d4220量釋論釋釋迦慧 瑪·格瓦洛卓 g2.0f｜d4220量釋論釋釋迦慧 瑪·格瓦洛卓 g2.0f（續14）

།དེ་བས་ན་རྒྱུའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་བཏགས་ནས། རྒྱུའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །སྐད་ཅིག་མ་ཐ་མ་ལ་ཡང་གགས་བྱེད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ལ་ངེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་དཔེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བས་སྟོང་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ། དེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚོགས་པ་ཐ་མ་ལའོ། །དེ ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུའི་གྱུར་པའི་སྲིད་གཅིག་པ་ཐ་མ་ལའོ།།འགྱུར་བ་བསྐྱེད་ན་སྐད་ཅིག་མ་དེའི་གཅིག་པ་ཉིད་ཉམས་པའི་ཕྱིར་སྔ་མ་འཕོས་པའི་ཕྱིར་དང་། གཉིས་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དེའི་ཐ་མར་མི་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྟེ་ཉེས་པ་དེར་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པས་སྐད་ཅིག་ མ་དེའི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཕོ་སར་མི་འདོད་པ་དེའི་ཚེ།དེའི་བདག་ཉིད་ལ་སྟེ། སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ལས་སྐད་ཅིག་མ་ཐ་མས་བསྡུས་པའི་རྒྱུ་འཕོ་བ་མེད་པ་ནི་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ལ་སྟེ། འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ལ་གགས་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མི་མཐུན་པ་མི་བྱེད་པ་ནི་གགས་ བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཞིང་གནོད་པ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ནས་ཀྱི་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུ་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པ་གང་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ས་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པ་རྐྱེན་དག་ནི་འགའ་ཞིག་ཏུ་ནས་ཀྱི་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་དེ་ལ་ཡང་ཉེ་ བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་དག་ལྟོས་པ་མེད་དུ་ཟིན་ན་ཡང་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་བས་ན་དེའི་གནས་སྐབས་ཅན་ནི་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཀྱི་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ སཱ་ལུའི་ས་བོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་སྟེ།སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དག་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེའི་རང་བཞིན་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ལ་ལྟོས་པའོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལ་གཏན་ཚིགས་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་མ་ ཡིན་ནོ།།འོན་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་གྱི་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་པ་དང་དག་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། འགའ་ཞིག་བྱས་པའམ་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །འཇིག་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ ཡིན་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེར་འཇིག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།

因此，因為是因的因本身，所以通過假設，它被視為因的名稱，應當這樣理解。如果說，即使對於最後的剎那，也存在阻礙者，因此，它不是必然產生果的，所以，例子是空的，那麼，提到了「在那裡」等詞語，即，「在那裡」指的是最後的**。所謂「在那裡」，指的是成為因的最後一個**。如果產生變化，那麼，因為那個剎那的本身消失，並且以前的已經轉移，並且產生了所謂的「變成第二個」，因此，它不會變成那個的最後。如果說，爲了避免那個過失，即，因為那個剎那的產生自性，所以，當不希望轉移到其他地方時，那麼，對於它的自性，即，從產生的自性，最後的剎那所包含的因沒有轉移，即，爲了產生它，爲了產生果，不產生不一致的阻礙因，即，不是阻礙者，也不是損害者。對於大麥的種子等，產生稻米的芽，不依賴於其他。為什麼呢？因為產生它的地和水等條件，在某些情況下，也接近於大麥的種子等。如果說，即使它們不依賴於其他，也不會產生稻米的芽，因此，它的狀態是不確定的，那麼，提到了「成立宗派說如何」，意思是，它僅僅是依賴於其他。所謂「對於那些」，對於大麥的種子等，產生稻米的種子，即，不具有產生稻米的芽的自性，與此相連。所謂「依賴於它的自性」，指的是依賴於產生稻米的芽的自性。因此，因為因不進入那個，所以不是不確定的。然而，如果說是那樣，那麼，提到了「對於其他」，即，在考慮依賴於特殊性的因的情況下，說了「即使對於某些所作的或存在的」，與「對於那個也是」相連。凡是壞滅的自性，它本身不是存在的，意思是，它在每個剎那都在壞滅。 這段文字繼續深入探討了邏輯證明中因果關係、依賴、阻礙、自性、時間、必要條件、充分條件以及邏輯謬誤的概念。從現代邏輯學的角度來看，我們可以對其中的一些觀點進行如下評析： 自性： 文中討論了自性的概念，並指出事物的自性是其根本屬性，例如，產生稻米的芽的自性。這與現代邏輯學中對本質的理解一致。在現代邏輯中，我們認為本質是指事物所具有的根本屬性，這些屬性決定了事物是什麼。 時間： 文中討論了時間的概念，並指出事物可能依賴於特定的時間，例如，剎那。這與現代邏輯學中對時間邏輯的理解一致。在現代邏輯中，我們使用時間運算元來表達時間關係。 必要條件與充分條件： 文中隱含了必要條件和充分條件的概念，例如，產生稻米的芽的自性是產生稻米的芽的必要條件，而所有因的**是果產生的充分條件。這與現代邏輯學中對必要條件和充分條件的理解一致。在現代邏輯中，我們認為如果A是B的必要條件，那麼B為真，A必須為真；如果A是B的充分條件，那麼A為真，B也必須為真。 總的來說，這段古代印度邏輯學文獻探討了邏輯證明的結構、因果關係、依賴、阻礙、自性、時間、必要條件、充分條件、邏輯謬誤以及邏輯證明。雖然其表達方式和推理方法與現代邏輯學有所不同，但其中蘊含的一些基本概念和原則，例如對因果關係、關係、否定條件、本質、時間、必要條件、充分條件、邏輯謬誤以及邏輯證明的認識，仍然是現代邏輯學的重要組成部分。現代邏輯學在古代邏輯學的基礎上，發展出了更加精確和強大的工具，可以更好地分析和解決邏輯問題，並且更加註重形式化和符號化，使得邏輯推理更加嚴謹和可靠。此外，現代邏輯學也更加關注語言的語義和語用，探討語言如何表達意義，以及如何在不同的語境中使用。

།དེ་བས་ན་དེའི་རང་བཞིན་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། འཇིག་པའི་རང་བཞིན་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཇིག་པ་དག་མ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་འདི་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །སཱ་ལུའི་ས་བོན་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་དེ།སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་ནས་ཀྱི་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་བསྡུའོ། །རང་བཞིན་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་པར་འདོད་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཏེ། འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །རང་གི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནས་ཀྱི་ས་བོན་ལ་སོགས་ པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སཱ་ལུའི་ས་བོན་དེའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ།གང་གི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་དེའི་རང་བཞིན་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི། སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པར་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།རང་གི་ངོ་བོ་སྟེ་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བས་མངོན་སུམ་གྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ་རང་བཞིན་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །དོན་རྣམས་ལ་ནི་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ལའོ།།གློ་བུར་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་མེད་པར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ལྟོས་པ་མེད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ནི་ཡུལ་འགའ་ཞིག་ཁོ་ན་ལ་ཡིན་གྱི་ཐམས་ཅད་ལ་མ་ཡིན་ཞིང་། དུས་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡིན་གྱི་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་ཚེ་མ་ཡིན་ལ།ནས་ཀྱི་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་རྫས་འགའ་ཞིག་ལ་ཡིན་གྱི་ཐམས་ཅད་ལ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུ། གང་འདི་ཡུལ་དང་དུས་དང་རྫས་ངེས་པ་དེ་ལ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་པ་ཡང་དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཡོད་པ་ནི་རྒྱུ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་སོ། །དེ་ཙམ་ནི་རྒྱུ་ དང་ལྡན་པ་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་པའི་རྒྱུ་ནི་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ།།ཇི་ལྟར་སཱ་ལུའི་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་དག་རྒྱུ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་ངེས་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་འདི་ལ་ཡང་བྱས་པའམ་ཡོད་པ་དག་གི་ངེས་པའི་རྒྱུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཏེ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་བྱས་ པའམ་ཡོད་པ་འགའ་ཞིག་འདི་ནི་འཇིག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་འབྱུང་བ་དག་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ལ།འདིར་འགའ་ཞིག་ངེས་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།

因此，因為依賴於它的自性，即，因為依賴於壞滅的自性，所以不是壞滅的。通過這個，對於「因為不依賴於其他」的因，說了不成立。通過「稻米的種子」等來回答，即，通過「等」的語氣，包括了大麥的種子等。那個自性，即，想要顯示的，是另一個，即，是產生果和不產生果的自性。因為是自己的因，所以，凡是大麥的種子等，不是稻米的種子的因，意思是，它不會變成那個的因。如果說，它不會變成那個的自性，即，因為產生稻米的芽的自性，在產生和不產生之間沒有差別，所以，這是因的區分，那麼，提到了「它的能力」等詞語，即，通過它自己的本質，即，通過自性的區分，它是現量理解的。爲了顯示，它也是通過比量確定的，提到了「自性」等詞語，即，所謂「確定自性」，指的是區分的自性本身。所謂「對於意義」，指的是對於事物。所謂「突然」，指的是沒有因。如果說，為什麼不合理呢？提到了「不依賴於其他」等詞語，即，不依賴於因，僅僅是在某些地方，而不是在所有地方，在某些時候，而不是在所有時候，對於某些物質，例如，大麥的種子等，而不是對於所有物質，像這樣，凡是確定了地方、時間和物質的，都是不合適的。確定也是因為依賴於地方等而存在，因此，理解為具有因。僅僅是具有因的名稱的因，自性的因是因的特殊性。如同稻米的種子等，因為因不同，所以自性是確定的，像這樣，對於此，也應當說出所作的或存在的確定因。因為，爲了確定因，某些所作的或存在的，會變成壞滅的自性，而不是其他的，並且，在這裡，某些確定的自性是不存在的。 這段文字繼續深入探討了邏輯證明中自性、因果關係、依賴、必要條件、充分條件、邏輯謬誤、現量和比量等概念。從現代邏輯學的角度來看，我們可以對其中的一些觀點進行如下評析： 自性： 文中討論了自性的概念，並指出事物的自性是其根本屬性，例如，產生果和不產生果的自性。這與現代邏輯學中對本質的理解一致。在現代邏輯中，我們認為本質是指事物所具有的根本屬性，這些屬性決定了事物是什麼。 因果關係： 文中討論了因果關係，並指出因果關係不是絕對的，可能受到其他因素的影響。這與現代邏輯學中對因果關係的理解一致。在現代邏輯中，我們認為因果關係是指事物之間的一種聯繫，其中一個事物（因）會導致另一個事物（果）的發生，但這種關係不是絕對的，可能受到其他因素的影響。 依賴： 文中討論了依賴的概念，並指出事物可能依賴於其他事物、時間和地點。這與現代邏輯學中對關係的理解一致。在現代邏輯中，我們使用關係符號來表達事物之間的聯繫。 現量和比量： 文中區分了現量和比量的概念，並指出自性可以通過現量和比量來理解。這與現代邏輯學中對經驗和推理的理解一致。在現代邏輯中，我們認為知識可以通過經驗和推理來獲得。 因的區分： 文中討論了因的區分，並指出因可以分為名稱的因和自性的因。這與現代邏輯學中對因果關係的理解一致。在現代邏輯中，我們認為因果關係可以分為不同的層次。 總的來說，這段古代印度邏輯學文獻探討了邏輯證明的結構、自性、因果關係、依賴、必要條件、充分條件、邏輯謬誤、現量和比量以及因的區分。雖然其表達方式和推理方法與現代邏輯學有所不同，但其中蘊含的一些基本概念和原則，例如對本質、因果關係、關係、必要條件、充分條件、邏輯謬誤、經驗和推理以及因果關係的認識，仍然是現代邏輯學的重要組成部分。現代邏輯學在古代邏輯學的基礎上，發展出了更加精確和強大的工具，可以更好地分析和解決邏輯問題，並且更加註重形式化和符號化，使得邏輯推理更加嚴謹和可靠。此外，現代邏輯學也更加關注語言的語義和語用，探討語言如何表達意義，以及如何在不同的語境中使用。

།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐྱེ་བ་གང་ལ་ཡོད་ན་ཐམས་ཅད་ནི་སྐྱེ་བ་ དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་ཙམ་དག་ལས་སྐྱེས་པ་དག་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་འཇིག་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ཡང་གཞན་ལ་དུས་གཞན་དུ་འཇིག་པར་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ཁོ་ནས་གཟུང་ནས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྐད་ཅིག་མར་འཇིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ནི་གྲུབ་པའི་ སྐབས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དུས་གཞན་དུ་འཇིག་པར་གྲུབ་པ་ན་ཡང་དེ་འཇིག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་སྔ་མ་དང་འདྲ་བར་ཕྱིས་ཀྱང་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འཇིག་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་རྒྱུས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ པས།དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་བྱས་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུས་གཞན་དུ་འཇིག་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རེ་ཞིག་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་བློ་དང་དབང་པོ་དང་ལུས་རྒྱུན་ཆད་བ་ཅན་དག་དམིགས་ལ། ཕྱི་ རོལ་གྱི་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ཡང་དམིགས་སོ།།རི་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཤིང་ལ་སོགས་པ་འཇིག་པའི་ཕྱིར་འཇིག་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བརྟེན་པ་ཡང་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ཀྱང་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཐ་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་དེའི་རིགས་ཅན་ཉིད་ཡིན་པས་ན་འཇིག་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་པ་དང་འཇིག་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་རྒྱུས་བྱས་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། འདི་ལ་སྐྱེ་བ་ཡོད་པས་ན་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ་དེའི་རང་བཞིན་ནི་སྐྱེ་བ དང་ལྡན་པའི་རང་བཞིན་ཏེ།འཇིག་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ཉིད་འཇིག་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་འགའ་ཞིག་དེ་ལ་དེ་འདྲ་བའི་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་ཉིད་གང་གིས་འགའ་ཞིག་འགག་པར་འགྱུར་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ནི་སྐྱེ་བ་ནི་འཇིག་པ་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ ཅུང་ཟད་ཐ་དད་པ་ནི་ཅུང་ཞིག་མ་ཡིན་ན་གང་གིས་འཇིག་པ་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་ཅི་ཞིག་བྱེད་པར་འགྱུར།དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས་གང་ལས་སྐྱེ་བ་འདི་འདྲ་བ་ཞེས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དཔྱོད་པར་བྱེད་དོ།

為什麼呢？因為所有具有生起的，都成立為無常，即，凡是有生起的，所有具有生起的，都僅僅是從因產生的，沒有差別地成立為壞滅，這就是這個意思。應當知道，這也是僅僅抓住在其他時間壞滅而廣為人知的來說的。不是剎那壞滅，因為那本身就是成立的時候。即使成立為在其他時間壞滅，它也會變成成立為壞滅的自性，如果不是那樣，那麼，它也不會像以前那樣在後來壞滅，因為沒有差別。因此，認為因產生的是不壞滅的自性，應當承認，它產生的是具有在所有時間存在的性質。像這樣成為所作的事物是不存在的，因為所有都是在其他時間成立為壞滅的。暫時觀察內部的具有自性的心、感官和身體的延續，也觀察外部的樹木等。山等也因為依賴於它的樹木等壞滅，所以，也僅僅變成壞滅。如果不是那樣，那麼，依賴的也不會壞滅。其他宗派，在某些情況下，甚至不產生識的果，金剛等也是屬於那種型別的，因此，成立為壞滅。壞滅和不壞滅的區分不是因所作的，然而，如果說，「具有生起」等，那麼，因為這個有生起，所以它是具有生起的，它的自性是具有生起的自性，具有壞滅的本身就是具有壞滅的。像這樣，顯示了，對於某些，因為有那樣的生起，所以某些會滅，而不是其他的。其他宗派，生起不是具有壞滅自性的因，如果生起稍微不同，那麼，它如何會產生具有壞滅自性的呢？事物的自性本身就是生起，從那本身，應當考察從哪裡產生這樣的生起，這是因的區分。 這段文字繼續深入探討了邏輯證明中自性、因果關係、無常、依賴、邏輯謬誤以及因的區分等概念。從現代邏輯學的角度來看，我們可以對其中的一些觀點進行如下評析： 自性： 文中討論了自性的概念，並指出事物的自性是其根本屬性，例如，具有生起的自性、具有壞滅的自性。這與現代邏輯學中對本質的理解一致。在現代邏輯中，我們認為本質是指事物所具有的根本屬性，這些屬性決定了事物是什麼。 因果關係： 文中討論了因果關係，並指出所有具有生起的都是從因產生的，並且最終都會壞滅。這與現代邏輯學中對因果關係的理解一致。在現代邏輯中，我們認為因果關係是指事物之間的一種聯繫，其中一個事物（因）會導致另一個事物（果）的發生。 無常： 文中強調了無常的概念，並指出所有具有生起的都是無常的。這與現代邏輯學中對變化的理解一致。在現代邏輯中，我們認為變化是事物的一種基本屬性。 依賴： 文中討論了依賴的概念，並指出事物之間的相互依賴關係，例如，山依賴於樹木等。這與現代邏輯學中對關係的理解一致。在現代邏輯中，我們使用關係符號來表達事物之間的聯繫。 因的區分： 文中討論了因的區分，並指出因可以分為不同的型別，例如，具有壞滅自性的因和不具有壞滅自性的因。這與現代邏輯學中對因果關係的理解一致。在現代邏輯中，我們認為因果關係可以分為不同的層次。 時間： 文中討論了時間的概念，並指出事物在不同的時間會發生變化，例如，在其他時間壞滅。這與現代邏輯學中對時間邏輯的理解一致。在現代邏輯中，我們使用時間運算元來表達時間關係。 總的來說，這段古代印度邏輯學文獻探討了邏輯證明的結構、自性、因果關係、無常、依賴、邏輯謬誤、因的區分以及時間。雖然其表達方式和推理方法與現代邏輯學有所不同，但其中蘊含的一些基本概念和原則，例如對本質、因果關係、變化、關係、邏輯謬誤、因果關係的層次以及時間的認識，仍然是現代邏輯學的重要組成部分。現代邏輯學在古代邏輯學的基礎上，發展出了更加精確和強大的工具，可以更好地分析和解決邏輯問題，並且更加註重形式化和符號化，使得邏輯推理更加嚴謹和可靠。此外，現代邏輯學也更加關注語言的語義和語用，探討語言如何表達意義，以及如何在不同的語境中使用。

།རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་ངེས་པ་ཡོད་པ་ མ་ཡིན་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་འཇིག་པ་གྲུབ་པས་སྐྱེ་བ་འཇིག་པ་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བྱས་པའམ་ཡོད་པ་འདི་ལས་རྒྱུ་ལས་འཇིག་པ་དང་། འཇིག་པ་མེད་པར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་རང་གི་ངོ་བོའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་དོ། །དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་བྱས་པའམ་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་འཇིག་པ་དང་།འཇིག་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ན། ནས་ཀྱི་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱས་པ་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་སྐད་དུ་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་འཇིག་པ་གྲུབ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པས་བསྟན་ཏོ།།ཡོད་པ་ཉིད་ལ་ཡང་ལྟོས་པར་མི་རིགས་ཏེ། རྟག་པ་དག་ནི་གཞན་གྱིས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་ནི་ཡུལ་དང་དུས་དང་དངོས་པོ་ལ་ངེས་པ་ཡིན་ ན།རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་ཉིད་ནི་དེ་ལ་ངེས་པར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱིས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དག་དང་ཡིད་ནི་ལུས་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་ངེས་པ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ན། དེས་བྱས་པའི་ཕན་བཏགས་པ་མེད་པ་ལ་ཡུལ་འདི་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཡོད་ཀྱི་གཞན་ན་མེད་ལ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་གི་ ཕྱོགས་འདི་ན་ཡིད་ཡོད་ལ་གཞན་ན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡུལ་ངེས་པར་མི་འགྱུར་རོ།།ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གང་དག་ཡོད་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བའི་དོན་མཇུག་སྡུད་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་ པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་འདིས་དངོས་པོ་ཞེས་འགའ་ཞིག་ལ།དུས་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ། འཇིག་པ་ཡོད་པ་གང་དེ་དང་འགལ་བ་ཅན་ཅི་ཞིག་བྱེད་དེ་མེད་པ་སྟེ་འགའ་ཞིག་ལ་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་འཇིག་པ་དེ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དེ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་བྱེད་དེ། ཐམས་ཅད་ལ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་འཇིག་པ་ཡོད་པར་གྲུབ་ པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ། ཡུལ་དང་རྫས་དེ་ལ་ལྟོས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དུས་གང་ལའམ་རྫས་གང་འགྱུར་བའི་དུས་དང་རྫས་དེ་ལ་ལྟོས་པ་ཅན་ཏེ། ལྟོས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་ནི་གཞན་གྱི་ཡིན་ནོ།།རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་དེ་ལྟར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འཇིག་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ།

不具有因的生起自性不是確定的，因為所有具有生起的都成立為壞滅，因此，生起不是具有壞滅自性的因，因此，想要從所作的或存在的產生壞滅和不壞滅，它自身的本質沒有區分。因為那個不存在，即，因為因的區分不存在，所以，對於所作的或存在的果，壞滅和不壞滅的區分是不存在的，因此，它類似於大麥的種子等。通過「依賴於所作的本身，所有具有生起的都成立為壞滅」等來顯示。對於存在的本身，也不應該依賴，因為常者本身就承認存在。那不是存在的，因為對於不是所作的，存在是不合適的。如果說，所有的存在都是確定于地方、時間和物質的，那麼，不具有因的本身對於那個是不確定的。如果說，其他宗派承認微塵和心是具有身體的，因此，是確定于地方的，那麼，對於沒有所作的依賴，不會確定地方，即，這個地方有微塵，而其他地方沒有，同樣，我的這一方有心，而其他地方沒有。所有地方都會有微塵等。因此，通過「因此」等詞語來總結，凡是對於存在不依賴的表達的意義。通過不依賴於壞滅，對於某些事物，在某些時候，存在壞滅，它與什麼相矛盾呢？即，不存在，即，對於某些，在某些時候，不存在壞滅的自性，它會成立為存在，並且成立為所有在所有時候都存在壞滅，這就是這個意思。為什麼呢？提到了「因為」等詞語，即，因為依賴於地方和物質，即，依賴於在什麼時間或什麼物質發生變化的時間和物質，它不會變成不依賴於其他，這在前面已經說過了。然而，提到了「然而」等詞語，是其他宗派的觀點。所謂「不具有因」，意思是，它從存在的因的本質中那樣產生，即，爲了產生壞滅的自性。 這段文字繼續深入探討了邏輯證明中自性、因果關係、依賴、存在、必要條件、充分條件、邏輯謬誤以及普遍性和特殊性等概念。從現代邏輯學的角度來看，我們可以對其中的一些觀點進行如下評析： 自性： 文中討論了自性的概念，並指出事物的自性是其根本屬性，例如，具有壞滅自性的自性。這與現代邏輯學中對本質的理解一致。在現代邏輯中，我們認為本質是指事物所具有的根本屬性，這些屬性決定了事物是什麼。 因果關係： 文中討論了因果關係，並指出所有具有生起的都從因產生，並且最終都會壞滅。這與現代邏輯學中對因果關係的理解一致。在現代邏輯中，我們認為因果關係是指事物之間的一種聯繫，其中一個事物（因）會導致另一個事物（果）的發生。 存在： 文中討論了存在的概念，並指出存在的事物都是確定于地方、時間和物質的。這與現代邏輯學中對存在的理解一致。在現代邏輯中，我們認為存在是指事物在時空中佔據一定的地位。 必要條件與充分條件： 文中隱含了必要條件和充分條件的概念，例如，具有壞滅自性的因是產生壞滅的必要條件，而所有因的**是果產生的充分條件。這與現代邏輯學中對必要條件和充分條件的理解一致。在現代邏輯中，我們認為如果A是B的必要條件，那麼B為真，A必須為真；如果A是B的充分條件，那麼A為真，B也必須為真。 普遍性和特殊性： 文中討論了普遍性和特殊性的概念，並指出存在的事物都是確定于地方、時間和物質的，這意味著它們是特殊的，而不是普遍的。這與現代邏輯學中對普遍性和特殊性的理解一致。在現代邏輯中，我們認為普遍性是指適用於所有情況的屬性，而特殊性是指只適用於某些情況的屬性。 總的來說，這段古代印度邏輯學文獻探討了邏輯證明的結構、自性、因果關係、依賴、存在、必要條件、充分條件、邏輯謬誤、普遍性和特殊性。雖然其表達方式和推理方法與現代邏輯學有所不同，但其中蘊含的一些基本概念和原則，例如對本質、因果關係、關係、存在、必要條件、充分條件、邏輯謬誤、普遍性和特殊性的認識，仍然是現代邏輯學的重要組成部分。現代邏輯學在古代邏輯學的基礎上，發展出了更加精確和強大的工具，可以更好地分析和解決邏輯問題，並且更加註重形式化和符號化，使得邏輯推理更加嚴謹和可靠。此外，現代邏輯學也更加關注語言的語義和語用，探討語言如何表達意義，以及如何在不同的語境中使用。

།དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ། ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡོད་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་ བ་ནི་དེ་འདྲ་བ་ཉིད་དེ།འཇིག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གདོན་མི་ཟ་བར་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་རྒྱུ་འགའ་ཞིག་ལས་ཀྱང་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བསམ་པ་ནི་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྒྱུ་ལ་རག་ལུས་པ་མ་ཡིན་གྱི། ཕྱོགས་དང་དུས་དང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་འགའ་ཞིག་ བསགས་པས་བརྟག་པ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ནི།དེ་དག་གིས་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་བསྟན་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དག་གི་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་བློ་བུར་བ་སྟེ། རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཡོད་པ་འདི་དོན་འགའ་ཞིག་ལ་དུས་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་ཡུལ་ འགའ་ཞིག་ཏུ་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།རྫས་དང་ཡུལ་དང་དུས་ངེས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དངོས་པོ་དེ་ནི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་འགའ་ཞིག་ལ་འབྲེལ་པ་སྟེ་བརྟེན་པར་འགྱུར་བའམ། གང་གང་ལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ ཅུང་ཞིག་རག་ལུས་པ་སྟེ་ལྟོས་པའམ།འབྲེལ་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་གང་གང་ལ་རག་ལུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་པ་ཉིད་དེ་འདི་ནི་འགའ་ཞིག་ལ་རག་ལུས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྫས་དང་ཡུལ་དང་དུས་ལ་ལྟོས་པར་ངེས་པ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ལ་འདི་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་བདག་ ལ་མ་ཡིན་ལ།བདག་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་དུས་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་ཡུལ་འདི་ལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཡོད་ཀྱི་གཞན་ལ་མ་ཡིན་ལ། བདག་གི་ཕྱོགས་འདི་ལ་ཡིད་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཡུལ་ངེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་ རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ཡང་འགྱུར་ཏེ།བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་མེད་པ་ལ་དུས་དང་རྫས་ལ་ལྟོས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དུས་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་འགའ་ཞིག་དང་ལྷན་ཅིག་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་དེ་ལ་རག་ལས་པའི་འབྲས་བུ་ཅིག་ ཅར་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ།།གང་ཞིག་ལ་ལྟོས་པ་དེ་ནི་དེ་ལས་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཡོད་པ་ཉིད་འདི་ནི་འགའ་ཞིག་ཏུ་རྟག་པར་མངོན་པར་འདོད་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་བློ་བུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཁོ་ན་ལས་འཇིག་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ད་ཇི་ལྟར་འཇིག་པ་རྒྱུ་ མེད་པ་ཅན་དུ་བསྟན་ཞེས་བྱ་བ་འགལ་བ་སྟོན་པའོ།

爲了闡明那個，提到了「存在的本身」等詞語，即，所謂「變成存在的本身」，指的是獲得存在的本身，它就是那樣的，因為是具有壞滅自性的本質。如果說，必然存在的事物本身不是從任何因產生的，那麼，認為所有存在都不是依賴於因的，而是通過聚集某些方面、時間和微塵等來考察，因此，所謂「因為存在的本身」的因，被那些認為是不確定的，這就是這個意思。然而，對於那些想要顯示的，存在的本身是突然的，即，不具有因的存在的本身，在某些意義上，在某些時候，在某些地方，不會改變，即，不會確定物質、地方和時間，這就是這個意思。爲了顯示那個，提到了「那個」等詞語，即，那個事物依賴於某些成為所依的，即，會依賴，或者，對於那些產生者等，稍微依賴，即，依賴，或者，不是不依賴，並且不依賴於任何。如果說，存在的本身不是依賴於某些，那麼，它不會確定于依賴物質、地方和時間，即，像這樣，天空有存在的本身，而我沒有，我有存在的本身，而時間沒有，不會變成這樣。像這樣，這個地方有微塵，而其他地方沒有，我的這一方有心，不會確定地方。在所有地方，微塵等所有，並且在方面等，也會變成那樣，即，如同自身一樣，對於沒有果，它不會依賴於時間和物質，即，在某些時候，與某些合作者一起，沒有果。否則，它會同時產生依賴於它的果。凡是依賴於什麼，它就是具有從那個產生的，例如，芽等，因此，即使想要顯示存在的本身在某些情況下是常的，但它不是突然的。如果說，壞滅僅僅是從存在的本身的因產生的，那麼，如何顯示壞滅是不具有因的呢？這是顯示矛盾。 這段文字繼續深入探討了邏輯證明中自性、因果關係、依賴、存在、必要條件、充分條件、邏輯謬誤、普遍性和特殊性以及矛盾等概念。從現代邏輯學的角度來看，我們可以對其中的一些觀點進行如下評析： 自性： 文中討論了自性的概念，並指出事物的自性是其根本屬性，例如，具有壞滅自性的本質。這與現代邏輯學中對本質的理解一致。在現代邏輯中，我們認為本質是指事物所具有的根本屬性，這些屬性決定了事物是什麼。 因果關係： 文中討論了因果關係，並指出所有存在的事物都依賴於因，並且壞滅也是從因產生的。這與現代邏輯學中對因果關係的理解一致。在現代邏輯中，我們認為因果關係是指事物之間的一種聯繫，其中一個事物（因）會導致另一個事物（果）的發生。 必要條件與充分條件： 文中隱含了必要條件和充分條件的概念，例如，存在的因是產生存在的必要條件，而所有因的**是果產生的充分條件。這與現代邏輯學中對必要條件和充分條件的理解一致。在現代邏輯中，我們認為如果A是B的必要條件，那麼B為真，A必須為真；如果A是B的充分條件，那麼A為真，B也必須為真。 矛盾： 文中指出了壞滅既依賴於因又是不依賴於因的矛盾。這與現代邏輯學中對矛盾的理解一致。在現代邏輯中，我們認為矛盾是指兩個相互對立的命題同時為真的情況。 總的來說，這段古代印度邏輯學文獻探討了邏輯證明的結構、自性、因果關係、依賴、存在、必要條件、充分條件、邏輯謬誤、普遍性和特殊性以及矛盾。雖然其表達方式和推理方法與現代邏輯學有所不同，但其中蘊含的一些基本概念和原則，例如對本質、因果關係、關係、存在、必要條件、充分條件、邏輯謬誤、普遍性和特殊性以及矛盾的認識，仍然是現代邏輯學的重要組成部分。現代邏輯學在古代邏輯學的基礎上，發展出了更加精確和強大的工具，可以更好地分析和解決邏輯問題，並且更加註重形式化和符號化，使得邏輯推理更加嚴謹和可靠。此外，現代邏輯學也更加關注語言的語義和語用，探討語言如何表達意義，以及如何在不同的語境中使用。

།སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་འཇིག་པའི་རང་བཞིན་སྐྱེས་པ་དེའི་ངོ་བོ་སྟེ། འཇིག་པའི་རྒྱུ་གཞན་ལ་ཡང་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཇིག་པ་རྒྱུ་མེད་པར་བཤད་དོ། །གང་དུ་འདིར་ཡང་འཇིག་པ་ ཞེས་བྱ་བ་དངོས་པོ་ལས་གཞན་འགའ་ཞིག་ཀྱང་མེད་དེ་དངོས་པོ་ཉིད་འཇིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ།།ཞིག་ནས་མེད་པ་འཇིག་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་དེ་ལྟར་དངོས་པོའི་ངོ་བོར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་སྐད་ཅིག་མར་གནས་པའི་ཚུལ་ཅན་དུ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རང་གི་རྒྱུ་ཁོ་ན་ལས་སྐད་ ཅིག་མར་གནས་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་འཇིག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ།སྐད་ཅིག་མར་གནས་པ་ཁོ་ན་འཇིག་པ་ཡིན་པར་འདོད་ཀྱི། ཞིག་ནས་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་མར་གནས་པ་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་འཇིག་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱུན་ཆད་པ་ལས་སྔར་ ཡང་དེ་ལྟར་མི་འཛིན།མ་བཟུང་བ་དེའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མར་གནས་པ་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བླུན་པོ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བླུན་པོ་སྟེ་མཐོང་བ་གསལ་པོ་དང་བྲལ་བ་དག་གིས་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་འདིའི་རང་བཞིན་སྐད་ཅིག་མར་གནས་ པ་ཅན་དེ་ནི།རྒྱུན་ཆད་པའི་དུས་ཕྱིས་དངོས་པོ་འདི་འཇིག་པ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པ་སྟེ། གསལ་བར་གྱུར་གྱི་སྔར་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་དུས་སུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་པའི་རང་བཞིན་མཐོང་བ་ཡོད་ན་ཡང་མཐོང་བའི་དུས་སུ་ངེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་རིག་པའི་མུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་གཞན་རྒྱུན་ འདྲ་བ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ།།མཐོང་བ་གསལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་དབང་གིས་ཏེ་ཕྱིས་ངེས་པའི་དབང་གིས་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་དེ། དཔེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མི་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་མཁས་པས་དུག་གི་རྫས་གཟུང་དུ་ཟིན་ཀྱང་འཁྲུལ་པའི་ རྒྱུ་མཚན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྔར་ངེས་པར་མ་བཟུང་ལ།ཕྱིས་དུག་གིས་བྱས་པའི་འགྱུར་བ་ཁ་ཆུ་འཛག་པ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་ནས་དུག་ཏུ་འཇོག་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། འཇིག་པ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དངོས་པོའི་ཡོད་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་མ་གཏོགས་པར་འཇིག་ པའི་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་ལ་ཡང་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར།དེ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །དེའི་རྒྱུ་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་གྱི་ཚིག་གོ། །དེ་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་པའི་རྒྱུའོ།

通過「生起」等詞語來回答，即，從存在的本身的因產生壞滅的自性，它的本質，因為不依賴於其他的壞滅因，所以，說壞滅是沒有因的。在哪裡，這裡也說，所謂「壞滅」，除了事物之外，沒有其他，事物本身就是壞滅。如果說，消失而無不是壞滅嗎？它如何會變成事物的本質呢？提到了「它本身是具有剎那存在的性質而產生的」，即，因為僅僅從自己的因產生具有剎那存在的性質，所以，稱為壞滅，即，認為僅僅具有剎那存在是壞滅，而不是消失而無，這就是這個意思。如果說，即使具有剎那存在的性質的本質本身是壞滅，那麼，為什麼不在此之前就認為它是從延續中斷的呢？因為沒有認為，所以，會理解為它不是具有剎那存在的性質的本質，那麼，為此，提到了「愚者」等詞語，即，愚者，即，那些沒有清晰見解的人，認為瓶子等事物的具有剎那存在的性質，在延續中斷之後，這個事物是具有壞滅的，這是確定的，在清晰之前存在的本身的時候，不是這樣的。所謂「即使看到」，即，即使看到壞滅的自性，在看到的時候，也不是確定的，因為是無明的黑暗，並且因為產生其他相似的延續，因為沒有清晰的見解。依靠那個，即，依靠後來的確定，才確定為無常，爲了顯示例子，提到了「不精通者」等詞語，即，例如，即使精通者拿到了毒藥，因為有錯誤的理由，所以，之前沒有確定，後來看到毒藥引起的改變，例如，流口水等，才確定為毒藥，就像這樣。所謂「因此」，即，為此，與「這個壞滅」相連。因為除了事物的存在本身之外，不依賴於任何壞滅的因，所以，它遍及那個，即，遍及存在的本身。所謂「不依賴於壞滅」等，是其他宗派的觀點。所謂「因為它的因沒有能力」，是回答的詞語。所謂「那個因」，指的是壞滅的因。 這段文字繼續深入探討了邏輯證明中自性、因果關係、依賴、存在、無常、認識論、邏輯謬誤以及普遍性和特殊性等概念。從現代邏輯學的角度來看，我們可以對其中的一些觀點進行如下評析： 自性： 文中討論了自性的概念，並指出事物的自性是其根本屬性，例如，具有剎那存在的性質。這與現代邏輯學中對本質的理解一致。在現代邏輯中，我們認為本質是指事物所具有的根本屬性，這些屬性決定了事物是什麼。 因果關係： 文中討論了因果關係，並指出壞滅是從存在的本身的因產生的，並且不依賴於其他的壞滅因。這與現代邏輯學中對因果關係的理解一致。在現代邏輯中，我們認為因果關係是指事物之間的一種聯繫，其中一個事物（因）會導致另一個事物（果）的發生。 依賴： 文中討論了依賴的概念，並指出事物可能依賴於其他事物。這與現代邏輯學中對關係的理解一致。在現代邏輯中，我們使用關係符號來表達事物之間的聯繫。 存在： 文中討論了存在的概念，並指出事物本身就是壞滅。這與現代邏輯學中對存在的理解一致。在現代邏輯中，我們認為存在是指事物在時空中佔據一定的地位。 無常： 文中強調了無常的概念，並指出所有事物都是剎那存在的。這與現代邏輯學中對變化的理解一致。在現代邏輯中，我們認為變化是事物的一種基本屬性。 認識論： 文中討論了認識論的問題，並指出我們對事物的認識可能受到無明和錯誤的干擾。這與現代邏輯學中對知識的理解一致。在現代邏輯中，我們認為知識是通過經驗和推理獲得的，但我們的經驗和推理可能受到各種因素的影響。 普遍性和特殊性： 文中討論了普遍性和特殊性的概念，並指出壞滅遍及存在的本身。這與現代邏輯學中對普遍性和特殊性的理解一致。在現代邏輯中，我們認為普遍性是指適用於所有情況的屬性，而特殊性是指只適用於某些情況的屬性。 總的來說，這段古代印度邏輯學文獻探討了邏輯證明的結構、自性、因果關係、依賴、存在、無常、認識論、邏輯謬誤以及普遍性和特殊性。雖然其表達方式和推理方法與現代邏輯學有所不同，但其中蘊含的一些基本概念和原則，例如對本質、因果關係、關係、存在、變化、知識、邏輯謬誤以及普遍性和特殊性的認識，仍然是現代邏輯學的重要組成部分。現代邏輯學在古代邏輯學的基礎上，發展出了更加精確和強大的工具，可以更好地分析和解決邏輯問題，並且更加註重形式化和符號化，使得邏輯推理更加嚴謹和可靠。此外，現代邏輯學也更加關注語言的語義和語用，探討語言如何表達意義，以及如何在不同的語境中使用。

།མེད་པ་ཞེས་བྱ་ བ་ལ་དངོས་པོ་གྲུབ་པའི་ཕྱིས་མེད་པ་ཞེས་མངོན་པར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་བྱ་བ་དགག་པའི་ཕྱིར་དང་།གཏན་ཚིགས་གཞན་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་ཡང་གི་སྒྲ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་དངོས་པོ་གྲུབ་པ་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དགོངས་པ་ནི་འཇིག་ པའི་རྒྱུའི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་དམ་དེ་ལས་གཞན་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ།།རེ་ཞིག་ཕྱོགས་དང་པོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་གྲུབ་པ་ལ་ནི་བྱེད་པ་སྟེ། འཇིག་པའི་རྒྱུ་ནི་དངོས་པོ་དེ་ལ་མི་བྱེད་དེ། དེས་ནི་རང་གི་རྒྱུ་ཁོ་ན་ལས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་གཉིས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ ཕྱིར་གཞན་ལ་བྱེད་པ་ནི་དངོས་པོ་དེ་ལ་ཅུང་ཞིག་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ།དེའི་གནས་སྐབས་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དང་དེ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་པ་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་དང་དེ་ལས་གཞན་པའི་ངོ་བོ་ལ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཀྱང་གི་ སྒྲས་ནི་མེད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྡུད་པར་བྱེད་པའོ།།དེ་བས་ན་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པ་ནི་འཇིག་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནུས་པ་མེད་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །བྱ་བ་དགག་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་ཡང་གི་སྒྲས་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་བྱ་བ་འགོག་ཅེ་ན་ཞེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ་འཇིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི།འཇིག་པ་རྒྱུ་དང་ལྡན་པར་སྨྲ་བ་དེ་དག་གིས་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་མེད་པ་ཡིན་པར་སེམས་སོ། །དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། འཇིག་པའི་རྒྱུ་འདི་ནི་མེད་པའི་ངོ་བོ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཐོབ་པོ། །དེ་ལྟར་གནས་པ་དེ་ལ་གལ་ཏེ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་ འཇིག་པའི་རྒྱུས་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་པས་ན།དེ་ཉིད་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མེད་པའི་ངོ་བོར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་གང་དངོས་པོ་འདི་མེད་པ་འཇིག་པའི་རྒྱུས་བྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེས། དངོས་པོ་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་འཇིག་པའི་རྒྱུ་འདིའི་ བྱ་བ་འགོག་པ་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ།།བྱ་བ་འགོག་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཅུང་ཞིག་ཀྱང་མི་བྱེད་པའི་འཇིག་པའི་རྒྱུ་འདི་ཅིའི་ཕྱིར། དངོས་པོས་འཇིག་པ་ལ་ལྟོས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་དངོས་པོ་ནི་འཇིག་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ལྟོས་པ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གང་ཞེས་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་ གྱིས་འགྱུར།དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་ལ་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་འཇིག་པའོ།

爲了駁斥那些認為事物成立之後才有所謂「無」的觀點，並且爲了概括其他的因，所以說了「也」的語氣詞。所謂「如何」等，是其他宗派的觀點。論師說了「對於事物成立」，意思是，這個觀點是，壞滅的因是事物本身，還是從其他產生。暫時，第一種觀點是不對的，因為對於事物成立，產生，壞滅的因不作用於那個事物，因為那個事物僅僅是從自己的因成立的。第二種觀點也是不對的，因為作用於其他，對於那個事物來說，根本不是，因為那是它的狀態。對於「不是那個和那個的本質」等，意思是，如前所述，它不作用於事物的本質和不同於那個的本質。通過「也」的語氣詞，概括了三種「無」。因此，不產生任何壞滅的因，是因為不依賴於壞滅，所以，成立為沒有能力。爲了闡明通過「爲了駁斥產生，也」的「也」的語氣詞所概括的，如何駁斥產生呢？提到了「所謂壞滅」等詞語，即，那些說壞滅是具有因的人，認為事物的本質是不存在的。所謂「因此」，即，為此，獲得「這個壞滅的因產生不存在的本質」。如果說，對於那樣存在的事物，如果某些所謂的「無」變成壞滅因的果的自性，那麼，它如同芽等，本身就是果，因此，因為它本身是事物，所以不會變成不存在的本質。因此，凡是說「這個事物產生不存在」的壞滅因的人，他不會駁斥「不產生事物」，即，這個壞滅因的產生。即使這樣駁斥產生，為什麼這個不產生任何的壞滅因，事物會依賴於壞滅呢？如果那樣，那麼，事物就成立為不依賴於壞滅。因為那個不依賴，凡是那個本身會改變，對於某些事物，會看到那個，那就是壞滅。 這段文字繼續深入探討了邏輯證明中自性、因果關係、依賴、存在、無、邏輯謬誤、普遍性和特殊性以及否定等概念。從現代邏輯學的角度來看，我們可以對其中的一些觀點進行如下評析： 因果關係： 文中討論了因果關係，並指出壞滅的因不是事物本身，也不是其他事物，而是不依賴於任何事物的。這與現代邏輯學中對因果關係的理解一致。在現代邏輯中，我們認為因果關係是指事物之間的一種聯繫，其中一個事物（因）會導致另一個事物（果）的發生。 依賴： 文中討論了依賴的概念，並指出事物不依賴於壞滅。這與現代邏輯學中對關係的理解一致。在現代邏輯中，我們使用關係符號來表達事物之間的聯繫。 存在： 文中討論了存在的概念，並指出事物成立之後才有所謂的「無」。這與現代邏輯學中對存在的理解一致。在現代邏輯中，我們認為存在是指事物在時空中佔據一定的地位。 無： 文中討論了「無」的概念，並指出「無」不是一個實體，而是一種狀態。這與現代邏輯學中對否定的理解一致。在現代邏輯中，我們使用否定符號（¬）來表達否定。 普遍性和特殊性： 文中討論了普遍性和特殊性的概念，並指出壞滅是對於某些事物的。這與現代邏輯學中對普遍性和特殊性的理解一致。在現代邏輯中，我們認為普遍性是指適用於所有情況的屬性，而特殊性是指只適用於某些情況的屬性。 否定： 文中使用了否定來駁斥其他宗派的觀點。這與現代邏輯學中對否定的理解一致。在現代邏輯中，我們使用否定符號（¬）來表達否定。 總的來說，這段古代印度邏輯學文獻探討了邏輯證明的結構、自性、因果關係、依賴、存在、無、邏輯謬誤、普遍性和特殊性以及否定。雖然其表達方式和推理方法與現代邏輯學有所不同，但其中蘊含的一些基本概念和原則，例如對本質、因果關係、關係、存在、否定、邏輯謬誤、普遍性和特殊性的認識，仍然是現代邏輯學的重要組成部分。現代邏輯學在古代邏輯學的基礎上，發展出了更加精確和強大的工具，可以更好地分析和解決邏輯問題，並且更加註重形式化和符號化，使得邏輯推理更加嚴謹和可靠。此外，現代邏輯學也更加關注語言的語義和語用，探討語言如何表達意義，以及如何在不同的語境中使用。

།དེ་ལས་གཞན་པ་དག་ལ་ཡང་། རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་འགྱུར་བ་ཡིན། རང་བཞིན་ཙམ་གྱིས་ངོ་བོ་འདི་ལས་དངོས་པོ་གཞན་དག་ལས་མ་མཐོང་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་ པར་བྱེད་པ་ལ།འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་པའོ། །དེ་ལྟར་གཞན་དག་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་མཐོང་བ་ལ་ཡང་ངོ་། །དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པའི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་དེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞི་མཐུན་པ་ཉིད་དུ་སྦྱོར་རོ། །དེ་ཡང་ལྔ་པའི་ཚིག་གཉིས་པ་ ཡིན་ཏེ།འབྲས་བུ་དང་ངོ་བོ་དེ་དག་གིས་བྱས་པའོ། །གང་ལ་འབྲས་བུའི་རྟགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གང་ལ་རང་བཞིན་རྟགས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བར་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འབྲས་བུའི་རྒྱུ་ ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ།རང་བཞིན་གྱི་ཡང་རང་བཞིན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་རྟགས་ཅན་དེ་ལ་འབྲས་བུ་དང་། རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་དེ་དག་དེ་ཉིད་རག་ལུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་དམིགས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཡོད་པ་ ངེས་པ་དང་སྒྲ་དང་ཐ་སྙད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འཇུག་པ་བློ་སྔོན་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར།ཚད་མ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ངོ་བོ་མི་དམིགས་ན། འཇུག་པའི་ཡུལ་དེའི་ངོ་བོ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་གིས་མི་དམིགས་ནའོ། །རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་འཇུག་པར་མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བས་ཞེས་བྱ་བའི་ ཆ་འདི་ཙམ་གྱིས་མ་མཐོང་བའི་ཡུལ་ཅན་ལ་ཡང་མི་དམིགས་པ་ནི་ཚད་མར་བཤད།གསུམ་པ་མི་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །བྱེ་བྲག་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་འདི་སྤངས་ནས། སྤྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་འགའ་ ཞིག་གིའོ།།ཡོད་པར་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དོན་དེ་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ཡོད་པའི་སྒྲ་ནི་རེ་རེ་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཚད་མའི་ཕྱིས་འབྱུང་བ་ཅན་གྱི་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཡོད་པར་ངེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིས་འབྱུང་བ་ཅན་ཁོ་ནའི་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཡོད་པའི་སྒྲའོ། །དེ་ ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་འཇུག་པ་ནི་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་དོ།།ཐམས་ཅད་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་མཐོང་བའི་ཡུལ་ཅན་དང་མ་མཐོང་བའི་ཡུལ་ཅན་ནོ།

對於那些不同於它的，也是，通過自性本身會改變。應當知道，即使沒有從自性本身在這個本質之外的其他事物看到，也是這樣。通過「這個」等詞語來解釋，所謂「這個」，指的是壞滅。所謂「對於那些不同於它的，也是」，指的是對於沒有看到的，也是這樣。所謂「具有事物的境域」，指的是具有所要成立的境域。所謂「通過果的本質」，指的是連線為具有相同的基礎。這也是第五個詞的第二種用法，即，通過果和本質所作的。凡是具有通過果的標誌進行推論的，對於那個，就說那個。同樣，對於凡是通過自性標誌的，也這樣連線詞語。對於「如同自身一樣，遍及所要成立的」，即，果的因遍及所要成立的，並且，自性的自性遍及所要成立的，即，對於所要成立的具有標誌的，那些果和自性的標誌依賴於那個本身。在不觀察的情況下，提到了「進入」等詞語，即，因為具有確定存在、聲音和名稱的性質的進入是具有前置的意識的，因為具有前置的量，所以，如果它的本質沒有被觀察到，那麼，進入的境域的本質，如果通過現量和比量沒有被觀察到。通過「不應該進入具有分別」，僅僅通過這部分，對於沒有被看到的境域，不觀察也說是量。第三個不觀察的因，是使理解的，應當這樣說。所謂「沒有差別」，指的是捨棄了「被看到的境域」的這個特殊性，對於一般所要成立的某些意義。通過「確定存在」等來顯示那個意義本身。存在的詞語，也應當連線到每一個。所謂「具有量後生的存在」的分別，指的是確定存在。所謂「僅僅具有那個後生的存在」的詞語，指的是存在的詞語。同樣，所謂「存在」的進入，指的是存在的名稱。所謂「所有」的詞語，指的是具有被看到的境域和沒有被看到的境域。 這段文字繼續深入探討了邏輯證明中自性、因果關係、普遍性、存在、認識論、量、以及語言的指稱等概念。從現代邏輯學的角度來看，我們可以對其中的一些觀點進行如下評析： 自性： 文中討論了自性的概念，並指出事物通過自性本身會改變。這與現代邏輯學中對本質的理解一致。在現代邏輯中，我們認為本質是指事物所具有的根本屬性，這些屬性決定了事物是什麼。 因果關係： 文中討論了因果關係，並指出果的因遍及所要成立的。這與現代邏輯學中對因果關係的理解一致。在現代邏輯中，我們認為因果關係是指事物之間的一種聯繫，其中一個事物（因）會導致另一個事物（果）的發生。 普遍性： 文中討論了普遍性的概念，並指出自性的自性遍及所要成立的。這與現代邏輯學中對普遍性的理解一致。在現代邏輯中，我們認為普遍性是指適用於所有情況的屬性。 存在： 文中討論了存在的概念，並指出進入是具有確定存在的。這與現代邏輯學中對存在的理解一致。在現代邏輯中，我們認為存在是指事物在時空中佔據一定的地位。 認識論： 文中討論了認識論的問題，並指出量是前置的，並且我們對事物的認識可能受到觀察的限制。這與現代邏輯學中對知識的理解一致。在現代邏輯中，我們認為知識是通過經驗和推理獲得的，但我們的經驗和推理可能受到各種因素的影響。 量： 文中討論了量的概念，並指出進入是具有前置的量的。這與現代邏輯學中對量的理解一致。在現代邏輯中，我們使用量詞（例如，∀表示「所有」，∃表示「存在」）來表達數量關係。 語言的指稱： 文中討論了語言的指稱問題，並指出存在的詞語和存在的名稱。這與現代邏輯學中對語言的理解一致。在現代邏輯中，我們認為語言是用來表達意義的，並且詞語可以指稱事物。 總的來說，這段古代印度邏輯學文獻探討了邏輯證明的結構、自性、因果關係、普遍性、存在、認識論、量以及語言的指稱。雖然其表達方式和推理方法與現代邏輯學有所不同，但其中蘊含的一些基本概念和原則，例如對本質、因果關係、普遍性、存在、知識、量以及語言的指稱的認識，仍然是現代邏輯學的重要組成部分。現代邏輯學在古代邏輯學的基礎上，發展出了更加精確和強大的工具，可以更好地分析和解決邏輯問題，並且更加註重形式化和符號化，使得邏輯推理更加嚴謹和可靠。此外，現代邏輯學也更加關注語言的語義和語用，探討語言如何表達意義，以及如何在不同的語境中使用。

།མདོ་ལས་འཇུག་པའི་སྒྲར་གསུངས་ལ། །འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་ཡོད་པར་ངེས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ན། དེ་ཅི་ལྟར་དོན་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ ཅན་མ་ཡིན་ཞེ་ན།ཡོད་པར་ངེས་པ་ལས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིས་འབྱུང་བ་ཅན་བླང་བར་བྱ་བ་དང་དོར་བར་བྱ་བ་དང་། བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བའི་དོན་ལ་བླང་བ་དང་དོར་བ་དང་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོད་པར་ངེས་པ་དེ་ལས། སྒྲ་དང་ཐ་སྙད་ དག་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་ཡོད་པར་ངེས་པ་དང་སྒྲ་དང་ཐ་སྙད་གསུམ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་ཅི་རིགས་པར་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་།འཇུག་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མདོ་ལས་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་མདོ་དང་འགྲེལ་པ་དག་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་ ལོག་པ་ན་ཡང་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་ལྡོག་པར་འགྱུར།གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་དེ་མེད་པ་ནི་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་མི་དམིགས་པ་ཉིད་རྣམ་པ་གཉི་ག་ལ་ཡང་བྱེ་བྲག་མེད་པར་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །མེད་པ་ཉིད་དེ་ཡང་བསྐལ་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་མི་དམིགས་པ་རྟོགས་ པའི་དབང་གིས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ།རྟོགས་པ་པོས་ནི་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་བས་ན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པར་བྱེད་ཀྱི། དངོས་པོའི་དབང་གིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་བསྐལ་པའི་དོན་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དང་མེད་པ་ཉིད་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྲིད་འདི་ལ་རྟོགས་པ་མེད་པ་དེ་སྲིད་དུ་འདི་ལ་བསྐལ་ པའི་དངོས་པོ་དེའི་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཟིན་ཀྱང་བསྐལ་པའི་དོན་མི་དམིགས་པས་དེས་དེའི་དོན་མི་བྱེད་པ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་དེའི་དོན་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྟོགས་པ་པོ་ལ་མེད་པ་དང་འདྲའོ། །དངོས་སུ་ནི་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ཡང་མེད་པ་དང་ཡོད་པ་མ་ ཡིན་ནོ།།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་རང་བཞིན་ལ་སོགས་པས་བསྐལ་པས་འགའ་ཞིག་ཏུ་མི་དམིགས་པ་དེའི་ཕྱིར། མེད་པ་ཉིད་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མི་དམིགས་པ་དེ་ནི་མེད་པ་དག་ལ་ཡང་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་པ་ཉིད་དེ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ རོ།།དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། དམིགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྡོག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་གྱི། དངོས་སུ་ཡོད་པ་ཉིད་ལྡོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིར་གྱུར་པ་འགའ་ ཞིག་མི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ཡང་དངོས་སུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡང་ཡིན་ནོ།

如果說，「經中說是進入的詞語，論中也確定存在」，那麼，如何說它不是沒有意義聯繫的呢？提到了「從確定存在」等詞語，即，從現量所體驗的後生，對於應當取捨和應當中舍的意義，具有取捨和中舍的分別，從那個確定存在，聲音和名稱會進入，因此，確定存在、聲音和名稱這三者，也各自是進入的支分，並且，因為是進入的自性，所以，經中說是進入。因此，經和論之間沒有矛盾。為什麼當知識顛倒的時候，存在的名稱也會顛倒呢？因為那個知識本身是存在的本身，而那個不存在就是不存在的本身，如果那樣，那麼，不觀察本身，對於兩種情況來說，也是沒有差別的不存在，這在前面已經說過了。那個不存在的本身，也是依靠認識到是劫的境域的不觀察來說的，因為認識者不會觀察到，所以，確定為「不存在」，但不是依靠事物本身。像這樣，對於劫的意義，存在本身和不存在本身會變成猶豫，因為只要沒有對這個的認識，那麼，對於這個，就沒有對劫的事物的認識。為什麼呢？即使是存在的本身，因為沒有觀察到劫的意義，所以，它不產生那個意義，即，不產生那個人的意義。即使是存在的，對於認識者來說，也類似於不存在。實際上，即使沒有觀察到，也不是不存在和存在。為什麼呢？即使是存在的本身，因為通過自性等，劫在某些情況下沒有觀察到，所以，也不是確定為不存在的本身，也不是確定為存在本身，因為那個不觀察對於不存在也是相同的。連線到「那個存在的本身」。如果說，具有觀察的性質是什麼樣的呢？意思是，具有觀察自性的存在的本身的顛倒，但不是實際上存在的本身的顛倒，因為那樣會變成猶豫。因為是那樣，所以，凡是成為觀察性質的某些不觀察，也是實際上不存在的本質。 這段文字繼續深入探討了邏輯證明中自性、因果關係、存在、認識論、否定、語言的指稱、以及模態邏輯等概念。從現代邏輯學的角度來看，我們可以對其中的一些觀點進行如下評析： 自性： 文中討論了自性的概念，並指出事物具有其自性，並且這種自性是其本質屬性。這與現代邏輯學中對本質的理解一致。在現代邏輯中，我們認為本質是指事物所具有的根本屬性，這些屬性決定了事物是什麼。 因果關係： 文中討論了因果關係，並指出知識是存在的因。這與現代邏輯學中對因果關係的理解一致。在現代邏輯中，我們認為因果關係是指事物之間的一種聯繫，其中一個事物（因）會導致另一個事物（果）的發生。 存在： 文中討論了存在的概念，並指出存在和不存在都是相對的，取決於認識者的視角。這與現代邏輯學中對存在的理解一致。在現代邏輯中，我們認為存在是指事物在時空中佔據一定的地位。 認識論： 文中討論了認識論的問題，並指出我們的知識可能受到我們的經驗和認識能力的限制。這與現代邏輯學中對知識的理解一致。在現代邏輯中，我們認為知識是通過經驗和推理獲得的，但我們的經驗和推理可能受到各種因素的影響。 否定： 文中使用了否定來表達不存在的概念。這與現代邏輯學中對否定的理解一致。在現代邏輯中，我們使用否定符號（¬）來表達否定。 語言的指稱： 文中討論了語言的指稱問題，並指出詞語可以指稱事物。這與現代邏輯學中對語言的理解一致。在現代邏輯中，我們認為語言是用來表達意義的，並且詞語可以指稱事物。 模態邏輯： 文中隱含了模態邏輯的概念，例如，可能性和必然性。這與現代邏輯學中對模態邏輯的理解一致。在現代邏輯中，我們使用模態運算元（例如，□表示「必然」，◊表示「可能」）來表達模態關係。 總的來說，這段古代印度邏輯學文獻探討了邏輯證明的結構、自性、因果關係、存在、認識論、否定、語言的指稱以及模態邏輯。雖然其表達方式和推理方法與現代邏輯學有所不同，但其中蘊含的一些基本概念和原則，例如對本質、因果關係、存在、知識、否定、語言的指稱以及模態關係的認識，仍然是現代邏輯學的重要組成部分。現代邏輯學在古代邏輯學的基礎上，發展出了更加精確和強大的工具，可以更好地分析和解決邏輯問題，並且更加註重形式化和符號化，使得邏輯推理更加嚴謹和可靠。此外，現代邏輯學也更加關注語言的語義和語用，探討語言如何表達意義，以及如何在不同的語境中使用。

།ཡང་གི་སྒྲས་ནི་རྟོགས་པ་པོའི་དབང་གིས་ཀྱང་ངོ་། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཇུག་པར་མི་རུང་བ་ཉིད་དེ་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་མི་རུང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་མི་དམིགས་པ་ནི་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་ འགོག་པའི་ཡུལ་འདི་ལ་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་འགོག་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཉིད་དུ་དེ་ཚད་མར་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིར་གྱུར་པའི་མི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མེད་པར་ངེས་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡང་ཡིན་ཏེ། གང་ལ་མེད་པར་ངེས་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡོད་པ་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། ། ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསལ་བར་བྱེད་པ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་དམིགས་སུ་རུང་བའི་ངོ་བོ་ལ་དམིགས་པའི་རྒྱུ་གཞན་ཚོགས་པ་དག་ཡོད་ཅིང་སྣང་བ་ནི་མི་དམིགས་པ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བསྐལ་པའི་ཡུལ་མི་དམིགས པ་སྔ་མ་ནི་མེད་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ།འདི་ལྟར་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་ལུང་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ན། དེ་ལ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱེད་པའི་སྐབས་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་ཅིང་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ། བསྟན་བཅོས་སྐབས་དང་འབྲེལ་པ་མེད་ པའི་རང་བཞིན་ལ་སོགས་པ་བསྐལ་པའི་དོན་མང་པོ་དག་སྟེ།བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དབང་དུ་མ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་དག་མངོན་སུམ་གྱིས་ཡུལ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དབང་པོ་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རྟགས་ཅན་ལ་མིན་ཏེ། དེ་དག་ ལ་འབྲས་བུའི་རྟགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཚད་མ་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་དེ་དག་ལ་ནི་ཚད་མ་གསུམ་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་མི་དམིགས་ཕྱིར་ན་མེད་དེ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་མེད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལ། དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒོལ་བའོ། །དོན་ཐམས་ཅད་ལ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་དང་དུས་དང་རང་བཞིན་གྱིས་བསྐལ་པ་དག་ལ་ཡང་ངོ་།།ཚད་མ་གསུམ་ལྡོག་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་ལུང་ལྡོག་པ་ལས་སོ། །ལུང་གི་ཚད་མ་ཁས་བླངས་ནས་དེ་སྐད་དུ་བཤད་དོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་བཅོས་ནི་དབང་དུ་བྱས་པ་མེད་པ་སྟེ། དབང་ དུ་བྱེད་པ་མེད་པར་སྐྱེས་བུའི་དོན་ལ་ཏེ་བར་མཁོ་བ་མེད་པའི་དོན་འགའ་ཞིག་ལ་འཇུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བསྟན་བཅོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ། གཞན་དུ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་བུའི་དོན་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་མ་ཡིན་པའི་དོན་ལ་བརྟེན་ནས་བསྟན་བཅོས་འཇུག་པ་ནའོ། །འབྲེལ་ པ་མེད་པའི་བརྗོད་པ་སྟེ།འབྲེལ་པ་མེད་པའི་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་བསྟན་བཅོས་ནི་ཚད་མར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།

通過「也」的語氣詞，也是依靠認識者的角度。為什麼呢？因為不適合進入，即，因為不適合作為存在的名稱。那個不觀察，也是，對於這個作為阻止存在名稱的境域，作為阻止存在名稱的果，它與量是相同的。凡是成為觀察性質的不觀察，也是具有確定不存在的果，對於凡是具有確定不存在的果，這樣連線詞語。通過「即使不是存在的本身」等來闡明，所謂「不是存在的本身」，指的是不存在的名稱。為什麼呢？因為對於可以觀察的本質，如果有其他的觀察因聚集，那麼，出現不觀察是不可能的。先前的劫的境域的不觀察，也不是成立不存在的本身，即，如果僅僅是現量、比量和聖教相違的性質，那麼，對於那個，在作為論典的範疇的時候，它是沒有關聯的，並且，如果沒有，就不會產生，即，許多與論典範疇沒有關聯的自性等劫的意義，意思是，不作為論典的範疇。爲了顯示那些也不是現量的境域，提到了「超出感官」等詞語，即，也不是比量，即，對於具有標誌的，不是，因為對於那些，沒有果的標誌。對於那些超出三種量境域的，如果具有三種量相違的性質，那麼，如何因為不觀察而說不存在呢？不是這樣的。通過「那個不存在的本身」等來解釋，所謂「那個」，指的是辯論者。所謂「對於所有的意義」，指的是對於境域、時間和自性的劫，也是這樣。所謂「通過三種量相違」，指的是從現量、比量和聖教相違。承認聖教的量，然後這樣說。所謂「那個」，指的是論典，是不作為範疇的，即，因為不作為範疇，對於人的意義，即，對於沒有必要進入的某些意義，所以，不進入。爲了顯示那個，提到了「論典」等詞語，即，否則，在論典依賴於對於人的意義沒有必要的意義而進入的時候，是沒有關聯的表達，即，沒有關聯的表達的論典，不會成為量。 這段文字繼續深入探討了邏輯證明中自性、存在、認識論、否定、語言的指稱、以及邏輯的有效性等概念。從現代邏輯學的角度來看，我們可以對其中的一些觀點進行如下評析： 邏輯的有效性： 文中討論了邏輯的有效性問題，並指出沒有關聯的表達的論典不會成為量。這與現代邏輯學中對邏輯有效性的理解一致。在現代邏輯中，我們認為一個論證是有效的，當且僅當它的前提為真時，它的結論也必然為真。 總的來說，這段古代印度邏輯學文獻探討了邏輯證明的結構、自性、存在、認識論、否定、語言的指稱以及邏輯的有效性。雖然其表達方式和推理方法與現代邏輯學有所不同，但其中蘊含的一些基本概念和原則，例如對本質、存在、知識、否定、語言的指稱以及邏輯有效性的認識，仍然是現代邏輯學的重要組成部分。現代邏輯學在古代邏輯學的基礎上，發展出了更加精確和強大的工具，可以更好地分析和解決邏輯問題，並且更加註重形式化和符號化，使得邏輯推理更加嚴謹和可靠。此外，現代邏輯學也更加關注語言的語義和語用，探討語言如何表達意義，以及如何在不同的語境中使用。

།སྐྱེས་བུའི་དོན་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཉིད་ལ་བསྟན་བཅོས་འཇུག་པ་ནི་བདེན་ཏེ། འོན་ཀྱང་སྐྱེས་བུའི་དོན་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་སྐབས་དེ་ལ། ཉེ་བར་མཁོ་བའི་དོན་ཐམས་ཅད་ནི་དངོས་སུའམ་ བརྒྱུད་པས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར།བསྟན་བཅོས་ནི་དོན་ཐམས་ཅད་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྐབས་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྐྱེས་བུའི་དོན་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་མང་པོ་དག་གདོན་མི་ཟ་བར་བསྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ།སོ་སོར་ངེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་བ་ནི་སྐྱེས་བུ་སོ་སོར་ཐ་དད་པ་དག་གོ། །དེ་ནི་སྐྱེས་བུ་དག་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་མཐའ་ཡས་པར་བསྟན་ཏོ། །ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ངང་ཚུལ་གང་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །འདིས་ ནི་སྐྱེས་བུ་གཅིག་ལ་ཡང་རྒྱུ་མཚན་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་མང་པོ་ཉིད་དང་གོ་རིམས་ངེས་པ་མེད་པ་ཉིད་བསྟན་ཏོ།།སྐྱེས་བུའི་དོན་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཉིད་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་མ་ལུས་པར་ཚིག་རེ་རེ་ནས། གདོན་མི་ཟ་བར་བསྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། ཡུལ་དང་དུས་ཀྱིས་ཆོད་པའི་སྐྱེས་བུའི་དོན་གྱི་སྐབས་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་མེད་པའི་རྫས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གདོན་མི་ཟ་བར་བསྟན་པར་མི་བྱའོ་དེ་བས་ན་དེ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དེ་དག་ཀྱང་ངོ་། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི སྐྱེས་པའི་རྟགས་སུ་བསྟན་ཏེ།སྐྱེས་པ་བུད་མེད་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྐྱེས་པ་ལྷག་པར་མ་བྱས་པའོ། །མངོན་སུམ་ལྡོག་པ་ཡང་མེད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ། དེ་ལྟར་བསྐལ་པ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ཡུལ་ལ་སོགས་པས་བསྐལ་པ་དག་ ལ་རང་གི་ནུས་པ་ཉེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ།རང་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཏོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་སྐྱེས་པའི་ནུས་པ་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ནི་དབང་པོ་ལས་འདས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་དེ་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡང་དེ་དག་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པར་ བྱ་བའི་ཕྱིར།དེ་དག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ། དེ་དག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་དག་གིའོ། །གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་མི་དམིགས་པས་སོ། །དེ་ནི་རྟགས་ཅན་མིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་དེ་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐལ་པ་དག་ནིའོ།

論典進入對於人的意義有必要，這是真實的，然而，在對於人的意義有必要的那個範疇中，所有有必要的意義都應當直接或間接地顯示，因此，如果說論典是以所有的意義為境域的，那麼，為此，提到了「在那個範疇中」，即，在考察人的意義的範疇中，許多不是必須顯示的。爲了顯示那個，提到了「例如」等詞語，即，所謂「各自確定的自性」，指的是各自不同的個人。那是因為個人是無限的，所以顯示了心的進入是無限的。對於「具有不從確定因產生的狀態」，這樣連線詞語。這顯示了，即使對於一個人，因為因是不同的，所以，是許多，並且沒有確定的順序。即使對於人的意義有必要，像那樣的心的一切進入，也不是從每一個詞語中，必須顯示，因為是不可能的。對於在地點和時間上有限制的人的意義的範疇，沒有必要的物質的差別，不是必須顯示的，因此，那個不是論典的境域。所謂「那個」，指的是心的進入，所謂「那個」，也指的是那些物質的差別。所謂「那個」，顯示為出生的標誌，所謂「出生，女性」，沒有特別強調出生。爲了顯示現量相違也不是成立不存在的，提到了「像那樣」等詞語，即，像那樣，對於劫，因為通過地點等劫靠近自己的能力，即，爲了產生自己的分別識，所以，沒有產生知識的能力。那是在解釋「超出感官」的詞語。爲了顯示比量也不是那些的境域，提到了「那些的」等詞語，即，所謂「那些的」，指的是地點等。所謂「通過什麼」，指的是通過不觀察果。那是在解釋「不是具有標誌的」的詞語。所謂「那些的」，指的是劫。 這段文字繼續深入探討了邏輯證明中自性、因果關係、存在、認識論、語言的指稱、以及邏輯的範圍等概念。從現代邏輯學的角度來看，我們可以對其中的一些觀點進行如下評析： 因果關係： 文中討論了因果關係，並指出論典的目的是爲了顯示人的意義。這與現代邏輯學中對因果關係的理解一致。在現代邏輯中，我們認為因果關係是指事物之間的一種聯繫，其中一個事物（因）會導致另一個事物（果）的發生。 存在： 文中討論了存在的概念，並指出存在是無限的，並且心的進入也是無限的。這與現代邏輯學中對存在的理解一致。在現代邏輯中，我們認為存在是指事物在時空中佔據一定的地位。 邏輯的範圍： 文中討論了邏輯的範圍問題，並指出論典的範圍是有限的，不是所有的事情都需要在論典中顯示。這與現代邏輯學中對邏輯的範圍的理解一致。在現代邏輯中，我們認為邏輯是有範圍的，不是所有的問題都可以用邏輯來解決。 總的來說，這段古代印度邏輯學文獻探討了邏輯證明的結構、自性、因果關係、存在、認識論、語言的指稱以及邏輯的範圍。雖然其表達方式和推理方法與現代邏輯學有所不同，但其中蘊含的一些基本概念和原則，例如對本質、因果關係、存在、知識、語言的指稱以及邏輯範圍的認識，仍然是現代邏輯學的重要組成部分。現代邏輯學在古代邏輯學的基礎上，發展出了更加精確和強大的工具，可以更好地分析和解決邏輯問題，並且更加註重形式化和符號化，使得邏輯推理更加嚴謹和可靠。此外，現代邏輯學也更加關注語言的語義和語用，探討語言如何表達意義，以及如何在不同的語境中使用。

།གང་གི་ཕྱིར་ དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་ཡུལ་ལ་སོགས་པས་བསྐལ་པའི་ཡུལ་མི་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་།ལྡོག་པ་ངེས་པ་སྟེ་མེད་པ་ངེས་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་སྡུད་པར་བྱེད་པའོ། །ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་འགོག་པ་ཡང་འདིར་ཚད་མར་ཁས་བླངས་ནས་བཤད་ཀྱི། དངོས་སུ་དེ་ལ་ཡང་ཚད་ མ་མེད་དོ་ཞེ་ན།དེ་བས་ན་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ། འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྣང་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་མི་དམིགས་པ་ནིའོ། །ཡོད་མེད་ངེས་པའི་འབྲས་ཅན་མིན། ཕྱིར་ན་སྟེ་ཡོད་པར་ངེས་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཅན་ ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།མེད་པར་ངེས་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིར་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ། །མི་དམིགས་པ་འདི་ནི་ཚད་མ་ཉིད་མི་འགྱུར། མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཚད་མ་དག་ནི་ངེས་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཏེ་ཡིད་ ཆེས་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ཡང་རྣམ་པ་ཀུན་འཛིན་པ་ན་འཇུག་པའི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་ངེས་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་ཚད་མ་ཡིན་གྱི། མི་དམིགས་པ་འདི་ནི་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ངེས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། འཇུག་པ་འགོག་པ་ལ་ ཚད་མར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་བདེན་ཏེ།འོན་ཀྱང་འདི་འཇུག་པ་འགོག་པ་ཡིན་ཡང་སེམས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་གང་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡོད་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་འདུག་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་སེམས་ལ་ངེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་ བའི་དོན་ཏོ།།ཐེ་ཚོམ་ལས་ཀྱང་འགའ་ཞིག་ལ་ཞིང་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེས་བུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་འཇུག་པ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་འདི་ཚད་མར་བཤད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཁོ་ན་ཡིན་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། ། གལ་ཏེ་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་ཅན་ངེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་ཅན་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ངེས་པར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་དོན་དུ་གཉེར་བར་འདོད་པ་ལའོ། །མི་སྣང་བའི་ཡུལ་མི་དམིགས་པ་དེ་ནི་མི་འཇུག་འབྲས་བུ་ཅན་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རྟགས་ཀྱི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཡོད་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མི དམིགས་པའི་རྟགས་དེ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཁྱད་པར་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིར་གྱུར་པ་དེ་ཡོད་པ་སྟེ།ཡོད་པ་དེ་ཉིད་དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རྟགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།

因為是那樣，所以，通過地點等，所有劫的境域的不觀察，都是確定相違的，即，不是成立確定不存在的，這是總結。如果說，阻止存在的名稱，也在這裡承認是量，然後說，實際上，對於那個，也沒有量，那麼，為此，提到了「因此，這個」等詞語，即，所謂「這個」，指的是不顯現的境域的不觀察。不是具有確定存在或不存在的果，即，不會變成具有確定存在的果，因為是具有不存在存在名稱的理由的本質。也不會變成具有確定不存在的果，因為會猶豫。所謂「因為」，是因。這個不觀察本身不會成為量。通過「不觀察」等來解釋。為什麼呢？因為量是具有確定的果的，即，是具有可信的果的。現量的量，在完全領會時，對於確定進入的境域的性質，那些是量，而這個不觀察，不是確定某些存在或不存在的。即使那樣不會成為量，如果說，對於阻止進入，會成為量嗎？這是真實的，然而，即使這個是阻止進入，也不是完全斷除心中的猶豫的。連線到「心中具有完全斷除猶豫」。如果說，具有猶豫，那麼，不是必須安住，意思是，心中沒有確定。因為即使從猶豫中，對於某些，例如農民等，人也會進入。那麼，如何說這個具有不進入的果本身是量呢？為此，提到了「如果」等詞語，即，對於僅僅是那樣的事物，進入是沒有過錯的。如果是因為具有前置的分別，具有前行的確定的名稱，所以，對於那些希望尋求如實進入的人來說。不顯現的境域的不觀察，已經說是具有不進入的果了。對於「具有卓越的標誌」，即，具有不觀察的標誌，那個卓越的特殊性，即，成為觀察性質的，是存在的，對於凡是具有那個存在的，就說那個。意思是，具有標誌的特殊性。 這段文字繼續深入探討了邏輯證明中自性、因果關係、存在、認識論、否定、語言的指稱、以及邏輯的有效性等概念。從現代邏輯學的角度來看，我們可以對其中的一些觀點進行如下評析： 因果關係： 文中討論了因果關係，並指出量是具有確定的果的。這與現代邏輯學中對因果關係的理解一致。在現代邏輯中，我們認為因果關係是指事物之間的一種聯繫，其中一個事物（因）會導致另一個事物（果）的發生。 邏輯的有效性： 文中討論了邏輯的有效性問題，並指出不觀察本身不會成為量。這與現代邏輯學中對邏輯有效性的理解一致。在現代邏輯中，我們認為一個論證是有效的，當且僅當它的前提為真時，它的結論也必然為真。 總的來說，這段古代印度邏輯學文獻探討了邏輯證明的結構、自性、因果關係、存在、認識論、否定、語言的指稱以及邏輯的有效性。雖然其表達方式和推理方法與現代邏輯學有所不同，但其中蘊含的一些基本概念和原則，例如對本質、因果關係、存在、知識、否定、語言的指稱以及邏輯有效性的認識，仍然是現代邏輯學的重要組成部分。現代邏輯學在古代邏輯學的基礎上，發展出了更加精確和強大的工具，可以更好地分析和解決邏輯問題，並且更加註重形式化和符號化，使得邏輯推理更加嚴謹和可靠。此外，現代邏輯學也更加關注語言的語義和語用，探討語言如何表達意義，以及如何在不同的語境中使用。

།དམིགས་པའོ་མཚན་ཉིད་ཀྱིར་གྱུར་པ་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །རྟགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་ ཡོད་པ་སྟེ།སྐྱེ་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་སྟེ་སྐྱེ་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིར་གྱུར་པའི་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་འདི་ལས་མི་དམིགས་པ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལ། འདིར་ཞེས་བྱ་བ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ལ། གཏན་ཚིགས་བྱེ་ བྲག་ལ་ལྟོས་ནས།།ལ་ལར་མེར་ཤེས་འབྲས་བུ་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་གོང་དུ་དཔེར་བྱས་པ་ལྟ་བུའོ། །གང་ཡང་མི་དམིགས་པ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི་བྱེ་བྲག་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྐལ་པ་ཅན་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ་ ཤེས་བྱེད་ནི་རྟགས་ཡིན་ཏེ།དེ་དག་མི་ཤེས་པ་ནི་རང་བཞིན་ཤེས་བྱེད་མི་ཤེས་ལ། དེ་ལ་མེད་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ཚད་མ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པ་འདི་བརྗོད་པ་ཡིན། རང་བཞིན་མི་ཤེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་ལོག་པ་ཡིན་ལ། ཤེས་བྱེད་མི་ཤེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ལོག་པ་ཡིན་ནོ། ། མི་སྣང་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱིས་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལོག་པ་ལ་རིགས་པ་འདི་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དེ། གང་བསྐལ་པའི་དོན་འགའ་ཞིག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་མངོན་སུམ་གྱིས་མི་དམིགས་ཏེ། ཡུལ་ལ་སོགས་པས་བསྐལ པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ།།རང་བཞིན་དེ་ནི་མི་དམིགས་པ་ཙམ་སྟེ་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱིས་མི་དམིགས་པ་ཙམ་མངོན་སུམ་ལོག་པ་ཙམ་དེས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་དུ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་བསྐལ་པ་དག་ལ་རང་གི་ནུས་པ་ཉེ་བའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡང་ ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ།།རང་བཞིན་མི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཤད་ནས་ཤེས་བྱེད་མི་ཤེས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ། ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་འགྲེལ་པ་ནི་རྟགས་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ་དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་དོན་རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་དུ་དཔེར་ན་སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྤོང་བར་བྱེད་དོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་རྟགས་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་ཁྱད་པར་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །དཔེར་ན་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདིར་ནི་ཁྱད་པར་སྤོང་བ་ཡིན་གྱི་ཆོས་ཅན་ཡོད་པ་ཉིད་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ ནོ།།སྦྱིན་པ་དང་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཟླས་དབྱེ་བའོ། །དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་སེམས་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །སྦྱིན་པའི་སེམས་དག་ལ་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པའི་སེམས་དག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།

「成為觀察性質的不觀察」，這是它的定義。通過標誌的特殊性存在，對於凡是存在出生，即，對於凡是存在出生，意思不是這樣的，即，通過「成為觀察性質的」這個特殊性，不觀察不是出生。爲了解釋「在這裡」等詞語，所謂「在這裡」，對於不存在的名稱，相對於特殊的因，在某些情況下，如同火的果，如同前面所舉的例子。凡是說不觀察是量，不應該沒有差別地理解。然而，所謂「自性」等，具有劫的是自性，而認識者是標誌，那些不認識，即，不認識自性認識者，對於成立那個不存在本身，沒有量，這是所說的道理。不認識自性，是現量相違，而不認識認識者，是從比量相違。對於不顯現的境域，現量和比量相違，這是所說的道理，這是總結的意思。爲了解釋「凡是」等詞語，即，凡是某些劫的意義，自己的本質通過現量不觀察，即，因為通過地點等劫的因，那個自性僅僅是不觀察，即，通過那個境域的不觀察，僅僅是現量相違，那不是所謂的不存在。所謂「如同前面所說的那樣」，即，像那樣，對於劫，因為靠近自己的能力，所以，也沒有產生知識的能力，等等。在說了不認識自性之後，爲了說不認識認識者，提到了「認識」等詞語，即，所謂「認識」，解釋為「從標誌」，對於所有超出感官的意義，例如，心沒有貪慾，等等，這樣來排除。同樣，因為認識者在標誌上不存在，所以，通過自性來排除特殊性。例如，佈施等，在這裡是排除特殊性，而不僅僅是具有法本身。佈施和傷害等是相對的分類。對於那個境域的心，就說那個。意思是，對於佈施的心，從傷害等返回的心。 這段文字繼續深入探討了邏輯證明中自性、因果關係、存在、認識論、否定、語言的指稱、以及邏輯的範圍等概念。從現代邏輯學的角度來看，我們可以對其中的一些觀點進行如下評析： 因果關係： 文中討論了因果關係，並指出邏輯推理是建立在因果關係的基礎上的。這與現代邏輯學中對因果關係的理解一致。在現代邏輯中，我們認為因果關係是指事物之間的一種聯繫，其中一個事物（因）會導致另一個事物（果）的發生。 邏輯的範圍： 文中討論了邏輯的範圍問題，並指出邏輯推理的範圍是有限的，不是所有的事情都可以用邏輯來解決。這與現代邏輯學中對邏輯的範圍的理解一致。在現代邏輯中，我們認為邏輯是有範圍的，不是所有的問題都可以用邏輯來解決。 總的來說，這段古代印度邏輯學文獻探討了邏輯證明的結構、自性、因果關係、存在、認識論、否定、語言的指稱以及邏輯的範圍。雖然其表達方式和推理方法與現代邏輯學有所不同，但其中蘊含的一些基本概念和原則，例如對本質、因果關係、存在、知識、否定、語言的指稱以及邏輯範圍的認識，仍然是現代邏輯學的重要組成部分。現代邏輯學在古代邏輯學的基礎上，發展出了更加精確和強大的工具，可以更好地分析和解決邏輯問題，並且更加註重形式化和符號化，使得邏輯推理更加嚴謹和可靠。此外，現代邏輯學也更加關注語言的語義和語用，探討語言如何表達意義，以及如何在不同的語境中使用。

། །།བམ་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པ། མངོན་པར་མཐོ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ནི་མ་འོངས་པའི་ འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འདིར་སེམས་པ་དག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་སྤོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་དག་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་མངོན་པར་མཐོ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་པ་དག་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་མངོན་པར་མཐོ་བའི་ རྒྱུ་ཉིད་ཀྱང་མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་འཁྲུལ་པ་འདི་གང་ལས་ཡིན་ཞེ་ན།དེའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་གྱི་དོན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱི་དོན་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དང་སྦྱར་རོ། །མངོན་པར་མཐོ་བའི་རྒྱུ་མེད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟར་སྐུར་པ་འདེབས་པར་བྱེད་ན་ཡང་ངོ་། །ཅི་ ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པས་ཞེ་ན།དེའི་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཅན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། དེའི་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཅན་ཏེ་མངོན་པར་མཐོ་བའི་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཅན་སེམས་པའི་ཁྱད་པར་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པར་མཐོ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་ཆོས་མཐུན་པ་ ཅན་ཡིན་ཞེ་ན།འབྲས་བུ་དེ་མ་ཐག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། དེའི་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཅན་གཞན་གང་ལས་འབྲས་བུའི་དེ་མ་ཐག་པ་མ་མཐོང་ངོ་། །དེ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་དེ་མ་ཐག་པ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་དེ་མེད་པ་ཉིད་དེ་འབྲས་བུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་སྨོས་ཏེ།འབྲས་བུ་དུས་གཞན་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་གནས་སྐབས་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱིས་ཆོས་པ་དག་ནི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱི་བ་དང་ཁྱི་སྨྱོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཟླས་དབྱེ་བའོ། །བྱི་བ་དང་ཁྱི་སྨྱོན་པ་དག་གི་སོས་བཟུང་བའི་དུག་གང་ཡིན་པའི་སྔར་འགྱུར་བ་མ་མཐོང་བ་དེ་ལས། དུས་གཞན་དུ་བརྒྱལ་བ་ལ་ སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འགྱུར་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ།།བྱི་བའི་དུག་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིས་འགྱུར་བ་མཐོང་བ་ལས་དེ་འབྲས་བུའི་ནུས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་པའི་མ་འོངས་པའི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཉིད་རིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཞེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།དེ་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་པ་དག་ལས་མ་འོངས་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་འགལ་བ་མེད་པ་སྟེ། གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་འབྲས་བུ་འབྱིན་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་འདི་ལ་མི་དམིགས་པ་ཙམ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ།

第二十二品。增上的因本身，不是指未來特殊果的因本身，在這裡，心的自性被捨棄，因為那些是現量本身。然而，增上的因本身，被稱為自性的特殊性。因為心是現量本身，所以，成為那個自性的增上的因本身也是現量本身，因此，這個錯誤是從哪裡來的呢？為此，說了「對於現量的意義」等詞語，即，與「通過顛倒對於現量的意義」這個相連。即使那樣，也說沒有增上的因，這樣進行誹謗。如果說，如何通過顛倒呢？說了「具有沒有那個果的」等詞語，即，具有沒有那個果的，即，具有沒有增上果的，因為沒有在心中顯示特殊性，所以，與那些高尚者具有相同的法性。如果說，如何具有相同的法性呢？說了「因為沒有那個果的直接」，即，從哪裡沒有看到那個果的直接呢？所謂「僅僅通過那個」，即，僅僅通過看到那個果的直接，那個不存在本身，不是沒有果。為什麼呢？說了「果」等詞語，即，因為看到果在其他時間，以後以後，具有狀態變化的性質，那些法，是從因產生的。貓和瘋狗，是相對的分類。從貓和瘋狗咬傷的毒，沒有看到之前的變化，從那個，看到在其他時間，具有昏厥等性質的變化。從看到貓的毒等的後來的變化，可以推測那個果的能力。如果說，佈施等心的未來果，因為非常不合理，所以，不存在是合理的，那麼，說了「那個」等詞語，即，對於那個，從佈施等心產生未來的果，沒有矛盾，因為沒有損害的量。對於這個所要成立的，沒有產生果的能力，僅僅不觀察不是量。 因果關係： 文中討論了因果關係，並指出增上的因是未來果的因。這與現代邏輯學中對因果關係的理解一致。在現代邏輯中，我們認為因果關係是指事物之間的一種聯繫，其中一個事物（因）會導致另一個事物（果）的發生。 存在： 文中討論了存在的概念，並指出心是現量本身，並且增上的因也是現量本身。這與現代邏輯學中對存在的理解一致。在現代邏輯中，我們認為存在是指事物在時空中佔據一定的地位。 邏輯的有效性： 文中討論了邏輯的有效性問題，並指出僅僅不觀察不是量。這與現代邏輯學中對邏輯有效性的理解一致。在現代邏輯中，我們認為一個論證是有效的，當且僅當它的前提為真時，它的結論也必然為真。

།གལ་ཏེ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་མེད་ པའི་ཕྱིར་སྤོང་བ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན།ཡོད་པ་ཉིད་ལ་ཚད་མ་གང་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་མེད་པ་དེ་བས་ན་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གནོད་པ་ཅན་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་ཡང་བླ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྤོང་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་འདོད་ ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ཚད་མ་ཡང་སྲིད་པའི་ཕྱིར་མི་སྤོང་ངོ་།།སྲིད་པའི་ཚད་མ་དེ་ཡང་ལེའུ་གཉིས་པ་ལས་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། འདི་ལྟར་སྦྱིན་པ་དང་འཚེ་བ་ལས་ལྡོག་པའི་སེམས་པ་དག་ལ་མངོན་པར་མཐོ་བའི་རྒྱུའི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་དེའི་ཚེ་དེ་དག་གཟུང་བ་ ན་དེ་ཡང་གཟུང་བར་འགྱུར་ན་གང་བཟུང་བ་ན་གང་མ་བཟུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཉིད་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ཡིན་ལ་ལྷ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཅི་སྟེ་ཡོད་ན། དེ་དག་གིས་གདོན་མི་ཟ་བར་དོན་གྱི་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་བྱེད་ན། མི་སྣང་བ་དེ་བས་ན་དོན་གྱི་བྱ་བ་མི་བྱེད་པའི་ ཕྱིར་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན།དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ། དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དག་ཉེ་བར་དགོད་པའོ། །འདིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བ་སྟེ། བསྐལ་པའི་དོན་འདས་མ་ཐག་པ་དེ་དག་གི་ནང་ནས་སོ། །དོན་ནམ་རང་གི་ངོ་ བོ་འགའ་ཞིག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་གཞུང་གི་རིམ་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་ཏེ།སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་པའི་རང་བཞིན་འགའ་ཞིག་ལ་ཤེས་པ་མེད་པ་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། མཐོང་བ་གསལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡུལ་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ཇི་ལྟར་གཟུང་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ངེས་ པར་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།རང་བཞིན་ལ་སོགས་པས་བསྐལ་པའི་དོན་འགའ་ཞིག་ལ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་འབྲས་བུ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཤེས་པར་བྱེད་པ་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རྒྱུ་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྒྱུ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དུས་ ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་བདག་ཉིད་ཤེས་པར་བྱེད་པ་འབྲས་བུ་གདོན་མི་ཟ་བར་བརྩམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པའོ།།རང་བཞིན་ལ་སོགས་པས་བསྐལ་པ་དེ་དག་ནི་དོན་བྱེད་པས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་ པའི་ཕྱིར་རོ།

如果說，因為沒有損害的量，所以，捨棄不是存在的，那麼，對於存在的本身，什麼是量呢？因為沒有量，所以，確定為存在的本身，也是不合理的，那麼，即使因為沒有損害和成立的量而猶豫，也提到了「但是」，即，捨棄在任何情況下都是不合理的。因為心沒有貪慾和具有一切智的量也是有可能的，所以不捨棄。那個存在的量，也會在第二品中成立。雖然那樣變化，但是，像這樣，對於從佈施和傷害返回的心，在具有增上因的自性的時候，當那些被領會時，如果那個也被領會，那麼，當領會什麼時，沒有領會什麼，那個不是那個的自性，因為那個本身是損害的量，並且，如果具有天神的特殊性等，如果那些必定產生某些意義的作用，那麼，不顯現的，因此，因為不產生意義的作用，所以，不是存在的本身，那個會成為損害的量，那麼，為此，提到了「因此」等詞語，即，所謂「因此」，是靠近陳述。所謂「在這裡」，是必須領會，即，從那些剛剛過去的劫的意義中。所謂「對於某些意義或自己的本質」，即，按照論典的順序，各自連線，對於佈施等心的某些自性，沒有知識，不會成立。為什麼呢？因為沒有明顯的看到，即，對於體驗那個境域，沒有產生必須領會的自性的本質的能力。因為通過自性等，對於某些劫的意義，沒有那個果，所以，認識不會成立。為什麼果本身不存在呢？說了「因」等詞語，即，因不是在所有時間，所有的人都必須領會，自己認識，果必須開始，這是確定的。通過自性等，那些劫不是空無意義的，即，因為不是成為此岸所見的境域，所以，產生意義的作用。 因果關係： 文中討論了因果關係，並指出因是果的必要條件。這與現代邏輯學中對因果關係的理解一致。在現代邏輯中，我們認為因果關係是指事物之間的一種聯繫，其中一個事物（因）會導致另一個事物（果）的發生。 邏輯的有效性： 文中討論了邏輯的有效性問題，並指出沒有損害的量，那麼，捨棄不是存在的。這與現代邏輯學中對邏輯有效性的理解一致。在現代邏輯中，我們認為一個論證是有效的，當且僅當它的前提為真時，它的結論也必然為真。

།འདི་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཤེས་པར་བྱེད་པ་མེད་པས། དེ་མེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དབང་པོ་ལས་འདས་པ་ལྷ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་། མངོན་པར་མཐོ་བའི་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་དག་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་ལོག་པ་ ཙམ་གྱིས་མེད་པ་ཉིད་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་དག་ལ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པར་མི་ནུས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འགའ་ཞིག་ལ་མངོན་པར་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཇི་ལྟར་ཡང་ལ་ལར་མཐོ་བ་དང་དམན་པའི་ཕྱིར་ མཐོང་བའི་རང་བཞིན་ངེས་པ་མེད་པ་ལ་ཡང་དེ་གསལ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་མཐོང་བ་ངེས་པར་བྱེད་དེ།དཔེར་ན་དྲུག་ལ་སོགས་པའི་རྫས་གོམས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་འབྱུང་བ་ཅན་དག་མངོན་པར་གསལ་བར་བསམ་པར་བྱའོ། ། རྣལ་འབྱོར་སྒྲུབ་པ་ལས་སྲིད་པའི་ཚད་མ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ས་བོན་འབྲས་བུ་རྩོམ་པ་མེད་པ་འགའ་ཞིག་གི་དུས་གཞན་དུ་འབྲས་བུ་ཚད་མ་མངོན་པར་གསལ་བར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་དག་ལ་ཡང་བསམ་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟར་འདྲ་བ་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་ལ་བདག་གི ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པའམ།རིམས་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་བསྐལ་པ་དག་ལ་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པ་ནི་མེད་པ་ཉིད། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་འབྲས་བུ་མི་དམིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་མི་དམིགས་པ་ནི་མེད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་ མི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ།རྒྱུ་མི་ཤེས་པ་སྟེ། རྒྱུ་མི་དམིགས་པ་ནི་འབྲས་བུ་རང་བཞིན་གྱིས་བསྐལ་པ་ཅན་གྱི་ཡང་། མེད་པ་ཉིད་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན། །རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དེ། བསྐལ་པའི་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་མེད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ནི་ཚད་མར་མི་ བརྗོད་ཀྱི།རྒྱུ་མི་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །བསྐལ་པའི་ཡུལ་ལ་རྒྱུ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་མི་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནམ། རང་བཞིན་ལ་སོགས་པས་བསྐལ་པ་དག་ནི་འགའ་ཞིག་དང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཉིད་ངེས་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་བདེན་ཏེ་འོན་ཀྱང་མ་ བསྟན་པའི་ཡུལ་མེད་པ་ཙམ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མེད་པ་རང་བཞིན་ལ་སོགས་པ་བསྐལ་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ཙམ་དུ་བསྟན་པར་ནུས་ཏེ།ཆ་འདི་ཙམ་གྱིས་རྒྱུ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ།

所謂「僅僅通過這個」，即，如同所說的那樣，因為沒有認識者，所以，不是成立那個不存在，即，超出感官的，天神的特殊性，以及增上的因等，自性的特殊性不存在，即，僅僅通過現量和比量相違，不存在本身不矛盾。如同所說的，對於超出感官的那些，不能顯示沒有認識者。為什麼呢？因為，也按照順序，對於某些，是明顯顯現的。像這樣，如同在某些情況下，因為有高低，所以，對於沒有確定可見自性的，也因為那個顯現等而產生，所以，確定可見，例如，如同習慣於六種物質等。同樣，對於所有的佈施等，也應當認為，會產生非常明顯顯現的。從瑜伽的修行中，會解釋存在的量。同樣，對於某些沒有開始種子果的，在其他時間，果的量明顯顯現，像那樣，對於超出感官的那些，也應當這樣認為。像這樣，相似等，對於某些，會產生自己的境域的知識，或者，產生瘟疫等的果。因此，對於劫，不觀察自性，不是成立不存在，也不是不觀察果。爲了顯示，對於那個，不觀察因，是成立不存在的，對於「不認識因」等，即，不認識因，即，不觀察因，即使是具有果自性的劫，不存在本身也是成立者。爲了解釋「自己的本質」等詞語，即，對於成立劫的境域的本質不存在，不觀察自性本身不是量，只有不觀察因才是量。對於劫的境域，僅僅通過不觀察因，不是不能確定嗎？因為通過自性等，對於劫，與某些一起做，因和果的實物本身，不能確定。那是真實的，然而，僅僅爲了理解沒有顯示的境域，即使沒有因，自性等劫的果，也不是必定會變化，僅僅能夠顯示到那個程度，通過這個部分，陳述了因。 邏輯的有效性： 文中討論了邏輯的有效性問題，並指出不觀察自性本身不是量，只有不觀察因才是量。這與現代邏輯學中對邏輯有效性的理解一致。在現代邏輯中，我們認為一個論證是有效的，當且僅當它的前提為真時，它的結論也必然為真。

།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྤྱི་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་བསྐལ་ པ་དག་ལ་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པ་ནི་མ་བསྟན་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་།རྣམ་པར་གཞག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལ་ལར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་གྱི་ཡིན་ཏེ། གནས་ཁང་ལ་སོགས་པར་མེ་ཤིར་ཟིན་ཀྱང་དུ་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རྒྱུ་ཞིག་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་། འབྲས་བུ་མཐོང་ ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ།།རྒྱུ་མེད་པར་འབྲས་བུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདིས་ནི་རྒྱུ་གནས་པའི་དུས་ན་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་སྟེ། ཇི་སྲིད་རྒྱུ་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་སྐད་དུ་མི་སྨྲ་སྟེ། གང་གི་རྒྱུ་ཞིག་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་ལས་ཅིག་ཅར་སྐྱེས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུ་ཞིག་ན་ཡང་དུས་གཞན་ན་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཚིག་འདིས་ཅི་བརྗོད་ཅེ་ན། རྒྱུ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་གཞུང་འདིས་དངོས་པོ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་གིས་ཆོད་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་། དོན་གྱི་དབང་གིས་དེ་ལྟར སྦྱར་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་བསྟན་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་ནས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་རྒྱུ་ཞིག་པའི་འབྲས་བུ་གནས་པ་དག་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ལ་འཁྲུལ་པ་ཐེ་ཚོམ་ཟ། འདི་ལྟར་མེས་བསྐྱེད་པའི་དུ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་མེ་ཞིག་པ་ན་གནས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མེས་ བསྐྱེད་པའི་དུ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ།རྒྱུར་གྱུར་པའི་མེའི་སྐད་ཅིག་པ་གསུམ་པ་ལ་དུ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་ཡང་འཇིག་པ་དེ་ལྟར་ན། གང་ལས་རྒྱུ་ལས་རྒྱུ་འཇིག་པའི་ཕྱིས་འབྲས་བུ་གནས་པ་ཡིན། གང་ཡང་ཕྱིས་འབྲས་བུ་གཞག་པ་ཅན་གྱི་དུ་བ་ནི་དུ་བའི་རྟགས་ཅན་ཉིད་ཀྱི་མེའི་རྟགས་ཅན་མ་ ཡིན་པ་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར།དངོས་པོ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ། དེ་ལྟར་གནས་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོའི་རྒྱུ་ཞིག་ན་ཡང་དུས་ཕྱིས་གནས་པ་ཅན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་ཅན་ནི་རྒྱུ་སྔར་འགག་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་པའོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་དུ་བ་ཕྱིས་འབྱུང་བ་མེའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་ཞེས་ བརྗོད་ཅེ་ན།བརྒྱུད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རེ་ཞིག་དུ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ནི་མེ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེད་པར་བྱེད་ལ་དུ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་དེས་ཀྱང་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་བརྒྱུད་པས་སོ། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྒྱུན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཐོག་མར་རྒྱུན་སྐྱེད་པར་ བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་འབྲས་བུ་བསྟན་པ་ཏེ།རྒྱུ་དང་པོ་དེའི་ཕྱི་མ་དག་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་པའོ།

為此，提到了「任何普遍」等詞語，即，像這樣，對於劫，即使不觀察自性是具有沒有顯示的境域，也不能安立。所謂「在某些情況下」等，是對於其他的，即使在房屋等中火熄滅，也是因為看到煙。像那樣，即使是成為一個因，所謂「看到果」，是錯誤。通過「沒有因，不會有果」這句話，意思是，在因存在的時候，果存在，只要因存在，果就存在。不是那樣說，通過「在任何一個因」等，會成為過失，因為從因同時產生的果，即使在一個因中，也是在其他時間存在的。那麼，這句話表達什麼呢？說了「沒有因」等詞語，即，像這樣，即使這個論典通過「事物是那樣」等論典來決定，也是因為意義的緣故，那樣連線。像那樣，暫時承認是顯示本身，然後說。對於不是剎那的事物，因此，在因消失後，存在的果不存在，對於這個，哪裡有錯誤和疑惑呢？像這樣，火產生的煙的剎那，當火熄滅時，不存在，因為當有第二個火產生的煙的剎那的時候，作為因的第三個火的剎那，煙的剎那也消失了，像那樣，從哪裡，從因，在因消失之後，果存在呢？凡是後來具有果的煙，是爲了顯示那個是具有煙的標誌，而不是具有火的標誌，所以，提到了「事物是那樣」等詞語，即，所謂「那樣存在」，是即使在第一個因消失後，也是後來存在的，那個的因，不是先前因滅的近取。那麼，如何說後來產生的煙是火的因呢？說了「通過間接」等詞語，即，暫時，第一個煙的剎那是火本身產生的，而那個煙的剎那也產生其他的，像那樣通過間接。爲了顯示那個，爲了利益延續，說了「爲了利益延續」，即，爲了最初產生延續，那個顯示果，即，第一個因的後面那些也是果，像那樣進行名稱。 因果關係： 文中討論了因果關係，並指出因是果的必要條件，並且因果關係可以是直接的，也可以是間接的。這與現代邏輯學中對因果關係的理解一致。在現代邏輯中，我們認為因果關係是指事物之間的一種聯繫，其中一個事物（因）會導致另一個事物（果）的發生。 存在： 文中討論了存在的概念，並指出事物是剎那的，並且果的產生和存在取決於因的存在和延續。這與現代邏輯學中對存在的理解一致。在現代邏輯中，我們認為存在是指事物在時空中佔據一定的地位。 邏輯的有效性： 文中討論了邏輯的有效性問題，並指出「看到果」是錯誤，因為沒有因，就不會有果。這與現代邏輯學中對邏輯有效性的理解一致。在現代邏輯中，我們認為一個論證是有效的，當且僅當它的前提為真時，它的結論也必然為真。

།གལ་ཏེ་རྒྱུའི་ཚད་མ་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གིས་མེད་པ་གྲུབ་པ་དེའི་ཚེ་དེའི་འབྲས་བུ་སྟེ། རྒྱུ་བཀག་པར་གྱུར་པ་དེའི་འབྲས་བུ་ཡོད་དོ་ཞེས་ངེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི། གལ་ཏེ་གཏན་ ཚིགས་འགའ་ཞིག་གིས།།དེ་མེད་པ་ནི་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་ཆ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་དོན་གྱི་སྦྱོར་བའོ། །དེས་ཀྱང་བསྟན་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་མེད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་འདོད་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །མ་བསྟན་པའི་ཡུལ་ཅན་ནི་དེ་ལྟར་ལྟོས་པར་བྱ་བ་མ་ ཡིན་ཏེ།གལ་ཏེ་རྒྱུ་མེད་ན་ཡང་འབྲས་བུ་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པར་དངོས་པོ་འབྱུང་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཙམ་ནི་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དེ་མ་ཐག་པ་ཉིད་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དོན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་རྟགས་ཅན་ཏེ་ མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ།རང་བཞིན་མི་དམིགས་པ་ཡང་སྟེ། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་ཡང་མེད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྐབས་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལ་འགའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཁྱབ་ པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་ན་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་འདོད་པ་འདིའི་རང་བཞིན་གྲུབ་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་ཚད་མར་འགྱུར་རོ།།གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་འགའ་ཞིག་གིས་ཏེ་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བས། དེ་མེད་པ་ནི་རྟོགས་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དོན་འཆད་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ རྒྱུ་འདི་མེད་པ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་གོ་བར་བྱེད་པ་གཏན་ཚིགས་འགའ་ཞིག་ལས་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིར་གྱུར་པ་ལས་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དགག་པ་ལ་གོ་བར་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི་མི་དམིགས་པ་ ཙམ་མ་ཡིན་ནོ།།རྒྱུའམ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་གོ་བར་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་ལས་མེད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འབྲས་བུའམ་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ལྡོག་པར་བྱེད་དེ། དེ་མེད་པར་མ་གྲུབ་ན་སྟེ། རྒྱུ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མ་གྲུབ་ན་འབྲས་བུ་དང་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ལྡོག་པ་ལ་ཡང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ཡང་གོང་དུ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་བསྟན་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་མེད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ།

如果說，通過某些因的量成立不存在，那麼，那個的果，即，因被阻止的那個的果存在，不會確定。這是，如果通過某些因，理解那個不存在，這是所說偈頌的一部分，這是意義的連線。通過那個，也是顯示想要成立具有顯示境域的不存在。具有沒有顯示境域的，不是那樣需要觀察，即，即使沒有因，果也不是必定會變化，因為沒有因，事物不可能產生，這僅僅是爲了顯示。那個也已經在前面說過了。對於「意義的」等，所謂「意義」，是具有遍及的自性標誌，即，對於要成立不存在本身，不觀察自性，也是，不觀察遍及者，也是成立不存在的，這是所說的場合。爲了解釋「自性本身」等詞語，所謂「某些」，是不觀察遍及者。如果說，當不觀察遍及者時，這個想要遍及的自性成立，那時會成為量。如果通過某些因，即，通過不觀察自性，理解那個不存在。通過「如果」等詞語，解釋意義，即，連線到「如果成立這個因不存在」。理解遍及的自性的因，從某些因中會不存在。因為從成為觀察性質的不觀察。像那樣，對於否定，理解的因不僅僅是不觀察。因或遍及者，從理解的因中，成立不存在本身，所以，按照順序，阻止果或遍及者，如果那個不成立，即，如果因和遍及者不成立，那麼，對於阻止果和遍及者，也會猶豫。那個也應當被視為是成立具有前面所說的顯示境域的不存在。 因果關係： 文中討論了因果關係，並指出因是果的必要條件，並且因的缺失會導致果的缺失。這與現代邏輯學中對因果關係的理解一致。在現代邏輯中，我們認為因果關係是指事物之間的一種聯繫，其中一個事物（因）會導致另一個事物（果）的發生。 邏輯的有效性： 文中討論了邏輯的有效性問題，並指出「如果通過某些因，理解那個不存在」是成立的，並且因的缺失會導致果的缺失。這與現代邏輯學中對邏輯有效性的理解一致。在現代邏輯中，我們認為一個論證是有效的，當且僅當它的前提為真時，它的結論也必然為真。

།གལ་ཏེ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་དེ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་པར་མ་བརྗོད་དམ། ཇི་ལྟར་ན་དེ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་མི་དམིགས་པ་ལས་མེད་པ གྲུབ་ཅེ་ན།ལེན་དུ་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བསྐལ་པའི་ཡུལ་ཉིད་ལ་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་གྱི། སྣང་བ་ལ་ནི་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་རང་བཞིན་ལ་སོགས་པས་མ་བསྐལ་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ དངོས་པོ་དེ་ནི་མི་དམིགས་པ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ་ཡོད་པ་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ།།གང་གི་ཚེ་ཞེ་ན་མཐོང་བ་མེད་པ་དག་གི་རྒྱུ་མི་སྲིད་པར་ནི་འགྱུར་བ་ན་མཐོང་བ་མེད་པའི་རྒྱུ་སྟེ་རྒྱུ་གཞན་མ་ཚང་བ་དེ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་བ་ན་སྟེ། དམིགས་པའི་རྐྱེན་གཞན་ཚོགས་པར་གྱུར་ཅེས་ བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དེ། བདག་ཉིད་གོ་བར་བྱེད་ཅིང་རྟོགས་པར་བྱེད་པས་ན་དངོས་པོའོ། །གལ་ཏེ་རང་བཞིན་ལ་སོགས་པས་མ་བསྐལ་པས་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་ན། བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་པོ་སྟེ། གང་ཞིག་གང་གིས་འཛིན་པ་པོའི་དབང་ པོ་དེས་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ།།འདིས་ནི་སྣང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་དེ་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དངོས་པོ་མཐོང་བའི་གེགས་བྱེད་པ་ཅན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཅན་ནོ། །བར་ཆད་ལ་སོགས་པ་དག་ཅེས་བྱ་བའི་སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་མ་ཚང་བ་ གཟུང་ངོ་།།གགས་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་སྟེ་དམིགས་པའི་རྐྱེན་དག་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དམིགས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པ་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་མི་དམིགས་པ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་ངེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་འདྲ་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ ཀྱིར་གྱུར་པ་ཡོད་ན་དམིགས་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།གང་འདི་ཉིད་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པར་ངེས་པ་ན་མཐོང་བ་མེད་པ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གཏན་ཚིགས་འདི་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བ་རིགས་པར་བྱའོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གང་ལ་ཞེ་ན། རྒྱུ་དང་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་དག་མེད་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ ཡང་ངོ་།།དངོས་པོ་འགལ་བ་ཡོད་ན་ཡང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཡང་གི་སྒྲ་ནི་རིམ་པ་གཞན་དང་སྦྱར་ཏེ། དེ་དང་འགལ་བ་དམིགས་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བར་བལྟ་བར་བྱའོ། །གང་མེད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེ་དང་འགལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དེ་དགག་པར་བྱ་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ།

如果說，對於要成立自性不存在本身，不觀察那個本身不是量嗎？如果那樣，如何從不觀察那個瓶子等事物的自性成立不存在呢？說了「看到領會」等詞語，即，對於劫的境域本身，不觀察自性不是量，對於顯現，是量，這是總結的意思。通過「顯現」這個，顯示了通過自性等沒有劫。具有那種形態的事物，即，不觀察存在的，事物不存在，即，會理解存在本身。在什麼時候呢？當沒有看到的原因不可能發生時，即，當沒有看到的原因，即，其他因不完整不可能發生時，即，當觀察的其他條件聚集時，這是意思。爲了解釋「如果」等詞語，即，因為自己理解和認識，所以是事物。如果通過自性等沒有劫，會成為自性的特殊性，那麼，自己如同那樣領會者，即，通過領會者的感官，那個會成為觀察本身。通過這個，解釋了「顯現的」那個。那個也是具有前面所說的事物可見的障礙，即，具有損害產生認識的因的。所謂「障礙等」，通過「等」字，領會不完整。沒有障礙等，即，當觀察的因存在時，這是意思。僅僅會成為觀察，在其他方面不是。當成為那樣時，不觀察會確定為不存在。為什麼呢？因為會成為那樣，即，當成為觀察性質的時，對於觀察，沒有錯誤。當確定這個本身沒有自己的本質時，應當認為，通過「沒有看到」等詞語，解釋這個因。對於要成立什麼呢？對於成立沒有因和特殊性。對於「即使有矛盾的事物」，等，對於「也」字，與其他的順序連線，應當視為「即使觀察到與那個矛盾的」。凡是要成立的不存在，與那個矛盾的，當那個不觀察時，那個要否定的就不存在了。 邏輯的有效性： 文中討論了邏輯的有效性問題，並指出「不觀察那個本身不是量」，而「對於顯現，是量」，並且「當觀察的因存在時，僅僅會成為觀察」。這與現代邏輯學中對邏輯有效性的理解一致。在現代邏輯中，我們認為一個論證是有效的，當且僅當它的前提為真時，它的結論也必然為真。

།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དངོས་པོ་འགལ་བ་ཡོད་ན་ནི། །དེ་ཡོད་པ་ལ་གནོད་བྱེད་ཕྱིར་ཏེ། །དགག་པར་བྱ་བར་འདོད་པ་དེ་ཉིད་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཉི་ག་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དེ། དངོས་པོ་གང་ཞིག་བདག་ཉིད་འགལ་བ་གང་དང ལྷན་ཅིག་མི་གནས་ཏེ།དཔེར་ན་གྲང་བ་དང་དྲོ་བའི་རེག་པ་ལྟ་བུའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མི་གནས་ཤེ་ན། དེ་དག་གི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ། འགལ་བ་དེ་དག་གི་ཉེ་བར་ལེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་མི་མཐུན་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་རྟེན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། དྲོ་བའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་གྲོང་བའི་ ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་མི་མཐུན་པའི་རྟེན་ཡིན་པས་སོ།།དེ་བས་གཅིག་གིས་ཀྱང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྒྱུ་དེས་གྲང་བ་དང་དྲོ་བ་འགལ་བ་དག་གིས་འབྲས་བུ་དག་ནི་གཅིག་ལ་ཡང་ཅིག་ཅར་རྩོམ་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་མི་དམིགས་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་འདི་ན་གྲང་བའི་རེག་པ་མེད་དེ་མེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་བཤད་མ་ཐག་པའི་རྣམ་པ་གྲང་བ་དང་དྲོ་བ་འགལ་བ་དེ་དག་ནི་གཅིག་ཡོད་ན་ཡང་གཞན་མེད་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ།།ཅི་སྟེ་ཡང་འདིར་མི་དམིགས་པ་ཞེས་མ་ཐོས་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་རང་བཞིན་འགལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་རྟགས་ནི་མི་དམིགས་པ་ལས་ཐ་དད་པར་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལས་འགལ་བ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང་། འགལ་བ་ལས་ཀྱང་མེད་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགལ་བ་ཡང་ཇི་ལྟར་ངེས་པར་འགྱུར། གལ་ཏེ་དམིགས་པ་ན་ཅིག་ཤོས་མི་དམིགས་པར་འགྱུར་གྱི། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཅིག་ཤོས་དམིགས་པ་མ་བཀག་པ་ཅན་མེད་པ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལྟར་ན་དོན་གྱིས་འགལ་བ་གྲུབ་པ་ན་མི་དམིགས་པ་ཁོ་ན་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་སྟེ་སྣང་བའི་ཡུལ་མི་དམིགས་པ་ལས་མེད་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་བས་འདི་ཚད་མ་ཡིན་པ་ནི་བླ་སྟེ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་ཚད་མ་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསམས པའོ།།ཇི་ལྟར་ཡང་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱིའོ། །དཔེ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དཔེ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མི་དམིགས་པ་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་པའི་ ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དཔེ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཉིད་འདི་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་དམིགས་པ་ལའོ།

為什麼呢？因為如果存在矛盾的事物，那麼，對於那個存在，是損害者，因為對於想要否定的，那個存在本身是損害者，因為兩者不能同時存在，這是意思。爲了解釋「事物」等詞語，即，凡是自己矛盾的事物，不能與什麼同時存在，例如，如同冷和熱的觸覺。為什麼不能存在呢？說了「那些的近取」等詞語，即，凡是那些矛盾的近取，那些是互相不一致的所依，即，熱的近取，是與冷的近取不一致的所依。因此，一個也，是另一個的，這是意思。因為那個因，冷和熱的矛盾，對於果，也是同時開始是矛盾的。在之前不觀察的分類中，這裡沒有冷的觸覺，因為有火，等，如同剛剛所說的，冷和熱的矛盾，當一個存在時，會理解另一個不存在。如果說，即使在這裡沒有聽到「不觀察」，像那樣，自性矛盾的標誌，不應當說是與不觀察不同的。為什麼呢？因為從不觀察本身，理解矛盾，並且，從矛盾也成立不存在。矛盾如何確定呢？如果觀察到，那麼，另一個會不觀察，如果不是那樣，那麼，沒有阻止觀察另一個，不能成立不存在。像那樣，當通過意義成立矛盾時，僅僅不觀察會成為主要的連線。像那樣，從顯現的境域不觀察，理解不存在，因此，這個是量，這是主要的，那個也不是比量本身，而是認為只是其他的量。所謂「如何也不會變化」，是老師的。所謂「因為沒有依賴於例子」，是其他的，即，比量是依賴於例子的，因為比量是推理和反推理本身。像那樣，不觀察不是，因此，因為不具有比量的性質，所以不是比量。說了「沒有依賴於例子本身，對於這個」等詞語，即，所謂「對於這個」，是指不觀察。 邏輯的有效性： 文中討論了邏輯的有效性問題，並指出「如果存在矛盾的事物，那麼，對於那個存在，是損害者」，並且「從不觀察本身，理解矛盾，並且，從矛盾也成立不存在」。這與現代邏輯學中對邏輯有效性的理解一致。在現代邏輯中，我們認為一個論證是有效的，當且僅當它的前提為真時，它的結論也必然為真。

།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་ཡིན་ཏེ། དཔེ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ནི་གཞན་གྱི་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པའོ།།མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་ཚད་མ་གང་གིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་ཞིང་གང་གིས་དེ་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། མི་དམིགས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་མེད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་དཔེར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་མི་དམིགས་པའི་རྟགས་ཁོ་ན་ལས་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ ལ་སོགས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །ཇི་ལྟར་དཔེ་མེད་པ་ཅན་དག་སྟེ། མེད་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་པ་ཅན་གང་ལ་དཔེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །ཅི་སྟེ་འདི་ལ་ཡང་དཔེ་གཞན་ཡོད་པ་དེའི་ཚེ་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་མ་ གྲུབ་པ་དེ་དཔེ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ།དེ་ལ་ཡང་དཔེ་གཞན་དང་དཔེ་གཞན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐུག་པ་མེད་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན། གཅིག་ཀྱང་མ་གྲུབ་ན་ཐམས་ཅད་ལ་རྟོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཉེས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དཔེ་འགྱུར་བ་ཉེ་བར་ བརྗོད་པ་མེད་པ་མེད་པར་གྲུབ་པ་དཔེ་མེད་པ་ཅན་བྱའོ།།དེ་བས་ན་གཞན་ལ་ཡང་སྟེ་འདི་ན་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིར་གྱུར་པའི་བུམ་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་སྦྱོར་བ་ལ་ཡང་། དཔེ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ཐོས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།འདི་ལྟར་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པ་ལ་མེད་པ་བསྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཡིན་ནོ་ཞེས་མང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་བས་ན་ཐོས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ངོ་། །གླེན་པའི་མིང་ནི་ལྷ་དང་ལྷར་འགྱུར་སྐྱེ་དགུའི་བདག་ཅེས་བྱ་བ་གསུམ་གསུངས་པ་དེ་བས་ན། ལྷ་རྣམས་དགའ་བ་ སྟེ་གླེན་པ་དག་གིས་ངེས་པ་གཟུང་བ་གསལ་བ་མེད་པ་གང་གིས་དཔེ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་མ་གྲུབ་པར་རྒོལ་ཏེ།གལ་ཏེ་འདིར་མེད་པ་གྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་དཔེ་མ་གྲུབ་པར་ནི་འགྱུར་ན། འོན་ཀྱང་མེད་པའི་ཐ་སྙད་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །མེད་པའི་ཐ་སྙད་དེ་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ སྨོས་ཏེ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཏེ།རྒྱུ་དམིགས་པ་མི་དམིགས་པ་སྣང་བ་མི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་ཉིད་ཐག་ཉེ་སྟེ། རང་ཉིད་ཐག་ཉེ་བའི་ཕྱིར་བདག་མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོར་རྒྱུ་མཚན་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་དག་ནི་རང་གི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཏེ། མེད་པའི་ཐ་སྙད་དེ་དག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ ཐམས་ཅད་ནི་འདིར་དཔེ་ཡིན་ནོ།

所謂「為什麼」等，是老師的，即，意思是，例子本身。說了「那個」等詞語，是其他的，即，那個是虛空的花等。所謂「不存在」，通過什麼量，如何理解，並且如何成為那樣呢？對於通過不觀察的標誌成立不存在，會成為例子，這是意思。如果說，只有通過不觀察的標誌，才能理解虛空的花等，那麼，對於那個，是指虛空的花等。如何是沒有例子的那些呢？對於沒有成立不存在的，哪裡有例子呢？這樣組合語句。如果說，對於這個也有其他的例子，那時，虛空的花等沒有成立的不存在，如果那個是具有例子的，那麼，會成為無窮的過失，因為對於那個也有其他的例子，和其他的例子。如果那樣是無窮的，那麼，如果一個也沒有成立，那麼，對於所有的，會沒有理解。因此，爲了避免無窮的過失，對於成為例子的，沒有說，成立不存在，應當做沒有例子的。因此，對於其他的，即，對於「這裡，因為不觀察具有觀察性質的瓶子」這個連線，也是，因為沒有依賴於例子，所以，不觀察不是比量。老師說了「即使已經聽到」等詞語，即，像這樣，成立自性不觀察不存在，不是，然而，是說不存在的名稱，已經說了許多次了。因此，即使已經聽到。愚人的名字，說了天神、成為天神、眾生之主這三個，因此，天神們高興，即，愚人們領會的確定，不明顯，即使有例子，也反駁那個不成立，如果說，對於這裡要成立的不存在，例子會不成立，然而，是成立不存在的名稱。爲了顯示那個不存在的名稱是成立者，說了「聲音」等詞語，即，不存在的名稱的理由，凡是因觀察不觀察，顯現不觀察的，那個是自己接近的，因為自己接近，對於自己不觀察的性質，在什麼理由中有的那些，是具有自己的理由的，爲了成立那些不存在的名稱，所有這些在這裡都是例子。 這段文字繼續深入探討了邏輯證明中自性、因果關係、存在、認識論、否定、語言的指稱、以及邏輯的有效性等概念，並且特別關注了「不存在」的證明和例子的作用。從現代邏輯學的角度來看，我們可以對其中的一些觀點進行如下評析： 否定： 文中使用了否定來表達不存在的概念，並探討了如何證明不存在。這與現代邏輯學中對否定的理解一致。在現代邏輯中，我們使用否定符號（¬）來表達否定，並且使用反證法等方法來證明不存在。 語言的指稱： 文中討論了語言的指稱問題，並指出詞語可以指稱事物，甚至可以指稱不存在的事物。這與現代邏輯學中對語言的理解一致。在現代邏輯中，我們認為語言是用來表達意義的，並且詞語可以指稱事物，也可以指稱概念。 邏輯的有效性： 文中討論了邏輯的有效性問題，並指出「不觀察」可以作為一種證明不存在的方式，並且強調了例子的作用。這與現代邏輯學中對邏輯有效性的理解一致。在現代邏輯中，我們認為一個論證是有效的，當且僅當它的前提為真時，它的結論也必然為真。 例子的作用： 文中特別強調了例子的作用，指出例子可以幫助我們理解抽像的概念，並且在證明中起著重要的作用。這與現代邏輯學中對例子的理解一致。在現代邏輯中，我們使用例子來解釋概念，並且使用反例來證明論證的無效性。 總的來說，這段古代印度邏輯學文獻探討了邏輯證明的結構、自性、因果關係、存在、認識論、否定、語言的指稱以及邏輯的有效性，並且特別關注了「不存在」的證明和例子的作用。雖然其表達方式和推理方法與現代邏輯學有所不同，但其中蘊含的一些基本概念和原則，例如對本質、因果關係、存在、知識、否定、語言的指稱、邏輯有效性以及例子的作用的認識，仍然是現代邏輯學的重要組成部分。現代邏輯學在古代邏輯學的基礎上，發展出了更加精確和強大的工具，可以更好地分析和解決邏輯問題，並且更加註重形式化和符號化，使得邏輯推理更加嚴謹和可靠。此外，現代邏輯學也更加關注語言的語義和語用，探討語言如何表達意義，以及如何在不同的語境中使用。

།རང་གི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་ཚོགས་པ་རུང་བ་ཐག་ཉེ་བ་ཅན་ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཞིག་ཅེ་ན། མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་གང་ལ་རང་གི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་ཚོགས་པ་རུང་བ་ཐག་ཉེ་བ་དེ་ཡོད་པ་དང་བ་ལང་གི་ཐ་སྙད་ལ་སོགས་པ་གང་ལ་ལྐོག་ཤལ་ལ་སོགས་པ་གོང་བུའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། སྦྱོར་བ་ཡང་གང་ལ་གང་གི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་ཚོགས་པ་གགས་མེད་པ་ཅན་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་གང་ཅུང་ཞིག་རྒྱུ་མཚན་ཚོགས་པ་གགས་མེད་པ་ཅན་གཞན་ལྟ་བུའོ། །དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིར་གྱུར་པའི་མི་དམིགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་ན་ཡང་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ།།འདིར་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཁོ་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཀྱི་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཞེ་ན། མེད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་མི་དམིགས་པ་འདི་ལ་མེད་པ་ཉིད་མི་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འདིར་མེད་པ་བསྒྲུབ་པ་མ་ ཡིན་ཏེ།བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དག་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་འདི་མེད་པའི་ཐ་སྙད་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྣང་བ་མི་དམིགས་པ་འདི་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །སྣང་བ་མི་དམིགས་པའི་རྒྱུ་ལས་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྟེ།དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གང་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་སྤྱིར་གཞན་གྱི་ཚིག་ཅན་དུ་བསྟན་ནས། ཕྱིས་དངོས་པོའི་རྐྱེན་བྱའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་འབྲས་བུ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་བུད་མེད་ཀྱི་རྟགས་སུ་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་ཚོགས་པ་ལས་འབྲས་བུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རུང་བ་ ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུ་བར་འགྱུར་བ་ལེའུ་བཞི་པ་ལས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །སྣང་བ་མི་དམིགས་པ་ནི་དཔེ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ན་མི་སྣང་བ་མི་དམིགས་པ་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་ཅེ་ན། ཡོད་པའི་སྒྲ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཡུལ་ལ་སོགས་པ་བསྐལ་ པ་དག་ལ་ཚད་མ་ལོག་པས་ཡོད་པའི་སྒྲ་དང་ཐ་སྙད་འགོག་པ་ལ།རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་མེད་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན། འདིར་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་མེད་པ་འབའ་ཞིག་དཔེ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་རྒྱུ་མཚན་ཏེ་རྒྱུ་མ་ཚང་བས་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ཡང་དཔེ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ནི་རྒྱུ་མཚན་མ་ཚང་ བ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ།དཔེར་ན་ས་ཕྱོགས་ས་བོན་གྱིས་སྟོང་པའི་མྱུ་གུ་ལྟ་བུའོ། །མི་དམིགས་པ་ཡང་ཡོད་པའི་སྒྲ་དང་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་མི་དམིགས་པའོ།

如果說，什麼樣的，是具有合適的、接近的自己理由的集合呢？即，對於苗芽等，凡是具有合適的、接近的自己理由的集合的，和對於牛的名稱等，凡是具有毛髮等團狀理由的，那個被稱為那個。連線也是，凡是具有無障礙的理由集合的，那個會成為那個，例如，如同其他具有一些無障礙的理由集合的。即使具有成為觀察性質的不觀察的理由，也會成為不存在的名稱，這是自性的因。這裡，為什麼僅僅成立不存在的名稱，而不是不存在本身呢？說了「不存在本身」等詞語，即，如同之前所說的那樣，對於這個顯現的不觀察，不存在本身僅僅是不觀察。因此，這裡不是成立不存在，因為對於要成立的和成立的，沒有差別。因為通過哪個成立這個不存在的名稱，所以，這個顯現的不觀察，會歸入自性的因中，這樣連線。從顯現不觀察的因，推斷不存在的名稱的果，對於那個的性質，凡是在哪裡有的，在普遍的其他的語句中顯示之後，後來做為事物的條件。如果不是那樣，那麼，因為是具有推斷果的性質，會成為女人的標誌。因為從因的集合，推斷果是合適的，所以是推斷，會歸入自性的因中，在第四品中會解釋。如果說，當顯現不觀察成為成立的例子時，如何成立不顯現不觀察呢？說了「存在的詞語」等詞語，即，對於境域等劫，因為量錯誤，所以對於阻止存在的詞語和名稱，因為沒有因，所以要成立沒有果，因此，這裡，僅僅沒有說，不是例子，然而，理由，即，因為因不完整，所以苗芽等不存在，也是例子。連線是，凡是具有不完整理由的，那個不會變化，例如，如同土地空無種子的苗芽。所謂「不觀察也是，具有存在的詞語和名稱的不完整因」，是不觀察因。 這段文字繼續深入探討了邏輯證明中自性、因果關係、存在、認識論、否定、語言的指稱、以及邏輯的有效性等概念，並且特別關注了「不存在」的證明、因果關係的分析以及例子的作用。從現代邏輯學的角度來看，我們可以對其中的一些觀點進行如下評析： 否定： 文中使用了否定來表達不存在的概念，並探討了如何通過不觀察來證明不存在。這與現代邏輯學中對否定的理解一致。在現代邏輯中，我們使用否定符號（¬）來表達否定，並且使用反證法等方法來證明不存在。 語言的指稱： 文中討論了語言的指稱問題，並指出詞語可以指稱事物，也可以指稱不存在的事物。這與現代邏輯學中對語言的理解一致。在現代邏輯中，我們認為語言是用來表達意義的，並且詞語可以指稱事物，也可以指稱概念。 邏輯的有效性： 文中討論了邏輯的有效性問題，並指出「不觀察」可以作為一種證明不存在的方式，並且強調了因果關係在證明中的作用。這與現代邏輯學中對邏輯有效性的理解一致。在現代邏輯中，我們認為一個論證是有效的，當且僅當它的前提為真時，它的結論也必然為真。 例子的作用： 文中繼續強調了例子的作用，指出例子可以幫助我們理解抽像的概念，並且在證明中起著重要的作用。這與現代邏輯學中對例子的理解一致。在現代邏輯中，我們使用例子來解釋概念，並且使用反例來證明論證的無效性。 因果關係的分析： 文中對因果關係進行了深入的分析，指出因的缺失會導致果的缺失，並且強調了因果關係在證明中的重要性。這與現代邏輯學中對因果關係的理解一致。在現代邏輯中，我們使用因果關係來解釋事物之間的聯繫，並且使用因果推理來預測未來的事件。 總的來說，這段古代印度邏輯學文獻探討了邏輯證明的結構、自性、因果關係、存在、認識論、否定、語言的指稱以及邏輯的有效性，並且特別關注了「不存在」的證明、因果關係的分析以及例子的作用。雖然其表達方式和推理方法與現代邏輯學有所不同，但其中蘊含的一些基本概念和原則，例如對本質、因果關係、存在、知識、否定、語言的指稱、邏輯有效性、例子的作用以及因果關係的分析的認識，仍然是現代邏輯學的重要組成部分。現代邏輯學在古代邏輯學的基礎上，發展出了更加精確和強大的工具，可以更好地分析和解決邏輯問題，並且更加註重形式化和符號化，使得邏輯推理更加嚴謹和可靠。此外，現代邏輯學也更加關注語言的語義和語用，探討語言如何表達意義，以及如何在不同的語境中使用。

།གང་ཡང་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་མེད་པ་དེ་མེད་པ་ཇི་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ ལ་ཡང་།ཉེ་བར་བརྗོད་པ་མེད་པ་དཔེར་གྱུར་པ་ལ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཡོད་པའི་ཤེས་པ་དང་སྒྲ་དང་ཐ་སྙད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འཇུག་པ་འདི་ཉིད་འགོག་པ་ཡིན་གྱི། མེད་པ་བསྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་སྒྲ་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། འགོག་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཡང་གི་སྒྲས་ནི་ ལ་ལར་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འཇུག་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ།།དེ་དག་གི་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་ཇི་ལྟར་གྲུབ་ཅེ་ན། མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྭ་ལ་སོགས་པས་དབེན་པའི་རི་བོང་གི་མགོ་བོ་ལ་སོགས་པ། དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་མི་དམིགས་པ་སྟེ། མ་ཡིན་པར་དགག་པའི་ འཇུག་པས་གང་ལ་མཚན་ཉིད་དེ་ཉིད་ཡོད་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་སྟེ།རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པས་དབེན་པའི་མགོ་བོ་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་ན་སྣང་བ་མི་དམིགས་པ་ལ་མེད་པ་ཉིད་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་གྲུབ་ན། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ གྱི་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ན་དེ་བསྒྲུབས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ།མི་སྣང་བ་མི་དམིགས་པ་ལ་ཡང་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་ལོག་པར་གྲུབ་པ་དེ་ལྟར་ན། དེ་དགག་པ་བསྒྲུབས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། དེ་ལྟར་ན་མི་དམིགས་པ་ལ་སྔར་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ཡུལ་ཉེ་བར་མཚོན་པར་ བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དཔེས་དགོས་པ་ཅུང་ཞིག་ཀྱང་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།རྒྱུ་མཚན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྨོངས་པ་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །སྣང་བ་མི་དམིགས་པ་ལ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཏེ་མེད་པ་ངེས་པ་ཁས་བླངས་ཤིང་། མི་སྣང་བ་མི་དམིགས་པ་ལ་དེ་མེད་ པས་ཏེ།མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་ཚད་མ་མེད་པ་ཁས་བླངས་པས་སོ། །གང་མེད་པར་ངེས་པ་ལ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་བྱ་བ་དེ་ལ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པ་ལུགས་ལས་ལྡོག་པར་བྱེད་པའོ། །མི་སྣང་བའི་མི་དམིགས་པ་ལ་གང་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་པའི་དོན་ལ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་བཟློག་པར་བྱ་བ་དེ་ལ། མེད་པའི་ཐ་སྙད་འཇུག་པའི་ཕྱིར། ཟློག་པ་ལུགས་ལས་ལྡོག་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་སྨོས་པ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ཁས་བླངས་པ་བཞིན་དུ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི། སྣང་བ་མི་དམིགས་པ་གང་ལ་འདིས་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཁས་བླངས་པ་དེ་ལ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་སྟོན་ཏོ། །མི་སྣང་བ་མི་དམིགས པ་གང་ལ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་ཁས་བླངས་པ་དེ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་དེ་ལྟར་བསྟན་ཏོ།

對於所說的「如何理解沒有說的那個不存在」，也是，因為沒有說的成為例子，所以僅僅是不觀察，這個阻止具有存在的知識、聲音和名稱的性質的進入，不是成立不存在。凡是「的」字，按照順序連線，應當視為「也是阻止」。通過「也」字，在某些情況下，成立具有不存在的知識等性質的進入。如果說，那些的不存在本身如何成立呢？說了「不觀察」等詞語，即，沒有角等的兔子的頭等，不觀察具有觀察性質的，即，通過否定不是的進入，對於凡是具有那個性質的，成立不存在本身，即，成立沒有兔子角等的頭等，這是說成立沒有兔子角等的詞語。如果不是那樣，那麼，當成立顯現不觀察，不存在本身成為境域時，如果那個的理由的不存在的名稱僅僅是成立，那麼，成立那個有什麼用呢？對於不顯現不觀察，因為沒有不存在的名稱的理由，所以當成立存在的名稱錯誤時，那麼，成立那個否定有什麼用呢？如果那樣，對於不觀察，對於先前廣為人知的境域，當用具有顯示的性質的例子時，沒有任何必要，如果說，說了「理由」等詞語，即，這是說，對於愚昧者要成立。對於顯現不觀察，不存在的名稱的理由，即，承認確定不存在，並且，對於不顯現不觀察，因為那個不存在，即，承認沒有不存在的名稱的理由的量。對於凡是確定不存在的，對於做不存在的名稱的那個，因為不做，所以阻止進入的規律。對於不顯現的不觀察，對於凡是成為疑惑的意義，爲了阻止「不存在」這個名稱，爲了進入不存在的名稱，阻止進入的規律。對於那樣所說的，通過「如同所承認的那樣顯示」，即，對於凡是這個承認具有不存在的理由的顯現不觀察，對於不存在的名稱，應當進入，像那樣顯示。對於凡是承認沒有不存在的名稱的理由的不顯現不觀察，不要做不存在的名稱，像那樣顯示。 這段文字繼續深入探討了邏輯證明中自性、因果關係、存在、認識論、否定、語言的指稱、以及邏輯的有效性等概念，並且特別關注了「不存在」的證明、不觀察在證明中的作用以及語言的運用。從現代邏輯學的角度來看，我們可以對其中的一些觀點進行如下評析： 邏輯的有效性： 文中討論了邏輯的有效性問題，並指出「不觀察」可以作為一種證明不存在的方式，並且強調了語言的運用在證明中的作用。這與現代邏輯學中對邏輯有效性的理解一致。在現代邏輯中，我們認為一個論證是有效的，當且僅當它的前提為真時，它的結論也必然為真。 不觀察的作用： 文中特別強調了不觀察的作用，指出不觀察可以作為一種證明不存在的方式。這與現代邏輯學中對不觀察的理解一致。在現代邏輯中，我們使用不觀察來證明某些事物的不存在，例如，我們使用不觀察來證明獨角獸的不存在。 語言的運用： 文中強調了語言的運用在證明中的作用，指出我們需要小心地使用語言，以避免產生誤解。這與現代邏輯學中對語言的理解一致。在現代邏輯中，我們認為語言是用來表達意義的，並且我們需要小心地使用語言，以避免產生歧義。 總的來說，這段古代印度邏輯學文獻探討了邏輯證明的結構、自性、因果關係、存在、認識論、否定、語言的指稱以及邏輯的有效性，並且特別關注了「不存在」的證明、不觀察在證明中的作用以及語言的運用。雖然其表達方式和推理方法與現代邏輯學有所不同，但其中蘊含的一些基本概念和原則，例如對本質、因果關係、存在、知識、否定、語言的指稱、邏輯有效性、不觀察的作用以及語言的運用的認識，仍然是現代邏輯學的重要組成部分。現代邏輯學在古代邏輯學的基礎上，發展出了更加精確和強大的工具，可以更好地分析和解決邏輯問題，並且更加註重形式化和符號化，使得邏輯推理更加嚴謹和可靠。此外，現代邏輯學也更加關注語言的語義和語用，探討語言如何表達意義，以及如何在不同的語境中使用。

།དཔེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཉེ་བར་བརྗོད་པ་མེད་པ་བཞིན་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་དང་འདྲ་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་མེད་པ་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ལ་མེད་ པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་མི་དམིགས་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་འདི་ལ་ཡང་ངོ་།།གཞན་དང་འདྲ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཞན་གྱི་དང་འདྲ་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་རྒྱུ་མཚན་ཐག་ཉེ་བ་ཅན་གྱི་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་འཇུག་པ་དེ་ལྟར་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །མི་སྣང་བ་མི་དམིགས་པ་ལ་ ལྟོས་ནས་དཔེ་གཉི་ག་ལ་ཡང་གྲུབ་པ་དོན་གྱི་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ།ཇི་ལྟར་རྒྱུ་མེད་པར་རི་བོང་གི་རྭ་ལས་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་མེད་པའི་མེད་པའམ། རྒྱུ་མ་ཚང་བའི་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་གཞན་གྱི་མེད་པ་དེ་དང་འདྲ་བར་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་བསྐལ་པ་དག་ལ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དཔེ་གྲུབ་པར་བསྟན་ཏེ། གལ་ ཏེ་རེ་ཞིག་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟེ།མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཚད་མ་གང་གིས་གྲུབ་པ་སྟེ། མ་གྲུབ་པ་ཡང་རྟགས་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །དེ་ནི་འོག་ནས། དེ་ལ་ཁྱད་པར་ཅན་དམིགས་པ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་མི་དམིགས་ཏེ། །དེས་ན་མི་དམིགས་པ་འདི་ནི། །མངོན་སུམ་ བདག་ཉིད་ཁོ་ནར་རྟོགས།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་ཡང་མི་དམིགས་པ་ལ་སྔར་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ཡུལ་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དཔེ་ཉེ་བར་བསྟན་པས་ཅི་དགོས་ཞེས་སྨྲས་པ་འདིར། དྲི་བའི་ཚུལ་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཞན་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།ཡོད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་། ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་བྱས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་ཏེ། གོ་བར་བྱེད་པ་བསྟན་པར་འདོད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་དཔེ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཞིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་ པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ།།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བས་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པས། ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དོན་ངེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་སྟེ། འབྲེལ་པ་གཟུང་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འདི་ལ་དཔེ་ནི་ དྲན་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ།ཇི་ལྟར་གཞན་ལ་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ཐག་ཉེ་བ་ན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་འདི་ལ་ཡང་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ལྟར་རྨོངས་པ་དྲན་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་དཔེས་རྨོངས་པ་དྲན་པ་བསྐྱེད་པ་དེའོ། །ཅིག་ཤོས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་དམིགས་པ་ལའོ།

爲了顯示例子，說了「沒有說的」等詞語，即，如同沒有說的那樣，與說的那樣相似，即，如同對於沒有說的兔子角等，因為不存在不存在的名稱的理由的不觀察，所以是不存在的名稱，像那樣，對於這個也是。所謂「與其他的相似」，即，與其他的相似，即，如同具有接近理由的苗芽等的進入，像那樣，對於不存在的名稱也是存在的。對於不顯現不觀察，對於兩個例子，成立意義的相似，即，如同沒有因的兔子角的不存在的沒有說，或者，如同因不完整的苗芽等的其他的不存在，像那樣，對於境域等劫，是不存在的名稱，這樣顯示成立例子，如果說，暫時沒有觀察，即，不觀察本身，如何通過什麼量成立呢？也認為不成立不是標誌。那個在下面，通過「對於那個，觀察特殊性，因此，那個也不觀察，因此，這個不觀察，僅僅通過現量本身理解」，等詞語會解釋。對於所說的「對於不觀察，先前廣為人知的境域，用具有顯示性質的例子顯示有什麼必要」，在這裡，作為提問的方式，說了「對於其他的比量」等詞語，即，對於成立存在的比量，也是，通過遍及的要成立的法，做遍及的法等成立，即，如果想要顯示理解，那麼，為什麼例子是要理解和認識的呢？不是要認識的。為什麼呢？因為通過自己如同那樣要成立的遍及的因顯示，因為成立遍及的要成立的法。如果說，即使已經確定意義，即，即使已經領會關係，對於這個比量，例子是回憶的意義，即，如同當其他遍及的接近時，會理解遍及的，像那樣，對於這個也會理解，爲了使愚昧者產生回憶。那個是通過例子使愚昧者產生回憶的。所謂「對於另一個」，是指不觀察。 這段文字繼續深入探討了邏輯證明中自性、因果關係、存在、認識論、否定、語言的指稱、以及邏輯的有效性等概念，並且特別關注了例子的作用、比量的性質以及不觀察在證明中的作用。從現代邏輯學的角度來看，我們可以對其中的一些觀點進行如下評析： 邏輯的有效性： 文中討論了邏輯的有效性問題，並指出「不觀察」可以作為一種證明不存在的方式，並且強調了例子的作用和比量的性質在證明中的作用。這與現代邏輯學中對邏輯有效性的理解一致。在現代邏輯中，我們認為一個論證是有效的，當且僅當它的前提為真時，它的結論也必然為真。 比量的性質： 文中討論了比量的性質，指出比量是通過因來推斷果的，並且強調了比量依賴於例子。這與現代邏輯學中對比量的理解一致。在現代邏輯中，我們認為比量是一種推理形式，它通過前提來推斷結論。 不觀察的作用： 文中繼續強調了不觀察的作用，指出不觀察可以作為一種證明不存在的方式。這與現代邏輯學中對不觀察的理解一致。在現代邏輯中，我們使用不觀察來證明某些事物的不存在，例如，我們使用不觀察來證明獨角獸的不存在。 總的來說，這段古代印度邏輯學文獻探討了邏輯證明的結構、自性、因果關係、存在、認識論、否定、語言的指稱、邏輯的有效性、例子的作用、比量的性質以及不觀察的作用。雖然其表達方式和推理方法與現代邏輯學有所不同，但其中蘊含的一些基本概念和原則，例如對本質、因果關係、存在、知識、否定、語言的指稱、邏輯有效性、例子的作用、比量的性質以及不觀察的作用的認識，仍然是現代邏輯學的重要組成部分。現代邏輯學在古代邏輯學的基礎上，發展出了更加精確和強大的工具，可以更好地分析和解決邏輯問題，並且更加註重形式化和符號化，使得邏輯推理更加嚴謹和可靠。此外，現代邏輯學也更加關注語言的語義和語用，探討語言如何表達意義，以及如何在不同的語境中使用。

།དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།བསྟན་པར་བྱ་བ་དེ་ནི་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་རུང་བའི་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་གཞན་མི་དམིགས་པ་ཙམ་ལས་མེད་པའི་ཐ་སྙད་རྟོགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། དངོས་པོར་གྱུར་པ་སྤྱིའམ་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིར་གྱུར་པ་མི་དམིགས་པ་དང་ ལྡན་པའི་ཐ་སྙད་དུ་རུང་བ་འདི་ལ་ཡང་རྨོངས་པའི་ཕྱིར་དཔེ་ཉེ་བར་བསྟན་པས་ཡུལ་ཅན་དྲན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།གལ་ཏེ་སྣང་བའམ་མི་སྣང་བའི་ཡུལ་ཅན་ལ་མི་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཅི་རིགས་པར་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དམ་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་འགོག་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། ཅི་སྟེ་གང་འདི་སློབ་དཔོན་ ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་ལ་སོགས་པས་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྦྱོར་བ་མཛད་དེ།མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་མེད་པའི་ཐ་སྙད་བསྒྲུབ་པའམ་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་དེ་འགོག་པར་འགྱུར་ཏེ། བརྒལ་བ་སྨྲས་མ་ཐག་པ་བློ་ལ་བཞག་ནས་གཉི་ག་ཡང་མི་འཐད་དོ་ ཞེས་བསམས་པའོ།།གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས་ཀྱང་རེ་ཞིག་འདིར་རྩོད་པ་སྨྲར་བཅུག་ལ་དེ་ནས་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལན་བརྗོད་པར་བྱའོ་སྙམ་པས་ཅི་ལྟར་མི་འགྱུར་ཞེས་སྨོས་སོ། །རྩོད་པར་བྱེད་པའི་བསམ་པ་ནི་དེའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་དེའི་ཡོན་ཏན་ གསུམ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དོན་འགོག་པ་ཡོད་ན།རྗོད་པར་བྱེད་པ་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཚིག་མི་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བརྗོད་པར་བྱ་མ་གཏོགས་པར་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་སྒྲ་དག་མི་སྦྱོར་བ་དེའི་ཚེ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་ བའི་འགོག་པ་བརྗོད་པ་ཁོ་ནའི་སྒྲས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་དོ།།དེ་ཡང་དགག་པར་བྱ་བའི་དོན་བསྟན་པ་མེད་པར་ཡུལ་མེད་པ་ཅན་གྱི་དགག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དགག་པའི་ཚིག་གི་སྒྲ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དམ་བཅས་པའི་ཚིག་གཉི་ག་ཡང་སྦྱོར་བར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ གང་ལ་གཅིག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན།མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་དོན་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་དག་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་བའམ། དམ་བཅས་པའི་ཚིག་དག་ཕན་ཚུན་འགལ་བར་ འགྱུར་རོ།།འདི་ལྟར་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་དེའི་དོན་ཐག་ཉེ་བ་ཡིན་ན་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཐག་ཉེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐག་ཉེ་བ་དང་ཐག་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པ་གཅིག་ལ་ཅིག་ཅར་འགལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒོལ་བའི་བསམ་པའོ།

爲了顯示那個本身，說了「那個是」等詞語，即，要顯示的那個是，即使已經理解，對於可以成為不存在的名稱的兔子角等，僅僅從其他不觀察，理解不存在的名稱，對於這個，可以成為具有觀察性質的，成為事物、普遍的或者具有分支的物質等，具有不觀察的名稱的，因為愚昧，所以通過顯示例子，是要回憶境域的。如果說，對於顯現或者不顯現的境域，對於所有不觀察，要成立阻止不存在的名稱或者存在的名稱，那麼，如果這個，老師，像護等，說主等不存在，因為不觀察，這樣連線，對於那個不觀察的連線，如何成立不存在的名稱，或者阻止那個存在的名稱呢？把剛剛所說的反駁放在心中，認為兩者都不合理。即使是說成立的宗義者，也暫時在這裡開始爭論，然後，會說符合的回答，認為「如何不會改變」這樣說。爭論者的想法，說了「那個的意義」等詞語，即，如果存在阻止主等詞語的，具有三種功德等性質的意義，那麼，因為不說具有主等法的詞語，所以，除了所說的，沒有說的連線。當不說主等詞語時，那時，通過僅僅說「不存在」這個阻止的詞語，來區分。那個也是，因為沒有顯示要否定的意義，所以，不應當使用沒有境域的否定，即，否定的詞語。如果那樣，因為不能說「主等不存在」這個承諾的兩個詞語，如果那樣，對於凡是要成立一個的，那麼，不觀察這個成立的連線，是有作用的，因為即使是成為主等方面的，也是不存在的，所以，成為非方面的法，或者，承諾的詞語會互相矛盾。像這樣，因為說「主等」，如果那個意義是接近的，那麼，因為說「也不是存在」，所以不是接近的，接近的和不接近的，同時在一個上會矛盾，這是反駁者的想法。 這段文字繼續深入探討了邏輯證明中自性、因果關係、存在、認識論、否定、語言的指稱、以及邏輯的有效性等概念，並且特別關注了「不存在」的證明、不觀察在證明中的作用、語言的運用以及邏輯矛盾的問題。從現代邏輯學的角度來看，我們可以對其中的一些觀點進行如下評析： 邏輯的有效性： 文中討論了邏輯的有效性問題，並指出「不觀察」可以作為一種證明不存在的方式，並且強調了語言的運用和邏輯矛盾在證明中的作用。這與現代邏輯學中對邏輯有效性的理解一致。在現代邏輯中，我們認為一個論證是有效的，當且僅當它的前提為真時，它的結論也必然為真。 邏輯矛盾： 文中討論了邏輯矛盾的問題，指出一個事物不能同時具有互相矛盾的屬性。這與現代邏輯學中對邏輯矛盾的理解一致。在現代邏輯中，我們認為邏輯矛盾是指一個命題同時為真和為假。 總的來說，這段古代印度邏輯學文獻探討了邏輯證明的結構、自性、因果關係、存在、認識論、否定、語言的指稱、邏輯的有效性、不觀察的作用、語言的運用以及邏輯矛盾的問題。雖然其表達方式和推理方法與現代邏輯學有所不同，但其中蘊含的一些基本概念和原則，例如對本質、因果關係、存在、知識、否定、語言的指稱、邏輯有效性、不觀察的作用、語言的運用以及邏輯矛盾的認識，仍然是現代邏輯學的重要組成部分。現代邏輯學在古代邏輯學的基礎上，發展出了更加精確和強大的工具，可以更好地分析和解決邏輯問題，並且更加註重形式化和符號化，使得邏輯推理更加嚴謹和可靠。此外，現代邏輯學也更加關注語言的語義和語用，探討語言如何表達意義，以及如何在不同的語境中使用。

།ཉེས་པ་དེ་ནི་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པས་ལེན་འདེབས་པར་བྱེད་དེ།འདི་སྐད་དུ་ཇི་ལྟར་གཞན་དག་གི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ངོ་བོ་ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་བརྟགས་པ་དེ་ཉིད་གལ་ཏེ་སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱི་རོ་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་མི་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྒལ་བ་སྨྲ་བར་འགྱུར་རོ།།འདི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྒྲའི་དོན་ཡིན་པར་མ་ཟད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཐོག་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྔ་མ་སྔ་མས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། བག་ཆགས་ཀྱི་ནུས་པ་གཞག་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྔ་མ་དེ་ཡང་བག་ཆགས་ གཞན་ལས་སྐྱེ་སྟེ་དེ་ཡང་གཞན་ལས་ཞེས་བྱ་བ་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཉེས་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐོག་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ།།ཐོག་མ་མེད་པ་ཡང་དེ་ཡིན་ལ་བག་ཆགས་ཀྱང་ཡིན་པ་དེ་ལས་བྱུང་བ་ནི། ཐོག་མེད་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་ བ།།དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཡང་དེ་ཡིན་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་ཡིན་པ་དེས་ཡོངས་སུ་བསྒྲུབས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ནི་སྒྲ་དོན་ཏེ་དེ་ཡང་ཆོས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་རང་བཞིན་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཡོད་མེད་ཅེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་གཉི་ག་ཞེས་ཟླས་དབྱེ་བར་བྱས་ནས་དེ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་པ་དེའི་སྐྱེས་བུའོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་མཐོང་བའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བ་ནི་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། དཔེར་ན་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལྟ་བུའོ། །མེད་པའི་ རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བ་ནི་མེད་པ་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ།རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྒོ་ལས་བྱུང་བ་ནི་གཉི་ག་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། ཤེས་བྱ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་བས་ན་གཙོ་བོ་ལ་ སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་གིས་ཡོངས་སུ་བསྒྲུབས་པའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དེ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ལ།དངོས་པོ་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་སྟེ། འདི་ལ་ཕ་རོལ་གྱིས་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ ཅན་མེད་པས་ན།དེ་དངོས་ཉེར་ལེན་ཅན་མེད་པ་བསྒྲུབ་ལའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློ་ལ་གནས་པའི་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན་ནོ།

通過「那個過失是不存在的」等詞語，進行駁斥，即，像這樣，如果說，其他外在的，具有三種功德性質的，主等，所考察的那個本身，當是詞語所說的時候，因為外在的主等不存在，所以不說外在的主等詞語等，會成為反駁。像這樣，不僅僅是外在的詞語的意義，然而，對於「沒有開始」等詞語，因為先前的分別念產生後來的分別念，所以，放置習氣的力量，並且先前的分別念也從其他的習氣產生，那個也從其他的產生，因為是輪迴沒有開始的本身，所以，也沒有無窮的過失，因此，說了「沒有開始」。沒有開始也是那個，並且習氣也是，從那個產生的是，從沒有開始的習氣產生。成為那樣的也是那個，並且分別念也是，那個完全成立，即，成為那樣的分別唸的所取相，這是詞語。那個是詞語的意義，那個也是，法有三種，即，自性有三種。如何呢？說了「有無」等詞語，即，通過區分有、無、兩者，依靠那個，是第二個的所生。對於那個，從看到事物的習氣產生的是，依靠有，例如，如同產生等的分別念。從沒有的分別唸的習氣產生的是，依靠無，是兔子角等沒有產生的分別念。從有和無的分別唸的習氣的門產生的是，依靠兩者，是所知等分別念。因此，通過主等分別唸完全成立的所取相，那個主等詞語所說的，是法，沒有接近的事物，是要成立的，因為對於這個，對方所普遍考察的主等，沒有具有接近的事物，所以，要成立那個沒有接近的事物。所謂「那個」，是指心中存在的，主等法。 這段文字繼續深入探討了邏輯證明中自性、因果關係、存在、認識論、否定、語言的指稱、以及邏輯的有效性等概念，並且特別關注了「不存在」的證明、輪迴的概念、習氣的力量、分別唸的產生以及邏輯矛盾的問題。從現代邏輯學的角度來看，我們可以對其中的一些觀點進行如下評析： 輪迴的概念： 文中討論了輪迴的概念，指出輪迴是無始無終的，並且分別唸的產生是輪迴的一部分。這與現代邏輯學中對時間的概念有所不同。在現代邏輯中，我們認為時間是線性的，並且有開始和結束。 習氣的力量： 文中討論了習氣的力量，指出習氣可以影響分別唸的產生。這與現代邏輯學中對心理學的研究有所不同。在現代邏輯中，我們更加註重邏輯推理，而不是心理因素。 分別唸的產生： 文中討論了分別唸的產生，指出分別念可以產生於有、無或兩者。這與現代邏輯學中對概念的形成有所不同。在現代邏輯中，我們更加註重概念的定義和邏輯關係，而不是心理過程。 總的來說，這段古代印度邏輯學文獻探討了邏輯證明的結構、自性、因果關係、存在、認識論、否定、語言的指稱、邏輯的有效性、不觀察的作用、語言的運用、邏輯矛盾、輪迴的概念、習氣的力量以及分別唸的產生。雖然其表達方式和推理方法與現代邏輯學有所不同，但其中蘊含的一些基本概念和原則，例如對本質、因果關係、存在、知識、否定、語言的指稱、邏輯有效性、不觀察的作用、語言的運用、邏輯矛盾的認識，仍然是現代邏輯學的重要組成部分。現代邏輯學在古代邏輯學的基礎上，發展出了更加精確和強大的工具，可以更好地分析和解決邏輯問題，並且更加註重形式化和符號化，使得邏輯推理更加嚴謹和可靠。此外，現代邏輯學也更加關注語言的語義和語用，探討語言如何表達意義，以及如何在不同的語境中使用。

།མི་དམིགས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅན་ཉིད་དུ་མི་དམིགས་པ་སྟེ། དེ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་ བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།རེ་ཞིག་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡོད་ན་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་ཏུ་ཡོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་ གང་གི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་རྗེས་སུ་མི་བྱེད་པ་དེ་ནི།ཇི་ལྟར་དེའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། དེ་ལྟར་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་ནི་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཅན་ ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི།དེ་དག་ནི་རང་གི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཁོ་ན་ལ་རག་ལུས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པར་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འདི་ལྟར་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅན་ཉིད་དུ་འགོག་པ་ཡིན་གྱི།རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན། དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡོངས་སུ་སྒྲུབ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཅན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བཀག་ན་ནི་ཡུལ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྒྲ་སྦྱོར་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་འདི་ལྟར་བློའི་སྣང་བ་ཁས་བླངས་ནས་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་དག་སྦྱོར་བ་དང་། ཡུལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དགག་པར་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ཡང་ཡོད་པར་མི་རུང་བ་མ་ཡིན་པས། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཅན་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང མ་ཡིན་པ་སྟེ།བློའི་སྣང་བ་ཉིད་ཕྱོགས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམ་བཅས་པའི་ཚིག་ལ་འགལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་ནི་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བློ་སྣང་བ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་དང་ཕྱིའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅན་ཉིད་དུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་ཐམས་ཅད་བསལ་བ་ ཡིན་ནོ།།ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དེ། ཇི་ལྟར་སྒྲ་དེ་དག་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འོན་ཀྱང་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ལས་བྱུང་ཞིང་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་དེ་ལ་སོ་སོར་སྣང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ ཡུལ་ཉིད་དུ་བདག་གིར་བྱེད་དོ།

所謂「不觀察」是，像那樣，即，不觀察外在的主等具有接近性，那個是不觀察隨同和相違的隨同，是因，這是意思。暫時，如果主等不存在，那麼，分別念不是不存在，因為恒常性，主等不存在本身不是不存在。即使那個存在，也不是存在，因為會成為恒常存在。凡是不隨同和相違的，那個，如何成為那個的接近性？像那樣，主等不是存在，因為不觀察，這是意思，即，主等，那些主等分別念，不是具有主等因的本身，那些僅僅依賴於自己的接近性。為什麼呢？因為不觀察，因為不觀察分別念隨同和相違外在的主等，這是這個意思。因此，像這樣，分別念是阻止外在的接近性本身，不是確定自己的自性，因此，說了「那個本身」等詞語，通過分別唸完全成立的那個本身的法，不是不存在。為什麼呢？因為說主等詞語，如果阻止那個，那麼，因為是無境域的本身，所以不會成為說詞語本身。因此，像這樣，承認心的顯現，說主等詞語，並且，因為存在境域，所以說阻止的詞語也是存在的，不是不合理，所以，也不是非方面的法因，因為心的顯現本身是方面本身。對於承諾的詞語，沒有矛盾，因為有和無是具有不同境域的本身，即，在心的顯現本身是存在本身，在外在的接近性本身是不存在本身，通過這個，全部消除。通過「如何」等詞語會解釋，即，如同那些詞語不是具有自己性質的境域，之前已經說了。然而，對於沒有開始的習氣，從哪裡產生和存在分別念，那個具有各自顯現狀態的意義，那個視為境域本身。 這段文字繼續深入探討了邏輯證明中自性、因果關係、存在、認識論、否定、語言的指稱、以及邏輯的有效性等概念，並且特別關注了「不存在」的證明、不觀察在證明中的作用、分別唸的性質、語言的運用以及邏輯矛盾的問題。從現代邏輯學的角度來看，我們可以對其中的一些觀點進行如下評析： 分別唸的性質： 文中討論了分別唸的性質，指出分別念不是依賴於外在事物，而是依賴於自己的接近性。這與現代邏輯學中對概念的理解有所不同。在現代邏輯中，我們更加註重概念的定義和邏輯關係，而不是心理過程。 總的來說，這段古代印度邏輯學文獻探討了邏輯證明的結構、自性、因果關係、存在、認識論、否定、語言的指稱、邏輯的有效性、不觀察的作用、分別唸的性質、語言的運用以及邏輯矛盾的問題。雖然其表達方式和推理方法與現代邏輯學有所不同，但其中蘊含的一些基本概念和原則，例如對本質、因果關係、存在、知識、否定、語言的指稱、邏輯有效性、不觀察的作用、分別唸的性質、語言的運用以及邏輯矛盾的認識，仍然是現代邏輯學的重要組成部分。現代邏輯學在古代邏輯學的基礎上，發展出了更加精確和強大的工具，可以更好地分析和解決邏輯問題，並且更加註重形式化和符號化，使得邏輯推理更加嚴謹和可靠。此外，現代邏輯學也更加關注語言的語義和語用，探討語言如何表達意義，以及如何在不同的語境中使用。

།རྒྱུ་གཞན་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་འཆད་པ་པོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །འདི་དང་འདི་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤྱིའི་རྣམ་པར་བརྟེན་པའོ། །དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་ ནི་སྤྱིའི་རྣམ་པར་རོ།།དངོས་པོར་སྣང་བ་དེ་སྟོན་པར་འདོད་པ་སྟེ། བརྗོད་པར་འདོད་པ་དེས་སྒྲ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གནས་སྐབས་དེ་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་སྣང་བ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཉན་པ་པོ་ལ་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྒྲ་ལ་ཉན་པ་པོའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ལོང་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པར་མི་འགྱུར་ན་གལ་ཏེ་འཆད་པའི་དོན་སྟོན་པར་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་ཉན་པ་པོའི་ཡང་སྒྲ་ལས་ བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྣང་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་སྒྲའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།དེའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་འབྲས་བུ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་འབྲས་བུའོ། །དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་ ཤེས་པ་སྟེ།རྟོག་པ་དེ་ལ་སྣང་བའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། མེད་པ་ཉིད་ནི་དེའི་ཡུལ་ཅན་ཏེ། སྒྲའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་ངེས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཤེས་པ་ནི་འཆད་པ་པོའི་བསྟན་པར་འདོད་པའི་དུས་ན་ཡོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྒྲའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འབྲས་བུའི་ཤེས་པ་ནི་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཉན་པ་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེའི་སྒྲའི་དོན་མ་ཡིན་ཏེ། གང་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་ལ་སོ་སོར་སྣང་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །འདི་ཙམ་གྱིས་ནི། ཐོག་མེད་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོངས་བསྒྲུབས་པ། །སྒྲ དོན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ཡིན་ནོ།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལྷག་མའི་ཆ་འཆད་པར་བྱེད་དེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་གཉི་ག་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་གཉི་གའི་ཤེས་པ་སྟེ། དེས་བསྒོས་ཤིང་འཕངས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ ནུས་པ་དེ་ལས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ལས་བྱུང་ཞིང་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།འདིས་ཀྱང་ཡོད་མེད་གཉི་ག་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་རྐང་དེ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིར་ཏེ་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་གཉི་གའི་ཆོས་ཞེས་བརྗོད་དོ།

說了「其他的因也是分別念」等詞語，即，把分別念連線到「依靠那個的講述者」。像這樣，要顯示這個和這個，所以，是依靠普遍的分別念。事物如同顯現的那樣，是普遍的相。想要顯示事物顯現的那個，即，想要說那個，所以說詞語，對於那個狀態，自己性質各自顯現不是存在的。爲了使聽者產生具有那個相的分別念，爲了如同所希望的那樣產生具有普遍相的分別念。對於聽詞語的人，體驗自己性質的相不是產生的，因為會成為沒有盲人等。如果不是所希望的那樣，如果想要顯示講述的意義，那麼，即使對於聽者的從詞語產生的分別唸的知識，自己性質不是顯現的，如果那樣，自己性質僅僅是詞語的意義，如果說，因此，說了「接近性」等詞語，即，接近性和果是接近性和果。那些本身的知識，即，不是在那個分別念中顯現的相，不存在本身是那個的境域，連線到「不是能夠確定是詞語的境域」。對於那個，接近性的知識，因為是講述者想要顯示的時候，存在的分別唸的詞語的因，所以是接近性的知識。果的知識是從詞語產生的聽者的分別念。那個不是詞語的意義，凡是從詞語產生的知識，沒有各自顯現，這是總結的意思。僅僅通過這個，從沒有開始的習氣產生的，完全成立的分別念，那個詞語的意義，這樣解釋。通過「那個分別念也是」等詞語，會解釋剩下的偈頌部分，即，具有有、無、兩者的分別念，是有、無、兩者的知識，從那個推動和拋出的習氣的力量，從哪裡產生和存在分別念，那個被稱為那個。通過這個，也區分了「依靠有無兩者」這個詞句。因為，通過因，說了有、無、兩者的法。 這段文字繼續深入探討了邏輯證明中自性、因果關係、存在、認識論、否定、語言的指稱、以及邏輯的有效性等概念，並且特別關注了分別唸的性質、語言的運用、聽者和講述者的關係以及邏輯的有效性。從現代邏輯學的角度來看，我們可以對其中的一些觀點進行如下評析： 聽者和講述者的關係： 文中討論了聽者和講述者的關係，指出講述者通過語言來引導聽者產生分別念，但聽者體驗到的不是事物的自性，而是分別唸的相。這與現代邏輯學中對語言的理解有所不同。在現代邏輯中，我們更加註重語言的客觀意義，而不是主觀體驗。 總的來說，這段古代印度邏輯學文獻探討了邏輯證明的結構、自性、因果關係、存在、認識論、否定、語言的指稱、邏輯的有效性、分別唸的性質、語言的運用以及聽者和講述者的關係。雖然其表達方式和推理方法與現代邏輯學有所不同，但其中蘊含的一些基本概念和原則，例如對本質、因果關係、存在、知識、否定、語言的指稱、邏輯有效性、分別唸的性質、語言的運用以及聽者和講述者的關係的認識，仍然是現代邏輯學的重要組成部分。現代邏輯學在古代邏輯學的基礎上，發展出了更加精確和強大的工具，可以更好地分析和解決邏輯問題，並且更加註重形式化和符號化，使得邏輯推理更加嚴謹和可靠。此外，現代邏輯學也更加關注語言的語義和語用，探討語言如何表達意義，以及如何在不同的語境中使用。

།དེ་ལ་ཡོད་པའི་ཤེས་པས་བསྒོས་ པའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བ་ནི་ཡོད་པའི་ཆོས་ཡིན་ལ།མེད་པའི་ཤེས་པའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཡིན་ཞིང་གཉི་གའི་ཤེས་པས་བསྒོས་པའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི་གཉི་གའི་ཆོས་ཞེས་བྱའོ། །དེར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ ཉིད་ལ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་དེའི་དབང་གིས་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་གཉི་ག་ཆོས་ཞེས་བརྗོད་དོ།།དེ་སྐད་དུ་རང་ཉིད་རྣམ་པ་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ངེས་པར་བྱས་པའི་རྣམ་པ་དེ་ནི་ཡོད་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མེད་པ་དང་གཉི་ གའི་ཆོས་དག་ལ་ཡང་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་བས་ན་བློ་ལ་སྣང་བའི་ཆོས་ཅན་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་ཏེ། སྐྱེས་བུ་དག་ཆོས་ཅན་དེ་ལ་དཔྱོད་པའི་གནས་ཉིད་དུ་བརྟེན་ནས། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མེད་པ་ཉིད་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། །ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཙོ་བོའི་ སྒྲ་བརྗོད་པ་ལས་ཉན་པ་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་གཙོ་བོའི་སྒྲ་ལས་སྣང་བ་སྟེ།ཅི་དངོས་པོ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅན་ནམ་མ་ཡིན་ཞེའོ། །གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྣང་བ་དེ་ནི་དངོས་པོ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅན་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྣང་བ་ དེ་ཉིད་བློའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པ་ཉིད་དེ།རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྤོང་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བློ་ལ་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་དེ་ཡང་སྤོང་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ནི་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་ ཡང་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ།།ཅི་སྟེ་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྤོང་བ་དེའི་ཚེ་སྣང་བ་དེ་ཉིད་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྣང་བ་དག་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློ་ལ་སྣང་བའི་དོན་དེ་ ཉིད་ཀྱང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ།།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་ཐོབ་པ་དང་འགགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་མ་སྐྱེས་པ་དང་འགགས་པ་དག་ཡོད་ན་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྣང་བ་དེ་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་རང་ གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྣང་བར་འགྱུར་ན་མ་ཐོབ་པ་དང་འགགས་པ་དེ་ནི་སོ་སོར་སྣང་བ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ།

對於那個，從存在的知識推動的習氣產生的是存在的法，從不存在的知識的習氣產生的是不存在的法，從兩者的知識推動的習氣產生的是兩者的法。對於「在那裡顯現的分別識」等詞語，凡是在那個分別念本身顯現的相，那個確定是存在和不存在本身，那個的力量，稱為有、無、兩者的法。像那樣，自己，通過分別念確定為相是事物本身的相，那個稱為存在的法。同樣，對於不存在和兩者的法，也應當觀察，會這樣說。因此，依靠在心中顯現的這個法，即，人們依靠那個法，作為考察的處所，使用外在的接近性本身的有無本身。對於「什麼」等詞語，從說主詞語，對於聽者的分別念顯現的意義，那個是從主詞語顯現的，即，是事物具有接近性還是不具有接近性呢？對於要成立主等分別唸的顯現，是沒有事物接近性本身，那個分別唸的顯現本身，是心自己的自性本身，因為是自己認識的現量本身，所以，不應當捨棄的，是法。如果說，在心中顯現的那個本身，對於外在的主等的性質，那個也不應當捨棄。如果那樣，那麼，主等也會成立。如果說，當捨棄主等自己的性質時，那麼，那個顯現本身會捨棄，因為自己的性質和分別唸的顯現是相同的本身，如果說，說了「那個本身也是」等詞語，即，對於分別唸的心中顯現的意義，也不能說也是自己的性質。為什麼呢？說了「沒有獲得和停止的」等詞語，即，即使自己的性質有未生和停止，也因為不離開分別唸的顯現。如果說，僅僅外在的自己的性質成為分別唸的顯現，那麼，那個沒有獲得和停止，會離開各自顯現。 這段文字繼續深入探討了邏輯證明中自性、因果關係、存在、認識論、否定、語言的指稱、以及邏輯的有效性等概念，並且特別關注了分別唸的性質、語言的運用、心和外在事物的關係以及邏輯的有效性。從現代邏輯學的角度來看，我們可以對其中的一些觀點進行如下評析： 認識論： 文中討論了認識論的問題，並指出我們的知識可能受到我們的經驗和認識能力的限制。這與現代邏輯學中對知識的理解一致。在現代邏輯中，

།དངོས་པོ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡང་དེ་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་ཡང་ཡིན་པ་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གཞན་མུ་སྟེགས་པའི་ཤེས་པ་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ དག་ལ་སྒྲའི་དོན་སྣང་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར།རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྣང་བ་དེ་ཉིད་རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ། །འདི་སྐད་དུ་གལ་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྣང་བར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་ལ་ རྣམ་པ་གཅིག་ཁོ་ན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ།རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དང་གཉི་ག་དང་གཉི་ག་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཐ་དད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་དོན་འདི་ཉིད་བསྡུས་པར་མཛད་པ་ལ། དོན་དམ་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ དོ།།གཅིག་ཕྱོགས་ཉིད་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚིག་ཏུ་གྲགས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བསམ་གཏན་ལ་རྩེ་གཅིག་པར་གྱུར་ཅེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ཕྱོགས་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་གཅིག་ཏུ་ཡུལ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གོ། །གཞན་དག་ནི་སྒྲ་སྒྲུབ་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཅན་ འཆད་པར་བྱེད་དེ།གང་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྒྱས་པར་བྱེད་ཅིང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་རྒྱས་པར་བྱེད་དེ་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་ལ་ཡུལ་དོན་དམ་པ་གཅིག་རྒྱས་བྱེད་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །དེའི་དངོས་པོ་ནི་དེ་ཉིད་དེ། སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཡོད་ན་དོན་རྣམས་ ལ་ནི་སྒྲ་དེ་དག་གི་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་རྟེན་མེད་པ་ཅན་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་དག་ལ་ཞེ་ན། མཐོང་བའི་བྱེ་བྲག་དག་ཐ་དད་པ་སྟེ། གྲུབ་པའི་མཐའ་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པ་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་དག་གི་ལའོ། །འདས་དང་མ་སྐྱེས་ པ་ལ་ཡང་།།ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་རྣམས་ལ་སྒྲ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་གོང་མ་དང་སྦྱར་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཚིག་འགའ་ཞིག་ཀྱང་བརྫུན་པའི་དོན་ཅན་ཉིད་དུ་སྟེ། བརྫུན་པའི་དོན་ཅན་ཁོ་ནར་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་ཐམས་ཅད་ནི་རང་གི་ མཚན་ཉིད་ལ་གཅིག་ཏུ་ཕྱོགས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་བདེན་པའི་དོན་དུ་འགྱུར་རོ།།ཕྱིར་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ཚིག་དེ་དག་བློའི་ཡུལ་ཅན་འདོད་དོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་ངོ་བོ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅན་མེད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ ལ་སྟེ།འདི་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་སྟེ་ཇི་ལྟར་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ།

對於事物顛倒也是那個，相也是那個，對於那個，顯現執著的，具有狀態的其他外道者的知識，即，凡是分別念，因為那些有詞語的意義顯現，所以，把「分別唸的顯現本身不是自己的性質」的情況連線起來。像這樣，如果說，僅僅自己的性質成為分別唸的顯現，那麼，因為自己的性質是唯一的，所以，對於所有宗義，會產生唯一的相，不會成為恒常和無常以及兩者和非兩者的差別的不同，會這樣顯示。用兩個偈頌總結了這個意義，即，勝義是自己的性質。所謂「唯一方面存在」的詞語，是最終的詞語，例如，如同「禪定成為一心一意」那樣。傾向於自己性質的是，自己的性質唯一是境域，這是詞語。其他的是，解釋以成立詞語為先的，凡是使分別識增長和產生的是，使增長，這是境域的意思。對於凡是勝義唯一增長的，連線詞語。那個事物是那個本身，如果那些詞語的承認存在，那麼，對於意義，那些詞語的無因、無依會不進入，因為沒有成為那樣的自己的性質。對於成為如何的呢？是所見的不同，即，對於宗義的差別不同，互相矛盾的。對於過去和未生也是，所謂「對於過去和未來，詞語不進入」，連線到前面，因為沒有自己的性質。其他的一些詞語也是虛假的意義，不會僅僅成為虛假的意義，因為所有都傾向於自己的性質，所以，會成為真實的意義。因為，通過如所說的因，認為那些詞語是心的境域。所謂「那個是」，對於主等分別唸的顯現，是如同所希望的性質，要成立沒有接近性，對於這個，如同所希望的，即，如同普遍考察的外在的主等，有接近性，連線詞語。 分別唸的性質： 文中繼續討論了分別唸的性質，指出分別念不是依賴於外在事物，而是依賴於自己的接近性。這與現代邏輯學中對概念的理解有所不同。在現代邏輯中，我們更加註重概念的定義和邏輯關係，而不是心理過程。 語言的運用： 文中繼續強調了語言的運用在證明中的作用，指出我們需要小心地使用語言，以避免產生誤解。這與現代邏輯學中對語言的理解一致。在現代邏輯中，我們認為語言是用來表達意義的，並且我們需要小心地使用語言，以避免產生歧義。 心和外在事物的關係： 文中討論了心和外在事物的關係，指出分別唸的顯現不是外在事物的自性，而是心自己的顯現。這與現代邏輯學中對心和外在事物的關係的理解有所不同。在現代邏輯中，我們更加註重客觀的實在，而不是主觀的經驗。 總的來說，這段古代印度邏輯學文獻探討了邏輯證明的結構、自性、因果關係、存在、認識論、否定、語言的指稱、邏輯的有效性、分別唸的性質、語言的運用以及心和外在事物的關係。雖然其表達方式和推理方法與現代邏輯學有所不同，但其中蘊含的一些基本概念和原則，例如對本質、因果關係、存在、知識、否定、語言的指稱、邏輯有效性、分別唸的性質、語言的運用以及心和外在事物的關係的認識，仍然是現代邏輯學的重要組成部分。現代邏輯學在古代邏輯學的基礎上，發展出了更加精確和強大的工具，可以更好地分析和解決邏輯問題，並且更加註重形式化和符號化，使得邏輯推理更加嚴謹和可靠。此外，現代邏輯學也更加關注語言的語義和語用，探討語言如何表達意義，以及如何在不同的語境中使用。

།རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྣང་བ་འདི་ལ་འདོད་པའི་ངོ་བོ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅན་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་མི་དམིགས་ པ་སྟེ།སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྦྱོར་བ་འདི་ལ་སྒྲ་ལས་ཏེ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣང་བའི་དོན་འདི་ཉིད་ནི་བསྙོན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་ པའི་སྣང་བའི་དོན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣང་བའི་དོན་དེ་ཉན་པ་པོའི་བློ་ལ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། སྒྲ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མེད་ན་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་དོན་མེད་ན་ནི་དེ་རུང་བ་སྟེ་སྒྲ་སྦྱོར་བར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ།། །།བམ་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་ གསུམ་པ།གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་སྒྲའི་དོན་ཉིད་ལ་བསྙོན་པ་སྒྲུབ་པ་དེའི་ཚེ། སྒྲ་དོན་བསྙོན་ན་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དེའི་རྟེན་སྒྲ་དང་དོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་དེ་ནི་བསྩལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་བསྡུས་པ་བསྒྲུབ་བྱར་མི་འགྱུར་ཞིང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོས་ཙམ་ ལུས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཡང་ཡན་གར་ཆོས་ཀྱང་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཙམ་གྱིས་ནི་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ།།གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལ། གཙོ་བོའི་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙོ་བོའི་སྒྲས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཕྱིར་རོ། ། འདི་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་སོ། །གང་རྟེན་གྱིས་རྣམ་པར་གཅོད་པ་སྟེ་ཁྱད་པར་འདི་ལ་འདི་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་དེ་ལྟར་ན་རྩོད་པའི་གཞི་མ་ཡིན་པ་སྟེ་མེད་པ་ཉིད་ཅན་དུ་འགྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་དུས་སུ ཉེ་བར་འདོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ།།སྒྲ་དོན་བསྙོན་པ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་སྒྲའི་དོན་གྲུབ་པར་མི་བྱེད་པ་དག་གིས་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སྒྲའི་དོན་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་པ་དག་གིས་སྒྲའི་དོན་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་བསྙོན་པ་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་དང་མེད་པ་ཉིད་དུ་དངོས་པོ་ཉིད་ལ་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཡོད་མེད་ཕྱོགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་དམ་བཅས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས། དངོས་པོ་ཉིད་ནི་དཔྱད་པར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དངོས་པོ་འདི་ལ་འབྲས་ བུར་ག་ལས་ཕྱིར་སྒྲའི་དོན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།

對於這個分別唸的顯現，不觀察所希望的性質具有接近性的隨同和相違的隨同，因為有成立的法，所以，不是不成立成立的法，即，非方面的法不是因，這是意思。對於這個連線，從詞語，這個分別念顯現的意義本身，是不能否認的，這是「從詞語產生的分別唸的顯現的意義」的詞語。為什麼呢？爲了在聽者的心中產生那個分別念顯現的意義，所以說詞語。如果那個不存在，即，如果分別念沒有顯現的意義，那麼，那個是合理的，因為不能說詞語。第二十三品。其他，如果當成立否定詞語的意義時，如果否定詞語的意義，那麼，因為捨棄了所要成立的法的依據，具有詞語和意義性質的法，所以，被歸納為法和法者的本身，不會成為所要成立的，並且，僅僅說「不存在」，也會成為僅僅留下法，那個法也是隨意成立的，因為不是存在的，所以，僅僅說「不是不成立」。通過「如果」等詞語會解釋，即，所謂「主詞語所說的」，是指主詞語要顯示的。因此，即，因為那個。這個是所要成立的法。凡是以依據來區分的，即，這個差別是沒有這個本身。所謂「對於那個沒有依賴性」，即，對於那個沒有依賴性，如果那樣，不是爭論的基礎，因為會成立為沒有本身，所以，在因成立的時候，不會成為接近想要。所謂「沒有否定詞語意義的那些」，是接近的例子，即，如果那樣，要說那些不成立詞語意義的，因為那些不成立詞語意義的，要成立詞語的意義本身，並且，因為不能否定，所以，要按照順序，對於事物本身，說存在本身和不存在本身，這是詞語。所謂「有無方面的差別」，即，通過承諾有和無的差別，要考察事物本身。為什麼呢？像這樣，對於這個事物，從哪裡產生果，對於詞語的意義則不是。 邏輯的依賴性： 文中討論了邏輯的依賴性，指出邏輯證明依賴於前提，並且如果前提被否定，那麼證明也會失效。這與現代邏輯學中對邏輯證明的理解一致。在現代邏輯中，我們認為邏輯證明是基於前提的，並且如果前提為假，那麼證明的結論也可能為假。 總的來說，這段古代印度邏輯學文獻探討了邏輯證明的結構、自性、因果關係、存在、認識論、否定、語言的指稱、邏輯的有效性、分別唸的性質、語言的運用、心和外在事物的關係以及邏輯的依賴性。雖然其表達方式和推理方法與現代邏輯學有所不同，但其中蘊含的一些基本概念和原則，例如對本質、因果關係、存在、知識、否定、語言的指稱、邏輯有效性、分別唸的性質、語言的運用、心和外在事物的關係以及邏輯的依賴性的認識，仍然是現代邏輯學的重要組成部分。現代邏輯學在古代邏輯學的基礎上，發展出了更加精確和強大的工具，可以更好地分析和解決邏輯問題，並且更加註重形式化和符號化

།གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་སྒྲའི་དོན་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྒྲའི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་མ་ཡིན་ལ། དོན་བྱེད་པར་འདོད་པ་དག་ནི། དེ་འདོད་བརྟག་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། །དཔེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མ་ནིང་ཞེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།སྐྱེས་པའི་དབང་པོ་དང་བྲལ་བ་ནི། མ་ནིང་གཟུགས་བཟང་མི་བཟང་ཞེས། །ཡུལ་དེ་ལ་འཁྲིག་པ་མངོན་པར་འདོད་པའོ། །འདོད་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་ཅི་ཕན། །སྒྲ་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དེ། སྒྲའི་དོན་མེད་པ་ནི་སྐྱེས་བུའི་དོན་བྱེད་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ ཉེ་བར་དགག་པ་སྟེ་དགག་པ་མི་བྱེད་པའམ།ཡོད་པ་ནི་ཡང་དག་པར་བྱེད་པ་སྟེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མངོན་པར་ཞེན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟེ་ཇི་ལྟར་སྐྱེས་བུའི་སྒྲའི་དོན་ལ་དོན་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མངོན་ པར་ཞེན་པ་དེ་ལྟར་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མེད་པ་སྟེ།ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟེ། ཇི་ལྟར་རང་གི་མཚན་ཉིད་གནས་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་སྒྲའི་དོན་མི་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་སྐྱེས་བུ་འདི་ཐམས་ཅད་དུ་སྟེ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པ་དང་། མེད་ པ་དཔྱད་པ་ལ་འཇུག་པ་ན།རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྣང་བ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར། དངོས་པོ་གང་ལ་སྐྱེས་བུའི་དོན་འདི་རག་ལུས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་ཅིང་ཡུལ་དུ་བྱེད་དེ། དཔེ་ནི་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ། མེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེའི་རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཉིད་ནིའོ། །སོགས་ པའི་སྒྲས་ནི་སྲེག་པ་དང་འཚེད་པ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ་།།གྲང་བ་ལྡོག་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་ལ་སྒྲའི་དོན་ལ་ནུས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྟེ། སྒྲའི་དོན་དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་རིག་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་ ཀྱང་དེ་མེད་པ་སྟེ།གྲང་བ་ལ་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པས་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུའི་དོན་བྱེད་པར་འདོད་པ་དེ་ནི་མི་ནུས་པ་ལ་སྟེ། དོན་བྱེད་པ་དེ་མི་ནུས་པའི་སྒྲའི་དོན་ལ་གུས་པས་རྗེས་སུ་སྦྱར་ཞིང་གུས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ལྡན་རྣམས་ ཀྱི་སྟེ་འཁྲིག་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་ནིང་གཟུགས་བཟང་བ་དང་གཟུགས་མི་བཟང་བ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་ལ་གུས་པར་མི་འགྱུར་རོ།

如果說，即使那樣，也要考察詞語的意義，說了「意義」等詞語，即，不能做詞語的意義，想要做意義的那些，用考察那個想要做什麼呢？爲了顯示例子，說了「陰陽人」等詞語，即，離開男性的根，是「陰陽人，美貌或醜陋」，對於那個境域，想要顯現性慾，那些有慾望的人考察有什麼用呢？通過「詞語的意義」等詞語會解釋，即，沒有詞語的意義，是稍微阻止人的意義，即，不阻止，或者，存在是正確地做，即，不是成立，要儘可能地連線。為什麼呢？如同顯現執著的那樣，即，如同對於人的詞語的意義，執著于做意義的能力本身，那樣，對於那個本身，沒有那樣執著，因為不是存在本身。如同那個本身那樣，即，如同自己的性質存在那樣，那樣，詞語的意義不存在本身。因為那個是那樣，所以，當這個人，在所有地方，在所有時間，進入考察有和無時，不依賴於分別唸的顯現，對於凡是人的意義依賴的那個事物本身，要指向和作為境域，例子，說了「例如」等詞語，即，所謂「火」，是具有火的自性性質本身。通過「等」的詞語，要取燃燒和烹飪等。對於阻止寒冷等，對於這個，詞語的意義沒有能力。為什麼呢？即使成為體驗那個，即，因為詞語的意義是分別唸的本身，即使通過自知體驗，那個也是不存在的，因為沒有阻止寒冷等。因此，即，因為那個，想要做人的意義的那個，對於不能做，對於不能做意義的詞語的意義，恭敬地隨同和恭敬地做，是不合理的。那些有慾望的人，即，那些想要性慾的人，對於考察陰陽人美貌或醜陋，不會恭敬。 這段文字繼續深入探討了邏輯證明中自性、因果關係、存在、認識論、否定、語言的指稱、以及邏輯的有效性等概念，並且特別關注了語言的運用、心和外在事物的關係、邏輯的有效性以及對邏輯的依賴性。從現代邏輯學的角度來看，我們可以對其中的一些觀點進行如下評析： 存在： 文中討論了存在的概念，並指出存在和不存在都是相對的，取決於認識者的視角。這與現代

།གང་ཡང་འདི་སྐད་དུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་བརྟགས་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལ། མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱིས་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཙོ་བོ་ ཉིད་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པ་ཆོས་ཡིན་ནོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་གྱིས་བཤད་ན།ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྲའི་དོན་དངོས་པོ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅན་ཉིད་དུ་མི་དམིགས་པ་ཆོས་སུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་ལྟར་ན་འགལ་བ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་འདྲི་བ་པོའི་བསམ་པའོ། །འདོད་པ་གཅིག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྟོག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།རྟོག་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྣང་བའི་རྣམ་པ་སྒྲའི་དོན་ནི་བརྟགས་པ་ཡིན་པར་འདོད་ཀྱི། མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱིས་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་ལ་རྟེན་པར་བྱེད་པ་ནི་དངོས་པོ་ རྟེན་ཏེ།དངོས་པོའི་ཉེ་བར་ལེན་པར་བྱེད་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ན། དེར་མ་གྲུབ་པ་ནི་མི་དམིགས་པའོ། །སྒྲའི་དོན་འདི་དངོས་པོའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པ་ཅན་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་རྟགས་སུ་གྱུར་པའི་ཆོས་སུ་རིགས་པར་སྨྲ་བའི་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ནི་ བཤད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་བུད་མེད་ཀྱི་རྟགས་འཆད་དེ།དངོས་རྟེན་མ་གྲུབ་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཅི་ཞིག་བཤད་ཅེ་ན། ཆོས་ཏེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་སོ། །རྟོག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལ། དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲའི་དོན་ཏོ། །དངོས་རྟེན་མ་གྲུབ་ཅེས་བྱ་ བའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི།དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱིས་ཚད་མ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ལ། ཚད་མ་གསུམ་ལོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་ལུང་ལོག་པ་ན་དངོས་པོ་མེད་པར་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་གང་ཡིན་ པ་དེ།ཚད་མ་གཞན་ལོག་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལོག་པ་ན་ཡུལ་ལ་སོགས་པས་བསྐལ་པའི་དངོས་པོ་དག་ནི་ལོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེ་དག་ནི་མ་ལུས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་གིས་ནི་ཅི་ཞིག་ཀྱང་ མ་ཁྱབ་པ་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ལོག་པ་སྟེ།ལུང་གི་ལོག་པ་དེ་ཇི་ལྟར་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བསྐལ་པ་ཅན་དག་གིས་མེད་པ་གོ་བར་བྱེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསམས་པའོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་འདིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྩོད་པ་འདི་ ལ་བཤད་ཟིན་ཏོ།།ཅི་ཞིག་བཤད་ཅེ་ན། ལུང་དག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།

如果說，即使那樣，也要考察詞語的意義，說了「意義」等詞語，即，不能做詞語的意義，想要做意義的那些，用考察那個想要做什麼呢？爲了顯示例子，說了「陰陽人」等詞語，即，離開男性的根，是「陰陽人，美貌或醜陋」，對於那個境域，想要顯現**，那些有慾望的人考察有什麼用呢？通過「詞語的意義」等詞語會解釋，即，沒有詞語的意義，是稍微阻止人的意義，即，不阻止，或者，存在是正確地做，即，不是成立，要儘可能地連線。為什麼呢？如同顯現執著的那樣，即，如同對於人的詞語的意義，執著于做意義的能力本身，那樣，對於那個本身，沒有那樣執著，因為不是存在本身。如同那個本身那樣，即，如同自己的性質存在那樣，那樣，詞語的意義不存在本身。因為那個是那樣，所以，當這個人，在所有地方，在所有時間，進入考察有和無時，不依賴於分別唸的顯現，對於凡是人的意義依賴的那個事物本身，要指向和作為境域，例子，說了「例如」等詞語，即，所謂「火」，是具有火的自性性質本身。通過「等」的詞語，要取燃燒和烹飪等。對於阻止寒冷等，對於這個，詞語的意義沒有能力。為什麼呢？即使成為體驗那個，即，因為詞語的意義是分別唸的本身，即使通過自知體驗，那個也是不存在的，因為沒有阻止寒冷等。因此，即，因為那個，想要做人的意義的那個，對於不能做，對於不能做意義的詞語的意義，恭敬地隨同和恭敬地做，是不合理的。那些有慾望的人，即，那些想要**的人，對於考察陰陽人美貌或醜陋，不會恭敬。

凡是像這樣，老師所說的「考察的法」等，如果外道者說，老師說，外道者普遍考察的外在的主等，不觀察是法，那麼，你把詞語的意義，不觀察具有事物接近性本身作為法，如果那樣，沒有矛盾，這是提問者的想法。爲了顯示相同的意願，說了「分別」等詞語，即，因為是分別知識的境域本身，所以，詞語的意義，主等分別唸的顯現的相，認為是考察的，而不是外道者普遍考察的外在的主等。依靠事物的是事物依靠，如果具有事物接近性本身，那麼，在那裡不成立的是不觀察。把這個詞語的意義，作為要成立沒有事物接近性的標記，是說理的老師，方面之象所說的。其他的是，說「是解釋」，解釋女性的標記，連線到「解釋了事物依靠不成立」。說什麼呢？是法，即，成立的法。通過「分別」等詞語會解釋，即，所謂「那個是」，是詞語的意義。所謂「事物依靠不成立」的解釋是，所謂「不觀察依靠事物」。其他的人說了「三個量」等詞語，即，如果說，所謂「三個量顛倒」，現量和比量和聖教顛倒，那麼，沒有事物是不成立的，凡是這樣說的，如果其他量顛倒，即，如果現量和比量顛倒，那麼，以境域等為緣的事物不會顛倒。為什麼呢？因為那些現量和比量不是具有所有境域本身。對於聖教，沒有不遍及任何的，即，遍及所有的是顛倒，如何理解聖教的顛倒呢？想到的是，僅僅理解具有時劫的沒有。老師在這裡說了「爭論」等詞語，即，這個爭論已經說了。說什麼呢？說了「在聖教中」等詞語。 認識的來源： 文中討論了認識的來源，指出認識可以通過現量、比量和聖教獲得。這與現代邏輯學中對認識的理解有所不同。在現代邏輯中，我們更加註重經驗和推理，而不是聖教。 總的來說，這段古代印度邏輯學文獻探討了邏輯證明的結構、自性、因果關係、存在、認識論、否定、語言的指稱、邏輯的有效性、分別唸的性質、語言的運用、心和外在事物的關係、邏輯的依賴性以及認識的來源。雖然其表達方式和推理方法與現代邏輯學有所不同，但其中蘊含的一些基本概念和原則，例如對本質、因果關係、存在、知識、否定、語言的指稱、邏輯有效性、分別唸的性質、語言的運用、心和外在事物的關係、邏輯的依賴性以及認識的來源的認識，仍然是現代邏輯學的重要組成部分。現代邏輯學在古代邏輯學的基礎上，發展出了更加精確和強大的工具，可以更好地分析和解決邏輯問題，並且更加註重形式化和符號化，使得邏輯推理更加嚴謹和可靠。此外，現代邏輯學也更加關注語言的語義和語用，探討語言如何表達意義，以及如何在不同的語境中使用。

།ཅིའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་སྦྱར་བར་མ་བྱས་ཤེ་ན། སྐབས་སུ་བབ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐྱེས་བུའི་དོན་དཔྱད་པའི་སྐབས་ལ་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྟན་བཅོས་སྐབས་དང་འབྲེལ་མེད་དང་། ། དབང་པོ་ལས་འདས་རྟགས་ཅན་མིན། །ཞེས་བྱ་བའི་སྐབས་སུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཡང་ཕྱོགས་སྔ་མར་བྱས་ཤེ་ན། ལུང་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་ནི་ཁས་བླངས་ནས་ཚད་མར་བཤད་པ་དེ་ཉིད་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།སྒྲ་རྣམས་དངོས་པོ་སྟེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། མེད་ན་མི་འབྱུང་ཉིད་མེད་ཕྱིར། །སྒྲ་དེ་ལ་དོན་གྲུབ་མིན་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་དེ་གང་དག་ལ་ཚད་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྨྲ་བ་པོ་བརྗོད་ པར་འདོད་པའི་དོན་འགའ་ཞིག་རྣམ་པར་གནས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྒྲ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཇུག་ པའི་ཕྱིར་སྒྲ་དེ་དག་ལ་དོན་གྱི་རང་བཞིན་ཏེ།དངོས་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ངེས་པར་གྱུར་ན་སྒྲ་དེ་དག་ནི་སྨྲ་བ་པོ་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ལ་རག་ལུས་པས་འཇུག་པ་ཅན་དག་སྟེ། དེ་ལ་རག་ལུས་པ་སྐྱེ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་སྟེ། རྗོད་པར་བྱེད་པ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་ བ་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཁོ་ན་ནི་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།སྒྲ་དག་ནི་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཡང་དེའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་མི་འབྱུང་བ་དེ་བས་ན། སྒྲ་རྣམས་དང་དངོས་པོ་དག་ལྷན་ཅིག་འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ སྐྱེས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཏེ་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བའི་ངང་ཚུལ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཉེས་པ་ཟད་པ་བརྩེ་བ་དང་ལྡན་པ་ནི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྐྱེས་བུའི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་ དོན་ལ་རག་ལུས་པ་མེད་ཀྱང་སྒྲས་དོན་གོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན།དེ་ལ་རག་ལུས་པ་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དངོས་པོ་དེ་ལ་རག་ལུས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྒྲའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་གང་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །གང་ལ་རག་ལུས་པ་མེད་པ་ནི་ གཞན་དེའི་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།

為什麼沒有接近連線呢？因為不是恰當的時候，因為不是在考察人的意義的時候接近連線。在「論典與時機無關」和「不是超越根的標記」的章節中已經說了。如果說，那麼，為什麼又放在前面呢？爲了排除聖教是外在意義的量。爲了成立先前承認並說為量的那個本身不是量，說了「其他」等詞語，即，詞語和事物，即，和自己的性質一起，如果不存在，就不會產生，因為不存在。那個詞語不是成立意義，因為不是確定外在的事物。如果說，那麼，對於哪些是量呢？說了「那些」等詞語，即，顯示說話者想要表達的某些意義存在，即，是理解。爲了說那個，對於「詞語是」等詞語，所謂「如同事物那樣」，是如同自己的性質那樣。所謂「因為」，因為如同事物那樣進入，對於那些詞語，有意義的自性，如果確定事物是本質本身，那麼，那些詞語是依賴於說話者想要表達而進入的，即，是依賴於那個而產生的，這是意思。如果那個不存在，就不會產生，即，如果沒有表達，就不會產生。所謂「那個本身」，只有想要表達的才是理解，而不是外在的自己的性質。雖然詞語是想要表達的理解，但是，如果沒有那個外在的自己的性質，就不會產生，因此，如果說，詞語和事物有一起的聯繫，因此，說了「人」等詞語，即，凡是有如同意義那樣，即，如同事物那樣變化的那個狀態，那個稱為那個。因為具有滅盡過失的慈悲，是具有如同意義那樣變化的，所以，說了「所有人的意願」。如果說，即使不依賴於意義，詞語也會理解意義，說了「不依賴於那個」等詞語，即，連線詞語到「凡是有不依賴於那個事物的自性，具有詞語自性的事物」。連線到「凡是不依賴於那個，不是其他那個的理解」。 語言和意義的關係： 文中討論了語言和意義的關係，指出語言的意義依賴於說話者的意圖，並且語言和事物之間存在聯繫。這與現代邏輯學中對語言和意義的理解一致。在現代邏輯中，我們認為語言的意義是約定俗成的，並且語言和事物之間存在指稱關係。 總的來說，這段古代印度邏輯學文獻探討了邏輯證明的結構、自性、因果關係、存在、認識論、否定、語言的指稱、邏輯的有效性、分別唸的性質、語言的運用、心和外在事物的關係、邏輯的依賴性、認識的來源以及語言和意義的關係。雖然其表達方式和推理方法與現代邏輯學有所不同，但其中蘊含的一些基本概念和原則，例如對本質、因果關係、存在、知識、否定、語言的指稱、邏輯有效性、分別唸的性質、語言的運用、心和外在事物的關係、邏輯的依賴性、認識的來源以及語言和意義的關係的認識，仍然是現代邏輯學的重要組成部分。現代邏輯學在古代邏輯學的基礎上，發展出了更加精確和強大的工具，可以更好地分析和解決邏輯問題，並且更加註重形式化和符號化，使得邏輯推理更加嚴謹和可靠。此外，現代邏輯學也更加關注語言的語義和語用，探討語言如何表達意義，以及如何在不同的語境中使用。

།གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་ལ་སྒྲ་ཚད་མ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། འོན་ཀྱང་གང་འདི་ཡིད་ཆེས་ཚིག་ནི་མི་སླུ་བ་སྤྱི་ལས་ཏེ་གང་དང་གང་ཉེས་པ་ཟད་པའི་ཚིག་དེ་དང་དེ་ནི་མི་སླུ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་ལྟ་བུའོ།།ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་ལ་ཉེས་པར་ཟད་པའི་ཚིག་འདི་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འདི་ཡང་མི་སླུ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་ན་ཉེས་པ་ཟད་པའི་ཚིག་ནི་མི་སླུ་བ་སྤྱི་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན། སློབ་དཔོན་གྱི་ལུང་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་ པ་ཡིན་ནོ།།ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདིས་ནི་ཁས་བླངས་ལ་གནོད་པར་སྨྲས་པའོ། །སྐྱེས་བུ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་དེ། འདི་སྐད་དུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་དངོས་སུ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པས་ལུང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་སྐྱེས་ བུའི་འཇུག་པ་ལ་ལྟོས་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་འཇུག་པར་འདོད་པ་འདི་ལུང་གི་ཚད་མ་ལ་མ་བརྟེན་པར་གཞག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་གང་དག་ལ་ཡོད་པ་དེ་དག་ལ་སྟེ། ལ་ལ་དག་གིས་འཇུག་ པ་དང་ལྡོག་པ་ཞེས་བྱ་བས་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་རོ།།འཚོ་བ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་པའི་ཁྱད་པར་ལྡོག་པའི་མཐོ་རིས་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དང་། འཚེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དག་གིས་འཇུག་པའི་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ ཀྱིས་ངན་སོང་ཆེན་པོ་ཐོས་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་ལ་ཡང་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པའི་གཞན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། གང་གི་ལུང་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཚད་མ་གཞན་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཞིང་། གནོད་པ་ཅན་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ་གང་ལ་ལྟོས་པར་ འགྱུར་གནོད་པ་ཅན་མེད་པ་ཉིད་ན་དེ་ཡོད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་ལས་འབྲས་བུ་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་ཡོད་པ་ལ་འགལ་བ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལུང་གི་དབང་གིས་འཇུག་པར་འདོད་པ་དེ་བས་ན། འཇུག་པར་བྱ་བ་ཡོད་ན་འདི་ལྟར་ ལུང་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།སློབ་དཔོན་གྱིས་ལུང་བརྟགས་ནས་ཚད་མར་གསུངས་སོ། །བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་བཅོས་སོ།

如果外在的事物本身不具備可靠的認知手段，那麼，任何被認為是可信的言辭，都源於普遍的無謬性，即任何消除謬誤的言辭，都是無謬的。例如，「一切有為法皆是剎那生滅」等等。對於極其隱蔽的事物，這種消除謬誤的言辭也是適用的。因此，如果說這種言辭也是無謬的，那麼，消除謬誤的言辭就源於普遍的無謬性，而這本身就是一種推論。如此說來，導師的教誨，實際上是對外在事物的一種推論。 「如何」等問題，是對先前觀點的反駁。「此人」等問題，則是在迴應，即導師並非直接宣稱教誨本身是可靠的認知手段，而是考慮到人們的接受程度而做出的闡釋。因為，若想使人們接受，就不能不依賴於教誨的可靠性。為什麼呢？因為對於那些無法直接感知、隱蔽的事物，人們會根據各自的情況，運用接受或拒絕的方式來對待。 爲了獲得諸如生存等心理狀態所帶來的快樂，以及諸如天界等美好的果報，人們會接受；爲了避免諸如殺害等心理狀態所帶來的痛苦，以及諸如地獄等惡劣的果報，人們會拒絕。即使這樣，如果不存在通過事物本身的力量來確立其他事物的可靠認知手段，那麼，任何教誨都將不依賴其他認知手段而成立，並且不會有任何矛盾之處。如果教誨依賴於其他認知手段，並且沒有矛盾之處，那麼，就可以說這種教誨是成立的。正如前面所說，接受或拒絕，源於對果報的渴望或不渴望，這其中並沒有矛盾。 如果人們因為教誨而選擇接受，那麼，就應該在仔細考察教誨之後再接受。導師也是在考察教誨之後才將其視為可靠的。並不是說所有的教誨都必須經過徹底的考察，而是說，「這」——指的是教誨本身——也是如此。 這段文字的核心探討了「教誨」（或權威言論）的認知可靠性問題，在古代印度邏輯中，這被視為一種重要的知識來源。文字試圖論證，即使外在事物本身不具備直接的認知可靠性，某些言辭（特別是那些經過檢驗、排除了謬誤的言辭）仍然可以被認為是可靠的，因為它們基於普遍的無謬性。這種無謬性本身是通過推論獲得的，而導師的教誨，也被視為是對外在事物的一種推論。 現代邏輯學，特別是數理邏輯，對這類問題採取了不同的視角。首先，現代邏輯強調形式化和符號化，將論證過程轉化為嚴格的符號操作，以確保推理的有效性。文字中提到的「無謬性」概念，在現代邏輯中可以被理解為「有效性」或「可靠性」，但其定義和證明方式更加精確。 其次，現代邏輯更側重於命題之間的邏輯關係，而不是依賴於權威或普遍經驗。例如，文字中「一切有為法皆是剎那生滅」的例子，在現代邏輯中會被視為一個需要證明的命題，而不是一個不證自明的真理。證明過程可能涉及形式化的公理系統和推理規則，而不是依賴於「消除謬誤的言辭」這種相對模糊的概念。 第三，現代邏輯對「推論」的概念有更嚴格的定義。在文字中，導師的教誨被視為一種「推論」，但這種推論的具體過程並沒有明確說明。現代邏輯會要求明確指出前提、結論以及推理規則，以確保推論的有效性。例如，一個有效的推論必須滿足：如果前提為真，則結論必然為真。 此外，現代邏輯還關注認知論中的其他問題，例如知識的來源、信念的合理性等。文字中提到的「接受」和「拒絕」概念，在現代認知論中會被視為信念形成的心理過程，而不是簡單的邏輯推理。現代認知論會探討這些心理過程的合理性，以及它們如何影響我們的知識獲取。 總的來說，現代邏輯學對古代邏輯的觀點進行了深刻的反思和改進。它強調形式化、精確化和邏輯關係的明確性，而不是依賴於權威或普遍經驗。雖然古代邏輯的觀點在當時具有重要的意義，但現代邏輯提供了更嚴謹、更可靠的認知工具。

།ཚིག་ གི་དོན་དག་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་འབྲེལ་པ་དང་།བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནུས་པ་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཐབས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་ཐབས་ཏེ། འབྲེལ་པ་ཡང་དེ་ཡིན་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཐབས་ཀྱང་ཡིན་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་གྱིས་བསྡུས་པའོ། ། གཞན་དག་ནི་འབྲེལ་པའི་སྒྲ་ནི་དབང་དུ་བྱེད་པའི་རྐྱེན་གྱི་མཐའ་ཅན་ཡིན་པར་བརྗོད་དེ། དེ་ཡང་། ངག་གི་ཚིག་དོན་འབྲེལ་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་དབང་དུ་བྱེད་པ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ངག་གི་སྒྲ་དང་གཞི་མཐུན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཡིན་ཡང་སྐྱེས་བུའི དོན་ནི་རྗོད་བྱེད་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ།ངག་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པས་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རང་བཞིན་དེ་ལས་གཞན་པ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པས་དབང་བྱས་མིན་ནོ། །འབྲེལ་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དེ། ངག་རྣམས་གཙོ་བོ་དང་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པ་ ཉིད་ཀྱིས།སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་དང་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བའི་དོན་གཅིག་ལ་སྡུད་པ་སྟེ། འཕྲོད་པར་བྱེད་པ་དེས་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་ངག་རྣམས་ཀྱིས་འབྲེལ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དག་བསྡུར་མེད་པ་ཡང་ཡིན་ཞེ་ན། སེའུ་བཅུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སེའུ་བཅུ་དང་། ཁུར་བ་དྲུག་དང་འཁར་གཞོང་དང་། པགས་པ་དང་། ཤ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ངག་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ནི་དོན་གཅིག་ལ་བསྡུར་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཕན་ཚུན་མ་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཡིན་ན་འཆད་པ་པོ་སྟེ་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པ་མི་མཐུན པ་སྟེ་འབྲེལ་པ་མེད་པ་བརྗོད་པ་ཉིད་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ།།སྐྱེས་བུ་འབྲས་བུ་འདོད་པ་འབྲས་བུ་གང་ལ་ཐབས་ནུས་པ་མེད་པ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཐབས་ནུས་པ་མེད་པ་ཅན་ནོ། །བསྟན་བཅོས་གང་ལ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དཔྱད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གུས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཐབས་ ཞེས་བྱ་བ་དེའི་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་འགྲེལ་པའོ།།བསྟན་བཅོས་གང་ལ་སྐྱེས་བུའི་དོན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་སྐྱེས་བུའི་དོན་གྱི་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཅན་དཔྱད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གུས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཐབས་ནུས་པ་མེད་པ་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་ཅན་གྱི་ དཔེ་ནི་དུག་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ།གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་འཇོག་པོའི་སྤྱི་གཙུག་ན་ཡོད་པའི་རིན་པོ་ཆེས་རྒྱན་བྱས་ན་འདི་དུག་གཞི་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པ་ཡིན་ནོ།

言辭的意義相互關聯，因此存在關聯性；爲了實現目標，存在能夠產生結果的手段，這種與結果一致的手段就是一致性手段。關聯性也是如此，它既是關聯，也是一致性手段，這是一種通過特性來概括的說法。 另一些人認為，關聯性這個詞，是指具有主導作用的因緣的界限。例如，「言語的意義之間沒有關聯」，這被認為是確立主導作用的論證。如此一來，言語的聲音和基礎就一致了。即便如此，當人的目標成為表達的內容時，言語的運用就受到了徹底考察的制約。正如前面所說，與這種性質不同的其他內容，則不受徹底考察的制約。 「關聯性」等詞語，闡釋了言辭如何通過主要和非主要的方式，將肯定、否定和中立的意義統一起來，從而達到相互協調、相互幫助的目的。這種能指就是言辭的關聯性。 哪些是不可比較的呢？例如，「十個蘋果」等說法，以及「十個蘋果、六個梨、一個盤子、皮革、肉」等言辭。這些言辭在意義上是不可比較的，因為它們之間沒有關聯。如果不是這樣，如果它們之間存在關聯，那麼，闡釋者，也就是著作者，就會自相矛盾，因為他所表達的將是毫無關聯的內容。 如果一個人想要獲得某種結果，而這種結果又缺乏實現它的有效手段，那麼，這種結果就是缺乏有效手段的。如果一部著作包含這樣的結果，那麼，它就不會受到尊重，因為它不值得研究。這就是通過不一致的特性來解釋「一致性手段」的含義。如果一部著作包含了人的目標的結果，那麼，它就值得被尊重。反之，如果一部著作不包含人的目標的結果，那麼，它就不會受到尊重，因為它不值得研究。 缺乏有效手段的結果的例子，例如「爲了消除毒素」等等。例如，如果說「用龍王頂髻上的寶石裝飾，就可以消除毒素」，這也是無法證實的。 這段文字探討了語言的關聯性、意義的統一性以及有效手段在論證中的作用。在古代印度邏輯中，這些概念被用來評估言論和著作的價值。文字強調，有意義的言論必須具備內在的關聯性，能夠將不同的概念統一起來，並且能夠指向可實現的目標。缺乏關聯性或有效手段的言論則被認為是無意義或不值得研究的。 現代邏輯學，特別是數理邏輯，對這些概念進行了更深入的分析和形式化。首先，現代邏輯強調語言的結構和語義，而不是僅僅關注其是否指向可實現的目標。在現代邏輯中，「關聯性」可以被理解為邏輯連詞（如「與」、「或」、「如果……那麼」）所表達的關係，這些連詞將不同的命題連線起來，形成複合命題。一個邏輯上有效的論證，其前提和結論之間必須存在明確的邏輯關係，這種關係可以通過形式化的方法來驗證。 其次，現代邏輯對「意義」的理解更加精確。在現代邏輯中，意義通常被理解為命題的真值條件，即在什麼情況下該命題為真。這種真值條件可以通過形式化的語義模型來定義。例如，一個複合命題的真值條件可以通過其組成部分的真值條件以及邏輯連詞的真值表來確定。 第三，現代邏輯對「有效手段」的理解也更加形式化。在現代邏輯中，一個有效的論證是指，如果其前提為真，則其結論必然為真。這種有效性可以通過形式化的推理規則來驗證，例如肯定前件（Modus Ponens）和否定後件（Modus Tollens）。一個論證是否有效，取決於其邏輯結構，而不是其是否指向可實現的目標。 此外，現代邏輯還關注形式系統的完備性和一致性。一個完備的系統是指，所有有效的論證都可以在該系統中被證明。一個一致的系統是指，在該系統中不可能同時證明一個命題及其否定。這些概念在古代邏輯中並沒有明確的對應物。 文字中提到的「缺乏有效手段的結果」的例子，例如「用龍王頂髻上的寶石裝飾，就可以消除毒素」，在現代邏輯中會被視為一個缺乏經驗證據的命題，而不是一個邏輯上無效的論證。現代科學方法強調通過實驗和觀察來驗證假設，而不是僅僅依賴於邏輯推理。 總的來說，現代邏輯學對古代邏輯的觀點進行了深刻的反思和改進。它強調形式化、精確化和邏輯關係的明確性，而不是依賴於經驗或權威。雖然古代邏輯的觀點在當時具有重要的意義，但現代邏輯提供了更嚴謹、更可靠的認知工具，特別是在形式化推理和語義分析方面。現代邏輯不僅關注論證的有效性，還關注形式系統的完備性和一致性，這使得現代邏輯成為一種強大的工具，可以用來理解和分析各種複雜的論證和推理過程。

།སྐྱེས་བུའི་དོན་གྱི་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཅན་གྱི་དཔེ་ནི། བྱ་རོག་གི་སོ་བརྟག་པ་ལྟ་བུའོ་ ཞེས་བྱའོ།།དེ་བཟློག་པ་དེ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་གསུམ་པོ་དེ་དག་བཟློག་ནས་སོ། །སྡུད་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་འབྲེལ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དང་། ཐབས་ནུས་པ་ཅན་དང་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་རྗེས་མཐུན་ཐབས་ཞེས་བྱ་བ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་དང་བྲལ་བ་ གཞན་ལ་གུས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དད་པ་ནིའོ།།དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཡོན་ཏན་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་བསྟན་བཅོས་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱས་པས་ན་སླུ་བ་བསྟེན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སླུ་བ་བསྟེན་པ་མེད་པའི་བསྟན་བཅོས་དེ་ལ་འཇུག་པ་ན་སྐྱེས་བུ་མཛེས་པར་ འགྱུར་རོ།།བསྟན་བཅོས་འདིའི་མི་སླུ་བ་ཡང་གང་ཞེ་ན། མཐོང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དོན་གྱི་སྒྲ་དང་པོ་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ་གཉིས་པ་ནི་ཡུལ་བརྗོད་པ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན། དོན་ནི་མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་གྱི་དོན་དེ་དག་ལ་གོ་ རིམས་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པ་མེད་པ་བསྟན་བཅོས་འདིའི་མི་སླུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ།།ཅི་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཁོ་ནས་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་ བ་སྨོས་ཏེ།དངོས་པོ་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པ་དང་ལུང་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དེ། བསྟན་བཅོས་ལ་མངོན་སུམ་དུ་འདོད་པ་སྟེ། མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་དོན་དག་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་སྟེ་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་བ་ནི་ མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་མེད་པའོ།།དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་འདོད་པའི་དོན་ཕུང་པོ་ལྔས་བསྡུས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ལྔ་བསྟན་ཏོ། །འདིས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་སྟེ།ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གཟུང་གི་འདིར་བཏང་སྙོམས་ཀྱང་བལྟ་བར་བྱའོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི་སྐྱེས་བུ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་དེ་འདི་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱེད་པའོ། །འདིས་ནི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །འདོད་ཆགས་ ལ་སོགས་པ་སྨོས་པས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོའོ།།སོགས་ཀྱི་སྒྲས་ནི་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ་། །བློ་སྨོས་པས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོའོ།

缺乏人的目標的結果的例子，就像檢驗烏鴉的牙齒一樣。反之，與上述三種情況相反的情況也是如此。 「具備統一性」是指與「關聯性」相關；「具備有效手段」是指與「一致性手段」相關。遠離關聯性等三種特性的其他事物，都應該被尊重，這是因為它們值得信任。 「這」等詞語，指的是具備上述三種優點的著作，經過徹底的考察，就不會導致誤導。如果遵循不誤導的著作，人就會變得美好。 這部著作的無誤性是什麼呢？正如「所見」等詞語所說，意義的第一個層面是表達，第二個層面是所表達的對象。因此，意義是指可見和不可見的事物，即直接感知和推論的對象。這些對像依次通過直接感知和推論來驗證，沒有矛盾，這就是這部著作的無誤性。 難道只有通過事物本身的力量進行的推論才會產生矛盾嗎？爲了說明並非如此，使用了「兩種方式」這個詞，指的是通過事物本身的力量和依賴於教誨的方式。 「通過直接感知」等詞語進行了解釋。對於著作中直接感知的內容，如果它與直接感知到的事實相符，那麼，它就沒有被直接感知所否定。例如，它闡述了五蘊所包含的自身宗派中直接感知的內容。 「藍色」等詞語，指出了色等五種對象。這闡述了色蘊。「快樂和痛苦」是受蘊，因為它們是清晰的體驗。在這裡，也應該考慮中性的感受。原因是，它象徵著諸如人等標記。「這」是想蘊。「慾望」等詞語指出了行蘊。「等」字包含了嗔恨和愚癡等。「心識」指出了識蘊。 這段文字繼續探討了著作的可靠性，並引入了「五蘊」的概念，試圖將認知對象與直接感知和推論聯繫起來。文字強調，一部可靠的著作必須與直接感知和推論的結果相一致，並且不能產生矛盾。 現代邏輯學，特別是數理邏輯，對這些概念進行了更深入的分析和形式化。首先，現代邏輯強調認知過程的結構和形式，而不是僅僅關注其是否與直接感知相符。在現代邏輯中，「直接感知」可以被理解為觀察陳述，即直接描述我們感官經驗的陳述。然而，現代邏輯認識到，觀察陳述本身也可能受到主觀因素的影響，因此需要通過更嚴格的方法來驗證其可靠性。 其次，現代邏輯對「推論」的理解更加形式化。在現代邏輯中，推論是指從一組前提推導出結論的過程，這種過程必須遵循明確的推理規則。一個有效的推論是指，如果其前提為真，則其結論必然為真。現代邏輯提供了各種形式化的推理系統，例如命題邏輯和謂詞邏輯，可以用來驗證推論的有效性。 第三，現代邏輯對「矛盾」的理解更加精確。在現代邏輯中，矛盾是指一個命題及其否定同時為真的情況。一個邏輯系統如果包含矛盾，則被認為是不一致的，因此是不可靠的。現代邏輯提供了各種方法來檢測和避免矛盾，例如真值表和形式證明。 此外，現代邏輯還關注認知論中的其他問題，例如知識的來源、信念的合理性等。文字中提到的「五蘊」的概念，在現代認知論中可以被視為一種心理模型，用於描述人類的認知能力。現代認知論會探討這些心理模型如何與我們的感官經驗和推理能力相互作用，以及它們如何影響我們的知識獲取。 文字中提到的「檢驗烏鴉的牙齒」的例子，在現代邏輯中可以被視為一個缺乏經驗證據的命題。現代科學方法強調通過實驗和觀察來驗證假設，而不是僅僅依賴於邏輯推理或權威。一個科學的假設必須是可證偽的，即有可能通過實驗或觀察來證明其為假。 總的來說，現代邏輯學對古代邏輯的觀點進行了深刻的反思和改進。它強調形式化、精確化和邏輯關係的明確性，而不是依賴於感官經驗或權威。雖然古代邏輯的觀點在當時具有重要的意義，但現代邏輯提供了更嚴謹、更可靠的認知工具，特別是在形式化推理、語義分析和矛盾檢測方面。現代邏輯不僅關注論證的有效性，還關注認知過程的結構和形式，這使得現代邏輯成為一種強大的工具，可以用來理解和分析各種複雜的認知和推理過程。

།སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་རྒྱུ་མཚན་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱེད་པ་དང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་བློ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ ཟླས་དབྱེ་བའོ།།བསྟན་བཅོས་ལ་མངོན་སུམ་དུ་འདོད་པ་དེ་དག་ནི་མངོན་སུམ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་རིག་པའི་མངོན་ སུམ་ཡང་འོག་ནས་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟར་མངོན་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་པ་དག་ནི་མངོན་སུམ་དུ་འདོད་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་ཀྱང་མངོན་སུམ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྐབས་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་དུ་འདོད་པ་མ་ཡིན་པ་དག་ཀྱང་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པས་བསྟན་ཏོ།།གཞན་དག་གིས་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་མངོན་སུམ་དག་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་དཔྱད་པར་གྱུར་པའི་དེ་དག་ཀྱང་མངོན་སུམ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་དང་གཏི་མུག་གང་དག་ལ་སྒྲ་ལ་ སོགས་པའི་ངོ་བོར་ཞེན་པའི་ངང་ཚུལ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ།།ནང་གི་དགའ་བ་དང་ཡོངས་སུ་གདུང་བའི་ངོ་བོ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དུ་མྱོང་བར་འགྱུར་གྱི། གཞན་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཞེན་པའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གྲངས་ཅན་གྱི་འདོད་ པ་སྤོང་བའི་སྒོ་ནས་བཤད་ནས།བྱེ་བྲག་པ་ལ་སོགས་པའི་འདོད་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རྫས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྫས་ནི་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་མིང་ངོ་། །ལས་ནི་འདེགས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སྤྱི་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དང་བ་ལང་ལ་སོགས་པའོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ ངོ་།།སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་མ་གཏོགས་པར་གཞན་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མ་གཏོགས་པར་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང་སྤྱི་མངོན་སུམ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རྫས་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་ལེའུ་གསུམ་པ་ལས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་ པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་ལུང་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ཏེ།དེའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དག་ལ་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་པ་སྟེ། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཡུལ་དུ་འདོད་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པར་བྱེད་པ་ནི་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ཡང་འོག་ནས་ ལེའུ་གཉིས་པ་ལས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ།།རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དག་ནི་དེ་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ།

「藍色」等詞語，以及快樂、痛苦、象徵和慾望等詞語，還有心識，這些都是區分的方式。 在著作中被認為是直接感知的內容，實際上只是直接感知。例如，藍色等事物是眼識等直接感知的對象。快樂等事物也是自知的直接感知對象。自知的直接感知將在後面被證明。 那些不被認為是直接感知的事物，其不被認為是直接感知的內容，也並非直接感知。這是在討論「沒有被直接感知所否定」的情況。那些不被認為是直接感知的事物，例如，在後面會進行說明。 那些被其他人認為是直接感知的事物，例如佛教宗派所認為的直接感知，實際上並非直接感知。經過分析，它們也並非直接感知。快樂、痛苦和愚癡等，以及執著于聲音等本質的任何狀態，都不是直接感知。內在的喜悅和痛苦的本質，體驗為快樂和痛苦，而不是僅僅執著于聲音等本質的快樂等。 通過這種方式，在駁斥數論派的觀點后，爲了駁斥勝論派等觀點，使用了「實體」等詞語。實體是具有組成部分的名稱。「業」是指舉起等動作。「普遍性」是指存在本身以及牛等事物。「等」字包含了區分等概念。 除了藍色等對像外，其他事物並非直接感知，因為除了它們之外，沒有其他可觀察到的對象。普遍性並非直接感知，這已經說明過了。實體等概念將在第三章中闡述。 通過事物本身的力量進行的推論，是不依賴於教誨的推論。那些被認為是推論的對象，會成為推論的對象。那些被認為是推論的對象，會被推論所否定，例如，這將在第二章中闡述。 那些不屬於推論的對象，將保持其不屬於推論的性質。 這段文字進一步探討了直接感知和推論的性質，以及它們在知識獲取中的作用。文字區分了直接感知和非直接感知的事物，並批判了其他學派對直接感知的理解。文字還指出，通過事物本身的力量進行的推論是不依賴於教誨的，並暗示了推論可能被推翻的可能性。 現代邏輯學，特別是數理邏輯，對這些概念進行了更深入的分析和形式化。首先，現代邏輯強調認知過程的結構和形式，而不是僅僅關注其是否與直接感知相符。在現代邏輯中，「直接感知」可以被理解為觀察陳述，即直接描述我們感官經驗的陳述。然而，現代邏輯認識到，觀察陳述本身也可能受到主觀因素的影響，因此需要通過更嚴格的方法來驗證其可靠性。現代邏輯還會區分觀察陳述和理論陳述，前者描述可直接觀察到的事物，後者則描述不可直接觀察到的事物。 其次，現代邏輯對「推論」的理解更加形式化。在現代邏輯中，推論是指從一組前提推導出結論的過程，這種過程必須遵循明確的推理規則。一個有效的推論是指，如果其前提為真，則其結論必然為真。現代邏輯提供了各種形式化的推理系統，例如命題邏輯和謂詞邏輯，可以用來驗證推論的有效性。現代邏輯還區分了演繹推理和歸納推理，前者從一般性前提推導出特殊性結論，後者從特殊性前提推導出一般性結論。 第三，現代邏輯對「教誨」的理解也更加形式化。在現代邏輯中，教誨可以被理解為一組公理或假設，這些公理或假設被認為是真理，並可以用來推導出其他命題。一個邏輯系統是否可靠，取決於其公理或假設是否一致，以及其推理規則是否有效。現代邏輯還關注形式系統的完備性和一致性，一個完備的系統是指所有有效的論證都可以在該系統中被證明，一個一致的系統是指在該系統中不可能同時證明一個命題及其否定。 此外，現代邏輯還關注認知論中的其他問題，例如知識的來源、信念的合理性等。文字中提到的「自知的直接感知」，在現代認知論中可以被視為一種內省的認知過程，即對自身心理狀態的感知。現代認知論會探討這種內省的認知過程的可靠性，以及它如何影響我們的知識獲取。 文字中提到的「通過事物本身的力量進行的推論是不依賴於教誨的」，在現代邏輯中可以被理解為一種強調邏輯推理獨立性的觀點。現代邏輯認為，邏輯推理的有效性取決於其形式結構，而不是其是否依賴於外部權威或教誨。 總的來說，現代邏輯學對古代邏輯的觀點進行了深刻的反思和改進。它強調形式化、精確化和邏輯關係的明確性，而不是依賴於感官經驗、權威或教誨。雖然古代邏輯的觀點在當時具有重要的意義，但現代邏輯提供了更嚴謹、更可靠的認知工具，特別是在形式化推理、語義分析和矛盾檢測方面。現代邏輯不僅關注論證的有效性，還關注認知過程的結構和形式，以及形式系統的完備性和一致性，這使得現代邏輯成為一種強大的工具，可以用來理解和分析各種複雜的認知和推理過程。

།གང་དག་ཅེ་ན། དཔེར་ན་བདག་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་གཙོ་བོ་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ་། ། དེ་དག་ནི་གང་གི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བར་འགྱུར་བའི་རྟགས་ཅུང་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རེ་ཞིག་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུའི་རྟགས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ་རྟག་པ་དག་གི་འབྲས་བུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དངོས་པོ་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པའི་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱིས་ལུང་རྣམ་པར་དག་པའི་དུས་ཕྱིས་ཚད་མ་ཁས་ལེན་པ་ཅན་གྱི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཆོས་ཅན་རྣམ་པར་གཞག་ནས། སྔ་ཕྱི་འགལ་བ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཕྱིར། གང་གི་ཚེ་ཁྱད་པར་དཔྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་དེའི་ཚེ་ལུང་ལ་ལྟོས་པའི རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྟེ།ལུང་ལ་ལྟོས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེ་ལ་གནོད་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྐབས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གནོད་པ་མེད་པ་ཡང་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། དཔེར་ན་འདོད་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་གི་ རང་བཞིན་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཁས་བླངས་པ་དང་།དེ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཁས་བླངས་ནས། དེ་སྤངས་པ་སྟེ་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཁྲུས་དང་མེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་པ་དང་། འབབ་སྟེགས་ཀྱི་ཁྲུས་ཀྱིས་ སྡིག་བ་ཟད་པར་འགྱུར་ཞིང་།གང་གི་ཆེད་དུ་མེ་ལ་མར་ལ་སོགས་པའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱས་པས་སྡིག་པ་ཟད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་མ་བསྟན་ཏོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་ཟས་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ན་ཁྲུས་ལ་སོགས་པས་སྡིག་པ་ལྡོག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྡིག་ པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།གང་ཞིག་གང་གི་རྒྱུ་ལ་གནོད་པ་མི་བྱེད་པ་དེ་ནི་དེའི་གནོད་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བད་ཀན་ཅན་གྱི་ནད་ལ་མངར་བ་དང་བསིལ་བ་དང་སྣུམ་པའི་རྫས་དག་གནོད་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དག་ལྟ་བུའོ། །ཁྲུས་ལ་སོགས་པ་ནི་ སྡིག་པའི་རྒྱུ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ།།བཤད་མ་ཐག་པའི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་ནུས་ཏེ། ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་ངེས་པའི་གནོད་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་དག་པ་ དེ་ནི་མི་སླུ་བ་ཡིན་ནོ།

「哪些呢？」例如，就像「我」等概念。 「等」字包含了主宰和自在等概念。這些概念沒有任何可以用來推論的標誌。它們並非自性之相，因為它們的自性本身就是需要證明的自性。它們也不是因果之相，因為常住的事物不可能有結果。 通過事物本身的力量進行的兩種認知方式，在教誨完全清凈之後，確立了接受認知方式的著作的性質，以便推論前後矛盾之處。當人們開始分析特性時，就會出現依賴於教誨的推論。這是在討論「依賴於教誨的推論沒有矛盾之處」的情況。 「沒有矛盾之處」是什麼樣的呢？例如，就像「慾望」等概念。慾望等的本質，即慾望、嗔恨和愚癡的自性，被認為是「非法的」；由此產生的行為，即由慾望等引發的身語行為，也被認為是「非法的」。爲了消除這些「非法」的行為，採取了沐浴和火供等方式。例如，認為通過沐浴可以消除罪惡，或者通過火供可以消除罪惡，這些觀點並沒有被闡述。「等」字包含了斷食等概念。 因此，沐浴等方式並不能消除罪惡，因為它們與罪惡的根源，即慾望等，並不矛盾。如果某種事物不損害某種事物的根源，那麼它就不是該事物的損害者。例如，對於患有痰液疾病的人來說，甜、涼和油膩的物質不是損害者。沐浴等方式並不能損害罪惡的根源。這是一種普遍性的矛盾。 剛剛提到的直接感知和推論這兩種認知方式，可以完全確定，並且可以確定沒有矛盾之處。這種清凈的特性就是無誤的。 這段文字繼續探討了邏輯論證的有效性，並引入了「自性」、「因果」、「教誨」等概念，以及對「罪惡」和「消除罪惡」的討論。文字試圖說明，依賴於教誨的推論，如果與直接感知和推論不矛盾，則可以被認為是可靠的。 現代邏輯學，特別是數理邏輯，對這些概念進行了更深入的分析和形式化。首先，現代邏輯強調邏輯論證的結構和形式，而不是僅僅關注其是否與教誨相符。在現代邏輯中，「自性」可以被理解為事物的本質屬性，它可以通過定義和公理來確定。然而，現代邏輯認識到，對自性的理解可能因人而異，因此需要通過更嚴格的方法來驗證其可靠性。 其次，現代邏輯對「因果」的理解更加形式化。在現代邏輯中，因果關係是指一個事件導致另一個事件發生的關係。現代邏輯提供了各種形式化的因果模型，例如貝葉斯網路和結構方程模型，可以用來分析因果關係。現代邏輯還區分了必要條件和充分條件，前者是指一個事件發生所必須滿足的條件，後者是指一個事件發生足以導致另一個事件發生的條件。 此外，現代邏輯還關注認知論中的其他問題，例如知識的來源、信念的合理性等。文字中提到的「罪惡」和「消除罪惡」的概念，在現代認知論中可以被視為一種道德或宗教信念，而不是一種邏輯真理。現代認知論會探討這些信念的合理性，以及它們如何影響我們的行為和決策。 文字中提到的「沐浴等方式並不能消除罪惡，因為它們與罪惡的根源，即慾望等，並不矛盾」，在現代邏輯中可以被理解為一種對因果關係的分析。現代邏輯認為，要消除一個結果，必須消除其根本原因。如果一種行為不能影響其根本原因，那麼它就不能消除該結果。 總的來說，現代邏輯學對古代邏輯的觀點進行了深刻的反思和改進。它強調形式化、精確化和邏輯關係的明確性，而不是依賴於教誨或傳統。雖然古代邏輯的觀點在當時具有重要的意義，但現代邏輯提供了更嚴謹、更可靠的認知工具，特別是在形式化推理、因果分析和矛盾檢測方面。現代邏輯不僅關注論證的有效性，還關注認知過程的結構和形式，以及形式系統的完備性和一致性，這使得現代邏輯成為一種強大的工具，可以用來理解和分析各種複雜的認知和推理過程。

།ཉེས་པ་ཟད་པའི་ཚིག་དེ་ནི་མི་སླུ་བར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཅི་ལྟར་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་མི་སླུ་པའི་དོན་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་ནུས་པ་ལ་ཉེས་པ་ཟད་པའི་ཚིག་མི་སླུ་བ་དེ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཉེས་པ་ཟད་པའི་ཆོག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ བས་ན་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་ཉེས་པ་ཟད་པའི་ཚིག་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རྟགས་ལས་བྱུང་བའི་བློ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་དུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་བརྗོད་དོ།།ཡུལ་གང་ལ་ཞེ་ན། འདིའི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བསྟན་བཅོས་འདིའི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་ཏེ་སྤྱོད་ཡུལ་ ལ་ཡང་ངོ་།།དེ་ཡང་གོ་སྐབས་མེད་དེ་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་འཇུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇུག་པ་ཡོད་ན་དེ་ལྟར་འཇུག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པ་ལ། དེ་དང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་ཐམས་ཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཆོད་པ་དང་ཐག་ཉེ་བའི་ཚིག་ ཡིན་ཏེ།འདི་སྐད་དུ་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ཅན་དེ་དང་། ཁོ་བོ་ཅག་གིས་འབྲེལ་པ་དང་ནི་རྗེས་མཐུན་ཐབས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་བྱ་བ་འདི་ནི་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འབྲེལ་ པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གོ་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དེ་ལ་མི་སླུ་བར་མཚུངས་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་མ་མཐོང་བར་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཅན་ཏེ། ཉེས་པ་ཟད་པའི་ཚིག་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གོ་བ་མ་ཡིན་པའི་དོན་ཏེ་ཡུལ་ཉེས་པ་ ཟད་པའི་ཚིག་ལས་བྱུང་བའི་རྟོགས་པ་ནི་མི་སླུ་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ་ཉེས་པ་ཟད་པའི་ཚིག་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་རྟོགས་པ་དང་འདྲ་བ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལས་གཞན་པ་སྟེ། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གོ་ བར་བྱ་བའི་ཡུལ་རྟོགས་པ་ལྟ་བུའོ།།སྦྱོར་བ་ཡང་གང་དང་གང་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ལུང་གི་ཁྱད་པར་ལ་བརྟེན་པའི་རྟོགས་པ་དེ་དང་དེ་ནི་མི་སླུ་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གོ་བར་བྱ་བའི་དོན་མ་ལུས་པར་རྟོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་རྟོགས་པ་ཡང་ ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ལུང་གི་ཁྱད་པར་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ།

因為消除謬誤的言辭與無誤性相同。正如直接感知和推論能夠完全確定無誤的事物一樣，消除謬誤的言辭也適用於極其隱蔽的事物，因為它本身就是消除謬誤的言辭。因此，導師認為，從具有無誤性特徵的消除謬誤的言辭中產生的認知，是對事物的推論。 「在哪個領域呢？」正如「在此隱蔽的領域」所說，這部著作的隱蔽領域，是指極其隱蔽的領域，也是行為的領域。這是不可能的，因為沒有其他方式可以進入極其隱蔽的領域。如果存在其他方式，就應該那樣進入。 「如此這般」等詞語，解釋了「這」和「那」這兩個詞，這兩個詞代表了所有名稱，表示了遠近的言辭。例如，導師陳那所闡述的推論，以及我們通過關聯性和一致性手段等方式進行分析的推論。因此，使用了「如此這般」這個詞，意思是具備關聯性等優點。 對於可以通過直接感知和推論理解的事物，由於它們與無誤性相同，因此不會出現未見而產生的錯誤。消除謬誤的言辭，對於那些不能通過直接感知和推論理解的事物，即從消除謬誤的言辭中產生的認知，是一種無誤的推論。 「為什麼呢？」因為它是依賴於消除謬誤的言辭的。它與其他認知類似，即除了極其隱蔽的領域之外，還有可以通過直接感知和推論理解的領域。 任何依賴於上述教誨的特殊性的認知，都是無誤的。例如，對於可以通過直接感知和推論理解的所有事物，都可以完全理解。對於極其隱蔽的事物的理解，也是依賴於上述教誨的特殊性，這是一個自性的理由。 這段文字繼續探討了「消除謬誤的言辭」的可靠性，並將其與直接感知和推論的可靠性相提並論。文字認為，通過消除謬誤的言辭獲得的認知，可以被視為一種無誤的推論，特別是在處理極其隱蔽的事物時。 現代邏輯學，特別是數理邏輯，對這些概念進行了更深入的分析和形式化。首先，現代邏輯強調邏輯論證的結構和形式，而不是僅僅關注其是否與教誨相符。在現代邏輯中，「消除謬誤的言辭」可以被理解為一組公理或假設，這些公理或假設被認為是真理，並可以用來推導出其他命題。然而，現代邏輯認識到，公理或假設本身也需要通過更嚴格的方法來驗證其可靠性，例如通過形式化的證明或通過經驗證據。 第三，現代邏輯對「極其隱蔽的事物」的理解也更加形式化。在現代邏輯中，「極其隱蔽的事物」可以被理解為那些無法通過直接感知或觀察來驗證的事物，例如抽像概念或理論實體。現代邏輯提供了各種方法來處理這些事物，例如通過形式化的定義、模型和理論來描述它們。現代邏輯還關注形式系統的完備性和一致性，一個完備的系統是指所有有效的論證都可以在該系統中被證明，一個一致的系統是指在該系統中不可能同時證明一個命題及其否定。 此外，現代邏輯還關注認知論中的其他問題，例如知識的來源、信念的合理性等。文字中提到的「依賴於教誨的特殊性」的概念，在現代認知論中可以被視為一種權威主義的觀點，即認為知識的來源是權威或教誨。現代認知論會探討這種權威主義的合理性，以及它如何影響我們的知識獲取。 文字中提到的「通過消除謬誤的言辭獲得的認知，可以被視為一種無誤的推論」，在現代邏輯中可以被理解為一種對邏輯推理的信任。現代邏輯認為，如果一個論證是有效的，並且其前提為真，那麼其結論也必然為真。因此，通過有效的邏輯推理獲得的認知，可以被認為是可靠的。 總的來說，現代邏輯學對古代邏輯的觀點進行了深刻的反思和改進。它強調形式化、精確化和邏輯關係的明確性，而不是依賴於教誨或傳統。雖然古代邏輯的觀點在當時具有重要的意義，但現代邏輯提供了更嚴謹、更可靠的認知工具，特別是在形式化推理、語義分析和矛盾檢測方面。現代邏輯不僅關注論證的有效性，還關注認知過程的結構和形式，以及形式系統的完備性和一致性，這使得現代邏輯成為一種強大的工具，可以用來理解和分析各種複雜的認知和推理過程。

།མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གོ་བར་བྱ་བའི་གནས་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་གསུམ་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་ལ་ངེས་པ་ཡིན། དེ་བས་ན་འདིར་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ རྟོགས་པ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ལུང་གི་ཁྱད་པར་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཏན་ཚིགས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན།ཉེས་པ་འདི་ནི་མེད་དེ། རེ་ཞིག་བསྟན་པ་ཐག་ཉེ་བ་ཅན་གྱི་ཉན་པ་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་སྟོན་པ་གཅིག་གིས་གནས་གསུམ་པ་ཡང་བསྟན་ པར་འགྱུར་བ་ན།མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བས་ཀྱང་ཉེས་པ་ཟད་པར་བྱས་པ་ལས་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། ཉེས་པ་ཟད་པའི་ཚིག་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པ་སྟེ། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ནི་སྐད་ཅིག་མ། ཆོས་ ཐམས་ཅད་ནི་བདག་མེད་པ།མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཞི་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་ལུགས་ལས་བཟློག་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ང་འདས་ནས་ཀྱང་ཁྱེད་ཅག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གནས་གསུམ་པ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ལུགས་ལས་ལྡོག་པ་མེད་ པར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ།སྐད་ཅིག་མ་དང་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་དང་ལྡན་པའི་གནས་གསུམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་ཉིད་དང་འགལ་བའི་ཉེས་པ་ཟད་པའི་ཚིག་ལོ་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཉེས་པ་ཟད་པའི་ཚིག་གི་མཚན་ཉིད་ཉེས་པ་ཟད་པར་བྱས་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་ལས་ ངེས་ཤེ་ན།རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་རིགས་པ་དང་ལྡན་པར་སྨྲ་བ་པོ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་འཇུག་པར་འདོད་པ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཞར་ལ་འོངས་པས་ཆོག་གོ། །ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་ལ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་དེས་ན། ཇི་སྐད་དུ་ བཤད་པའི་ལུང་ལ་བརྟེན་པའི་བློའི་སྒྲས་རབ་ཏུ་བཤད་པ་ཅན་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྟེ།གང་ལ་སྒྲ་ལས་བྱུང་ཞིང་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་འདྲ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་རྐྱེན་གཞན་ཙམ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བློ་འདི་ནི་བསམ་པ་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་ པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་རྟོགས་པའི་དོན་ལ་བསྟན་མ་ཐག་པའི་ཚུལ་དུ་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་འཇུག་པར་འདོད་པའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་སོ། །བླང་བྱ་དང་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་ དོར་བྱ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་དོ།།དེ་དག་གི་དེ་ཉིད་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དང་འགོག་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།

「為什麼說，解釋了可以通過直接感知和推論理解的事物，就解釋了第三種事物呢？」因此，這裡，對於極其隱蔽的事物的理解，也依賴於上述教誨的特殊性，這是否會成為一個不成立的、令人懷疑的理由呢？這個錯誤是不存在的。因為，對於那些與教誨關係密切的聽眾來說，一位導師在解釋第三種事物時，也會讓聽眾直接理解。因此，這也源於對謬誤的消除，因為它是具有消除謬誤的言辭的特徵。 例如，世尊在經藏中說：「一切有為法皆是剎那生滅，一切法皆無我，涅槃寂靜。」這三種教法是符合規律的，不會被顛倒。他說：「我涅槃后，你們也應當將此視為佛陀的教誨。」第三種事物也符合規律，不會被顛倒。這是因為，它解釋了具有剎那生滅和無我等特徵的第三種事物，並且沒有接受與規律相矛盾的消除謬誤的言辭。 「如果說消除謬誤的言辭的特徵就是對謬誤的消除，那麼，從哪裡可以確定呢？」因為它是符合理性的。因為，對於任何事物，如果有人說它是符合理性的，那麼，這個人就值得信任，因為這是自然而然的。 對於極其隱蔽的事物，由於上述的無誤性，即使通過依賴於教誨的認知來詳細解釋，也應該將這些詞語聯繫起來，即「凡是由聲音產生的事物都存在」。「類似於由聲音產生」是指，正如聲音只是作為一種產生其他事物的因緣一樣，這種認知也只是表達了一種想法，而不是由聲音本身產生。 因此，對於可以通過直接感知和推論理解的事物，由於它與上述方式的無誤性相符，因此它也是一種推論，這是因為人們希望接受它。接受的是，通過消除所有煩惱而獲得的涅槃；放棄的是，所有痛苦。它們的真實本質是無顛倒的，即苦諦和滅諦的含義。 這段文字繼續探討了教誨的可靠性，並將其與直接感知和推論的可靠性相提並論。文字認為，教誨，特別是佛陀的教誨，是符合規律的，不會被顛倒，並且可以用來理解極其隱蔽的事物。文字還引入了「苦諦」和「滅諦」等佛教概念，試圖說明教誨的最終目的是引導人們從痛苦中解脫出來。 現代邏輯學，特別是數理邏輯，對這些概念進行了更深入的分析和形式化。首先，現代邏輯強調邏輯論證的結構和形式，而不是僅僅關注其是否與教誨相符。在現代邏輯中，「符合規律」可以被理解為邏輯規律，例如同一律、矛盾律和排中律。這些規律是邏輯推理的基礎，它們被認為是普遍有效的。然而，現代邏輯認識到，邏輯規律本身也需要通過更嚴格的方法來驗證其可靠性，例如通過形式化的證明或通過經驗證據。 此外，現代邏輯還關注認知論中的其他問題，例如知識的來源、信念的合理性等。文字中提到的「苦諦」和「滅諦」的概念，在現代認知論中可以被視為一種道德或宗教信念，而不是一種邏輯真理。現代認知論會探討這些信念的合理性，以及它們如何影響我們的行為和決策。 文字中提到的「通過教誨獲得的認知，可以被視為一種可靠的推論」，在現代邏輯中可以被理解為一種對權威的信任。現代邏輯認為，如果一個論證是有效的，並且其前提為真，那麼其結論也必然為真。然而，現代邏輯也認識到，權威本身也可能犯錯，因此需要通過更嚴格的方法來驗證其可靠性。

།བླང་བར་བྱ་བ་དང་དོར་བར་བྱ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐབས་དང་བཅས་པར་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐབས་བཅས་སོ། །དོར་བར་བྱ་བའི་ཐབས་ནི་ཀུན་ འབྱུང་གི་བདེན་པའོ།།བླང་བར་བྱ་བའི་ཐབས་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པའོ། །བླང་བར་བྱ་བ་དང་དོར་བར་བྱ་བ་དེ་ཉིད་ཐབས་དང་བཅས་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པ་འདི་ནི་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་འོངས་པའི་ཚད་མས་རབ་ཏུ་ངེས་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་ པའི་བདེན་པ་བཞིའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་གཙོ་བོའི་དོན་ལས་མི་སླུ་བ་སྟེ།བདེན་པ་བཞིའི་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་དེ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཙོ་བོའི་དོན་ལ་སླུ་བ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་གཞན་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་ དཔག་པ་ཡིན་ནོ།།འང་གི་སྒྲ་ནི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དོན་ཏོ། །བླང་བར་བྱ་བ་དང་དོར་བར་བྱ་བ་དག་གི་ཐབས་ནི་དེའི་ཐབས་ཏེ། བླང་བར་བྱ་བ་དང་དོར་བར་བྱ་བའི་ཐབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟླས་དབྱེ་བའོ། །དེས་བསྟན་པ་དག་ལ་སྟེ། ཡིད་ཆེས་པ་དེས་བསྟན་པ་དེ་དག་ལ་ རྗེས་སུ་དཔག་པས་བརྟགས་པས་ན་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མེད་ཅིང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་ཡིན་པ་ནི་མི་སླུ་བ་ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་དག་ལེའུ་གཉིས་པ་ལས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ཏེ་དཔྱད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་དང་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གོང་ དུ་བསྟན་པ་དེ་དང་དེ་ནི་རྣམ་པར་འཆད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདེན་པ་བཞིའི་མཚན་ཉིད་ཅན་འདིའོ།།ཇི་ལྟ་བུར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུའི་དོན་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཅན་ཏེ། སྐྱེས་བུའི་དོན་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ནི་རྒྱུ་ཉིད་དེ། དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་སྐྱེས་བུའི་དོན་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཅན་ནོ། ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གོམས་པར་བྱ་བར་འོས་པ་སྟེ། མངོན་པར་སྦྱར་བར་འོས་པ་ནི་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གོ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་གཞན་ལ་ཡང་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་མི་སླུ་བར་ཁས་བླང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་དོན་ལ་སླུ་བའི ཕྱིར་རྟག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐྱེས་བུའི་གཙོ་བོའི་དོན་ལ་ཚད་མས་སླུ་བ་མེད་པ་ཅན་ལ་གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་གསུམ་པ་ལ་ཁས་བླངས་པའི་མི་སླུ་བའི་ཚིག་ནི་སྐྱེས་བུའི་དོན་གྱི་སྐབས་དང་འགལ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།

凡是接受應該接受的和應該放棄的事物，並以方法為指導的，就是有方法的。應該放棄的方法是集諦，應該接受的方法是道諦。世尊所教導的應該接受和應該放棄的事物，以及它們的方法，是通過事物本身的力量產生的認知方式所確定的，因為這是完全確立的理由。 世尊所教導的四諦的特徵，不會在主要意義上產生誤導，因為通過理解四諦的主要意義，可以獲得涅槃。由於在主要意義上沒有誤導，因此，對於其他極其隱蔽的事物，從世尊的教誨中產生的知識也是一種推論。「也」這個詞，相對於之前的分類，具有區分的含義。 應該接受和應該放棄的方法，就是它們的方法。應該接受和應該放棄的方法，是一種分類。通過對這些教誨的信任，通過推論來考察這些教誨，就不會有顛倒，並且它們是真實的，這就是無誤性。例如，關於苦等四聖諦的討論，將在第二章中闡述，這就像一種考察。 「這」和「那」是指，世尊先前所教導的，是爲了解釋四諦的特徵。 「如何呢？」它是與人的目標密切相關的。人的目標是涅槃，而與涅槃密切相關的是其原因。凡是具備這種原因的，就是與人的目標密切相關的。 因此，它值得練習。值得實踐的是，對於那些無法通過直接感知和推論理解的事物，也應該接受其真實性，這並不是爲了接受其無誤性，而是因為在非主要意義上可能會產生誤導，所以它不是永恒的。 「為什麼呢？」因為它沒有矛盾之處。對於在人的主要目標上沒有被認知方式誤導的事物，它是沒有損害的。對於第三種事物，所接受的無誤的言辭，與人的目標的範圍沒有任何矛盾之處。 這段文字繼續探討了教誨的可靠性，並引入了「四聖諦」的概念，試圖說明教誨的最終目的是引導人們從痛苦中解脫出來。文字認為，通過理解四聖諦，可以獲得涅槃，並且教誨在主要意義上不會產生誤導。文字還強調了實踐的重要性，認為應該接受教誨的真實性，並將其應用於實踐中。 現代邏輯學，特別是數理邏輯，對這些概念進行了更深入的分析和形式化。首先，現代邏輯強調邏輯論證的結構和形式，而不是僅僅關注其是否與教誨相符。在現代邏輯中，「四聖諦」可以被理解為一組公理或假設，這些公理或假設被認為是真理，並可以用來推導出其他命題。然而，現代邏輯認識到，公理或假設本身也需要通過更嚴格的方法來驗證其可靠性，例如通過形式化的證明或通過經驗證據。 第三，現代邏輯對「主要意義」和「非主要意義」的理解也更加形式化。在現代邏輯中，「主要意義」可以被理解為命題的字面意義，而「非主要意義」可以被理解為命題的引申意義或語境意義。現代邏輯提供了各種方法來處理這些意義，例如通過形式化的語義模型來描述它們。現代邏輯還關注形式系統的完備性和一致性，一個完備的系統是指所有有效的論證都可以在該系統中被證明，一個一致的系統是指在該系統中不可能同時證明一個命題及其否定。 此外，現代邏輯還關注認知論中的其他問題，例如知識的來源、信念的合理性等。文字中提到的「涅槃」的概念，在現代認知論中可以被視為一種道德或宗教信念，而不是一種邏輯真理。現代認知論會探討這些信念的合理性，以及它們如何影響我們的行為和決策。 文字中提到的「應該接受教誨的真實性，並將其應用於實踐中」，在現代邏輯中可以被理解為一種對實用主義的強調。現代邏輯認為，一個理論的價值不僅在於其邏輯上的有效性，還在於其在實踐中的應用。

།བདེན་པ་བཞི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པར་མཛད་པ་ནི་གཙོ་བོའི་དོན་ལ་འཇིག་རྟེན་སླུ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གཙོ་བོའི་དོན་ལ་སྐྱེས་བུ་མ་བསླུས་པས་གནས་གསུམ་པ་ལ་ཡང་འཆད་པ་པོ་ཡང་དགོས་པ་མེད་པར་ལྡོག་པར་སྟོན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ སྐྱེས་བུ་གཙོ་བོའི་དོན་ལ་སླུ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ།གཞན་ལ་ཕན་པས་འཇུག་པ་དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་དོན་མཐོང་བ་ཅན་ཡིན་ན། གདོན་མི་ཟ་བར་འགའ་ཞིག་ལ་གཞན་མི་སླུ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་པ་དེའི་དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་དོན་མཐོང་བ་ཉིད་ནི་ངེས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རིགས་པས་ བགྲོད་པར་བྱ་བའི་སྐྱེས་བུའི་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་ཡིན་གྱི་མི་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་སླུ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན།ངེས་པར་མི་ནུས་པ་ཅན་གྱི་དོན་འདི་ཉིད་ནི་བདེན་ཏེ། འོན་ཀྱང་སྐྱེས་བུའི་འཇུག་པ་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ།རྣམ་པ་གཉི་གས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་བསྟན་པ་རྣམས་སོ། །དེ་དང་དེ་གོ་སྐབས་མེད་པས་ལུང་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་བལྟ་བར་ བྱའོ།།ལུང་ལ་འཇུག་པ་ཡོད་ན་དེ་ལྟ་བུའི་ལུང་གི་འབྲེལ་པས་འཇུག་པར་བྱ་བའི་དོན་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མི་སླུ་བར་བྱེད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྟེ། བཤད་པའི་རྣམ་པས་ཀྱང་ལུང་ལ་བརྟེན་པའི་ཤེས་པ་ཉེས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྐྱོན་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒྲ་དག་ནི་དོན་རྣམས་ལ་ མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ།འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྒྲ་རྣམས་དངོས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །མེད་ན་མི་འབྱུང་ཉིད་མེད་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །སྐྱེས་བུའི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཉིད་ནི་ཉེས་པ་ཟད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ཚིག་གང་ཡིན་པ་དེ་ ནི་ཇི་བཞིན་དོན་དུ་གཞན་གྱིས་ཤེས་ཏེ།རབ་ཏུ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་དེ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་སྟེ་ཤེས་པ་ནི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་མཐོང་བའོ། །གང་ལ་དེ་དང་བར་བྱས་པའི་རྩེ་བ་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་ བ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ཉིད་ཡོན་ཏན་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི་ཉེས་པ་ཟད་པའོ། །དེས་བྱས་པ་ནི་ཉེས་པ་ཟད་པ་དེས་སྦྱར་བ་སྟེ། ལུང་ནི་མི་སླུ་བ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དག་གིའོ།

如果四諦的真實性沒有被顛倒地闡述，那麼，在主要意義上，世尊就不會誤導眾生。由於在主要意義上沒有誤導眾生，那麼，對於第三種事物，即使沒有解釋者，它也會自然而然地顯現，因為它是沒有結果的。 如果世尊在主要意義上誤導眾生，並且爲了利益他人而進入，那麼，他就會看到超越感官的事物。毫無疑問，對於某些人來說，他不會誤導他人，但僅僅看到超越感官的事物本身，並不能保證他一定有能力做到這一點。因此，對於那些可以通過理性理解的人的目標，世尊不會誤導他們，但由於他們自身的無知，他們可能會被極其隱蔽的事物所誤導。 「這個沒有能力的事物本身是真實的，但它是根據人們的理解而確立的。」爲了說明這一點，使用了「這」等詞語。「通過兩種方式」是指，已經說明了兩種偈頌。 「這」和「那」由於沒有機會，所以教誨被認為是推論。應該認為，由於它是推論的原因，所以它本身就是推論。 如果存在接受教誨的機會，那麼，僅僅通過這種教誨的關聯來接受它所表達的含義，並不能保證它不會產生誤導。因此，從上述的觀點來看，依賴於教誨的知識並非沒有錯誤，而是有缺陷的。「為什麼呢？」因為，如果聲音不存在於事物中，那麼，它就不會產生，因為它們之間沒有關聯。正如「聲音與事物同時存在，如果不存在，就不會產生」等所說，這已經說明過了。 人的卓越之處在於消除謬誤等。與此相關的言辭，會被他人如實地理解，並且會被完全理解。如實地看到事物，即如實地認識事物，就是如實地看到事物。凡是具備與此相關的無貪慾和無執著等特質的人，就是如實地看到事物等。這本身就是一種優點，具備這種優點的人就是消除了謬誤的人。由他所做的事情，即由消除謬誤的人所關聯的事情，被稱為教誨的無誤性，這是其他人的觀點。 這段文字繼續探討了教誨的可靠性，並引入了「超越感官的事物」的概念，以及對「謬誤」和「消除謬誤」的討論。文字認為，世尊在主要意義上不會誤導眾生，並且他的教誨可以用來理解極其隱蔽的事物。文字還強調了理性理解的重要性，認為應該通過理性來理解教誨，而不是盲目地接受它。 現代邏輯學，特別是數理邏輯，對這些概念進行了更深入的分析和形式化。首先，現代邏輯強調邏輯論證的結構和形式，而不是僅僅關注其是否與教誨相符。在現代邏輯中，「超越感官的事物」可以被理解為那些無法通過直接感知或觀察來驗證的事物，例如抽像概念或理論實體。現代邏輯提供了各種方法來處理這些事物，例如通過形式化的定義、模型和理論來描述它們。現代邏輯還關注形式系統的完備性和一致性，一個完備的系統是指所有有效的論證都可以在該系統中被證明，一個一致的系統是指在該系統中不可能同時證明一個命題及其否定。 第三，現代邏輯對「謬誤」和「消除謬誤」的理解也更加形式化。在現代邏輯中，「謬誤」可以被理解為邏輯錯誤或推理錯誤，例如肯定後件、否定前件等。現代邏輯提供了各種方法來檢測和避免謬誤，例如真值表、形式證明和反例。現代邏輯還關注論證的有效性和可靠性，一個有效的論證是指其結論可以從其前提中邏輯地推導出來，一個可靠的論證是指其前提為真，並且其論證是有效的。 此外，現代邏輯還關注認知論中的其他問題，例如知識的來源、信念的合理性等。文字中提到的「理性理解」的概念，在現代認知論中可以被視為一種強調理性主義的觀點，即認為知識的來源是理性，而不是感官經驗或權威。現代認知論會探討這種理性主義的合理性，以及它如何影響我們的知識獲取。 文字中提到的「僅僅通過教誨的關聯來接受它所表達的含義，並不能保證它不會產生誤導」，在現代邏輯中可以被理解為一種對權威的批判。現代邏輯認為，權威本身也可能犯錯，因此需要通過更嚴格的方法來驗證其可靠性。

།གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བཤད་མ་ཐག་པའི་དོན་ གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་འདོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ།ཁོ་བོ་ཅག་ནི་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་སྤོང་བར་ནི་མི་བྱེད་དོ། །འོན་ཀྱང་གལ་ཏེ་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དེ་སྐྱེས་བུས་ངེས་པར་ཤེས་པར་ནུས་ན་དེ་ཡང་ཤེས་པར་མི་ནུས་སོ། །རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དེ།རྟོག་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་ཐམས་ཅད་ནི་ལུང་ངམ་ལུང་མ་ཡིན་པ་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ་དཔྱོད་པར་བྱེད་དོ། །ལུང་མ་ཡིན་པ་བཏང་ནས་ལུང་གི་སྒོ་ནས་འཇུག་པ་ཅན་ཏེ། ལུང་གི་དོན་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱེད་པར་འདོད་པ་ཡིན་གྱི། ཕོངས་པ་སྟེ་ཆགས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འཇུག་པ་ འདོད་པ་ཅན་དེ་ཉིད་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ།།ཇི་ལྟར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲིད་པར་གྱུར་པའོ། །འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུང་ལས་སོ། །ནན་ཏན་དུ་བྱས་པ་སྟེ། མངོན་སུམ་བྱས་པའི་དོན་ཤེས་ནས་འཇུག་པ་ན་དོན་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཏེ། འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་སྐྱེས་ བུ་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་ན་མཐོང་བར་ནུས་པ་ཅན་ཏེ་ངེས་པ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ།མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་གིས་གནོད་པ་མེད་པ་ནི་སླུ་བ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་རྐྱེན་དེ་དམིགས་པ་དེས་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ དོན་གཞན་དག་ལ་ཡང་འཇུག་ནུས་པར་འགྱུར་རོ།།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ནི་དེ་ལྟར་ཕལ་ཆེ་བ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་གཅིག་ལ་མི་སླུ་བ་མཐོང་བས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་གང་ལ་གཞན་ལ་འཇུག་པ་ཕལ་ཆེ་བ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་ ཉེས་པ་ཟད་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཚིག་ལས་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་འདོད་པ་དེའི་ཚེ།སྐྱེས་བུ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་འཇུག་པར་ཁས་ལེན་པར་འགྱུར་བ་ན་མི་འཇུག་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ་འཇུག་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ དུ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ཤེས་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།འཇུག་པ་མེད་པར་བརྒལ་བ་ཡིན་གྱི། དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་དག་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཉིད་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་ཁོ་བོ་ཅག་འདོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ།དེ་དག་ཀྱང་བདེན་པ་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ།

其他宗派的論者說：「如果」等等，是爲了說明，我們所說的內容正是我們所希望的，我們不會放棄這種觀點。然而，如果人能夠確定地認識到，具有如實地看到事物等特徵的卓越之人，那麼，他也就無法認識到這一點。 通過「思考」等詞語來解釋，所有的思考都是爲了尋找教誨或非教誨，即進行考察。放棄非教誨，通過教誨的方式進入，是爲了認真對待教誨的含義，而不是因為匱乏或執著。想要進入的人，也通過「如何」等詞語來表達。 「如何」是指存在的可能性。 「在此」是指教誨。 認真對待教誨，在理解了直接感知的事物後進入，就會與意義相符，就會與結果相符。因此，當人們尋求時，那些可以通過直接感知和推論認識的事物，如果沒有被直接感知和推論所否定，那就是無誤的。通過這種方式，當人們認識到這一點時，就可以進入那些無法通過直接感知和推論認識的事物。 「為什麼呢？」因為世俗的說法通常是這樣的。 「如此」是指，通過看到在一個領域沒有誤導，就可以在其他領域也接受世俗的說法。如果有人說，應該通過消除謬誤的人的言辭來進入，那麼，當人們接受通過全面考察人來進入時，就根本無法進入，也就無法真正進入。「為什麼呢？」因為，人們無法認識到具有如實地看到事物等優點的卓越之人。 這並不是因為人們不希望具有如實地看到事物等優點的卓越之人，而是因為人們無法進入。我們認為，具有如實地看到事物等優點的卓越之人是不存在的，但他們也是在說真話。 這段文字繼續探討了教誨的可靠性，並引入了「如實地看到事物」的概念，以及對「卓越之人」的討論。文字認為，教誨的可靠性並非基於對卓越之人的盲目信任，而是基於對教誨本身的理性考察。文字還強調了理性理解的重要性，認為應該通過理性來理解教誨，而不是盲目地接受它。 現代邏輯學，特別是數理邏輯，對這些概念進行了更深入的分析和形式化。首先，現代邏輯強調邏輯論證的結構和形式，而不是僅僅關注其是否與教誨相符。在現代邏輯中，「如實地看到事物」可以被理解為對現實的客觀描述，它可以通過觀察、實驗和邏輯推理來驗證。然而，現代邏輯認識到，對現實的客觀描述可能受到主觀因素的影響，因此需要通過更嚴格的方法來驗證其可靠性。 第三，現代邏輯對「卓越之人」的理解也更加形式化。在現代邏輯中，「卓越之人」可以被理解為權威或專家，他們的觀點在特定領域被認為是可靠的。然而，現代邏輯認識到，權威本身也可能犯錯，因此需要通過更嚴格的方法來驗證其可靠性。現代邏輯還關注論證的有效性和可靠性，一個有效的論證是指其結論可以從其前提中邏輯地推導出來，一個可靠的論證是指其前提為真，並且其論證是有效的。 此外，現代邏輯還關注認知論中的其他問題，例如知識的來源、信念的合理性等。文字中提到的「理性考察」的概念，在現代認知論中可以被視為一種強調理性主義的觀點，即認為知識的來源是理性，而不是感官經驗或權威。現代認知論會探討這種理性主義的合理性，以及它如何影響我們的知識獲取。 文字中提到的「教誨的可靠性並非基於對卓越之人的盲目信任，而是基於對教誨本身的理性考察」，在現代邏輯中可以被理解為一種對權威的批判。現代邏輯認為，權威本身也可能犯錯，因此需要通過更嚴格的方法來驗證其可靠性。

།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་འདྲ་བ་དག་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་དུ་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུ་ཤེས་པར་མི་ནུས་པ་ཡང་། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཚད་མ་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྐྱེས་བུ་འདི་ནི་འདི་ལྟར་ཉེས་པ་དང་ལྡན་པའམ། མིན་ཏེ་ཉེས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འོན་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་པ་ཅན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ཏེ། གཞན་ཉེས་པ་མེད་ཀྱང་རྟོགས་དཀའ ཞེས་ནི་གཞན་གྱིས་ཤེས་ཉེས་མེད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་རྟོགས་དཀའ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་བུད་མེད་ཀྱི་རྟགས་ཚིག་གཅིག་པར་བསྟན་ཏེ།གཞན་ཉེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་རྟོགས་དཀའ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་བསྒྱུར་ལ་སྐྱེས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་མང་པོའི་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཅིའི་ ཕྱིར་ཞེ་ན།གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་དང་ཉེས་པ་ངེས་པར་བྱེད་པ་དག་གི། ཚད་མ་རྣམས་ནི་རྙེད་དཀའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐོབ་པར་དཀའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དེ། སྐྱེས་བུ་གང་དག་ལ་ཡང་དག་པ་དང་ལོག་པར་འཇུག་པའི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ ཅན་ཡོད་པ་དེ་དག་ནི་ཡང་དག་པ་དང་ལོག་པར་འཇུག་པ་ཅན་ཡིན་ནོ།།སེམས་ལས་བྱུང་བ་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་དག་གོ། །སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་སྙིང་རྗེ་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་དག་ལས་ཡང་དག་པར་འཇུག་པ་ཅན་དང་། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་སྐྱོན་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ལས་ལོག་པར་འཇུག་པ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དགོངས་པ་འགའ་ཞིག་གིས་བློ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཅན་གྱི་བསམ་པ་ལོག་པར་སྟོན་པ་ལས། ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ལ་ཡང་དག་པར་ལོག་པར་འཇུག་པ་ཅན་དག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསམས་པའོ། ། དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་དག་གི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་སྟེ། མིག་གི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་དེ་བས་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་གཅད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བར་འགྱུར་ན་ཡང་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཀྱིས་ནི་མ ཡིན་ཏེ།རང་བཞིན་ཉིད་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།