དམ་པ་ནི་དམ་པའི་བདེན པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དངོས་པོ་སྟེ།རང་བཞིན་ནི་རྟོགས་པར་ཡང་སྨོས་ཅི་དགོས་སོ།

複次以喻說彼：“此界聚”即鐵等為汞食如成汞，彼等成同等。又如何以拘答婆等食地等界聚成種子自性。 彼復于果時即生谷時無慢即離遍熟。如是有事聚即堅動自性諸以勝不變食即以具一切相形無障，成勝不變，持具一切相自性義。 以毒喻說遍樂性：“牙”等，圓滿位時成遍性毒病者于牙尖痕跡不知苦受，他處即于身某處亦非知。境色等諸根門眼等亦非受。如是心若成圓滿分即成遍性，瑜伽士勝樂於金剛寶非經驗，他處非即諸境以諸根門非。 從勝樂輪說： “遍手足等， 遍頭眼面， 遍具聞世間， 遍住遍。” 一分住亦壓至毛孔際。 以汁鐵喻說：“如何”等，一分即金剛寶。貪火燒即烈火燃燒。習氣即貪等相。如金剛為大寶觸燒彼成光明。如是從不變樂觸成樂性決定。勝義即勝諦智慧事，自性更何須說證。

།བརྟག་པར་བྱ་བ་དང་སེམས་ལ་ཀུན་དུ་འབིགས་པ་ནི་གློ་བུར་བའི་དྲི་མས་གཡོགས་པ་ལ་ཡིན་གྱི། དེ་ཁོ་ནར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་འདི་ནི་སེམས་ལ་མེད་དོ། །དེ་ནས་སེམས་ལས་སྐྱེ་བ་ལ་ཕྱིས་སྐྱེ་ན་ དེ་དག་དོན་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ།སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལས་ཡུན་རིང་པོར་ཏེ་ཕྱིས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནས་སེམས་མ་གཏོགས་པ་ལས་སྐྱེ་ན། དེའི་དོན་དུ་གསུངས་པ། སེམས་ལས་མ་གཏོགས་སྐྱེ་བའང་མིན། །ཞེས་སོ། །ཅི་སེམས་ལ་མི་ཟད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་སམ་ཞེ་ ན།གསུངས་པ། སེམས་ལ་ཟད་མེད་གནས་པ་མེད། །ཅེས་སོ། གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་སྟེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ནི་གོ་སླའོ། །འདིར་ཟངས་མའི་དཔེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་གལ་ཏེ་ཟངས་མ་ལ་དྲི་མ་གློ་བུར་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ ཚེ་སྔར་ཟངས་མ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ།།གང་ཡང་ཡུན་རིང་པོའི་དྲི་མ་ཕྱིས་ཟངས་མ་ལས་བྱུང་ན། དེའི་ཚེ་དེའི་དྲི་མ་གང་དུ་ཅི་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་ནས་ཟངས་མ་མ་གཏོགས་པ་ལས་སྐྱེས་ན། །དེའི་ཚེ་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཟངས་མལ་ནི་མི་ཟད་པ་ཉིད་ ཀྱིས་གནས་ན།དེའི་ཚེ་གྲུབ་པའི་བཅུད་ཀྱིས་ཀྱང་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་མི་ནུས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་དག་ཐམས་ཅད་རིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་འདིར་དོན་བདེན་པ་སྟེ་ཟངས་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་དྲི་མ་འདི་ཡང་བཅུད་ཀྱི་སྦྱོར་བས་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། སྔར་ཡང་མེད་ལ་ཕྱིས་ཀྱང་མེད་ ཅིང་།དེ་དག་དང་བྲལ་བའང་མ་ཡིན་ཞེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱང་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གློ་བུར་བའི་སྒྲ་ཇི་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་ཞེ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཀུན་དུ་འགྲོ་བའི་དང་ཚུལ་ནི་གློ་བུར་བའོ། །ངག་གི་དཔེ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་མི་འགྱུར་བ་ གསུངས་པ།སྨྲ་མི་ནུས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལང་ཚོ་མའི་བདེ་བ་ཐོབ་པ་ནི་ཁོ་ནས་རིག་གོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་བྲལ་བ་ཡིས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བྲལ་བས་སོ། །བདེ་བ་མིན་པའི་རྒྱུའོ། །འཕོ་བ་ཉིད་འཁོར་བའི་རྒྱུའོ་ཞེས་སོ་སོར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། འཕོ་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་བཤད་པའི་རིམ་པས་སོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཆགས་བྲལ་བྱུང་བ་ཡིས་སོ།

所觀察及遍穿心是于客塵所覆，非於真如義。此客塵於心無。 然後從心生若後生彼等無義說：從心位久即后非生義。然後從除心生，為彼義說：“除心生亦非。” 豈心以彼不盡住耶？說：“心無盡住無。” “若”等以真如觀察，二偈易解。 此應以銅喻了知，此中若於銅垢客生彼時先銅離垢。又久垢后從銅生，彼時彼垢何處從何生？然後從除銅生，彼時從虛空花亦生。然後銅以不盡性住，彼時成汁亦不能轉他。故此等一切非理。 故此是此中真義即與銅俱生垢此亦以汁合壞，先亦無後亦無，亦非離彼等。如是亦應觀心：“如是”等。 云何了知客聲應說：遍一切行相即客。 從語喻說超越性不變：“不能說”等，得少女樂唯彼知。以離三摩地即以離空性三摩地。非樂因。 流即輪迴因應別別了知：“流”等，如是說次第。諸有情以離貪生。

།གཞན་དུ་ཞེས་པ་ནི། །གལ་ཏེ་དེ་རྣམས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྲིད་པ་སྟེ་འཁོར་བ་མེད་དོ། །དེ་བས་ཤེས་པ་རྒྱུད་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན ཏོ།།ངག་གང་ཞིག་ཅེས་པ་འཕོ་བའི་བདེ་བ་རྣམ་པར་སྤངས་པས་སོ། །འདོད་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ལ་འབད་པ་གསུངས་པ། སྡུག་བསྔལ་ནི་ཆགས་པ་དང་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྟེན་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཏེ་འཕོ་བ་འཐོབ་པར་གྱུར་པ་ལས་རྟེན་བྱེད་ནི་བདེ་བའི་ རང་བཞིན་ནོ།།བདེ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཆགས་བྲལ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར། འཕོ་བའི་བདེ་བ་སྤང་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་སྦྲེལ་ལོ། །དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་གནས་སྐབས་གསུངས་པ། མི་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མི་འགྱུར་བ་ལས་སྐྱེས་པའི་སྐུ། །མཛོད་སྤུའི་ འཁོར་ལོ་སྟེ།སྨིན་མའི་དབུས་སུ་སོན་པ་ལས། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་ནི་གཡོན་པ་དང་གཡས་པ་སྟེ། མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ནི་མཚུངས་པར་དབུས་མར་རྒྱུ་བ་ཉིད་དང་ཧཱུཾ་གི་ཡི་གེ་ལ་སོགས་པས་དབུས་མར་རབ་འབབ་གདན་དུ་མི་འདོད་དོ། །དེ་དག་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པར་སློབ་དཔོན་པདྨ་དཀར་པོའི་ ཞབས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་སྤྲོས་པའི་ཕྱིར་ན་འདིར་རྒྱས་པར་མི་བྱའོ།།ད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུངས་པ། གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སྟོང་བ་སྟེ་ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་བའི་གཟུགས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་རྒྱུ་སྟེ་བྱེད་པའོ། །མི་འགྱུར་བའི་གཟུགས་ལས་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པའི་བདེ་བ་ དེ་འབྲས་བུའོ།།འབྲས་བུ་དེ་འཛག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བདེ་བས་རྒྱུ་སྟེ་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་རྒྱས་གདབ་པ་ནི་ཡང་དག་པར་འབྲེལ་པའོ། །རྒྱུ་ཡིས་ཏེ་དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་བས་རྒྱས་གདབ་པ་ནི་འཛག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དེ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ། སྟོང་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་འཛིན་པའི་སེམས་ནི་རྒྱུའོ། །འབྲས་བུ་ནི་སྙིང་རྗེ་མི་འགྱུར་བ་འཛིན་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་འདི་དག་དབྱེར་མེད་པ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་འཕོ་བ་མེད་པར་བརྗོད་དོ། །གཞན་དུ་ན་ལས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི འགྱུར་ཞིང་ཟག་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ།

“他處”即：若彼等非成離貪，彼時以他相彼等無有即輪迴。故知識續彼故義。 “何語”即舍離流動樂。“有欲”等說勤于不變樂：苦即貪離貪相。依即菩提心即從得流依作即樂自性。樂自性菩提心成離貪性。故連”應舍流動樂”說。 說離垢位：“不變”等，從不變生身，眉間輪即從眉中現。阿里卡里即左右，等合即同等中行性及吽字等於中極降不欲為座。彼等亦勝不變智成就蓮花白足廣說故此不廣。 今說世俗因果體性：“色”等即空即從虛空生色具一切相即因即作。從不變色生何樂彼果。因彼果無漏故以樂印可因即色相是正相屬。以因即如是生印可於無漏大樂。 說空性大悲二相：“空性”等即持空性色心是因。果即持不變大悲。此空性大悲無別成一即說彼菩提心無流。他處從業智印生非變漏相。

།དེ་དག་ཀྱང་ཆགས་པ་དང་འཁོར་བ་དང་བྲལ་ལོ་ཞེས་གསུངས་པ། མྱ་ངན་འདས་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ་སྲོག་གི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་གཟུགས་སོ། །འཁོར་བ་སྟེ་འགྱུར་བའི་བདེ་བའི་མཚན་ཉིད་ལས་འདས་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་ བདེ་བ་ཆེན་པོ་མི་འགྱུར་བའོ།།དེ་ཉིད་ནི་མི་འགྱུར་བ་དང་གཟུགས་དག་གི་སྦྱོར་བ་གཉིས་མེད་གཞན་ནི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ། རྟག་དང་ཆད་ལས་ངེས་པར་གྲོལ། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་ཉིད་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་གཞན་གྱིས་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱ་སྟེ། གཟུགས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་རང་གི་ སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ་ཆད་པ་ཡིན་ནོ།།ཅིའི་ཕྱིར་ན་དངོས་མེད་ལས་བྱུང་མཚན་ཉིད་ཕྱིར་རོ། །མི་འགྱུར་བ་སྟེ་འཛག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་ལ་དངོས་པོ་མེད་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སོར་སྣང་བའི་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་གཟུགས་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་ དོན་ཏོ།།འདི་དག་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་སྟེ། མཚུངས་པ་ནི་རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ་དེ་ཡང་གཉིས་སུ་མེད་པ་མི་འགྱུར་བའོ་ཞེས་སོ། །དེས་ན་དེ་ཉིད་གཟུགས་དང་གཟུགས་མིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། བྲ་ཕབ་པ་ལ་ནི་མེ་ལོང་ལ་དམིགས་ པའི་ཡིད་ཀྱིས་ལུས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ།རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྫས་ཚོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་མེད་བའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། ཉེ་བར་དམིགས་པའི་ཡིད་གཞོམ་དུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ནི་སྲིད་པར་ཏེ་འཁོར་བར་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ།ཆད་པར་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕན་ཚུན་འཁྱུད་པ་ཞི་བ་སྟེ། དབང་པོའི་རྣམ་འགྱུར་མེད་ཅིང་རྣམ་འགྱུར་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཉིད་མ་ནིང་གི་གོ་འཕང་དུ་བརྗོད་དོ། །མཆོག་གི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་སྟེ་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་ཟླ་བ་ལ་ཟླ་བའི་ བསིལ་བའི་འོད་ཟེར་གྱིས་འཁྱུད་ལ་ཟླ་བས་ཀྱང་བསིལ་བའི་འོད་ཟེར་ལ་འཁྱུད་དོ།།འདི་དག་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང་མི་འགྱུར་བདག་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །དོན་དམ་པར་འབྲས་བུ་རྒྱུ་ཡིས་བྱས་པ་མིན་པར་གསུངས་པ། ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤེས་ རབ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་རང་བཞིན་ནོ།

彼等亦離貪輪迴說：“涅槃”等。涅槃即離命自性色。輪迴即超越變化樂相無漏大樂不變。 彼即不變與色二合無二他即殊勝。彼說：“定解脫常斷。” 彼等以他品明顯：色即具一切相自心顯現無事即斷。何故？因從無事生相。不變即無漏樂無事何故因從事生相。從別顯意自性色生故義。 此等事無事相正合，等即金剛瑜伽彼亦無二不變。故彼以”色非色”等說：于畫像以緣鏡意身非色相，因無極微事聚。非無色相，因近緣意不可壞性。故色非往有即輪迴。 不變即涅槃，非往斷。互抱寂即無根變及離變故。此說為中性位。勝殊勝即與一切眾生不共故。 如月為月清涼光抱，月亦抱清涼光。此等亦非差別，如是應觀色與不變我亦如是。 說勝義果非因作：“般若”等，般若即具一切了知自性。

།རྒྱུ་ལས་ནི་འདྲ་བ་ལས་མ་སྐྱེས་པ་ནི་མ་བྱུང་བའོ། །གང་ཡང་ཤེས་རབ་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་ནི་ཤེས་རབ་ལས་སྐྱེས་པ་ཞེས་མངོན་པར་བརྗོད་དེ། དེ་དག་ཀྱང་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པར་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་ཤེས་རབ་ རྒྱུ་ལས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་གལ་ཏེ་དེ་སྲིད་དུ་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་ཤེས་རབ་ཏུ་འགྱུར་ན་དེའི་ཚེ། དེ་དག་འབྱུང་ཡང་འབྲས་བུ་ཤེས་རབ་སྐྱེད་པ་ཞེས་རྗེས་སུ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་དག་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། མོ་གཤམ་བུ་མོའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །རྨི་ལམ་བདེ་བར་འགྱུར་བ་ལྟར། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ བཤད་པར་བྱའོ།།དེའི་ཕྱིར་ནི་རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གང་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཏེ་རྒྱུ་ལས་མ་སྐྱེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡང་། འབྲས་བུ་དང་ནི་རྒྱུ་ཡིས་ནི། །ཕན་ཚུན་རྒྱ་ཡིས་བཏབ་པ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེ་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་མིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་གསུངས་པ། རྒྱུ་དང་ཞེས་ གསུངས་ཏེ།གང་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཀུན། །དེ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་། །ཡེ་ཤེས་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཡང་། དེའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་རྒྱས་བཏབ་པའི་གཟུགས་ནི། མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པའོ། །ཆད་པའི་རང་བཞིན་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ ཞེས་བྱ་སྟེ།རྫས་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པ་ཀུན་ནས་སོ། །ཤེས་རབ་ནི་སྔར་གསུངས་པའོ། །སྐྱེས་པ་གང་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་དེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །ཕན་ཚུན་རྒྱ་ཡིས་བཏབ་པ་མེད། །ཅེས་པའོ། །ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ལས་ལྡོག་པའི་ཕྱི་རོལ་ལས་སྲིད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་གི་སེམས་ ཁོ་ན་ཁམས་གསུམ་པའི་རྣམ་པ་དེ་དག་ཏུ་དམིགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ།མ་སྐྱེས་པ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཕྱི་ཡི་ཤེས་བྱས་འབྱེད་པའི་ཕྱིར་ནི་ཕྱིའི་ཤེས་བྱ་ཐ་དད་དུ་བྱེད་པའོ། །གལ་ཏེ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཐ་དད་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ཡང་དམ་པའི་དོན་དུ་མེད་དོ་ཞེ་ན་ གསུངས་པ།ཐབས་མིན་ཤེས་རབ་ཀྱང་མིན་ཏེ། ཐ་དད་དུ་གྱུར་པའི་ཕུང་པོར་ཡོད་ན། །གང་གི་དེ་དབྱེར་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་འགྱུར་ཏེ། དེའི་གནས་སྐབས་རྣམ་པར་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷན་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྐྱེད་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཀུན་ ནས་ཀུན་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ།

從因非從相似生即非生。又般若因生果即說從般若生，彼等亦非從因生即不成從般若因生，何故因般若非從因生。 如是若爾時從因產生般若彼時，彼等生亦生果般若隨生。彼等應說：“以石女女合，如夢成樂。“等說。 故即因故。何不變智彼即般若智非從因生。故又：“以果及因，互印”所說彼等非成。何故說：“因”等，何故一切因果，彼緣起生。智非緣起生，然因彼境性故。故互印色即無生無滅。 斷自性說為涅槃，即一切相離實。般若如前說。何生勝不變彼解脫因果。“無互印”。 因離知相外無有故唯自心緣彼等三界相說：“無生”等，因外所知分別即分別外所知。 若說方便般若無差別彼亦勝義無者說：“非方便亦非般若。“若有差別蘊，何彼成無別菩提心，因不知彼位。俱生亦應說即與勝般若俱生性。一切遍圓滿即因離垢。

།སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་བྲལ་བའོ། །གོས་པ་མེད་པ་ནི་ལག་པ་ལ་སོགས་པས་རེག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་དང་དབང་པོ་སྤངས་པའོ། །ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ པའི་ཕྱིར་ཀུན་དུའོ།།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་ཀུན་ལ་གནས་སོ། །འདི་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་ཆོད་མི་ཕྱེད་སྤངས་པའོ། །སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་བྱུང་ངོ་། །དོན་ཆེན་ནི་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བ་ནི་དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་ རོ།།འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་ནི་ལུས་མེད་རྡོ་རྗེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྟེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དགའ་བར་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤེས་རབ་མེད་ན་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་བཟད་མ་ཟད་ནི་གཡོན་པ་དང་གཡས་པ་སྟེ། དགྲ་ཆེ་བ་ནི་དེ་དག་དབྱེར་མེད་པ་ ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།དེས་ན་དེ་ཉིད་ཞེ་སྡང་ཆེན་པོའོ། །སྲིད་པ་གསུམ་ནི་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་སྟེ། གཅིག་པ་ནི་རོ་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རེ་ཞིག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་བཤད་ནས་ཡེ་ཤེས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། མཆོག་ཏུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། ། ཤེས་རབ་ནི་བློའོ། །ཁམས་གསུམ་པ་ལ་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ནི་མི་འགྱུར་བའོ། །དེ་རྣམས་དང་བཅས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དོ། །ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་དབྱེ་བས་རིགས་དྲུག་ཡོངས་སུ་དག་པའི་དོན་གསུངས་པ། རྣམ་པ་དྲུག་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ སྟེ།འགྱུར་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཏེ་མི་འགྱུར་ཡེ་ཤེས་དང་། ཚོར་བ་དང་རྣམ་ཤེས་དང་གཟུགས་དང་འདུ་བྱེད་འདུ་ཤེས་སོ། །ཕུང་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱི་རིགས་དེ་རྣམས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོ་ནི་དུས་ཀྱི་ འཁོར་ལོའོ།།རིགས་དྲུག་པོ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པས་གདོང་དྲུག་གོ། །ཡིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཕྱིར་མིག་དྲུག་གོ། །དགྲ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཕྱིར་ལག་དྲུག་གོ། །ཟླ་བ་ཞེས་པ་ནི་རྒྱལ་པོ་ཟླ་བ་བཟང་པོ་ལ་བོད་པའོ། །འདི་ཉིད་ནི་དབང་གི་སྒྲུབ་པ་སྟེ་མཆོག་ཏུ་མི་ འགྱུར་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་བཤད་པའོ།།མདོར་བསྡུས་ནི་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའོ། །མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བསྒྲུབ་པ་ནི། །གཞན་ནི་བསྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ།

一切障即離貪等。無垢即因無手等觸。因斷能取所取故斷境根。因遍一切故遍。因知一切相住一切真實。因此等如幻故斷不斷不分。因無生無滅故自生。大義即因作眾生利。勝不變即因超根。 大貪即因無身金剛性。故彼即大勇即因令一切眾生歡喜，因無般若無大貪。煩惱盡未盡即左右，大敵即因彼等無別性。故彼即大嗔。三有即欲色無色，一即等味性。 如是已說智自性，為說具智自性故說：“勝”等。般若即慧。遍三界智性即不變。具彼等即一切色等法。 說以蘊界處分別六種清凈義：“六種”等，不變性智即不變智，及受識色行想。如彼等蘊次第彼等界處種說”智”等。 忿怒王即時輪。六種清凈故六面。意等清凈故六眼。敵等清凈故六手。“月”即呼月賢王。此即灌頂成就即說勝不變成就方便。略即正攝。 勝不變成就，他非成就。

།ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཡང་རྩ་དང་རིགས་སུ་ཡང་དག་ལྡན་ཏེ། རྟོག་པ་མེད་པའི་ལྷའི་རིགས་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་ནོ་ཞེས་པའོ། །ཡང་དག་ བླ་མའི་ངེས་པའི་དབང་ལས་དབང་བསྐུར་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་དཀའ་འགྲེལ་ལམ་གྱི་ཚུལ།།ཡང་དག་ལམ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚུངས་མེད་གོ་འཕང་རྟོགས་བྱེད་རྨོངས་པའི་ཕུང་པོ་འཇོམས། །འདི་ནི་བདག་གིས་བྱས་ལས་ཐོབ་པ་གང་དེའི་ལེགས་བྱས་བྱང་ཆུབ་ས་བོན་མ་ལུས་པ། །དེས་ནི་འཇིག་རྟེན་བདེ་ གཤེགས་གོ་འཕང་རྟོགས་ཤིང་ཉི་ཟླ་འགགས་པའི་ལམ་དུ་འཇུག་པར་ཤོག་།གལ་ཏེ་དཀའ་འགྲེལ་བྱས་པ་ཡང་། །མངོན་ཤེས་མེད་པས་མ་ཡིན་ཉིད། །དེ་ལྟའང་བདག་གིས་འདི་དྲན་ནས། །བྲིས་ལ་བདག་ལ་ཉེས་པ་མེད། །དབང་མདོར་བསྟན་པའི་དཀའ་འགྲེལ་རྫོགས་སོ།། །། འདིའི་གཞུང་ཚད་ཤློ་ཀ་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུའོ།

此義。彼亦正具脈及種姓，即正具無分別天種姓。 正上師決定灌頂近示難釋道軌。 住正道者，證無等位破愚癡蘊， 此我所作獲得彼善作菩提種子無餘， 愿以此世間證善逝位，入日月滅道。 若作難釋亦， 非由無神通， 如是我憶此， 寫作我無過。 灌頂略示難釋竟。此論量三百六十頌。

།སྐད་གཉིས་སྨྲ་བ་ཐར་ལོའི་བཀའ་དྲིན་དང་། །རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་མཚན་བླ་མར་རབ་བསྐུལ་ནས། །བུ་སྟོན་ཁ་ཆེས་གུས་པའི་བློ་ཡིས་བསྒྱུར། །ཉེས་པའི་ཚོགས་རྣམས་མཁས་རྣམས་བཟོད་པར་མཛོད། །རྒྱ་དཔེ་གཉིས་ལ་གཏུགས་ནས་དག་པར་བདོག།། ་

依二語言師塔羅恩德及， 敦請金剛幢為上師后， 布頓卡切以恭敬心譯。 諸過失集祈諸智者寬恕。 對照二梵本而得清凈。