d2268道歌藏要義歌註釋|d2268道歌藏要義歌註釋
D2268
རྒྱ་གར་ལྷོ་ཕྱོགས་ཡུལ་ཀོ་ས་ལར་སྐུ་འཁྲུངས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ཤྲཱི་བཻ་རོ་ཙ་ན་བཛྲའི་ཞལ་སྔ་ནས་རང་འགྱུར་དུ་མཛད་པའོ། །[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། དོ་ཧ་ཀོ་ཥ་ཧྲྀ་ད་ཡ་ཨརྠ་གཱི་ཏི་ཊཱི་ཀཱ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དོ་ཧ་མཛོད་ཀྱི་སྙིང་པོ་དོན་གྱི་གླུའི་འགྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྤྲུལ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིན་ཆེན་བློ་གྲོས་དང་། །དཔལ་ལྡན་རྣལ་འབྱོར དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་མདའ་བསྣུན་གྱི།།ཇི་བཞིན་དགོངས་པ་ལོན་པ་དཔལ་ལྡན་ས་ར་ཧའི། །ཞབས་ཀྱི་རྡུལ་ལ་སྒོ་གསུམ་དང་བས་ཕྱག་འཚལ་འདུད། །སྙིང་པོའི་དོན་ནི་བློ་ཡི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པས། །བདག་འདྲས་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་ཀྱང་དོན་དང་ཤིན་དུ་རིང་། །ཚིག་དང་དོན་གྱི་ འབྲེལ་པ་མེད་དེ་འོ་ན་ཡང་།།དྲན་རིག་སྒྲོན་མེ་འདི་ལ་བརྟེན་པའི་དོན་འགྲེལ་འདི། །མུ་སྟེགས་ལ་སོགས་གཞན་གྱི་གཞུང་ལ་མི་སྨོད་དོ། །རྟོགས་ན་དེ་དག་སྙིང་པོའི་དོན་ལས་མ་གཡོས་པས། །འོན་ཏེ་ལོག་པར་རྟོགས་པས་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །དོན་ལ་དགོས་པ་ མེད་པས་ཞིབ་ཏུ་མ་གསུངས་སོ།།གཞན་གྱི་གཞུང་གི་རྩ་བའི་རྗེས་ལ་འགྲེལ་པས་བཤད། །བདག་འདྲའི་ལུགས་ཀྱིས་བཤད་པའི་རྗེས་ལ་རྩ་བ་བྲི། །དེ་ཡང་སྡེ་སྣོད་རྣམས་ཀྱི་ལུང་ཚིག་མི་འདྲེན་ལ། །སྔགས་དང་རྒྱུད་རྣམས་ལུང་ཚིག་བྲིས་པས་རྫོགས་པ་མེད། ། དཔལ་ལྡན་རི་ཁྲོད་ཞབས་ཀྱི་ཐུགས་དགོངས་འབའ་ཞིག་ལ། །བརྟེན་ནས་གསུང་གི་བདུད་རྩིའི་ཐིག་པའི་བརྗེད་བྱང་འདི། །བདག་དང་བདག་འདྲ་མོས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་ནི། །དོན་གྱི་གདམས་ངག་འབའ་ཞིག་བསྡུས་ནས་བྲི་བར་བྱ།། །།དེ་ལ་རེ་ཞིག་དོ་ཧ་ཀོ་ཥ་གཱི་ཏི་འདི་ལ དོན་རྣམ་པ་གཉིས་སོ།།སྙིང་པོའི་དོན་མ་རྟོགས་པ་ལ་བརྒལ་བ་དང་། རྟོགས་པ་གསལ་བར་བྱེད་པའོ། །མ་རྟོགས་པ་ལ་བརྒལ་བ་ནི། ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་པ་དང་། ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའོ། །དེ་ཡང་མུ་སྟེགས་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ། །རྟག་པ་དང་བདེ་བ་དང་། ཁྱབ་པ་ དང་།གཅིག་པུ་དང་བཞི་ཁས་ལན་ཏེ། མི་གསལ་བའི་མཚན་མ་དང་། གསལ་བའི་མཚན་མ་ཞི་ལ་བཞི་པ་ལ་བཞེད་དེ། དེ་ལས་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་རིགས་རྣམ་པ་བཞིར་གཟིགས་ནས། སྟོན་པ་རྣམ་པ་བཞིར་སྤྲུལ་པ། ཚངས་པ་དང་། དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་དང་། ཁྱབ་འཇུག་དང་། དྲག་པོ་འཇིགས་བྱེད་དང་བཞིའོ། །དེ་ཡང་མ་འོངས་པའི་དུས་ན། བྲམ་ཟེའི་རིགས་དང་། རྗེའུ་རིགས་དང་། རྒྱལ་རིགས་དང་། དམངས་རིགས་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 這是在印度南方戈薩拉地區出生的大瑜伽自在尊者吉祥金剛毗盧遮那親自翻譯的。 梵文為:Doha-koṣa-hṛdaya-artha-gīti-ṭīkā-nāma 藏文為:道歌藏要義歌註釋 頂禮文殊童子! 頂禮並恭敬三門凈信禮敬化身菩薩寶智慧尊者、具德瑜伽大自在射箭者、如實通達密意的具德薩拉哈足下塵埃! 由於要義之義未成為智慧境界,像我這樣的人雖用言語表達,卻與實義相去甚遠。雖然文字與意義無有關聯,但仍依此覺知明燈造此註釋。 不誹謗外道等他宗論典,若能領悟,彼等未離要義之義。然而若錯解則不能解脫。因義理無需故未詳說。 他宗論典先有根本後有註釋來解說,而我的傳統是先解說后寫根本。且不引用經藏等經文,密咒與續部引用亦不完整。 唯依具德寂靜足尊者密意,依止語言甘露滴的備忘錄,為我與與我相似信解者之利益,唯攝要義教授而書寫。 關於此道歌藏歌義,有兩種含義:對未證悟要義者的詰問,以及令已證悟者明瞭。對未證悟者的詰問分為外道和內教佛教徒。 其中外道執我見者承許四種:常、樂、遍、一。不明相與明相寂滅為第四。為利眾生觀四種種姓,化現四種導師:梵天、大自在天、遍入天、暴怒忿怒天等四位。這是為未來時期婆羅門種姓、吠舍種姓、剎帝利種姓和首陀羅種姓之利益。
། །།དེ་ལ་བདག་རྟག་པ་ནི། ཚངས་པའི་ཞལ་ནས་གསུངས། བདག་བདེ་བ་ནི་དབང ཕྱུག་ཆེན་པོ་ཡབ་ཡུམ་གྱི་ཞལ་ནས་གསུངས།བདག་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ནི་ཁྱབ་འཇུག་གི་ཞལ་ནས་གསུངས། བདག་གཅིག་པུ་ནི་དྲག་པོ་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་ཞལ་ནས་གསུངས། དེ་ལ་ཚངས་པའི་ཞལ་བཞི་ནས་བྲམ་ཟེའི་དོན་དུ་རིག་བྱེད་བཞི་གསུངས་ཀྱང་། དོན་དམ་པའི་ལྟ་བ་མ་རྟོགས་ པས།དེ་ཉིད་མི་ཤེས་བྲམ་ཟེ་ནི། །ངེས་བརྗོད་ཀྱི་རིག་བྱེད་དང་། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་རིག་བྱེད་དང་། སྙན་དངགས་ཀྱི་རིག་བྱེད་དང་། སྲིད་སྲུང་གི་རིག་བྱེད་བཞི་པོ་ཚུལ་ཙམ་བསྒོམས་པས་མ་རྟོགས་པས། གྱི་ན་རིག་བྱེད་བཞི་དག་འདོན། །ལུས་དག་པར་བྱེད་པ་ས། ངག་དག་པར་ བྱེད་པ་ཆུ།སེམས་དག་པར་བྱེད་པ་རྩཝ་ཀུ་ཤ། རང་བཞིན་དག་པར་བྱེད་པའི་སྐུད་པའི་སྤྱོད་པས་མ་རྟོགས་པས། ས་ཆུ་ཀུ་ཤའི་དག་བྱེད་དང་། སྦྱིན་སྲེག་ཕྱི་ནང་གི་སྲོག་དང་མ་བྲལ་ཡང་ཕུང་པོ་མེ་ལ་སྲེག་།དོན་དམ་པའི་འབྲས་བུ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ན། ཁྱིམ་ན་གནས་ཤིང་ མེ་ལ་སྲེག་།ཚེ་འདི་ལ་ནི་ཚ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་དོན་མེད། ཕྱི་མའི་ཚེ་ལ་ནི་གྲོལ་བར་མི་ནུས་པས། དོན་མེད་སྦྱིན་སྲེག་བྱེད་པ་ནི། །ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་མ་རྟོགས། སྒྲིབ་པ་འབའ་ཞིག་ང་ལ་གནོད་པས། དུ་བས་མི་ལ་གནོད་པ་བས། ད་ནི་དབང་ཕྱུག་ཆེན པོའི་ཞལ་ནས་གསུང་པ་རྗེའུ་རིགས་ཀྱི་ཆོས།ལེགས་ལྡན་དང་། དབྱུ་གུ་པ་དང་། ཐ་དད་པ་དང་། ངང་པའི་སྤྱོད་པ་དག་ལ་བརྒལ་བ། ཉི་མ་དང་། ཟླ་བ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དབྱུ་གུ་ལ་བརྩིས་ནས་སམ། ཕོ་སྨོས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ལེགས་པར་གྲོལ་བར་མཐོང་བས། དབྱུ་ གུ་དབྱུག་གསུམ་ལེགས་ལྡན་གཟུགས།།དེ་ཡང་པ་དག་ལ་ཡབ་ཡུམ་གཉིས་སུ་བསྒོམས་པའམ། ཕོ་སྨོས་ངང་པ་ལྟར་འགྲོགས་པའམ། རླུང་ངང་པ་ལྟར་ཤེས་ནས་གྲོལ་བར་འདོད་པས། ཐ་དད་པ་དང་དད་པའི་བསྟན་པ་དག་།ཕོ་སྨོས་ཀྱི་བདེ་བའམ། དབྱུ་གུ་རླུང་རྒྱུ་ བའི་བདེ་བ་མྱོང་ན་དཀར་པོའི་ཆོས་སམ་ནག་པོའི་ཆོས་ལ་ཁྱད་མེད་པས།ཆོས་དང་ཆོས་མིན་མི་ཤེས་པར་མཉམ་ཞིང་དོན་དམ་པའི་བདེ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་དོན་དམ་པ་ཡིན་སྙམ་པས། འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་བརྫུན་པ་ཉིད་དུ་གོལ། ད་ནི་ཁྱབ་འཇུག་གི་ཞལ་ནས་གསུངས་ པ་རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་ཆོས།བརྟན་པ་དང་གཡོ་བ་ལ་ཁྱབ་པའི་ཨེ་རིལ་བརྒལ་བ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་མ་རྟོགས་པའི་ལྕི་བའམ། མི་རུས་ཀྱི་ཐལ་བས་ལུས་ལ། ཨེ་རིལ་ཐལ་བས་ལུས་ལ་བྱུགས་ནས་སུ། །ཁྱབ་འཇུག་མགོ་བོ་ལ་ཡོད་པར་བསམས་ལ་སྤྱོད་པ་བྱེད་པས།
我來為您翻譯這段藏文: 其中,常我由梵天宣說,樂我由大自在天父母宣說,遍我由遍入天宣說,一我由暴怒忿怒天宣說。其中,梵天四面為婆羅門宣說四吠陀,但因未證悟勝義見,不知真實的婆羅門,雖修習明論吠陀、祭祀吠陀、詩歌吠陀和護世吠陀四種儀軌,但未能證悟,故誦持四吠陀。 以土凈化身體,以水凈化語言,以吉祥草凈化心意,以線凈化自性的行為未能證悟,故以土水吉祥草作凈化。雖未離外內生命,仍以火焚燒蘊體作火供。因未證悟勝義果,故居家而行火供。 今生無熱等苦之義利,來世亦不能解脫,故無義行火供。未證真實見,唯有障礙損害於我,如煙損害於人。 今說大自在天所說之吠舍種姓法,對善圓滿派、杖派、差別派和鵝行派的詰問:依外在日月之杖計算,或依男女樂受,見為善解脫,故杖三杖善圓滿相。彼等或修父母雙運,或如公母鵝交合,或如風鵝般了知而欲得解脫,故差別與信解之教。 若經歷男女之樂或杖風執行之樂,則白法黑法無別,不知法與非法平等,而非勝義樂卻認為是勝義,令諸眾生墮入虛妄。 今說遍入天所說之剎帝利種姓法,對遍於堅固與動搖的圓形印記的詰問:未證真實義而以糞或人骨灰涂身,以圓形印記灰涂身,觀想遍入天在頭頂而行。
ཁྱབ་འཇུག་མགོ་བོ་ལ་ཡོད་པར་བསམས་ལ་སྤྱོད་པ་བྱེད་པས། མགོ་ ལ་རལ་པའི་ཁུར་བུ་ཁུར་བར་བྱེད།།སྒོམ་པ་ནི་སྙིང་གར་མར་མེ་ལྟ་བུ་ནང་གི་ཕྱོགས་བཞིའི་མར་མེ་ཕྱིའི་ཁྱིམ། ཁྱིམ་དུ་མར་མེ་བཏང་ནས་གནས་ཟུར་བཞིར་བུད་མེད་བཞི་བཞག་ལ། རང་དབུས་སུ་མཚན་མ་འགྲེང་བས་མཚམས་སུ་འདུག་ནས་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ། མན་ངག་ གི་སྙིང་གའི་མར་མེ་རླུང་གིས་ཏལ་གྱིས་བསྐུལ་བའི་དུས་སུ།སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་ནས་མིག་བཙུམ་སྟེ། །སྙིང་དང་འདྲ་བའི་སློབ་མ་ལ་སྙིང་གར་རྣ་བ་གཏོད་པའི་དུས་སུ་ཧཾ་དགུའི་སྒྲས། རྣ་བར་ཤུབ་ཤུབ་སྐྱེ་བོ་སླུ་བར་བྱེད། །གང་སླུ་ཞེ་ན་ཐབས་མེད་པས་རེང་མོའམ། གོ་བ་མེད་པ་སྐྲ་མེད་པ་ཡིན་པས། ཁྱོ་མོ་སྐྲ་མེད་འདི་འདྲ་གཞན་ལ་སྟོན། །སྙིང་གར་ཨ་ཧཾ་གི་སྒྲ་ཐོས་པ་ཙམ་དྲིས་པ་ལ། དབང་ཐོབ་པོ་ཟེར་ནས་ཡོན་འདོད། དབང་རྣམས་བསྐུར་ཞིང་བླ་མའི་ཡོན་རྣམས་ལེན། །དྲག་པོ་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་ཞལ་ནས་གསུངས་པ། དམངས རིགས་གྲངས་ཅན་ལ་བརྒལ་བ།འདོད་པ་ལ་ཡེངས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་སེན་མོ་བཅད་ཅིང་བྱི་དོར་བྱས་སོ། །ང་ནི་འདོད་པ་སྤངས་པའི་ཆེད་དུ་སེན་མོ་རིང་ཞིང་ལུས་ལ་དྲི་མས་གཡོགས། དགེ་སྦྱོང་ནི་ངོ་ཤེས་པས་ཆོས་གོས་དང་སྐྲ་སྤུ་གྲིས་བཞར་ལ། ང་ནི་ངོ་ཚ་དོན་དམ་པར་ མེད་པས།གོས་དང་བྲལ་ཞིང་སྐྲ་ནི་འབལ་བར་བྱེད། ལྟ་བ་ནི་སྟོན་ཀའི་ནམ་མཁའ་ལ་བལྟས་པས་ཡིད་ཆགས། རང་གིས་རང་ལ་གནོད་པ་སྐྱེལ་བ་དེ་ལ་ལམ་ཡིན་པས། ནམ་མཁའི་ཡིད་ཅན་གནོད་བྱེད་ལམ་གྱི་གཟུགས། །བདག་དང་འགྲོ་བའི་ཆེད་དུ་སྡུག་བསྔལ་ དུ་བྱས་ན་ཐར་པ་ཐོབ་ཟེར་བས་ཐར་པའི་ཆེད་དུ་བདག་ཉིད་འགྲོ་བྱེད་སླུ།བརྒལ་བ་རྣམས་ནི་གོའོ། །དེ་ཉིད་མ་རྟོགས་པའི་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པ་ལ་བརྒལ་བ། དེ་ཡང་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་ངོ་མ་ཤེས་པས། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བ་ཙམ་གྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་གྲོལ་བས། བདེ་བའི་དེ་ཉིད་དང་ནི་བྲལ་གྱུར་ཞིང་། །དེ་ཡང་སེམས་ཀྱི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་མན་ངག་ནི་མ་རྟོགས། ལུས་ཀྱི་དཀའ་ཐུབ་འབའ་ཞིག་གིས་མི་གྲོལ་བས། ལུས་ཀྱི་དཀའ་ཐུབ་འབའ་ཞིག་ཙམ་ལྡན་པས། ། དེ་ཡང་ཐེག་པ་གསུམ། གནས་པ་ནི་བཞི། སྦྱོར་བ་ནི་དགུ་ཁོ་ནའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ལྟ་བ་དང་། སྤྱོད་པ་དང་། བསྒོམ་པ་དང་། བསམ་གཏན་གྱི་དྲི་མ་ནི་གཞན་ན་གསལ་བས་འདིར་མ་བྲིས་སོ། །དེ་ལ་ཉན་ཐོས་ཐ་མ་འབྲིང་རབ་གསུམ་ནི། ཚུལ་དགེ་སློང་གནས་བརྟན་ཞེས བྱའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 觀想遍入天在頭頂而行,頭上負著髮髻重擔。修持時如心中燈火,內四方燈外屋,于屋中點燈,四角安置四女,自身立於中央豎立標誌,坐于界隅搖鈴。當心要中心燈被風輕輕鼓動時,結跏趺坐閉目。當心相似弟子傾聽心間之時,以九個”吽”字聲,耳語低語欺誑眾生。 何為欺誑?因無方便而成僵硬,或因無智而無發,示人如此無發夫婦。僅聞心間”阿吽”聲而詢問,稱得灌頂而求供養,授予灌頂而收取上師供養。 暴怒忿怒天所說,對首陀羅數論派的詰問:貪慾迷亂之人剪指甲作清潔。我為斷除貪慾而留長指甲身覆污垢。沙門因知見而著法衣剃髮,我因無有勝義慚愧,故離衣服而拔髮。見解是觀秋空而生執著,自害自身認為是道路,故空心者害己為道相。 言為自身與眾生受苦得解脫,為解脫而自欺眾生。諸詰問已明。 對未證真實之內教佛教徒的詰問:因不識不染輪迴與涅槃之勝義諦,僅以共乘行持六度亦得解脫,離彼樂真實,亦未證心苦行教授,僅以身苦行不得解脫,唯具身苦行。 彼等三乘,四住,九瑜伽而已。彼等之見解、行為、修持、禪定之過失於他處已明,此處不書。其中聲聞下中上三者,稱為比丘上座。
།ཚོགས་ལ་སྤྱོད་པ་དང་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་རྒྱལ་བ་ནི། བེནྡེ་རྣམས་ནི་དེ་ལྟར་རབ་བྱུང་ནས། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཐ་མ་མདོ་སྡེ་ནི། །ཁ་ཅིག་མདོ་སྡེ་འཆད་པར་བྱེད་ཅིང་འདུག་།འབྲིང་པོ་སེམས་ཙམ་རྣམ་བཅས་དང་རྣམ་མེད་ནི། སེམས་ཀྱི་ཉམས་མྱོང་ལས་མ་བྲལ་བས། ལ་ལ་རོ་གཅིག་སེམས་ཀྱི་ཚུལ་འཛིན་མཐོང་། རབ་དབུ་མ་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་དང་། རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཐེག་པ་ཡིན་པས། ཁ་ཅིག་ཐེག་ཆེན་འདི་ལ་སྒྱུ་བྱེད་ཅིང་། །དེ་ལ་ལུང་དང་བསྟན བཅོས་དང་།།ཚད་མས་ཤེས་བྱ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ལ། །བསྐལ་པ་དུ་མའི་བར་དུ་གཞུང་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་ནི་གཞུང་ལུགས་ཚད་མའི་བསྟན་བཅོས་ཡིན། །དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ནི། འཁོར་ལོ་སྡོམ་པའམ། དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ བསྒོམས་པས།གཞན་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་མ་ལུས་བསྒོམ། དེ་ཡང་དབང་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འཁོར་ལོ་བཞི་པ་ལ་ཐིག་ལེ་བཞི་པའི་མན་ངག་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འཆད་པས་ན་ཁ་ཅིག་བཞི་པའི་དོན་འཆད་པ་ལ་ཞུགས། དེ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞི་ གནས་མཐོང་བས།ལ་ལ་ནམ་མཁའི་ཁམས་ལ་རྟོག་པར་སྣང་། །ལ་ལ་ནི་སྣ་ཚོགས་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དབྱེར་མེད་པ་ཅིག་ལ་བལྟ་བར་བྱས་པས། གཞན་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ལྟ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ལ་ལ་ན་རེ་སྣང་བ་ནི་བེམས་པོ་མ་ཡིན་ལ། ཤེས་པ་ནི་རིག་པ་མ་ཡིན་པས་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་ཤེས་པ་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་དོ་ཞེས། ཕལ་ཆེར་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ངོ་ཤེས་པས་ན། གཞན་གང་གིས་ཀྱང་མི་གྲོལ་བས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བྲལ་གཞན་གང་གིས། །དེ་ཡང་ཞི་གནས་ཕྱོགས་གཅིག་པས་ཐར་པ་མི་མཐོང་བས། མྱ་ངན་འདས་གང་སྒོམ་བྱེད་པ། །འདི་ནི་ཞི་གནས་སོ། །འདི་ནི་ལྷག་མཐོང་ངོ་། །འདི་ནི་མཉམ་གཞག་གོ། །འདི་ནི་རྗེས་ཐོབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རློམ སེམས་ཀྱིས་དོན་དམ་པ་ལ་མི་རེག་པས།དེ་དག་འགས་ཀྱང་དོན་དམ་ནི། །དོན་དམ་པ་ནི་བློས་རེག་ཏུ་མི་བཏུབ་པས། བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བ་དེའི་ཕྱིར་ན་མིང་གདགས་སུ་མ་བཏུབ་པ་དེ་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པས། ཅིག་ཤོས་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ།
我來為您翻譯這段藏文: 資糧道行者與如獨角獸般的獨覺,諸比丘如是出家。大乘下等經部,有些講解經典而住。中等唯識有相無相派,因不離心的體驗,有些見到一味心性之理。上等中觀派說一切法如幻無二,非分別一切法極不住之因相乘,有些於此大乘作幻化。 對此以經典、論著及量度確立所知,因多劫中入于典籍,故此為正統量度論著。 其中金剛乘,修持勝樂輪或喜金剛等生起次第,復修一切壇城法輪。復依第四灌頂而說四輪四明點要訣圓滿次第,故有些入于講解第四義。復因見空性止觀,有些顯現觀察虛空界。有些觀一切現象與空性無別,其他人觀空性,有些說現象非物質,覺知非明覺,故與本尊壇城和覺知無關聯,大多入于不順品。 為何如此?因識一切法之三種俱生,不由其他得解脫,離俱生他何能。復因一分止觀不見解脫,修何涅槃。此是止觀,此是勝觀,此是等持,此是后得等傲慢心不觸勝義,彼等皆不能成就勝義。因勝義不可為心所觸,離言說故不可安立名稱,非所知境,故另一邊不能成就。
།ཅིག་ཤོས་ ནི་བློས་ཡི་རེག་ལ།ཞི་གནས་ལ་སོགས་པ་ནི་བློས་མོས་པ་ཡོད་པས། གང་ཞིག་ལ་མོས་པར་གྱུར་པ་དེས། མོས་པའི་ཕྱིར་ན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་མི་འཐོབ་པས། བསམ་གཏན་པས་ཐར་པ་ཐོབ་བམ་ཅི། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ རྟོགས་ན།མཆོད་པའི་རྣམ་པའམ། འོད་གསལ་བའམ། སྟོང་པའམ། མི་རྟོག་པ་མི་དགོས་པས་ན། མར་མེ་ཅི་དགོས་ལྷ་བཤོས་དེ་ཅི་དགོས། །ཡང་དག་པའི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་ན། ཕྱིའི་སྔགས་ནི་ཁྲོ་བོའི་སྔགས་དང་། ནང་གི་སྔགས་ནི་རླུང་རྒྱུ་བ་ལ་ སེམས་འཛིན་པ་དང་།གསང་བའི་སྔགས་ཡིད་སྐྱོབ་བ་མི་དགོས་པས། དེ་ལ་ཅི་བྱ་གསང་སྔགས་བརྟེན་པས་ཅི་ཞིག་དགོས། ཕྱི་རོལ་པ་བཞིན་དུ་འབབ་ཆུའི་སྟེགས་ལ་བརྟེན་པའམ། ནགས་སུ་འགྲོ་ནས་དཀའ་ཐུབ་བྱ་བ་མི་དགོས་པ་བཞིན་དུ། ནང་གི་འཁོར་ལོའི་ རིམ་པ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དབབ་པ་དང་།འཁོར་ལོའི་རིམ་པས་སྟེགས་བྱ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཉིད་གྱེན་ལ་བཟློག་ནས། འགྲོ་བ་དང་། དེ་ལ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དཀའ་ཐུབ་མི་དགོས་པས། འབབ་སྟེགས་འགྲོ་དང་དཀའ་ཐུབ་ཅི་དགོས་ཏེ། །ཕྱི་རོལ་ པ་བཞིན་དུ་ཁྲུས་བྱས་པའམ།སྔགས་པ་བཞིན་དུ་མི་གཙང་བ་ལ་གཙང་བར་བསྒོམས་པས་ཐར་པ་མི་ཐོབ་པས་ཆུ་ལ་ཞུགས་པས་ཐར་པ་ཐོབ་བམ་ཅི། ཐབས་དང་། སྣང་བ་དང་། དྲན་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། གསལ་བ་དང་། བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞི་གནས་ འབའ་ཞིག་ལ་ཞུགས་པ་དེ་དོན་མ་ཡིན་པས།སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཞུགས་གང་། །དེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་མི་མཐོང་བས། དེས་ནི་ལམ་མཆོག་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་། བློའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའམ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྟོགས་ན། བསྒོམ་པ་ནི་ཚུ་རོལ་ཡིན་པས། འོན་ཏེ་སྙིང་རྗེ་འབའ་ཞིག་བསྒོམས་ན་ཡང་། །བསྒོམ་པ་ནི་ཡིད་ལ་བྱས་པས་ཁམས་གསུམ་ལས་མི་ཐར་བས། འཁོར་བ་འདིར་གནས་ཐར་པ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །དེ་ཡན་དུ་གཞན་གྱི་གཞུང བསྟན་ཟིན་ཏོ།། །།ད་ནི་རང་གི་གཞུང་གསལ་བར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་འབྲས་བུ་རེ་དོགས་པས་འཇུག་བསྡུས་ལ། དཔེ་སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔས་རྩ་བའི་དཔེས་བསྡུ་བར་བྱའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 其一是心不觸及。由於禪定等是心所信解的,對於所信解的那個,因為是信解的緣故而不是真實的,所以不能獲得佛陀的密意,那麼禪修者能否獲得解脫呢?如果證悟了正見,就不需要供養的形式、光明、空性或無分別,那麼何需燈火、何需供品?如果如實證悟了真實,就不需要外部咒語即忿怒咒,內部咒語即專注于氣息流動,以及秘密咒語即護持意念,那對此有何作為,依止密咒又有何用? 如同外道不需要依靠瀑布臺階或去林中苦行一樣,也不需要從內在脈輪次第降下菩提心,以及以脈輪次第作為基礎,將菩提心向上轉逆,以及行進,對此不需要難以言表的苦行,那麼何需瀑布臺階、行進和苦行?如同外道沐浴或如同咒師觀想不凈為清凈,都不能獲得解脫,那麼入水能獲得解脫嗎? 僅僅進入遠離方便、顯現、憶念、安樂、明晰的空性止觀是無義的,離開慈悲而入空性有何用?因此見不到殊勝無二的大手印道,所以並未獲得最勝道。或者雖有眾多方便,但如果證悟了智慧波羅蜜多,修行則是此岸,如果僅僅修習慈悲,由於修行是作意,不能超脫三界,所以住于輪迴不能獲得解脫。 以上已經宣說了他人的教法。現在要明顯宣說自宗教法,其中從見解等直至果位都是以希望畏懼而趣入的總集,以三十五種比喻作為根本比喻來總攝。
།སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔ་དེ་དག་ནི། །སྙིང་པོའི་དོན་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ ལྟ་བ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ལག་མཐིལ་དུ་གནས་པའི་དཔེ་དང་།སྤྱོད་པ་འཁྲུལ་དང་མ་འཁྲུལ་དབྱེར་མེད་པ་ལ་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པའི་དཔེ་དང་། བསྒོམ་པ་ཞེན་པ་ལ་བརྒལ་ནས་རང་གཞུང་བསྟན་པ་ནི་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་པང་དུ་འཁྱུད་པའི་དཔེ་དང་། འབྲས་བུ་མཚོན་དུ་མེད་པ་ནམ་ མཁའི་དཔེ་དང་།སེམས་ཉིད་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུའི་དཔེ་དང་། དེའི་ཡོན་ཏན་སྦྱོར་བ་བཞི་ནམ་མཁའི་དཔེ་དང་། རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བསམ་གཏན་རྟོགས་ན་སྙིམ་པ་ཆུས་བཀང་བའི་དཔེ་དང་། སོ་མ་རང་ཏང་ལྷུག་པ་ནི་རྔ་མོའི་དཔེ་དང་། རླུང་གི་རྣལ་འབྱོར་ལ་ བརྒལ་ནས་རང་གི་གཞུང་བསྟན་པ་ནི་ཤིང་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དཔེ་དང་།རེ་དོགས་མེད་པ་བུ་ཆུང་གི་དཔེ་དང་། རང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་གཞན་ལ་བསྟན་དུ་མེད་པ་གཞོན་ནུ་མའི་བདེ་བའི་དཔེ་དང་། ཡུལ་གྱི་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པ་ཨུཏྤལའི་ དཔེ་དང་།ཉོན་མོངས་པས་མི་གནོད་པ་དུག་ཅན་སྔགས་ཅན་གྱི་དཔེ་དང་། མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་དབྱེར་མེད་པ་གླང་ཆེན་ལོམ་པའི་དཔེ་དང་། ཆོས་སྐུ་ལས་མ་གཡོས་པ་གཟིངས་ལས་འཕུར་བའི་བྱ་རོག་གི་དཔེ་དང་། ཡུལ་གཉིས་ཀྱི་སྐྱོན་གྱིས་འཆིང་བ་ནི་ཐག་པ་ ལ་སྦྲུལ་དུ་མཐོང་བའི་དཔེ་དང་།འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔས་འཆིང་བ་ནི་ཉ་དང་ཕྱེ་ལེབ་གླང་ཆེན་བུང་བ་རི་དགས་ཀྱི་དཔེ་དང་། ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པས་འདོད་ཡོན་སྤྱོད་ཀྱང་མི་གནོད་པ་ཆུ་དང་རླབས་ཀྱི་དཔེ་དང་། རྣམ་རྟོག་གློ་བུར་བ་ཆོས་སྐུ་ལ་ནུབ་པ་ཉིད་རྡུལ་གྱི་ དཔེ་དང་།དུ་མ་རོ་གཅིག་ནི་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པའི་དཔེ་དང་། ཐུག་ཕྲད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི་ནགས་ལ་མཆེད་པའི་མེ་ལྕེའི་དཔེ་དང་། གང་ལ་ཞེན་པ་འགལ་བ་ནི་ཏིལ་གྱི་ཤུན་པའི་དཔེ་དང་། དབང་པོའི་མངོན་སུམ་དང་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་འདྲ་ལ་མི་འདྲ་བ་ནི་ཕག་ དང་གླང་པོའི་དཔེ་དང་།རིག་པ་མེད་ཀྱང་འགྲོ་དོན་བྱེད་པ་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའི་དཔེ་དང་། སྣོད་རྟག་པའམ་དྲན་དུ་མ་བཏུབ་ཀ་ལ་ཀུ་ཏའི་དཔེ་དང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རོ་མ་སྟོར་བ་ནི་ལན་ཚྭ་ཆུ་ལ་ཐིམ་པའི་དཔེ་དང་། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དབྱེར་མེད་པ་ནི་ཆུ་ནང་ གི་མར་མེའི་དཔེ་དང་།སྣ་ཚོགས་ཆོས་སྐུ་ལས་མ་གཡོས་པས་རྒྱལ་པོ་ལ་སྒྱུ་མ་བསྟན་པའི་དཔེ་དང་། རིག་པ་ཟས་སུ་ཟོས་པ་ཆུང་མས་ཁྱོ་ཟོས་པའི་དཔེ་དང་། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྡོམ་པ་མེ་ཤེལ་ཆུ་ཤེལ་གྱི་དཔེ་དང་།
我來為您翻譯這段藏文: 那三十五種是: 見解不變如掌中物的比喻 行為迷亂與不迷亂無別如水中置水的比喻 超越修行執著而顯示自宗如懷抱幻化網的比喻 果位不可言說如虛空的比喻 心性如如意寶珠的比喻 其功德四種瑜伽如虛空的比喻 若證悟不間斷禪定如滿水瓶的比喻 自然放鬆如野騾的比喻 超越氣功而顯示自宗如樹瑜伽的比喻 無希畏如小孩的比喻 自己雖已體驗卻不能示他人如少女之樂的比喻 不為境塵所染如蓮花的比喻 煩惱不能害如持咒毒者的比喻 等持與后得無別如大象嬉戲的比喻 不離法身如船上飛鴉的比喻 二境過失所縛如繩見為蛇的比喻 五欲功德所縛如魚、蛾、象、蜂、鹿的比喻 證悟法性雖受用欲塵亦無害如水波的比喻 分別念暫時融入法身如塵埃的比喻 多即一味如水中置水的比喻 相遇瑜伽如林中蔓延火焰的比喻 執著任何皆相違如芝麻殼的比喻 根識現量與瑜伽現量相似而不同如豬與象的比喻 雖無分別仍利益眾生如如意寶珠的比喻 器不堅固或不堪憶持如迦羅俱胝的比喻 不失法性之味如鹽溶於水的比喻 心與心所無別如水中燈火的比喻 種種不離法身如向王示現幻術的比喻 覺性為食如妻吃夫的比喻 輪迴與涅槃俱生誓言如日光寶珠水晶的比喻
འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྡོམ་པ་མེ་ཤེལ་ཆུ་ཤེལ་གྱི་དཔེ་དང་། ཆོས་སྐུ་ བློས་རེག་རེག་འདྲ་སྟེ་མི་རེག་པ་ནི་གདོལ་པའི་རིག་བྱེད་ཀྱི་དཔེ་དང་།ལོངས་སྐུ་མ་རྟོགས་ཀུན་ཏུ་རུ་ལ་འཚོལ་ན་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུའི་དཔེ་དང་། བཞི་པའི་མན་ངག་རྟོགས་ན་ཟླ་བའི་ནོར་བུའི་དཔེ་དང་། སྤྲུལ་སྐུ་རྟོགས་ནས་སེམས་ཡན་པར་གླང་པོ་ཆེ་སྐྱོང་བའི་དཔེ་དང་། ངོ་བོ་ དབྱེར་མེད་པར་རྟོགས་ན་ཆུ་བུར་གྱི་དཔེའོ།། །།དཔེ་དེ་རྣམས་གསལ་བར་བྱ་བ་ནི། དང་པོ་ཁོ་ན་དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་ལྟ་བ་རྟོགས་བྱ་མ་ཡིན་པ་རྟོགས་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཇི་སྙེད པ་ཅིག་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཤེས་དགོས་སོ།།འདི་ལ་བརྗོད་བྱ་མང་པོ་ཡོད་དེ་བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་ཐ་མ་དང་འབྲིང་དང་རབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཐ་མ་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་ལྟ་བ། བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་བསྒོམ་པ། སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་ འབྲས་བུའོ།།རྣལ་འབྱོར་འབྲིང་པོ་ན་རེ། རྣལ་འབྱོར་ཐ་མ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབའ་ཞིག་ལ་མིང་དུ་བཏགས་པའོ། །རྣམ་རྟོག་དེ་ཡང་དྲན་པ་ཙམ་ཡིན་པས་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་དང་། མན་ངག་གིས་དྲན་མེད་མྱོང་བ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་། སྐྱེ་མེད་ས་ བསྟན་པས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་།བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་རྟོགས་པས་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་དང་། བསམ་དུ་མེད་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤིན་དུ་རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱིངས་དེ་དག་མན་ངག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་རྣལ་འབྱོར་འབྲིང་པོ་ཞེས་བྱའོ། ། རྣལ་འབྱོར་རབ་ན་རེ། རྣལ་འབྱོར་འབྲིང་པོས་ཡེ་ཤེས་སུ་མིང་དུ་བཏགས་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དྲན་པ་དང་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་ཟུང་འཇུག་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། གང་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པ་དེ་སྟོང་ཉིད་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང དགག་ཏུ་མེད་པ་དེ་བཏང་སྙོམས་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ།གང་གིས་བློས་མི་རིག་པ་བསམ་དུ་མེད་པས་རྒྱུན་ཆད་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའོ། །དེ་ཡང་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་དེ་དག་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པས། གང་ཡང་གཉིས་པོའི་སྦྱར་བའི་ནུས་པ་དེས། འཁོར་བ་ རྣམ་པ་གསུམ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གསུམ་ནི་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྲུལ་པའོ།།སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 輪迴與涅槃俱生誓言如日光寶珠水晶的比喻。法身似乎可以被心智觸及卻不可觸及如旃陀羅明咒的比喻。報身未證悟而到處尋求如海市蜃樓之水的比喻。若證悟第四要訣如月亮寶珠的比喻。證悟化身後心如放養大象的比喻。證悟本性不二如水泡的比喻。 對這些比喻的詳細解釋是:首先,應當瞭解三世諸佛的密意見解非所證而應證。也就是說,應當了知輪迴、涅槃等一切諸法皆無二性。關於這點有許多所詮,應當從上師處領會。 就下、中、上三種瑜伽而言:下等瑜伽是見解現空不二,修持樂空不二,果位三身不二。中等瑜伽師說:下等瑜伽僅是對分別唸的假立名稱。這分別念也只是念想而已,故有如鏡之智慧;由竅訣而離念體驗即平等性智慧;由顯示無生而有妙觀察智慧;由證悟離作而有成所作智慧;由不可思議極清凈而有法界極清凈智慧,通過竅訣體驗這些,稱為中等瑜伽。 上等瑜伽師說:中等瑜伽所假立為智慧的,只是如幻的念想與無作意不可分的雙運極不住而已。無念無作意即是空性極不住,無生不可遮即是舍心極不住,心智不能了知不可思議即是斷流極不住。又因這些極不住與無作意不可分離,由此二者結合之力,三種輪迴與三種涅槃皆是心與智慧的幻化。而心與智慧之本質即是無實體性。
།དངོས་པོ་མེད་པས་ནི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་གནས་པར་མི་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་པ་ངན་པ་ འདི་ལ་གནས་པར་མི་བྱ་ལ།སེམས་ཉིད་དྲན་མེད་ཤེས་བྱ་ཡིན་པས་གནས་པར་མི་བྱེད་པས། འཁོར་བར་མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་མི་གནས། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ཡང་དྲན་པ་དང་དྲན་མེད་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོགས་པར་འགྱུར་གྱི། དཔེར་ན་བུད་ ཤིང་མ་ཟད་ཀྱི་བར་དུ་མེ་གནས་པར་འགྱུར་གྱི།བུད་ཤིང་ཟད་པ་དང་མེ་ལ་གནས་མེད་པ་བཞིན་དུ། དྲན་དང་དྲན་མེད་མ་ཟད་པར་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་གནས་པར་འགྱུར་གྱི། དེ་གཉིས་རྨི་ལམ་གྱི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལོང་བ་ ལྟ་བུ་ཡིན་པས་བརྗོད་དུ་མེད་པ།ཀྱེ་ལགས་གང་སྨྲས་བརྫུན་པ་ལོང་བ་བོར་ལ། སེམས་ལ་སྣང་བ་ནི་རྐྱེན་བག་ཆགས་ལ་རག་ལུས། སེམས་ལ་སྟོང་པ་ནི་ལྟོས་པའི་ཆོས་ལ་རག་ལུས་སེམས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་གཉིས་ལ་རག་ལུས་པས། སྣང་བ་དང་། སྟོང་པ་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་ པ།གང་ལ་ཞེན་པ་ཡོད་པ་དེ་ཡང་ཐོང་། ཞི་བསྡུས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་ཐུག་ཕྲད་དུ་རྟོགས་པས། རྟོགས་པར་གྱུར་ན་དེ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་བླ་ན་མེད་པས་བརྡ་དང་ཐབས་ཀྱིས་བསྟན་ཡང་རྟགས་དེ་མ་ཡིན། དཔེར་ན་བྲམ་ཟེ་མ་ཡིན་པ་བོས་ ཤིག་བྱས་པས།གཞན་ནི་ངོས་བཟུང་བ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། དེས་གཞན་ཞིག་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པས། དེ་ལས་གཞན་ཞིག་སུས་ཀྱང་ཤེས་མི་འགྱུར། །དེ་ཡང་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་དང་། བསམས་པའི་ཤེས་རབ་དང་བསྒོམས་པའི་ཤེས་རབ་སྐུ་གསུམ་ ཤེས་པས་ཀློག་པ་དེ་ཡིན་འཛིན་དང་བསྒོམ་པ་དེ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཉིད་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་འགྱུར་བ་མེད་པ། སྲིད་པ་ཆགས་པ་དང་དེའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱང་དེ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པས། བསྟན་བཅོས་སྙིང་ལས་འཆང་བའང་དེ་ཡིན་ནོ། །བླ་མ་དམ་པས་བརྡ་དང་ཐབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་ལྟ་བ་མཚོན་ན།གཞན་རྣམ་རྟོག་ཡིད་ལ་བྱས་པས་ལྟ་བ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི་མ་རྟོགས་པས། དེ་མི་མཚོན་པའི་ལྟ་བ་ཡོད་མིན་ཏེ། འོ་ན་ཡིད་ལ་བྱས་པའི་ལྟ་བ་དེ་རྟོགས་སུ་རུང་བ་ཡིན་ན་ཤེས་བྱ་ཡིན་ལ། མ་རྟོགས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ནོ།
我來為您翻譯這段藏文: 由無實體故不應住于非實體,法性無生故不應住於此等噁心所,心性本無念是所知故不應住,故不住輪迴亦不住涅槃。無生也是依靠念與無念而得證悟,譬如薪柴未盡時火得以安住,薪柴耗盡則火無所住,如是念與無念未盡時,無生得以安住。知此二者如夢幻,因無生無所緣故如盲人般不可言說。 咄!所言皆虛妄,應捨棄盲目。心中顯現依賴緣起習氣,心中空性依賴相對之法,心無生依賴此二者,故顯現、空性與無生,對任何執著都應放下。由直接證悟一切寂靜法無作意,若有所證即是如此。因無作意無上故,雖以表示方便示現,但非其相。譬如說”召非婆羅門”,無有他法可執取,如是彼亦非所知境,故無人能知其他。 又由聞慧、思慧、修慧了知三身,是為讀誦、執持與修習。此即無始以來不變,有情執著及其論典亦不離此,故於心中持論典亦是如此。若殊勝上師以表示方便門顯示無作意見解,其他分別作意見解不變即是未證悟,故無不顯示之見解。若然,作意見解若可證即是所知,若未證即是煩惱。
།དེ་བས་ ན་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་དང་དངོས་ཀྱི་བླ་མས་བརྡ་དང་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་བསྟན་དུ་ཡོད་པས།འོན་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་བླ་མའི་ཞལ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན། བརྒྱུད་པའི་བླ་མས་བརྡས་བསྟན་ལ། །དངོས་ཀྱི་བླ་མས་ནི་ཐབས་ཀྱིས་རྟོགས་པ། སྙིང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གནས་ པས།བརྒྱུད་པའི་བླ་མས་སྨྲས་པ་དངོས་ཀྱི་བླ་མའི་གང་གི་སྙིང་ཞུགས་པ། དཔེ་ཅི་དང་འདྲ་ཞེ་ན། ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའམ། ནོར་ལྷ་བསྒྲུབས་པའི་སྐྱེས་བུའི་ལག་པའི་མཐིལ་ནས་ཅི་བསམས་པ་འགྲུབ་པ་དེ་བཞིན་དུ། ལྟ་བ་འགྱུར་བ་མེད་པ་རྟོགས་ན། ཟད་པ་མེད་ ཅིང་འཕེལ་བ་མེད་པས།ལག་པའི་མཐིལ་དུ་གནས་པའི་གཏེར་མཐོང་འདྲ།། །།ད་ནི་ལྟ་བ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྤྱོད་པ། ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་གི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་འཁྲུལ་པ་དང་མ་འཁྲུལ་པ་གཉིས་སུ་སྣང་ཡང་། གཉུག་མའི་ངང་དུ་ གཉིས་སུ་མེད་དོ།
我來為您翻譯這段藏文: 因此,傳承上師和直接上師可以通過殊勝的表示和方便來教導,然而一切唯依上師之面。傳承上師以表示教示,直接上師則以方便令悟,安住於心輪中。傳承上師所說入于直接上師之心者,譬如何物?如同如意寶珠,或如成就財神之人掌中所想皆成,如是若證悟不變見解,則無盡無增,如同掌中見寶藏。 今當以水注水之喻,說明證悟見解瑜伽士之行為。雖現為迷亂與不迷亂二者,然于本性中無二。
།བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་གཉུག་མ་རྣལ་མ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡོད་པ་དེ་མ་མཚོན་པའི་དུས་སུ་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་རྟོགས་ན། གཉུག་མའི་རང་བཞིན་བྱས་པས་མ་མཚོན་པར། །གཉུག་མ་མ་བཅོས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱིངས་དེ་ ཉིད་བརྡ་ཡིས་མ་མཚོན་པར་སྒྲ་དང་ཐ་སྙད་ཀྱིས་མཚོན་པ་ཙམ་འཁྲུལ་པས།འདི་གཙང་འདི་མི་གཙང་འདི་དགེ་འདི་མི་དགེ་ལ་སོགས་པ་བསླབས་ཤིང་བཅོས་པས་བུས་པ་བསླུས་པས་ན། འཁྲུལ་པས་བུས་པ་བསླུས་ཞེས་མདའ་བསྣུན་སྨྲ། །དོན་དམ་པའི་ལྷན་ཅིག་ སྐྱེས་པ་དེ་བསྒོམ་དུ་ཡང་མེད་ལ།དེ་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཡང་མེད་པས། བསམ་གཏན་མེད་ཅིང་རབ་ཏུ་བྱུང་བའང་མེད། །འོ་ན་ཡུལ་དང་ཡུལ་གྱི་དགའ་བ་སྤང་དགོས་སམ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་གྱི། དྲན་པའི་ཁྱིམ་ན་གནས་ཤིང་དྲན་མེད་ཀྱི་ཆུང་མ་ཤེས་རབ་མ་རྣམ་པ་ གསུམ་དང་མ་བྲལ་བར།ཁྱིམ་ན་གནས་ཤིང་ཆུང་མ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །འོ་ན་ཕྱིའི་ཡུལ་ནི་འདོད་ཡོན་ལྔ། ནང་གི་ཡུལ་ནི་དྲན་པས་མི་འཆིང་ངམ་ཟེར་བ་ལ་རྟོགས་ན་གྲོལ་བས། གང་ཞིག་ཡུལ་གྱི་དགའ་བས་བཅིངས་པས་མི་གྲོལ་ན། དེ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱས་ ནས་འབད་པ་བྱས་པས།མདའ་བསྣུན་ངས་ནི་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་ཡིན། །ཞེས་སྨྲ། གལ་ཏེ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་རྟོགས་ན། ཡིད་ལ་བྱས་པའི་བསམ་གཏན་བྱ་མི་དགོས་པས། གལ་ཏེ་མངོན་དུ་གྱུར་ན་བསམ་གཏན་ཅི། ། ཡང་ན་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བསམ་གཏན་བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་པས་མ་རྟོགས་ན། ཡིད་ལ་བྱས་པ་ཡལ་བས། གལ་ཏེ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་ན་མུན་པ་འཇལ། །དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་ས་དང་། གནས་ས་དང་། འགག་ས་ནི་དོན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་རྟོགས ན།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ནི། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་དྲན་པ་དང་བཅས་པ་ཞིག་ཡིན་ནམ། དྲན་པ་མེད་པ་ཞིག་ཡིན་ནམ་ཞེན་མ་ཡིན་གྱི། དངོས་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བསམ་གཏན་སེམས་མ་ལུས་པ་ཡོད་པ་ངོ་ མ་ཤེས་པས།མདའ་བསྣུན་འོ་དོད་རྟག་ཏུ་འབད་པར་བྱེད། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་རིག་ལ་དེས་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིར་འགྱུར་བས་གང་ཞིག་བླངས་ནས་སྐྱེ་ཤིའི་གནས་གྱུར་པ། མ་རིག་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཡལ་བའི་དུས་སུ་མ་རིག་པ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པས་ བློས་མ་རེག་པས་དོན་དམ་པ་ཡིན་པས།དེ་ཉིད་བླངས་ནས་བདེ་ཆེན་མཆོག་སྒྲུབ་བྱེད་ཅེས། དེ་ཡང་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་བརྡའི་སྐད་དུ་སྐད་སྤྲུལ་སྐུའི་སང་བ་ལོངས་སྐུ། མཐོན་པོའི་ཆོས་སྐུ།
我來為您翻譯這段藏文: 凡夫各別之人有本然天成俱生,在未被指示時若能證悟無作意,本然自性不以造作而指示。本然無改自性本凈之界,非由表示而指示,僅以聲音言詞指示即為迷亂。此凈此不凈、此善此不善等,以學習造作而欺騙愚者,故說”以迷亂欺騙愚者”,此乃箭師所言。 勝義俱生既不可修,亦無勝過彼者,無禪定亦無出家。若問是否應當斷除境及境之喜樂?非也。住于正念之家,不離無念之妻三種智慧女,住於家中與妻子同在。若問外境為五欲,內境為正念豈不束縛?若證悟則解脫,若為境之喜樂所縛則不解脫。於此作意精進,箭師言:“我知此理。” 若證得相續不斷之四禪,則不需作意之禪定,若已現前何需禪定?或者,若未能證解殊勝上師所示之相續不斷禪定,則作意消失,若成隱晦則測量黑暗。 若證悟一切法生處、住處、滅處即是義之俱生自性,此俱生自性是否為具念或無念?非也。非有非無。因不識相續不斷禪定一切心之存在,箭師常作哀號精進。 一切眾生以無明而生老病死,取此而成生死處。當彼無明於法界中消融時,無明即是法身,心不能觸及故為勝義,取此而成就大樂勝果。又,彼不為泥垢所染之大樂,以表示語言即化身之光明、報身、至高法身。
དེ་ཡང་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་བརྡའི་སྐད་དུ་སྐད་སྤྲུལ་སྐུའི་སང་བ་ལོངས་སྐུ། མཐོན་པོའི་ཆོས་སྐུ། མ་རྟོགས་པས། སྐད་གསང་མཐོན་པོས་མདའ་བསྣུན་སྨྲ་ བྱེད་ཀྱང་།།ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་རང་ལ་ཡོད་པ་ངོ་མ་ཤེས་པས། བྱོལ་སོང་འཇིག་རྟེན་མི་གོ་ཇི་ལྟར་བྱ། གོ་ཞིང་རྟོགས་ན་བསམ་དུ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། བསྒོམ་པ་དང་བསམ་པ་དང་། དྲན་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པས། དོན་དམ་པ་ ནི་བསམ་བསྒོམ་ལས་འདས་པས།བློས་མ་རེག་པའི་དབྱིངས་དེ། བསམ་གཏན་བྲལ་བས་ཅི་ཞིག་བསམ་དུ་ཡོད། །འོ་ན་བསམ་དུ་མ་བཏུབ་པ་ན། སློབ་དཔོན་དང་སློབ་བུ་བཤད་པའི་འབྲེལ་པ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། བློའི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་བས་ཚིག་གིས་བརྗོད་པར་ མི་ནུས་པས།བརྗོད་དུ་མེད་གང་ཇི་ལྟར་བཤད་དུ་ཡོད། །བཤད་པར་བྱེད་ན་དྲན་དགོས་ཏེ། དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་འཁོར་བ་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་ཡལ་བར་མ་ཤེས་པས། སྲད་པའི་ཕྱག་རྒྱས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་བསླུས། །དྲན་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡལ། གཉུག་ མའི་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་པས།རང་བཞིན་གཉུག་མ་སུས་ཀྱང་བླངས་པ་མེད། །གཉུག་མ་རྣལ་མ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ། །རྒྱུད་གསུམ་མམ་ལྔ་མེད། ཕྱི་ནང་གསང་སྔགས་མེད། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་མེད་པས། རྒྱུད་མེད་སྔགས་མེད་བསམ་ བྱ་བསམ་གཏན་མེད།།བསྒོམ་པ་བསམ་པ་དྲན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད། །དེ་ཀུན་རང་ཡིད་འཁྲུལ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་ལ་སོགས་པའི་དྲི་མ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་ལ། བྱས་པའི་བསམ་གཏན་གྱིས་བསླད་དུ་མི་བཏུབ་པས། རང་བཞིན་དག་པའི་ སེམས་ལ་བསམ་གཏན་དག་གིས་མི་བསླད་དེ།དབང་གི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདེ་བས་ལུས་དང་སེམས་དང་སྣང་བའི་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཡང་གློ་བུར་བ་ཡིན་པས་བདག་ཉིད་བདེ་ལ་གནས་ཤིང་གདུང་བར་མ་བྱེད་ཅིག་།དེ་ལ་མ་འཁྲུལ་པ་ཚངས་པ་དགུའི་མན་ངག་ བསྟན་པར་བྱའོ།།དེ་དག་གང་ཞེ་ན། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། དོན་གྱི་ལུས་དང་། དོན་གྱི་ངག་དང་། དོན་གྱི་ཡིད་དང་། དེ་དག་དབྱེར་མེད་པའོ། །ཚོགས་ ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ།ཕྱི་དང་ནང་དང་གསང་བའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 彼不為泥垢所染之大樂,以表示語言即化身之光明、報身、至高法身。因未證悟,箭師雖以高聲宣說,三界眾生不識自有,畜生世間不解如何? 若問已解已證是否可思?修習、思維、憶念皆為分別,勝義超越思修,心不能觸及之界,離禪定故有何可思? 若問不可思時,上師與弟子是否有說法之聯繫?因非心境故不能以言詞表述,不可言說者如何可說?若欲說則需憶念,憶念分別即為輪迴,不知其消融,貪慾手印欺誑一切眾生。 憶念自然消融,非本然所知,本然自性無人取得。于本然天成俱生中,無三續或五續,無外內密咒,依此無能修所修,無續無咒無所思無禪定。 修習、思維、憶念、作意,皆是自心迷亂之因。能知所知等垢自性清凈,不可為造作禪定所染污,自性清凈心不為禪定所染。 雖以灌頂體驗之樂而經歷身心顯相之樂,然為暫時,自身住樂勿生苦惱。於此當示九種清凈教授。 彼等為何?即會供輪、事業手印、法手印、大手印、誓言手印、義身、義語、義意及彼等無別。于會供輪有外、內、密。
།ཕྱི་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཕོ་མོ་ཡབ་ཡུམ་ཚོགས་པའི་དུས་སུ་ཟ་ཞིང་འཐུང་ལ་གཉིས་སྤྲོད་དགའ་ཞིང་། ལུས་ལྷའི་འདུ་ཤེས་དང་། ངག་སྔགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང་། སེམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང་མ་བྲལ་ བར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྒོམས་པས།རྟག་ཏུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཁོར་ལོ་འགེངས། །འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཇི་བཞིན་པ་རྟོགས་ན། ཆོས་འདི་ལྟ་བུས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་འགྲུབ་འགྱུར་ཏེ། དེ་མ་རྟོགས་ན། རྨོངས་པའི་ མགོ་བོར་རྡོག་པས་མནན་ནས་སོང་།ནང་གི་ཚོགས་ནི་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་ཤ་ལྔ་ནི་ཟ་ལ། རྡོ་རྗེ་ཆུ་འཐུང་གི་མན་ངག་གིས་འཐུང་ལ། བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པས་ཟ་ཞིང་འཐུང་ལ་གཉིས་སྤྲོད་ཀྱིས་དགའ་ཞིང་། འཁོར་ལོ་རིམ་པ་ བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བདེ་བས་འགེངས་པས་ན།རྟག་ཏུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཁོར་ལོའི་འགེངས། །ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་མན་ངག་རྟོགས་ན། ཆོས་འདི་ལྟ་བུས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་འགྲུབ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་མ་རྟོགས་ན་རྨོངས་པ་འཇིག་ རྟེན་མགོ་བོར་རྡོག་པས་མནན་ནས་སོང་།གསང་བའི་ཚོགས་ནི་ཟས་སུ་དྲན་པ་ཟ། སྐོམ་དུ་དྲན་པ་འཐུང་ལ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དབྱེར་མེད་པས། ཟ་ཞིང་འཐུང་ལ་གཉིས་སྤྲོད་ཀྱི་དགའ་ཞིང་། དྲན་དང་དྲན་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིན་པ་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལོངས་ སྐུ་བློས་མ་རེག་པ་ཆོས་སྐུ་ཡིན་པས།རྟག་ཏུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཁོར་ལོ་འགེངས། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ཡང་དག་པར་རྟོགས་ན། ཆོས་འདི་ལྟ་བུས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་འགྲུབ་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཉིད་བློ་ལས་འདས་པ་མ་རྟོགས་པས། རྨོངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ མགོ་བོར་རྡོག་པས་མནན་ནས་སོང་།ད་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་དཔེ་དོན་གཉིས་ལ། དཔེ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་གཞན་གྱིས་བཤད་ཟིན་ཏོ།
我來為您翻譯這段藏文: 外者,瑜伽士男女雙運之時飲食交歡,不離身為天尊之想、語為咒語之想、心為真如之想,修習生起次第,常常反覆充滿輪。若如實證悟金剛乘生起次第等果,以如是法成就他世;若未證悟,則愚癡之頭為靴所踏而去。 內供者,食五甘露五肉,依金剛飲水教授而飲,樂空不二故飲食交歡,依次第以菩提心之樂充滿輪,故常常反覆充滿輪。若證殊勝方便教授,以如是法成就他世;若未證如是法,則愚癡世間之頭為靴所踏而去。 密供者,以念為食,以念為飲,無生不二故飲食交歡,念與念為化身,無生為報身,心不能觸為法身,故常常反覆充滿輪。若正證如是法性,以如是法成就他世;若未證超越心識之法性,則愚癡世間之頭為靴所踏而去。 今於事業手印之喻義二者,喻事業手印他人已說。
།དོན་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི། རང་གི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཐིག་ལེ་རྣམ་པ་བཞི། དེ་ཡང་མན་ངག་གིས་བསྟན་པའི་དུས་སུ་དྲན་ པའི་ཐིག་ལེ་འཁོར་བ།དྲན་པ་མེད་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པས། བློ་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་དུས་སུ། བླ་མའི་མན་ངག་གི་རྣམ་རྟོག་མི་རྒྱུ་རིག་པ་མི་རྒྱུ་བས། གང་དུ་རླུང་དང་སེམས་ནི་མི་རྒྱུ་ ཞིང་།།དུས་དེ་ལ་དྲན་པའི་ཉི་མ་སྣང་བ་མི་འཇུག་།དྲན་པ་མེད་པ་ཟླ་བ་མི་སྣང་བ་མི་འཇུག་པས། ཉི་མ་ཟླ་བ་འཇུག་པ་མེད་གྱུར་པ། །ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་ལ། །མན་ངག་བསྟན་པའི་དུས་སུ་སེམས་དལ་སོས་ཡིན་ལ། དྲན་དང་དྲན་མེད་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་དབུགས་དབྱུང་བ་དང་།སྐྱེ་བ་མེད་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་དབུགས་དབྱུང་བ་དང་། བློ་ལས་འདས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དབུགས་དབྱུང་བས། མི་ཤེས་པ་དག་གནས་དེར་སེམས་ནི་དབུགས་དབྱུང་ཞིག་བླ་མ་དང་སློབ་མའི་མན་ངག་བསྟན་དུ་བཏུབ་པས། མདའ་ བསྣུན་གྱིས་ནི་མན་ངག་ཐམས་ཅད་བསྟན་ནས་སོང་།།དཔེའི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། དོན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་གཉིས་ལ། དཔེའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་གཞན་གྱིས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དོན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི། ཆོས་མ་ལུས་པ་སེམས་ལ་བསྡུས། དེ་ཡང་སེམས་རྩ་གསུམ་ ལའོ།།དྲན་པའི་རྩ་ནི་རོལ་མོ་མཁན་དང་འདྲ་བས་ལ་ལ་ནཱའོ། །དྲན་པ་མེད་པའི་རྩ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་པས་ར་ས་ནཱ་དེ་གཉིས་ལས་གཞན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ངོས་བསྟན་ཡོད་ལ་ངོས་གཟུང་མེད་པས་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 義事業手印者,自身菩提心明點有四種。複次,于教授示現之時,有念之明點輪迴。由於未作意無念涅槃無生之相,未作意超越心識之相之時,上師教授無分別念轉,覺性不轉,故於彼處風心不轉。 其時有念之日光明不入,無念之月光明不入,故日月不入。于所知非所知,教授示現之時心安閑,有念無念即如來氣,無生即金剛持氣,超越心識即大樂氣,故無知者于彼處心當出氣。上師與弟子教授可示,故以箭射示一切教授而去。 于喻法手印與義法手印二者,喻分手印他人已說。義法手印者,攝一切法於心,複次心於三脈。有念脈如樂師故為左脈(拉拉那),無念脈住等性故為右脈(惹薩那),此二者之外,無生相可示而無所緣故為中脈(阿瓦度帝)。 註:對於梵文專有名詞的轉寫: ལ་ལ་ནཱ (la la nā) = ललना (lalanā) - 左脈 ར་ས་ནཱ (ra sa nā) = रसना (rasanā) - 右脈 ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི (a wa dhū tī) = अवधूती (avadhūtī) - 中脈
།དེ་ལས་དྲན་པ་དང་མ་དྲན་པ་བྱུང་ཡང་དབྱིངས་ དེ་ལ།གཉིས་སུ་མི་བྱ་གཅིག་ཏུ་བྱ་བ་སྟེ། །དྲན་པ་སྐུའི་རིགས། དྲན་མེད་གསུང་གི་རིགས། སྐྱེ་མེད་ཐུགས་ཀྱི་རིགས། དབྱིངས་དེ་ལ་ཐ་མི་དད་པས། རིགས་ལ་བྱེ་བྲག་དག་ཏུ་མ་བྱེད་པར། དྲན་པ་ལ་ཆགས་ན་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་རྒྱུ། དྲན་མེད་ལ་ཆགས་ན་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་རྒྱུ། སྐྱེ་མེད་ ལ་ཆགས་ན་གཟུགས་མེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ།སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན་པས་དེ་ལ་ཡང་དག་ཏུ་མི་འཛིན་པས་ན། ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་འདི་ཐམས་ཅད་ནི། དེའི་ཕྱིར་བློས་མ་རེག་པའི་བདེ་བ་བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་པ་དེ་ལ་ཆོས་མ་ལུས་པ་དེའི་དང་ལས་མ་གཡོས་པས་ འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་གཅིག་ཏུ་ཁ་དོག་སྒྱུར་ཅིག་དང་།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་ནི་དཔེས་མཚོན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱིས། དོན་འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་མཚོན་དུ་མེད་དེ། འོ་ན་ཡང་བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་གིས་བསྟན་མ་ཐག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་མངོན་ སུམ་རྐྱེན་གསུམ་གྱིས་མ་བསླད་པ་དེ་ནི་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གནས་པས།དེར་ནི་ཐོག་མ་བར་མཐའ་མེད། །སྲིད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ལོངས་སྐུ་གནས་པས། སྲིད་མེད་མྱ་ངན་འདས་པ་མིན། །འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ ལས་འདས་པའི་འདམ་གང་གིས་ཀྱང་མ་གོས་པས་ནི་ཆུའི་ནང་གི་ཟླ་བ་བཞིན་དུ་འདྲེས་ལ་མ་འདྲེས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཤེས་པར་བྱས་ལ་དེ་ཡང་རྐྱེན་གསུམ་གྱིས་མ་བསླད་པས།བདེ་བ་ཆེན་པོ་མཆོག་འདི་ལ། །བདག་གི་ དོན་དང་གཞན་གྱི་དོན་གཉིས་མ་གྲུབ་བས་ན།བདག་དང་གཞན་མ་གྲུབ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པས་མ་ཡིན་ཏེ། གློ་བུར་གྱི་དྲན་པས་མ་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྤྲུལ་སྐུ་དང་། དྲན་མེད་མ་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ལོངས་སྐུ་དང་། སྐྱེ་མེད་མ་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ སྐུ་དེ་ལ་བདག་དོན་དང་གཞན་དོན་དང་གཉིས་སུ་མ་གྲུབ་པས།བདག་དང་གཞན་ན་ཡོད་མ་ཡིན། །དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དཔེ་དོན་གཉིས་ལ། དཔེ་ནི་གཞན་གྱིས་བཤད་ཟིན་ཏོ།
我來為您翻譯這段藏文: 從彼處雖生有念與無念,于彼界中,不作二而成一。有念是身部種姓,無念是語部種姓,無生是意部種姓,于彼界中無差別,故於種姓莫作差別。若執著有念則為欲界因,若執著無念則為色界因,若執著無生則為無色界因。乃心之幻變,故不執為真實,三界無餘一切皆是。 因此,上師所示未被心觸及之樂,于彼一切法中不動,大貪慾當轉為一色。大手印自性清凈不可以喻表示,此義不可表示。然而,以殊勝上師教授剛示現時,瑜伽現量不被三緣所染,彼即三時平等化身住,彼處無始無中無終。輪迴與涅槃無生界中報身住,非有非涅槃。不染輪迴與涅槃二邊,如水中月融而不融,法身從上師口中了知,彼亦不被三緣所染。 於此最勝大樂中,自利與他利二者未成,以無自他之自性故非差別。無忽生之念之自性化身,無忽生之無念之自性報身,無忽生之無生之自性法身,于彼中自利與他利二者未成,故無自他。 誓言手印喻義二者中,喻已為他人所說。
།དོན་ནི་ད་ལྟར་གྱི་དྲན་པ་འདིས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མདུན་ དུ།དེའི་ཕ་རོལ་ན་དྲན་པ་མེད་པའི་སྣང་བས་ཁྱབ་པས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་རྒྱུ་བ། དེ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པ་ལས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་བཞིན་དུ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བས་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན། སྣ་ཚོགས་དེ་ཉིད་ལས་འགྲོ་དོན་མཛད་པས་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ། རང་གི་ངོ་བོ་ ལས་མ་གཡོས་པས་མི་བསྐྱོད་པ།འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་དག་དང་པོ་རྒྱུ་མེད་པ་དེ་ཉིད་རྒྱུ་གཅིག་པར་རྟོགས་པ་བྱམས་པ། མ་རྟོགས་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཐབས་སྙིང་རྗེ། རྟོགས་ནས་བྲལ་དུ་མེད་པ་དགའ་བ། དེ་ཉིད་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་བཏང་ སྙོམས།དེ་རྣམས་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྟེ་བཅུའོ། །དེ་གང་ལྟར་བལྟས་ཀྱང་དེ་ལས་མ་གཡོས་བ་ནི། མདུན་དང་རྒྱབ་དང་ཕྱོགས་བཅུ་རུ། །ཡང་ན་བསྐྱལ་ས་གང་དུ་བསྐྱལ་བ་བསྟན་པ་ནི། །རང་གི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམ་ པར་སྣང་མཛད་དང་།རང་གི་ཚོར་བས་ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་སུ་ཡོད་པས་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་དང་། དེ་ལྟར་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་དང་། ཤེས་པས་མ་རྟོགས་པས་གཞན་ པས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་མི་བསྐྱོད་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའོ།།མན་ངག་གིས་བསྟན་པ་དེ་ནི་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པ་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དང་། དེ་ཉིད་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོ་རིན་ ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་།དེ་ཉིད་བློས་མི་རེག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་དང་། དེ་ཉིད་གང་གིས་ཀྱང་མ་བཅིངས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕུང་པོ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་དང་། གང་གིས་ཀྱང་མ་བཅིངས་པའི་དེ་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡོད་པས་ རྣམ་པར་གྲོལ་པའི་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པའི་ཕུང་པོ་མི་བསྐྱོད་པ།དེ་དག་ཡེ་ཤེས་ལྔས་རྒྱས་བཏབ་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་པ་འགའ་ཙམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ།
讓我為您翻譯這段藏文: 意思是:現在的這個念頭以種種形相顯現,故在前方為毗盧遮那佛;在其彼岸,以無念之相遍滿,故為無量光佛;由此二者不可分離而如如意寶珠般生起種種,故為寶生佛;從彼種種中成辦利生事業,故為不空成就佛;從自性中不動,故為不動佛。輪迴與涅槃等,了知彼等本無因即是一因,此為慈氏;令未覺悟者覺悟是方便悲心;覺悟后不相離是歡喜;超越心智境界是舍;于彼等無作意即是金剛薩埵,共十尊。 無論如何觀察都不離彼性,即是:在前後十方。又復,說明安置之處為何處安置:于自己的覺知中顯現為色蘊即毗盧遮那;以自己的感受而有受蘊即寶生佛;以其本身具有想蘊即無量光佛;如是諸行之相為行蘊即不空成就佛;因意識未覺知故為他者,識蘊即不動佛,此為五智即世間五蘊。 口訣所示:無念無作意即是戒蘊毗盧遮那;其本身相續不斷即是定蘊寶生佛;其本身心智不及即是慧蘊無量光佛;其本身不為任何所束縛即是解脫蘊不空成就佛;于不為任何所束縛的本性中具有佛陀密意,故解脫智見蘊即不動佛。彼等由五智印持即是出世間五蘊,此唯瑜伽士少數人之境界。 註:這段文字主要講述了五方佛、十大明王以及世間五蘊與出世間五蘊的對應關係,屬於密宗教法的重要內容。翻譯儘量保持了原文的嚴謹性和準確性。
།མ་རྟོགས་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཕུང་པོ་དང་འགྲོགས་ལ། རྟོགས་ ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུང་པོ་དང་།ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུས་ཆགས་པ་དང་གྲོལ་བའི་ལམ་གཉིས་ལས། འཇིག་རྟེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་ཆགས་པའི་ལམ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་གྲོལ་བའི་ལམ་གཉིས་ལ་གནས་པས། མདུན་ དང་རྒྱབ་དང་ཕྱོགས་བཅུ་རུ།།གང་ལྟར་བལྟས་ཀྱང་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་མི་འབྲལ་བ་ཡིན་པས། གང་གང་མཐོང་བ་དེ་དེ་ཉིད། །བླ་མ་དམ་པས་བརྡས་བསྟན་པའི་དུས་སུ། རྩ་རྡུལ་ཙམ་གྱི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དོན་རྟོགས་ པས།དེ་རིང་ཉིད་དུ་མགོན་པོ་ད་ལྟར་འཁྲུལ་པ་ཆད། དྲི་བ་དང་དྲི་བའི་ལན་ནི་དྲན་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་ལ། ཅིག་ཤོས་ནི་གཏན་ཡིད་ལ་བྱར་མེད་པས། ད་ནི་སུ་ལའང་དྲི་བར་མི་བྱའོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ལུས་ལ་དཔེ་དོན་གཉིས་ལས། དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ པའི་ལུས་ནི་ཐིག་ལེ་དཀར་དམར་གཉིས་ལ་མིག་གི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་མེད།དོན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ལུས་ལ་ཡང་དཔེ་དོན་གཉིས། དཔེ་ནི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་དང་བག་ཆགས་མེད་པའོ།
我為您翻譯這段藏文: 若未證悟則與世間五蘊相伴,若已證悟則與出世間五蘊相伴。如幻般的貪執與解脫二道中,世間五蘊是貪執之道,出世間五蘊是解脫之道,安住於此二者。 於前方、後方及十方,無論如何觀察,都與無作意的真如不相離,因此所見之一切皆是真如。在殊勝上師以表示教示之時,無有絲毫疑慮地如實了悟其義,故今日怙主現前之迷亂已斷。 問與答僅是念頭而已,其他則完全無需作意,故今後不必向任何人詢問。 俱生身有比喻與實義二者:比喻的俱生身是指白紅明點二者,其中無有眼根等;實義的俱生身也有比喻與實義二者,比喻是指有習氣與無習氣。 註:我已按照要求完整直譯,保持了原文的結構,未作省略或意譯。這段文字主要論述了證悟與未證悟的狀態、世間與出世間五蘊的關係,以及俱生身的概念。
།བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་ བལྟས་བའི་དུས་སུ།ལུས་དེ་ལ་ཤ་ཁྲག་དང་དབང་པོ་གང་ཡང་མེད། བག་ཆགས་མེད་པ་དཔེའི་ལུས་ནི་རང་གིས་མ་ཕྱིན་པའི་སར་ཡིད་ཀྱིས་བལྟར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་གཟུགས་མེད་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་མེད། དེ་དག་གིས་མ་མཚོན་པའི་ དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་འདུ་ཤེས་པས་དུས་གསུམ་རྩ་བ་དང་བྲལ་ལ་གནས་པ་དོན་གྱི་ལུས་ནི་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་པས།དབང་པོ་གང་དུ་ནུབ་འགྱུར་ཞིང་། །དེ་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་བགྱི་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པས་རང་གི་ངོ་ བོའང་ཉམས་པར་འགྱུར།དེ་ལྟར་དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་མ་རྟོགས། ཡིད་ལ་བྱས་པ་འདི་དག་གིས་འཁོར་བ་ལས་ཐར་པ་མི་ཐོབ་པས། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་ཡིན། དོན་དམ་ནི་ཡིད་ལ་བྱར་མི་བཏུབ་ པས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྟོགས་ན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་པས།གྲོགས་དག་དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ལུས། །དེ་ཡང་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་དམ་པའི་ཞལ་གྱི་བརྡས་བསྟན་མ་ཐག་ཏུ་དངོས་ཀྱི་བླ་མ་ཡིད་ཀྱི་བརྡས་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་བ་དེ། དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་མ་ དྲི་བར།དོན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བླ་མ་དམ་པ་ལ་རག་ལུས་པས། བླ་མ་དམ་པའི་ཞལ་ལ་གསལ་བར་དྲིས། །ད་ལྟར་གྱི་ངག་ནི་དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་དང་ཡིད་དང་རླུང་རྒྱུ་བ་ལས། བརྗོད་བྱས་དོན་ཇི་བཞིན་པ་ཚོལ་བ་ཡིན་གྱི། ཇི་བཞིན་པ་དེ་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་པ། དེ་ཡང་དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དབང་གིས་ཐིག་ལེ་དཀར་དམར་གྱི་བར་ན་ཡིད་ཀྱི་རླུང་མི་རྒྱུ་བའི་དུས་སུ་སྣང་བ་ནི་ནུབ། སྟོང་པ་ནི་མ་ཤར་བ་དེ་བཞིན་དུ། དོན་དམ་པའི་ངག་ལ་ཡིད་དང་སེམས་དང་རིག་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དྲན་པའི་རླུང་མི་རྒྱུ། ཡིད ནི་གར་འཆི་རླུང་གར་དེངས།།དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་སྐུའི་རྣམ་པའི་གཞིར་གྱུར་པས། ས་སྟེང་འདི་ན་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་གནས། །གང་དུ་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། དཔེའི་ཐིག་ལེ་དཀར་དམར་གཉིས་སམ་ཉི་ཟླའི་བར་ན་བརྗོད་དུ་མེད་དེ། དོན་གྱི་ཐིག་ལེ་དྲན་ དང་དྲན་མེད་ཀྱི་མཚམས་སུ་ཤེས་པས།དེ་ནི་རྨིས་པས་མཚམས་སུ་ཡོངས་ཤེས་བྱ། །དེ་ཡང་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཟབ་པ་དང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཤེས་པས། གཏི་མུག་རྒྱ་མཚོ་འཆད་པས་གང་ཤེས་པ། །ད་ལྟར་གྱི་སེམས་ནི་རྐྱེན་དང་བག་ ཆགས་ལ་སོགས་པས་བསྒྱུར་བའི་ཕྱིར་ན་དཔེ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།
我為您翻譯這段藏文: 有習氣時,當意識觀察色相之時,該身體中無有任何血肉與根門。無習氣的比喻之身,因為不能以意識觀察未曾去過的地方,故無意識之色相,因此無有根門。 由於將未被這些表示的三時平等性認知為離於三時根本而安住,實義之身是由傳承殊勝上師所教示。諸根歸於何處,其中的我與我所等自性皆不成立,故自性也將衰損。 如是三世諸佛的不作意之密意未能證悟,由於這些作意不能從輪迴中獲得解脫,故是惡友。勝義諦不可作意,若證悟俱生性則是善知識,故諸友這即是俱生身。 一旦傳承殊勝上師以表示教示,現前上師以意表示令無疑慮,不必詢問比喻的俱生性,因為實義的俱生性依賴殊勝上師,故當明確請問殊勝上師。 現在的語言是從元音、輔音、意識和氣的執行中,尋求所詮如實之義,而如實性非所詮。又由比喻俱生的力量,當白紅明點之間意氣不行時,顯相即滅,空性未生起之時,如是勝義語中意識、心、覺性和識的念氣不行。意識往何處死,氣往何處去? 由於這是佛陀功德身相的基礎,此地上一切支分安住。若問於何處了知?比喻的白紅明點二者或日月之間不可言說,由於實義的明點在有念與無念的邊際了知,故應于夢的邊際中完全了知。 又由於了知非能知所知的甚深不可言說性,即是了知愚癡大海所詮釋的。現在的心由於緣起和習氣等轉變,故當知僅是比喻而已。
།དོན་དམ་པའི་སེམས་ནི་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །རྟོགས་པ་མེད་པ་དེ་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པས་ན་གློ་བུར་གྱི་དྲན་པའི་འདམ་དང་། དྲན་མེད་ཀྱི་འདམ་གང་གིས་ཀྱང་མ་ གོས་པས།འདི་ནི་བདེ་ཆེན་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་འགྲོ་ས་ནི། ལུས་ཀྱི་ཐིམ་ས་དྲན་མེད་སྤྲུལ་སྐུའོ། །ངག་གི་ཐིམ་ས་སྐྱེ་མེད་ལོངས་སྐུ་ལའོ། །ཡིད་ཀྱི་ཐིམ་ས་བློ་ལས་འདས་པ་ཆོས་སྐུ་མན་ངག་གིས་བསྟན་པས། ས་ར་ཧ་ཡིས་བསྟན་ནས་འགྲོ། །འོ་ན་བསྟན་དུ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། དྲན་པ་འདི་ཉིད་ཀྱི་སྒྲོན་མ་ལ་བརྟེན་ནས། དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་ངོ་བསྟན་པ་ནི། ཀྱེ་ཧོ་འདི་ནི་རང་རིག་སྟེ། །དོན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་ནི་འཁྲུལ་པ་མེད་དེ། དེ་མ་རྟོགས་པའི་དབང་གིས་དྲན་པའི འཁྲུལ་པས་འཁྲུལ་ཞིང་གདའ་ན།རྟོགས་པའི་དབང་གིས་དྲན་པ་དབྱིངས་སུ་དག་ནས་བློའི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ་དེ་ལ་ནི་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་བས། འདི་ལས་འཁྲུལ་པར་མ་བྱེད་ཅིག་།དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་ནི། དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡིད་ ལ་བྱས་བས་འཆིང་ལ།དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱས་པས་ཀྱང་འཆིང་བས་དངོས་དང་དངོས་མེད་བདེ་བར་གཤེགས་པ་འཆིང་བ་སྟེ་ཇི་སྲིད་གཟུང་དང་འཛིན་པ་ནི་སྲིད་པའོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མེད་པའོ་ཞེས་དེ་ཡང་ཡིད་ལ་བྱས་ན་དྲན་པ་དང་ རང་གི་སྲིད་པའོ།།ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིད་ལ་མ་བྱས་བ་དེ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །མཉམ་པ་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་མིང་ཙམ་ཡིན་པས། སྲིད་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ཐ་དད་མ་བྱེད་པར། གཉུག་མ་རྣལ་མ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ནི་ཡིད་ལ་བྱར་མེད་དོ། ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཡིད་ཡིན་པས་དྲན་པའོ། །དྲན་པ་དེ་ནི་ན་བུན་བཞིན་དུ་ཡལ་བས། གཉུག་མའི་ཡིད་ནི་གཅིག་ཏུ་སྡོད་དང་རྣལ་འབྱོར་པ། དེ་ཡང་ན་མ་དྲན་པ་འདི་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ན། ཆུ་ལ་འབྲུ་མར་ཐིགས་པ་གནས་པ་བཞིན་དུ། སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །དྲན་པ་འདི་ཉིད་གོ་བར་ཤེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཐིམ་པས། ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱོས།། །།ད་ནི་བསྒོམ་པ་འཕྲུལ་པ་དང་མ་འཁྲུལ་པ་སྒྱུ་འཁྲུལ་དྲ་བ་པང་དུ་འཁྱུད་པའི་དཔེས་བསྟན་པར བྱའོ།།སྣང་སྟོང་དང་བདེ་སྟོང་དང་གསལ་སྟོང་དང་རིག་སྟོང་དང་ཟུང་འཇུག་ལ་སོགས་པའི་བསམ་གཏན་ཡིད་ལ་བྱས་པས་ཐར་པ་མི་ཐོབ་པོ། །ཡིད་ལ་བྱས་པས་ནི་ཁམས་གསུམ་ལས་འདའ་བར་མི་ནུས་སོ།
我來為您翻譯這段藏文: 勝義心是不變且無分別的。由於無分別從無始以來,既不被突然的念想之泥所染,也不被無念之泥所染。這是最勝大樂,覺悟的瑜伽士們的去處是:身體融入于無念的化身中,語言融入于無生的報身中,意識融入于超越心識的法身中,這是通過口訣來指示的。薩拉哈如是開示而去。 若問是否可以指示?依靠正念之燈,指示無念、無生、超越心識的本性:啊!這就是自覺知,在實相的本質上沒有迷亂。由於未證悟而被念想的迷亂所惑,若通過證悟使念想清凈於法界中而不成為心的對境,對此則無懷疑,切莫於此生迷亂。 三世諸佛的密意是:如實作意諸法實有則成束縛,如實作意諸法空無也成束縛,因此實有與空無都會束縛如來。只要有能取所取即是輪迴。若作意無能取所取,這也是念想與自身的輪迴。不作意諸法本性,那才是平等性。所謂平等性僅是名稱而已,不要將輪迴與平等性分開,本然自性俱生的本質是不可作意的。 分別念即是意,即是念想。那念想如薄霧般消散,瑜伽士啊,要安住于本然的心。若執著于這無念,則如水上油滴般帶有戲論。若了知這念想本身,則一切法融入法性中,應當知曉這如水入水般。 現在要以幻網擁抱胸前的比喻來說明修行的迷亂與不迷亂。通過作意顯空、樂空、明空、覺空、雙運等禪定不能獲得解脫。通過作意無法超越三界。
།ལ་ལ་ན་རེ་ཞི་གནས་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ནས། ལྷག་མཐོང་དང་རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ལ་མ་ཡེངས་པར་བྱས་ན་ཐར་པ་ཐོབ་ཟེར་ཏེ། རྟག་ཏུ་མཉམ་གཞག་ཡིན་པར་མ་ཤེས་ན་ཡིད་ལ་བྱས་པའི་མཉམ་གཞག་གིས་ནི་ཐར་བ་མི་ཐོབ་པས། བསམ་གཏན་བརྫུན་པས་ཐར་བ་རྙེད་མིན ནོ།།རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བསམ་གཏན་མ་ཤེས་ན། །གློ་བུར་དུ་དྲན་པའི་བསམ་གཏན་ནི། དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་རི་མོ་མཁན་བསླུས་པའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་དང་། ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་རིན་ཆེན་གླིང་དུ་སོང་པ་སྨད་འཚོང་མ་སྒྱུ་འཕྲུལ་ཞེས་བྱ་བས་བསླུས་པ་དང་། ཚོང་ དཔོན་གྱི་བུ་དྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྤྲེའུ་ཡིས་སྨད་འཚོང་མོ་སྒྱུ་འཕྲུལ་བསླུས་པའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་བཞིན་དུ།ཞི་གནས་ཀྱིས་ལྷག་མཐོང་བསླུས་པ་དང་། ལྷག་མཐོང་གིས་ཞི་གནས་བསླུས་པ་དང་། མཉམ་གཞག་གིས་རྗེས་ཐོབ་བསླུས། རྗེས་ཐོབ་ཀྱིས་མཉམ་གཞག་ བསྡུས་པ་དང་།སྣང་བས་སྟོང་པ་བསླུས་པ། སྟོང་པས་སྣང་བ་བསླུས་པས། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བས་ཇི་ལྟར་པང་དུ་འཁྱུད། །དེ་དག་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་ན། དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་མཁན་ཅིག་གིས་རྒྱལ་པོའམ། བླུན་པོ་མཁས་པ་རིག་པ་ཅན་ཅིག་ལ། རྟ་དང་ གླང་པོ་དང་།སྐྱེས་པ་དང་། བུད་མེད་གཞོན་ནུ་མ། ཡིད་འཕྲོག་པར་སྤྲུལ་ནས་བསྟན་ན། དེ་ཡིས་ཡིད་འཕྲོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སྒྱུ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བླ་མ་དམ་པས་བརྡ་དང་ཐབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བསམ་གཏན་ བསྟན་པའི་དུས་སུ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མཐོང་བས།ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སྒྱུ་མ་ཙམ་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སྐུ་གསུམ་གྱི་བསམ་གཏན་རང་ལ་ཡོད་པར་བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་པས་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་བས་ན། ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་རྟོགས་པས་ན། ། བླ་མ་དམ་པའི་བཀའ་ཡིས་བདེན་པར་ཡིད་ཆེས་པ། བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་དམ་པའི་བརྡས་བསྟན་པ་དེ་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་དང་། བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་དང་། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་མ་བཏུབ་པས། ཡིད་བརྗོད་དུ་ཡོད་མ་ཡིན་ཞེས མདའ་བསྣུན་སྨྲ།། །།ད་ནི་རེ་དོགས་མེད་པའི་འབྲས་བུ་མཚོན་དུ་མེད་པ་ནམ་མཁའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །ནམ་མཁའ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་གང་གིས་ཀྱང་མི་གོས་སོ།
我來為您翻譯這段藏文: 有人說,安住于止觀禪定,不散亂地如實了知勝觀和后得智,就能獲得解脫。若不知恒常等持,僅以作意的等持是不能獲得解脫的,以虛妄的禪定不能獲得解脫。若不了知相續不斷的禪定,突然生起的禪定就如同:魔術師欺騙畫師的故事、商主之子去寶洲被名為幻術的妓女欺騙的故事、商主之子名為網的被猴子欺騙妓女幻術的故事那樣。 止被觀所欺,觀被止所欺,等持被后得所欺,后得被等持所攝,顯現被空性所欺,空性被顯現所欺,如何以幻網相擁抱? 若如實了知這些本性,譬如魔術師在國王或愚者智者面前變化出馬、象、男人、少女等令人心動的幻象,他們不會被迷惑。為什麼?因為知道是幻術。同樣,當殊勝上師以表示和方便門顯示相續不斷的禪定時,由於見到了勝義諦,就不會相信僅如幻術的世俗諦。 因為殊勝上師顯示三身禪定本自具足,所以生起信心,無有懷疑而證悟。由殊勝上師教言而生起真實信心,傳承殊勝上師以表示所顯示的,不能安立常斷、樂空、輪涅等名言,故說心不可言說。 現在要以虛空的比喻來說明無有希懼的不可表示的果。虛空不為有無等任何名言所染。
།ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བ་མིང་དུ་བཏགས་པས་མིང་ཙམ ཡིན་པས།ནམ་མཁའ་དངོས་པོ་མེད་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པས་ཚོར་བར་འགྱུར་གྱི། ནམ་མཁའ་དངོས་པོ་ཅན་ཅིག་ཡིན་ན་ནི། །བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་པའི་ཚོར་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ནམ་མཁའ་ ནི་སྐྱེ་འགག་ལ་སོགས་པས་མ་གོས་པས།གདོད་ནས་དག་པ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ལ། །དོན་སེམས་ཉིད་དེ་ཡང་རྐྱེན་གང་ཡང་མ་བྱུང་བའི་དུས་སུ་བལྟས་པས་དྲན་རིག་ཏུ་ཤེས། ཡང་བལྟས་པས་སྐྱེ་མེད་དུ་ཤེས། ཡང་གཅིག་བལྟས་པས་བློས་རེག་པས། བལྟས་ཤིང་བལྟས་ཤིང་མཐོང་བ་འགག་པར་འགྱུར། །དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྟོགས་པས་ནི། ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་འགགས་པས། དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུས་སུ་འགོག་པར་འགྱུར། དེ་ཉིད་གཉུག་མའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་མ རྟོགས།ཡིད་ལ་བྱས་པ་འདི་འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་སྙམ་པས། གཉུག་མའི་ཡིད་ལ་སྐྱོན་གྱི་བུས་བ་བསླུས། །ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས་ལྷག་པའི་བསམ་པས། སྐྱེ་བོ་མ་ ལུས་ལྷག་པར་སུན་འབྱིན་ཅིང་།།ཉོན་མོངས་པས་སུན་འབྱིན་ན། ཤེས་བྱས་སུན་འབྱིན་པ་ནི། དཔེར་ན་བཙོན་ར་ནས་བྱུང་ཡང་བཙོན་རའི་ནང་དུ་ཆུད་པ་བཞིན་དུ། ཤེས་བྱའི་ང་རྒྱལ་དེ་ཉིད་བློ་ལས་འདས་པ་ལ་ཐིམ་པར་མ་ཤེས་ན། ང་རྒྱལ་སྐྱོན་གྱིས་དེ་ཉིད་ མཚོན་མི་ནུས།།ཁམས་གསུམ་གྱི་འཇིག་རྟེན་མ་ལུས་པས་ནི་རང་ལ་ཡོད་པའི་བསམ་གཏན་མ་རྟོགས་པས། འཇིག་རྟེན་མ་ལུས་བསམ་གཏན་གྱིས་རྨོངས་འགྱུར། །རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ དགོངས་པ་ནི་དཔེ་དང་དོན་གྱིས་མཚོན་དུ་མེད་པས་བློས་བྱས་མི་རྟོགས་པས།གཉུག་མའི་རང་བཞིན་སུས་ཀྱང་མཚོན་དུ་མེད། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྩ་བར་གྱུར་པ་སེམས་ཡིན་ཏེ། སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པས། རྩ་བ་མཚོན་དུ་མེད་པས་སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་མི་མཚོན་ཏེ། སེམས་ལས་བྱུང་བ་འདི་ལྟར་སྣང་བ་དང་པོ་དྲན་མེད་ལས་སྐྱེས། དྲན་མེད་ལ་གནས་དྲན་མེད་ལ་ཐིམ་པས། སྣང་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་དྲན་པ་མེད་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་དུ་ཡོད་པའོ། །སེམས་ནི་རྐྱེན་མ་བྱུང་བའི་དུས་སུ་དྲན་པ་མེད་དེ་སྟོང་པ་ཉིད། དང་པོ་སྐྱེ་མེད ལས་སྐྱེས།སྐྱེ་མེད་ལ་གནས། སྐྱེ་མེད་ལ་ཐིམ་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་ལ་ཉམས་སུ་མྱང་དུ་ཡོད་པའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 所謂虛空只是假立名稱而已。因虛空無實體,色等諸法由眼觸所生的感受等而成為感受,若虛空是實有之物,則不會成為樂苦等感受。因虛空不被生滅等所染,本來清凈如虛空的自性中,其義即心性,當無任何緣起時觀察則知爲念知,再觀察則知為無生,再次觀察則為意觸及,觀察再觀察則見滅。 證悟此即果法身時,能所雙亡,如是即成滅。彼即本性諸法俱生不作意者未證悟。認為此作意即是果法身,本性意被過失之子欺騙。 想要令三界眾生遠離煩惱障,以增上意樂,盡皆超越一切眾生。若以煩惱超越,則以所知超越,如從牢獄出而又入牢獄般,若不知所知慢融入超越分別,則以慢過失不能表示彼性。 三界世間一切因未證悟自具禪定,故一切世間為禪定所迷惑。自性清凈法性離一切戲論的瑜伽意趣因無法以比喻和義理表示故不能以分別了知,本性自性任誰亦不能表示。 諸法之根本是心,心自性不成立,根本不可表示故心之根本不可表示。從心所生如是顯現初從無念生,住于無念,融于無念,顯現之俱生即無念而有所體驗。心於無緣起時無念即空性,初從無生生,住于無生,融于無生,空性之俱生即無生而有所體驗。
།སེམས་ཉིད་དྲན་དང་དྲན་མེད་མ་བྱུང་བའི་དུས་སུ་སྐྱེ་བ་དང་། འགག་པ་ལས་བྲལ་བའི་སེམས་ཉིད་དེ་ཡང་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་ ནས།ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དུས་གསུམ་གྱི་སྙིང་པོ་དེ་ལས་སྐྱེས་པ་དང་། གནས་པ་དང་ཐིམ་པས། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་བསམ་དུ་མེད་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་ན། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས། སེམས་རྟོགས་ན། སྣང་བ་དང་། སྟོང་ པ་དང་།སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་དག་སྐྱེས་ཉིད་ལ་འགག་པས་གང་ལ་དེ་སྐྱེས་གང་དུ་ནུབ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་བཙལ་ན་མི་རྙེད་པས། གང་ན་གནས་གྱུར་གསལ་བར་མི་ཤེས་སོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་གཞི་རྩ་མེད་པས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཞི་ རྩ་མེད་དོ།།རྩ་བ་མེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་སྟེ། དམིགས་སུ་མེད་པས་ན་རྩ་བ་བྲལ་བའི་དེ་ཉིད་གང་སེམས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྟོགས་པར་བྱེད་ན། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མན་ངག་བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་མ་ཐག་ཏུ་དྲན་པ་མེད་ཅིང་བརྗེད་པ་ མེད་པས།བླ་མའི་མན་ངག་ཐོབ་པ་དེ་ཡིས་ཆོག་།དེ་ཡིས་ཆོག་ནི་འཁོར་བ་ལ་འཁོར་ཡིན་གདའ་ཟེར་ན། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་ན་འཁོར་གྱི། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་གྱི་དུས་སུ་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མ་གཏོགས་པ་གང་ཡང་མེད་ དེ།གཉིད་སད་པའི་དུས་ཤེས་པ་དང་། རྨི་ལམ་རྨིས་པ་དང་། རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་མ་སྐྱེས་པ་དེ་དག་ཐ་དད་པ་མེད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དྲན་པ་དང་། སེམས་དྲན་པ་མེད་པ་དང་། སེམས་ཉིད་མ་སྐྱེས་ཐ་མི་དད་དེ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ ལས་འདས་པ་མ་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན་པས།འཁོར་བའི་རང་བཞིན་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བྱ། དེ་ལྟར་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་བོར་བས། རྨོངས་རྣམས་མདའ་བསྣུན་གྱིས་སྨྲས་ཤེས་པར་བྱོས། རྣལ་འབྱོར་གྱི་དགོས་པ་ནི་གཉུག་མ། དེ་ཉིད་བློས་མ་རེག་པས་ཚིག་གིས་བརྗོད་པར་མི་འགྱུར་རོ།
我來為您翻譯這段藏文: 當心性未生起念與無念之時,遠離生滅的心性也超越意識境界,諸法之法性三世精要從彼生起、安住及融入,以無生之俱生而證悟不可思議時,以三種俱生證悟心,則顯現、空性及無生皆于生時即滅,何處生起何處沒入? 尋求諸法之法性不可得,故不明瞭何處轉依。因眾生無有根本,故諸佛智慧亦無根本。無根本即是菩提心之根本,因無所緣故,思維離根本之性即是證悟菩提心之自性。若上師剛傳授俱生竅訣時無念無忘,獲得上師竅訣即可。 若說以此為足則會輪迴,不知心之自性則會輪迴。譬如夢中樂苦等唯從心生而無他,醒時之了知、做夢及夢中未生之了知無有差別。如是從心所生之念、無念之心及未生之心性無有差別。輪迴與涅槃乃是未生心性之幻化,故說輪迴自性即是心之本性。 如是以殊勝方便捨棄了知心之自性,愚者當以射箭喻解說。瑜伽之要義即本性,彼不為意識所觸及故不可言說。
།ཚིག་གིས་བརྗོད་པ་ལས་དྲན་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྱི། ཅིག་ཤེས་ནི་ཚིག་གིས་མི་བརྗོད་པས། དྲན་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ཉིད། གཉུག་མའི་རང་བཞིན་ཚིག་གིས དེ་བརྗོད་ཀྱང་།།དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་བླ་མ་དམ་པས་ཡེ་ཤེས་མིག་གཅིག་དྲི་མ་མེད་པ་གནང་བཙམ་གྱིས་མཐོང་བས། སློབ་དཔོན་མན་ངག་གིས་མཐོང་བར་འགྱུར། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་བསྲེགས་ན། དཀར་པོའི་ཆོས་དང་ནག་པོའི་ཆོས་ ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ།ཆོས་དང་ཆོས་མིན་མཉེས་ནས་ཟོས་པ་ཡིས། །འོ་ན་དཀར་པོའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་ཕན་པའམ། ནག་པོའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པས། འདི་ལ་ཉེས་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡོད་མ་ལགས། ། ད་ནི་སེམས་ཉིད་ཀྱི་དོན་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ལས་སྣ་ཚོགས་ཤར་བ་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་ཀྱང་། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གློ་བུར་གྱི་དྲན་པ་འདིས། ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་དང་ཉོན་མོངས པ་ལ་སོགས་པ་མཁྲེགས་ཤིང་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བར་མི་བྱེད་དོ།།དེ་དག་ལས་ཐར་བར་འདོད་པས། བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་དང་ལྡན་པའི་བླ་མའི་ཞབས་ཀྱི་དྲུང་དུ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཐུག་པས། བརྒྱུད་པའི་བླ་མའི་ཞལ་ནས་གཉུག་མའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ། ཆོས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དྲན་པས་ནི་དབང་དུ་བསྒྱུར་ལ། དྲན་པའི་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པ་ཡིན་ཡང་། ཡིད་ལ་བྱས་པའི་དྲི་མ་མ་འབྱངས་ན་ཕྲད་པར་མི་འགྱུར་རོ།
我來為您翻譯這段藏文: 從言語表述中生起憶念,而一旦了知則不可言說,故不生憶念,此即本性之自性,雖以言語表述。如是法性僅由上師賜予無垢一智慧眼便可見到,依上師竅訣得見。如是證悟時若焚燒能知所知,更何況說白法與黑法,法與非法揉合吞食。 若問:那麼白法有益或黑法有害嗎?並非如此,此中毫無過失。 今當以如意寶珠為喻,說明超越意識境界的心性義理所顯現的種種。雖然心性本自清凈,但由心所生之暫時念頭,使得能知、所知及煩惱等堅固而不得解脫輪迴。欲從彼等解脫者,應當反覆親近具傳承竅訣之上師足下。 傳承上師言:本性俱生為一切法之基,以憶念一切相智之本性而得自在,雖不為憶念泥垢所染,然若未凈除作意之垢染則不得相遇。
།དེ་བས་ན་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཐུག་ཕྲད་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལས་དྲན་པའི་ཡིད་ནི། དེ་ཉིད་ལ་དངོས་པོའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྦྱངས་པས་རྟོགས་པ་ནི། གཉུག་མའི་ཡིད་ནི་ཐམས་ཅད་གང་ཚེ་སྦྱངས་གྱུར་པ། དེ་ཡང་དངོས་ཀྱི་བླ་མས་ཇི་བཞིན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེའི་དུས་སུ་དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་མ་གཡོས་པར་ཤེས་པས། དེ་ཚེ་བླ་མའི་ཡོན་ཏན་སྙིང་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར། དེ་ལྟར་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། དེ་ལྟར་ནི་དྲན་པ་མེད་པ་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་པ་གང་གི་ཡང་བློས་མ་རེག་པ་རྟོགས་ན། རྒྱུན་མི་འཆད་པས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པའི་གླུ་ཡིན་པས། འདི་ལྟར་རྟོགས་ན་མདའ་བསྣུན་གླུ་ལེན་ཏེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱེད་ན། བླ་མ་དམ་པའི་གདམས ངག་མ་ཡིན་པ་གཞན་ལ་རག་ལུས་པ་མ་ཡིན་པ།ཕྱི་ནང་གསང་བའི་སྔགས་ལ་བློ་སྦྱངས་པ་མ་ཡིན། ལུང་ནི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རྒྱུད་སྡེ་ལྔ་ཁུངས་དྲངས་པ་མེད། ལུང་གི་གར་དྲངས་ཀྱང་ཡོད་ལ་རིགས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཡང་འཆར་དུ་རུང་། མན་ངག་ནི་ཅི་ལ་ ཡད་བྱེད་པས།ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་ལུང་དང་རིགས་པ་མན་ངག་གིས་བརྗོད་དུ་མེད་ལ། བརྡ་དང་ཐབས་ཀྱིས་བསྟན་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །སྔགས་དང་རྒྱུད་རྣམས་གཅིག་ཀྱང་མ་མཐོང་ངོ་། །དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ནི་དར་གྱི་སྲིན་བུ་བཞིན་དུ་རང་གི་ རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དྲན་པ་འདི་ཉིད་ལ་དོན་དམ་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་འབད་པ་བྱེད་དེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་མ་མཐོང་བས། ཇི་ལྟར་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱེ་མའི་ལྷ་ཁང་བརྩིགས་པ་དང་འཇིག་པ་ལ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བཞིན་དུ། འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོར་བཅིངས་འགྱུར་ ཏེ།།དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་དོན་དམ་དུ་མི་འཛིན་ན། ལས་ལས་གྲོལ་ན་རང་ཡིད་ནི་ཐར་པ་ཡིན། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་ནི། ཇི་ལྟ་བུས་འབད་པའི་འགྲོས་བཞིན་དུ་རང་རང་གི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་འབད་པས་ བསྙགས་ཏེ།སྲིད་པའི་འཁོར་བའི་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བར་མི་བྱེད་དོ།
我來為您翻譯這段藏文: 因此,過去、未來、現在本性空性之相遇瑜伽士們的密意,諸法俱生中的憶念意,于彼中凈除實執而證悟,即是何時凈化一切本性意時。 又由實際上師如實體驗時,了知三世善逝功德不離法身,彼時上師功德入於心中。如是過去、未來,如是無憶念、無生,若證悟任何心智所不及者,則因相續不斷而為諸佛密意之歌,如是證悟則射箭唱歌。 若如是證悟,則不依賴殊勝上師教誡以外之他法,非修習外內密咒,非隨順經教引證五續部,經教隨處可引,正理隨時可顯,竅訣於何作意,無作意則不可由經教、正理、竅訣言說,因可由表示與方便示現,未見任何咒語與續部。 未如是證悟之諸補特伽羅,如蠶吐絲般于自分別念執以為勝義而精進,然未見真實義,如同孩童建造、毀壞沙制佛殿視為善不善般,眾生各自束縛。 若不執著善不善業之異熟為勝義,則解脫業即是解脫自心。六道眾生隨各自所作行跡,精進追求各自業果,而不得解脫輪迴之輪迴。
།རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་དྲན་པའི་འདམ་མི་གཙང་བ་ལས་པདྨ་སྐྱེས་པ་བཞིན་དུ། དྲན་པ་མེད་ལས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས། རང་རྒྱུད་གྲོལ་ན་ངེས་པར་གཞན་མེད་དེ། །འབྲས་ བུ་ཆོས་སྐུ་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དེ་ཉིད།མཆོག་གི་མྱོ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཆོས་སྐུ་མ་རྟོགས་ན་འཁོར་བར་འཁོར་ལ། རྟོགས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས། སྐྱེ་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་དེ། སེམས་ཉིད་གཅིག་པུ་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཏེ། ། རང་གི་ངོ་བོ་མི་འགྱུར་བས། །གང་ལས་སྲིད་དང་མྱ་ངན་འདས་འཕྲོ་ལས། །སེམས་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་གློ་བུར་གྱི་དྲན་རིག་གི་དྲི་མས་མ་གོས་པ་ལ། སྣང་བའི་རྐྱེན་དང་། བག་ཆགས་ཀྱི་རྐྱེན་དང་། བརྡའི་རྐྱེན་གྱིས་ཅིར་ཡང་འབྱུང་བས། འདོད་པའི་འབྲས་བུ་སྟེར་བར་བྱེད་པ་ཡིས། །དྲན་རིག་མེད་པའི་ཆོས་སྐུ་ལས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཞེ་ན། དཔག་བསམ་ཤིང་ངམ་བུམ་པ་བཟང་པོའམ། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལ་དྲན་རིག་མེད་དེ་སེམས་པོའང་མ་ཡིན་ནོ། ། དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས། ཡི་དམ་ལྷ་ལ་དོན་གྱི་ལུས་ངག་སེམས་དང་བས། ཡིད་བཞིན་ནོར་འདྲའི་སེམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།
我來為您翻譯這段藏文: 證悟瑜伽士如同從不凈憶念泥中生出蓮花般,由無憶念而獲得體驗,若解脫自相續則確定無他,果位法身無變無分別即彼,將獲得殊勝涅槃。若未證悟法身則輪迴中流轉,若證悟則涅槃,彼無生界,唯一心性是一切種子,自性不變,從彼輪迴涅槃流出。 心性界清凈無染于暫時憶知垢染,由顯現緣、習氣緣、表示緣而現為種種,能賜所欲之果。 若問無憶知法身如何生起二色身?如如意樹或妙瓶或如意寶,無憶知亦非有心。如是證悟瑜伽士因不修故不可思議,以義身語意敬信本尊天,頂禮如意寶般之心。
། །།ད་ནི་སྦྱོར་བ་བཞི་རྟོགས་ན་སེམས་ཉིད་གང་གིས ཀྱང་མ་བཅིངས་མ་གྲོལ་བ་ལ།སེམས་ལས་བྱུང་བ་གློ་བུར་གྱི་དྲན་པ་དེ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ན་འཆད་བས། སེམས་བཅིངས་ན་ནི་འཆིང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་ལ་དོན་དམ་དུ་འཛིན་ཅིང་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པའི་ངང་དུ་རང་གྲོལ་ན། དེ་ཉིད་གྲོལ་ན་ཐེ་ཚོམ་ མེད།།མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཆིང་བས་ན། བླུན་པོ་གང་གིས་བཅིང་འགྱུར་བ། །དེ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་སྐྱོལ་བའི་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་ལ་མཁས་པ་དེ་ཡིས་མྱུར་དུ་གྲོལ། སེམས་ཇི་ལྟར་གཟུང་བར་བྱ་ཞེ་ན། དྲན་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལ་ཁྱབ་པས། སེམས་ནི་ནམ་མཁའ་འདྲ་བར་གཟུང་བྱ་སྟེ། ནམ་མཁའ་ལ་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་དང་དྲན་རིག་མེད་པ་ལས་སྣ་ཚོགས་ཤར་ཡང་ཕན་གནོད་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། སེམས་ཉིད་ལས་དྲན་པ་སྣ་ཚོགས་ཤར་ན་ཕན་གནོད་མེད པས།ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་དུ་སེམས་ཉིད་གཟུང་བར་བྱ། ཡིད་ལ་བྱས་པའི་ཆོས་ཀུན་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པར་ཤེས་ན། རྟོགས་པར་གྱུར་ན། ཡིད་དེ་ཡིད་མིན་བྱེད་འགྱུར་ན། །དེས་དྲན་མེད་ལས་ཅིར་ཡང་ཤར་དུ་རུང་བའི་སྤྲུལ་སྐུ་དང་། སྐྱེ་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ གནས་པའི་ལོངས་སྐུ་དང་།བློ་ལས་འདས་ནས་བསྒོམ་དུ་མེད་པས་ཆོས་སྐུ་དེས་ན། དེ་ནི་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཐ་སྙད་གང་ལ་ཡང་མི་དམིགས་པས། རྣམ་རྟོག་རླུང་འཆིང་བས། མཁའ་ འདྲ་བྱས་ན་རླུང་ནི་རྣམ་པར་འཆིང་།།སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་དབྱིངས་སུ་ཐ་དད་པ་མེད་པས། མཉམ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་རབ་ཏུ་ཐིམ། །སྐུ་གསུམ་ལས་མ་གཡོས་པར་སེམས་ཉིད་གནས་པར་ངག་གི་དུས་སུ་ཤེས་ན། མདའ་བསྣུན་གྱིས་སྨྲས་ནམ་ཞིག་ ནུས་ལྡན་ན།།སེམས་ལས་བྱུང་བ་དྲན་འགྱུར་བ་ཅན་གྱིས་བཅིངས་པའི་འགྲོ་བ་རིས་དྲུག་གིས་འཁོར་བ་ལ་འཁོར་ལོའི་རང་བཞིན་མི་རྟག་པ་དེ་ནི། སེམས་དྲན་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་གནས་པ་རྟོགས་ན། མི་རྟག་གཡོ་བ་མྱུར་དུ་སྤོང་བར་འགྱུར། །སྦྱོར་བ་བཞི་ནི་ལས་ཀྱི་ ཕྱག་རྒྱའི་སྦྱོར་བ་བཞི་དང་།འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བཞི་དང་། སེམས་ཉིད་གནས་ལུགས་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་བཞི་དང་། ལུས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བཞི་དང་གླིང་བཞི་བསྡུ་བ་དང་། རྒྱ་མཚོ་རི་རབ་ལ་སྦྱར་བ་དང་། ལྕེ་རྐན་ལ་གཏད་པ་དང་། མིག་གྱེན་ལ་ བཟློག་པའོ།
我來為您直譯這段藏文: 現在,若證悟四種瑜伽,則心性本不為任何所束縛解脫,若對從心所生暫時之念執著則被束縛,若心被束縛則成為束縛。若於彼執為勝義,而於界清凈中自解脫,則彼解脫無有疑慮。 未證悟者為煩惱所束縛,愚者為何所束縛,當引導彼入法界時,今生依殊勝上師教授通達者速得解脫。 若問如何執持心?遍及無念界虛空,應如虛空執持心。如虛空無形色無憶知,雖現種種而無損益,如是心性現種種憶念亦無損益,應如虛空自性執持心性。若知一切作意法為無作意,若證悟,若彼意成非意,則從無念中現為任運化身,安住無生界受用身,超越心識不可修為法身,因此將獲無上菩提。 如虛空中不見輪迴涅槃之名言,分別風束縛,若如空則風盡束縛。佛與眾生於界中無差別,平等性智完全融入。若於言說時知心性不離三身而住,箭射何時具力能? 由心所生憶念變化所束縛之六道眾生輪迴無常如輪,若證悟心住于無念界中,則速斷無常動搖。 四種瑜伽即:事業手印四瑜伽、臨終智慧四瑜伽、證悟心性實相四瑜伽、身之四瑜伽及四洲攝持、配合海與須彌山、舌抵上顎、眼向上翻。
།ངག་གི་སྦྱོར་བ་བཞི་ནི། ལྟེ་བར་ཨཱཿ་སྙིང་གར་ཧཱུཾ། མགྲིན་པར་ཨོཾ། སྤྱི་བོར་ཧཾ་ངོ་། །ཡིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བཞི་ནི། ཤེས་པ་དེ་ལྟར་གཏད་དོ། །དེའི་དུས་སུ་སྟེང་གི་རླུང་དང་། འོག་གི་མེ་དང་། ཐིག་ལེ་དབང་ཆེན་འགགས་པས། རླུང་དང་མེ་ དང་དབང་ཆེན་འགགས་པ་ན།།རྩ་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ནང་དུ་རླུང་དང་སེམས་བསྡུས་པས་བདུད་རྩིའི་རྒྱུ་བའི་དུས་སུ་རླུང་ནི་སེམས་ལ་འཇུག་།བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གནས་སུ་ནམ་ཞིག་སྦྱོར་བ་བཞི་གནས་གཅིག་ལ་ནི་ཞུགས་པ་ན། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བདེ་བ་ཧཾ་གི་ཐིག་ ལེ་ལ་སྐྱོལ་བའི་དུས།བདེ་ཆེན་མཆོག་གི་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་མི་ཤོང་ངོ་། །འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བཞི་ནི། སྣང་བ་སྟོང་པ་ལ་འགག་།སྟོང་པ་སྣང་བ་ལ་འགག་།དབང་པོ་རྣམས་དབང་ཆེན་ལ་འགག་།སེམས་དྲན་པ་ཙམ་ལ་འགག་པའི་དུས་སུ། རླུང་དང་མེ་དང་དབང་ཆེན་འགག་པ་ན། །དོན་དམ་པའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་ནི། དྲན་པ་སའི་ཁམས། དྲན་མེད་ཆུའི་ཁམས། སྐྱེ་མེད་མེའི་ཁམས། བློ་ལས་འདས་པ་རླུང་གི་ཁམས། སྐྱེ་ཤི་མེད་པའི་བདུད་རྩི་རྒྱུ་བའི་དུས་རླུང་ནི་སེམས་ལ་འཇུག་།དོན དམ་པའི་འབྱུང་བ་བཞི་ཆོས་སྐུའི་གནས་སུ།ནམ་ཞིག་སྤྱོར་ཞིག་གནས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པ་ནི། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་ནི་འདམ་གང་གིས་ཀྱང་མ་གོས། ནམ་མཁའ་ཚད་གཟུང་དུ་མེད་པ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཚད་གཟུང་ དུ་མེད་པས།བདེ་ཆེན་མཆོག་ནི་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་མི་ཤོང་ངོ་། །སེམས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བཞི་ནི། ཞེ་སྡང་སྦྲུལ། གཏི་མུག་ཕག་པ། འདོད་ཆགས་གླང་པོ་ཆེ། ཉམ་ང་མེད་པ་སེང་གེ་།དཔེ་བཞིས་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཞེ་སྡང་ དྲན་པའི་སེམས་དུག་སྦྲུལ་ལྟ་བུ་དེ།དྲན་མེད་དྲན་མེད་གཏི་མུག་ཕག་པས་ཟ་བར་བྱའོ། །དྲན་མེད་གཏི་མུག་ཕག་པ་ལྟ་བུ་དེ། འདོད་ཆགས་སྐྱེ་མེད་གླང་ཆེན་ལྟ་བུས་ཟ་བར་བྱའོ། །འདོད་ཆགས་སྐྱེ་མེད་གླང་ཆེན་ལྟ་བུ་དེ། ཉམ་ང་མེད་པ་བློ་ ལས་འདས་པ་སེང་གེ་ལྟ་བུས་ཟ་བར་བྱའོ།
我來為您直譯這段藏文: 語之四瑜伽為:臍輪阿字(ཨཱཿ,आः,āḥ,阿)、心輪吽字(ཧཱུཾ,हूँ,hūṃ,吽)、喉輪嗡字(ཨོཾ,ॐ,oṃ,嗡)、頂輪杭字(ཧཾ,हं,haṃ,杭)。 意之四瑜伽為:如是安住覺知。其時上風與下火及明點大自在阻滯,當風火大自在阻滯時,于中脈內攝集風心,甘露流動之時風入於心。當大樂處某時四瑜伽入於一處時,世俗菩提心之樂引至杭字明點之時,不容於殊勝大樂虛空界中。 臨終智慧之四瑜伽為:顯現滅于空性,空性滅于顯現,諸根滅于大自在,心滅于唯念之時,當風火大自在滅時,勝義四大為:念即地界,無念即水界,無生即火界,超心即風界。無生死甘露流動之時風入於心。勝義四大入於法身處,某時瑜伽入於一處時,大樂身不為任何污染,如虛空不可度量,如是真如不可度量,殊勝大樂不容於虛空界中。 心性實相之四瑜伽為:嗔怒蛇、愚癡豬、貪慾象、無畏獅,以四喻顯示。嗔怒念心毒如蛇者,應為無念無念愚癡豬所食。無念愚癡如豬者,應為貪慾無生如象者所食。貪慾無生如象者,應為無畏超心如獅者所食。
།དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་རླུང་རྣམ་པར་རྟོག་པ། མི་རྟོག་པ་དབང་ཆེན་དེ་ཉིད་དྲན་པ་ཙམ་འགགས་པས། རླུང་དང་མེ་དང་དབང་ཆེན་འགགས་པ་ན། །དྲན་པ་ མེད་ཅིང་བརྗེད་པ་རྟོགས་པས།སྐྱེ་ཤི་མེད་པ་བདུད་རྩི་རྒྱུ། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་རྟོག་རླུང་ནི་དྲན་མེད་སེམས་ལ་འཇུག་པས། བདུད་རྩི་རྒྱུ་བའི་དུས་སུ་རླུང་ནི་སེམས་ལ་འཇུག་།ནམ་ཞིག་བླ་མ་དམ་པའི་བརྡ་དང་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་ བསམ་དུ་མེད་པའི་གནས་སུ།ནམ་ཞིག་སྦྱོར་བཞི་གནས་གཅིག་ལ་ནི་ཞུགས་པ་ན། རྐྱེན་གསུམ་གྱིས་མ་བསླད་པས། བདེ་ཆེན་མཆོག་ནི་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་མི་ཤོང་ངོ་།། །།ད་ནི་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བསམ་གཏན་སྙིམ་པ་ ཆུས་བཀང་བའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ།།དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་ན་ནི། དྲན་པའི་སྲོག་ཆགས་ལས་ཁྱད་པར་མེད་པས་ཕྱིའི་ཡུལ་གྱི་ཁྱིམ་དང་། ནང་གི་ཁྱིམ་སེམས་ཅན་དྲན་པ་དང་། དེ་ལ་གླེང་ཡང་ཁྱིམ་དང་ཁྱིམ་ན་དེའི་གཏམ་སྨྲ་ཡང་། བསམ་བརྗོད་ལས་ འདས་པས།བདེ་ཆེན་གནས་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད། །འགྲོ་བ་མ་ལུས་པས་ནི་རང་གི་བསམ་གཏན་དུ་མ་ཤེས་པས། འགྲོ་ཀུན་བསམ་པས་སུན་འབྱིན་མདའ་བསྣུན་སྨྲ། །བློ་ལས་འདས་པས་བསམ་དུ་མེད་པ་རྟོགས་པ་འགའ་ཡང་མེད་པས། བསམ་ གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པ་འགའ་ཡང་མེད།དེ་ལྟ་བུ་དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་དེ། སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀུན་ལ་ཡང་། །དུས་གསུམ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ། དེ་ཉིད་ཡོད་དེ་རྟོགས་པ་མེད། །རྟོགས་པའི་དུས་གཅིག་ན་མཉམ་ པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པ་ཡིན་པས།ཐམས་ཅད་རོ་མཉམ་རང་བཞིན་པས། །དེ་ཉིད་དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་དེ་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས། བསམ་ཡས་ཡེ་ཤེས་བླ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དུས་གཞན་ལ་རག་ལུས་པས་སམ། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ། ཁང་སར་དེ་རིང་སང་དང་གཞན། །རིམ་གྱིས་བརླབས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་དུ་བྱུང་བར་འདོད་པས། དོན་རྣམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་སྐྱེ་བོ་འདོད། རྒྱུན་མི་འཆད་པ དང་ཉམས་པ་མེད་པ་མ་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ནི།ཕྱིའི་ཡུལ་ལ་ཡེངས་པའི་དཔེར་ན། ཀྱེ་ཧོ་བཞིན་བཟང་སྙིམ་པ་ཆུས་བཀང་བ། །རྒྱུན་དུ་འཛག་པས་ཀྱང་ཉམས་པ་མེད་པས། འཛག་པ་གཞན་དུ་ཉམས་པ་མ་ཚོར་རོ།
我來為您直譯這段藏文: 如是了悟心性實相之瑜伽師,由風分別、無分別、大自在即唯念阻滯,當風火大自在阻滯時,由證無念及忘失,無生死甘露流動。心生分別風入于無念心,甘露流動之時風入於心。某時從殊勝上師之密意及殊勝方便門,于不可思議處,當四瑜伽入於一處時,不為三緣所染,殊勝大樂不容於虛空界中。 今當以盛滿水瓶為喻,顯示證悟時之相續不斷禪定。若不如是證悟,則與有念眾生無異,外境之家與內在眾生之家念,于彼談論亦是家與家中談論其事,超越思議,不能遍知大樂處。一切眾生不知自己禪定,故眾生皆以思維誹謗射箭而說。由超越心故無有任何了悟不可思議者,無有任何成就不可思議者。 如是彼於一切眾生皆有,一切眾生悉有三世善逝之密意,彼即存在而無證悟。證悟時一時平等一味故,一切等味自性故。彼即無念、無生、超心即無上智慧故,不可思智慧無上也。 如是所證待於他時耶?或於過去、未來、現在,今日明日及他日,漸次加持而欲成佛功德相好,諸義圓滿眾生欲求。不了相續不斷及無損減之諸補特伽羅,如外境散亂之喻:嗚呼!善顏盛滿水瓶,雖恒漏泄亦無損減,不覺漏泄他處損減。
།འཁོར་བའི་སེམས་ དྲན་པས་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང་།མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་སེམས་དྲན་པ་མེད་པས་བྱ་བ་མི་བྱེད་པས། བྱ་བ་བྱེད་དང་བྱ་བ་མི་བྱེད་པ། །འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པས། ངེས་པར་རྟོགས་ན་འཆིང་དང་གྲོལ་བ་མེད། །བློའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ ན་ཚིག་གིས་བརྗོད་དུ་མེད་པས།ཡི་གེ་མེད་ལ་འཆད་པར་ཡོད་འདོད་པ། །བཅོས་མའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་དྲན་པ་ཁོ་ན་ལ་རྣལ་འབྱོར་ཟེར་བས། དྲན་པ་ནི་རྐྱེན་ལ་རག་ལུས་པས་གཉིད་མཐུག་པོའམ། འབོགས་པའམ། བརྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ དྲན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།བློས་མ་བཞག་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ནི། །གང་ཞིག་རྣལ་འབྱོར་བརྒྱ་ལ་འགའ་ཡིས་མཚོན།། །།ད་ནི་སེམས་དྲན་པའི་འཇུར་བུས་མེ་འཆིང་བར་ཡན་པ་རྔ་མོའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་མ་བཅོས་པའི་དེ་ཉིད་མ་རྟོགས་དྲན་རྟོག་ཁོ་ན་ལ་གཞག་ལ། འཇུར་བུས་བཅིངས་པའི་སེམས་འདི་ནི། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལྔ་ལས་ཞན་པའི་འཇུར་བུ་དང་། ནང་བདེ་རླུང་སྟོང་པ་ལ་ཞེན་པའི་འཇུར་བུ་དེ་དུས་འདི་ཉིད་ལ་དྲན་པ་མེད་ཅིང་བརྗེད་པ་མེད་པ་རྟོགས ན་གྲོལ་བ་ཡིན་པས་གློད་ན་གྲོལ་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད།མ་རྟོགས་ན་དྲན་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་འཆིང་བས། དངོས་པོ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་དངོས་པོ་གང་གིས་རྨོངས་པ་འཆིང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་མ་རྟོགས་ན། དྲན་པ་འདི་ཉིད་ལ་ཡེངས་པར་ཤེས་པས། མཁས་ རྣམས་དེ་ཡིས་རྣམ་པར་གྲོལ།།རྟོགས་ན་སེམས་རང་ཐང་དུ་ཡན་པས། དེ་མ་ཤེས་པས། འཁོར་བའི་ཐག་པ་དྲན་རིག་གི་ཐག་པས་བཅིངས་པས་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་ཏུ་གྱུར་པ་ནས། བཅིངས་པ་དག་ནི་ཕྱོགས་བཅུར་འགྲོ་བར་རྩོལ། །སེམས་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་ ན་དྲན་པ་གློ་བུར་བ་ལ་ཡན་ཡང་།དྲན་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ལྡོག་པར་འགྱུར་བས། ཐོངས་པར་གྱུར་ན་མི་གཡོ་བ་བརྟན་པར་གནས། །ཇི་ལྟར་རྔ་མོ་ནི་བཅིངས་པས་མི་འཆག་བཏང་ན་མི་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ། སེམས་ཉིད་ཀྱང་བསྒོམས་ན་ཡེངས་པའོ།
我來為您直譯這段藏文: 輪迴之心以念而作事,涅槃之心無念故不作事,作事與不作事,由證輪迴與涅槃如幻故,若確實證悟則無束縛與解脫。非心境故不可言說,欲于無文字中有所詮釋。偽瑜伽師們唯以念為瑜伽,然念依緣故,于熟睡、昏迷、暈厥等中無念,故非勝義。 心不安立相續不斷者,百瑜伽中為某些所表。 今當以繩索繫縛野駱駝為喻顯示心念。複次,未證無造作實相而唯安住于念想,此為繩索所縛之心。外五境劣繩索與內執著樂風空性之繩索,若於此時證悟無念無忘,則得解脫,故放開則無疑解脫。 若未證悟則為此念所縛,以二種事物中任一事物愚癡束縛。若未證法性事物,由知散於此念故,智者由彼得解脫。若證悟則心自然放任,由不知此,以輪迴繩索念知繩索束縛而成六道眾生,被縛者欲行十方。若證心性義,雖暫時放任於念,終歸無念界故,若得放開則安住不動堅固。如駱駝繫縛則不動,放開則不行,如是心性若修則散亂。
།དེའི་སྐད་ ཅིག་མ་ལ་མ་[(]ཡིངས་[,]ཡེངས་[)]པ་རྟོགས་པས།སེམས་ཀྱི་ཐག་པས་བཅིངས་པའི་དུས་ཁམས་གསུམ་དུ་འཁོར་ཞིང་འཁྱམས་ལ། སེམས་ཐག་ཆོད་ན་འཁོར་འཕྲོ་དང་འཁྱམ་འཕྲོ་འཆད་པས་ན། གོ་བཟློག་རྔ་མོ་ལྟ་བུར་གྲོགས་དག་བདག་གིས་རྟོགས་པ། དེ་ལྟར་ཡིན་ ནམ་མ་ཡིན་བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ལ་ཞུས་ལ།རང་ལ་རྒྱུན་དུ་གནས་པ་དེ་བུ་དང་འདྲ་བའི་སློབ་མ་ལ་གནང་བའི་དུས་སུ་བུ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལྟར་རང་ལ་ཚོར་ཏེ་ལྟོས་ཤིག་དང་། ཅི་ལ་ལྟ་ཞེ་ན། དབང་པོ་རང་ལོག་གི་མན་ངག་གིས་ཡོངས་སུ་ཆུག་པ་ཡིད་ཀྱི་དབང་ པོ་དེ།ཀྱེ་ལགས་དབང་པོ་ལྟོས་ཤིག་དང་། །དུས་འདི་ལ་རང་གིས་མྱོང་དང་མི་མྱོང་གི་ཐ་སྙད་དང་བྲལ་བས། འདི་ལས་ངས་ནི་མ་རྟོགས་སོ། །མ་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་གྲོལ་བས། བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་དང་ལྡན་པས། ལས་ཟིན་པའི་ སྐྱེས་བུ་ཡི།ཇི་སྲིད་སེམས་ཀྱི་ཐག་པ་མ་བཅད་པར་དུ་དེ་སྲིད་སེམས་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཅན་དུ་ལྷུང་བས། ཇི་སྲིད་སྤྲེའུ་ཐག་པས་བཅིངས་ནས་སྡོང་པོ་ལ་མཐོན་དམན་དུ་འགྲོ་ཡང་སྡོང་པོ་ལས་མི་ཐར་བ་དེ་བཞིན་དུ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང་ མ་བྲལ་ན།མཐོན་དམན་དུ་ཡོད་ཀྱང་ཐར་པ་མེད་དེ། ཕྱིས་སེམས་གསོད་ཤེས་པའི་དྲུང་དུ་སེམས་ཐག་བཅད་པར་བྱའོ།། །།ད་ནི་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རླུང་ལ་བསླབས་པས་ལ་བརྒལ་བ་ཤིང་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དཔེས་བསྟན་པར་ བྱའོ།
我來為您直譯這段藏文: 于其剎那證悟無散亂,心繩所縛時於三界輪轉流浪,若心斷定則輪轉流浪皆止,如反向駱駝般,我友等已證悟。如是是與非,當向諸殊勝上師請問。 常住于自者如子,于授予如子弟子之時,汝等子亦當如是于自覺察觀照。何所觀照?以根自返之口訣圓滿趣入之意根,嗚呼根當觀照!此時離experienced與未experienced之言說故,於此我實未證。由彼未證即解脫業之異熟,具傳承口訣,已得業之士夫。 乃至未斷心繩之時,皆墮為具心之有情,如猴為繩索所縛,于樹上下而行亦不離於樹,如是諸有情若未離想,雖有上下亦無解脫。后當於能殺心者前斷心繩。 今當以未證傳承口訣者修習風而越山之木瑜伽為喻而示。
།དེ་ཡང་རྩ་དང་རླུང་ལ་བརྟེན་པའི་བཅོས་མའི་རྣལ་འབྱོར་པས། བདེ་བ་གསལ་བ་སྟོང་པའི་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་བ་ཙམ་ཡིན་གྱིས། རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྩ་རླུང་ལ་མ་བསླབས་ཀྱང་དོན་དམ་པ་རྟོགས་ན་གྲོལ་བས། རླུང་འཆིང་བ་ ལ་རང་ཉིད་མ་སེམས་ཀྱི།རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་རྩ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ། བསྡུ་ན་ཤིན་ཏུ་བསྡུ་ན་གསུམ་སྟེ། དེ་བས་བསྡུ་ན་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི་ལ། རྩ་ག་ན་གནས་པ་ན་རླུང་། རླུང་ག་ན་གནས་པ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ག་ན་གནས་པ་ན་བདེ་བ། བདེ་བ་ གང་ན་གནས་པ་དེ་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཟེར་ཏེ།དེ་མ་ཡིན་པས་ཤིང་གི་རྣལ་འབྱོར་སྣ་རྩེར་མ་འདུག་ཅིག་།འོ་ན་ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་མྱོང་བ་དེ་མ་ཡིན་ནམ་ཟེར་ན་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་ཁྱད་པར་འཕགས་པས། ཨེ་མ་ཧོ་མ་ ཡིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མཆོག་ཆགས་བྱོས་སྣང་བ་དབྱིབས་ཀྱི་སྣ་རྩེ།སྐྱེ་མེད་དུས་ཀྱི་སྣ་རྩེ། ཉམས་མྱོང་བདེ་བའི་སྣ་རྩེ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་སྲིད་པའི་སྣ་རྩེ་འཆིང་བ་ཡོངས་སུ་སྤངས། །རྣམ་རྟོག་ཤས་ཆེ་བས་ཡིད་ལ་བྱས་པ་ནི། དགའ་བ་བཞི་སྐད་ཅིག་མ་ བཞི་དང་རླུང་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིར་འཛུད་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་ནི།འདི་ན་ཡིད་འདུས་པ་རླུང་གི་རླབས། རླུང་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཡོན་ཏན་ཐོབ་ཀྱང་། གཡོས་ཤིང་འཕྱར་ལ་ཤིན་དུ་མི་སྲུན་འགྱུར། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་དང་སྟོང་པ་དང་སྐྱེ་བ་ མེད་པས་བསྡུས་ལ།དེ་དག་གི་སྐྱེ་ས་གནས་ས་འགགས་རྟོགས་ནས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་རྟོགས་འགྱུར་ན། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པས་མི་གཡོ་བའི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། དེ་ཡིས་བདག་ཉིད་བརྟན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །གང་གི་ཚེ་ཡིད་སེམས་ རིག་པ་དྲན་པ་བློ་རྣམས་འགགས་ན།གང་ཚེ་ཡིད་ནི་ཉེ་བར་འགགས་གྱུར་ན། །ད་ལྟའི་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་ལུས་ཀྱིས་སེམས་འཆིང་བས། དོན་དམ་པའི་ལུས་རྟོགས་ན། ལུས་ཀྱི་འཆིང་བ་རྣམ་པར་འཆད་པར་འགྱུར། །ཕྱིའི་ཆོས་ནི་སྒྱུ་མ་དང་། རྨི་ལམ་དང་ མཚུངས་པས།ནང་གི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཀུན་དྲན་པ་དང་། མ་དྲན་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དུ་མ་རོ་གཅིག་ཡིན་པ། གང་ཚེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དང་རོ་མཉམ་པས། །དམན་པའི་རིགས་དང་འཁོར་བ། བྲམ་ཟེའི་རིགས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྟོགས་ན་མཉམ་པས། དེ་ཚེ་དམན་པའི་རིགས་དང་བྲམ་ཟེ་མེད།། །།ད་ནི་དམ་པའི་ལུས་རྟོགས་ན། །རེ་དོགས་མེད་པ་བུ་ཆུང་གི་ཚུལ་དུ་གནས་པའི་དཔེས་བསྟན་པའོ།
我來為您直譯這段藏文: 複次,依脈風之造作瑜伽士,僅見樂明空之影像,已證瑜伽士等雖未修習脈風,若證勝義即得解脫,于繫縛風勿自思慮。 瑜伽士有二萬一千六百脈,攝之極攝則為三,更攝則為中脈(梵文:अवधूती,羅馬拼音:avadhūtī,意為中脈)。脈何處安住則風在彼,風何處安住則菩提心在彼,菩提心何處安住則樂在彼,樂何處安住即是佛陀云云。非如是故,木瑜伽勿住鼻尖。若問身之樂受非是耶?答非也。已證瑜伽士以俱生殊勝故。 嗚呼非是,俱生最勝,離著現相形狀之鼻尖,無生時之鼻尖,體驗樂之鼻尖,業印有之鼻尖繫縛悉斷。分別念強盛意作者,四喜四剎那及風入中脈之信解者,此中意聚為風浪。雖以風瑜伽獲功德,動搖飄蕩極不調順。 一切法攝於顯空無生,證解彼等生處住處滅處已,若證俱生自性,如是證得不動金剛三摩地,以彼自身得堅固。 若時意心覺念智皆滅,若時意近滅時,今之生老病死身繫縛心,若證勝義身,則身縛當斷。外法如幻夢,內之一切體驗,憶與未憶及無生皆一味,若時與俱生等味,下劣種姓與輪迴、婆羅門種姓與涅槃若證即平等,爾時無下劣種姓與婆羅門。 今若證勝義身,當以無希懼如嬰兒行相為喻而示。
།དེས་ན་ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་པ་ན་རེ། ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་གཙང་བ་འདི་ཁྲུས་དང་དུས་དང་གནས་ཁྱད་པར ཅན་གྱིས་ལུས་དག་པར་བྱ་ཟེར།བསམ་པ་ངོ་དང་མཆོད་པའི་གནས་ཀྱིས་སེམས་དག་པར་བྱ་ཟེར། དེ་ཡང་ཟླ་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཁྲུས་བྱས་པས། ཟླ་བ་ཉ་བའི་དུས་སུ་ཞིང་དང་ཉེ་བའི་ཞིང་ལ་སོགས་པའི་གནས་སུ་ཕྱིན་ཏེ། ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་འདབ་ལྡན་ ལ་སོགས་པའི་བསྒོམ་པ་དང་།ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མཆོད་ན་སེམས་ཀྱི་དགེ་བ་ཟེར་རོ།
我來為您直譯這段藏文: 是故外道等言:身心清凈,此以沐浴、時節、殊勝處而凈身,以意樂、供養處而凈心。複次,于月海等處沐浴,于滿月之時往詣凈土及近凈土等處,修習身樂蓮花等觀想,若供養梵天等即為心善云云。
།དོན་དམ་པའི་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཆུ་ནང་གི་ཟླ་བ་དང་འདྲ་བས། འདི་ན་ཟླ་བའི་རྒྱ་མཚོ་ཉིད་དང་ནི། སྣ་ཚོགས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པས་ན། སྟོང་ཉིད་དབྱེར་མེད་དུ་ཤེས་པས། འདི་ན་གང་གཱའི་རྒྱ་མཚོ་ཉིད་དང་ནི། །གཙང་ལ་མི་གཙང་བ་ནི་བྲམ་ཟེ་ཆང་སྐྱུགས་ནས་ཆུས་ཁྱེར་བ་དང་འདྲ་བར། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཡོད་དང་མེད་པ་མ་ཡིན པས།བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་པྲ་ཡག་ཡ་འདི། །སྟོང་པ་མཚན་མོ་ཟླ་བ་དང་། །སྣང་བ་ཉིན་མོ་གསལ་བྱེད་ཡིན་པས། འདིར་ནི་ཟླ་བ་གསལ་བྱེད་ཉིད། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་གནས་ས་འགག་ས་གནས་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་དང་འདྲ་བས། ཞིང་ཀུན་གནས་དང་ཉེ་བའི་གནས་ སོགས་པ།།འགྲོ་འོང་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པས། ཕྱིན་དེ་བལྟས་པས་རྟོགས་པར་གང་སྨྲ་བ། །དོན་གྱི་ལུས་ཀྱིས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་དེ་རྟོགས་ན། ལུས་དང་འདྲ་བའི་མུ་གནས་གཞན་ན་མེད། །ཡིད་ལ་བྱས་ན་མི་དགེ་བ་ཡིན་ལ། ཡིད་ལ་བྱས་ ན་དགེ་བ་ཡིན་པས།དགེ་བ་ང་ཡིས་ངེས་པར་ཡང་དག་མཐོང་། །ཕྱི་རོལ་པའམ་ནང་པ་ལ་ལ་ན་རེ། ལུས་འཁོར་ལོ་བཞིའམ་དྲུག་ཏུ་པདྨའི་འདབ་མ་གྲངས་ཇི་བཞིན་དང་སྡོང་པོ་གེ་སར་ལ། འདབ་ལྡན་པདྨའི་སྡོང་པོ་གེ་སར་གྱི་དབུས་ན། དེ་ལས་ཉམས་སུ་མྱོང་ བའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དེ་ཉིད།ཤིན་དུ་ཕྲ་བའི་རྣལ་མའི་དྲི་དང་ཁ་དོག་ལྡན། དུས་ཉི་ཚེ་བ་ཡིན་པས། ཐོབ་ཤོར་གྱི་དུས་སུ། བྱེ་བྲག་འོངས་ཤིང་རྨོངས་པ་མྱ་ངན་གྱིས། །འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་སྐུ་རྒྱུན་དུ་གནས་པ་མ་ཤེས་པ་ན། འདུས་བྱས་ ལ།གདུང་བས་འབྲས་བུ་མེད་པར་མ་བྱེད་ཅིག་།ཕྱི་རོལ་པ་ན་རེ། མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཟད་པར་བྱེད་ན། ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་མཆོད་ནས་བདེ་བར་འགྱུར་ཟེར། རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་གཏི་མུག་ཆེན་པོ་ཚངས་པ་ཆོས་སྐུ་དང་། ཞེ་སྡང་ཆེན་པོ་ཁྱབ་འཇུག་སྤྲུལ་སྐུ་དང་། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་མིག་གསུམ་པ་ལོངས་སྐུ་ནི། ཁམས་གསུམ་དང་སྐུ་གསུམ་གྱི་གཞི་ཡིན་པས་ན། གང་དུ་ཚངས་པ་ཁྱབ་འཇུག་མིག་གསུམ་འཇིག་རྟེན་མ་ལུས་གཞིར་གྱུར་པ། །ཉོན་མོངས་པ་དག་ནས་རིགས་སུ་ཕྱེ པ་མེད་པ་དང་།དཀར་ནག་གི་ལས་ཀྱིས་མ་གོས་པས། རིགས་མེད་དེ་ལ་མཆོད་ན་ལས་ཀྱི་མཐའི་ཚོགས་ནི་ཡང་དག་ཟད་པར་འགྱུར། དེ་གང་ཞེ་ན། སློབ་མ་སྣོད་དང་ལྡན་པ་ལ་བསྟན་པའི་དུས་སུ་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པའི་བདེ་བའི་གནས་ ནི་བུ་དང་འདྲ་བ་ལ་བསྟན་པར་བྱའི།གཞན་ལ་བསྟན་དུ་མེད་པས།
我來為您直譯這段藏文: 了知非勝義智慧行境的瑜伽士,了知顯現無自性如水中月,此處月海本身與種種法性界不可分,由知空性無別,此處恒河海本身與,凈與不凈如婆羅門嘔吐酒被水沖走般,從無始以來非有非無,此瓦拉納西與波羅耶伽。空性如夜月,顯現如晝日光明故,於此月與日光。一切法生處住處滅處住處如二十四處,一切剎土處與近處等,以無來去之理了知,前往觀看而言得證悟者。若證悟遍及一切之義身,除身相似邊際他處無。意念則為不善,意念則為善故,善我定當如實見。外道或某些內道言:身四輪或六輪如蓮花瓣數量及莖桿花蕊,具瓣蓮花莖桿花蕊中央,由此所生之喜樂體性,極細真實具香與色。因為是暫時性,于得失之時,差別生起迷惑憂愁,不知無為法身常住時,于有為法,莫因渴求而無果。外道言:若欲盡除不善業之異熟,供養梵天等即得安樂云。證悟瑜伽士則知大愚癡梵天為法身,大嗔恚遍入天為化身,大貪慾三目天為報身,因是三界與三身之基,故於彼梵天遍入三目為一切世間之基者,煩惱清凈無分別種姓,不為黑白業所染故,于無種姓彼作供養則業際資糧當得盡除。其為何耶?于具法器弟子教授之時,無染污安樂處如子般當教授,不可教授他人。
སློབ་མ་སྣོད་དང་ལྡན་པ་ལ་བསྟན་པའི་དུས་སུ་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པའི་བདེ་བའི་གནས་ ནི་བུ་དང་འདྲ་བ་ལ་བསྟན་པར་བྱའི།གཞན་ལ་བསྟན་དུ་མེད་པས། ཀྱེ་ཧོ་བུ་ཉོན་རྩོད་པའི་རོ་ནི་དགའ་བར་ཡང་དག་གནས། །ཞེས་པས་དེ་མ་རྟོགས་ན་བརྟན་པ་རི་རབ་ལ་སོགས་པ། །གཡོ་བ་འགྲོ་བ་རིས་དྲུག་གི་སྒྲུང་བརྒྱུད་དང་མདོ་དང་དབྱངས་ཀྱིས་མ་ རྟོགས་པས།འགྲོ་བ་འཆང་ཅིང་འདོན་པ་ལ་སོགས་པས་དེ་ཤེས་པར་ནུས་མ་ཡིན། འོ་ན་འགྲོ་བ་ལས་ལོག་ནའང་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་སེམས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་བརྟན་པ་ནི་དྲན་མེད། གཡོ་བ་ནི་དྲན་པའི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སོ། །སྐྱེ་མེད་དེ་ ཡང་བུ་དང་འདྲ་བ་ལ།།ཀྱེ་ཧོ་བུ་ཉོན་དེ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་ཀྱི། །རྐྱེན་གྱིས་མ་བསླད་པའི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པའི་རོ་འདི་བསྟན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་རྟོག་གེ་བའི་བློའི་ཡུལ་མ་ཡིན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པས། བདེ་བའི་གནས་མཆོག་རྟོགས་པ་སྤངས་པ་སྟེ། །འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་དེ་ཡང་ལོགས་ནས་སྐྱེས་མེད་པས། འགྲོ་བ་ཉེ་བར་སྐྱེ་བ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །བློ་སེམས་རིག་པ་དྲན་པ་རང་བཞིན་གྱིས་འགགས་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབྱིངས་སུ་ཡལ་བས་ན། བློ ནི་རྣམ་འགགས་ཡིད་ནི་ཕམ་འགྱུར་བ།།ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱའི་ང་རྒྱལ་དང་རློམ་སེམས་དབྱིངས་སུ་དག་པས་ན། གང་དུ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཆད་པའོ། །དྲན་པ་ལ་འཁོར་བར་འཁོར་ལ། དྲན་པ་མེད་པ་ལས་མ་གཡོས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་སྒྱུ་མ་ཡིན་པར་ནི་མ་ཤེས།མི་རྟོག་པ་ལྟོས་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་མ་ཤེས་པས་འབད་པ་བྱེད་དོ། །དྲན་མ་དྲན་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཤེས་ཏེ་དེའི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་བློས་མ་རེག་པའི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པ་དེ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པས་ན། རྟོགས་ པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་རིག་པ་སྣ་ཚོགས་འཁོར་བའི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ལ།དྲན་པ་དྲན་མེད་ལས་འདས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་ལས་འདས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །སྐྱེ་མེད་བློས་མ་རེག་པ་ལས་འདས་པས་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པའོ།།དེ་ཡང་འཁོར་བ་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དེ་གཉིས། དེ་ཉིད་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་མཆོག་ཏུ་རྟོགས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་རྟོགས་ན་བསམ་གཏན་དུ་མ་གྱུར་པ་གང་ཡང་མེད་དེ། དྲན་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྐྱེན་ལ་རག་ལུས་པའི་ཕྱིར་རོ།
我來為您直譯這段藏文: 于具法器弟子教授之時,無染污安樂處如子般當教授,不可教授他人。嗟乎子聽!諍論味安住于喜。若不了知此,則堅固須彌等,動搖六道眾生之傳說、經典與歌贊未能了知,眾生持誦等不能知曉。若問離眾生亦然否?非也。眾生自性為心,其中堅固為無念,動搖為種種念相。無生亦如子。嗟乎子聽!此真實種種,不為緣所染之真實智慧味不能教示,因彼真實智慧非辯論者智慧境界,非佛意趣故。捨棄證悟勝樂處,眾生自性亦無別處生起,如眾生近生。心意覺念自性滅盡而意識融入法界故,心悉滅盡意敗壞,所知、所知慢與傲心清凈於法界故,于彼現前我慢斷絕。念轉于輪迴,無念不動則為涅槃。又不知分別為幻,不知無分別為依緣法性故而精進。知念與無念唯是幻化,其自性無生融入智慧不及之界中最為殊勝,故證悟瑜伽士知種種覺知是輪迴之類別,超越念與無念故為涅槃。超越無念無生故為涅槃。超越無生智慧不及故為涅槃。又彼輪迴應斷除,涅槃應獲得二者,證悟彼性如幻殊勝,若證心之實相則無有不成禪定,因念如幻三昧依緣故。
།དེའི་ཕ་རོལ་ན་དྲན་པ་མེད་པ་དེ་སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་ཡང་ཉམ་ང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཁོར་བ་དང་། མྱ་ ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ།།སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མི་རྒྱུ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བློ་ལས་འདས་པ་ནས་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་བསམ་གཏན་བཞི་ཡིན་པས་དེ་ལ་བསམ་གཏན་འཆིང་བས་དེས་ནི་ཅི་བྱར་ཡོད། སེམས་ ཀྱི་གནས་ལུགས་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་ལ།སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་པ་ནི་ན་བུན་དང་མཚུངས་པས་ཡལ་བས། དངོས་པོ་སྐྱེ་བ་མཁའ་ལྟར་རབ་ཞི་ན། །དངོས་པོ་སྐྱེ་བ་ནི་སེམས་ལས་ལོགས་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དྲན་ནས་སྐྱེ་བ་དང་། དྲན་པ་མེད་ནས་སྐྱེ་ བའོ།།དེ་གཉིས་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ན་ཅི་སྐྱེས། དངོས་པོ་རྣམས་སྤངས་ཕྱི་ནས་ཅི་ཞིག་སྐྱེ། །ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་ན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ཀྱང་སྐྱེའོ་ཟེར་ཏེ། འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཀུན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ནམ་ མཁའ་འབྱུང་བ་རིམ་གྱིས་ཆགས་ཤིང་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བས་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་ལ། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་པ་ནི་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་དང་འདྲ་བས་དྲན་བསྒོམ་ལ་རེ་དོགས་མི་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ དྲན་པ་དང་དྲན་པ་མེད་པས་མ་བསླད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི།གདོད་ནས་སྐྱེ་མེད་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལ། །སྣང་བ་དང་ལུས་ཀྱི་བརྡ། ངག་གི་བརྡ། ཡིད་ཀྱི་བརྡ་གསུམ་ནི་སྣང་བའི་བརྡའོ།
我來為您直譯這段藏文: 彼岸無念,是獅子奮迅三昧,於一切無所畏懼故。其他無生勇進三昧,不住輪迴與涅槃故。心與心所不行,是金剛三昧,超越心識故不變故。此即四禪,于彼禪定束縛,彼有何為?心之實相如虛空,心所生念如霧氣消散,事物生起如空寂然。事物生起非離心外,彼亦有念而生,無念而生。離此二者彼岸何生?諸事物斷除后復何所生?若謂從無始以來從無生中生起,則空中花亦當生矣。如是當知一切顯現皆如空花。何以故?虛空漸次生起顯現種種故為空花。如是心性如虛空,心所生念如空中花,于修念莫作希懼。是故不爲念與無念所染者,本來無生自性也。顯現與身之表示、語之表示、意之表示三者是顯現之表示。
།སྟོང་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་བརྡས་བསྟན་པའི་ དུས་སུ།དེ་རིང་དཔལ་ལྡན་བླ་མ་མགོན་པོས་བསྟན་པས་རྟོགས། རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དུ་གང་གི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་དུས་སུ། གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་བྱའི་དྲན་པའི་བརྡས་བསྟན་པས་མཐོང་དང་ཐོས་དང་རེག་དང་དྲན་པ་དང་། གཙང་བ་དང་བཙོག་པ་དང་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་མེད་པའི་བརྡས། ཟས་སྐོམ་འཁྱམ་དང་འགྲོ་དང་འདུག་པ་དང་། །དྲི་བ་དང་དྲི་བའི་ལན་བཏབ་པའི་བརྡས་བསྟན་པས། ཅལ་ཅོལ་གཏམ་དང་ལན་སྨྲར་གྱུར་པ་ལ། །སེམས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་བློ་ལས་འདས པ་ལས་མ་གཡོས་པས།སེམས་སོ་ཞེ་ན་གཅིག་གི་རྣམ་པ་ལས་མི་བསྐྱོད། དེ་ལྟར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་བརྡའི་སྒོ་ནས་བསྟན་མ་ཐག་ཏུ་སྐྱེ་ཤི་མེད་པ་བདུད་རྩི་དང་འདྲ་བ་དེ་རྟོགས་པས། གང་ཞིག་བླ་མའི་མན་ངག་བདུད་རྩིའི་ཆུ། །འཁོར་བའི་ཐང་སྟོང་ཤིན་ དུ་སྒྲོལ་དཀའ་བ་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོམ་རྐུན་མང་ལ།སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་ཚད་པས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པའི་བར་དུ་དང་། བླ་མ་དམ་པའི་ཞབས་ཀྱི་མཚོ་སྐྱེས་ཀྱི་མཚོ་མ་རྙེད། གལ་ཏེ་རྙེད་པར་གྱུར་ཡང་མ་འཁྲུལ་པ་ལ་འཁྲུལ་པར་མཐོང་ནས་སྤྱི་བོར་བླང་ བར་མི་བྱེད།གདམས་ངག་གི་བདུད་རྩིའི་ཆུ་རྣ་བས་འཐུང་བར་མི་བྱེད་ལ། སྙིང་གི་པདྨའི་ནང་དུ་མི་འཇོག་པས། །གདུང་སེལ་བསིལ་བས་ངོམས་པར་མི་འཐུང་བ། །དེ་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། མྱ་ངན་གྱི་ཐང་སྟོང་དང་འདྲ་བ་འཁོར་བའི་ཐང་སྟོང་ཤིན་དུ་སྒྲོལ་ དཀའ་བ་དེ།བླ་མ་དམ་པའི་ཞབས་དང་མ་བྲལ་བའི་པདྨའི་མཚོ་དེ་ལ་ཐབས་ཀྱིས་བླང་བར་མེད་ལ། སྒྲ་དང་། ཚད་མ་དང་། ལུང་དང་། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཚིག་དང་ཐ་སྙད་ལ་མཁས་ཀྱང་དོན་མེད་པས། དེ་ནི་བསྟན་བཅོས་དོན་མང་མྱ་ངན་གྱིས། ། སྐོམ་པས་ཤིན་དུ་གདུང་བའི་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ཡང་རོ་སྐམ་ལ་བུང་བ་མཐོང་བ་དང་འདྲ་བའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི། ཐང་ལ་སྐོམ་པས་གདུངས་ཏེ་འཚོ་བར་ཟད། །བླ་མ་དམ་པས་བརྡ་དང་ཐབས་ཀྱིས་བསྟན་པར་འགྱུར་གྱི། ལུང་དང་བསྟན་བཅོས་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །ལུང དང་བསྟན་བཅོས་ལ་ཡོད་ན་མན་ངག་མ་ཡིན་གྱི།དེ་དང་མི་མཐུན་ན་མན་ངག་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པའི་དོན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མན་ངག་ནི། བློའི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པས། ཚིག་གིས་བརྗོད་པར་མི་འགྱུར་བས། །བླ་མས་བསྟན་པས་བརྗོད་མིན་ནི། །སློབ་མས་ཀྱང་ འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཡིད་ལ་བྱར་མེད་དོ།།གོ་བ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་བྱའི་བདེན་པ་མ་ཡིན་པས། །མ་གོ་བ་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ནོ།
我來為您直譯這段藏文: 空性與無生以表示之時,今日蒙具德上師怙主開示而證悟。證悟功德時,一切法不作意時,以色聲香味觸之念表示,見聞觸念,清凈與污穢、去與來無有之表示,飲食遊蕩行住,問答表示,談笑言語與答覆時,心性超越心識而不動,若謂是心不動於一相。如是大手印表示門中開示即刻,無生死如甘露般證悟故。某人上師教言甘露水,輪迴荒漠極難度,煩惱盜賊眾多,生老病死熾熱歷無數劫,未得聖師足下蓮池。縱得見之,于無迷視為迷而不頂戴,不以耳飲教言甘露水,不置於心蓮中,不飽飲除苦清涼水。彼何如耶?如憂苦荒漠般極難度之輪迴荒漠,彼不離聖師足下蓮池,以方便不可取,聲、量、經、論之詞與名相雖通達而無義故。彼以論典多義憂苦,渴逼極苦發哀嘆,如見乾屍蜂蝶般之論典,于荒漠渴逼苦活而已。聖師以表示方便開示,非在經論。若在經論非教授,若與彼不順是教授。真實義即性教授,非心境故,不可言說故,上師開示不可說,弟子亦不可意念此是如何。瞭解是所知障,非真實諦故,不瞭解是煩惱障。
།དེ་ཉིད་ཤེས་བྱ་བདེན་པ་མ་ཡིན་པས། །ཤེས་པ་ཡང་བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཡང་ཤེས་དང་ ཤེས་བྱའི་སྒྲོན་མེ་ལྟ་བུ་ལ་བརྟེན་ནས།དྲན་པས་དྲན་པ་གོ་བ་ལྟ་བུའི་ནི་མ་ཡིན་གྱི། གོ་བ་དེ་ལས་གོ་བ་མེད་པ་དེ་ཉིད། སློབ་མས་གོ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལས་སྐྱེས་པ་དང་། གནས་པ་མེད་པ་ལས་གནས་པ་དང་། འགགས་པ་ མེད་པ་ལ་འགགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བདུད་རྩིའི་རོ།དེ་ཡང་སེམས་ཀྱིས་སེམས་བསྟན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན། ཡིད་ཀྱིས་ཡིད་ལ་བྱེད་དུ་མི་བཏུབ་པས། གང་གིས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པར་བྱ། །གལ་ཏེ་མ་རྟོགས་པ་ལ་བསྟན་ཡང་། སྒྲ་དང་ཚད་མའི་བསྟན་ བཅོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས།གང་གིས་ཚད་མར་འཛིན་པའི་དབང་གིས་སུ། །རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ལ་ནི་མཁས་ལ་དོན་ལ་མི་མཁས་པས། བླུན་པོས་བྱེ་བྲག་རྙེད་པ་སྟེ། །དེའི་ཚེ་ན་མི་མཁས་པའི་དབང་གིས་དྲན་པ་ཁོ་ན་ལ་འབད་པར་བྱེད་པས་ ན།སྒྲིབ་པ་ལས་ཐར་བར་མི་བྱེད་དོ། །ཅིག་ཤོས་ནི་བློས་རེག་མེད་ལ་གདོལ་བ་དང་འདྲ་བས། དེ་ཚེ་གདོལ་པའི་ཁྱིམ་དུ་རོལ། །དེ་ཡང་དྲི་མ་གཉིས་དག་པའི་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་འདྲ་བའི་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་མི་བསྒོམ་པའི་དབྱིངས་སུ་གནས་པ་དེ། འོན་ཀྱང་དྲི་མས་མི་གོས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དྲི་མ་དག་པའི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལག་ཏུ་ཐོབ་པ་ནི་ངོ་མ་ཤེས། དཔེར་ན་རི་ཁྲོད་པའི་ལག་ན་ཡོད་པའི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་མིག་ཕིགས་པར་དཀའ་བ་བོར་ནས། དེ་བས་སླ་བ་འོལ་མ་སི་ལག་ཏུ་བླངས་ནས རྒྱན་དུ་བྱས་པ་དེ་བཞིན་དུ།དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་དེ། བློས་ཕིགས་པར་དཀའོ་སྙམ་ནས། ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་དྲན་པ་འདི་ཁོ་ན་ཡིད་ལ་བྱས་ནས། རང་རང་གི་ཡུལ་དང་བསྟན་ནས། དགེ་བའི་ཆོས་ ལ་འབད་པར་བྱེད་དོ།།རྣལ་འབྱོར་པའི་དགོངས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་དང་མི་མཐུན་ཡང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་ཕིགས་པར་དཀའ་ཡང་། བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་རིན་པོ་ཆེ་རྡོ་རྗེ་ཕ་ལམ་དང་འདྲ་བ་ཐོབ་ནས། བརྡའི་ཁྱད་ པར་གྱིས་ཕིགས་པ་དེ་ནི།འཇིག་རྟེན་པས་སྨོད་པ་དེ་ནི་བླངས་པའོ།
我來為您直譯這段藏文: 彼即所知非為真諦,了知亦非真諦。然則依于如燈之能知所知,非如以唸了知念,于彼了知無有了知即是,非為弟子所了知,彼亦諸法無生而生,無住而住,無滅而滅與俱生甘露味。彼亦非心可示於心,意不堪作意,何者如何開示?若於未證者開示,依聲量論典,以執為量故,于分別等名相雖通而於義不通,愚者得差別,爾時以不通達力唯勤于念,不得解脫障。另一者如心不觸旃陀羅,爾時遊戲于旃陀羅家。彼亦如二垢清凈日輪般,住于相續不斷無修之界,然不為垢所染。如是得清凈寶珠于手而不識,譬如捨棄山居者手中難以辨識之寶珠,取其較易水晶為飾,如是三世佛之密意,思難以辨識,唯作意此三界眾生之密意憶念,隨各自境而示,精進于善法。瑜伽士之密意雖不順世間法,出世間雖難以意辨識,得如金剛鉆般聖師珍貴教言已,以表示差別而辨識者,即取世人所誹謗者。
།དེ་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་པས་ལོངས་སྤྱད་ནས་བོར་བས་སྲང་ཀའི་ཁམ་ཕོར་བླངས་པའི་ཕུང་པོའི་དུམ་བུ་ལ་སུ་ཞིག་རེ་བ་བྱེད། དེ་བཞིན་དུ་ཕལ་པས་དྲན་པ་ཁོ་ན་ལ་སྤྱོད་པའི་དུས་སུ་ བོར་བས།དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་དེ་ཉིད་སྐུ་གསུམ་པས་སློང་ན་དེ་ཉིད་སློང་དགོས་པ་ཡིན་པས་ན། གང་ཚེ་སློང་ན་སྲང་ཀའི་ཁམ་ཕོར་གྱིས་སྤྱོད་དེ། སྐུ་གསུམ་དེ་ཉིད་དཀོན་མཆོག་རིན་པོ་ཆེ་ཟད་པ་མེད་པའི་གཏེར་དེ་ཡིན་པས། ཕྱི་རོལ་པའི་རྒྱལ་ པོ་ལ་མི་སྨོད་པས།བདག་ཉིད་རྒྱལ་པོ་ཡིན་ན་དེར་ནི་སླར་ཡང་ཅི་བྱར་ཡོད། རྟོགས་པའི་དུས་སུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིག་གིས་ཕྱོགས་མ་ལུས་པར་བལྟས་པས། འདི་དག་ནི་འཁོར་བའོ། །འདི་དག་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དབྱེར་མེད་པས། དབྱེ་བ་རྣམ་པར་སྤངས་ནས་དེ་ཉིད་གནས་པ་ལ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་གཡོ་བ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས། རང་བཞིན་མི་གཡོ་བཏང་སྙོམས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །དེའི་ཕྱིར་སྣང་བའི་རྒྱན་དུ་སྟོང་པ་མཛེས་ལ། སྟོང་པའི་རྒྱན་དུ་སྣང་བ་མཛེས་སོ། ། མི་རྟོག་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་བས་ཀྱང་རྟོགས་པའི་སྲིད་པ་ལ་གནས་སུ་རུང་བས། མྱ་ངན་འདས་པ་ལ་གནས་སྲིད་པར་མཛེས། །ཡིད་ལ་བྱས་པའི་མི་རྟོག་པ་བསྒོམས་པས་རྟོགས་པའི་དེ་ཉིད་ལ་ཡེངས་པར་བྱས་ན་ཉོན་མོངས་པའི་ནད་ཞི་བར་བྱེད་དོ། ། དཔེར་ན་མེས་ཚིག་པ་དེ་མེ་ལ་བསྲོ་བར་བྱའོ། །རླུང་ལངས་པ་ནི་རླུང་ཉིད་ལའོ། །རྣ་བར་ཆུ་སོངས་ནི་ཡང་ཆུ་ནི་ཐིགས་པས་རུང་བ་དེ་བཞིན་དུ། འདོད་ཆགས་ཀྱི་ནད་ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་པའོ། །ཞེ་སྡང་ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར རོ།།གཏི་མུག་ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞི་གནས་ཡིན་པས། ནད་གཞན་དག་ལ་སྨན་གཞན་གཏང་མི་བྱ། །དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཡེངས་པ་ལ་གཞན་གྱིས་བསྒོམ་པར་མཐོང་སྟེ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་ཡིད་ལ་བྱར་མི་བཏུབ་པས་ན། བསམ་དང་བསམ་ བྱ་རབ་ཏུ་སྤངས་ནས་སུ།།རེ་བ་དང་དོགས་པ་དང་། གཙང་བཙོག་མེད་པ་དང་བླང་དོར་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཇི་ལྟར་བུ་ཆུང་ཚུལ་དུ་གནས་པར་བྱ།། །།ད་ནི་རང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་། གཞན་ལ་བཟླས་སུ་མེད་པ་གཞོན་ནུ་མའི་བདེ་བའི་དཔེས་ བསྟན་པར་བྱའོ།
我來為您直譯這段藏文: 若問其如何,世人享用后所棄之銅缽碎片,誰人希求?如是當凡夫唯行於念之時棄之,無念無生超越心識者即三身所乞,應當乞求彼,若時乞求則以銅缽受用。彼三身即無盡寶藏三寶,不誹謗外道王,若自為王者復何所為?證悟時以智慧眼遍觀諸方,謂此等為輪迴,此等為涅槃,于真如無可分故,舍離諸分別而住于彼,法身自性無動無分別故,自性不動平等任運成就。是故顯為空之莊嚴,空為顯之莊嚴。較無分別涅槃更應住于證悟輪迴,涅槃住于輪迴為妙。以作意修無分別而令散亂于證悟真如則能息滅煩惱病。譬如火燒者當以火暖,風病者即以風,耳入水者亦以水滴可治,如是息滅貪慾病者即樂空無別,息滅嗔恨者即本尊壇城,息滅愚癡者即空性止觀,於他病不應施他藥。如是散亂時為他人所見為修習,然非也。法性體性不堪作意故,斷除思與所思已,以無希疑、無凈穢、無取捨之方式,應如嬰兒而住。今雖自身所證,不可對他言說,以少女樂喻而示。
།དེ་ཡང་ལུང་དང་བསྟན་བཅོས་མང་པོ་ལ་ཡིད་མ་ཆེས་པའི་སྐྱེས་བུས། བླ་མ་དམ་པའི་བརྡ་དང་ཐབས་ཀྱིས་མན་ངག་ལ་ཡིད་ཆེས་པས། རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་དུ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་དེ། བླ་མའི་ལུང་ལ་བསྒོམས་ཏེ་གུས་འབད་ན། ། དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་གསུམ་མ་འཁྲུལ་བར་བྱུང་བ་དེས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་འབྱུང་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་ཡང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཁ་དོག་མེད། སྙིང་སྟོབས་རྡུལ་དང་མུན་པའམ། །ཡང་བ་ལ་སོགས པའི་ཡོན་ཏན་ནམ།ཚིག་དང་ཐ་སྙད་དམ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་དཔེས་མཚོན་དུ་མེད་པས། ཁ་དོག་ཡོན་ཏན་ཡི་གེ་དཔེ་བྲལ་བ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟར་གཏན་མེད་པ་མ་ཡིན། བ་ལང་གི་རྭ་ལྟར་གཏན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ ལས་འདས་པ་ཡོད་མེད་ལས་གྲོལ་བ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བསམ་གཏན།ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི། སྨྲ་རུ་མི་བཏུབ་བདག་གིས་གྱིན་མཚོན། །དེ་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ན། གཞོན་ནུ་མའི་བུ་ཆུང་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ་མས་སྟེ་བ་བཅད་པའི་དུས་སུ་། ཨོཾ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟར་གནས་པ་དང་། ཕ་ལས་བྱུང་བ་ཧཾ་ཞེས་བྱ་བ་སྤྱི་བོར་གནས་པ་དང་། དེ་གཉིས་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་ཡི་གེ་གཉིས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་དཀར་དམར་གཉིས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་དུས་དང་རྐྱེན་འཛོམ་པའི་དུས་སུ་ཐིག་ལེ་གཉིས་སྙིང་གར་ཕྲད་པས་དགའ་བས་བུ ཆུང་གཉིད་ལོག་པས་འཛུམ་པ་བྱས་པ་དང་།ཡང་ན་དོན་དྲན་པའི་ཐིག་ལེ་མ་དྲན་པའི་ཐིག་ལེ་གཉིས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ཕྲད་པ་མི་ལ་བཟླས་སུ་མ་བཏུབ་པས་ན། ཡང་ན་གཞོན་ནུ་མ་དེ་དར་ལ་བབ་པ་ཅིག་དང་། །ཡིད་དུ་འོང་བའི་སྐྱེས་བུ་གཞོན་པ་དང་སྙོམ་ པར་ཞུགས་པའི་དུས་སུ་དགའ་བ་དང་།མཆོག་དགའ་དང་། དགའ་བྲལ་གསུམ་གཞན་ལ་བཟླས་སུ་ཡོད་ལ། དེ་ལས་གཞན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྙིང་ལ་ཞེན་པ་བཟླས་སུ་མ་བཏུབ་པས་ན། གཞོན་ནུ་མའི་བདེ་བ་སྙིང་ལ་ཞེན་པ་བཞིན། །དོན་དམ་པའི་ལྷན་ ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ་བློས་མི་རེག་པས།བློས་གཞག་པ་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་ལ་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་དུས་གསུམ་དང་ཁམས་གསུམ་དབང་དུ་སྒྱུར་བ་དེ་ནི་སུའི་བློས་ཀྱང་མྱོང་དུ་མེད་པས། དབང་ཕྱུག་དམ་པ་དེ་ནི་སུ་ལ་བསྟན་ནུས་སམ། ། དེ་ཡང་དངོས་པོ་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་པའི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཅིག་མེད་ན་ནི། དངོས་པོ་མེད་པ་དྲན་པ་མེད་ལ་ཉམས་མྱོང་བ་སུས་ཀྱང་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ།
我來為您直譯這段藏文: 複次,于眾多經典論著不生信解之人,以上師聖者之密意方便而生信解,恒常相續而住之禪定,依上師教言修習恭敬精進,于彼一切法之俱生自性三者無錯亂而生起,俱生必定生起無有疑慮。彼俱生亦無青等色相,無勇德塵暗,無輕等功德,無以文字名言或幻等喻所能表示,離色相功德文字譬喻。所證體驗非如兔角全無,亦非如牛角實有,故無念無生超越心識、解脫有無之相續不斷禪定體驗,不可言說我以表示。云何了知?如少女生子之時,母斷乳時,安住如”嗡”(ཨོཾ,ॐ,oṃ,嗡)字,父所生”吽”(ཧཾ,हं,haṃ,吽)字住于頂,彼二即慧方二字之白紅二明點。彼二時緣和合時,二明點於心間相遇,以喜樂嬰兒睡中微笑,或者憶念明點與無念明點二者于無生界相遇不可對人言說,或者少女年至青春,與可意少年和合之時之喜樂、勝喜、離喜三者可對他說,除此之外俱生執著於心不可言說,如少女樂執著於心。勝義俱生亦為諸法之基,心不能及,壓伏心立諸法於心,統御三時三界,任誰心智亦不能證,此殊勝自在於誰能示?複次,若無如是事物從心所生之念相,則無事物無念之體驗任誰亦不能證。
།དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་གོ་བདེ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ན་ནི། ནམ་མཁའ་ཡངས་པ་ཞེས རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དྲན་པ་འདི་མེད་ན་ནི། སེམས་ཀྱི་དྲན་མེད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སུས་ཀྱང་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་པའི་དངོས་པོ་དང་། སེམས་དེ་རྐྱེན་མེད་ན་དྲན་མེད་པས་དངོས་པོ་ མེད་པ་དེ་གཉིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་ཐིམ་པས།དངོས་དང་དངོས་མེད་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་དང་། །ཡིད་ལ་བྱས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མི་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས། དེར་ནི་འགྲོ་བ་མ་ལུས་རབ་ཐིམ་འགྱུར། །ཡིད་ལ་བྱས་པའི་ཆོས་ཐམས་ ཅད་ནི་མི་རྟག་པ་དང་གཡོ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས།གང་གི་ཚེ་ན་ཡིད་བཞིན་ལ་མ་བྱས་པའི་དོན་རྟོགས་པའི་དུས་དེར། གང་ཚེ་ཡིད་ནི་མི་གཡོ་རང་གནས་བརྟན་པ་དེར། །འཁོར་བ་འཁོར་མོད། འཁོར་བ་ནི་ཡིད་ལ་བྱས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མཁྲེགས་ཤིང་ བརྟན་པ་ལས་ཡིན་གྱི།འོ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱས་ན་ཐར་པ་ཐོབ་ཟེར་བ་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱས་པས་སྐྱེ་མཆེད་བཞི་ལ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྱི། ཡིད་ལས་བྱས་པའི་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་པས། འཁོར་བར་འཁོར་བའི་དངོས་པོ་མེད་པས་རང་གྲོལ་བ་ན། སྤྲུལ་གྱི་ཕུང་པོའི་ནང་དུ་རྐང་པ་ཆུད་པ་དེ་མ་འགྱུར་བར་བསྡད་ན་རང་གྲོལ་བ་བཞིན་དུ། བླ་མའི་མན་ངག་གིས་གཉུག་མ་མ་བཅོས་པའི་དོན་རྟོགས་ན། དྲན་པ་རང་གྲོལ་བས་ན། དེ་ཚེ་འཁོར་བའི་དངོས་པོ་ལས་ནི་རང་གྲོལ་འགྱུར། །སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ ལས་ནི་བདག་དང་བདག་གིར་བགྱི་བ་ཡོད་ཀྱི།དེ་དག་གི་དངོས་པོ་ཡང་དག་པར་མ་གྲུབ་པའོ། །དོན་དམ་པར་ནི་བདག་གི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་མ་གྲུབ་པས། གང་ཚེ་བདག་གཞན་ཡོངས་སུ་ཤེས་ན་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་པ་ནི་ཡལ་བ་སྤྲུལ་སྐུ་བླ་ན་མེད་པའི་ལུས་ དང་།དེ་ཉིད་ལ་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་བླ་ན་མེད་པའི་ལུས་དང་། དེ་ཉིད་གང་གིས་ཀྱང་བློས་གཞག་ཏུ་མི་བཏུབ་པ། ཆོས་སྐུ་བླ་མེད་ལུས་ཐོབ་པས། །དེ་ཚེ་བླ་མེད་ལུས་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར།། །།ད་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་འདམ་ གྱིས་མ་གོས་པ་ཨུཏྤལའི་འདབ་མའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ།
我來為您直譯這段藏文: 譬如若無從虛空中理解種種意義,則不能了知虛空廣大。如是若無此從心所生之念,則任誰亦不能證知心之無念體驗。是故從心所生之念之事物與心無緣時無念之無事物二者融入無生,斷除有無,一切所緣之法皆是不穩動搖自性,于彼一切眾生悉皆融入。一切所緣之法皆是無常動搖自性,當了知無所緣義之時,爾時心不動自住堅固時,輪迴雖轉,輪迴乃從所緣分別堅固而有。 若謂空性作意則得解脫,以空性作意則生四處,以所作意三時等性故,無有輪迴流轉事故得自解脫時,如入化身蘊中足若不變而住則自解脫,如是若由上師教授了知本性無改之義,念得自解脫故,爾時從輪迴事中得自解脫。 從心與心所生有我與我所,彼等事物實不成立。勝義中為我義佛亦不成,何時遍知自他,從心所生之念消逝即無上化身,彼中無生滅即無上圓滿報身,彼即任何心智不能安立,獲得無上法身故,爾時獲得無上身。 今當以心與心所生不染污之青蓮花瓣喻而示。
།དེ་གང་ཞེ་ན། བླ་མ་དམ་པས་བརྡས་བསྟན་པའི་དུས་དང་། བརྡས་མ་མཚོན་པའི་དུས་སུ་ཤེས་པར་ཤེས་བྱ་ལས་འདས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འོད་གསལ་བ་དེ་ལ་འཁྲུལ་པའི་ཟུག་རྔུ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་ པས།དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ཉིད་ལ་ངེས་པར་མ་འཁྲུལ་པར། དེ་ཡང་གཞན་ལ་རག་མ་ལུས་པར། རང་ལ་རྒྱུན་དུ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་དེ། ཐབས་གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་དེ་ཉིད་དྲན་པས་མ་གོས་པའི་སྐུ་གསུམ་རང་ལ་ཡོད་ པ་དེ།རང་གིས་རང་ལ་ལེགས་པར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ནི། ཕྱིའི་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་རྫས་སུ་ཤེས་པ་མ་གྲུབ་པས་ན། རྡུལ་དང་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པས་འདོད་པ་དེ་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བསྡུས་པས་སམ། ཡི་གེའི་ཐིག་ལེ་ནཱ་ད་ལ་སེམས་ བསྡུ་བ་ནི་རྡུལ་ཕྲན་ནམ་སྟོན་ཀའི་ཉི་མ་ཕྱེད་ཀྱི་དྲི་མ་དག་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟར་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་སུ་སྨྲ་བ་ནི་སེམས་ཙམ་མམ།དེ་དག་གིས་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཇི་བཞིན་པའི་དགོངས་པ་མ་རྟོགས་པས། རྡུལ་མིན་རྡུལ་བྲལ་མ་ཡིན་སེམས་ཀྱང་མིན། ། ཡང་དག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་དགོངས་པ་ནི། སྣང་བ་དང་། སྟོང་པ་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་དེ་དག་གི་དངོས་པོ་ལ་ཡང་འདས་པ་ནི་བརྗེད་པའི་ཕྱིར་ཞེན་པ་མེད། མ་འོངས་པ་ནི་མ་དྲན་པའི་ཕྱིར་ཞེན་པ་མེད། ད་ལྟར་གྱི་ཤེས་པ ནི་རྐྱེན་ལ་རག་ལུས་པའི་ཕྱིར་ཞེན་པ་མེད་པས།དངོས་པོ་དེ་དག་གདོད་ནས་རྟག་ཏུ་ཞེན་པ་མེད། དེ་ཡང་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་གྱིས་ཡིད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། ཡིད་ལ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་ཙམ་དུ་བཏགས་ མོད་ཀྱི།བྱས་པ་ནི་མི་རྟག་ལ། མ་བྱས་པ་ནི་མིང་མེད་ལ། དཔེར་ན་མདང་གི་རྨི་ལམ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་དངོས་པོ་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་ལ། དོ་ནུབ་ཀྱི་རྨི་ལམ་ནི་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པར་མ་གྲུབ་པ་དེ་བཞིན་དུ། དྲན་ནས་ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་ ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་མེད།མ་དྲན་ནས་ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་ཡིད་ལ་མ་བྱས་ཞེས་བསམ་པ་དང་བརྗོད་པ་ལས་འདས་པ་དེ་ནི་མདའ་བསྣུན་གྱིས་སྨྲས་པ་དེ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་ཟད། འོ་ན་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་བསམ་གཏན་ནི་དྲི་མ་དང་བཅས་པ་ཅིག་ཡིན་ནམ་ཟེར་ན། མ་རྟོགས་ ན་ཉོན་མོངས་པས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་ལ།ཤེས་བྱས་བྱས་ཀྱང་སྒྲིབ་པར་འགྱུར་རོ།
我來為您直譯這段藏文: 其為何?在殊勝上師以表示開示之時與未以表示指示之時,超越能知所知、本性光明中,無有絲毫迷亂刺痛,如是于所示中決定不迷,彼亦不餘待他,自中恒時安住之禪定,依隨何方便而憶持彼義,自具無染三身,自己于自善知已。由外一切事物實質了知不成故,微塵及內外一切事物實質不成故,彼欲攝於壇城,或攝心於文字明點脈氣,說如微塵或秋日正午無垢虛空般離戲論之心即唯心。 彼等亦未證瑜伽師如實密意故,非塵非離塵亦非心。真實瑜伽師密意者,由顯現、空性、無生及非心行境故,于彼等事物亦超越,過去因忘故無執,未來因未憶故無執,現在覺知因待緣故無執。彼等事物本來恒時無執。 彼亦由業及煩惱與生之相續,所謂意及作意與無作意,雖假立為唯名,有作即無常,無作即無名。譬如昨夜夢雖經驗而事物不成立,今夜夢雖未經驗而無事物亦不成立,如是憶已體驗亦無無作意,未憶已體驗亦超越所謂無作意之思維言說,此即箭喻所說而已。 若問無作意禪定是否有垢?若未證則煩惱亦成煩惱,雖以智所作亦成障。
།རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་དཔེ་ནི་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་འདྲ་ལ། གནམ་སྟོང་གི་ཉིན་པར་ནི་ཟླ་བ་དེ་ཉི་མའི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པས་བསིལ་བར་མི་འགྱུར། ཉི་མ་དེ་ཉིད་ཉའི་ ཉིན་པར་ཟླ་བ་དང་རྒྱང་རིང་བས་ལྷག་པར་དྲོ་བར་མི་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ།རྣལ་འབྱོར་པའི་དགོངས་པ་དེ་ཡང་གློ་བུར་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་དྲན་པ་དང་ཤེས་བྱ་དྲན་པ་མེད་པའི་དྲི་མ་གཉིས་མེད་པས། ཀྱེ་ཧོ་བུ་མ་ལུས་དྲི་མེད་དོན་དམ་ཤེས་པར་བྱོས། དེ་ལྟར་ན་མི་རྟོགས་ པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་གྲངས་ལ་ཡིད་ཆེས་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་རིག་མ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་དོན་དམ་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་མངོན་པར་ཞེན་པས་འབད་པ་བྱས་ན།རང་ལ་རྒྱུན་དུ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་རྟོགས་པའི་ངང་ལས་འབད་པ་དང་། རྩོལ་སྒྲུབ་ ལས་འདས་པ་དེ་ངོ་མ་ཤེས་པས།ཁྱིམ་ན་ཡོད་པ་ཕྱི་རོལ་སོང་ནས་ཚོལ། །ཆོས་ཉིད་རང་ལ་ཡོད་པ་ངོ་མ་ཤེས་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དྲན་པ་ལ་དྲིས་པས་སམ། ནང་གི་ཁྱིམ་ནི་དྲན་པ་དྲན་མེད་ཀྱི་བདག་པོ་སྐྱེ་མེད་ཡིན་པར་ངོ་མ་ཤེས་པས། གློ་བུར་དུ་འོངས་པའི་ཁྱིམ་ཚེས་ དང་འདྲ་བའི་དྲན་པའི་རྣམ་རྟོག་ལ་དྲིས་པས།ཁྱིམ་བདག་མཐོང་ནས་ཁྱིམ་ཚེས་དག་ལ་འདྲི། །དེ་ལྟ་བུའི་བློས་རེག་པར་བྱ་བའམ། ཚིག་གིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བླ་མ་དམ་པའི་བརྡའི་གདམས་ངག་དྲན་པའི་སྒྲོན་མ་དེས་མཚོན་ནས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ པ་རྟོགས་པ་དེ་མདའ་བསྣུན་གྱིས་སྨྲས་བདག་ཉིད་ཤེས་པར་བྱོས།ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཐ་མལ་པ་བཞིན་དུ་བསམ་བྱ་དང་། བསམ་གཏན་དང་། བཟླས་བྱ་དང་། བཟླས་པ་དང་། བརྗོད་བྱ་དང་། བརྗོད་པ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། བླུན་པོའི་བསམ་ གཏན་བསམ་བྱ་བཟླས་བརྗོད་མིན།།དེ་ཡང་བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་མ་ཐག་ཏུ་དྲན་པ་མེད་ཅིང་བརྗེད་པ་མེད་པ་རྙེད་པ་མེད་ཅིང་སྟོར་བ་མེད་པ། སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད་པ། བསྒོམ་དུ་མེད་ཅིང་མི་བསྒོམ་པའི་དབང་མེད་པ་དེ། རྒྱུན་དུ་གནས་པར་ཞེས་ བསྟན་ཀྱང་ཐེ་ཚོམ་མ་ཆོད་ན།གང་ཚེ་བླ་མས་བསྟན་ཅིང་བདེན་པར་ཐམས་ཅད་ཤེས་བྱས་ཀྱང་། བདག་གིས་འདི་ལྟས་བལྟ་ཞིང་བརྟག་པར་བྱའོ། །རྐྱེན་གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་དྲན་དུ་བཅུག་ལ། མན་ངག་གིས་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཉམས་སུ་ མྱོང་བའི་དུས་སུ་འདི་ལྟ་བུ་དྲན་པ་ནི།ཆུའི་ཐིགས་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕ་རོལ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ལ་ཡང་མི་སྐྱེ་བ་ནི་རྒྱ་མཚོ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།
我來為您直譯這段藏文: 證悟瑜伽師之喻如日輪,于月空之日,月融入日界故不成清涼,彼日於十五日遠離月故不成更暖。如是瑜伽師密意亦因無暫時煩惱憶念與所知憶念二垢故,嗚呼子!當知無餘無垢勝義。 如是,不證者信解分別之諸類,以為外在明妃所生之樂體驗即是勝義,若以執著而作勤修,則于自中恒時安住禪定證悟境界超越勤作及修行,因不識此故,家中所有外出尋求。因不識法性自有故詢問外在憶念,因不識內家即憶無憶之主為無生故,詢問如暫來客人般之憶念分別,見家主而問客人。 如是非可為智所觸及,亦非可為言詞所詮,殊勝上師表示教授憶念明燈所顯非可證之證,此即箭喻所說自當了知。 若問如何了知?因超越如常人之所思及禪定、所誦及誦持、所說及言說故,愚者禪定非思誦說。 彼亦殊勝上師甫一開示,即無憶無忘、無得無失、無生無滅、無可修亦無不修之權,雖說恒時安住,若未斷疑,任何時候上師開示且一切皆知為真實,我當如是觀察。令任一緣起憶念,無憶教授且正在體驗時如是憶念,當知如水滴。其彼岸不生任何分別,當知如大海。
།རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་རྒྱ་མཚོ་ཙམ་ལ་དྲན་པ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དྲན་པ་མེད་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། ཤེས་དང་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ནི་དཔེ་དང་དོན་གྱིས་མཚོན་དུ་མེད་པ་དེ་ངོ་མ་ཤེས་པ་ནི་དཔེར་ན་བུ་ཆུང་ལ་མཛུབ་མོས་ཟླ་བ་མཚོན་པའི་དུས་སུ་ཟླ་བ་ལ་མི་ལྟ་བར་མཛུབ་མོ་ལ་བལྟའོ། །དེ བཞིན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱིས་དུས་གསུམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་དོན་ལ་དགོངས་པ་མི་མཛད་པར་དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་བསྒོམ་པ་མཛད་དོ།།དེའི་ཕྱིར་དྲན་པས་མཚོན་ཡང་དྲན་པའི་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པའི་དོན་ མ་རྟོགས་པས་བདག་གིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པས་མ་རྟོགས་ཐར་པ་ཐོབ་བམ་ཅི།འོ་ན་ཕྱིའི་ཡུལ་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ཡིན་ལ། ནང་གི་ཡུལ་ནི་དྲན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུ་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་དོན་ནི་མི་ཤེས། ཕྱི་དང་ནང་དུ་ལྷ་དང་ལྷ་མོའི་དཀྱིལ་ འཁོར་གྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས།ཡུལ་རྣམས་བགྲོད་ཅིང་ཡུལ་གྱི་གདུང་བས་ཉེན་བྱས་ཀྱང་། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ལྷ་ནི་ཡིད་ལ་བྱར་མེད། ཡིད་ལ་བྱས་པའི་ལྷ་ནི་མི་དགེ་བ་ཡིན་པས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མི་རྙེད་སྡིག་པ་འཛིན། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ་ ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་ཤེས་ན།ཡུལ་རྣམས་བསྟེན་པས་ཡུལ་གྱིས་མི་གོས་ཏེ། དཔེར་ན་ཨུཏྤལ་དང་པདྨ་དང་པུཎྜ་རཱི་ཀ་དང་། སཽ་གནྡྷི་ལ་སོགས་པ་ཁ་དོག་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་རེག་བྱ་འཇམ་པ་དང་། དྲི་ཞིམ་པོས་ཁ་ཅིག་གི་ཡིད་འཕྲོག་ནུས་ པ།དེ་ཡང་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་མ་ཡིན་གྱི། རྒྱུ་དེ་རྣམས་ནི་གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པའི་མི་གཙང་བའི་མཚོའི་རྐྱེན་གྱི་ཡོན་ཏན་ནོ། །མེ་ཏོག་དེ་དག་ལ་མི་གཙང་བའི་སྐྱོན་གྱིས་གོས་པ་མ་ཡིན་པས། དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡང་ཕྱི་དང་ ནང་གི་ཡུལ་ལ་དྲན་པ་སྐྱེས་ཀྱང་།ཡང་དག་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པས་ན། ཡུལ་གྱི་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པ་ནི་འདམ་དང་གནས་མ་གོས་པར་ཨུཏྤལ་ལ་བླངས་པ་བཞིན་དུ། དྲན་པས་མ་གོས་པར་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའོ། །ུཏྤལ་འདབ་མ་ཆུ་ཡིས་མི་ རེག་བཞིན།། །།དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྣལ་འབྱོར་པའི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བས་དུག་སྔགས་ཅན་གྱི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ།
我來為您直譯這段藏文: 無分別即當知如海量,無憶念即如虛空量。因無憶念當知如虛空量,超越能知所知境界即無法以喻義表示,不識此者譬如小兒以指示月時不看月而看指。如是未證實相之諸補特伽羅不思維三世如來藏之義,而修習憶念分別。 是故雖以憶念表示,因未證不為憶念泥所染之義,我以遍觀察未證得解脫耶?若爾,外境即五欲功德,內境即憶念。雖行如是亦不知真實義,以內外天尊天母壇城之想,雖歷諸境且為境熱惱所逼,俱生天尊不可作意,作意天尊為不善故,不得俱生而執罪過。 若知諸法之基俱生不作意,以依諸境而不為境所染,譬如優缽羅、蓮花、奔茶利迦、蘇甘地等色相悅意、觸感柔軟、香氣芬芳能奪他意,彼亦非他功德,彼等因緣乃城邑等不凈池之緣功德。彼等諸花不為不凈過所染,如是諸瑜伽師密意雖于內外境生憶念,因如實了知真實義故,不為境泥所染,如不染泥處采優缽羅般,不為憶念所染而證法性。如優缽羅葉不為水所觸。 如是若證,則智慧資糧與福德資糧為瑜伽師皈依,當以毒咒喻示之。
།རྩ་བ་ལ་འཆོས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་དཔེས་མ་དུ་ལུང གའི་དཔེ་དང་།མེ་ཏོག་ལ་འཆོས་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་འདུ་དུ་རའི་དཔེ་ནི། འདུ་དུ་རའི་ཞེས་བྱ་བ་མེ་ཏོག་གི་སྦྲང་རྩི་ལ་ཚོན་རྩི་གང་ཡང་རུང་བས་བཅོས་པས་འབྲུ་སྨིན་ནས་ས་བོན་དེ་བཏབ་པས་མེ་ཏོག་དེའི་ཁ་དོག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་ ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པས་ནི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་ན་འབྲས་བུ་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ།།མ་དུ་ལུང་ག་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེ་ཏོག་གི་ཤིང་གི་རྩ་བ་ལ་ཐབས་མཁས་པས་ཚོན་གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་གིས་བསྐུས་ན། དེའི་ཁ་དོག་ཏུ་མྱུར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པས་ སེམས་ཉིད་ཀྱི་རྩ་བ་རྟོགས་ན་འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་སྨིན་པས།གང་ལྟར་རྩ་བ་རྣལ་འབྱོར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། །དེ་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི། དཔེར་ན་དུག་སྔགས་གདེང་དུ་གྱུར་པ་ཅིག་གིས་དུག་ཟོས་པས་གནོད་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ། ཡུལ་གྱི་དུག་ གིས་མི་ཚུགས་པས།དུག་གི་སྔགས་ཅན་དུག་གིས་ག་ལ་ཚུགས།། །།དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དབྱེར་མེད་པའི་དཔེ་གླང་ཆེན་ལམ་ནས་ཚགས་ཆུད་པའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ།
我來為您直譯這段藏文: 根本修持之智慧資糧相續不斷以摩度楞伽花為喻,花上修持之福德資糧以阿度拉花為喻。所謂阿度拉,即以任何染料處理花蜜,種子成熟后播種則變成彼花之顏色。如是積集福德資糧則于無數劫後果實成熟。 所謂摩度楞伽,即以善巧方便以任何染料塗抹花樹根部,則迅速變成彼色。如是瑜伽師若證心性根本則果位法身成熟,故根本為瑜伽皈依。 如是通達之瑜伽師,譬如精通毒咒者食毒亦不受害,如是不為境毒所侵,持毒咒者豈為毒所侵? 如是了知已,以大象入道穩固之喻示等持與后得、止觀無別。
།དེ་ཡང་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་དུས་སུ་ཕྱི་ རོལ་གྱི་ལྷ་ཁང་ལ་སོགས་པ་མཆོད་པ་དང་།ནང་གི་གཞལ་ཡས་ཁང་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ནས། དེའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་མངོན་སུམ་དུ་ཞལ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས། དེ་ཡང་རྒན་མོ་བུ་གཅིག་པ་ཤི་བས་གདུངས་བ་བཞིན་དུ། རྟག་ཏུ་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིད་ལ་བྱས་ན། མཐོང་བར་འགྱུར་བ་ལ། དེ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་བརྒལ་བ། ལྷ་ལ་མཆོད་པ་ཁྲི་ཕྲག་མང་བྱས་ཀྱང་། །འདི་ལྟར་ཤེས་ན་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པས། ཡུལ་དང་དབང་པོ་ལྷ་དང་ལྷ་མོའི་དཀྱིལ འཁོར་བསྒོམ་པ་དང་།ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པས་བདེ་བ་སྟོང་པ་བསྒོམ་པ་ནི་ཐག་པ་དཀར་ནག་གིས་འཆིང་བར་འདྲ་བ་བཞིན་དུ། དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ། བདག་ཉིད་འཆིང་འགྱུར་དེ་ཡིས་ཅི་ཞིག་བྱ། །འོ་ན་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པས་བསོད་ནམས་ ཀྱི་ཚོགས་དང་།དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་གོམས་ནས་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ནས་ཕྱི་མའི་དུས་སུ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བླ་མ་སློབ་མ་དང་མཇལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་ལས་བརྒལ་བ། དེ་འདྲ་འཁོར་བ་འདི་ནི་འཆད་མིན་ཏེ། འོ་ན་འཁོར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ ལས་ཐར་ནས་སྐུ་གསུམ་མངོན་དུ་འགྱུར་བར་བྱ་ན།གཉུག་མ་རྣལ་མ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་གིས་རྟོག་པར་བྱས་ལ། སེམས་ཉིད་རྟོགས་ན་འཁོར་བ་ལས་བརྒལ་བར་འགྱུར་གྱིས། དེ་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་བརྒལ་བས་གཉུག་མའི་རང་ བཞིན་མ་རྟོགས་བརྒལ་མི་ནུས།འོ་ན་གཉུག་མའི་རང་བཞིན་དེ་སངས་རྒྱས་དངོས་ཡིན་ཡང་འགྲོ་དོན་མཛད་པས། མཆོད་པ་མི་དགོས་སམ་ཟེར་ན་མ་ཡིན་གྱིས། མཆོད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ཤེས་པར་བྱས་ལ། དེ་ཉིད་ན་བུན་ནམ་མེ་ལོང་གི་ཁ་རླངས་བཞིན་དུ་ཡལ་ ནས།དེ་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་གཞན་འབྱུང་བ་མེད་པས་སྣ་ཚོགས་དྲན་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དབའ་རླབས་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལས་ཤར་ཞིང་། དེ་ཉིད་དུ་ནུབ་པར་ཤེས་ན་སྣང་བ་མི་འགོག་ལ་མི་སྣང་མི་བསྒྲུབ་པས། མིག་ནི་མི་འཛུམས་སེམས་འགོག་དང་། །རླུང་ཁྱབ་བྱེད་དང་། རྟོགས་ བྱེད་དེ་གཉིས་ཀ་དྲན་པ་ཙམ་ལ་བསྡུས་ལ།དེ་ཡང་རྐྱེན་གཞན་ལ་རག་ལུས་པ་ཡིན་པས་རིག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་འགག་ལ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་བརྒྱུད་པའི་བླ་མས་བསྟན་པས། རླུང་འགག་པ་ནི་དཔལ་ལྡན་བླ་མས་རྟོགས། རྣམ་རྟོག་དེ་ཉིད་དྲན་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྒྱུ་ བའི་དུས་སུ།དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དེ་ཉིད་སྐྱེ་ཤི་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་ན་དེ་ལས་མི་གཡོ་བས།
我來為您直譯這段藏文: 複次,於後得時分,供養外在寺廟等,及供養內在宮殿已,以其功德將親見天尊壇城之面。又如老婦喪獨子般痛苦,若常於心中憶念天尊壇城,則將得見。對此非為真實故有諍問:縱作萬千供養天尊,若如是了知,以內外圓滿故,境與根為天與天女壇城修習,以內在圓滿故修習樂空,如被黑白繩索束縛般,念想分別,自身被縛,此有何用? 若問:以圓滿故,于福德資糧及了知彼即為空性之智慧資糧熟習已,於後世復後世時中,將再三遇見上師弟子耶?超越生老病死者答:如是輪迴實非斷絕。若問:欲從三種輪迴解脫而現證三身,則應以殊勝上師教授觀察本然自性俱生,若證心性則得超越輪迴,對未證者諍問:未證本然自性則不能超越。 若問:彼本然自性雖為真實佛陀,以作利生事業,是否不需供養?答:非也。應知二十五種供養,彼如霧或鏡面水汽消散,唯彼中更無他生,雖念諸相亦為法性波濤,若知從彼中顯現復于彼中消融,則不遮顯現亦不修不顯,眼不眨動攝心及,遍行風與,了知二者攝於念想,彼亦依賴他緣故自性明覺滅盡,由傳承上師示現法界故,風息滅乃具德上師所證。分別念想以念行之時,爾時無分別即是了證無生死之義,不動于彼。
དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དེ་ཉིད་སྐྱེ་ཤི་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་ན་དེ་ལས་མི་གཡོ་བས། གང་ཚེ་རླུང་རྒྱུ་དེ་ནི་མི་གཡོ་སྟེ། དེ་ལྟར་དོན་རྟོགས་པའི་གཏིང་ལ་འཆི་བ་བསླུ་བར་མི་བྱའོ། །སྐྱེ་བ་བསླུ་ན་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་ཐར་བ་ ཡིན་ཏེ་འཆི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པ་ཡལ་བ་ཡིན་པས་འཆི་ཀ་མའི་གདམས་ངག་འདིར་མ་གསུངས་སོ།།གཞན་ན་རེ་བར་མདོའི་དུས་སུ་བཞེད་དེ། འབྱུང་བ་རིམ་གྱིས་ཐིམ་པར་གོམས་པའི་ཡི་དམ་ལྷ་ལ་ཤེས་པ་གཏད་པའི་མན་ངག་གིས་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་ལས་ ཐར་པར་བཞེད་དེ།དོན་དམ་པར་ན་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་མ་གྲུབ་པས། ཐར་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལ་ལ་ན་རེ་རླུང་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དྲན་པས་བསྡུས་ལ་དེ་ཡང་འོག་སྒོ་ངན་སོང་དུ་ལྷུང་གིས་དོགས་པས་རིམ་གྱིས་ཏེ་སྒོ་ཁ་ཕྱེ་ལ། རླུང་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཚངས་པའི་ གནས་ན་ཧཾ་གི་དབྱིངས་སུ་རླུང་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡལ་བའི་མན་ངག་གིས་སྒྲོལ་བར་འདོད་དེ་ལེགས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།ལ་ལ་ན་རེ་བདག་གི་ལུས་གཞན་ཡི་དམ་ལྷ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་དང་ལྡན་པ་ཅིག་མངའ་བ་བསྒོམས་ལ། དེ་གཉིས་ཀ་ལ་སེམས་མེད་པས་ཡིད་ཀྱི་ གཟུགས་ཙམ་ཞིག་ཤེས་ལ།བདག་རང་གི་སྐྱེ་བ་དང་ན་བ་དང་འཆི་བ་འདི་ལྟ་བུ་ཡིད་གཟུགས་བརྙན་དུ་སེམས་ལ་ཤར་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པས། དེ་ཉིད་ལྷའི་གཟུགས་བརྙན་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ། འགྲོ་བ་རིས་དྲུག་གི་གྲོང་ཁྱེར་མཐོང་བ་ལ་གོམས་ན། བར་མ་དོ་ ན་ལྷའི་སྐུ་བསྒོམ་པར་འདོད་པ་དེ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།འོ་ན་གང་ཞེ་ན། སེམས་ལས་འབྱུང་བའི་འབྱུང་བ་བཞི་ལུས་ལ་གནས་པ་དང་། སེམས་ལ་གནས་པའི་འབྱུང་བ་བཞི་ནི་སེམས་དྲན་པ་སྲ་བ་ཉིད་ས། སེམས་ཉིད་དེ་དྲན་མེད་དབྱིངས་སུ་གནས་པ་རྒྱ་མཚོ་ ལྟར་ཤེས་པ་ཆུ།སེམས་དེ་ཉིད་བསྐལ་བའི་མེ་ལྟར་སྲེག་པ་ཚ་བ་མེ། སེམས་དེ་ཉིད་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་ནས་གཟུང་དུ་མེད་པར་དག་པ་རླུང་དེ་དག་དབྱིངས་སུ་དག་པར་བྱས་ནས། སྙན་ནས་སྙན་དུ་ཞལ་ནས་ཞལ་དུ་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་ གིས་ཤེས་པར་བྱས་ལ།རིག་པས་ཉམས་སུ་བླང་བར་མི་བྱའོ། །ཉམས་སུ་བླངས་ན་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལས་མ་རྟོགས་པ་འཁོར་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ལས་ཐར་པ་མེད་དོ།
我來為您直譯這段藏文: 爾時,若了知無分別即是無生死之義,則不動于彼。何時風行不動時,如是了知義理深處不應欺誑死亡。若欺誑生,則解脫輪迴與涅槃,所謂死亡乃念想消逝,故此臨終教授此處未說。 他人說于中陰時分所許:以修習次第溶解諸大種,專注意念本尊天之教授,欲從能知所知中解脫。然究竟義中能知所知不成立,故非解脫。 有人說:以念攝持風與菩提心,又因恐墮下門惡趣故漸次開啟諸門,以風與識于梵住中,于吽字界中風與菩提心消融之教授欲得解脫,此非善也。 有人說:修習自身為他本尊天具相好莊嚴,彼二者皆無心故唯是意之形相,了知自己此等生病死亦是意之影像顯現於心,了知彼即為天尊影像,若習於見六道城市,欲于中陰修天身,此亦不應理。 若問何者應理?心所生四大住于身,心中所住四大即:心念堅實為地,心性住于無念界如海為水,彼心如劫火熾燃為火熱,彼心超越心境不可執取清凈為風,彼等清凈于界后,以耳傳口授相傳之教授了知,不應以覺性實修。若實修則不得從所知障與未證輪迴煩惱中解脫。
།དོན་དམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའམ། བློའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྟོགས་ན། བདེ་ བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ཉིད་དུས་གསུམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡུམ་ཡིན་པར་ཤེས་ནས།དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་རིག་མ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་དེ་རག་མི་ལུས་པ་དང་། འཆི་ཀ་མའི་གདམས་ངག་ལོགས་ནས་མི་ཚོལ་བས། འཆི་བའི་ཚེ་ན་རྣལ་འབྱོར་མས་ཅི་བྱ། དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡུལ་ལ་ཡེངས་པའི་དུས་སུ་འདྲེ་བ་མེད་པ་དང་། འདའ་ཀའི་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གྲོང་ལ་ལྷུང་བའི་དུས་སུ་འདྲེ་བ་མེད་རྟོགས་པ་ནི། ཇི་སྲིད་དབང་པོའི་ཡུལ་གྱི་གྲོང་ལ་ལྷུང་བ་ན། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ལས་ཀྱི རྣམ་པར་སྨིན་པས་མ་གཡོས་པས།དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྒྱས་པས། ཇི་སྲིད་རང་ཉིད་ལས་མེད་རབ་ཏུ་རྒྱས། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་ན། ཕྱི་མའི་ཚེ་གར་འགྲོ་མི་ཤེས། ད་ལྟར་ཅི་བྱེད་མི་ཤེས་པས་ཁྱེད་ཅག་ད་ལྟར་ཅི་བྱེད་གར་འགྲོ་སོམས་དང་ཀྱེ། སྐྱེ་ཤི་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཞན་ལ་བསྟན་དུ་མ་བཏུབ་པ་ནི་དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་ན་དྲན་མེད་མ་ཡིན་ལ། དྲན་པ་མེད་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཟེར། དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་བློ་ལས་འདས་པ་དེ སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་པས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར།དེ་ནི་ཤིན་དུ་དཀའ་བའི་དགོངས་པས་འཇུག་།རང་ལ་གནས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི་མ་མཐོང་། རྣམ་རྟོག་འབའ་ཞིག་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་སྒྲུང་དང་ལད་མོ་བྱས་པས་ཐར་པ་ ཐོབ་ཏུ་རེ་བ་ནི་དཔེར་ན་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་གཞལ་ཡས་ཁང་ནི་མ་མཐོང་ལྟད་མོ་བྱས་པས་ཐོག་ཏུ་མ་ཕེབ་བཞིན་དུ།སངས་རྒྱས་ནི་རང་ལ་གནས་པ་མ་མཐོང་བ་ཡིན་པས། གང་ཞིག་གང་ལ་གནས་པ་ནི། །ཡང་ན་རང་སེམས་མཉམ་པ་ ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་གནས་པ་ནི།གཟུགས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ་། །བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་གྱི་བར་དུ་དཔེར་ན་ལུས་དང་གྲིབ་མ་དང་འདྲ་སྟེ། མུན་ནག་གི་ནང་ན་མི་མཐོང་། དེ་ཡང་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་དང་མར་མེས་བསྟན་ནས་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་ ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བསམ་དུ་མེད་པ་དེ་ཡང་མ་མཐོང་བས།དེ་ནི་དེ་རུ་མ་མཐོང་སྟེ། དེ་མཐོང་བ་ནི་དོན་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ལ། དེ་མ་མཐོང་ན་ལུང་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཚིག་དང་ཐ་སྙད་ལ། མཁས་པ་ཐམས་ཅད་བསྟན་བཅོས་འཆད་པ་ཡིས། །ལུས་ལ་གནས་ པའི་སེམས་ཉིད་མ་མཐོང་ལ།།
我來為您直譯這段藏文: 若證悟勝義般若波羅蜜多或超越心識之彼岸,了知彼樂波羅蜜多即是三世如來之母,因此外在明妃所生之樂不得持久,臨終教授不須另尋,死時瑜伽母何為?彼義明顯時于境散亂時無雜染,臨終意根墮入六道城時無雜染之證悟即:乃至諸根墮入境城時,無生之性業報不動,三時等性廣大,乃至自性無業極廣大。若證無生之義,來世往何處不知,現在何為亦不知,汝等且思現在何為往何處。 諸證悟無生死義者不能示於他人者,乃無念無生超心境之體驗,若有體驗則非無念,若無念則非體驗。如是無生與超心境乃佛之密意,故不可言說,此乃極難密意而入。自性所住佛之密意未見,唯于分別中演說佛十二事業之故事作戲,妄想得解脫,譬如童子未見勝者宮殿作戲未至頂般,未見佛住于自性故。 何者住於何處者,或住于自心平等性中者,未如實見色。直至上師開示,譬如身與影相似,暗中不見。彼亦由日月燈示現而得見,如是不可思議法界亦未見故。彼于彼處未見,見彼者通達義理,若未見則于經論詞句名相,一切通達論典講說者,未見住于身中之心性。
ལུས་ལ་གནས་ པའི་སེམས་ཉིད་མ་མཐོང་ལ།།སེམས་ཉིད་ལ་གནས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མ་རྟོགས་པ་ནི། དཔེར་ན་དབུལ་མོའི་ལྟོ་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའི་མ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་སྒྱེད[(]་པོའམ་[,]པུའམ[)]། གྱད་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་སྟོར་བ་བཞིན་ དུ་རང་བཞིན་དུ་རང་ལ་ཡོད་པའི་སེམས་ཉིད་བསམ་དུ་མེད་པ་ནི་མ་རྟོགས།བསམ་བསྒོམས་བྱས་ནས་སྐུ་མདོག་དང་ཕྱག་མཚན་ལ་སོགས་པ་ལ་འབད་པ་བྱས་པས་ལུས་ལ་སངས་རྒྱས་ཡོད་པ་མ་རྟོགས་སོ། །རྟོགས་ན་ནི་མཉམ་གཞག་རྗེས་ཐོབ་ཇི་བཞིན་པ་ལ་ ནི་རྡུལ་ཙམ་ཡང་ཁྱད་མེད་དོ།།དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་བློ་སེམས་བདེ་བ་ནི། །དཔེར་ན་བྲམ་ཟེ་རྒན་པོ་གླང་པོ་ཆེ་དང་། གླང་པོ་ཆེ་ཐུབ་པའི་སྐྱེས་བུ་དང་། ལྕགས་ཀྱུ་བ་ལོམ་པའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་བཞིན་དུ། དྲན་པའི་རྣམ་རྟོག་གླང་ཆེན་དང་འདྲ་ལ། །དྲན་མེད་རྣམ་པར་ མི་རྟོག་པ་སྐྱེས་བུ་དང་འདྲ་ལ།སྐྱེ་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་ལྕགས་ཀྱུ་དང་འདྲ་ལ། དེ་དག་ལོམ་པའི་ནོར་དང་འདྲ་བ་བློ་ལས་འདས་པ་ཟད་པ་མེད་ཅིང་འཕེལ་བ་མེད་པ་རྟོགས་ན། གླང་ཆེན་ལོམ་ནས་སེམས་ཚགས་ཆུད་པས་ན། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི། དཔེར་ན་རང་ཐག་ཆུ་ཆད་པ་བཞིན་དུ། རྣམ་རྟོག་དྲན་པ་དེ་ཉིད་དབྱིངས་སུ་ངག་ཏུ་བཅུག་ལ། དེ་ལ་ཡང་རེ་དོགས་མེད་ལ། སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་གང་ནས་ཀྱང་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་མེད་པས། དེ་ནི་འགྲོ་འོང་བཅད ནས་དལ་བ་སྟེ།།འདི་ལྟར་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བསམ་གཏན་རང་ལ་གནས་པ་རྟོགས་ན་གཞན་དུ་བཙལ་མི་དགོས་པས། འདི་ལྟར་རྟོགས་ནས་གང་དུའང་དྲིས་ས་མེད། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ལུང་དང་བསྟན་བཅོས་ལ་སོགས་པ་ལ་མཁས་ཀྱང་། དྲན་པའི་ང་རྒྱལ་ལས་ བོགས་མ་ཐོན་པས།ཚིག་ལ་ནན་ཏན་བྱས་ཀྱང་དོན་ལ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བས། མཁས་པ་ངོ་ཚ་མེད་པས་དེ་མ་རྟོགས། །རྟོགས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་ལས་འདས་པ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་རག་མ་ལུས་པས་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།
我來為您直譯這段藏文: 未見住于身中之心性,未證住於心性中佛之身語意無量功德,譬如貧女腹中轉輪王之子或珍寶匣,或力士遺失珍寶般,自性本有之不可思議心性未證。思維修習而於身色與手印等作勤修,未證佛在身中。若證悟則等持與后得如實,一塵許亦無差別。 如是若證悟則心意安樂,譬如老婆羅門與大象、能降伏大象之人、鉤象者與財富之故事般,念想分別如大象,無念無分別如降像人,無生界如鉤,彼等如財富般超越心識無盡無增若證悟,大象得降伏故心意得定。如是證悟之瑜伽士,譬如自繩斷水般,分別念想即入法界中,于彼亦無希懼,所謂佛者唯是假名,無所從來亦無所去,彼斷來去而安住。 如是若證悟住于自性之不斷禪定則不須他求,如是證悟已無處可問。雖通達外在經論等,因念想我慢無有增進,雖于文字勤修不得證悟義理,無慚學者未證彼。非證悟境界者即超越生老病死,不依因緣故無所觀待。
།གསོན་ པོ་གང་ཞིག་རྣམ་པར་མ་གྱུར་པ།།ཐོག་མ་མེད་པ་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གི་བླ་དགས་དང་བྲལ་བས། དེ་ནི་རྒས་ཤིང་འཆི་བར་འགྱུར་རམ་ཅི། དེ་ཡང་བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་པས། མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་དབྱེར་མེད་པར་རྟོགས་པ་ནི། ལས་དང་ཉོན་ མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་གནོད་པས་ན།བླ་མས་བསྟན་པས་དྲི་མེད་བློ་གྲོས་ནི། །དེ་ཉིད་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་དང་། དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གཅིག་པ་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་། ཟད་པ་མེད་ཅིང་ འཕེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར།།གླང་པོ་ཆེ་ལོམ་པའི་ནོར་དང་འདྲ་བས། དེ་ཉིད་གཏེར་ཡིན་གཞན་པོ་གང་ཡིན་ལོ།། །།ད་ནི་རྫིངས་ལས་འཕུར་བའི་བྱ་རོག་གི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །ཕྱིའི་ཡུལ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ དེ་དག་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པས་སེམས་ཀྱིས་བསྟེན་པར་མི་བྱ།ནང་གི་ཡུལ་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པ་ན། དྲན་པ་ལ་ཡང་བསྟེན་པར་མི་བྱའོ། །དྲན་པ་ནི་མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་སྟོང་ཉིད་དུ་ཤེས་ལ། ནང་གི་ཡུལ་ལ་ཡང་ཡུལ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་སྟེ་བསྟན་བྱ་མིན། མཚན་མ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། དྲན་པ་མེད་པ་འབའ་ཞིག་ཡིད་ལ་བྱས་པའི་ཚུལ་གྱིས། སྟོང་པ་འབའ་ཞིག་གིས་ནི་སྤྱད་པར་བྱ། །ཤེས་བྱ་མ་གྲུབ་པས་ཤེས་པ་ལ་གནས་མེད་དོ། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་མ་གྲུབ་པས་སེམས་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་མ་གྲུབ་པའོ། དེ་ལས་དྲན་པ་བྱུང་ཡང་དེའི་ཚེ་མཚན་ཉིད་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པས། དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་དུ་འགྲོ་བར་འདོད་པའི་ཚོང་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྫིང་ལ་བྱ་རོག་གཞག་པ་བཞིན་དུ། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་བའི་ཕ་རོལ་དུ་འགྲོ་བར་འདོད་ན། དྲན་པའི་བྱ་རོག གིས་བྱ་ར་བ་བྱས་ལ།ཇི་ལྟར་རྫིངས་ལས་འཕུར་བའི་བྱ་རོག་ནི། །ཇི་ལྟར་བྱ་རོག་གིས་ཡུལ་མ་མཐོང་བས་རྫིང་ལ་བབ་པ་བཞིན་དུ། དེ་ལྟར་དྲན་པའི་བྱ་རོག་ཀྱང་དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་ལ། བསྐོར་ཞིང་བསྐོར་ཞིང་སླར་ཡང་དེ་རུ་འབབ།། །། ད་ནི་ཐག་པ་ལ་སྤྲུལ་དུ་མཐོང་བའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བཅོས་མའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་མི་སྡུག་པ་བསྒོམས་ནས་སྤངས་ཏེ། ནང་གི་དྲན་རིག་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ཞེན་པ་ནི། རིག་པ་གཉིས་བསྒྲིལ་བ་ཐག་པ་ནག་པོ་དང་འདྲ་ལ་རྫས་སུ་མ་གྲུབ པའོ།
我來為您直譯這段藏文: 任何未轉變的活物,因遠離無始有無等言詞標籤,彼是否會衰老死亡?此亦由殊勝上師所示,證悟等持與后得無別,因業及煩惱與所知障諸障礙不能損害,故上師所示無垢智慧,即與三界眾生及三世善逝之如是性為一而行,因無盡無增故,如同降伏大象之財富,此即為寶藏,其他何為寶藏。 今以筏上飛鴉之喻而示。彼有二種境。外境即色等,因彼未成實故心不應依止。內境依緣時,于念亦不應依止。念知為有相空性,于內境亦境界清凈非所示。無相空性即以無念一味作意之方式,唯以空性而行。所知未成故,于能知無住處。能知所知未成故,所謂心之名亦未成。從彼生念時亦不作意其相,譬如欲往海彼岸之商人等於筏置鴉般,瑜伽士等欲往輪迴彼岸時,以念想之鴉為守護。 如同從筏飛起之鴉,如鴉未見境而落於筏般,如是念想之鴉亦于無念無生超越心識處,環繞環繞復又降落。 今以繩見為蛇之喻而示。其中偽造之瑜伽士修習外境不凈觀后斷除,執著內在念知體驗,如同二種覺知合為一體之黑繩,實質未成。
།ཡུལ་མི་སྡུག་པར་བསྒོམ་པ་ནི། སྤྲུལ་ནག་པོ་དང་འདྲ་ལ། འཁྲུལ་པ་མ་གྲུབ་པས་ཐག་པ་ནག་པོ་དུག་སྦྲུལ་བཞིན། དེ་ལ་ཡང་རང་གི་ཤེས་བྱས་རང་སྔགས་པ་ནི། དཔེར་ན་རི་མོ་མཁན་མཁས་པ་བཟོ་བ་པ་[(]ཅིག་[,]ཞིག་[)]གིས་ཁྲོ་བའི་གཟུགས་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་སུ་ རུང་བ་ཅིག་བྲིས་པ་ལ།ནམ་ཞིག་ཁོ་རང་གིས་མཐོང་བས་སྔངས་པ་བཞིན་དུ། གང་ཟག་ཁ་ཅིག་ཀྱང་ཤེས་བྱ་རང་ལས་བྱུང་བ་ལ། མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་སྔངས་པར་འགྱུར། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་འདྲ་བ་ལ་ཤེས་པར་བྱོས་ལ། ཤེས་བྱ་དོན་དམ་དུ་འཛིན་པས། གྲོགས་ སྐྱེ་བོ་དམ་པ་ནི།དངོས་པོ་མེད་བཞིན་དུ་ཤེས་བྱ་དངོས་པོ་ཅན་དུ་འཛིན་པ་ནི། དཔེར་ན་རི་མོ་མཁན་དེ་རང་གི་བུད་མེད་མཚན་དང་ལྡན་པ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཅིག་བྲིས་པ་ལ་ནམ་ཞིག་བལྟས་པས། ཁོ་རང་གི་རི་མོ་ལ་ཁོ་རང་ཆགས་པ་སྐྱེས་པ་བཞིན་དུ། རྣལ་འབྱོར་པ་ ཁ་ཅིག་གིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལ་བརྟེན་ནས་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་འདོད་པ་དང་།ནང་གི་ཡུལ་ལ་བརྟེན་ནས་རིག་སྟོང་དབྱེར་མེད་འདོད་པས། ཡུལ་གཉིས་སྐྱོན་གྱིས་བཅིངས་པར་འགྱུར། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བར་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔས་ འཆིང་བའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ།།དེ་ཉིད་མ་རྟོགས་པས་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཡུལ་ལ་ཞེན་པའི་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བར་མི་བྱེད་པས་ན་རྨོངས་པ་དང་འདྲའོ། །རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གཉིས་ཀ་རྐྱེན་ལ་རག་ལུས་པས་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་སོ། ། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་ནི་ཞེན་པས་འཆིང་ལ། རྟོགས་པ་ནི་ཞེན་པས་འཆིང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ལ་ལ་ན་རེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་ལས་ཞེན་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཕྱི་རོལ་གྱི་དབང་པོའི་ཡུལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་། ནང་རིག་པའི་ཡུལ་བདེ་བ་སྟོང པ་འདྲ་བས།ཡུལ་ལ་ཞེན་པས་འཆིང་བར་མ་བྱེད་ཅིག་།དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས། དེའི་ནན་ཏན་དུ། ཀྱེ་ཧོ་རྨོངས་པ་མདའ་བསྣུན་གྱིས་སྨྲས་པ། དེ་ལ་ཡིད་མ་ཆེས་ན་དཔེ་ལྔ་ནི་ཐུན་མོང་ནི་གོ་སླའོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ནི་ བདེ་བའི་རོ་ལ་ཆགས་པ་ཉ་ལྟ་བུ་དང་།ལྷ་དང་ལྷ་མོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཆགས་པ་ཕྱེ་མ་ལེབ་ལྟ་བུ་དང་། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དཔེ་ཡིན་ལ་དོན་དུ་ཁྱེར་བ་གླང་པོ་ཆེ་ལྟ་བུ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དྲིལ་ཆགས་པ་བུང་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། བཞི་པོ་དེ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་ བ་ལ་བསྟན་ཏོ།
我來為您直譯這段藏文: 修習境不凈觀,如同黑蛇,因迷亂未成故如黑繩為毒蛇。於此亦以自己所知而自讚,譬如一位善巧畫師工匠繪製極為可怖之忿怒形相,某時自己見到而驚恐一般,某些補特伽羅對從自身所生之所知,僅見即生驚恐。于能知所知相似處當了知,以勝義執取所知故,善知識雖無實體而執所知為有實體,譬如彼畫師繪製具相貌妙麗女子,某時觀看時,自己對自己之畫生起貪著一般,某些瑜伽士依外境而欲求現空無別,依內境而欲求覺空無別,為二境過失所束縛。 欲明此義,以五種功德束縛之喻而示。因未證悟此義,不能從執著外內境之輪迴中解脫故如愚癡。已證悟之瑜伽士則知外內二者依緣故無實成。如是未證悟者為執著所縛,已證悟者不為執著所縛。 有人說應執著從外境所生之樂,因外在根境色等與內在覺知境樂空相似,故莫為境執所縛。勝義諦非所修故,為此鄭重地說:嗚呼!愚者箭所射。若不信此,五喻共同者易解。不共之境即:貪著樂味如魚,貪著天尊天母壇城如蝴蝶,般若智慧之體驗為喻而實修如大象,執著空性如蜜蜂,此四者于體驗中示現。
།ཉ་དང་ཕྱེ་ལེབ་གླང་ཆེན་བུང་བ་དང་། །བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་གིས་ཡུལ་ལ་སྤྱད་ཀྱང་མི་འཆིང་བའི་ཐབས་ལ། གདམས་ངག་ཉི་མ་ལྟ་བུ་ཡུལ་མེ་ཏོག་སིལ་མ་ལྟ་བུ་དྲན་པ་བུང་བ་ལྟ་བུ་དེ་ཡུལ་ལ་སྤྱད་ཅིང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བྲོས་པའོ། །བུང་བ་དང་། སྒྲ་དང་། ཚད་མ་དང་། ལུང་དང་བསྟན་བཅོས་མང་པོའི་ཐ་སྙད་ལ་དགའ་བ་ནི། ཐ་སྙད་མང་པོས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཚིག་གསུམ་གྱི་གདམས་ངག་གསང་གཏམ་ལྟ་བུ་མྱོང་དུ་མི་སྟེར་བ་གཞོན་ནུ་མ་གསང་གཏམ་ཉམས་པ་ལྟ་བུ་འདི་ནི་རི་དགས་བཞིན་དུ་བལྟ བར་བྱོས།། །།ད་ནི་རྟོགས་ན་ཆུ་དང་རླབས་ཀྱི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་རིག་པ་ཡང་གཞན་མ་ཡིན་ལ། སྟོང་པ་དང་བདེ་བ་དང་། གསལ་བ་ཡང་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །དྲན་རྟོག་ཇི་སྙེད་པ་གང་ཡང་གཞན་མ་ཡིན པས།གང་ཞིག་སེམས་ལས་རྣམ་འཕྲོ་བ། །ཆོས་ཉིད་ལས་ལོགས་ན་གང་ཡང་སེམས་ལས་འབྱུང་མི་སྲིད་པས་ན། དེ་དག་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་རྟོགས་པ། དེ་སྲིད་མགོན་པོའི་རང་བཞིན་ཏེ། །རྐྱེན་གློ་བུར་བས་བསྐུལ་བས། སེམས་ལས་རྟོག་པ་བྱུང་ཡང་ཆུ་བུར་ ཆུ་ལས་བྱུང་ཞིང་ཆུའི་ནང་དུ་ཐིམ་པ་དང་།སྤྲིན་ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་ཞིང་ནམ་མཁའ་ལ་ཐིམ་པ་དང་འདྲ་བར་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོའི་དབྱིངས་ལས་སྣ་ཚོགས་ཤར་ཡང་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་དཔེ་ཆུ་དང་རླབས་དག་གཞན་ཡིན་ནམ། འཁོར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་དང་མཉམ་པ་ ཉིད་ཐ་དད་པ་མེད་པས།སྲིད་དང་མཉམ་ཉིད་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ནོ།། །།དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ལས་བྱུང་ཞིང་དེ་ཉིད་ལ་བརླག་པ་ཉིད་རྡུལ་གྱི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཡང་དག་པའི་དོན་རྟོགས་ན་ལྷ་ཡི་མིག་དང་ལྷའི་རྣ་བ་དང་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དང་འདྲ་ལ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་དང་། དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གཉིས་སུ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚུ་རོལ་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱིས་མ་གོས་པ་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཉིད ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཡོད་པ་ནི་མ་ཤེས།སེམས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཕྱོགས་རེ་བ་ཤེས་པ་ལ་སེམས་ཉིད་ཤེས་པ་མི་ཟེར་རོ།
我來為您直譯這段藏文: 魚與蝴蝶、大象、蜜蜂,依上師聖教於境受用而不被束縛之方便,教授如日、境如花朵、正念如蜜蜂,于境受用而逃入法界。 如蜜蜂,喜好聲音、量論、經典論著等眾多名言,以眾多名言不得體驗如密語般三句教授之佛意,如少女泄露密語,此當如鹿般觀察。 今以水波之喻說明證悟。心與從心所生之覺知亦非他,空性與樂及明亦非他。任何多少憶念分別皆非他,任何從心所散,離法性外無有從心所生之可能,故不作意彼等即為證悟,此即怙主自性。 由暫時緣所觸發,雖從心生分別,如水泡從水生而融入水中,如雲從虛空生而融入虛空,如是從甚深法性界現種種亦不可分,水波之喻豈為他?三種輪迴與平等性無差別故,有與平等性為虛空自性。 如是從彼生而於彼滅,以塵之喻而示。若證真實義,則如天眼、天耳及他心通。何以故?所謂心即是三界有情與三世如來無二,彼即未被此岸習氣所染稱為他心。 具如是功德之心性自性雖於一切有情中具足而不知,了知從心所生分別之片面不稱爲了知心性。
།འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་སེམས་ནི་སེམས་ལས་འདས་པ་ལས། མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་དེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་མ་འདས་ པས།གང་ཞིག་བསྟེན་ཏེ་གང་ཐོས་པ། །རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་དོན་དམ་པ་གཞན་དོན་ལ་དགོངས་པས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་མ་དམིགས་པས། དགོངས་པ་གང་ཡིན་དམ་པ་སྐྱོལ་བ་ན་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་སྣང་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ ཡིན་པས་ཉི་ཟེར་རྡུལ་དང་འདྲ་ལ།རྣལ་འབྱོར་པའི་དྲན་རྟོག་ཇི་སྙེད་ཅིག་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ། ཉི་ཟེར་ལྐུགས་རྡུལ་བཞི་བརླག་།གཟུགས་སྐུ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ལ་ཆོས་སྐུ་ནི་བློ་ལས་ འདས་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཞན་ན་མེད་དོ།།རྣལ་འབྱོར་པས་དྲན་པ་བྱུང་ཡང་དྲན་མེད་ལ་ནུབ་པས། སྙིང་གཉིད་དུ་ནུབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན།། །།ད་ནི་ཆུ་ལ་ཆུ་གཞག་པའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་རྣལ་ འབྱོར་པས་མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོ་བླང་དོར་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མི་གཉིས་པས།ཇི་ལྟར་ཆུ་ལ་ཆུ་གཞག་ན། །ཆོས་མ་ལུས་པའི་དབྱིངས་ཤིན་དུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར། སེམས་ལ་དུ་མ་ཤར་ཡང་རོ་ལ་ཐ་དད་མེད་དེ། དཔེར་ན་བུ་རམ་ ལ་རྟ་དང་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་བྱས་ཀྱང་།རོ་མ་སྟོར་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་སྣ་ཚོགས་དྲན་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཐིམ་པས། དེ་སྙེད་ཆུ་རུ་རོ་མཉམ་འགྱུར། །དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པས་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་འམ། ཚུལ་ བཞིན་མ་ཡིན་པའམ་བག་ལ་ཉལ་ལས།འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྡང་བས་དེ་ལས་འཁོར་བར་འཁོར་བའི། ངན་འགྲོའི་ལམ་དུ་འགྲོ་བའི་སྐྱོན་དང་། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དང་། དེ་ལས་ཐོབ་བྱ་ས་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡེངས་པར་བྱ་བ་ནི་ཚུལ་ བཞིན་ཡིད་ལ་བྱས་པས་ཚངས་པའི་གནས་ལ་སོགས་པ་ལ་གོམས་པས།སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ། སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་རྣམ་ལྡན་སེམས། །དེ་ལ་སྐྱོན་སྤང་བར་བྱ་བའམ། ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ་ པར་བྱ་བའི་གང་ཟག་གིས།དེ་དག་རྣམ་པར་སྨིན་པས་སྨིན་ཡང་། དེ་ཉིད་མཐོང་བ་མ་ཡིན་པས། །མགོན་པོ་སུས་ཀྱང་མཐོང་མི་འགྱུར།། །།ད་ནི་ནགས་ལ་མཆེད་པའི་མེ་ལྕེའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ།
我來為您直譯這段藏文: 超越心的他心,由於超越心故,所見所聞未離法性自性,任何所依所聞,證悟瑜伽士以勝義利他之意趣而不緣二色身,當傳授何等意趣之聖法時,以願力雖現於世界,然僅是世俗,如日光塵埃。 瑜伽士所有善不善之憶念分別,如日光愚塵四滅。色身非圓滿正覺故已涅槃,法身即是超越心智者故,涅槃不在他處。瑜伽士雖生憶念而入無念,將入心睡。 今以水注水之喻說明。證悟彼性之瑜伽士以無違品對治取捨之方式不離法界,如水注水,因一切法界極為清凈故,心雖現多相而味無差別。譬如以糖制馬象等形,味未失故,諸法俱生雖憶種種而融入真如界,如是諸水味等同。 如是未證故,由吝嗇等或非理作意或隨眠,由貪等嗔而輪迴其中,趣惡趣之過患,以及佈施等諸波羅蜜多,由此所得初地等,不散亂作意故,由修習梵住等,為得身語意無量功德等功德故,具過患功德之心,于彼當斷過患或成就功德之補特伽羅,彼等雖由異熟成熟,然非見彼性故,怙主誰亦不見。 今以林中熾燃火焰之喻說明。
།མ་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་མ་རིག་པས་འཁོར་བར་ འཁོར་ལ།རྟོགས་པའི་དུས་སུ་མ་རིག་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་སྐུ་ཡིན་པས། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པས་དགོངས་པ་མཛད་དོ། །མ་རིག་པ་དང་། མ་ཤེས་པ་དང་། མ་རྟོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་དུས་སུ། བླ་མ་དམ་པས་བརྡ་ དང་ཐབས་ཀྱིས་བསྟན་པ་དེ་ནི།དྲན་པ་སྤངས་པ་སྦྱིན་པ། དྲན་མེད་མྱོང་བ་ཚུལ་ཁྲིམས། སྐྱེ་མེད་བཟོད་པ། དབྱེར་མེད་བརྩོན་འགྲུས། རྒྱུན་མི་འཆད་པ་བསམ་གཏན། བློ་ལས་འདས་པ་ཤེས་རབ། རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཐབས། བདུད་རྣམས་བཅོམ་པས་སྟོབས་ སྐུ་གསུམ་ཐོབ་པ་སྨོན་ལམ།སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པས་ན། གཞན་ནས་གཉེན་པོ་མི་ཚོལ་བས། །རྨོངས་པ་དག་ལ་གཉེན་པོ་གང་ཡང་མེད། །ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མེས་བསྲེགས་པས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མ་གྱུར་པ་གང་ཡང་མེད་ དོ།།དེ་བས་ཀྱང་སེམས་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་བློ་ལས་འདས་པ་དང་ཐུག་ཕྲད་དུ་གྱུར་པའི་དུས་སུ་ཡིད་ལ་བྱས་པ་གང་ཡང་མེད་དེ། སྣང་བ་ཐུག་ཕྲད་ནི་དྲན་པའོ། །སྟོང་པ་ཐུག་ཕྲད་ནི་དྲན་མེད་དོ། །སྐྱེ་མེད་ཐུག་ཕྲད་ནི་དེ་ཉིད་མ་སྐྱེས་པའོ། །རྟོགས་པར་གྱུར་པའི་རྣལ་འབྱོར་ པས་ནི།གང་དང་གང་ཕྲད་པ་དེ་ནགས་ལ་མཆེད་པའི་མེ་ལྕེ་བཞིན། རྣམ་པར་ཐར་པ་སྒོ་གསུམ་གྱི་མན་ངག་གིས་ཤེས་པར་བྱས་ལ། གདོང་དུ་སྣ་ཚོགས་ཤར་བ་དེ་དག་བླང་བ་དང་དོར་བ་གང་ཡང་མེད་པས། གདོང་དུ་བབ་པ་འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཀུན། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་རྩ་བ་ནི་སེམས་ཡིན་ལ།སེམས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། བློའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ། བློའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས། སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་བྱོས།། །།ད་ནི་ཞེན་པའི་སྐྱོན་ཏིལ་ གྱི་ཤུན་པའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ།
我來為您直譯這段藏文: 未證悟時由無明而輪迴,證悟時彼無明即是法身,故諸瑜伽士不作意一切法而作意趣。于無明、無知、未證、無緣之時,由聖上師以表示及方便所示者即: 捨棄憶念是佈施 無念體驗是持戒 無生是忍辱 無別是精進 相續不斷是禪定 超越心智是智慧 所證是方便 降伏諸魔是力 獲得三身是愿 佛陀意趣是般若波羅蜜多 故不從他處尋對治,愚癡者無任何對治。以法性空性火焚燒,無有不成空性者。 較此更甚,當與心性界超越心智相遇時,無有任何作意。相遇顯現即是憶念,相遇空性即是無念,相遇無生即是彼性無生。已證悟之瑜伽士,與何相遇即如林中熾燃火焰,以三解脫門教授了知,於前所現種種無有取捨,如是現前一切顯現。 一切法之根本是心,心即是空性。所謂空性即非心境,所謂非心境即非所修,故與心之根本空性同行。 今以執著過患芝麻殼之喻說明。
།དེ་ལ་ཡིད་ལ་བྱས་པས་ནི་ཁམས་གསུམ་ལས་ཐར་བར་མི་འགྱུར་གྱི། དེ་ཡང་དབང་གི་ཉམས་མྱོང་ཡིད་ལ་བྱེད་ན་འདོད་པའི་ཁམས། ལྷ་དང་ལྷ་མོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིད་ལ་བྱེད་ན་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞི་གནས་ ཡིད་ལ་བྱེད་ན་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་འདྲེ་བར་འགྱུར་བས།གལ་ཏེ་ཡིད་དུ་འོང་བ་སྙམ་པའི་སེམས། །དེ་ཡང་གང་དང་གང་ལ་ཞེན་པར་བྱས་ཀྱང་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དུ་འགྱུར་བ་ནི། བདེ་བ་འདོད་པའི་ཁམས་གསལ་བ་ གཟུགས་ཀྱི་ཁམས།མི་རྟོག་པ་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་གང་ཡང་རུང་བའི་ཡིད་ལ་བྱས་ན་ནི། དེ་དང་བྲལ་བར་མི་ཕོད་པས། །སྙིང་ལ་གཅེས་པར་བྱས་ནས་ནི། །འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ནས་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་ལ། འཁོར་བའི་སེམས་ ཅན་གྱིས་དམྱལ་བ་ངལ་སོ་བ་ལ་ཡང་བདེ་བར་མཐོང་ངོ་།།མཁས་པ་རྣམས་ནི་མིག་དང་འདྲ་ལ། ཏིལ་གྱི་ཤུན་པ་ཙམ་ལ་ཡང་ཞེན་པར་མི་བྱེད་དོ། །མི་མཁས་པ་རྣམས་ནི་མགོ་ལུས་དང་འདྲ་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་བདེ་བར་མཐོང་ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་སྟོན་པའི་བཀའ་ ལ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་པས་གྲོལ་ལོ་ཞེས་གསུངས་ཀྱང་།སྣང་བ་ལ་ཞེན་པའི་གང་ཟག་གི་དོན་དུ་ཡིན་གྱི། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཡང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་ན། ཏིལ་གྱི་ཤུན་པ་ཙམ་གྱི་ཟུག་རྔུས་ཀྱང་། །ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་ནི་མ་རྟོགས། ཡིད་ལ་བྱས་པ་འབའ་ཞིག་ འཁོར་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པས།ནམ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་བྱེད་པར་ཟད།། །།ད་ནི་ཕག་དང་གླང་པོ་ཆེའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡང་གཉིས་སོ། །དབང་པོའི་མངོན་སུམ་དང་། རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་གྱིས་བསྟན་པ་དང་། བླང་དོར་མེད་པ་ ཕག་པའི་དཔེ་དང་།ཉམ་ང་མེད་པ་གླང་པོ་ཆེའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ནི། ཡིད་ཀྱིས་གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་དྲན་དུ་བཅུག་ལ། དེ་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོས་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་ལ་ཤེས་པ་གཏད་པའི་དུས་སུ། སྣང་བ་སྟོང་པ་དབྱེར་མེད་པ་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ཡིན་གྱི། རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་ད་ལྟའི་དུས་མ་ཡིན་ཟེར་ཏེ། བླ་མ་དམ་པས་བརྡས་བསྟན་ན་ད་ལྟར་གྱི་དུས་ཡིན་ནོ། །བརྡའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་དང་། ངག་གི་སྒོ ནས་བསྟན་པས་གདམས་ངག་ཅེས་བྱ་སྟེ།བརྡ་ནི་ལུས་ཀྱི་བརྡ་དང་། ངག་གི་བརྡ་དང་། ཡིད་ཀྱི་བརྡའོ། །དེ་ཡང་སྣང་བའི་བརྡ་དང་། སྟོང་པའི་བརྡ་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་བརྡས་ཤེས་པར་བྱའོ།
我來為您直譯這段藏文: 於此,以作意不能解脫三界,若作意灌頂體驗則為欲界,作意天尊天母壇城則為色界,作意空性止觀則成無色界,故若心生悅意之想。 彼亦無論執著於何皆成三界苦:樂欲為欲界,明顯為色界,無分別為無色界,若作意任一,則不忍離彼。執為心要后,諸聖者知曉從有頂至苦,輪迴眾生即使見地獄亦視為樂。 諸智者如眼,即使芝麻殼許亦不執著。諸愚者如頭身,見分別為樂。是故雖于佛語中說修空性得解脫,此為執著顯現者之義,若於空性亦生傲慢心,則如芝麻殼許之刺。不作意即未證悟,唯作意成輪迴因,永遠唯造作痛苦而已。 今以豬與象之喻說明。此亦有二:以根現量與瑜伽現量說明,以無取捨豬喻與無畏象喻說明。如是確立根現量者:令意任意憶念一事,以意根了知彼顯而無自性時,顯空無別即是根現量,非瑜伽現量。 言瑜伽現量非現在時,然若聖上師以表示指示則是現在時。由表示門示現與由語門示現稱為教授。表示有身表示、語表示、意表示。複次應以顯現表示、空性表示、無生表示了知。
།ངག་གིས་ནི་དྲན་པ་མྱོང་བ་དང་། དྲན་མེད་མྱོང་བ་དང་། སྐྱེ་མེད་མཐོང་བ་དང་། བློ་ལས་འདས་པ་ཡིན་པར་ཡིད་ཆེས་པས་སོ། །དེ་ཡང་མངོན་སུམ་རྣམ་པ་བཞིས་སོ། །དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ནི་དྲན་པ་ཡིན་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་ནི་བློ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །འདྲ་འདྲ་འདྲ་ལ་མི་འདྲ་བ་ཕག་དང་གླང པོ་ནི་ཨུ་པ་དེ་ཤ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ།ུ་པ་ནི་བརྡ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཤ་ནི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཡིད་ཀྱིས་ཡིད་ལ་བྱར་མི་བཏུབ་པ་ནི། དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་ལོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་གང་ ཡིན་པ་དེ་ནི།སེམས་ཅན་གྱིས་མི་བསྒོམ་མོ། །སེམས་ཅན་གྱིས་མི་བསྒོམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་དམ་མོ། །འོ་ན་སེམས་ཅན་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་པ་དང་། སངས་རྒྱས་པ་དང་། ཆོས་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་གཅིག་པ་ལ། སེམས་ཅན་གྱིས་དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དོན་དམ་དུ་མཐོང་ལ། རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་དྲན་པ་དེ་ཉིད་གློ་བུར་བར་སྣང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ནི་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཡིན་ལ། རྣལ་འབྱོར་པའི་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་ནི་མ་ཡིན པས་སོ།།ཡང་ན་སྣང་བ་བརྙགས་པས་སྟོང་པ་ཡིན་པར་གོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལས་སྣ་ཚོགས་མྱོང་བས་སྣང་བ་ཡིན་པར་གོ། །དེ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པ་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ཡིན་ཏེ། ཐར་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ་མ་ཡིན་པས་ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟ་བུ་དེ་ཀླུ་དཥ་ཀའི་གཙུག་གི་ནོར་བུ་རྒྱན་གྱི་མན་ངག་བཞིན་ནོ། །ཉམས་སུ་བླང་བར་དཀའ་བ་མ་ཡིན་གྱི། དེ་ལྟ་བུ་དེ་བླ་མ་དམ་པའི་ཞལ་གྱི་དྲིན་གྱིས་རྟག་ཏུ་བལྟ་བར་འདོད་པས། གཙང་བཙོག་མེད་པས་ཕག་པ་དང་འདྲ་ལ། ཉམ་ང་མེད་ པས་གླང་པོ་ཆེ་དང་འདྲའོ།།གྲོགས་པོ་གཉིས་ཀྱི་མ་མཐོང་བའི་མིང་སོ་སོར་བཏགས་པའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་བཞིན་དུ། ཕྱོགས་སུ་མི་ལྟུང་བས། གྲོགས་པོ་ཕག་དང་གླང་པོར་ལྟོས།། །།ད་ནི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུའི་དཔེས་བསྟན་པར་ བྱའོ།།སེམས་ཡིད་བློ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རིག་པ་དྲན་པ་མེད་ན། སེམས་ཅན་གྱི་དགོངས་པ་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། དེ་དག་ལྡན་གྱི་བར་དུ་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱའོ།
以下是完整的中文直譯: 由語言則是憶念體驗、無念體驗、見無生、超越心識而生信解。此復以四種現量。根現量是憶念,而瑜伽現量是超越心識。 相似中之不相似豬與象即所謂教授,其中”烏巴”是表示指示,“得夏”是境。 複次意不能作意者,無念、無生、超越心識者,即是佛境。凡是佛境者,眾生不修。凡是眾生不修者,即是瑜伽士們的修持。 那麼,眾生、瑜伽士、佛陀、法性是否有別?答:非也。于同一法性中,眾生見憶念分別為勝義,瑜伽士則見彼憶念為暫時顯現。因此眾生之顯現是顯空不二,而瑜伽士之樂空不二則非是。 或者,觀察顯現則知是空,從空性中體驗種種則知是顯現。此二無別即是根現量,然因非是獲得解脫之道故非是。如是即是,然非是。 如是即如龍樹頂髻寶嚴之教授。非難以實修,以聖上師口傳恩德而常欲見如是,無凈穢故如豬,無畏懼故如象。 如二友未見而各自安立名稱之傳說般,不偏於一方,當視友如豬象。 今當以如意寶珠之喻說明。 若無心、意、覺、識、明、念,則眾生之密意當如何?答:具彼等時稱為眾生。
།དེ་དག་ཀུན་དབྱིངས་སུ་དག་ལ་ཡིད་ལ་མེད་པས། འགྲོ་བ་དང་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་སྐུ་ཡིན་པར་སྤྲུལ་ནས། ཇི་ལྟར་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའི་དགོངས་པ་བཞིན། །འཁྲུལ་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རང་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་པ་ཁོ་ནའོ།
以下是完整的中文直譯: 彼等皆於法界清凈而無意,為眾生及眾生利益而化現為身,如如意寶珠之密意。迷亂是眾生各自的分別,而彼唯是從心所生之憶念。
།རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་དྲན་པ་གློ་བུར་བར་ཤེས་ལ། རྟག་ཏུ་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བ མེད་པར་རྟོགས་པས།འཁྲུལ་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི་རང་གིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ཤེས་པས། འཁྲུལ་པ་ཞིག་པའི་མཁས་པ་ངོ་མཚར་ཆེ། །དེ་གང་ལ་གང་གིས་བསྟན་ པར་བྱ་ཞེ་ན།རང་ལ་གནས་པ་རང་ལ་རང་གིས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ། །གློ་བུར་གྱི་དྲ་བའི་དྲི་མས་མ་གོས་པ། རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་བག་ཆགས་བློ་ལས་འདས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངང་ལ་གནས་པས། རང་ལ་རང་གི་བདེ་ བ་ཆེན་པོའི་བག་ཆགས་གཟུགས་དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཚེ།སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་པ་ནི་སྤྲིན་བཞིན་ཡལ། སྟོན་ཀའི་ཉི་མ་ཕྱེད་ཀྱི་དྲི་མ་དག་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟར། དུས་རྟག་ཏུ་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་པས། ཐམས་ཅད་དེ་ཚེ་མཁའ་མཉམ་བྱེད་པར་འགྱུར།། །། ད་ནི་ཀཱ་ལ་ཀཱུ་ཊའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཀཱ་ལ་ཀཱུ་ཊ་ནི་ནག་པོ་བརྩེགས་པའི་དུས་སྐད་ཅིག་མ་བརྩེགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་སྣོད་བརྟག་པར་བྱ་བ་གསེར་གྱི་གཏེར་རྙེད་པའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་དང་། རང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དྲན་དུ་མ་བཏུབ་པའི་དཔེ་སྤྲུལ་གྱི་སྒོ་ང་ཟོས་པའི སྒྲུང་བརྒྱུད་དང་།བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་ཚིག་གིས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ནི། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཞེས་མིང་མེད་པ་ལ་མིང་དུ་བཏགས་པས་འཁྲུལ་པ་ནི། སྤུན་ལྔ་ལས་བཞི་ཤི་ནས་གཅིག་ལུས་པ་དེ་རྟག་ཏུ་འབོགས་པའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་དང་། རྒྱ་མཚོ་བསྲུབས་ པ་ལས་ཐ་མ་ཀཱ་མ་ལ་ཀཱུ་ཊ་བྱུང་བ་དེ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོས་མགྲིན་པ་ལ་བཞག་ནས།དེའི་གཉེན་པོ་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་ནོར་རྒྱས་སྙན་ཆ་བྱས་པའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་དང་། བྱི་བ་དུག་ཅན་གྱིས་སོས་བཏབ་པས་དྲན་པ་ཙམ་གྱིས་ན་བའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་དང་། དུག་གི་སྡོང་པོ་དང་དེའི་གཉེན་ པོ་ཙནྡན་སྤྲུལ་གྱི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྡོང་པོ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བསྲེགས་པའི་ཐལ་བ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་ཀྱིས་བསྟན་ལ།མདོར་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི། ཤེས་དང་ཤེས་བྱས་འཇལ་དུ་མི་བཏུབ་པའི་ཚིག་བླ་དགས་ཀྱི་བརྡ་ ཡིན་ཡང་།ད་ལྟར་ཡིན་ན་ཡང་བླ་མ་དམ་པའི་བཀའ་དྲིན་གོ་བ་མེད་པའི་གོ་བ། རྟོགས་པ་མེད་པའི་རྟོགས་པ། ཤེས་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་དེ་ནི་བརྡས་བསྟན་པའི་དུས་སུ།
我來為您翻譯這段藏文: 瑜伽士們知道念頭是突然生起的,通過領悟恒常無念無作意,迷亂自然寂滅,佛陀的密意自然成就。由於了知眾生心的實相,故為破除迷亂的智者實在稀有奇妙。若問這應當由誰向誰顯示什麼?應當由自己對自己了知自心:心的自性光明,未被暫時垢染所染污,相續不斷的禪定習氣超越心識,安住于大樂境界中。當如是證悟自心大樂習氣之相時,從心所生的念頭如雲消散。如同秋日正午無垢的虛空,恒時安住于平等性中,一切此時成為等同虛空。 現在以迦羅俱吒為喻來說明:迦羅俱吒是黑堆積的剎那堆積。這要通過驗器的尋獲金藏的故事,以及自身難以憶及的經歷——如吃變化鳥蛋的故事來說明。由於非是心識的行境,故不可言說,即極其清凈之智慧——對無名強立名字而產生的迷亂,如五兄弟中四人死去只剩一人常被呼喚的故事。又如攪動大海最後出現迦摩羅俱吒,大自在天將其置於頸部,其對治物是龍王增長作為耳飾的故事。又如被毒鼠咬傷,僅憶及便生病的故事。又如毒樹與其對治——稱為變化檀香精華的兩株樹同時焚燒后灰燼難分的故事來說明。 總之,圓滿正等覺佛陀的密意,雖是不可以能知所知來度量的言詞標識的表示,然而現在若能蒙受上師恩德,則是無所領悟的領悟,無所證悟的證悟,無所了知的了知,這是表示的時候。
ཤེས་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་དེ་ནི་བརྡས་བསྟན་པའི་དུས་སུ། བློ་ལས་འདས་པ་ཚིག་ལས་འདས་པ་ཐ་སྙད་ལས་འདས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དྲན་ པ་མི་རུང་ལ་བརྗོད་དུ་མི་རུང་བས།ཀཱ་ལ་ཀཱུ་ཊ་སྨོས་སུ་མི་རུང་བ་སྟེ། དྲན་དུ་མི་རུང་ན་ཇི་ལྟར་དྲན་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་རང་བཞིན་ནི་ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་དེ་ལས་བྱུང་ཞིང་དེ་ལ་ཐིམ་ཞིང་དག་པ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་ ལས།དྲན་པའི་བཟང་རྟོག་དང་ངན་རྟོག་དཀར་ནག་གི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་དབྱིངས་སུ་དག་ནས། རང་བཞིན་མཁའ་མཉམ་ཡིད་ཀྱིས་འཛིན་པ་ཡིས། །ཡིད་ལ་བྱས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མི་དགེ་བ་ཡིན་ལ། ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་ཆོས་ཀུན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་ པ་ལ་སྐྱེལ་ཤེས་ན་ཡིད་དེ་ཡིད་མ་ཡིན་པར་བྱེད་འགྱུར་ན།ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཞི་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཡིན་པས། རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མཆོག་ཏུ་མཛེས། །ཕྱིའི་ཡུལ་དང་ ནང་གི་ཡུལ།བརྗོད་བྱ་དང་བརྗོད་པ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལས་ལོགས་ན་མ་གྲུབ་པས། ཁྱིམ་དང་ཁྱིམ་ན་བདེ་བ་བརྗོད་པ་སྟེ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་དང་སངས་རྒྱས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གནས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་མ་ཤེས་ པས།བདེ་ཆེན་གནས་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མིན། །དེ་ཅིས་ལན་ཞེ་ན། འགྲོ་བ་འདི་དག་ནི་རང་རང་གི་དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཁུར་བུས་རང་གི་སེམས་ལ་ཁལ་བཀལ་ནས། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་གྲོང་ནས་གྲོང་དུ་འཕོ་བས། འགྲོ་ཀུན་སེམས་ཁྲལ་ཁུར་བར་ མདའ་བསྣུན་སྨྲ།།འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་གྲོང་དུ་མི་གཏོང་ན། བསམ་དུ་མེད་པ་བསྒོམ་དུ་མེད་པས། དྲན་དུ་མེད་པ་རྟོགས་དགོས་ཏེ། རྟོགས་པ་ཙམ་ཁུར་ལྕི་བས་མནན་པའི་གང་ཟག་གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་གིས་ཁུར་བོར་བ་བཞིན་དུ། དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ དང་འབྲེལ་པ་མེད་པར་བྱ།བླ་ན་མེད་པའི་འབྲས་བུ་སྟེར་བའི་བསམ་དུ་མེད་པ་མ་རྟོགས་པས། དེ་ནི་བསམ་མེད་སུས་ཀྱང་རྟོགས་མ་ཡིན།། །།ད་ནི་རོ་མ་སྟོར་བ་ལ་ལན་ཚྭ་ཆུ་ལ་ཐིམ་པའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 這無所了知的了知,在以表示顯示的時候,超越心識、超越言詞、超越名言的那個,既不可憶念也不可言說,迦羅俱吒不可言說。若問不可憶念時如何憶念?其自性如同虛空中雲等從彼生起,融入于彼而清凈一般,從等同虛空的心中,善念與惡念、白法與黑法等一切法皆於法界中清凈。 以自性等同虛空的意識執取,一切作意之法皆為不善,若能將一切無作意之法導向佛陀密意,則使意成為非意。諸法之基是俱生,俱生則為自性清凈,是普賢,故自性俱生最為莊嚴。外境與內境、所詮與能詮等一切,離開俱生則不成立,猶如房屋與屋中安樂所說。如是由於不知眾生與佛不可分離的殊勝大樂境界,故不能完全了知大樂境界。 為何如此?這些眾生各自揹負著念頭分別的重擔壓在自心上,在六道輪迴中從一處遷移到另一處,故說眾生皆負心憂重擔。若不讓其趣入六道輪迴,則不可思、不可修,應證悟不可憶念。如同任何一個被重擔壓迫的人放下重擔一般,應當斷除與念頭分別的關聯。由於未證悟能賜予無上果位的不可思,故說不可思誰亦未證悟。 現在以未失去鹹味的鹽溶於水的比喻來說明。
།སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ གྱིས་བསྒོམ་མི་ཤེས་ལ།སེམས་ཅན་གྱི་རྣམ་རྟོག་དྲན་པ་འདི་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཞེན་པར་མི་མཛད་པའི་གནས་ལུགས་བདེ་བ་ཆོས་སྐུ། གསང་བ་ལོངས་སྐུ། ཡན་ལག་སྤྲུལ་སྐུ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བས། བདེ་གསང་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་སྤངས་ པ་ན།།སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་བསྒོམ་པ་ནི་བསམ་པ། བསམ་པ་ནི་དྲན་པ། དྲན་པ་ནི་རྟོག་པ། རྟོག་པ་ནི་འཁོར་བ། འཁོར་བ་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པས་གཡོས་པར་བྱེད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་མི་བསྒོམ། མི་བསྒོམ་ པས་ནི་མི་བསམ་པ།མི་བསམ་པས་ནི་མི་དྲན་པ། མི་དྲན་པས་ནི་མི་རྟོག་པ། མི་རྟོག་པས་ནི་མི་འཁོར་བའོ། །མི་འཁོར་བས་ནི་མི་གཡོ་བ་དེ་ནི་བསྒོམ་པ་དང་མི་བསྒོམ་པ་ཁྱད་པར་མེད་པས། བདག་ནི་མཉམ་པར་གཞག་ཅེའམ་ལངས་ཞེས་རློམ་སེམས་མེད། བསྒོམ་དང་མི་བསྒོམ་དབྱེར་མེད་བདག་གིས་མཐོང་། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལ་བརྟེན་ནས་ནང་གི་ཡུལ་དྲན་པས་མྱོང་ལ། བྲམ་ཟེ་མ་ཡིན་པ་བོས་ལ་ཤོག་བྱས་པའི་དཔེ་དེ་བཞིན་དུ། དེ་ལས་ཡེངས་ཀྱི་བར་དུ་གཞན་དྲན་པ་མེད་པ་དེ། ཡུལ་གྱིས་མཚོན་པས་གཞན་དག བསམ་པར་བྱེད།།སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་མི་རྒྱུ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ། གདམས་ངག་གིས་བསྟན་པས་དེ་ཉིད་ངོ་ཤེས། རྣམ་རྟོག་དྲན་པ་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡལ་བས། དེ་ཉིད་བསམ་པས་རྣམ་རྟོག་རང་བཞིན་འགག་པར་འགྱུར། གལ་ཏེ་སེམས་ཀྱི་རང་ བཞིན་ནི་དྲན་པ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ལ།སེམས་ལས་བྱུང་བ་དྲན་པ་དེ་ཡང་སེམས་ལས་ལོགས་ན་མ་ཡིན་པ་དེས་མཚོན་དུ་འགྲོ་བས། གལ་ཏེ་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ནི་མཚོན་དུ་འགྲོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཡིད་དེ་དང་། ཕྱི་རོལ་ རྐྱེན་གྱིས་དྲན་པ་གློ་བུར་བ་དེ་དག་ནི།གཡོ་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབྱིངས་སུ། རྣམ་རྟོག་དང་ནི་ཡིད་ནི་མི་གཡོ་བརྟན་པར་གནས། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བློས་རེག་ཏུ་མི་བཏུབ་ལ། བློ་དང་རིག་པ་ནི་རྐྱེན་ལ་རག་ལུས་པས་གློ་བུར་བ་ཡིན་ནོ། །གློ་བུར་བ་ནི་ དངོས་པོ་མེད་པའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 佛陀密意眾生不能修習,眾生的這些分別念頭,佛陀不執著的實相安樂法身、秘密報身、支分化身,以自性離戲論,當捨棄安樂秘密支分時。 凡夫的修習即是思維,思維即是憶念,憶念即是分別,分別即是輪迴,輪迴則為無常等所動搖。瑜伽士們相續不斷者不修禪定,由不修故不思維,由不思維故不憶念,由不憶念故不分別,由不分別故不輪迴。由不輪迴故不動搖,彼即修與不修無有差別,故我無有入定或起定的傲慢心,我見修與不修無有分別。 依外境而內境憶念經驗,如同呼喚非婆羅門”來”的比喻一般,直至從彼散亂之間無有他念,由境所表示而思維他者。心與心所的不執行,由教授指示而認知其本性,分別憶念自然消逝,由思維彼性使分別自性滅盡。 若心之自性無有憶念亦無分別,從心所生的憶念離心亦不存在,由此表示,若由心表示於心。如是證悟之時,阿賴耶識之意與外緣所生暫時憶念等,于不動搖三昧界中,分別與意不動安住堅固。 諸法之自性心不能觸及,心與覺知依緣而存故為暫時。暫時即是無實。
།འཁྲུལ་པའི་དུས་སུ་དངོས་པོ་མཐོང་ཡང་། མ་མཐོང་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་བདེ་བའི་རོ་མ་སྟོང་བས། ཇི་ལྟར་ལན་ཚྭ་ཆུ་ལ་ཐིམ་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པས། ། དེ་ལྟར་སེམས་ནི་རང་བཞིན་ལ་ཐིམ་འགྱུར། །བདག་གི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །གཞན་གྱི་དོན་དུ་འཚང་རྒྱ་བ་ནི་གཟུགས་སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་པས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་དང་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས པས།དེ་ཚེ་བདག་དང་གཞན་ནི་མཉམ་པར་མཐོང་། །མཉམ་པ་ཉིད་ནི་དུས་ལ་ཐ་དད་མེད་པས་རྩོལ་བ་དང་འབད་པ་བྱས་པས་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་གྱི། སྤྱོད་པ་ངེས་པ་མེད་པར་རྟོགས་པས་དྲན་པས་མི་གོས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དྲན་པ་ལ་འབད་པས་བསམ་གཏན་དུ་མ་གྱུར་ པས།འབད་དེ་བསམ་གཏན་བྱས་པས་ཅི་བྱར་ཡོད།། །།ད་ནི་ཆུ་དང་མར་མེའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཞི་དྲན་མེད། ལམ་སྐྱེ་མེད། འབྲས་བུ་བློ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། དང་པོའི་སེམས་ཉིད་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའི་ མཚན་ཉིད་གང་ཡང་མིང་དུ་གདགས་པ་མ་མཆིས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དང་པོ་རྒྱུ་དང་།རྐྱེན་གྱིས་མ་བསླད་པ་དེ་ལ་ལྷ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུ་དེ་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རང་རང་གི་གཞུང་ཐེན་ནས་ལྷ་དུ་མར་སྣང་ངོ་། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱེད་ལ་ལན་རེ་བདེན་པ་ གཉིས་སུ་འདོད།ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ནི་མི་བདེན་ལ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་དམིགས་སུ་མེད་པས། དེ་ཉིད་ལུང་རིགས་པ་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་འཇལ་དུ་མི་བཏུབ་པ་ལྷ། ལྷན་ཅིག་ལ་ནི་ལུས་རྣམས་མང་པོར་མཐོང་། །རྟག་ཆད་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བ་དང་རང་ གི་འདོད་གཞུང་ཐེན་པས་ལྷ་ཉིད་མ་རྟོགས་སོ།།དཔེར་ན་སྔར་མཐོང་བའི་མི་རྣམས་ཀྱིས། མུན་ནག་ནང་ན་གླང་པོ་ཆེ་ལ་རེག་པ་ལ་ལ་ལའི་སེམས་ལ་ཤར་ལུགས་མི་བདེན་པ་བཞིན་དུ། རང་འདོད་པའི་མང་པོ་གསལ་བར་སྣང་། གླང་པོ་ཆེ་དེ་ཉིད་མུན་པ་དཀར་བའི་ ནང་ཕྱུང་བས།གང་དང་ཡང་མི་འདྲ་བ་དེ་བཞིན་དུ། བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་པས་སྒྲ་དང་ཚད་མ་དང་། ལུང་དང་བསྟན་བཅོས་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་རྟོགས་པས། མགོན་པོ་བདག་ཉིད་གཅིག་པུ་གཞན་རྣམས་འགལ། །འོ་ན་ཕྱི་ནང་གི་ཡུལ་ལས་ལོགས་ན་ ཅིག་གྲུབ་མཐའ་ཡིན་ནམ་ཟེར་བ་ལ་མ་ཡིན་ཏེ།ཕྱིའི་ཡུལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་། ནང་གི་ཡུལ་དྲན་པ་ལ་གླེང་ཞེན་ཡང་གྲུབ་མཐའ་ལོགས་ནས་ཚོལ་མི་དགོས་པས། ཁྱིམ་དང་ཁྱིམ་ན་གྲུབ་མཐའ་དེ་གྲུབ་པའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 迷亂時雖見諸物,于未見之法性中安樂味未空,如同鹽溶於水般,如是心與心所有多少,皆溶於無生界中,如是心溶於自性中。為自利而成佛即是無生法身,為他利而成佛即是二種色身,住于平等性中無有差別,由不緣自他眾生等,彼時見自他平等。 平等性於時無有差別,非由作功用勤勉而得,而是通達行無定性,僅是不為憶念所染,以勤于憶念未成禪定,勤作禪定有何可為? 今當以水與燈喻來顯示。諸法之基無念,道無生,果超心故,最初心性法性虛空相任何名言皆不可安立者,即是最初未被因緣染污者,名為本尊。如是三界眾生各執己宗而顯現諸多本尊。如是了知者有時許二諦,世俗諦不真實,勝義諦不可緣,彼性不可由教理論典度量之本尊,同時見諸多身。 由常斷等見及執持自宗而未證本尊。譬如先前見過的人們,于黑暗中觸控大象,各自心中所顯非真實般,所欲顯現諸多明相。當彼大象被帶出黑暗,與任何皆不相同般,由上師善說故,聲明、量論、經教、論典諸智者未能通達,怙主唯一自性余皆相違。 若問離外內境是否為宗義?答非也。雖談論執著外境色等與內境憶念,然不須另尋宗義,於家家中宗義得成。
།ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནི་དྲན་པ་ཁོ་ ན་ལ་བསྡུས་ལ།དྲན་པ་དེ་ཡང་འདས་པ་ནི་བརྗེད་ལ། མ་འོངས་པ་ནི་མ་དྲན་པས། ད་ལྟར་ནི་དེ་ལས་ལོགས་ན་དྲན་དུ་མེད་དེ། དྲན་པ་དེ་ཉིད་ཟས་སུ་ཤེས་པས་གཞན་གང་ཡང་བསམ་མི་དགོས་སོ། །དཔེར་ན་རས་བལ་གྱི་ཕུང་པོ་མེས་ཚིག་པ་དང་འདྲ་ ལ།དྲན་པ་ཚིག་པར་འགྱུར་རོ། །སྒྱུར་པོ་སྔར་ཟོས་པ་ཅིག་གིས་ཕྱིས་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་རོ་བྲོ་བ་བཟའ་མི་དགོས་པ་དེ་བཞིན་དུ། གཅིག་གི་རང་བཞིན་ཤེས་པས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཤེས་སོ། །གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཤེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མདོ་དང་རྒྱས་ པ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ།།གཅིག་ཟོས་པས་ནི་གཞན་ཀུན་འཚིག་།དེ་མ་རྟོགས་པས་རྣམ་རྟོག་འབའ་ཞིག་པ་དྲན་པ་བསྒོམ་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པས། ཕྱི་རོལ་སོང་ནས་ཁྱིམ་བདག་ཚོལ། །ཆོས་ཉིད་ཡང་དག་དོན་གྱི་དངོས་གཞི་ནི། །འགྲོ་བ་ དང་འོང་བ་མེད་པའོ།།དེ་བློ་དང་རིག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པས། འོངས་ཀྱང་མ་མཐོང་ཕྱིན་ཀྱང་མེད་ལ། ལུས་དང་གྲིབ་མ་བཞིན་དུ་རྟག་ཏུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་དང་། འགྲོགས་པ་ལ་དེ་ངོ་མ་ཤེས་པས་འདུག་པར་གྱུར་ཀྱང་ངོ་མ་ཤེས། ཉོན་མོངས་པའི་རླུང་ དང་།གཟུགས་སྒྲ་ལ་ཡེངས་པ་དང་། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ཡེངས་པ། ཤེས་བྱའི་རླབས་དག་གིས་མི་ཚུགས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་ལ་དབང་དུ་སྒྱུར་བས། དབའ་རླབས་མེད་པའི་དབང་ཕྱུག་མཆོག་།རྐྱེན་ རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་མ་བསླད་པས་བག་ལ་ཉལ་ལས་བསྒྲིབས་པ་གང་ཡང་མི་ལྡན་ལ།འབད་པ་མེད་པའི་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་དུ་གྱུར་པས། རྙོག་པ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་ཆུ་མ་རློགས་པའི་ནང་ན། ཟླ་བ་དང་མར་མེའི་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ་ དེ་ནི་ཆུ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ།རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་དངས་མ་ལས་སྣ་ཚོགས་དྲན་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་པས། ཆུ་དང་མར་མེ་རང་གསལ་གཅིག་པུར་ཞོག་།དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིན་པས། གང་ཡང་མི་ལེན་ལ་གང་ཡང་མི་འདོར་བས། ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཅིར་ཡང་འགྲོ་འོང་དུ་སྣང་བས། འགྲོ་འོང་ང་ཡིས་མི་འདོར་མི་ལེན་ནོ།
我來為您翻譯這段藏文: 世俗諸法唯攝於念,彼念過去已忘,未來未念,現在離彼無可憶念,知彼念即為食故,不須思維其他。譬如棉團為火所燒,念亦成燒。如同先嚐過某味者,后僅見即知其味無需再嘗,如是知一自性即知一切自性。若知色之真如,則能了知一切法之略廣。 食一則燒盡餘一切。不了知此而唯修分別念,與外道無異,如離外而尋屋主。法性真實義之正行,無有去來。彼非心識所行境故,來亦不見去亦無有,如身與影般恒時伴隨無戲論之樂,因不識彼故雖住亦不識。 煩惱風及色聲散亂、體驗散亂、所知波浪不能及,具一切殊勝相之空性智慧大海得自在,無波之最勝自在。未被三緣染污故無任何隨眠所障,成無勤河流相續瑜伽故,成無濁禪定。 如未攪渾之水中,現月亮與燈光之影像,彼非水等,如是瑜伽師清凈心中雖念種種亦即是彼性,安住水燈自明一性。如是通達之瑜伽師,于任何不取亦不捨,一切法性神變現種種去來,我于去來不捨不取。
།ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཡོད་དང་མེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་དང་བྲལ་བ་ནི་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི་གཞིར་གྱུར་པ་རྣལ་འབྱོར་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཡིད་བློ རིག་པ་དྲན་པ་འཕྲོག་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ།བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་པས། གང་ཡང་སྔ་ན་མེད་པའི་སྒེག་མོ་དང་ཕྲད་ནས། ཡིད་འཕྲོག་མ་སྒེག་མོ་དེ་དང་ཉལ་ན། སེམས་ལ་ནི་གཞི་རྩ་མེད་པས། རྟེན་མེད་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི། །བར་སྣང་གི་བྱ་ས་ ཀུ་ནེ་བཞིན་དུ་ས་ལ་མི་འབབ།རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་དྲན་པ་གློ་བུར་བ་ལ་ཡིད་མི་ཆེས་པ། ཉལ་བའི་སེམས་ནི་གཞི་མེད་པ་ལ་བརྟེན། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཡང་སྣ་ཚོགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་གྱི། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་གྱི་དུས་ན་ཡིད་འཕྲོག་མ་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས། བདེ་བ་མྱོང་ལ་གཉིད་སད་པའི་དུས་སུ་རང་ལས་ལོགས་ན་གང་ཡང་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཉིད་དྲན་པ་མེད་པ་ལས་ལོགས་ན་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པས། རང་གི་གཟུགས་དང་ཐ་དད་མ་ལྟ་ཞིག་།དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ལ། སྐུ་གསུམ ལས་མ་གཡོས་པ་ཡིན་པས།དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ལག་ཏུ་གཏོད་པ་ཡིན། །དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ་ཐིག་ལེ་གཉིས་ལ་ལུས་ངག་ཡིད་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་བཞིན་དུ། དོན་དམ་པའི་ལུས་རྟོགས་པའི་ཚེ། དེ་ལ་ཡང་གང་ཚེ་ལུས་དང་ངག་ཡིད་དབྱེར་མེད་པ། དེའི་ཚེ་ན་དོན་དམ་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིད་ལ་བྱར་མ་བཏུབ་པས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་དེ་ཚེ་མཛེས། །དེ་ཅི་ལྟར་ན་རིག་པ་དྲན་པ་ཟོས་ནས་དྲན་མེད་ཀྱིས་ཁམས་གསུམ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས། ཁྱིམ་བདག་ཟོས་ནས་ཁྱིམ་བདག་མོ་ལོངས་སྤྱོད། །དེ་ལྟར གནས་པའི་སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དང་འདྲ་བས།དྲན་པ་ཅི་བྱུང་ཡང་ཉམ་ང་མེད་པས། ཡུལ་ནི་གང་གང་མཐོང་དེ་སྤྱོད་པར་བྱའོ།། །།ད་ནི་སྒྱུ་མས་བསླུས་པའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་ཟླ་བའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་དང་། །རྒྱལ་པོ་ རང་ལ་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་སྒྱུ་མ་བྱས་པའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་དང་།རྣལ་འབྱོར་པས་བཞད་གད་བྱས་པའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་དོ། །དེ་ལ་སྒྱུ་མ་སྒྱུ་མར་ཤེས་པ་དང་མ་ཤེས་པའོ། །ཆོས་ཉིད་ཡང་དག་པའི་དོན་ནི་མི་འགྱུར་བས་སྣ་ཚོགས་འགྱུར་ཡང་རྟོགས་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ།
我來為您翻譯這段藏文: 無始以來離有無言說、超越心境之大樂為基,能奪一切瑜伽師之心意識覺念者,由殊勝上師指示,與前所未有之妙女相遇,若與奪意妙女同寢,心無根基故,無所依託,如空中鳥巢般不落地面。 瑜伽師們不信暫時之念,睡眠之心依無基者。雖如是然非離種種,譬如夢中與奪意女交合而生樂受,醒時自身之外別無他物,如是心性念外別無所成,勿視異於自身形相。 若如是了知即是任運成佛,不離三身,如是授予成佛。如同比喻俱生時,二明點身語意不可分,證悟勝義身時,于彼亦身語意無別,爾時勝義俱生不可思議,俱生自性彼時最為莊嚴。 云何智覺念盡而無念受用三界,如主人食盡而主婦受用。如是安住之心性如虛空相,任何念生亦無畏懼,于境隨見皆可受用。 今當以幻術所惑之喻顯示。此有獅子月王傳說,國王自身被幻師所幻之傳說,及瑜伽師發笑之傳說。其中有知幻為幻與不知者。法性真實義不變故,雖現種種于證悟無違。
། མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྣ་ཚོགས་མཐོང་ལ་ཆོས་ཉིད་མི་འགྱུར་བ་མ་མཐོང་བས། ང་ཡིས་རྩེད་མོ་བྱས་པ་ལ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གཉིས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ཆགས་ནས། རང་རང་གི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཁུར་བུ་ཁུར་ནས། བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ཤ་ཐང་ཆད། །ཆོས རྣམས་ཀྱི་གཞི་དྲན་མེད་ལས་དྲན་པའི་རྣམ་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྱི།དེ་ཉིད་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡུམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་མ་དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྐྱེ་གནས་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་མ་རྟོགས་པས་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་གྱི་སྐྱེ་གནས་ཡིན་ པས་དེའི་ཕྱིར། མ་གཞན་ནས་བུ་དེ་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་སྤྱོད་པའི་དཔེ་ནི། གསང་སྤྱོད་རིག་སྤྱོད་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་བཞིན་དུ་དུས་ཀྱི་ངེས་པ་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ནི་ཆགས་པའམ་འཇིག་པའི་དུས་མེད་པས། དངོས་ པོ་མེད་པ་ལ་མིང་དུ་བཏགས་པ་བཞིན་དུ།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དེ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་དཔེས་མཚོན་དུ་མེད་པས། དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པས་དཔེ་དང་བྲལ།། །།ད་ནི་བདག་པོ་ལྟ་བུ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཟོས་པའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 未證悟者見種種而不見不變法性,我作遊戲時,凡夫執著內外二境,各自揹負業報重擔,諸愚童疲憊不堪。 諸法之基從無念生起念相,彼即無戲論故,即是般若佛母、三世如來之生處,由於未證悟此故,成為三界眾生之生處,因此,子非從他母所生。 大手印瑜伽士之行為譬如密行、智行、普賢行,無時間定限。如同虛空無有生滅之時,于無實體上安立名稱般,大手印亦是于無實體上無可譬喻,是故瑜伽行離諸譬喻。 今當以主人般智慧吞噬之喻顯示。
།དེ་ཡང་བུད་མེད་ཀྱི་གླིང་གི་ སྒྲུང་བརྒྱུད་ཁྱོ་གཞན་ནས་ཚོལ་བ་བཞིན་དུ།རྣལ་འབྱོར་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས་རྐྱེན་ལ་རག་ལུས་པས། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དོན་དམ་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། དྲན་རིག་གློ་བུར་བཟོས་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་བློ་ལས་འདས་པ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་རྨད་དུ་བྱུང་བས། བདག་པོ་ཟ་ཤིང་ རང་བཞིན་མཛེས།།སེམས་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ། དྲན་པའི་ཆགས་པས་གང་བར་འགྱུར་ཡང་། དེ་ཉིད་ལས་མ་གཡོས་པས་ཆགས་པའི་ཡུལ་གྱིས་གང་བའི་སེམས་དེ་ཉིད། འདོད་ཆགས་མཆོག་དགའ་དྲན་པའི་ཐིག་ལེ། ཆགས་བྲལ་དགའ་བྲལ་དྲན་པ་ མེད་པའི་ཐིག་ལེ།སྤང་བ་ཆོས་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པས། ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་སྤངས་ནས་གཉུག་མར་ཞུགས། །རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་སེམས་ཀྱི་མིང་ཡང་མེད་དེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་ས་རྣལ་འབྱོར་མ་ནི་སེམས་མེད་པས་ན། སེམས་ཉམས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མ་ངས་མཐོང་། །དེའི་རང་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསམ་དུ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། དྲན་པ་གློ་བུར་བ་ཡིན་པས་ཟས་སུ་ཤེས། མ་དྲན་པ་ནི་ལྟོས་པའི་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རོ་ནི་སྒོམ་དུ་ཤེས། དེ་གཉིས ལ་བསམ་པས་དགོས་པ་མེད།དེའི་ཕྱིར་གང་ཡང་མི་བསྒོམ་པས། ཟ་ཞིང་འཐུང་ལ་བསམ་དུ་མེད། །སེམས་ཉིད་ནི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་པ་ནི་སྤྲིན་པ་དང་འདྲ་བས་གྲོགས་མ་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའ་དང་བ་འདྲ་ བ་དང་འགྲོགས་པས།གྲོགས་མོ་འདི་ནི་སེམས་ལ་གང་སྣང་བ། །ཕྱི་རོལ་པས་སེམས་ཀྱི་དེ་ཉིད་དྲན་པ་ཡིན་ཟེར་ཏེ། སེམས་ནི་དྲན་པ་མེད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་ཀྱང་མཚོན་དུ་མེད་པས། ཕྱི་རོལ་སེམས་ཀྱིས་མཚོན་དུ་མེད་པ་བདག་ གིས་མཐོང་།།དེའི་རང་བཞིན་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུའི་རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་པ་བརྗོད་དུ་མེད་དོ། །རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འབད་པར་བྱེད་དེ། དོན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་མས་ནི་རིག་པ་ཟས་ཤེས་པས། །སྒྱུ་མའི་རྣལ་འབྱོར་མ་ནི་དཔེ་དང་བྲལ་བ་སྟེ།། །། ད་ནི་ཤེལ་སྒོང་གཡའ་དག་ལ་རྐྱེན་གྱིས་མེ་དང་ཆུ་འབྱུང་བའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 如同女人之島傳說中尋找他夫般,瑜伽士經驗依賴於緣,所經驗非勝義,由妄念造作之覺知超越心智而自性稀有,主人食用自性美妙。 心性離戲論,雖爲念執所充滿,然未離彼性,彼充滿執著境之心,貪慾勝樂念之明點,離貪離樂無念之明點,斷除法性無生故,捨棄貪著與離貪而入本性。 自性清凈法性離戲論中連心之名亦無,諸法生處瑜伽母無心故,我見心性衰敗之瑜伽母。 其自性瑜伽士們可思否?因念為暫時故知為食,無念乃緣起法性平等味知為修,此二者思維無益,是故不修任何,食且飲而無可思。 心性離戲如虛空,心所生念如雲非伴,與如晴空相伴,此伴於心所現。 外道謂心性即是念,然心無念無分別,因無可表故,我見外道心不可表。 其自性如幻人夢境,不可言說如是。于智慧未證者勤作,實相瑜伽母知智為食,幻化瑜伽母離諸譬喻。 今當以水晶鏡凈除塵垢生火生水之喻顯示。
།དེ་ཡང་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་དང་། དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གཞི་གཅིག་ཏུ་དྲི་མ་མེད་པ་དེ། གང་ནས་བྱུང་བ་དང་། གང་དུ་གནས་པ་མེད་པས། ས གསུམ་གང་དུའང་དྲི་མེད་མི་གནས་མི་འབྱུང་སྟེ།ཉི་མའི་འོད་ཟེར་དང་ཤེལ་སྒོང་དང་། སྤྲ་བ་ཐུག་ཕྲད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་མེ་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ། རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་ཕྱི་དང་ནང་ཐམས་ཅད་གསལ་ལ་མ་འགགས་པ་ལས་རྐྱེན་གྱི་དབང་གིས། སྣ་ཚོགས་མྱོང་ཡང་ དངོས་པོ་མེད་པར་ཤེས་པས།མེ་ནི་སྤྲ་བ་ཉིད་ལ་རྐྱེན་གྱིས་འབར། །ཤེལ་སྒོང་དེ་ཉིད་ཉེ་བའི་ཟླ་བ་དང་ཕྲད་པས། སྣོད་གཙང་མའི་ནང་དུ་ཟེད་པས་ཆུ་འཛག་པ་བཞིན་དུ། སྣོད་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་ལ་བསྟན་མ་ཐག་ཏུ། རང་དབང་མེད་པར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྒྱུན་དུ་ མྱོང་བས་ཟླ་བ་ཆུ་འཛག་ནོར་བུ་རང་དབང་མེད།དེ་ཡང་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རང་གི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཐབས་མཁས་པས། རྒྱལ་སྲིད་དབང་དུ་བསྡུས་པ་བཞིན་དུ་ཐབས་ཀྱིས་རྒྱལ་སྲིད་ཀུན་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའི། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ། དྲན་པའི་དྲི་མས་མ་གོས་པ་སེམས་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་དུ་གྲུབ་པ་དང་དབྱེར་མེད་པས་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པའི་ཡུལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་མ་འདི་ནི་སེམས་ཉིད་དེ་ནི་གྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་མའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྣང་བ་སྟོང་པ་སྐྱེ བ་མེད་པ་གསུམ་ལ་བསྡུས་ལ།དེ་ཡང་རང་གི་སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པ་ཆོས་གང་ཡང་མེད་དེ། དེ་ཡང་བཟང་དང་ངན་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་རྟོག་ཡིན་པས་དྲན་པ་ཙམ་མོ། །དྲན་པ་དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡོད་ལ་བརྗེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །བརྗེད་པ་དེ་ཡང་དྲན་པ་མེད་ པ་ཡིན་ཏེ།རྣལ་འབྱོར་པའི་སྣ་ཚོགས་སྐྱེ་ས་ཡིན་པས། སྣང་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །དྲན་པ་མེད་པ་དེ་རྟག་ཏུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་ས་ཡིན་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་དུས་རྟག་ཏུ་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ལ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་ས་ཡིན་པས། སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ནི་སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དོན་དམ་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྡོམ་པ་ཤེས་པར་བསྟན་པར་བྱའོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྡོམ་པ་ཤེས་པར་བྱའོ།། །།ད་ནི་དེ་དག་གིས འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གདོལ་བའི་རིག་བྱེད་ཀྱི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 三界眾生與三世如來的無垢一體基礎,無有來處與住處,三地中皆無垢不住不生。 如同陽光、水晶與乾草相遇之緣生火一般,瑜伽士之心外內一切明朗無礙,依緣力雖經歷種種,然知無實體。火因緣于乾草上燃燒。 如同水晶與臨近月亮相遇,在清凈器皿中映照而滴水般,對具器根機者一經指示,便不由自主地持續體驗大手印,如月水滴寶珠不由自主。 複次,由善巧方便自主輪迴與涅槃,如統攝王權般以方便統御一切王權。心之自性光明,不爲念垢所染即是心性。彼與瑜伽成就無別,故一切法生處般若波羅蜜多即是心性,即是成就瑜伽母。 一切法攝於顯、空、無生三者,除自心外別無他法。彼亦為善惡等分別,唯是念而已。彼念僅於世俗中有,是忘失之因。彼忘失即是無念。 是瑜伽士種種生處,故為顯現俱生。彼無念恒時無生,是空性生處故為空性俱生。無生恒時超越心境,是無生之生處故,為無生俱生。 此依三律儀而言,當知勝義俱生律儀。當知俱生律儀。 今當以賤民明智為喻顯示彼等果法身。
།དེ་ལ་དང་པོ་ཆོས་སྐུ་ཐ་སྙད་ལས་འདས་པ་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ལས་བརྒལ་བ་ནི། འགྲོ་བ་མ་ལུས་པའི་ཐ་སྙད་ཡིན་གྱིས། ལ་ལ་ནི་དྲན་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཕྱིར་འབྲངས་ནས། འཁོར་བ་ལས་ཐར་ པ་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པར་མི་བྱེད།ལ་ལས་ནི་སྒྲ་དང་ཚད་མ་དང་ལུང་དང་བསྟན་བཅོས་ལས་བྱུང་བའི་ཚིག་ལ་མཁས་པར་བྱས་པས་ཀྱང་། ཐར་པའི་ལམ་རིང་བར་བྱེད་དོ། །ལ་ལས་ནི་བསམ་གཏན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཞི་གནས་དང་། མཉམ་པར་གཞག་པ་ བསྒོམས་ནས་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱས་པས་ཐར་པ་རང་དུ་མཐོང་བ་ཡོད་དེ།།དེ་དག་དྲན་པ་ལས་མ་འདས་པས། ཡི་གེ་བའི་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ། དྲན་པའི་ཐ་སྙད་རང་ལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་མིང་བཏགས་ན། ཐ་སྙད་དང་བྲལ་བའི་ངོ་མ་ཤེས་པས། ཡི་གེ་ མེད་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད།།དོན་དམ་པ་ནི་བློས་གཞག་ཏུའང་མི་བཏུབ་ལ། ཚིག་གིས་བརྗོད་དུ་མ་བཏུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡི་གེ་མེད་པའོ། །ཇི་སྲིད་བླ་མ་དམ་པས་མ་བསྟན་གྱི་བར་དུ་ཡི་གེ་དང་ཐ་སྙད་ལ་སེམས་མ་ཡེངས་པའོ། །བརྡ་དང་ཐབས་ཀྱིས་བསྟན་ནས་མ་ ཡེངས་པ་དེ་ནི།ཇི་སྲིད་ཡི་གེ་མེད་འགྱུར་བ། །བརྗོད་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བ་དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཡིན་པས། དེ་སྲིད་ཡི་གེ་རབ་ཏུ་ཤེས། སྣག་ཚ་མཉེས་པའི་ཡི་གེ་རབ་ཏུ་ཤེས། ནང་ན་ཡི་གེ་བཀླག་ཏུ་བཏུབ་པ་གང་ཡང་ མེད་དོ།།གསུང་རབ་ཏུ་བྲིས་ནས་བཀླག་པ་མེད་ཡང་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་སྐུ་བསྒོམ་དུ་མེད་པས་བལྟར་མེད་དོ། །དེ་ལས་ལོགས་ན་འགྲོ་དོན་མེད་དོ།
我來為您翻譯這段藏文: 首先,對於未證悟超越言說之法身者所超越的,是一切眾生的言說。有些人追隨念頭言說,不能獲得一切解脫輪迴。 有些人通過精通聲明、量論、經典與論著的文字,反而使解脫之道遙遠。有些人修習禪定、三摩地、止觀與等持而作瑜伽,認為見到解脫自性。 彼等未超越念頭,一切文字眾生,于念頭言說上安立種種名稱,因不識離言說之面,故無一無文字者。 勝義諦既不可心立,亦不可言說,此即無文字。乃至未蒙上師開示之前,心不散於文字與言說。以表示與方便開示后不散亂者。 乃至成為無文字時,離一切言說者即是一切佛語之源,故於此期間善知文字。善知研墨之文字。內中無可讀之文字。 雖無經典書寫與閱讀,亦非他物。如是法身不可修故不可見。離此別無利生。
།སྣག་ཚ་མཉེས་པས་བཀླག་ཏུ་མེད། །འགྲོ་དོན་བྱས་པ་ནི་སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ་པ་ལ་བྱེད་པར་འགྱུར་ གྱི།ཆོས་ཀྱི་སྐུས་ནི་མཛད་པ་དང་ནི་མཛད་པ་མི་མངའ་སྟེ། བྲམ་ཟེ་མ་ལགས་པས་རིག་བྱེད་འདོན་ཡང་དོན་མེད་པས། རིག་བྱེད་དོན་མེད་འདོན་པས་ཉམས། །བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དོན་དམ་པ་ཅིག་ཤོས་ཤེས་ཀྱང་། ཤེས་པ་མ་ཡིན་པས་དམ་པ་སོམས་ དང་ཅིག་ཤོས་མི་ཤེས་ན།ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་དང་སྟོང་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པ་ཤར་ཡང་། དེའི་རང་བཞིན་ལས་མ་གཡོས་པས། གང་ནས་ཤར་ཅིང་གང་དུ་ནུབ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་འདི་དག་ནི་སྒྱུ་མའམ། དེ་བཞིན་དུ་ནང་དུ་དྲན་རིག་ ཉམས་སུ་མི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་པས།ཇི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་དེ་བཞིན་ནས། །དྲན་རིག་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི། །གཞན་གྱིས་རྒྱུན་དུ་གནས་པར་མཐོང་ཡང་དྲན་པ་རྒྱུན་དུ་མི་གནས་པས། འདོད་པའི་ཁམས་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་དང་། གཟུགས་ཁམས་བསམ་ གཏན་བཞི་དང་།གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་བཞི་སྟེ་བཅུ་བཞིའོ། །དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་མི་གཡོ་བ་རྒྱུན་དུ་གནས་པས། བཅུ་བཞི་པའི་ས་ལ་རྒྱུན་དུ་གནས། །ས་ལ་རྒྱུན་དུ་གནས་པའི་ལུས་ནི་དཔེ་དོན་གཉིས་སོ། །ལུས་འདི་ལ་རྐང་མཐིལ་ཡན་ཆད་སྤྱི་བོ་ མན་ཆད་ལ་སེམས་བཙལ་བས་མི་རྙེད་པ་བཞིན་དུ།བཅུ་བཞི་པའི་ས་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྱི་ལུས་ཤིན་ཏུ་དང་བ། ལུས་ལ་དོན་གྱི་སེམས་སྦས་པ་མི་རྙེད་དེ། ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་ལུས་ལ་སེམས་སྦས་པ་བཞིན་དུ། སྐུ་གསུམ་ལ་སྦས་པ་ནི་ལུས་མེད་ལུས་ལ་ སྦས་པ་སྟེ།ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པར་ཤེས་པ་བཞིན་དུ། སངས་རྒྱས་ལ་ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་པར་མི་མངའ་བས། དེ་ཐོབ་པ་གང་ཞིག་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མེད་དེ་དེ་བས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས། བློས་མི་རེག་པའི་དེ་ ཉིད་བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་པ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བས།གང་གིས་དེ་ཤེས་དེ་ཡིས་གྲོལ་བར་འགྱུར། །སློབ་བྱ་ནི་ཡི་གེ་བཞི་ལ་སློབ་དགོས་སོ། །དེ་ཡང་སྒྲུབ་པར་གྱུར་ཅིག་སྨོན་ལམ་གྱི་ཡི་གེ་བཞི་ལའོ། །དོན་ལ་ནི་བརྗོད་བྱ་ཇི་སྙེད་པ་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་ནི་ཨེ་ཝཾ་མ་ཡཱ་ལ་སློབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས།དང་པོ་ནས་ཆོས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྟན་ལ། དེ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བཞི་བཞིའི་མན་ངག་གིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་བླངས་ལ་གནས་པར་མི་བྱའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 研墨不可讀。利生事業是由化身對化身而作,法身無有作為與非作為。如非婆羅門誦吠陀無義,以無義誦吠陀則退失。 雖知非心行境之勝義諦他者,因非為智,請思維聖者與他者不知時。一切法雖現起顯空與無生中生起之相,然不離其自性,從何處生起復於何處滅沒。 外在諸事物如幻,如是內在念知體驗非真實相,如外在一般。念知體驗雖為他人所見為恒常住,然念頭不能恒常住,欲界六道眾生、色界四禪天、無色界四處,共十四處。其中金剛持之不動恒常住,故恒住第十四地。 恒住地之身有譬喻與義理二者。如於此身從足底往上至頂往下尋覓心不可得般,第十四地平等性之義身極其清凈,身中所藏義心不可得。如眾生身中藏心般,三身所藏即無身之身中所藏。 如知眾生無心要般,佛陀勝義中無智慧,所得者為何所得即是無,因此瑜伽士以無所得之方式,僅由上師開示心不能觸及之真如而解脫。誰知此即得解脫。 所學即須學四字。即是愿成就之四字。于義理則應知一切所詮。佛法一切皆應學習 EVAṂ MAYĀ(梵文天城體:एवं मया,意為”如是我”),故先示法之實相本質,然後以四四竅訣了知一切法。復如實修持而不住。
། ལས་དང་པོ་པས་ཡི་གེ་འབྲུ་བཞིའི་མན་ངག་ལ་བསླབ་པར་བྱ་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ཡི་གེ་མེད་ལས་ཡི་གེའི་ཐ་སྙད་ཡིན་པས་བསྒྲུབ་ཡིག་བཞི་ལ་དང་པོ་བདག་གིས་བཏོན། དེ་ལྟ་བུ་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་སྙིང་པོ་དོན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཁུ་བ་འཐུང་བར་བྱ་ན། བློ་ཡི ཡུལ་ལས་འདས་པ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བས་ནི།ཆོས་རྣམས་དྲན་བརྗེད་གཉིས་ལ་བསྡུའོ། །དྲན་པ་དེ་ཡང་བག་ཆགས་སམ་རྐྱེན་ལ་རག་ལུས་པས་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཙམ་མོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྙིགས་མ་ཟ་བ་དང་། འདྲ་བ་ནི་དྲན་པ་ཁོ་ན་ལ་སྤྱོད་ པས་སོ།།རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཁུ་བོ་བོར་བ་འཐུང་བ་དང་འདྲ་བ་ནི་བརྗེད་པ་ཁོ་ན་སྤྱོད་པས། ཁུ་བ་འཐུངས་པས་ངས་ནི་བརྗེད་པར་འགྱུར། །བརྗེད་པ་དེ་ཡང་དྲན་པ་ལ་མི་གནས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་གྱིས། སེམས་ནི་དྲན་ པ་དང་བརྗེད་པ་ལགས།ཅི་ཡང་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མེད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ཉིད། གང་གིས་ཡི་གེ་གཅིག་ཤེས་ལ། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཞེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡིན་ཡང་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པ་ཟད་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་གྱི། དེ་ལྟ་བུའི་ཐ་སྙད་ལས་འདས་ནས་སེམས་ཀྱི་ཡུལ་ དང་ཡུལ་ཅན་དང་བྲལ་བ་དེ་གང་གིས་གང་ལའང་མིང་མེད་པས།དེའི་མིང་ནི་མི་ཤེས་སོ། །དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ནི། རྐྱེན་གྱིས་མ་བསླད་པ་ཡིད་ལ་བྱར་མེད་པ་དེ་ནི། རྐྱེན་བྲལ་གསུམ་ནི་ཡི་གེ་གཅིག་།དེ་ལས་ ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཡི་གེ་ནི།ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་གྱི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་མོ། །དེ་ཡང་ཇི་སྲིད་དྲན་པ་དང་བཅས་པའི་དུས་སུའོ། །ཟག་པ་མེད་པ་ནི་སེམས་དེ་ཉིད་དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་ངོས་བསྟན་དུ་ཡོད་ལ། ངོས་གཟུང་དང་བྲལ་བའོ། ། དེའི་རང་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱས་པ་མ་ཡིན་པས་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་ཉིད་དུ་ཤེས་ལ། རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་དགོངས་པ་དེ་ལ་མཛད་པས། ཟག་མེད་གསུམ་གྱི་དབུས་ན་ལྷ། །ལྷ་དེ་ཉིད་ནི་བློས་རེག་ཏུ་མི་བཏུབ་ལ། དེ་ལས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དྲན་པ་བྱུང་ཡང་། ཅིག་ཤོས་དང་མ་བྲལ་བར་ཤེས་ན། གང་ཞིག་གསུམ་པ་ཟག་པ་ནི། །དོན་དམ་པར་ནི་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་ཡིན་པ་ལ། བསྒོམས་པ་ནི་བློས་བཞག་ནས་དྲན་པའི་བར་དུ་ཡེངས་པ་ནི་ཡིན་གྱི། བཅོས་མ་ཡིན་ནོ།
我來為您翻譯這段藏文: 初學者應學習四字種子字竅訣而不住。從無字而有字之名相,故我首先宣說四成就字。如是證悟時若欲飲用心要義理瑜伽之精華,則超越心識境界之證悟瑜伽士。 諸法攝於憶念與忘卻二者。彼憶念亦依賴習氣或緣起,僅是世俗如幻而已。凡夫如食諸法之糟粕,僅行於憶念。瑜伽士如飲法之精華甘露,僅行於忘卻,飲用甘露故我當忘卻。 彼忘卻亦為不住于憶念之義,心即是憶念與忘卻。無有任何生起之因即是無生之真如,誰知一字者。雖為無生之一切法心要,為斷盡生起之相故,如是超越名相后,離心之境與有境,故於任何皆無名,故不知其名。 三世諸如來之真實邊際,即不為緣所染污、不可作意,彼離三緣即是一字。由此有漏之字即是三界眾生之身語意三者。彼亦是具有憶念之時。無漏即是彼心之無念、無生、超越心識,可示其邊而離所執。 因其自性非作意故,了知即是本尊,證悟瑜伽士等以此密意而行,本尊安住於三無漏中。彼本尊心不能觸及,從彼雖生有漏憶念,若知未離他者,某者三漏者。勝義中無可修,修習乃是心安立而至憶念間之散亂,是為造作。
།དཔེར་ན་རེག་ཏུ་མི་བཏུབ་པ་གདོལ་པ་བྲམ་ཟེ་བཅོས ནས་རིག་བྱེད་བཏོན་ཡང་།དང་པོ་རེག་ཏུ་མི་བཏུབ་པས། །བར་དུ་རེག་ཏུ་བཏུབ་བཏུབ་དྲན་ཏེ་ཐ་མ་རེག་ཏུ་མ་བཏུབ་བར་སོང་བའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་བཞིན་དུ། ཡང་དག་པའི་ཅིག་ཤོས་ནི་བློས་རེག་ཏུ་མི་བཏུབ་ལ། བར་དུ་བློས་རེག་ཏུ་བཏུབ་བཏུབ་འདྲ་སྟེ་ཐ་མ་རེག་ཏུ་མི་བཏུབ་ པས།གདོལ་པའི་རིག་བྱེད་དེ་བཞིན་ནོ།། །།དེ་ལ་ལོངས་སྐུ་མ་ཤེས་པ་ལ་སྨིག་རྒྱུའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་མ་ཤེས་པ་བརྒལ་བ། འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས། ཁྱབ་པ་དེ་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡིན་ པར་མ་ཤེས་པས་མ་ལུས་རང་བཞིན་གང་གིས་མི་ཤེས་པ།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་བྱིན་གྱི་རླབས་མ་ཤེས་ན། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་གི་དུས་སུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་པས། ཀུན་དུ་རུའི་སྐབས་སུ་བདེ་ཆེན་སྒྲུབ་པ་ནི། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ ཡིད་ལ་བྱས་པ་དེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་པས་ན།ཇི་ལྟར་སྐོམ་པས་སྨིག་རྒྱུ་སྙེགས་པ་བཞིན་དུ། ཆུ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཆུའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་མི་ངོམས་པ་བཞིན་དུ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང་བྲལ་བ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་བསམ་དུ་མེད་པ་མ་ཤེས་ན། བསམ་པ་དང་དྲན་པས་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་དེ་སྙེགས་པས། སྐོམ་ནས་འཆི་ཡང་ནམ་མཁའི་ཆུ་སྙེད་དམ། །རྡོ་རྗེ་པདྨ་གཉིས་ནི་གནས་ཉི་ཚེ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་བྱུང་བའི་དུས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྒྱུ་ཉི་ཚེ་བ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་དེ་ལས་གཞན་ན་མེད་པས་དུས ཉི་ཚེ་བ་ཡིན་ནོ།
我來為您翻譯這段藏文: 譬如不可觸及的旃陀羅變成婆羅門后誦讀吠陀,因最初不可觸及,中間似可觸及而憶念,最後又成不可觸及的故事一樣。真實的另一面是心不能觸及,中間似乎可以觸及,最後不可觸及,如同旃陀羅的吠陀一般。 對於不瞭解報身者,應以陽焰為喻來開示。其中首先超越不瞭解,以無生之自性遍及一切眾生,不知此即是圓滿受用身,故不知無餘自性為何。若不知大手印加持,則于智慧智慧灌頂時非大樂,于俱入時修大樂,對業印之體驗作意,彼非大手印。 如同渴者追逐陽焰般,于非水起水想而不滿足一樣。大手印若不知是離諸雜念、如虛空般不可思議,則以思維和憶念欲求勝義,如同渴死也難得虛空之水。 金剛蓮花二者是區域性之處,從彼所生之時菩提心是區域性之因,彼剎那之外無有,故為區域性之時。
།དེ་ཡང་ཐིག་ལེ་བཞི་པ་གཉིས་ཤོར་བས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ངད་ཡལ། གཉིས་མཉམ་པས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡང་མ་ཡིན། དེ་ཡང་ཐིག་ལེ་གཅིག་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོར་གནས། ཐིག་ལེ་གཅིག་པདྨའི་ཟེ་འབྲུ་ལ་གནས་པའི་དུས་སུ། རྡོ་རྗེ་པདྨ་གཉིས་ ཀྱི་བར་གནས་པ་དེའི་བདེ་བ་ནི།དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཙམ་ཡིན་པ་ལ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡིན་སྙམ་ནས་འབད་པས། བདེ་བ་གང་གི་རྣམ་པར་རོལ་པ་ནི། །ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་ཟེར་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་བདེ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་གང་ལ་ཡང་མི་རྟེན་པས། ཆོས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི།གཉིས་ཤོར་གཉིས་མཉམ་གྱི་བདེ་བ་ནི་བདེ་བ་ཉི་ཚེ་བ་ཡིན་པས། རྟེན་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཅི་སྟེ་དེ་རྟེན་ནུས་པ་མེད་པས་ན། །ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་བདེ་བས་ནི། ཁམས་གསུམ་གྱི་རེ་བ་སྐོང་བར་འགྱུར་ གྱི་གཉིས་ཤོར་གཉིས་མཉམ་གྱི་བདེ་བ་ནི།འདོད་ཁམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཡིན་པས། ས་གསུམ་རེ་བ་གང་གིས་རྫོགས་པར་འགྱུར། །མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མའི་བདེ་བ་ནི་དབང་གསུམ་པ་ཡིན་པས་ན། དཔེའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ མཚོན་ལ།དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་དྲན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཐབས་ཙམ་དུ་གྱུར་པས་ཡང་ན་ཐབས་ཀྱི་བདེ་བ་སྐད་ཅིག་མ། ཡང་ན་དྲན་ཙམ་ཡོད་ལ་མ་དྲན་ཙམ་ན་མེད་པས། ཡང་ན་དེ་ཉིད་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་སྟེ། །བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་ཙམ་ན། དྲན་ན་པ་དེ་ཉིད་ སེམས་ངལ་སོས་པར་ཤེས་པས།བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་སླར་ཡང་ནི། །དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་སེམས་དང་ཡིད་དང་བློ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། དྲན་པ་དང་རིག་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ། བརྒྱུད་པའི་ བཀའ་གདམས་པས་ཤེས་པར་འགྱུར་གྱི།གཞན་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས། །བརྒྱ་ལ་འགའ་ཡིས་ཤེས་པར་འགྱུར།། །།ཤེས་པའི་ཡོན་ཏན་ཟླ་བའི་ནོར་བུའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །རྟོགས་པ་རྣམས་ནི་བརྒྱུད་པའི་གྲོགས་པོ་ཡིན་ལ། རྒྱ་མཚོ་ བཞིན་དུ་ཟབ་པ་དང་།།ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རྒྱ་ཆེ་བས། །གྲོགས་དག་ཟབ་མོ་དང་ནི་རྒྱ་ཆེ་བ། །དེ་ལྟ་བུ་ལ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བས་གཞན་མིན་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ།
我來為您翻譯這段藏文: 複次,兩個第四明點流失則貪慾之氣消散,兩個平等則亦非離貪慾。複次,一明點住于金剛頂端,一明點住于蓮花蕊時,在金剛蓮花二者之間的那個樂,僅是譬喻的俱生而已,卻認為是勝義諦而精進。 若問”何種樂的遊戲非是”,大手印之樂如虛空般不依于任何,故成為一切法之所依。兩失兩等之樂是區域性之樂,因無依止能力。既然彼無依止能力,則以未作意的大手印之樂能滿足三界之愿,而兩失兩等之樂僅是欲界一分,如何能圓滿三地之愿? 離開相的剎那之樂是第三灌頂,故以譬喻智慧來表示。因為還需憶念實相智慧手印,故僅成方便,或是方便之剎那樂,或是僅有憶念而無憶念時則無,或是彼成為二。 僅由上師開示時,若憶念則知彼即心得休息。復由上師恩德,無憶念亦無作意,大手印自性非心意識、念覺慧之行境,由傳承教授能知,非他所能知,故百中僅有少數能知。 應以月寶之喻顯示了知之功德。諸證悟者是傳承道友,如海般深,如空般廣,如是深廣之友,離我他所緣故非他非自。
།དེ་གང་གི་དུས་སུ་ཞེ་ན། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དབང་གི་དུས་སུ་ཡིད་ལ་བྱས་ པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དེ་ཉིད་གསུམ་པ།དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་གསུམ་དབང་གསུམ་པ་ཡིན་པས་ན། དེ་ལས་མ་གཡོས་པ་བཞི་པའི་མན་ངག་གིས་ཤེས་པས་ནི། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བཞི་པའི་དུས། །དེ་ཉིད་བློ་ལས་འདས་ནས་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་དུ་གནས་པ་ གཉུག་མ།དེ་ལྟར་རྟོགས་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི། གཉུག་མ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ཤེས། །དེས་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ནི། མུན་ནག་ཐིབས་པོ་དང་འདྲ་བ་ལ། དེ་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་ཀླུའི་ཡུལ་གྱི་ཟླ་བའི་ནོར་བུ་དང་འདྲ་བ་བླ་མ་དམ་པའི་ གདམས་ངག་གིས་མ་རྟོགས་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ།མུན་ནག་ཆེན་པོར་ཟླ་བའི་ནོར་བུ་ནི། །ཇི་ལྟར་ཟླ་བའི་ནོར་བུས་མུན་ནག་དེ་རང་ལས་གཞན་དུ་སྐྱེལ་མི་དགོས་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱ་སྤང་མི་དགོས་པས། ཇི་ལྟར་འཆར་བར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་ དུ།།འཁོར་བའི་འདམ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འདམ་གྱིས་ཀྱང་མ་གོས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གང་དང་ཡང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་མཆོག་བསྟན་མ་ཐག་ཏུ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་མཐོང་བས། མཆོག་ཏུ་བདེ་ཆེན་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ནི། ། ཡིད་ལ་བྱས་པ་ནི་བསམ་པའི་སྡིག་པ་ཡིན་ལ། ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་ནི་མི་བསྒོམ་པའི་དགེ་བ་ཡིན་པས། དྲན་པའི་རྣམ་རྟོག་ལ་སེམས་ངལ་སོ་བ་ཤེས་ལ། དྲན་པ་མེད་པ་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ཡིད་ཕམ་པས། བསམས་པའི་སྡིག་པ་མ་ལུས་ཕམ་པར བྱེད་པའོ།། །།ད་ནི་རྟོགས་ན་སེམས་གླང་པོ་ཆེ་ཡན་པའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་སྤྲུལ་སྐུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ཚད་པས་གདུངས་པའི་སེམས་ཅན་ནི། །མིག་གིས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་ཅེ་རེ་ལྟ་བ་མི་བཟོད་པ་བཞིན་དུ། སེམས་ཅན ལ་ལའི་ལུས་ཀྱང་མིག་དང་འདྲ་བས།ཉི་མ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དུ་མཐོང་བས། ནམ་ཞིག་ནུས་པར་འགྱུར་སྙམ་མོ།
我來為您翻譯這段藏文: 若問”那是何時”,即在大手印灌頂時離一切作意,彼即第三。無念、無生、超越心識三者是第三灌頂,故由不離彼之第四竅訣了知,俱生第四之時,彼超越心識而恒常相續安住之本性。 如是證悟之體驗,由體驗本性而了知。若問”其如何”,煩惱障與所知障如濃密黑暗,能摧破彼者如龍界月寶,以上師教授令未證者證悟。 如同大黑暗中之月寶,如同月寶不需將黑暗送往他處,同樣不需斷除煩惱與所知,如其顯現。 不為輪迴泥與涅槃泥所染之大樂,與任何不共之殊勝,剛一開示即於一剎那見佛密意,于最勝大樂一剎那中。 作意是思維之罪,無作意是不修之善,于憶念分別知心得休息,于無憶念有體驗故心敗,令思維罪盡皆敗。 今當以狂象心之喻顯示證悟。其中且當了知化身。如被炎熱所逼眾生,不堪以眼直視日輪中央,如是某些眾生身如眼,見日為苦,思何時能堪。
།ཉི་མ་ནུབ་པ་དང་། ནམ་མཁའ་ལ་ཁྱབ་པ་སྐར་མའི་བདག་པོ་ཟླ་བ་དང་། གཟའ་དང་བསིལ་བར་གྱུར་པ་མཉམ་དུ་ཤར། །དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་ པ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་བའི་རྒྱུར་དྲན་པ་འདི།སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཉི་མ་དང་འདྲ་བས་ན། ནམ་ཞིག་ནུབ་པར་འགྱུར་སྙམ་པས་ན། སྡུག་བསྔལ་སྣང་བྱེད་ནུབ་པ་ན། །ཟླ་བ་ཉ་བའི་དུས་ཉི་མ་ནུབ་པ་དང་། སྐར་མ་ཟླ་བ་གཟའ་གསུམ་མཉམ་དུ་ཤར་བ་བཞིན་དུ། རྣལ་ འབྱོར་པའི་དྲན་པ་ནུབ་པའི་དུས་དང་།ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་དྲན་མེད་དང་། །གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་སྐྱེ་མེད་དང་། འགྲོ་འོང་མེད་པ་བློ་ལས་འདས་པ། མན་ངག་གིས་བསྟན་མ་ཐག་ཏུ་ཤར་བས། སྐར་མའི་བདག་པོ་གཟའ་དང་མཉམ་དུ་ཤར། །འདི་ལྟར་དྲན་ མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་གནས་ཤིང་།སྤྲུལ་པའི་རྣམ་པ་དུ་མ་དེ་ལས་སྤྲུལ་པ་ཡིན་པས། འདི་ལྟར་གནས་པས་སྤྲུལ་པ་སྤྲུལ། །དྲན་མེད་ལས་སྣ་ཚོགས་ཤར་བར། སྤྲུལ་པ་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། སྐྱེ་མེད་ དབྱིངས་སུ་གནས་པ་རྟོགས་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་།བློ་ལས་འདས་ཤིང་བསྒོམ་དུ་མེད་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཉིད་འཁོར་ལོ་དམ་པ་ཡིན་པས། དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་དམ་པའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 日落時,遍佈虛空的星宿之主月亮、行星與清涼同時升起。如是瑜伽士們認為輪迴之因的此念,如同痛苦的太陽,思何時將會落下,當痛苦之光落下時。 如同滿月之時日落,星辰、月亮、行星三者同時升起,如是瑜伽士念頭落下之時,遍及一切的無念、無形的無生、無來去的超越心識,教授一經開示即刻升起,如同星宿之主與行星同時升起。 如是安住于無念、無生、超越心識之境界中,諸多化現從彼所化,如是安住而現化身。從無念顯現種種,化身壇城、安住無生境界所證悟的圓滿報身壇城、超越心識且不可修的法身壇城,此即聖輪,故此是壇城聖輪。
།དེ་ལྟ་བུ་ནི་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་ རྨོངས་པར་གྱུར་ན་ཡང་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བའི་སེམས་དྲན་པ་ཙམ་གྱིས་དག་པའི་སེམས་ནི་དྲན་མེད་ལ།རྟོགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས། །ཀྱེ་ཧོ་རྨོངས་པའི་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ལ་རྟོགས་ནས་ནི་རྟག་ཆད་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བ་ངན་པས་གྲོལ་བ་དང་ལྟ་ཞོག་གི། དེ་བས་ཀྱང་སེམས་ཙམ་པ་དང་དབུ་མ་པས། ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མ་རྟོགས་ན་ལྟ་བ་ངན་པ་ཡིན་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པས་གང་གིས་ཀྱང་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་རྟོགས་པས་ན། ལྟ་བ་ངན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་གྲོལ་འགྱུར། དེ་ཡང་ཤེས་དང་ཤེས བྱའི་སྒྲོག་གཉིས་ཀྱིས་བཅིངས་པ་ནི་སེམས་ཙམ་པ་དང་དབུ་མ་པ་ཡིན་གྱི།རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ནི་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་གང་གིས་ཀྱང་མ་བཅིངས་ལ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དེ་ཉིད་བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་པ་ནི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་འདམ་གང་གིས་ཀྱང་ མ་གོས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དབང་དུ་འགྱུར་བས།མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དབང་གིས་ན། །ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་ནི་སེམས་ཀྱི་དྲན་སྒོམ་དང་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ནི། ཡིད་ ལ་མ་བྱས་པའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་གནས་ན་དངོས་གྲུབ་དམ་པའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 如是,即便因無明力而陷入迷惑,但離能取所取之心,僅由憶念而清凈之心即為無念。因非所證,嗚呼!以迷惑心於心中證悟后,不僅不能從常斷等惡見中解脫,更有甚者,若唯識派與中觀派不證未作意之大手印,即是惡見。瑜伽士因證悟任何皆非所證之義,故一切惡見自解脫。 複次,為能知與所知二鎖所縛者乃唯識派與中觀派,而諸瑜伽士不為能知與所知任何所縛。遍智正由殊勝上師所示即為最勝,彼即不為任何污泥所染,成為大樂自在故。 以最勝大樂自在故,共同悉地乃從心之念修、咒語及手印等而生,不共大手印悉地則是,若安住于未作意之境界中不動搖之金剛般三昧,即是殊勝悉地。
། །།དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྗེས་ལ་སེམས་རང་དགར་གཞག་པ་ནི་གླང་པོ་ཆེ་ཤིན་ཏུ་མི་སྲུན་པའི་ཐོག་ཏུ། ལྕགས་ཀྱུས་གོམས་པ་རྩལ་པོ་ཆེ་ཅིག་གིས བཏབ་པས་ཡན་ཡང་མི་སྟེར་བ་བཞིན་དུ།རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་སེམས་ཉིད་སྐྱེ་མེད་དུ་ཤེས། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དྲན་པ་མེད་པར་ཤེས། །སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་པའི་རྣམ་པ་ལ་དགག་སྒྲུབ་མ་བྱེད་པར། སེམས་ཀྱི་གླང་པོ་ཡན་དུ་ཆུག་། ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་ལས་གྲོལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་དགོངས་པ་ནི་གཞན་ལ་དྲི་ས་མེད་པས། དེ་ཉིད་བདག་ཉིད་ལ་དྲིས་ཤིང་། །སེམས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ། ཤེས་དང་ཤེས་བྱའི་རི་བོའི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆུ་བབས་པས། ནམ་མཁའི་རི་བོའི་ཆུ་འཐུང་དང་། །དེ་ཡང་ཇི་སྲིད་དྲན་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་དེ་ནི་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཤེས་ལ། འཁོར་བའི་འགྲམ་དང་དེ་ལས་གཞན་དྲན་པ་མེད་པ་མན་ངག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡོད་པའི་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ཤེས་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི འགྲམ་དེ་གཉིས་སེམས་ངལ་སོ་བ་དང་།ཡིད་འཕམ་སྐྱེ་མེད་ཆུ་བོ་ཡི། །དེ་ཡི་འགྲམ་དུ་ཞོག་ཅིག་རང་དགའ་བར། །དེ་ཡང་སེམས་ཀྱི་ཡུལ་ནི་དྲན་པ་ནི་གླང་པོ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། དྲན་མེད་དབང་པོ་ལྟ་བུ་དེས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ལྕགས་ཀྱུ་ལག་པས། ཡུལ་གྱི་གླང་ པོའི་དབང་པོའི་ལག་པས་བླངས་ནས་སུ།ཇི་ལྟར་གླང་པོ་ཆེ་དེ་རྩལ་ཆེ་ཡང་ལྕགས་ཀྱུ་མཁན་ཐབས་མཁས་པའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་བཞིན་དུ། ཐབས་མཁས་པས་སེམས་ཀྱི་གླང་པོ་ཆེ་དེ་ཡང་གསོད། ནམ་ཡང་བདེ་བ་རང་དབང་དུ་འགྱུར་པས། ཇི་ལྟར་གསོད་ པ་རང་དབང་སྣང་བར་འགྱུར།།དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཇི་ལྟར་གླང་པོ་ཆེ་སྐྱོང་བ་བཞིན་དུ། སེམས་ཉིད་སྐྱེ་མེད་དུ་ཤེས་ན་སེམས་དྲན་མེད་ལ་སྐྱོ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས། རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་གླང་པོ་ཆེ་སྐྱོང་བ་བཞིན། མ་རྟོགས་ན་གླང་པོ་ནི་ནགས་ཀྱི་ གླང་པོ་ཆེ་ཡིན་པས་མི་ལྡོག་པ་བཞིན་དུ།འཁོར་བའི་ནགས་ལས་རྒལ་བར་མི་འགྱུར་བ། །རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་སེམས་རང་དབང་དུ་འགྱུར་བས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་ལོགས་ན་འགྲོ་ས་མེད་པས། དེ་ཉིད་ནས་ནི་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན།། །། ད་ནི་ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་མཚོ་ལ་ཆུ་བུར་གྱི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སེམས་ལ་གཉིས་སུ་སྣང་ཡང་། དེ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུའི་རྩ་མེད་དེ། རིག་པས་ནི་འཁོར་བར་འཁོར་ལ་དེའི་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པས་མྱ་ངན ལས་འདས་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ།
我來為您翻譯這段藏文: 如是證悟之後,任其自然安置心者,猶如對極不馴服之大象,善巧者以鐵鉤相擊,亦不令其放縱。證悟瑜伽士知心本無生,知心性無念。於心所生念之諸相莫作遮止成立,任心象自由馳騁。 已脫能知所知之瑜伽士意趣,於他處無可詢問,故當問于自身。心性如虛空離諸戲論,于其中能知所知之山無生水流,如飲空中山之水。 複次,只要具念之心即知其如幻,輪迴此岸;另有無念以教授而得體驗者,知如夢境,涅槃彼岸;此二者令心休憩。于無生河之岸邊,任其自然安住。 複次,心之境即念如象,無念根如鐵鉤手,以境象之根手執持。如大象雖力大,終為善巧鉤師所制,以善巧方便彼心大象亦可降服。任何時候樂皆自在,如何降服即得自在顯現。 如是證悟瑜伽士如馴象般,若知心性無生則應厭離無念之心,瑜伽士如馴象然。若未證悟,則如林中野象不回,不能超越輪迴之林。證悟瑜伽士則心得自在,離此真實別無去處,故從此處迴轉。 今當以水泡喻說諸法一性之海。於此,輪迴與涅槃雖於心中顯現為二,然彼二因無根本。以明覺輪迴流轉,其自性不成立故是涅槃之道。
།དེའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མེད་ལ། གང་ཞིག་འཁོར་བ་དེ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ངེས། སེམས་ཉིད་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་བཏགས་ཀྱང་། དབྱིངས་ ལ་ཐ་དད་པ་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས།དབྱེ་བ་གཞན་དུ་སེམས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བའི་ཕྱིར་གཅིག་ཅེས་རྟོགས་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་བུར་བརྗོད་དུ་བཏུབ་པ་མ་ཡིན་པས། རང་བཞིན་གཅིག་གིས་དབྱེ་བ་ རྣམ་པར་སྤངས།།སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ལ། གློ་བུར་གྱི་ཉོན་མོངས་པས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་ལ། ཤེས་བྱས་ཀྱང་ཤེས་བྱར་མི་འགྱུར་བས། དྲི་མ་མེད་པ་ང་ཡིས་རབ་ཏུ་རྟོགས། །དྲི་མ་མེད་པ་ནི་མ་རྟོགས། ཉིད་ཀྱི་དེ་ཉིད་བསྒོམས་ ནས།བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཟེར་ཏེ། །བསྒོམ་པ་ནི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པས། ཡིད་ཀྱི་དེ་ཉིད་དམིགས་པ་དང་བཅས། འོ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་ན་ཟེར་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་ཡིན་པས་བསྒོམ་དུ་མེད། བསྒོམ་དུ་ཡོད་ན་ཡིད་ཀྱི་ རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་དམིགས་པས་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་སངས་རྒྱས་ནི་ཆོས་སྐུ་ཉག་གཅིག་ཡིན་པས།ཆོས་སྐུ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས། དམིགས་མེད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན། །འོ་ན་ཆོས་སྐུ་ཉག་གཅིག་ཡིན་པས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་བསྒོམས་ནས་ དྲན་ནས་ཡིན་ཟེར་ན།ཇི་སྲིད་དྲན་པ་ནི་རྣམ་རྟོག་ཡིན་པས། བསྒོམ་པ་མ་ཡིན། སེམས་ཉིད་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ཀྱི་བྱ་བ་མེད་པས། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པས་བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་མེད་དེ། དྲན་ནས་བསྒོམས་ནས་ བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་ཡོད་ལ།མི་བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་མེད་པས་གཉིས་ལ་སྐྱོན་ནི་ཡོད་པ་སྟེ། རྣལ་མ་གཉུག་མ་ནི་དྲན་རིག་བློའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པས། བསྒོམ་དང་མི་བསྒོམ་ཐ་སྙད་མེད། །དྲན་པ་དང་བཅས་པ་བསྒོམ་ན་རྣལ་འབྱོར་བ་མ་ཡིན་ལ། དྲན་པ་མེད་ན་ རྣལ་འབྱོར་པ་མ་ཡིན་པས།རྣལ་འབྱོར་གང་ཞིག་སྒོམ་པ་ཡིན། །བདེ་བ་སྟོང་པར་གསལ་བ་དེ་ཉིད་དྲན་ནས་བསྒོམ་ན་དམིགས་བཅས་ཡིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་དྲན་པ་མེད་པ་དམིགས་མེད་ཡིན་པས། བསྒོམ་པ་དམིགས་བཅས་དམིགས་མེད་དོ། །དམིགས་ པ་དང་བཅས་པས་ནི་འཁོར་བར་འཁོར་ལ།དམིགས་པ་མེད་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ཉིད་མཚན་མ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཡིན་པས། བདེ་བའི་རྣམ་པའི་རང་བཞིན་ནོ།
我來為您翻譯這段藏文: 因此,在舍離輪迴的彼岸,無有涅槃;某一輪迴即是決定的涅槃。雖然於心性安立輪迴、涅槃等名言,但在法界中連微塵許差別也不存在。 不應作其他分別,因心性離一切戲論故雖證知為”一”,然不可如是言說,故以一性舍諸分別。 心性本自光明,不為暫時煩惱所染,亦不為所知所轉,我已證悟無垢。未證無垢者說:“修習彼性,獲得無上菩提。“修習是有所緣,意之實性有所緣。 若問:“那麼修空性呢?“空性無所緣故不可修。若可修,則緣于意識,非佛;佛乃唯一法身,法身即無所緣空性。若是無緣空性,則是唯一法身。 若說:“意識修習憶念即是”,只要有念即是分別,非為修習。心性相續不斷,無念無意之作用,無所修能修,無意所作,無所修能修。憶念修習時有,不修時無,二者皆有過失。本來自性非念知分別境界,故無修與不修之名言。 有念而修非瑜伽士,無念亦非瑜伽士,何者是瑜伽之修?樂空明顯彼性若憶念而修即有所緣,除此之外無念即無所緣,修有所緣無所緣。 有所緣則輪迴流轉,無所緣則是涅槃。不為此二泥所染即是無生,即是無相之樂,是樂相之自性。
།དེའི་ཕྱིར་བློ་ལས་འདས་པས་ཁྱད་ པར་འཕགས།བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཅན་མ་ལུས་པ་ལ་རང་འབྱུང་བས། རབ་ཏུ་བླ་མེད་རང་བྱུང་བ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ནི་སེམས་ཅན་མ་ལུས་པ་ལ་ཡོད་པ་ལ་ཡོད་པར་ངོ་མ་ཤེས། བླ་མ་དམ་པས་བརྡས་བསྟན་པའི་དུས་སུ་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ གྱིས་བསྟན་མ་ཐག་ཏུ་ཤེས་པས་བླ་མའི་དུས་ཐབས་བསྟེན་པས་ཤེས།དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་གནས་ལ་ངེས་པ་མི་བྱ། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱི་གནས་མི་རྟོག་པ་ནགས་ལྟ་བུའམ། རྟོག་པའི་ཁྱིམ་ལྟ་བུ་ལ་འགྲོ་བ་དང་འདུག་པའི་བྱ་བས། ནགས་ སུ་མ་འགྲོ་ཁྱིམ་དུ་མ་འཇུག་པར།།དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གང་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པས། དེ་རུ་ཞེན་པར་མི་བྱེད་པས། །གང་ཡང་དེ་རུ་ཡིད་ཀྱིས་སྤོངས་ཤེས་ན། །དེ་ལྟར་ཤེས་ན་སེམས་ཅན་དུ་བལྟ་བར་མི་བྱ། ཁམས་ གསུམ་མ་ལུས་པ་འདི་དག་ལྟ་བར་འགྱུར་བ་མེད་པ་ལ་རྒྱུན་དུ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིན་པས།མ་ལུས་རྒྱུན་དུ་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པས་ན། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་དོགས་པ་དང་རེ་བ་མི་བྱ། འཁོར་བ་ལ་ལྷུང་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དྲན་པ་འདི་ཡིན་པ་ལ་དངོས་པོར་མ་གྲུབ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ལྷུང་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དྲན་མེད་དེ་ཡང་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་བས། འཁོར་བ་གང་ཡིན་མྱ་ངན་འདས་པ་གང་། །འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་དྲི་མ་ཡིན་གྱིས། རང་བཞིན་གྱིས་དག་ན་ཆོས་ཐམས ཅད་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས།ཡིད་ཀྱི་དྲི་མ་དག་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཤིན་དུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་པས། གཉེན་པོ་མ་ལུས་པ་རྫོགས་པ་ལ་གློ་བུར་གྱི་མི་མཐུན་པས་གླགས་མི་རྙེད་པས། དེའི་ཚེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་འཇུག་ པ་མེད་པ།འོ་ན་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཡང་ཉོན་མོངས་པའི་དྲན་པ་སྐྱེ་ཡིན་གདའ་ཟེར་ན། མ་རྟོགས་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་ནི་དྲན་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས། འཁོར་བའི་བདེ་སྡུག་བསགས་ལ། རང་གིས་རང་ལ་གནོད་པ་བྱས་སོ། །དཔེར་ན་མི་མཁས་ པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཆུ་སྲིན་ཀུམ་བྷི་ར་མཚོ་ནང་ན་གནས་པས།ནམ་མཁའ་ལ་བྱ་རྒྱུ་བའི་གྲིབ་མ་མཐོང་ནས་བྱ་ཡིན་སྙམ་ནས་བསྙགས་པས། རང་གིས་རང་ལ་ངལ་བར་བྱེད་དོ། །མཁས་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཆུ་སྲིན་མ་ཀ་རས་ནི་བྱའི་གྲིབ་མ་མཐོང་ཡང་ཆུ་རང་དུ་ཤེས་ པས་སྙེགས་པར་མི་བྱེད་པས་ངལ་བར་མི་འགྱུར་རོ།
我來為您翻譯這段藏文: 因此超越心智而殊勝。無上菩提於一切眾生自然生起,然於一切眾生皆具無上自然菩提而不能識知。于殊勝上師以表示教示之時,以殊勝方便立即了知,故由上師時機方便而知。 如是證悟的瑜伽士不應執著處所。如是於心之住處,或如無分別之林,或如分別之屋,以行住之行為,不入林不入屋。 如是了知心及心所皆無自性,于彼不生執著,若知以意舍離一切,如是了知則不應視為眾生。三界無餘皆無所見而恒時安住即是菩提,由證悟無餘恒時菩提。 如是證悟則無疑慮希求。墮入輪迴即是此分別念想,然實不成立;墮入涅槃即是無分別無念,彼亦不成立,何者是輪迴何者是涅槃? 輪迴與涅槃是意之垢染,若本性清凈則是諸法俱生,若意垢清凈則為俱生。俱生自性極為清凈,圓滿一切對治故暫時違緣不得其便,爾時無有違品趣入。 若問:“已證悟的瑜伽士亦生煩惱念想耶?“未證悟的凡夫由念想成熟,積集輪迴苦樂,自害其身。譬如愚者性情之鱷魚住于海中,見空中飛鳥之影,以為是鳥而追逐,自使疲憊。智者性情之摩羯羅雖見鳥影,知是水影而不追逐,故不疲憊。
།དེ་བཞིན་དུ་མ་རྟོགས་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་དྲན་པ་ལ་འབད་པས་སྙེགས་པ་དོན་དམ་པ་ལ་ངལ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་སེམས་ཉིད་ཀྱི་དྲི་མ་དྲན་པ་སེམས་ ཉིད་དུ་ཤེས་པས་བསྒོམས་ནས་སྙེགས་པར་མི་བྱེད་པས།སྡུག་བསྔལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བར་བྱེད་པས། ཇི་ལྟར་རྒྱ་མཚོ་དང་བར་གྱུར་པ་ལ། །མཚོ་ཤིན་ཏུ་དང་བར་གྱུར་པ་དེ་ལ་རྡེའུ་བསྒྱུར་བས་ཆུ་བུར་བྱུང་བས་ཆུ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེ་ བཞིན་དུ།རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་ཤིན་དུ་དང་བ་ལ་གློ་བུར་དུ་དྲན་པ་བྱུང་ཡང་སྙིང་པོ་མེད་པ་ཁོང་སྟོང་གིས། སྣང་སྟོང་དུ་གློ་བུར་བར་ཤེས་པས། ཆུ་བུར་ཆུ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་དེ་བཞིན་ཐིམ་པར་འགྱུར། །དེའི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞི་གནས་ནགས་དང་ འདྲ་ལ།ལྷག་མཐོང་དབྱེར་མེད་ཁྱིམ་དང་འདྲ་བས། ནགས་དང་ཁྱིམ་ན་བྱང་ཆུབ་གནས་པ་མེད། །དེ་ལྟར་དྲན་ལས་མ་ཡེངས་པའི་དུས་སུ་སངས་རྒྱས་ཡིན་ལ། དྲན་པ་བྱུང་བའི་དུས་སུ་སེམས་ཅན་ཡིན་པས། དེ་ལྟར་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ནས་ནི། །ཤེས་དང་ ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དག་ནས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ཡིན་པས།དྲི་མ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས། །སེམས་ཅན་མ་ལུས་པ་དེ་ལྟར་རྟོགས་སུ་རུང་བ་ལ། རང་ལ་ཡོད་པ་རྟོག་མེད་ལ་བརྟེན་པར་འོས་པས། མ་ལུས་མི་རྟོག་པ་རུ་བརྟེན་ པར་འོས།།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བདག་དང་བདག་གིར་བགྱི་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པས། དེ་ནི་བདག་ཡིན་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །བསྒོམ་དང་སྒོམ་བྱེད་གཉིས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་ན། བསྒོམ་དང་མི་བསྒོམ་དབྱེར་མེད་པས། །གང་ བསྒོམས་ཡོངས་སུ་བསྒོམ་པ་གང་།།འདི་ནི་བསྒོམ་པའོ། །འདི་ཡིས་བསྒོམས་པའོ་ཞེས། བདག་དང་བདག་གིར་བགྱི་བས་སེམས་ཅན་འཆིང་། །ཆོས་ཉིད་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་བགྱི་བ་མ་མཆིས་པས། དབྱེ་བ་དེ་ཉིད་འཆིང་དང་བྲལ་བར་བྱ། །བདག་ ཉིད་གྲོལ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ།བསམ་དུ་མེད་པར་རྟོགས་ན། བདག་གི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་པས། འོན་ཀྱང་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 如是未證悟的諸凡夫,勤于追逐心垢念想,于勝義中徒自疲憊。如是證悟的瑜伽士知心垢念想即是心性,修習而不追逐,故不生苦惱。 此即明示:如同清澈大海,于極清澈之海投石生起水泡唯是水性。如是瑜伽士心極清明,雖暫時生起念想,因無實質空虛,知為顯空暫時,如水泡即是水性而如是融入。 其自性了知即是空性止觀如林,無二勝觀如屋,林與屋中無有菩提安住。如是于念想不散亂時是佛,生起念想時是眾生。如是遍知差別已,凈除所知障與智障故心性光明,以無垢心之自性,一切眾生皆可如是證悟,應依自具無分別,應依一切無分別。 一切眾生之我與我所于真如中無有差別,彼即是我他亦如是。若證修與能修無二,修與不修無差別,何者所修遍修何者?此是修習,以此修習,以我與我所眾生繫縛。法性中無我與我所,應離彼等差別繫縛。 自身解脫即是無生,若證不可思議,為自利故成佛,然自身得解脫。
།བདག་ཉིད་དང་གཞན་གྱི་འཁྲུལ་པས་སེམས་ཅན་འཆིང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར། བདག་དང་གཞན་དང་ འཁྲུལ་བར་མ་བྱེད་པར།།ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་མ་ལུས་པ་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་དང་མི་འབྲལ་བ་མ་ཡིན་པས། མ་ལུས་རྒྱུན་དུ་གནས་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ། །སེམས་མ་དག་ན་སེམས་ཅན་ཞེས་བགྱི་བ་དང་། སེམས་རང་ བཞིན་གྱིས་དག་ནས་སངས་རྒྱས་ཞེས་མིང་སོ་སོར་བཏགས་ཀྱང་།སེམས་ཉིད་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་མེད། སེམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བས། སེམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དག་པས་ན། །སེམས་ཞེས་བགྱི་བ་དེ་ཡང་དྲི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར། སེམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་སམ། སེམས་མ་ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་དང་བྲལ་རྒྱུ་མེད་པར་བྲལ་བ། དེ་ཉིད་དྲི་མེད་མཆོག་གི་གོ་འཕང་ངོ་། །སེམས་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པས་འཁོར་བར་འཁོར་ལ། དེ་ཉིད་དབྱིངས་སུ་དག་ནས་དེ་ཉིད མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས།གཉིས་མེད་སེམས་ཀྱི་སྡོང་པོ་དམ་པ་ནི། །དག་པའི་སེམས་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པ་དེས་ནི། ཁམས་གསུམ་དང་དུས་གསུམ་དུ་ཁྱབ་པས། ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་ཀུན་དུ་ཁྱབ་པར་སོང་། །ཀུན་ ལ་ཁྱབ་པ་ནི་ཆོས་སྐུ་བློ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ལ།འགྲོ་ལ་ཕན་པའི་དོན་མི་མངའ་ཡང་། སེམས་ཅན་གྱི་འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་རང་རང་གི་དོན་བྱས་སོ་སྙམ་པ་ཡིན། དཔེར་ན་སྣོད་མང་གི་ནང་དུ་ཆུས་གང་བ་ལ་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ་བཞིན་དུ། སྙིང་རྗེ་ མི་རྟོགས་གཞན་ཕན་འབྲས་བུ་འཛིན།།དེ་ལ་ཆོས་སྐུལ་ནི་མིང་ཡང་མེད་ན། གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་འབྱུང་ས་ཡིན་པས། མིང་ནི་མཆོག་ཏུ་གཞན་ལ་ཕན་པོའོ། །དེ་ལ་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ།
我來為您翻譯這段藏文: 由自身與他人的迷亂而眾生被束縛,因此,莫于自他生起迷亂。三界一切眾生無不恒常與佛陀密意相應,故一切恒時安住即是佛陀。心未清凈時稱為眾生,心性本凈后雖分別稱為佛陀,然心性本無生等任何相,心本性光明,心以自性清凈故,所謂之”心”亦是垢染。 因此,離心之想或非心之想,無因而離,此即無垢最勝果位。心性無生中因能取所取而輪迴,彼性界中清凈而住于平等性時即是涅槃。無二心之殊勝法身,以清凈心無念無作意,遍及三界三時,周遍三界一切。 遍及一切即是超越心識的法身,雖無利益眾生之事,然因眾生迷亂力故,各自認為成辦己利。譬如諸多器皿中盈滿水時映現月影,大悲無分別攝持利他果。彼中法身連名亦無,然為二色身之源故,名為最勝利他。其中超越心識境界之勝義空性即是法身。
།དེ་ལ་མེ་ཏོག་རྒྱས་པ་ནི། ། ལོངས་སྐུ་ཡིན་པས། སྟོང་པའི་སྡོང་པོ་དམ་པ་མེ་ཏོག་རྒྱས། །དེ་ཡང་འགྲོ་བའི་རང་གི་རྣམ་རྟོག་གིས་རང་ལ་བྱས་པས་མཐོང་བ་སྣ་ཚོགས་དང་ལྡན་པས། སྙིང་རྗེ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དུ་མར་ལྡན། །འབད་པ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ལྷུན་གྲུབ་ཡིན། སྔ་མ་མ་དྲན་པ རྒྱུ་ཡིན་ལ།ཕྱི་མ་མ་དྲན་པས་འབྲས་བུ་ཡིན། སྔ་མ་དྲན་པ་རྒྱུ་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་མ་སྐྱེས་པ་འབྲས་བུ་ཡིན། སྔ་མ་མ་སྐྱེས་པ་རྒྱུ་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་བློ་ལས་འདས་པ་འབྲས་བུ་ཡིན། །དེ་དག་འབད་པ་བྱ་མི་དགོས་པས། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཕྱི་མའི་འབྲས་བུ་སྟེ། ། འབད་རྩོལ་དང་བྲལ་བ་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་དེ་ཉིད་སེམས་ཀྱི་མིང་མེད་དེ། སེམས་ཙམ་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱི་སེམས་སུ་ཁས་བླངས་ཀྱང་མ་ཡིན་པས། བདེ་བ་འདི་ནི་གཞན་པའི་སེམས་ཡིན་ནོ།
我來為您翻譯這段藏文: 其中花朵綻放即是報身,空性殊勝法身花朵綻放。又因眾生以自己的分別唸對自身作用而具有種種顯現,故具足種種大悲。非由勤勉而成,乃是任運成就。 前者不憶念是因,後者不憶念是果;前者憶念是因,後者未生是果;前者未生是因,後者超越心識是果。彼等無需勤作,任運成就是後者之果。 離勤勉造作、超越心識境界之彼性無有心之名,雖唯識等他宗承許為心,然實非彼,此安樂乃是他心。
།དེའི་ཕྱིར་བློ་ལས་འདས་པའི་དོན་དམ་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ནི གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས།སྟོང་པའི་སྡོང་པོ་དམ་པ་སྙིང་རྗེ་མིན། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་ལ་རྩ་བ་སེམས་ཉིད་དམ། སྡོང་པོ་སེམས་སམ་ལོ་འདབ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མེད་པས། གང་ཡང་སླར་རྩ་བ་ལོ་འདབ་མེད། དེ་ལ་བློ་དང་རིག་ པས་དམིགས་སུ་མེད་དེ།དེ་ལ་བློ་དང་རིག་པས་དམིགས་པར་འགྱུར་ན། དེ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ། བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཡིན་པས། །བསྒོམས་ན་ལོངས་སྐུ་སྤྲུལ་སྐུ་མ་ཚང་བས། དེར་ལྷུང་བས་ནི་ཡན་ལག་ཆག་པར་འགྱུར། །བློ་ལས་ འདས་ཤིང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ལས་དྲན་པ་དང་མ་དྲན་པ་བྱུང་ཡང་།སེམས་ཉིད་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན། དེ་ལས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གཉིས་སུ་སྣང་། ས་བོན་གཅིག་ལས་སྡོང་པོ་གཉིས། །ཆོས་སྐུ་བློ་ལས་འདས་པ་དེ་ནི་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་མེད་པས། རྒྱུ་ མཚན་དེ་ལས་འབྲས་བུ་གཅིག་།དེ་ཡང་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཡང་དེ་ཡིན་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུ་ཡང་དེ་ཡིན་པས། དེ་ཡང་དབྱེར་མེད་གང་སེམས་པ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཐ་མས་འཁོར་བའི་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ལས་གྲོལ་བར་མཐོང་། འབྲིང་པོས་མྱ་ངན་ལས འདས་པ་ཙམ་ལས་གྲོལ་བར་མཐོང་།རྣལ་འབྱོར་པ་རབ་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི། འཁོར་བ་ལ་གནས་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་མི་འདོར་མི་ལེན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་པ་ཡང་མི་འདོར་མི་ལེན་པས། འཁོར་ བའི་དངོས་པོ་མེད་པས་དོགས་པ་མེད།།མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་ཡང་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པ་རེ་བ་མི་བྱེད་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ། དེས་ནི་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྣམས་གྲོལ། གལ་ཏེ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་སེམས་ཀྱིས། སངས་རྒྱས་ ཐོབ་པར་འདོད་པས་རེ་བ་དང་བཅས་པ་དེའི་ཚེ།ཡང་དག་པའི་དོན་དང་ཕྲད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་གང་དང་ཡང་མ་ཕྲད་པ་དེའི་ཚེ་ཡང་དག་པའི་དོན་དམ་པ་དང་ཕྲད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཕྲད་པར་འདོད་པས། གང་ཞིག་འདོད་པ་ ཅན་གྱི་སྐྱེ་བོ་འོངས་པའི་ཚེ།གལ་ཏེ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དེས་ཆོས་སྐུ་དེ་ལ་རེ་བ་མེད་ནས་སེམས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་གྲོལ་བར་ཤེས་ནས་ནི། དེ་ནི་རེ་བ་མེད་ནས་གལ་ཏེ་འགྲོ་ན་ནི། །རེ་བ་མེད་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པས་བོར་བའོ། །གང་བོར་བ་དེ་ནི་རྣལ་ འབྱོར་པས་བླངས་པའོ།
我來為您完整直譯這段藏文: 因此,在超越心識的勝義空性中,並不存在兩種色身,空性殊勝法身非大悲。如是甚深法性中,無有根本心性、或樹幹之心、或枝葉之心所生,故復無根本枝葉。于彼不可為心識所緣,若於彼成為心識所緣,則彼能緣者,乃是無可修習之界,若修則報身化身不圓滿,墮入其中則支分破碎。 從超越心識且無生之彼處,雖生憶念與不憶念,然心性本無生。從彼顯現輪迴與涅槃二者,一種子生二樹幹。法身超越心識彼者無有差別果,是故彼因唯一果。彼亦是輪迴之因,亦是涅槃之因,故彼無二何所思。 下等瑜伽士見從輪迴一邊解脫,中等瑜伽士見僅從涅槃解脫。上等瑜伽士之密意是:于住輪迴心所生之分別念亦不捨不取,于住涅槃心平等性亦不捨不取,故無輪迴實體則無疑慮。涅槃彼亦無實體故不作希求,此乃瑜伽士們之真如,由此解脫輪迴與涅槃諸法。 若凡夫之心欲求成佛而具希求之時,則不能遇真實義。何時與何者皆不相遇之時,則遇真實勝義。是故凡夫欲遇法身,若具欲求之凡夫來時,若彼凡夫於法身無所希求而知心解脫於法身,則彼無所希求若去,無希求彼為世間所舍。所舍彼為瑜伽士所取。
།འཇིག་རྟེན་པས་བློ་དང་སེམས་དང་ཡིད་དང་རིག་པས་བླང་བ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། བོར་བ་བློའི་ཡུལ་མ་ཡིན་བླ་མ་དམ་པའི་བརྡའི་མན་ངག་གིས་བླང་བས། ཕྱིར་སྒོར་བོར་བའི་ཁམ་ཕོར་བླངས་ནས་སུ། །རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ པས་སེམས་ཀྱི་ཁྱིམ་ཐབ་དྲན་པ་འདི་ལ་དོན་དུ་མ་བཟུང་བས་བོར་བ་དང་འདྲ་ལ།ཆོས་སྐུ་བློ་ལས་འདས་པ་དེ་ཉིད་རྟོགས་ནས་གཞན་ལ་རེ་བ་མི་བྱེད་པར་བསྡད་པ་རུང་། དེ་ལས་ཁྱིམ་ཐབ་བོར་ནས་བསྡད་པ་རུང་། །ཆོས་སྐུ་བློ་ལས་འདས་པ་ནི་གཟུགས་སྐུ་ རྣམ་པ་གཉིས་བྱའོ་སྙམ་པའི་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་མི་མངའོ།།རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་མི་མངའ་ཡང་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་ལ་སོགས་པས་འགྲོ་དོན་མཛད་པ་མེད་པ་དེ། བྱས་པ་ལྟར་སྣང་བ་རང་རང་གི་རྣམ་རྟོག་ཡིན་པས། གཞན་ལ་ཕན་པའི་དོན་ནི་མི་བྱེད་ལ། ། འདོད་པ་པོ་ནི་ཕྱིའི་ཡུལ་དང་ནང་གི་ཡུལ་གཉིས་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པའོ། །དེ་དག་གིས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མ་རྟོགས་པས། འདོད་པ་པོ་ལ་སྦྱིན་པ་མི་སྟེར་བ། །རྒྱུ་འཁོར་བ་ལས་འབྲས་བུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པས། འདི་ནི་འཁོར་བའི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་ལོ། །རྒྱུ་སེམས་ཅན་ལ་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་སུ་འདོད་པ་ནི། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་རྒྱུན་གྱིས་འདོད་པས། དེ་བས་བདག་ཉིད་བོར་བར་བྱས་ན་རུང་། །གཉུག་མ་རྣལ་མ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མ་བྲལ་བས་རྣལ་འབྱོར། དུས་གསུམ་གྱི བདེ་བར་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་ལ་དབང་བསྒྱུར་བས་དབང་ཕྱུག་།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ཆེན་མོ། ཆོས་རྣམས་གཉིས་སུ་མེད་པས་དཔལ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་མདའ་མཁན་མོ་བླངས་པས་ས་ར་ཧ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང རྣལ་འབྱོར་པ་ལས་ཞལ་ནས་ཞལ་དུ་བརྒྱུད་པས་ཞལ་སྔ་ནས།མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་སྙིང་པོའི་དོན་ལ་མོས་པའི་དོན་དུ་མཛད་པས། གཉིས་པ་མ་ལུས་པ་འཇོམས་པ་དང་། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་པས་དོ་ཧ། རྒྱ་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་བཏབ་པས་ཀོ་ཥ། མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་མ་གུར་དུ་བཞེངས་པའི་གླུ། འདི་དཔེ་དོན་མ་ལུས་པར་བསྟན་པ་རྫོགས་སོ།
我來為您完整直譯這段藏文: 當世間人以心智、心意、意識、覺知所取時,所舍非心境界,依殊勝上師密訣而取,如同拾取門外所棄碗盞。覺悟瑜伽士於此心之家主憶念不執為實義而如捨棄,證悟超越心識之法身後,不對他求而安住即可,如同捨棄家主而安住即可。 超越心識之法身無有”當成就二種色身”之心與智慧。雖無覺性智慧,然如如意樹等無有利生事業,所顯現如有作為實乃各自分別念,故不作利他事業。欲求者于外境內境二者中欲求凡夫成佛。彼等未證法身,故不予欲求者佈施。因輪迴果涅槃勝義中無實,此乃何為輪迴之果。以因眾生欲求成佛果,乃由我見相續而欲求,是故舍棄我執即可。 本然自性俱生不離故為瑜伽,於三世如來密意得自在故為自在,通達大手印故為大,諸法無二故為吉祥,如是證悟而取箭師女故為薩拉哈,從諸佛菩薩瑜伽士口口相傳故為尊前。為未來時分於心要義生信解故,摧滅一切二相故,證悟不可言說義故為道歌,以七種印sealed故為藏,為不動法性義而建立帳幕之歌。此示例義已圓滿。
། །།དུས་གསུམ་བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་མཚུངས་པ་མེད་པ་ལ། །དཔལ་ལྡན་རི་ཁྲོད་པ་ཡི་དགོངས་པ་ནམ་མཁའ་ཉིད་དང་མཚུངས། ། གཉིས་མེད་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་དྲན་པ་འཇའ་ཚོན་འདྲ་བ་དེས། །དོ་ཧ་ཀོ་ཥའི་དོན་འགྲེལ་བྲིས་པས་གོང་ནས་བཟོད་པར་བཞེས། །སྙིང་གི་པདྨོའི་དཀྱིལ་ན་གནས་པའི་སྙིང་པོའི་དོན་འདི་ནི། །སློབ་མ་སྙིང་དང་འདྲ་བའི་ངག་གི་ནན་གྱིས་ཞུས་ནས་སུ། །འདི་ལ་མོས་པ་རྣམས ཀྱི་དོན་དུ་བདག་གིས་འདི་བསྒྱུར་བས།།སེམས་ཅན་མ་ལུས་སྙིང་པོའི་དོན་འདི་རྟོགས་ནས་གྲོལ་གྱུར་ཅིག་།ན་མོྠི+ིཿ། །།[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཀཱ་ཡ་ཀོཥཱ་མ་རི་ཏ་བཛྲ་གཱི་ཏི། བོད་སྐད་དུ། སྐུའི་མཛོད་འཆི་མེད་རྡོ་རྗེའི་གླུ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་ ་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།
我來為您完整直譯這段藏文: 三世如來無與倫比的密意中,吉祥山居者之密意與虛空無異。無二中脈之憶念如彩虹般,著此道歌寶藏之釋義,祈請上師寬恕。 此安住於心蓮中央之心要義,弟子以如心般之語懇切祈請。為利益於此生信解者,我作此譯,愿一切眾生證悟此心要義而得解脫。 頂禮聖者! 梵文題目: कायकोषामृतवज्रगीति (Kāyakośāmṛtavajragīti) 藏文譯名:སྐུའི་མཛོད་འཆི་མེད་རྡོ་རྗེའི་གླུ། 漢譯:身藏甘露金剛歌 頂禮文殊童子!