d2254實相十論廣釋

D2254

སློབ་དཔོན་དགའ་བ་སྐྱོང་གིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།ས་མནྟ་བྷདྲ་དང་། ནག་ཚོས་བསྒྱུར་བའོ།།[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཏཏྟྭཱ་ད་ཤ་ཀ་ཊཱི་ཀཱ། བོད་སྐད་དུ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཅུ་པའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་ འཚལ་ལོ།།གང་དག་ངོ་བོ་དམ་པ་བླ་མའི་ཆ་ཡི་སྙིང་རྗེའི་མཐུ་ལས་ནི། །ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དངོས་པོ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀུན་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འགྱུར། །དེ་དག་ཉིད་ལ་གུས་པས་ཕྱག་བྱར་འོས་ཤིང་རྟག་ཏུ་བསྟེན་པར་རིགས། །དེ་ལ་བཏུད་དེ་དེ་ཉིད་བཅུ་པའི་རྣམ་བཤད་ཡང་ དག་བརྩམ་པར་བྱ།།དེ་ནས་སློབ་དཔོན་འདིའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཚད་མ་དང་དབུ་མ་དང་ལུང་གི་གྲུབ་པའི་དོན་ལ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་ནས་སྔགས་ཀྱི་ལུགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་མདོར་བསྡུས་པར་མཛད་པར་བཞེད་ནས་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ དང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་གཞན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་དང་པོར་ཕྱག་བྱ་བའི་ཕྱིར།གང་ཞིག་ཡོད་མེད་སྦྱོར་བ་སྤངས། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཕྱག་ འཚལ་བཏུང་།།ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། ཆོས་ཉིད་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་། དོན་དམ་པ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་གྲངས་སོ། །མགོན་པོ་བྱམས་ པས་ཀྱང་།སྟོང་པ་ཉིད་ནི་མདོར་བསྡུ་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་མཐའ། །མཚན་མ་མེད་དང་དོན་དམ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་རྣམ་གྲངས་སོ། །ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་ཏུ་ཞེན་པ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། དེ་དག་སྤངས་པ་ནི་བྲལ་བའོ། ། དེ་ཉིད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་འདུད་པ་སྟེ། ལྷག་པར་མོས་པས་ལན་གཉིས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་ཡོད་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་ཡོད་པ་སྟེ། བདེན་པ་དང་། དངོས་པོ་དང་འཁོར་བ་དང་། སྐྱེ་བ་དང་། རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དོན་གཅིག་གོ། །མེད་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་མེད་པ་སྟེ། མི་བདེན་པ་དང་། དངོས་པོ མེད་པ་དང་།མ་སྐྱེས་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དོན་གཅིག་གོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་བས་འགྲོ་བ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文： 阿阇黎歡喜護所作圓滿。由薩曼達巴札和納措譯。 梵文為：Tattvādaśakaṭīkā 藏文為：實相十論廣釋 頂禮金剛薩埵！ 依靠上師本性之悲心力， 雙運實相圓滿菩提果， 應當恭敬頂禮常依止， 今對實相十論作詳釋。 此後，尊者欲廣說入證量論、中觀及經典之次第，隨順密續而略說波羅蜜多教授，為此首先頂禮三身自性，即所說、所證、能證及實相本體，亦即般若波羅蜜多法性之體。故說： “遠離有無二邊， 頂禮如是實相。” 諸法如實而有之實相，即是真如、法性、法界、實際、勝義、空性等異名。如彌勒怙主所說： “空性略說者， 真如及實際， 無相與勝義， 法界諸異名。” 執著有無即是有無二邊，遠離即是解脫。對此頂禮敬禮，以殊勝信解重複宣說。 其中有邊即是存在、真實、事物、輪迴、生起、常有等同義。無邊即是不存在、非真實、無事物、無生、涅槃、執著等同義。實相中遠離有無二邊，具緣起性相。

།དངོས་པོ་ངོ་བོས་སྐྱེ་བ་མེད། །མ་སྐྱེས་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན། ། མ་སྐྱེས་པ་ཡི་རང་བཞིན་གྱིས། །སྐྱེ་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་འདོད། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མིན། །སྲིད་མེད་མྱ་ངན་འདས་པ་མིན། །བདེ་བ་མ་ཡིན་མི་བདེ་མིན། །རྟག་པ་མ་ཡིན་ཆད་པའང་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། བློ་གྲོས་དམན་པ འགའ་ཞིག་གིས།།ཡོད་པའང་ནི་མེད་མཐོང་བ། །དེ་ཡིས་དངོས་རྣམས་ཉེར་ཞི་ཞིང་། །དགེ་བའི་བལྟ་བྱ་ཉིད་མ་མཐོང་། །ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་རྟག་པར་བལྟ། །མེད་པའོ་སྙམ་ནའང་ཆད་པ་སྟེ། །མཐའ་དེ་གཉིས་ལས་རྣམ་གྲོལ་བར། །ཆོས་འདི་རྒྱལ་བས་བསྟན་པ་ཡིན། །བློ་གང་ཡོད་དང་ མེད་པ་ལས།།རྣམ་པར་འདས་ཤིང་མི་དམིགས་སོ། །དེ་དག་མི་དམིགས་ཟབ་མོའི་བློས། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་དོན་སྒོམ་བྱེད། །དངོས་པོས་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་ལ། །དེ་ལས་དངོས་མེད་ཀྱིས་ཀྱང་མིན། །དངོས་དང་དངོས་མེད་ཡང་ཤེས་ན། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་གྲོལ་བར་འགྱུར། ། འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །གཉིས་པོ་ཉིད་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །འཁོར་བ་ཉིད་ནི་ཡོངས་ཤེས་ན། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཞེས་བྱར་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཡོད་དང་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། རེ་ཞིག་འགྲོ་བ་འདི་དག་ནི། །གཅིག་དང་དུ་མ་བྲལ་ཕྱིར་མེད། ། རི་དང་རྒྱ་མཚོས་གཞི་དང་། །ཁྱིམ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པར། །སྣ་ཚོགས་འདི་དག་རབ་སྣང་ཕྱིར། །རང་བཞིན་གཅིག་པར་རིགས་པ་མིན། །རི་ལ་སོགས་པ་སོ་སོ་ཡང་། །སོ་སོའི་ཆ་ཡིས་རིགས་པ་མིན། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དག་མི་ཕྱེད་པའི་ལུས་ཅན་སོ་སོ་རེ་རེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་དག ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།ཕྱོགས་ཆའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་ཤས་ཐ་དད་པས། །རྡུལ་ཕྲན་ལ་ཡང་ཐ་དད་སྣང་། །ཆ་ཤས་ཆ་ཤས་ཅན་རྟགས་གང་། །དེ་ལ་རྡུལ་ཕྲན་ཇི་ལྟར་ཡོད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང་། གཞན་ ལས་ཀྱང་།དྲུག་གིས་ཅིག་ཅར་སྦྱར་བ་ཡིས། །རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ཤས་དྲུག་པ་ཉིད། །དྲུག་པོ་རྣམས་ནི་ཡུལ་གཅིག་ན། །གོང་བུ་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་དུ་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རྡུལ་ཕྲན་རྣམས་མ་གྲུབ་པར་ནི་གཅིག་པུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འགྲུབ་ལ། གཅིག་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡང་ དེ་བསགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མ་ཡང་མི་འགྲུབ་བོ།

我來為您翻譯這段藏文： 諸法自性無生起， 如同虛空之花朵， 以其無生之自性， 如是承許為實相。 是故非是有實法， 亦非涅槃寂滅性， 非樂亦復非不樂， 非常亦復非斷滅。 這是妙頌。如龍樹尊者所說： “愚鈍之人見， 有亦見為無， 不見諸法寂， 亦不見善觀。 執有即常見， 執無即斷見， 遠離此二邊， 佛陀如是說。 智慧超有無， 不緣不執著， 以此甚深智， 修習緣起義。 非以有得脫， 亦非由無得， 若知有與無， 大士得解脫。 輪迴與涅槃， 二者皆非有， 若能遍知輪， 即說為涅槃。” 若問何為有無二邊？答曰： “首先此眾生， 離一多故無， 山海為基礎， 房舍等差別， 種種顯現故， 非是一自性， 山等各各別， 各分不應理。” 雖然如此，若說極微粒子是不可分的個別實體，這也不成立，因為由方分差別而有差別故。如龍樹尊者所說： “由方分差別， 極微亦顯異， 有分及能相， 極微何能有？” 又如他說： “六方同時合， 極微具六分， 六者同一處， 聚成極微量。” 若極微不成，則一亦不成；由一不成故，多亦不得成立。

།གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་དངོས་པོ་གང་ཞིག་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་མཐོང་བའམ་འདོད་པར་རུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་། དངོས་པོ་གང་ལ་རྣམ་དཔྱད་ན། །དེ་དང་དེ་ལ་གཅིག་མེད་པ། །གང་ལ་གཅིག་པ་ཉིད་མེད་པ། །དེ་ ལ་དུ་མའང་ཡོད་མ་ཡིན།།ཞེས་བཤད་དོ། །གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་གཏན་ཚིགས་འདི་ནི་གསུང་རབ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་ལ་ནི་གཟུགས། །གཅིག་དང་གཞན་པ་རྣམ་སྤངས་པ། །སྣང་ཡང་དེ་ན་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་དངོས་པོ་དངོས་རྣམས་ཉིད། །ཅེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལངྐར་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འགྲོ་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་མ་གྲུབ་པ་དེ་ལ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མེད་པ་ནི་ཡོད་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། ཡོད་པའི་སྔོན་འགྲོ་མེད་པ་སྟེ། །མེད་པ་ཡོད་པའི་སྔོན་འགྲོ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་མེད་པར་མི་བསམ་སྟེ། །ཡོད་པ་རུ་ཡང་མི་རྟོག་གོ། །ཞེས་གསུངས་ལ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང་། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་ནས། །རྟག་དང་ཆད་པའི་ལྟ་བ་སྟེ། །ཡོད་པར་ཁས་མི་ལེན་པ་ལ། །ཆད་པ་མེད་ཅིང་རྟག་པ མེད།།མེད་པ་ཡོད་ན་ཡོད་པར་འགྱུར། །ཡོད་པ་ཡོད་ན་མེད་པ་ཉིད། །དཔེར་ན་རིང་ཐུང་ཡོད་པ་བཞིན། །མེད་ཉིད་ལ་བརྟེན་ཡོད་པའོ། །དེ་ཕྱིར་གང་ལ་གཉིས་ཀ་མེད། །ཅེས་པའོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་བའི་ཚིག་གིས་མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བསྟན་ པ་ཡིན་ནོ།།ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཉིད་རྣམ་པར་བསྲེས་པ་དགག་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་གཞན་དག་གོ། །ཀྱེ་སྐྱེས་བུ་དེ་ལྟ་ན་ཡོད་པ་བཀག་པ་དེ་ཉིད་མེད་པ་བཀག་པར་ཡང་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་བཀག་ཅེ་ན། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ ཡོད་པ་བཀག་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་བ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཙམ་དུ་གསུངས་པ་ཉིད་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པ།མཚན་མ་མེད་པ། མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་སོ། །འདིར་ཁ་ཅིག་གིས་ལན་སྨྲས་ཏེ། འདིར་ཆད་པར་ སྨྲ་བའི་ཡང་ཡོད་པའོ།།དེ་ཡོད་པ་བཀག་པས་མེད་པ་ཉིད་དེ། འགྲོ་བ་རྣམས་ཆད་པའི་དངོས་པོར་ཁས་བླངས་པའི་འགྱུར་བས། དེ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་བཀག་པར་སྟོན་ཏོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེའི་ལེན་འདི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་སྨྲ་བའི་ཡང་ཡོད་ པ་དག་དེ་བཀག་པའི་འཐད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ།

我來為您翻譯這段藏文： 若有離一多之實法，應當可見或可許。如說： “于諸法觀察， 彼彼無一性， 若無一性者， 多性亦非有。” 若說此離一多因不符聖教，[答曰：]因為世尊于《楞伽經》等經中已明確宣說： “如鏡中影像， 離一異顯現， 雖現實非有， 諸法性亦然。” 于眾生中若有性不成立，則無性亦不成立，因無性乃有性之對立性故。如世尊所說： “無性先於有， 有性先於無， 是故勿思無， 亦勿分別有。” 龍樹亦云： “若許空性已， 常斷見不生， 不許有性者， 無斷亦無常。 若有無性在， 則有有性生， 若有有性在， 則有無性生， 如同長短等， 有依無性立， 是故二俱無。” 以離有無二邊之語，顯示離四邊之真如。由有無交雜即是遮遣自性，故為他方。 若問：“如是，遮遮有即成遮無，何故二俱遮？“[答：]如是世尊以遮有而說眾生唯無實，如《三摩地王經》等所說：“一切法無實、無相、無性”等語。 此中有人答道：“此處有斷見者，遮有即成無，則成許眾生為斷滅法，為明此義故說二俱遮。“此答不應理，因為若爾，則遮雙亦雙非之說亦應成理。

།འདི་ལན་གཞན་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྨྲ་བ་གང་གི་ཕྱིར་ཡོད་པ་བཀག་པས་མེད་པ་ཉིད་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལྟར་འགྲོ་བར་འགྱུར་བར་ཁས་བླང་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་འདོད་པ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་འདི་བསྟན་པ་ ཉིད་དོ།།དེ་ཡང་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །གང་ལ་ཡང་སྟོང་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་གཙོ་བོ་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་པ་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དཔྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ནི་གཞན་དུ་ཟློག་པར་བྱེད་དོ་བསྟན་པའི་དབྱེ་བ་ འདིར་སྐྱོན་མེད་དེ།ཁ་ཅིག་གིས་དངོས་པོ་བཀག་སྟེ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཙམ་བསྟན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་བྲལ་བའོ། །ཁ་ཅིག་གིས་མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་བའོ། །ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཐ་དད་པ་ནི་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་ ཕྱག་འཚལ་ཏེ།སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མ་ཡིན་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་ཕྱིར། གང་ལ་རྙོག་པ་མེད་པ་ཉིད། །བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གང་ལ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཏེ། །དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །རྟོགས་པ་ནི་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་སྒོ་ནས་སོ། རྙོག་པ་མེད་པ་ནི་དྲི་མ་མེད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་རང་བཞིན་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལ་ཕྱག་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་དྲི་མ་མེད་པ་དང་རྙོག་པ་མེད་པ་ཉིད་མ་འཁྲུལ་པའི་དེ བཞིན་ཉིད་དོ།།དེ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་མ་རྟོགས་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ངོ་བོར་གཞག་པ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་དང་སྐྱེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རྙོག་པ་རྣམས་སོ་སོར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་མ་རྟོགས་པ་ནི་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གློ་བུར་འདི་ དག་ཤིན་ཏུ་སྤངས་པ་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱའོ།།དེ་སྐད་དུ། མགོན་པོ་བྱམས་པས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་མེད་རྣམས་དག་།དེ་ནི་དྲིར་བཅས་དྲི་མ་མེད། །ཆུ་ཁམས་གསེར་དང་ནམ་མཁའ་བཞིན། །དག་པ་བཞིན་དུ་དག་པར་འདོད། །གལ་ཏེ་རྣམ་དག་དེ་མ་འགྱུར། ། ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་དེ་མ་འགྱུར། །འབད་པ་འབྲས་བུ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་འདིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཐ་སྙད་རྣམས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དོ།

我來為您翻譯這段藏文： 此答另有[所指]，因為唯說空者由遮有而成無，如同虛空花般成為眾生之所許，為明此意故說此雙運。此亦當知。 于任何[經論]中唯說空性者，乃因顯示般若分為主，非為成辦二諦雙運。其他[論師]則作他說。此教法差別無過，有說遮實有而唯顯無實，有說離有無，有說離四邊。然真如無有差別。 若問：“既然如此，為何唯禮敬真如而不禮敬佛世尊？“為此說： “于彼無垢性， 菩提證性者。” “于彼”即是”因為”，即彼真如。“證”謂通達。“無垢”謂無染。“菩提自性”謂正等正覺之體性，故應禮敬彼，因無差別故。 又因法性本無垢無染，即是無謬真如。如是由不了知自性而顛倒安立，因煩惱、業、生等而現輪迴，故諸垢染各別顯現。不了知此等自性即稱為客塵。徹底斷除此等客塵即稱為清凈。 如彌勒怙主所說： “無有諸染者， 彼具垢無垢， 如水界金空， 凈如凈應知。 若彼非清凈， 眾生皆解脫， 若彼非煩惱， 精進成無果。” 如是此中所有所立能立之言說皆是世俗。

།སངས་རྒྱས་ཉིད་དང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཉིད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ལ རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུང་རབ་ལས་སོ།།དོན་དམ་པར་དེ་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ལ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས། ཉོན་མོངས་མ་ཡིན་མི་མོངས་མིན། །དེ་ཉིད་དག་དང་མ་དག་མིན། །ཞེས་པའོ། །འདིས་ནི་རབ་ཏུ་ བྱེད་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གསུམ་བསྟན་ཏེ།ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་སྤངས་པ་འདི་དག་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོའོ། །གང་ལ་རྙོག་པ་མེད་པ་ཉིད། །རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དག་ནི་རྟོག་པར་བྱ་ཞིང་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོའོ། །བྱང་ཆུབ་ རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་དོན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོའོ།།དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱིས་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་དག་གི་དངོས་པོ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ལྔ་སྦྱར་བར་མི་བསྟན་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་ཏེ། འོན་ཀྱང་དེ་དག་སྔར་གནས་པའི་ཡོད་པར་ཚད་མས་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་དེ་ བཞིན་ཉིད་འདིར་མན་ངག་གི་སྒོ་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་དག་ནི་འདིར་མ་བསྟན་ཏོ། །གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡང་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ཉིད་དྲན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྤྱོད་པས་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཉིད་དེ་ བཞིན་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཏེ།བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་དང་བྲལ་བས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་འབའ་ཞིག་ནི་ཐབས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡིས། །བླ་མའི་ངག་གིས་མ་བརྒྱན་པའི། །དབུ་མའང་འབྲིང་པོ་ཙམ་ཉིད་དོ། ། ཞེས་པས་གཞན་དུ་དངོས་པོ་གསུམ་པོ་འདི་དག་བསྟན་ཏོ། །འདིར་དབུ་མས་ནི་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་དང་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་མི་བཟོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །དེ་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་གནས་པ་དཀའོ།།དེ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་ནི་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文： 如經論所說：“佛性與持金剛性當於世俗中成就。“勝義中，彼真如非有煩惱亦非清凈。如彼所說： “非煩惱非無染， 彼非凈非不凈。” 此說明論中所說三事：離有無二邊即是法性之事。“于彼無垢性”等句，當思維修習，此是能成就之事。“菩提自性”者，此是所成就現證之事。 若問：“既然如此，因有能量所量二事，何不說五事和合？“此說誠然。然此中是以教授門中成就雙運，[對於]先前已由量成立之真如，彼等此處未說。因憶及”離一多故”等成立之理故。 因為若無殊勝上師教授，僅以般若分而離方便，行持所成就之真如、真實等事非為[究竟]。如說： “雖善說將來， 無師言莊嚴， 中觀亦僅中。” 故於他處說此三事。此中中觀不容納能量所量，因不能忍”自他”等觀察故，如是思維。此非應理，因無量故，所立能立二事難立。以”彼等唯是世俗，于勝義中如何成立”之語故。

།མཚན་མ་དང་གཞལ་བྱ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ན། དེ་ཇི་ལྟར་རང་དང་གཞན་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་བརྟག་ཅེ་ན།ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ཏེ། ཕལ་ཆེར་ལམ་འདི་འདིར་ཚད་མ་རྣམས་ཀྱི་གཙུག་གི་ནོར་བུ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དེའི་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྦྱར་བ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ཡིད་ཀྱིས་དེ་དག་འགེགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པས་ཡང་རང་བཞིན་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་རྒྱས་པ་རྣམ་པར་གཞག་དགོས་པའི་དབང་གིས་བྱས་ཀྱང་གོང་མ་གོང་མའི་རིགས་པས་རྩད་ནས་ཕྱུང་བ ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་དབྱེ་བར་བྱ་སྟེ། གང་གིས་དངོས་པོར་དཔྱད་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལ་ནི་དངོས་པོ་མེད། །གང་ཕྱིར་གཅིག་དང་དུ་མ་དག་།རང་བཞིན་དེ་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། །འདི་དག་དེ་ངེས་ལས་འོངས་པ། །གང་ཡང་མཁས་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་དོན་བསམས་པ། །དེ་ ལྟ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་ཉམས།དེས་ན་མཚན་ཉིད་སྟོང་པའི་ཕྱིར། །རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བརྗོད་དོ་ཞེས་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ། །སྐབས་སུ་བབ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདིའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་ དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ།།དེ་ཡང་ཕྱག་འཚལ་བའི་གཙོ་བོ་དག་གིས་དོན་བསྟན་ཏོ། །རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །འདི་དག་གིས་ནི་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པར་དོན་གྱིས་བསྟན་ཏོ། །རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དགོས་པར་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་ རྟོགས་པའོ།།དེའི་དགོས་པའི་གཙོ་བོ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའོ། །གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པ་ནི། དེ་ཉིད་བསྒོམས་པས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་སྐད་དུ། གཞན་དོན་ཕུན་ཚོགས་སངས་རྒྱས་རྣམས། །འབྲས་བུའི་གཙོ་བོ་ལྷག་པར་འདོད། །སངས་རྒྱས་ ཉིད་སོགས་གཞན་གང་ནི།།དེ་ཡི་དོན་ཕྱིར་འབྲས་བུར་འདོད། །ཅེས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་འདོད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཁས་བླང་བར་བྱ་བར་འགྱུར་བ་དག་ཡིན་ཞེས་པ་ལ། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཤེས་འདོད་པས། །རྣམ་བཅས་མ་ཡིན་རྣམ་མེད་ མིན།།ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་འཇུག་པ་ནི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文： 若相與所量等於世俗中實有，則如何觀察”從自他”等？如其所應而承許。此道多隨順諸量之頂髻珍寶法稱，依止於彼，隨順其道而安立一切，非是自意所遮。 若問：“隨順其道亦成自性耶？“答曰：“非也。“云何？且為安立廣大外境之故雖作是說，然為上上理而究竟拔除。 即彼時分當分別： “以何觀察事物時， 彼中即無有事物， 因一與多二者等， 于彼自性皆非有。 此等從彼定解來， 諸智者所宣說者， 如是如是思維義， 如是如是皆損減。 是故由於相空故， 說為無有自性也。” 等語極為明顯而說，以極廣說為足。 當說入時隨順關聯：此論所說即是真如實性。彼亦由禮敬主尊顯示義理。能詮即是論典。此等即以義理顯示所詮能詮相之關聯。論典之必要即是了知所詮義。彼之主要必要是利益有情。非主要者，即由修彼而成佛等。如說： “圓滿利他諸佛陀， 殊勝承許為主果， 佛性等余諸所有， 為彼義故許為果。” 如是了知雙運真如者，當承許所欲求義，故說： “欲知真如者， 非有相無相。” 有相行即有相智。

།རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་གསལ་བ་ནི་རྣམ་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་མདོ་སྡེ་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་དག་གཟུང་བའོ། །རྣམ་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་བྱེ་ བྲག་དག་བསྡུས་པའོ།།འདི་དག་གིས་ནི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྣམ་པ་མེད་པའི་འདོད་པ་བསྡུས་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཤེས་འདོད་པའི་སྐྱེས་བུ་དག་གི་བླང་བྱ་ཉིད་དག་ཏུ་མི་འགྱུར་ཏེ། གཉིས་ཀས་ཀྱང་རང་བཞིན་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ ཕྱིར་རོ།།དེ་ཡང་དཔྱད་མི་བཟོད་པས་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་དག་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་གནས་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པར་མཛད་དེ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ངེས་དོན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དྲང་བའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ།།གཙོ་བོའི་ངེས་དོན་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དེ། དེ་ཉིད་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དག་གིས་བསྒོམ་པར་བྱ་བས་ངེས་པར་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། ངེས་པ་དོན་གྱི་མདོ་སྡེའི་བྱེ་བྲག་ཤེས། །བདེ་གཤེགས་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད། ། སླར་ཡང་གང་ཟག་སེམས་ཅན་སྐྱེས་བུ་རྣམས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དྲང་བའི་དོན་དུ་ཤེས། །ཆོས་བདག་མེད་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད། །སོ་སོར་རྟོགས་པས་གལ་ཏེ་སྒོམ་པར་བྱེད། །དེ་ཡི་རྒྱུ་ཡིས་མྱ་ངན་འདས་ཐོབ་འགྱུར། །གང་ཡང་གཞན་དག་ཞི་བའི་རྒྱུར་མི་འགྱུར། །ཆོས ཀུན་རང་བཞིན་རྟག་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད།།རྒྱལ་སྲས་དངོས་པོ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ནི། །ཀུན་གྱིས་ཀུན་དུ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་འགྱུར། །ཉི་ཚེའི་སྟོང་ཉིད་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱི། །ཞེས་གསུངས་པའོ། །དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས་གསུངས་པ། དེ་ལྟར་གང་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཟབ་མོའི་དངོས་པོ་ནི། ། གང་གིས་མི་ཤེས་དེ་ནི་རབ་ཏུ་བརྟེན་བྱ་བ། །ཀུན་གཞི་ཡོད་ཅིང་གང་ཟག་སྟོང་ཉིད་ཡོད། །ཕུང་པོ་འདི་དག་གིས་ནི་འབའ་ཞིག་དང་། །འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བ་སྤངས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །ང་དང་བདག་ཅེས་ཇི་ལྟར་སྟོན་པ་ལྟར། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས། །མེད་པ་དྲང བའི་དོན་ནི་སྟོན་པར་འགྱུར།།ཞེས་པའོ། །ཡང་ན། རྣམ་བཅས་མ་ཡིན་རྣམ་མེད་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དག་གིས་འདོད་པའི་བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཉེ་བར་ལེན་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文： 有相之明顯即是無相。此中”有相”之聲攝經部與瑜伽行派。“無相”亦攝毗婆沙師與瑜伽行別派。此等攝有相與無相之主張。 欲知真如之士夫等不成所取，因二者皆許為自性故。彼亦不能觀察，故離實性相。如為令有情入大乘故而示住之差別，然非大乘了義，是權義故。 主要了義即是無自性，由聞思彼而修習，定當生果。如《三摩地王經》云： “了知了義經差別， 如來所說空性已， 複次補特伽羅等， 知諸法皆是權義。 於法無我作觀察， 若以觀察而修習， 以彼因故得涅槃， 其餘非為寂靜因。 諸法自性恒空性， 菩薩修習諸事物， 一切於一切成空， 片面空性外道許。” 如《入中論》所說： “如是由於甚深義， 不解彼者當依止， 阿賴耶有補特伽羅空， 唯由此等諸蘊及， 斷除我見諸佛陀， 如何宣說我與我， 如是一切諸事物， 無自性說為權義。” 或者，“非有相非無相”即不取瑜伽行派所許之所取。

།དེ་དག་གིས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོས་སྟོང་པའི་བདག་ཉིད་དེ་བཞིན་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ ཕྱིར་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པས་རང་བཞིན་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་དྲང་བའི་དོན་དུ་སེམས་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།ཇི་སྐད་དུ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། འདི་དག་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙོམ་ཞེས། །ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་བསྟན་པ་ཡིན། །འཇིག་པ་ཡོངས་སུ་ སྤངས་ཕྱིར་ཏེ།།རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ་ཉིད་མིན། །ཞེས་པའོ། །ཡང་ན། རྣམ་བཅས་མ་ཡིན་རྣམ་མེད་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་དབུ་མ་དང་། རྣམ་པ་མེད་པའི་དབུ་མ་གསལ་བར་བྱ་བའི་གཙོ་བོ་འདི་དག་གོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཞི་བ་འཚོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ལ་ སོགས་པས་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་དབུ་མ་ཉིད་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་དེ།དེ་སྐད་དུ། བདག་དང་གཞན་སྨྲས་དངོས་པོ་ཡིས། །ཆོས་འདི་དག་ནི་རང་བཞིན་མེད། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་ཉིད། །བྲལ་བའི་ཕྱིར་ན་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །དངོས་པོ་གང་གང་རྣམ་དཔྱད་ན། དེ་དང་དེ་ཡི་གཅིག་ཉིད་མིན། །གང་ལ་གཅིག་ཉིད་ཡོད་མིན་པ། དེ་ལ་དུ་མ་ཉིད་ཀྱང་མེད། །གཅིག་དང་དུ་མ་རྣམ་སྤངས་པའི། །རྣམ་པ་གཞན་དང་ལྡན་པ་ཡི། །དངོས་པོ་མི་རུང་དེ་གཉིས་ནི། །ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཕྱིར་དངོས་པོ་འདི་དག་ནི། །ཀུན་རྫོབ པ་ཉིད་མཚན་ཉིད་འཛིན།།གལ་ཏེ་འདི་དག་དོན་འདོད་ན། །དེ་ལ་བདག་གིས་ཅི་བྱར་ཡོད། །མ་བརྟགས་གཅིག་པུ་ཉམས་དགའ་བའི། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ལ། །རང་བཞིན་ཀུན་རྫོབ་ལ་ཡིན་རིགས། །རིགས་པའི་ལམ་གྱིས་རྗེས་འབྲངས་ ནས།།དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ནི། །གཞན་དག་འདོད་པ་འགོག་པ་ཡིན། །རྩོད་པ་ངན་པའི་གནས་མེད་དོ།

我來為您翻譯這段藏文： 由彼等許空無能取所取之體性故，承許自性空性，因無自性相即無真如故，是以權義說唯識。如龍樹親說： “此等一切唯心識， 大牟尼尊如是說， 為斷遍計所執故， 非是自相真實性。” 或者，“非有相非無相”即此等明顯有相中觀與無相中觀之主要。因寂護等許有相中觀，如其所說： “由自他所說事物， 此等諸法無自性， 一多自性皆遠離， 是故猶如影像然。 觀察諸事物之時， 彼彼非是一性故， 若於何處無一性， 彼處亦無多性故。 遠離一多諸相已， 具有其他行相之， 事物不成因二者， 互相遠離而安住。 是故此等諸事物， 執持世俗之體相， 若欲此等為實義， 于彼我有何所為。 未經觀察唯悅意， 具生滅法性之上， 世俗自性應理故， 隨順理路而趨行。 一切事物之自性， 即是遮破他所許， 惡劣諍論無處所。”

།མ་བརྟགས་པ་ན་ཉམས་དགའ་བའི། །བདག་རྒྱུ་སྔ་མ་སྔ་མ་ལ། །བརྟེན་ནས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཡི། །འབྲས་བུ་དེ་དང་འདྲ་བ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་རྒྱུ་ མེད་ན།།རུང་མིན་ཞེས་པ་རུང་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་འདི་ཡི་ཉེར་ལེན་པ། །ཡང་དག་ཡིན་ན་དེར་སྨྲོས་ཤིག་།དེ་ཕྱིར་ཡང་དག་ཉིད་དུ་ན། །དངོས་པོ་གང་ཡང་གྲུབ་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་རྣམས་ཀྱིས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་གསུངས། །དམ་པའི་དོན་ དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར།།འདི་ནི་དམ་པའི་དོན་ཞེས་བྱ། །ཡང་དག་ཏུ་ནི་སྤྲོས་པ་ཡི། །ཚོགས་རྣམས་ཀུན་ལས་དེ་གྲོལ་ཡིན། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་འདི། །ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དུ་མི་བཟློག་པས། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམ་བྱང་སོགས། །རྣམ་པར་གཞག་པ་འཁྲུལ་པ་མེད། ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ཡང་། །ཤེས་པ་འབའ་ཞིག་ཁོ་ན་སྟེ། །རང་གིས་གྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ཤེས་པར་ནུས་མ་ཡིན། །རང་ཉིད་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཡང་། །རྨི་ལམ་སྒྱུ་མའི་ངོ་བོ་བཞིན། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་གཟུགས་སོགས་སེམས། །ཕྱི་རོལ་དུ་ཡང་འདོད་པ་མིན། །སེམས་ཙམ་ལ་ནི བརྟེན་ནས་སུ།།ཕྱི་རོལ་དངོས་མེད་ཤེས་པར་བྱ། །ཚུལ་འདིར་བརྟེན་ནས་དེ་ལ་ཡང་། །ཤིན་ཏུ་བདག་མེད་ཤེས་པར་བྱ། །ཚུལ་གཉིས་ཤིང་རྟ་ཞོན་ནས་སུ། །རིགས་པའི་སྲབ་སྐྱོགས་འཛིན་བྱེད་པ། །དེ་དག་དེ་ཕྱིར་ཇི་བཞིན་དོན། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་གཉིས་འཐོབ། །ཅེས་པའོ། །རྣམ་པ་མེད་ པའི་དབུ་མ་ཡང་ལ་བའི་ན་བཟའ་ཅན་ལ་སོགས་པས་ཁས་ལེན་ཏེ།དེ་སྐད་དུ་དེ་ཡིས། །ཉེར་ལེན་ལས་སྐྱེས་དྲི་མ་ཡང་། །བདག་ཉིད་དབྱེར་མེད་པར་བསྒྲིབས་ཏེ། །བློ་ནི་ཤེལ་སྒོང་དག་པ་ལྟར། །གཞན་གྱི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ཡིས། །ཇི་ལྟར་ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་ཡིས། །དེ་ལྟར་འདི་ཉིད་ གཉིས་སུ་སྣང་།།སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་ཐ་དད་དོ།

我來為您翻譯這段藏文： 未經觀察時悅意， 前前自因所依止， 後後果報亦復然， 如是相似而生起。 是故若無世俗因， 不應理者不應理。 若此等之所取因， 是為真實請言說。 是故若於真實中， 諸事物皆不成立， 是故如來諸佛陀， 宣說諸法皆無生。 隨順勝義之理故， 此即名為勝義諦， 于真實中離一切， 戲論之聚得解脫。 因果事物此等相， 世俗諦中不遮破， 煩惱清凈等諸法， 建立安立無錯亂。 因與果報所成者， 唯是心識一法爾， 自性成就諸所有， 彼等不能成知識。 自性成就之體性， 如同夢幻之體性， 是故色等諸心識， 不許外境之存在。 依止唯識之理故， 應知外境無實有， 依止如是之理趣， 應知彼亦極無我。 乘坐二諦之車乘， 執持理路之韁繩， 是故如實義理者， 大乘二派皆能得。 無相中觀亦為穿樹葉衣者等所許，如其所說： “從所取因生垢染， 自性無別而矇蔽， 如同清凈水晶珠， 顯現他物之形色。 如是極為善巧者， 如是此中現二相， 由於心識迷亂故， 能取所取成差別。”

།རྟགས་སོགས་བདག་ཉིད་མ་ལུས་པ། །དེ་ཕྱིར་བྱ་བ་གསུམ་དུ་སྣང་། །དོན་དུ་འཛིན་དང་དོན་དད་པ། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པ་དག་།དོན་སྟོན་སྣང་བ་རང་བཞིན་དང་། །ལོག་པའི་དོན་ འཛིན་དངོས་པོ་ནི།།གཅིག་ཏུ་གླང་ཆེན་གཅིག་པུ་ཡིས། །སྒྱུ་མའི་རྣམ་པ་འཕྲུལ་བྱེད་དེ། །གླང་ཆེན་དོན་དང་དེ་སྣང་བ། །མཁས་པ་ལ་ནི་དེ་དངོས་མེད། །རང་བཞིན་བརྟག་པ་ལ་སོགས་པ། །ཇི་ལྟར་གྲངས་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཐམས་ ཅད་རོ་གཅིག་བདག་ཉིད་དེ།།ཐོག་མཐའ་མེད་ཅིང་ཆ་མེད་པ། །རྣམ་པ་མེད་ཅིང་གཟུང་མེད་པ། །རང་རིག་རྣམ་པར་རྟོག་པར་སྣང་། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་གྱི་རྒྱུ། །དེ་ཉིད་དོན་དམ་པ་ཡིན་ཏེ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཟློག་པའོ། །དོན་དམ་ཉིད་ལ་རྣམ་རྟོག་གི། །མཁས་པས་རྣམ་རྟོག་གོས་ པ་མེད།།དགེ་བ་འམ་ནི་མི་དགེ་བའི། །གང་ཕྱིར་རྣམ་རྟོག་ཐ་དད་པའི། །དེ་དག་གསལ་བར་བྱ་ཕྱིར་དམིགས། །སླར་ཡང་དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད། །གང་ཕྱིར་ལྟ་ཀུན་བྱས་པ་རྣམས། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་དབྱེ་སྟེ། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་སྤངས་པའོ། །གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན། །དེ་ནི་ དབྱུ་གུ་གཅིག་ལུགས་དང་།།ཁྱད་པར་ཡོད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །རང་རིག་ལ་གནས་མ་གྱུར་ཞེས། །དེ་ཕྱིར་འཇིགས་ལ་ཐུབ་པ་ཡིས། །ཆོས་རྣམས་མཐའ་དག་བསྟན་ནས་ནི། །སྟོང་པའི་བདག་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན། །ཐམས་ཅད་མཚུངས་པ་རབ་ཏུ་དཔྱད་བྱེད་ནས། །ཕྲ་རབ་ལྟ་བས་ བློ་ཡིས་ཐར་བྱས་ནས།།སངས་རྒྱས་པ་དང་ཕྱི་རོལ་རྣམ་ཕྱེ་བ། །གཅིག་ཀྱང་མི་དམིགས་སྟོང་པར་སྨྲ་བ་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་པ་མེད་པར་སྨྲ་བའི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་དེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་ གི་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་པའི་ངོ་བོ་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།རྣམ་པ་མེད་པར་སྨྲ་བའི་དབུ་མ་པས་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་འདི་ནི་བྱེ་བྲག་གོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྣམ་པ་དམན་པའི་ཕྱིར། །དེ་བཞིན་ཉིད་ ནི་ཤེས་འདོད་པས།།བླ་མར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དབུ་མ་པ་ཡང་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དམ། རྣམ་པ་མེད་པ་འབྱུང་བ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་ནི་ངེས་པར་དོན་སྟོན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ སོགས་པར་ཤེས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བསྟན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文： 相等自性盡無餘， 是故顯現三種業， 執著義境信義諦， 以及具足空性者。 顯現義境之自性， 及執顛倒義境事， 譬如一頭大象身， 幻化變現諸形相。 大象之義及顯現， 于智者前無實體， 自性觀察等諸法， 如其次第應了知。 圓滿智慧之本性， 一切同味之自性， 無始無終無分別， 無相無執無所取。 自證顯現分別相， 分別即是他因緣， 彼即是為勝義諦， 遮遣一切諸分別。 于勝義中諸分別， 智者不被分別染， 或善或是不善法， 由彼分別差別故。 為令彼等得明顯， 複次于彼說空性， 以諸見解皆所作， 空效能作善分別。 遠離能取與所取， 若說空性之道理， 彼與一杖之宗派， 如何能有差別性。 不住自證之智故， 是故怖畏能仁師， 宣說一切諸法已， 復說空性之自性。 普遍觀察一切等， 以微細見慧解脫， 分別佛教與外道， 一亦不得說空性。 無相論者瑜伽行派亦許彼圓成實智，能取所取二者空性之自性體性非無。無相中觀師則說圓成實亦是瑜伽世俗之體性，勝義無生即是差別。是故由具相及相劣故，欲知如是真如之人，不應尊為上師。以是因緣，中觀師亦非具相或無相所生，以依識故。此等於決定義之般若波羅蜜多等中，全無少許智慧可說。

།གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་སོ། །འོན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་གསུངས་སོ། །གང་ལ་སེམས་ཙམ་ དུ་བསྟན་པ་འདི་ལ་ཡང་གཟུགས་ནི་ཐམས་ཅད་ལས་རག་ལས་པ་ཡིན་པས་གཟུགས་སུ་ཞེན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཉིད་དོ།།དེ་སྐད་དུ་མདོ་ལས། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སེམས་ཀྱིས་མཐོང་བ་དང་། །གང་ལ་ཕྱི་རོལ་དངོས་པོ་མཐོང་བ་མེད། །གཟུགས་སུ་ཤིན་ཏུ་ཞེན་གང་བཟློག་པའི་ ཕྱིར།།དེ་ཡང་དྲང་བའི་དོན་ཕྱིར་འདི་ཉིད་དོ། །སྟོན་པ་ཡིས་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཡང་བསྟན། །མདོ་དང་གཞན་ནས་ཀྱང་ནི་རྣམ་པར་ཕྱེ། །དྲང་བའི་དོན་བསྟན་ཕྱིར་ནི་ལུང་འདི་དག་།ཇི་ལྟར་ནད་ཀྱིས་ན་བ་ལ། སྨན་གྱི་རྫས་ནི་རབ་སྦྱོར་ལྟར། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ལ། །སེམས་ཙམ་ དུ་ནི་བསྟན་པ་ཡིན།།ཞེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་། ཁམས་རྣམས་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་ཀ་ལས་མིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དང་གང་ལ་ཡང་། །སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །རང་བཞིན་ ཡོད་མིན་མ་སྐྱེས་ཕྱིར།།ཇི་ལྟར་རང་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར། །རང་བཞིན་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །གཞན་ལས་ཀྱང་ནི་འབྱུང་མི་འགྱུར། །རང་ཉིད་ལ་བརྟེན་གཞན་ཉིད་འགྱུར། །གཞན་ལ་ལས་ནི་རང་ཉིད་དོ།

我來為您翻譯這段藏文： 由於色等無故，識被說為空性。然而，如同識以識之自性為空，如是色等亦如是說。於此唯心所說中，色依一切所依故，為遮除執著於色故，此即是不了義。 如經中說： 種種由心所見者， 于彼外境無所見， 為遮極執著色故， 此亦不了義故爾。 導師亦說不了義， 經及他處亦分別， 為說不了義故此， 如同病人所患疾， 藥物如理而配製， 如是佛于諸有情， 宣說唯心之教法。 是故蘊界處等，以界分別非有異。 非從自生非從他， 非從二生非無因， 於一切諸事物中， 生起終無有可得。 無有自性未生故， 如何能從自體生， 以無自性成就故， 亦不從他而得生， 依于自身成他性， 依於他者成自性。

།ལྟོས་པའི་དོན་ནི་དེ་དག་འགྲུབ། །ཚུ་རོལ་ཕ་རོལ་བཞིན་དུ་བསྟན། །རང་ དང་གཞན་དག་མི་རིགས་ཕྱིར།།གཉིས་ལས་བྱུང་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །རྒྱུ་དང་བྲལ་བར་སྐྱེ་བ་ནི། །འགའ་ཞིག་གང་ནའང་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡོད་མེད་ཡིན། །རྐྱེན་གྱི་དོན་ལ་སྦྱོར་བ་ནི། །མེད་པ་དག་ནི་གང་གི་རྒྱུ། །ཡོད་པ་ཡང་ནི་ཇི་ལྟར་སྐྱེ། །དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ ཉིད།།སྐྱེས་པ་དུ་མའང་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །འགག་པ་དག་ནི་རིགས་མ་ཡིན། །རེ་ཞིག་གནས་པའི་དངོས་པོ་ནི། །འགག་པ་རུ་ནི་རིགས་མ་ཡིན། །མི་གནས་པ་ཡི་དངོས་པོ་གང་། །འགག་པ་རུ་ནི་རིགས་མ་ཡིན། །དངོས་དོན་ལས་གཞན་འཇིགས་ པ་མེད།།དོན་གཞན་མ་ཡིན་པར་ཡང་འདོད། །དོན་གཞན་དངོས་པོ་རྟག་པར་འགྱུར། །དོན་གཞན་མིན་ཡང་དངོས་པོ་མེད། །གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དེས་ཐོབ། །མ་སྐྱེས་དེ་ཡི་རང་བཞིན་ཡིན། །རང་གི་རང་བཞིན་མ་སྐྱེས་པ། །དེ་ལ་སྐྱེས་ཞེས་ཇི་ལྟར་བྱ། །སྐྱེ་བ་དང་ནི་འགག་ པ་དག་།འདུས་བྱས་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བའི་འཁོར་ལོ་ཡི། །ངོ་བོ་ཉིད་དེ་རྟོག་པ་མེད། །དེ་ལྟར་ན་དབུ་མ་པ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་། འཕགས་པ་ལྷ་དང་ཟླ་བ་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པས་བཞེད་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་འདོད་པའི་དོན ཡིན་པར་འགྱུར་རོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ཉིད་དོན་ཡིན་པར་མཉམ་པར་གཞག་པར་གསུངས་ཏེ། །གང་ཞིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །རྐྱེན་ལ་རག་ལས་གང་དེ་སྟོང་པར་བཤད། །གང་ཞིག་སྟོང་ཉིད་ཤེས་དེ་བག་ཡོད་ཡིན། ། གང་ཞིག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་བ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་མེད། །གང་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་སྐྱེ་བ་རྣམ་ཡང་མེད། །གང་གི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡི། །ཆོས་ནི་ནམ་ཡང་ཡོད་མི་འགྱུར། །མ་སྐྱེས་པ་ཡི་ཆོས་རྣམས་ལ། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བར་འདོད། ། ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར། བླ་མའི་ངག་གིས་མ་བརྒྱན་པའི། །དབུ་མའང་འབྲིང་པོ་ཙམ་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། བྱེ་བྲག་རྣམས་བཀག་ནས་ལྷག་མཁས་བླངས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

我來為您翻譯這段藏文： 所依之義彼等成， 如同此岸與彼岸， 以自與他不應理， 故從二者無所生。 離因而生之事物， 于任何處皆非有。 由此即是有與無， 于緣義中所配合， 無者何能為其因， 有者又豈能生起。 一切事物之自性， 多生亦復不可得。 由此一切諸事物， 滅盡亦非應理故。 暫時安住之事物， 滅盡實非應理故。 非安住之事物者， 滅盡亦非應理故。 除實義外無壞滅， 亦許非是異義故。 異義事物成常住， 非異義亦無事物。 於何處生彼得彼， 未生即是其自性。 自性本來未生者， 于彼何言有生起。 生起以及滅盡等， 由有為法而觀察。 緣起輪之自性者， 彼即無有分別故。 如是中觀派聖龍樹、聖提婆、月稱等所許，緣起之相即是如是，此即是所欲之義。世尊亦于等持中說此即是義： 從緣所生彼未生， 彼無生起之自性， 依緣所生說為空， 知空即是善護念。 若是緣起所生者， 彼無少許之自性， 若無自性可得者， 彼即永無有生起。 若是將成生起者， 彼法終無有可得， 于諸未生之法中， 愚者執為有生起。 是故：“若無上師語莊嚴，中觀亦僅是中等。“如是所說，以遮諸別相而攝勝智為境故。

།འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་གི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན པའི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་འཕྲོག་པར་བྱེད་པ་ཉེ་བར་བསྟེན་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དེ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནམ་མཁའི་ མེ་ཏོག་ལྟར་ཤིན་ཏུ་མེད་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་ནོ།།དངོས་པོ་ལས་གཞན་སྟོང་པ་མིན། །སྟོང་པ་ལས་ཀྱང་དེ་བཞིན་མིན། །དེ་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་དངོས། །ཁྱོད་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྟན། །ཀུན་རྫོབ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཀུན་རྫོབ་བོ། །མེད་ན་མི་འབྱུང་ངེས་པའི་ ཕྱིར།བྱས་པ་དང་ནི་མི་རྟག་བཞིན། །ཞེས་པའི་ཚིག་གིས་སོ། །སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དག་གི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཉིད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་བར་བྱ་སྟེ། མ་སྐྱེས་པ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མ་སྐྱེས་པ་ཡི་སྦྱོར་བ་ཡི། །སྐྱེ་བ་འདིར་ནི་རབ་ཏུ་བཤད། །ཅེས་གསུངས་རབ་ལས་སོ། །དེ་ཕྱིར་རབ་རིབ་ ཅན་གྱིས་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་ནི་མི་ཤེས་པའོ།།རབ་རིབ་གསལ་བ་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མཐོང་བ་མེད་པ་ནི་རྒྱལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་མཐོང་བ་མེད་པ་ལ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་འབྱུང་བ་མེད་དེ། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཟུང་དུ་འཇུག་ པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར།།བྱས་པ་ཉིད་དང་མི་རྟག་པ་ལྟར་གཉི་ག་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཤིང་དང་ཤིང་ཤ་པ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཤིང་ཤ་པ་མེད་ཀྱང་དཱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱས་པ་ཉིད་དང་མི་རྟག་པ་ཉིད་དག་ནི་ཕན་ཚུན་སྤངས་པ་ མ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་བུའི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ་སོར་གཉིས་ཀ་ཡང་མ་སྤངས་པ་ཉིད་ནི་ཡོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དག་ཀྱང་ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ལ་ཀུན་རྫོབ་འགོག་པ་དག་ཀྱང་མེད་དོ།

我來為您翻譯這段藏文： 於此，世尊母以殊勝上師教授莊嚴所莊嚴之雙運如是性之密意，乃攝諸智者心意，近依而住。以是一切法皆是未生之真實性故。如是彼乃緣起自性故。非如虛空花般極無之法。 事物之外無有空， 空性之外亦復然， 是故緣起之事物， 汝說即是空性義。 世俗示為空性故， 空性即是世俗諦， 若無不生定性故， 如所作與無常然。 以此等語故。生與未生二者之雙運即是應證真實義，非僅未生而已。如聖教所說：“由未生之瑜伽，此生即為所說。” 是故如眼翳者所見般見一切法者即是無明。如明眼般於一切相中無所見者非為勝者。又於一切中無所見者則無世俗諦生起，以彼無故，云何成就雙運？ 如所作性與無常性，二者若無則不生起之自性，非如樹與娑羅樹然。以無娑羅樹時，仍有柏樹等故。所作性與無常性二者非互相舍離。 是故，彼等以補特伽羅差別而為所立與能立，二者皆不捨離而有。如是世俗與勝義亦然。是故於法界現前時，世尊亦不遮止世俗。

།དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་བརྗོད་པ། །དངོས་རྣམས་རང་བཞིན་བྲལ་ཏེ་རང་བཞིན་གཉིས་ཀ་ལས། །སྐྱེ་བ་ཡོད་མིན་རྒྱུ་ལ་མི་ལྟོས་གང་ལས་མིན། །གང་གི་གཏི་མུག་མུན་པ་སྤྲིན་གྱི་ཚོགས་མཚུངས་པ། །འཇིག་རྟེན་པ་ནི་ ཡུལ་དེས་ལོག་པར་ངེས་པར་སྣང་།།འགའ་ཞིག་ཇི་ལྟར་ལོག་པའི་རབ་རིབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས། །སྐྲ་ཟླ་གཉིས་དང་རྨ་བྱའི་མཇུག་མ་སྦྲང་བུ་སོགས། །འཛིན་པ་དེ་ལྟར་མ་ལུས་པ་ཡང་གཏི་མུག་སྐྱོན་གྱིས་ཤེས། །གང་ཕྱིར་འདུས་བྱས་པ་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་འགྱུར། ། རྣམ་རྟོག་གང་གིས་རབ་རིབ་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྲ་ཤད་སོགས། །གཟུགས་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་དེ་ཉིད་གང་གིས་མཐོང་བ་མེད། །དག་པའི་མིག་གིས་དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་འདིར་ཤེས་ཏེ། །དེ་ལྟར་བློ་ཡི་འོད་ཟེར་གསལ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི། །དེ་ནི་རང་གི་ལག་མཐིལ་སྐྱུ་རུ་ར་བཞིན་རྟོགས། །མ་ལུས སྲིད་གསུམ་འདི་དག་མ་སྐྱེས་པ།།ཐ་སྙད་བདེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འགོག་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། །སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་ཉིད་ལ་འགོག་པ་འདི་དག་ནི། །རིང་དུ་སོང་བས་འདི་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཐོབ་འབར་བ་སྣང་བ་འདིས། །སྔར་གྱི་ དགེ་བ་ལ་སོགས་ཀྱིས་ཐོབ་མི་གཡོ་བ།།ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་འདི། །རྟོགས་པ་དེ་ཡང་རྒྱལ་བའི་འགོག་པ་ལ་སོགས་པ། །མ་ལུས་ཕུང་པོའི་བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་འདི་ཞི་བ། །བསྲེགས་པའི་རང་བཞིན་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །སྐྱེ་མེད་འགག་ པ་མེད་པའི་དུས་འདིར་སེམས་འགག་པ།།འདི་ལ་སོགས་པ་སྐུ་ནི་མངོན་སུམ་བྱས་པ་ཡིན། །དེ་ཡང་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་སོགས་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་སྨྲས་པས་འདོད་པ་གང་གིས་ཀྱང་མ་རྟོགས་ཏེ། དེ་ལྟར་ས་བདུན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སས་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་འགོག་པ་ དང་།སེམས་འགོག་པའི་ཚོགས་རྣམས་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་བཀག་པས་དེ་ལ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དེ་ཉིད་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་མཐོང་བ་ཉིད་འགོག་ན་དེ་འགལ་བ་མེད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རང་བཞིན་མེད་པར་ རྟོགས་ཏེ།གཟུགས་བརྙན་མཐོང་བ་ཙམ་བཀག་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱི་གནས་སྐབས་སོ། །ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་ལ་ཡོད་པ་མིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའིའོ། །དེ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཛ་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལའོ།།དེ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པས་ཀྱང་འདིར་གཟུགས་བརྙན་རྟོགས་པ་ཉིད་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文： 是故如是所說：諸事物離自性，從二種自性中，生起不存在，不觀待因緣，從何而生？如同愚癡黑暗雲團般，世間由彼境顯現顛倒決定。 如某些人以顛倒眼翳之力，執取髮絲、二月、孔雀尾、蜜蜂等，如是一切亦由愚癡過患而知。以有為法現種種相故。 以何分別眼翳力故，髮絲等色之迷亂，以何見彼真實不見？以清凈眼如是於此知真實義。如是以慧光明之力，如掌中庵摩勒果般了知。 無餘三界此等未生，以世俗諦力而得遮止。如是說。 此等剎那剎那之止息，以久遠行而得獲得。獲得方便波羅蜜熾然顯現故，以昔日善業等所得不動，成就不退轉大我性。彼證悟亦是諸佛寂滅等，無餘蘊聚乾薪寂滅，焚燒自性即諸佛法身。 於此無生無滅時心識止息，如是等身已得現前。然我等所說雙運，任誰亦未了知。如是第七地及佛子遮止世俗，及心識止息諸聚，以遮止世俗故，于彼雙運之理不應道理。 于彼以影像方式見即遮止者無有相違。以世尊證知無自性故，非僅遮止見影像而已。然是自性之時分。如所見於彼非有，如是所說。 其中”所見”即是凡夫之見。“于彼非有”即是佛智。彼亦不應道理，以世間於此了知影像即是了知自性故。

།ཇི་ལྟར་གཞན་དུ་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་བ་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེས་གཉིས་ཀ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་དཔེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དེ། གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་སྣང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སོ། །ཡང་བདེན་པ་གཉིས་མི་འཐད་པས་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་ཟུང་དུ་འཇུག་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལས།སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མི་བྱེད་དེ། ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་ སོ།།ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་འགོག་པ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཁོ་བོ་ཅག་གི་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་གནས་སྐབས་ནི་ཀུན་རྫོབ་འཛིན་པ་ལ་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་པ་འདི་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེ་ ཡང་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དེ།དེ་ཉིད་ཀྱང་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཡང་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་མི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །དེ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེས་པ་ཉིད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་དེ། །དེ་ཡང་འགགས་པའི་དུས་སུ་མེད་དོ། །མོ་ གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མེད་དོ།།དེ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཁྱིམ་དང་གོས་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱིམ་ལ་སོགས་པ་དང་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པར་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་དེ་ ཉིད་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དེ་ཉིད་ནི་སྤོང་བ་མ་ཡིན་ནོ།།མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་འགོག་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ཡང་ཆད་པའི་མཐར་ལྟུང་བ་གཞན་ཉིད་དུ་གསུངས་ཏེ། ཆད་པ་ལས་ ནི་བྱེད་པ་མེད།།ཆད་པ་ཡང་ནི་རབ་ཏུ་གསལ། །ཞེས་གསུང་རབ་ལས་སོ། །གཞན་དག་ནི་སླར་ཡང་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་བརྒྱན་པ་རྗོད་པར་བྱེད་དེ། ཇི་ལྟར་ཤིན་ཏུ་གཡེང་བས་ཕུང་པོ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དང་། ཁམས་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་། སེམས་ཙམ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་སུ། །ཕྱི་རོལ་དོན་ལ་མི་རྟོག་གོ། །ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ།

我來為您翻譯這段藏文： 正如在他處見到影像一樣，這兩者都是成立的比喻。因此，佛的自性也是無有眾生的自性，如同影像般顯現，這是經文所說的。 再者，二諦不成立的說法也不合理。因此應當這樣說：由於世俗諦與勝義諦無別，所以佛陀自己在《寶積經》等經中建立了雙運的概念，如經中所說：“不使空性諸法成為空性，法性本身即是空性”等文。 遮遣世俗諦也是因為它與世俗諦無別。而所謂的”遮遣”並非我們所說的，因為在執著世俗的狀態中並不存在他性的自性。然而，這世俗本身如實而言也是無生的，這就是遮遣。如此，我們的雙運之說並非不合理。 這也是不合理的，因為生即是緣起性，而這在滅時是不存在的。由於石女兒等是不存在的，所以石女兒等不可能成為有生之自性。這緣起並非如房屋、衣服等，依靠房屋等和影像等而生的那個雙運本身並非所要斷除的，而石女兒等則應當斷除。 同樣，世俗也不應被遮遣，為何不合理呢？在此也說到墮入斷見之過，如經中所說：“斷則無作用，斷亦極明顯。” 其他人則又以上師教言來裝飾而說：如何由極度散亂而見到蘊、處、界等皆為空性，如此，世尊也說：“依于唯心性，不思外境義。“這是爲了與修行相應的緣故。

།གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་བསྟན་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གསལ བར་འགྱུར་བའི་རིགས་པའི་སྟོབས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་།སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བདག་ཉིད་རྣམས་རིག་པས་དེ་ཡང་ཕལ་ཆེར་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་། ཅུང་ཟད་རྣམ་པ་མེད་པ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། ། ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། རབ་ཏུ་གསལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པར་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་གཅིག་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་འདིར་དགག་ཅེ་ན། །བདེན་ཏེ། ཡོད པ་ཉིད་དངོས་པོའི་རྟེན་པས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་སྐད་དུ། །གང་ཡང་དངོས་པོར་སྐྱེ་འགྱུར་བའི། །དེ་ལ་ཚད་མ་ལ་སོགས་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང་། དངོས་པོ་འདི་ནི་རྣམ་རྟོག་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཚད་མར་བྱ་བར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གྱི་འདི་དག་གིས་ དེ་ལྟར་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པ་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ།མ་དག་པ་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་སྐྱེས་པའི་རིག་པས་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པར་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཕན་ཚུན་འགལ་བར་གྱུར་པ་དག་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བླ་ མ་དམ་པའི་མན་ངག་གིས་བརྒྱན་པ་ནི་ཚད་མས་ཉེ་བར་གཏད་པ་དག་ནི་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་མེད་པ་དག་གི་དེའི་བདག་ཉིད་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ནི་འགལ་བ་དག་ཉེ་བར་བསྡུས་ནས་རིག་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ཡང་། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་སློབ་དཔོན་གསལ་བའི་རོ་ཡི་རང་རིག་ཡོད་པའི་ མཆོག་།ཡོད་པ་སྤངས་པས་ཚད་མའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དཔལ་ལྡན་འདིར་ཡང་གཞན། །དེ་ལྟར་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་སེལ་བར་བྱེད་པ་གཅིག་པུ་བསྟན་པ་གཞན། །དཔལ་ལྡན་ཟུང་འཇུག་བཅིངས་པ་རྟོགས་པའི་རྒྱལ་སྲས་དེ་ནི་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག་།ལྟར་ཡང་གང་གི་ཕྱིར་དབུ མའི་གྲུབ་མཐའ་སྤངས་པ་དག་ལེགས་པར་གནས་པར་འགྱུར་རོ།།དབུ་མའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དག་ཇི་སྲིད་འཁོར་བ་རྒྱུན་མ་ཆད་ཀྱི་བར་དུ་ཐབས་ཀྱི་ཆ་ལེགས་པར་གནས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་ཀྱང་མ་སྐྱེས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འབད་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་ལེགས་ པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ།

我來為您翻譯這段藏文： 因為是密咒道所教導的如來種姓，以及由明顯成立的理智力，了知識蘊、界、處自性的智慧，這也多分是有相的，少分無相的也能體驗空性三昧。 此智慧因為是緣起的緣故，以及因為極為明顯的緣故，所以非無。在勝義中因為事物的本性無生，所以非有。那麼，如何在一法中遮遣有與無呢？確實如此，因為有性與事物依存相違的緣故。 如說：“若有事物生，于彼有量等”以及”此事成分別”。如是，以此應成量理，如是也成立一切相的自證智慧實有，不清凈性並非無自性，因為以無生智慧也明顯有智慧的緣故。如此相互矛盾是不合理的。 以殊勝上師教言所莊嚴，由量所成立者，是將無自性智慧的自性近顯，攝集諸相違而作了知。如是： 瑜伽行派師明智自證有最勝， 舍有量性大德此亦他， 如是遣除互違唯一示他， 吉祥雙運縛悟王子愿得勝。 如是，因為遠離中觀宗見者能善安住。中觀之所立，乃至輪迴相續未斷之間，方便分皆善安住。彼等也因無生空性無勤智慧分善安住的緣故。

།ཡུང་བ་དང་རྡོ་རྒྱུས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལྟར་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཞན་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དེ། དེ་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། དངོས་དང་དངོས་མེད་བདག་ཉིད་དེ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་པའོ། ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་གསུངས་པ། དངོས་པོ་དངོས་མེད་གཉིས་ལས་འདས། འགའ་ཞིག་ཇི་ལྟར་མ་འདས་འདོད། །ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཤེས་བྱ་མིན། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་མེད་མིན་གང་། །གཅིག་ཉིད་མ་ཡིན་གཉིས་མེད་མིན། །གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་གཉིས་ཀ་མིན། ། གནས་པ་མེད་པ་གསལ་བ་མིན། །སེམས་པ་མེད་པ་མཐོང་བ་མེད། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་འཇིག་པ་མེད། །ཆད་པ་མ་ཡིན་རྟག་པ་མིན། །དེ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་མཚུངས། །ཡེ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་བ། །དེ ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་སྟོང་པར་བཞེད།།དམ་ཆོས་ངོ་བོ་དེ་བཞིན་དུ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དང་མཚུངས། །དེ་ཡི་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པར། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་བཞེད། །ཡང་དག་སླུ་བ་མེད་པའི་དོན། །དེ་རྟོགས་སངས་རྒྱས་སུ་ནི་བརྗོད། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ དང་སེམས་ཅན་ཁམས།།དོན་དེ་ཉིད་ལ་ཐ་དད་མེད། །བདག་ཉིད་དང་ནི་གཞན་ཡང་འདི། །དེས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་མཉམ་པར་བཞེད། །ཅེས་པའོ། །འདིར་ནི་ཚུལ་གནས་པ་ཙམ་ཉེ་བར་བསྟན་ཏེ། །བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་ཉིད་ལས་ཀྱང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ གསལ་བར་རྟོགས་པར་བྱའོ།།ད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉེ་བར་བསྟན་ནས་སྔར་བསྟན་པའི་དབུ་མའི་བདག་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་འགྱུར། །ཆགས་པ་སྤངས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མར་རབ་ཏུ་གྲགས་པའོ། །དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་དོ། །འོ་ན་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་མི་བདེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་བ་ཉི་དེ། དེ་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྱུར། །དེ་སྐད་དུ། མི བདེན་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བ།།དངོས་པོ་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་དེ། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་རྨོངས་པའི་བློ། །འཁོར་བར་འདི་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་སྤངས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཆགས་པ་ཞེས་ཁ་ཅིག་གོ། ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་ནི་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དག་གོ།

我來為您翻譯這段藏文： 如同薑黃和石膠的作用那樣，所謂雙運的真實性，是有事與無事的自性。如世尊所說：“有無自性者，遠離有與無。” 龍樹尊者說道： “超越有無二，何者謂未超？ 非識非所知，非有亦非無。 非一非不二，非二非俱非。 無住亦不明，無思亦無見。 無生亦無滅，非斷亦非常。 彼如虛空同，智慧非智境。 由其緣起故，故汝許為空。 正法性如是，如來亦復然。 彼之真實義，隨順真如許。 真實無欺義，證此說成佛。 諸佛與有情，真義無差別。 自身及他者，是故汝許等。” 此處僅略示其理，還應從殊勝上師的教言中明瞭雙運真如。今當顯示真如自性后，為顯示前說中觀自性菩提之自性，故說：“此事成菩提，離貪之自性。” 此中”此”者，謂現量所成。“事”者，謂五蘊自性。那麼，所謂事物是從不真實分別而生，是分別自性的輪迴，它如何成為菩提？如說：“從不真實分別所生，事物分別自性者，愚者迷惑之心，說此即輪迴。” 因此說”離貪”，有人說所取能取事物是貪，另有人說唯分別即是貪。

།དེ་སྐད་དུ། དགེ་བ་འམ་མི་དགེ་བ་ཡང་རུང་། །གང་གི་རྣམ་རྟོག་ཐ་དད་པ། །ཙནྡན་ལ་སོགས་ཡང་དག་འབྱུང་། །མེ་ཡི་བསྲེག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་དེའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་ཡང་འདིར ཆགས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར། རང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གང་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡིས་གང་ཆགས་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །དེ་དག་སྤངས་ཏེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོས་སྟོང་པའི་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་ པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཆགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་པའོ།།དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཚོགས་པ་ལས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའམ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའམ། ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་བོ། །ཇི་སྐད་དུ། བླ་མ་དམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ ནས།བསྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་བརྟགས་པས་དངོས་སུ་སྟོང་། །དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ངོ་བོ་ཉིད། །ཆད་པ་མ་ཡིན་སེམས་ཉིད་སྣ་ཚོགས་འདི་ནི་ངོ་བོ་གཅིག་།གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྒྱལ་བ་ལྔ་ནི་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག་།རྣམ་རྟོག་འདི་ཉིད་རྟེན་ཅིང་འབྱུང་། །འབྲེལ་ བ་བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་མྱ་ངན་འདས་པ་སྟེ། །སེམས་ཀྱིས་འཁྲུལ་པར་མ་བྱེད་ཅིག་།ཀུན་རྟོག་ཅེས་པ་འབྲེལ་པ་ལྟར། ཇི་ལྟར་བདེ་བ་བཞིན་དུ་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཉིད་རང་བཞིན་ཀུན་གྱི་ཆགས་པ་མ་ཡིན་ན་གང་ལས་སྐྱེ་བར་ འགྱུར།།དེའི་ཕྱིར། ཆགས་པ་ལས་ནི་འཁྲུལ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འཁྲུལ་པ་ནི་རང་གི་སྒྲོ་བཏགས་པའོ། །ཆགས་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །འཁྲུལ་པ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་མངོན་པར་ ཞེན་ཏེ།འདིར་ཆགས་པ་དང་སྡང་པ་རྨོངས་པ་ཉིད་དོ། །འཁྲུལ་པ་དེ་ཉིད་གང་ལས་སྤང་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་ཕྱིར། འཁྲུལ་པ་གནས་ནི་མེད་པར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འདིར་འདིའི་དོན་ནི་ཅུང་ཟད་འདིར་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པས་ཚེར་མ་དབྱུང་བ་ལྟ་བུར་མ་ཡིན་ནོ། ། འོན་ཀྱང་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །རང་བཞིན་ཡང་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། འཇམ་དཔལ་མ་རིག་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་ནོ་ཞེས་པའོ། །འདི་ལ་བསལ་བ་ཅི་ཡང་མེད། །བསྣན་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག ཉིད་ལ་ཡང་དག་ལྟ།།ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文： 如是說道： “無論善或不善， 一切差別分別， 如同旃檀等物， 終將成為火燒。” 因此，此處二者皆非貪著。所以說”自性”，即某些有無等之自性。由此所貪即是執著。遠離彼等，由於空離能取所取事物，亦無分別自性之貪著，故說”彼”即是意趣。 所謂”事物”，是從緣起和合而得，無論是有分別或無分別，一切皆是菩提。如殊勝上師親口所說： “依緣所生觀察即空， 非有非空自性， 非斷心性種種即一體， 色等五勝愿成勝。 分別即是緣起， 非是修所成， 彼即是涅槃， 心莫生迷亂。 遍計如緣起， 安住如樂然。“等。 若彼自性非一切貪著，從何而生？因此說：“從貪生迷亂。“迷亂即是自我遍計。貪著即是執著。迷亂即是由遍計有無等事物自性而反覆執著，此處即是貪嗔癡。 為斷除此迷亂，故說：“許迷亂無住。“此中之義，並非如拔除荊棘般暫時生滅，而是遍知自性。自性即是本不生。如世尊對文殊說：“無明即是無有之義。“以”於此無所除，亦無少可加，如實觀真實，見實得解脫”之偈頌所說。

།ད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བརྟན་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དག་ཐ་དད་པའོ་སྙམ་དུ་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་ཏེ། དེ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་འདྲི་བ་ནི། དེ་ཉིད་ཅི་ནས་ཞེས་པའོ། ། དངོས་པོ་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །དངོས་པོ་ནི་རབ་ཏུ་སྣང་བར་གྱུར་པའོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཉིད་རབ་ཏུ་སྤྲོས་པའི་རྣམ་པ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྟག་པར་ལྟ་བ་ཉིད་ལ་རྟེན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། །དངོས་པོ་དངོས་མེད་གང ཡིན་པའི།།ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གང་གིས་གང་ལ་སྟེ་གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་དང་དངོས་མེད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་བསྟན་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུའོ། །སེམས་དེ་ཡང་སེམས་མ་ཡིན་ཞེས་པའོ། །འོ་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆད་པར་ལྟའོ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་མེད་པར་ཡང་དངོས་པོར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། རབ་ཏུ་བསྟན་པ་འདི་ནི་དངོས་པོ་སྟེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ། གཞན དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ།།དེ་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཞེ་ན། གང་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །རང་བཞིན་དང་རང་བཞིན་མེད་པ་དག་གིས་གཉིས་སུ་མེད་པ་འདི་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པས་གཉིས་སུ་མི་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། བྱང་ཆུབ་ཉིད་ནི་ བསྒྲུབ་བྱར་གྱུར་པ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དུ་བྱས་ལ།དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གང་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་རིགས་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཉེས་པ་མེད་དོ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པའོ།།ཡང་ན་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་པ་ཞེས་པའོ། །རྒྱུ་དང་ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོའི་ངོ་བོའོ། །དེ་སྐད་དུ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ ལས་ཡང་དག་བྱུང་།།མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་ཅུང་ཟད་མེད། །ཅེས་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文： 現在，關於如是性與真實性的堅固，認為如是性與真實性是有差別的菩提覺悟，而彼離真實性，故問：“彼性云何？” 答曰：“事物自性。“事物即顯現。如是心性廣大顯現之相，其本性即是真實性。事物自性亦是真實性。由於依止常見，故說：“凡是事物與無事。“即由何於何，因為事物是自體性，無事是空性之顯示。因此，事物之自體性即是真實性。 如世尊所說：“色由色自性空”乃至”識”。又說：“彼心亦非心。” 若問：由於色等是空性，豈非斷見？答曰：“無事亦成事。“此說明示：事物即是雙運如是性之真實性，非是他義。 如世尊所說：“何為一切法之自性？即無自性。自性與無自性二者無二，此無二即不成二。“雖然如此，若將菩提作為所證事物自性，云何說事物自性即是真實性？ 因此說：“以因果自性”。意趣是：以彼性道理所證與能證及真實性之本性無過失。或者，果即是事物體性，自性即是緣起性之自性。所說”因”者，是勝義諦本不生之如是性，由是俱生故為事物體性。 如說：“從法界正生，對治分毫無。”

།ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད། །ཆོས་མིན་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་སྤངས། །ཆོས་བདག་མེད་ལས་ཡང་དག་བྱུང་། །བྱང་ཆུབ་ཚུལ་ནི་བརྟན་པའོ། །ཞེས་པའོ། །རྒྱུ་དང་ འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་ཞེས་པ་ལ་རང་བཞིན་ནི་གཉུག་མ་སྟེ།ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ངོ་བོའོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བསྟན་པའོ། །འདི་དག་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་གིས་བརྒྱན་པའོ། །དེ་ཡང་ཡང་དག་པར་ཤིན་ཏུ་མཉེས་པར་བྱས་པའི་བླ་མའི་ཞལ་གྱི་པདྨ་ཉིད་ལ་གསལ་བར་ གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།ད་ནི། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི། །དག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་འདོད། །ཅེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལེགས་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཞེས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་རོ་གཅིག་ སྟེ།ཐོགས་པ་མེད་ཅིང་གནས་མེད་པར། །ཇི་ལྟར་འབྱུང་བའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་འོད་གསལ་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ལྟར་ནི་འདིའི་རིམ་པས་སོ། །རོ་གཅིག་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་རོ་གཅིག་པའོ། །ཆོས་ནི་ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཁམས་རྣམས་སོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་གཟུགས་ལ་ སོགས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཐོགས་པ་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་ལ་སྒྲོ་བཏགས་མེད་པའོ། །གནས་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོད་གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དྲི་མ་སྤངས་པས་ རང་རིག་པ་སྟེ།རབ་ཏུ་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཇི་ལྟར་མཐོང་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་འབྱུང་བའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དང་ལྡན་པའི་ལམ་ནི་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བའི་ཏིང་ངེ་ འཛིན་ནོ།།འདི་ཉིད་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོའོ། །འདི་ལྟར་དངོས་པོ་གསུམ་དུ་བསྟན་ཏོ།

我來為您翻譯這段藏文： 又世尊說： “一切諸法無實體， 遠離非法之相狀， 從無法我正生起， 菩提之道堅固住。” 關於”因果自性”中的自性，是本然性，即雙運之體性。因此顯示事物之如是性即是真實性。這些是以殊勝上師教授莊嚴的波羅蜜多教授。而此唯于善獲上師歡喜之蓮花口中明顯，非於他處。 今依”一切事物自性中，欲求清凈如是性”之理，如是性一切法皆善安住。為顯示修習如是性真實性之成就方便，故說： “如是諸法一味性， 無礙無住而顯現， 隨生三昧悉光明。” 如是為此之次第。一味即如是一味。法即蘊處界等。色等相即色等自相執取故。“無礙”即于自性無增益。“無住”即未生，因不住于有無自性故。“光明”即由自性離垢而自證，極為明凈故。 如是，云何見到如是性本性之真實性諸法？為此說：“隨生三昧”。止觀雙運相應之道即是隨生三昧。此即是能成就之事。如是已說三種事。

།ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་མངོན་པར་འབྱུང་བ་ནི། ཇི་ལྟར་འབྱུང་བའི་ཏིང་འཛིན་ཡང་། །རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་སེམས་ཀྱིས་འགྱུར། །གང་ཕྱིར་དེ་ཡི་གནས་རིག་པས། །དེ་ཉིད་རྒྱུན་ མི་འཆད་ལས་སྐྱེ།།ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་བསྒོམ་པ་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནི་འདོད་པ་རྣམས་ལ་སྨོན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་འདོད་པའི་ རྣམ་པ་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་རྣམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ།།དེ་སྐད་དུ། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད། །སྨོན་དང་གནས་པའི་བྱ་བ་འདི། །འདི་ཡི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གཉིས། །དེ་ནི་མགོན་པོས་ཡང་དག་བཤད། ། དང་པོ་འདོད་པའི་རྣམ་པ་སྟེ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་རྣམ་འཇུག་པ། །གཉིས་པ་རུ་ནི་རྣམ་པར་གྲགས། །ཞེས་པའོ། །འདོད་པའི་རྣམ་པ་ཡང་གསུམ་སྟེ། འདུན་པ་དང་བཅས་པར་འཇུག་པའི་ཆོས་ཀྱིས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་། བསམ་པ་དང་བཅས་པར་འཇུག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི སྤྱོད་པ་ལ་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་།ལྷག་པའི་བསམ་པ་དང་བཅས་པར་འཇུག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་བསྒོམ་པར་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ལ་ཡང་སེམས་གསུམ་ནི་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་སྟེ། ལས་དང་པོ་པའི་སས་བསྡུས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་ པའི་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་ལས་བསྟན་ཏོ།།དེ་ལས་གཞན་འཇུག་པའི་སེམས་ནི་གནས་སྐབས་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དེ་ལ་ལས་དང་པོ་པ་འཇུག་པའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཏེ། དེ་ཡང་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་ནི་ས་བཅུས་གསུངས་པ། མཐོང་བ་དང་ བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ།།དེ་ནས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལམ་གྱིས་སྡུད་པ་ནི་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་སོ། །དེ་སྐད་དུ། མཐའ་དག་ལ་ནི་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱབ། །དེ་ལས་གནས་སྐབས་རྣམ་པ་བཞི། །འབྲས་བུ་རྒྱུ་སྦྱོར་དང་པོ་ཡི། །ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཐ་དད་པས། །ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་ནས་བཟུང་ནས་ཡང་སྡོམ་པ་ འཛིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་དེ་ནི་འཇུག་པའི་སེམས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文： 隨生三昧之現起，如說： “隨生三昧亦， 由勝入心成， 以知彼住故， 從彼相續生。” 如是，首先應當對一切修行聞名的眾生生起大悲近住的菩提心。此有二種：第一是愿求諸欲之相；第二是欲求相及波羅蜜多等勝入相之菩提相。 如說： “發心為利他， 愿求正等覺， 願行二事業， 此中有二分， 此為怙主說， 初為欲求相， 佈施等勝入， 第二廣所知。” 欲求相亦有三種：具欲樂趣入法而欲現等覺之相，具思趣入波羅蜜多行而欲求之相，具增上意樂趣入而欲修三十七菩提分法之相。其中三心為小中大，初業地所攝波羅蜜多之理于《現觀莊嚴論》等中已說。 除此之外，趣入心有三種狀位：其中初業趣入道所攝之加行位，即所說順抉擇分。因位即十地所說見修道之行境。后殊勝道所攝為果位。 如說： “一切二所攝， 由此四種位， 果因加行初， 道位各差別。” 從受持律儀為先，趣入佈施等福慧資糧，此即是趣入心。

།དེ་སྐད་དུ། འགྲོ་བར་འདོད་པ་འགྲོ་བ་ཡི། །བྱེ་བྲག་ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་གྲངས་བཞིན་ཐ་དད་པ། །མཁས་པ་ཡིས་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྤངས་པ་སྟེ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་མཐའ་དག་མངོན་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པའི་ཐབས་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སོ།།ཤེས་རབ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཐབས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཡང་དག་པའི་ཐབས་ཀྱིས་རིག་པའི་ཕྱིན་ཅི་མ་ ལོག་པས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རང་དང་གཞན་གྱིས་དོན་བྱེད་དོ།།དེ་ལྟར་ན་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ་ས་ལ་ཞུགས་པས་ཀྱང་ངོ་། །དེ་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། རྨོངས་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་འདི་སྐད་སྨྲ་བར་བྱེད། །ཚུལ་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །གང་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ཡིན་ཏེ། ། ཞེས་པའོ། །འདིའི་ཡང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་རྟོགས་པས་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དག་སྤངས་པའི་དབུ་མ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་རྟོགས་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐབས་ཀྱིས་ནི་སྐུར་པ་འདེབས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ་ལུང་གི་དོན་ལ་ངེས་པར་བྱའོ།།དེ་ནས་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་རིགས་པ་དང་ལུང་དག་སོ་སོར་བརྟགས་ཏེ་ངེས་པ་དང་དྲང་བའི་དོན་ལ་ངེས་པས་ཡང་དག་པའི་དོན་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཡང་དག་པར་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་བསྟན་པའི་རིགས་པས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་ པས་དང་པོ་སེམས་བརྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞི་གནས་གྲུབ་པར་བྱའོ།།ཞི་གནས་ཀྱིས་ཡང་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བྲལ་བས་ཚུལ་བཞིན་དུ་གནས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ལ་བཟོད་པས་རྩོམ་པའི་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ལྡན་དེ་ནི་བཟོད་པ་ཡིན། ། གང་ལ་བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པ་བག་ཡོད་པ། །གང་ལ་ཡང་དག་རབ་ཏུ་ལྡན་པ་ཡིས། །དེ་ཡི་ཏིང་འཛིན་མྱུར་དུ་རྫོགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་གནས་པས་ཡིད་དང་མཐུན་པའི་ས་ཕྱོགས་སུ་ལུས་བསྲང་སྟེ་བདེ་བའི་སྟན་ལ་འདུག་ནས་སྙིང་རྗེ་ཆེན པོ་སྔོན་དུ་བྱས་ཏེ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ།

我來為您翻譯這段藏文： 如說： “欲行眾生行， 差別如所知， 如是依次第， 智者當了知。” 其中，捨棄般若波羅蜜多，即佈施等一切善法現起之法正集之方便是福德資糧。般若即由彼方便事遍斷故為智慧資糧。因此，以正方便智無顛倒如實成辦自他利益。如是當說方便與般若之真實，入地者亦然。 如世尊所說： “愚癡之人作是說， 唯一方式得菩提， 彼即空性之方便。” 於此亦由了知方便與般若之自性，斷除增益與損減而證悟不住中觀。以般若斷除增益故，以方便斷除損減故。 首先應生聞所生慧，于經教義理當決定。其後以思所生擇理教，由決了判定了義不了義義理而修真實義。即是真實未生。此亦應以教理了知。是故瑜伽師為令心堅固，首先應成就止。以止遠離希求等貪著，如理而住，以忍苦等發起精進。 如說： “具足戒者即忍辱， 精進堅固具正念， 由彼正實相應故， 速得圓滿三摩地。” 是故住于戒等止觀資糧，于悅意處端身而坐舒適座上，以大悲為先，當生一心專注。

།དེ་ལ་རེ་ཞིག་དང་པོར་རྣལ་འབྱོར་པས་ཇི་ལྟར་ནུས་པས་ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཁམས་དང་གཟུགས་ཅན་ནམ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཐ་དད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདི་ཉིད་དམིགས་པར་བྱ་སྟེ། གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ངེས་ པར་བྱས་ལ།འདི་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུན་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་སེམས་བརླན་པར་བྱའོ། །ཇི་སྲིད་དུ་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་འཐོབ་པར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་དུའོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་པས་ཞི་གནས་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐད་དུ། དངོས་པོ་མཐའ་དག་ཉེ་བར་དམིགས་པར་བྱ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་ཐ་དད་ ངེས་བཟུང་སྟོང་པ་ཉིད།།དེ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ཡིད་ནི་ཇི་བཞིན་དུ། །དེ་སྲིད་རབ་ཏུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན། །ཞེས་པའོ། །དེ་ནས་སླར་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དཔྱད་པར་བྱའོ། །དཔྱད་ནས་སླར་རིམ་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ས་བོན་སེལ་བར་ འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཡང་གང་ཞི་གནས་ལ་དམིགས་པས་ནི་སེམས་བརྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་པ་ལས་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་མུན་པ་ལ་སྣང་བ་བཞིན་དུ་སྟེ། དེས་སྒྲིབ་པ་རྣམས་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་དག་མིག་གིས་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་སྟེ།ཕན་ཚུན་སོ་སོའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ངེས་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་དང་མུན་པ་བཞིན་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་དག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་བཞིན་མཉམ་གཞག་གྱུར་པའི་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སོ། །གཅིག་ཏུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཞི་གནས་སོ། །དེའི་དོན་ནི་ཞི་གནས་དང་ ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དང་ལྡན་པའི་ལམ་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་[(]ཁྲིམ་[,]ཁྲིམས་[)]ལ་སོགས་པ་ཐབས་དང་ལྡན་པ་འཇུག་པའི་སེམས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ལ་རབ་ཏུ་གྲགས་པའོ།།འདི་ཉིད་ཕུལ་དུ་བྱུང་བས་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པས་དྲོད་ལ་སོགས་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཐོབ་བ་ནི་ སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སོ།།དེ་ནས་མཐོང་བའི་ལམ་ཐོབ་པ་ནི་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་སོ། །དེ་ནས་བསྒོམ་པའི་རིམ་གྱིས་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་སོ། །དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་འཇུག་པའི་སེམས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམས་ནི་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལ་ལ་སོགས་པས་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ ཏེ་དེ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ།།འདིར་རྒྱས་པས་འཇིགས་པས་མ་བྲིས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文： 於此，首先瑜伽師應當隨力觀察蘊、處、界及有色無色諸差別法之真實性，確定其為一多自性空，於此相續再三串習，直至獲得身心輕安為止。獲得輕安即成就止。 如說： “應當觀察諸事物， 蘊等差別定性空， 如是趣入心相應， 乃至具足等持力。” 其後複次安住三摩地，以慧眼觀察一切法，觀察已複次漸次修習。由此能除疑惑種子。如是，由止所緣則心得堅固。由慧觀察則生起真實智慧光明，如暗中現光明，由此能斷諸障。正因如此，此等如眼見光明。生起真實智慧，以互相各別功德決定安住故。非如明暗互相違背。以”如實等持慧”之語故。一味隨順般若之止。 其義即止觀雙運道，佈施、持戒等具足方便趣入之波羅蜜多行相廣為人知。此由殊勝現光明等三摩地次第獲得暖等順抉擇分即是加行位。其後獲得見道即是因位。其後由修次第即是果位。如是彼等趣入波羅蜜多行相諸分類，蓮花戒等以略廣等門已說明，應當于彼了知。此處因懼繁多故未書。

།འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་འཇུག་པའི་སེམས་ནི་འདིར་དགོངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་དེ་དཔྱད་པ་ལས་བྱས་པས་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་དཔྱད་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་སྔོན་དུ་བསྒོམ་པ་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །གང་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པའི་མན་ངག་ནི་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་བརྒྱན་པ་དང་བཅས་པའི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དབུ་མ་ངེས་པར་རྟོགས་པའོ།།དེ་ནི་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཉིད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་རྒྱན་གྱིས་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཞི་གནས་ཏེ་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ ཡོངས་ཤེས་ནས།།བསྒོམ་དུ་མེད་ཉིད་བསྒོམ་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དང་ལྡན་པའི་ལམ་མོ། །འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལ་མོས་པར་གྱུར་པའི་འཇུག་པའི་སེམས་ནི་འདིར་དགོངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྟོང་ ཕྲག་རྣམས།།རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟོང་པ་ཉིད། །རྟོགས་པའི་དོན་ནི་དཔྱད་པ་ཡིན། །བླ་མ་དམ་པའི་དཔྱད་པ་མེད། །ཅེས་པའོ། །གང་གི་བུམ་པ་ལ་སོགས་འཛིན། །བསམ་གཏན་དེ་ནི་དེ་ལ་སྦྱར། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་ལུས་གཅིག་པོ། །འདི་རྟོགས་རྟོགས་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དོ། །འདི་དག་ནི་ གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར།།གང་ཕྱིར་དེ་ཡི་གནས་རིག་པས། །དེ་ཉིད་རྒྱུན་མི་ཆད་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་ཏེ། དེ་ནི་འཇུག་པའི་སེམས་ཀྱི་གནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད། བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་གིས་རིག་པ། དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ་དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ།།རྒྱུན་མི་ཆད་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་སོ་སོ་ལ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གང་ཞེ་ན། ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་རྣམ་བྲལ་བ། །འགྲོ་བ་ཉིད་ནི་གཉིས་མེད་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །ཡང་གཉིས་ མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རིག་བྱེད་སྨྲ་བ་ལྟར་རྟག་པ་གཅིག་པུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།འོན་ཀྱང་གང་གཅིག་ཀྱང་མ་ཡིན་དུ་མ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་གཉིས་པ་ནི་དགོངས་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文： 如是趣入心非此處所詮。因為此處由觀察所作故非圓滿清凈。此處應當先修無分別心。又復波羅蜜多教授即是以上師教授莊嚴具足雙運中觀決定了知。 彼即勝義空性具足一切相之最勝般若自然成就莊嚴趣入即是止，非為他法。如說：“了知一切諸法已，無所修即是修習。“如是具足止觀雙運之道。 趣入獲得果位之信解心非此處所詮。如說：“諸法蘊千數，了知即是空性義，了知義即是觀察，無上師之觀察故。“又說：“若執瓶等相，禪定即彼相應，一切相中一身，了知此成大悟。” 為明此等故說：“由知彼之處，彼性不斷生。“此即趣入心之處，雙運如是性，以殊勝上師教授了知，即是空性大悲無二之勝義菩提心相。不斷即是於一一剎那生起。由具此性故名瑜伽師。 於此，何為趣入菩提心？答曰：“離知與所知，即許無二行。“又所謂無二，非如吠陀論師所說常一，然非一亦非多之第二即是密意。

།དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ནི་འགྲོ་བ་ཉིད་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་དང་། འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་ལ།ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་རྣམ་བྲལ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་གྱི་དོན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་རྣམ་བྲལ་བ་ནི་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་རྣམ་བྲལ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པས་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། འགྲོ་བ་ཡེ་ ཤེས་ཙམ་དུ་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་ཡང་ཤེས་པ་ཙམ་འགྲོ་བ་ལ་གསལ་བ་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ནི་དབུ་མ་པས་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པའོ། །འདི་ལྟ་བུ་ཐབས་དང་ཤེས་ རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ།།དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། འགྲོ་བ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དཔྱོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཇི་བཞིན་འབྱུང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་དཔྱོད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ།།དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཞེས་པས་འབྲས་བུ་ལ་དཔྱོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་ནི་ཡང་རྒྱུ་མཚན་གཞན་གྱིས་མངོན་དུ་གྱུར་པར་གཞན་དུ་སྣང་བ་འགྱུར་ལ། གཞན་ནི་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་ཡོངས་ སུ་སྤང་བར་བྱ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ།རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པ་ལས་བསྟན་པ་དང་ཇི་ལྟར་མི་འགལ་ཞེ་ན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཁ་ཅིག་འདི་སྐད་སྨྲས་ཏེ། བསྒོམ་པ་འབྱུང་བའི་ཚོགས་པས་དང་པོར་བརྗོད་པ་ཉིད་དེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །གཞན་དུ་ན་བསྟན་པ་འབྲས་ བུ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཕྱི་ནས་གོམས་པར་གྱུར་ནས་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྤངས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་ཡང་ནི་ཤེས་པའི་སྦྱོར་བ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文： 如是所成即是顯示有情自性之有與無、所欲等。對於”此性如何”等，說”離知與所知”。其中”與”字表因由義，因為離知與所知即是有情自性，故為無二。 其中離知與所知是瑜伽行者所成就，因為證成有情唯是智慧故。彼中唯識于有情顯現亦非無生故非無，因無自性故非有。離識自性之有情自性是中觀者所成就。如是方便智慧自性之無二智即是真實菩提心。 雖然如是，有情自性無二如來藏菩提心是真實觀察分別之因，如實生起三摩地亦是對治分別之因。彼即菩提證悟自性者是果位觀察分別之因。 此等由其他因緣顯現而異相，其他則應以不作意而斷除，此為世尊所說。若問與入無分別經教如何不相違？對此，有人如是說：首先由修習資糧宣說所證、能證及真實性。否則教法將成無果。其後熟習后即說斷除所證等因。因亦為斷除智慧加行故。

།དེའི་ཤེས་པའི་དང་པོར་བྱ་བ་ཉིད་ཇི་ལྟར་འགལ་བར་འགྱུར། འདི་ནི་རབ་ཀྱི་ལམ་མ་ཡིན་ཏེ། འདིས་མི་ བཟོད་པས་ལན་ནི་གཞན།།གཉིས་དང་བྲལ་བར་རློམ་པ་ཡང་། །གང་ཕྱིར་དེ་ནི་འོད་གསལ་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འདི་ནི་འདིར་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དཔྱོད་པ་གསུམ་རྣམ་པར་སྤང་བར་བྱ་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། མཐའ་བཞི་ ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་བཞིན་ནོ།།གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་མི་གནས་ཤིང་། །དེ་ཉིད་ལ་ཡང་མི་ཆགས་པས། །གང་གི་འང་འབྲས་བུ་མི་འདོད་པས། །དེ་ཡིས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སོ། །འདིར་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མན་ངག་སྟེ། དངོས་པོའི་དེ་ ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ།།ཡང་དཔྱད་པ་གསུམ་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱང་སྟེ། མཐའ་བཞི་ལ་ནི་མཉམ་བརྟེན་ནས། །མཐའ་བཞི་ལས་ནི་རྣམ་པར་དང་། །ཅེས་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མ་ཡིན་པས་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་དང་བྲལ་བ་ནི་གཉིས་མེད་པའོ། །རློམ་སེམས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དཔྱོད་པའི་ རྣམ་པར་རྟོག་པའོ།།འདི་ཡང་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ལས་མེད་པས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་འོད་གསལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ཡང་འདིར་རྒྱུ་མཚན་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདིར་ མིག་བཙུམས་པ་ལྟར་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཅི་ཡང་མི་མཐོང་བ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་མེད་དོ།།ཡང་ནི་རྣམ་པར་དཔྱད་པའམ་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་དངོས་པོ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ནི་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའོ། །དེ་སྐད་དུ། འགྲོ་དང་གནས་དང་འདུག་པ་དང་། །ཉལ་བ་ན་ཡང་མཉམ་པར་གཞག་།ཉན་དང་ ལྟ་དང་དེ་བཞིན་བསྒོམ།།རེག་པ་དང་ནི་མྱང་བ་དང་། །ཤེས་རབ་ཉིད་ནི་དག་པ་ཡིས། །རྣམ་པར་དཔྱད་དང་མན་ངག་ལས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་ཕྱིར། །མཐོང་བ་ཡང་ནི་མི་མཐོང་འགྱུར། །ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ལ། །རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་ དོ།།ཡང་ནི་རྒྱུ་མཚན་ལ་དཔྱོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་པ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའོ། །དེ་ཡང་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དེ་རྣམ་པར་དག་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ།

我來為您翻譯這段藏文： 其初始智慧如何相違？此非殊勝道，因不堪忍故另有答覆：“離二之執著，因彼欲光明”。此是此處密意，由彼遍知即是真實性。為證悟真實性故，說應斷除三種觀察，如同遠離四邊。 如說：“不住對治分，于性亦不著，不求任何果，彼知大手印。“此中所謂大手印即是大手印真實性口訣，是遍知諸法真實性。 又此三種觀察：“依止平等四邊，從四邊中清凈”，因非真實性故無相違。離二即是無二，執著即是觀察真實性之分別。此亦無離光明自性，因自性清凈故。如是應知所證能證亦是光明自性。 又此中由斷除因相故說不作意，此處如閉眼不見瓶布等任何物非是作意。又以觀察或上師口訣不見諸法即是不作意。如說： “行住坐臥時，恒時住等持， 聞見如是修，觸嘗亦復然。 以清凈智慧，觀察與教授， 諸法皆無生，見亦成不見。” 是故以因相不作意，無因相而遍知。又觀察因相之分別即是執相之觀察。彼亦是無生性，世尊說為清凈。

།ཇི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། ཡང་དག་ཤེས་ཕྱིར་མཚན་མར་ འཛིན།།ཉེ་བར་འཛིན་པར་ངེས་པར་བསྟན། །མཚན་མར་འཛིན་པ་མེད་པ་ཡང་། །རྣམ་པར་ངེས་ན་བསྟན་པ་ཡིན། །མཚན་མའི་རང་བཞིན་ཤེས་ན་ཡང་། །དེ་ལྟར་མཚན་མ་འབྱུང་མེད་འགྱུར། །མཚན་མ་འདི་ནི་སྤང་བར་བྱ། །མཚན་མེད་མཐོང་པ་ལ་འཇུག་འགྱུར། །མཚན་མ་སྤྲོས་པ་ལ་སྤྱོད་པས། ། མཚན་མ་ལས་ནི་གྲོལ་བ་མེད། །གང་འདི་མཚན་མ་སྐྱེས་པ་ན། །གང་གིས་མཚན་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན། །མཚན་མ་གང་ལ་གང་གིས་རེག་།གང་གིས་མཚན་མ་འགོག་པར་བྱེད། །གང་གིས་མཚན་མ་སྐྱེ་འགྱུར་བ། །བློ་ཡིས་ཆོས་རྣམས་ཐོབ་པ་མེད། །སེམས་འདི་ཡིས་ནི་དེ་བཞིན་སེམས། །དེ་ཕྱིར མཚན་མ་འབྱུང་མི་འགྱུར།།གང་ལ་མཚན་མ་མ་སྐྱེས་པ། །ཇི་ལྟར་མཚན་མ་འགག་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་སེམས་མེད་པ་དང་། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སེམས་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་ཉིད་དག་ནི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཤེས་པ་དེ་དག་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ། ཟུང་དུ་ འཇུག་པའི་དབུ་མ་ལས།།སེམས་པའི་རྣམ་རྟོག་སྦྱོར་བ་ཡང་། །དེ་ནི་བསམ་མེད་རྟོག་པ་མེད། །རྣམ་པ་ཀུན་མཆོག་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །དབང་པོ་ལས་འདས་རྣམ་པ་མེད། །དངོས་དང་དངོས་མེད་བདག་ཉིད་དེ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་པར་སྤངས། །མཐའ་བཞི་དང་ནི་མཉམ་ལྡན་པས། །མཐའ་བཞི་ལས་ནི་ རྣམ་པར་གྲོལ།།སྣ་ཚོགས་གཞག་པའི་སྣ་ཚོགས་མེད། །དོགས་པ་མེད་པས་བདེ་བ་ཆེ། །འབྲས་བུ་དེ་ཉིད་རྣམ་རྟོག་རྣམས། །དཔྱོད་པ་ཉིད་ནི་དཔྱད་པ་མེད། །དེ་དང་དེ་སྐྱེས་ཐོབ་པ་རྣམས། །མ་སྐྱེས་པ་ཡི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་རང་རིག་མ་སྐྱེས་ཕྱིར། །རང་གི་མ་སྐྱེས་འདོད་པ་ཡིན། །དཔྱོད་པའི་མཐའ་ ལ་མི་གནས་སོ།།རྟོག་པའི་མཐའ་ལས་འགྱུར་བ་མེད། །ཅེས་པའོ། །ཡང་བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་གསུངས་པ། རྣམ་རྟོག་འདི་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྱུང་། །འབྲེལ་པ་བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་མྱ་ངན་འདས་པ་སྟེ། །སེམས་ནི་འཁྲུལ་པར་མ་བྱེད་ཅིག་།ཅེས་པའོ། །ཡང་། ཀུན་རྟོག་དོགས་པ་ཀུན་བྲལ་ནས། །ཇི་ ལྟར་བདེ་བ་བཞིན་དུ་རྒྱུ།།ཞེས་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文： 如世尊在《三摩地王經》中說： “為正確了知故，執取相為定， 無有執取相，若定即為說。 若知相自性，如是相不生， 應當斷此相，趣入無相見。 于相戲論行，不得解脫相， 此相若生時，由何相而生？ 于相誰所觸？誰能遮止相？ 由何相生起？智不得諸法， 此心如是心，是故相不生， 於何相未生，如何相滅盡？” 如是無心及無分別者，此心與分別自性本空，非謂彼等無有智慧。如《瑜伽中觀論》云： “心意分別行，彼無思無想， 一切最勝相，超根無諸相， 有無之自性，遠離有與無， 等具四邊故，解脫於四邊。 種種安立空，無疑大安樂， 果性諸分別，觀察即無察， 彼彼所生得，無生之自性， 故自證無生，許為自無生， 不住觀察邊，不轉分別邊。” 又上師親口說道： “此分別緣起，非是修所成， 即是涅槃性，心莫生迷亂。” 又說： “遠離一切分別疑惑，隨樂而行。”

།དེ་ལྟར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། གང་གིས་དེ་ཉིད་འདོད་པ་ཡིས། །སེམས་པ་ཀུན་ལ་མི་སེམས་པ། །གང་སེམས་གང་གིས་བསམ་དུ་མེད། །དེ་ནི་བསམ་དུ་མེད་པར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་དེ་བཞིན་སེམས། །ཇི་ལྟར་སེམས་པ་དེ་བཞིན་རྒྱལ། །གང་གི་ བློ་ཡིས་བསམ་དུ་མེད།།སེམས་འདི་ཉིད་ནི་རབ་ཏུ་བརྟན། །གང་གི་རྒྱུད་འདིར་སེམས་པ་ནི། །ནམ་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་མེད། །གང་ལ་སེམས་པ་བསམ་མེད་པ། །སེམས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་བྲལ། །སེམས་པ་ཉིད་ནི་བཀུག་ནས་སེམས། །རིང་པོའི་དུས་སུ་རྣམ་སེམས་ན། །སེམས་པ་ ཉིད་ནི་ཡིད་བྱེད་པ།།སེམས་པ་ཟད་པར་འགྱུར་བ་མེད། །སེམས་པ་འདི་ནི་སེམས་པ་ཆེ། །ཆོས་ཀྱི་སེམས་པ་བླ་ན་མེད། །ཆོས་ཀྱི་སེམས་པ་འདི་ཡིས་ནི། །ཡང་དག་སེམས་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར། །འདི་དག་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས་བླ་མ་རྡོ་རྗེས་གསུངས་པ། ཡེ་ཤེས་གང་ཞིག་འབད་མེད་པར། ། བསམ་དུ་མེད་ཅེས་དེ་ལ་བརྗོད། །བསམ་ནས་གང་ཞིག་བསམ་མེད་བྱེད། །དེ་ནི་བསམ་དུ་མེད་མིན་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། །ཡང་ན་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་གཉིས་སུ་མེད་པ་དེ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྣམ་པ་དབྱེར་མེད་པ་གཅད་དུ་མེད་པ་ནི་དེ་ཉིད་ནི་འགྲོ་བ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག ཉིད་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དག་རོ་མཉམ་པའི་དངོས་པོ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ།།འདི་ཉིད་ཀྱང་མཆོག་གི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དེའི་རྣལ་འབྱོར་ཉིད་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྟེ། དེའི་སྤྱོད་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟའི་དེ་ཉིད་ངེས་རྟོགས་ནས། །ཇི་ལྟ་དེ་ལྟར་གང་དེ་ན། །རྣལ་འབྱོར་མིག་ནི་རྒྱས་ འགྱུར་བས།།ཀུན་དུ་སེང་གེ་དེ་བཞིན་རྒྱུ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འདིའི་སྔར་བསྟན་པའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་གིས་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་སོ། །གསུངས་པར་བྱས་པ་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དོ། །རང་འདོད་པའི་སྤྱོད་པའི་རྒྱུར་ཡང་ བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ།གང་ཞིག་དངོས་མེད་ཤེས་རབ་སྟེ། །ཐབས་ནི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་འཇུག་པ། །རྣལ་འབྱོར་ཞེས་ནི་བྱ་བར་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུང་རབ་ལས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་འདོད་པའི་གནས་པས་རྒྱུ་ བར་བྱའོ།།གང་དེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟས་ཀྱིས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文： 如是世尊又說： “欲求真實者，于諸思不思， 何思何所思，彼成不可思。 如眾生如心，如其心如勝， 以何智不思，此心極堅固。 於此相續中，思維永不生， 于彼無思維，遠離一切思。 攝心而思維，長時正思惟， 思維作意者，思維終不盡。 此思是大思，無上法思維， 以此法思維，趣入真實心。” 對此，金剛上師說道： “何等智無勤，說彼不可思， 思已作無思，彼非不可思。” 又方便智慧無二性即是無二相不可分離，此即是流轉性。是故方便智慧之體性，即是有無平等之事，即是不二智慧。此即是最勝瑜伽。其瑜伽性即是瑜伽士，為顯示其行為故說： “如是悟真實，如是于彼處， 瑜伽眼開顯，隨處如獅行。” 此中前說不二真實性，乃由殊勝上師教授而證悟之瑜伽士所說，即是證悟真實之因。亦顯示為隨欲行之因： “無實性即慧，方便具有相， 方便智慧合，說名為瑜伽。” 此出自經典。誰具瑜伽即是瑜伽士。所謂”行”即是隨欲而住。“彼處”即是食處。

།བཟའ་དང་བཟའ་མིན་དེ་བཞིན་དུ། །ཇི་ལྟར་རྙེད་པ་བཟའ་བར་བྱ། །འདོད་དང་མི་འདོད་རྣམ་རྟོག་རྣམས། །འཛིན་པ་འདིར་ནི་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུང་རབ་ལས་སོ། །ཇི་ལྟ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དང་དེ་ཡང་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ པས་སོ།།ཇི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྐང་པ་འཁྲུ་བ་དང་། སོ་རྩི་ཟ་བ་དང་། འཐོར་འཐུང་བཟའ་བ་དང་། དྲིལ་ཕྱིས་དང་། ལག་པ་ཉེད་པ་དང་། གོས་ཀྱིས་སྨད་འགེབས་པ་དང་། འབྱུང་བ་དང་། སྐད་སྨྲ་བ་དང་། གྲོ་བ་དང་། དགོད་པ་དང་། ཁྲོ་བ་དང་། མ་རིག་པ་དང་སྡང་བའི་སེམས། །སྐད་ཅིག་ཀྱང་ནི་ག་ ཞན་སེམས་མེད།།གྲུབ་ཕྱིར་དངོས་གྲུབ་འདོད་པ་ཡིས། །གང་གིས་བློ་ནི་ཞེན་མི་བྱ། །ཞེས་པའོ། །མིག་ནི་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདུད་རྩིའི་རང་བཞིན་གྱིས་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་མེད་པ་དང་། དབང་པོ་མ་བསྡམས་པ་མེད་པ་དེ་འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སོ། ། དེ་སྐད་དུ། དཀའ་ཐུབ་སྡོམ་པ་མི་བཟད་པས། །བསྙེན་ཀྱང་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་གྱིས། །འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ལ། །བསྙེན་ན་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། །ཡང་། ལུས་ངག་ཡིད་ནི་ལེགས་དག་པས། །ཐོབ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། །འོ་ན་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས རྣལ་འབྱོར་པ་དང་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན།ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ལྷའི་ང་རྒྱལ་གྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རོ་མེད་པས། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རྣམ་པས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དུས་རིང་པོས་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་བྱེ་བྲག་ཉིད་ཤིན་ཏུ་ཆེའོ། །གཞན་གྱིས་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལས་འདི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ།བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་གི་དཔྱད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ངེས་པར་རྟོག་པས་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ཉིད་དཀའ་བའི་སྤྱོད་པ་མེད་པ་འདི་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤིན་ཏུ་ཤེས་པ་དག་ ནི་ཡུལ་གྱི་གྲོང་གིས་སྤྲུལ་འཛིན་པ་ལྟར་སྤྲུལ་ལ་རྩེ་ཡང་ངེས་འབིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ།།འདི་ཉིད་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་བརྗོད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་མཉམ་སྦྱོར་བ། །བསྒོམ་པ་ཉིད་ནི་རྣལ་འབྱོར་མཆོག་།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་མཉམ་སྦྱོར་བ། །བསྒོམ་པ་རུ་ནི་རྒྱལ་བས་ བཤད།།ཅེས་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文： “可食與非食，隨得而食之， 喜厭諸分別，於此勿執取。” 此出自經典。 所謂”如是”即是以身語意之相。如世尊所說洗足、食齒木、飲食、擦拭、按手、以衣覆下體、出入、言語、行走、笑、忿怒、無明與嗔心：“剎那亦無他想，為成就故求悉地，於此智勿生執。” 所謂”眼開顯”即是一切法如是性甘露之自性無對治分，無不調伏根，是經由一切欲樂受用。如說： “以難忍苦行，雖修不成就， 若依諸欲樂，速得成就果。” 又說：“身語意清凈，得證菩提果。” 若問密咒道之瑜伽士有何差別？因無四印隨行，無天慢大樂之味，以舍相而現證菩提需長時圓滿，故所修與能修之差別極大。此較他波羅蜜多道瑜伽士殊勝，因依殊勝上師教授觀察空性雙運如是性決定了知故極為殊勝。是故無難行之此空性一味真實極善知者，如幻化城執持幻相遊戲亦不定染著。 有謂此即是真實智慧大手印。如說： “方便智慧等合修，是為最勝瑜伽道， 大手印中正等合，佛說是為修行法。”

།ཐབས་དང་ཤེས་རབ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་བསྒོམ་པ་ཙམ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་དང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་དག་ཐ་དད་མེ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྔགས་པ་དག་གོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ དམན་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དབང་པོ་རབ་ཀྱི་དེའི་ཡང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ། འབྲས་བུར་བཅས་པའི་ནོར་ཐམས་ཅད། །སྐྱེ་བོ་ཀུན་ལ་བཏང་སེམས་པ། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ཉིད་དེ་ཉིད་ནི། །སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་བཤད། །ཅེས་པའོ། །ཡང་ནི་མིག་ནི་རྒྱས་གྱུར་པས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའི་མིག་འབྲུ་ཚུགས་སོ།།དེ་སྐད་དུ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ལྟར། མིག་ནི་འབྲུ་ཚུགས་བྱེད་པར་འགྱུར། །མགོ་ནི་དམའ་བར་བྱེད་པ་དང་། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་བརླན་པར་བྱེད། །ཅེས་པའོ། །སེང་གེ་ཇི་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེང་གེ་བཞིན་དུའོ། །ཀུན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ ཅད་དུ་འཇིགས་པ་མེད་པའོ།།རྗེས་སུ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྒྱུ་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞིར་སྤྱོད་པས་རྒྱུ་བར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ། ལུས་ཀྱི་ལས་ནི་སྤྱོད་ལམ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། བརྒྱ་བྱིན་དང་མཚུངས་ལྷ་མིན་ཡང་། །མདུན་ན་ངེས་པར་གནས་གྱུར་ཀྱང་། །དེ་ལ་ འཇིགས་པར་མི་བྱ་སྟེ།།སེང་གེའི་ཚུལ་དུ་རྒྱུ་བར་བྱ། །ཞེས་པའོ། །སླར་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་པ། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་ལས་རྣམ་ལོག་འདིས། །སྨྱོན་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་བརྟེན་ནས། །དམིགས་པ་མེད་པས་ཐམས་ཅད་བྱེད། །རང་བྱིན་བརླབས་པས་རྣམ་བརྒྱན་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འཇིག་པས་ན་འཇིག་རྟེན་ཏེ་ཕུང་པོ་ ལྔའོ།།དེའི་ཆོས་ནི་རང་བཞིན་ནོ།། །དེ་ལས་རྣམ་པར་ལོག་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་འདས་པའོ། །རང་བཞིན་དམན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཉི་ཚེ་བའི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་རྙེད་པ་དང་མ་རྙེད་པ་དང་གྲགས་པ་དང་མ་གྲགས་པ་དང་བསྟོད་པ་དང་སྨད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ། གང་འདིར་ འཇིག་རྟེན་ལ་བརྟེན་ནས།།ཕུང་པོ་འཇིག་རྟེན་ངས་བཤད་དོ།

我來為您翻譯這段藏文： 僅修持方便智慧平等雙運並非修持大手印，因為這樣會導致波羅蜜多道與密咒道無有差別之過失，密咒師們如是說。 佈施等行門的波羅蜜多乘並非低劣，因為利根者之佈施等也僅是心性。如說： “一切具果財，于眾生舍心， 是故唯此心，說為佈施度。” 所謂”眼開顯”即是如是性自性一切法了知之眼凝視。如說： “如以空性空，眼當作凝視， 頭應當低垂，心與心所濕。” 所謂”如獅子”即如獅子。“普遍”即是一切無畏。“瑜伽士當隨行”即以四種威儀而行。如說：“身業即威儀”等。 如世尊說： “縱帝釋相等，阿修羅現前， 于彼勿生畏，當如獅子行。” 複次彼之行為： “違背世間法，依止狂行相， 無所緣作一切事，以自加持而莊嚴。” 所謂”世間”因壞滅故，即五蘊。其法即自性。從彼轉離即是超越。以彼低劣自性之片面樂苦、得失、名譽、譭譽等世間法亦極為超越。如說：“此依世間故，蘊即世間我說。”

།གང་འདིར་བརྟན་པར་བྱས་པ་ཡིས། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་པ་གང་། །འཇིག་རྟེན་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ཉིད། །ཕུང་པོ་ཉིད་ཀྱང་ཡང་དག་བསྟན། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་དང་མི་ལྡན་པས། །རྙེད་པ་དང་ནི་མ་རྙེད་པ། །དེ་བཞིན་ གྲགས་དང་མ་གྲགས་པ།།བསྟོད་དང་སྨད་དང་བདེ་དང་སྡུག་།འཇིག་རྟེན་རྣམས་ཀྱིས་མི་གཡོས་སོ། །དེ་ནི་དེར་བསྟན་ཤེས་རབ་ཆེ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཆོས་མཁས་པ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡིས་འཇིགས་པར་མཐོང་། །འདིས་ནི་གཡོ་བར་ཡང་མི་འགྱུར། །འཇིག་རྟེན་གཉིས་ལས་ཀུན་དུ་བྱུང་། །ཕྱིན་ ཅི་ལོག་ལ་ཀུན་དུ་གནས།།དེ་ལས་འཇིག་རྟེན་འགྲོ་ཤེས་ཉིད། །མཁས་པས་འགྲོ་བ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །འགྲོ་བ་དྲུག་གི་འཇིག་རྟེན་དག་།འགྲོ་བ་དེ་འདིར་རྣམ་ཤེས་བྱ། །དེ་ཡིས་འཇིག་རྟེན་འགྲོ་བ་ཐོབ། །མི་བདེན་སྐྱེ་བོ་འགྲོ་བ་གང་། །དཔའ་བོ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་རྒྱུ། །གང་གིས་མི་གོས་པདྨ་བཞིན། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡང་ཉམས་མི་ འགྱུར།།ཆོས་དབྱིངས་གང་ཕྱིར་ལེགས་པར་གནས། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་རྣམས་མི་ཤེས་པ། །དེ་ཉིད་འཇིག་རྟེན་ལ་སྤྱོད་དོ། །དེ་ཉིད་ལ་ནི་བློ་ལྡན་སྤྱོད། །འཇིག་རྟེན་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཤེས། །འཇིག་རྟེན་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ། །ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་མེད། །དེས་ན་དེ་རྣམས་འགྲོ་བར་ཤེས། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཀྱིས་མི་ གོས་སོ།།ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་རབ་ཤེས་པ། །དེ་ལྟར་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ལ་འཚེ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡང་མི་ཉམས་པར། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ནི་རང་བཞིན་ཤེས། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་ནི་འདི་ཉིད་ལ། །ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ཞིག་དེ་ལྟར་རབ་ཤེས་ན། །དེ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དག་ཏུ་གནས། །གང་གིས་ཕུང་པོ་ཡོད་ཤེས་ན། ། མ་སྐྱེས་པ་ཡང་མི་འབྱུང་བའོ། །འཇིག་རྟེན་དེ་ཡང་སྤྱོད་པ་ཡིས། །འཇིག་རྟེན་ལ་ཡང་མི་བརྟེན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文： 於此所作堅固故，解脫一切世間法。 智慧菩薩即是彼，了知世間自性者。 蘊體亦為真實說，不具世間諸法故。 得與不得皆如是，名聲無名亦復然， 贊毀苦樂諸世間，于彼皆不能動搖。 彼處所示大智慧，善知世間諸法者， 世人見之生畏懼，此者終不被動搖。 普從二種世間生，恒時安住顛倒中， 由此了知世間行，智者隨順眾生行。 六道世間諸眾生，於此應當善分別， 由此獲得世間行，非實眾生所行處。 勇士即是世間行，如蓮不染亦如是， 世間亦不生退失，法界善住故如是。 不知世間諸法者，即是行於世間中， 智者即于彼中行，知世間無有相故。 世間虛空為體性，虛空亦無有體性， 是故了知彼等行，不為世法所染著。 如其善知世間已，不害一切諸眾生， 世間亦不生退失，了知諸法自性故。 即此世間諸法中，蘊體自性本非有， 若能如是善了知，彼等安住於世間。 若知蘊體實有者，未生之法不復生， 世間亦以此行持，於世間中不依止。

།འཇིག་རྟེན་ཆོས་ནི་མི་ཤེས་པའི། །མི་མཁས་པ་ནི་རྩོད་པར་བྱེད། །འདི་དག་བདེན་པ་འམ་བརྫུན་པ་མིན། །གང་གིས་གཉིས་མེད་མིང་གིས་གནས། །རྩོད་པ་འདི་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཆོས། །ང་ཡིས་ཤེས ནས་ཡང་དག་བསྟན།།གང་ལ་རྩོད་པ་མེད་པའི་མཆོག་།གང་ཕྱིར་ཆོས་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན། །འཇིག་རྟེན་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་ན། །འདི་ལ་བརྫུན་མེད་བདེན་པའང་མེད། །བདེན་པའམ་གལ་ཏེ་བརྫུན་པའམ། །གལ་ཏེ་བརྟན་པ་ཐོབ་པ་ན། །ང་ཡི་མཐའ་རུ་འཛིན་པར་འགྱུར། །མུ་སྟེགས་དང་ནི་ཁྱད་པར་མེད། །ཇི་བཞིན་ཆོས་ནི་ འབྱུང་བའི་དོན།།དེ་བཞིན་བདེན་དང་བརྫུན་པ་མིན། །དེ་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཆོས། །གང་ཕྱིར་ང་ཡིས་གཉིས་མེད་བསྟན། །གང་གིས་འཇིག་རྟེན་འདི་ཤེས་པ། །ཇི་བཞིན་འཇིག་རྟེན་འདི་ཡི་ཆོས། །དེ་ནི་བདེན་དང་བརྫུན་པ་ཡིས། །མཁས་པས་ལྟ་བ་མི་ལེན་ཏོ། །ཞེས་པའོ། །སྨྱོན་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ནི་ཡིད་ཀྱི་བསམ་པ་མེད་ པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ།།དེ་ལ་བརྟེན་པའོ། །དེ་སྐད་དུ། འགྲོ་བ་བསམ་པ་མེད་པར་འགྲོ་སྟེ། བགེགས་དང་བྲལ་བ་ལ་འཇུག་པ་ཡོངས་སུ་ངལ་བ་མེད་པས་ངལ་སོས་བས་སྐྱེ་བོ་ཡོངས་ཀྱི་གནས་རྣམས་སྤྲུལ་པ་མེད་དེ། འདོད་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་འཇུག་པ་རྣམས་ལ་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་རྣམས་གུས་པ་ནི་ལྷའི་བུ་བཞིན་དུ་ གྱུར་ཏེ་རོལ་བས་འཁོར་བར་སྤྱོད་ཅེས་བྱའོ།།ཐམས་ཅད་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པས་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དེ་ཉིད་འཇིག་རྟེན་ལས་ལ་སྤྱོད་པའོ། །བཟའ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བསྟན་པའི་རིགས་པས་བྱེད་པའོ། ། དམིགས་པ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དམིགས་པ་མེད་པས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟེ། རང་རིག་པ་ཡང་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ། མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་བློ་ཡི་གང་སྐྱེས་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་ཏེ། །ཞེས་པའོ། །རང་བྱིན བརླབས་པས་རྣམ་བརྒྱན་པའོ།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་གཉུག་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་འཕྲོ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་བརྒྱན་པ་ནི་རྒྱན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ཆོས་ལས་རྣམ་ ལོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ།

འwolof mesmo 밑mens PCE accidentally regarding Kr Human topped argue

།འོན་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་སྦྱོར་བར་བྱའོ། །ད་ནི་སྐབས་སུ་བབ་པའི་དོན་ཉེ་བར་སྡུད་པའི་ཕྱིར། རྙོག་མེད་དེ་ཉིད་གང་བསྟན་ཅིང་། །གཉིས་སུ་མེད་པས་གང་སྨྲས་པ། །མཉམ་དང་མི་མཉམ་སྤངས་པའོ། །བློ་གཏེར་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་བྱར་རིགས། ། ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྙོག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་དེ། དེ་ཡང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །འདིར་གཞུང་མཁན་པོའི་མིང་གིས་ཕྱོགས་གཅིག་བསྟན་པས་ནི་རང་གི་མིང་གིས་གཞུང་མཚོན་པའོ། །དེ ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཡང་འདིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་ཉིད་བསྟན་པའོ།།དེའི་ཕྱིར་མཉམ་པ་དང་མི་མཉམ་པ་སྤངས་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འཛིན་པ་དང་འཁོར་བར་འཛིན་པ་བཏང་བའོ། །བློ་གཏེར་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་བྱར་རིགས། །ཞེས་པ་ནི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ། །གཞན་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་རོ།།དགེ་སློང་དག་གམ་མཁས་རྣམས་ཀྱིས། །བསྲེགས་བཅད་བདར་བའི་གསེར་བཞིན་དུ། །ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་ང་ཡི་བཀའ། །བླང་བར་བྱ་ཡི་གུས་ཕྱིར་མིན། །ཞེས་གསུང་རབ་ལས་སོ། །མཁས་པས་ཡང་འདིར་དཔྱོད་པ་ངེས་ཀྱང་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་རབ་ཏུ་ འཛིན་པར་བསྟན་ཏོ།།ཡང་རྟོག་གེ་སྐམ་པོ་འབའ་ཞིག་བྱིས་བའི་དམིགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པའི་སྐལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཡང་འདིར་རྟོག་གེ་ངན་པས་ཞེས་བྱ་བར་བསྟན་ཏོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། རང་བཞིན་མ་ཡིན་བརྟགས་པ་མིན། །དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཀུན་གཞི་མིན། ། གང་ལ་བྱིས་པའི་རྟོག་པས་བརྟགས། །རྟོག་གེ་ངན་པ་རོ་དང་འདྲ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རྟོག་གེ་སྐམ་པོ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཅུ་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་སློབ་དཔོན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྡོ་རྗེས་མཛད་པ རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་བཛྲ་པཱ་ཎི་ལས་མཉན་ཏེ། སླད་ཀྱིས་པཎྜི་ཏ་ཀཱ་ལྱ་ན་ཝརྨ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་ཤཱཀྱའི་དགེ་སློང་ཛྙཱ་ན་ཨཱ་ཀ་ར་མཚུར་གྱིས་བསྒྱུར་བའོ།

以下是完整的簡體中文翻譯： 然而應當修習大士瑜伽。現在爲了總結此處所要闡述的義理： 無垢真實之所顯， 無二本性之所說， 超越平等不平等， 智者當知此真諦。 這是因為確實通達真實本性，故為無垢法性之實相。又因方便智慧無二無別，故為不二。此處以論主之名說明一分，即以自名錶明論義。如是，此中顯示真實本性之精要。因此遠離平等與不平等，捨棄執著涅槃與輪迴。“智者當知此真諦”，是說唯智者能知，因為這非是其他人的境界。 如經中說：“比丘及智者，如同觀察金，經燒割磨后，當受持我語，非為恭敬故。“此說智者雖能審察，但應隨順正法而受持。又非僅是乾枯戲論之所緣，因為無有通達真實之緣分。此中即說為”惡戲論”。 如世尊所說：“非是自性非分別，非是實法非本基，凡愚分別所執著，惡戲論如同死屍。“等等。因此也非戲論之境界。如說：“遠離乾枯戲論”等。 《真實性十論廣釋》由大班智達阿阇黎俱生金剛造，圓滿。 從印度堪布金剛手處聽受，後由班智達迦耶那瓦瑪與譯師釋迦比丘智藏措譯。

། །།གཞུང་ཉུང་དོན་མང་རྒྱ་ཆེ་རབ་ཟབ་མགོན་པོའི་གཞུང་། །སྙིང་པོ་ལེན་ལ་གཞུང་མང་སྦུན་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། །རྡོ་ཡི་རང་བཞིན་མཆིང བུ་ཡིན་ཏེ་རིན་ཐང་ཆུང་།།རིན་ཆེན་དབྱིག་གི་སྙིང་པོ་ཆུང་ཡང་རིན་ཐང་ཆེ། །གླེན་པ་བློ་གྲོས་ཞན་པས་སྙིང་པོ་ལན་མི་ནུས། །གཞུང་མང་སྤྲོས་ལ་དགའ་ཞིང་གཞུང་མང་དོན་དུ་གཉེར། །སྙིང་པོའི་དོན་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་ལོག་པའི་ལམ་ལ་ཞུགས། །ཉོན་མོངས་སྙིང་རེ་རྗེ་ལ་ཁོ་བོས་ཅི་བྱར་ཡོད། །ལེགས་སྦྱར་སྒྲ་ཡི་འགྲེལ་པ་བོད་ སྐད་ལ་མེད་ཕྱིར།།སྒྲ་དང་དོན་མི་འགལ་བར་བསྒྱུར་བ་ཤིན་ཏུ་དཀའ། །བླ་མ་རྡོ་རྗེའི་སྤྱན་སྔར་ཡུན་རིང་སྦྱངས་པ་ཡི། །ཤཱཀྱའི་དགེ་སློང་ཛྙཱ་ན་ཨཱ་ཀར་མཚུར་གྱིས་བསྒྱུར། །ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་ལྡན་ཞིང་སྡང་བར་ཞུགས་པ་རྣམས། །བསྒྱུར་ལ་སྨོད་པར་བྱེད་ཅིང་ཕྱར་ཀ་སྒྲོགས་པ་ནི། །འདི་ལ་མ་བརྟེན་རང་གིས་ལོགས་ ཤིག་སྒྱུར།།འདི་ལས་འཆོས་ཤིང་བསྒྱུར་ན་བསམ་ངན་ཁྱེད་རང་ཤེས། །བདག་གིས་ལྷག་པའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པས་བསྒྱུར། །རྣམ་དག་ལས་བྱུང་བསོད་ནམས་དྲི་མེད་བསགས་པ་དེས། །འཇིག་རྟེན་མཐའ་དག་འཁྲུལ་པ་རྣམ་སྤངས་སྙིང་པོའི་དོན། །ཟུང་འཇུག་དབུ་མའི་དོན་ནི་ཡང་དག་རྟོགས་པར་ཤོག། །།

以下是完整的簡體中文翻譯： 文字雖少義理廣大甚深的怙主論著， 取其精要，何需眾多文字的糠秕？ 石頭本性雖為青玉價值小， 珍寶精髓雖小價值大。 愚者智慧淺薄不能取精要， 喜好繁多文字追求眾多論著。 誹謗精要之義入邪道， 煩惱可悲啊我有何可為？ 因梵語註釋藏語中無， 音義無違翻譯極為難。 于金剛上師座前長期修學， 釋迦比丘智藏措所譯。 懷邪慢入嗔恨者等， 誹謗譯文高聲喧囂： “不依此譯自行另譯， 若依此改譯者自知邪念。” 我以清凈增上意樂譯， 以此清凈所生無垢福德力， 愿世間悉皆斷除迷惑證要義， 如實通達雙運中觀義。

ཟུང་འཇུག་དབུ་མའི་དོན་ནི་ཡང་དག་རྟོགས་པར་ཤོག། །།

以下是完整的簡體中文翻譯： 愿如實通達雙運中觀義。 （註：這是一個祈願句。“ཟུང་འཇུག” (zung ‘jug) 意為”雙運”，指的是勝義諦與世俗諦的無二無別；“དབུ་མ” (dbu ma) 即”中觀”；“དོན” (don) 為”義理/意義”；“ཡང་དག” (yang dag) 意為”如實/真實”；“རྟོགས” (rtogs) 是”通達/證悟”；“ཤོག” (shog) 是祈願詞”愿…”。整句表達了對證悟中觀雙運境界的祈願。）