d2258多哈藏難釋解脫源密 勝天 藏譯師

D2258

རྣལ་འབྱོར་པ་བསོད་སྙོམས་པ་བྲཛྙཱ་ཤྲཱི་ཛྙཱ་ནི་ཀཱིརྟིས་རང་འགྱུར་དུ་མཛད་པའོ།།[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། དོ་ཧ་གོ་ཥ་པཉྩི་ཀཱ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དོ་ཧ་མཛོད་ཀྱི་དཀའ་འགྲེལ་ཞེས་བྱ་བ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སྟོང་པ་སྙིང་རྗེ་རོ་མཉམ་པ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་ལ་འདུད། །གང་ཞིག་ཞལ་གྱི་བདུད་རྩི་ཡིས། །འགྲོ་བའི་འཆི་བདག་འཇོམས་མཛད་པ། །བླ་མའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །དོ་ཧ་མཛོད་ཀྱི་དཀའ་འགྲེལ་ནི། །རྨོངས་པའི་བློ་གྲོས་སད་བྱེད་པ། །འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་བྲི་བར བྱ།།སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་འདིར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ནི་བླ་མ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས་དང་པོར་བླ་མ་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བླ་མ་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་བསྟེན་པ་ནི་བདག་ཉིད་ཉམས་པར་བྱེད་པས་དེའི་སྐྱོན་བསྟན་པ་ནི། དུག་སྦྲུལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པས་བསྟན་ཏེ།དཔེར་ན་སོ་གའི་ཚད་པས་ཉེན་པས་དུག་སྦྲུལ་ལ་གྲིབ་མར་འཁྲུལ་ཏེ་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ན་བདག་ཉིད་གསོད་པར་བྱེད་པ་བཞིན་དུ། །བླ་མ་ངན་པ་རྣམས་ལ་བླ་མར་འདུ་ཤེས་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉེན་ནས་དེའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ན། དེ་བསྟེན་པས་དེའི་སྐྱོན་ལྟ་བ་ ངན་པ་དང་།སྤྱོད་པ་ངན་པ་འགོ་བས། །དེ་དག་སྦྲུལ་བཞིན་དུ་བལྟས་ཏེ་སྤང་བར་བྱའོ། །སྦྲུལ་ལྟ་བུའི་བླ་མ་དེ་གང་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། །དེ་ཉིད་མི་ཤེས་བྲམ་ཟེ་ཞེས་པ་ནས། །བརྫུན་པ་ཉིད་དུ་གོལ་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་བྲམ་ཟེ་བ་བསྟན་ཏེ། གྱི་ན་རིག་བྱེད་ཅེས་པ་ནས། ། མེ་ལ་སྲེག་གི་བར་ནི་ཁྱིམ་ན་གནས་པའོ། །དབྱུ་གུ་ནས་ཚིག་གཞན་གྱིས་ནི་དཀའ་ཐུབ་ལ་གནས་པ་བསྟན་ཏེ། དབྱུ་གུ་ནི་བརྟུལ་ཞུགས་འདུལ་བ་དང་པོས་བསྟན་པ་འང་དེ་ཉིད་དོ། །ེ་རའི་ཐལ་བ་ནས་གཞན་ལ་སྟོན་གྱི་བར་གྱིས་ནི་དབང་ཕྱུག་པ་བསྟན་ཏེ་གོ་སླའོ། ། སེན་མོ་རིང་ཞིང་ནས་ཐར་པ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན་ཟེར་བའི་བར་གྱིས་མཆོད་འོས་པ་བསྟན་ཏེ་གོ་སླའོ། །ལུས་ཀྱི་དཀའ་ཐུབ་འབའ་ཞིག་ཙམ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚུལ་འཛིན་གྱི་བར་གྱི་ནི། ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་ལ་ཞུགས་པའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་རྒྱུ་བྱེད་ཅེས་ནས། ། ཚད་མའི་བསྟན་བཅོས་ཡིན་གྱིས་ནི་རྒྱུའི་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་པར་བསྟན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་མ་ལུས་བསྒོམ་ནི་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་པ་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གནས་པ་བསྟན་ཏོ།

我來為您翻譯這段藏文： 瑜伽士乞食者般若吉祥智稱親自翻譯。 梵文：Doha Goṣa Pañcikā Nāma 藏文：多哈藏之難釋 頂禮文殊童子！ 頂禮空性大悲無二之俱生！ 以其口中甘露， 摧毀眾生死主， 頂禮上師足下， 今造多哈藏釋， 為啟愚昧慧， 利益諸眾生。 此密乘中圓滿菩提依賴上師，故首先應當觀察上師。若依止非正善上師則會令自身墮落，為顯示其過患，以”毒蛇”等來說明：譬如被夏季炎熱所困，誤將毒蛇當作陰涼處，若靠近則會致命。同樣，若將惡劣上師視為上師，因痛苦所逼而親近他們，依止他們會染上邪見與惡行等過失，應當視其如蛇而遠離。 若問何者為如蛇之上師，則從”不解真諦之婆羅門”至”墮入虛妄”處說明婆羅門；從”吉那明論”至”火中焚燒”處說明在家人；從”杖”至其他詞句說明苦行者，其中”杖”即說明最初之律儀行者亦復如是；從”灰涂”至”教示他人”處說明濕婆派，易解；從”長指甲”至”解脫永不可得”處說明應供者，易解；從”僅修身體苦行”至”持佛法相”處說明小乘行者；從”于大乘中為因”至”量論典籍”處說明因乘行者；有些修習一切壇城輪者則說明果乘行者住于有分別瑜伽。

།ནམ་མཁའི་ཁམས་ལ་རྟོགས་པར་སྣང་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་པ དང་ཡང་དག་ཐུན་མོང་བ་སྟེ།ནམ་མཁའ་ལ་ལྟ་བ་དང་། དུས་ལ་ལྟ་བ་དང་། ཕྱོགས་ལ་ལྟ་བའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་ནམ་མཁའི་སྤྲིན་མེད་པ་ལ་གློ་བུར་དུ་བྱུང་བས་དེ་མི་རྟག་པར་ལྟ་བ་དང་། དུས་ཀྱི་འགྱུར་བས་མི་རྟག་པར་ལྟ་བ་དང་། ཕྱོགས་ནི་ཉི་མ་ཤར་ནུབ་ཀྱིས་མི་རྟག་ པར་ལྟ་བའོ།།བཞི་བའི་དོན་འཆད་པ་ནི་བཞི་པ་གསུམ་པའི་དོན་དུ་གོ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་བདེ་བ་ལ་བརྟེན་པའོ། །དེ་དག་ལས་ཁ་ཅིག་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་བྲལ་པའོ། །ཁ་ཅིག་དེ་ཉིད་མ་ནོར་བ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ལྟར་བླ་མ་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ཤེས་ནས་སྤངས་ ལ།།དེ་དག་ལས་བཟློག་པའི་བླ་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ནོར་བ་ལ་ཞུགས་ཤིང་དེ་སྟོན་པར་ནུས་པ་རྣམས་བསྟེན་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་བཙལ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་དང་པོར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེའི་མི་མཐུན་པ་དམིགས་པ་དང་བཅས་ པའི་བསམ་གཏན་ཀུན་ཤེས་ནས་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི།གང་ཞིག་གང་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་གང་ཞིག་ནི་གང་ཟག་གོ། །གང་ལ་ནི་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་ལྟ་བུ་དེ་ལའོ། །མོས་པར་གྱུར་པ་ནི་དེས་བདག་གྲོལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་ལྷག་པར་དད་པའོ། ། བསམ་གཏན་གནས་པ་ནི་དེ་ལ་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྒོམ་པའོ། །ཐར་པ་མི་ཐོབ་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། དཔལ་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལས། ལྷ་མེད་སྔགས་ཀྱི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་ལས། ། བདག་གིར་མི་འཛིན་ངར་མི་འཛིན། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །མར་མེ་ཅི་དགོས་ལྷ་བཤོས་དེ་ལ་དགོས། །དེ་ལ་ཅི་བྱ་གསང་སྔགས་བརྟེན་པ་དེ་ཅི་དགོས། །ཞེས་པ་ནི་མཆོད་པ་དང་བཟླས་པས་མཉེས་པས་མི་གྲོལ་བའོ། །འབབ་སྟེགས་ནས ཐོབ་བམ་ཅིའི་བར་གྱིས་ལྷ་རྟེན་ལྟ་བས་མི་གྲོལ་བ་སྟེ།འོ་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེ་རོ་མཉམ་པའོ། །དེ་ལ་སྟོང་པ་གང་ཞེ་ན། སྒྱུ་མའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ སྟེ་དངོས་པོས་སྟོང་པའོ།།དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པའོ། །དེ་ཡང་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་ལས། གཟུགས་མེད་གཟུགས་བཟང་དམ་པ་སྟེ། །སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན་ཡིད་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། འདི་ཉིད་ ལས།སྒྱུ་མའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་མཆོག་ཏུ་རྟོགས། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文： 于虛空界中所顯現的證悟，是外道與正道共同的，即觀察虛空、觀察時間、觀察方位。其中第一，是觀察無雲虛空突然出現而見其無常；觀察時間變遷而見其無常；方位則是以日出日落而見其無常。 解釋第四義，即理解第四為第三之義，依止佛教之樂。其中有些遠離真如，有些遠離無誤真如。如是了知非正善上師后應當遠離。應當依止與彼相反、通達無誤真如且能教授者。然後應當尋求真如之義。 為首先了知非真如義，應了知其相違之有所緣禪定后遠離，以”何人於何”等來說明。其中”何人”即補特伽羅，“於何”即如本尊等。“信解”即深信彼能解脫自己。“安住禪定”即以生起次第修持。“不得解脫”即不能成佛，如《吉祥喜金剛》所說：“無本尊則無咒”，又如《真實名經》所說：“不執為我所，不執為我”。 “何需燈明供品所需，何需依止密咒”，說明不能以供養和唸誦取悅而得解脫。從”臺階”至”能得否”說明不能以觀本尊像而解脫。 若問真如為何，則說”遠離悲心”等。其義即是空性與大悲無二。其中空性為何？即如幻顯現，離實有性。此即具一切相最勝之空性。如《真實名經》所說：“無色最勝妙色相，種種色相從意生。“又如此處所說：“幻化瑜伽士最勝證悟。”

།དེ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ཡིན་གྱིས་ཆད་པའི་སྟོང་པ་འམ་རྟག་པའི་སྟོང་པ་ལྟ་བུས་མངོན་དུ་མ་མཐོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་གུར་ལས། གལ་ཏེ་སྟོང་ཉིད་ཐབས་ཡིན་ནོ། །དེ་ཚེ་སངས་རྒྱས་མི་ འབྱུང་ངོ་།།རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་གཞན་མིན་པས། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །སྙིང་རྗེ་ནི་མི་འབྲལ་བ་སྟེ། ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བའོ། །དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བ་ཙམ་ཡང་མ་ཡིན་གྱིས། མི་དམིགས་པའི་བདེ་བའོ། །དེ་ཡང་བདེ་མཆོག་ལས། ལྷ་དང་མི་ཡི་བདེ་བ་ཡིས། ། བསྡུས་བྱས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཡི། །བཅུ་དྲུག་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །ཞེས་པ་དང་། འདི་ཉིད་ལས། གང་ཡང་བརྟེན་པར་ནུས་པ་ནས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་ནས་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་གྱིས་པར་གྱིས་ནི། ཁ་ཡར་བ་ལམ་མ་ཡིན་པ་དང་། གང་ཡང་གཉིས་པོ ལ་སོགས་པ་ནི་རོ་ཉམས་པ་ལམ་དུ་བསྟན་ཏེ།འབྲས་བུ་དང་མཐུན་པའི་ལམ་བསྒོམ་དགོས་པས་སོ། །དེ་ཉིད་མ་བཅོས་པའི་ལྷ་སྟེ། ཐམས་ཅད་དོན་གྱི་སྙིང་པོར་སྟོན་པ་ནི་ཀྱེ་ལགས་གང་སྨྲས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཀྱེ་ལགས་ནི་བོད་པའོ། །གང་སྨྲས་ནི་ བླ་མ་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱི་གོང་དུ་སྟོན་པའོ།།བརྫུན་པ་ནི་དོན་མེད་དོ། །ལོག་པ་ནི་གཉུག་མ་མི་མཚོན་པའོ། །གང་ལ་ཞེན་པ་ཡོད་པ་དེ་ཡང་ཐོང་། །ཞེས་པ་ནི་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་ཡིན་ཞེས་འཛིན་པ་དེ་ཐོང་ཞེས་པའོ། །རྟོག་པར་གྱུར་ན་ཐམས་ཅད་དེ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་པ་ནི་ ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་རྟོགས་ནས་བརྟན་གཡོ་ཐམས་ཅད་དེ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་འབའ་ཞིག་ཡིན་པའོ།།དེ་ལས་གཞན་གྱིས་སུས་ཀྱང་ཤེས་མི་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལས་གཞན་ལོག་ནས་ལྷ་གང་གིས་ཀྱང་མི་ཤེས་པའོ། །འོ་ ན་གཞན་ཐམས་ཅད་སྤང་ངམ་སྙམ་པ་ལ།ཀློག་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་ཡེ་ནས་ཀུན་ལ་གནས་པས་རྟོགས་ན་ཐམས་ཅད་དེ་རང་ལས་མ་འདས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ཐབས་གང་གིས་རྟོགས་པར་བྱ་སྙམ་པ་ལ། དེ་མི་མཚོན་ པའི་ལྟ་བ་ཡོད་མིན་ཏེ།ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་སོ། །མི་མཚོན་པ་ནི་མི་མཚོན་པའི་ལྟ་བ་གྲུབ་མཐའ་གང་ཡང་མེད་དེ། ཀུན་ནས་སྟོན་ཀྱང་བླ་མས་མཚོན་ན་མི་རྟོག་སྟེ། དེ་དག་ནི་མཐའ་དྲུག་གིས་རྒྱས་བཏབ་པས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文： 這是現量所見，並非以斷空或常空等非現見。如《金剛帳續》所說：“若空性為方便，則不生諸佛，因果非相異。” 悲心即不相離，是無漏之樂。這不僅是離苦而已，而是無緣之樂。如《勝樂續》所說：“天人諸安樂，總集金剛持，十六分之一，亦不能及此。“又如此處所說：“乃至能依止…” 離開悲心則不能獲得，說明零散非為道路；“任何二者”等說明味失壞為道，因為需要修持與果相應之道。彼即無造作之本尊。 顯示一切義之精要，即”嗟呼何言”等。“嗟呼”是呼喚詞。“何言”即上文所說非正善上師等。“虛妄”即無義。“顛倒”即不能表徵本性。“於何有執著亦當舍”，即捨棄執著為本尊之見。 “若能證知一切即是”，意為證悟俱生后，動靜一切皆是，即唯一俱生自性。“除此之外誰亦不知”，即離開俱生外任何本尊都不能了知。 若問是否應捨棄一切他法，故說”誦讀”等。因俱生本來安住一切中，若證悟則一切不離彼自性。若問如是真如以何方便證悟，故說”無不表征之見”等。彼即俱生。“不表征”即無任何不表征之見地宗派，雖普遍宣說，若上師表征則不能證悟，因為這些都被六邊際印封。

།བླ་མའི་མན་ངག་གིས་ཇི་ ལྟར་མཚོན་ན།ལག་གི་ནོར་འདྲ་བར་མངོན་སུམ་དུ་གསལ་པོར་མཐོང་སྟེ། བླ་མ་ཡིས་ནི་མན་ངག་གང་གིས་དེ་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་བའི་ཐབས་སྟོན་གྱི། དོན་དེ་དངོས་སུ་བརྗོད་ནུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་དུ་མེད་དེ། གང་འདི་ལྟར་བཤད་དུ་ཡོད་ཅེས་པ་དང་། བླ་ མས་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ཞིང་།།ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དབང་བཞི་པ་ཁོ་ནས་རྟོགས་སོ། །མ་མཚོན་བར་མི་རྟོགས་པ་ནི་གཉུག་མའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་ཏེ། ལྷན་སྐྱེས་དེ་ཡེ་ནས་གནས་ཀྱང་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་བཞི་པོས་ དཀྲུག་པའི་ཕྱིར་མི་རྟོགས་སོ།།དེ་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་ནི་ཤེས་པ་ཅི་ལ་ཡང་མི་དམིགས་ཤིང་སྤྱོད་པ་གང་ཡང་བླང་དོར་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་བསམ་གཏན་མེད་ཅིང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏེ་གོ་སླའོ། །ལྷན་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས་དེ་དབང་གསུམ་པའི་ཉམས་མྱོང་ གིས་མི་རྟོགས་སྙམ་པ་ལ་དེ་དག་དགག་པའི་ཕྱིར།གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱུར་ན་བསམ་གཏན་ཅི། །ཞེས་པ་ནི་གསུམ་པའི་དུས་སུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ན་བསྒོམ་ཅི་ དགོས་ཞེས་པའོ།།གལ་ཏེ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་ན་མུན་པ་འཇལ། །ཞེས་པ་ནི། གལ་ཏེ་མ་མཐོང་ན་བསྒོམ་དུ་མེད་དེ་རྟོགས་པས་མོས་པར་ཟད་དེ། མུན་ཁུང་གི་གཟུགས་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་གསུམ་པའི་བདེ་བ་དེ་ལྷན་སྐྱེས་དེ་རྣལ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣལ་མ་དེ་ནི་དངོས་པོ་མ་ ཡིན་ཏེ།རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལས་འདས་པ་དང་། དངོས་མེད་མིན་ཏེ་མིག་སྔར་སྣང་བས་སོ། །ཡང་ན་དངོས་དང་དངོས་མེད་མིན་ནི། །དངོས་པོ་ནི་བདེ་བའི་ཉམས་སོ། །དངོས་མེད་ནི་སྟོང་པའོ། །མིན་ནི་ཐ་དད་མིན་ཏེ་རོ་མཉམ་པའོ། །འདི་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་སྟེ། །འདི་ནི་དངོས་ པོའི་རྟོག་པའོ།།དེ་ཡང་ཧེ་བཛྲ་ལས། གང་ཕྱིར་འབྱུང་བ་ཆེ་བདེ་བ། །དེས་ན་བདེ་བ་དེ་ཉིད་མིན། །ཞེས་པ་དང་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་བཅོས་མ་ལས་མ་བཅོས་པ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་གལ་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱུར་ན་བསམ་གཏན་ཅི། །ཞེས་ པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་མངོན་སུམ་གྱུར་ན་སྟེ།དངོས་པོ་ནི་བསྒོམ་མི་དགོས་ཏེ། མངོན་དུ་གྱུར་པས་སོ། །དངོས་མེད་ནི་བསྒོམ་དུ་མི་རུང་སྟེ་མ་མཐོང་པས་སོ། །དེ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་ན་མུན་པ་འཇལ་ཏེ། མུན་ཁུང་གི་གཟུགས་ལ་སེམས་པ་བཞིན་ནོ།

我來為您翻譯這段藏文： 上師口訣如何表徵時，如同手中之寶般清晰現見。上師以口訣顯示令其現量顯現之方便，而不能直接言說其義，因為是不可言說的。如說：“此如何可說”及”非上師所示”。 如是唯由第四灌頂而證悟。若不表征則不能證悟，故說”本性自性”等。雖俱生本來安住，但因四種分別習氣擾亂故不能證悟。 為顯示證悟此義之人，于任何識都無所緣，任何行為都無取捨，故說”無禪定”等，易於理解。 若念俱生智慧不能以第三灌頂之體驗證悟，為破除彼等，故說”若成現量”等。“若成現量何需禪定”，即若於第三時現見俱生，何需修持。“若成隱蔽則量闇冥”，即若未見則不可修，僅是信解而已，如同觀察暗室中色法。 或者，第三灌頂之樂非真實俱生，因為真實非事物，超越極微，亦非無事物，因為現於眼前。或者”非事物非無事物”中，事物即樂之體驗，無事物即空性，“非”即無別，即等味。“此即彼之對治”，此即事物之分別。 如《黑哞金剛續》所說：“由大種生樂，故彼非真樂。“如龍樹所說：“從有為何能生無為。” 或者，“若成現量何需禪定”等之義為：若成現量，事物則不需修持，因為已現前；無事物不可修持，因為未見。“若成隱蔽則量闇冥”，如同思維暗室中色法。

།དེ་བས་ན་ལྷན་ ཅིག་སྐྱེས་པ་ཉིད་ནི།།དངོས་དང་དངོས་མེད་མིན་ཏེ། སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེ་རོ་མཉམ་པའོ། །དེ་ལྟར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་སྤྱིར་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེ་ཉིད་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཕྱེ་སྟེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་བླངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་གང་ཞིག་ནས་ ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་རྒྱུའི་ལྷན་སྐྱེས་ཏེ།གང་ཞིག་ནི་རྩ་བའི་འོད་གསལ་བ་མི་ཤིགས་པའི་ཐིག་ལེའོ། །བླངས་པ་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བའོ། །དེའི་དབང་གིས་སྐྱེ་ཞིང་འཆི་བར་བྱད་པས་སོ། །ཡང་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རླུང་གིས་སེམས་ཅན་སྐྱེ་ཞིང་ དེས་སྲེག་ཟད་པར་བྱས་ནས་འཆི་བར་སྟེར་རོ།།དེ་ཉིད་བླངས་ནས་བདེ་ཆེན་མཆོག་གྲུབ་ཅེས་པ་ནི། རྩ་བའི་འོད་གསལ་དེ་མ་དག་ན་འཁོར་བར་སྐྱེས་ལ། དེ་དག་ནི་ཉི་མ་ལྟ་བུར་འཆར་ལ། དེ་ཤར་ན་དེ་ལ་ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་འགྲུབ་པའོ། །གཞན་ནི་གོ་སླའོ། །ད་ནི་རྒྱུའི་ ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།ལམ་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟོན་པར་བཞེད་ནས། བསམ་གཏན་བྲལ་བ་ནི་བསམ་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་དང་། བརྗོད་དུ་མེད་པ་ནི་ཐ་སྙད་ལས་འདས་པའོ། །མ་བརྗོད་ན་རྟོགས་སམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། སྲིད་པའི་ཕྱག་ རྒྱ་སྟེ།རྟོག་པའི་རྒྱུ་རླུང་ལ་ཞུགས་པའི་དབང་གིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་མི་རྟོགས་པས། བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་ལ་ལྟོས་དགོས་སོ། །གདམས་ངག་ཀྱང་རྟོག་པས་བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་པར་སྟོན་པ་ནི། རྒྱུད་མེད་སྔགས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། ། གདམས་ངག་དེ་གང་ཡིན་ན། ཟ་ཞིང་ནི་བདེ་བའོ། །འཐུང་བ་ནི་ཤུ་ཀྲའོ། །གཉིས་སྤྲོད་ནི་སྟེང་འོག་གི་རླུང་འཐབ་པའི་དྲོད་ཀྱིས་སོ། །རྟག་ཏུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཁོར་ལོ་འགེངས། །ཞེས་པ་ནི། རྩ་དབུ་མའི་སྟེང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྨད་ཁྲག་གིས་གང་བས་བྱང སེམས་ཕྱིར་ཤོར་བས་ལུས་ཤེད་ཉམས་པ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ནས་བྱང་སེམས་ཁ་གྱེན་དུ་འདྲེན་པའོ། །ཤུ་ཀྲ་ལ་གྱེན་དུ་བལྟས་ཏེ་འཁོར་ལོ་དྲུག་རིམ་གྱིས་འགེངས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །དེ་ལྟར་བདེ་བའི་བསམ་གཏན་བསྟན་ ནས།སྟོང་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་དུ་རླུང་དང་སེམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རླུང་མི་རྒྱུ་བ་ནི་དབུ་མར་རླུང་བཅིངས་པའོ། །དེ་ཡང་སེམས་མ་བཅིངས་ནི་མི་གྲུབ་པས་སེམས་བཅིངས་པ་ནི་མི་རྟོག་པ་ལ་བཞག་པའོ། །ཉི་ཟླ་ནི་གཡས་གཡོན་གཉིས་ཀྱི་རླུང་ ངོ་།།འཇུག་པ་མེད་འགྱུར་བ་ནི་དབུ་མར་ཞུགས་པའོ། །གཞན་ནི་གོ་སླའོ།

我來為您翻譯這段藏文： 因此，俱生性非事物非無事物，是空性與悲心等味。如是總說俱生已，今為別別分別顯示故，說”何者攝取”等。其中從”何者”至”如何作”表示因位俱生，“何者”即根本光明不壞明點。“攝取”即依彼而生證悟。由其力而生死，或者由智慧風令眾生生起，並令其焚盡而死。 “攝取彼已成就大樂勝果”者，根本光明若不清凈則生輪迴，若清凈則如日昇起，若升起則于彼成就無漏之樂。其餘易解。 今為證悟因位俱生故，欲說道位俱生，“離禪定”即超越思維境，“不可言說”即超越言詞。若不說能否證悟？不能，因為有”世間手印”，由分別之因風入故不能證悟彼俱生，故須依止殊勝上師之教授。 為顯示教授亦非以分別修持，故說”無續無咒”等。彼教授為何？“食”即樂，“飲”即菩提心，“二和合”即上下風相擊之暖。“恒常反覆充滿輪”者，即中脈上方菩提心下方血充滿，菩提心外泄則身力衰退等。然後向上牽引菩提心，向上觀察菩提心，次第充滿六輪。“他世”等易解。 如是顯示樂之禪定已，為顯示空性故，說”何處風心”等。“風不行”即風繫於中脈。此亦須繫心方成就，繫心即安住無分別。“日月”即左右二風。“無入變”即入于中脈。其餘易解。

།གཉིས་མེད་ཀྱི་བསམ་གཏན་ནི་གཉིས་སུ་མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏེ། དེ་ལ། གཉིས་སུ་མི་བྱ་གཅིག་ཏུ་བྱ་བ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡས་གཡོན་གྱི་རླུང་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱིའི་གཅིག་ ཏུ་བྱས་པའོ།།རིགས་ནི་ཁ་དོག་ལྔའི་རླུང་ཐ་དད་དུ་མི་བྱ་བར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རླུང་ཁ་དོག་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའོ། །ཡང་ན་རིགས་ལས་བྱེ་བྲག་ནི་ཐབས་ཀྱི་རིགས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་རིགས་ཐ་དད་དུ་མི་བྱ་བར་ཨེ་བཾ་རོ་མཉམ་དུ་བྱའོ། །ཁམས་ གསུམ་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་མོ།།འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོར་རོ་མཉམ་པའོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། དེས་ནི་ཐོག་མ་སྟེ་དགའ་བ་དང་། །བར་མ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང་། །ཐ་མ་དགའ་བྲལ་སྟེ་དེ་རྣམས་སྤངས་པའོ། ། སྲིད་མིན་ནི་དགའ་བ་དང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྟེ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་དགའ་བྲལ་ལོ། །མ་ཡིན་ན་དེ་གཉིས་སྤངས་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ནི་ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་བའོ། །ཡང་ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཐོག་མ་ནི་སྐྱེ་བ། བར་མ་ནི་གནས་པའོ། །ཐ་མ་ནི་འཇིག་པ་སྟེ། ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་ནི་རྒྱུ་ལས་མ་སྐྱེས་པའོ། །སྲིད་མིན་ནི་མ་ཞུ་བ་དང་། དཔྲལ་བ་ན་གནས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །མྱ་ངན་ལ་འདས་པ་མིན་ན་ནི། རྡོ་རྗེ་ནོར་བུ་ནས་མ་འཕོས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཕབ་ལ་མ་ཕོ་བའོ། །གཞན ནི་གོ་སླའོ།།གཉིས་མེད་ཀྱི་དུས་དེར་གཟུང་འཛིན་གྱིས་འབྲེལ་པ་ཆད་པ་ནི། མདུན་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏེ། མདུན་ནི་རྟོག་པའོ། །རྒྱབ་ནི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཕྱོགས་བཅུ་ནི་ཕྱིའི་ཕྱོགས་སོ། །གང་གང་མཐོང་བ་དེ་དེ་ཉིད། །ཅེས་པ་ནི། ཅི་སྣང་བདེ་དེ་ཉིད་དེ་བདེ་ཆེན་ཉིད་དོ། །དེ་རིང་མགོན་པོ་ད་ ལྟར་འཁྲུལ་པ་ཆད།།ཅེས་པ་ལ། དེ་རིང་ནི་རྟོགས་པའི་དུས་སོ། །མགོན་པོ་ད་ལྟར་ནི་ནང་དུ་རྟོགས་པའི་ཉམས་བཞིན་ཕྱིར་གཟུང་བའི་འཁྲུལ་པ་ཆད་པའོ། །དེ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའོ། །ད་ནི་སུ་ལའང་འདྲི་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །འཁྲུལ་པ་ཆད་པས་ན་བདེ་བའི་དོན་ གཞན་ལ་མི་འདྲི་བའོ།།དབང་པོ་གང་དུ་ལ་སོགས་པས་ནི་འཛིན་པའི་འབྲེལ་པ་ཆད་པ་སྟོན་ཏེ། དབང་པོ་ནི་འཛིན་པའི་རྟོག་པའོ། །གང་དུ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གང་དུའོ། །ནུབ་པ་ནི་འབྲེལ་པ་ཆད་པའོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཆད་ན། རང་གི་ངོ་བོ་ཉམས་པས་འགྱུར། ། ཞེས་པ་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོ་གྲུབ་པ་མེད་པར་ཤེས་པའོ། །གཟུང་འཛིན་གྱི་འབྲེལ་པ་ཆད་པས་མཐོང་བ་དེའི་མིང་ཅི་ཡིན་ན། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ལུས་ཏེ་སྐུའོ།

我來為您翻譯這段藏文： 以”無二禪定即不二”等來顯示。其中，“不作二而成一”者，即左右風成為一中脈。“種姓”即不分別五色風而成為一智慧風色。或者，種姓差別即不分方便種姓與智慧種姓為二，而成為金剛蓮花等味。“三界”即身語意三。“大貪”即與大樂等味。 若問此大樂為何等？“彼初”即喜，“中”即勝喜，“末”即離喜，即舍離彼等。“非有”即喜與勝喜，輪迴與涅槃即離喜。“非”則是舍離二者的俱生。此為有漏之樂。 又從無漏樂的角度，“初”即生，“中”即住，“末”即滅，無漏之樂非從因生。“非有”即非未融化，非住于額間。“非涅槃”即未從金剛寶珠移動，如是下降而不移動。其餘易解。 無二之時斷除能取所取關係，以”前”等來顯示。“前”即分別，“后”即智慧，“十方”即外方。“所見一切即彼性”者，即一切顯現皆大樂性。 關於”今日怙主現今斷迷亂”，“今日”即證悟時，“怙主現今”即如內證悟境界而外斷能取迷亂，即于彼性了知。“今不問于任何人”者，因斷迷亂故不問他人大樂之義。 以”諸根於何處”等顯示斷除能取關係。“諸根”即能取分別，“於何處”即於何俱生，“沒”即斷關係。又如何斷？“由自性壞故”者，即知無自性成立。若問斷除能取所取關係之見有何名？即俱生身或身。

།དེ་ནི་བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཤེས་སོ། །བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ་ཡིད་འཆིང་སྟེ། མི་རྟོགས པས་སོ།།རླུང་དེ་ངས་པ་དེ་དབུ་མར་ཐིམ་པའོ། །གར་ཤེས་པ་སྟེ་ཐབས་ཤེས་པའོ། །ལྷན་སྐྱེས་དེ་ལ་འཁྲུལ་པ་གསལ་བའི་ཕྱིར། ས་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལས་གསུམ་ནི་སྣང་བ་གསུམ་མོ། །འདི་ལ་ཞེས་པ་ནི་འདིར་ཞེས་པའོ། །ཡན་ ལག་ཐམས་ཅད་ནི་འཁོར་འདས་སོ།།གནས་ནི་གཞིའོ། །དེ་ལྟར་སྣང་བ་གསུམ་པོ་དེ་ནི་རྨོངས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་བཞག་ལ། སྣང་བ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་འཁོར་བ་ཡིན་པས་སྤངས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྣང་བ་སྟོབས་ཡིན་ཏེ། །ད་ལྟར་མི་ཐོབ་པས་ དེ་གཉིས་དབང་པོའི་རིམ་པས་མཚམས་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པས་འོད་གསལ་བསྒོམས་ཞེས་པའོ།།མཚམས་ནི་བཞི་འོད་གསལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །འོད་གསལ་དེའི་གཏི་མུག་སྟེ། མི་ཤེས་པའི་མཚོ་ཆད་པར་བྱེད་པའོ། །གལ་ཏེ་འོད་གསལ་གང་ཡིན་ བ་དེ་ཤེས་ནའོ།།དེས་ནི་སེམས་ཅན་གྱིས་རིགས་པའི་ཤེས་པ་མྱོང་བ་ནི་རྟོགས་པ་ཡིན་པས་དེ་ལྷན་སྐྱེས་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །འོ་ན་སྣང་བ་འདི་ཉིད་ལ་ལྷན་ཅིག་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། ལན་དུ་ཀྱེ་ཧོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཀྱེ་ཧོ་ནི་ཀྱེ་མ་དེ་ངོ་མཚར་བའོ། །འདི་ནི་རང་ གིས་རིག་པ་སྟེ།འདི་ལ་འཁྲུལ་པར་མ་བྱེད་ཅིག་།ཅེས་པ་ནི་སྣང་བ་འདི་ཉིད་ནི་གང་གིས་གསུམ་ཞེས་པ་སྣང་བ་དང་། མཆེད་པ་དང་། ཉེ་བར་ཐོབ་པས་ཏེ། འཁོར་བ་རྒྱུད་མར་འགྲོ་བ་རྟོག་པའི་སྣང་བ་སྟེ། འདི་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཁྲུལ་ པར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་པའོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་དངོས་དང་། དངོས་མེད་ཀྱི་རྟོག་པ་གཉིས་ཀ་འཆིང་བ་ཉིད་དུ་བདེ་བར་གཤེགས་པས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལྟ་བུ་ལམ་མནོར་བ་དེ་ལ་བློ་ཇི་ལྟར་གཞག་སྙམ་པ་ལ། གཉུག་མའི་ཡིད་ནི་ཞེས་ པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།གཉུག་མའི་ཡིད་ནི་ལྷན་སྐྱེས་སོ། །གཅིག་ཏུ་སྟོང་དང་ཞེས་པ་ནི། །བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་གཉིས་སྤངས་ལ། །མི་དམིགས་པ་ལ་གཞག་པའོ། །དཔེ་ཇི་ལྟར་བཞག་ན་ཆུ་ལ་ཆུ་གཞག་བཞིན་དུ་སྟེ། ཆུ་རྒྱུ་འོད་གསལ་སྟོང་ པ་ལ།།ཆུ་བཞག་སྟེ་མི་རྟོག་པར་གཞག་པའོ། །བཅོས་མའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་མི་གྲོལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་བརྫུན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བསམ་གཏན་བརྫུན་པ་ནི་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། །ཇི་ ལྟར་པང་དུ་འཁྱུད་དེ་མ་འཁྱུད་པར་སྤོངས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།

這是通過上師口傳而知。從上師口傳獲得時意被束縛，因為不瞭解。風變粗重時融入中脈。了知何處即了知方便。 為顯明俱生中的迷亂，故說”三地”等。其中三即三種顯現。“於此”即此處。“一切支”即輪迴涅槃。“處”即基。如是三種顯現是愚癡之因故應舍，具三顯現的心之相是輪迴故應斷，佛之顯現是力量，現今不能獲得，故瑜伽士以根機次第為界限修習光明。 “界限”即完全了知四種光明的自性。光明之愚癡即斷除無明之海。若了知何為光明。由此顯示眾生所經驗的理性認知即是證悟，而非俱生。 若想此顯現即是俱生，答以”嗚呼”等。“嗚呼”即驚歎稀有。“此乃自知”，“於此莫迷亂”者，即此顯現是由三種[顯現]，即顯、增、得，是輪迴相續而行的分別顯現，於此莫執為俱生。 為何如此？因為如來說彼有無二種分別皆為束縛。對如是迷失道路者當如何安置心？故說”本性意”等。“本性意”即俱生。“一味空”者，即舍離所修能修二者，安住于無緣。 如何安置譬喻？如水置於水中，即於水[喻]光明空性中，置水即安住無分別。為顯示偽造的瑜伽不能解脫，故說”虛妄禪定”等。“虛妄禪定”即分別瑜伽。“幻網”即業印。義為如何擁抱於懷中而不擁抱地舍離。

།དེ་ཉིད་སྤངས་པའི་འཐད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བླ་མ་དམ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བླ་མ་དམ་པའི་བཀའ་ཡིས་བདེན་པར་ཡིད་ཆེས་པ། །དེ་ཡིས་ནི་ས་ར་ཧ་ཡིས་སོ། །བརྗོད་དུ་ཡོད་པ་མིན་ ཞེས་མདའ་བསྣུན་སྨྲ།།ཞེས་པ་ལ། སྒྲ་དང་ཡི་གེའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་ན། །ཡུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ལ་བཞག་སྙམ་པ་ལ། གདོད་ནས་དག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གདོད་ནས་དག་པའི་ནམ་མཁའ་ནི་སྤྲིན་མེད་པའི་ནམ་མཁའོ། །བལྟས་ཤིང་བལྟས་ཤིང་མཐོང་ བ་དགག་པར་འགྱུར།།ཞེས་པ་ནི། ཁེངས་པའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས་བལྟས་ན་མཐོང་བ་འགག་པ་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱིས་འབྲེལ་པ་ཆད་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་དུས་སུ་འགོག་བྱེད་ཅི། །ཞེས་པའི་རླུང་བཞི་རིམ་གྱིས་འགག་པའོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྒྱུད་ལས། །ནམ་ མཁའི་སྤྲིན་བྲལ་བ་ནི་ཁེངས་པའི་ལྟ་བས་བལྟ།།ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཉིན་པར་བླ་གབ་མེད་པར་འདུག་སྟེ། སྤྲིན་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་ལ་ཁེངས་པའི་ལྟ་བས་བལྟ་ཞིང་། ཡིད་མི་རྟོག་པ་ལ་བཞག་ན་རླུང་རིམ་གྱིས་འགགས་ནས་རྟགས་འཆར་བའོ། ། འདི་ནི་གདམས་ངག་དམ་པ་སྟེ། གསལ་བར་བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་རང་ལ་གནས་ན་མི་རྟོག་པའི་རྒྱུ་ཅི་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། གཉུག་མའི་ཡིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གཉུག་མའི་ཡིད་ནི་ལྷན་སྐྱེས་མ་བཅོས་པའོ། ། ང་རྒྱལ་སྐྱོན་ནི་ང་དང་ངར་འཛིན་པའི་སྐྱོན་གྱིས་བསྒྲིབས་པའོ། །གཞན་གྱི་སྐྱོན་གྱིས་མི་རྟོགས་པར་སྟོན་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་མ་ལུས་བསམ་གཏན་གྱིས་རྨོངས་ཏེ། །ཞེས་པ་ལ་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་མཚན་བཅས་སྟོན་པའི་བླ་མའི་སྐྱོན་གྱིས་མི་རྟོག་པ་དང་། གཞན་ཡང སྟོང་པ་ཉིད་རྟོག་པར་སྟོན་པས་ཀྱང་མི་རྟོགས་ཏེ།ལྷན་སྐྱེས་དེ་སྐྱེ་འགགས་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་ན་དེའི་རང་བཞིན་མི་ཤེས་སོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་རྟོགས་པ་ལས་ཅི་འབྱུང་སྙམ་པ་ལ་དེའི་ཕྱིར་དོན་གྱི་ལྷན་སྐྱེས་རྣམ་པར་དག་པའི་འབྲས་བུ་བསྟན་པར་བཞེད་ནས། རྩ་ བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།དེ་ལ་རྩ་བ་དང་བྲལ་བ་ནི། རྒྱུས་མ་སྐྱེས། རྐྱེན་གྱིས་མི་འགགས། ངོ་བོ་གང་ལ་ཡང་མི་རྟེན་པས་སོ། །དེ་ཉིད་མི་འགྱུར་བ་སྟེ་ལྷན་སྐྱེས་སོ། །གང་སེམས་དཔའ་ནི་ལྷན་སྐྱེས་གང་ཡིན་པ་དེ་བསྒོམས་ན། འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ནི་ སེམས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ཙམ་ཡིན་པས།སེམས་མཚོན་པའི་བླ་མའི་གདམས་ངག་དེས་ཆོག་པས་གཞན་གྱིས་ཅི་བྱ་ཞེས་པའོ།

為顯示舍離彼之合理性，故說”殊勝上師”等。由殊勝上師教言而生真實信解，由此薩拉哈說”不可言說”而射箭言說。因非聲音文字之境，思維應安住於何境時，故說”本初清凈”等。 本初清凈虛空即無雲虛空。“觀察觀察見即遮”者，以傲慢眼觀察則見遮止，即斷除能取所取之聯繫。如是時有何遮止？即四風次第止息。 此亦如初佛續中說：“離云虛空以傲慢眼觀察。“其義即是：日間無遮蔽而住，以傲慢眼觀察無雲虛空，心安住于無分別，則風次第止息而相顯現。此乃殊勝教授，應從上師口中明瞭了知。 如是俱生若住于自身，思維何為無分別之因，故說”本性意”等。本性意即無造作俱生。我慢過失即被我與我執過失所障。顯示不因他過而不了悟。 “世間悉為禪定所迷惑”者，因具相分別瑜伽之上師過失而不了悟，又因顯示空性為分別而不了悟，若以生滅觀察俱生，則不知其自性。 思維了悟俱生有何所生時，為欲顯示義之俱生清凈果，故說”根本”等。其中離根本者，因不由因生，不被緣滅，體性不依于任何，即是不變之俱生。若修習何為菩薩即何為俱生，輪迴自性僅是心之分別，以指示心之上師教授足矣，何須其他？

།ལྷན་སྐྱེས་དེ་གང་གིས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ན། བླ་མས་ཇི་ལྟར་མཚོན་སྙམ་པ་ལ་དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གཉུག་མ་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་ ཏེ།སློབ་དཔོན་མན་ངག་མིག་གིས་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེའི་དོན་ནི་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་། ཐབས་བསྟན་པས་དང་པོ་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལུས་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་མུན་ཁུང་གི་རྫས་བརྗོད་ པས་མི་མཐོང་བའི་ཐབས་མར་མེ་སྟོན་པ་ལྟ་བུའོ།།དཔེས་ནི་འབྲས་བུའི་ལྷན་སྐྱེས་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པར་བསྟན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཉེས་པ་དང་བྲལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་དང་ཆོས་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་ཆོས་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་དང་། ཆོས་ མིན་ནི་མི་དགེ་བའོ།།མཉེས་པར་ནི་ཁྱད་པར་མེད་པའོ། །ཟོས་པ་ནི་རྟོག་པའོ། །དེ་ལྟར་དེ་ནི་ལས་རྒྱུ་འབྲས་དང་བྲལ་བའོ། །ཡང་དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཉུག་མའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གཉུག་མའི་ཡིད་ནི་ ལྷན་སྐྱེས་སོ།།སྦྱངས་པ་ནི་རྟོག་པའི་རླུང་དག་པར་བྱས་པའོ། །བླ་མའི་ཡོན་ཏན་སྙིང་ལ་འཇུག་པ་ན། །གོང་མ་མཆོག་གི་ཡོན་ཏན་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་རང་ལ་འཆར་བའོ། །གླུ་ལེན་ནི་དགའ་ནས་སོ། །སྔགས་དང་རྒྱུད་ རྣམས་གཅིག་ཀྱང་མ་མཐོང་ངོ་།།ཞེས་པ་ནི་མ་མཐོང་མོད་དོན་རྟོགས་པས་ཆོག་ཅེས་པའོ། །དེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་མདོར་བསྟན་ནས། དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་རྣམས་ལས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་འགྲོ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ ལས་ཀྱིས་སོ་སོར་བཅིངས་གྱུར་ཏེ།།ཞེས་པ་ལ་དགེ་མི་དགེའི་ལས་ནི་རང་གི་རྣམ་རྟོག་ཙམ་སྟེ། །དེས་ན་རང་གི་རྟོག་པས་སྤྲུལ་པ་ཡིན་གྱིས་ལས་རྒྱུར་སྨྲ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ལས། །ཁམས་གསུམ་རླུང་གི་སྤྲུལ་པ་སྟེ། །རྨི་ལམ་རྨི་བ་བཞིན་ དུ་བལྟ།།ཞེས་གསུངས་སོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ནི་རྩ་བའི་འོད་གསལ་ཏེ། དེ་དག་ན་རྟོག་པ་ཀུན་འགག་སྟེ། དེ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ན། །མྱ་ངན་འདས་ཞེས་དེ་ལ་ བྱ།།ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཉིད་གཅིག་པོ་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཏེ་ཞེས་བསྟན་པའོ།

若俱生不可言說，思維上師如何指示時，為此說”自性本性不可言說，阿阇黎以教授眼得見”等。其義雖為不可言說，然以方便顯示，初以根識現量見如幻身，譬如暗室物品以言說不見，以燈為方便顯示。 以喻顯示果位俱產生為現量，為顯示彼離過失故，說”法與非法”等。其中法即善法，非法即不善。悅意即無差別。食即分別。如是彼離業因果。 又為顯示彼中生起佛功德故，說”本性”等。本性意即俱生。清凈即令分別風清凈。上師功德入於心時，最上殊勝功德力、無畏等自然顯現。歌唱是因歡喜。“咒與續皆未見”者，雖未見但了悟其義即可。 如是略說俱生已，為廣說彼義故，說”諸眾生以業”等。其中”諸眾生各各為業縛”者，善不善業僅是自分別，故是自分別所幻化，非說業為因。如金剛鬘續中說：“三界風所幻，應觀如夢境。” 彼分別即根本光明，彼中一切分別皆滅，彼清凈狀態稱為涅槃。如是亦說：“若能遍知輪迴，彼即稱為涅槃。“如是顯示唯一心性是一切種子。

།སེམས་ཉིད་གཅིག་པུ་དེ་ཉིད་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། རང་རིག་རྟོག་མེད་ལ་བྱའམ་འོན་ཏེ་གཞན་ཅི་ཡིན་དང་པོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ལྟ་བའི་གནས་ལུགས་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་འཁོར་བའམ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གང་ཡང་མ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བས་སོ། །གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་གཞན་མེད་དོ་སྙམ་ན་དེ་ནི་བདེན་ཏེ། དང་པོ་ལྟ་བའི་གནས་ལུགས་ནི། །ལམ་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །རྒྱུད་དུ མ་ལས་བཀག་པས་སོ།།འོ་ན་གང་ལ་བྱ་ན་མི་ཤིགས་པ་ལ་སྟེ། དེ་ནི་རྩ་བའི་འོད་གསལ་ཞེས་བྱ། རྣམ་རྟོག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བྱ། མ་དག་པའི་དུས་ན་མ་རིག་པ་ཞེས་པའོ། །དེ་ནི་རྒྱུད་རྣམས་སུ་ཨ་ཞེས་བྱ་བའི་བརྡས་བསྟན་ཏེ། མཚན་ཡང་དག་པར་ བརྗོད་པ་ལས།རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཨ་ལས་བྱུང་། ། ནི་ཡིག་འབྲུ་ཀུན་གྱི་མཆོག་།དོན་ཆེན་ཡི་གེ་དམ་པ་ཡིན། །སྲོག་ཆེན་པོ་སྟེ་སྐྱེ་བ་མེད། །ཅེས་པས་སོ། ། ཞེས་པས་ཀྱང་སེམས་སྐྱེ་མེད་མཚོན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་མ་ཡིན་ཏེ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་རྒྱན་ གྱི་རྒྱུད་ལས།སྙིང་གའི་དབུས་ན་མི་ཤིགས་པ། །འབར་ཞིང་མར་མེ་དག་དང་མཚུངས། ། ནི་མི་འགྱུར་དམ་པའོ། །ཞེས་པ་དང་། ཧེ་བཛྲ་ལས། དེ་ལྟར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི། །དབྱངས་ཡིག་དང་པོའི་རང་བཞིན་ཏེ། །བློ་ཆེན་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ རྟགས།།ཞེས་གསུངས་པས། སྐྱེ་མེད་ལ་ཨའི་བརྡ་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་མེད་ནི་ཐུན་མོང་དུ་གྲགས་པས། བརྡ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐབས་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟོན་ཏེ། སེམས་ བཅིངས་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།སེམས་ནི་མི་ཤིགས་པའི་ཐིག་ལེའོ། །བཅིངས་པ་ནི་རྟོག་པའི་རླུང་རྒྱུ་བས་སོ། །འཆིང་འགྱུར་ནི་འཁོར་བར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ཉིད་གྲོལ་ནས་མྱ་ངན་འདས་པར་འགྱུར་རོ། །འཆིང་བའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། བླུན་པོ་ གང་གིས་འཆིང་འགྱུར་བ།།མཁས་པ་དེ་ཡིས་མྱུར་དུ་གྲོལ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བླུན་པོ་ནི་མི་ཤེས་པའི་གྲོལ་བའོ། །གང་གིས་འཆིང་འགྱུར་ནི་རླུང་གིས་སོ། །ཐབས་ཤེས་པས་མཁས་པ་ནི། རླུང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མྱུར་དུ་སྟེ། ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་སྟེར་བའོ། །དེ་ཡང་ཧེ་བཛྲ་ ལས།གང་དང་གང་གིས་འཇིག་རྟེན་འཆིང་འགྱུར་བ། །དེ་དང་དེ་ཡིས་མཁས་པ་ཡོངས་སུ་གྲོལ། །ཞེས་གསུངས་སོ།

應當觀察唯一心性，是否為無分別自證，抑或是其他。首先不是前者，因為那是見的實相，它既非輪迴亦非涅槃，因離造作故。也非其他，若想”除心外無他”，此說雖然正確，但最初見的實相不是道，因諸續部中已遮止。 那麼應當觀察什麼？應當觀察不壞，即稱為根本光明，稱為分別菩提心，在未清凈時稱為無明。此在諸續中以字母”A”表示。如《真實名經》中說：“圓滿佛陀從A生，此字是諸字中最勝，是大義之聖字，是大命無生。” 若想”此亦表示心無生”，則非如此。如《金剛心莊嚴續》中說：“心間中有不壞，燃如燈火相等，是不變殊勝。“又如《喜金剛》中說：“如是大手印，是元音第一自性，是大智佛之相。“由此說明，並非以”A”表示無生，因為無生是共同所知，若表示無生則成無義。 如是顯示因位俱生已，今為現證彼故顯示方便俱生，故說”心縛”等。心即不壞明點，縛即分別風行故，成縛即成輪迴。彼得解脫即成涅槃。 若問縛之因為何？如說：“愚者以何成縛，智者以彼速解脫。“愚者即無明解脫，“以何成縛”即由風。了知方便故為智者，即由彼風速得，即於此生賜予成佛。如《喜金剛》中亦說：“世間以何成縛縛，智者以彼得解脫。”

།འཆིང་བ་ལས་ཐར་པའི་ཐབས་དེ་གང་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། སེམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་གཟུང་བྱ་སྟེ། ། ཞེས་པ་ནི། སེམས་རྟོག་མེད་དུ་གཞག་པའོ། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་ཀྱང་ནམ་མཁར་མཉམ་པར་བལྟ། །ཞེས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་པས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པས་ཏེ། དེ་གདོད་མ་ནས་མ་གྲུབ་པའོ། །སེམས་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་གཟུང་བྱ་སྟེ། ། རྟོག་མེད་དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་ན། །སེམས་དེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་སྟེ། མི་རྟོག་པ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་བཞག་ན། བླ་མེད་དེ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོག་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ཡང་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལས། དངོས་པོ་མེད་པར་བསྒོམ་པ་མིན། །བསྒོམ་པར་བྱ བ་སྒོམ་པ་མིན།།དེ་བས་དངོས་པོ་དངོས་མེད་པས། །བསྒོམ་པ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་པའོ། །ཧེ་བཛྲ་ལས་ཀྱང་། སྒོམ་པ་པོ་མེད་བསྒོམ་བྱ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང་། འདི་ཉིད་ལས་བསམ་གཏན་དག་གིས་མ་བསླད། ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །སེམས་ མི་རྟོག་པ་ལ་བཞག་ན་རླུང་གང་དུ་འཆིང་སྙམ་པ་ལ།ནམ་མཁའ་འདྲར་བྱས་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མཁའ་འདྲར་བྱས་ནས་ནི་མི་རྟོག་པར་བྱས་ནས་སོ། །དེ་ཅིས་བྱས་ན་རླུང་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བཅིངས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་འཆིང་ནི་མཉམ་ཉིད་དེ། ། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་རོ་མཉམ་པའོ། །དེ་ཤེས་པས་ནི་རབ་ཏུ་ཐིམ། །ཞེས་པ་ནི། རླུང་གཅིག་ལ་གཅིག་ཐིམ་ནས་འོད་གསལ་དུ་འཇུག་པའོ། །མདའ་བསྣུན་གྱིས་སྨྲས་སོགས་ནི་ཕན་ཡོན་ཏེ་གོ་སླའོ། །རབ་ཏུ་ཐིམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་ཉིད་སྨྲ། །བསྟན་པ་ནི། རླུང་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ སྨོས་ཏེ།རླུང་ནི་འོག་གི་དྲི་ཆུའི་རྩའོ། །མེ་ནི་སྟེང་གི་གཡས་པའོ། །དབང་ཆེན་ནི་འོག་གི་དབུས་མ་དྲི་ཆེན་གྱི་རྩ་ན་གནས་པའི་རླུང་ངོ་། །སྟེང་དུ་དྷཱུ་ཏཱིའོ། །བདུད་རྩི་རྒྱུ་བ་ནི་སྟེང་དུ་ཟླ་བའི་བདུད་རྩི་རྒྱུ་བའི་རླུང་འོག་ཏུ་གཡས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྩའོ། །དུས་མི་འདའ་བའོ། །དེ་ ལྟ་བུའི་སེམས་དེ་འོད་གསལ་དུ་འཇུག་པའོ།།ཡང་ན་ས་ཆུ་ལ་ཐིམ། མེ་ལ་མེ། རླུང་ལ་རླུང་། སེམས་འོད་གསལ་དུ་འཇུག་གོ། །ཆུ་ནི་ཁ་བསྐང་སྟེ་བསྟན་པའོ། །བདུད་རྩི་རྒྱུ་བའི་དུས་སུ་ཞེས་པ་ནི། སྙོམས་འཇུག་གི་དུས་སུ་ཡང་སེམས་དེ་རྩ་དབུ་མར་གཞུག་གོ། ། ཡང་ན་དེ་ལྟར་རླུང་དབུ་མར་ཞུགས་ན། སྲོག་རྩོལ་གྱི་མེས་དཔྲལ་བའི་ཧཾ་བཞུ་ནས། བདུད་རྩི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཛག་སྟེ། །དེ་ལས་བདེ་བ་སྐྱེའོ།

對於”如何從束縛中解脫”這一疑問，說道”心”等。“應持心如虛空”，即是將心安住于無分別中。“觀一切法等同虛空”，即是一切法皆為心的顯現，故與虛空平等，本來即是未曾成立。 “應持心如虛空，從無分別中將成何？“心即不可思議，若將無分別自然安住，則成無上，了知為幻性。如《吉祥密集》中說：“非修無實物，非修所修法，故由實非實，修行無所緣。“又如《喜金剛》中說：“無修行者亦無所修。“此處亦說”不為禪定所染污”。 若想”心安住于無分別時，風於何處束縛”，故說”如虛空”等。“如虛空”即成無分別。為何如此？因為風為分別所縛。“如是縛即平等性”，即境與有境等味。“由了知彼而融入”，即風互相融入而入光明。“箭喻”等說明功德，易於理解。 以融入方式說彼性，即說”風”等。風即下部小便脈，火即上部右脈，大自在即下部中央大便脈中住的風，上為中脈。甘露流動即上部月甘露流動之風，下部右菩提心脈，時不過逝。如是心入光明中。 或者，地融於水，水融於火，火融于風，風融于空，心入光明。水是補充而說。“于甘露流動時”，即于雙運時亦應將此心匯入中脈。或者，如是風入中脈時，由命氣火融化眉間的吽字，流下甘露菩提心，由此生起大樂。

།དེ་ལྟར་ཡང་གསུངས་པ། ས་ནི་ཆུ་ལ་ཐིམ་པ་སྟེ། །ཆུ་ནི་མེ་ལ་ཐིམ་པར་འགྱུར། །མེ་ནི་རླུང་ལ་ཐིམ་པ་སྟེ། །རླུང་ནི་རྣམ་པར ཤེས་ལ་འཇུག་།རྣམ་ཤེས་དེ་ནི་འོད་གསལ་བའོ། །ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་བཅིངས་པ་ལས་བདེ་བ་སྐྱེ་བར་བྱ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ནམ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་ནམ་ཞིག་ནི་གང་གི་ཚེའོ། །སྦྱོར་བ་བཞི་ནི་སྟེང་འོག་གི་རླུང་བཞིའོ། །ཡང་ན་འབྱུང་བ་བཞིའི རླུང་ངོ་།།གནས་གཅིག་ནི་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱིར་ཞུགས་པའོ། །ཡང་ན་སྦྱོར་བ་བཞི་ནི་དགའ་བ་བཞིའོ། །གནས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལའོ། །ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་མི་ཤོང་བ་ནི། །བདེ་བ་དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་རྟོགས་དཀའ་བར་ བསྟན་པའི་ཕྱིར།།ཁྱིམ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འགྲོ་ཀུན་བསམ་པས་སུན་འབྱིན་པ། །ཞེས་པ་ནི་རང་གི་རྣམ་རྟོག་གིས་བསྒྲིབས་ནས་སུན་འབྱིན་པས་དེ་མི་རྟོག་པའོ། །ཡང་ན་རང་གི་རྣམ་རྟོག་ངན་པས་གཞན་དམ་པའི་ལམ་སྟོན་པ་སུན་འབྱིན་ཅིང་འདུག་པས་སོ། ། གཞན་ནི་གོ་སླའོ། །དེས་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀུན་ལ་ཡང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཐམས་ཅད་རོ་མཉམ་རང་བཞིན་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡོད་པར་ཁྱད་པར་མེད་པའོ། །དེའི་མིང་ནི བསམ་ཡས་ཡེ་ཤེས་བླ་མེད་པའོ།།ཞེས་པའོ། །གཞན་ནི་གོ་སླའོ། །སྒྲུབ་པ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ལེ་ལོའི་དབང་དུ་གྱུར་པས་མི་རྟོགས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་རིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་གོ་སླའོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་ཉིད་རྟོག་པའི་གང་ཟག་དཀོན་པས། སྒྲུབ་ པ་ལ་འབད་པར་བྱོས་ཅིག་ཅེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར།བྱ་བ་བྱེད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་གོ་སླའོ། །དེ་ལྟར་ན་རླུང་བཅིངས་པ་དེ་ཡང་སེམས་མ་བཅིངས་ན་མི་འགྲུབ་པས་སེམས་རྟོག་པས་བཅིངས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འཇུག་བུས་བཅིངས་པའི་སེམས་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།དེ་ལ་འཇུར་བུས་བཅིངས་པ་ནི་རྟོག་པས་སྒྲིབས་པའི་སེམས་དེའོ། །གློད་ན་གྲོལ་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི། མི་རྟོག་པ་ལ་བཞག་ན་རྟོག་པའི་བཅིངས་པ་ལས་གྲོལ་བར་གདོན་མི་ཟའོ། །རྟོག་པའི་རྩ་བ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གིས་ རྨོངས་པ་ཞེས་སྨོས་ཏེ།གང་གིས་ནི་རླུང་གིས་སོ། །རྨོངས་པ་ནི་ཐབས་དང་བྲལ་བའོ། །འཆིང་བའི་དངོས་པོ་ནི་དེ་ལས་བྱུང་བའི་རྟོག་པའོ། །མཁས་པ་རྣམས་ནི་ཐབས་དང་ལྡན་པའོ།

如是復說：“地融於水中，水融於火中，火融于風中，風入于識中，彼識即光明。” 為顯示如是束縛能生起樂，故說”何時”等。其中”何時”即於何時。四瑜伽即上下四風。或者四大種之風。一處即入中脈。或者四瑜伽即四喜。入一處即入俱生。虛空界不能容納，即了知此樂遍及一切法。 為顯示此難以證悟，故說”家”等。“令一切眾生生厭離”，即為自分別所障而生厭離故為無分別。或者由自己的惡分別而誹謗他人示現聖道。其餘易解。 為顯示雖難證悟但非不能成就，故說”於一切眾生”等。一切等味自性即俱生無有差別。其名即無上不可思議智慧。其餘易解。 為顯示入修行者亦因懈怠力而不能證悟，故說”今日”等，易解。 如是證悟此性之人稀少，為顯示應當精進修持，故說”作事”等，易解。 如是束縛風亦須束縛心方能成就，為顯示以分別束縛心，故說”此被繩索束縛之心”等。其中被繩索束縛即為分別所障之心。“若解則必定解脫”，即安住無分別則必定從分別束縛中解脫。 若問分別之根本為何？說”由何愚癡”等。“由何”即由風。愚癡即離方便。束縛事即由此所生分別。智者即具方便者。

།དེ་ཡིས་ཞེས་པ་ནི་མི་རྟོག་པ་དེ་ཡིས་སྒོམ་པ་ཡིས་རྣམ་ པར་གྲོལ་བར་ནི་རྟོག་པའི་རྩ་བའི་རླུང་དབུས་སུ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ།།བཅིངས་པ་དང་གྲོལ་བ་དེ་དཔེ་ཡིས་གསལ་བར་བསྟན་པ་ནི། བཅིངས་པའི་རྣམ་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དཔེར་ན། བཅིང་བ་རྣམས་གྲོལ་བར་རྩོལ་ལ། མ་བཅིངས་པ་རྣམས་གྲོལ་བར་མི་རྩོལ་ ལོ།།དེ་བཞིན་དུ་བཅིངས་པ་ནི་རྟོག་པས་བཟུང་ནའོ། །ཐོངས་པར་གྱུར་ན་ནི་མི་རྟོག་པ་ལ་བཞག་གོ། །གོ་བཟློག་པའི་ཆོས་ནི་བཅིངས་ན་གྲོལ་བ་ལ། ཐོངས་ན་སྡོད་དོ། །བདག་གིས་བཟློག་པའི་གདམས་ངག་རྟོག་པའོ། །རང་ལ་ཚོལ་ཏེ་ལྟོས་ཞེས་པ་ནི། སེམས་འཛིན་འདོད་ན་ཞེས་པའོ། །དེ་ ལྟར་བཅིངས་པ་དང་གྲོལ་བའི་རྒྱུ་བསྟན་ནས།ད་ནི་ཐབས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཀྱེ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་དབང་པོ་ལྟོས་ཤིག་ཅེས་པ་ནི་ཁེངས་པའི་ལྟ་བས་ནམ་མཁའ་སྤྲིན་མེད་པ་ལ་ལྟོས་ཤིག་པའོ། །འདི་ལ་ངས་ནི་མེ་རྟོག་ཞེས་པ་ནི། ། ཡིད་ཀྱིས་མི་རྟག་གོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ལས་ཟིན་པའི་སྐྱེ་བོ་ཡིས། །ཞེས་པ་ནི་རྟོག་པ་བཀག་པ་ཡིས་སོ། །དྲུང་དུ་ནི་ནམ་མཁའ་སྤྲིན་མེད་དུའོ། །སེམས་ཐག་བཅད་པ་ནི་རྟོག་པ་ཐག་བཅད་པའོ། །དེས་ནི་འདི་སྐད་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། ཉིན་མོའི་སྦྱོར་བས་བླ་གང མེད་པའི་ནམ་མཁའ་དྲི་མ་མེད་པ་བལྟས་པས།མེ་འབར་བ་དང་། གློག་དང་། ཟླ་བ་དང་། ཉི་མ་དང་། སྒྲ་གཅན་གྱི་རྣམ་པ་མཐོང་ལ། མཚན་མོའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་མཚན་མ་ལྔ་འབྱུང་སྟེ། དུ་བ་དང་། སྨིག་རྒྱུ་དང་། མཁའ་སྣང་དང་། མར་མེ་དང་། ནམ་མཁའ་ལྟ་ བུའོ།།དེ་དག་ནི་རླུང་དབུ་མར་ཞུགས་པའི་རྟགས་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཧེ་བཛྲ་ལས། བསམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སྤངས་ཏེ། །ཉི་མ་གཅིག་ཏུ་ཡོངས་སུ་རྟོག། །གལ་ཏེ་མཚན་མ་མ་བྱུང་ན། །དེ་ཚེ་ང་ཡི་བརྫུན་ཚིག་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། དང་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ ལས་ཀྱང་།སྤྲིན་མེད་ནམ་མཁའ་ལ་ནི་ཁེངས་པའི་ལྟ་བས་བལྟ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་ཉིད་ལས་འོག་ནས། མིག་ནི་མི་འཛུམས་སེམས་འགོག་ན། །རླུང་འགོག་པ་ནི་དཔལ་ལྡན་བླ་མའི་རྟོག་།ཞེས་པ་དང་། གདོད་ནས་རང་བཞིན་དག་པའི་ནམ་ མཁའ་ལ།།བལྟས་ཤིང་བལྟས་ཤིང་མཐོང་བ་འགག་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གསལ་པོར་བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ད་ནི་ཐབས་དང་ཐབས་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རླུང་བཅིངས་པ་ལ་རང་ཉིད་ལ་སེམས་ཀྱེ། །ཞེས་པ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།དེ་ལ་རླུང་བཅིངས་པ་ནི་རླུང་གྲགས་པ་ལྟ་བུའོ།

“由此”即由修持無分別而解脫，即分別根本之風入于中央。 以喻明顯顯示束縛與解脫：“束縛之相”等。譬如，被束縛者求解脫，未被束縛者不求解脫。如是，束縛即為分別所執。若放開即安住無分別。相反之法即束縛則解脫，放開則住。我所說相反之教誡即分別。“于自尋求觀察”即若欲攝心。 如是顯示束縛與解脫之因后，今當顯示方便，故說”嗟乎”等。其中”觀察諸根”即以慢見觀察無雲虛空。“於此我不分別”即意為無分別。“業已成就之人”即遮止分別者。“前”即無雲虛空中。“決定心”即決定分別。 此說明：以日間瑜伽觀察無雲清凈虛空，見到火焰、閃電、月亮、太陽、羅睺星相。夜間瑜伽生起五相：煙、陽焰、螢火、燈光、虛空相。這些是風入中脈之相。 如《喜金剛》所說：“舍離一切分別，於一日中觀察。若相未生起，爾時即我妄語。“又如《初佛續》所說：“以慢見觀察無雲虛空”等。 此中下文說：“眼不眨動攝心時，止息風乃具德上師見。“又說：“本來清凈虛空中，觀察觀察見止息。“當從上師口中詳細了知。 今為顯示方便與非方便之差別，故說”束縛風時于自心”等。其中束縛風即如風聲。

།མི་གང་ཞིག་གི་རྣལ་འབྱོར་ནི་དེས་དོན་མེད་པའོ། །སྣ་རྩེ་ནི་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྟེང་འོག་གི་སྣ་རྩེར་སེམས་འཛིན་པའོ། །མ་འདུག་ཀྱེ་ཞེས་པ་ནི་མ་སྒོམས་ཤིག་ཅེས་པའོ། །འོ་ན་གང་ བསྒོམ་ན།ེ་མ་ཧོ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི། རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཐབས་མ་ཡིན་གྱིས་ཞོག་ལ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མཆོག་མི་རྟོག་པ་ལ་གནས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་པའོ། །རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་དེ་ཐབས་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྲིད་པའི་སྣ་རྩེར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ སྨོས་ཏེ།སྲིད་པའི་སྣ་རྩེར་བཅིངས་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་། །ཞེས་པ་ནི། སྲིད་པའི་སྣ་རྩེར་གཏད་པ་བཅིང་བར་དེ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཞེས་པའོ། །སྤང་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཡོངས་སུ་འདུས་པ་ལས་རླུང་གིས་བརླབས་པས་གཡོ་ཞིང་འཕྱར་ལ་ཤིན་ཏུ་མི་སྲུན་པར་འགྱུར་ པའི་ཕྱིར་རོ།།ལྷན་སྐྱེས་དེ་བསྒྲུབ་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྟོགས་པ་ལ་གནས་ན་བསྟན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་མི་གཡོ་བ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་སྙམ་པ་ལ། ཡིད་ནི་ཉེ་བར་འགགས་གྱུར་ན། །ལུས་ཀྱི་བཅིངས་པ་རྟོགས་པ་དང་། །སྡུག་བསྔལ་ཆད་པར་འགྱུར་བའོ། ། དེར་མ་ཟད་ཀྱི་བདེ་སྟོང་རོ་མཉམ་དུ་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི་དབུས་སུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དང་རོ་མཉམ་པ་སྟེ། དབུས་ནི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་སྟེ་སྟོང་པ་དང་། ལྷན་སྐྱེས་བདེ་བར་རོ་མཉམ་ན་གདོལ་པ་སྟེ། མ་རེག་པ་ན་སྟོང་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་སྟེ་བདེ་བ་ཐ་དད་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར སྲིད་པའི་སྣ་རྩེར་ཐབས་མ་ཡིན་ཞིང་།ལྷན་སྐྱེས་ཐབས་སུ་བསྟན་ནས། ལྷན་སྐྱེས་དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་མི་གནས་ཤིང་རང་གི་ལུས་ལ་གནས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་ན་ཟླ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ལུས་དང་དྲན་པའི་མུན་གནས་པའི་མཚོ། །ཞེས་པ་ལ་ལུས་ནི་ ལུས་ལ་གནས་པའོ།།དྲན་པ་ནི་མན་ངག་ལ་གནས་པའོ། །མཚོ་ནི་བདེ་བ་མི་ཟད་པའོ། །གཞན་ནི་གོ་སླའོ། །ལྷན་སྐྱེས་དེ་རང་ལ་ཡོད་པས་གནས་གཞན་ལས་མི་བཙལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདབ་ལྡན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདབ་མ་དང་ལྡན་པའི་གེ་སར་གྱི་དབུས་ན་གནས་པ་ ནི།ཁ་ག་མུ་ཁའོ། །ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ནི་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱིའི་རྩའོ། །དྲི་ནི་ཨུཏྤལ་གྱི་དྲི་ལྟ་བུའོ། །ཁ་དོག་ནི་དམར་པོའོ། །དྲི་དང་ཁ་དོག་དང་ལྡན་པའི་བྱེ་བྲག་སྟེ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། རང་འོད་ཀྱི་རིག་མ་ལ་བརྟེན་པར་མི་བྱའོ།

某人的瑜伽由此無義。鼻尖即分別瑜伽，于上下鼻尖攝心。“不要住”即不要修。 那麼修什麼呢？“嗟乎非也”即捨棄非方便的分別瑜伽，應安住最勝俱生無分別。 為顯示分別瑜伽為非方便故，說”有頂鼻尖”等。“應當完全舍離有頂鼻尖束縛”即舍離緣取有頂鼻尖之束縛。為何要舍離？因為此由遍聚風所動搖飄蕩而極不調順。 為何要成就俱生？因為若安住俱生自性之證悟將得顯示。 若念：“心不動有何必要？“心若止息，則了知身之束縛及斷除痛苦。不僅如此，為顯示樂空等味，故說”中央俱生等味”。中即離邊際即空性，與俱生樂等味時為旃陀羅，未觸時為空性，婆羅門即樂無差別。 如是顯示有頂鼻尖非方便及俱生為方便后，為顯示此俱生不住外境而住自身故，說”此月”等。“身與念住暗海”中，身即住于身，念即住于教授，海即無盡樂。其餘易解。 為顯示俱生自有故不應從他處尋求，說”具瓣”等。住于具瓣蓮花中央即女根。極細即中脈。香即如青蓮香。顏色即紅色。具香色差別，不應依止事業手印及自光明明妃。

།ལྷན་སྐྱེས་དེ་ཉིད་མ་བཅོས་པའི་ལྷ་ཡིན་པས་ཕྱིའི་ལྷ་མཆོད་པ་ལ་མི་ ལྟོས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར།གང་དུ་ཚངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་གོ་སླའོ། །ལྷན་ཅིག་དེ་རྟོག་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཀྱེ་ཧོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བདེ་བའི་གནས་མཆོག་རྟོག་པ་སྤངས་པ་དེ་ངས་མཐོང་ཞེས་པ་ལ། བདེ་བའི་གནས་ནི་རྒྱུ་སྟེ་སྟོང་པའོ། ། རྟོག་པ་སྤངས་པ་ནི་མི་རྟོག་པའི་ལམ་དེ་ངས་མཐོང་ཞེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུའོ། །འགྲོ་བ་ཉེ་བར་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་མ་ལ་བུ་སྐྱེ་བ་དང་འདྲ་བར་ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་སྐྱེའོ། །བློ་རྣམས་འགག་ནི་ཡུལ་གྱི་རྟོག་པའོ། །ཡིད་རང་བཞིན་ནི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྟོག་པའོ། །གང་དུ མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཆད་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཞེན་པ་ཆད་པའོ།།དེ་ཉིད་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་མཆོག་ཏུ་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་ཆད་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟར་མཐོང་བའོ། །རྟོག་པ་ཆད་པའི་ཚུལ་བསྟན་པ་ནི། དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དངོས་ པོ་སྐྱེ་བ་ནི་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་རྟོག་པའོ།།མཁའ་ལྟར་གྱི་རྟོག་པ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་པའོ། །དངོས་པོ་རྣམ་སྤངས་ཕྱིར་ན་ཅི་ཞིག་སྐྱེ། །ཞེས་པ་ནི། ཡུལ་གྱི་རྟོག་པ་ཆད་ན་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་ཆད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་བླ་མས་བསྟན་པའི་དབྱེ་བ་རྣམ་སྤང་པ་ནི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་ དབྱེ་བ་ཐ་དད་སྤངས་པ་ནི་བྲལ་བ་སྟེ།མི་རྟོག་པ་ལ་གནས་པར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་པའོ། །ཡང་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་གནས་པར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་པའོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་གནས་པར་བྱ་སྙམ་པ་ལ་མཐོང་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སེམས་སོ་ཞེ་ན་གཅིག་གི་རྣམ་པ་ལས་མི་ འདའ་ཞེས་པ་ནི་སྤྱོད་ལམ་ལ་སེམས་འཇུག་པ་ནི།གཅིག་གི་རྣམ་པ་སྟེ་སྒྱུ་མ་ལ་སེམས་མ་གཡོས་པའོ། །ད་ནི་དེ་ལྟ་བུ་སྟོན་པའི་བླ་མ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་བླ་མའི་མན་ངག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་བླ་མའི་མན་ངག་བདུད་རྩི་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ནི། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཛིན་པར་བསྟན་ཏེ་གོ་སླའོ། །བླ་མས་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་རྟོགས་པར་བསྟན་ཏེ་གོ་སླའོ། །ཚིག་འདི་ནི་འོག་མ་དང་འབྲེལ་ཏེ་བླ་མས་བསྟན་དུ་མེད་ཅིང་། སློབ་མས་མི་གོ་སྟེ། འོན་ཀྱང་བླ་མའི་གདམས་ངག་ལ་བདེན་པར འཛིན་པའི་དབང་གིས་བྱེ་བྲག་རྙེད་པ་སྟེ།བླུན་པོས་ཀྱང་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ།

由於俱生即是無造作的本尊，為顯示不必依賴外在本尊供養，故說”何處梵天”等，易解。 為顯示俱生之分別功德，說”嗟乎”等。“我見最勝樂處離分別”中，樂處即因即空性。離分別即我親證無分別道。“如同令眾生近生”即如母生子般生起無漏之樂。諸智止息即境之分別。自性意即能取之分別。“何處斷除增上慢”即斷除彼執著。“彼即幻性最勝分別”即如是斷除能所關係時，見一切法如幻。 顯示斷除分別之理，說”事物”等。事物生即顯現為境之分別。問何為如虛空之分別。“由斷諸事物故何生”即斷境之分別時能取分別亦斷。是故斷除上師所示差別即斷除能所差別，即解脫，謂應住于無分別。或說應住于如幻。 若念：“於此應如何安住？“說”見”等。若問心，則不離一相，即於行為中攝心，一相即不動于幻。 今為依止如是教示之上師故，說”某人上師教授”等。其中離上師教授甘露等，顯示為苦所執，易解。“上師所示”等顯示證悟俱生，易解。此句與下文相連，上師不能顯示，弟子不能理解，然由執著上師教誨為諦實力而得差別，愚者亦將親證。

།དེ་མཐོང་ན་བཟང་ངན་དང་། ཆེ་ཆུང་དང་། གཙང་མི་གཙང་གི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་སྟེ། གདོལ་པའི་ཁྱིམ་སྟེ་དེ་ལ་རོལ་ཡང་དྲི་མས་མ་གོས་པ་ནི་དེའི་ཉེས་པས་མ་རེག་པའོ། ། དེ་ལྟར་བླུན་པོས་ཀྱང་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་ནས་དམན་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་བསྟན་པ་ནི། གང་ཚེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྲང་ཁར་བོར་བའི་ཁམ་ཕོར་སློང་བ་པོའི་སྤྲང་ཕོ་ར་ཡིན་ཡང་མན་ངག་མ་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ནི་རང་ལ་དབང་ཆེན་པོས་རྒྱལ་པོ ཡིན་ན།སླར་ཡང་ཅི་བྱར་ཡོད་ནི་དམན་པའི་གནས་མེད་དེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྟོག་པས་འགག་ཞེས་པའོ། །དེ་ཡང་གཞི་མལ་སྟན་ཆེན་པོ་ལག་པའི་སྔས་ནི་འབོལ་ལ་ཁྲིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས། རྣལ་འབྱོར་པ་ཉིད་རྒྱལ་པོ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པས་སོ། །མྱ་ངན་ འདས་ལ་མི་གནས་སྲིད་པར་མཛེས།།ཞེས་པ་ནི་འཁོར་བ་ན་འདུག་མོད་སེམས་སངས་རྒྱས་སུ་འདུག་པས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྣལ་འབྱོར་དེས་འཁོར་བ་ན་གནས་ན་ཅིའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་སྙམ་པ་ལ། ཇི་ལྟར་བུ་ཆུང་ཚུལ་དུ་གནས་བྱ་ཞིང་། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བུ་ཆུང་གི་ཚུལ་ཇི་ ལྟར་བུ་ཞེ་ན།བསམ་དང་བསམ་བྱ་རབ་ཏུ་སྤངས་ནས་སུ། །ཞེས་པའོ། །བསམ་པ་ནི་རྟོག་པའོ། །བསམ་བྱ་ནི་བརྟགས་པའོ། །དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་སྤངས་པ་ནི་རྟོག་པ་མཐའ་དག་སྤངས་པའོ། །རྟོག་པ་སྤངས་བ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ནད་གཞན་དག་ལ་སྨན་གཞན་ གཏང་མི་བྱ།།ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེའི་དོན་ནི་ངན་པ་སྤོང་བ་ལ་ངན་པར་བརྟག་པས་མི་སྤོངས་ཏེ། ཅི་ཡང་མ་བརྟགས་པར་བཞག་ན་ངན་པའི་རྟོག་པ་སྤོང་བའོ། །འོ་ན་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱའམ་སྙམ་ན། བླ་མའི་ལུང་ལ་བསྒྲིམས་ཏེ་གུས་འབད་ན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བླ་ མའི་ལུང་བཞིན་དུ་གུས་པར་འབད་པར་བྱའོ།།དེ་ལས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ལྷན་སྐྱེས་སྨྲ་རུ་མི་བཏུབ་པ་དེ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་བསྟན་པ་ནི། ཁ་ཏོན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཁ་ཏོན་མི་བྱེད་ཡི་གེ་མི་འདྲི། ཡོན་ཏན་མི་ཚོལ། དཔེ་མི་བཤད་དོ། །གཞན་ ནི་གོ་སླའོ།།ལྷན་སྐྱེས་དེ་གཞན་ལ་བསྟན་དུ་མི་བཏུབ་པ་ནི། གཞོན་ནུ་མའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་གོ་སླའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི། རྟོག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དངོས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དངོས་པོ་ནི་ཡོད་པ། དངོས་པོ་ནི་ མེད་པ།སྤང་པ་ནི་དེ་ལས་འདས་པའོ། །དེས་ནི་འགྲོ་བ་མ་ལུས་རབ་ཐིམ་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་དེར་མཉམ་པའོ།

見到此時，斷除善惡、大小、凈不凈等一切分別，即使遊戲于旃陀羅之家，亦不為垢染所染，即不為其過失所觸。 如是顯示愚者亦能現證之功德后，為顯示下劣轉為最勝，說”何時”等。街頭丟棄的破碗乞丐雖為乞丐，未得教授之瑜伽士即是自在大王。複次”何所作”即無下劣處，由俱生分別而止息。此亦如所說”基墊大座手枕軟”等乃至”瑜伽士即是王”。“不住涅槃莊嚴有”即雖處輪迴而心安住佛性。 若念如是瑜伽士住于輪迴時以何方式而住，說”應如嬰兒方式住”。若問何為嬰兒方式，說”斷除能思所思已”。能思即分別，所思即所分別。如是斷除即斷一切分別。若問為何斷除分別，說”於他病不施他藥”。其義即不以惡分別斷除惡，若不作任何分別而安住則斷除惡分別。 若念應以修習斷除耶，說”于上師教敬精進”。應如上師教敬勤精進。由此將生起俱生。為顯示不可言說之俱生如何生起，說”誦經”等。不作誦經，不寫文字，不求功德，不說譬喻。其餘易解。 俱生不可示於他人，說”少女”等，易解。如是瑜伽士，為顯示解脫分別與痛苦故，說”事與”等。事即有，無事即無，斷即超越彼等。“由此眾生盡融入”即于彼平等。

།གང་ཚེ་ཡིད་ནི་མི་གཡོ་བརྟན་པ་ནི་མི་རྟོག་པ་ལའོ། །དེ་ཚེ་འཁོར་བའི་དངོས་པོ་རང་གྲོལ་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི། རྟོག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་ བྲལ་བར་མ་ཟད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་འབྱུང་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར།གང་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བདག་གཞན་ཡོངས་སུ་ཤེས་མིན་ན། ཞེས་པ་ནི། བདག་གཞན་གྱི་རྟོག་པ་སྤངས་པའོ། །བླ་མའི་ལུས་སུ་གྲུབ་པ་ཉིད། །ཅེས་པ་ནི་གོང་མའི་སྐུ་ཐོབ་པའོ། །དེ་ལྟར་ བསྟན་པ་ཉིད་ལ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི།བླ་མའི་མན་ངག་ལས་ཡོན་ཏན་དེ་དག་འབྱུང་བ་དེ་ལ་འབད་པར་བྱའོ་ཞེས་གདམས་པའོ། །བླ་མས་བསྟན་པའི་ལམ་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། རྡུལ་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་རྡུལ་མེད་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱིས་བསྡུས་ པ་མ་ཡིན་པའོ།།རྡུལ་བྲལ་མིན་ནི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཀྱང་མིན་ནི་གཟུགས་སུ་སྣང་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལུས་སོ། །དེ་བས་ན་དངོས་པོ་འདི་དག་ནི་འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཀུན་གདོང་ནས་མ་གྲུབ་པས་མཐོང་ཡང་ཞེན་པ་མེད་ པའོ།།གཞན་ནི་གོ་སླའོ། །དེ་ལྟ་བུ་དེ་རང་ལ་ཡོད་ཀྱང་བླ་མས་མ་བསྟན་ན་མི་གོ་བར་བསྟན་པ་ནི་ཁྱིམ་ན་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཁྱིམ་ན་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ལ་ཡོད་པའོ། །ཕྱི་རོལ་སོང་ནས་ཚོལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དུའོ། །དཔེ་བསྟན་པ་ནི། ཁྱིམ་བདག་མཐོང་ནས་ཁྱིམ་དེ་ རང་ཁྱིམ་བདག་ཆེ་གེ་མོ་མཐོང་ངམ་ཞེས་འདྲིའོ།།བླ་མས་བསྟན་ཀྱང་རང་གིས་མ་བསྒོམས་ན་མི་རྟོག་པར་བསྟན་པ་ནི། བླུན་པོའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་གོ་སླའོ། །རང་གིས་བསྒོམ་པ་ཡང་བདེ་བར་གནས་པས་འགྲུབ་པར་བསྟན་པ་ནི་ཡུལ་རྣམས་བགྲོད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།དེ་ལ་ཡུལ་རྣམས་བགྲོད་ཅིང་གདུང་བས་ཉན་བྱས་ཀྱང་ནི། ཐོས་པ་བཙལ་བའི་ཡུལ་རྣམས་སུ་མཁྱེན་ཅིང་དཀའ་བས་གདུང་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནི་མཚོན་པ་ཙམ་སྟེ། དཀའ་ཐུབ་གཞན་ཡང་གཟུང་ངོ་། །གཞན་ནི་གོ་སླའོ། །འོ་ན་གང་གིས་འགྲུབ་ན་ བདེ་བ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས་འགྲུབ་པོ་ཞེས་ཁ་བསྐང་ངོ་།།དེས་མི་འཆིང་ངམ་སྙམ་པ་ལ་ཡུལ་རྣམས་བསྟེན་པས་ཡུལ་གྱིས་མི་གོས་ཏེ་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་རོ་མཉམ་པར་ཤེས་པས་སོ། །དཔེ་ཇི་ལྟ་བུ་སྙམ་པ་ལ། ཨུཏྤལ་བླངས་ཀྱང་ཞེས་པ་སྟེ་གོ་སླའོ། །མི་འཆིང་བའི་རྒྱུ་ཅི་སྙམ་པ་ལ། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་འདི་ཞེས་པ་ནི་བསྒྲུབ་པའོ།

當心不動而安住于無分別時，彼時輪迴諸法自解脫。此即從分別與痛苦中解脫。 不僅遠離痛苦，為顯示將生起殊勝功德，故說”何時”等。“若不遍知自與他”即斷除自他分別。“即成上師之身體”即獲得上師之身。“如是于教法”等，即勸勉于上師教授中生起彼等功德而精進。 上師所示道路之修持利益，說”無塵”等。其中”無塵”即非微塵所攝。“非離塵”即非無色相顯現。“亦非心”即顯現為色。如是所緣境即如幻身。是故此等諸法如是顯現皆本無成立，雖見而無執著。其餘易解。 為顯示雖有如是見而若上師未示則不能了知，說”家中有”等。“家中有”即自有。“往外尋”即於他處。譬如見到主人後問”見到某某主人否”。 為顯示雖上師已示若自未修則不能證悟，說”愚者”等，易解。 為顯示自修亦由安樂而成就，說”游諸境”等。其中”游諸境且以苦聽聞”即于求聞之諸境了知且雖受苦之義。此僅為舉例，亦應攝受其他苦行。其餘易解。 若問由何成就，補充說由受用安樂而成就。若念豈不繫縛，由依諸境而不染諸境，因知境與有境等味故。若問如何譬喻，說”採蓮花”等，易解。若念不繫縛之因為何，說”如是”等。“此何”即所修。

།འདི་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་པ་སྟེ། རྩ་བ་རླུང་གི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བས་དེའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རྩ་བ་ནི་སྒྱུ་ལུས་སོ། །རླུང་གི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ནི། རླུང་དག་པ་ལ་སྒྱུ་ལུས་འབྱུང་བའོ། །མི་འཆིང བའི་དཔེ་བསྟན་པ་ནི་དུག་གིས་ཞེས་སྨོས་ཏེ་གོ་སླའོ།།དེ་ལྟར་རང་ལ་ཡོད་པ་མ་བཅོས་པས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་མི་འཆིང་བའི་རྒྱུ་རུ་བསྟན་ནས། གཞན་དད་པ་ལྷ་ལ་མཆོད་པས་མི་གྲོལ་བར་བསྟན་པ་ནི། ལྷ་ལ་མཆོད་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་ཏེ་གོ་སླའོ། །ད་ནི་སྒྱུ་མའི་ལུས་ མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐབས་ཀྱི་དམ་པ་ལྟ་སྟངས་སྐྱོན་མེད་དང་བསྟན་པ་བཅས་པའི་ཕྱིར།མིག་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་མིག་མི་འཛུམས་པ་ནི་ཁྲོ་བོའི་བལྟ་བའོ། །སེམས་འགགས་པ་ནི་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྟོག་པ་འགགས་པའོ། །རླུང་ འགག་པས་ནི་རླུང་ལྔ་རིམ་གྱིས་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ལམ་ལ་ཞུགས་པའོ།།རླུང་མ་འགགས་ན་སྐྱོན་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། གང་ཚེ་རླུང་རྒྱུ་དེ་ནི་མི་གཡོ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་རླུང་ནི་འཁོར་བའི་རྩ་བ་ཡིན་པས་ཇི་སྲིད་དུ་རླུང་རྒྱུ་བ་དེ་སྲིད་དུ་འཁོར་བ་ལས་མ་འདས་པའོ། །འཆི་བའི་ཚེ་ན་ཞེས་པ་ནི་འཆི་ཀའི་དུས་ སུའོ།།རྣལ་འབྱོར་མས་ནི་ཅི་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྣལ་འབྱོར་མ་ནི་སྒྱུ་མའི་རྣལ་འབྱོར་མའོ། །ཅི་བྱ་ཞེས་པ་ནི་རང་ལ་ཡོད་ཀྱང་ཕན་མི་ཐོགས་ཞེས་པའོ། །འཁོར་བ་ལས་ཇི་ལྟར་མི་འདའ་སྙམ་པ་ལ། ཇི་སྲིད་དབང་པོ་ཡུལ་གྱི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་རྒྱུ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཤུ་ཀྲ་ཐུར་དུ་ལྷུང་ལ། རཀྟ་གྱེན་དུ་སྨིན་ན་དེས་དབང་པོའི་སྒོ་སད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཞེས་པ་སྲོག་ལ་ཞོན་པས་རྟོག་པ་ཀུན་སྐྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དགོངས་པ་ལུང་སྟོན་པ་ལས། །ཇི་སྲིད་འཇིག་རྟེན་བརྟག་པ་དང་། །འཇིག་རྟེན་བརྟག་པ་སྣ་ཚོགས་པ། ། རྣམ་རྟོག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་པ། །རླུང་ལས་རྟག་ཏུ་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་འཁོར་བའི་རྩ་བ་ནི་རླུང་ཡིན་པས་དེ་དགག་པར་བྱ་དགོས་ལ། དེ་ཡང་ཡིད་བཅིངས་པ་ལ་རག་ལུས་སོ། །ཡིད་བཅིངས་པ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་བསྒོམ་པ་ལ་རག་ལུས་པས་ཕན ཡོན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་ཡིད་མི་རྟོག་པར་བཞག་པ་གསུངས་པ་ནི་ཁྱེད་ཅག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།དེ་ལ་དེ་ཅི་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་བྱ་རྒྱུ་མེད་རང་དུ་གཅིག་ཅེས་པའོ།

“如是”即”何故”，因為皈依根本風的緣故。其中”根本”即幻身。“皈依風”即由清凈風生起幻身。 為顯示不繫縛之譬喻，說”毒”等，易解。如是顯示自有未造作之幻相即為不繫縛之因后，為顯示他人以信心供養諸天亦不能解脫，說”供養諸天”等，易解。 今為現證幻身故，為示無過失之勝觀法，說”眼”等。其中”眼不眨”即忿怒視。“心止”即由其力分別念止息。“風止”即五風次第入于中脈。 若問風未止有何過失，“何時風行彼不動”即因風為輪迴根本，乃至風行之時未超輪迴。“命終時”即臨終時。“瑜伽母何為”中，瑜伽母即幻瑜伽母。“何為”即雖自有亦無益之義。 若念如何不超輪迴，說”乃至諸根境”等。義即：由下行風行力，精液下墮，紅液上熟則開啟諸根門。“彼后”即乘命風生起一切分別。如是《密意解說續》中說：“乃至世間思維及，種種世間思維相，分別菩提心所說，恒時從風而生起。” 如是輪迴根本即為風，故應遮止，此亦依賴繫心。繫心亦依賴修無分別，故以功德方式說安住無分別心，說”汝等”等。其中”彼何為”即無所作一義。

།གར་འགྲོ་སོམས་དང་ཀྱེ་ཞེས་པ་ནི་འགྲོ་ས་རང་དུ་གཅིག་ཅེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་བྱ་བྱེད་སྤངས་ལ་མི་རྟོག་པར་གཞག་པའོ། །དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བའི་དགོངས་པས་ འཇུག་།ཅེས་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བ་ནི་བྱ་བྱེད་སྟོང་པ་སྟེ་དཀའ་བའོ། །དགོངས་པས་འཇུག་ཅེས་པ་ནི་ཐབས་དང་ལྡན་ན་མི་རྟོག་པར་ངང་གིས་འཇུག་པའོ། །དེ་ལྟར་རྟོག་མེད་ལ་ཞུགས་ནས་རང་གི་རང་བཞིན་མི་རྟོག་པར་བསྟན་པ་ནི། གང་ཞིག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་ཞིག་ནི་སངས་རྒྱས སོ།།གང་ལ་ནི་རང་ལས་སོ། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་སོ། །དེ་རུ་ནི་རང་ལའོ། །མ་མཐོང་ཞེས་པ་ནི་རྒྱུ་ལུས་མེད་ན་མི་མཐོང་བའོ། །གཞན་ནི་གོ་སླའོ། །ད་ནི་ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཐབས་དེ་ཉིད་དཔེའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གླང་ཆེན་ལོབ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གླང་པོ་ཆེ་ འཚོ་བའི་རི་ཁྲོད་པས་གླང་ཆེན་ལོབ་ན་བློ་བདེ་བར་གནས་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱི་རྟོག་པ་བཏང་ན་སེམས་ཚགས་སུ་ཚུད་དེ།སེམས་ནི་གཡོ་བས་དེར་ནི་ཞེས་པ་ནི་རྩ་དབུས་མ་དེར་རོ། །འགྲོ་འོང་ནི་རླུང་འགྲོ་འོང་སྟེ། དེ་བཅད་ན་རྩ་དབུས་སུ་དལ་བའོ། །དེ་ནི་སེམས་མི་རྟོག་པ་ལ་རྣལ་དུ་ གཞག་པ་དང་།རླུང་དབུ་མར་རྣལ་དུ་གཞག་པའོ། །ཆོས་ཅི་དགོས་ཞེས་པ་ནི་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་མི་དགོས་པའོ། །ངོ་ཚ་མེད་སྨྲ་མཁས་པ་ང་། །ཞེས་པ་ནི་འཛེམ་པ་མེད་པར་སྨྲ་བའི་མཁས་པའོ་ཞེས་པའོ། །གསོན་པ་གང་ཞིག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི། རྣལ་མའི་བདུད་རྩི་ འཐུང་ནས་འཆི་བ་མེད་པ་ཐོབ་པར་སྟོན་ཏེ།གསོན་པོ་ནི་གཞོན་ནུའི་གནས་སྐབས་ལྟ་བུ། ཁྱད་ཀྱི་རྣམ་པར་མ་གྱུར་ན་མི་རྒས་མི་འཆིའོ། །གཞན་ཡང་གསོན་པོ་གང་ཞིག་ནི་སྲོག་རླུང་ངོ་། །རྣམ་པར་མ་གྱུར་པ་ནི། ཁྱད་ཀྱིས་དབུ་མས་མ་བརྐུས་ན་སྟེ། སྲོག་ ཐམས་ཅད་དབུས་སུ་བཅུག་པས་རྐུ་རྒྱུ་མེད་ན་སྐྱེ་འཆི་མེད་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཉིད་ལས་འོད་གསལ་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་བསྟན་པ་ནི། བླ་མས་བསྟན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དྲི་མེད་བློ་གྲོས་ནི་འབྲས་བུ་འོད་གསལ་བའོ། །དེ་ཉིད་གཏེར་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐྱེས་པའི་དུས་ན་གཏེར་ ཏེ་རིན་པོ་ཆེའོ།།དེ་ལྟར་སེམས་རྣལ་དུ་གཞག་པ་ཕན་ཡོན་དང་བཅས་པ་བསྟན་ནས། སེམས་བཅོས་པའི་ཐབས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཡུལ་ཉིད་ནི་རྣལ་མ་ལ་བློ་བཞག་པའི་ཚེ། ཡུལ་གཞན་རྣམ་པར་ རྟོག་པ་མི་འབྱུང་བའོ།།རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་རྣལ་མའི་དོན་ཏོ།

“往何處觀察啊”即是說去處唯一，如是捨棄能作所作而安住無分別。“此極難密意而入”中，“極難”即能作所作空性故難。“密意而入”即具足方便則自然入于無分別。 如是入于無分別后，為顯示自性無分別，說”何者”等。“何者”即佛。“於何”即從自。“彼”即佛。“于彼”即于自。“未見”即無因身則不見。其餘易解。 今為廣說修習方便之義，以譬喻門說”大象習慣”等。如養象之山居者，大象習慣則安樂而住，如是捨棄心的分別則心得調伏。“心動故於彼”即于中脈。“往來”即風之往來，若斷彼則安住中脈。此即心安住于無分別，風安住于中脈。 “何需法”即不需分別瑜伽。“無慚善言說我”即無所顧忌而善說之智者。 “若活者”等顯示飲用正甘露而得無死，“活者”即如少年狀態，若不轉變則不老不死。又”若活者”即命風。“不轉變”即若未被中脈漸次奪取，即一切命風攝入中央則無可奪取時成無生死。 從彼顯示生起光明智慧，說”上師教示”等。“無垢慧”即果位光明。“即是藏”，生起時即為寶藏。 如是顯示安住心及其功德后，為顯示調心方便，說”境界即清凈”等。其中”境界”即安住心於正時，不生他境分別。“清凈”即正義。

།བསྟེན་བྱ་མིན་ཞེས་པ་ནི་ཚུར་ལ་བཀུག་པ་སླར་རྣལ་མར་གཞག་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་སྙམ་པ་ལ། སྟོང་པ་འབའ་ཞིག་གིས་ནི་དཔྱད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡུལ་གང་དུ་ འཕྲོས་པ་དེ་ཡང་སྟོང་པ་ཡིན་པས་ཚུལ་ལ་དགུག་མི་དགོས་ཞེས་པར་དགོངས་པའོ།།དེའི་དཔེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་གཟིངས་ལས་འཕུར་པའི་བྱ་རོག་ནི། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེའི་དོན་ནི་དཔེར་ན་གཟིངས་ལ་བཞག་པའི་བྱ་རོག་བཟུང་ བས་མི་ཐུབ་པར་འགྲོ་བ་ལ།དེ་བཏང་བས་གར་ཕྱིན་ཀྱང་ཆུར་སོང་འཆགས་ས་མ་རྙེད་དེ། སླར་ལ་དེར་འབབ་པ་བཞིན་དུ་ཡུལ་ལ་འཕྲོས་པའི་སེམས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲའོ། །གར་འཕྲོས་ཀྱང་དེ་ཉིད་ལས་མ་གཡོས་པས་སོ། །ཡུལ་གཅིག་ལ་དམིགས་པ་མི་ཞེན་པས་ ཤེས་པ་གློད་ལ་གཞག་པའོ།།ཡུལ་གཅིག་ལ་ཞེན་པའི་ཉེས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་ལ་ཞེན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་གོ་སླའོ། །ཡང་ན་ཚིག་འདིས་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་འདོད་ཡོན་ལ་ཞེན་པའི་སྐྱོན་བསྟན་པའོ། །གཞན་ཡང་ལྷན་སྐྱེས་དེ་ཉིད་ལས་འབྱུང་བར་ ཤེས་པས།སེམས་བཅོས་པའི་ཐབས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་སེམས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་གང་ཞིག་ནི་རྟོག་པའོ། །སེམས་ལས་རྣམས་འཕྲོས་པས། ཞེས་པ་ནི་རྟོག་པ་བྱུང་བ་ཀུན་ནོ། །དེ་ཉིད་མགོན་པོའི་རང་བཞིན་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་རྩ་བའི་འོད་གསལ་ བ་ཉིད་རྟོག་པར་ཤར་བ་སྟེ།དཔེར་ན་ཆུ་དང་རླབས་བཞིན་ནོ། །སྲིད་དང་མཉམ་ཉིད་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི། དོན་དེ་སྲིད་པ་ནི་འཁོར་བའི་རྟོག་པའོ། །མཉམ་ཉིད་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ་རྩ་བའི་འོད་གསལ་ལོ། །ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ནི་གཉིས་ཀ་ སྐྱེ་མེད་དོ།།དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་བསྟན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་གང་ཞིག་བསྟན་པ་ནི་མན་ངག་གང་ཞིག་བླ་མས་བསྟན་པས། གང་ཞིག་ཐོས་གྱུར་ཞེས་པ་ནི་སློབ་མས་ཐོས་པའོ། །དགོས་པ་གང་ཡིན་ན་ གྲུབ་པའི།དམ་པར་སྐྱོལ་བ་ནི་མཐར་ཕྱིན་པ་ནའོ། །གདུག་པ་ནི་ཉོན་མོངས་སོ། །བཀུག་པ་ནི་རྩ་བའི་སེམས་སོ། །རྡུལ་བཞིན་བརླག་ནི་རྩ་བ་ནས་དག་པའོ། །དེ་གང་དུ་དག་ན་སྙིང་ག་ཉིད་དུ་ནུབ་སྟེ། མི་ཤིགས་ཐིག་ལེའོ། །དེར་ཇི་ལྟར་ཐིམ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་ ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པ།།དེ་སྲིད་ཆུ་རུ་རོ་མཉམ་འགྱུར། །ཞེས་པས་སྟོན་ཏེ། དཔེར་ན་ཆུ་ནང་དུ་ཆུ་བླུགས་པ་ནི། ཆུར་རོ་གཅིག་པ་བཞིན་དུ། རྩ་བའི་སེམས་སུ་ཐིམ་པར་འགྱུར་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文： “所謂’不應依止’的意思是，不是指將收攝回來的心再安置於原狀。那麼應當如何做呢？‘唯以空性而觀察’，這是說，所緣境本身也是空性，所以不需要收攝方式，這是其密意。 爲了說明這個比喻，所以說’如同從船上飛起的烏鴉’等等。其含義是：比如放在船上的烏鴉想要抓住它卻抓不住而飛走，放任它飛到哪裡都找不到落腳之處，最後還是會回到船上。同樣，緣境的心也是如此，無論飛向何處都未曾離開本性。由於不執著于單一對境，所以要放鬆安住。 爲了顯示執著單一對境的過失，所以說’由於執著境’等等，容易理解。或者這句話是顯示瑜伽士執著欲塵的過失。 另外，由於了知從俱生性中生起，爲了說明調伏心的方法，所以說’某者從心’等等。‘某者’指分別念。‘從心散亂’是指所有生起的分別念。‘即是怙主自性’是指根本光明顯現為分別念，如同水和波浪的比喻。‘有與平等虛空自性’中，‘有’指輪迴的分別念，‘平等’指涅槃即根本光明，‘虛空自性’指兩者都無生。 爲了顯示如此了知的功德，所以說’某者所示’等等。其中’某者所示’是指上師所示任何教授，‘某者所聞’是指弟子所聽聞。其目的何在呢？‘引至殊勝成就’是指到達究竟時。‘惡毒’指煩惱，‘收攝’指根本心，‘如塵消滅’指從根本清凈。在何處清凈呢？即融入心間，即不壞明點。如何融入呢？‘如水注入水中，彼時成為同味’來說明。比如水中注入水，成為一味一般，融入根本心中。”

།ཡང་ན་འདིས་ནི་གཉིས་མེད་རོ་མཉམ་སྟོན་ཏེ། ཆུ་སྟོང་པའོ། །ཆུ་བཞག་པ་ནི་སྙིང་རྗེའོ། །ཆུར་རོ་ མཉམ་པ་ནི་གཉིས་མེད་དུ་བྱ་བའོ།།དེ་ཉིད་ཡེ་ནས་རོ་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་སྐྱོན་ནི་རྩ་བའི་སེམས་མི་ཤིགས་པའོ། །ཡོན་ཏན་གྱི་ངོ་བོ་ནི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་འོད་གསལ་བའོ། །མཉམ་ལྡན་ནི་གཉིས་པོའི་རོ་མཉམ་པའོ། ། སུས་ཀྱང་མཚོན་མ་གྱུར་ཞེས་པ་ནི། །ཐབས་དང་བྲལ་བ་གང་གིས་ཀྱང་མ་རྟོག་པའོ། །གཞན་ནི་གོ་སླའོ། །ད་ནི་ལྷན་སྐྱེས་དེ་རང་ཡེ་ནས་རོ་མཉམ་དུ་གནས་པས་སྤྱོད་ལམ་ཅི་སྣང་ཡང་ཐུག་ཕྲད་དུ་མྱོང་བར་བསྟན་པ་ནི། ནགས་ལ་མཆེད་པའི་མེ་བཞིན་ཞེས་པ་ལ སོགས་པ་སྟེ་གོ་སླའོ།།ལྷན་སྐྱེས་དེ་མ་རྟོགས་པའི་སྐྱོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ནི་ཡིད་དང་མི་འགག་པའི་དངོས་པོ་ལའོ། །མཉམ་པའི་སེམས་ནི་སྟོང་པ་དང་རོ་མཉམ་པའི་སེམས་མ་སྐྱེས་ན། དེ་ལ་ དངོས་པོར་ཞེན་པས་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་དོ།།ཚིག་གི་དོན་ནི་གོ་སླའོ། །སྟོང་པར་ཤེས་པས་མི་འཆིང་བའི་ཕྱིར། སྟོང་ན་གང་ཡང་འདྲ་འམ་སྙམ་པ་ལ། གྲོགས་དག་ཕག་དང་གླང་པོ་ལྟོས། །དེ་ལྟར་ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། ཕག་དང་གླང་པོ་ནི་ཕྱོགས་ འགའ་འདྲ་ཡང་།ཕག་ནི་གླང་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་པར་འདྲ་ཡང་ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་བརྟགས་པའི་སྟོང་པ་ནི་ལམ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །སྟོང་པ་དེས་འཁྲུལ་པ་ཇི་ལྟར་སྤོང་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དཔེར་ན་སྨྱོན་ མའི་ལུས་ལ་རིན་པོ་ཆེ་བཏགས་པས་སྨྱོན་མའི་འཁྲུལ་པ་བཤིག་པ་བཞིན་དུ།སྟོང་པའི་རྟོག་པས་ཀྱང་དངོས་པོའི་འཁྲུལ་པ་བཤིག་པའོ། །སྟོང་པ་དེ་བདེ་བའི་གནས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རང་རིག་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རང་ལ་རང་རིག་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་བག་ ཆགས་གཟུགས་དེ་བདེ་བའི་རྒྱུའོ།།ཡང་ན་དེ་མ་དག་ན་བག་ཆགས་ཏེ། མ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་དག་ན་གཟུགས་ཏེ་སྟོང་པའི་གཟུགས་སུ་གྱུར་པའོ། །དེ་རྟོག་པ་ལས་ཅིར་འགྱུར་ཞེན་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ནི་ཕྱི་ནང་ ངོ་།།དེ་ཚེ་ནི་སྟོང་པ་རྟོག་པ་དེའི་ཚེའོ། །མཁའ་མཉམ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པར་མཐོང་བའོ།

我來為您翻譯這段藏文： “或者這是顯示無二平等，水是空性，注入水是大悲，成為同味是成為無二。 爲了顯示本來即是一味，所以說’過失’等等。其中’過失’是指根本心不壞，‘功德體性’是指心的本性光明，‘具足平等’是指二者平等一味。‘任誰亦未能表示’是指離開方便任何人都未能了知。其餘易於理解。 現在顯示由於俱生性本來安住于平等一味中，所以任何行為顯現都能直接體驗到，所說’如林中蔓延的火’等等，容易理解。 爲了顯示未證悟俱生性的過失，所以說’若於可意’等等。其中’可意’是指悅意且不滅的事物。若未生起空性平等一味之心，則由於執著事物而生起痛苦。文字含義容易理解。 由於了知空性而不被束縛，對於’若是空性則一切都相同嗎’的疑問，說道：‘友等請看豬與象，雖然如此卻非彼。‘豬與象雖然某些方面相似，但豬並非象。同樣，雖然空性相似，但其他乘所觀察的空性並非是道，這是其含義。 若問這空性如何斷除迷亂？所以說’如同如意寶’等等。比如在瘋女人身上繫上珍寶能破除瘋女人的迷亂一樣，以空性分別也能破除實有的迷亂。 爲了顯示空性是安樂之處，所以說’自覺知’等等。自己覺知大樂習氣之相是快樂的因。或者說，若未清凈則是習氣，稱為無明；若清凈則成為相，即成為空性之相。 對於這從分別會成為什麼的疑問，說’一切執著’等等。‘一切’指內外，‘爾時’指覺知空性時，‘成等虛空’指見到與虛空平等。”

།སྟོང་གཟུགས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ནི་ཚིག་གིས་མཚོན་མི་ནུས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཀཱ་ལ་ཀུ་ཊ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཀཱ་ལ་ཀུ་ཊ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ མིང་ངོ་།།སྨོས་སུ་མི་རུང་བ་ནི་ཚིག་གིས་མི་མཚོན་པའོ། །འོ་ན་གང་གིས་མཚོན་ན། རང་བཞིན་ནམ་མཁའ་ནི་སྟོང་པ་དེ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཏེ། ཡིད་ཀྱི་འཛིན་པ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་དེས་མྱོང་བའོ། །འོ་ན་ཡིད་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། ཡིད་དེ་ཡིད་མེད་བྱེད་འགྱུར་ཏེ། །རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ མཆོག་ཏུ་མཛེས།།ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡིད་དེ་ཞེས་པ་ནི་དག་པའི་ཡིད་དོ། །ཡིད་མེད་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་མ་དག་པའི་ཡིད་དོ། །དག་པའི་ཡིད་དེ་གང་ཡིན་ན་རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མཆོག་ཏུ་མཛེས་ཏེ་སྟོང་གཟུགས་སོ། །དེ་ཉིད་རྟོགས་དཀའ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །ཁྱིམ་དང་ཁྱིམ་ན་དེ་ཉིད་ གནས་པ་སྟེ།།ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་ཁྱིམ་མོ། །ནགས་ན་གནས་པ་ནི་ཁྱིམ་མིན་ནོ། །དེའི་དོན་བརྗོད་པ་ནི་སྟོང་པའོ། །བདེ་ཆེན་གནས་ནི་དེའི་རྒྱུ་སྟོང་པ་སྟེ། དེའི་དྲིན་གྱིས་བདེ་བ་འཆར་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པར་མ་ཤེས་ན། འགྲོ་ཀུན་ སེམས་འཕྲུལ་གྱུར་པ་སྟེ།སེམས་འཁྲུལ་ནས་དངོས་པོར་ཞེན་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་ནི་བསམ་མེད་སུས་ཀྱང་རྟོགས་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་བསམ་མེད་ཀྱི་ལྷན་སྐྱེས་དེ། ཐབས་གང་དང་བྲལ་བའི་གདམས་ངག་གིས་ཀྱང་མི་རྟོགས་པའོ། །སྟོང་པ་དེ་འགྲོ་བསམ་མཐོང་ན། །རྣལ་ འབྱོར་པས་ཇི་ལྟར་མཐོང་སྙམ་པ་ལ།ཀྱེ་མ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མགོ་སྙིང་ལྟེ་གསང་སྤངས་པ་སྟེ། །ངས་མཐོང་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་མེད་པའི་གཟུགས་ཏེ་དེས་མཐོང་བའོ། །དེ་ཡང་། གཟུགས་མེད་གཟུགས་བཟང་དམ་པ་སྟེ། །སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན་ཡིད་ ལས་སྐྱེས།།ཞེས་གསུངས་སོ། །སྟོང་པ་དེ་ཐབས་གང་གིས་མཐོང་བར་འགྱུར་སྙམ་པ་ལ། བསམ་པས་ཡུལ་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བསམ་པ་ནི་མི་རྟོག་པའི་བསྒོམ་པས་ཡུལ་ནི་མཚོན་པར་བྱེད་ཅེས་པའོ། །ཡུལ་དུ་སྣང་བ་སྟོང་པའི་གཟུགས་མཚོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། མཐོང་བར་འགྱུར་བའོ། །སྟོང་གཟུགས་དེ་མི་རྟོག་པའི་དབང་གིས་ཇི་ལྟར་མཐོང་བར་འགྱུར་སྙམ་པ་ལ། གཞན་དག་བསམ་པས་རླུང་འགག་འགྱུར། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། གཞན་དག་ནི་མི་རྟོགས་པའོ། །བསམ་པ་ནི་བློ་དེ་ལ་གཞག་པའོ། །རླུང་འགག་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་རླུང དབུས་སུ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ།

我來為您翻譯這段藏文： “爲了顯示空性之相的體驗無法用言語表達，所以說’迦拉俱吒’等等。‘迦拉俱吒’是體驗的名稱。‘不可說’是指無法用言語表達。那麼用什麼來表示呢？自性虛空即是離開分別的空性，說是意識的執取，這是由其體驗。 那麼是否有意識呢？如說：‘彼意成無意，自性俱生最殊妙。‘其中’彼意’是指清凈意，‘成無意’是指不清凈意。若問清凈意是什麼，即是自性俱生最殊妙，也就是空性之相。 爲了顯示這很難證悟，所以說’住於家與家’等等。住在家中的是家，住在林中的不是家。其義是空性。大樂住處是其因空性，由其恩德而生起快樂。因此，若不了知這些為空性，一切眾產生為心的幻化，即心迷亂而執著實有。‘無念誰亦不能證’是說無念的俱生性，離開任何方便的教授都無法證悟。 對於空性若去思維觀察，瑜伽士如何見到的疑問，說’嗚呼’等等。‘舍離頭心臍密處，我見’是指無形之相，由此見到。又說：‘無形妙善相，種種相從意生。’ 對於空性以何方便能見到的疑問，說’以意境’等等。意即以無分別修習而表示境界。顯現為境界表示空性之相，即能見到。 對於空性之相如何由無分別力而見到的疑問，說’他人以意氣息止’。‘他人’是指不瞭解者，‘以意’是指安住于彼心，‘氣息止’是指氣息入于中脈。”

།འདིས་ནི་འདི་སྐད་དུ་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བའི་རྩ་བ་ནི་རླུང་ཡིན་པས་དེ་དབུས་སུ་ཞུགས་ཏེ་དག་པར་བྱས་ནས་གཟུང་འཛིན་གྱིས་འབྲེལ་པ་ཆད་ནས་སྟོང་པའི་གཟུགས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །རླུང་འགག་པའི་ཐབས་དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་ བའི་ཕྱིར།གལ་ཏེ་སེམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་མི་རྟོག་པའི་སེམས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་སེམས་མཚོན་དུ་འགྲོ་བ་ནི། མཐོང་བ་རྒྱུ་དེས་རླུང་དང་། ཡིད་ནི་བརྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་དུ་ཐིམ་པའོ། །ཡིད་ཀྱི་རྟོག་པ་རང་བཞིན་གཉུག་མ་ལ་ཐིམ་པའི་དཔེ་བསྟན་ པ་ནི།ཇི་ལྟར་ལན་ཚྭ་ཆུ་ལ་ཞེས་པ་གསུངས་ཏེ་གོ་སླའོ། །བསམ་གཏན་མི་དགོས་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་མང་པོ་ཅིའི་ཕྱིར་བསྟན་སྙམ་པ་ལ། ལྷན་ཅིག་ལ་ནི་ལུང་རྣམས་མང་པོ་མཐོང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ལྷན་ཅིག་ལ་ཞེས་པ་ནི། དེ་ ཁོ་ན་གཅིག་པའོ།།ལུང་རྣམས་མང་པོ་མཐོང་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བརྡ་དུ་མའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའོ། །རང་འདོད་པ་ཡིས་སོ་སོར་སྣང་། །ཞེས་པ་ནི། དཔེར་ན་སྣ་རྩེར་ཡུངས་ཀར་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་ནི་རྟོག་པ་ལ་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྟེང་འོག་གི་སྣ་རྩེར་ཐིག་ལེ་བསྒོམ་པས་མཐོང་ལ། དེ་ཁོ་ ན་ཉིད་ལ་མོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རླུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་མཐོང་བའོ།།དེས་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་ལྟར་མཐར་ཐུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མགོན་པོ་ནི་ལྷན་སྐྱེས་ཏེ་དེས་ས་ར་ཧ་གཅིག་པོ་དང་མཐུན་གྱིས། རྟོག་པ་ལ་གནས་པ་གཞན་རྣམས་དང་ནི་འགལ་ལོ། །དོན་ལ་འགལ་ན་དེ་ ཐམས་ཅད་ནོར་རམ་སྙམ་ན་ཁྱིམ་དང་ཞེས་སྨོས་ཏེ།རང་རང་གི་སྐལ་བ་དང་མཐུན་པ་ཙམ་གྱིས་གྲུབ་མཐའ་ནི་མ་ནོར་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཅི་དང་ཅི་བསྟན་པ་རྣམས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་བརྩམས་ཏེ་བསྟན་གྱི་རྟོག་པའི་བསྒོམ་པ་ལས་ བརྩམས་ཏེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ནི་སེམས་དེ་ཅི་བདེ་བར་རྟོགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོག་པའི་དཔེ་སྟོན་པ་ནི། གཅིག་ཟོས་པས་ནི་གཞན་ཀུན་ཚིམ། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་གཅིག་ནི་རྣམ་ཤེས་སོ། །ཟོས་པས་ནི་བདེ་བའི་རོས་བསྒྱུར་བའོ། །གཞན་ཀུན་ནི་ཕུང་པོ་བཞིན་ནོ། ། ཚིམ་པ་ནི་བདེ་བའི་རོས་ཚིམ་པའོ། །ཡང་ན་གཞན་ཀུན་ཚིག་ཅེས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ཤིང་གཅིག་མེས་ཚིག་པས་འཕྲོས་ཟོས་ནས་གཞན་ནགས་ཚལ་ཚིག་པ་བཞིན་དུའོ། །ལྷན་སྐྱེས་དེ་ངོ་མ་ཤེས་ན་བཙལ་བས་མི་རྙེད་པར་བསྟན་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་སོང་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་སོང་ནས་ཞེས་པ་ནི་རང་ལ ཡོད་པ་ངོ་མ་ཤེས་པར་རོ།།ཁྱིམ་བདག་ནི་ལྷན་སྐྱེས་སོ།

我來為您翻譯這段藏文： “這是如此顯示：輪迴的根本是氣，當氣入于中脈並得清凈后，能斷除能取所取的聯繫，從而見到空性之相。爲了明顯說明氣息止息的方便，所以說’若以心’等等。以無分別心表示空性心，由見到此因，氣和意得以穩固，融入自性中。 為顯示意的分別融入自性本初的比喻，說’如鹽於水中’等等，容易理解。若不需要禪定，為何佛陀宣說眾多禪定？對此疑問，說’于俱生見眾多教’等等。其中’于俱生’是指唯一真如，‘見眾多教’是指通過多種表示來宣說真如。‘各隨自欲而顯現’是說，比如’鼻尖白芥子’等，喜好分別的人們通過修持上下鼻尖明點而見到，而信解真如的人們則見到氣為菩提心。 他們如是所見並非究竟，怙主是俱生，此與薩拉哈一者相順，而與安住分別的其他人相違。若實義相違，是否這一切都錯了？對此說’家’等，隨各自根機相應而立的宗義並非錯誤。如是佛陀所說種種皆是從真如而宣說，並非從分別修習而說。 這是顯示心隨欲了知一切法分別的比喻：‘食一則余皆飽足’。其中’一’是指識，‘食’是指以樂味轉變，‘余皆’是指四蘊，‘飽足’是指以樂味滿足。或者說’余皆燒’，如一木被火燒而蔓延，燒盡其他森林一樣。 若不認識俱生，尋求也不可得，為顯示此義而說’往外行’等等。其中’往外行’是指不認識自己本有的。‘家主’是指俱生。”

།ཚོལ་བ་ནི་བཙལ་བས་མི་རྙེད་པ་ཞེས་པའོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པས་ནི་འོན་ཀྱང་མ་མཐོང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་གོ་སླའོ། །གང་གིས་ རྙེད་སྙམ་ན་རྦ་རླབས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།རྦ་རླབས་མེད་པ་ནི་རྟོག་མེད་དོ། །རྟོག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྙོག་པའོ། །དེ་དང་བྲལ་བ་ནི་བསམ་གཏན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་བསྒོམ་པའོ། །བསམ་གཏན་དེ་ཉིད་ཀྱི་དཔེ་བསྟན་པ་ནི་ཆུ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཆུ་དངས་པ་དང་མར་མེ་རང་གསལ་བ་བཞིན་དུ་རྟོག་པས་མ་བསླད་པར་ཞོག་ཅེས་པའོ། །འགྲོ་འོང་ང་ཡིས་མི་ལེན་མི་འདོར་རོ། །ཞེས་པ་ནི་དེའི་ཚེ་སྤྱོད་ལམ་གང་ཡང་མི་དགག་པར་བཞག་པའོ། །དེ་ཡང་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལས། ཡིད་ཀྱི་དག་པར་མི་བྱ་ཞིང་། །དབང པོ་རྣམས་ནི་དགག་མི་བྱ།།ཞེས་གསུངས་སོ། །ད་ནི་སྟོང་པའི་གཟུགས་དེ་ཉིད་ཀྱི་དཔེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྔོན་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན་མི་ཞིག་རྨི་ལམ་ན་གཞོན་ནུ་མ་དང་ཉལ་བར་རྨིས་ན། དེ་ནི་རང་གི་སེམས་ཉིད་དེར་སྣང་བ་སྟེ་ ལོག་ན་མེད་དོ།།དེ་བཞིན་དུ་སྒྱུ་མའི་ལུས་འདི་རང་གི་སེམས་ཉིད་དེར་སྣང་བའོ། །ཡང་ན་རྨི་ལམ་གྱི་གཞོན་ནུ་མ་ལ་བརྟེན་པའི་བདེ་བ་ནི། གཞོན་ནུ་མ་དང་ཐ་མི་དད་དེ་རོ་གཅིག་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་སེམས་ནི་ཡུལ་ཅན་བདེ་བ་གཟུགས་ནི་ལུས་སྒྱུ་མའོ། །ཐ་ དད་མ་ལྟ་ཞིག་ཅེས་པ་ནི་བདེ་སྟོང་མཉམ་པར་གྱིས་ཞེས་པའོ།།དེ་ཡང་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། གཞོན་ནུ་མ་ཡི་པྲ་ལས་ནི། །སྔ་ན་མེད་པའི་གཟུགས་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་དང་། །བྱང་ཆུབ་པའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། །འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུའི་ལུས་ ཉིད་ནི།།དེ་ཉིད་སྒོམ་པས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང་། འདི་ཉིད་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྟེ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་དེ། །ཞེས་པས་སོ། །རང་གི་སེམས་ནི་གཟུགས་དང་ཞེས་པ་སྟེ། གཟུགས་དེ་ཉིད་གསལ་བར་སྟོན་པ་ནི་གལ་ཏེ་ ལུས་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།རྡོ་རྗེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པ་ནི་སྟོང་པའི་གཟུགས་ཏེ། དེ་ཡང་ཧེ་བཛྲ་ལས། སེམས་དཔའ་སྲིད་པ་གསུམ་གཅིག་པ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ཡང་ན་འདིས་བདེ་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་རྟོག་པ་འགག་པ་ ནི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དགའ་བའོ།

我來為您翻譯這段藏文： “‘尋求’是指尋求而不可得。對此解釋說’然而未見’等等，容易理解。若問由何得見，則說’無波浪’等等。‘無波浪’是指無分別，‘分別’是痛苦的污濁，遠離彼即是無分別禪定的修習。 為顯示此禪定的比喻而說’水’等等，意為如同清水和自明的燈火一樣，不要被分別所染污。‘來去我不取不捨’是說當時不遮任何威儀而安住。這也如《喜金剛》所說：‘不應凈化意，諸根不應遮。’ 現在為顯示空性之相的比喻而說’前所未有’等等。譬如有人夢中與少女同臥，那是自心顯現為彼相，醒來則無。如是幻身即是自心顯現。或者說，依靠夢中少女所生之樂與少女無別，為一味。如是自心是有境之樂，形相是幻身。‘勿視為異’是說令樂空平等。 這也如《初佛續》所說：‘從少女相中，見前所未有之相。‘又如《菩提續》所說：‘如虹rainbow般之身，以修彼性而獲得。‘龍樹也說：‘此即圓滿次第，如幻三摩地。’ ‘自心即形相’，為明顯顯示彼相而說’若身’等等。金剛三身不可分即是空性之相，這也如《黑閻魔續》所說：‘菩薩三有一。‘或者這是顯示樂，身語意三分別止息即是俱生喜。”

།སྟོང་པ་ཉིད་རྟོག་པ་ནི་ཡུལ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཐུག་ཕྲད་དུ་སྟོང་པར་མཐོང་བར་བསྟན་པ་ནི། ཁྱིམ་བདག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ཁྱིམ་བདག་ཕོ་མོ་བག་ཚ་མེད་པར་ལོངས་སྤྱོད་པ་བཞིན་སྟོང་པར་བརྟག་མི་དགོས་པར་ཡུལ་དུ་ སྣང་བ་རྣམས་སྤྱོད་པའོ།།ཡང་ན་རྟོག་མེད་དུ་ཡུལ་ལ་སྤྱོད་པའི་དཔེ་བསྟན་པའོ། །ད་ནི་གོང་གི་དོན་དེ་དག་བསྟན་ཀྱང་། གཞན་གྱིས་མི་གོ་བར་བསྟན་པ་ནི། ང་ཡིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ང་ཡིས་རྩེད་མོ་བྱས་པ་ལ། །ཞེས་པ་ནི་སྨྱོན་པའི་ཚིག་ཏུ་སྨྲས་པ་ལའོ། ། བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ཤ་ཐང་ཆད་དེ་མི་རྟོག་པ་ཞེས་པའོ། །མེ་ནི་སྤྲ་བ་ཉིད་ལ་འབར། །ཞེས་པ་ནི་རང་ཁོ་ནས་རྟོགས་པར་ཟད་ཅེས་པའོ། །ཡང་ན། །ང་ཡིས་རྩེད་མོ་བྱས་པ་ལ། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ཤ་ཐང་ཆད། །ཅེས་ང་ནི། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ང་ཡིས་རྩེད་མོར་བྱས་པ་ནི། རྣམ པར་འཕྲུལ་པ་ལ་བྱིས་པ་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་འཁོར་བར་ཁྲིད་པའོ།།མེ་ནི་སྤྲ་བ་ཉིད་ལ་འབར། །ཞེས་པ་ནི་མཁས་པ་རྣམས་ནི་རྟོགས་པའི་སྤྲ་བ་དེ་ཉིད་ལ་མེ་ཡེ་ཤེས་འབར་བའོ། །དེ་ལྟར་བཅིངས་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་མ་ བཅིངས་ན་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་མེད་ལ།དེ་མེད་ན་སངས་རྒྱས་མི་འབྱུང་བས་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་བཅིངས་པ་བསྟན་པ་ནི། ཨེ་མ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཞན་ན་ནི་ཡོད་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི། །གཞན་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་ རང་ཡིན་ཞེས་པའོ།།འོན་ཏེ་གཞན་ན་གནས་སམ་ཅི་ཞེས་པ་ན། གཞན་ན་ཡོད་དམ། འོན་ཏེ་རྟག་ཏུ་ཡོད་ཅེས་པའོ། །ལན་དུ་རྣལ་འབྱོར་འདི་ནི་དཔེ་དང་བྲལ་བ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི། ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་གང་ལས་བྱུང་ ཞིང་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན།བདག་པོ་ཟ་ཞིང་རང་བཞིན་མཛེས། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། བདག་པོ་ཟ་ཞེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རླུང་ངོ་། །རང་བཞིན་མཛེས་ཞེས་པ་ནི། །དེ་དག་ནི་སྒྱུ་མའི་རྣམ་པ་ཡིད་དུ་འོང་བའོ། །དེས་ཅི་བྱེད་ན་ཆགས་པའི་ཡུལ་གྱིས་གང་བའི་སེམས་དེ་ ཉིད་ཅེས་སྨོས་ཏེ།ཆགས་པའི་ཞེས་པ་ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་བའོ། །ཡུལ་གྱིས་གང་བ་ནི་ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་བདེ་བའོ། །སེམས་ཉིད་དེ་ཞེས་པ་ནི་རྟོག་པའི་བདེ་བ་སྟེ་སྤོང་བའོ། །ཇི་ལྟར་སྤོང་ཞེ་ན། ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་བྱས་ནས་གཉུག་མར་ཞུགས། ། ཞེས་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་ཆགས་པ་ནི་དཔྲལ་བར་གནས་པའོ། །ཆགས་བྲལ་ནི་ཐིག་ལེ་མཁའ་ལ་ལྟུང་བའོ། །བྱས་ནས་ཞེས་པ་ནི་ཕབ་ལམ་སྤྲོ་བ་ནི་རོ་མཉམ་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文： “關於空性之見解，顯示一切顯現境界當下即空的見地，故說’居士’等等。譬如男女居士無所顧忌地受用，如是對顯現境界無需觀察為空而受用。或者說這是顯示無分別受用境界的比喻。 現在雖已顯示上述義理，為顯示他人不能理解，故說’我’等等。‘我作遊戲’是說如同狂人語。‘諸童疲憊不思’是說不能覺知。‘火燃于猴’是說唯自能了知而已。 或者，‘我作遊戲，諸童疲憊’中的’我’是指俱生我作遊戲，即幻化中令愚童未覺者導向輪迴。‘火燃于猴’是說智者于所悟之猴性中智慧火燃燒。 如是顯示束縛后，現在顯示若不束縛菩提心則無不變之樂，若無彼則不生佛果，為成就不變之樂而束縛菩提心，故說’稀有’等等。‘他處實無有’是說是他或是自。‘抑或住他處’是問在他處有否，或說恒常有。 答曰’此瑜伽離譬喻’，即離’有非有’等戲論。若問此從何生及其自性如何，則說’主食自性美’。‘主食’是指智慧風。‘自性美’是說彼等為悅意幻相。 若問彼何所作，則說’即彼貪慾境充滿之心’。‘貪慾’是有漏樂。‘境充滿’是可意境之樂。‘即心’是捨棄分別之樂。若問如何捨棄，則說’作貪離貪入本性’。其中’貪’是住于額間。‘離貪’是明點墜空。‘作已’是說下降道歡喜即等味。”

།གཉུག་མར་ཞུགས་པ་ནི་དེ་ལས་འབྲས་བུའི་ལྷན་སྐྱེས་སུ་འགྱུར་བའོ། །སྒྱུ་མའི་རྣལ་འབྱོར་མ་དེ ཐབས་ཅིས་མཐོང་ཞེ་ན།སེམས་ཉམས་པས་ན་རྣལ་འབྱོར་མ་ངས་མཐོང་། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། སེམས་ཉམས་པ་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་འགགས་ན། རྣལ་འབྱོར་མས་ནི་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་མཐོང་ངོ་། །ཟ་ཞིང་མཐོང་ལ་བསམ་པའང་མེད། །ཅེས་པ་ནི་བསམ་པ་ འདི་གཉིས་ཙམ་ལས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་སྤངས་ལ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ།།དེའི་ཚེ་སེམས་ལ་སྣང་བ་རྣམས་ཇི་ལྟར་ལྟ་སྙམ་པ་ལ། གྲོགས་མོ་འདི་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རང་གི་སེམས་ལ་སྣང་བའི་ཕྱི་རོལ་ཐ་དད་དུ་རྟོགས་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཛིན་ནོ་ཞེས་པའོ། ། སྒྱུ་མའི་རྣལ་འབྱོར་འདི་ནི་དཔེ་དང་བྲལ། །ཞེས་པ་ནི། སེམས་ལ་གང་སྣང་བ་དེ་སེམས་སྒྱུ་མའི་སྣང་བར་ལྟའོ། །བྱ་བ་འདི་ཙམ་ཞིག་ཏུ་རབ་བསམས་ལ། ཞེས་པ་ནི། སྣང་བའི་བྱ་བ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་བྱ་བའོ། །རྩོམ་པ་གང་ལ་དབྱེར་མེད་པ་ཡི་བློ། །ཞེས་པ་ནི། །རྩོམ་རྒྱུ་མེད་པས་རྩོལ པ་སྤངས་ལ་གློད་ལ་བཞག་པའོ།།ས་གསུམ་གང་དུ་དྲི་མ་མེད། །ཅེས་པ་ནི་དེས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བཅིང་པའི་ཐབས་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེས་ཇི་ལྟར་འཆིང་བའི་དཔེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཟླ་བ་ཆུ་འཛག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ གསུངས་ཏེ།ཟླ་བ་ཆུ་འཛག་ནོར་བུ་རང་དབང་མེད། །ཅེས་པ་ནི་དཔེར་ན་ཆུ་ཤེལ་ནི་ཟླ་བའི་འོད་དང་ཕྲད་ནས་རང་དབང་མེད་པར་འཛག་པའོ། །ཐབས་ཀྱིས་རྒྱལ་སྲིད་ཀུན་ལ་དབང་སྒྱུར་བ། །ཞེས་པ་ནི། དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་པའི་ཐབས་ཀྱིས་རྒྱལ་སྲིད་ཀུན་ནི་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བའོ། །དབང་སྒྱུར་བ་ནི་ཇི་ ལྟར་འདོད་པ་རང་དབང་དུ་བྱེད་པའོ།།སེམས་ཉིད་དེ་ནི་གྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་མ། །ཞེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་སྟོང་པའོ། །ལྷན་སྐྱེས་པའི་ཐབས་བདེ་བའོ། །སྡོམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་དེ་གཉིས་རོ་མཉམ་དུ་སྡོམ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ད་ནི་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བའི་མཚན་ ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར།།ཡི་གེ་པའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་ཡི་གེ་ཐ་སྙད་དམ་བརྡའམ་མཚན་མའོ། །འགྲོ་བ་མ་ལུས་ཞེས་པ་ནི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་དོ། །ཡི་གེ་མེད་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད། །ཅེས་པ་ནི། སེམས་ཅན་ལ་མཚན་མ་མེད་པ་གང་ཡང་མེད་དོ། །ཇི་སྲིད་ཡི་གེ་ མེད་གྱུར་པ།།ཞེས་པ་ནི་མཚན་མའི་རྟོག་པ་འགགས་ན་ཞེས་པའོ། །དེ་སྲིད་ཡི་གེ་རབ་ཏུ་ཤེས། །ཞེས་པ་ནི། མཚན་མ་འགག་ན་ཐ་སྙད་ཀུན་ཤེས་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文： “入本性是從彼成為果位俱生。若問以何方便見到幻化瑜伽母，故說’心失故我見瑜伽母’。心失是指能取所取分別斷滅時，瑜伽母見到幻化自性。‘食且見而無思’是說除此二種思維外應捨棄其他而修。 當時對於心中諸顯現如何觀察之問，故說’此友’等。若將自心所顯現執為外在差別，則為苦所執持。‘此幻化瑜伽離譬喻’是說心中任何顯現皆觀為心之幻化顯現。‘唯於此事善思維’是說顯現之事僅作為幻化。‘於何所作無分別智’是說因無所作故舍棄造作而放鬆安住。‘三地何處無垢染’是說由此令身語意三者清凈。 如是顯示束縛菩提心之方便空性后，現為顯示以彼如何束縛之比喻，故說’月水滴’等。‘月水滴寶無自在’是說譬如水晶遇月光后不由自主地滴水。‘以方便統御一切王國’是說如彼比喻般以空性方便，王國一切即不變之樂。統御是指如何欲求皆得自在。 ‘即彼心性成就瑜伽母’是說智慧即空性。方便是俱生樂。‘應知攝持’是說應知彼二等味攝持。現為顯示不變樂之性相，故說’文字’等。其中文字是言說或表徵或相。‘一切眾生’是指所有眾生。‘無一無文字’是說無有任何眾生無相。‘乃至無文字’是說相之分別斷滅時。‘彼時善知文字’是說若相斷滅則知一切言說。”

།ཡི་གེ་མེད་པ་ཡི་གེ་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི། བརྡ་ཡི་གེ་སྟེ་བརྡ་མེད་ན་ཡི་གེ་ཨ་སྟེ་སྟོང་པའི་གཟུགས་སུ་རིག་ཅེས་པའོ། ཡང་ན་དེ་སྲིད་ཡི་གེ་རབ་ཏུ་ཤེས། །ཞེས་པ་ནི། ཡི་གེ་ནི་ཨཀྵ་སྟེ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཤེས་པའོ། །ཡི་གེ་གང་ཞེ་ན། ཡི་གེ་མེད་པ་ཡི་གེ་ཡིན། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཡི་གེ་ནི་རྟོག་པ་སྟེ་མེད་པའོ། །ཡི་གེ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི། མི་རྟོག་པའི་བདེ་བའོ། །དང་པོའི་སངས་རྒྱས ལས་ཀྱང་།མི་འགྱུར་ལས་སྐྱེས་འགྱུར་བ་སྤངས་པའི་བདེ་བ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཕྱི་རོལ་པའི་ཡི་གེ་ལ་ཞེན་པ་དགག་པའི་ཕྱིར། ཅོལ་མེད་རིག་བྱེད་འདོད་པ་ཉམས། །ཞེས་པ་ནི། དེས་དོན་དམ་པའི་ཨོཾ་ཞེས་འདོན་པ་དེ་ཉམས་པ་སྟེ། འཁོར་བར་སྡུག་བསྔལ་བར་ འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟར་ཡི་གེ་མེད་ན་ཡང་། །རང་གི་ལུས་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པས་རྟོགས་སུ་རུང་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དམ་པ་སོགས་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དམ་པ་སོགས་དང་ཅིག་ཤོས་མི་ཤེས་ན། །ཞེས་པ་ལ། ཅིག་ཤོས་ནི་སྟོང་གཟུགས་ཏེ་མི་ཤེས་པ་ནི་མ་ རྟོགས་ན་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱང་གང་ནས་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་།གང་དུ་འགག་པ་མི་ཤེས་སོ། །དེ་ཤེས་ན་ཇི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྟོག་པ་དེ་བཞིན་དུ་ནང་སྟེ་སྟོང་གཟུགས་སོ། །བཅུ་བཞི་པའི་ས་ལ་གནས་ཞེས་པ་ནི། སྙིང་གའི་དབུས་ན་གནས་པའོ། །དེ་ནི་གཟུགས་མེད་ཀྱང་ལུས་སུ་ གནས་པའོ།།གང་གིས་དེ་ཤེས་པའི་མི་དེ་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་བདེ་བ་དང་སྦྱར་ན་ཅིག་ཤོས་བདེ་བའོ། །གང་ནས་ཤར་བ་ནི་དཔྲལ་བ་ནས་སོ། །གང་དུ་ནུབ་པ་ནི་ནོར་བུ་འདས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་དེ་བཞིན་ནང་། །ཞེས་པ་ནི། ཤུ་ཀྲ་དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཟླ་བ་ནི་ཚེས་གཅིག་ ཤར་བའི་ཡར་ངོ་ནས་ཚེས་བཅོ་ལྔ་ཉ་གང་བའོ།།མར་ངོའི་ཚེས་གཅིག་ཤར་ནས་གནམ་སྟོང་ལ་ཟླ་བ་ཟད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤུ་ཀྲ་ཡང་དཔྲལ་བར་དཀར་པོའི་ཚེས་གཅིག་ཤར་ནས་ནོར་བུའི་ནང་དུ་ཉ་གང་བའོ། །དེ་ནས་ནོར་བུའི་གནས་ནས་བཅུ་དྲུག་གི་ཆ་ནག་པོའི་ཚེས་གཅིག་ ནོར་བུ་ཤར་ནས།གཙུག་ཏོར་དུ་གནམ་སྟོང་རྫོགས་པའོ། །བཅུ་བཞི་པའི་ས་ལ་གནས་ཞེས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་ལུགས་ཏེ། གོ་བཟློག་པ་ནི་ལམ་དུ་འགྲོ་སྟེ། ཤུ་ཀྲ་དེ་འཕོ་བའི་བག་ཆགས་སྤང་བ་ནི་ཁ་གྱེན་དུ་བལྟས་ནས་འཁོར་ལོ་དྲུག་དང་བར་དུ་དྲུག་སྟེ་བཅུ་གཉིས་ རིན་པོ་ཆེའི་འཁོར་ལོ་དང་།བར་ཊ་ཀ་རྟོག་མེད་ཀྱི་ས་སྟེ་བཅུ་བཞིར་རིམ་གྱིས་འགྲིམས་ནས་ས་བཅུ་དག་པར་འགྱུར་རོ།

我來為您翻譯這段藏文： “‘無文字即是文字’是說，表徵文字即是表徵無時為字母A，即了知為空性之形。或者’彼時善知文字’是說，文字即是Akṣa（不變），即了知不變之樂。若問何為文字，故說’無文字即是文字’，文字即是分別念而無。‘是文字’是說無分別之樂。如《初佛》中所說：‘從不變所生、捨棄變化之樂性’。 為遮除外道對文字之執著，故說’無序持咒慾望損’，是說彼等誦唸勝義OM時已損壞，即將成為輪迴之苦。如是雖無文字，為顯示依自身自性而住可得了悟，故說’聖者等及其他’等。‘聖者等及其他若不知’中，其他即是空形，不知即是未證悟時，諸分別念從何生起、安住及於何處滅盡皆不知。若知彼者，如外在分別念，內亦如是即空形。‘住于第十四地’是說安住於心間中央，彼雖無形而住于身。知彼之人將得解脫。 或者若配合樂，則其他即是樂。從何處升起是從額間。於何處沒入是過諾布（密處）。‘如何外在內亦然’是說，精液外在之月從初一升起至十五圓滿。從下弦初一升起至三十月盡。如是精液亦從額間白分初一升起至密處圓滿。從彼密處處所十六分黑分初一升起，至頂髻圓滿。‘住于第十四地’是說自性安住之理。 逆轉即是趣入道，除去精液遷移習氣即是上觀，經由六輪及六間隙共十二寶輪，以及中間無分別地即第十三地，如是次第遊歷后成為清凈十地。”

།དེ་ཡང་ཧེ་བཛྲ་ལས། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཨཱ་ལིའི་གཟུགས། །དེ་ཡི་ཆ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མ། །གང་ཕྱིར་བཅུ་དྲུག་ཆ་མེད་པས། །འབད་པ་ཀུན་གྱི་ལྷག་མ་སྤང་། །ཞེས་ གསུངས་སོ།།ལུས་མེད་ལུས་ལ་གནས་པ་ནི། །དེ་ཡི་དབང་གིས་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཧེ་བཛྲ་ལས། ལུས་གནས་ལུས་ལས་མེ་སྐྱེས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གང་གིས་དེ་ཤེས་དེ་ཡིད་གྲོལ། །ཞེས་པ་ནི། ས་བཅུ་བགྲོད་པའི་ཡེ་ཤེས་དེའོ། །བདེ་བ་དེ་ གང་ལས་ཇི་ལྟར་བྱུང་སྙམ་ན།།ང་ཡིས་སྒྲུབ་པའི་ཡི་གེ་དང་པོ་བཏོན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྒྲུབ་པའི་ཡི་གེ་དང་པོ་ནི་སྟོང་གཟུགས་སོ། །བཏོན་པ་ནི་རིག་པའོ། །ཁུ་བ་འཐུངས་པས་ང་ནི་བརྗོད་པར་གྱུར། །ཞེས་པ་ནི། སྟོང་པའི་དྲིན་གྱིས་ཁུ་བ་འཐུངས་ པ་ནི།།འཕོ་བ་སྤངས་པས་ང་ནི་བརྗེད་པར་གྱུར། །ཞེས་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་རྟོག་པ་འགགས་པ་ནས་བདེ་བར་གྱུར་པའོ། །དེའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གང་གིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཡི་གེ་གཅིག་ཅེས་པ་ནི་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བའོ། །ཡང་ན་ཨ་སྟེ་སྟོང་ གཟུགས་སོ།།དེ་ཡི་མིང་ནི་མི་ཤེས་སོ། །ཞེས་པ་ནི། མཚན་མའམ་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་ནུབ་པའོ། །ནགས་ཁྲོད་གསུམ་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་མོ། །ཡི་གེ་གཅིག་ནི་ཨཱ་སྟེ་གཞོམ་མེད་དོ། །ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་དབུས་ན་ལྷ། །ཞེས་པ་ནི། རླུང་དག་དགུག་རེངས་གསུམ་ནི་ཡི་གེ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་གསུམ་ གྱིས་གཞོམ་མེད་དག་གི་དབུས་ན་ལྷ་སྟོང་གཟུགས་སུ་འགྱུར་རོ།།གང་ཞིག་གསུམ་ལ་བབ་པ་ནི། །ཞེས་པ་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལས་འབྱུང་བའི་ཆགས་པ་དེ་སྟོང་པའི་དྲིན་གྱིས་གདོལ་བའི་རིག་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་རྟོག་མེད་དགའ་བ་བཞི་ འཆར་བའོ།།དེ་ལྟར་ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་བསྟན་ནས་ཟག་བཅས་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་སྤང་བའི་ཕྱིར། མ་ལུས་རང་བཞིན་མི་ཤེས་གང་། །ཞེས་པ་ནི་འོད་གསལ་གྱི་རང་བཞིན་མི་ཤེས་པས། ཀུན་དུ་རུ་ནི་ལས་རྒྱས་པས། །བདེ་ཆེན་ནི་ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བའོ། །ཇི་ ལྟར་སྐོམ་པས་སྨིག་རྒྱུར་བསྙག་པ་བཞིན།།སྐོམ་ནས་འཆི་སྟེ་ནམ་མཁའི་ཆུ་རྙེད་དམ། །ཞེས་པ་ནི་བདེ་བའི་རྣམ་པ་འདྲ་ཡང་དོན་མི་འདྲ་བ་ལ་འདྲ་བར་འཁྲུལ་ནས་སྐོམ་པར་འཆི་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བཟུང་ནས་བདེ་ཆེན་མི་རྙེད་དོ། །ཅི་སྟེ་མི་རྙེད་ཅེ་ན། རྡོ་རྗེ་པདྨ་གཉིས་ཀྱི་བར་གནས་པ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་གནས་པའི་བདེ་བའོ།

我來為您翻譯這段藏文： “如《黑哲》中說：‘大樂即是阿里（元音）之形，其分即是瑜伽母，因為無有十六分，應當捨棄一切勤作之餘。’ 無身住于身中者，由其力故為無生。如《黑哲》中說：‘身住身中不生火。’ ‘誰知彼者彼意解脫’是說，即是趣入十地之智慧。若問此樂從何處如何生起，故說’我出修行初字’等。修行初字即是空形。出即是覺知。‘飲精我成所詮’是說，由空性恩德飲精，即捨棄遷移，我成所忘。是說從心的分別念滅盡而成為樂。 若問其自性如何，故說’由何’等。‘一字’即是不變之樂。或者即是A字，即空形。‘不知其名’是說，相或想法消融。三密林即是身語意三者。一字即是Ā（阿），即不可摧。 ‘三字中央有天’是說，氣清凈攝、硬、三者即是字母OṂ ĀḤ HŪṂ（ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ）三者之不可摧中央，天成為空形。‘某者落於三’是說，從身語意三者所生之貪著，由空性恩德，所謂解脫之明即是四喜無分別顯現。 如是宣說無漏之樂后，為斷除有漏變化之樂故，‘不知無餘自性者’是說由於不知光明之自性，‘遍及業增長’，大樂即是無漏之樂。‘如渴者追尋蜃氣般，渴死豈得虛空水’是說，雖與樂的形相相似，但于意義不同者起相似之迷亂而渴死，為苦所執而不得大樂。 若問何以不得，故說’住于金剛蓮花二者之間’，即是住于金剛與蓮花二者之間的樂。”

།བདེ་བ་གང་གིས་རྣམ་པར་བསྐྱེད་པ་ནི། །ཞེས་པ་ནི་དེ་གཉིས་བདེ་བར་རྣམ་པར་རང་མཐུན་ཡང་ཞེས་པའོ། །ཅི་སྟེ་དེ་སྙེད་ནུས་པ་མེད་པས་ན། །ཞེས་པ་ནི་ཟག མེད་ཀྱི་བདེ་བ་དེ་སྐྱེས་པའི་ནུས་པ་མེད་པས་ན།ས་གསུམ་རེ་བ་གང་གིས་རྫོགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་པོ་དེ་ཇི་ལྟར་འདག་ཅེས་པའོ། །ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་པདྨའི་བདེ་བ་དེ་མེད་ན་ཡང་། ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་ཇི་ལྟར་སྐྱེས་ཞེས་པའོ། །ཀུན་དུ་རུའི་བདེ་བ་དེ་ཅི་སྟེ། རྣལ་མའི་བདེ་བ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ཐབས་ཀྱི་བདེ་བ་སྐད་ཅིག་མ། །ཞེས་པ་གསུངས་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པ་དང་། ཡང་ན་དེ་ཉིད་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་མ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ན། ཐབས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཤེས་རབ ཐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་འགྱུར་རོ།།བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་སླར་ཡང་ནི། །བརྒྱ་ལམ་འགའ་ཡིས་ཤེས་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལ། སླར་ཡང་ཞེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དེ་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་སྐྱེ་ཡང་ཐིག་ལེ་གསུམ་པའི་མཐར་སྐྱེས་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ངོ་ཤེས་པ་ནི་བརྒྱ་ལམ་ན་འགའ་ ཙམ་གྱིས་ཤེས་པར་འགྱུར་བའོ།།དེ་བས་ན་སླར་ཡང་ཞེས་པ་ནི་ཕྱི་ནས་ཏེ་ཐིག་ལེ་གསུམ་གྱི་མཐར་རོ། །ད་ནི་བདེ་སྟོང་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གྲོགས་དག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གྲོགས་དག་ནི་བོད་པའོ། །ཟབ་མོ་ནི་བདེ་བའོ། རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་སྟོང་པའོ། །གཞན་ མིན་ནི་ཐ་དད་མིན་པའོ།།བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ནི་གཅིག་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་མ་གྲུབ་པས་སོ། །ཡང་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་གཅིག་པུ་ལ་སྦྱར་ཏེ་ཟབ་པ་ནི་རྟོགས་དཀའ་བས་སོ། །རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་སྟོང་ཉིད་གཅིག་པུ་རྟོགས་ན་ཆོས་ཀུན་རྟོགས་པའོ། །གཞན་མིན་ནི་རང་ གིས་རིག་པས་སོ།།བདག་ཉིད་མིན་ནི་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་དེ་དུས་ནམ་སྐྱེ་ན། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་བཞི་པའི་དུས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ནི་བཞི་པའི་དུས་ཏེ། སྣང་བ་གསུམ་ལ་ལྟོས་པའི་བཞི་པའི་དུས་ ཀྱི་འོད་གསལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ།།གཉུག་མ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ཤེས། །ཞེས་པ་ནི། དུས་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེའོ།

我來為您翻譯這段藏文： “‘何者生起樂’是說，彼二者雖然自然契合於樂。‘若因無有如是能力’是說，因為無有生起彼無漏樂的能力，‘如何圓滿三地之愿’是說，身語意三者如何清凈。或者說，若無金剛蓮花之樂，無漏之樂如何生起。 若問遍及之樂為何非真實之樂，故說’方便樂為剎那’。因為是剎那性的，或者說’彼即成二’，是說若從般若母所生之智慧是般若智慧，則從方便所生之智慧也應成為方便般若智慧。 ‘復由上師恩德，百中偶一得知’中，‘復’是說，雖然般若智慧於一切眾生皆生，但於三明點終際所生之俱生，能認知者百中僅有一二。因此’復’是說後來，即三明點終際。 今為顯示樂空雙運故，說’諸友’等。‘諸友’是呼喚語。‘甚深’即是樂。‘廣大’即是空。‘非他’即是無別。‘非自性’即非一性，因為二者皆不成立。或者配合單獨的’空性’，‘甚深’是因難以證悟，‘廣大’是說若證悟空性一法則證悟一切法，‘非他’是說由自己覺知，‘非自性’是說非證悟之自性。 如是彼何時生起？‘俱生喜第四時’等所說，俱生喜是第四時，即相對於三種顯現的第四時光明之本性。‘由經驗本性而知’是說，即是恒時存在的俱生。”

།དེ་ཤར་བའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །མུན་ནག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དུས་ཇི་ལྟར་མུན་པས་གཡོགས་པ་ལ། ཟླ་ བ་ཤར་བས་མུན་པའི་ཚོགས་དུས་གཅིག་ལ་འཇོམས་པ་ལྟར་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཤར་བའི་དུས་གཅིག་ན།སྡིག་པ་མ་ལུས་ཕམ་པར་བྱེད། །ཅེས་པ་སྟེ། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པར་བྱེད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་སྣང་བྱེད་ན་རྟོག་པ་ནུབ་པའོ། །སྒྲོལ་པའི་བདག་པོ་ནི་ མེ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ།།བཟའ་དང་མཉམ་དུ་ཤར་ཞེས་པ་ནི། ནང་གི་བཟའ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རླུང་དང་དུས་གཅིག་ཏུ་ཤར་བའོ། །ངེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་གནས་པས་སྤྲུལ་པ་སྤྲུལ་པ་དང་། །ཞེས་པ་ནི་སྤྲུལ་པ་འབྱུང་བ་དང་། དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་དམ་ པའོ།།ཞེས་པ་ནི་མ་བཅོས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །ཀྱེ་མ་ཧོ་ཞེས་པ་ནི་ཅི་ཡང་བོད་པའོ། །དེས་ཅི་ལྟར་འགྱུར་སེམས་ཀྱི་ཞེས་པ་ནི། རང་གི་སེམས་ཀྱིས་སོ། །སེམས་ལ་ཞེས་པ་ནི་རང་བཞིན་རྟོག་མེད་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལ། རྟོག་ཅེས་པ་ནི་དེ་ལ་སེམས་བཞག་ པའོ།།ལྟ་བ་ངན་པ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་ཞེས་པ་ནི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ན་སྒྲོ་འདོགས་སྐུར་འདེབས་ཀུན་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དབང་གིས་ནི། །ཞེས་པ་ནི། མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི་ཟག་མེད་ཀྱི་དགའ་བ་སྟེ། དེའི་དབང་གིས་ནི་མཐུས་སོ། །དངོས་ གྲུབ་དམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་གྲུབ་པའོ།།དེ་ལྟར་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བསྟན་ནས། ད་ནི་སྟོང་པ་དང་བདེ་བ་ལ་སེམས་བཞག་པའི་ཐབས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཀྱི་གླང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་གླང་པོ་ཡན་དུ་ཆུག་། ཅེས་པ་ནི། ནན་ཚིར་དུ་མི་དགག་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་བདག་ཉིད་ལ་དྲིས་ཤིག་ཅེས་པ་ནི། སེམས་རང་ལུགས་སུ་ཞོག་ཅིག་ཅེས་པའོ། །དེ་ལ་རྟོགས་པས་མ་དྲིས་ཅིག་།ཅེས་པ་ནི། འདིའི་ཚེ་མཚན་མ་ཡིད་ལ་མི་བྱའོ། །ད་ནི་སེམས་བདེ་བ་ལ བཞག་པའི་ཐབས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་རི་བོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།དེ་ལ་ནམ་མཁའ་ནི་སྤྱི་བོའོ། །རི་བོ་ནི་ལུས་སོ། །ཆུ་འཐུང་ནི་ཤུ་ཀྲའི་བདེ་བ་མྱོང་བའོ། །དེའི་འགྲམ་དུ་ཞོག་ཅེས་པ་ནི། གཉུག་མའི་དབང་པོའི་རྩར་བཞག་པའོ། །རང་དགའ་བས་ནི་ཅི་བདེ་ བག་ཡངས་སུའོ།

我來為您翻譯這段藏文： “為顯示彼生起之功德，故說’黑暗’等。如同大樂時為黑暗所覆，月亮升起時一時摧毀黑暗群聚，如是大樂生起之一剎那，‘摧毀一切罪’，即摧毀一切分別。苦惱顯現時分別消失。‘度主’即無分別智慧。 ‘與食同時生起’是說，與內在食用智慧風同時生起。若問確定成何？‘如是安住則化現化現’是說化現出現，‘此即壇城輪壇嚴’是說未經造作的壇城。‘嗚呼’是感嘆語。‘彼如何成意’是說由自心。‘於心’是說自性無分別、非任何，‘思’是說于彼安住心。 ‘解脫一切惡見’是說若為非任何，則解脫增益損減一切。‘由最勝大樂力’是說，最勝大樂即無漏喜，由其力即由其威力。‘殊勝悉地’是說成就佛果位。 如是顯示樂空無別之功德后，今為顯示安住空性與樂之方便，故說’心之象’等。‘任心象所往’是說不要強制遮止之義。‘今當自問’是說令心安住自性。‘莫以分別問’是說此時不應作意相。 今為顯示安住心於樂之方便，故說’虛空山’等。其中’虛空’即頂輪，‘山’即身，‘飲水’即體驗精液之樂，‘安住其邊’是說安住于本性根脈。‘自樂’即隨意自在。”

།ཇི་ལྟར་གཞག་སྙམ་པ་ལ་ཡུལ་གྱི་དབང་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཡུལ་གྱི་ཞེས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གླང་པོ་ཆེ་རྒྱལ་པོའི་ལག་པས་ཁྲིད་ནས་ཇི་ལྟར་བསྐྱོད་པར་སྣང་ཡང་ཞེས་པ་སྟེ། རང་གང་དགའ་བར་བསྐྱོད་པ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་སེམས་ཀྱི་གླང་པོ་ ལ་དབང་བྱེད་དོ།།རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་གླང་པོ་བསྐྱོད་པ་བཞིན། །ཞེས་པ་ནི་མ་བསྒྲིམས་མ་གཏད་པས་སོ། །དེ་ཉིད་ནས་ནི་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་རང་ལོག་ཏུ་འགྱུར་བའོ། །དབྱེར་མེད་དུ་གཞག་པར་བྱ་བའི་ཐབས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་འཁོར་བ་ཞེས་པ་ལ་ སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།གང་ཞིག་འཁོར་བ་དེ་ནི་མྱ་ངན་འདས་པར་ངེས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་བ་རང་ལ་ཐར་པའོ། །ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་གཞན་དུ་སེམས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་པ་ནི། ཡུལ་ལྔའི་དབྱེ་བས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་མི་ལྟའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཞེས་པ་ལ་ སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།རང་བཞིན་གཅིག་པ་ནི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཐ་མི་དད་དུའོ། །དབྱེ་བ་རྣམས་སྤངས་པ་ནི་ཐ་དད་ཀྱི་དབྱེ་བ་སྤངས་པའོ། །དྲི་མེད་ནི་གཉིས་འཛིན་མེད་པའོ། །དབྱེར་མེད་ཀྱི་འཐད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དམིགས་བཅས་ནི་ སྙིང་རྗེའོ།།དམིགས་མེད་ནི་སྟོང་པའོ། །གཉིས་ལ་སྐྱོན་ཡོད་ནི་མ་འདྲེས་ནའོ། །བདེ་བའི་རང་བཞིན་ནི་རོ་མཉམ་དུའོ། །རབ་ཏུ་བླ་མེད་རང་འབྱུང་བ། ཅེས་པ་ནི། གང་དང་ཡང་མ་འགྲོགས་པར་བྱུང་བའོ། །གཞན་ནི་གོ་སླའོ། །ད་ནི་གཉིས་མེད་ལ་གནས་པ་ཞེས་པ་ལ་གནས་ལ་ངེས་པ་མེད་པར་ བསྟན་པའི་ཕྱིར་ན།གསུམ་འགྲོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་ཡང་དེ་རུ་ཞེས་པ་ནི་ནགས་དང་ཁྱིམ་དུ་འོངས་ཞེས་པ་ནི་མཉམ་པར་རོ། །མ་ལུས་རྒྱུན་དུ་རྟོགས་པས་གནས། །ཞེས་པ་ནི་གཉུག་མའི་རང་བཞིན་ནོ། །གཞན་ནི་གོ་སླའོ། །དེ་ལ་གནས་པའི་ཡོན་ ཏན་བསྟན་པའི་ཕྱིར།དེ་ཚེ་དགྲའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མི་རྟོག་པ་དེ་རྟོགས་པའི་རིགས་ལ་མི་འཇུག་པས་ན། དགྲའི་རིགས་ལ་མི་འཇུག་པའོ། །འདི་ལྟར་དབྱེ་བ་ཡོངས་ཤེས་ན། །ཞེས་པ་ནི་བཟང་ངན་མཉམ་པར་རོ། །དབྱེ་བ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་འཆིང་དང་བྲལ་ བར་བྱས།།ཞེས་པ་ནི། གཉིས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་སྤངས་པའོ། །ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་རྒྱ་མཚོ་མཐོང་ཕྱེ་བཞིན། །ཞེས་པ་ནི། ཆུ་དངས་པའི་ནང་དུ་བྱད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །བདག་དང་གཞན་དུ་འཁྲུལ་པར་མ་བྱེད་དང་། །ཞེས་པ་ནི་ གཅིག་ལ་གཉིས་སུ་འཁྲུལ་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文： “若問如何安住，故說’境之象’等。‘境之’是說如同外在大象被王手牽引而顯現移動，如同隨意而行，瑜伽士亦能掌控心象。‘瑜伽士如象移動’是說不用刻意專注。‘從彼即成返’是說自然返回。 為顯示安住無別之方便，故說’某一輪迴’等。‘某一輪迴即定涅槃’是說輪迴本身即解脫。‘非由境分別而異思’是說不因五境差別而向外觀。若問何故，故說’一自性’等。‘一自性’是說境與有境無差別。‘斷諸分別’是說斷除差別分別。‘無垢’是說無二取。 為顯示無別之理由，故說’意之彼性’等。‘有緣’即大悲。‘無緣’即空性。‘二者有過’是說若不融合。‘樂之自性’是說等味。‘最勝無上自生起’是說不依他而生。其餘易解。 今為顯示安住無二之處無定，故說’三行’等。‘于彼任何’是說林間與家中來去平等。‘無餘恒時覺安住’是說本性自性。其餘易解。 為顯示安住彼之功德，故說’爾時敵’等。由於通達無分別故不入分別種類，故不入敵種類。‘如是若知分別’是說善惡平等。‘彼分別盡離繫縛’是說斷除二相。 若問差別顯現如何，‘如見大海開’是說如清水中現面影像。‘莫于自他生迷惑’是說於一上迷現為二。”

།དེ་ལྟར་ཐབས་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བཞི་བསྟན་ནས། ད་ནི་འབྲས་བུའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་སྔ་ནས་མེད་པ་ཡི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སེམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དག་།ཅེས་པ་ ནི་ཡེ་ནས་སོ།།གཉིས་མེད་དུ་ནི་རོ་མཉམ་དུའོ། །མ་ལུས་ཁྱབ་པར་སོང་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུའོ། །མིང་ནི་གཞན་ལ་ཕན་པའོ་ཞེས་པ་ནི། དོན་ལ་གཞན་མེད་ཅེས་བྱའོ། །སྣ་ཚོགས་དུ་མ་དང་ལྡན་ཞེས་པ་ནི། ཕྲིན་ལས་སྣ་ཚོགས་པའོ། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི་མ་བཙལ་ བར་རོ།།ཕྱི་མའི་འབྲས་བུ་ནི་ཐམས་ཅད་ལའོ། །བདེ་བ་འདི་ནི་གཞན་པའི་སེམས་མི་མངོན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་ཟག་བཅས་མིན་པའོ། །བཟློག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །སྟོང་པའི་སྡོང་པོ་དམ་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྟོང་པའི་སྡོང་པོ་མེད་ན་སྙིང་རྗེའི་ཡལ་འདབ་མེད་དོ་ ཞེས་པའི་དོན་ཏོ།།ད་ནི་དམིགས་པར་འཛིན་པའི་སྐྱོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ནི་གཉིས་མེད་དེ་ལ་རྟོག་པས་མཚན་མར་འཛིན་པའོ། །དེར་ལྷུང་བ་ནི་ཞེས་པ་མཚན་མར་འཛིན་པས་ ལྷུང་པའོ།།ཡན་ལག་ཆད་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི། འཁོར་བར་ཉོན་མོངས་པའོ། །མཚན་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ས་བོན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ས་བོན་གཅིག་པ་ནི་རང་གི་སེམས་སོ། །སྟོང་པ་གཉིས་ཞེས་པ་ནི་བདེ་སྟོང་གཉིས་ སོ།།རྒྱུ་མཚན་དེ་ལས་འབྲས་བུ་གཅིག་།ཅེས་པ་ནི་རོ་མཉམ་དུའོ། །དེ་ཡང་དབྱེར་མེད་ནི་འདྲེས་པའོ། །གང་སེམས་པ་ནི་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ནི་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གྲོལ་ཞེས་པ་ནི། མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་དེ་ལ་ འདོད་པ་ཅན་ནི་དོན་དུ་གཉེར་བའོ།།སློང་བ་པོ་འོངས་པའི་ཚེ། དེ་ནི་གལ་ཏེ་འགྲོ་ན་རེ་བ་མེད། །ཅེས་པ་ནི། འགྲོ་བ་གང་ལ་ཡང་ལན་ལ་རེ་བ་མེད་པར་སྟེར་བའོ། །རང་དོན་མེད་པར་གཞན་དོན་མི་འགྲུབ་པར་བསྟན་པ་ནི། ཁམ་ཕོར་དུམ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ སློང་མོ་པ་ནི།གཞན་གྱི་དོན་མི་བྱེད་པ་ནི་གཞན་ལ་ཕན་མི་འདོགས་པའོ། །འདོད་པ་པོ་ལ་མི་སྟེར་པ་ནི་སྦྱིན་པ་མི་གཏོང་བའོ། །འཁོར་བའི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་ལོ། །ཞེས་པ་ནི་འཁོར་བར་སྐྱེས་པ་དོན་མེད་དུ་བྱས་པའོ། །དེ་བས་རང་ཉིད་དོར་བར་བྱས་ན་རུང་། །ཞེས་པ་ནི་བདག་ དོན་དུ་གཉེར་བ་བོར་ན་རུང་ཞེས་པ་སྟེ་གཞན་དོན་བྱའོ་ཞེས་པའོ།

我來為您翻譯這段藏文： “如是顯示了方便俱生四種之後，現為顯示果位俱生廣義，故說’一切本無’等。‘心以自性清凈’是說本來如此。二無別即等味。‘遍及無餘’是為眾生利益。‘名為利他’是說實際無他。‘具足種種’是說種種事業。‘任運成就’是說不求而得。‘後果’是說一切。‘此樂他心不顯’是說無漏。 為從反面顯示，故說’空性聖樹’等。意為若無空性樹幹則無大悲枝葉。 今為顯示執著所緣之過患，故說’于彼所緣作意者’等。‘于彼所緣作意’是說以分別心執取無二相。‘墮于彼’是說因執相而墮。‘支分斷’是說輪迴煩惱。 為顯示無相通達之功德，故說’種子’等。‘一種子’是說自心。‘二空’是說樂空二者。‘由此因緣一果’是說等味。‘彼亦無別’是說融合。‘所思’是說修持。‘解脫輪迴涅槃’是說獲得無住涅槃。 對如是之人，‘具欲’是說希求。當乞者來時，‘彼若行無所求’是說無所求回報而佈施。 為顯示無自利則不能成就利他，故說’碗之碎片’等。如同乞者，‘不作他利’是說不利益他人。‘不施求者’是說不行佈施。‘輪迴果何為’是說使生於輪迴成無義。‘是故舍自身亦可’是說應舍求自利而行利他。”

།ཡང་ན་བདག་གཞན་གྱི་དོན་མེད་ཀྱང་མ་ཞེན་ན། འཁོར་བའི་ཉེས་པས་མི་གོས་པར་སྟོན་ཏེ། གཞན་གྱི་དོན་ནི་མི་བྱེད་པ་ཞེན་པ་ནི་ཕན་འདོགས་པའི་འདུ་ཤེས་མི་བྱེད་པའོ། །འདོད་པ་པོ་ལ་མི་སྟེར་བ་ནི་སྦྱིན་པའི་ ཞེན་པ་མེད་པའོ།།འཁོར་བའི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་ལོ། །ཞེས་པ་ནི། དེ་ལ་འཁོར་བས་མི་གོས་པའོ། །དེ་བས་རང་ཉིད་བོར་བར་བྱས་ན་རུང་། །ཞེས་པ་ནི་ངར་འཛིན་གྱི་ཞེན་པ་སྤངས་པའོ། །ཁམ་ཕོར་དུམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ནི། དཔེར་ན་སློང་བ་པོ་ལ་བྱིན་པའི་ལན་མི་རེ་བ་བཞིན་དུ་ བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་པའོ།།བླ་མའི་ཞལ་གྱི་བཀའ་དྲིན་གྱིས། །ཅུང་ཟད་སྙིང་པོའི་དོན་བཤད་པ། །བདག་གི་དགེ་བ་གང་བསགས་པས། །འགྲོ་ཀུན་སྙིང་པོའི་དོན་རྟོགས་ཤོག་།དོ་ཧ་མཛོད་ཀྱི་དཀའ་འགྲེལ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཐར་པའི་འབྱུང་གནས་སྦས་པས་མཛད་པ་རྫོགས་ ་སོ།

我來為您翻譯這段藏文： “或者，即使無有自他二利，若無執著，則顯示不為輪迴過患所染。‘不作他利’之執著，是說不作利益想。‘不施求者’是說無佈施執著。‘輪迴果何為’是說于彼不為輪迴所染。‘是故舍自身亦可’是說斷除我執執著。‘碗之碎片’等，是說應如施予乞者不求回報般觀照。 依上師口傳恩德， 略說些許要義， 以我所積諸善， 愿眾生悟要義。 《道歌寶藏難解》由大阿阇黎解脫源密造畢。”