d0069聖勸發增上意樂大乘經c3.5s

www.rkts.org/etexts/completeu.php?coll=D&id=D69

D69 d0069 位於德格甘珠爾第43函，相當於大正藏 　0310 11 P0001　大寶積經 (120卷)〖 唐 菩提流志譯併合〗 （二五）【寶積部】發勝志樂會 (卷91-92)〖唐 菩提流志譯〗

།།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཛི་ན་མི་ཏྲ་དང་། པྲཛྙ་བརྨ་དང་། སུ་རེན་དྲ་བོ་དྷི་དང་། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙྪ་བ་བན་དེ་ཡེ་ཤེས་སྡེ་ལ་སོགས་པས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ།། །།འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ཆེན པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ལེའུ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལས་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པ་སྟེ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་བསྐུལ་བ།བམ་པོ་དང་པོ། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱརྱ་ཨདྷྱཱ་ཤ་ཡ་སན་ཙོ་ད་ན་ནཱ་མ་མ་ཧཱ་ཡཱ་ན་སཱུ་ཏྲ། བོད་སྐད་དུ། འཕགས་པ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་བསྐུལ་བ་ ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ།སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་བཱ་ར་ཎཱ་སཱི་ན་དྲང་སྲོང་ལྷུང་བ་ཀྱི་ནགས་ན། དགེ་སློང་སྟོང་ཐམ་པའི་དགེ་ སློང་གི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་དང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྔ་བརྒྱ་ཕལ་ཆེར་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ། ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་བསལ་བ་ཤ་སྟག་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་དེ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁ་ཅིག་འདུ་འཛི་ལ་དགའ་བར་གནས་ཤིང་གཉིད་ལ་ དགའ་བ་དང་།ལས་ལ་དགའ་བ་དང་། སྨྲ་བ་ལ་དགའ་བ་དང་། སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བ་དང་། སྦག་པས་སྤགས་པར་གྱུར་པ་དང་། རིགས་པ་མེད་པ་དང་། མི་བརྩོན་པ་དང་། ལེ་ལོ་ཅན་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དམན་པ་དང་། སྦྱོར་བ་བཏང་བར་གནས་ ཏེ།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ཡོན་ཏན་མ་ཡིན་པའི་སྤྱོད་པ་འདི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པར་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཀྱེ་མ་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་ཀྱིས་བདག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་དག་བསྐུལ་བར་བྱ།དྲན་པར་བྱ་གོར་མ་ཆག་གོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་ པོ་བྱམས་པ་ཕྱེ་མ་རེད་ཀྱི་དུས་ཀྱི་ཚེ་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལས་ལངས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཡང་དག་པར་མགུ་བར་བྱ་བ་དང་།ཡང་དག་པར་དགའ་བར་ བྱ་བའི་གཏམ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ།

以下是簡體中文直譯: 印度堪布吉那彌多、般若瓦瑪、蘇仁陀菩提,以及大譯師班戴耶喜德等人翻譯、校對並最終確定。 《聖寶積大乘法門百千品》中第二十五品《勸發增上意樂》。 第一卷。 梵語:Ārya-adhyāśaya-saṃcodana-nāma-mahāyāna-sūtra 藏語:འཕགས་པ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་བསྐུལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ། 漢語:《聖勸發增上意樂大乘經》 禮敬一切佛菩薩。 如是我聞:一時,世尊在波羅奈仙人墮處鹿野苑,與一千比丘僧眾大眾,以及五百菩薩眾共住。彼諸菩薩多善根已熟,業障已除。 爾時,有些菩薩喜好喧鬧而住,喜好睡眠,喜好事務,喜好言說,喜好戲論,為垢所染,無理,不精進,懈怠,精進微弱,捨棄修行而住。 彌勒菩薩大士見彼諸菩薩具有如是非功德行。 爾時,彌勒菩薩大士心念:“嗚呼!此諸菩薩將從圓滿菩提分退失。我當勸發此諸菩薩,當令憶念,決不可缺。” 爾時,彌勒菩薩大士于晨朝時從等持起,往諸菩薩所。到已,與彼諸菩薩大士互相慰問,歡喜暢談種種言論已,對彼諸菩薩如是言:

།ཅི་རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ཁྱེད་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་འཕེལ་བའམ། ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་མ་གྱུར་ཏམ། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ ལྡན་པ་བྱམས་པ་བདག་ཅག་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་ཏེ་འཕེལ་བར་མ་གྱུར་ཏོ།།བདག་ཅག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་འགྱུར་རམ་མི་འགྱུར་སྙམ་པའི་ཐེ་ཚོམ་གྱིས་ཀྱང་བདག་ཅག་གི་སེམས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་ཤིང་འདུག་གོ་།བདག་ཅག་ ལོག་པར་ལྟུང་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ནམ།ལོག་པར་ལྟུང་བའི་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་ཞིག་གུ་སྙམ་པའི་འགྱོད་པས་ཀྱང་བདག་ཅག་གི་སེམས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་ཤིང་འདུག་སྟེ། བདག་ཅག་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་འདུན་པ་མི་སྐྱེའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་ དང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ཁྱེད་ཚུར་ཤོག་།བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ ག་ལ་བཞུགས་པ་དེར་འདོང་ངོ་།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ། ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ། ཡེ་ཤེས་སྒྲིབ་པ་མི་མངའ་བ་དང་ལྡན་པ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ལ་མཁས་པ་སྟེ། དེས་ཁྱེད་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་ རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་སྟོན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དྲུག་ཅུ་ཙམ་པོ་དེ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་དོང་སྟེ། ལྷགས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ།ངུ་ཞིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཕྱག་འཚལ་ནས་གདོང་ལ་མཆི་མ་ཟག་ཅིང་མགོ་མ་བཏེག་གོ་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ ཕྱག་འཚལ་ཏེ།བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱས་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ་།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།

以下是簡體中文直譯: “諸善男子,你們是否在善法中增長?或是已經退失?” 他們回答說:“長老彌勒,我們已從善法中退失,未能增長。我們的心被’我們將成為如來還是不會成為如來’的疑惑所纏繞。我們的心也被’我們是否是墮落之法的有情?還是非墮落之法的有情?‘的悔恨所纏繞。我們對善法也不生起欲求。” 他們如是說已,彌勒菩薩大士對那些菩薩如是言:“善男子們,你們來!我們去世尊如來應供正等正覺釋迦牟尼佛所在之處。為何如此?因為世尊是一切智者、一切見者,具無礙智慧,善巧了知一切眾生的行為。他將如實地依你們的行為次第而說法。” 於是,約六十位菩薩與彌勒菩薩大士一同前往世尊所在之處。到已,以頭面禮敬世尊足,哭泣著以五體投地反覆頂禮世尊,淚流滿面,頭不抬起。 彌勒菩薩大士也以頭面禮敬世尊足,右繞世尊三匝,然後坐於一旁。 爾時,世尊對那些菩薩如是言道:

།རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ཁྱེད་མ་ངུ་མ་འགྱོད་པར་ལོངས། ཁྱེད་ཉིད་ ཀྱིས་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་མི་རྟོག་པར་དགའ་ཞིང་མགུ་ལ་ཡི་རངས་པས་གཞན་ལ་གཙེ་ཞིང་གཤེ་བ་བྱས་ཏེ།ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དེ་ལྟ་བུ་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པས་ད་ལྟར་ཁྱེད་བསྒྲིབས་ཤིང་ཆོད་དེ་ཀུན་ནས་བསྐོར་ཅིང་ཀུན་ནས་དཀྲིས་ནས་བརྩོན་པར་མི་ནུས་ སོ།།དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དྲུག་ཅུ་ཙམ་པོ་དེ་དག་གིས་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས་པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བདག་ཅག་གིས་གང་ཐོས་ན་རང་གི་སེམས་ཟློག་པར་བགྱིད་ཅིང་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་གཞན་ཡང་མངོན་པར་འདུ་མི་བགྱིད་པར་འགྱུར་བའི་བདག་ཅག་གི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བཀའ་སྩལ་དུ་གསོལ། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན འདས་ཀྱིས་གང་ཟག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པ་དྲུག་ཅུ་པོ་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།།རིགས་ཀྱི་བུ་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལོག་པར་དད་སེལ་གྱི་གསུང་རབ་ལ་ཁྱེད་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་འཁོད་པ་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྒྱགས་པས་ མྱོས་པ་དང་།ཐོས་པའི་རྒྱགས་པས་མྱོས་པ་དང་། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་དགེ་སློང་ཆོས་སྨྲ་བ་གཉིས་ལ་འདི་ལྟར་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིའི་རྒྱུ་དང་། མཛའ་བཤེས་ཀྱི་ཁྱིམ་དང་། སློངས་མོ་སྟེར་བའི་ཁྱིམ་གྱི་ གཞི་ལས་ཕྲག་དོག་དང་སེར་སྣ་དང་ལྡན་པས་འཁྲིག་པའི་སྐུར་པས་བསྐུར་ཏེ།ཆོས་སྨྲ་བའི་དགེ་སློང་དེ་གཉིས་ཀྱི་མཛའ་བཤེས་ཀྱི་ཁྱིམ་དང་། སློངས་མོ་སྟེར་བའི་ཁྱིམ་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཁྱེད་ཀྱིས་ཕྱེ་སྟེ། ཐེ་ཚོམ་བསྐྱེད་ཅིང་མ་དད་པར་བྱས་ལ། དགེ་སློང་ཆོས་སྨྲ་བ་དེ་གཉིས་ཀྱི་མི་སྙན་པ་མང་པོ་དག་ཀྱང་སྨྲས། སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡང་བཅད་ཅིང་དགེ་བ་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱས་ཏེ། མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དེས་ཁྱེད་ལོ་དྲུག་ཁྲིར་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་མནར་མེད་པར སྐྱེས་སོ།།ལོ་བཞི་ཁྲིར་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་ཡང་སོས་སུ་སྐྱེས་སོ། །ལོ་ཉི་ཁྲིར་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་ཐིག་ནག་ཏུ་སྐྱེས་སོ། །ལོ་བརྒྱད་སྟོང་དུ་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་ཚ་བར་སྐྱེས་སོ།

以下是簡體中文直譯: “善男子們,不要哭泣,不要悔恨,請起來。你們自己不思維業的果報,歡喜、滿足、隨喜地誹謗、辱罵他人。由如是造作業障,現今你們被遮蔽、阻礙,完全被包圍、纏縛,不能精進。” 於是,約六十位菩薩偏袒右肩,右膝著地,向世尊所在方向合掌低頭,對世尊如是言道:“請世尊善為我們宣說我們的業障,使我們聽聞后能迴轉自心,不再造作其他業障。” 如是請求已,世尊對那六十位屬菩薩乘的人如是言道:“善男子們,往昔過去世時,你們在如來’破邪信’的教法中出家。那時你們因持戒的傲慢而醉,因多聞的傲慢而醉,執著頭陀功德和少欲知足,對兩位說法比丘如是因利養、恭敬、親友家和施食家而生嫉妒、吝嗇,以淫慾誹謗他們。你們也離間那兩位說法比丘的親友家和施食家,使他們生疑心、不信。你們還說了許多誹謗那兩位說法比丘的話。你們也斷了那些眾生的善根,障礙他們行善。 由此不善業障,你們六萬年生於無間大地獄,四萬年生於等活大地獄,二萬年生於黑繩大地獄,八千年生於炎熱大地獄。

།ཁྱེད་དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་མིའི་ལུས་རྙེད་ པ་རྙེད་ནས་ཚེ་རབས་ལྔ་བརྒྱར་མིག་མེད་དེ་དམུས་ལོང་དུ་གྱུར་ཏོ།།ཁྱེད་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲིབས་ནས་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་རྟུལ་བ་དང་། བརྗེད་ངས་པར་གྱུར་ཏོ། །མི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་སྒྲིབ་པས་བསྒྲིབས་ཤིང་དབང་ཆུང་བར་ གྲགས་པར་གྱུར་ཏོ།།མི་སྡུག་པའི་སྐྱོན་གྱིས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ་དང་། སྨད་པ་དང་། བཤུང་བ་དང་། སྐུར་པ་མང་བར་ཡུལ་ངན་པ་དང་། ཡུལ་འཁོར་ངན་པ་དང་། ལྗོངས་ངན་པ་དག་ཏུ་རིགས་ངན་དང་། དབུལ་པོའི་རིགས་དག་ཏུ་སྐྱེས་ནས་རྙེད་པ་ཆུང་བ་ དང་།བཀུར་སྟི་ཆུང་བ་དང་། མི་བཀུར་བ་དང་། མི་མཆོད་པར་གྱུར་ཏོ། །ཁྱེད་འདི་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མ་ལ་དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་ཡུལ་ངན་པ་ཤ་སྟག་ཏུ་རིགས་དམའ་བ་དང་། དབུལ་པོ་དག་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྐུར་པ་མང་བ་ དང་།བརྗེད་ངས་པ་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་སྤོང་བ་དང་། བརྩོན་པ་བྱས་ཀྱང་བར་ཆད་འབྱུང་བ་དང་། སྣང་བ་བྱུང་ཡང་ཕྱིར་ནུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཁྱེད་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མ་ལ་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཟད་པར་བྱས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་འོད་དཔག་མེད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་བདེ་བ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འོད་དཔག་མེད་དེས་ཀྱང་ཁྱེད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ པ་དྲུག་ཅུ་པོ་དེ་དག་གིས་གདོང་ལས་མཆི་མ་ཕྱིས་ནས་སྐྱོ་ཞིང་སྐྱོ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་དགའ་སྟེ།སྤུ་ཟིང་ཞེས་བྱེད་པར་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཅག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་གང་ཟག་ རྣམས་ལ་ཐ་བའི་ནོངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་གང་ལགས་པའི་ནོངས་པ་དང་།གཞན་ཡང་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་གང་ཅི་མངོན་པར་འདུས་བགྱིས་པ་རྣམས་བདག་ཅག་གིས་བཤགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེང་སླན་ཆད་བདག་ཅག་འདི་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ སྤྱན་སྔར་ཡི་དམ་འདི་ལྟ་བུ་བཅའ་བར་བགྱིའོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བདག་ཅག་གིས་དེང་སླན་ཆད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་གང་ཟག་གི་ལྟུང་བ་མང་བའམ། མང་བ་མ་ལགས་པ་ཡང་རུང་སྟེ། གླེང་ན་བདག་ཅག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་ བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་བསླུས་པར་འགྱུར་རོ།

以下是簡體中文直譯: 你們從那裡死後,獲得人身,五百世中成為盲人。你們被那業障所遮蔽,無論生在何處,都變得愚鈍、多忘。被不善根的障礙所遮蔽,成為無權無勢的人。被醜陋的過失所壓制,多受誹謗、輕視、嘲笑、責罵,生於惡劣的地方、惡劣的城邑、惡劣的國土,生於低賤、貧窮的種姓,得少利養、少恭敬,不受尊重、不受供養。 你們從此處死後,在最後的五百年,正法滅盡之時,將生於惡劣的地方,低賤、貧窮的種姓,多受誹謗,健忘,捨棄善根,即使精進也會遇到障礙,即使生起光明也會再次隱沒。 你們在最後的五百年中,一切業障將會耗盡。耗盡后,將生於如來無量光佛的佛土極樂世界。那如來無量光也將授記你們無上正等正覺。 然後,那六十位屬菩薩乘的善男子擦去臉上的淚水,以厭離心而生起真實歡喜,身毛豎立,對世尊如是言道:“世尊,我們對菩薩乘的人生起惡意的過失,以及其他所造作的業障,我們懺悔。世尊,從今以後,我們在如來面前立下如是誓言:世尊,如果我們從今以後談論菩薩乘的人的過失,無論多少,我們就是欺騙了如來應供正等正覺。

།བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བདག་ཅག་གིས་དེང་སླན་ཆད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་གང་ཟག་ལ་བརྙས་སམ། དེ་ལ་མི་སྙན་པ་བརྗོད་ན་བདག་ཅག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་ བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་བསླུས་པར་འགྱུར་རོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བདག་ཅག་གིས་དེང་སླན་ཆད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་གང་ཟག་ཁྱིམ་པའམ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡང་རུང་སྟེ། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་རྩེ་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་ པ་མཐོང་ན་མ་དད་པར་བགྱིད་པས་མ་གུས་པ་བསྐྱེད་དམ།དེ་ལ་སྟོན་པར་འདུ་ཤེས་མ་བསྐྱེད་ན་བདག་ཅག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསླུས་པར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བདག་ཅག་གིས་དེང་སླན་ཆད་མཛའ་བཤེས་ཀྱི་ཁྱིམ་དང་། སློངས་མོ་སྟེར་ བའི་ཁྱིམ་གྱི་རྒྱུས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ལ་གནོད་པའམ།སེམས་ལ་གནོད་པ་བགྱིས་ན་བདག་ཅག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསླུས་པར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བདག་ཅག་གིས་དེང་སླན་ཆད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་ཐེག་པ་པའི་གང་ཟག་མཐོང་ནས་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཚིག་གཅིག་ཙམ་ཞིག་སྨྲས་ན་ཡང་བདག་ཅག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསླུས་པར་འགྱུར་རོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བདག་ཅག་གིས་དེང་སླན་ཆད་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་ དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་གང་ཟག་ལ་ཕྱག་མ་བགྱིས་ན་བདག་ཅག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསླུས་པར་འགྱུར་རོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བདག་ཅག་གིས་དེང་སླན་ཆད་བརྟུལ་ཞུགས་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་འདིའི་སླད་དུ་རྒྱལ་སྲིད་ཐོབ་པ་འམ། ནོར་ཐོབ་པ་འམ། ལུས་དང་། སྲོག་དང་ཡང་མ་བསྡོས་ན་བདག་ཅག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསླུས་པར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བདག་ཅག་གིས་དེང་སླན་ཆད་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་པ་འམ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་པའི་གང་ཟག་ལ་བརྙས ཏེ།བདག་ཅག་ནི་ཆེས་དྲག་གིས་དེ་དག་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་བདག་ཅག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསླུས་པར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བདག་ཅག་གིས་དེང་སླན་ཆད་དམའ་བའི་སེམས་དང་། གདོལ་པ་དང་། ཁྱིའི་སེམས་ལྟ་བུར་ གནས་པར་མ་བགྱིས་ན་བདག་ཅག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསླུས་པར་འགྱུར་རོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བདག་ཅག་གིས་དེང་སླན་ཆད་བདག་ལ་སྟོད་དམ། གཞན་ལ་སྨོད་ན་བདག་ཅག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསླུས་པར་འགྱུར་རོ།

以下是簡體中文直譯: 世尊,如果我們從今以後輕蔑菩薩乘的人,或對他們說不悅耳的話,我們就是欺騙了如來應供正等正覺。 世尊,如果我們從今以後見到菩薩乘的人,無論在家還是出家,玩耍享受五欲妙欲,而生不信心,不恭敬,或不將他視為導師,我們就是欺騙了如來。 世尊,如果我們從今以後因親友之家或施捨之家的緣故,傷害菩薩乘之人的身體或心靈,我們就是欺騙了如來。 世尊,如果我們從今以後見到菩薩乘之人,說出哪怕一句不悅耳的話,我們就是欺騙了如來。 世尊,如果我們從今以後不在白天三次夜晚三次向菩薩乘之人頂禮,我們就是欺騙了如來。 世尊,如果我們從今以後爲了這正確受持的誓言,不捨棄王位、財富,乃至身命,我們就是欺騙了如來。 世尊,如果我們從今以後輕蔑聲聞乘或獨覺乘之人,認為我們更殊勝而他們不如,我們就是欺騙了如來。 世尊,如果我們從今以後不以卑下之心、旃陀羅之心、犬之心而安住,我們就是欺騙了如來。 世尊,如果我們從今以後讚歎自己或貶低他人,我們就是欺騙了如來。

།བཅོམ་ལྡན་ འདས་གལ་ཏེ་བདག་ཅག་གིས་དེང་སླན་ཆད་གནོད་སེམས་དང་།རྩོད་པའི་འཇིགས་པས་བསྐུལ་མ་ཐག་ཏུ་དཔག་ཚད་དམ་དཔག་ཚད་བརྒྱ་རམ་བྱོལ་ན་བདག་ཅག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསླུས་པར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བདག་ཅག་གིས་དེང་ སླན་ཆད་བདག་ཉིད་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པར་ཁས་འཆེ་བ་འམ།མང་དུ་ཐོས་པ་འམ། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའམ། ཡོན་ཏན་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་གིས་བདག་བརྗོད་ན་བདག་ཅག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསླུས་པར་འགྱུར་རོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བདག་ཅག་གིས་དེང་སླན་ཆད་དགེ་བ་མི་སྤྱོམས་ཤིང་སྡིག་པ་མི་འཆབ་པར་གནས་པར་མ་བགྱིས་ན་བདག་ཅག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་བསླུས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་གང་ཟག་དེ་དག་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་ཏེ།རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ལེགས་སོ། །ལེགས་སོ་ཚིག་འདི་ཁྱེད་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྨྲས་སོ། །ཡང་དག་པར་བླང་པ་འདི་ལེགས་པར་བྱས་སོ། ། ཁྱེད་ཡང་དག་པར་བླང་བ་འདི་ལ་གནས་ན་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་བྱང་བར་འགྱུར་ཞིང་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བྱམས་པ རིགས་ཀྱི་བུ་འམ།རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྦྱང་བར་འདོད་པས་ཇི་ལྟར་རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་དག་གིས་བྱས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡི་དམ་བཅའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་དག་ཡི་དམ་འདི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བགྱིད་པར་འགྱུར་ལགས་སམ། འོན་ཏེ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་འགྱུར་ལགས་བཀའ་སྩལ་པ། བྱམས་པ་རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་དག་ནི་ཡི་དམ་འདི་ལུས་དང་སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་སྤོང་བར་མི འགྱུར་རོ།།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་གང་ཟག་ཆོས་དུ་དང་ལྡན་ན་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མ་ལ་དམ་པའི་ཆོས་རྣམ་པར་འཇིག་ པའི་ཚེ་མ་སྣད་ཅིང་མ་རྨས་ལ་བདེ་བར་ཡོངས་སུ་ཐར་བར་འགྱུར་ལགས།དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།

以下是簡體中文直譯: 世尊,如果我們從今以後一旦被惡意和爭論的恐懼所驅使,就逃離一由旬或百由旬,我們就是欺騙了如來。 世尊,如果我們從今以後自稱持戒,或多聞,或具足頭陀功德,或以任何功德自誇,我們就是欺騙了如來。 世尊,如果我們從今以後不以不炫耀善行、不隱藏罪過的方式安住,我們就是欺騙了如來應供正等正覺。 然後,世尊對那些菩薩乘之人給予讚許說:“善男子們,好!好!你們說的這些話很好。這正確的誓言做得很好。如果你們安住于這正確的誓言,業障將得以清凈,也將獲得清凈的善根。” 那時,世尊對菩薩摩訶薩彌勒說道:“彌勒,善男子或善女人若欲清凈業障,應如這些善男子所做那樣立誓。” 然後,菩薩摩訶薩彌勒對世尊如是言道:“世尊,這些善男子能否圓滿完成這誓言?還是會捨棄?” (世尊)回答說:“彌勒,這些善男子即使爲了身命也不會捨棄這誓言。” 然後,菩薩摩訶薩彌勒對世尊如是言道:“世尊,菩薩乘之人具足幾法,在最後的五百年正法毀壞時不受損害、不受傷,而能安樂地完全解脫?” 如是請問后,世尊對菩薩摩訶薩彌勒如是回答:

།བྱམས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ ཐེག་པ་པའི་གང་ཟག་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་ན་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མ་ལ་དམ་པའི་ཆོས་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཚེ་མ་སྣད་ཅིང་མ་རྨས་ལ་བདེ་བར་ཡོངས་སུ་ཐར་བར་འགྱུར་རོ།།བཞི་གང་ཞེ་ན། བདག་གིས་འཁྲུལ་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་གང་ཟག་གཞན་གྱི་ཉེས་པ་མི་གླེང་བ་དང་།མཛའ་བཤེས་ཀྱི་ཁྱིམ་དང་། སློངས་མོ་སྟེར་བའི་ཁྱིམ་ལ་མི་ལྟ་བ་དང་། ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཚིག་སྤོང་བ་སྟེ། བྱམས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་གང་ཟག་ཆོས་བཞི་པོ་དེ་དག་དང་ལྡན་ ན་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མ་ལ་དམ་པའི་ཆོས་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཚེ་མ་སྣད་ཅིང་མ་རྨས་ལ་བདེ་བར་ཡོངས་སུ་ཐར་བར་འགྱུར་རོ།།བྱམས་པ་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་གང་ཟག་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་ན་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མ་ལ་དམ་པའི་ཆོས་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཚེ་ མ་སྣད་ཅིང་མ་རྨས་ལ་བདེ་བར་ཡོངས་སུ་ཐར་བར་འགྱུར་ཏེ།བཞི་གང་ཞེ་ན། ཐོས་པ་ཉུང་ངུའི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་དང་། འཁོར་མི་བསྡུ་བ་དང་། བས་མཐའི་གནས་མལ་ལ་བསྟེན་པ་དང་། བདག་དུལ་བ་དང་། ཞི་བ་དང་། ཞི་གནས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ་ བརྩོན་པ་སྟེ།བྱམས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་གང་ཟག་ཆོས་བཞི་པོ་དེ་དག་དང་ལྡན་ན་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མ་ལ་དམ་པའི་ཆོས་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཚེ་མ་སྣད་ཅིང་མ་རྨས་ལ་བདེ་བར་ཡོངས་སུ་ཐར་བར་འགྱུར་རོ། །བྱམས་པ་དེ་ལྟ་བས་ན། བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མ་ལ་དམ་པའི་ཆོས་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཚེ་མ་སྣད་ཅིང་མ་རྨས་ལ་བདེ་བར་ཡོངས་སུ་ཐར་བར་འགྱུར་བར་འདོད་པ་དང་།ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་བྱེད་པར་འདོད་པས་འདུ་འཛི་ལ་མི་དགའ་ བ་དང་།དགོན་པ་དང་། ནགས་དང་། བས་མཐར་གནས་པ་དང་། སེམས་ཅན་རིགས་པ་མེད་ཅིང་མི་བརྩོན་པ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་དང་། བདག་གི་འཁྲུལ་པ་ལ་རྟོག་ཅིང་གཞན་གྱི་འཁྲུལ་པ་མི་ཚོལ་བ་དང་། མི་སྨྲ་བ་ལ་དགའ་བ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་གནས་པ་ལ་དགའ་བར་བྱའོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལ་སེམས་ཅན་གཞན་དག་ལ་བརྡ་སྤྲད་པར་འདོད་པའི་སེམས་སྐྱེས་ན་དེས་ཟང་ཟིང་མེད་པའི་སེམས་ལ་གནས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པར་བྱའོ།

以下是簡體中文直譯: “彌勒,菩薩乘之人具足四法,在最後的五百年正法毀壞時不受損害、不受傷,而能安樂地完全解脫。何為四法?審察自己的過失;不談論其他菩薩乘之人的過錯;不看朋友的家和施捨的家;遠離不悅耳的言語。彌勒,菩薩乘之人具足這四法,在最後的五百年正法毀壞時不受損害、不受傷,而能安樂地完全解脫。 彌勒,此外菩薩乘之人又具足四法,在最後的五百年正法毀壞時不受損害、不受傷,而能安樂地完全解脫。何為四法?遠離少聞的眾生;不聚集眷屬;依止邊遠處的住所;精進于調伏自己、寂靜和止觀的修習。彌勒,菩薩乘之人具足這四法,在最後的五百年正法毀壞時不受損害、不受傷,而能安樂地完全解脫。 彌勒,因此,菩薩乘的善男子或善女人若欲在最後的五百年正法毀壞時不受損害、不受傷,而能安樂地完全解脫,並欲滅盡一切業障,應當不喜歡喧鬧,安住于空閑處、森林和邊遠之地,遠離無理且懈怠的眾生,審察自己的過失而不尋求他人的過失,喜歡沉默,樂於安住于般若波羅蜜多。 如果他生起想要向其他眾生傳法的心,應以無所求的心住於法施。”

།བྱམས་པ་ཉི་ཤུ་པོ་འདི་དག་ནི་ཟང་ཟིང་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་ པ་རྙེད་པ་དང་།བཀུར་སྟི་མི་འདོད་པར་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཕན་ཡོན་ཡིན་ཏེ། ཉི་ཤུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དྲན་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་དང་། བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་དང་། བློ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་དང་། བརྟན་པ་དང་ ལྡན་པར་འགྱུར་བ་དང་།ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དང་། འདོད་ཆགས་ཆུང་བར་འགྱུར་བ་དང་། ཞེ་སྡང་ཆུང་བར་འགྱུར་བ་དང་། གཏི་མུག་ཆུང་བར་འགྱུར་བ་དང་། བདུད་ཀྱིས་དེ་ལ་གླགས་མི་རྙེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་དགོངས་པར་འགྱུར་བ་དང་། མི་མ་ཡིན་པ་རྣམས་དེ་ལ་སྲུང་བར་འགྱུར་བ་དང་། ལྷ་རྣམས་དེ་ལ་གཟི་བྱིན་སྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། མི་མཛའ་བ་རྣམས ཀྱིས་དེ་ལ་གླགས་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་།དེའི་མཛའ་བཤེས་རྣམས་མི་ཕྱེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཚིག་བཙུན་པར་འགྱུར་བ་དང་། དེས་མི་འཇིགས་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཡིད་བདེ་བ་མང་བར་འགྱུར་བ་དང་། མཁས་པས་བསྔགས་པར་ འགྱུར་བ་དང་།དེའི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དེ་ཡང་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ་བར་འོས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། བྱམས་པ་ཉི་ཤུ་པོ་དེ་དག་ནི་ཟང་ཟིང་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཤིང་གོས་དང་ཟས་ལ་རེ་བ་མེད་པར་ཕན་པའི་དངོས་པོ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ སེམས་ཀྱིས་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཕན་ཡོན་ཡིན་ནོ།

這二十種慈愛是獲得無私的法佈施和不求名利地佈施法的功德，即是： 一、變得具有正念； 二、變得具有智慧； 三、變得具有覺悟； 四、變得具有堅定； 五、變得具有智慧； 六、變得能領悟出世間的智慧； 七、變得貪慾減少； 八、變得嗔恨減少； 九、變得愚癡減少； 十、變得魔王無法找到機會； 十一、變得諸佛世尊關注； 十二、變得非人保護； 十三、變得諸天增加威嚴； 十四、變得敵人無法找到機會； 十五、變得朋友不會背離； 十六、變得言語受人尊重； 十七、變得獲得無畏； 十八、變得快樂增多； 十九、變得受到智者稱讚； 二十、變得其法佈施值得被記念。 這二十種慈愛是獲得無私的法佈施和捨棄名利、不求衣食，以利他為先的心意，不間斷地反覆佈施法的功德。

།བྱམས་པ་ཟང་ཟིང་མེད་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལ་གཞན་ཡང་ཕན་ཡོན་ཉི་ཤུ་ཡོད་དེ། ཉི་ཤུ་གང་ཞེ་ན། དེའི་སྤོབས་པ་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་ བར་འགྱུར་བ་དང་།དེའི་སྤོབས་པ་སྐྱེས་པ་ཆུད་མི་ཟ་བར་འགྱུར་བ་དང་། གཟུངས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེའི་སེམས་དྲང་པོར་འགྱུར་བ་དང་། ཚེགས་ཆུང་ངུས་སེམས་ཅན་མང་པོ་དག་གི་དོན་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཚེགས་ཆུང་ངུས་སེམས་ཅན་རྣམས་ དེ་ལ་གུས་པར་རིམ་གྲོ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་དང་།ལུས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དང་། ངག་གི་སྡོམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཡིད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དང་། ངན་འགྲོའི་འཇིགས་པ་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བ་དང་། རབ་ཏུ་དགའ་བཞིན་དུ་འཆི་བའི་དུས་ བྱེད་པར་འགྱུར་བ་དང་།ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་ཐམས་ཅད་ཆོས་དང་འཐུན་པས་ཚར་གཅོད་པར་འགྱུར་བ་དང་། དེའི་གཟི་བརྗིད་སེམས་ཅན་རིགས་མཐོན་པོ་དག་གིས་ཀྱང་མི་བཟོད་ན་ཕལ་དག་གིས་ལྟ་ཅི་སྨོས་པ་དང་། དབང་པོ་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པར་འགྱུར་བ་དང་། ལྷག་པའི་བསམ་ པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་དང་།ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དང་། དཀའ་བ་སྤྱད་པ་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་ཀུན་དུ་སྲུང་བར་འགྱུར་ བ་དང་།ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་མྱུར་དུ་ནོན་པར་འགྱུར་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འཐུན་པར་གནས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། བྱམས་པ་ཉི་ཤུ་པོ་དེ་དག་ནི་ཟང་ཟིང་མེད་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པའི་ཕན་ཡོན་ཡིན་ནོ།

慈氏，無私之心的法佈施還有其他二十種功德。哪二十種呢？ 一、未生的辯才得以生起； 二、已生的辯才不會消失； 三、為獲得總持，心變得正直； 四、能以微小的努力利益眾多眾生； 五、眾生以微小的努力就能恭敬供養他； 六、獲得身律儀； 七、獲得語律儀； 八、獲得意律儀； 九、超越惡趣的恐懼； 十、臨終時心生歡喜； 十一、能以如法的方式降伏一切論敵； 十二、他的威嚴連高貴種姓的眾生都難以忍受，更何況普通眾生； 十三、諸根不被壓制； 十四、持有圓滿的增上意樂； 十五、獲得止觀； 十六、苦行圓滿； 十七、不會從精進中退失； 十八、能永遠護持正法； 十九、迅速達到不退轉地； 二十、能隨順一切菩薩行。 慈氏，這二十種是具有無私之心的法佈施的功德。

།བྱམས་པ་ཕྱི་ མའི་དུས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་ཟང་ཟིང་དང་བཅས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལ་ཆེས་ཡི་རངས་པར་འགྱུར་ལ།ཟང་ཟིང་མེད་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་འཆལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དག་ལ་ལྟོས། དེ་དག་འདི་ལྟར་མཛའ་བཤེས་ཀྱི་ཁྱིམ་དང་། སློངས་མོ་ སྟེར་བའི་ཁྱིམ་ལ་རྟེན་ཅིང་ཇི་ལྟར་བདག་ལ་དད་ཅིང་བཀུར་སྟི་བྱེད་པར་འགྱུར་སྙམ་པའི་སེམས་དེ་ལྟ་བུས་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད་དེ།དེ་དག་གིས་ཟང་ཟིང་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བོར་ནས་གོས་དང་། ཟས་དང་། མལ་ཆ་དང་། སྟན་དང་། ནད་ཀྱི་གསོས་ སྨན་དང་།ཡོ་བྱད་ཀྱི་ཕྱིར་གཞན་དག་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ་བྱམས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་མི་ལ་ལ་ཞིག་ལ་ཁྱི་རོ་འམ། མི་རོ་འམ། སྤྲེའུ་འི་རོ་ཡང་རུང་སྟེ། ཤི་བ་རུལ་བ་མནམ་པོ་ཞིག་མགུལ་པར་བཏགས་ན་གཙང་སྦྲ་འདོད་པའི་ཕྱིར་ངོ་ཚ་ཞིང་མི་དགའ་ ལ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ།།དེ་བཞིན་དུ་དེ་དག་ཟང་ཟིང་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པས་ངོ་ཚ་ཞིང་མི་དགའ་བར་བྱེད་དེ། མནོག་མེད་པར་ཤེས་ནས་སྐྱོ་སྟེ་འདོར་ཞིང་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་བདག་ཅག་ལ་གོས་དང་ཟས་མི་སྦྱིན་པར་སེམས་པས་ན་བདག་ ཅག་གི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ནི་དོན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ།བདག་ཅག་ནི་འདི་ན་དོན་མེད་པར་མི་དགའ་ཞིང་འདུག་གོ་ཞེས་ཟེར་ནས་དེ་དག་ལུས་བརྒྱན་པ་ཆེད་ཆེར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སློབ་མ་སྡུད་པར་བྱེད་ཀྱི། སེམས་ཅན་བསྡུ་བ་ཆེད་ཆེར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་འདི་སྐད་དུ་བདག་ ཅག་ནི་སྙིང་བརྩེ་བས་འཁོར་སྡུད་པར་བྱེད་ཀྱི་བདག་ཅག་ལ་ནི་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ཅི་ཡང་དགོས་པ་མེད་དོ།།བདག་ཅག་ནི་ཕན་པའི་དངོས་པོས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གྲོང་དང་། གྲོང་ཁྱེར་དང་། གྲོང་རྡལ་དང་། ཡུལ་འཁོར་དང་། རྒྱལ་ པོའི་ཕོ་བྲང་དག་ཏུ་འགྲོ་བར་ཟད་དོ་ཞེས་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དག་ཤེས་པར་བྱེད་དེ།དེ་དག་གི་སེམས་ནི་གོས་དང་ཟས་ལ་སོང་བར་འགྱུར་རོ། །བྱམས་པ་ད་ནི་སེམས་ཟང་ཟིང་དང་བཅས་པ་ལ་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ ནི་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ།གནས་འདི་ནི་ཐོབ་པར་སླ་བའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱམས་པ་ང་ནི་བསྙེན་བཀུར་ལྷུར་ལེན་ཅིང་ལུས་ཀྱི་བསྙེན་བཀུར་གྱི་བདེ་བའི་སྦག་པས་སྦགས་པར་གྱུར་པ་ལ་ཕན་པའི་ དངོས་པོ་ཉིད་དུ་མི་སྨྲའོ།

慈氏，在未來時期，菩薩乘的行者會對有所求的法佈施極為隨喜，而對無所求的法佈施則不然。你看那些智慧退失的人們，他們依靠親友之家和施捨之家，心想：“如何才能讓人對我生起信心並恭敬我？“懷著這樣的心態進行法佈施。他們捨棄了無所求的法佈施，爲了衣食、臥具、坐墊、藥品和其他用品而向他人說法。 慈氏，譬如有人頸上掛著腐爛發臭的狗尸、人尸或猴尸，為求清凈而感到羞恥、不悅，並欲將其拋棄。同樣，他們對無所求的法佈施感到羞恥和不悅，知其無益而厭倦、捨棄並離去。他們說：“因為他們不給我們衣食，所以我們的法佈施毫無意義。我們在這裡無益地停留令人不悅。“他們爲了裝飾自身而聚集弟子，而非爲了聚集眾生。 他們這樣說：“我們是出於慈悲而聚集眷屬，我們不需要任何供養。我們只是爲了以利益之事成熟眾生，才前往村莊、城市、鄉鎮、地方和王宮。“他們讓眾多人知道這一點，但他們的心卻執著于衣食。 慈氏，現在不能說有所求的心能成熟眾生。為什麼呢？因為連自己都未成熟，更何況能成熟眾生？這種境界不是容易獲得的。 慈氏，我不說那些專注于供養、沉溺於身體供養之樂的人能成為利益之事。

།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་ལུས་ལ་བདེ་བར་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཁོར་སྡུད་པར་ཟད་ཀྱི། ནན་ཏན་དུ་སྒྲུབ་པ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱམས་པ་ང་ནི་ཚུལ་འཆོས་པ་ལ་དགོན་པ་ན་གནས་པ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། ། ང་ནི་བསོད་ནམས་ཆུང་ངུ་ལ་འདོད་པ་ཆུང་བ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །ང་ནི་ཁ་ཟས་བཟང་པོ་འདོད་པ་ལ་བསོད་སྙོམས་པ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །ང་ནི་གོས་སྡུག་གུ་འདོད་པ་ལ་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །ང་ནི་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་འདྲེས་པ་ལ་མ་འཛིངས་པ་ཞེས མི་སྨྲའོ།།ང་ནི་གཡོ་སྒྱུ་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་བྱུང་བ་དང་ཕྲད་པ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །ང་ནི་གཞན་གྱི་འཁྲུལ་པ་ཆོལ་བ་ལ་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །ང་ནི་ཁོང་ཁྲོ་བ་མང་བ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །ང་ནི་ང་རྒྱལ་ཅན་ལ་མང་དུ་ ཐོས་པ་ཞེས་མི་སྨྲའོ།།ང་ནི་ཕྱོགས་འཛིན་པ་ལ་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །ང་ནི་རྒོད་པ་ལ་ཆོས་སྨྲ་བ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །ང་ནི་ཁྱིམ་པ་དང་འདྲིས་པ་ལ་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །ང་ནི་ཡོན་གནས་འདམ་པ་ལ་ཟང་ཟིང་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ གཏོང་བ་ཞེས་མི་སྨྲའོ།།ང་ནི་ལན་དུ་ཕན་འདོགས་སུ་རེ་བ་ལ་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །ང་ནི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་ཆགས་པ་ལ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །ང་ནི་མ་དད་པ་མད་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །ང་ནི་ཕ་ རོལ་ལ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ལ་བསླབ་པ་འདོད་པ་ཞེས་མི་སྨྲའོ།།ང་ནི་མ་གུས་པ་ལ་ཆོས་སྦྱིན་པ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །ང་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་གསང་སྔགས་ལ་བརྩོན་པ་ལ་ཆོས་ལ་དགའ་བ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །ང་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མི་བརྩོན་པ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། ། ང་ནི་མངོན་པར་མི་སྒྲུབ་པ་ལ་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །ང་ནི་དེ་མི་སྒྲུབ་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །ང་ནི་དམིགས་པ་ཅན་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །ང་ནི་མཐུ་མེད་པ་ལ་བཟོད་པ་ཡོངས་སུ རྫོགས་པ་ཞེས་མི་སྨྲའོ།།ང་ནི་མ་གཙེས་པ་ལ་བཟོད་པའི་སྟོབས་ཀྱི་གོ་ཆ་ཅན་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །ང་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འདོད་ཆགས་ཆུང་བ་ལ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་དཀའ་བ་བྱེད་པ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །ང་ནི་སྦྱོར་བ་ལ་མི་གནས་པ་ལ་ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་ བྱེད་པ་ཞེས་མི་སྨྲའོ།

為什麼呢？因為他們聚集眷屬只是爲了身體得到安樂供養，而不是爲了精進修行。 慈氏，我不說偽裝者是住在寂靜處的人。我不說少欲者是福德微薄的人。我不說貪求美食者是乞食者。我不說貪求劣衣者是糞掃衣者。我不說與在家出家人混雜者是不執著的人。我不說狡詐者是遇到佛陀出世的人。我不說胡亂指責他人過失者是精進修行瑜伽的人。我不說多瞋恨者是戒蘊清凈的人。我不說傲慢者是多聞者。我不說偏執者是持律者。我不說輕浮者是說法者。我不說與在家人親近者是清凈管理事務的人。我不說挑選供養處所者是無所求佈施的人。我不說期待回報者是攝受眾生的人。我不說貪著利養恭敬者是清凈增上意樂的人。我不說不信者是出家人。我不說向他人炫耀者是樂於學習的人。我不說對不恭敬者說法為法佈施。我不說專注世間咒語者是喜愛佛法的人。我不說不精進于空性者是出離的人。我不說不實踐者是積累善業的人。我不說不修行者是圓滿菩提分的人。我不說有所緣執著者是證悟的人。我不說無力者是圓滿忍辱的人。我不說未受傷害者是具有忍辱力鎧甲的人。我不說天生少欲者是難行梵行的人。我不說不安住于修行者是如說而行的人。

།ང་ནི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལ་ལོག་པར་ལྟུང་བར་འགྲོ་བ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །ང་ནི་ཤེས་རབ་སྤྱོད་པ་ལ་འཛིངས་པར་སྤྱོད་པ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །ང་ནི་ཐབས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་ལ་གཡོ་སྒྱུ་ཅན་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །ང་ནི་ རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་མི་འདོད་པ་ལ་དུ་སྨྲ་བ་ཞེས་མི་སྨྲའོ།།ང་ནི་བར་མ་དོར་གནས་པ་ལ་ཆོས་སྤོང་བ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །ང་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ཀུན་ཏུ་སྲུང་བར་འདོད་པ་ལ་ལུས་དང་སྲོག་ལ་ཆགས་པ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །ང་ནི་སེམས་ཞུམ་པ་ལ་ང་རྒྱལ་མེད་པ་ ཞེས་མི་སྨྲའོ།།བྱམས་པ་གཡོ་སྒྱུའི་ཚིག་གང་དག་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དམུ་རྒོད་དུ་འགྱུར་བ་དང་། གང་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་ཞིང་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དྲུག་ཅུ་པོ་འདི་དག་ཉི་ཚེ་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པས་བསྒྲིབས་པར་འགྱུར་རམ། འོན་ཏེ་གཞན་དག་ཀྱང་བསྒྲིབས་པར་ འགྱུར་ལགས།དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །བྱམས་པ་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕལ་ཆེར་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པས་བསྒྲིབས་པར་འགྱུར་ཏེ། །དེ་དག་ ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁ་ཅིག་ནི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཟད་པར་བྱེད་དོ།།ཁ་ཅིག་ནི་འཕེལ་བར་བྱེད་དོ། །བྱམས་པ་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དྲུག་ཅུ་པོ་འདི་དག་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉི་ཤུ་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཆུང་ཞིང་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཕྲ་བ་ལྔ་བརྒྱ་པ་ ཐ་མ་ལ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་གྲོང་ཁྱེར་དང་།གྲོང་རྡལ་དང་། རིགས་ཆེན་པོ་སྣ་ཚོགས་དག་ཏུ་མཁས་པ། ཁོང་བཟོ་བ། ཡིད་གཞུངས་པ། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ། སེམས་མཉེན་པ། ཕན་པའི་དངོས་པོ་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པ།སྙིང་རྗེ་ཆེ་བ། མཛེས་པ། བལྟ་ན་སྡུག་པ། དགེ་བ་མི་སྤྱོམས་པ། ཡོན་ཏན་སྦེད་པ། སྤྱོད་པ་བརྟན་པ་དག་ཏུ་འགྱུར་རོ།

我不會說我是完全純凈的高尚動機而墮入邪見。我不會說我是在智慧行為中糾纏不清。我不會說我是具有方便善巧而狡詐。我不會說我是不求利養恭敬而多言。我不會說我是處於中間而捨棄佛法。我不會說我是想要全面護持正法而執著身命。我不會說我是心志消沉而無有我慢。 慈氏啊,這些是五百世最後階段菩薩們會變得粗野的五百種虛偽言語,是菩薩應當了知並了知后應當完全斷除的。 這時,菩薩摩訶薩慈氏向世尊如是請問:“世尊,這六十位菩薩是僅被業障所障礙,還是也被其他所障礙?” 如是請問后,世尊對菩薩慈氏如是宣說:“慈氏啊,在五百世最後階段,大多數菩薩會被業障所障礙。其中一些菩薩會消盡業障,一些則會增長業障。慈氏啊,此外,這六十位菩薩中有二十位菩薩業障輕微,在五百世最後階段會生起微細業障,他們會成為在各種城市、鄉鎮和大族中精通、內斂、正直、善巧智慧方便、心性柔和、具足利他事業、大悲心、美好、悅目、不炫耀善行、隱藏功德、行為穩重的人。”

།དེ་དག་རིགས་སྣ་ཚོགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་ རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབས་པ་འདི་ཀུན་ཏུ་སྲུང་ཞིང་འཛིན་པར་བྱེད་དེ།ལུས་དང་སྲོག་དང་ཡང་བསྔོས་ནས་དགོན་པ་དང་། ནགས་ཁྲོད་དང་། བས་མཐའི་གནས་མལ་སྟེན་ཅིང་རྙེད་པ་དང་། བཀུར་སྟི་མི་འདོད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྟག་ཏུ་བརྩོན་ཞིང་རབ་ཏུ་ བརྩོན་ལ།སེམས་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ལ་མཁས་པ། གསང་སྔགས་དང་བསྟན་བཅོས་ལ་མཁས་པ། མགོ་སྨོས་པས་གོ་བ། ལྷག་མཐོང་ལ་མཁས་པ། སྤོབས་པ་ཆགས་པ་མེད་པ་དག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །གཟུངས་མི་ཟད་པ་ཐོབ་པ་དེ་དག་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུ་དང་།སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་འཁོར་བཞི་པོ་དག་ལ་ཆོས་སྟོན་ཅིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་མདོའི་སྡེ་དང་། དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པའི་སྡེ་དང་། ལུང་དུ་བསྟན་པའི་སྡེ་དང་། ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྡེ་དང་། ཆེད་དུ་བརྗོད་ པའི་སྡེ་དང་།གླེང་གཞིའི་སྡེ་དང་། རྟོགས་པ་བརྗོད་པའི་སྡེ་དང་། དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་བའི་སྡེ་དང་། སྐྱེས་པའི་རབས་ཀྱི་སྡེ་དང་། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་དང་། རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྡེ་དང་། གཏན་ལ་བབ་པར་བསྟན་པའི་སྡེའི་མདོ་དག་ལ་སྤོབས་པར་འགྱུར་རོ། ། དེར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཉི་ཤུ་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་སློབ་དཔོན་གྱི་ལུང་རྗོད་ཅིང་མཁན་པོའི་ལུང་རྗོད་པར་འགྱུར་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་དང་། མཁན་པོ་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ལས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་བདག་གིས་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱས་སོ་ཞེས་རྗོད་ཅིང་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དེ་དག་གི སེམས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་ཏེ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ།།དེར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་དགེ་བ་སྤྱོམས་པས་གནས་ཤིང་སྤོབས་པས་དེ་ལ་མི་ལྟ་བར་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དག་ཤེས་པར་བྱེད་དེ། དེ་དག་གིས་དམ་པའི་ ཆོས་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་རོ།།འདི་སྐད་དུ་ཡང་འཕྱ་བར་བྱེད་དེ། ཁྱེད་ནི་རང་གི་སྤོབས་པས་ཆོས་སྟོན་པར་བྱས་ཀྱི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་འདི་ཁྱེད་ཀྱིས་རང་དགར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱེད་ཀྱིས་ཆོས་གང་དག་བསྟན་པ་ ནི་རང་བཟོར་གཞུང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱིས།ཁྱེད་ཀྱིས་འདི་ལ་ནི་གུས་པར་བྱ་བ་ཡང་མེད། རི་མོར་བྱ་བ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེར་སེམས་ཅན་མང་པོ་དག་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་སྤོང་བར་བྱེད་དེ། དེ་སྐད་སྨྲས་པས་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་འདུན་པ་ལས་ཟློགས་པར་ འགྱུར་རོ།

他們從各種種姓出家后，爲了守護、持續無量劫所修習的無上正等正覺，獻出身命，住于荒野、森林和邊遠處所，不求利養恭敬，常精進、極精進，善巧了知眾生行為，精通密咒和論典，一提即悟，善巧于觀察，獲得無礙辯才。他們以佛陀的威力和加持向四眾說法，對如來所說的契經、應頌、記別、諷誦、自說、因緣、本生、方廣、希有法、譬喻、本事、論議等經典獲得辯才。 其中二十位善巧方便的菩薩將成為阿阇黎和和尚，他們會說:“我從某某阿阇黎和某某和尚處通達了這些法門。“但不會因此而生起賢者的煩惱。 其中不善巧方便的菩薩則會炫耀善行而住，以辯才不顧及此而使眾多人知曉，他們將不能持守正法。他們還會這樣譏諷說:“你們是憑自己的辯才說法，而不是如來所說。這些法是你們自作主張的。你們所說的法是自創的教義，你們對此既不恭敬也不尊重。“因此，許多眾生將捨棄這些法門，由於這樣的言論，許多人將背離信心。

།འདི་སྐད་དུ་ཡང་དགེ་སློང་དེ་དག་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཟང་ཟིང་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ཡིན་གྱི། མདོ་ལས་འབྱུང་བ་དང་། འདུལ་བ་ལས་འབྱུང་བའི་ཆོས་མི་སྟོན་ཏོ། །འདི་ནི་ཆོས་མ་ཡིན་གྱིས་འདི་ལ་རི་མོར་བྱ་བ་མ་སྐྱེད་ཅིག་ཅེས་ཟེར་ཏེ། སྐྱེས་བུ་ བླུན་པོ་དེ་དག་གིས་ནི་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཡིན་པར་དེ་ལྟར་མི་ཤེས་སོ།།དེ་དག་གིས་བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ཆོས་འཛིན་པ་དེ་དག་གི་ཆོས་དེ་སྤངས་པས་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པར་འགྱུར་བའི་ལས་ མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དོ།།ཆོས་ཀྱི་ཕོངས་པར་འགྱུར་བའི་ལས་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པས་ལོག་པར་ལྟུང་བར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །བྱམས་པ་དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དམ་པའི་ཆོས་ཀུན་ཏུ་སྲུང་བར་འདོད་པས་ཐབས་ལ་མཁས་པར་བྱ་སྟེ། ཅི་ནས་ སེམས་ཅན་མོས་པ་ཐ་དད་པ་དེ་དག་གི་ཁོང་ཁྲོ་བའི་སེམས་མི་སྐྱེ་བར་ཀུན་ཏུ་བསྲུང་བར་བྱའོ།།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མ་ལ་དམ་པའི་ཆོས་ རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་འཆལ་པ་དེ་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ།སྤོབས་པ་ཡང་ཚོལ་ལ་སྤོབས་པ་ལ་མོས་པར་ཡང་མི་བགྱིད་པ་དང་། གཟུངས་ཀྱང་ཚོལ་ལ་དགེ་སློང་ཆོས་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ལ་ཡང་སུན་འབྱིན་པར་བགྱིད་པ་ནི་ ངོ་མཚར་ལགས་སོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔེར་བགྱི་ན་མི་ལ་ལ་ཞིག་གིས་ཆབ་མིག་གམ། ཁྲོན་པའམ། མཚོ་ལས་ཆབ་འཚལ་བར་འཚལ་ལ། དེས་དེར་སླ་ཚྭ་བོར་ཏེ། སླ་ཚྭ་བོར་ནས་ཆབ་འཚལ་བར་བསམས་ཏེ། དེའི་སྣའི་ དབང་པོས་ཆབ་དེ་བསྣམས་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནོངས་པར་གློ་བར་མ་ཆུད་དེ།འདི་ལྟར་ཀྱེ་མ་ཆུ་འདི་ནི་མནམ་མོ་ཞེས་ཆབ་ལ་སྐྱོན་འདོགས་པར་སེམས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་འདི་ལ་སྤོབས་པའི་དགེ་སློང་ཆོས་སྨྲ་བ་གང་ ལགས་པ་དེ་དག་ནི་ཆབ་མིག་གམ།ཁྲོན་པ་འམ། མཚོ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བགྱིའོ།

他們還會這樣說:“這些比丘只是行持佈施等世俗之事,而不宣說經律中的法。這不是法,不要對此生起恭敬。“這些愚蠢的人不知道,任何善說都是佛陀的教言。他們受魔力加持,捨棄持法比丘的法,造作使法衰敗的業。由造作使法衰敗的業,他們將墮入邪見。慈氏啊,因此菩薩若欲守護正法,應當善巧方便,盡力保護那些信解不同的眾生不生起嗔恨心。 這時,菩薩摩訶薩慈氏向世尊如是請問:“世尊,在五百世最後階段正法毀壞時,那些智慧淺薄的菩薩出現,他們追求辯才卻不信樂辯才,追求總持卻誹謗持法比丘的法,這真是稀有啊。世尊,譬如有人想從泉眼、井或湖中取水,卻在其中投入鹽,投鹽后想取水,他用鼻子聞了那水卻不知自己的過錯,反而想:‘唉,這水真臭啊’,而責備水。世尊,在這個比喻中,由佛陀威力而對這法門有辯才的說法比丘,應當視為泉眼、井或湖。”

།བཅོམ་ལྡན་འདས་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་རྣམས་ནི་ཇི་ལྟར་བྱིས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་མི་ཆབ་མིག་གམ། ཁྲོན་པ་འམ། མཚོའི་ནང་དུ་སླ་ཚྭ་བོར་ནས་ཆབ་འཚལ་བར་འཚལ་ལ། དེ་ཆབ་ལ་སྐྱོན་འདོགས་པ་བཞིན་ཏེ། ཤེས་རབ་འཆལ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དེ་དག་ཆོས་སྨྲ་བ་དེ་དག་དང་། ཆོས་ལ་ཡང་སུན་འབྱིན་པར་བགྱིད་དེ། སུན་ཕྱུང་ནས་ཀྱང་དེ་དག་ཉིད་ལས་ཆོས་ཀྱི རོ་འཚལ་བར་སེམས་ཏེ།བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནོངས་པར་གློ་བར་མ་ཆུད་ནས་རྣ་བའི་དབང་པོ་སྐྱོན་དང་ལྡན་པས་དགེ་སློང་ཆོས་འཛིན་པ་དེ་དག་ལ་སྟིང་ཞིང་ཁྱད་དུ་གསོད་ལ། འདི་སྐད་དུ་འདི་ལྟར་དགེ་སློང་ཆོས་སྨྲ་བ་འདི་དག་ནི་ཉེས་པ་མང་པོས་སུན་ཕྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ མཆི་སྟེ།དགེ་སློང་ཆོས་སྨྲ་བ་དེ་དག་གི་ཆོས་ཀྱི་རོ་ལ་སུན་འབྱིན་ཅིང་འཁྲུལ་པ་ཚོལ་ཏེ། སྐྱོ་ནས་འདོར་ཞིང་མཆི་བར་སེམས་ལགས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་ ཏེ།བྱམས་པ་ལེགས་སོ། །ལེགས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་འཁྲུལ་པ་མི་ཚོལ་ཞིང་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཁྱོད་ཀྱིས་བཤད་པ་འདིའི་དཔེ་དེ་ལེགས་པར་སྨྲས་སོ། །བྱམས་པ་གཞན་ཡང་རྒྱུ་བཞིས་ན་སྤོབས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་ པར་རིག་པར་བྱའོ།།བཞི་གང་ཞེ་ན། བྱམས་པ་འདི་ལ་སྤོབས་པ་དོན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་གྱི་དོན་དང་མི་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་གྱི་ཆོས་དང་མི་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་འཕེལ་བར་བྱེད་ པ་མ་ཡིན་པ་དང་།མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ཕན་ཡོན་སྟོན་པ་ཡིན་གྱི་འཁོར་བའི་ཉེས་པ་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། བྱམས་པ་རྒྱུ་བཞི་པོ་འདི་དག་དང་ལྡན་ན་སྤོབས་པ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །བྱམས་ པ་དགེ་སློང་ངམ།དགེ་སློང་མ་འམ། དགེ་བསྙེན་ནམ། དགེ་བསྙེན་མ་གང་སུ་ཡང་རུང་སྟེ། རྒྱུ་བཞི་པོ་འདི་དག་གི་སྤོབས་པས་སྤོབས་པ་འམ། སྤོབས་པར་འགྱུར་ཡང་རུང་སྟེ། དེ་ལ་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ། རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དད་པ་ཅན་དག་གིས་དེ་དག་ལ་སངས་ རྒྱས་སུ་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞིང་སྟོན་པར་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱས་ནས་དམ་པའི་ཆོས་མཉན་པར་བྱའོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱམས་པ་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

世尊,在五百世最後階段出現的菩薩,就像愚童般的人在泉眼、井或湖中投鹽后想取水,卻責備水一樣。那些智慧淺薄的人誹謗說法者和法,誹謗后還想從他們那裡尋求法味,不知自己的過錯,由於耳根有過失而輕視、蔑視持法比丘,說道:“這些說法比丘有許多過失。“他們誹謗說法比丘的法味,尋找過失,厭倦后想要捨棄。 這時,世尊讚歎菩薩摩訶薩慈氏說:“善哉!善哉!慈氏,你不尋找過失,遠離一切過失,善說了這個比喻。慈氏,還有四種因緣,應當知道一切辯才都是佛說。哪四種?慈氏,此中辯才具有意義而非無意義,具有法而非非法,能滅盡煩惱而非增長煩惱,顯示涅槃功德和利益而非增長輪迴過失。慈氏,具足這四種因緣,應當知道一切辯才都是佛說。慈氏,任何比丘、比丘尼、優婆塞或優婆夷,以這四種因緣的辯才而辯才或將辯才,有信心的善男子、善女人應當對他們生起佛想、師想而聽聞正法。為什麼呢?慈氏,因為任何善說都是佛說。”

། བྱམས་པ་དེ་ལ་གང་ཟག་ལ་སྡང་བའི་ཕྱིར་འདི་དག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྤོབས་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་སྤོང་ཞིང་དེ་དག་ལ་མ་གུས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་སྤོབས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་སྤངས ནས་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པར་འགྱུར་བའི་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པས་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ།།བྱམས་པ་དེ་ལྟ་བས་ན་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ། རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དད་པ་ཅན་གང་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པར་འགྱུར་བའི་ལས་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བར་འདོད་པས་གང་ཟག་ ལ་སྡང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ལ་སྡང་བར་མི་བྱའོ།།བྱམས་པ་སྤོབས་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། བྱམས་པ་བཞི་གང་ཞེ་ན། སྤོབས་པ་དོན་མེད་པ་ཡིན་གྱི་དོན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། ཆོས་དང་མི་ལྡན་པ་ཡིན་གྱི་ཆོས་དང་ ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་།ཉོན་མོངས་པ་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། འཁོར་བའི་ཉེས་པ་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ཕན་ཡོན་མི་སྟོན་པ་སྟེ། བྱམས་པ་སྤོབས་པ་ བཞི་པོ་དེ་དག་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སྤངས་ཤིང་མ་གནང་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།

慈氏,若有人因嗔恨他人而說”這些不是佛說”,捨棄這四種辯才並對其不恭敬,則是捨棄了一切佛說的辯才。捨棄法后,造作使法衰敗的業,將墮入惡趣。慈氏,因此有信心的善男子、善女人若欲解脫使法衰敗的業,不應因嗔恨他人而嗔恨法。 慈氏,諸佛捨棄了這四種辯才。慈氏,哪四種?無意義而非有意義的辯才,非法而非有法的辯才,增長煩惱而非滅盡煩惱的辯才,增長輪迴過失而不顯示涅槃功德和利益的辯才。慈氏,諸佛捨棄並不允許這四種辯才。 這時,菩薩摩訶薩慈氏向世尊如是請問:

།བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་འཁོར་བ་འཕེལ་བར་བགྱིད་པའི་སྤོབས་པ་སངས་རྒྱས་ ཀྱིས་མ་གནང་བ་ལགས་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བགྱིད་པའི་སླད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ལགས་པར་བསྟན་ཅིང་འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་བསྔགས་པ་ཡང་བཀའ་སྩལ པ་འདི་ཇི་ལྟ་ཞིག་ལགས་ཏེ།བཅོམ་ལྡན་འདས་སྤོབས་པ་འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤོབས་པ་ལགས་པར་མི་འགྱུར་ལགས་གྲང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བྱམས་པ་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ཕན་འདོགས་པ་ཡིན་པར་ངས་བསྟན་ཅིང་འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་བསྔགས་པ་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དོན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནམ།འོན་ཏེ་དོན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན། གསོལ་པ། བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཡང་དག་པར་སྨྲ་བས་སྨྲ་བར་བགྱིད་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ལ་དགའ་བ་ནི་དོན་དང་ལྡན་པ་ལགས་ཤིང་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ལགས་ཤེས་མཆི་ན་ཡང་དག་པར་སྨྲ་བས སྨྲ་བ་ལགས་སོ།།བཀའ་སྩལ་པ། བྱམས་པ་དེ་ལྟ་བས་ན་རྣམ་གྲངས་འདིས་ཀྱང་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ཕན་འདོགས་པར་གྱུར་པར་བསྟན་པ་དང་། འཁོར་བ་ཡོངས་ སུ་འཛིན་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་ནི་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱམས་པ་དོན་གང་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཐབས་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དབང་བྱ་བ་དང་། གང་ ན་ཉན་ཐོས་དང་།རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པར་བལྟ་བར་མི་བྱ་སྟེ་ཉོན་མོངས་པའི་གནོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བྱམས་པ་དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་གཞན་དག་ལ་ཕན་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་དོན་དུ་མི་འགྱུར་བ་དང་།དོན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆུང་ངུའི་རྒྱུར་ཡང་མི་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ལུས་དང་སྲོག་དང་ཡང་བསྔོ་བར་བྱའི། ཉོན་མོངས་པ་དེའི་དབང་དུ་འགྲོ་བར་ནི་ མི་བྱའོ།

世尊,如果增長輪迴的辯才不被佛允許,那麼世尊為何教導煩惱對菩薩有益,並讚歎完全受持輪迴,以圓滿菩提分?世尊,這不是佛的辯才嗎? 世尊說:“慈氏,你怎麼認為?我教導煩惱對菩薩有益並讚歎完全受持輪迴,以圓滿菩提分,這是有意義的還是無意義的?” (慈氏)答道:“世尊,如果如實而說,爲了圓滿菩薩的菩提分而喜歡煩惱是有意義的、有法的,如實而說。” (佛)說:“慈氏,因此,以此方便也應當知道,爲了圓滿菩薩的菩提分而教導煩惱有益,以及讚歎完全受持輪迴,都是善說,都是佛說。為什麼呢?慈氏,菩薩法自在、善巧方便者所能掌控,而一切聲聞、緣覺所不能的,不應視為煩惱,不是煩惱的危害。慈氏,雖然如此,對於不能利益他人、不能圓滿菩提分、無意義、甚至不能成為小善根因的煩惱,菩薩應當捨棄身命,而不應隨順那樣的煩惱。”

།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱམས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་ཐོབ་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བསྟན་པ་ཡང་གཞན་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ས་ལ་ཆགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་གཞན་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པའི་དོན་བདག་གིས་འཚལ་བ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ མངོན་པར་འདུ་མི་བགྱིད་པར་འཚལ་བ་དང་།ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྦྱང་བར་འཚལ་བ་དང་། མ་སྣད་ཅིང་མ་རྨས་ལ་བདེ་བར་ཡོངས་སུ་ཐར་བར་འཚལ་བས་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མོས་པར་བགྱིའོ། །ཐེ་ཚོམ་མ་མཆིས་ པ་མང་བར་བགྱིའོ།།གཞན་གྱི་འཁྲུལ་པ་མི་ཚོལ་བ་དང་། ཕན་ཡོན་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དང་། སྙིང་པོ་བཙལ་བར་བགྱིའོ། །བཀའ་སྩལ་པ། བྱམས་པ་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་ མང་བར་བྱའོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱམས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དང་མི་འཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱམས་པ་དཔེར་ན་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་སྤྱོད་པ་ན་ཡང་སྣང་ལ། བྱིས་པ་སོ་སོའི་ སྐྱེ་བོའི་ཉེས་པ་དག་གིས་ཀྱང་གོས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་གང་དག་གིས་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལོག་པར་ལྟུང་བར་འགྲོ་བར་འགྱུར་བའི་འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ལོག་པར་ ལྟུང་བར་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ།འདི་ལྟར་འཇིག་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱམས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་བག་ཆགས་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཆགས་ཤིང་སྡང་ལ་རྨོངས་པར་གྱུར་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་དག་གིས་ཡང་གཞན་ ལ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་གཞན་ནོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་དག་གི་བག་ལ་ཉལ་ནི་སེམས་ལ་ཀུན་ནས་དཀྲིས་ཤིང་འདུག་པ་གང་གིས་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་སམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་རྟུལ་ཞིང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་མི་མཁས་པ་ རྣམས་དང་མཉམ་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

為什麼呢?慈氏,菩薩已得智慧力增長所示現的煩惱是一回事,而未得力增長的菩薩執著于地位的煩惱又是另一回事。 這時,菩薩摩訶薩慈氏向世尊如是請問:“世尊,依我所解世尊所說之義,菩薩若欲不造業障、欲凈業障、欲無損害而安樂解脫,則于最後五百年中,應當信解一切菩薩行,應當多作無疑,不尋求他人過失,應當受持功德,應當尋求精要。” (佛)說:“慈氏,如是如是。菩薩應當多作對菩薩行無疑。為什麼呢?慈氏,因為行智慧的菩薩們的行為與一切世間不相順。慈氏,譬如預流果雖現於凡夫行中,卻不被凡夫愚人的過失所染。凡夫愚人因貪、嗔、癡而墮入邪道,但預流果卻不會因同樣的貪、嗔、癡而墮入邪道,因為已經完全通達我見。慈氏,同樣地,行智慧的菩薩們雖因未斷習氣而有貪、嗔、癡,但他們與凡夫愚人又不同。為什麼呢?因為他們的習氣隨眠纏繞心識,不會與凡夫愚人或鈍根菩薩、不善出離的菩薩相等

།བྱམས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་ལྕི་བ་བྱུང་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རྡུལ་དུ་རློག་པར་བྱེད་དེ། དེའི་རྒྱུས་ལོག་པར་ལྟུང་བར་ འགྲོ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ།།བྱམས་པ་དཔེར་ན་མེའི་ཕུང་པོ་འབར་བ་ལ་ནི་ཤིང་གི་ཚོགས་ཆེན་པོས་བསྣན་ན་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་བསྣན་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་དེ་ཕྱིར་ཞིང་ཆེར་འབར་བར་འགྱུར་གྱི་མེ་ཤི་བར་མི་འགྱུར་རོ། །བྱམས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་སྤྱོད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མེ་ འབར་བ་དེ་ལ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ལེན་པ་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་བསྣན་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་དེའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མེ་འབར་བར་འགྱུར་གྱི་ཤི་ཞིང་ཟད་པར་མི་འགྱུར་རོ།།བྱམས་པ་དེ་ལྟ་བས་ན་རྣམ་གྲངས་འདིས་ཀྱང་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ ཐམས་ཅད་དང་མི་འཐུན་པར་རིག་པར་བྱའོ།།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་དང་པོ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་གྱི་གནས་ནས་མངོན་པར་བྱུང་བ་ཤེས་ རབ་ཀྱི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་ཐོབ་པར་འཚལ་བས་ཆོས་གང་དག་ནི་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བགྱི།ཆོས་གང་དག་ནི་ཀུན་ཏུ་བསྟེན་པར་བགྱི། ཆོས་གང་དག་ཡོངས་སུ་སྤོང་ཞིང་ཀུན་ཏུ་སྟེན་པར་བགྱིད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་མ་སྐྱེས་པ་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། སྐྱེས་པ་ཡང་རྣམ་ པར་འཕེལ་ཞིང་ཡོངས་སུ་འགྲིབ་པར་མི་འགྱུར་བ་ལགས།དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །བྱམས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་དང་པོ་པས་ ཁྱིམ་གྱི་གནས་ནས་མངོན་པར་འབྱུང་བ་དང་།ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་ཐོབ་པ་དང་། རྙེད་པ་དང་། བཀུར་སྟི་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་དང་། རྙེད་པ་དང་། བཀུར་སྟིའི་ཉེས་པ་མཐོང་བར་བྱའོ། །འདུ་ འཛི་ལ་དགའ་བ་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་དང་།འདུ་འཛི་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་མཐོང་བར་བྱའོ། །སྨྲ་བ་ལ་དགའ་བ་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་དང་སྨྲ་བ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་མཐོང་བར་བྱའོ། །གཉིད་ལ་དགའ་བ་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་དང་གཉིད་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་མཐོང་བར་བྱའོ། །ལས་ལ་དགའ་བ་ཡོངས་སུ་སྤང་ བ་དང་ལས་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་མཐོང་བར་བྱའོ།།སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བ་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་དང་སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་མཐོང་བར་བྱའོ།

慈氏,行智慧的菩薩摩訶薩們即使犯了一切過失中最重的,也能以智慧力將其碾為塵埃,因此也不會因此而墮入邪道。慈氏,譬如燃燒的火堆,即使加入大量木柴,越加越旺,不會熄滅。慈氏,同樣地,行智慧的菩薩的智慧之火燃燒時,無論加入多少煩惱燃料,其智慧之火越燒越旺,不會熄滅耗盡。慈氏,因此,以此方便也應當知道,行智慧的菩薩們的行為與一切世間不相順。 這時,菩薩摩訶薩慈氏向世尊如是請問:“世尊,初業菩薩從家出家,欲得智慧力增長,應當捨棄哪些法?應當親近哪些法?捨棄和親近哪些法,能使未生的智慧力增長生起,已生的增長不減?” 世尊對菩薩摩訶薩慈氏如是說:“慈氏,初業菩薩從家出家,欲得智慧力增長,應當捨棄利養恭敬,應當見到利養恭敬的過患。應當捨棄喜愛喧鬧,應當見到喜愛喧鬧的過患。應當捨棄喜愛言說,應當見到喜愛言說的過患。應當捨棄喜愛睡眠,應當見到喜愛睡眠的過患。應當捨棄喜愛事務,應當見到喜愛事務的過患。應當捨棄喜愛戲論,應當見到喜愛戲論的過患。

།རྙེད་པ་དང་། བཀུར་སྟི་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་དེས་ནི་འདོད་པ་ཆུང་བ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །འདུ་ འཛི་ལ་དགའ་བ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས་ནི་གཅིག་པུར་དགའ་བ་ཀུན་ཏུ་བསྟེན་པར་བྱའོ།།སྨྲ་བ་ལ་དགའ་བ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས་ནི་དོན་ལ་རྟོག་པ་ཀུན་ཏུ་བསྟེན་པར་བྱའོ། །གཉིད་ལ་དགའ་བ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས་ནི་ནམ་གྱི་ཆ་སྟོད་དང་ནམ་གྱི་ཆ་སྨད་ལ་མི་ ཉལ་བ་ཀུན་ཏུ་བསྟེན་པར་བྱའོ།།ལས་ལ་དགའ་བ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པ་ཀུན་ཏུ་བསྟེན་པར་བྱའོ། །བྱམས་པ་ལས་དང་པོ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་གྱི་གནས་ནས་མངོན་པར་བྱུང་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ སྟོབས་བསྐྱེད་པ་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ།།ཀུན་ཏུ་བསྟེན་པར་བྱ་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་ཀུན་ཏུ་བསྟེན་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱམས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ལ། མི་ཤེས་པ་ཡང་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རྐྱེན་མ་ཚོགས་པར་ཐོབ་པར་སླ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།། །།བམ་པོ་གཉིས་པ་སྟེ་ཐ་མ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པས་འདི སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རྙེད་པ་དང་། །བཀུར་སྟིའི་སྐྱོན་ཇི་ལྟར་མཐོང་བར་བགྱི། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིའི་ནོངས་དམིགས་ནི་གང་ལགས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གང་དག་ལ་བརྟགས་ན་འདོད་པ་ཆུང་ངུ་ལ་དགའ་ཞིང་ ཡོངས་སུ་མི་གདུང་བར་འགྱུར་བ་ལགས།བཀའ་སྩལ་པ། བྱམས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་འདོད་ཆགས་སྐྱེད་པ་ཡིན་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། །རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་དྲན་པ་འཇོམས་པར་བྱེད་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། ། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་རྙེད་པ་དང་མ་རྙེད་པས་ཁེངས་པ་དང་འདུད་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། །རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་གཏི་མུག་སྐྱེད་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། །རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་བདག་གི་དོན་སྒྲུབ་པས་ཁྱིམ་ལ་སེར་སྣ་བྱེད་པ་དང་། ཆགས་པར་བྱེད་པར་བརྟག་པར བྱའོ།།རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་གཡོ་སྐྱེད་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། །རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་འཕགས་པའི་རིགས་བཞི་ཡོངས་སུ་སྤོང་བས་ངོ་ཚ་མེད་པ་དང་། ཁྲེལ་མེད་པ་སྐྱེད་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། །རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་ གནང་བར་བརྟག་པར་བྱའོ།

捨棄利養、恭敬和偈頌后,應當修習少欲。捨棄喜愛喧鬧后,應當親近獨處。捨棄喜愛言說后,應當親近思維義理。捨棄喜愛睡眠后,應當親近初夜后夜不臥。捨棄喜愛事務后,應當親近對一切眾生慈愛。慈氏,初業菩薩從家出家,欲得智慧力增長,應當捨棄應捨棄的法,應當親近應親近的法。為什麼呢?慈氏,智慧也依緣而起,無知也依緣而起,因為不集聚因緣是難以獲得的。 第二卷終 這時,菩薩摩訶薩慈氏向世尊如是請問:“世尊,菩薩應當如何見到利養恭敬的過患?利養恭敬的過失是什麼?菩薩觀察什麼能使他喜愛少欲而不苦惱?” (佛)說:“慈氏,菩薩摩訶薩應當觀察:利養恭敬能生貪慾。應當觀察:利養恭敬能破壞正念。應當觀察:利養恭敬能使人因得失而驕慢或卑下。應當觀察:利養恭敬能生愚癡。應當觀察:利養恭敬能使人為自利而吝惜、執著家庭。應當觀察:利養恭敬能生虛偽。應當觀察:利養恭敬能使人捨棄四聖種而生無慚無愧。應當觀察:利養恭敬是一切佛所不許可的。

།རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་ང་རྒྱལ་དང་རྒྱགས་པ་དང་དྲེགས་པ་བསྐྱེད་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། །རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་བླ་མ་རྣམས་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། །རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་བདུད་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་བརྟག་པར་བྱའོ། ། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་གཅིག་ཏུ་བག་མེད་པའི་རྩ་བ་ཡིན་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། །རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འཕྲོག་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། །རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་གློག་དང་། འཁོར་ལོ་དང་། ལྕེ་འབབ་པ་ལྟ་བུར་བརྟག་པར་བྱའོ། །རྙེད་པ་དང་བཀུར སྟི་ནི་སྦག་པ་མང་པོས་སྦགས་པར་བརྟག་པར་བྱའོ།།རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་མཛའ་བཤེས་ཀྱི་ཁྱིམ་དང་། སློང་མོ་སྟེར་བའི་ཁྱིམ་ལ་ལྟ་བར་བརྟག་པར་བྱའོ། །རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བ་སྐྱེད་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། །རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་བློ་རྣམ་ པར་འཁྲུལ་པར་བྱེད་པར་བརྟག་པར་བྱའོ།།རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་སྡུག་པའི་དངོས་པོ་འགྱུར་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་སྐྱེད་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། །རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་བཞི་རྗེད་པར་བྱེད་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། །རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་དཀར་པོའི་ ཆོས་ཉམ་ཆུང་བར་བྱེད་པར་བརྟག་པར་བྱའོ།།རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་བཞི་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་བྱེད་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། །རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་ཕ་རོལ་གྱི་དད་པའི་བར་ཆད་བྱེད་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། །རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་དང་ མངོན་པར་ཤེས་པ་ཉམས་པར་བྱེད་པར་བརྟག་པར་བྱའོ།།རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་སྔར་བཀུར་སྟི་བྱེད་ལ་ཕྱིས་བཀུར་སྟི་མི་བྱེད་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། །རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་མི་མཛའ་བ་དག་དང་གནས་པར་བྱེད་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། །རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་མཛའ་བོ་སྤོང་ བར་བརྟག་པར་བྱའོ།།རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་ཕ་རོལ་འདྲིད་པའི་ཕྱིར་སྨད་འཚོང་མ་དང་འདྲ་བར་བརྟག་པར་བྱའོ། །རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་བསམ་གཏན་དང་། ཚད་མེད་པ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་བརྟག་པར་བྱའོ། །རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་དང་། གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་དུ་ལྟུང་བར་བྱེད་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། །རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་ལྷས་བྱིན་དང་། ལྷག་སྤྱོད་ཀྱི་ཆོ་ག་དང་འཐུན་པར་བརྟག་པར་བྱའོ།

應當觀察:利養恭敬能生驕慢、傲慢和自負。應當觀察:利養恭敬能使人輕視上師。應當觀察:利養恭敬屬於魔的一方。應當觀察:利養恭敬是放逸的根源。應當觀察:利養恭敬能奪走善根。應當觀察:利養恭敬如閃電、如輪、如舌頭。應當觀察:利養恭敬有諸多污染。應當觀察:利養恭敬使人關注親友之家和佈施之家。應當觀察:利養恭敬能生不悅。應當觀察:利養恭敬能使心迷亂。應當觀察:利養恭敬因可愛事物變化而生憂愁。應當觀察:利養恭敬使人忘失四念住。應當觀察:利養恭敬使白法衰微。應當觀察:利養恭敬使四正斷退失。應當觀察:利養恭敬障礙他人信心。應當觀察:利養恭敬使神通和智慧退失。應當觀察:利養恭敬使人先恭敬后不恭敬。應當觀察:利養恭敬使人與不友好者共處。應當觀察:利養恭敬使人捨棄友人。應當觀察:利養恭敬為引誘他人如同妓女。應當觀察:利養恭敬使人捨棄禪定和無量。應當觀察:利養恭敬使人墮入地獄、畜生、閻羅世間。應當觀察:利養恭敬與提婆達多、六師外道的行為相似。

།བྱམས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ ཉེས་དམིགས་གང་དག་བརྟག་པར་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་བུ་འདི་དག་གོ་།བརྟགས་ནས་ཀྱང་འདོད་པ་ཆུང་བར་བྱའི་ཡོངས་སུ་གདུང་བར་ནི་མི་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱམས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདོད་པ་ཆུང་བ་ལ་སྐྱོན་འདི་ལྟ་བུ་འདི་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་བར་ཆད་མེད་པ་ཡིན།ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དག་ཡིད་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བ་ཡིན། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཡོངས་སུ་དགའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གནས་པས་རྗེས་སུ་བསྲུང་བར་འོས་པ་ཡིན། ངན་འགྲོ་ལོག་པར་ལྟུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྐྲག་པ་ མེད་པ་ཡིན།བསྡིགས་པ་དང་བྲལ་བས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པ་ཡིན། བདུད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བས་མི་འཕྲོགས་པ་ཡིན། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་ཚུགས་པ་ཡིན། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་འདོད་པར་བྱ་བ་ཡིན། བསམ་གཏན་ལ་ གོམས་པར་བྱེད་པར་གནས་པས་གསལ་བ་ཡིན།གཡོ་དང་སྒྱུ་སྤངས་པ་དང་། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་སྐྱོན་དུ་ལྟ་བས་བག་ཡོད་པ་ཡིན། འཕགས་པའི་རིགས་ལ་གནས་པས་ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་བྱེད་པ་ཡིན། མཁས་པ་རྣམས་དང་ཚངས་པ་མཚུངས་ པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ།བྱམས་པ་ཕན་ཡོན་འདི་ལྟ་བུ་འདི་དག་ཤེས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་མཁས་པ་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་ཕྱིར་ལྷག་པའི་བསམ་པས་འདོད་པ་ཆུང་བ་ལ་ གནས་པར་བྱ་ཞིང་འདོད་པ་ཆུང་བ་ལ་ཀུན་ཏུ་བསྟེན་པར་བྱའོ།།དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།

慈氏,菩薩應當觀察利養恭敬的這些過患。觀察后應當少欲,不應苦惱。為什麼呢?慈氏,菩薩少欲沒有這些過患,因為:他不會障礙佛法;在家出家眾不會厭惡他;值得天人歡喜而護持;不懼怕一切惡道墮落;遠離威脅而不會被壓制;解脫魔境而不會被奪取;一切苦不能害他;為天人所喜愛;安住修習禪定而明晰;遠離虛偽欺詐,視五欲過患而不放逸;住于聖種而言行一致;受智者和修梵行者所喜愛。慈氏,知道這些利益后,智者大菩薩應當捨棄利養恭敬,以增上意樂安住少欲,親近少欲。 世尊如是說已,菩薩摩訶薩慈氏向世尊如是請問:

།བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་འདུ་འཛི་ལ་དགའ་བའི་ སྐྱོན་རྣམས་ཇི་ལྟར་བརྟག་པར་བགྱི།འདུ་འཛི་ལ་དགའ་བའི་སྐྱོན་དེ་དག་ནི་གང་ལགས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གང་དག་ལ་བརྟགས་ན་གཅིག་པུར་དགའ་བ་ལ་དགའ་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་བ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བྱམས་པ་འདུ་འཛིའི་ཉེས་དམིགས་ནི་ཉི་ཤུ་པོ་འདི་དག་ཡིན་ཏེ། ཉི་ཤུ་གང་ཞེ་ན། བྱམས་པ་འདི་ལ་ལུས་ཀྱིས་མ་བསྡམས་པ་ཡིན། ངག་གིས་མ་བསྡམས་པ་ཡིན། ཡིད་ཀྱིས་མ་བསྡམས་པ་ཡིན། འདོད་ཆགས་ཆེ་བ་ཡིན། ཞེ་སྡང་ཆེ་བ་ཡིན། གཏི་མུག ཆེ་བ་ཡིན།འཇིག་རྟེན་པའི་གཏམ་གྱིས་ཀྱང་གོས་པ་ཡིན། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་གཏམ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ཡིན། ཆོས་ལ་མ་གུས་པ་ལ་བསྟེན་པ་ཡིན། ཆོས་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ཡིན། དེ་ལ་བདུད་ཀྱིས་གླགས་རྙེད་པ་ཡིན། བག་མེད་པ་ལ་བསྟེན་ པ་ཡིན།བག་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན། དེ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ཤས་ཆེ་བ་ཡིན། མང་དུ་ཐོས་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ཡིན། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་མི་འཐོབ་པ་ཡིན། མྱུར་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པར་མི་འགྱུར་བ་ཡིན། སངས་རྒྱས་ལ་དགའ་བ་ལས་ཡོངས་སུ་ ཉམས་པ་ཡིན།ཆོས་ལ་དགའ་བ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ཡིན། དགེ་འདུན་ལ་དགའ་བ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ཡིན་ཏེ། བྱམས་པ་ཉི་ཤུ་པོ་དེ་དག་ནི་འདུ་འཛི་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་དམིགས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གང་དག་ལ་ བརྟགས་ན་གཅིག་པུར་དགའ་བ་ལ་དགའ་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །འདོད་ཆགས་སྤངས་ཤིང་ཞེ་སྡང་རབ་སྤངས་ནས། །རྣལ་འབྱོར་ཅན་ནི་འདུ་འཛིར་ མི་གནས་ཏེ།།དེ་ནི་དེ་ལ་གཞོལ་ཞིང་དེ་ལ་འབབ། །ཉེས་པ་དེས་ན་དགའ་བར་བྱེད་མི་འགྱུར། །རྒོད་དང་འགྱོད་དང་དེ་བཞིན་རྣམ་རྟོག་པ། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་འདུ་འཛི་རྣམས་ལས་བྱུང་། །སྙིང་པོ་མེད་པའི་འདུ་འཛི་སུ་བྱེད་པ། །དེ་ནི་ལང་ལོང་སྤྱོད་ཅིང་མ་བསྡམས་ ཡིན།།བྱིས་པ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་སྨྲ་ལ་དགའ། །བྱིས་པ་དེ་དག་མཆོག་གི་གཏམ་ལས་ཉམས། །ཞེ་སྡང་འཕེལ་ཞིང་རྣམ་རྟོག་ཤས་ཀྱང་ཆེ། །ཉེས་པ་དེས་ན་དེ་ལ་མི་ཆགས་སོ།

世尊,菩薩應當如何觀察喜愛聚集的過患?喜愛聚集的那些過患是什麼?菩薩觀察哪些後會喜愛獨處而不厭倦? 世尊回答說:慈氏,聚集的過患有二十種。哪二十種呢?慈氏,在此:身不調伏;語不調伏;意不調伏;貪慾熾盛;嗔恚熾盛;愚癡熾盛;染著世俗言談;退失出世言談;親近不敬法者;捨棄正法;魔得其便;親近放逸;具足放逸;尋伺熾盛;退失多聞;不得止觀;不能速成梵行;退失喜樂佛;退失喜樂法;退失喜樂僧。慈氏,應當了知這二十種是喜愛聚集的過患,菩薩觀察這些後會喜愛獨處而不厭倦。 然後,世尊當時說了這些偈頌: 斷除貪慾及嗔恚, 瑜伽行者不住聚。 專注於此而趣入, 因過患故不歡喜。 掉舉惡作及尋伺, 這些皆從聚集生。 誰造無義聚集者, 放逸行為不調伏。 愚者喜好世俗語, 彼等退失勝妙談。 嗔恚增長尋思多, 因過患故不貪著。

།རིགས་པ་མ་ཡིན་སྨྲ་ལ་དགའ་བསྐྱེད་ནས། །དགེ་སློང་ཐོས་ པ་རྣམ་པར་འཕེལ་མི་བྱེད།།དེ་ལྟ་བས་ན་མི་རིགས་སྨྲ་སྤོངས་ལ། །ཆོས་ལ་རྟག་ཏུ་དགའ་བ་ཐོབ་པར་གྱིས། །བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་འདོད་ཕྱིར་ང་ཡིས་ནི། །རང་གི་ཡན་ལག་ལན་སྟོང་སྙེད་དུ་བཏང་། །ཆོས་ཉན་པས་ནི་ང་ལ་ངོམས་མེད་ན། །དེ་དག་ཆོས་ཉན་པ་ན་ སྐྱོ་བར་འགྱུར།།ཚིག་བཞི་པ་ཡི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་ཕྱིར། །ང་ནི་ཆུང་མ་བུ་ལ་དགའ་མ་གྱུར། །རྒྱལ་སྲིད་དག་དང་ལོངས་སྤྱོད་ངས་སྤངས་ན། །མཁས་པ་ཇི་ལྟར་ཆོས་ནི་ཉན་མི་བྱེད། །རིགས་མི་སྨྲ་དང་དམ་པ་མིན་སྨྲ་བ། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་ བྱ།།བསྐལ་པ་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མར་གང་དཀོན་པ། །ཆོས་ཀྱི་དམ་པ་དེ་ལ་དགའ་སྐྱེད་ཅིག་།ཐར་པ་འདོད་པ་ཡོན་ཏན་དོན་གཉེར་བས། །འཇིག་རྟེན་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་བཙལ་མི་བྱ། །གང་ཞིག་ཟས་དང་གོས་ཀྱི་དོན་ཙམ་འདོད། །དེ་ནི་མཆོག་དང་གཙོ་བོར་བསྔགས་མ་ ཡིན།།གང་ཞིག་འདྲི་ཞིང་དགེ་སློང་ལེགས་པར་འོང་། །སྟན་ཡང་གདིང་གིས་ཚུར་ཤོག་འདུག་པར་གྱིས། །མི་ཡི་རྙེད་པ་རབ་དཀོན་རྙེད་གྱུར་གྱིས། །གཅིག་ལ་གཅིག་ནི་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་ཡང་བྱ། །ལུང་མནོད་ཁ་ཏོན་བྱ་དང་བསམ་གཏན་རྣམས། །ཁྱོད་ཀྱི་དཀར་ པོའི་ཕྱོགས་རྣམས་འཕེལ་གྱུར་ཏམ།།གལ་ཏེ་ཁྱོད་ནི་འདོད་ན་དྲི་བར་གྱིས། །ཁྱོད་ལའང་བདག་འདྲི་སྐབས་ནི་དབྱེ་བར་གྱིས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མྱ་ངན་ཡོངས་འདས་ནས། །བསྟན་པ་རྣམ་པར་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་ན། །དགེ་སློང་དག་ནི་ཤིན་ཏུ་རྒོད་ཅིང་ ཁེངས།།དགོན་པ་བོར་ནས་འདུ་འཛིར་དགའ་བར་འགྱུར། །རྙེད་པ་དང་ནི་དེ་བཞིན་ཟས་ཆེད་དུ། །ཉིན་དང་མཚན་རྣམས་སུ་ཡང་གཏམ་བྱེད་ལ། །བྱིས་པ་དག་ནི་གཉིད་ལོག་གྱུར་ན་ཡང་། །ལོ་ཏོག་སྐྱེ་བའི་རྨི་ལམ་རྨི་བར་འགྱུར། །བྱིས་པ་འདི་ཀུན་ཤེས་པ་རབ་ཏུ་ ཉམས།།ངན་སོང་ངན་འགྲོ་གསུམ་དུ་གཞོལ་འགྱུར་གྱིས། །དགའ་བ་དང་ནི་མོས་པ་བསྐྱེད་ནས་ཀྱང་། །བསེ་རུ་ལྟ་བུར་རྟག་ཏུ་ནགས་གནས་ཀྱིས། །ཡོན་ཏན་འདོད་པ་ནགས་ན་གནས་པ་ཡིས། །ཕ་རོལ་དག་གི་སྐྱོན་ལ་བརྟག་མི་བྱ། །བདག་ནི་ཁྱད་པར་འཕགས་ ཤིང་བདག་མཆོག་ཅེས།།དེ་སྙམ་དུ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་མི་བྱའོ།

生起非理言說之歡喜， 比丘不增長多聞。 是故應舍非理語， 常得歡喜于正法。 為求菩提我曾舍， 自身肢節千萬次。 聞法於我無厭足， 彼等聞法反生厭。 為求四句偈頌故， 我不貪愛妻兒等。 捨棄王位及受用， 智者何不聽聞法？ 非理言說非善語， 一切方面應捨棄。 百劫難逢之稀有， 殊勝正法應歡喜。 欲求解脫求功德， 不應追求世俗事。 僅為飲食衣服者， 非為最勝所稱讚。 若有詢問比丘來， 應敷座具請入座。 人身難得既已得， 彼此互說正法語。 受持誦習及禪修， 增長你的善法分？ 若你欲問請發問， 我亦詢問請開許。 如來涅槃之後時， 教法毀壞將來臨。 比丘極為放逸傲， 舍林喜好於聚集。 爲了利養及飲食， 晝夜恒時談論之。 愚者縱然入睡眠， 亦夢莊稼生長事。 此等愚者智退失， 趨向三惡道中行。 生起歡喜與信解， 常住林中如犀牛。 欲求功德住林者， 不應觀察他人過。 我勝於他我最勝， 不應生起如是心。

།རྒྱགས་འདི་བག་མེད་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་སྟེ། །དགེ་སློང་དམན་ལ་བརྙས་པར་ཡོང་མི་བྱ། །བསྐལ་པ་གཅིག་གིས་ཐར་པ་འཐོབ་མི་འགྱུར། །འདི་ནི་བསྟན་པ་འདི་ལ་ཡིན། །དེ་ལྟས་དགེ་སློང་ཡོན་ཏན་ འདོད་གྱུར་པ།།དཔའ་བོས་མི་རིགས་བརྗོད་པ་སྤངས་ནས་ཀྱང་། །དགའ་ཞིང་མགུ་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཡིས། །བསེ་རུ་འདྲ་བར་དགོན་པར་གནས་པར་བྱ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ ཏོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་དཀར་པོའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་སྤོང་བའི་སླད་དུ་འདུ་འཛི་ནོངས་པ་མང་པོའི་སྐྱོན་ཆགས་ཤིང་ཡོན་ཏན་མ་མཆིས་ལ་གནོད་པ་དང་ལྡན་ཏེ། འདུ་འཛི་ཉོན་མོངས་པ་འཕེལ་བར་བགྱིད་ཅིང་སྤྱོད་པ་བཟང་པོ་མ་ལགས་པ་ནི་ངོ་མཚར་ལགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་པ་དགེ་བ་འཚལ་བ་སུ་ཞིག་གཅིག་པུར་དགའ་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བར་མི་བགྱིད། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲ་བ་ལ་དགའ་བའི་སྐྱོན་རྣམས་ཇི་ལྟར་བརྟག་པར་བགྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གང རྟོགས་ན་དོན་རྣམ་པར་ངེས་པ་ལ་དགའ་ཞིང་དོན་ལ་རྟོག་པས་ཡོངས་སུ་གདུང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་བ་ལགས།དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །བྱམས་པ་ འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲ་བ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་དམིགས་ཉི་ཤུ་ཡོད་པར་བརྟག་པར་བྱའོ།

驕傲是一切放逸之根本， 不應輕視卑微比丘。 一劫不能得解脫， 此乃此教法所說。 是故比丘求功德， 勇士捨棄非理語。 歡喜悅意極欣然， 如犀獨居於林間。 然後，菩薩摩訶薩慈氏對世尊如是說道： 世尊，如是捨棄白法，聚集有諸多過患，無功德而有害，聚集增長煩惱，非善行為，這實在稀奇。世尊，哪個智慧菩薩求善法者不喜歡獨處？世尊，菩薩應當如何觀察喜好言說的過患？菩薩了知什麼後會喜歡決定義理，思維義理而不感疲倦？ 如是請問后，世尊對菩薩摩訶薩慈氏如是回答： 慈氏，在此菩薩應當觀察喜好言說有二十種過患。

།ཉི་ཤུ་གང་ཞེ་ན། བྱམས་པ་འདི་ལ་དགེ་སློང་སྨྲ་བ་ལ་དགའ་བ་ནི་མང་དུ་ཐོས་པས་རྒྱགས་ཤིང་དྲེགས་པས་གུས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། རྩོད་པ་སྨྲ་བ་ལྷུར་ལེན་པས་ ཕྱོགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བ་དང་།ནང་དུ་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བས་དྲན་པ་བརྗེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་མ་སྦྱངས་པས་ཤེས་བཞིན་མེད་པར་སྤྱོད་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ལས་ཉམས་པས་ ཁེངས་པ་དང་འདུད་པར་འགྱུར་བ་དང་།ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་དམུ་རྒོད་དུ་འགྱུར་བ་དང་། སྨྲ་བའི་སྦག་པས་སྦགས་པས་དུས་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བར་འགྱུར་བ་དང་། འཕགས་པའི་ཤེས་པ་མ་ཐོབ་པས་མ་བསྡམས་པར་འགྱུར་བ་ དང་།ལྷ་དང་ཀླུ་རྣམས་ཀྱིས་མི་བཀུར་བར་འགྱུར་བ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྙས་པར་འགྱུར་བ་དང་། ལུས་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྱོ་བར་འགྱུར་བ་དང་། སྒྲུབ་པ་ལ་མི་གནས་པས་ཡིད་ལ་གཅགས་པར་འགྱུར་བ་ དང་།ཐེ་ཚོམ་མ་སྤངས་པས་རབ་ཏུ་མི་བརྟན་པར་འགྱུར་བ་དང་། སྒྲ་ལྷུར་ལེན་པས་ཐོས་པ་དང་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་ཆགས་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ དུ་རྟོག་པར་མི་བྱེད་པས་མྱུར་དུ་ཆོས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་དང་།གཞན་དང་གཞན་རྩོམ་པས་མི་བརྟན་ཞིང་རྟེན་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། སེམས་ཡོངས་སུ་མ་དུལ་བས་བཀུར་སྟི་མེད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པས་གཞན་གྱི་དྲིང་འཇོག་པར་ འགྱུར་བ་དང་།དབང་པོ་རྣམས་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་དུ་འགྱུར་བ་སྟེ། བྱམས་པ་ཉི་ཤུ་པོ་དེ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྨྲ་བ་ལ་དགའ་ཞིང་སྒྲ་ལྷུར་ལེན་ལ་དོན་ལ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཉེས་དམིགས་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་བཀའ་སྩལ་ཏོ།

二十種是什麼呢？慈氏，在此，喜好言說的比丘： 因多聞而驕傲自大，不恭敬。 喜好爭論，執著於己方。 遠離如理作意，忘失正念。 身心未調伏，行為不正知。 退失法忍，驕傲自滿。 捨棄止觀，心續粗野。 染污于言說，非時而語。 未得聖智，不能自制。 不受天龍尊敬。 被證得無礙解者輕視。 令現證者厭煩。 不住于修行，執著于意。 未斷疑惑，極不穩固。 專注于言詞，退失聞慧與辨別力。 行境為識，貪著欲塵。 不如實觀察，迅速舍法。 不斷造作，不穩無依。 心未調伏，獲得不敬。 未證法界，依賴他人。 不了知諸根，隨煩惱轉。 慈氏，這二十種是菩薩喜好言說、專注聲音而遠離觀察義理的過患。 然後，世尊說了這些偈頌：

།ཐོས་པས་རྒྱགས་ནས་གུས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །རྣམ་པར་འགྱེད་པའི་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་ཆགས། །བརྗེད་པར་འགྱུར་ཞིང་ཤེས་བཞིན་མེད་པར་འགྱུར། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ་།ནང་གི་ སེམས་ལས་ཤིན་ཏུ་རིང་བར་འགྱུར།།ལུས་དང་སེམས་ཀྱང་རབ་སྦྱངས་མ་ཡིན་འགྱུར། །ཁེངས་པ་དང་ནི་འདུད་པ་མང་པོར་འགྱུར། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ་།བྱིས་པ་དམ་པའི་ཆོས་བསམ་རབ་ཏུ་ཉམས། །སེམས་ནི་མི་མཉེན་ཤིན་ཏུ་རྩུབ་པར་འགྱུར། ། ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་དག་དང་རབ་ཏུ་རིང་། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ་།རྟག་ཏུ་བླ་མ་དག་ལ་གུས་པ་མེད། །སྦགས་པའི་གཏམ་དག་ལ་ནི་དགའ་བ་སྐྱེད། །སྙིང་པོ་མེད་ལ་གནས་ཤིང་ཤེས་རབ་ཉམས། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ་།དེ་ནི ལྷ་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས་མི་བཀུར་ཞིང་།།དེ་ཚེ་དེ་ལའང་འདོད་པ་མི་སྐྱེད་ལ། །སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་ལས་ཉམས་འགྱུར་ཏེ། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ་།གང་དག་ལུས་ནི་མངོན་སུམ་མང་ཡོད་པ། །མཁས་པ་འདི་དག་གིས་ནི་སྤྱོ་བར་འགྱུར། །དེ་ཡི་སྲོག་ནི་དོན་ མེད་འགྱུར་བ་སྟེ།།སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ་།བདག་ནི་སྒྲུབ་ཉམས་ད་ནི་ཅི་བྱ་ཞེས། །འཆི་བའི་དུས་ཚེ་བྱིས་པ་མྱ་ངན་བྱེད། །གཏིང་རྙེད་མ་གྱུར་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་འགྱུར། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ་།རྩཝ་བསྐྱོད་བཞིན་དུ་འགུལ་ ཞིང་གཡོ་བ་སྟེ།།དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཐེ་ཚོམ་འགྱུར་དུ་ངེས། །དེ་ནི་ནམ་ཡང་བློ་བརྟན་མི་འགྱུར་ཏེ། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ་།གར་ལ་ལྟ་བའི་ཁྲོད་ན་འདུག་པ་ཞིག་།དཔའ་བོ་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་བཞིན། །བདག་ཉིད་ནན་ཏན་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ སྟེ།།སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ་།དེ་ཡི་སེམས་ནི་རྣ་བའི་རྣམ་ཤེས་ལ། །རབ་ཏུ་ཆགས་ཤིང་སྒྲས་རྒྱགས་ཤེས་རབ་ཉམས། །ལོག་པར་སེམས་ཤིང་ལམ་ངན་འགྲོ་བར་འགྱུར། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ་།དེ་ནི་གཡོ་ལྡན་ཡང་ཞིང་ རེ་ཆད་འགྱུར།།ཕྱི་ཕྱིར་ཞིང་ནི་རྣམ་པར་འགྱེད་པ་རྩོམ། །འཕགས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་ལས་རབ་ཏུ་རིང་། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ་།མཐུ་ཆུང་བསྟི་སྟང་གིས་ནི་དགར་འགྱུར་ཏེ། །མི་ཤེས་ལྡན་པ་གཡོ་ཞིང་འགྱུར་བ་ཡིན། །སྤྲེའུ་ལྟར་དེ་ཡི་ སེམས་ནི་གཡོ་བར་འགྱུར།།སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ་།རང་གི་བློ་ནི་ཤེས་པས་དམན་པའི་ཕྱིར། །རྨོངས་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་དྲིང་ལ་འཇོག་།དེ་ནི་ཉོན་མོངས་ཕྱོགས་ཀྱི་དབང་དུ་འགྲོ། །

聞而驕傲不恭敬， 執著于辯論言說。 忘失正念無正知， 此乃喜言之過患。 遠離內心極遙遠， 身心未能善調伏。 驕傲自滿甚眾多， 此乃喜言之過患。 愚者正法思維退， 心不柔軟極粗糙。 止觀二法極遙遠， 此乃喜言之過患。 常時于師無恭敬， 喜好污穢之言談。 安住無義智慧退， 此乃喜言之過患。 諸天眾中不受敬， 彼時于彼不生欲。 退失無礙之解智， 此乃喜言之過患。 諸多現證身者中， 智者對此生厭倦。 彼之性命成無義， 此乃喜言之過患。 我修行退何所為， 臨終之時愚憂傷。 未得深義極痛苦， 此乃喜言之過患。 如被風吹動搖盪， 如是必定生疑惑。 彼永不得堅定心， 此乃喜言之過患。 如觀舞者坐群中， 如勇士說他功德。 自身精進將退失， 此乃喜言之過患。 彼心執著耳識上， 驕于音聲智慧退。 邪思而行惡道中， 此乃喜言之過患。 彼多詭詐且輕浮， 再三發起諸爭論。 遠離聖者之正法， 此乃喜言之過患。 勢微恭維成朋友， 無知者多詭不定。 如猿其心常動搖， 此乃喜言之過患。 由於自智甚低劣， 愚者依賴於他人。 彼隨煩惱方而行， 此乃喜言之過患。

དེ་ནི་ཉོན་མོངས་ཕྱོགས་ཀྱི་དབང་དུ་འགྲོ། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་ གོ་།མིག་ཀྱང་འཁྲུལ་ཅིང་དེ་བཞིན་རྣ་བ་འང་འཁྲུལ། །སྣ་ཡང་འཁྲུལ་ཅིང་དེ་བཞིན་ལྕེ་ཡང་འཁྲུལ། །ལུས་ཀྱང་འཁྲུལ་ཅིང་ཡིད་ཀྱང་འཁྲུལ་པར་འགྱུར། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ་།ཡུན་རིང་དུས་ནས་སྨྲ་ལ་དགའ་བས་ན། །དེ་ནི བདག་ཉིད་དགའ་བ་མི་འཐོབ་པོ།།ཚིག་གང་དགའ་བ་མཐའ་ཡས་འཐོབ་འགྱུར་བ། །ཚིག་གཅིག་ཙམ་ཞིག་བསམས་ཀྱང་མཆོག་ཡིན་ནོ། །བུ་རམ་ཤིང་ཤུན་སྙིང་པོ་ཅི་ཡང་མེད། །དགའ་བར་བྱ་བའི་རོ་ནི་ནང་ན་འདུག་།ཤུན་པ་ཟོས་པའི་ མིས་ནི་བུ་རམ་རོ།།ཞིམ་པོ་རྙེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཤུན་པ་དེ་བཞིན་སྨྲ་བ་སྟེ། །རོ་ལྟ་བུ་ནི་འདི་ལ་དོན་སེམས་ཡིན། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྨྲ་ལ་དགའ་སྤོངས་ཏེ། །རྟག་ཏུ་བག་ཡོད་བྱོས་ལ་དོན་སོམས་ཤིག་།སྨྲ་བའི་ཉེས་པ་འདི་འདྲ་རྟོག་གྱུར་ཅིང་། ། དོན་གྱི་ཡོན་ཏན་མཆོག་འདི་ཤེས་ནས་ནི། །འདི་ན་བྱང་ཆུབ་མཁས་པ་གང་ཡིན་པ། །དེས་ནི་དོན་བསམ་པ་ལ་དགའ་བར་གྱིས། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི ལྟར་སྨྲ་བ་ལ་དགའ་བའི་སྐྱོན་རྣམས་དང་།དོན་ལ་སེམས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ནི་ངོ་མཚར་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྙིང་པོ་འཚལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དོན་བསམ་པ་བཏང་སྟེ་སྙིང་པོ་མ་མཆིས་པའི་ སྨྲ་བ་ལ་དགའ་བར་བགྱིད་པའི་རྔོ་མི་ཐོག་ལགས་སོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་གཉིད་ཀྱི་དགའ་བས་དགའ་བའི་སྐྱོན་ཇི་ལྟར་བརྟག་པར་བགྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཇི་ལྟར་བརྟགས་ན་རྨུགས་པ་དང་། གཉིད་ཀྱི་ནོངས་དམིགས་ མཐོང་ནས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་བ་ལགས།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བྱམས་པ་འདི་ལ་གཉིད་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་དམིགས་ནི་རྣམ་པ་ཉི་ཤུར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ལ་རྟོག་ན་བརྩོན་ འགྲུས་རྩོམ་པ་ལ་དགའ་ཞིང་སྐྱོ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ།

彼隨煩惱方而行， 此乃喜言之過患。 眼亦迷亂耳亦然， 鼻亦迷亂舌亦然。 身亦迷亂意亦亂， 此乃喜言之過患。 長時喜好於言說， 彼不能得自喜樂。 無邊喜樂語可得， 思維一語亦為勝。 甘蔗外皮無精華， 美味甘汁在內藏。 食其皮者不能得， 甘蔗美味之甘甜。 如同外皮即言說， 如味即是思義理。 是故應舍喜言說， 常時謹慎思義理。 如是觀察言過患， 了知義理勝功德。 於此菩提諸智者， 應當喜樂思義理。 爾時，菩薩摩訶薩慈氏向世尊如是言：世尊，如來善說喜好言說之過患及思維義理之功德，實為稀有！世尊，求取精華的菩薩們不應捨棄思維義理而喜好無義之言說。世尊，菩薩摩訶薩應如何觀察貪睡眠之過患？菩薩如何觀察而見昏沉、睡眠之過患，精進修習又不生厭離？ 世尊告曰：慈氏，於此應當以二十種方式觀察喜好睡眠之過患。菩薩觀察彼等則喜樂精進修習而不生厭離。

།ཉི་ཤུ་གང་ཞེ་ན། བྱམས་པ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཉིད་ཆེ་བ་ནི་རྨུགས་པ་དང་། གཉིད་ཀྱིས་ནོན་ཏེ་ལེ་ལོ་ཆེ་བར་འགྱུར་བ་དང་། ལུས་ཤ་ཆེ་བ་དང་། མདོག་ཡོངས་སུ་མ་དག་པ་དང་། དེའི་ འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་ནད་བཞིས་ནོན་པར་འགྱུར་བ་དང་།དེའི་མེའི་ཁམས་ཆུང་བར་འགྱུར་བ་དང་། དེའི་ཁ་ཟས་ལེགས་པར་འཇུ་བར་མི་འགྱུར་བ་དང་། དེའི་ལུས་ལ་འབྲས་དང་ཕོལ་མིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དང་། ལེ་ལོ་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། དེའི་གཏི་ མུག་གི་དྲ་བ་རྣམ་པར་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་དང་།དེའི་ཤེས་རབ་ཉམ་ཆུང་བར་འགྱུར་བ་དང་། དེ་ཁ་ཟས་འདོད་པ་ལས་ཡིག་འཆུ་བར་འགྱུར་བ་དང་། དེ་གཏི་མུག་གི་མུན་པ་རབ་ཏུ་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་དང་། དེ་ལ་མི་མ་ཡིན་པ་རྣམས་བཀུར་སྟི་མི་བྱེད་པ་དང་། སེམས་རྟུལ་བར་འགྱུར་བ་དང་། མི་ལྡང་བ་མང་བར་འགྱུར་བ་དང་། དེའི་སེམས་བག་ལ་ཉལ་གྱིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་ཤིང་འདུག་པར་འགྱུར་བ་དང་། དེ་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འདུན་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་དང་། སྤྱོད་པ ཞུམ་པར་གྱུར་ནས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་སྨོད་པ་དང་།འཁོར་གྱི་ནང་དུ་སོང་ན་བརྙས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། བྱམས་པ་ཉི་ཤུ་པོ་དེ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཉིད་ལ་དགའ་ཞིང་རྨུགས་པ་དང་། གཉིད་མང་བའི་ཉེས་དམིགས་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་དེ་དག་ལ་རྟོག་ན་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ལ་དགའ་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ།།དེ་ནས་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །གང་ཞིག་རྨུགས་དང་གཉིད་ལ་དགའ་འགྱུར་བ། །དེ་ཡི་ལུས་ནི་ཤ་ཆེ་མཁྲེགས་མ་ ཡིན།།ལེ་ལོ་དེ་ཆེ་བླུན་ཞིང་འཐུན་མི་བྱེད། །དེ་ཡི་མདོག་ཀྱང་དག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་རྨུགས་དང་གཉིད་ལ་དགའ་འགྱུར་བ། །བད་ཀན་རླུང་དང་དེ་བཞིན་མཁྲིས་པ་རྣམས། །དེ་དག་དེ་ཡི་ལུས་ལ་ཤས་ཆེར་འབྱུང་། །དེ་ཡི་ཁམས་ རྣམས་རབ་ཏུ་འཁྲུག་པར་འགྱུར།།གང་ཞིག་རྨུགས་དང་གཉིད་ལ་དགའ་འགྱུར་བ། །ཁ་ཟས་ཉེས་པས་ལྟོ་ནི་མ་དག་ཅིང་། །ལུས་ཀྱང་ལྕི་ལ་ཟོ་བདོག་བདེ་མ་ཡིན། །དེ་ཡི་ཚིག་ཀྱང་གསལ་བར་མི་འགྱུར་རོ།

二十種是什麼？慈氏，於此菩薩多睡眠者為昏沉、睡眠所壓，懶惰增長，身體肥胖，膚色不凈，其四大種為四病所壓，其火大微弱，飲食不能良好消化，身上長瘡癤，懶惰懈怠，其愚癡之網遍增，智慧衰微，食慾增盛而流涎，愚癡黑暗深重，非人不予恭敬，心志遲鈍，多不起身，心為隨眠所纏繞，不樂善法，退失一切善法，行為怯弱而誹謗精進修習者，處眾中受輕視。慈氏，此二十種為菩薩喜好睡眠、昏沉、多睡之過患。菩薩觀察彼等則喜樂精進修習而不生厭離。 爾時，世尊即說此偈： 若人喜好於昏睡， 其身肥壯不堅實。 懶惰愚鈍不和順， 膚色亦不得清凈。 若人喜好於昏睡， 痰風以及膽汁等， 彼等於身多生起， 諸大種性極紊亂。 若人喜好於昏睡， 飲食不消腹不凈， 身體沉重不安樂， 言語亦不得清晰。

།གང་ཞིག་རྨུགས་དང་གཉིད་ལ་དགའ་འགྱུར་བ། ། དེ་ཡི་ལུས་ལ་ཕོལ་མིག་མང་པོ་འབྱུང་། །དེ་ནི་ཉིན་དང་མཚན་དུ་བདེ་བར་ཉལ། །དེ་ལ་རྨ་རྣམས་མི་བཟད་འབྱུང་བར་འགྱུར། །གང་ཞིག་རྨུགས་དང་གཉིད་ལ་དགའ་འགྱུར་བ། །ལེ་ལོ་བྱེད་ཅིང་བརྩོན་འགྲུས་ཡོངས་སུ་ཉམས། །དེ་ནི་བདེ་ལས་ཉམས་ཤིང་ནོར་རྣམས འགྲིབས།།དེ་ནི་རྟག་ཏུ་ཞན་ཅིང་སེམས་ཀྱང་རྨོངས། །གང་ཞིག་རྨུགས་དང་གཉིད་ལ་དགའ་འགྱུར་བ། །གཏི་མུག་དྲ་བ་ཆེན་པོ་འཕེལ་འགྱུར་ཞིང་། །དེ་ནི་ཐེ་ཚོམ་ཅན་དེ་ལྟ་བ་ཐོབ། །དེ་ནི་ལྟ་བར་གྱུར་པ་མང་བར་འགྱུར། །གང་ཞིག་རྨུགས་དང་གཉིད་ལ་ དགའ་འགྱུར་བ།།དེ་ཡི་ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་ཉམ་ཆུང་འགྱུར། །དེ་ཡི་བློ་ཡང་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར། །ཡེ་ཤེས་ལས་ནི་རྟག་ཏུ་དེ་ཉམས་འགྱུར། །གང་ཞིག་རྨུགས་དང་གཉིད་ལ་དགའ་འགྱུར་བ། །མི་ཤེས་ལེ་ལོ་སྙོམ་ལས་ཤེས་རབ་འཆལ། །མི་མ་ཡིན་ པ་དག་གིས་གླགས་རྙེད་དེ།།ནགས་ན་གནས་པའི་ཚེ་ནི་འཚེ་བར་འགྱུར། །གང་ཞིག་རྨུགས་དང་གཉིད་ལ་དགའ་འགྱུར་བ། །སེམས་ཀྱང་རྟུལ་ཞིང་དེ་ཡི་དྲན་པ་རྨོངས། །ལུང་ནོད་ཁ་ཏོན་བྱེད་ལ་དེ་མི་གནས། །ཆོས་སྨྲ་ན་ཡང་དེ་ནི་རྟག་ཏུ་ཐོགས། །གང་ཞིག་རྨུགས་ དང་གཉིད་ལ་དགའ་འགྱུར་བ།།དེ་ཡི་ཉོན་མོངས་ཀུན་ནས་ལྡང་བར་འགྱུར། །རྣམ་པར་འཁོར་ཞིང་གཡོ་ལ་རྨོངས་པ་དང་། །དེ་ཡི་སེམས་ནི་རྟག་ཏུ་གདུང་བར་འགྱུར། །གང་ཞིག་རྨུགས་དང་གཉིད་ལ་དགའ་འགྱུར་བ། །དེ་ཡི་བྱ་བ་མང་པོ་ཉམས་ཤིང་འགགས། །ལུས་ ཀྱང་གདུངས་ཤིང་ཡིད་ཀྱང་ཡོངས་སུ་གདུངས།།བག་ལ་ཉལ་བ་འཕེལ་བར་ངེས་མི་ཤེས། །གང་ཞིག་རྨུགས་དང་གཉིད་ལ་དགའ་འགྱུར་བ། །དེ་ནི་དགེ་སེམས་རྟག་ཏུ་མི་འདོད་དེ། །དེ་ནི་ཆོས་ལ་འདུད་པ་སྐྱེད་མི་བྱེད། །ཕྱིར་ཞིང་ཆོས་མ་ཡིན་ལ་དེ་དགར་འགྱུར། ། གང་ཞིག་རྨུགས་དང་གཉིད་ལ་དགའ་འགྱུར་བ། །དེ་ནི་རྨོངས་ཤིང་ཆོས་ལ་འདུན་པ་ཉམས། །བྱིས་པ་ཡོན་ཏན་ཀུན་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས། །དཀར་པོ་འཇོམས་ཤིང་མུན་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར། །གང་ཞིག་རྨུགས་དང་གཉིད་ལ་དགའ་འགྱུར་བ། །འཇིགས་པར་འགྱུར ཞིང་སེམས་ཀྱང་རབ་ཏུ་ཞུམ།།དེ་ནི་རྟག་པར་མཆོག་ཏུ་དགའ་མི་འགྱུར། །གཉིད་ཀྱིས་ནོན་པ་ལུས་ཀྱང་ལྷོད་པར་འགྱུར། །གང་ཞིག་རྨུགས་དང་གཉིད་ལ་དགའ་འགྱུར་བ། །བདག་ཉིད་མི་ཤེས་ལེ་ལོ་ཅན་གྱུར་ནས། །བརྩོན་འགྲུས་སྟོབས་དང་ལྡན་ལ་ཕྲག་དོག་ བྱེད།།བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་མི་སྙན་སྨྲ། །ཉེས་པ་འདི་འདྲ་འདི་དག་རྟོགས་གྱུར་ནས། །

若人喜好於昏睡， 其身多生諸瘡癤。 日夜安臥于床榻， 難忍瘡瘍將生起。 若人喜好於昏睡， 懈怠懶惰精進退。 安樂退失財富減， 常時衰弱心愚癡。 若人喜好於昏睡， 愚癡大網遍增長。 彼生疑惑得邪見， 諸多邪見將生起。 若人喜好於昏睡， 其智慧極為衰微。 其智力亦全退失， 智慧常時將退失。 若人喜好於昏睡， 無知懶惰昏沉亂。 非人易得其機會， 林中居時將受害。 若人喜好於昏睡， 心志遲鈍念愚癡。 受持誦讀不安住， 說法之時常阻滯。 若人喜好於昏睡， 其煩惱悉皆生起。 散亂動搖生愚癡， 其心常時受煎熬。 若人喜好於昏睡， 諸多事業退障礙。 身心俱受諸煎迫， 隨眠增長不自知。 若人喜好於昏睡， 彼不常樂善念想。 於法不生恭敬心， 反覆喜樂非法事。 若人喜好於昏睡， 愚癡法欲皆退失。 愚人退失諸功德， 摧毀白法趨黑暗。 若人喜好於昏睡， 生怖畏心極怯弱。 彼不常生最勝喜， 身為睡眠所壓制。 若人喜好於昏睡， 自身無知成懶惰。 嫉妒精進具力者， 誹謗精進諸有情。 如是觀察此等過，

ཉེས་པ་འདི་འདྲ་འདི་དག་རྟོགས་གྱུར་ནས། །མཁས་པ་སུ་ཞིག་རྨུགས་གཉིད་དགའ་བར་བྱེད། །ཤིན་ཏུ་གཏི་མུག་ལྟ་བ་མང་པོའི་རྒྱུ། །དོན་བཟང་དམ་ཆོས་ཡོན་ཏན་ཆུད་གཟོན་པ། །གཉིད་འདི་བརྩོན་ འགྲུས་འཕྲོག་པར་རྟོགས་གྱུར་ནས།།མཁས་པ་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་སུ་དེར་དགའ། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་དང་མུན་པ་སེལ་བྱེད་ཅིང་། །ངན་སོང་ཡོངས་སུ་སྤོང་བའི་གཞིར་གྱུར་པ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་བསྔགས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་འཕགས། །གང་ཡིན་དེ་ནི་རྟག་ ཏུ་བརྟེན་པར་གྱིས།།འཇིག་རྟེན་འདི་ན་བཟོ་གང་ཅི་ཡོད་དང་། །འཇིག་རྟེན་འདས་བཟོ་གང་དག་ཅི་ཡོད་པ། །བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ལ་རྙེད་པར་མི་དཀའ་ན། །མཁས་པ་སུ་དག་བརྩོན་འགྲུས་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱོ། །གང་དག་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཞུགས་གྱུར་པ། ། དེ་དག་རྨུགས་གཉིད་སྐྱོན་རྣམས་མཐོང་ནས་ནི། །རྟག་ཏུ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ལ་གནས་པར་བྱེད། །འདི་ནི་ང་ཡིས་དེ་དག་བསྐུལ་བྱས་ཡིན། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་འདི་ལྟ་བུ་འདི་དག་ཐོས་ནས་སྤོང་བར་མི་བགྱིད་ཅིང་སྐྱོ་བར་མི་བགྱིད་པ་དེ་དག་དང་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་མི་སྐྱེད་པ་དེ་དག་དེ་ཙམ་དུ་རྨོངས་པར་འགྱུར་བ་ནི་ངོ་མཚར་ལགས་སོ།། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སློབ་པར་འཚལ་བ་དང་། ལྷག་པའི་བསམ་པས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འཚལ་བ་སུ་ཞིག་ཡང་དག་པའི་གནས་འདི་ལྟ་བུ་འདི་དག་ཐོས་ན་ལེ་ལོ་བགྱིད་ཅིང་དགེ་བའི ཆོས་རྣམས་སྐྱེད་པར་མི་བགྱིད།བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་། ཕན་ཡོན་འདི་ལྟ་བུ་ཐོས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་སུ་ཞིག་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པར་མི་བགྱིད་དེ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གཉིད་ལ་དགའ་བའི་ནོངས་ དམིགས་དང་།བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པའི་ཕན་ཡོན་འདི་དག་ལེགས་པར་བཀའ་སྩལ་ལགས་སོ།

如是觀察此等過， 智者誰喜昏睡眠？ 極為愚癡多邪見， 損毀善法諸功德。 此睡奪人精進力， 智者具德誰喜之？ 能除眾苦及黑暗， 能斷惡趣諸根本。 諸佛讚歎勝精進， 常應依止此功德。 世間所有諸技藝， 出世間法諸功德。 精進修習不難得， 智者誰厭精進力？ 諸入佛道菩提者， 見昏睡眠諸過患。 恒時安住勤精進， 此為我所勸勵事。 爾時，菩薩摩訶薩彌勒白世尊言：世尊，若有菩薩聞如是等昏沉睡眠過患而不捨離、不生厭離，不發精進，如是愚癡實為稀有。世尊，菩薩欲學、增上意樂欲證無上正等正覺，誰聞如是真實道理而生懈怠不生善法？誰聞如是精進功德及利益已，為圓滿菩提分而不精進？如來善說貪睡過患及精進利益。

།བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ལས་ལ་དགའ་ཞིང་འཇིག་རྟེན་པའི་སྦག་པས་སྦགས་པའི་ནོངས་དམིགས་ཇི་ལྟར་བརྟགས་པར་བགྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་གང་དག་ལ་བརྟགས་ན་འདོད་པ་ཆུང་ཞིང་བགྱི་བ་ཉུང་ལ།དམ་པའི་ཆོས་བཙལ་བའི་སླད་དུ་རྟག་ཏུ་བརྩོན་ཞིང་སྦྱོར་བ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་བ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བྱམས་པ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ ཆེན་པོས་ལས་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་དམིགས་ཉི་ཤུར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ལ་རྟོག་ན་འདོད་པ་ཆུང་ཞིང་བྱ་བ་ཉུང་ལ་དམ་པའི་ཆོས་བཙལ་བའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་བརྩོན་ཞིང་སྦྱོར་བ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ།

世尊，菩薩應當如何觀察喜好事業、為世俗塵垢所染污的過患？菩薩觀察何者能使少欲、少事，為求正法而常精進修行？ 世尊告曰：彌勒，於此菩薩摩訶薩應當觀察喜好事業的二十種過患。菩薩觀察此等，則能少欲、少事，為求正法而常精進修行。

།ཉི་ཤུ་གང་ཞེ་ན། བྱམས་ པ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་ལ་དགའ་བ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལས་རྣམས་ལ་བརྩོན་པར་འགྱུར་བ་དང་།ལས་ངན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པར་འགྱུར་བ་དང་། ལུང་ནོད་པ་དང་། ཁ་དོན་ལ་བརྩོན་པ་དག་གིས་བརྙས་པར་འགྱུར་བ་དང་། ནང་དུ་ཡང་དག་ འཇོག་ལ་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྨད་པར་འགྱུར་བ་དང་།འཁོར་བ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ལས་རྩོམ་པར་འགྱུར་བ་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་སྦྱོང་བར་མི་བྱེད་པ་དང་། དེའི་སེམས་དངོས་པོར་འཛིན་པ་ལ་འཇུག་པར་ འགྱུར་བ་དང་།ཆགས་པ་མང་བར་འགྱུར་བ་དང་། ཁྱིམ་སོ་རྣམས་ལ་རྒྱུན་དུ་སྦྱོར་བར་འགྱུར་བ་དང་། དབང་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། ཟློག་བྱེད་ཀྱི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིད་སྨོན་མང་པོ་ལ་རྒྱུན་དུ་གནས་པ་དང་། ཁྱིམ་གྱི་བྱ་བ་དག་ལ་བརྩོན་པ་དང་། དེ་རོ་ དག་ལ་ཤས་ཆེར་འདུན་ཅིང་ཆགས་པ་སྐྱེད་པ་དང་།ལེན་པ་མེད་པར་མི་དགའ་བ་དང་། ཀུན་ནས་མནར་སེམས་མང་བའི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རྒྱུན་དུ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་། དགེ་བསྙེན་དང་། དགེ་བསྙེན་མ་ལ་རྟོན་པར་འགྱུར་བ་དང་། དེ་ཟས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ ཉིན་མཚན་འདའ་བར་བྱེད་པ་དང་།འཇིག་རྟེན་པའི་བྱ་བ་དག་རྒྱུན་དུ་འདྲི་བར་བྱེད་པ་དང་། མི་རིགས་པའི་སྨྲ་བ་དག་ལ་མངོན་པར་དགའ་བར་འགྱུར་བ་དང་། ཞལ་ཏ་བྱེད་པའི་རྒྱགས་པས་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་དབང་ཕྱུག་གིས་ཚར་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ དང་།ཕ་རོལ་གྱི་འཁྲུལ་པ་ལ་རྟོག་ཅིང་བདག་གི་འཁྲུལ་པ་ལ་མི་རྟོག་པར་འགྱུར་བ་དང་། དོན་དང་ལྡན་ཞིང་རྣམ་པར་ངེས་པའི་གཏམ་དག་ལ་སྐྱེན་པར་བརྙས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། བྱམས་པ་ཉི་ཤུ་པོ་དེ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་ལ་དགའ་ཞིང་ཞལ་ཏ་བྱེད་པའི་སྦག་པས་ སྦགས་པའི་ཉེས་དམིགས་ཡིན་ཏེ།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ལ་རྟོག་ན་འདོད་པ་ཆུང་ཞིང་བྱ་བ་ཉུང་བར་འགྱུར་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་བྱ་བ་སྤངས་ནས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བྱ་བ་ལ་བརྩོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་ བཀའ་སྩལ་ཏོ།

何為二十？彌勒，於此菩薩喜好事業者： 一、精勤於世俗事業； 二、安住於一切惡業； 三、為受持誦習者所輕視； 四、為喜內觀者所呵責； 五、從事無始無終輪迴之業； 六、不凈信眾婆羅門、居士之施； 七、其心趨入執著事物； 八、貪著增多； 九、常勤於家門； 十、不得自在； 十一、常住于多欲望之逆行性情； 十二、勤於家務； 十三、生起對美味的強烈貪著； 十四、不喜無所得； 十五、常造作多嗔恨之業障； 十六、依賴優婆塞、優婆夷； 十七、日夜耗于飲食分別； 十八、常問世俗之事； 十九、喜好非理之言； 二十、以掌事之慢心懲治同梵行者。 彌勒，此二十者乃菩薩喜好事業、為掌事塵垢所染污之過患。菩薩觀察此等，則能少欲、少事，舍離世俗事業而精進于出世間事業。 爾時，世尊即說偈曰：

།དེ་ནི་ལས་ངན་དག་ལ་གནས་འགྱུར་ཞིང་། །ལས་མཆོག་དག་ལས་དེ་ནི་རྒྱང་ཡང་རིང་། །འདིར་ནི་རྙེད་པ་ཆེ་ལས་རིང་བར་འགྱུར། །རྣམ་པར་ཆགས་སེམས་ཉེས་པ་འདི་དག་ཡིན། །དགེ་སློང་ལུང་ནོད་ཁ་ཏོན་དགའ་རྣམས་ཀྱིས། །དེ་ལ་བརྙས་ཤིང་འདོད་པར་ མི་བྱེད་ལ།།བསམ་གཏན་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨད་པར་འགྱུར། །རྟག་ཏུ་ལས་གནས་སྐྱོན་ནི་འདི་དག་ཡིན། །འཁོར་བའི་ལས་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་དང་། །ཐར་པ་ལས་ནི་རྒྱང་རིང་བཅིངས་པར་གནས། །དེ་ནི་ཡུལ་འཁོར་ཟས་ལ་མི་རིགས་སྤྱོད། ། ཉེས་པ་འདི་དག་ལས་ལ་ཆགས་པའི་ཡིན། །རྟག་ཏུ་དངོས་པོ་དག་ནི་ལེན་པར་བྱེད། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་ལ་དགའ་མི་སྐྱེད། །ནོར་མེད་ནོར་ནི་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད། །ཉེས་པ་འདི་དག་ལས་ལ་ཆགས་པའི་ཡིན། །ཁྱིམ་དུ་རྒྱུ་བ་དག་ལ་ཆགས་པར་འགྱུར། །འདུ་འཛི དགའ་བས་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་བྱེད།།གཟེབ་ཀྱི་ནང་དུ་བྱ་བཅུག་བཞིན་དུ་འགྱུར། །ཉེས་པ་འདི་དག་ལས་ལ་ཆགས་པའི་ཡིན། །ཁྱིམ་པའི་ལས་ལ་དེ་རྟག་མྱ་ངན་བྱེད། །ཡོངས་སུ་གདུངས་པར་གྱུར་ཀྱང་ཡིད་མི་འབྱུང་། །ནམས་ཀྱང་ཚིག་ནི་བཙུན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ། ཉེས་པ་འདི་དག་ལས་ལ་དགའ་བའི་ཡིན། །བླ་མས་བསྐུལ་ན་བཀའ་བློ་མི་བདེ་ཞིང་། །རྗེས་སུ་བསྟན་པ་འཐུན་པར་འཛིན་མི་བྱེད། །དེ་ནི་མྱུར་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པར་འགྱུར། །ཉེས་པ་འདི་དག་ལས་ལ་དགའ་བའི་ཡིན། །ཁྱིམ་ན་གནས་པའི་ལས་རྣམས་རྟག་སེམས་པས། ། དེ་ནི་རྟག་ཏུ་འདོད་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། །བསམ་གཏན་དང་ནི་སྤོང་བ་དེ་མི་བྱེད། །ཉེས་པ་འདི་དག་ལས་ལ་དགའ་བའི་ཡིན། །དེ་ཡི་འདོད་ཆགས་ཤས་ནི་ཆེ་བར་སྐྱེ། །དེ་ནི་རོ་བྲོ་རྣམས་ལ་ཆགས་ཤིང་ཞེན། །དེ་ནི་ངན་ངོན་ཙམ་གྱིས་དགར་མི་འགྱུར། །ཉེས་པ་འདི་དག་ལས་ལ དགའ་བའི་ཡིན།།དེ་ནི་འཁོར་ཕལ་ཆེ་ན་དགར་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཉམས་ན་ནི་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་འགྱུར། །དེ་ནི་བོང་བུ་བཞིན་དུ་ལང་ལོང་འགྱུར། །ཉེས་པ་འདི་དག་ལས་ལ་དགའ་བའི་ཡིན། །དེ་སེམས་རྟག་ཏུ་གནོད་སེམས་ལྡན་པར་འགྱུར། །ལས་རྣམས་འཕེལ་ཞིང་ ཟད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།།སྲེད་པའི་འཁྲི་ཤིང་དག་གིས་དམ་དུ་བཅིངས། །ཉེས་པ་འདི་དག་ལས་ལ་དགའ་བའི་ཡིན། །དེ་ནི་རྟག་ཏུ་བླ་མ་རྣམས་མི་སྟེན། །ཕྱོགས་འདོད་ཁྱིམ་པ་ལ་ནི་སྟེན་པར་བྱེད། །ཚུལ་ཁྲིམས་གནས་པ་དག་ལའང་ཕྲག་དོག་བྱེད། །ཉེས་པ་འདི་དག་ ལས་ལ་དགའ་བའི་ཡིན།།ཉིན་དང་མཚན་དུ་སེམས་གཞན་མེད་པར་ནི། །ཟས་དང་གོས་ལ་རྒྱུན་དུ་སེམས་པར་བྱེད། །

爾時，世尊即說偈曰： 彼住惡業中，遠離最勝業， 此處遠大利，貪心過患此。 受持誦習僧，輕視不喜彼， 禪修者呵責，常住業過此。 精勤輪迴業，遠離解脫縛， 非理用施食，貪著業過此。 常時取諸物，不樂無執著， 無財求財利，貪著業過此。 貪著游居家，喜眾毀一切， 如鳥陷羅網，貪著業過此。 常憂俗家事，雖苦心不厭， 言語不莊重，喜業過患此。 上命不悅從，不受隨順教， 速當壞戒律，喜業過患此。 常思在家事，彼恒生慾望， 不修禪與斷，喜業過患此。 彼生大貪慾，貪著味執著， 不喜微細事，喜業過患此。 多眾中歡喜，衰敗極痛苦， 如驢行踉蹌，喜業過患此。 其心常懷恨，業增而不盡， 愛蔓緊縛束，喜業過患此。 彼常不近師，親近俗眷屬， 妒忌持戒者，喜業過患此。 日夜無他念，常思衣與食，

ཟས་དང་གོས་ལ་རྒྱུན་དུ་སེམས་པར་བྱེད། །དེ་ནི་རྟག་ཏུ་ཡོན་ཏན་འདོད་མ་ཡིན། །ཉེས་པ་འདི་དག་ལས་ལ་དགའ་བའི་ཡིན། །དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་བྱ་བ་འདྲི། །རིགས་པ་མིན་པའི་ སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་དགའ།།རིགས་པའི་སྨྲ་ལ་དེ་ནི་དགའ་མི་འགྱུར། །ཉེས་པ་འདི་དག་ལས་ལ་དགའ་བའི་ཡིན། །སྡོམ་བརྩོན་རྣམས་ལ་དེ་ནི་རྟག་ཏུ་གཤེ། །དབང་ཕྱུག་ཉེས་པས་དེ་དག་དེས་ཚར་གཅོད། །མི་སྡུག་ལས་རྣམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དེ། །ཉེས་པ་འདི་དག་ ལས་ལ་དགའ་བའི་ཡིན།།དེ་ནི་རྟག་ཏུ་གཞན་གྱི་སྐྱོན་རྟོག་ཅིང་། །བདག་ལ་ཡོད་པའི་སྐྱོན་རྣམས་མི་མཐོང་ལ། །ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་འཁྲུལ་པ་ཚོལ། །ཉེས་པ་འདི་དག་ལས་ལ་དགའ་བའི་ཡིན། །བྱིས་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱིས་མྱུར་དུ་བརྙས། །དེ་ནི་ཕ་རོལ་དག་ལ་ཆོས་སྟོན་ ཚེ།།བློ་ཉམས་པས་ན་མངོན་པར་ཤེས་མི་འགྱུར། །ཉེས་པ་འདི་དག་ལས་ལ་དགའ་བའི་ཡིན། །གནོད་འགྱུར་ཉེས་པ་འདི་དག་མཐོང་ནས་ནི། །ལས་ངན་དག་ལ་སུ་ཞིག་དགའ་བར་བྱེད། །དཔའ་བོ་དག་ནི་རྟག་ཏུ་ལས་མཆོག་བྱེད། །བྱས་པ་གང་ཡིན་ཆུད་ནི་གཟོན་མི་བྱེད། ། ལན་སྟོང་བརྗོད་ཀྱང་ཚིག་གཅིག་མི་འཛིན་པ། །དེ་ནི་བློ་ཅན་དག་གིས་སྤྱོ་བ་ཡིན། །གང་ཞིག་ལས་ངན་དག་ནི་བྱེད་པ་ལ། །དམ་པ་དག་གིས་དེ་ལྟར་རྟག་ཏུ་སྨད། །དེ་ལྟ་བས་ན་མཁས་མིས་འདི་རྟག་ཏུ། །ལས་ངན་དག་ནི་རྣམ་པར་སྤངས་ནས་ཀྱང་། །ཐུབ་དབང་རྣམས་ཀྱིས རྟག་ཏུ་བསྔགས་པ་ཡི།།བཟང་པོའི་ལས་རྣམས་གང་ཡིན་དེ་དག་བྱ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་ ལས་ངན་པ་རྩོམ་པ་དེ་དག་ནི་ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་ཆུང་ཞིང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དམན་པར་འགྱུར་བ་ལགས་སོ།།དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །བྱམས་པ་དེ་དེ་བཞིན་ ཏེ།དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་བཞིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་ལས་ངན་པ་རྩོམ་པ་དེ་དག་ནི་ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་ཆུང་ཞིང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དམན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །བྱམས་པ་གཞན་ཡང་ཁྱོད་ མོས་པར་བྱའོ།།ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།

以下是對原文的完整直譯： 常常思考飲食和衣著。 這不是經常追求功德。 這些過錯是喜歡惡業的。 這是世俗人的行為。 喜歡說不合理的話。 對合理的言論卻不喜歡。 這些過錯是喜歡惡業的。 他經常辱罵持戒精進的人。 以權勢的過錯懲治他們。 明顯造作不善的行為。 這些過錯是喜歡惡業的。 他總是尋找他人的過失。 卻看不到自己的過錯。 在有功德的人身上尋找錯誤。 這些過錯是喜歡惡業的。 那愚人很快被他人輕視。 當他向他人說法時， 因智慧衰退而不能通達。 這些過錯是喜歡惡業的。 看到這些有害的過錯后， 誰還會喜歡惡業呢？ 勇士們常做最殊勝的事業， 不會浪費已做的任何事。 即使說上千遍也不記住一句話， 這是智者所厭惡的。 對於做惡業的人， 聖者們總是這樣呵責。 因此，智者應當常常 完全斷除惡業， 做諸佛常常讚歎的 一切善業。 然後，菩薩摩訶薩彌勒對世尊如是說道：“世尊，那些捨棄殊勝佛法而從事惡業的菩薩，他們的智慧極其微小，智慧低劣。” 說完這些話后，世尊對菩薩摩訶薩彌勒如是說道：“彌勒，確實如此，確實如此。正如你所說，那些捨棄殊勝佛法而從事惡業的菩薩，他們的智慧極其微小，智慧低劣。彌勒，此外你還應當信受，你應當了知。”

།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་ལ་སྦྱོར་བ་མེད་ཅིང་བསམ་གཏན་མེད་ལ་སྤོང་བ་མེད་ཅིང་འདོན་པ་མེད་པ་དང་། མང་དུ་ཐོས་པ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་མེད་པ་དེ་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ ནོ།།བྱམས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ནི་བསམ་གཏན་དང་སྤོང་བས་ཕྱེ་བ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འདུས་བྱས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཉམ་པར་བཞག་པ་དང་། བརྩོན་པས་ཕྱེ་བ་ཡིན་གྱི། ཁྱིམ་པའི་ལས་དང་ཞལ་ཏ་བྱེད་པས་ཕྱེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཞལ་ཏ་བྱེད་པའི་ལས་དེ་ནི་མི་རིགས་པ་ལ་ སྦྱོར་བ་རྣམས་དང་།འདུ་བྱེད་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་རྣམས་དང་། འཇིག་རྟེན་པའི་བྱ་བས་སྦགས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་ལ་འདོད་པ་བསྐྱེད་པར་མི་བྱའོ། །བྱམས་པ་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་ལ་བརྩོན་པས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་མཆོད་རྟེན་དག་གིས་སྟོང་གསུམ་གྱི་ སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་བཀང་ན་དེས་ནི་ང་མཉེས་པར་བྱས་པ་མ་ཡིན།རི་མོར་བྱས་པ་མ་ཡིན། བཀུར་སྟིར་བྱས་པ་མ་ཡིན་གྱི། བྱམས་པ་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐ་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚིག་བཞི་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་ཙམ་འཛིན་ ཏམ།འཆང་ངམ། ཀློག་གམ། ཀུན་ཆུབ་པར་བྱེད་དམ། འཆང་ན་དེས་ནི་ང་ལ་བཀུར་སྟིར་བྱས། བླ་མར་བྱས། རི་མོར་བྱས། མཆོད་པ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱམས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ནི་མང་དུ་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་ ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།བྱམས་པ་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་ལ་བརྩོན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལུང་ནོད་པ་དང་། ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་ལ་བརྩོན་པ་ཞལ་ཏ་བྱེད་པའི་སྦག་པས་སྦགས་པར་བྱེད་ན་བསོད་ནམས་འདོད་པ་དེས་ནི་བསོད་ནམས་ མ་ཡིན་པའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ།ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བསོད་ནམས་བྱ་བའི་གཞི་གསུམ་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཤེས་རབ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱམས་པ་དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞལ་ ཏ་བྱེད་པ་ལ་བརྩོན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལུང་ནོད་པ་དང་།ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་ལ་བརྩོན་པའི་བར་ཆད་མི་བྱའོ།

那些沒有修行、沒有禪定、沒有捨棄、沒有誦讀、不廣泛求學的菩薩,他們並非是在如來教法中真正出家的人。彌勒啊,如來的教法是由禪定和捨棄所開顯的,是由智慧所成就的,是由智慧所安住的,是由精進所開顯的,而不是由在家事務和管理事務所開顯的。因為這種管理事務的工作是與不適當的事相應的,是喜歡造作的,是被世俗事務所污染的,菩薩不應對此生起欲求。彌勒啊,假如菩薩勤于管理事務,即使用七寶寶塔填滿三千大千世界,也不能令我歡喜,不能尊敬我,不能供養我。彌勒啊,假如菩薩哪怕只是受持、儲存、閱讀、通達一個含有波羅蜜多的四句偈,那麼他就是供養我、尊敬我、恭敬我、崇拜我了。為什麼呢?彌勒啊,因為如來的菩提是從多聞中生起的,而不是從執著事物中生起的。彌勒啊,假如一個勤于管理事務的菩薩,使一個專注于接受教法和誦讀的菩薩被管理事務所污染,那麼這個希求福德的人反而會產生巨大的非福德,並且會造下業障。為什麼呢?因為所有三種福德基礎都是從智慧中生起的。彌勒啊,因此,勤于管理事務的菩薩不應妨礙專注于接受教法和誦讀的菩薩。

།འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པས་ཡོངས་སུ་གང་བར་གྱུར་པའི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལུང་ནོད་པ་དང་། ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་ ལ་བརྩོན་པ་གཅིག་ལ་རིམ་གྲོ་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱའོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལུང་ནོད་པ་དང་། ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་ལ་བརྩོན་པ་འཛམ་བུའི་གླིང་གང་བསྙེད་ཀྱིས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་བརྩོན་པ་གཅིག་ལ་རིམ་གྲོ་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་གནང་བ་ཡིན་ཏེ།དེ་དག་གི་བསྙེན་བཀུར་ནི་ལེགས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་ཤེས་རབ་སྤྱོད་པ་ལ་མོས་ནས་རིམ་གྲོ་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་ཚད་མེད་པར་སྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལས་ནི་དཀའ་བའི་ལས་དང་། བླ་ན་མེད་པ་དང་། གོང་ན་མེད་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཤིང་མངོན་པར་འཕགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱམས་པ་དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་དོན དུ་གཉེར་ཞིང་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པར་འདོད་པས་ཤེས་རབ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་ཞིང་ཤེས་རབ་ཡོངས་སུ་བཙལ་བ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་པར་བྱའོ།།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདུ་འཛི་ལ་དགའ་བ་དང་། ལས་ལ་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནོངས་དམིགས་རྣམས་ནི་བཀའ་སྩལ་ལགས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བའི་ནོངས་དམིགས་རྣམས་ཇི་ལྟར་བརྟག་པར་བགྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གང་དག་ལ་བརྟགས་ན་ཉེ་བར་ཞི་བ་ལ་གནས་ཤིང་རྩོད་པ་མ་མཆིས་པར་གནས་པར་འགྱུར་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བྱམས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་དམིགས་རྣམས་མདོར་བསྡུ་ན ཉི་ཤུ་པོ་འདི་དག་ཏུ་བརྟག་པར་བྱའོ།།རྒྱས་པར་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མཐའ་ཡས་པར་བསྟན་ཏེ་མཐར་ཐུག་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ།

瞻部洲充滿了管理事務的人,所有這些管理事務的人都應該恭敬供養一位專注于接受教法和誦讀的菩薩。滿瞻部洲那麼多專注于接受教法和誦讀的菩薩,都應該恭敬供養一位專注于內在正定的菩薩。這樣做是如來所隨喜和允許的,他們的供養是善妙的。誰對修習智慧生起信心而恭敬供養,就會產生無量的福德蘊。為什麼呢?因為智慧的事業是最困難的事業,是無上的,是最高的,超越三界一切而顯著卓越的緣故。彌勒啊,因此,菩薩若想精進努力、發起精進,就應當勤修智慧,精進于尋求智慧。 然後,菩薩摩訶薩彌勒對世尊如此說道:“世尊,您已經宣說了喜歡聚集和喜歡事務的菩薩們的過失。世尊,菩薩應當如何觀察喜歡戲論的過失?菩薩觀察什麼才能安住于寂靜,無諍無爭?” 世尊說道:“彌勒,菩薩應當簡要地觀察喜歡戲論的這二十種過失。廣泛而言,如來已經無量地宣說過,甚至無法窮盡。”

།ཉི་ཤུ་གང་ཞེ་ན། བྱམས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བ་ནི་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་མང་བར་གནས་ པ་དང་།བཟོད་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་དང་། དེའི་མི་མཛའ་བ་རྣམས་ཡི་རངས་པར་འགྱུར་བ་དང་། དེ་ལ་བདུད་ཀྱང་མགུ་བར་འགྱུར་བ་དང་། དེ་ལ་བདུད་ཀྱི་འཁོར་ཀྱང་དགའ་བར་འགྱུར་བ་དང་། དེའི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བ་ དང་།སྐྱེས་པ་རྣམས་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། འཐབ་པ་དང་འཁོན་དུ་འཛིན་པ་དང་། རྩོད་པ་དང་། འགྱེད་པ་མང་བར་འགྱུར་བ་དང་། འཐབ་པ་དང་། རྩོད་པ་དང་། འགྱེད་པས་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་བའི་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། བག་ མེད་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་དང་།དེའི་ལྕེའི་དབང་པོ་རྩུབ་པར་འགྱུར་བ་དང་། དེའི་ལུང་མནོས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལེགས་པར་གནས་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། མདོ་སྡེ་ལུང་མ་མནོས་པ་རྣམས་རྣ་ལམ་དུ་གྲག་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཐམས་ཅད་ ཀྱིས་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་དང་།སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་རྣམས་དང་མྱུར་དུ་ཕྲད་པར་འགྱུར་བ་དང་། དཀའ་བའི་ལམ་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དང་། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཚིག་ཐོས་པར་འགྱུར་བ་དང་། གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་ དེར་ཐེ་ཚོམ་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་དང་།དེ་ལ་མི་ཁོམ་པ་བརྒྱད་པོ་དག་ཉེ་བར་འགྱུར་བ་དང་། རྟག་ཏུ་དེའི་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་ལ་བརྩོན་པ་ལ་བར་ཆད་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། བྱམས་པ་ཉི་ཤུ་པོ་དེ་དག་ནི་སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་དམིགས་རྣམས་མདོར་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་བཀའ་སྩལ་ཏོ།

二十種是什麼呢?彌勒,喜歡戲論的菩薩: 今生中多住于苦惱和不悅 從忍辱中退失 他的敵人會歡喜 魔也會對他滿意 魔的眷屬也會喜悅 未生的善法不會生起 已生的善法會消失 多有爭鬥、怨恨、爭論和紛爭 造作爭鬥、爭論、紛爭而導致惡趣的業 執取放逸的道路 舌根變得粗糙 所受持的法不能善好安住 未受持的經典不會聽聞 被一切善知識所捨棄 迅速遇到惡友 以艱難的道路而出離 不斷聽聞不悅耳的言語 無論生在何處都會成為懷疑者 八無暇處會接近他 常常遇到修習善法的障礙 彌勒,這二十種是喜歡戲論的過失的簡要歸納,應當完全捨棄它們。 然後,世尊說了這些偈頌:

།དེ་ནི་ཚེ་འདིར་བདེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །བཟོད་དང་རིང་ཞིང་ཁྲོ་བའི་ཕྱོགས་ལ་གནས། །དེ་ཡི་དགྲ་རྣམས་དགའ་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། །སྤྲོས་སྤྱོད དེ་ཡི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ་།བདུད་ཀྱང་དེ་ལ་དགའ་ཞིང་མགུ་བར་འགྱུར། །བདུད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱང་དེ་ལ་དགའ་བར་འགྱུར། །དེ་ཡི་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་ཆུད་ཟར་འགྱུར། །སྤྲོས་སྤྱོད་དེ་ཡི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ་།དེ་ནི་ནམས་ཀྱང་དགེ་བ་མི་སྐྱེད་དེ། །འཆི་ཀར ཐ་དད་རྒྱུ་ལ་གནས་པ་དང་།།ངན་སོང་འགྲོ་བའི་ལས་ནི་བྱེད་པར་འགྱུར། །སྤྲོས་སྤྱོད་དེ་ཡི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ་།མི་མཛེས་པ་དང་བལྟ་ན་མི་སྡུག་དང་། །དེ་ནི་རྟག་ཏུ་རུས་རིགས་དམའ་བར་འགྱུར། །དེ་ཡི་ལྕེ་ཡི་དབང་པོ་རྩུབ་འགྱུར་ཏེ། །སྤྲོས་སྤྱོད་དེ་ ཡི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ་།ལུང་མནོས་ཆོས་རྣམས་ལེགས་པར་མི་གནས་ཤིང་། །ལུང་མནོས་མ་བྱས་མདོ་སྡེ་ཐོས་མི་འགྱུར། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་སྤོང་། །སྤྲོས་སྤྱོད་དེ་ཡི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ་།སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་དག་དང ཕྲད་པར་འགྱུར།།དཀའ་བའི་ཐེག་པས་རྣམ་པར་དག་འགྱུར་ཞིང་། །མི་འདོད་པ་ཡི་ཚིག་རྣམས་རྒྱུན་དུ་ཐོས། །སྤྲོས་སྤྱོད་དེ་ཡི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ་།བྱིས་པའི་བློ་ཅན་དེ་ནི་གར་སྐྱེས་དེར། །ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་དེ་རྟོག་ཅིང་། །རྟག་ཏུ་དེས་ནི་ཐེ་ཚོམ་ རྙེད་པར་འགྱུར།།སྤྲོས་སྤྱོད་དེ་ཡི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ་།དེ་ནི་མི་ཁོམ་བརྒྱད་དང་རིང་མི་འགྱུར། །དེ་ནི་དལ་བ་ལྡན་པའི་མཆོག་མི་འགྱུར། །དེ་ལ་གནོད་པ་འདི་དག་རྟག་འབྱུང་སྟེ། །སྤྲོས་སྤྱོད་དེ་ཡི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ་།དེ་ཡི་དགེ་བ་དག་ལ་བར་ཆད་མང་། །བགེགས་ སུ་འགྱུར་བས་མྱུར་དུ་འཐོབ་མི་འགྱུར།།བརྩོན་དང་ལྡན་ཡང་དེ་ལ་དགྲ་རྣམས་འབྱུང་། །སྤྲོས་སྤྱོད་དེ་ཡི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ་།མཁས་པས་ཉེས་འདི་ཡང་དག་རིག་ནས་ནི། །སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ། །སྤྲོས་སྤྱོད་དག་ནི་གནོད་པ་རྙེད་པར་སླ། །དེ་ལྟ་ བས་ན་སྤྲོས་ལ་གནས་མི་བྱ།།གང་ལ་སྤྲོས་པའམ་རྩོད་པ་ཡོད་པ་ལས། །དཔག་ཚད་བརྒྱ་ཡི་ཕ་རོལ་འགྲོ་བ་མཆོག་།གང་ན་ཉོན་མོངས་ཡོད་པ་དེ་དག་ཏུ། །ཡུད་ཙམ་ཞིག་ཀྱང་གནས་ཤིང་འདུག་མི་བྱ། །རབ་བྱུང་དོན་འདོད་ཡོན་ཏན་འདོད་པ་རྣམས། ། སྡང་བའི་སེམས་ཀྱིས་རྩོད་པར་མ་བྱེད་ཅིག་།ཁྱེད་ལ་ཞིང་མེད་ཞིང་ལས་ཚོང་བྱར་མེད། །གང་ལ་ནོར་ཕྱིར་འདི་དག་འབྱུང་བ་སྤྲོས། །ཁྱེད་ལ་ཆུང་མ་བུ་དང་བུ་མོ་མེད། །ཁྱིམ་དང་གཉེན་གྱི་ཚོགས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །

譯文如下： 他今生不會快樂, 遠離忍辱住于瞋恚, 他的敵人會歡喜, 這些是喜戲論者的過失。 魔也會對他喜悅滿意, 魔的眷屬也會歡喜, 他已生的善法會消失, 這些是喜戲論者的過失。 他永遠不會生起善法, 臨終時住于不同的因, 造作導致惡趣的業, 這些是喜戲論者的過失。 他醜陋且不悅人目, 常常出身低賤, 他的舌根變得粗糙, 這些是喜戲論者的過失。 所受持的法不能善住, 未受持的經典不得聞, 善知識也會捨棄他, 這些是喜戲論者的過失。 他會遇到惡友, 以艱難的乘得清凈, 常常聽聞不悅耳的言語, 這些是喜戲論者的過失。 愚者無論生在何處, 都會懷疑是與非, 他常常生起疑惑, 這些是喜戲論者的過失。 他不會遠離八無暇, 不會獲得最勝閑暇, 這些過患常常生起, 這些是喜戲論者的過失。 他修善會遇多障礙, 因有妨礙不能速成, 雖勤勉仍會有敵現, 這些是喜戲論者的過失。 智者了知這些過失, 應當完全捨棄一切戲論, 喜戲論者易遭損害, 因此不應住於戲論。 若有戲論或爭論, 遠離百由旬為上, 有煩惱之處, 剎那也不應停留。 出家求義利求功德者, 不應以瞋心而爭論。 你們無田地無農商, 何須為財而起爭端? 你們無妻子無兒女, 也無家庭親屬眷屬。

ཁྱིམ་དང་གཉེན་གྱི་ཚོགས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །བྲན་ཕོ་བྲན་མོ་མེད་ཅིང་དབང་ཕྱུག་མེད། །རབ་ཏུ་བྱུང་ནས རྩོད་པར་མ་བྱེད་ཅིག་།ཞི་ཞིང་རབ་ཏུ་ཞི་བས་བསྟེན་པ་ཡི། །ངུར་སྨྲིག་གོས་རྣམས་དད་པས་བླངས་ནས་ནི། །ཞི་ཞིང་རབ་ཞི་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱོས། །སྤྲོས་པ་རྣམ་པར་སྤོངས་ལ་བཟོད་པ་སྐྱེད། །མི་བཟད་སེམས་ནི་སྦྲུལ་དུག་འདྲ་བ་སྲུངས། །སྤྲོས་ལ་སྤྱོད་པ་སེམས་ཅན་དམྱལ བ་དང་།།དུད་འགྲོ་གཤིན་རྗེའི་ཡུལ་དང་རིང་མི་འགྱུར། །དེ་ལྟ་བས་ན་བཟོད་དང་བརྩོན་འགྲུས་སྐྱེད། །ཚོགས་པ་གཞིག་ཕྱིར་སྤྲོས་པར་བྱེད་ན་ནི། །སྡུག་བསྔལ་གསོད་དང་འཆིང་བ་ཅི་ཡང་རུང་། །གོ་ར་བརྡེག་དང་བསྡིགས་པ་དེ་དག་ནི། །འཇིག་རྟེན་འདི་ན་གནས་པ་ རྣམས་ལ་འབྱུང་།།ཚོགས་པར་གྱུར་ལ་ཉེས་པ་འདི་དག་དཀོན། །ཚོགས་གྱུར་བག་ལ་ཉལ་བ་འཕེལ་བ་མེད། །ཚོགས་གྱུར་རྣམས་ལ་དགའ་བ་འབྱུང་འགྱུར་ན། །མཁས་པ་སུ་ཞིག་ཚོགས་པ་སྐྱེད་མི་བྱེད། །གླགས་ཚོལ་དག་གིས་སྐྱོན་རྣམས་རྙེད་མི་འགྱུར། །ནམས་ ཀྱང་འཁོར་རྣམས་ཕྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།།དེ་ཡི་མཛའ་བཤེས་དག་ཀྱང་རྒྱུན་དུ་འབྱུང་། །སྤྲོས་པ་སྤངས་པའི་ཕན་ཡོན་དེ་དག་ཡིན། །ཐེག་པའི་སྟོབས་འདི་ཡིས་ནི་དག་འགྱུར་ཞིང་། །ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་བྱང་ནས་ནི། །སྟོབས་དང་བཅས་ཤིང་བཞོན་བཅས་བདུད་ཐུལ་ཅིག་། བརྟན་པ་གང་ཡིན་དེས་ནི་བཟོད་པ་བསྐྱེད། །སྤྲོས་པ་རྒྱས་པ་ལ་ནི་སྐྱོན་མང་ཆགས། །ཉེས་པ་དེ་དག་ངས་ནི་བསྟན་མི་ནུས། །རྟག་ཏུ་སྤྲོས་མེད་བསྔགས་པ་མཐའ་ཡས་འགྱུར། །སུ་ཞིག་དོན་གཉེར་དེས་ནི་བཟོད་པ་སྐྱེད། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དེ་ཙམ་དུ་གླེང་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལེགས་པར་གསུངས་ཏེ་ངོ་མཚར་ལགས་སོ།

譯文如下： 你們無奴僕也無財富, 既已出家莫要爭論。 以寧靜極寂靜所依止的, 赤紅袈裟以信心受持, 應當寂靜極寂靜近寂靜, 捨棄一切戲論生忍辱。 護持不可忍心如毒蛇, 喜好戲論者離地獄、 畜生、閻魔界不遠。 因此應生忍辱精進。 若為破壞僧團而戲論, 痛苦殺戮束縛隨意生, 毆打威脅等這些事, 會發生於世間住者。 集會者少有這些過失, 集會者隨眠不增長, 集會者若生歡喜心, 何智者不樂於集會? 尋隙者不能找到過失, 眷屬永遠不會分裂, 他的親友也會常來, 這些是斷除戲論的利益。 以此乘力而清凈, 業障無餘得凈化, 具力具乘降伏魔, 堅固者應生忍辱。 廣大戲論有諸多過患, 我不能說盡那些過失。 恒時無戲論贊無盡, 誰求義利應生忍辱。 然後,菩薩摩訶薩彌勒對世尊如是說道:“世尊,如來善說如此多的煩惱,實在稀有啊。”

།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཚིག་གི་མཆོག་ འདི་ལྟ་བུ་འདི་དག་ཐོས་ན་སྐྱོ་བར་འགྱུར་ཞིང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་སྤྱོད་པ་ཡང་སྤོང་བར་འགྱུར་ལགས་སམ་བཀའ་སྩལ་པ།བྱམས་པ་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཚིག་གི་མཆོག་འདི་ལྟ་བུ་འདི་དག་ཐོས་ན་སྐྱོ་བར་འགྱུར་ཞིང་ཀུན་ ནས་ཉོན་མོངས་པའི་སྤྱོད་པ་ཡང་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་འབྱུང་བ་དེ་དག་ནི་ཉུང་ངོ་།།བྱམས་པ་གང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཁེངས་པར་འགྱུར་ཞིང་གུས་པ་མེད་པ་དང་། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ལ་གནས་པ་དང་། གཅིག་ལ་གཅིག་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་མང་བ་དག་ནི་ཕལ་ཆེ་སྟེ། དེ་དག་ནི་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་བསྟན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ཕན་ཡོན་ཟབ་པ་དག་ལུང་ནོད་པར་མི་བྱེད།ཁ་ཏོན་དུ་མི་བྱེད། འཆང་བར་མི་བྱེད། ཀུན་ཆུབ་པར་མི་བྱེད་དེ། དེ་དག་གི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཤས་ཆེ་བས་ཡོན་ཏན་དེ་དག་དང་ཕན་ཡོན་དེ་དག་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། ། དེ་དག་དད་པ་མེད་པ་དེས་མདོ་སྡེ་དེ་དག་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཕྱིས་ཀྱང་ལུང་ནོད་པར་མི་བྱེད། འཆང་བར་མི་བྱེད། ཀུན་ཆུབ་པར་མི་བྱེད་དེ། དེ་དག་གི་དྲུང་དུ་བདུད་སྡིག་ཅན་དགེ་སློང་གི་ཆ་ལུགས་སུ་འདུག་ནས་འདི་སྐད་དུ་མདོ་སྡེ་འདི་དག་ནི་རང་བཟོར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་ནི དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མདོ་སྡེ་འདི་དག་ལས་ཡོན་ཏན་དང་ཕན་ཡོན་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཁྱེད་ཀྱི་འདི་ལས་མི་འབྱུང་ཞིང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་མོས་པ་ཟློག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་དག་དེ་ལྟར་མོས་པ་ཟློག་པས་མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་དག་མི་འདོད་ ཅིང་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་ཏེ།ལུང་ནོད་པར་མི་བྱེད། ཁ་ཏོན་དུ་མི་བྱེད་དེ། མི་བླུན་པོ་དེ་དག་གིས་ཡོན་ཏན་དང་ཕན་ཡོན་དེ་དག་ཐོས་ན་འདི་ལྟར་ཆོས་སྤོང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་སྦྱང་བར་མི་ནུས་སོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།

譯文如下： “世尊,在末法五百年時,菩薩們聽聞如此殊勝語言,會生厭離並斷除一切煩惱行為嗎?” 世尊說道:“彌勒,在末法五百年時,菩薩乘的人聽聞如此殊勝語言而生厭離並斷除一切煩惱行為的,會很少。彌勒,那些心續傲慢、不恭敬、住于增上慢、互相懷疑的人會很多。他們不會受持、誦讀、受持、通達如來所說的甚深經典中所宣說的深奧功德和利益。由於他們的業障深重,那些功德和利益不會生起。由於他們無信,會對這些經典生疑,以後也不會受持、受持、通達。惡魔會以比丘形象出現在他們面前說:‘這些經典是偽造的,不是如來所說。為什麼呢?因為這些經典中所說的功德和利益,你們沒有獲得,所以不存在。‘他們會這樣退失信心。由於這樣退失信心,他們會不喜歡甚深經典並生疑,不受持、不誦讀。這些愚人聽聞這些功德和利益時,不會想到:‘捨棄正法的業報是無法凈除的。’” 然後,菩薩摩訶薩彌勒對世尊如是說道:

།བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཚེ་དཔག་མེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་གང་ལགས་པ་འདི་དག་ལས་གང་གིས་སེམས་བསྐྱེད་པ་གང་ཡང་རུང་ བ་ཞིག་ཡིད་ལ་བགྱིད་ཅིང་།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཚེ་དཔག་མེད་ཡིད་ལ་བགྱིད་པ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་དག་གང་ལགས། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།།བྱམས་པ་སེམས་བསྐྱེད་པ་གང་དག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཚེ་དཔག་མེད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་བདེ་བ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བར་བྱེད་པ་དེ་དག་ ནི་བྱིས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན།སྐྱེས་བུ་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱམས་པ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་བཅུ་པོ་འདི་དག་ཡིན་ནོ། །བཅུ་གང་ཞེ་ན། བྱམས་པ་འདི་ ལྟ་སྟེ།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་ཞེ་འགྲས་པས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཚེ་དཔག་མེད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་སྐྱེ་བར་མི་ནུས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། འཚེ་བ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ། སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་།ལུས་དང་སྲོག་ལ་མི་ལྟ་བར་དམ་པའི་ཆོས་བསྲུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། ཟབ་མོའི་བཟོད་པ་ལ་ངེས་པར་གྱུར་པས་དམ་པའི་ཆོས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། རྙེད་པ་དང་ བཀུར་སྟིས་མ་གོས་པས་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་།བརྗེད་པ་མེད་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་རིན་པོ་ཆེར་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། ཞུམ་པ་མེད་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བླ་མ་བཞིན་དུ་གུས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ལ་ངེས་པས་ཉི་ཚེ་བའི་བསམ་གཏན་གྱི་རོ་མྱང་བར་མི་བྱ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། མ་འདྲེས་པས་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། མཚན་མ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམ་པའི སེམས་བསྐྱེད་པ་སྟེ།བྱམས་པ་སེམས་བསྐྱེད་པ་བཅུ་པོ་ནི་དེ་དག་ཡིན་ཏེ། སེམས་བསྐྱེད་པ་བཅུ་པོ་དེ་དག་ལས་སེམས་བསྐྱེད་པ་གང་ཡང་རུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་དག་དང་ལྡན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེར་སྐྱེ་བར་མི་ འགྱུར་བ་དེ་ནི་གནས་མེད་དོ།

譯文如下： “世尊,如來所說的無量壽佛的功德,任何發心者只要憶念其中任何一種,並且憶念無量壽如來,就會往生到那個佛土。世尊,那些發心是什麼?” 世尊對菩薩摩訶薩彌勒如是說道:“彌勒,能使往生無量壽如來佛土極樂世界的發心,不是凡夫的發心,不是非聖者的發心,不是煩惱的發心。彌勒,發心有這十種。哪十種呢?彌勒,如是: 對一切眾生的行為心生嗔恨,就不能往生無量壽如來佛土。應當對一切眾生生起慈心; 完全捨棄傷害,對一切眾生生起悲心; 不顧惜身命而守護正法的發心; 對甚深忍辱決定,對正法生起執著的發心; 不為利養恭敬所染,生起清凈意樂的發心; 不忘失,對一切智智生起珍惜的發心; 無有怯懦,對一切眾生如師長般恭敬的發心; 決定於菩提分,不貪著偏執禪定之味的發心; 無有雜染,生起種種善根的發心; 完全捨棄相,修習憶念佛的發心。 彌勒,這十種就是那些發心。具足這些發心中任何一種,必定往生那個佛土,這是毫無疑問的。”

།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལྷག་པའི་བསམ་པ་བསྐུལ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་དེ་ཙམ་དུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ནི་ངོ་མཚར་ལགས་སོ། ། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་ཏེ། ཀུན་དགའ་བོ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །ཀུན་དགའ་བོ་དེའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་ལྷག་པའི་བསམ་པ་བསྐུལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས འདི་ཟུང་ཤིག་།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་དང་། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་དང་། ལྷ་དང་། མི་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། དྲི་ཟར་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཡི་རངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།། །།འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ལེའུ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ པ་ལས་ལྷག་པའི་བསམ་པ་བསྐུལ་བའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་རྫོགས་སོ།

譯文如下： 然後,具壽阿難對世尊如是說道:“世尊,這部名為’勸發增上意樂’的法門如此不可思議,真是稀有啊!” 世尊對具壽阿難說”善哉”后,又說道:“阿難,善哉!善哉!因此,阿難,你當受持這部名為’勸發增上意樂’的法門。” 世尊說此語已,菩薩摩訶薩彌勒和那些菩薩們,以及具壽阿難,天、人、阿修羅、乾闥婆等世間眾生皆大歡喜,讚歎世尊所說。 《聖寶積大乘經》十萬法門中《勸發增上意樂品》第二十五品終。

། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཛི་ན་མི་ཏྲ་དང་། སུ་རེན་དྲ་བོ་དྷི་དང་། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙྪ་བ་བན་དེ་ཡེ་ཤེས་སྡེ་ལ་སོགས་པས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ།། །།

譯文如下： 印度堪布吉那彌扎和蘇仁扎博提，以及藏地大譯師班智達耶喜德等人翻譯、校對並審定。 註： 吉那彌扎（Jinamitra）：印度佛教學者和翻譯家。 蘇仁扎博提（Surendrabodhi）：印度佛教學者和翻譯家。 耶喜德（Yeshe De）：藏族著名譯經師，參與翻譯了大量佛經。