d4442心燈吉祥音c3.5s

Logoadarshah 德格丹珠爾D4442ཐུགས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་བཞུགས། 211-373a

༄༅། །ཐུགས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་བཞུགས། [༄། །ཐུགས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་བཞུགས།] ༄༅༅། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་ བདག །ཆོས་ཀུན་རྫོགས་པའི་ཐུགས་རྡོ་རྗེ། །སེམས་དཔའ་ཆེ་ལ་[ཛྙཱ་ནའི་ཡིན་པར་བཞེད།] ཕྱག་འཚལ་ལོ།

我將為您翻譯這段藏文經文： 心燈 頂禮諸如來之身語意金剛本體、圓滿一切法之意金剛、大菩薩[智慧]。 註釋： 這是德格版丹珠爾目錄號D4442的《心燈》(Thugs kyi sgron ma)經文的開篇部分。 經文標題”ཐུགས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་“直譯為”心燈”。 在藏文中，“ཛྙཱ་ན”(jñāna)是梵文音譯，表示”智慧”的含義。完整的顯示格式如下： 藏文：ཛྙཱ་ན 梵文天城體：ज्ञान 梵文羅馬拼音：jñāna 漢語意思：智慧 這是一個簡短的禮讚文，讚頌如來的身語意三密以及圓滿一切法性的智慧。

།སྤྱན་མཆོག་དབུལ་བའི་ཤི་ཤའི་ཕྱིར། །སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་རྒྱུད་དག་ལས། །འཁོར་ལོ་དག་མཆུའི་ཚུལ་བཞིན་དུ། །སྒྱུ་འཕྲུལ་ཐུགས་ཀྱི་སྒྲོལ་ མ་དེ། །འཛིན་པའི་དབང་གིས་སྡུག་བསྔལ་བས། །གཡོ་འཛིན་གསུམ་དང་མི་གཡོ་བའི། །འཛིན་དགུ་ལོག་ལྟ་དེ་བཞིན་པའི། །རྣམ་གཉིས་སྤང་ཕྱིར་གཉེན་པོར་བརྗོད། །བསམ་མི་ཁྱབ་དང་དེ་བསྡུས་པ། །བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ད་ལྟ་བས། །གཉིས་བསྡུས་ ངེས་བཞི་འབྲས་བུར་གཅིག །ཐུན་མོང་མཆོག་གི་ལམ་ལྔ་པོ། །འདོད་པའི་ཡུལ་ལ་ཞེན་པ་དང་། །བསམ་གཏན་སྙོམས་འཇུག་འདུ་ཤེས་མེད། །རྟག་ཚད་བཅུ་གསུམ་ཞེན་པ་རྣམས། །རིང་དུ་གཏོང་ལ་མི་མཐུན་པའི། །སྤྱོད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ལའང་། །དང་ པོ་ཕྱེད་སྤོང་གཅིག་གཏང་སྙོམས། །བྱེད་པའི་ཞེན་པས་གཞི་བྱེད་དང་། །འཕྲ་ཟབ་དངོས་ལྟའི་ཞེན་པ་དང་། །ཕྱོགས་སྟོང་དེ་བཞིན་ཕྱོགས་འཛིན་པའི། །རྒྱུད་འཛིན་ཞེན་པ་བདེན་པ་གཉིས། །རིགས་འབྱེད་ཞེན་པའི་སྟོང་པ་ཅན། །འཇིག་རྟེན་ངན་སོང་ ཁམས་སུ་རྩེ། །ཞི་བ་ཕྱོགས་ལས་ངེས་འབྱུང་དང་། །རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་འབྲེལ་འབྱུང་བའང་། །ཕྱི་པ་དག་ལྷ་གཉིས་རྗེས་འབྲང་། །མཚན་མེད་འོད་གསལ་ངེས་ཞེན་པའི། །སྤོང་ལེན་ངེས་འཛིན་བདག་འཛིན་གཞི། །ཐེག་མཆོག་ལམ་གྱི་སྟེགས་གྱུར་ 211-373b

ཀྱང་། །རང་རང་ངེས་པས་བསྒྲིབས་པ་མིན། །མཆོག་གི་གཞུང་ལུགས་གདེང་མ་གྱུར། །དེ་བས་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་ལུགས། །བཅུ་གཉིས་གཅིག་གི་ཞེན་པ་དག །མི་སྤོང་གཉིས་མེད་བླང་བ་མེད། །ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་བྲལ་མངོན་བྱེད། །དེ་བཞིན་ པ་ཡི་ལུགས་མཆོག་འདི། །རྒྱུད་དང་རྣལ་འབྱོར་གསུམ་རིམ་པ། །དེ་ལས་ཀུན་ནས་སྤགས་པའི་དོན། །ཡང་རབ་རྣལ་འབྱོར་བློ་ལ་གསལ། །དེ་གང་ཞེ་ན་གདོད་བསམས་པས། །དུག་ལྔ་དངོས་དང་ཡུལ་ཤེས་བཅས། །སེམས་ཕྱིར་ཆོ་འཕྲུལ་སྣང་ བ་ལ། །གསུམ་སྣང་ཞེན་པའི་ཡུལ་མེད་པར། །རྒྱུད་དྲུག་ཤེས་པ་རྐྱེན་བཅས་ཀྱིས། །ཡུལ་མེད་མི་དམིགས་ཕྱིར་མི་མཐོང་། །མཐོང་ཤེས་དབང་བཅས་རང་མ་མཐོང་། །དེ་བཞིན་པ་ཡིས་ལྔ་ཉོན་མོངས། །རྗེས་འབྲངས་སྟོབས་གྱུར་འགྲོ་ལྔར་སྨིན། ། མི་མཐུན་བདེ་སྡུག་མྱོང་གྱུར་བཞིན། །ལམ་བྲལ་དུས་དགྲས་བཅོམ་པ་དང་། །ཐར་མེད་ཡང་དག་ལམ་སྟོན་དགོས། །དེ་ཕྱིར་མི་གཙང་རུས་སྤྱོད་དང་། །སབ་རྟ་ཐག་སྦྲུལ་མཐོ་མི་ལྟར། །མི་བདེན་ཤེས་སྣང་ཕྱིར་རྫུན་པའང་། །མི་སྤོང་མོད་ཀྱང་ བདེན་པ་མེད། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མཐའ་དབུས་མེད། །མི་གཡོ་རང་གསལ་འཛིན་བྲལ་ལ། །ཚད་མེད་བཞི་དང་བསམ་གཏན་བཞི། །རིམ་པར་སོ་སོར་བདག་རྟོག་ཅིང་། །གཟུགས་རྣམས་ཀུན་ལ་བདག་རྟོག་པས། །གསང་བའི་བདེན་གསུམ་ མཉམ་མ་མཐོང་། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ལྡན་འབྲལ་བ་ཡིས། །འདུ་ཤེས་མེད་ལྟ་ཤོ་བར་པ། །མཉམ་པ་གསུམ་ལ་མདོངས་པ་ཡིས། །

我將為您直譯這段藏文經文： 為獻上最勝眼之尸叉故，從幻化網續中，如輪與唇般，彼幻化心度母。由執著力而受苦，動執三種與不動之九執，如是邪見，為斷除二種而說對治。 不可思議及其攝要，八萬四千現觀，攝二定四果為一，共同殊勝五道。 于欲境貪著，及禪定等至無想，常量十三種執著，遠離違品之二十一行，初半舍離一舍置，作為執著之所依，微細深奧實執及，千方如是執方之相續執著二諦，分別種性執著之空性，世間惡趣界中游。 寂靜方面決定出離，及緣起因果生起，外道隨從二天，無相光明決定執著，取捨決定執著我執基，雖成勝乘道之階梯，各自決定不為障，未成殊勝宗義信解。 是故大瑜伽之宗，十二一之執著，不捨無二無所取，方便自性離顯現。如是殊勝之宗，續與瑜伽三次第，從彼普遍抉擇義，最勝瑜伽心中明。 彼為何者初思已，五毒實相及境識，心外幻化顯現中，三現執著無境界，六續識與緣俱時，無境不緣故不見，見識具根自不見，如是五煩惱，隨從力成熟五趣，違品苦樂受如是，離道時敵所摧及，無解脫故應示正道。 是故不凈骨行及，蛛網繩蛇高山般，不實識現故虛妄，雖不捨然無真實。自生智慧無邊中，不動自明離執著，四無量及四禪定，次第各自我分別，于諸色相我分別，未見密意三諦等，具一切智離系故，無想見中等。由於三等昧迷惑。

འདུ་ཤེས་མེད་ལྟ་ཤོ་བར་པ། །མཉམ་པ་གསུམ་ལ་མདོངས་པ་ཡིས། །མི་གཡོ་སྙོམས་འཇུག་བཞི་འཛིན་ཅན། །ཐལ་འགྱུར་ཏིང་འཛིན་ལུས་ཞིག་ན། །ཡ་ངའི་འབྲས་བུ་ལྟུང་ཡོད་ ཕྱིར། །དྲན་པ་ཉམས་པའི་ཏིང་འཛིན་ཏེ། །ཡིད་བརྟན་བྱ་བའི་ཡུལ་མ་ཡིན། །རང་བཞིན་འདས་དང་འཁོར་བ་དག །གཉིས་མེད་ལྷུན་གྲུབ་བརྗོད་བསམ་ཡུལ། །འདས་དང་སྔོན་བཞིན་མ་མཐོང་བས། །འཁྲུལ་ཡུལ་གཞིར་མཐོང་ལྟར་བློ་འཁྲུལ། །གཡང་ 211-374a

ས་མཐོ་དམན་ལམ་ཞུགས་པས། །ཟད་པར་བདེ་སྡུག་མྱོང་བར་འགྱུར། །འདོད་པའི་འབྲས་བུ་ག་ལ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་གསུམ་ལ་ཁྱད་པར་མེད། །དྲུག་གཉིས་སྟོན་པའི་རྗེས་འབྲངས་པའི། །རིགས་མིན་ལྟ་བ་བསམ་ཡས་པ། ། གཉིས་བསྡུས་རྟག་དང་ཆད་པ་དངོས། །ལོག་ལྟའི་གཙོ་བོ་ཡ་ངའི་རྒྱུ། །ལྔ་པ་རིལ་པོ་འབྱེད་ལྟ་བའང་། །སྔ་མ་དྲན་པའི་བྱེད་ལྟ་བའི། །རིགས་བཞི་ངེས་འདོད་རང་བློ་ལོག །དེ་ལ་ཁ་དོག་དབྱིབས་ཡོད་ན། །གཟུགས་སུ་ཐལ་བས་མང་ཉུང་གིས། །འགལ་ དང་དྲན་པ་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །རྣམ་སྨིན་མྱོང་བ་ག་ལ་རུང་། །འོན་ཏེ་གཟུགས་ཀྱིས་ཤེས་མྱོང་ཐལ། །དེས་ན་རིལ་པོ་རྫུན་པར་ངེས། །བྱེད་པོས་བྱས་པའང་དེ་བཞིན་ཏེ། །དེ་ཁོ་གལ་ཏེ་བདེན་ཞེ་ན། །བྱེད་པོར་གྲུབ་པ་སུ་ཡིས་བྱས། །བྱེད་པོ་རྡུལ་ལས་འགྲུབ་ འགྱུར་རམ། །འོན་ཏེ་ལས་ཀྱིས་བྱེད་འབྱུང་ཞེའམ། །བྱེད་པོ་ཉིད་ལ་བྱེད་ཡོད་དམ། །རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་འབྱུང་བར་འགྱུར། །བྱེད་པོ་སྟེས་དབང་ཙམ་དུ་ཟད། །བྱེད་ལ་བྱེད་ཡོད་ཐུགས་མེད་སྐྱོན། །རྡུལ་ན་བྱས་འདྲ་རག་ལུས་མེད། །ལས་ཡིན་ཁོ་བོའི་འདོད་ པ་མེད། །རང་བཞིན་སྟེས་དབང་བྱས་པའང་ཐལ། །ཚ་རིམས་ཨ་བྲས་ཆོད་པའི་མིག །འབག་སོགས་སྣང་ལྟར་ག་ལ་བདེན། །ཅིས་ཤོས་ཉ་ཤིང་བཙོས་བསྲེགས་པས། །མི་སྐྱེ་བརླག་འགྱུར་རིགས་པ་ཡིན། །སྔ་ཕྱི་མེད་པར་བདེན་ལྟ་བའང་། །མི་བདེན་ ད་ལྟ་ཤ་འབྲུག་ལྟར། །སྟེས་དབང་སྣང་དུ་བཏུབ་ཞེ་ན། །སྔ་ཕྱི་འང་སྟེས་དབང་ཅིས་མི་འབྱུང་། །དེ་མི་འབྱུང་ན་ད་ལྟའང་། །མི་འབྱུང་དེ་མིན་སྨོས་ཅི་དགོས། །ད་ལྟར་དེ་ན་བདག་དང་གཞན། །སྟེས་དབང་སྣང་བ་དུས་གསུམ་དུ། །རྒྱུན་བརྟགས་མེད་པ་ཞེས་ པ་འགྱུར། །གཟུགས་ལ་རུང་ཡང་མིང་བཞིས་སོ།

無想見中等，由於三等昧迷惑，不動等至四執持，若崩壞勝義定身，因有可怖果墮故，念失之三昧，非可信任境，自性涅槃與輪迴，無二任運言思境，未見如往昔過去，迷亂境基見心惑。 入高低險道，將盡受苦樂，豈有所欲果，是故三者無差別。隨從六二說法者，非理見解無量數，攝二常斷實相，邪見主要可怖因。第五整體分別見，及前唸作為見解，四種決定欲自心顛倒。若彼有色相形狀，則成色法故多少，相違及念不得生，豈能感受異熟果。抑或色法應知受，是故整體定虛妄，作者所作亦如是，若謂彼真實，誰成就作者？ 作者由塵成就耶？抑或由業生作用？或於作者有作用？或由自性而生起？作者僅是偶然爾，作用有作無窮過，塵中似作無相續，業者非我所許也，自性偶然亦應作，熱病眼翳所見境，如污等現豈真實？何者煮燒魚樹故，不生毀壞應理也。前後無有真實見，不實如今肉鼓般，若謂偶現可容許，前後亦偶何不生？若彼不生現在亦，不生他者何須說？現在彼中自與他，偶然顯現三時中，相續觀察無所有。雖於色法可然由四名。

།དེ་ལྟར་བདེན་ན་རྨི་ལམ་གྱི། །ཤེས་པའང་ཉ་ཤིང་མཚུངས་བརླག་འགྱུར། །རྨི་ལམ་བཏགས་ལྡང་ཞིང་རྒྱུན་བརྟག་ན། །གཟུགས་ཕུང་ཞིག་ཀྱང་དེ་འདྲ་མོད། །འོན་ཏེ་ད་ལྟ་ཡོད་པ་བཞིན། །སྔ་ཕྱི་ཡོད་ 211-374b

པ་སྨོས་ཅི་དགོས། །རྟག་ཆད་གཉིས་ཀར་བློ་ཞེན་ན། །དོན་གྱི་སྙིང་པོ་མཆོག་ལས་གོལ། །རང་རིག་སྣང་སྟོང་ཡུལ་མིན་པར། །རིག་པ་རང་གསལ་བསམ་བརྗོད་འདས། །དེ་ཕྱིར་གཉིས་དང་དེར་མི་འཛིན། །དེ་ལ་བླང་དོར་ཕྱོགས་འཛིན་མེད། །དེ་དག་ སོ་སོ་ཞེན་ཡུལ་བཅས། །བློས་བཞག་མེད་ཨ་ཡོད་བརྟགས་པ། །སྤོང་བྱེད་ཆད་དུ་བྱས་སྤོང་བའང་། །ལྔ་ཡི་བྱེ་བྲག་མི་མཐུན་པ། །མོས་པ་ཐ་དད་ཕྱིར་གསུངས་པ། །བྱེ་བྲག་མདོ་ཙམ་བཤད་པར་བྱ། །ཐེག་པ་དང་པོ་བཅུ་དྲུག་འགྲན། །གཉིས་པ་བཞི་ ཡི་ལྟ་སྤྱོད་བསྲུངས། །གསུམ་པ་བཅུ་གཉིས་ངེས་པར་བསྟན། །བཞི་པ་བདེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །ལྔ་པ་གསང་བ་འང་ཕྱི་བའང་། །དང་པོ་རང་རིག་རྣམ་པར་དག །གཉིས་པ་སྔ་ཕྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས། །གསུམ་པ་དབྱིངས་ཉིད་འོད་གསལ་བའི། །ས་བདུན་ རིམ་པར་བཀོད་པ་ཡང་། །གསང་བའི་སྙིང་པོར་འགྲོ་བའི་ལམ། །ཐེག་པ་བཞིས་ཡིས་ངེས་འབྱུང་ལ། །ཐེག་པ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུར་གནས། །ཐ་མའང་བསྟི་གནས་མཐར་ཐུག་སྟེ། །ཐ་མའང་གཙོ་མཆོག་འདིར་བཤད་དོ། །དེ་ལ་སྤོང་ཐབས་མི་མཐུན་ པ། །འདོད་དང་འགོག་སྤང་སྦྱོང་སོལ་བྱེད། །འབྲས་ཤེས་བཏང་སྙོམས་དག་བྱེད་དང་། །ཕྱོགས་སྤྱོད་དང་ལེན་ད་རོ་ལ། །བདག་ཕྱིར་བླང་དོར་མེད་པ་ཡིས། །ཆེ་བས་སྐས་གདང་ལྟ་བུར་འགྱུར། །བརྒྱད་གཉིས་བཅུ་སྤྱོད་ཐེག་སོགས་པ། །ཐུན་མོངས་ ལམ་བརྗོད་རྣམ་དགུ། །སྲིད་པ་དང་པོ་དངོས་ལྟ་བ། །རྣལ་འབྱོར་གཡེང་དྲུག་གིས་བྲལ་ཡང་། །རྒྱུ་འབྲས་ཤེས་པས་ཡ་ང་སྤོང་། །བསྟི་གནས་དང་པོ་སྨིན་པར་འདོད། །ལོག་རྟོག་ཉིད་ལ་ཉིད་སྤྱོད་དེ། །གཞན་དུ་གཡོ་བ་ཅི་ཡང་མེད། །བསམ་གཏན་ སྙོམས་འཇུག་པ་བརྒྱད་པོ། །འདོད་སྤྱོད་སྡིག་སོགས་སྤྱོད་པས་འདོར། །དང་པོའི་གཡེང་དྲུག་བསམ་པས་འདོར། །འཛིན་པ་ཕྲ་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན། །དོར་བ་གཉིས་མཐུན་དོར་བ་ཡིས། །ས་སྟེགས་རྩ་གཅིག་ཐོབ་བྱེད་པའོ། །ལོག་ལྟ་བཞི་པོ་གཉིས་ 211-375a

མཐོང་བས། །ལོག་པའི་ལམ་ཞུགས་ཡ་ངའི་འབྲས། །ལམ་རིམ་དང་པོ་དངོས་འཛིན་གཞི། །འཁོར་བའི་ལམ་བཞི་ཟག་བཅས་འབྲས། །དེ་དག་མཆོག་གི་གསུམ་ལ་རྨོངས། །དེ་ཕྱིར་མ་རྟོགས་ལོག་རྟོགས་པའོ།

若如是為真，夢中知亦當，如魚樹同毀。夢中假立而觀察相續，色蘊雖壞亦復如是。抑或如今有，何須說前後？若心執著常斷二者，則失最勝義之精要。非自證明空有境界，覺性自明超言思議。是故不執二及彼，于彼無有取捨執。 彼等各具執著境，心立無有妄計有，能斷所作斷亦復，五種差別不相順。由信解異故所說，略說差別當宣說。第一乘有十六爭，第二護持四見行，第三決定示十二，第四真諦有二種，第五秘密及後者。初為自證極清凈，二隨前後而趨行，三為法界光明中，七地次第安立者，秘密精要趣行道。由四乘定出離，一乘安住于果位，究竟所依處，此說最勝尊。 彼中不同斷除法，欲及遮斷修凈作，果智舍平等凈作，方行領受今味中，由無為己取捨故，以大成如階梯焉。八二十行乘等，共道所說有九種。最初有情實見解，瑜伽雖離六散亂，由知因果離怖畏，許為初處得成熟。于邪分別行彼性，更無他處可動搖。禪定等持八種者，欲行罪等行當舍，初之六散以念舍，由細執持入等持。由舍二順舍故，獲得一根之基座。 由見四種邪見二，入邪道得可怖果。道次第初實執基，輪迴四道有漏果。于彼最勝三昧迷，是故不解邪解也。

།སྤང་ བགེགས་བྱེད་པའི་བྱིས་པ་གཉིས། །ཚུལ་ཁྲིམས་བསླབ་པས་དྭངས་འགོག་ཅིང་། །མཐོང་གོམས་ཤེས་རབ་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །སྤོང་བགེགས་མེད་སྨྲ་ཏིང་འཛིན་ལྟ། །ཟབ་ཕྲའི་གཟུང་འཛིན་བྱ་བ་བར། །བརྟག་དངོས་ཞགས་པས་བཅིངས་པ་ཡི། ། ལོག་པར་རྟོག་པ་ཙམ་ཉིད་ལས། །ཕྲ་ཞིང་ཟབ་པའང་ཡོད་མིན་ཏེ། །ལྷག་པར་དྲུག་གཉིས་ཕྱི་སྟོང་འདོད། །ཕྱོགས་སྟོང་ཞེན་པས་བསྒྲིབས་པ་སྟེ། །རྨི་ལམ་རྟེན་འབྲེལ་གཞི་སྣང་བས། །མི་བདེན་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སྐལ། །བཤེད་མེད་ཐེག་ པའི་གཞུང་གཉིས་པོས། །རྡུལ་དང་རྟེན་འབྲེལ་བཞིར་འདོད་པས། །ཕྱོགས་གཅིག་འདས་མཐའ་ལམ་ཞུགས་པས། །བསྟི་གནས་དང་པོ་འབྲས་བུ་ཙམ། །བླ་ན་མེད་པའི་ཐེག་པ་པ། །བསླབ་པ་གསུམ་གྱིས་སྤང་བྱ་དག །སོལ་སྦྱོང་དག་པས་ཐོབ་ འདོད་པ། །རྣམ་རིག་རྣལ་འབྱོར་མདོ་སྡེའོ། །དང་པོ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དོན། །མི་དམིགས་ཕྱིར་ན་རང་སེམས་ལ། །རྣམ་པ་ཡོད་མེད་རྩོད་པ་བྱེད། །གང་ལྟར་རྩོད་ཀྱང་འཁྲུལ་པའི་མཐའོ། །འཁྲུལ་སྣང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན། །རང་བཞིན་འཁྲུལ་ མཐོང་ཡོད་མ་མྱོང་། །རྣམ་པ་མེད་པའི་རང་རིག་པ། །འོད་གསལ་ཤེལ་ལྟར་དག་པ་འང་། །རྒྱུ་རྟག་སྐད་ཅིག་མི་རྟག་པས། །སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ། །ནམ་ཡང་རེག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །རྣམ་པར་འགོག་པར་ཐུག་པའི་མཐའོ། །རྣམ་དག་ ཡེ་ཤེས་རྣམ་བྲལ་བ། །སེམས་ཅན་རྒྱུད་རེ་དེ་ཡིན་ཏེ། །རྒྱུད་འཛིན་ཡུལ་མེད་གཟུང་འཛིན་ཅན། །གཡོ་མེད་རྩོད་པ་འཁྲུལ་པར་ཟད། །བྱིས་པ་མཁའ་ལ་རྩོད་དང་མཚུངས། །རྣམ་པ་ཡོད་མེད་ཀུན་བདག་སྐལ། །ཤེས་རྒྱུད་བཞི་ལ་རྩོལ་བའི་ལམ། ། 211-375b

དེ་དང་ཐུན་མོང་སངས་རྒྱས་དེའི་འབྲས་བུར། །བྱེད་ཀྱི་ལྷག་པའི་གསུམ་མ་མཐོང་། །དམ་པའི་ཤེས་པའང་བརྫུན་པའོ།

斷除障礙之二愚童，以戒律學處令澄凈，以見修智慧三摩地，無斷障說三摩地見。深細能取所取之間，以觀察實相繩索縛，唯是邪分別而已，深細之法亦非有。尤其六二外空許，由空分執著所障，夢中緣起基顯現，不實本智自生分。 無諍乘教二宗派，許塵及緣起為四，一分超越邊入道，初處唯是果位耳。無上乘之行者，以三學斷諸所斷，欲以凈修煉獲得，唯識瑜伽經部也。 初為本智自生義，由無所緣于自心，有無諸相作諍論，無論如何爭皆是迷亂邊。迷亂顯現境相者，自性迷見未曾有，無相之自證知，如水晶清凈光明。由因常與剎那無常，于無生滅本智中，永遠不能觸及焉，遮止究竟之邊際。 清凈本智離諸相，一一有情相續是，持續無境能所取，無動諍論盡迷亂。如同愚童爭虛空，有無諸相皆自分。於四智續勤修道，與彼共同佛果位，未見殊勝之三者，聖智亦復是虛妄。

།རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའང་དེ་འདྲའི་ཕྱིར། །སྔ་མའི་དམ་པ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ། །རང་ལུས་ཞིག་དང་སྐྱེས་དང་སྐྱེས། །དེ་བས་བརྫུན་ལྟ་དམ་པར་ནི། ། ཐམས་ཅད་སེམས་ཏེ་དེ་མ་དམིགས། །མ་སྐྱེས་སྟོང་པ་སྨྲ་བསམ་འདས། །མཐའ་ལ་དབེན་པའི་དོན་དུ་ལྟ། །རྣམ་པ་ཡོད་མེད་རྩོད་དང་བྲལ། །ཤེས་པ་མ་སྐྱེས་ཕྱོགས་ལྟ་བ། །མཐའ་དང་བྲལ་བ་ཐུག་པའི་མཐའ། །སྐྱེ་མེད་ཕྱོགས་གཅིག་མཐའ་དང་བྲལ། ། དེ་ཁོ་མཆོག་ལྟའི་ཞེན་པ་ཅན། །གཉིས་མེད་དབྱེར་མེད་མ་མཐོང་བས། །སེམས་སྟོང་བཞི་པ་དཀའ་སྤྱོད་ལམ། །འབྲས་བུ་སྔོན་བཞིན་འདས་པའི་མཐའ། །གྲུབ་མཐའ་ནོར་རྟོག་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །འབད་པས་བརྟན་ཐོབ་དེ་ཡི་ཕྱིར། །དེ་མི་བདེན་པས་ དེ་མི་བདེན། །མདོ་སྡེ་པ་ཡི་གཞུང་ལུགས་ཀྱང་། །ཀུན་བརྟགས་སྣང་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་འདི། །དམ་པ་གཞན་དབང་སྒྱུ་མ་ཙམ། །ཤེས་སྣང་མ་ཡིན་འདུ་སྣང་ཡིན། །དམ་པར་སྐྱེ་མེད་སྨྲ་བསམ་འདས། །རྟེན་འབྲེལ་གཅིག་དང་དུ་མ་མེད། །རྡོ་རྗེ་གཟིགས་མ་རྣམ་ བཞི་དང་། །མུ་བཞི་སྐྱེ་འགག་ལ་སོགས་པས། །མཐའ་ཡས་བྱེ་བྲག་སེལ་བྱེད་ཅིང་། །དེ་འདྲ་བསམ་གཏན་འདས་ཆེན་ཅིང་། །སྣང་བ་ཡོད་དང་མེད་པ་དང་། །རིག་པས་འགྲུབ་དང་མ་གྲུབ་སོགས། །དེ་དག་ལ་རྩོད་མཐའ་ཚོལ་བ། །སྙེད་ནས་ངེས་འཇོག་ གཟུང་འཛིན་ཅན། །བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་མི་གཅིག །རྩོད་ཅིང་གཅིག་ལ་བདེན་དང་རྫུན། །རིགས་ལྟ་ཆ་ཤས་ཞེན་པ་ཅན། །གཅིག་ན་རྫུན་མཐོང་བདེན་ཐལ་འགྱུར། །ཡང་ན་བདེན་མཐོང་བརྫུན་པར་འགྱུར། །བརྫུན་ཞེན་བདེན་པར་བསླུ་སོགས་ ལྡར། །ཐལ་འགྱུར་བདེན་བཞིན་བརྫུན་པའང་། །སྐྱེ་འགག་མེད་སོགས་བཞིན་ཐལ་འགྱུར། །ཡང་ན་མཉམ་གཞག་ཚེ་ནའང་། །བདེན་གཉིས་དུས་གཅིག་མཐོང་བར་རིགས། །བདེན་བརྫུན་ཕན་ཚུན་སྤངས་པས་འགལ། །ཐ་དད་གྱུར་ན་སྒྱུ་མ་ལ། ། 211-376a

བརྟེན་ནས་དོན་དམ་མི་རྟོགས་ཤིང་། །སྒྱུ་མར་འབད་པས་འང་ཚི་ཚད་འགྱུར། །དམ་པ་བཙལ་བའི་གནས་མེད་ཅིང་། །འགྲེལ་བ་མེད་པས་མི་འགྱུར། །གང་མ་སྐྱེས་པའང་། །སྐྱེ་བ་མེད་པར་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །ཞེན་སྤོང་གཉེན་པོ་ མི་བཏུབ་ཅིང་། །དེ་ཉིད་རང་རྒྱུད་ཅན་གྱུར་པས། །གང་ལ་ཕན་གནོད་མེད་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་རྟོག་ཅིང་ཐེ་ཚོམ་ཟ། །ཁས་བླངས་མེད་སྒྲ་ཕྱོགས་ལ་ཞེན། །དེ་བས་བླ་མེད་ཐེག་པ་པ། །དོན་དམ་དུ་ནི་དབྱེར་མེད་དེ། །ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཐམས་ཅད་ལ། །དག་ དང་མ་དག་གཉིས་ཀར་འཛིན། །ཐབས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི། །དོན་དམ་དུ་ནི་ཀོར་བདུན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་མཉམ་རྫོགས་སོ། །རྣམ་པར་བྱང་དང་སྡུག་བསྔལ་དག །ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་དབྱེ་རིགས་ཏེ། །ལྟ་བ་མཐོ་དམན་དེ་ཙམ་མོ། །དེ་ཉིད་འབྲས་བུའི་ མཚན་ཉིད་ལ། །དོན་དམ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ། །ལྷག་པའི་བདེན་པར་མཚན་བརྗོད་དོ།

瑜伽行者亦因此，前者勝義因緣中，自身壞滅與生生，是故虛妄勝義中，一切皆心彼無緣，無生空性離言思，觀為遠離邊際義，離諸有無相爭論。 智慧無生分別見，離邊即是究竟邊，無生一分離邊際，執著彼為最勝見。由未見到不二無別，心空第四苦行道，果如前者超邊際。以宗派邪分別慧，勤獲堅固故彼故，彼不真實故不真。 經部宗之教規亦，遍計所現行境此，勝義依他如幻耳，非是智現是聚現。勝義無生離言思，緣起非一亦非多。金剛四種所觀察，四句生滅等諸法，無邊差別作簡別，如是超越大禪定。 有現與無現二者，以理成立未成等，于彼諍論尋邊際，尋得決定能所取。二諦體性一非一，爭論一中真與妄，見理分別執著者，若一見妄真應成，或見真實成虛妄。虛妄執著欺誑真，應成真實如虛妄，無生無滅等應成。或於等持之時中，應當同時見二諦。 真妄互相遠離違，若成差別于幻化，不能依此證勝義，勤修幻化成徒勞。無有勝義所尋處，無有詮釋故非有。凡是未生者，不能成立無生。 遣除執著對治不堪任，彼性自續者故，於何無損益。如是思維生疑惑，無有承許聲分執。是故無上乘行者，勝義之中無差別，世俗諦中一切法，執為清凈不凈二。 方便大乘者，勝義中為七輪，世俗中則等圓滿。清凈與苦惱，於世俗亦應分，見解高下僅此耳。即于果相之自性，勝義自性之因，稱說為勝諦相。

།ཅིར་ཡང་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །མཚན་མར་མ་འགག་ཅིར་ཡང་སྣང་། །ངོ་བོ་མ་ངེས་དོན་མཛད་དང་། །རྟག་པ་གཉིས་ལས་རིང་བ་དང་། །རྣལ་འབྱོར་དམ་ པའི་ཡུལ་མཐུན་དང་། །སྣང་ལ་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་ཕྱིར། །ལྷག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཞེས་སུ་གྲགས། །ཐམས་ཅད་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་པས། །ཡེ་ཤེས་སྣང་བའང་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད། །སྐྱེ་འཇིག་མེད་དོ་ལྔ་འབྲས་བུ། །དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་མི་ དམིགས། །ཕྱོགས་མེད་རེ་སྐོང་འཕྲིན་ལས་ནི། །ཀུན་ནས་མཚམས་པས་དོན་མཛད་དེ། །ཆེད་དུ་བྱས་པའི་རྟག་པའང་བྲལ། །རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་དང་། །ཡོན་ཏན་འཕྲིན་ལས་རྟོགས་པས་དབེན། །ཆོས་དྲུག་ལྡན་ཕྱིར་ལྷག་པར་བསྒྲགས། །དེ་ བཞིན་རང་བཞིན་འབྲས་བུ་དང་། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་ཕྱིར་དོན་དམ་པའང་། །ཤེས་དོན་ནང་ནས་མཆོག་གྱུར་པས། །དོན་གྱི་མིང་དུ་འགྲུབ་པ་ཡིན། །དེའང་མ་སྐྱེས་དབྱིངས་ཀྱི་དོན། །གཞི་ཡིས་ངེས་ལ་ཁྱད་གྱུར་པ། །ལོག་རྟོག་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་སོགས་ 211-376b

པ། །ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཕྱོགས་བཀོལ་མེད། །ངོ་བོ་བདུན་རྫོགས་དམིགས་པ་མེད། །མཚན་ཉིད་ཀུན་གྲོལ་ཀུན་བདག་ལ། །ཕྱོགས་སྟོང་ཆད་པར་ཡོད་པ་མེད། །ཀུན་བྱིན་ལྡན་པའི་བརླབས་སྣང་ལ། དངོས་པོ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོའི་རྒྱུར། །གྱུར་པས་ ཅི་ཡང་མི་འགོག་སྟེ། །རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་དང་རླབས་བཞིན་ནོ། །ཡིད་བཞིན་ནོར་ལྟར་རེ་སྐོང་བའོ། །ཡོན་ཏན་ཀུན་རྫོགས་ཕྱིར་སྣང་བའོ། །ཐུན་མོང་དམ་པའི་ཡུལ་མིན་ཏེ། །ཕྱོགས་གཅིག་མཐའ་བྲལ་མ་ཡིན་ཏེ། །དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་ཐུན་མོང་བས། །གཏན་ ལ་འབེབས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །བདུན་སོགས་ངོ་བོར་གནས་པའི་ཕྱིར། །ལྷག་པའང་གྲངས་མཐུན་ཉིད་དུ་བརྗོད། །རྣལ་སོགས་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞི་རྩ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ནི། །ཕོ་མོ་མ་ཡིན་མ་ནིང་མིན། །མཚན་མེད་མ་ཡིན་རིག་རྒྱུད་མེད། །ཁ་ དོག་མ་ཡིན་དབྱིབས་མ་ཡིན། །གནས་སུ་མ་ཡིན་གང་ཡང་མེད། །དེ་བཞིན་ཉིད་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ཐབས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ། །ཕྱོགས་བཅུ་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ། །རང་བྱུང་ཆེན་པོས་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ། །རང་བྱུང་དེ་ཉིད་དངོས་མེད་པས། །ཆོས་དང་གང་ ཟག་བདག་མེད་པ། །ཀུན་གྱི་ཕྱག་རྒྱའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ།

任何顯現之智慧，相不滅而任運顯，體性不定作利益，遠離常斷二邊際，瑜伽勝者境相順，顯中無有生滅故，稱為殊勝世俗諦。 一切諸法本性故，智慧顯現無因緣，無生無滅五果相，界與智慧圓無緣，無偏滿愿事業者，普遍契合作利益，遠離刻意之常性。自性相狀體性及，功德事業證悟離，具足六法故稱勝。 如是自性與果報，以及三智勝義諦，于諸所知最勝故，成就義之名稱也。彼亦無生法界義，以基決定成差別，邪分別境等諸法，一切自性無偏執。 七圓滿體無所緣，相狀普解一切主，無有偏空斷滅者。具足普施加持相，二種事物體性因，以成任何不遮止，如同海水與波浪。如同如意寶滿愿，功德圓滿故顯現。 非是共同勝境界，非是一分離邊際，共同比喻與正理，非是抉擇之對境，以住七等體性故，殊勝亦說數相應，非是瑜伽等行境。 無有根基之心性，非男非女非中性，無相非是覺續無，非是顏色非形狀，非為處所一切無。如是法界即智慧，方便手印一切因，遍及十方無餘處，大自性者普周遍。彼自性即無實故，法與補特伽羅我，二無我是印因也。

།མ་སྐྱེས་བཞི་ལ་བགྲོད་པའི་ལམ། །གང་སྤངས་གང་ཐོབ་དེའི་འབྲས་བུ། །དངོས་པོ་ཇི་བཞིན་མི་མཐོང་བས། །འབྲས་བུ་བཏགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཙམ། །དེ་ལྟར་ངེས་འབྱུང་བྱེ་བྲག་གི། །རྒྱུད་ ནས་ངེས་པའི་གསང་བའང་། །དང་པོ་རྒྱུ་འབྲས་དབྱེ་བྱེད་པས། །འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་ཅེའང་། །ཕྱོགས་གཅིག་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །ལྟ་ཞིང་དེ་ལས་ལྷ་དྲུག་སོགས། །དམིགས་པ་གསུམ་དང་ཡན་ལག་གིས། །སྒོམ་བྱེད་འབྲས་བུ་གཟུང་འཛིན་ ཅན། །ལྟ་སྤྱོད་ཡ་ཆའི་ཞེན་པ་ཡིས། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ནང་མི་མཐོང་། །དག་པའི་སེམས་ཞི་རྩོལ་བའི་ལམ། །རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་ས་འཛིན་པ། །རྨུས་ལོང་འདྲི་མཁན་དང་མཚུངས་ཏེ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་ཐུགས་རྗེའི་ཡུལ། །གཉི་ག་བ་ཡི་བྱ་བ་ 211-377a

དང་། །རྣལ་འབྱོར་རྗེས་སུ་ལྟ་སྤྱོད་འབྲང་། །གཉིས་པོ་ཡ་ཆ་སྔོན་བཞིན་ཏེ། །དེ་ཉིད་བཞི་ཡི་ཞེན་པ་ཅན། །དེའང་ཕྱི་རོལ་པ་ལ་གནས། །རྣལ་འབྱོར་ཏིང་འཛིན་ཞེན་པ་ཅན། །དམ་པར་རང་རིག་འོད་གསལ་བ། ། དབྱིངས་ཉིད་རྣམ་དག་ཡེ་ཤེས་ལ། །ཀུན་རྫོབ་བྱིན་རླབས་དཀྱིལ་འཁོར་དག །ཡེ་ཤེས་སྣང་སྨྲ་དེ་ལ་དམིགས། །དེ་ཕྱིར་ལྟ་དགོངས་ཕྱི་རོལ་འགྱུར། །དེ་རྟོགས་ཁས་ལེན་གཙང་སྨྲར་ལེན། །ཆུ་ཡི་རལ་གྲི་ཕྱིས་པ་བཞིན། །སྤྱོད་པར་མི་ཕོད་ འཛིན་པ་ཅན། །དེ་ཉིད་སྒོ་ནས་ཕྱི་རོལ་སྤྱོད། །ཤིན་ཏུ་ནང་དོན་མ་གཏོགས་པས། །ཕྱི་རོལ་ཆ་ཡིས་བཅིངས་པ་ཡིན། །འོད་གསལ་བཞི་ལས་མཚན་མར་གཡོ། །སྣང་སྟོང་རེས་སློབ་ལམ་ལྔ་ཡིས། །ཐོབ་པ་དམ་པའང་བསྟི་བའི་གནས། །ཕྱི་ རོལ་གཉིས་སོགས་འབྲས་བུའི་ཕྱིར། །མཆིང་བུ་རིན་ཆེན་ཇི་ལྟ་བར། །ལམ་འབྲས་མ་འབྲེལ་འཁྲུལ་པར་ཟད། །གཙོ་མཆོག་བཤད་པར་ཁས་བླངས་པ། །རྒྱས་པར་གདམས་ཀྱི་གདེང་དུ་བགྱིས། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ལྟ་བའི་དོན། །ཡོད་ ལས་བཙལ་ན་སྒྲོས་བཏགས་ཏེ། །མེད་ལས་བཙལ་ན་སྐུར་བཏབ་འགྱུར། །ཡོད་མེད་གཉིས་ལས་བཙལ་བྱས་ན། །དེ་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་འགྱུར། །དེ་ལ་གཞན་ཡང་འབྲེལ་མེད་པས། །ནམ་ཡང་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །མཐའ་ལ་རྩོད་ ཀུན་དེ་ལྟ་བས། །གསུམ་བྲལ་ཕྱོགས་གཅིག་མཐའ་བྲལ་བ། །རང་བློ་འཁྲུལ་པ་སྣང་བ་ཡིན། །དེ་བས་མཐར་ཐུག་ལྟོས་ཡོད་པ། །ཀུན་ཀྱང་མཐའ་ཡིས་བྲལ་བའང་མཐའ། །ཡིན་ཕྱིར་ངེས་པའི་བློ་མི་བཞག །གཉིས་མེད་སྨྲས་བསམ་བྲལ་བ་ལྟོས། ། ཚིག་དང་སྒྲ་མཐུན་ཐ་དད་པ། །ལྟ་སྤྱོད་ལོག་པར་དྲངས་ཐབས་སུ། །གསུང་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ཐེག་ཆེན་པོ། །སྒྲ་གཅིག་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་རྟོགས། །དང་པོ་ཆོས་ཀུན་གནས་བུབས་ཉིད། །དང་པོར་མཚན་ཅིང་དངོས་བཟློག་དང་། །གཉིས་པར་ཡང་དག་ 211-377b

བདེན་བྲལ་དོན། །མཚོན་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་དེ་བཞིན་ཉིད། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྣང་བ་མེད། །གཉིས་སུ་མེད་དང་མཉམ་པ་ཉིད། །

無生四種趣入道，所斷所得彼果報，事物如實不見故，唯是假立佛果位。如是決定出離之，別別續中密意者，初以因果分別故，說以果位作為道。 一分清凈法性中，觀見彼生六尊等，三種所緣及支分，修持所得能所果。見行片面執著故，不見內在大自性。清凈心意勤勉道，持守金剛三地者，如同盲人問路者，大瑜伽師悲憫境。 二者之間諸作業，瑜伽隨後見行隨，二者片面如先前，執著彼等四真實。彼亦住于外道中，瑜伽執著三摩地。殊勝自證光明性，法界清凈智慧中，世俗加持壇城凈，智慧顯說緣于彼。是故見解外道轉，了知承許凈說取，如同水劍擦拭般，不敢行持執著者。 由彼門中外道行，除卻甚深內義外，為外分別所束縛。四種光明相中動，顯空輪番五道中，所得殊勝依止處。為外二等果報故，如同劣質珍寶般，道果不連唯迷亂。 勝主所說承許者，廣說教授作印信。大瑜伽之見地義，從有尋求成增益，從無尋求成誹謗，從有無二尋求時，彼成不可言說處。于彼更無他關聯，永遠不得獲得故，一切邊際諍論故，離三一分離邊際，自心迷亂所顯現。 是故究竟依存者，一切離邊亦是邊，故不安立定解心。離二離言思當觀，詞句聲順各別異，見行邪引方便中，故說金剛大乘者，同音義理差別解。 最初諸法住處性，初時標相違實相，其二真實離諦義，為表無生真如性，空性及與無顯現，無二及與平等性。

སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྣང་བ་མེད། །གཉིས་སུ་མེད་དང་མཉམ་པ་ཉིད། །ཅིའང་མིན་དང་སྨྲ་བསམ་འདས། །མི་གནས་མི་དམིགས་མི་རྟོག་དང་། །མཐའ་བྲལ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། ། མཚན་མེད་སྨོན་པ་མེད་པ་དང་། །ཆོས་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་དང་། །སྤྲོས་བྲལ་འགྲོ་འོང་མེད་པ་དང་། །སྣང་དང་འགག་མེད་ཐོབ་པ་མེད། །གྲོལ་དང་ཐར་དང་ཐོབ་པ་དང་། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་བདེན་པ་དང་། །མ་ཆགས་པ་དང་རང་བཞིན་དང་། ། དངོས་མེད་ཞེན་མེད་རིག་པ་དང་། །བདག་མེད་གཞན་མེད་སྤྱོད་ཡུལ་མེད། །ལྟ་བ་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་སོགས། །མཚོན་པའི་སྒྲ་གྲག་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། །རང་རང་དོན་རྣམས་ཐ་དད་པ། །ཁྱད་པར་མ་འདྲེས་གསལ་བྱའི་ཕྱིར། །རིག་པས་མདོ་ ཙམ་ཕྱོགས་བརྗོད་པ། །དང་པོ་རྒྱུན་གྱིས་ལོག་རྟོག་ཆོས། །བཀག་བསལ་ཕྱོགས་གཅིག་མ་སྐྱེས་དང་། །དྲི་མར་མ་སྐྱེས་མཚན་མར་མིན། །ཆེད་དུ་བྱས་པ་མ་སྐྱེས་རྣམས། །སྐྱེས་སྤོང་མ་སྐྱེས་འདོད་པ་ཡིས། །སྲིན་བུ་བལ་བཞིན་བཅིངས་ པར་ཟད། །ཇི་སྙེད་ཐ་དད་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །གཉིས་མེད་བླང་དོར་མེད་པ་ཡིས། །ལྟག་པ་མ་གོ་དོན་མཆོག་ནི། །སྐྱེས་པ་ཉིད་ན་སྐྱེ་བ་མེད། །དབྱིངས་ཕྱོགས་མ་སྐྱེས་དེ་བཞིན་ཉིད། །རིག་པ་ཉིད་དང་ཡོད་ཡེ་ཤེས་འདོད། །བླང་དོར་མེད་པའི་དེ་ བཞིན་ཉིད། །གཉིས་མེད་མ་བྱས་མ་བཅོས་པ། །སྨྲ་བསམ་འདས་པའི་གཙོ་མཚོ་སྐྱེས། །དེ་བཞིན་སྟོང་ཉིད་ཞེན་པའང་། །ཕྱོགས་སྟོང་གསལ་སྟོང་ལ་སོགས་ལས། །རྣམ་པའི་མཆོག་ལྡན་སྟོང་ཆེན་པོ། །ཡོད་པ་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད། །ཡོད་དང་ མེད་དབུས་སྨྲ་བསམ་འདས། །ངོ་བོ་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་དང་། །བྱིན་རླབས་ལ་སོགས་ཁྱད་པར་འཕགས། །སྣང་བ་མེད་ཅེས་བརྗོད་པ་ཡང་། །མ་རྟོགས་པ་དང་ལོག་པར་རྟོགས། །སྣང་ལ་མེད་ལྟ་བུས་པ་མེད། །ཕྱོགས་གཅིག་སྣང་མེད་ཕྱོགས་རིས་མེད། །བརྫུན་པ་ 211-378a

གསལ་བ་སྣང་མེད་དང་། །སྣང་བ་དྲི་མ་མེད་པ་དང་། །མཚན་སྣང་མེད་པ་ལ་སོགས་པ། །ཆེད་བྱས་སྣང་རྟགས་ཀུན་པར་ཟད། །སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི། །སྣང་བ་མེད་པའི་མཆོག་འདི་ནི། །སྣང་བ་ཡང་མེད་དབྱེར་མེད་ པས། །འདི་ལྟར་སྣང་ཞེས་བསམ་དུ་མེད། །གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡང་། །ཕྱོགས་སྟོང་གཉིས་མེད་ཡུལ་སེམས་མེད། །ཕྱོགས་གཅིག་བྲལ་བའི་གཉིས་མེད་པ། །དེ་ཀུན་གཉིས་པའི་གཙོ་མཆོག་གོ། །དོན་དམ་འདོད་པ་ཡོད་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་འབྲས་ གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡང་། །བྱ་བ་རྣལ་འབྱོར་དོན་དམ་པར། །གཉིས་མེད་དང་དུ་ལེན་པའང་། །རེས་འཇོག་ལྟོས་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་པའོ། །གཉིས་པར་གྲགས་པའི་ཆོས་སོ་ཅོག །ལྡན་བཞིན་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡིས། །ལྷུན་གྲུབ་བླང་དོར་མེད་པ་དང་། །གཟུགས་ བརྙན་ནོར་བུས་མཚོན་པའོ།

空性與無顯現，無二與平等性，無所是與離言思，無住無緣無分別，離邊及與清凈性，無相及與無愿求，法性與法界自性，離戲無來亦無去，顯現無滅無所得，解脫與度與證得，世俗勝義諦二者，無著及與自性等，無實無執與明覺，無我無他無行境，見解明覺智慧等。 為顯諸法音聲中，各自義理差別相，不混特徵明示故，智慧略說諸方面。初時相續邪執法，遮除一分無生及，垢染無生非有相，所作意趣諸無生，捨生執著無生故，如蟲纏絲自束縛。 一切差別諸法中，無二無取亦無舍，不解顛倒勝義諦，生時即是無生性。界分無生真如性，明覺自性本智欲，無取無舍真如性，無二非作非造作，離言思議主生海。如是空性執著者，方空明空等類中，具最勝相大空性，有性即是空性義，有無中道離言思，體性自性與相好，加持等等殊勝相。 所謂無顯亦即是，未證以及邪解證，現而無見似有無，一分無現無偏執，虛妄明顯無現及，顯現無垢清凈性，相現無有等等相，所作現相皆窮盡。種種顯現俱有之，無顯現中此勝義，顯現亦無不可分，此般顯現不可思。 所說無二之義者，方空無二境心無，一分離之無二性，彼等二者最勝主。因有勝義所欲故，因果二者無二性，作業瑜伽勝義中，無二隨順接受者，輪番觀待一分也。二法所稱諸法等，具足無二之性故，任運無取亦無舍，如影寶珠為喻示。

།ཚེ་ཕྱིར་མཉམ་ཉིད་གསུངས་པ་དང་། །འདྲ་བའི་མཉམ་པ་མི་མཉམ་ཆོས། །མི་མཉམ་བྲལ་བའི་ཕྱོགས་མཉམ་ནི། །མཉམ་པའི་མཐའ་ལ་གནས་པས་ལོག །གསང་ཆེན་མཉམ་པ་ཆེན་པོ་ནི། །མི་མཉམ་ཆོས་ཀུན་བདག་ཉིད་ལ། ། མཉམ་དང་མི་མཉམ་ཆ་ཤས་མེད། །མཉམ་པ་ཀུན་གྱི་ཡང་རྩེ་ཡིན། །གཞན་སེལ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཕྱིར། །ཅི་འང་མིན་པར་བཀའ་སྩལ་པའང་། །རིག་པས་མ་ཡིན་ཤེས་པ་ལ། །ཡིན་པར་སྣང་ལ་སྐྱོན་ལྟ་བར། །མཐའ་སེལ་ཕྱོགས་གཅིག་མ་ཡིན་དང་། །དམིགས་ པ་མ་ཡིན་ཀུན་ཀྱང་མཐའ། །བླང་དོར་མེད་སོགས་མི་གསུམ་ལྡན། །ཅིའང་མིན་ཞེས་བརྗོད་པའང་། །ཅིའང་ཡིན་པའི་དངོས་གཞི་ཅན། །ཡིན་མིན་དབྱེར་མེད་ཆ་ཤས་བྲལ། །ཕྱོགས་སུ་ཐུག་པ་འདི་ལ་མེད། །རྨ་བྱའི་མདོངས་རྩེ་ཁ་དོག་འདྲ། །དགོས་ཆེད་སྔོན་ བཞིན་སྨྲ་བསམ་འདས། །བདེན་པ་ཕྱོགས་གཅིག་དེ་བཞིན་པ། །མཁུར་བར་ཆུ་བླུགས་བཞིན་འདོད་ལ། །ཕྱོགས་ཆོས་སྨྲ་བསམ་ཡུལ་ལས་འདས། །རྟོག་གེའི་ཡུལ་དུ་ང་སྨྲའོ། །མི་གསུམ་ལྡན་པའི་དོན་མཆོག་ནི། །སྨྲ་བསམ་ཀུན་དངོས་སྨྲ་བསམ་དཀའ། ། 211-378b

བློ་ངན་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་ལས། །ནམ་མཁའ་འདི་ཞེས་དཀའ་དང་འདྲ། །ལོག་རྟོག་ཕྱོགས་རིགས་རྣལ་འབྱོར་དང་། །ཕྱོགས་གསལ་མི་གནས་རྟེན་པ་ཅན། །ཕྱི་པ་འང་འཛིན་པའི་གཞི་ཅན། །གནས་པའི་གཙོ་བོར་བདག་གིས་བརྗོད། །བླང་མེད་དོར་མེད་མི་གནས་ པ། །བསྒོམ་བྱ་སེམས་ཕྱིར་རྟེན་བྲལ་བ། །གནས་དང་མི་གནས་སྤོང་ལེན་མེད། །ཅི་ལའང་ཡིད་རྟེན་མི་འཆའ་བས། །མི་གནས་ཉིད་ལ་གནས་མི་བྱེད། །རྟེན་དང་རྟེན་ཅན་མེད་པ་ནི། །མི་གནས་ཆེན་པོ་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་རྟེན་དང་བྲལ། །གང་ གི་མི་དམིགས་ཤེས་བརྗོད་པའང་། །ལོག་དང་འཇིག་རྟེན་ཏིང་འཛིན་དང་། །འགོག་གཉིས་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་གནས་དང་། །དབུ་མ་བ་དག་མི་དམིགས་གསུམ། །འདོད་ལས་གསེལ་བའི་དམིགས་པ་ཅན། །ཕྱོགས་གཅིག་རྟེན་མེད་དམིགས་པའོ། །དམིགས་ པ་ཀུན་བདག་མི་དམིགས་ལ། །མཚོན་ཆེན་ཅན་དུ་དེ་བརྗོད་ཀྱང་། །མི་དམིགས་འདོད་པའི་ཆགས་པ་མེད། །དམིགས་སྤོ་ཞེ་སྡང་ཕྲག་དོག་མེད། །གཉིས་སུ་མེད་པར་མི་དམིགས་ལ། །མཁའ་ལ་འདི་ཞེས་དམིགས་བྲལ་འདྲའོ།

為壽命故所說平等性，相似平等不平等法，離不平等方分平等，住于平等邊際而轉。大密平等大性者，一切不平等法自性中，無有平等不平等分，是為一切平等之巔。 為除他故所求故，宣說無所是義時，以智非是于知中，現為是者見過失，遣除邊際一分非，所緣非是一切邊，無取無舍等三相，所說無所是義者，具足一切是體性，是非不二離支分，於此無有邊際至，如孔雀尾端色彩。 所為如前離言思，真實一分如是性，如注水入口中欲，方分言思境所超，我說為諸論理境。具足三相勝義諦，言思諸實難言思，非成劣慧境界故，如說此空甚難知。邪解方類諸瑜伽，方明無住所依者，外道亦具能執基，我說住之最勝主。 無取無舍無所住，修所緣心離所依，住與不住無取捨，於何亦不立意依，于無住性不作住。無有能依所依者，是為無住大勝義，如虛空般離所依。 所說何者無所緣，邪與世間三摩地，二滅一分所住及，中觀師等三無緣，欲離取著有所緣，一分無依所緣也。一切所緣自性中，無所緣者雖說為，大相持者無執著，于無所緣之慾求，遠離所緣嗔妒等，不二之中無所緣，如於虛空離此緣。

།རྣམ་པར་མི་རྟོག་བརྗོད་པའང་། ། འཇིག་རྟེན་ཞེན་པའི་རྣམ་མི་རྟོག །ལོག་པར་སྒོམ་པ་མི་རྟོག་དང་། །བྱིས་པ་དགག་སྒྲུབ་མི་རྟོག་གཉིས། །ཕྱོགས་འཛིན་གསལ་བ་མི་རྟོག་པ། །རྣམ་དག་གསལ་བ་མི་རྟོག་རྣམས། །བཞི་ལ་རྟོག་པ་མེད་སྨྲ་ཞིང་། །མི་རྟོག་མི་མཐུན་བགེགས་ལྟ་བས། །དགག་ སྒྲུབ་བླང་དོར་བྱེད་པ་དེ། །ངེས་མཆོག་བཞི་ཡི་རྟོག་པ་ཅན། །ཐབས་ཆེན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ། །རྟོགས་ཚོགས་མིང་ཙམ་ཡེ་ཤེས་ཕྱིར། །རྟོག་པ་ཉིད་ནས་མ་སྐྱེས་པས། །སྐྱེས་བརྡའི་འདུ་ཤེས་དབྱེ་བ་མེད། །དགག་དང་སྒྲུབ་མེད་མི་རྟོག་པ། །མི་རྟོག་ཉིད་ དུའང་རྟོག་མེད་པས། །མེ་ལོང་ནང་ལ་རྟོག་མེད་བཞིན། །གྲོལ་རྟོགས་བྱ་ཕྱིར་མཐའ་བྲལ་བ། །མཐའ་ཞེས་ཐུབ་པར་གྲགས་པ་རྣམས། །ལོག་པའི་མཐའ་གཉིས་བྲལ་གཟུགས་མེད། །སྐྱེ་འགག་ཆ་ཤས་བྲལ་བ་དང་། །རང་རིག་མཐའ་བརྒྱད་བཞི་གཉིས་བྲལ། ། 211-379a

མཐའ་ལ་སྐྱོན་དུ་རྟོག་བྱེད་ཅིང་། །མཐའ་བྲལ་ཡོན་ཏན་ལེན་བྱེད་པ། །ལྟོས་པས་ཐུབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །མཐའ་བྲལ་ཉིད་ཀྱང་མཐའ་ཡི་གཙོ། །ཀུན་རྫོབ་ཤེས་ཡུལ་བྱེད་པས་འཁྲུལ། །ཡང་དག་མཐའ་བྲལ་ཤེས་ པའང་། །མཐའ་བརྒྱད་ལ་སོགས་གྲགས་པ་རྣམས། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྣང་བའི་ཕྱིར། །སྤྲོས་པ་ཐུགས་རྗེའི་དུས་ཉིད་ན། །མིང་ཙམ་དེར་རེད་མེད་པའི་ཕྱིར། །མཐའ་དང་བྲལ་བ་གཉིས་སུ་མེད། །སྨན་ཞེས་བྱ་བའི་ག་བུར་དུས། །གྲང་བའི་དུག་ དང་གཉིས་མེད་ལྟར། །བྲལ་རྗེས་བརྗོད་པ་དེ་ཁོ་ན། །ཐུག་པའི་མཐའ་དང་དབྱེར་མེད་ལ། །གང་དུའང་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །མཐའ་བྲལ་བླ་མར་བཤད་པ་ཡིན། །རྣལ་འབྱོར་དག་པ་སྦྱང་བྱ་དག །མཐོང་སྒོམ་ལམ་གྱི་སྤང་བྱ་ཞིང་། །སྔགས་དང་ ཕྱག་རྒྱ་སྦྱོར་རིམ་དག །དག་འདོད་དྲི་མེད་ཆགས་པས་བཅིངས། །ཐུག་པའི་རྣམ་དག་ཞེན་པ་ཅན། །རང་རང་ཀུན་ཏུ་བཏགས་པས་ནོན། །འོག་མས་སྨད་པའི་དྲི་མ་རྣམས། །དྲི་མ་ཉིད་ན་རྣམ་དག་ཅིང་། །བླང་དོར་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ། །དག་དང་མ་ དག་རིས་མེད་པས། །ཐེག་པ་ཀུན་གྱི་ཡང་རྩེ་སྟེ། །འདམ་སྐྱེས་པདྨ་ཇི་བཞིན་ནོ།

所說無分別者： 世間執著之無分別，邪修無分別以及，凡夫遮詮無分別二，執方明顯無分別，清凈明顯諸無分別，說此四者無分別，視無分別違緣礙，作彼遮詮取捨者，具足四種決定勝，大方便之無分別，為證聚智僅名故，從分別性本未生，無有生相分別別。無遮無詮無分別，于無分別亦無執，如鏡中無分別然，為解脫證離邊際。 諸佛所稱邊際者，離邪二邊無色相，離生滅及支分者，自證離八四二邊。于邊執為過患已，取離邊際為功德，由觀待故有佛故，離邊自性亦邊主。世俗智境作迷亂，了知真實離邊者，八邊等諸所知名，自證智慧顯現故，正當戲論大悲時，以無彼處僅名故，離邊無有二相分，如藥所稱之龍腦，與寒毒成無二時。 離后所說真實性，與究竟邊無別中，以無所至何處故，說為離邊最上師。瑜伽清凈所凈者，見修道中所斷已，咒印及諸次第法，欲凈無垢貪所縛，究竟清凈有執著，各各遍計所鎮壓，下者誹謗諸垢染，即垢自性清凈中，于無二取捨之中，凈與不凈無分別，是為一切乘頂峰，猶如污泥生蓮花。

།མཚན་མ་མེད་པའི་རིམ་པ་ཡང་། །གྲགས་པའི་མཚན་མེད་འདོད་པ་ཡིས། །སྤང་དང་སྤེལ་བས་ཕྱོགས་གཅིག་པ། །འདུ་ཤེས་ཡུལ་ལ་སྐྱོན་ལྟ་ཞིང་། །དེ་ མེད་པ་ལ་མཆོག་གཞོལ་བྱེད། །འདོད་དང་ཞེན་པའི་གཟུང་འཛིན་ཅན། །ཕྱི་ཡི་བྱ་བ་རྣལ་འབྱོར་ཀྱང་། །དེ་ཕྱོགས་མཐུན་མཚན་ཕྱིར་ན་བརྫུན། །མཆོག་གི་མཚན་མ་མེད་ཅེས་པ། །འདུ་ཤེས་ཀུན་བདག་རང་རིག་ཕྱིར། །ཡུལ་མེད་དེ་ལ་འཛིན་པ་ མེད། །དེ་ནས་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་འཛིན་བྲལ། །དེ་བཞིན་སྨོན་པ་མེད་པ་ཡང་། །བློ་ཆུང་ལྟོས་པའི་སྨོས་བྱེད་དང་། །བསལ་དང་ལེན་དང་སྨོན་མེད་གསུམ། །འདོད་པས་ཞེན་པ་སྨོན་པ་ཡིན། །སྨོན་པ་ཀུན་རྫོགས་རང་རིག་ཉིད། །ལམ་དང་ 211-379b

འབྲས་བུ་དངོས་གཞིའི་ཕྱིར། །འཕྲུལ་དགའི་ལོངས་སྤྱོད་ཚུལ་བཞིན་དུ། །གཞན་དུ་རེ་སྨོན་སྐྱེ་བ་མེད། །ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་ཞེས་བརྗོད་པའང་། །སྤྱོད་ཡུལ་འདི་དག་མེད་སྟོང་ཞིང་། །གསལ་བྲལ་སྟོང་པའི་ཆོས་དབྱིངས་དང་། །རང་རིག་ དག་པའི་ཆོས་ཉིད་དང་། །མཚན་ཉིད་མེད་པའི་དབྱིངས་སོགས་པས། །ཞེན་ཡུལ་ཆོས་ཅན་མཐའ་ལས་རིལ། །སྟོང་ཉིད་མུ་མཐའ་མེད་སོགས་སྨྲ། །རང་རིག་རྟགས་མཐོང་དབྱིངས་ཤེས་བྱ། །གསང་སྔགས་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཉིད་དབྱིངས། །ཆོས་ ཅན་མ་གོལ་དམིགས་པའང་མེད། །བྱར་མེད་བྱས་མེད་བསླད་པའང་མེད། །འདི་དང་འདི་ཞེས་རིས་མེད་པ། །ཆོས་ཉིད་དམ་པ་དེ་ཁོ་ནའོ། །ཀུན་འབྱུང་མུ་མེད་བརྡ་ཁྱབ་མེད། །གང་ཡང་མ་སྤངས་བཀོལ་བ་མེད། །ཕྱོགས་ཚད་མེད་དེ་བློས་རིག་མེད། ། དེ་ཕྱིར་གསང་བའི་དབྱིངས་ཞེས་བྱ། །རྣམ་སྲངས་ཆོས་དེ་ནམ་མཁའ་དང་། །མཐུ་ཡོད་ཕྱིར་ན་ཉེར་སྦྱར་བའོ། །སྤྲོས་བྲལ་ཤེས་པར་བྱ་བའང་། །ལོག་རྟོག་ཞེ་ན་སྤྲོས་པ་རྣམས། །སྐྱོན་ཤེས་སེལ་བའི་ཕྱོགས་གཅིག་པ། །ཕྱོགས་གཅིག་སྤྲོས་པའི་ མཐའ་ཐུབ་བཅིངས། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྤྲོས་པའང་། །སྤོང་ལེན་བྱེད་ན་སྤྲོས་པའི་མཐའ། །ཐིག་ལེ་ཀུན་ནས་བཟླུམ་པ་ལྟར། །སྤྲོས་པ་ལྷུན་འགྲུབ་སྤྲོས་བྲལ་ནི། །ཇི་སྙེད་སྤྲོས་པ་སེམས་ཉིད་ཕྱིར། །རྒྱུ་འཛིན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །མིང་ ལྔ་ལྡན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །དེ་ཉིད་ཆོས་དབྱིངས་རང་བྱུང་སྟེ། །མི་གནས་ཤེས་པ་ལྷུན་འགྲུབ་པ། །དེ་ཁོ་དེ་བཞིན་ཉིད་དམ་པའོ། །ཡུལ་དང་ངོ་བོས་སྤྲོས་མེད་ཕྱིར། །སྤྲོས་བྲལ་ཀུན་གྱི་བློར་འགྱུར་ཡིན། །འགྲོ་དང་འོང་བ་མེད་པ་འདི། །ཞེན་ལོག་འགྲོ་འོང་དམ་ པར་མེད། །ཐུན་མོང་ཕྱོགས་གཅིག་འགྲོ་འོང་མེད། །དག་དང་འོད་གསལ་འགྲོ་འོང་མེད། །འགྲོ་འོང་ཕྱོགས་ལ་སྨོད་བྱེད་ཅིང་། །འགྲོ་འོང་མེད་ཕྱོགས་རྗེས་འབྲངས་པ། །ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱེད་ཡ་ཆ་བ། །དམ་པའི་ལམ་དུ་གང་ལ་འགྱུར། །འགྲོ་འོང་ 211-380a

ཀུན་དང་གཉིས་མེད་པའི། །འགྲོ་འོང་མེད་པ་ཆེན་པོའོ།

無相之次第者： 以欲求名聞無相，以斷與增而偏執，于想境中見過患，趣入彼無為最勝。具欲與執能所取，外在行為瑜伽者，隨順彼方相故虛。所謂最勝無相者，以諸想皆自證故，無境于彼無能取，從此遠離方分執。如是無愿亦復然，小智觀待作愿求，遣除攝受無愿三，以欲執著即是愿。圓滿諸愿即自證，為道果及正行故，如幻受用如法時，不生他處希愿想。 所說法性界者： 此等行境空無有，離明空性法界及，自證清凈法性與，無相法界等諸法，執境有法盡諸邊，說空性無邊際等，自證見相知法界。大密咒之法性界，有法未解亦無緣，無作無為無染污，無有此彼諸分別，即是殊勝真法性。緣起無邊符號遍，不捨一切無役使，無量方分智不知，是故名為秘密界。諸法彼與虛空及，以有力故而相合。 所知離戲者： 邪執戲論諸過患，知過遣除偏一方，偏執戲論邊所縛。自證智慧戲論亦，若行取捨戲論邊。如同明點圓滿般，戲論任運離戲者，以諸戲論心性故，無因執取菩提心。具足五名之智慧，即是法界自然生，無住智慧任運成，即是殊勝真如性。以境自性離戲故，離戲一切智所成。 此無去來者： 執倒去來勝義無，共同偏執無去來，清凈光明無去來，于去來方作誹謗，隨順無有去來方，所知能知不相稱，於何成為殊勝道。與一切去來無二，即是廣大無去來。

།འགྲོ་འོང་ཉིད་ན་མེད་པའི་ཕྱིར། །འོང་དང་མི་འོང་ཡོད་མེད་མེད། །རྒྱ་མཚོར་འབྲེལ་པའི་འབབ་ཆུ་བཞིན། །ཡོད་མེད་མཐའ་ཡི་པ་མེད། །རྟག་པ་འཁྲུལ་སྣང་ ལོག་སྣང་དང་། །ཕྲ་རབ་སྟོང་འཁྲུལ་རྣམ་སྣང་དང་། །སྒྱུ་སྣང་ལྟར་སྣང་རིམ་པ་དག །ཡོད་སྣང་ལ་སོགས་འདུས་སྣང་དང་། །བདག་རིག་རང་བཞིན་རྐྱེན་བསླངས་པས། །ལྷག་སྣང་འདོད་པས་འཁྲུལ་མཐོང་ཡིན། །སྣང་མེད་སྣང་བ་ ཀུན་བདག་ཉིད། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཆོ་འཕྲུལ་ནི། །རྒྱ་མཚོ་ཆུ་དང་རླབས་བཞིན་དུ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་ཤར། །འགག་པ་མེད་པའི་བྱེ་བྲག་ནི། །མེད་ན་མི་འགྱུར་འགག་མེད་དག །བློ་བུར་ཙམ་སྣང་མི་འགོག་དང་། །འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེའི་ འགག་མེད་གཉིས། །འགག་སྤོང་དེ་དང་བྲལ་འདོད་ན། །འགག་མེད་མཐའ་ལ་ཞེན་པར་ཟད། །གཉིས་མེད་འགག་པ་མེད་པ་ནི། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་ཕྱིར། །འགག་པ་ཉིད་ན་འགག་མེད་པས། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་སྐྱེ་འཇིག་མེད། ། འདོད་པ་ཞེན་པ་ཐོབ་པ་དང་། །སྤངས་ཐོབ་སྦྱངས་ཐོབ་བགྲོད་པ་དང་། །བདག་ཡིན་ལས་རུང་ཐོབ་པ་དག །འདོད་པས་སྤངས་ཐོབ་ཕྱིར་ན་རྫུན། །ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཐོབ་པ་ནི། །མཚན་ལྡན་ལོང་བ་མིག་ཕྱེད་བཞིན། །ཐབས་ལ་རྟེན་པའི་ཤེས་རབ་ཉིད། ། འབྲས་བུས་ཤར་བར་ཟད། །གཞི་ཙམ་ཉིད་ལ་སྤང་ཐོབ་མེད། །ཆེད་དུ་ཕྱེད་པའི་ཐོབ་མེད་གཉིས། །ལན་ཅིང་ཆགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །ཐོག་མེད་ཞེན་པ་ལྕགས་སྒྲོག་ཅན། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཐོབ་མེད་ནི། །འབྲས་བུ་ཀུན་བདག་རང་རིག་ལ། །གཉིས་ ཕྱིར་ཐོབ་བྱའི་ཆོས་མེད་དེ། །དབུལ་མོ་གཏེར་དང་ཕྲད་ནོར་བཞིན། །བྱེད་པོས་བགྲོལ་དང་སྐག་གྲོལ་དང་། །སྦྱངས་པ་གྲོལ་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པ། །ཐུན་མོང་མིན་པའི་བལྟས་གྲོལ་བ། །འཆིང་གྲོལ་གཉིས་སུ་བལྟས་པས་བཅིངས། །བདག་ 211-380b

ཉིད་ཆེན་པོར་དབྱེར་མེད་པ། །སུས་ཀྱང་མ་བཅིངས་བཅིངས་མེད་དེ། །བཅིངས་པར་བྱ་བ་མེད་གཉིས་གྲོལ། །མཁའ་ལ་འདུད་མེད་ཇི་ལྟ་བུའོ། །མ་རིག་ཉོན་མོངས་ལས་སྡུག་བསྔལ། །ཆུ་བོ་བཞི་ལས་ཐར་པའང་། །ཤིན་ཏུ་རིང་དང་རྒྱུད་པ་ དང་། །བཀག་སྤངས་གསལ་བས་ཐར་པ་དང་། །ཟིལ་གནོན་སྦྱོར་བས་ཐར་འདོད་པ། །འདོད་པའི་རྒྱ་མཚོར་ཆུད་པའི་ཕྱིར། །རྩོལ་བའི་ཆུ་རྒྱུན་ཕྱོགས་ཆ་ཁྱེར། །མཆོག་དང་རིང་བའི་ལོག་ལྟ་ཅན། །ཆུ་བོ་བཞི་ཉིད་ལམ་འབྲས་ཕྱིར། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལས་ཉིད་ཀྱི། །ཆུ་བོ་ཉིད་ལ་རོལ་སྤྱོད་པས། །བརྒལ་བ་མེད་པར་རྣམ་པར་ཐར། །ཆུ་ལ་ཉ་ཆེན་འཕྱོ་བའམ། །སྨན་སྔགས་ལྡན་པའི་དུག་ནད་འདྲའོ།

由於去來本無故，無有來與不來有無。如同流入大海水，無有有無邊際者。常見迷現錯現與，極微空亂諸顯現，如幻顯現諸次第，有現等等聚現及，自證自性緣所起，余現欲求即迷見。無現顯現皆自性，自證智慧神變者，如同大海水波般，遍顯菩提心自性。 無滅之差別者： 若無則不成無滅，暫時顯現不遮及，果位金剛無滅二，若欲離彼斷滅者，唯是執著無滅邊。無二無滅性者是，以自生智自現故，于滅性中無滅故，如同虛空無生滅。 欲求執著所得及，斷得修得所行與，我是堪能所得等，以欲斷得故虛妄。無得之得者即是，如具相盲開眼般，依于方便即智慧，唯是以果而顯現。基位本無斷得者，為求分別無得二，以有貪著繫縛故，無始執著鐵鎖者。大我無得者即是，于遍果性自證中，以二故無所得法，如貧人遇寶未識。 作者解脫及畏解，修習解脫偏一分，非共觀視得解脫，見有縛解二故縛。于大我性無差別，無人能縛無所縛，無有可縛二解脫，如同虛空無屈曲。無明煩惱業苦等，解脫四瀑流者亦，極遠及以相續與，遮斷明顯得解脫，勝伏相應欲解脫，以入慾海之故是，勤勇水流方分取，最勝遙遠邪見者。以四瀑流道果故，由方便慧業性之，于瀑流中游戲故，無渡而得遍解脫。如大魚游於水中，或如具咒藥毒病。

།ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་རྣམ་གཉིས་དང་། །འཁྲུལ་པ་གཞན་ དབང་ཀུན་རྫོབ་རྣམས། །རིག་པ་བཞིས་བཅུས་བདེན་ལྟ་བའང་། །ཡོན་ཏན་རླབས་འབྱུང་ལྷ་ཡི་འཁོར། །ཚུལ་མཐུན་རིག་པས་འབྲས་བུར་ལྟ། །ལྷག་པ་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་གཉིས། །བཤད་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཐུན་མོང་དོན་དམ་བྱེ་ བྲག་ཀྱང་། །བཤད་པ་ཆ་ཡིས་ཤེས་པར་བྱ། །རྒྱ་མཚོ་དྭངས་པར་གཟའ་སྐར་བཞིན། །བདེན་གཉིས་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་པ། །ཕྱོགས་བལྟའི་མཐར་ཐུག་མེད་པ་ནི། །དེ་ཀ་རང་བཞིན་རྒྱུད་ཉིད་དོ། །ཞེན་པའི་ཡུལ་ལ་མ་ཆགས་པའང་། །ཚིམ་ དང་སྙིང་པོ་བར་ཆད་སོགས། །ཆགས་མེད་འཁྲུལ་དང་ལོག་པ་དང་། །བཀག་སྤངས་ཕྱོགས་གཅིག་ཆགས་པ་དང་། །བཟློག་དང་གཏང་སྙོམས་ཆགས་མེད་དང་། །བཞི་པོ་ཆགས་མེད་ཆགས་པས་བཅིངས། །ཆགས་མེད་བླང་དོར་མེད་པ་ནི། ། ཆགས་པ་ཉིད་ན་ཆགས་མེད་པས། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གདེང་ལྡན་པས། །པདྨ་ལ་ནི་དེ་བཞིན་ནོ། །ཀུན་བརྟགས་རང་བཞིན་ཆོས་རྣམས་ནི། །རྒྱུད་སྤངས་ཕྱོགས་གཅིག་རང་བཞིན་མེད། །ཕྱོགས་གཅིག་མཐའ་ཡི་རང་བཞིན་དང་། །ཆོས་ 211-381a

ཉིད་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པ། །རང་བཞིན་ཡོད་འདོར་མེད་བསྒྲུབ་ཕྱིར། །སྤོང་ལེན་མཐར་གྱུར་རང་བཞིན་ཅན། །ནམ་མཁའ་དྭངས་པའི་དུས་ཉིད་དང་། །འཇའ་སྤྲིན་ཚོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལྟ། །བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་ཐམས་ ཅད་པ། །དེ་ཉིད་སྣང་ཕྱིར་གཉིས་མེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་། །ཞེན་པ་མེད་ཅིང་གྲགས་པ་རྣམས། །ཡེ་མེད་སྔ་ལ་གཅིག་མེད་གཅིག་ལ་གཅིག །མེད་དང་ཞིག་མེད་འདོད་ལྟ་བ། གཞི་ལ་གཉིས་པ་མེད་འདོད་པ། །མི་སྲིད་གཞི་ཡི་དཔེས་མཚོན་པར། ། འདོད་པ་སྣང་རིས་མི་མཐུན་པར། །ལྟ་བ་སྔོན་བཞིན་རྒྱུ་རིམ་བཞིན། །དེ་ཉིད་འབྲས་ལྟའི་རིམ་པ་གཉིས། །དྲུག་པོ་འདས་པའི་མཐར་ཞེན་ཅིང་། །ཕྱོགས་གཅིག་གཞི་ལ་གང་ལྟ་བ། །སྣ་ཚོགས་སྣང་བའི་གཞི་མི་རུང་། །དེ་དེས་མར་མེ་གསལ་དུས་ན། །མུན་པ་ མ་སང་སྒྲོལ་མེད་དེ། །གསལ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པར་ལྟ། །དངོས་ཞེན་མ་རིག་ཡེ་ཤེས་པ། །སྤངས་དང་མི་གནས་འགལ་བ་མེད། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའི་ཡོན་ཏན་ལྟར། །དངོས་གཉིས་ལྷུན་གྲུབ་ཅིར་ཡང་སྣང་། །ཆོས་ཀུན་གཞི་ཞེས་དེ་ཕྱིར་བྱའོ།

邪倒世俗有二種，迷亂依他世俗等，以四十種智見諦，功德波涌天之眷。如理智慧見為果，殊勝世俗勝義二，如所說般當了知。共同勝義差別亦，以說分位當了知。如海澄清現星宿，二諦顯空無差別，離於方分無究竟，即是自性續本身。 于執著境無貪者： 滿足與及精要障，無貪迷亂與邪倒，遮斷一分之貪著，對治捨棄無貪及，四種無貪為貪縛。無貪無有取捨者，于貪性中無貪故，具足方便智慧信，如同蓮花亦如是。 遍計自性諸法者，離續一分無自性，一分邊際之自性，法性相等諸法等，為證有性舍無故，取捨成邊具自性。如同晴空時分與，如虹云聚之自性。一切所計之自性，以彼顯故無二也。 如是無有諸事物，無執著及諸顯現，本無先前一中一，無有及無壞見者。于基無二所許者，以不可能基喻顯，所欲顯相不相順，如前見解次第般。彼性果見次第二，執著六者過去邊，一分于基所見者，種種顯現基不成。由彼燈明顯時中，暗未消除無度脫，明性無二如是見。實執無明智慧者，斷除不住無違背，如同如意寶功德，二實任運現一切，諸法皆基故稱此。

།རྫུན་ལ་སོགས་ པའི་རིག་པ་ནི། །རྒྱུ་ཡི་གཞི་འདོད་བདེན་ལྟ་བ། །ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་གྱི་ངེས་འཇོག །འབྱུང་བའི་གཞི་རྩར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་དབྱེར་མེད་ལ། །རིག་དང་མ་རིག་བླང་དོར་མེད། །གཉིས་མེད་སྟོན་པའི་ལུང་མན་ངག །རིག་པས་འཚམ་པ་གོ་འབྱེད་ པ། །དཔའ་བོའི་ལག་ཆ་ཇི་བཞིན་དུ། །རྣམ་གྲངས་ཀུན་ཀྱང་རྟོགས་པའི་ཐབས། །རིག་པ་མེད་ཀྱང་ཐབས་ཀྱི་མཆོག །ཡིན་མིན་ཆོས་ལ་རྩོད་མི་བྱེད། །ཆོས་དང་གང་ཟག་བདག་མེད་པ། །དངོས་ལྟའི་བདག་མེད་ཉན་ཐོས་པས། །ཕྱོགས་ཙམ་སྟོང་ པའི་ཆོས་བདག་མེད། །རྒྱུན་སྣང་དོན་འགོག་བདག་མེད་དང་། །གསལ་བ་ཕྱོགས་གཅིག་བདག་མེད་དང་། །རིག་སྣང་བདག་མེད་ཡེ་ཤེས་སྣང་། །གསུམ་གཉིས་སྤོང་ལེན་བྱེད་པའི་ཕྱིར། །བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན། །ཕྱོགས་བཅུ་རང་ 211-381b

བྱུང་ཡེ་ཤེས་ལ། །རང་བྱུང་འདི་འདྲའི་དངོས་མེད་པས། །ཆོས་དང་གང་ཟག་ཡོད་མ་ཡིན། །ལ་ལར་ཉི་མའང་མུན་རྐྱེན་ལྟར། །བདག་མེད་ཡེ་ཤེས་བདག་ཀུན་ལྡན། །གཉིས་མེད་བདག་མེད་བདག་ཉིད་ཆེ། །མེད་མཐར་ཐུག་པ་འདི་ལ་མེད། །གཞན་མེད་སྤྱོད་ ཡུལ་མེད་པ་ཡང་། །ཕྲ་བས་གཞན་པའི་ཡོར་པོ་མེད། །ཟབ་པས་རྟགས་པའི་དཔྱོད་བྱེད་མེད། །གཞན་པ་སྟོང་པས་མེད་པ་དང་། །འཁྲུལ་པས་མེད་པའི་རྫུན་པས་མེད། །རིག་ཕྱིར་མེད་དང་ཡེ་ཤེས་ཕྱིར། །གཞན་མེད་པའང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་བྲལ་ འདོད་ཕྱིར་ལྕགས་ཀྱི་དཀྲིས། །སྔོན་བཞིན་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ལ། །ངོ་བོ་གཅིག་ཕྱིར་ཆ་ཤས་མེད། །གཅིག་མཐའ་མེད་པས་ཀུན་ཏུ་ཤར། །གཉིས་སུ་མེད་པས་ཕུང་གསུམ་མེད། །དེ་ལ་སྨྲས་བསམ་མེད་པའི་ཕྱིར། །གཟུང་འཛིན་ལྕགས་ཀྱིས་བསྡོམས་ པ་མེད། །ལྷ་རིག་གཉིས་ཀྱི་སྔོན་བརྗོད་པ། །འདོད་པ་ཐ་དད་ཡུལ་མཐོང་བའོ། །ཤེས་རབ་སྤྱན་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ། །ཁྱད་པར་བཤད་པ་ཉིད་དུ་ཟད། །མཐོང་བའི་ལམ་དུ་གཅིག་སྨྲ་བའང་། །བཤེས་གཉེན་རྐྱེན་ཕྲད་སྔགས་མཐོང་གི། །དེ་མེད་རང་གི་མངོན་ཤེས་ ཀྱིས། །མཐོང་ན་བཅུ་པའང་ཐོབ་པར་རིགས། །ལྟ་བའི་སྒྲིབ་པས་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར། །ལས་དང་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ཆེའོ།

我將為您翻譯這段藏文文字： 虛妄等智慧，以因為基礎而執著真實見解。僅是一分而確立，對生起的根本毫無懷疑。一切本來無二，智與無明無取捨。無二教法的教言竅訣，以智慧相應而開解。如同勇士的兵器，一切分類皆是證悟方便。雖無智慧卻是殊勝方便，於是非法中不作爭論。 法與補特伽羅無我，實見無我聲聞乘，僅是一分空性法無我。相續顯現義遮無我，及明顯一分無我，以及智慧顯現無我智慧顯。因為三二取捨，故是我執的主要。 十方自生智慧中，因無如此自生實有，法與補特伽羅皆不存在。有時如日亦成暗因，無我智慧具足一切我。無二無我大我性，於此究竟空無所無。無他所行境界，以微細故無他相，以甚深故無粗相觀察。以他空故無，以迷亂故無虛妄故無。因智慧故無與因智慧故，無他性亦復如是。 離彼欲故鐵纏繞，如昔一切智慧中，因一體性故無支分。因無一邊故普遍顯現。因無二故無第三蘊。于彼無言思故，無能取所取之鐵束縛。 天智二者前所說，欲樂差別境界見。即是慧眼之體性，唯是說明其差別。見道中說一性者，善知識緣會見咒，若無彼以自通慧，若見則應得第十地。以見障分別故，業果差別甚大。

།སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་ལ། །བཅུ་དྲུག་གཉིས་སུ་འདོད་པ་དང་། །བཞི་དང་གཉིས་སུ་གནས་འགྱུར་འདོད། །རིག་པ་བཞི་དང་ ལྔར་འདོད་པ། །རང་རང་རྟོགས་པའི་དོན་མཐོང་ཕྱིར། །མུན་པའི་རབ་མཆོག་ཡིན་ཞེས་བརྗོད། །བརྒྱད་དྲུག་ཚོགས་བཞི་སྣང་བཅས་པ། །དཔྱོད་ཡུལ་དངོས་པོ་སྣང་ངོ་ཅོག །རིག་པས་དབང་བསྒྱུར་བཞིན་སྣང་དང་། །སོ་སོའི་ཇི་ལྟར་བརྟགས་སྣང་ དང་། །ངོ་བོས་ངེས་པ་རེད་མེད་ཕྱིར། །སེམས་ཉིད་འབའ་ཞིག་སྣང་བ་ཡང་། །འཁྲུལ་དུས་རང་བཞིན་མ་འཁྲུལ་དང་། །སོ་སོ་ཤེས་པ་བརྒྱད་ཆོས་ཕྱིར། །མིང་གསུམ་ལྡན་པའི་ཤེས་གཅིག་སྟེ། །གཅིག་དང་དུ་མ་ཀུན་དངོས་པས། །ཡེ་ཤེས་ཀུན་ 211-382a

གྱི་བདག་ཉིད་པ། །ཆ་ཡི་ལྔ་དང་བརྒྱད་བརྗོད་པ། །རྩ་བ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཡེ་ནས་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་པས། །མེ་ལོང་བལྟ་བའི་ཚུལ་བཞིན་དུ། །སྣང་སྟོང་ཆོས་སུ་གྲགས་པ་ཀུན། །ཁ་དོག་དབྱིབས་སོགས་རང་སྣང་བའོ། །རྟག་ ཆད་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་གྲངས། །དངོས་དང་ཐེར་ཟུག་སྐད་ཅིག་རྒྱུན། །མི་ཉམས་ངོ་བོ་ཉིད་རྟག་པ། །ཐ་མ་ཐེག་མཆོག་བཞེད་ཀུན་དང་། །ཞིག་མེད་ཡེ་ནས་ཆད་པ་དང་། །རྐྱེན་གྱི་རིང་ཆད་ལ་སོགས་པ། །མེད་བཞིན་སྔོན་བཞིན་གསུངས་པ་ཡང་། །ཆེད་དུ་བྱས་ པའི་རྟག་སྣང་ཟད། །སུམ་ཅུ་བརྒྱད་སོགས་མཐའ་རྣམས་ལ། །སྤོང་ལེན་བྲལ་འདོད་ཞེན་ཆགས་ཅན། །བདག་མེད་སྨྲ་བའི་བླང་དོར་མཁན། །བླང་དོར་མཐའ་ལ་མཁན་པོ་གནས། །མཆོག་འདིར་མཐའ་ཡི་གྲངས་དེའང་། །འདུ་ཤེས་བཟློག་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ ལས། །དེ་དག་ཉིད་དུ་འདོད་པ་མེད། །སེམས་ཕྱིར་མི་སྤོང་རྐུན་བུ་ཡང་། །སོ་སོ་ཕྱོགས་ཀྱི་མ་རེག་པས། །སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་ངོ་བོ་ལ། །ཐམས་ཅད་དག་ཅེས་བྱ་བ་ཡང་། །དངོས་པོ་བསལ་དག་མ་ཡིན་ཏེ། །སྣང་སྤྱོད་ཉིད་ན་རྣམ་པར་དག །དེ་ཕྱིར་ ལྷག་པ་ཞེས་སུ་བརྗོད། །རང་བཞིན་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་དོན། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ངོ་བོ་གཅིག་པའི་དེ་ཁོ་ན། །དེ་ནི་གཅིག་གི་མཐར་ཐུག་འགྱུར། །ཅིར་ཡང་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །བཅོས་མེད་ངེས་པའི་དེ་ཁོ་ན། །ལྷག་པའི་ཡེ་ ཤེས་སྒྱུ་མ་དེ། །བྱས་འགྲོ་མེད་པར་ཅི་ཡང་འཁྲུལ། །ནམ་མཁའི་ཆོ་འཕྲུལ་མཚོ་རླབས་བཞིན། །སྣང་བའི་དུས་ན་སྣང་མེད་དེ། །དབྱེར་མེད་པ་ལ་རིམ་མི་ཕྱེད། །དེ་ཕྱིར་གཅིག་ཅེས་མཚོན་ཐབས་བརྗོད། །དེ་ཁོ་འདྲ་བའི་མཆོག་ཡིན་ནོ།

于幻化網智慧中，有主張為十六二，有主張轉為四與二，有主張為四智與五智。因各自見到證悟義，稱為最勝黑暗。 八六四聚及顯現，所觀境界諸顯現事物。如為智慧所統攝顯現，及如各自所觀察顯現，因無以體性決定故，唯是心性顯現亦，迷時自性不迷及，因八種各別智法故，具三名之一智，以一與多一切事故，是一切智慧之本性。所說五分與八分，根本即是自生智慧。 因本為智慧體性故，如同照見鏡中般，一切顯空諸法相，色形等自顯現。 常斷顛倒之數目，實有與恒常剎那相續，不壞體性常性，最後勝乘諸許及，無壞本來斷絕，緣起斷絕等等，如昔無有所說亦，唯是為意常顯盡。 於三十八等諸邊，離取捨欲有執著，說無我者之取捨者，取捨邊際上師住。此勝義中彼邊數，為遣除想而說故，無有執著彼等性。因心不捨盜賊亦，各別方分未觸故，于幻化網體性中，一切清凈此說者，非是遣除事物凈，于顯行中即清凈，是故稱為殊勝。 自性幻化網之義，諸佛眾生一切皆，一體性之真如性，彼成一性之究竟。任何顯現之智慧，無作決定真如性，殊勝智慧幻化彼，無所作行任何迷。如空幻變海浪般，顯現時中無顯現，于無二中不分次，故說一為表示法，彼即如是最勝也。

།ཐ་དད་སྤོང་བའི་གཅིག་ འདོད་པ། །གཅིག་གི་མཐའ་ལ་ཞེན་པས་ནོར། །དག་པའི་འོག་ཏུ་གཅིག་པ་ལས། །མ་དག་གློ་བུར་སྣང་འདོད་པ། །ས་བོན་མེད་པའི་འབྲས་འདོད་པ། །སབ་རྟ་མཐོ་མི་ཐག་སྦྲུལ་ལྟར། །སྨིག་རྒྱུ་ཆུ་ཟླ་ལྟར་མེད་པས། །སྣང་ཞེས་རིག་པས་བསྒྲུབ་པ་ 211-382b

པ་ཡང་། །འཁྲུལ་ཏེ་དེ་ན་རི་བོང་རྭའང་། །འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །གཞི་ལ་འདྲ་འཁྲུལ་ཆོས་ཡོད་ཕྱིར། །འདི་འདྲ་འཁྲུལ་བའི་ཆོས་མེད་ལྟར། །ལྷུན་འགྲུབ་དབྱེར་མེད་ངང་ལ་སྣང་། །འཁོར་འདས་སྣང་ཡང་གྲུབ་པ་མེད། །ཡོད་པ་སུན་འབྱིན་ ཆོས་འདི་ལ། །མེད་པར་སྨྲ་བ་བྱིས་པའི་བློ། །མེད་པར་སུན་འབྱིན་ཆོས་དག་ལ། །ཡོད་ལྟ་ཡིན་ཞེས་སྨྲ་བའང་ལོག །དབུས་འཛིན་སུན་འབྱིན་ཆོས་དག་ལ། །གཅིག་ཏུ་ལྟ་བུར་བྱེད་པའང་འཁྲུལ། །མཐའ་བྲལ་འཛིན་པ་སུན་འབྱིན་པ། །དྲི་མས་ བགོས་འདྲ་ནོར་བའི་མིག །ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡིས་མ་བྱས་གང་ཡང་མེད། །ཁ་དོག་དབྱིབས་རིགས་ཀུན་དངོས་དང་། །ཁ་དོག་དབྱིབས་རིགས་གང་ཡང་མིན། །ཤིན་ཏུ་བརྟག་དཀའ་སུས་མི་རིག །རིག་མེད་དང་ལ་ ཐམས་ཅད་སྣང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། །སྐད་ཅིག་ཀུན་དངོས་རྒྱུད་མེད་ཕྱིར། །གང་ནས་མ་འོང་གར་མི་འགྲོ། །རྟོག་མེད་རང་རིག་ཁོ་ནའོ།

欲舍異別求一者，執著一邊故謬誤。清凈之後唯一中，欲許不凈忽現者，欲求無種之果者，如同細馬方升蛇，如陽焰水月無有，謂以智慧成立現。 亦屬迷亂彼中且，兔角生起無疑慮。因基具有似迷法，如是迷亂法無時，于任運成無別中現。輪迴涅槃雖顯現，然無成立。 于破除有法之中，說為無者童稚心。于破除無諸法中，說為有見亦顛倒。于破執中諸法中，執為一者亦迷亂。破除離邊之執著，如被垢染錯亂眼，是為一切之源處。彼所未作無一物。 色相形類一切事，非為色相形類任，極難觀察誰不知，于無知中一切現。所謂菩提心者即，剎那一切無相續，無所從來無所去，唯是無念自覺知。

།ཤེས་བྱར་གྱུར་པའི་ཆོས་སོ་ཅོག །རིག་པ་ཡེ་ནས་རང་གསལ་ཕྱིར། །རང་རིག་ཤེས་བྱ་ དམིགས་སྐྱེ་མེད། །དངོས་ཡུལ་ཙམ་ཡང་འདོད་མ་ཡིན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ནི། །ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཅིང་མི་གནས་པ། །ཁ་དོག་གནས་དབྱིབས་རིས་ཡོད་མིན། །ཡོན་ཏན་མཆོག་གི་སྙིང་པོ་ནི། །རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་དེ་མ་ཡིན། །མཉམ་ པའི་དོན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ། །མཉམ་ཉིད་རང་བཞིན་གང་ཡང་མིན། །གཉིས་ཕྱིར་མིན་ཞེས་བརྗོད་པ་ལས། །ཕྱོགས་གཅིག་མིན་པ་སྨྲ་བརྗོད་འདས། །ཞེན་པ་བཟློག་ཕྱིར་རྐྱེན་བཤད་མ་རྟོགས་པ། །ཆོས་ཀྱི་ངང་ལ་ཚིག་མེད་བརྗོད་མེད་པའང་། ། སྤངས་བསལ་མེད་ཕྱོགས་ལོག་གསུམ་བལྟ་བ་སྟེ། །རང་བཞིན་ངོ་བོ་མཚན་ཉིད་མཆོག་ལས་གོལ་བ་ནི། །འོག་མས་སྤངས་པའི་ལོག་རྟོག་གྲངས། །མཐའ་ཡས་མི་སྤོང་རང་རིག་ཕྱིར། །ལེན་པའི་ཆོས་རྣམས་བླང་དུ་མེད། །བླང་དོར་མེད་པའི་ 211-383a

དོན་མཆོག་ནི། །ཞེན་བྲལ་མཐའ་འདས་འཆིང་གྲོལ་སོགས། །བླང་བྱ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཉིད་བདག་ཡིན་བླ་མེད་པ། །ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཐབས་མཆོག་ཡིན། །སུས་ཀྱང་མ་བཅིངས་བཅིངས་མེད་དེ། །བཅིངས་ པར་བྱ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །བཅིངས་མེད་རྣམ་པར་གྲོལ་མེད་པའི། །ཡེ་ནས་ལྷུན་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཆོས། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའི་ཡོན་ཏན་ལྟར། །བདེན་གསུམ་དོན་ཀྱང་དེ་ལྟར་སྣང་། །དོན་དུ་བདེན་དང་མི་བདེན་ཞེས། །གཉིས་པའི་རྟོག་པ་ངང་གིས་མེད། ། དེ་མཐོང་ཤེས་རབ་མཆོག་གི་སྤྱན། །དམིགས་པའི་ཡུལ་གྱིས་བལྟ་འདོད་པ། །གཟུང་འཛིན་ལམ་དུ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར། །ནམ་ཡང་ལྷག་པའི་དོན་མི་མཐོང་། །རྟོག་པའི་ཡིད་དང་རྡོ་རྗེའི་ཡིད། །སྔ་མ་མི་སྤོང་མི་ལེན་ཏེ། །དེ་སོགས་བརྒྱད་པོའི་རིགས་ མེད་ཕྱིར། །བརྒྱད་བཞིའི་ཚོགས་རྣམས་གཅིག་ཡིན་ཏེ། །རང་རིག་ཚོགས་གཅིག་དབང་དྲུག་མཆོག །སོ་སོའི་རྒྱུད་དུ་དབྱེར་མེད་དེ། །བརྟགས་པས་ཐ་སྙད་སྣང་དུས་ན། །ངོ་བོ་གཅིག་པ་རྡོ་རྗེ་ཡིན། །ཡུལ་མེད་རང་གསལ་ཤེས་རབ་སྤྱན། །ཤེས་ པ་སྤྱོད་ཡུལ་གཉིས་སུ་མེད། །ཤེས་དང་ཤེས་པར་བྱ་མེད་པའི། །ཡེ་ཤེས་སྒྲོན་མེ་སྦར་བར་ནི། །རྒྱུ་མེད་རྒྱུན་ཏུ་རང་ཤར་བས། །ཕྱོགས་བཅུའི་ཞིང་ཁམས་ཐམས་ཅད་མཐོང་། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཤེས་རབ་ཅན། །གོ་ཚིམ་མྱོང་རག་རིག་ སོགས་ཆོས། །མིད་གྲངས་དྲུག་བཞི་གཉིས་སུ་གྲངས། །དེ་ལྟར་ངེས་པའི་ལྟ་བ་ལ། །ཞེན་པའི་ལམ་དུ་འགྲོ་ས་མེད། །འཇུག་པའི་དུས་ན་གཅིག་པོ་ཉིད། །ངེས་པར་རང་གསལ་མི་གཡོ་ལ། །རྟོག་གེ་པ་དག་དེ་ལྟ་ན། །བོགས་དང་ཡོན་ཏན་དགག་ འགྱུར་ཞེས། །སོམ་ཉིས་ཟ་གཞིའི་ཡུལ་མིན་པས། །གཉིས་སུ་བསླབས་པ་གཅེས་པར་བྱ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། །བློ་རྩོལ་རབ་ཀྱིས་རྟོགས་འགྱུར་ཅིང་། །བརྗོད་བཞིན་ཤེས་པ་དེས་སྐྱེ་ཕྱིར། །

一切所知諸法相，因本智慧自明故，自覺所知無緣生，乃至實境亦非許。菩提心之明點者，遍及一切不住著，無有色處形相紋，殊勝功德之心要，非是尋思行境界。 平等義理如何耶，平等自性亦非有，因二故說非有已，非一邊者言說超。為遣執著說緣起未解者，於法性中無言無詮亦，無斷除邊三種邪見也，離於自性體性勝相者。 下者所斷邪分別數，無邊不斷自覺故，所取諸法不可取，無取捨之勝義者，離執超邊縛解等，是為一切所取最，即是無上之自性，修持之中最勝法。 無人能縛無所縛，亦無可成縛著事，無縛無有解脫之，本來任運圓滿佛法。如同如意寶功德，三諦義理亦如是，實則諦與不諦言，二分分別自然無。 見此即是勝慧眼，欲以所緣境觀察，因入能所取道故，永不得見殊勝義。分別意與金剛意，前者不斷亦不取，彼等八種無類故，八四聚集唯一也，自覺一聚六根勝，各別相續無差別，觀察名言顯現時，體性一者即金剛。 無境自明般若眼，能知所行無二相，無有能知所知之，本智明燈點燃時，無因恒時自顯故，見到十方諸剎土。一切遍知具慧者，領悟滿足經驗覺等法，數目六四二為數，如是決定見解中，執著之道無處行。 趣入之時唯一性，決定自明不動搖，尋思者眾如是言，將成遮破利功德，非是疑惑所緣故，二分學處當珍重。如來行境之所在，以勝智力當證悟，如說智慧彼生故。

བརྗོད་བཞིན་ཤེས་པ་དེས་སྐྱེ་ཕྱིར། །ཟབ་བརྗོད་ཟབ་མོར་ངེས་པར་སྐྱེ། ། 211-383b

ཟབ་མོའི་ཚེ་ན་བློ་ཅན་གྱིས། །རང་གི་མཚན་ཉིད་མངོན་རྟོགས་ཕྱིར། །འདོད་པ་མེད་པར་ཞོར་བོགས་སོགས། །འབྱུང་བ་ཉིད་ན་གཡོས་པ་མེད། །རྣལ་འབྱོར་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལམ། །རིམ་པར་མངོན་བྱས་སྟོབས་འགྱུར་ན། །དཔག་བསམ་ཤིང་དང་རིན་ཆེན་ ལྟར། །ངོ་མཚར་རྨད་འབྱུང་འབྲས་བུ་ལྔ། །གཞན་ནས་ཡོད་འོང་མ་ཡིན་ཏེ། །ཐབས་ལ་བརྟེན་ན་ཤེས་རབ་ཉིད། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་དང་དུ་འབྱུང་། །ཡང་དག་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཤེས་བྱ། །རིགས་འཛིན་གསུམ་པའི་གང་དེ་ཉིད། །སྲིད་པ་ཐ་མ་མཛད་རྫོགས་པས། །དེ་ཡི་ དབང་བསྐུར་མངོན་སངས་རྒྱས། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །སྐལ་བ་སྣོད་ཤེས་དད་བརྩོན་ཤེས། །མཆོག་རྣམས་ཀུན་གྱིས་རྟོག་བྱ་བགྱིས། །དེ་བཟློག་ཡུལ་མིན་སྒྲོ་སྐུར་ལ། །མིང་ཙམ་དོན་ཕྱིར་བསྟན་མི་བྱ། །བསྐལ་མུན་ནང་གི་རིན་ཆེན་ནོར། །སྒྲོན་མེས་རྙེད་ འགྱུར་དབུལ་སེལ་ལྟར། །སྐལ་བ་ཐུགས་ཀྱི་རིན་ཆེན་ནོར། །སྟོན་ཚིག་སྒྲོན་མ་འདི་རྙེད་ཤོག །ཐུགས་ཀྱི་སྒྲོན་མ། དཔལ་དབྱངས་ཀྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།

我將為您完整翻譯這段藏文： 如是所說智慧故生起，深說必定生深義。 在甚深時智者們，因現證悟自相故，無有欲求而利益，生起之時無動搖。瑜伽方便智慧道，次第現修成力時，如同如意樹寶珠，稀有殊勝五果報。 非從他處而得來，依止方便即智慧，如是隨順而生起。應知即是正等覺，持明三者即彼性，最後有中事業圓，彼之灌頂現成佛，金剛持位無疑慮。 根器福緣信精進智，一切殊勝當觀察，彼之違品非境增損，僅名為義不應說。如同劫濁暗中寶，以燈尋得除貧困，愿以開示燈光明，得此福緣心寶藏。 《心燈論》由吉祥音所造圓滿。

། །།

目錄 ཐུགས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་བཞུགས།

我將為您翻譯這段藏文： 目錄 《心燈論》在此 （這是一個簡單的目錄標題頁，我已經直譯出全部內容。）