d4214關係觀察論法稱 智藏 南喀 拉布覺希瓦 定增桑波c3.5s

CLOSE WINDOW

D4214 Wylie #། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། སཾ་བནྡྷ་པ་རཱིཀྵ་པྲ་ཀ་ར་ཎ། བོད་སྐད་དུ། འབྲེལ་པ་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གཞན་དབང་ཁོ་ནར་འབྲེལ་པ་ནི། །གྲུབ་ན་གཞན་དབང་ཅི་ཞིག་ཡོད། །དེ་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །འབྲེལ་པ ཡང་དག་ཉིད་དུ་མེད།། ངོ་བོ་འདྲེས་པ་འབྲེལ་ཡིན་དུ། །གཉིས་ཉིད་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ། །འབྲེལ་པ་ཡང་དག་ཉིད་དུ་མེད། །གཞན་ལྟོས་པ་ནི་འབྲེལ་པར་ཡང་། །མེད་ན་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་ལྟོས་། །ཡོད་ནའང་ཀུན་ལ་རག་མ་ལས། །དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་ལྟོས་པ་ཡིན། །གཉིས་ ནི་འབྲེལ་པ་གཅིག་པུ་ཡིས།།ཅི་སྟེ་འབྲེལ་ན་དེ་དང་གཉིས། །འབྲེལ་པ་གང་ཡིན་ཐུག་པ་མེད། །དེ་བཞིན་འབྲེལ་མེད་ཤེས་པར་བྱ། །དངོས་པོ་དེ་གཉིས་དེ་ལས་གཞན། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་གནས། །དེ་བས་རང་དངོས་མ་འདྲེས་ལ། །དེ་དག་རྟོགས་པས་འདྲེས་པར་བྱེད། ། དངོས་པོ་ཐ་དད་རྟོགས་བྱའི་ཕྱིར། །དེ་ཡི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡིས། །བྱ་དང་བྱེད་པ་པོ་ཡི་ཚིག་།སྨྲ་བ་པོ་དག་འགོད་པར་བྱེད། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་ཡང་། །དེ་གཉིས་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པས། །གཉིས་ལ་གནས་པ་ཇི་ལྟར་གྲུབ། །གཉིས་ལ་མི་གནས་ཇི་ལྟར་འབྲེལ། །རིམ ལས་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་གནས།།གཞན་ལ་རེ་བ་མེད་པ་ཡིན། །དེ་མེད་པར་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །གཅིག་ལ་གནས་པ་འབྲེལ་པ་མེད། །གཞན་དུ་འདི་ནི་འདུག་པ་ན་། །ཅི་སྟེ་དེ་ནི་གཅིག་ལ་ལྟོས། །ལྟོས་པ་ཕན་པ་བྱེད་པར་འགྱུར། །མེད་ན་ཇི་ལྟར་ཕན་པར་བྱེད། །ཅི་སྟེ་དོན་གཅིག་ འབྲེལ་པའི་ཕྱིར།།དེ་གཉིས་རྒྱུ་འབྲས་ཉིད་ཡིན་ན། །གཉིས་ཉིད་ལ་སོགས་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར། །གཡས་གཡོན་རྭ་ཡང་དེ་ཉིད་འཐོབ། །འགའ་ཞིག་གཉིས་གནས་འབྲེལ་པ་ཡིན། །དེ་མཚན་དེ་ལས་གཞན་དུ་མིན། །ཡོད་དང་མེད་པའི་བྱེ་བྲག་ཅན། །སྦྱོར་བ་ཅི་སྟེ་རྒྱུ་འབྲས་ ན།།སྦྱོར་བའི་བྱེ་བྲག་ཅན་དེ་ཉིད། །འདིར་ནི་རྒྱུ་འབྲས་ཅི་ཕྱིར་མིན། །ཐ་དད་ཅེས་བྱའི་སྒྲ་འདི་ནི། །སྨྲ་བྱེད་ལ་བརྟེན་མ་ཡིན་ནམ། །གང་ཞིག་མཐོང་ན་མ་མཐོང་མཐོང་། །དེ་མ་མཐོང་ན་མ་མཐོང་བ། །འབྲས་བུ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ནི། །སྟོན་པའི་སྐྱེ་བོ་མེད་པར་ཤེས། །མཐོང་དང་མ་མཐོང་ མ་གཏོགས་པར།།འབྲས་བུའི་བློ་ནི་མི་སྲིད་ཕྱིར། །འདི་ལ་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་སྒྲ། །ཐ་སྙད་སླ་བའི་ཕྱིར་བཀོད་དོ།

我來為您翻譯這段藏文： 梵文題目： Sambandha-parīkṣā-prakaraṇa 漢譯題目： 關係考察論 敬禮文殊童子！ 若關係僅依他存在， 何處有此所依他？ 是故一切諸事物， 實際上無有關係。 若謂本性相混合， 即為關係二性時， 云何能成此關係？ 故異體性無實系。 若無觀待為關係， 彼又如何能觀待？ 若有則待一切法， 事物何能有所待？ 若二者以一關係， 相系屬時彼二者， 與關係復待何系？ 無窮過患應了知。 彼二事物及余法， 一切皆住自體性， 故自性中無相混， 唯由認知成混合。 為令了知諸異法， 隨順彼等之差別， 能詮所詮諸言語， 說者安立作如是。 因果之間的關係， 二者不能同時住， 云何成立住二中？ 不住二中何相系？ 次第住於一事中， 不待他者而安住， 無彼亦能獨存故， 住一之中無關係。 若謂此住於他時， 何故唯待於一法？ 觀待能作有益事， 無有云何作利益？ 若謂義一有關係， 彼二即成因果性， 二性等亦有系故， 左右牛角應同爾。 若謂住二為關係， 離彼相應無他性， 有無差別諸相應， 何故唯是因果性？ 彼等相應差別性， 於此何非因果性？ “差別”之聲此言說， 豈不依于能詮耶？ 見此不見則見彼， 不見彼時不見此， 是為果性此道理， 無人能示知應爾。 除去所見未見外， 果之認知不可得， 是故果等諸名言， 為易共許而安立。 這是一篇探討關係本質的哲學論文，主要論述了關係的依他起性、混合性、觀待性等問題，以及因果關係的特性。譯文儘量保持了原文的偈頌體格式和對仗特點。

།དེ་ཡོད་ཡོད་ཕྱིར་དེ་འབྲས་རྟོགས། །གང་ཡང་རྗེས་སུ་སྨྲ་བ་ཡི། །བརྡ་ཡི་ཡུལ་དུ་དེ་བརྗོད་དེ། །ལྐོག་ཤལ་ལ་སོགས་གླང་རྟོགས་བཞིན། །ཡོད་འགྱུར་ ཡོད་ན་དེ་ཡོད་ཅིང་།།ཡོད་པ་ཉིད་ནའང་ཡོད་འགྱུར་བ། །ངོན་སུམ་མི་དམིགས་པ་དག་ལས། །རྒྱུ་འབྲས་ཁོ་ནར་རབ་ཏུ་གྲུབ། །རེ་ཞིག་དེ་ཙམ་ཡང་དག་དོན། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་སྤྱོད་ཡུལ་རྣམས། །རྣམ་པར་རྟོག་པས་སྟོན་པ་ནི། །དོན་ལོག་པ་ཡི་དོན་བཞིན་སྟོན། ། ཐ་དད་ཡིན་ན་ཅི་ཞིག་འབྲེལ། །ཐ་དད་མིན་ན་རྒྱུ་འབྲས་གང་། །གཞན་ཞིག་ཡོད་ན་མ་འབྲེལ་གཉིས། །དེ་གཉིས་འབྲེལ་པ་ཇི་ལྟར་བྱེད། །སྦྱོར་དང་འདུ་བ་ལ་སོགས་པ། །ཐམས་ཅད་དེས་ཀྱང་དཔྱད་པ་ཡིན། །ཕན་ཚུན་ཕན་པ་མི་བྱེད་ཕྱིར། །དེ་འདྲ་བ་ལ་འབྲེལ་པ་མེད། ། འདུ་བ་ཅན་ནི་འགའ་ཞིག་གིས། །འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ན་ཡང་། །དེ་ཚེ་འདུ་བ་ཅན་འདི་མེད། །ཤིན་ཏུ་ཐལ་ཕྱིར་དེ་གཉིས་མིན། །དེ་གཉིས་དང་ནི་འདུ་བ་དང་། །གཞན་ཡང་ཕན་པ་མི་བྱེད་པར། །ཅི་སྟེ་འབྲེལ་ན་མཐའ་དག་ཀྱང་། །ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། ། ལ་སོགས་སྦྱོར་བ་ཅན་གྲུབ་ཕྱིར། །སྦྱོར་བ་སྐྱེད་ཀྱང་དེས་དེ་གཉིས། །སྦྱོར་བ་ཅན་དུ་མི་འདོད་དེ། །གནས་པར་བྱེད་པའང་རབ་ཏུ་བརྗོད། །སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཡི་གནས། །རུང་བའི་དངོས་པོ་དེ་འགྱུར་ན། །རུང་བའི་དངོས་པོ་རྟག་ན་ནི། །དེ་དང་བྲལ་བར་འགལ་ཕྱིར་རོ། །དེ བས་བྲལ་དང་ལྡན་པ་དང་།།འགྲོ་སོགས་རུང་བ་བརྗོད་པ་ན། །ངོ་བོ་འདི་ལ་ངེས་པར་བརྗོད། །འགྲོ་སོགས་གཞན་རྟགས་ཅི་ཞིག་བྱ། །དེ་དག་རྣམས་ལ་ཡོད་ན་ཡང་། །འདིའི་ཞེས་འབྲེལ་པ་མི་འགྲུབ་ཕྱིར། །སྐད་ཅིག་སོ་སོར་སྐྱེ་བ་ཡི། །དངོས་པོ་ཐ་དད་འདི་ཡིན་རིགས། ། འབྲེལ་པ་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། སློབ་དཔོན་མཁས་པ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།

由其存在故知果， 隨順言說之對境， 以彼表示此義時， 如見垂胡知是牛。 若有則有彼存在， 正當存在時生起， 由現量與不得知， 唯因果性得成立。 暫且如是真實義， 因果二者行境中， 分別心識所顯示， 如同顯示顛倒義。 若是差別何相系？ 若無差別何因果？ 若有他者不相系， 彼二云何成關係？ 結合、和合等諸法， 一切皆應如是察， 互不能作利益故， 如是之中無關係。 若謂和合諸法中， 有能生起諸果者， 爾時和合體性無， 過失太過非彼二。 彼二以及和合等， 若謂不作利益時， 亦有關係則一切， 互相皆成有關係。 由成相應等事故， 雖生相應然彼二， 不許成為相應者， 安住作用亦宣說。 相應等事之安住， 若成堪能之事物， 堪能事物若常有， 不應遠離有相違。 是故遠離與具足， 行走等事堪能時， 於此體性定宣說， 行等他相有何用？ 縱使彼等皆存在， “此者”關係不成故， 剎那剎那而生起， 事物差別應正理。 《關係考察論》，由大智者法稱論師造，圓滿。 這是對前文的延續，繼續探討了因果關係的認知方式、關係的本質特徵，以及和合、相應等概念的分析。譯文保持了原文的偈頌體形式和對仗特點，同時力求準確傳達原文的邏輯論證。

། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཛྙཱ་ན་གརྦྷ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་བནྡེ་ནམ་མཁས་བསྒྱུར་། །སླད་ཀྱི་པཎྜི་ཏ་རབ་འབྱོར་ཞི་བ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན ་བཟང་པོས་བཅོས་ཤིང་གཏན་ལ་ཕབ་པ་།

我來翻譯這段藏文： 由印度堪布智藏（Jñānagarbha）與譯師班智達南喀（Namkha）翻譯。後由班智達饒迥希瓦（Rabjor Zhiwa）與譯師定慧賢（Tingdzin Zangpo）校訂並確定。 註：這是一段譯跋，說明了此論的翻譯者和校訂者資訊。其中人名包含了藏文名和對應的梵文名。