d3708實相成就論寂護 吉祥燃燈智 仁欽桑波

D3708

ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།།[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཏཏྟཱ་སིདྡྷི་ནཱ་མ་པྲ་ཀ་ར་ཎ། བོད་སྐད་དུ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག འཚལ་ལོ།།བདེ་ཆེན་བདེ་བ་འབྱུང་བའི་གནས། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །ཀུན་དུ་རྨོངས་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཉིད་གྲུབ་པ་བཤད་པར་བྱ། །འདི་ན་གང་ལ་ལ་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུད་མ་བསྩགས་པ། དངོས་པོར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལ་ གོམས་པ།རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རླུང་གིས་བློ་ཕྲོགས་པ། །རྩོད་པའི་དུས་ཀྱི་རྙོག་པའི་འདམ་གྱི་ཚོགས་མ་ལུས་པའི་དྲི་མས་ཡིད་དྲི་མ་ཅན་དུ་གྱུར་པ། འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་སྒྲོལ་བའི་ཐབས་ཡང་དག་པར་མི་ཤེས་པ། རང་བཟོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མང་པོས་བློ་གྲོས་བསླད་ པ།ཉམ་ང་བའི་མདུད་པའི་གནས་ཀྱི་རི་སུལ་དུ་ལྷུང་བ། རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་གདོན་གྱིས་ཟིན་པའི་དབང་གིས་སེམས་དཀྲུགས་པ། སློབ་དཔོན་རྣམས་ཉེ་བར་མ་བརྟེན་པ། དོན་དམ་པ་བསྒོམ་པའི་མན་ངག་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ནི་དཔལ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལམ་གཞན་ དག་གིས་བསྐལ་པ་དུ་མ་གྲངས་མེད་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ།རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཐབས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་དཀའ་བ་མེད་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ། རྒྱུ་བ་དང་མི་རྒྱུ་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ། གནས་མེད་པ་སེམས་ཅན་མ་ལུས་པའི་རྒྱུད་ ལ་རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསོད་ནམས་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དེའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པ།རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མ་ལུས་པའི་དམ་པའི་དམ་པར་གྱུར་པའི་ལུང་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་རྣམས་ཀྱི་མི་ཤེས་པའི་རབ་རིབ་ཀྱི་ལིང་ཏོག་རྣམ་པར་བསལ་བར་ བྱ་བའི་ཕྱིར་ལུང་དང་རིགས་པ་དག་གིས་ཅུང་ཟད་བརྗོད་པར་བྱའོ།།དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སྩོགས་པ་ཡུལ་རྣམས་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཟིན་པར་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ ངེས་པ་ཁོ་ནར་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ།གང་གིས་ན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཚོགས་པ་རྣམས་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ།

這是一段藏文經典的譯文，我來為您翻譯： 大譯師比丘仁欽桑波譯校並審定。

梵文為：Tattāsiddhi-nāma-prakaraṇa 藏文為：དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གྲུབ་པ 漢譯：《實相成就論》 頂禮聖文殊童子。 大樂生起之處， 頂禮金剛乘， 為斷除一切愚癡， 今當說實相成就。 此處，有些人未曾於大金剛乘積累善根習氣，執著實有，為自分別妄念之風所奪，被諍爭時期濁世泥潭的污垢染污其心，不知解脫輪迴大海的正確方法，為諸多臆造分別所擾亂智慧，墮入險峻山澗，為難以了知的魔障所擾亂其心，未親近諸上師，缺乏修習勝義的口訣。這些人若要證悟吉祥大樂金剛薩埵，以其他道路需經無數劫，而具足金剛乘方便者則能於此生無難成就。 一切動靜諸法之本性無始無終，無住處，以自覺性為體，具大福德因相，遍及一切眾生相續。爲了遣除這些人對無上金剛大乘之精要教法的無明翳障，今當略說教證二理。 於此，應當確信：若能以方便智慧雙運之相受用色等諸境，必能獲得殊勝果位。因為一切論師皆共許：殊勝之因必定能生殊勝之果。

།དེ་ཡང་དཔེར་ན་ས་ལ་སྩོགས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་སྐྱུ་རུ་རའི་འབྲས་བུའི་རོ་བསྐ་ བར་སྣང་ལ།ཡང་འོ་མར་སྤངས་པ་ལ་སྩོགས་པའི་ལྷག་མའི་རྒྱུ་རྣམས་དང་ཕྲད་བ་ན་དེ་ཉིད་མངར་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཇི་ལྟར་རྒྱུའི་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་འབྱུང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་མངོན་སུམ་ཉིད་ན་སྣང་བ་ཡིན་ ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སྩོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་རྣལ་འབྱོར་པས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་བསྐྱེད་ལ། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་གང་གི་ཕྱིར་ ཚོགས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི་ཚིག་རྐྱང་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དེ།དེ་བས་ན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྒྱུ་གཞན་དག་ལས་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་ནུས་པ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འདིར་ སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྒྱུས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པ་དེ་ནི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་འབྱིན་པར་བྱེད་དེ།དཔེར་ན་འོ་མར་སྤངས་པའི་སྐྱུ་རུ་ར་ལ་སྩོགས་པ་ནི་འབྲས་བུ་མངར་བར་འགྱུར་ཏེ། གཟུགས་ལ་སྩོགས་པ་ཡང་རྒྱུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་འདིར་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྒྱུ་གཞན་གྱིས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པ་ཙམ་དང་། རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་འབྲས་བུར་མངོན་པར་འདོད་པའི་དངོས་པོ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟ་བས་ན་གང་དང་གང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྒྱུ་གཞན་གྱིས་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེ་དང་དེ་ནི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་དང་། གེགས་བྱེད་པ་མེད་པ་ཡིན་ན། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྒྱུ་གཞན་གྱིས་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་གྲུབ་ན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་ཁྱབ་བར་བྱེད་པ་ཤིང་ལ་སྩོགས་པ་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ཤིང་ལ སྩོགས་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཏེ།ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཁྱབ་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

我來為您翻譯這段文字： 比如，從土地等生長的余甘子果實呈現酸味，但當它與牛奶浸泡等其他因緣相遇時，就會變成甜味。因此，如同我們親眼所見，由不同因緣和合而成的果實能產生殊勝的果報。 同樣地，諸聖者應當了知：瑜伽士將色等諸境生起為大手印，並以咒語和手印加持，就能產生極其殊勝的果報。這是因為一切都是由因緣和合而生，沒有任何事物是由單一因素產生的。因此，從殊勝的其他因緣中必定生起殊勝的果報，因為一切智者的因緣力量是不可思議的。 在此，論式如下：凡是由殊勝因緣所成就的，必定能產生殊勝果報。譬如浸泡在牛奶中的余甘子等會變得甜美；色等諸境也是由殊勝因緣所成就的。這是自性因。 在此，僅僅由其他殊勝因緣所成就，以及與之相隨關聯的自性，是所欲證成為果報的事物的能遍自性之所作性，這是所遍。 因此，任何由其他殊勝因緣所成就的自性，當因緣具足且無障礙時，必定從其他殊勝因緣的所作性中產生殊勝果報，因為它與彼相隨關聯。 所以，當所遍和能遍的事物成立時，在證成能遍時，所遍即是因。例如，在證成能遍的樹等時，所遍的樹等即是因，因為能遍是所遍的事物。

།འདིར་ཡང་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང་། ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ལས་རྒྱུ་གཞན་ནི་མེད་དེ། དེ་ལྟ་བུར་འདིར་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཟླ་གསང་ཐིག་ལེ་ལ་སོགས་ པ།།རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ནི་མ་ལུས་ལས། །ཤེས་རབ་ཐབས་ལྡན་སེམས་ཀྱིས་ནི། །མི་བྱ་བ་ནི་ཅི་ཡང་མེད། །རྟག་ཏུ་དོགས་པ་མེད་གྱུར་པས། །འདོད་པ་ལྔ་ནི་སྤྱད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། སྨན་གྱི་ཕྱེ་མའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །སྦྲུལ་ཉིད་འཆིང་བར་འགྱུར་བ་བཞིན། །འདོད་ ལྡན་རྟག་ཏུ་ཆགས་བྱེད་ལ།།གླུ་དང་རོལ་མོ་ལ་དགའ་ཞིང་། །འདོད་པའི་བདེ་བས་ངོམས་མེད་པ། །འགྲུབ་འགྱུར་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །གང་ཞིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་བརྟན་ཞིང་། །བློ་གྲོས་ཆགས་པ་མེད་གྱུར་པས། །ཐེ་ཚོམ་དག་ནི་མི་བྱ་སྟེ། །དེ་ཡིས་འདིར་ངེས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ། ཞེས་བྱ་བ་དང་། ལེགས་བརྟགས་ཤིན་ཏུ་དཔྱད་ནས་ནི། །མཁས་པ་རྣམས་ནི་འཇུག་བྱ་ཡི། །གཞན་དུ་མེར་ནི་འཇུག་པ་ཡིས། །བཅུ་དྲུག་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་གྱིས་ཤེས་ན། །གང་ཞིག་ལྷ་མོ་ལ་བརྟན་པ། །དེ་འགྲུབ་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་ནི། ། དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་ལྟུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སྩོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ངན་འགྲོའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་ནུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏ།གང་གིས་ན། བདག་ཡོད་ལ་ནི་གཞན་དུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་། །བདག་གཞན་ཆ་ལས་ཡོངས་སུ་འཛིན་དང་སྡང་། །འདི་གཉིས་དང་ནི་ཀུན་དུ་འབྲེལ་པ་ལས། །ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་ འགྱུར་བ་ཡིན།།དེ་བས་ན་གང་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡོད་པ་དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་འདི་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །གང་ཡང་བདག་མེད་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པས་བདག་མེད་པའི་རོ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་དེ་ལ་ནི་འདི་དག་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡང་གལ་ཏེ་ཡུལ་ རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་མི་གཙང་བ་ལ་སྩོགས་པའི་རྣམ་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ན་ཡང་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་ཇི་ལྟར་བྱེད།དེས་ན་ཇི་ལྟར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཉིད་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་དག་ངེས་པར་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།

我來為您翻譯這段文字： 在此，除了所遍和能遍的事物外，沒有其他因，這一點也應當如是了知。正因為如此，如經中所說： “月密點滴等， 一切瑜伽續， 具慧方便心， 無有不可為。 永遠無懷疑， 應當享五欲。” 又說： “如同藥粉配製， 能夠降伏毒蛇， 具欲常行貪愛， 喜愛歌舞音樂， 欲樂無有滿足， 必定成就無疑。 若人菩提心堅， 智慧無有執著， 不應生起疑慮， 此處必定成就。” 又說： “善觀極細察， 智者當趣入， 否則入火中， 十六分不及。 若能如實知， 堅信天女者， 必定得成就， 否則墮大獄。” 不能說色等諸境因為是煩惱生起的因而是惡趣之因。因為諸煩惱是以我執和我所執的執著為前提的，所以色等並非其因。如說： “有我知為他， 我他分中生， 執著與嗔恨， 與此二相連， 由此而生起， 一切諸過患。” 因此，有我見者則生起這些煩惱。若於無我極為熟習，如實修證無我之味者，則不會如此。再者，若諸境在一切方面都是貪慾之因，那麼對不凈等顛倒相，怎麼會因串習力而生起認知呢？因此，這些識都是由遍計所執而生起的。

།དེ་ ལྟར་ན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་།ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་བར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འདོད། ཇི་ལྟར། བུད་མེད་གཅིག་གི་ལུས་ལ་ནི། །རབ་ཏུ་བྱུང་དང་འདོད་ལྡན་ཁྱི། །རོ་དང་འདོད་ལྡན་བཟའ་ བ་སྟེ།།དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་རྟོག་།འདི་དག་ཀྱང་ཁྱད་པར་གྱི་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་འཁོར་བར་འཆིང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྦྱིན་བར་བྱ་བ་དང་། སྦྱིན་པ་པོ་དང་། ལེན་པ་པོ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་རོ།།གང་གི་ཕྱིར་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རྣམ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་སྔགས་ལ་སྩོགས་པས་མངོན་པར་སྦྱངས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་གཟུགས་ལ་སྩོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་བླ་ན་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཉིད་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་དུག་ལ་སོགས་ པ་སྔགས་ལ་སྩོགས་པས་མངོན་པར་སྦྱང་བ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་ན་བཅུད་ཀྱིས་ལེན་པ་ལ་སྩོགས་པའི་འབྲས་བུ་གཞན་དག་འབྱིན་པར་བྱེད་ལ།དེ་བྱིས་པ་གཞན་རྣམས་ལ་ནི་ངེས་པར་འཆི་བ་ཉིད་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་རྣམས་ཀྱང་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།།དེ་ཡང་དཔལ་མཆོག་དང་པོ་ལས། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་སྟེ། །གསུམ་པོ་འདི་ཉིད་དུག་ཉིད་འགྱུར། །མི་མཉམ་པ་ཡིས་བསྟེན་ན་ནི། །འདི་དག་དུག་ནི་ཉིད་དུ་འགྱུར། །བདུད་རྩི་ཉིད་ཕྱིར་ བསྟེན་ན་ནི།།བདུད་རྩི་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། འོད་སྲུངས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོའི་ལུད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བུ་རམ་ཤིང་གི་ཞིང་དག་དང་། རྒུན་འབྲུམ་གྱི་ཞིང་དག་ལ་ཕན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ གསུངས་པ་དང་།འོད་སྲུང་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉོན་མོངས་པའི་ལུད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཕན་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །འོད་སྲུངས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། སྔགས་དང་སྨན་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་དུག་གིས་ནི་འཆི་བར་བྱེད་མི་ནུས་སོ།

這樣的話，為何不承認由特殊的遍計所執和特殊的轉變而成為能生特殊果的因之本性呢？如說： “一個女人身， 出家與貪犬， 死屍與食者， 如是作三想。” 這些也是由特殊的遍計所執和轉變而成，並非是輪迴束縛之因。因為佈施物、施者、受者皆不可得，故三輪清凈。由於三輪清凈而轉變為咒語和手印的形相，因此由咒語等清凈的特殊性，色等諸境能生無上之果。 如同毒等經咒語等清凈后使用時，能產生長壽等其他果報，而對其他凡夫則必定致死。同樣，應當確知諸境由咒語和手印加持后，能顯現極為特殊的果報。 如《勝初續》中說： “貪慾瞋恨癡， 此三即為毒， 若以不平等， 受用成為毒， 若為甘露故， 受用成甘露。” 《寶積經》中也說：“迦葉，譬如大城中的糞便，可以利益甘蔗田和葡萄園。迦葉，同樣，菩薩煩惱的糞便也能利益一切智。迦葉，譬如被咒語和藥物攝持的毒，不能致死。”

།འོད་ སྲུངས་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་མཁས་པས་ཡོངས་སུ་ཟིན་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉོན་མོངས་པའི་དུག་གིས་ཀྱང་ལོག་པར་ལྟུང་བར་བྱེད་མི་ནུས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་།ཡང་སློབ་དཔོན་ནཱ་གཱ་རྫུ་ནའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་ཀྱང་། མགོན་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ། །བག་ ཆགས་རྩ་བའི་མཐར་ཐུག་སྤངས།།ཉོན་མོངས་རང་བཞིན་ཉིད་ལས་ནི། །ཁྱོད་ཀྱིས་བདུད་རྩི་ཉེ་བར་བསྒྲུབས། །ཞེས་བཤད་པ་དང་། ཡང་ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། འདོད་ཆགས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་སྟེ། སེམས་ ཅན་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པས།ཚོགས་པའི་དབྱེ་བ་ལས་འབྲས་བུའི་དབྱེ་བར་སྣང་བ་དང་། ཆོས་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པས་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཅི་ནས་ཀྱང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་གྱི། བླ་ན་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ་བསྒྲུབ་ པ་གཞན་མེད་པས།དེའི་ཕྱིར་ཟས་དང་སྤྱོད་ལམ་ལ་སྩོགས་པའི་བདེ་བ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་དེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་འབྱོར་པ་དེ་ཅི་འདྲ་བ་ལས་དེ་འདྲ་བར་འགྱུར་གྱི། །གཞན་ལས་འབྱུང་བ་ལས་དེ་ལྟ་བུར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཉམ་སྦྱོར་ལས། །བདག་ཉིད་ སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་།།དཔའ་བོ་ཐམས་ཅད་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་བདག་གིས་ལྷར་སྦྱོར་བས། །བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །གཟུགས་བརྙན་ལུགས་མ་ལ་སྩོགས་ལ། །རྣལ་འབྱོར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་གྱིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་རབ་བརྩོན་ན། །དེ་ལས་ རྣལ་འབྱོར་ལྷར་འགྱུར་རོ།།བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་ནི། །དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་ཀྱང་མ་གདུངས་ཤིག་།ཅི་བདེ་བར་ནི་བདེ་བར་བཟུང་། །འདི་ནི་མ་བྱོན་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །འདི་ལ་ཁྲུས་དང་སྡོམ་མི་དགོས། །དཀའ་ཐུབ་དཀའ་བར་སྤྱོད་མི་དགོས། ། དཀའ་ཐུབ་སྡོམ་པ་མེད་པ་དང་། །བདེ་བ་དང་ནི་དགའ་བས་འགྲུབ། །ཅེས་གསུངས་པ་དང་། ཅི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སྩོགས་པ་དང་། དེ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི། འབྲས་བུ་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་གསུངས་པ་དེ་ལྟར་རེག་པ་ལས བྱུང་བའི་བདེ་བ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་འདི་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ།།འོན་ཏེ་ལུང་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ལུང་གི་རེག་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་དག་པར་བསྟེན་པ་ལས་འབྲས་བུ་དེ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

迦葉，同樣，被智慧和方便善巧所攝持的菩薩煩惱之毒，也不能令其墮入邪見。 如龍樹菩薩所說： “怙主您的煩惱， 斷盡習氣根本， 從煩惱自性中， 您已成就甘露。” 《優波離請問經》中也說：“菩薩以利益眾生的大事而起貪慾，是爲了對眾生生起愛著。” 由聚集的差別而顯現果的差別，通達法無我故不會對此生起執著，除了獲得無上大樂果之外別無他法可修，因此應當現前飲食和威儀等樂果。因為如是資具從如是而生，怎能從他處生起？ 因此《等瑜伽》中說： “自身即是諸佛及， 一切勇士之本體， 是故我以天瑜伽， 應當善修自本尊。 于影像銅像等中， 瑜伽不會得生起， 若於菩提心精進， 由此瑜伽成天尊。 不應捨棄自本性， 亦莫苦行自折磨， 隨樂而取于安樂， 此乃未來正等覺。 此中不需沐浴戒， 不需修行諸苦行， 無有苦行及禁戒， 由樂歡喜得成就。” 如世尊所說色等及其所生樂的轉變是無上果之因，同樣，此觸所生樂的轉變也與彼相同。若說與經教相違則不然，因為依教法正確修持觸的特殊性而能獲得彼果。

།དེ་ཅིར་ཡང་འགལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །དེ་ལས་བཀག་ པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ།དགག་པའི་ཡུལ་ནི་ངེས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་ཞིག་འདི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་ཞིང་བདག་གིར་འཛིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་མི་ཤེས་པར་རེག་པའི་ཁྱད་པར་ཀུན་དུ་བསྟེན་པ་མི་རིག་པས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་ རང་བཞིན་ཅན་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་བསྟེན་པ་དེ་ནི་ངན་འགྲོའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། །གང་ཞིག་དགེ་སློང་དངོས་གནས་དང་། །མི་གང་རྟོག་ལ་དགའ་བ་དང་། །གང་ཡང་རྒན་པོའི་དངོས་གནས་པ། །དེ་ལ་དེ་ཉིད་མི་བསྟེན་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དག་ལས་དགོངས་ནས་དགག་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལས་ཀྱང་། །དགེ་བ་བཅུ་ཡི་ལས་ཀྱི་ལམ། །ཡེ་ཤེས་སྤངས་པ་རྣམས་འདོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་བྱང ཆུབ་པ་ལས་ཀྱང་།ཐབས་དང་མི་ལྡན་ཡེ་ཤེས་དང་། །བསླབ་པ་དག་ཀྱང་བཤད་པ་ནི། །དཔའ་བོ་ཆེན་པོས་ཉན་ཐོས་རྣམས། །དེ་ལ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འབྲས་ བུ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ཁྱད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་པས་དོན་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེས་པ་ཆུང་ངུའི་ཡང་སྐལ་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ།།འོན་ཀྱང་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་དེ་ལས་བླ་ན་ མེད་པའི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ།སེམས་རྙོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་བྱ་བ་ལས་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་འདི་ཉིད་དབྱེ་བ་ངེས་པར་བྱས་པ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་ པའི་ལྷས་ཀྱང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་རྟོག་ལས། །དགེ་བའམ་ཡང་ན་མི་དགེ་བ། །ཐམས་ཅད་དགེ་བ་ཉིད་འགྱུར་ཏེ། །གང་ཕྱིར་དེ་ཡི་དབང་གྱུར་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཀུན་དུ་རྟོག་པས་བྱས་པའི་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ རྣམས་ལ་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་ཁྱད་པར་ལས་དེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་དེ་ལས་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་ངེས་པར་འཐོབ་པར་འགྱུར་བས་གཞན་དག་མི་འདོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཁས་བླང་བར་བྱའོ།

這有什麼相違之處呢？若說因為被禁止而不可以，這是不對的。因為所禁止的對象是特定的，即那些離開方便智慧，執著我所，不了知轉變，以無明執取而修持觸的特殊性的人，他們所依止的境界會成為惡趣之因。 如世尊所說： “若是真實比丘及， 喜好分別諸凡夫， 以及真實諸長者， 于彼不應修此法。” 世尊考慮到這些人而宣說禁止。 《吉祥密集》中也說： “十善業道之法門， 無智慧者所希求。” 同樣，《大日如來成等正覺經》中也說： “無有方便之智慧， 所說學處等諸法， 大勇士為聲聞眾， 為攝受故而宣說。” 對於被方便智慧攝持、追求特殊本性果報的人們，其轉變的果報是殊勝的體驗，故已證悟勝義法性真實義的人們不會有絲毫過失。然而具有殊勝發心者由此能獲無上果位，因為心無污染。 因此，由發心的差別而確定善與不善的區分，而非依事物本性而住的方式。如聖天所說： “菩薩一切分別中， 或善或是不善法， 一切轉成善法性， 因為已得彼自在。” 因此，對於由分別所作的善與不善，以特殊分別而作區分，由此對色等的特殊發心必定獲得殊勝果報，即使他人不承認也應接受。

།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་ལ་སོགས་པར་མོས་པ་དང་ལྡན་པས་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ནི་རུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་།ཡང་དགེ་སློང་དད་པ་མེད་པ་ནི་དད་པས་བྱིན་པ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་འོས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་མཉམ་སྦྱོར་གྱི་རྒྱུད་ལས། ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ། །ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་མེད། །ཁམས་གསུམ་དག་ནི་མ་ལུས་པ། །ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། །ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་ཐམས་ཅད་དུ། །མཐོང་བ་དང་ནི་རེག་པར་འགྱུར། །དམིགས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་བཞིན་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་ཚུལ། ། ཕྱག་རྒྱ་འདི་ཡིས་རྣལ་འབྱོར་པས། །ས་གསུམ་པོ་ནི་སྦྱང་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། །ལྷ་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། །ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །གང་གིས་བླུན་པོ་འཆིང་འགྱུར་བ། །དེ་ཡིས་འདི་ན་མཁས་པ་ཆེ། །སེམས་ནི་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །གཞན་དུ མར་མེ་ལྟར་འགྲུབ་པོ།།ཞེས་གསུངས་པ་དང་། །ཡང་། འཇིག་རྟེན་འདས་སྤྱོད་གསང་བ་ནི། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཉིད་དུ་སྤྱད། །གཞན་དུ་བག་མེད་པར་གྱུར་ན། །དེར་ནི་རྣམ་རྟོག་འཕྲོ་བར་འགྱུར། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱིས་ཐམས་ཅད་དུ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ངོ་བོར་ནི། །སེམས་གཞག་ ན་ནི་དོགས་མེད་པ།།དེ་ཚེ་འགྲུབ་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །གནས་སྐབས་ཀུན་དུ་ཐམས་ཅད་དུ། །དོགས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། །སྤྱོད་པ་ཀུན་ལ་འཇུག་ན་ཡང་། །འཆིང་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ།

正因如此，世尊說具有如幻等勝解的人一切受用皆可允許。又說：“無信比丘不應受用信施。” 又《等瑜伽續》中說： “一切虛空之性相， 虛空亦無有性相， 三界一切無餘盡， 悉皆如同幻化現， 如是幻化於一切， 皆可見觸而領受， 實則無有所緣境， 一切眾生亦復然， 瑜伽士以此手印， 當凈修治於三地。” 《一切天集會續》中也說： “以一切圓滿瑜伽， 愚者因此得束縛， 智者於此得解脫， 心圓滿之瑜伽士， 猶如明燈得成就。” 又說： “出世間密行， 應無分別行， 若生放逸時， 分別則散亂， 一切諸方面， 皆以無分別， 安住心本性， 無疑必成就， 一切諸時中， 以無疑慮心， 縱入諸行中， 不為彼所縛。”

།རྣམ་པར་མི་རྟོག་སེམས་ཀྱིས་ནི། །སྤྱོད་པ་མ་ལུས་ཀུན་སྤྱད་ཅིང་། །དབང་པོ་ཀུན་ལ་ལོངས་ སྤྱོད་པས།།སེམས་དཔར་གནས་ན་འཆིང་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་། གཟུགས་འདི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་སྟེ། །མིག་ཀྱང་སྟོང་པའི་རྣམ་པ་ཡིས། །མཐོང་བཞིན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི། །དམ་པ་དོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་རང་ བཞིན་ཏེ།།སེམས་ཀྱང་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་དུ། །བརྟེན་ན་རྣམ་རྟོག་མེད་ཉིད་དང་། །དོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་རབ་སྐྱེ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། དོགས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། །ལས་རྣམས་ཀུན་ལ་ཐབས་བཅས་ པར།།གང་ཚེ་ཐེ་ཚོམ་མེད་སྤྱོད་པ། །བརྟུལ་ཞུགས་རྣམས་[(]གྱི་[,]ཀྱི་[)]མཆོག་གི་མཆོག་།དཀའ་ཐུབ་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། །ལས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྣམ་ཀུན་དུ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་སེམས་ཀྱིས་ནི། །དོགས་པ་མེད་པར་ཀུན་སྤྱོད་པ། །དཀའ་ཐུབ་ཀུན་གྱི་མཆོག་གི་མཆོག་།རྣམ་རྟོག་མེད་ པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི།།ཡུལ་རྣམས་བསྟེན་པར་གྱུར་པ་ན། །སྨོད་པར་གྱུར་པས་མི་གནོད་པ། །དཀའ་ཐུབ་དེ་ནི་འདའ་བར་དཀའ། །གང་ཞིག་ལས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ངེས་སྦྱོར་ཞིང་། །དེ་ཡང་སྟོང་པའི་གནས་སུ་སྦྱར། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་དཀའ་ཐུབ་འདི། ། ཤེས་རབ་འཕོ་བའི་ངོ་བོས་ནི། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་སེམས་ཀྱིས། །དོགས་པ་མེད་པར་ཀུན་སྤྱད་སྤྱོད། །བདག་ཉིད་ཚེ་དེའི་དཀའ་ཐུབ་ཡིན། །གལ་ཏེ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལས། །སེམས་ནི་གཞན་དུ་མི་འཇུག་པ། །ངེས་པར་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེ། །རབ་ཏུ་སྦྱིན་བྱེད་ཡིན་པར་བསྟེན། །རྣལ འབྱོར་བ་ནི་མངོན་བརྩོན་པས།།རྣམ་པར་མི་རྟོག་རྗེས་འགྲོ་བ། །དེ་ཡི་འབྱོར་པ་ཐམས་ཅད་ནི། །ལོངས་སྤྱོད་དོན་དུ་སྤྲུལ་པ་ཡིན། །ཤེས་རབ་མེ་ལོང་ལས་འཕྲོ་ན། །འདུ་བྱེད་དེ་ཡི་རྣམ་པ་ཡིན། །དེའི་དྲན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ། །རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་བདག་ཉིད་སེམས། །མེ་ལོང་གི་ ནི་གཟུགས་བརྙན་དང་།།རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ཆུ་བུར་དང་། །མིག་འཕྲུལ་དང་ནི་འདྲ་བ་རུ། །གང་གིས་མཐོང་སྟེ་གཙོ་བོར་བཤད། །འདུས་བྱས་རྣམས་ཀྱི་འགྱུར་བ་ནི། །གློག་དང་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི། །རྣམ་པ་ཅི་འདྲར་མཐོང་གྱུར་པ། །སྐྱེ་དགུ་དེ་ཡི་དབང་གྱུར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་ པ་ཡིན་ནོ།།དེས་ན་གང་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བའི་གནས་ནི་གང་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直譯： “以無分別心， 行持一切行， 受用諸根境， 住勇心不縛。” 又說： “一切色皆空， 眼亦以空相， 如是見無念， 聖者無疑惑。” 又于彼中說： “一切虛空性， 心亦虛空性， 若依此修持， 無念無疑生。” 又問：“瑜伽士們的禁行是怎樣的？” “以無疑慮心， 于諸業方便， 何時無疑行， 是為禁行最。” “何為苦行？” “於一切諸業， 以無分別心， 無疑而行持， 是為苦行最。 以無分別心， 受用諸境時， 不為誹謗損， 此苦行難越。 於一切諸業， 以智慧相應， 復于空性修， 此大士苦行。 以智慧流轉， 無分別之心， 無疑普行持， 此即今生行。 若於方便智， 心不他處行， 定是大菩提， 極善施所依。 瑜伽士精進， 隨順無分別， 彼一切圓滿， 皆為受用現。 若從慧鏡發， 是為行蘊相， 彼念慧所生， 無念自性心。 如同鏡中像， 夢幻與水泡， 猶如幻化事， 見此說為主。 諸行之變遷， 如電如乾城， 隨見何種相， 說眾隨彼轉。” 是故無有任何可執著之處。

།གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟ་བུའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལས་ཡང་དག་པར་བྱུང་བའི་བདེ་བ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ཅུང་ཞིག་ཙམ་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ་ ཅིའི་ཕྱིར་མི་འདོད།།འདི་དག་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་སྣང་བ་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་དག་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྒོམ་པ་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བདེ་བ་དང་། ཡིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཐོབ་པའི་ རྒྱུའི་ངོ་བོར་དེའི་ཚེ་འགྱུར་བ་ལ་འགལ་བ་ཡང་མེད་དོ།།དེ་ཡང་དཔལ་མཆོག་དང་པོ་ལས། །བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དེ། །དཔའ་བོ་ཐམས་ཅད་ཉིད་ཀྱང་ཡིན། །རང་གི་ལྷ་ཡི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །བདེ་བས་བདག་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །དཀའ་ཐུབ་སྡོམ་པ་མི་བཟད་པས། ། ལུས་ཅན་ལུས་ནི་སྐམས་འགྱུར་ལ། །སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ནི་སེམས་གཡེངས་ཤིང་། །གཡེངས་པས་དངོས་གྲུབ་གཞན་དུ་འགྱུར། །ཡིད་ཀྱི་ལུས་ནི་བརྟན་པའི་ཕྱིར། །བདེ་བ་ཐམས་ཅད་བརྟན་པར་འགྱུར། །སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ནི་གཡོ་འགྱུར་བའམ། །འགོག་པ་ཐོབ་པར འགྱུར་བ་ཡིན།།ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་ལས། བདེ་བས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་འགྱུར་གྱི། །ལུས་ཀྱི་གདུང་བས་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །གང་ཕྱིར་ཏིང་འཛིན་ལས་བྱུང་བའི། །བདེ་བ་ཀུན་ལ་འཚང་རྒྱ་ཉིད། །ཟས་གཅོད་ ལ་སོགས་དྲག་པོ་དང་།།དེ་བཞིན་དཀའ་ཐུབ་གཞན་སོགས་ཀྱིས། །ལུས་གདུངས་པ་ཡིས་རྣམ་པར་གཡེང་། །གཡེངས་པས་དངོས་གྲུབ་གཞན་དུ་འགྱུར། །སེམས་ཅན་དམན་པས་མི་འགྲུབ་སྟེ། །དེ་བས་དཀའ་སྤྱད་མིན་པར་བཤད། །ཅེས་ གསུངས་པ་དང་།ཡང་། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལས། དཀའ་ཐུབ་སྡོམ་པ་མི་བཟད་པ། །བརྟེན་ཀྱང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་གྱི། །འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ལ། །བརྟེན་ན་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །སློང་མོ་ཟ་ཞིང་མི་བཟླ་སྟེ། །སློང་ལ་དགའ་བར་མི་བྱའོ། །འདོད་པ་ ཀུན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་།།སྔགས་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་ཉམས་བཟླས། །ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་རྣམས་ནི། །བདེ་བར་གནས་ན་བྱང་ཆུབ་ཐོབ། །གཞན་དུ་དུས་མིན་འཆི་བ་དང་། །དམྱལ་བར་ངེས་པར་སྲེག་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直譯： 當從如是幻化般的殊勝受用所生之圓滿安樂中獲得少許殊勝果位時，為何不欲求？這些並非自性所依，而僅是顯現之相而已。若由殊勝修習力所生之樂及喜等殊勝果，成為證得無上果位之因時，亦無相違。 如《勝初續》中說： “自身即諸佛， 亦即是諸尊， 以自尊瑜伽， 當以樂成就。 以難忍苦行， 有情身枯槁， 痛苦擾其心， 散亂成就異。 為令意身堅， 一切樂堅固， 或為苦所動， 或得證滅盡。” 又於世間與出世間金剛續中說： “以樂得成就， 非由身苦成， 由三昧所生， 諸樂皆成佛。 斷食等苦行， 及余諸苦行， 身苦令散亂， 散亂成就異。 下劣眾生難成就， 是故說非苦行道。” 又于《吉祥密集》中說： “雖修難忍行， 亦不得成就， 若依諸欲樂， 速疾得成就。 莫食乞得食， 莫樂於乞食， 受用諸欲樂， 持咒支無損。 身語意三者， 安樂得菩提， 否則非時死， 必墮地獄燒。”

།དེ་བས་ན་གང་ནོར་བུ་ཆེན་པོ་ཤེལ་ དང་འདྲ་བར་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཡིན་ལ།གཟུགས་ལ་སོགས་པས་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་བདེ་བ་དང་། ཡིད་བདེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་དེར་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་གོམས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་ པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་དང་བཟོ་དང་སྒྱུ་རྩལ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་ཡང་དག་པར་བྱུང་བའི་འདུས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པས་རྒྱུན་དུ་བསྒོམ་པ་གོམས་པའི་སྟོབས་ ཀྱིས་མཆོག་ཏུ་རྟག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ།བསྒོམ་པའི་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་སོན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་འདྲ་ལ། འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་འདོད་པ་དང་། མྱ་ངན་དང་། འཇིགས་པ་དང་། སྨྱོས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། འདྲ་བར་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་དང་། ཡིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གོམས་པས་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་རྣམས་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པས་རང་བཞིན་འགལ་བའི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་དང་མི་མཐུན་པ་དང་བདེ་བ་དང་ཡིད བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ལ།དེ་ཡང་གང་གི་ཚེ་གོམས་པའི་སྟོབས་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ཐོབ་པ་དམིགས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་དེ་དང་མི་མཐུན་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཞིང་། རང་གི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱང་ སྡུད་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་བས་ན་དེར་གོམས་པར་གྱུར་པས་གནས་པ་དང་། དེ་དང་མི་མཐུན་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་གོ་སྐབས་དབྱེ་བ་འགོག་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། གྲང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་མི་མཐུན་པ་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ཕྲད་པར་གྱུར་པ་ན་གྲང་བ་ལ་ སོགས་པ་མེད་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ།།གང་གིས་གཞི་གཅིག་ལ་ཕན་ཚུན་མི་མཐུན་པ་གཉིས་ཡོད་པར་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་འདི་གཉིས་ཀྱང་རྒྱུད་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་ཡང་འབྱུང་མི་སྲིད་དེ། དེ་ནི་དེ་དང་མི་མཐུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ།།དེ་བས་ན་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་གོམས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་གནས་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པར་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直譯： 因此，如同大寶珠水晶般自性明凈，由色等所造作的殊勝中所生之樂與喜的性相，以方便智慧攝持的殊勝修習力，終將證得究竟實性。 如同智慧、工巧、技藝等，從色等境界的體驗中所生的造作殊勝，瑜伽士以智慧經常修習熟練之力，將獲得最極常住之體性。因為到達修習的究竟，故如同自宗所說的如來等；世間中也如同貪慾、憂愁、恐懼、瘋狂等，觸所生之樂與喜等也是由熟習而成。 因此，彼等雖具最勝殊勝，卻是自性相違之所緣。此中，與苦等不相順，而具樂與喜等性相是果。當獲得現前修習力之所緣時，與之不相順的苦與不悅等將轉變，並且攝集自身功德之聚。 因此，由修習而安住，遮止與之不相順的苦等的機會。譬如，當遇到與寒等不相順的暖等時，則生起無寒等。因為在一基礎上不可能有兩種相互矛盾之所緣。如是，樂與苦二者也絕不可能在同一相續中生起，因為彼此相違故。 因此，說修習樂與喜等者，必定不會遇到任何苦等生起的機會，此說合理。

།རང་བཞིན་འགལ་བ་དམིགས་པ་དེའི་ངོ་བོ་ཡང་མེད་པ་གོ་བར་བྱེད་པ་ ཡིན་པས་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བའི་ཡང་རྒྱུ་ནི་གོམས་པར་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ།ཤེས་རབ་དང་བཟོ་དང་། སྒྱུ་རྩལ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་ལ། དེའི་ཁྱད་པར་ལས་འགལ་བ་དམིགས་པ་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟར་ཡང་བསྒོམ་བཞིན་པ་ལས་གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་ ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ན་ཡང་སླར་ལྡོག་པར་འདོད་ན།དེའི་ཚེ་ཟད་པར་ས་ལ་སོགས་པར་ཡང་བསྒོམ་པའི་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ལ་འཇུག་པ་རྣམས་དེ་བཞིན་དུ་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་དེ་ལྟར་མི་འདོད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་གང་ཞིག་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ལ་འཇུག་པས་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐོབ་ པར་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་དེ་དག་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།དཔེར་ན་ཟད་པར་ས་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲའོ། །བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྟེན་པ་དེ་ལས་དེ་ཡང་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་ཡང་ཉེས་པ་ ལས་ལྡོག་པའི་སྐལ་བ་ཅན་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་ལྟར་འདི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བར་འགྱུར་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་ཕྱིན་པར་གྱུར་པ་ལ་དེ་མི་སྲིད་དོ། །གཞན་དུ་ན་ཐར་པའི་རྗེས་ལ་ཡང་འཁོར་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ བྱ་བར་ནི་འདོད་པའམ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།གང་གིས་ན་ཐར་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ནི་མི་འདོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དེའི་ཚེ་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ལས་རྣམ་པར་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་དང་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཡང་དག་པར་སྐྱེ་བ་ནི་འཁོར་ བ་བ་མ་ཡིན་ཏེ།སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ཤུགས་ཀྱི་སྟོབས་ཉིད་ཀྱིས་དེར་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཇི་ལྟར་ཐར་པའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་འཁོར་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་རྗེས་ ཐོགས་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སེམས་ཀྱང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ།དེ་ནི་ནོར་བུ་ཚོན་ཤེལ་དང་འདྲ་བར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དང་གང་ལ་བརྟེན་པ་དེ་དང་དེར་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་དེ། སླར་ཡང་མི་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直譯： 理解自性相違所緣的體性也是空無的，故達到究竟的因是殊勝修習，如同智慧、工巧、技藝等，應當了知由其殊勝而成為相違所緣。 如是，若認為即使從修習中獲得殊勝后仍會退轉，則此時于遍處地等修習究竟者也應同樣退轉，然而並非如此。因為凡是趣入究竟者所獲得的自性體性者，彼等不會退轉，如同遍處地等。 獲得自性體性者所依止的殊勝樂與喜等，彼亦不會退轉，因為無退轉之因。對於具有從過失中退轉之緣分者，此事不會發生。 其後也不會生起痛苦，因為于究竟者中此事不可能。否則，將承許解脫之後還會輪迴，此說不合理。因為決定不承許已獲解脫者會轉生輪迴。 此亦因為彼時已遠離無明習氣，且無因故。為利他而正生者非為輪迴，因為是以往昔願力等勢力而趣入，非由習氣力。 因此，如同解脫之後不會輪迴，如是究竟樂之後也不會生起痛苦之心，因為如同彩色水晶寶珠般自性清凈故。依於何處，即以修習力于彼處顯現極為殊勝的體性，是不退轉法之性相。

།དེ་བས་ན། །དངོས་པོ་གང་དང་གང་གིས་ནི། །མི་རྣམས་ཡིད་ནི་དགའ་འགྱུར་བ། །དེ་དང་དེ་ཡི་རང་བཞིན་འགྱུར། །སྣ་ཚོགས་ནོར་བུ་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་ཡོངས་སུ གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བཞིན་པ་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ན་ལོག་པ་སྐྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་འཕེན་པའི་ཤུགས་ལས་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་བ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་དེ། གཞན་དུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡོངས་སུ་ གྱུར་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང་ཐམས་ཅད་དུ་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་ཡང་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཆོད་རྟེན་ལ་ལྷའི་དྲི་འབུལ་ཞིང་དེ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་ གི་དགེ་བ་འདིས་བདག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལྷའི་རེག་པའི་ཁྱད་པར་མངོན་དུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བསྔོ་ལ།གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ ལྔ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་དང་།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྟོབས་ཤིང་། དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་ཤེས་པས་འདི་ལྟར་བདག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་ རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་དང་།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཡིད་བཞིན་དུ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་འབྱུང་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བསྔོ་ལ། གཞན་ཡང་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཡང་དག་པར་ རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་བཅས་པ་ལ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་སྟོབས་པར་བྱེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།དེ་ལྟར་ན་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་ འཇིག་རྟེན་ན་མ་དུ་ལུང་ག་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་རྒྱ་སྐྱེགས་ལ་སོགས་པས་བསྒོས་ན་དེ་དང་འདྲ་བར་སྣང་ངོ་།།དེ་བས་ན་སེམས་ཀྱང་ཕྱིའི་རེག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྦྱང་བའི་ཁྱད་པར་སོ་སོར་རྟོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་གྱིས་ཡང་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་དེ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直譯： 因此說道： “以何等事物， 令眾人心喜， 即成彼自性， 如同雜寶珠。” 所以這一切都因為成為殊勝而從轉變中獲得殊勝果。因此，當轉變時不會生起顛倒，從往昔業力推動的勢力中也無任何不轉變的，否則殊勝轉變將成無義，且一切都將變得不可信賴。 如《佛母般若經》中說：“複次，須菩提，菩薩摩訶薩向如來及如來塔供養天香，作是念言：以此善根，愿我于無上正等正覺成正覺時，令我佛土一切眾生獲得殊勝天觸而回向。 複次，須菩提，以欲樂力供養五欲功德于佛世尊及聲聞僧眾與一切眾生。如是正知，以此善根，愿我于佛土中證得無上正等正覺時，令聲聞僧眾及一切眾生隨欲獲得如意五欲功德而回向。 複次，須菩提，菩薩摩訶薩于正等覺、聲聞僧眾及一切眾生供養五欲功德”等等。 如是從習氣力而轉變，如是于所見果中，如世間馬度勒等果被茜草等染色后顯現相似。因此，心依于外觸等時，由生起了知凈化樂等差別而趣向彼性，因為心隨順於彼。

།དེར་ཞེན་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་བརྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ད་དུ་ར་དང་། རས་བལ་གྱི་ས་བོན་དང་། སེའུ་འབྲས་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་གཞན་གྱིས་བསྒོས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་དེར་བསྒོས་པའི་དབང་གིས་དེ་དང་འདྲ་བའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་བཞིན དུ་སེམས་ཀྱང་རེག་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བདེ་བ་དང་།ཡིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དེ་ལས་འབྲས་བུ་གོང་ནས་གོང་མར་གྱུར་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་འབྱུང་བར་མི་ འགྱུར་ཏེ་དེ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་།བདེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直譯： 對此的執著即會成為堅固。如同毒芋、棉花種子、柿子等被其他因緣染色的差別，由於彼染色的力量而生起相似的果實。同樣，心也從觸等所必定生起的樂和喜悅等差別中，獲得果位逐漸增上的殊勝，因為對其違品無有明顯執著，故不會生起違品，因為與彼相違且是安樂的緣故。

།དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དཔལ་མཆོག་དང་པོ་ལ་སྩོགས་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་ལ་སྩོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གོ་སྐབས་དབྱེ་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་ལྷ་ ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས།ལྷ་དང་ལྷ་མིན་འབྱུང་པོ་རྣམས། །སོ་སོར་རྟོག་པ་ཡོད་མིན་གྱི། །དེ་ཡི་ཡན་ལག་བསྟན་པ་ཡིས། །དགའ་བ་ཉེ་བར་སྤྱོད་བར་འགྱུར། །མར་མེ་འདྲ་བར་མྱ་ངན་འདས། །དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡིན། །མྱ་ངན་འདས་མེ་མི་བཟད་པས། ། ཐལ་བའང་ལུས་པ་མེད་པར་འགྱུར། །དེ་ལ་ལུས་ནི་ཡོད་མིན་ཞིང་། །དབང་དོན་མ་ཡིན་ཁམས་རྣམས་མིན། །སེམས་མེད་སེམས་ལས་བྱུང་བའང་མེད། །ང་རྒྱལ་བློ་ནི་ཡོད་མིན་ཞིང་། །སེམས་ཅན་མེད་ཅིང་ཤེས་རབ་མེད། །སེམས་ནི་ཅི་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །གཉིད་སྟུག ལོག་གནས་ལྟ་བུར་ནི།།རྣམ་རྟོག་མེད་ཅིང་བདག་མེད་པ། །འདུ་ཤེས་མེད་ཅིང་སྤྱོད་པ་མེད། །གཟུགས་མེད་ཡོན་ཏན་གང་ཡང་མེད། །དེ་ནི་མྱ་ངན་འདས་པར་བསྟན། །ཐར་འདོད་ཆ་དང་བྲལ་བ་ཡིན། །འཁོར་བ་ཡིན་ནི་ངོ་བོ་ཉིད། །རང་བཞིན་དངོས་མེད་ཤེས་བྱས་ལ། །གལ་ཏེ་ མྱ་ངན་འདས་མི་འདོད།།དེ་ཚེ་སད་པར་ཤེས་པར་བྱ། །རང་བཞིན་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཡང་དག་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་ཤེས། །མྱ་ངན་འདས་ལ་གང་བསྒྲུབ་པ། །བརྩོན་འགྲུས་མི་ལྡན་དངོས་གྲུབ་མེད། །དམན་པའི་སེམས་སུ་གྱུར་པ་ལས། །བྱས་པ་ཆུད་རབ་གསོན་གཞན་མེད། །གང་ དག་བྱང་ཆུབ་མཆོག་བསྒྲུབ་པས།།མ་གྲུབ་པར་ནི་ཞུམ་འགྱུར་བ། །བདག་ཉིད་འཕྲོག་པའི་རྐུན་པོ་ནི། །དེ་ཡིས་སྡུག་པ་ཅི་མ་བྱས། །སངས་རྒྱས་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ལུས། །བདེ་བས་གྲུབ་པ་རྒྱས་མི་བྱེད། །དེ་ལ་བརྩོན་པ་ཡོད་མིན་ཞིང་། །སྙིང་སྟོབས་ལ་ཡང་གནས་པ་མིན། །བྱང་ཆུབ་ མཆོག་ནི་རབ་བསྒྲུབས་པ།།མི་འགྲུབ་མྱ་ངན་འདས་པར་འགྲོ། །རབ་དམན་དེ་ལས་གཞན་མེད་དེ། །སྐྱེ་བོ་ངན་པའང་གཞན་ཡོད་མིན། །གང་ཞིག་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཐོབ་ནས། །རང་གི་ལུས་ནི་སྤོང་བྱེད་པ། །བརྩོན་པ་དེ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི། །རབ་ཏུ་སད་པར་གནས་པ་ཡིན། །དེ་བས་དབང་པོ་ཐམས་ ཅད་ལ།།ཉེ་ལོངས་སྤྱོད་པས་འཆིང་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་ཡིད་གཉིས་ཡང་དག་པར་འཇོམས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལས། སྐྱེས་བུ་དེ་ཉིད་བརྟུལ་ཞུགས་མེད། །དེ་ལས་འབྲས་བུ་ཆེར་ལྡན་པ། །འགའ་ལ་སེམས་ནི་མོས་གྱུར་ཀྱང་། །བག་ཆགས་ཇི་ལྟར་འདོར་ བར་འགྱུར།།རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ། །གནས་པའི་སེམས་ནི་མ་སྦྱངས་པ། །

以下是完整的中文直譯： 因此，世尊在《勝初》等經中說道：不應開啟一切苦和不悅等的機會。又在《一切天正集續》中說：諸天非天諸眾生，無有各自分別故，由示現彼支分故，將得近行於喜樂。如燈般入于涅槃，彼乃極為殊勝行，不可忍受涅槃火，連灰燼亦無所餘。于彼無有諸色身，非根境亦非諸界，無心亦無心所法，無有我慢分別心，無眾生亦無智慧，心識亦無所有法，如同沉睡安住時，無分別且無我性，無想亦無諸行為，無色無有諸功德，此即宣說為涅槃，遠離欲求解脫分，輪迴即是自性故，了知無實自性已，若時不欲證涅槃，爾時當知已覺醒，無自性之體性中，了知真實體性義，于所修證涅槃中，無精進者無成就，若成下劣心態者，所作徒勞無他救。若人修證勝菩提，未成即生退怯時，奪取自身之盜賊，彼造何等不愛事？佛陀體性之身軀，不以安樂而增長，于彼無有精進心，亦不安住大勇識。若修無上菩提時，不成即入于涅槃，更無勝劣他法門，亦無其他惡眾生。若人證得勝菩提，而後捨棄自身者，如是精進實安住，最極覺醒之狀態。是故於諸根境中，非為近受用所縛。 又在《斷除二疑正續》中說：是人無有諸禁行，從彼具大果報者，縱然于某生信心，習氣如何得棄除？瑜伽續中諸禁行，安住心未得清凈。

།གནས་པའི་སེམས་ནི་མ་སྦྱངས་པ། །ལྟ་བ་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །རབ་ཏུ་སད་ཀྱང་བརླག་པར་འགྱུར། །གང་ཞིག་རབ་ཏུ་སད་གྱུར་མི། །མར་མེ་ལྟ་བུར་མྱ་ངན་འདའ། །ཤིན་ཏུ་བྱས་ཆུད་གསོན་གཞན་མེད། །དངོས་གྲུབ་ལ་ ནི་དེར་མི་སྤྱོད།།རང་གི་ལུས་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །མངོན་སུམ་འདོད་པ་དང་བྲལ་ཞིང་། །མྱ་ངན་འདས་པ་ལ་ཞུགས་པ། །སྙིང་སྟོབས་ཞན་པ་གཞན་ཡོད་མིན། །འདི་ན་རབ་ཏུ་སད་རྒྱུ་ལས། །མི་གང་མྱ་ངན་འདས་འགྲོ་བ། །བདེ་བ་མཐའ་ཡས་རབ་སྤངས་ནས། །དེ་ཚེ་འབྲས་བུ་ཅི་ ཞིག་འགྲུབ།།ཅེས་གསུངས་པ་དང་། དངུལ་ཆུ་མེ་དང་ཕྲད་པ་ལས། དངོས་པོ་ཅི་འདྲར་སོང་གྱུར་དང་། །ཚིག་པར་མངོན་པའང་མེད་གྱུར་ཅིང་། །དུ་བར་སོང་བའང་ཡོད་མ་ཡིན། །ལྕི་བའི་གཞོམ་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །གང་ཚེ་སླར་ཡང་སྡུད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། ། འདྲ་བ་རུ་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ཡང་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་གང་དང་གང་ཐོབ་པ་དེ་ལས་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ཐར་པ་ལ་སྩོགས་པ་དང་འདྲའོ། །རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ནི་བདེ་བ་དང་། ཡིད་བདེ་བ་ལ་སྩོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ།།གཞན་ཡང་གང་ཞིག་བསྒོམས་པར་གྱུར་པའི་བསྒོམས་པ་དེ་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ལ་གནས་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཤེས་རབ་དང་། བཟོ་དང་། སྒྱུ་རྩལ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲའོ། །བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡང་ཤེས་ རབ་དང་ཐབས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་རེག་པའི་ཁྱད་པར་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་དེ་དག་ཀྱང་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདིར་ཡང་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་ པ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་གོམས་པའི་ཁྱད་པར་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་སླར་མི་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཁོ་ན་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ།དེ་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་རང་བཞིན་ཉིད་ཐོབ་པར་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ལ་མེས་བསྲེགས་ པའི་ཁྱད་པར་དེ་ལས་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།བསྲེགས་པ་ལ་སྩོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་སླར་མི་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直譯： 安住心未得清凈，因為見解有差別，縱然覺醒亦將毀。若人已得大覺醒，如同明燈入涅槃，極為徒勞無他救，于彼不行諸成就。從自身中所生起，遠離現前諸慾望，趣入涅槃之境界，更無其他怯弱心。此中從於覺醒因，何人趣入于涅槃，捨棄無邊諸安樂，爾時成就何果報？ 又說：水銀與火相遇時，無論成何種事物，既不顯現為燒燬，亦不成為煙霧相。以重物摧毀之力，何時復又能收攝，如是當知智慧印，即是如此之道理。 所謂瑜伽，無論獲得何種究竟，皆不從彼退轉，如同解脫等相似。究竟因之體性即是安樂與喜悅等，此乃自性之因相。 複次，若人修習所修，以串習力而獲得安住究竟，如同智慧、工巧、技藝等相似。所修即是以智慧方便攝持之觸受差別所生之樂與喜。是故彼等趣向究竟，此即自性之因相。 於此，僅與究竟相應，由修習故，以彼串習差別之力，必定獲得不退轉法性，彼不為他所退轉，即是獲得自性。譬如樹木等為火所燒之差別不可退轉，以燒等相不復生起為法故。

།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཤིང་དང་གསེར་ལྟ་བུར། །བསྲེགས་པས་སླར་ཡང་མི་འགྱུར་ཞིང་། །འགྱུར་བ་གང་ཡང་མི་བྱེད་ལ། །ཁ་ཅིག་ ལྡོག་པ་དག་ཀྱང་ཡོད།།ཅེས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། གསེར་ལ་སྩོགས་པ་ལ་མེས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་དེའི་རྒྱུན་ལས་ལྡོག་ཅིང་དེ་དང་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོར་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ། མེ་དང་ཆུ་ལ་སྩོགས་པ་དང་འདྲའོ། །གསེར་འདི་ཡང་སྲ་བ་ལ་སྩོགས་པའི་རང་ བཞིན་གཞིའི་ཁྱད་པར་དུ་འབྱུང་སྟེ།རང་བཞིན་གྱིས་བསྒོམས་པས་ཁྱད་པར་གཞན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་འདིར་སེམས་ཡུལ་ལ་སྤྱོད་པ་ལས་བྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དེ་གོང་ནས་གོང་དུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་པས་རབ་ཀྱི་མཐའ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ལས་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བློ་དེའི་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་གང་གིས་དེ་ཞེན་པར་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་ཐོབ་པ་ན་རྒྱུ་དེ་ཉིད་ཉེ་བར་བླངས་པས་དེ་དང་མི་མཐུན་པའི་སྒོར་ནམ་ཡང་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་གང་དང་གང་གིས་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་བྱིན་པ་དེ་དང་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བྲམ་ཟེ་ཡང་གོམས་པའི་དབང་གིས་གཙང་སྦྲ་ལ་སྩོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་བྲམ་ཟེ་བརྟུལ་ཞུགས་ཆེན་པོ་འཛིན་པ་འགའ་ཞིག་བརྩེ་བ་མེད་པའི་བསམ་པ་ལ་གོམས་པར་བྱས་ན་དེའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །གང་ཡང་རང་རིག་པའི་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ ལ་སྩོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་པ་དེ་ཡང་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པ་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འཇུག་པས་གནས་ཏེ།རྒྱུན་འཆད་པའི་རྒྱུན་མེད་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྩོགས་པའི་རྒྱུན་འཆད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡོད་པ་མ་ ཡིན་ནོ།།རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་ཁ་ཅིག་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྩོགས་པ་ལ་མི་ཕན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་ཤེས་ནས་འདོར་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། ཡང་དེ་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཚོལ་བར་མི་བྱེད་དེ། གཞན་དུ་ན་དེ་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་སྨྱོན་པ་དང་འདྲའོ། །དེ་ནས་རེ་ ཞིག་མཐར་ཐུག་པར་ཕྱིན་པ་ལྟ་ཞོག་གི་།འོན་ཀྱང་ཅུང་ཟད་ཙམ་བསྟེན་པ་ཡང་བློས་དེ་ལ་ཕན་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དང་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུའི་འདོད་པ་ནི་ཅི་ནས་ཀྱང་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དེ། སུ་ཡང་ཤེས་བཞིན་དུ་སྤྲུལ་དང་ཚེར་མ་ལ་སྩོགས་པ་ལེན་པར་མི་བྱེད་དོ།

以下是完整的中文直譯： 因此，如同木材與黃金，經火燒后不復轉，任何變化皆不作，有些則會有退轉。 如是所說，對於黃金等，由火所作之差別，其相續可以退轉，並能生起與彼不相順因之自性事物，如同火與水等。此金亦成堅硬等自性基之差別，以自性修習而生其他差別。 於此，心緣境所生之自性差別，依止漸次增上之因而獲得究竟后不會退轉，因為心已趨向彼分故。心以何所執著之功德，當獲得時，由攝取彼因故，永不會以不相順門退轉。 於此，以何等成就究竟，即成彼等之自性，譬如婆羅門以串習力而無凈行等，如是若有婆羅門持大禁行，串習無悲之心，即成彼自性。 又，安住一切自證之樂與喜等相續，以自證現量成就者，亦由修習串習力而相續不斷而住，以無間斷因故，無有能斷苦等相續之因。 有些具有分別者，知苦等為無益自性已當捨棄，復不尋求彼生因，若不爾者即非具分別者，除此之外即如狂人。 暫且不論究竟，然僅少許依止，心以利益相應故，決定不生與彼不順因之慾求，如同任何人有知之時，不會取蛇與刺等。

།དེས་ ན་དེའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ཉིད་དངོས་པོ་ལ་བསླབས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་གོམས་པར་འགྱུར་བ་ཐོབ་པ་ན་དེ་ཉིད་ལ་བློས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཚུལ་དུ་ཐོག་མ་ཁོ་ནར་ཟློག་པར་བྱེད་དེ།དེས་ནི་དེའི་རྒྱུན་གཅོད་པ་དེ་ནི་དེ་ཡིན་པས་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་དེའི་རང་བཞིན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ ཡིན་ནོ།།གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བསྒོམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཁྱད་པར་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དང་། དེས་ཤེས་རབ་ལ་སྩོགས་པ་གོམས་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མ་ངེས་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ གོམས་པར་བྱེད་པ་ན་མི་མཐུན་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ།།འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་མི་མཐུན་པའི་སྡུག་བསྔལ་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེའི་ཆོས་ཀྱང་སྨྲ་བ་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་གྲགས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་འདི་ཤེས་རབ་ལ་ སྩོགས་པ་སྐྱེས་བུ་སོ་སོ་ལ་བསླབས་པའི་དབྱེ་བས་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པ་བསྒྲུབ་པར་གྱུར་པ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ།།གང་ཡང་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་མི་གཙང་བ་དང་། ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོར་བྱམས་པ་དང་། གཏི་མུག་གི་གཉེན་པོར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས་དེ་ལ་ ཆགས་པ་ནི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བས་རྣམ་པར་ལྡོག་སྟེ།དེ་དང་མི་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཆགས་པ་ལ་གོམས་པར་བྱས་པས་ཀྱང་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། འདོད་ཆགས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །ཆགས་ པའི་ཡེ་ཤེས་རྙོག་མེད་ཡིན།།འདོད་ཆགས་དང་ནི་ཆགས་བྲལ་བཅོམ། །དེ་ནི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སྩོགས་པ་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་ལམ་ ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།དེ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སྩོགས་པ་མ་སྤངས་པས་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ལེའུ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགེ་བ་བཅུ་ལས་ཀྱང་ཉམས་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་འདོད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་བུད་མེད་ ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཕྱིར།སྲོག་འདོར་བར་བྱེད་ན་དེ་ལ་འདོད་པ་བསྟེན་པ་ལ་སྩོགས་པས་སྲོག་གཟུང་བར་བྱའོ།

以下是完整的中文直譯： 因此，當獲得其果，以學習事物差別之力而得串習時，心於彼一開始即以應當斷除之方式而轉，彼即斷其相續，以彼為彼故，以自性因而成立其自性。 因亦非不成立，以修習差別獲得差別故，以彼串習智慧等故，因不成立者不存在。亦非不定，以於樂與喜等串習時，不趣入不相順之苦等故。 亦非相違，以不成立與所立相違之苦故。喻法亦為一切論者所共許，以見智慧等依各補特伽羅學習差別而成立差別故。 又如所說，貪慾對治為不凈觀，嗔恚對治為慈心，愚癡對治為緣起。於此若謂貪著以離貪而轉，以成不相順故。 若如是，以串習貪著亦當成離貪，故根本續云：“一切佛貪慾，即無垢貪智，摧貪與離貪，生起一切樂。” 貪慾等非本性有過失，否則不得預流道，以彼未斷貪等而趣入故。 又世尊于戒律品中說：“菩薩應舍十善，如為求慾女人故，菩薩捨命時，應以受用欲等而護其命。”

།དེ་བཞིན་དུ་སྡིག་པ་ཆེན་པོ་བྱེད་པ་མཐོང་ན་སྲོག་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པ་ཡང་དེ་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་མི་བྱེད་ཀྱི་བསོད་ནམས་མང་པོ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ གསུངས་སོ།།དེ་བས་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སྩོགས་པ་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ངན་འགྲོའི་རྒྱུར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར། བསོད་ནམས་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་སྐྱེ་བར་ཡང་ཇི་ལྟར་གསུངས། དེ་ནས་དེ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་ནི་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་ འོན་ཀྱང་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ།དཔེར་ན་ཀེ་ཏ་ཀའི་མེ་ཏོག་སྤོས་ཀྱི་གླང་པོ་ཆེས་ཟོས་ན་ཞུ་བ་ན་གླ་རྩི་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལ། གླང་པོ་ཆེ་གཞན་གྱིས་ཟོས་ན་ཞུ་བ་ན་མི་གཙང་བའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དེ་མེ་ཏོག་ཀེ་ ཏ་ཀའི་ཉེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་ལ་སྩོགས་པ་ཡང་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་དབང་གིས་རྒྱུད་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དཔེར་ན་འོ་མ་སྤྲུལ་ལ་སྩོགས་པས་འཐུངས་ན་ཞུ་བའི་ཚེ་དུག་ལ་སྩོགས་ པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་ལ།སྐྱེས་བུ་གཞན་གྱིས་འཐུངས་ན་ནི་བདུད་རྩིའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་ལ་སྩོགས་པ་ཡང་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་ལ་བརྟེན་པས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་སྐྱེས་པར་བྱེད་དེ། རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་གང་དང་གང་ལ་བརྟེན་པ་དེ་དང་དེ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་སྐྱེད་དེ་དཔེར་ན་ཀེ་ཏ་ཀ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ལ་གནས་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སྩོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན ཚིགས་ཡིན་ནོ།།འདིར་ཡང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ཙམ་ཉིད་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུའི་ཚོགས་པ་ཐ་མ་བཞིན་ནོ། །གང་ཞིག་གང་གི་རང་བཞིན་པ་དེ་ཙམ་ལ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་ པ་ནི་དེས་དེ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ།གེགས་པ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直譯： 同樣，若見作大惡者，雖令其喪命，亦不使其墮惡趣，反生諸多福德。因此，若貪慾等本性有過失，云何不成惡趣之因？又云何說生極多福德？ 彼等雖非本性有過失，然依補特伽羅相續差別而生功德差別。譬如計多迦花為香象所食，消化時成如麝香；若為其他像所食，消化時則成不凈之性。是故非計多迦花之過。 如是貪慾等亦依意樂差別力，于住清凈相續者生殊勝果。譬如毒蛇等飲乳，消化時成毒等性；若他人飲用，則成甘露性。如是貪慾等亦依意樂差別而生殊勝果，以非本性有過失故。 因之比量為：凡依何殊勝相續，即生何殊勝果，如計多迦等。以是住殊勝相續之貪慾等故，此乃自性因。 於此，僅與殊勝相續受用轉變相關者，即能生殊勝果，如最後因聚。若某與某之自性相關，則彼能作彼，以無障礙故。

།གེགས་བྱེད་པ་ཡོད་ན་ནི་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་ངོ་། །དེ་ལ་འདིར་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་ཙམ་དུ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྡོད་པ་མེད་པ་གེགས་ཡོད་ པ་མ་ཡིན་ཏེ།སྡོད་པ་མེད་པའི་ཐ་མ་ནི། །སྡོད་པ་མེད་པ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་ངེས་པས་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བཅུད་ཀྱིས་ལེན་པར་བྱེད་པ་ཡང་བཅུད་ཀྱིས་ལེན་གྱི་སྨན་པ་བཅུད་ཀྱི་མཐུ་ གོམས་པར་གྱུར་པ་ན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་གཞན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཟངས་མ་ལ་སྩོགས་པ་དངུལ་ཆུ་ལ་སྩོགས་པའི་བཅུད་ཀྱི་ཤུགས་བརྟན་པར་བྱས་པའི་མཐུས་དོན་གྱི་རྣམ་པ་གཞན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཉེས་པ་མེད་ཅིང་སླར་མི་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཅན་ ཡིན་ཏེ།དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཞན་དུ་ན་ཟངས་མ་ལ་སྩོགས་པ་དངུལ་ཆུ་ལ་སྩོགས་པས་བསྒྱུར་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ནུས་པ་དེ་མཐོང་བས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གསལ་བ་ཁོ་ནར་རྟོགས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་གང་དུ་ཡང་ནུས་པ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ ཡང་།གསེར་འགྱུར་རྩི་ཡི་རྣམ་པ་མཆོག་ལྟ་བུར། །མི་གཙང་ལུས་འདི་བླངས་ནས་རྒྱལ་བའི་སྐུ། །རིན་ཆེན་རིན་ཐང་མེད་པར་བསྒྱུར་བས་ན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་རབ་བརྟན་ཟུང་། །བསོད་ནམས་ཀྱིས་ནི་ལུས་བདེ་ལ། །མཁས་པ་ཡིས་ནི་སེམས་བདེ་ན། །གཞན་ དོན་འཁོར་བར་གནས་ཀྱང་ནི།།སྙིང་རྗེ་ཅན་དག་ཇི་ལྟར་སྐྱོ། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཇི་ལྟར་བཅུད་ཀྱིས་ལེན་གྲུབ་པའི་སྐྱེས་བུ་ལ་ལ་ཞིག་སྨན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྦྱོར་བས་དེའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཐོབ་ཅིང་། དེ་ལ་མངོན་པར་ཤེས་ བ་ལྔ་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང་།འདི་ལྟར་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་གནས་པའི་ཡོན་ཏན་དག་ཀྱང་བྱེད་དོ།

以下是完整的中文直譯： 若有障礙則不可信賴。此中，殊勝轉變不待他緣，故僅與彼相關。彼亦無間斷之障礙，以最後無間斷不待他緣故。如是，由唯與彼相關之決定，說為自性因。 如服食甘露，甘露醫師習練甘露力后，即生殊勝之異體。如是，銅等以水銀等精華力堅固，能生異相，無過且不退轉。於此亦當如是了知。否則，銅等不能為水銀等所轉。 如是見彼功能，明確了知為有，否則于任何處皆無功能。如說： “如同殊勝點金藥， 取此不凈之身已， 轉成無價勝者身， 堅持菩提心亦爾。 福德令身安樂已， 智慧令心安樂時， 雖住輪迴利他事， 悲者何由生厭倦？” 複次，如有成就甘露之士，以殊勝藥物配製，獲得其功德之大，並生五神通，如是住于輪迴之際，亦作諸功德。

།དེ་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡུལ་ལ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལས་ཡང་དག་པར་བྱུང་བའི་བཅུད་ཀྱིས་ལེན་ནི་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་སྨོན་ལམ་གྱི་བྱ་བ་བྱས་ཤིང་གཞན་གྱི་དོན་ ལ་བརྩོན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བཅུད་ཀྱིས་ལེན་གྱིས་བསྒྱུར་བ་ཡོད་པར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འདོད།གཞན་ཡང་། འགྲོ་བ་དྲུག་དང་ཉོན་མོངས་བསལ་བས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཐོབ་མ་མཆིས་ལ། །ཉོན་མོངས་འཕྱོས་པས་རང་ལ་སྨན་པར་ བགྱིད་པའང་འཐོབ་པར་འགྱུར་མ་ལགས།།དེ་སླད་ཁྱོད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་བརྙེས་སླད་བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པ་མཛད་པ་ལ། །ཉོན་མོངས་ངེས་པར་མ་བསྲེགས་རན་གྱི་དུམ་བུ་བཞིན་དུ་སྤང་བར་མཛད། །ཁྱེད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་དྲན་དང་མཁྱེན་པས་གཟུང་བས་ཡོན་ཏན་སྣ་ཚོགས་འགྲུབ། །ཉོན་ མོངས་པ་དག་སྤང་བར་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་རྒྱུར་ཡང་ཉེ་བར་འགྱུར་ལགས་ཏེ།།འདི་ལྟར་དེ་ཡིས་ཁྱོད་བློ་ཤུལ་གོལ་ཡུལ་ཅན་དུ་ཡང་མ་བགྱིས་ལ། །འགྲོ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་པའང་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱི་ཞིང་དུ་མཛད། །གཞན་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྒོམ་པ་རབ་ཀྱི་ མཐར་ཐུག་པར་གནས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ལས་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ལས་ཡིན།དེ་ལས་གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ལས་ཡིན་པར་འདོད་ན་དེའི་ཚེ་བསྒོམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ནུས་པ་ལས་ངེས་པར་སྐྱེས་པ་ཅི་ལྟར་ན་རྣམ་པར་མི་ རྟོག་པ་ཉིད་ཡིན།རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ལས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བ་ཇི་ལྟར་ཡང་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་རྣམས་ལྡོག་པ་ལས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་དང་ ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ལྡོག་པ་ན་གང་ཞིག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་གྱུར་པ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ།དེ་ལས་ལོག་པའི་གཞན་ལ་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་ཚད་མས་གྲུབ་པ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡོད་པར་མངོན་སུམ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དབང་པོ་ དང་།སྣང་པ་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། ཡུལ་གྱི་ནུས་པ་ལས་ངེས་པར་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་བ་དང་། འཛིན་པ་དང་། འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེ་ལས་གོ་བཟློག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直譯： 如是，由受用殊勝境而正生之甘露，于輪迴之際作願行，精進利他功德資糧圓滿，為菩提心甘露所轉，為何不許？ 複次，未經除六道煩惱而得無上菩提，亦不由驅散煩惱而得自利。是故，為證菩提汝當精進堅固，不必焚燒煩惱，如棄斷枯木。汝以正念智慧攝持煩惱，成就種種功德，斷除煩惱亦成菩提之因。如是彼未令汝心入歧途，且令生於諸趣相續亦成功德之田。 複次，一切智智修習究竟住時，是從有分別或無分別？若許從無分別，則由修習分別力所必生，云何是無分別？從有分別生無分別智慧，實不應理。若謂由煩惱及隨煩惱習氣轉依而成無分別，此亦不然。以煩惱及隨煩惱習氣轉時，何者成無分別？除此之外無有量證，于彼亦無量所成立。亦無現量可證其有，以彼必從根、顯現、作意、境之功能所生故。亦無能說離所取、能取及取相之識，以彼與此相違故。

།རྗེས་སུ་དཔག་ པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཡང་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་འཛིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉི་ག་ལས་གྲོལ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བའམ། རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའི་རྟགས་ནི་ཉེ་བར་དམིགས་པར་མི་ འགྱུར་རོ།།མི་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་དེ་རྟོགས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དགག་པ་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཉམས་པ་ལས་ འབྲས་བུ་སྐྱེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ནི་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྐྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ཉམས་པ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་དུས་ལ་སྡོད་པ་ན་སྐད་ཅིག་མས་འཇིགས་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །བྱ་བ་མེད་ན་ནི་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་དང་འདྲ་བར་ སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ག་ལ་ཡིན།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ས་བོན་ཉམས་པར་གྱུར་པ་ལས། །མྱུ་གུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་མ་ཡིན། །སྐྱེ་བ་སྒྱུ་མ་སྐྱེ་འདྲ་བར། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཁྱེད་ཀྱིས་གསུངས། །སྐྱེ་དང་འབྱུང་དང་འཇིག་ཚོགས་དང་། །སེམས་ཅན་སྲོག་སྩོགས་སྟོན་མཛད་པ། །མགོན་པོ་ཁྱོད་ ཀྱིས་དེ་དྲང་དོན།།གསུངས་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དོན་གྱིས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང་། སྐྱེད་པ་པོ་མི་འཐད་པས་འདིས་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཅི་ལྟར་ཡང་ ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་དེ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པར་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།མི་དམིགས་པ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདིར་སྐབས་མ་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་སམ་ཚད་མ་གཞན་དག་ཀྱང་འདོད་པ་ཡིན་ན་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིན་པར་ངེས་ སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ག་ལ་ཡོད།དེ་ཡང་། དངོས་རྣམས་རང་ལས་མི་སྐྱེ་ཞིང་། །གཞན་དང་གཉིས་ཀ་ལས་ཀྱང་མིན། །ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཡོང་མེད་མིན། །གང་ཞིག་གང་ལས་དེ་ལྟར་འབྱུང་། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直譯： 比量亦不能證，因彼須先取因相二者之關係故。若無離所取能取二者之識，則不生起，所謂果相或自性相之因亦不可得。不可得因亦不能證知彼，以彼唯是遮境故。 其中，首先果相因不成立，以不應有因果事相故。以壞因不生果，彼以無故非能生故。從未壞亦不生，若住于趣入生時，應無剎那壞失故。若無作用，如虛空花，豈能生？是故： 種子若已壞，不能生芽苗， 如幻化而生，此等汝所說。 生起與出現，蘊聚及有情， 命等汝所示，怙主說此是， 權說世俗諦。 是故，所生及能生不應理，由此非有因果。自性因以自性隱蔽故亦不存在，且未成立唯此相隨故。不可得因是正所立故，此非其處。若許有餘因相或量，云何說定是無分別智？如說： 諸法不從自生，亦非從他生， 非二非有無，何者從何起？

།དེས་ན་དོན་དམ་པར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་མི་འཐད་པ་ཡིན་ན་རྣམ་ པར་མི་རྟོག་པ་ཅན་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར།ནམ་མཁའི་པདྨ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ལ་ཡང་དཔྱོད་པ་འདི་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུའི་དོན་ལ་དགོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས། ནམ་མཁའི་པདྨ་ དང་འདྲ་ལ་དེ་ཁས་བླངས་ན་ཡང་དགོས་པ་ཅི་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་དེ་ནི་ཅི་ཡང་བསྒྲུབ་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ལ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མི་བྱེད་པ་ཡང་དེར་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པར་མ་བཤད་དོ། །དེ་བས་ན་ཡེ་ཤེས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་ལས་ བྱུང་བ།གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བས་འཇུག་པ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་སོ། །གང་གིས་ན་ཁམས་གསུམ་པ་རྣམས་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་བརྟགས་པའོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས།འཕགས་པས་འཁྲུལ་པ་མི་གཟིགས་ཏེ། །ཡང་དག་པ་ཡང་སྐབས་དེར་མིན། །འཁྲུལ་པ་ཉིད་འགྱུར་ཡང་དག་པར། །གང་ཕྱིར་སྐབས་དེར་ཡང་དག་ན། །ནོར་པ་ཡང་དག་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ནོར་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་ཀྱང་། ། གལ་ཏེ་མཚན་མ་སྐྱེར་ཟིན་ན། །དེ་ཉིད་དེ་ཡི་ནོར་པ་སྟེ། །རབ་རིབ་ཡོངས་སུ་མ་དག་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་དངོས་པོར་སྒྲོ་བཏགས་པ་འབའ་ཞིག་ལྡོག་པ་ན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དངོས་པོའི་དོན་བསྒོམ་པའི་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བས་འབྲས་བུ་ཁྱད པར་ཅན་ཉིད་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ།བར་དང་བཅས་པ་དང་བར་གྱི་ངོ་བོ་མེད་པར་རང་བཞིན་གཅིག་པ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པ་ལ་གོམས་པའི་ཁྱད་པར་ཉིད་བརྟེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྣམ་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང་འདྲ་ལ། དེ་དང་རིགས་མཐུན་པའི་རྒྱུན་དུ་འཇུག་པ་གཟུང་བ་ དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་དབྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་རང་གི་ངོ་བོ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ཆོས་ཅན་རང་གི་སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་དངོས་པོའི་དོན་མ་ལུས་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ ཟིན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས། ཐེག་ཆེན་པ་ཡི་ཐེག་པ་ངའི། །ཡི་གེ་མེད་ཅིང་སྒྲ་ཡང་མེད། །བསམ་གཏན་མ་ཡིན་རྣམ་ཐར་མིན། །སྣང་མེད་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直譯： 因此，若勝義中彼識不應理，如何成為無分別？虛空蓮花等非是有分別或無分別，于彼亦不作此觀察，以于士夫義無所需故。如虛空蓮花，縱許彼亦無任何必要。 以彼無自性故，不應成立任何，亦未說不作所立即是彼中之成立。是故，此等一切智皆從緣起而生，以所取能取相之自性分別而轉時，當知是有分別。如說三界諸法皆由所取能取識之緣而假立。 是故《楞伽經》云： 聖者不見迷亂，彼處亦非真實， 迷亂即成真實，若彼處真實時， 錯謬成真實性，縱然斷諸錯謬， 若復生相時，即是彼迷亂， 如同未凈翳。 於此，唯遣倒執實有時，以修特殊實義至究竟故，當生殊勝果。以依有間隔與無間隔自性一味樂等修習差別故，如彼相正智，與彼類同相續趣入，具所取能取相正智差別，自性相續不斷法性，于自心得自在，雖有分別，然以智慧方便攝持，能盡斷一切如實住之事物自性故。 是故《楞伽經》又云： 我大乘之乘，無文字無聲， 非禪定解脫，非無相行境。

།འོན་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་ཐེག་པ་སྟེ། །ཏིང་ངེ་ འཛིན་ལ་དབང་བྱེད་པ།།ཡིད་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་བདག་ཉིད་མཆོག་།དབང་གི་མེ་ཏོག་རྣམས་ཀྱིས་བརྒྱན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ལས་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པར་བཤད་དོ། །འོན་ཀྱང་མིང་དང་རིགས་ལ་སོགས་པས་བརྟགས་པའི་དོན་གྱིས་རྗེས་ སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དང་མཐུན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་མི་གསལ་བ་དང་མངོན་པར་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ།སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་པའི་ཚད་མ་བརྟག་པར་གང་དེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དབྱེ་བས་ཀུན་དུ་བསྐྱེད་པ་གསལ་ བར་སྣང་སྟེ།འདི་ལྟར་མིང་དང་རིགས་ལ་སོགས་པར་བརྟགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་གསལ་བར་སྣང་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྟོག་པའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བ་ཡིན་ལ། དེ་བས་ན་མིང་དང་རིགས་ལ་སོགས་པར་བརྟགས་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱིས་མི་ གསལ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏེ།གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་དབྱེ་བ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཁྱད་པར་ནི་དེ་དག་རིགས་མཐུན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་དེ། དེ་གོམས་པར་གྱུར་པ་གསལ་བར་སྣང་བ་ཉིད་ལ་གནོད་པར་ བྱེད་པ་མེད་ཅིང་།སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡང་ཡོད་དེ་གོམས་པར་གྱུར་པ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདོད་པ་དང་། མྱ་ངན་དང་། འཇིགས་པ་དང་། སྨྱོ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་སྔར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཡང་དག་པར་ རིག་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བཞིན་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་པར་གྱུར་པ་ན་ཐམས་ཅད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ཉིད་དུ་འདོད་ན།དེ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་རྟོག་པའི་དྲ་བས་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་རྣམ་པ་མ་ལུས་པས་སྟོང་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཙམ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ན་ཤེས་བྱ་མ་ལུས་པ་ ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཉིད་ཡིན།སྣང་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཉིད་ཡོད། འདི་ནི་རིགས་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཆ་ཤས་མེད་པའི་རང་བཞིན་གཅིག་ལ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང་། རྟོགས་པ་པོ་དང་། རྟོགས་པའི་དབྱེ་བས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直譯： 然而大乘之乘，於三昧得自在， 意身最勝體，以諸灌頂花莊嚴。 因此說從因之差別了知果之差別。然而，以名與類等所假立義隨順及違背相應之分別有知，具不明顯及顯現。如法稱論師于《世間量論》中亦云：“彼由所取能取分別普遍生起明顯顯現。如是，離名類等假立之知即成明顯顯現。以所取能取分別差別而分，故依名類等假立，論師說為不明顯，非依所取能取正智差別。” 是故，從領受境相所生之差別，于彼等同類無有執著。彼習氣明顯顯現無有障礙，且有成立，以習氣等持為相，如欲、憂、懼、狂等，如前所說。 若謂所取能取正智相現前之究竟智慧，許為通達一切，然非如是，以由分別網所成故。若謂離一切相之正智，云何能斷盡所知？無相智慧云何能斷盡？此與理相違，以無分一味自性中，不應有所證、能證、證知之三自性差別故。

།འོན་ ཏེ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་བྱིན་པ་ན་དེའི་རང་བཞིན་ནི་འདི་ཉིད་ཡིན་པས་ཐམས་ཅད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ཡིན་ན་རང་བཞིན་དེ་ནི་བདག་ཅག་གི་ཕྱོགས་དང་འདྲ་སྟེ།དེ་ལྟར་གཟུང་བ་དང་། འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་དབྱེ་བ་ཡོད་པས་ཡང་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་ན་དེ་འདི་ལྟར་ ཁྱད་པར་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྐྱེལ།གང་དངོས་པོའི་རིགས་མ་ལུས་པ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ཉིད་དུ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ཡིན་ན། དེའི་ནུས་མཐུ་འདི་བྱ་རོག་རྣམས་ཀྱིས་ཟོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རྟོག་པའི་ཚོགས་མ་ལུས་པས་སྟོང་པ་དེ་ཡོད་དོ་ཞེས་གནས་གདབ་པར་གྱིས་ཤིག་།རྣམ་པར་རྟོག་པ་ དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་གོམས་པ་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པ་ན་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ།།དེ་ཡང་འདི་ལྟར་གང་དང་གང་བསྒོམས་པ་དེ་དང་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པའི་ རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་གྱུར་པ་ན་དེ་གོམས་པ་ཀློང་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ།འདི་ལྟར་གཙང་སྦྲ་ཅན་དག་བརྟུལ་ཞུགས་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་བ་གཙང་སྨེ་མེད་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་བཞིན་པ་ན་ཁམས་གསུམ་དེའི་ལོངས་སྤྱོད་དུ་འགྱུར་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་ཀྱིས་ན་མཉམ་ སྦྱོར་གྱི་རྒྱུད་ལས།རྣལ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་བཅོམ་ལྡན་འདས། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །དེ་ཡི་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་གང་། །ཁམས་གསུམ་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་ལྷ་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས། འབྱུང་བ་བཞི་གང་ཡིན་པ་དང་། །འགྲོ་ བར་གཏོགས་པ་གང་ཡང་རུང་།།རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་སེམས་དག་པའི། །ཐམས་ཅད་ལོངས་སྤྱོད་ཡིན་པར་བཤད། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་མཉམ་བཞག་ལ། །དེ་ཉིད་ཆེན་པོ་ཟློས་བྱེད་ཅིང་། །ཚིག་རེར་ཐམས་ཅད་བདག་ཡིན་པར། །དེ་ཉིད་སྦྱོར་བས་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ ཏེ།དེ་ལྟར་དེ་དག་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པའི་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་ཙམ་དང་། འབྲེལ་པ་གོམས་པར་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་དེ་གང་དང་གང་དུ་འབྱུང་བ་དེ་དང་དེར་གོམས་པར་གྱུར་པ་ཐོབ་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་བསྒོམས་པ་ན་དེར་ཁམས་གསུམ་པའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་ དངོས་པོ་རྣམས་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་དུ་གནས་སོ།

以下是完整的中文直譯： 若至最極究竟時，其自性即是此故通達一切，則此自性與我方相同。如是由有所取能取諸相正解差別，復至最極究竟時，此如是成為差別體性。若通達諸事物種類如實安住，其威力非為諸烏所食。 複次，當安立彼離一切分別聚為空。具分別之智於一切有情相續中存在，以現量等量所成就，當獲得修習力正等習氣時，即成通達一切。 複次如是，所修何者，至彼修習最極究竟時，即成習氣圓滿。如是清凈行者大苦行等成無垢染，如是修習時三界成其受用，此乃自性因相。 故《等瑜伽續》云： “一切瑜伽薄伽梵，金剛勇識如來尊， 彼之所有諸受用，即是一切三界中。” 又《諸天集會續》云： “四大種及諸，所有眾生類， 瑜伽師凈心，說皆成受用。 安住大手印，誦彼大真實， 每句皆我性，應以真實修。” 如是，彼等修習至最極究竟及習氣相應之自性，於何處生起，即于彼處獲得習氣。若修一切相，則三界所攝諸事物安住于成辦樂及悅意等。

།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཉམ་སྦྱོར་གྱི་རྒྱུད་ལས། དབང་པོ་གང་དང་གང་ལམ་གྱུར། །དེ་དང་དེ་ཡི་ངོ་བོར་བྱ། །མཉམ་པར་མ་བཞག་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་མཉམ་སྦྱོར་ཞིང་། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་རྒྱུད་ལས། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མདོར་བསྡུ་ན། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་རུ་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས། གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་དངོས་པོ་རྣམས། །ལྷ་ཉིད་དུ་ནི་རབ་ཏུ་བརྟག་།ཅེས་གསུངས་པ ཡིན་ནོ།།དེ་བས་ན་དེ་རྣམས་ཀྱང་དེར་བསྒོམ་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པས་དེ་གོམས་པར་འགྱུར་གྱི་དེ་རྣམས་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་ལས་ངེས་པར་སྐྱེས་པ། ཁྱད་པར་གྱི་རང་བཞིན་ལ་བརྟེན་ པ།ཡོན་ཏན་མ་ལུས་པ་ཡི་གནས། །དངོས་གྲུབ་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་སྩོལ། །དེ་ཡང་སྣ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་བྱེད། །འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་བཞུགས་པའི་རྒྱུ། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་མཛད་ཡིན། །འབད་པས་ང་རྒྱལ་སྤངས་ནས་ནི། །དེ་ནི་འབད་དེ་ཤེས་པར་བྱ། །འདི་ཤེས་གྱུར་ན་ཤེས་བྱ་ ཡི།།དེ་ཉིད་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པར་འགྱུར། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སློབ་དཔོན་ཞི་བ་འཚོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།

以下是完整的中文直譯： 因此，《等瑜伽續》云： “諸根成何道，即成彼體性， 不住等持中，一切佛等合。” 又《攝諸分別續》云： “諸佛若略攝，說為五欲境。” 又《吉祥密集續》云： “色聲等諸法，應當觀為尊。” 是故，彼等以修習至最極究竟而成習氣，非成非境界。因此，具分別智慧亦從修習力必定生起，依止殊勝自性。 一切功德之所依， 能賜一切悉地果， 復能成辦種種事， 住世輪迴作因緣， 利益一切諸有情， 精進斷除我慢已， 應當精進而了知。 若能了知此義時， 即能通達諸所知， 一切真實之體性。 阿阇黎寂護所造《真實成就論》圓滿。

། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་དཱི་པཾ་ཀ་ར་ཤྲཱི་ཛྙཱ་ན་དང་། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་བསྒྱུར་ ་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ།

以下是完整的中文直譯： 印度堪布燃燈吉祥智（དཱི་པཾ་ཀ་ར་ཤྲཱི་ཛྙཱ་ན，दीपंकरश्रीज्ञान，Dīpaṃkara Śrījñāna）與大譯師比丘仁欽桑波譯校潤定。