d3791聖八千頌般若波羅蜜多釋·現觀莊嚴光明論蘇跋喜達 仁欽桑波 燃燈吉祥智 羅丹喜饒c3.5s｜d3791聖八千頌般若波羅蜜多釋·現觀莊嚴光明論蘇跋喜達 仁欽桑波 燃燈吉祥智 羅丹喜饒c3.5s（續10）

以下是完整直譯： 以次第顯示證悟故，牙齒漸細； 以住最勝智慧故，鼻樑高聳； 以具足清凈眾生故，鼻相清凈； 以法極廣大故，眼目廣大； 以引導眾生故，睫毛濃密； 以令一切少女歡喜故，眼白黑分明如蓮花瓣； 以恒常顧視後方故，眉毛修長； 以善巧柔和調伏法故，眉毛柔軟； 以心相續潤澤善法故，眉毛潤澤； 以遍觀過患故，眉毛齊整； 以最勝遮止損害故，手長廣大； 以戰勝貪等諸敵故，耳相齊等； 以令眾生相續不壞故，耳根不壞； 以見所作皆不變異故，額際分明； 以為一切言說之首故，額際開闊； 以圓滿最勝愿故，頭頂廣大； 以遮止境界貪著故，發如蜂色黑； 以斷見修所斷習氣故，發相濃密； 以柔和智了知教法故，發相柔軟； 以心不為貪等所擾故，發不糾結； 以恒說柔和語故，發不散亂； 以佈列菩提分花故，髮香芬芳； 以一切相莊嚴故，手足飾以吉祥海螺與萬字相。

།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཐུབ་པའི་སེན་མོ་ ཟངས་མདོག་དང་།།མདོག་སྣུམ་མཐོ་དང་སེན་མོ་རྣམས། །ཟླུམ་རྒྱས་བྱིན་གྱིས་ཕྲ་བ་དང་། །རྩ་མི་མངོན་དང་མདུད་པ་མེད། །ལོང་བུ་མི་མངོན་ཞབས་མཉམ་དང་། །སེང་གེ་གླང་ཆེན་བྱ་དང་ནི། །ཁྱུ་མཆོག་སྟབས་གཤེགས་གཡས་ཕྱོགས་དང་། མཛེས་གཤེགས་དྲང་དང་ འཁྲིལ་བག་ཆགས།།བྱི་དོར་བྱས་འདྲ་རིམ་པར་འཚམ། །གཙང་དང་འཇམ་དང་དག་པའི་སྐུ། །མཚན་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་། །སྐུ་ཡི་ཁོ་ལག་ཡངས་ཤིང་བཟང་། །གོམ་སྙོམས་སྤྱན་ནི་དག་པ་དང་། །ཤིན་ཏུ་གཞོན་མདོག་ཅན་ཉིད་དང་། །སྐུ་ཞུམ་མེད་དང་རྒྱས་པ་དང་། ། ཤིན་ཏུ་གྲིམས་པའི་སྐུ་ཉིད་དང་། །ཡན་ལག་ཤིན་ཏུ་རྣམ་འབྱེས་དང་། །གཟིགས་པ་སྒྲིབ་མེད་དག་པ་དང་། །དཀུ་ཟླུམ་སྐབས་ཕྱིན་མ་རྙོངས་དང་། །ཕྱང་ངེ་བ་དང་ལྟེ་བ་ནི། །ཟབ་དང་གཡས་ཕྱོགས་འཁྱིལ་པ་དང་། །ཀུན་ནས་བལྟ་ན་སྡུག་པ་དང་། །ཀུན་སྤྱོད་གཙང་དང སྐུ་ལ་ནི།།སྨེ་བ་གནག་བག་མེད་པ་དང་། །ཕྱག་ནི་ཤིང་བལ་ལྟར་འཇམ་དང་། །ཕྱག་རིས་མདངས་ཡོད་ཟབ་རིང་དང་། །ཞལ་ནི་ཧ་ཅང་མི་རིང་དང་། །མཆུ་ནི་བིམ་པ་ལྟར་དམར་དང་། །ལྗགས་མཉེན་པ་དང་སྲབ་པ་དང་། །དམར་དང་འབྲུག་གི་སྒྲ་ཉིད་དང་། །གསུང་ མཉེན་འཇམ་དང་མཆེ་བ་ཟླུམ།།རྣོ་དང་དཀར་དང་མཉམ་པ་དང་། །བྱིན་གྱིས་ཕྲ་དང་ཤངས་མཐོ་དང་། །མཆོག་ཏུ་དག་པ་དག་དང་ནི། །སྤྱན་ཡངས་པ་དང་རྫི་མ་སྟུག་།པད་མའི་འདབ་མ་འདྲ་བ་དང་། །སྨིན་ཚུགས་རིང་དང་འཇམ་པ་དང་། །སྣུམ་དང་སྤུ་ནི་མཉམ་པ་དང་། །ཕྱག་རིང་ རྒྱས་དང་སྙན་མཉམ་དང་།།ཉམས་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་དང་། །འཕྲལ་བ་ལེགས་པར་འབྱེས་པ་དང་། །དབྱེས་ཆེ་བ་དང་དབུ་རྒྱས་དང་། །དབུ་སྐྲ་བུང་བ་ལྟར་གནག་དང་། །སྟུག་འཇམ་མ་འཛིངས་ངོ་བོ་དང་། །མི་བཤོར་སྐྱེས་བུ་ཡིད་འཕྲོག་དང་། །དཔལ་གྱི་བེའུ་དང་བཀྲ་ ཤིས་ནི།།གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ་པས་བརྒྱན་པ་སྟེ། ། སངས་རྒྱས་དཔེ་བྱད་བཟང་པོར་བཞེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐུ་གང་གིས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འདོད་ པའི་དོན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མཛད་པའི་སྐུ་དེ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་པ་བཞི་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། གང་གི་སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་པར། །འགྲོ་ལ་ཕན་པ་སྣ་ཚོགས་ དག་།མཉམ་དུ་མཛད་པའི་སྐུ་དེ་ནི། །ཐུབ་པའི་སྤྲུལ་སྐུ་རྒྱུན་མི་འཆད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直譯： 如是說道： 能仁指甲銅色澤， 潤澤高聳諸指甲， 圓滿漸細而莊嚴， 脈絡不顯無節結。 踝骨不顯足平正， 獅子象王與飛禽， 牛王之步右旋行， 優雅正直具威儀。 如經擦拭次第齊， 清凈柔和凈妙身， 相好一切皆圓滿， 身之儀態廣且善。 步伐均勻眼清凈， 極具青春之姿態， 身無怯弱且豐滿， 身相極其莊嚴妙。 支分明顯而分明， 目光清凈無遮蔽， 腰圓適度無凹凸， 端正挺拔臍深邃。 右旋而轉妙莊嚴， 舉止清凈諸身相， 無有黑痣諸瑕疵， 手如棉絮般柔軟。 掌紋光澤且深長， 面容不長恰如宜， 唇如頻婆果鮮紅， 舌相柔軟且纖薄。 紅潤雷音極清亮， 語音柔美齒圓潤， 鋒利潔白且齊平， 漸次纖細鼻高聳。 最極清凈廣大目， 睫毛濃密如蓮瓣， 眉長柔軟且潤澤， 毛髮齊整手長廣。 耳相齊等無缺損， 額際分明開闊大， 頭頂圓滿發似蜂， 濃密柔順無糾結。 不散奪人心魄相， 吉祥海螺與萬字， 莊嚴其身為標飾， 此即佛陀妙相好。 如是所說。其後，應知如來釋迦牟尼等身相，于輪迴期間於一切世界中，平等成辦眾生所欲利益之身，即是由相續不斷而成為諸佛世尊與一切凡夫共同之第四應化身。 如是說道： 以其盡輪迴際間， 利眾種種諸事業， 平等成辦彼身相， 能仁化身恒不斷。 如是所說。

།དེ་ལ་དང་པོར་འགྲོ་བ་བཟང་པོ་དང་བཟང་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་གནས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་འགྲོ་བ་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཕྲིན་ལས་མཛད་ནས། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བསྡུ་བའི་དངོས པོ་བཞི་ལ་བཀོད་དེ།ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དོར་བ་དང་བླང་བར་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པར་མཛད་ནས་སྒྱུ་མ་མཁན་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་དབེན་པ་ཉིད་ ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དེ་གཞན་གྱི་དོན་བྱས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བའི་བདག་ཉིད་ལ་བཀོད་དེ།དེའི་རྗེས་ལ་རང་གི་དོན་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གོམས་པ་ལའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་སྟེ་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལའོ།།དེ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་གོམས་པ་ལའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ས་དང་པོ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ལའོ། ། དེ་ནས་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པར་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྡར་བཏགས་པའི་ཤེས་པ་ལ་འགོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རིམ་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ས་དྲུག་པ་ཤེས་པ་དང་ཤེས བྱའི་དངོས་པོར་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པ་ལའོ།།དེའི་འོག་ཏུ་ས་བདུན་པ་ལ་ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ལའོ། །དེ་ནས་སྟོབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ས་བརྒྱད་པ་ལ་ཉན་ཐོས་ ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ལའོ།།དེ་ནས་ཡང་དེ་ཉིད་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤངས་པ་ལའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་ས་དགུ་པ་ལ་སྨོན་ལམ་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཐུས་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པ་ལའོ།

以下是完整直譯： 首先，對於善趣與非善趣眾生無有執著，具無住相之特徵，行持寂滅眾生之事業后，安立於佈施等四攝事中。以聞所生等智慧，從斷除違品及取捨對治門中令其了知，如幻師般遠離貪著等，以此令諸眾生安立於如實了知利他等相之自性中。其後，于以三輪清凈所顯示之自利六度修習中。其後，于具自他二利相之佛道——即十善業道中。其後，於一切法自性空性之修習中。其後，依佈施波羅蜜多，于第一地證悟遍行法界相之無二法中。其後，為圓滿資糧之因，于第二地等中，安立一切戒等波羅蜜多法之假名智中。如是，漸次依般若波羅蜜多，于第六地無執著于能知所知事相之一切法無所緣中。其後，于第七地中，以方便波羅蜜多力成熟眾生。其後，以力波羅蜜多力，于第八地不共聲聞等之菩薩道中。其後，即于彼地，斷除對一切法之執著中。其後，于第九地中，以愿波羅蜜多力獲得菩提中。

།དེའི་འོག་ཏུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ས་བཅུ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་བཀོད་ནས་ཡང་དེ་ཉིད་ལ་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སོ་སོར་ངེས་པ་དང་།ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དང་། འཇིག་ རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་བཀོད་དེ།དེ་ལྟ་བུའི་རིམ་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ལ་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་མཐའ་དག་འདྲེན་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ལས་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་ པ་ཆུད་མི་ཟ་བ་དང་།དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པ་དང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་དང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གཞི་མེད་པ་སྤངས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་མཚན་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣམ་པར་བྱང་བ་དང་། དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྒྱུའི་ཚོགས་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཐ་མི་དད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་བཀོད་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ལ་འགོད་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐུ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པས་ན་དེའི་བདག་པོ་ལས་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོའི་སྣང་བ་ལ་བརྟེན་པ་འདི་ལས་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བཞིན་དུ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་འབྱུང་བས་ན་མཛད་པ་རྣམས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཡིན་པར་བཞེད་དོ་ཞེས་ཁོང་དུ ཆུད་པར་བྱའོ།

以下是完整直譯： 其後，以智慧波羅蜜多力，安立於第十地清凈種種佛剎中，復于彼地中，一生所繫之自性正等菩提決定，以及十方世界眾生利益，及於一切世界前往諸佛前等功德中安立。如是次第，即于彼地，安立於殊勝道自性一切菩提引導之法相菩提分，業果相續不失壞，如實了知一切事物，斷除一切顛倒，斷除顛倒無基之智慧，自性清凈相菩薩清凈，遠離一切垢染之清凈因聚，以空性自性了知有為無為無別後，安立於如來地涅槃中。如是，於世俗中，由生起受用圓滿等身等顯現門中作諸利益，故依彼教主所化眾生顯現，此二十七種如法身般恒時顯現乃至輪迴際，故當了知諸事業即是法身所攝。

།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དེ་བཞིན་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་འདིའི། །ལས་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འདོད། །འགྲོ་རྣམས་ཞི་བའི་ལས་དང་ནི། །བསྡུ་རྣམ་བཞི་ལ་འགོད་པ་དང་། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་བཅས་པ་ཡི། །རྣམ་པར་བྱང་བ་རྟོགས་པ་དང་། །སེམས་ཅན་རྣམས་དོན་ཇི་བཞིན་གྱི། །དོན་དང་ཕ་ རོལ་ཕྱིན་དྲུག་དང་།།སངས་རྒྱས་ལམ་དང་རང་བཞིན་གྱིས། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་གཉིས་ཟད་དང་། །བརྡ་དང་དམིགས་པ་མེད་པ་དང་། །ལུས་ཅན་རྣམས་ནི་ཡོངས་སྨིན་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་དང་ནི། །མངོན་པར་ཞེན་པ་བཟློག་པ་དང་། །བྱང་ཆུབ་ཐོབ་དང་སངས་ རྒྱས་ཞིང་།།རྣམ་པར་དག་དང་ངེས་པ་དང་། །སེམས་ཅན་དོན་དང་ཚད་མེད་དང་། །སངས་རྒྱས་རྟེན་སོགས་ཡོན་ཏན་དང་། །བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་ལས་རྣམས་ནི། །ཆུད་མི་ཟ་དང་བདེན་མཐོང་དང་། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་སྤངས་པ་དང་། །དེ་གཞི་མེད་པའི་ཚུལ་དང་ནི། །རྣམ་པར་ བྱང་དང་ཚོགས་དང་ནི།།འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་པ་ལ། །ཐ་དད་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་དང་། །མྱ་ངན་འདས་ལ་འགོད་པ་སྟེ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་ཕྲིན་ལས་ནི། །རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་བདུན་དུ་བཞེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་བསྟན་ བཅོས་ཚད་མར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་དགོངས་པ་རྣམས་ཤུགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལ་སོགས་པས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་དང་།རྗེས་སུ་མཐུན་པར་གཞུང་གི་དོན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཁ་ཅིག་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས་ གསུངས་པ་ལས་ཕལ་ཆེར་གཞན་དུ་བྱས་ནས་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ།ཅི་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་སྤོབས་པར་ བྱོས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཡུམ་འདིའི་སྤྱི་དང་ཡན་ལག་གི་དོན་ལེགས་པར་མ་འབྲེལ་པར་བརྗོད་པས་བཤད་པ་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དམ་པ་རྣམས་ཁོ་ནས་མཁྱེན་པར་མཛད་པར་རིགས་པ་ཡིན་པས་འདིར་བདག་གིས་སུན་དབྱུང་བའི་ཉེ་བར་དགོད་པ་མ་བྱས་སོ།ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱ་བའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་པའོ།

以下是完整直譯： 如是所說： “乃至輪迴所及際， 其業相續無間斷。 安立諸眾入寂業， 及於四攝諸法中， 了知具諸煩惱染， 及證得諸清凈相， 如實利益諸有情， 及證六度波羅蜜， 佛道自性本空性， 二邊寂滅無戲論， 無有能所所緣相， 令諸眾生得成熟， 菩薩道及遮著相， 證得菩提清凈剎， 決定利益諸有情， 無量功德佛所依， 菩提分法諸業用， 不失壞及見諦理， 永斷一切諸顛倒， 無有顛倒之根基， 清凈資糧及了知， 有為無為無差別， 安立涅槃寂滅中， 法身事業二十七， 如是安立諸建立。” 如是，以論典成為量故，以意趣力加行等文句等，隨順現證次第而說論義。是故，有些人捨棄大部分《現觀莊嚴論頌》所說，另作他說，從”須菩提，關於菩薩之般若波羅蜜多”開始，乃至”汝當爲菩薩摩訶薩宣說，令其從般若波羅蜜多中決定出生”等，未能善巧關聯此般若總義及支分義而作解釋者，唯應由諸聖者了知，故此處我不作破斥戲論。 此為《般若波羅蜜多釋·現觀莊嚴光明論》中”隨覺知品”第二十九。

། །།ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་སྦྱོར་བའི་གཏམ གྱི་སྒོ་ནས་ལས་དང་པོ་པའི་གནས་སྐབས་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཚོལ་བའི་རིམ་པ་སྟོན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་ཏུ་ངུ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་བསགས་པ་དང་ལྡན་ པ་ཡིན་ཏེ་སྒྲའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་།དམིགས་པ་སྤོང་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཚེ་ཚོགས་ཀྱི་ས་ལ་གནས་པ་ཡིན་པས་དེ་གོང་ནས་གོང་དུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པའི་གདམས་ངག་ཚོལ་བ་ལ་བརྩོན་པ་ཡིན་པར་མངོན་ལ་ད་ལྟར་ནི་ས་བཅུ་ པའི་དབང་ཕྱུག་ཉིད་ཡིན་ནོ།།ལུས་ལ་ཆེད་ཆེར་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རུས་པ་དང་རྐང་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པར་སེམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲོག་ལ་མི་ལྟ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་སྦྱིན་པར་སྤྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་རྙེད་པ་ནི་ནོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ པའོ།།བཀུར་སྟི་ནི་མང་དུ་གཅེས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི་གྲགས་པས་ཕྱོགས་ཀུན་དུ་ཁྱབ་པའོ། །ཚོགས་ཀྱི་ས་ལ་དང་པོར། དེ་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་ལ་ནི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ལས་ཞི་གནས་དང་། །ཡེ་ཤེས་ཡངས་པ་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །གདམས་ངག་རྒྱ་ཆེན་ཐོབ་ པར་འགྱུར།།ཞེས་གསུངས་པས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བར་སྣང་ལ་སྒྲ་ཐོས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །གཡོན་དུ་མ་ལྟ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡོན་ལོགས་སུའོ། །ཤར་དུ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆར་མ་ཡིན་པའོ། །ཅི་ ནས་བདག་ལས་མ་གཡོས་ཤིང་འཇིག་ཚོགས་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ།བདག་ལ་སོགས་པ་མི་སྣང་བ་རྣམས་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བའི་ལམ་དུ་གནས་པ་བདག་མེད་པ་རྣམས་ནི་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ ཅི་ནས་དེ་རྣམས་ལས་མ་གཡོས་པ་དེ་ལྟར་སོང་ཤིག་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཉམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྡོག་པར་འགྱུར་བའོ།

以下是完整直譯： 爲了通過如前所說八種現觀的自性而證悟般若波羅蜜多，從初業者階段開始，以往昔加行語門而示尋求次第，故說”複次，須菩提”等。 常啼菩薩已正發菩提心，具足佈施等福德資糧，因隨順於聲聞道，以及希求斷除所緣，當時住于資糧地，顯然精進于尋求抉擇分等教授，而今已成就第十地自在。 “不顧身”者，謂愿施捨骨肉等故。“不惜命”者，謂樂於施捨心臟故。“于利養、恭敬及偈頌”中，利養謂圓滿財富，恭敬謂備受尊重，偈頌謂名聲遍及諸方。 如說：“初于資糧地，從諸佛法流，為得止觀及廣大智慧故，當得廣大教授。“因未得法流三昧，故聞空中聲。 “不向左顧視”者，謂不向左方。“非向東”等者，謂非向東等方位。 “不從我起，亦不從我見起”等，謂於我等不顯現者，因未證為有故。於色等見道所住無我者，因已證為空故，故說”汝當如是行，不從彼等起”。 “退失”者，謂退轉。

།ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གགས་བྱེད་པ་ལུས་ཀྱི་ངལ་དུབ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པ་འགོག་པ་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་སྒོ་ནས་འདི་སྐད་དུ་ཏིང་ ངེ་འཛིན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལ་ལེ་ལོ་དང་།དམིགས་པ་བརྗེད་པ་དང་། །ཞུམ་པ་དང་། རྒོད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་མི་རྩོལ་བ་དང་། ཡང་རྩོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཉེས་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་ ཅིང་ཤར་ཕྱོགས་སུ་སོང་ཤིག་།དེ་ལྟར་ན་དེ་ཐོས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གདམས་ངག་བྱིན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་ལ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པས་རྣལ་འབྱོར་པའི་འདུན་པ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་འདུག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་མོ། །དེ་ནས བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་བསྐྱེད་དོ།།དེ་ནས་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ལས་ལེ་ལོ་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་དད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་ནི་ལེ་ལོ་སྤོང་བའི་དོན་དུ་འགྱུར་རོ། །དྲན་པ་ནི་དམིགས་པ་བརྗེད་པའི་ གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ་དེས་དམིགས་པ་ལ་ཡང་དག་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཤེས་བཞིན་ནི་ཞུམ་པ་དང་རྒོད་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ། དེས་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་དངོས་པོ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ནི་བྱིང་བ་སྤོང་ལ། སྐྱོ་བའི་དངོས་པོ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་ བྱེད་པས་ནི་རྒོད་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཞུམ་པ་དང་རྒོད་པ་རབ་ཏུ་མ་ཞི་བའི་དུས་སུ་ནི་མི་རྩོལ་བ་ཉེས་པ་ཡིན་པས་དེའི་གཉེན་པོར་སེམས་པ་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞུམ་པ་དང་རྒོད་པ་ཞི་བར་གྱུར་ནས་གང་གི་ཚེ་སེམས་དམིགས་པ་ལས་མི་གཡོ་ཞིང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ པ་མེད་པར་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་ཡང་རྩོལ་བ་ཉེས་པ་ཡིན་ཏེ།།དེས་སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེའི་གཉེན་པོར་བཏང་སྙོམས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གདམས་ངག་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པས་ན་ཁས་བླངས་པའི་དོན་དུ་དེ་བཞིན་དུ་ བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ།།ཁས་ལེན་པ་འདི་ནི་རིགས་པ་དང་ནི་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙོམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ང་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྣང་བར་བྱེད་འདོད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ་གོ་སླའོ། །གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་སྒོ་ནས་རྗེས་སུ་བསྟན་ནས་ཆོས་ལ་ བདག་མེད་པའི་སྒོ་ནས་རྗེས་སུ་སྟེན་པར་བྱེད་པ་ནི་རྟག་ཏུ་ངུས་སྒྲ་ཐོས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直譯： 禪定的障礙即身體疲憊等所生之障礙，此等皆以譬喻方式說明：於一切禪定中有懈怠、忘失所緣、沉沒、掉舉、以及不作功用、過分功用等六種過失，其對治即具足八種斷行的禪定般若波羅蜜多，應當憶持並向東方而行。如是則當得聞法。此即所授教誡。 如是，由於對禪定功德生起勝解信心，瑜伽行者將生起欲求。由此，依坐力而發起精進。復由精進力而生起身心輕安。由身心輕安則能對治懈怠。因此，信等四法即是為斷除懈怠。 正念是忘失所緣的對治，因其能令心正住于所緣故。正知是沉沒與掉舉的對治，因以憶念佛等功德等喜悅事能斷除沉沒，以憶念無常等厭離事能斷除掉舉故。 當沉沒與掉舉未能善寂之時，不作功用即是過失，為對治此故應修習作意。當沉沒與掉舉已寂，心不動于所緣，無有造作而自然趣入之時，過分功用即成過失，因其令心散亂故。是故應修習舍以為對治，此即所說。 由獲得真實教授，故說”當如是行”以為承諾。對於”此承諾何以合理”之疑問，答以”我欲利益一切眾生”等，易解。 先以人無我門而隨教示，后以法無我門而隨依止，故說”常啼聞聲”等。

།ཡོངས་སུ་ཤེས་དང་སྤོང་བ་དང་། །མངོན་སུམ་དུ་ནི་བྱ་བའི་ཕྱིར། །སྟོང་ཉིད་ལ་སོགས་ཏིང་འཛིན་གྱི། །དོན་རྣམས་གསུམ་དུ་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས། །ཞེས་གསུངས་པས་རྣམ་པ་གང་ གིས་སོ་སོར་སྣང་བ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་བརྟགས་པ་དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུངས་ཏེ།བརྟགས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་པ་ཙམ་ཡིན་པས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་དབེན་པ་སྒྱུ་ མ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་དོན་དུ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ།རྣལ་འབྱོར་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་གཞན་གྱི་དབང་སྤང་བར་བྱ་བའི་ དོན་དུ་སྨོན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཁ་ཅིག་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པའི་དུས་སུ་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་དང་འདྲ་བར་སྤྱད་ པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་མཚན་མ་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།གཞན་དག་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་གཞི་དང་མཇུག་གི་གནས་སྐབས་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དགེ་བའི་ བཤེས་གཉེན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་ཚོགས་ཀྱི་ས་ལ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པ་དང་། མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མ་བྱུང་བ་དང་།མ་སྐྱེས་པ་དང་། མ་འགགས་པ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པ་ཆོས་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཡོངས་སུ་རྟོགས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་བརྩིས་ལའོ། ། ཆོས་འདོད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་འོངས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དགོས་པ་མཐོང་བས་སོ། །ཆོས་ལ་གུས་པར་བྱ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་འབྱུང་བའི་ཕན་ཡོན་ཏེ་ཉེ་བར་དམིགས་པས་སོ། །འཕགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་འཕགས་བུད་མེད་དྲུག་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་དང་ལྷན་ཅིག་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ དང་ལྡན་པར་མཐོང་བ་ན་སེམས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་མི་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདུད་ཀྱི་ལས་རྣམས་ཀྱང་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།

以下是完整直譯： 為遍知及斷除， 為現前而修習， 空性等諸定中， 諸義宣說三種。 如是所說，為遍知瓶等諸所現相之分別故說空性禪定。分別應當遍知其本性，因唯是迷亂故無所有。為現前證得離一切法執著之如幻智慧故說無相禪定，因瑜伽行者勝義自性圓成實性是應證悟之體性故。為斷除法與補特伽羅執著之依他起性故說無愿禪定，因所取能取之執著乃顛倒而生故應當斷除。 有些人說：為顯示在生起聞思修自性智慧之時應如幻士而行故，說”遍斷諸相”等三句。 其他人認為此即是空性等禪定之加行、正行及后得位。 為說明善知識之相故說”善知識者，空性”等。其中，于資糧地為積集福德資糧故說空性、無相、無愿；于勝解行地為生起智慧資糧自性之順抉擇分故，依次說”無生、未生、無滅、無實”等法。 “遍知”即遍數。“欲求法”即見未來法之所需。“恭敬法”即觀見現前之利益。 當見聖者菩薩法上與六萬八千女眾共具五欲功德時，說”不應生異心”，即”善男子，汝應了知魔業”等。

།དེ་དག་དེས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་མེད་པས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པའོ། །ཐབས་ལ་མཁས་ པ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་འདི་ནི་སེམས་ཅན་གདུལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་བསྟན་ནས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཉིད་ལ་རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་རྩེ་བར་བྱེད་པ་མཐོང་བའི་རྗེས་ཐོགས་ཉིད་ལའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ སྟོང་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མ་སྐྱེས་པའོ།།གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་བདག་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ཅན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལྔ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཟླས་ཏེ་བསྟན་ པའི་དགོས་པ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཕགས་པ་ཆོས་འཕགས་ལོ་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཅིག་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པར་ཤེས་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ལྷོད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཕྱིར་བསྔོ་བ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཐུན་པ་ཉིད་དུའོ།།བདག་གི་སྒྲ་དེ་ལ་ཇི་སྲིད་དུ་འགྲོ་བར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ས་ལ། བསམ་གཏན་ལ་ཐོབ་མངོན་པར་ཤེས། །མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་དེ། སངས་རྒྱས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ། །མཆོད་པའི་ཕྱིར་དང་མཉན་པའི་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་རྣམས་ སུ་འགྲོ།།འདིས་ནི་སངས་རྒྱས་དཔག་མེད་ལ། །བསྐལ་དཔག་མེད་འགྱུར་བསྙེན་བཀུར་བྱས། །དེ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པའི་ཕྱིར། །སེམས་ནི་ལས་རུང་མཆོག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པས་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཡོད་དུ་ཟིན་ན་ཡང་འཕགས་པ་ཆོས་འཕགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་མཐོང་བའི་ ནུས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང་།དེ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་འཕགས་པ་ཆོས་འཕགས་ཉིད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཆོས་འཕགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྤོས་དང་ལྡན་པའི་གྲོང་ཁྱེར་མ་མཐོང་བས་བདག་གི་སྒྲ་དེ་ལ་ཇི་སྲིད་ དུ་འགྲོ་བར་བྱ་བ་མ་དྲིས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ངུ་བ་ནི་སྒྲ་གསང་མཐོན་པོས་སོ། །ཆོ་ངེས་འདེབས་པ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ངུ་བ་ནི་མཆི་མ་འབྱིན་པའོ། །ཆོ་ངེས་འདེབས་པ་ནི་དེ་ཉིད་སྒྲ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །མྱ་ངན་ བྱེད་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་གདུང་བའོ།

以下是完整直譯： “降伏彼等”者，即因無彼等之自在而降伏。 為顯示善巧方便，故說”此乃調伏眾生之方便”等。 顯示依世俗諦之善巧方便后，依勝義諦者，即說”于彼剎那，善男子汝”等。“于彼剎那”者，即見遊戲五欲功德之後。 如是迎疑問”何以故”而說”一切法”等。“自性空”者，即勝義中無生。為顯示色等五蘊無我故，說”一切法無眾生”等五句。“如幻”等重複宣說之意義已如前述。 知聖者菩薩法上七年中入一禪定后說”不應懈怠精進”者，即”善男子複次”等。 “迴向”者，即相違。“我于彼聲當往”者，即于資糧地： “以得禪定通， 現證諸門中， 為供養聽聞， 無量諸佛故， 往詣諸世界。 此于無量佛， 歷無量劫供， 由供養彼故， 心成最堪能。” 如是所說，雖有神通，然因無見法上解脫之能力，及為令其成熟，法上以殊勝善巧方便加持故，因未見法上解脫所生香城，故未問”我于彼聲當往”之義。 有些人說：“哭泣”者，即高聲；“號啕”者，則與此相反。其他人認為：“哭泣”者，即流淚；“號啕”者，即有聲流淚。“憂愁”者，即心中悲慟。

།སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་ནི་ཀྱི་ཧུད་རེ་སྡུག་བསླུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གོ། །སྔར་བཤད་པའི་ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པའི་གདམས་ངག་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་བརྩམས་པ་ལས་ཚོགས་ཀྱིས་ཉིད་དུ་ སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་གྱུར་པ་ན་གང་ཞིག་ཐོབ་པས་ཚིག་དང་དོན་འཛིན་པར་ནུས་པར་འགྱུར་བ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཐོབ་ལ།ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཐོབ་པ་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་དག་མངོན་པར་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་གདམས་ངག་འཐོབ་པོ་ཞེས་ གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་ངུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ལྟར་གདུང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་མངོན་པར་འདོད་པས་ཡང་དག་པར་སྐྱེ་ཞིང་ངོ་། །གོ་ཆ་དང་དགེ་བ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དབྱེ་བས་བརྩོན་འགྲུས་འདི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་ཚིག་གསུམ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ།།འདོད་པ་འདི་ལྟ་བུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པར་འདོད་པས་སོ། །རྗེས་སུ་འབྲང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་དུ་དོར་བ་མེད་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་གྱིས་ལའོ་། །དེ་ལ་ནང་གི་ནོར་རྣམས་ཡོད་པས་ན་འབྱོར་པའོ། །ཕྱིའི་ནོར་རྣམས་ཡོད་པས་ན་རྒྱས་པའོ། །ཕ་རོལ་གྱི་དམག་ ཚོགས་ཀྱི་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བས་ན་བདེ་བའོ།།འབྲུ་ལ་སོགས་པ་མང་བས་ན་ལོ་ལེགས་པའོ། །རྟ་དང་གླང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་མི་མང་བས་ན་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དང་མིས་གང་བའོ། །བར་བར་གྱི་ཚོང་ཁང་གི་ཕྲིང་བ་ནི་ཚོང་ཁང་སྒྲིགས་པའོ། །མཐའ་གཅིག་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཕ་རོལ་ གྱི་མཐར་ཐུག་པར་སང་བས་ན་ཕིགས་པར་གྱུར་པའོ།།མཉམ་ཞིང་མཉམ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཚད་མཉམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་བཟླས་ནས་ལན་གཉིས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སྐྱེ་བོ་དང་ཁྱོགས་ཀྱི་བཞོན་པ་དང་རྐང་གིས་འགྲོ་བའི་གནས་མཛེར་དོག་མེད་པར་ གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ།དེ་ལ་སྐྱེ་བོ་བཞོན་པའི་གནས་ནི་གླང་པོ་དང་རྟ་ལ་སོགས་པའི་བཞོན་པའི་གནས་སུ་ཁྱོགས་ཀྱི་བཞོན་པའི་གནས་ནི་ཤི་བི་ཀ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱོགས་ཀྱི་བཞོན་པའི་གནས་སོ། །རྐང་གིས་འགྲོ་བའི་གནས་ནི་རྐང་གཉིས་པས་འགྲོ་བའི་གནས་ སོ།།བར་གྱི་ཚོང་ཁང་གི་ཕྲེང་བ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་གང་དག་ལ་སྐྱེ་བོ་དང་ཁྱོགས་ཀྱི་བཞོན་པ་དང་རྐང་གིས་འགྲོ་བའི་གནས་མཛེར་དོག་མེད་པར་གནས་པ་ཡོད་པ་དེ་དག་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེས་ན་དེ་དག་གི་ལེགས་པར་བསྒྲུབས་པ་སྟེ། རྫོགས་པར་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མདའ་ཡབ་རྣམས་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགོ་བོའི་དབྱིབས་ཅན་གྱི་ཕྲེང་བའོ།།གཡེར་ཀའི་དྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲིལ་བུ་ཆུང་ངུའི་ཚོགས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལ་མཛེས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་འཇམ་ཞིང་ངོ་། །སྙིང་ལ་འབབ་པ་ཉིད་ཡིན་པས་སྙན་པའོ།

以下是完整直譯： “悲嘆”者，即”嗚呼痛哉”等言詞。 如前所說，由於極為精進修習法無我、人無我之教授及般若波羅蜜多作意，當心于資糧位中成為堪能時，獲得能持文義之”法流三昧”。獲得此三昧時，為增長三昧與智慧故，從諸佛獲得教授，此即所說”須菩提，爾時常啼菩薩摩訶薩”等。 “如是悲慟”者，即如是以殷重欲求而生起。以鎧甲、善及眾生差別而說”此精進”等三句。 “以如是欲求”者，即以獲得之慾求。“隨行”者，即無間斷地隨行。 其中，由具內財故為”富”。由具外財故為”盛”。由離他軍眾損害等故為”樂”。由穀物等豐盛故為”豐年”。由馬象等及人眾多故為”人眾充滿”。 “中間店舖行”者，即店舖排列。由從一端至另一端延伸故為”成列”。 “平等平等”者，有人說是尺度相等。其他人說是重複說兩遍。 關於”眾人、轎乘、步行之處無擁擠而住”，其中”眾人乘具之處”即像馬等乘具之處，“轎乘之處”即轎等乘具之處，“步行之處”即兩足行走之處。 凡是五百店舖行中，眾人、轎乘、步行之處無擁擠而住者，皆稱為如是，故其義為善成、圓滿。 “欄楯”者，即頭形狀之行列。“鈴網”者，即小鈴群。其中，因具美故為”柔”，因悅意故為”妙”。

།དགའ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་ཡིད་དུ་འོང་བའོ་། །ཡན་ལག་ལྔ་དང་ལྡན་ པའི་རོལ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་པི་ཝང་དང་གླིང་བུ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་རོལ་མོའི་ཁྱད་པར་རོ།།ཆུ་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འབབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུ་གཡས་ཕྱོགས་སུ་བསྐོར་བས་འབབ་པའོ། །ུཏྤལ་དང་ཀུ་མུ་ད་དང་། པུཎྜ་རཱི་ཀ་དང་། གཞན་དག་གིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲི་བཟངས་དང་ཙན་དན་ དང་ཨུཏྤ་ལ་སོགས་པས་སོ།།ཆུ་ཞེང་དུ་ཤིང་རྟའི་འཁོར་ལོ་ཙམ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆུ་ཞེང་དུ་འཁོར་ཡུག་དག་ཏུའོ། །སྔོན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་ལ་སྔོན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྟན་པའོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མདོག་སྔོན་པོ་དང་ལྡན་པས་ཁ་དོག་སྔོན་པོའོ། །བཅོས་པའི་ སྔོན་པོ་ཉིད་ཡིན་པས་སྔོན་པོར་སྟོན་པའོ།།གཉི་གར་རབ་ཏུ་གསལ་བར་སྣང་བས་སྔོན་པོའོ་། །སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚུལ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ལ་གུས་པར་བྱེད་པ་ནི་དད་པའོ། །དེ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་དེ་དང་ ལྡན་པ་སྟེ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་པ་ལེགས་པར་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ།དེ་རྣམས་ཀྱི་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་གྲུབ་པ་ཞེས་ཕྱི་མ་དང་སྦྱར་རོ། །གྲོང་ཁྱེར་སྤོས་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་གི་དབུས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲོང་ཁྱེར་དང་ལྡན་པས་མངོན་པར་ མཚོན་པའི་གནས་ཀྱི་བཞི་མདོའི་དབུས་ན་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།ལོངས་སྤྱོད་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀརྐ་ཏ་ནའི་རང་བཞིན་ལ་ཞེས་བྱ་[(]བནི་[,]བ་ནི[)]་ཀརྐ་ཏ་ན་ནི་ཨིནྡྲ་ནཱི་ལའོ། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ དང་ལྡན་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་སྐྱེད་པའོ།།དབང་དུ་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ལ་ཡིད་བདེ་བ་ཡང་དག་པར་སྐྱེད་པའོ། །འདི་ལྟར། བདག་ཡོད་ན་ནི་གཞན་དུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་། །བདག་གཞན་ཆ་ལས་ཡོངས་སུ་འཛིན་དང་སྡང་། །འདི་གཉིས་དང་ནི་ཀུན་ཏུ་འབྲེལ་པ་ལས། ། ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་འདི་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ མ་ལྟ་བུར་བསྒོམས་པས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གདུལ་བའི་ཕྱིར་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟར་འདོད་པ་ལ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པའི་རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་རྣམས་ལ་ནི་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直譯： 因能令歡喜故為”悅意”。“具五支樂器”者，即琵琶、笛等樂器之差別。 “水順流而下”者，即水向右旋轉而流。 “優缽羅、拘物頭、芬陀利及其他”者，即香料、檀香、優缽羅等。 關於”水寬如車輪”者，即水之寬度周遍。 關於”青色”等，其中”青色”為總說。由具先天青色故為青色。由人工染青故顯青。由二者皆明顯顯現故為青。黃色等亦當如是了知。 “佛法”即般若波羅蜜多。對此恭敬即信心。隨行於此即具足此，為聞思本性之善解智慧，稱為如是。此等由前業異熟所成，應與後文相連。 “于具香城市中央”者，即與城市相應之顯著處四衢道中央。 以受用小中大差別而說”受用”等三句。 “迦迦怛那性”者，迦迦怛那即因陀尼藍。 “具五欲功德”者，即生身樂。“得自在”者，即於心正生意樂。 如是： “若有我則知有他， 由我他分而生執嗔， 由與此二相系故， 一切過患皆得生。” 以此理趣，由我執、我所執之執著為先導，此一切貪等煩惱成為苦異熟之因。然而，由修一切法如幻故，因於煩惱得自在，為調伏眾生，以殊勝意樂如幻化人般受用欲樂之勝子等，于彼不成過失。

།དེ་བཞིན་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པས་ནི། །སྐྱེ་ བ་ཀུན་ཏུ་རྟག་པར་ཡང་།།འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བར་གྱུར་ནས་ནི། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་དོ། །ཐབས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ལ། །འཁོར་བ་ཞི་བའི་བདག་ཉིད་དང་། །ཉོན་མོངས་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་རྒྱལ་སྲས་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཅེས་བཤད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གདུལ་བའི་ཐབས་སུ་འདོད་པ་ལ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་སྟོན་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་།སྡོམ་པ་བཟུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིང་བལ་བཏིང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཤིང་བལ་ནི་གོ་བར་ཟད་དོ། །སྟན་ བར་ཚངས་ཅན་ནི་ལ་བའི་རིགས་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ།།སྙིང་པོ་ཅན་ནི་སྟན་ནང་ཚངས་ཅན་ཟླུམ་པོའོ་། །གོས་ཀྱི་བླ་རེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོས་ལས་བྱས་པའི་བླ་རེའོ། །ཡོད་པ་ཉིད་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དང་ནུས་པ་ཡིད་ཆེས་པ་དང་དད་པ་དང་མངོན་པར་འདོད་པའི་རྣམ་པའི་དད་པ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་ ཆོས་རྣམས་ལ་བརྟེན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་གསུམ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།རྒྱུན་མ་ཆད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་མ་ཆད་པར་རོ། །ཡུན་རིང་པོར་དོན་དུ་གཉེར་བའི་དོན་ཐོབ་པའི་ཐབས་ཐོབ་པས་བདེ་བ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཐོབ་པས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ དགའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་དྲུག་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གདམས་ངག་གིས་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་ངུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པའོ།།རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉན་པ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཐོས་ནས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མི་གནས་པའི་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས་སོ། །རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་བདག་མེད་པས་རབ་ཏུ་ ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་དེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་རྣམ་པར་གནས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་ལྟ་བ་དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ ཞེས་བྱའོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མི་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞི་རྟོགས་པ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཅུ་གཉིས་སོ།

如是： “在家菩薩者， 生生世世中， 成轉輪王已， 利益諸眾生。 具大方便者， 輪迴即寂滅， 煩惱成覺支， 是故佛子不思議。” 所說菩薩為調伏眾生方便而受用欲樂，此中無過。因受持戒律而受用欲樂則成毀犯。 “鋪棉絮”者，棉絮即人所知。“有緣座墊”是特殊毛毯種類。“有心”即圓形有緣座墊。“衣帳”即以衣製成之帳幕。 為顯示存在性、具功德性、能力可信、信心及希求相之信心故，說”依諸法”等三句。 “相續不斷”即無間斷。由獲得長期所求義利方便，得小中大樂，故依次說”喜”等六句。 “由如來教誡得清凈意樂，聞般若波羅蜜多”，此說即”爾時，常啼菩薩摩訶薩”等。 “具足因緣者聞法有果”，此說即”聞已”等。 “無住想”即如幻想。“一切證悟由法無我所分”，此說即”彼三摩地門”等。 住於何等三摩地而觀一切法性如幻等，即名”觀一切法體性三摩地”。 關於”一切法體性無所緣三摩地”等亦當如是解說。 其中四順抉擇分以小中大差別，成”觀一切法體性”等十二三摩地。

།ཡང་དེ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ཉིད་ལ་སྒྱུ་མ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལྔ་བཅུ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་གྱི་མདོ་ལས་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་འདི་ཉིད་ལ་གནས་ པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཡིན་ན་ཡང་བྱིས་པའི་རྒུད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཤིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་།གཟུངས་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་གྲངས་མེད་པ་དང་ལྡན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྟོབས་ཉིད་ཀྱིས་ ས་དང་པོ་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྣང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་གདམས་ངག་རྒྱ་ཆེར་ཐོབ་པོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དག་ལ་གནས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ།།ཕྱོགས་གཞན་དག་ལས་ས་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ སངས་རྒྱས་བརྒྱ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ།གཞན་ལ་སྒྲུབ་པ་དག་དགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གྲངས་མེད་པ་ཉེ་བར་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཅིག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཉིས་འབྱུང་བ་ནི་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དེ་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ན་རེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞན་དག་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚད་མེད་པ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས པ་གཉིས་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསྟན་པ་འཇུག་པ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཉིས་ཀྱི་བསྟན་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་ཅིག་ཅར་མི་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་ ཉིད་དེར་གནས་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་ལྟར་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དག་གི་འབྱུང་བ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། བསྟན་པ་འཇུག་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིའི་གནས་ཉིད་དུ་ཡང་དགོངས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དང་། བསྟན་པའི་རིམ་པ་གཅིག་ཏུ་ བྱས་པ་རྣམས་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དུ་མ་རྣམས་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།ཡང་གཞན་དག་ནི་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས་དེ་རྣམས་ནི་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་ནི་རྗེས་སུ་གནང་བ་ཉིད་ཡིན་ལ། བྱུང་བ་དེ་དག་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་ ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དག་གིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མེད་པར་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་བསོད་ནམས་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་མི་སྣང་བར་ཟད་དོ།

複次，從此出離之信解行地中，應知有”斷除幻相”等五十種三摩地。如《聖寶云經》中說：住於此信解行地之菩薩，雖是異生凡夫，然已超越一切凡愚過失，具足無量三摩地、陀羅尼、解脫、神通。 由清凈意樂力故，為證初地，于等持位中獲得廣大如來光明為先導之教誡，此即”由住彼等三摩地”等文。 其他處說初地等見百佛等，應知定當如是，因不能否定他人之修證故。是故於信解行地中當見無量如來。 若問：一世界中二如來出現相違，云何得有？ 有說：見他方世界所住無量諸佛世尊。 復有說：所說二如來不得同時出現於世，遮止同時生起者，是就教法住世而說。故其義即是二如來教法不得同時出現於世。 如是，由為利他故，彼等出現即是教法住世。若爾，於此世界處所，由等同意樂及教法次第一致，因緣具足故，得見多如來同時出現，如是而說。 又有說：所說”非無前後”者，是許彼等次第出現，而彼等以法身、受用身無般涅槃而住，然于無福德者不現而已。

།བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བསོད་ནམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཉུང་ངུའམ་མང་པོ་ཉེ་བར་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ། །ལ་ལ་ ནི་དེའི་ཚེ་དེར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཅིག་གི་བྱིན་གྱི་རླབས་སམ་འཕགས་པ་ཆོས་འཕགས་ཀྱི་མཐུས་ཆོ་འཕྲུལ་མཛད་པའི་དུས་སུ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་དང་འདྲ་བར་སྤྲུལ་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།ཡང་ཁ་ཅིག་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་ སྒོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་ལྡན་པའི་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལས་དང་པོ་པ་དང་འདྲ་བར་རང་གི་སེམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་སྣང་བར་རྟོགས་པ་ཉིད་སྐྱེས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ།།མགོ་ལ་ཐོད་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགོ་ ལ་གོས་དཀྲིས་པ་ཐོགས་པ་བཞིན་དུ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཟུང་ཤིག་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་རིགས་ཀྱི་བུ་དེའི་མཐུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རབ་ཏུ་གདུང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བའོ། །དེའི་རིན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྲིད་ འཚོའི་བར་དུ་བདག་གི་ལུས་བཙོངས་ན་ནི་གཞན་གྱི་ཁ་ན་ལས་པས་དེར་འགྲོ་བར་འགྱུར་བའི་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་མཆོད་པ་དང་ཤིན་ཏུ་བྲལ་བར་འགྱུར་བས་དུས་རེ་ཞིག་ཙམ་དུ་བདག་གི་ལུས་བཙོངས་པའི་རིན་གྱིས་སོ།།ཚོགས་ཀྱི་ས་ལ་ཡང་མངོན་པར་ཤེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལྷའི་མཆོད་པ་ ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་སྲིད་མོད་ཀྱི།དེའི་རིན་འཛིན་པ་ནི་ཆོས་ལ་གུས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཁ་ཅིག་གིའོ། །གཞན་དག་ནི་ཆོས་མི་ཉན་པའི་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྫུ་འཕྲུལ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་རྩོལ་བའི་དྲན་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་གི་ བརྩོན་འགྲུས་ཞན་པ་རྣམས་ཆོས་ཚོལ་བ་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ་ཟེར་རོ།།ལ་ལ་ནི་རིམ་པ་འདིས་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་མོ་ལ་སོགས་པའི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ། །ཞིག་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་ནི་རང་དང་གཞན་དང་གཉི་གའི་འཚེ་བས་རྣམ་པར་ ཞིག་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ།།འདོད་པའི་ཕྱིར་དང་འདོད་པའི་རྒྱུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བའི་འདོད་པའི་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དགའ་བ་ཆེན་པོ་དང་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུ་ཐོབ་པས་སེམས་དགའ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་གསུམ་སྨོས་པ་ཡིན་ ནོ།།གང་འདོད་པ་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ་མངོན་པར་ཤེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྙིང་ལ་སོགས་པ་བྱིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཆོས་ཉན་པའི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བར་མ་མཐོང་བས་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ།

我為您直譯如下： 具有福德者則隨其福德多寡而見少或多。有些人說，當時彼處由一如來加持或聖者法上之力所作神變之時，如同凡夫般見無量化現如來。 又有人說，由具不可思議解脫門之修習力，如同初業者一般，生起通達自心顯現無量如來之證悟，故見無量如來。 “如頭上之帽”者，意為如頭上所戴之帽，汝當持之之意。 同樣，對”為何如此”之疑問，說”善男子，以其力”等。“極為憂惱”者，即心不悅。“以其價值”者，意為若終身賣身，則因他人所雇使而無暇前往彼處，將遠離供養，故僅暫時以賣身所得之價值。 雖然資糧地中亦可能以神通力有天供養等，但有人說執持其價值是為令敬重法。其他人說，為聽聞法而精進，故遠離專注神通與神變之念。又有人說，是為令懈怠者生起求法之歡喜而示現。有人解釋說，此次第是為利益商主之女等。 “破壞”等三詞，依次配合由自害、他害及二者而破壞。“為欲及因欲”者，意為為已經歷和未經歷之慾望對境。由獲大、中、小喜悅而說”心歡喜”等三句。 對於”隨所欲施與”，有人認為，雖以神通力已施心等，因見不成聞法障礙故允諾施與。

།ལ་ལ་ནི་ཆོས་ལ་མཆོད་པའི་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཉིད་ཀྱི་བར་ཆད་དུ་ འགྱུར་བ་ཡང་མ་རྩིས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ།།བསམ་པ་ཆེ་བ་ཉིད་ནི་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་གྱི་རྫས་མང་པོ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པས་གང་ཡོངས་སུ་གཏང་བ་དེ་ང་ལ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ན་ཚ་དག་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གནོད་པ་དག་གོ། །ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྤྱིའོ།།ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཡིད་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་འདོད་པའོ། །ཉེས་པ་མི་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པས་ན་བཟོད་པའོ། །ཡུལ་འདི་ལ་ནི་ངའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་དུ་གྱུར་པའམ་བདག་ པོར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།སྐྱེ་བོ་དབང་པོ་རྣོན་པོ་དང་འབྲིང་དང་རྟུལ་པོ་ལ་སྣང་བ་ལ་ལྟོས་ནས་སྐད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་གསུམ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །འཕྲལ་དུ་སྐྱེས་པའི་ནད་མེད་པས་ན་ནད་མེད་པའོ། །ཕྱིས་འབྱུང་བའི་ནད་ལ་ལྟོས་ནས་ འབྱུང་དུ་རུང་བ་ཉིད་མེད་པས་ན་འཚེ་བ་མེད་པའོ།།ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱོན་ཅིག་པའོ། །ཁྱིམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁང་པའོ། །དགྱེར་གསོལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོང་ཅིག་པའོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་ང་ནི་དབུལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །མང་ཞིང་རྒྱ་ཆེ་བ་ དག་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫས་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནི་མང་པོའོ་།།རྣམ་པ་རེ་རེ་ཞིང་མཐའ་ཡས་པ་ནི་རྒྱ་ཆེ་བའོ། །གནང་བར་མཛད་དུ་གསོལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་གནང་བ་སྩོལ་ཅིག་པའོ། །རྟག་ཏུ་ངུས་རྒྱང་རིང་མོ་ཞིག་ནས་མཐོང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ ན་ཆོས་འཕགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་མཐོང་བའི་ནུས་པ་ཡོད་པས་གྲོང་ཁྱེར་སྤོས་ལྡན་རྒྱང་རིང་མོ་ཞིག་ནས་མཐོང་ངོ་།།ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་གང་ན་བཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཉིད་ཀྱི་མངོན་པར་ཤེས་པའི་རྩོལ་བ་དང་བྲལ་བས་དྲིས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱ་རིམ་པ་བདུན་གྱིས་བཏབ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྙེད་ དཀའ་ཞིང་དོན་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་ལ་གུས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སྐུ་རེགས་བདུན་གྱིས་ཤིན་ཏུ་དམ་པར་བཅིངས་ནས་མདུད་པའི་གནས་བདུན་ལ་རང་གི་མིང་གི་རྒྱ་བདུན་གྱིས་རྒྱས་བཏབ་ནས་བཞག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་གིས་འདོད་དོ།སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ ཉིད་དུ་མཁྱེན་ནས་ཤིན་ཏུ་མགུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་མཛད་པ་ནི་དེ་ནས་མེ་ཏོག་དེ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་འཕགས་ཀྱི་སྤྱི་བོའི་སྟེང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།

我為您直譯如下： 有人解釋說，為供養法而追求，甚至不計會成為障礙。以”發心廣大即是大供養，而非物品眾多”之心，說”將汝所舍者施予我”。 “病痛”者，即傷害。“功德之相”者，即功德之總相。“功德之殊勝”者，即功德之自相。於此隨順意樂故為所欲。不生過失故為堪忍。 “於此境我無能力”者，意為非為主宰或所有，即無能力之義。 依利根、中根、鈍根眾生所見而說”剎那”等三句。無當下所生之病故為無病。對後來之病而言，無可能生起故為無害。 “來此”者，即請來。“家”者，即房屋。“請施”者，即請給予。如前，對”為何如此”之疑問，說”我貧窮”等。 “若有眾多廣大”者，以物品分類無量為眾多，各類無邊為廣大。“請允許”者，即請賜予許可。 “常啼從遠處見到”者，因獲殊勝證悟，故有見法上解脫門之能力，從遠處見到香城。“憍尸迦住何處”者，因為求法而遠離神通之精進故而詢問。 “以七重印封”者，有人認為，為令生起恭敬心，因其難得且意義重大，以七層布帶緊密包裹，於七處結處以自名七印封印而置。 知其具有福分，為令極其歡喜而示現神變，故說”爾時彼等花于菩薩摩訶薩法上頭頂上”等。

།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བྱོན་པ་དང་བཞུད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞུ་ བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔོན་བྱུང་བའི་ཚུལ་གསོལ་བ་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་བདག་འདི་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཚོལ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས། རྟག་ཏུ་ངུའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་སུམ་ཅུ་པའོ།། །། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱོན་པ་དང་བཞུད་པ་བཀག་པས་མཐོང་བའི་ལམ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་སྟོན་པས་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་འཕགས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་དེ བཞིན་ཉིད་དང་།མི་སྐྱེ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། འགོག་པ་དང་། ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྟན་པས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཉིད་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རིགས་ཀྱི་བུ་ཆོས་དེ་དག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་དེ་དག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལས་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་གཞན་ཉིད་ཀྱི་མ་ཡིན་གྱི།འོན་ཀྱང་འདི་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །གཞན་དག་ནི་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་ལྷག་པའི་ཕྱིར་ན་ལྷག་པ་ཚར་གཅོད་པའི་གནས་ཡིན་པར་རིགས་པ་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བརྗོད་ པ་ཡིན་ན་དེ་ཇི་ལྟར་རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་དམ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔེ་ལྷག་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ཞེས་རྩོད་པ་བཀོད་ནས་གང་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེར་ནི་དེ་ལ་གྲགས་པ་གཅིག་ཁོ་ན་བརྗོད་པར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ།།འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེར་ནི་བློ་གྲོས་ཐ་དད་པ་མང་ པོ་འདུས་པ་ཡིན་པས་དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་དཔེ་མང་པོ་གསུངས་པ་རིགས་པ་ཡིན་ནོ།།དཔེ་འདི་དག་ཀྱང་རྣམ་པར་བརྟགས་པས་ཡིན་གྱི་བསྡུ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཚིག་ལྷག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་དཔེ་ཉིད་བརྗོད་པ་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ ཉིད་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཤེས་རབ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དཔོག་པའི་ཕྱིར་མ་གསུངས་སོ་ཞེས་སོ།།དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བསྟན་ནས་བརྟགས་པ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དགག་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་སྐྱེས་བུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། ། སྨིག་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གྱི་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ།

我為您直譯如下： 爲了請問了知如來之來去，而陳述往昔因緣，故說”善男子，我於此處尋求般若波羅蜜多”等。 此為《般若波羅蜜多論釋現觀莊嚴光明》中第三十品《常啼品》。 為生起見道，以遮遣諸如來來去而顯示諸法無我，故說此語，並說”菩薩摩訶薩法上”等。 有人說，以真如、不生、實際、空性、如實、離貪、滅、虛空界之自性而顯示，依次表明諸佛世尊如幻等八種現觀差別，即一切相智等。 因此而說”善男子，從彼等法”等。“從彼等法”者，意為從一切相智等諸法中，非是異於如來，然此等之真如即是如來。 其他人說，因有多餘之因與喻，應成破斥之處，即使以細微理論亦當說，然何故最勝理王世尊說多餘之喻？對此爭論，回答：于所應證唯一處，當說唯一衆所周知之義。因彼眾會中聚集諸多不同智慧者，故依彼而說多喻實為應理。此等諸喻亦是分別而說，非為攝要。如是對一切多餘語詞作如是答辯。 同樣，因智者能依喻而推知緣起等因，故未說因。 如是顯示諸如來之本性后，為遮除分別執著而說”善男子，譬如士夫”等。“陽焰”者，即具有日光特徵者。

།དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ན་བྱིས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོགས་པས་ན་ཤེས་རབ་འཆལ་བའོ། །དེ་ལ་ཆུ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུའི་རྣམ་པ་ལ་འོད་ཟེར་གྱིས་གདུངས པའི་མྱ་ངན་ནི་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།གཞན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པའི་ཡུལ་གཞན་ཡིན་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་ཕན་ཚུན་ལྡོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ཡང་དག་པར་ན་ཆུ་ནི་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་ལ་དམིགས་ པའི་ཤེས་པ་ནི་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་མི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཀུན་བརྟགས་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ སྐུའི་བདག་ཉིད་ཅན་མ་ཡིན་ནོ།།གཞན་གྱི་དབང་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དགག་པའི་དོན་དུ་རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་སྒྱུ་མས་སྤྲུལ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་[(]ན[,]ནོ[)]། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ནི་བརྫུན་པ་ཉིད་ཡིན་པས་སྤྲུལ་པ་ལ་ནི་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ ཚིག་གོ།།རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་ལའོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་བསམ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པའི་རྨི་ལམ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།རྨི་ལམ་ནི་བརྫུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྐྱེ་བ་དེ་དང་གཞན་ན་ཡང་། །དུས་དེ་དང་ནི་དུས་གཞན་ན། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་ཕྱི་རོལ་དམིགས། །ཡུལ་དང་དུས་གཞན་བདག་ཉིད་དོ། །རྨི་ལམ་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི། །ཡུལ་དེ་དང་ནི་ཡུལ་གཞན་ནོ། །སྙམ་ན་མི་འགྱུར་ ཏེ།རྣམ་པ་གཞན་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་པ་རྣམ་པ་གཞན་ལ་དམིགས་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཐལ་ཆེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་ཡང་མི་འཐད་དེ། །ཁང་པ་ཤིན་ཏུ་ཆུང་ངུའི་ནང་དུ་རི་དང་ཤིང་དང་རྒྱ་མཚོ་ལ་སོགས་པ་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་དཔག་ཚད་མང་པོའི་ཚད་ ཙམ་ཉེ་བར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་དེ་ལྟ་བུའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཡིན་པས་རྨི་ལམ་ནི་བརྫུན་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མས་འཐད་པའི་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་ བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ།

我為您直譯如下： 因不了知事物之自性，故為愚童性者。因顛倒了知，故為慧亂者。 其中”水本無自性”者，于陽焰水相中，為日光所炙之苦非所緣，若為具他相之識之他境，則成太過。一切事物皆為互相返體性，故實際上水非陽焰等之自性，因此，緣此之識因無境故為迷亂。 如前，若問何故，為遮此疑，故說”不應視如來為色身”。遍計所執唯是空性故，如來非色身自性。 為遮除對依他起之執著，故說”善男子，譬如幻化”等。取相與能取之相皆為虛妄，故幻化中無行等，此為其義。 “善男子，如是于如來身”者，即于依他起自性。為思維遮除圓成實執著故，說”善男子，譬如睡眠之人于夢中”等。 夢為虛妄故，若謂： “彼生及他生， 彼時與他時， 一切外境緣， 境時異自性。 夢中識行境， 彼境與他境。” 然不應理。具異相之識緣異相則成太過故。亦不應為外境自性，因於極小房屋中，能見山林海等有礙之多由旬量故。是故，如是識生即為迷亂，故夢為虛妄。 “善男子，如是諸法，如來說如夢”者，以離量所成之生故，一切圓成實自性法如夢。

།ཆོས་ཉིད་མི་ཤེས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོར་མི་རྟོགས་པའོ། །འགྲོ་བ་དྲུག་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བ་ལྔ་ལས་ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་འགྲོ་བ་ལྔ་ལས་ནི་ལོགས་ཤིག་ཏུ་ བཞག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་དེ་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་ནི་ཉམས་བླ་ཡི། །ལྟ་བས་ནམས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ནི་མཐོ་རིས་འཐོབ། །ལྟ་བས་གོ་འཕང་མཆོག་ཏུ་འགྲོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ ལྷག་པར་མོས་པ་དེ་དག་ཁོ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སློབ་མ་ཡིན་ནོ།།ཀུན་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་གསུམ་དེ་ཁོ་ནའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་བཀག་པ་ན་སྐྱེ་བོ་བློ་དམན་པ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཞེས་རྟོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་ནི་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།སེམས་ཅན་གང་དག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱ་བ་ནི་། ལས་ལས་འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་སྐྱེས། །ཞེས་བཤད་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་དགེ་བའི་ལས་ ལ་བརྟེན་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དགེ་བའི་རྩ་བའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ།།རྐྱེན་དེ་དག་ཡོད་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཤུགས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་གི་སྐུ་རྒྱུ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་སྟོབས་ཀྱི་སྐུར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་རྒྱུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།ཐུན་མོང་གི་ལས་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་ནས། ད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལས་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་སྤྱོད་པས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་སས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་སྤྱོད་པས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའོ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་སྦྱོར་བའི་ས་བདུན་གྱི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་ངེས་པར་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་པའོ། ། མི་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུའི་ས་གསུམ་གྱི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པའོ། །ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་སས་བསྡུས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་བས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མ་ཡིན་ནོ ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་ན་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།

我為您直譯如下： “不知法性”者，即不了知無生之體性。“六道”者，于天等五道之外，阿修羅道另立為一故。 “彼等世尊聲聞”者，如說： “寧可毀戒律， 不應壞正見， 戒律得生天， 正見證勝位。” 如是，唯彼等於如幻法性深信者，方為世尊弟子。 當遮遍計所執等三義為真實自性時，為除愚鈍眾生”若爾則無如來”之見解，故說依緣起之如來實有，即”善男子，譬如大海中”等。 “依某些眾生善根”者，如說”業生種種世間”，依眾生共同善業，世俗諦中以善根為因故，彼等非無因。“若有彼等緣”者，“自然”二字為省略。 “諸佛世尊之身亦非無因”者，以佛陀隨所化眾生善根力而成就身故非無因。 顯示由共業所生已，今為顯示世尊由不共業決定生起故，說”由往昔行為所成就”等。其中，有說：由勝解行地所分故，由往昔行為所成就；由歡喜等七加行地之近取而決定生起故，依因；由不動等三果地之俱有因所生故，依緣；以遍光地所攝故，從往昔業之異熟而生。 故說”非自性如來”者，即”於十方世界中皆無”等。

།དོན་དམ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་གང་། །དེ་འདིར་དོན་དམ་ཡོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པས་ཚད་མས་འཆད་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་འབྲེལ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་ བ་ཁོ་ན་ཡང་དག་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྐྱེ་བོ་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་མངོན་པར་ཞེན་པ་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་པི་ཝང་གི་སྒྲ་འབྱུང་བ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་ཤིང་བུ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་རྒྱུད་དཀྲིས་པ་ཡུ་བའི་རྩེ་མོ་ལ་གཞག་པའི་ཤིང་ ལ་སོགས་པའི་དྲིལ་ཤིང་ངོ་།།རྒྱུད་ལ་ནི་ངོས་ན་གནས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །སྒྲ་དེ་ཡང་པི་ཝང་གི་ཁོག་པ་ལས་མ་བྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཅིག་མེད་པར་སྟོན་ཏོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་འདུས་པ་ལས་སྒྲར་གདགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ ཀྱང་སྒྲར་བཏགས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པས་ཚོགས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་སྐྱེད་པ་པོའི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་བསལ་བ་ཡིན་ནོ།།འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དུ་མས་འབྲས་བུ་གཅིག་གམ་དུ་མ་ཞིག་བྱེད་དམ། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་གཅིག་ཀྱང་འབྲས་བུ་དུ་མ་འམ་གཅིག་བྱེད་དོ་ཞེས་རྣམ་པ་ བཞིར་བརྟག་གོ།།དེ་ལ་གལ་ཏེ་རྒྱུ་དུ་མས་འབྲས་བུ་གཅིག་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ཡིན་ན་། །དེའི་ཚེ་མིག་དང་གཟུགས་དང་སྣང་བ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་པུ་སྐྱེད་པར་ཁས་ལེན་པ་ན་རྒྱུ་ཐ་དད་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཐ་དད་མེད་པས་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཐ་ དད་པར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ལ་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་ཐ་མི་དད་པ་མེད་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཐ་མི་དད་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཐ་མི་དད་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཐ་མི་དད་པའི་བྱེད་པ་པོར་མི་འགྱུར་རོ།།དེ་བས་ན་རྒྱུའི་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པས་འབྲས་བུའི་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་ པ་མེད་པ་དག་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཡང་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ལས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་སྣ་ཚོགས་པ་ནི་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པ་ནི་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཚོགས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་འདི་དག་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ལ་བཟོ་བ་མ་ཡིན་ནམ།དེས་ན་ཇི་ལྟར་དེ་དག་རྒྱུ་མེད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདི་ནི་སྙིང་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚོགས་པ་ལས་གཞན་ནི་འགའ་ཡང་མེད་ ཀྱི་།འོན་ཀྱང་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཚོགས་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་ཕན་ཚུན་ལྡོག་པའི་ངོ་བོ་མིག་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ།

我為您直譯如下： 如說： “能作勝義義， 此為勝義有。” 為破除凡夫執著以量所說因果關係力而唯緣起即是真實如來之見，故說”善男子，譬如琵琶聲生起”等。 其中，“依木”者，即纏繞琴絃置於柄端之木等撥子。“弦”者，即位於表面之特殊弦。“彼聲亦非從琵琶腔內生”等，顯示無單一生因。“由彼等一切和合而假立為聲”，此亦顯示唯是假立聲，遮除和合為真實能生體性。 此說：多因生一果或多果？如是，一因亦生多果或一果？如是作四種觀察。 其中，若許多因生一果之立場，則當許眼、色、光明及作意生起單一眼識時，因雖差別而果無差別，則因差別不成為果差別之作者；如是，雖無因無差別亦生無差別果，故因無差別不成為果無差別之作者。 是故，因之差別與無差別于隨行、返遮二者無所依故，果之差別與無差別成無因。若爾，除差別與無差別外更無他故，種種永遠成有或無，以無因故無所依。 若謂：能生果者是和合，以隨其隨行與返遮故，此等果之差別與無差別隨順差別與無差別，豈非合理？故云何成無因？ 此無實義。如是，所謂和合，除和合外更無他法，然以和合聲說諸和合之體性，彼等互為返遮之體性成為眼等差別。

།གལ་ཏེ་ཐ་མི་དད་པ་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་ནུས་ན། དེའི་ཚེ་ཚོགས་པ་གཞན་གྱི་ ནང་དུ་གཏོགས་པའི་ཚོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཅི་སྟེ་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད།འོན་ཏེ་མིག་ལ་སོགས་པ་ལས་ས་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། མིག་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཕན་ཚུན་རང་བཞིན་ཐ་དད་པས་ཇི་ལྟར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་རྗོད་པར་བྱེད་།གལ་ཏེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ལས་གཞན་པ་ཉིད་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་གཅིག་གིས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་ དེ་ལས་གཞན་དག་ལྡོག་པ་ན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ལས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་གཞན་བཞིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་གཞན་ལ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་མེད་དོ་ཞེས་ནི་མི་སྨྲའི། འོན་ཀྱང་གཅིག་གིས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཞན་ལ་མེད་དོ། །གཞན་ ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ནས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་གྱི་ངོ་བོས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ལས་ལྡོག་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཐ་དད་པ་ཡང་ཡིན་ལ། རང་གི་ངོ་བོས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ འགལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད།འདི་ལྟར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་གཅིག་ལས་ལྡོག་པ་ནི་དེའི་ངོ་བོར་མི་འགྱུར་གྱི། འབྲས་བུ་དེ་དང་མི་ལྡན་པར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ནས་འབྲས་བུ་དེ་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་རིགས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་སྙམ་དུ་སེམས་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་གཅིག་པོ་དེ་ཁོ་ནས་འབྲས་ བུ་དེ་བྱས་པ་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་དེ་བྱེད་པ་ལ་གཞན་དག་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད།འདི་སྙམ་དུ་འདི་གཅིག་པུས་ཀྱང་ནུས་ན་འདིར་བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་གང་ལས་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ། དངོས་པོ་རྣམས་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་བྱེད་པ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་ཀྱི། དེ་དག་ནི་སེམས་པ་ མེད་པར་བྱེད་པ་ཅན་རང་གི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལ་འདུ་བའི་ཆོས་ཅན་དག་དེ་བྱེད་པ་ན་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་ལ་ནི་ཀླན་ཀ་བཙལ་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སེམས་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་རྒྱུ་གཅིག་གིས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་གཞན་གྱིས་ཀྱང་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ནི་ རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་ལས་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པར་མ་མཐོང་བས།རྒྱུ་ཐ་དད་པ་ནི་འབྲས་བུ་མི་འདྲ་བ་མེད་པ་ཐ་མི་དད་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པ་བྱེད་པ་པོར་མི་འགྱུར་རོ།

我為您直譯如下： 若無差別之一體能生眼識果，爾時，屬於其他和合中之和合事物，何故不能生眼識？若謂因眼等與地等有差別故不能生，然眼等亦互為自性差別，云何能生？ 若謂以是能生自性故，然非如是。以離能生外即安立為非能生故，是故，若離一者之能生體性，餘者返遮則不成能生，以異於能生故，如餘事物。 若作是念：不說餘者無所生體性，然一者之能生體性，餘者則無。複次，唯以自體為能生，非以他體，以非彼體性故。未成離能生自性之返遮故，如自性差別亦是，以自體能生亦是，此有何相違？ 如是，離一能生者不成彼體性，然非無彼果，唯彼須作彼果，此有何理？若爾，唯由彼一作彼果故，作彼果何須餘者？ 若作是念：若此一者亦能，則我等何所作而返遮？諸事物無先作思維而作，彼等無心而作，具足自因圓滿和合法性，作彼時如是，不應尋過。若爾，則一因所生果之自性，餘者亦能作。 若爾，由因相差別不見果相差別故，因差別生無異無差別果故，差別不成為作者。

།འོན་ཏེ་ཕན་ཚུན་རྣམ་པར་ཆད་པའི་ལུས་ཅན་ཡིན་ཡང་མིག་ལ་ སོགས་པ་ཉིད་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་གིས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ།གཞན་ཞིང་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་དེ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་འདི་དག་ག་ལས་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཙམ་དུ་ནི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ལྟོས་པ་མེད་པས་དོག་པ་མེད་པར་ཐལ་བས་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གི་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་དེ་ནི་རང་གི་རྒྱུད་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ལ། དེ་སྐྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་དེ་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་ལས་ཡིན་པས་རྒྱུ་བརྒྱུད་པ་ཐོག་མ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྣམ པ་འདི་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་བརྒྱུད་པ་ནི་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐུག་པ་མེད་པ་ཡིན་ཡང་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ན་རྒྱུའི་ཚོགས་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པ་ལས་འབྲས་བུ་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པ་མེད་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཆ་དེ་ཙམ་ཁོ་ནས་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་དག་ལས་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་ དང་།ཐ་མི་དད་པ་དག་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེ་ནི་སྙིང་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གང་ཞིག་གཉི་ག་ལ་ངེས་པ་བརྗོད་པ་དེ་ཁོ་ན་སྒྲུབ་པའམ་སུན་འབྱིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་ཇི་ལྟར་རྒྱུའི་ཆོས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ དུ་ཐ་དད་པར་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་རྒྱུ་འབྲས་ཅི་འབྲེལ་པ་ཁས་ལེན་པ་གྲངས་ཅན་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་བརྗོད་ན་མཛེས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན།གང་ཞིག་དེ་ཁོ་ནར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་སེལ་བ་དབུ་མ་དེ་དག་ལ་ནི་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་ པར་ནི་རང་གི་རྒྱུ་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་རང་གི་ཕྱོགས་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གྲུབ་པ་ལྟ་བུར་ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་ལེན།འོན་ཏེ་རྒྱུའི་ཆོས་ཀྱི་མཐུ་ཁས་མི་ལེན་ན་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བ་བཟློག་དཀའོ་ཞེས་འདོད་ ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་མི་འགོག་པའི་ཕྱིར་རོ།

我為您直譯如下： 然而，即使是互相截然分開的有身，眼等以某種自性差別決定能生眼識，其他田地等則不能。如是，彼自性差別即是眼等之自性差別從何而來，僅此而已。若無因，則無所待，將成無限遍，故生畏懼。 彼等之自性差別是從自相續而來，其生起體性亦從其他因而來，故因相續無始。是故，如是因相續雖是所許無盡，然非過失。 若作是念：如是從因聚不同相而生無不同相之果，是故，僅由此分而說因之差別與無差別，果之差別與無差別。此無實義。以凡於二者決定所說，即是成立或破除彼性，如是以理，如由因法力故非一切成立一切，如是雖無差別之差異，然非一切成立一切。 如是對承許因果相屬之數論等說此則為善，然于究竟遮除因果事物之中觀者，彼等自性差別從自因而來故，以因法相之因不成立，如何取為成立自宗似成？ 若謂若不許因法力則難免違背現量等，然非如是。以”究竟”之差別故不遮如所見故。

།འོ་ན་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་འགོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་འདིས་ནི་བསལ་བ་རུས་སྦལ་གྱི་སྤུ་འབྱིད་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ནི་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཚད་མ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཚད་མ་དང་མི་ལྡན་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་ན་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་མ་ཡིན་པ་ཇི་ལྟར་ཁས་མ་བླངས།འདི་ལྟར་མངོན་སུམ་ལ་ནི་འདི་ཙམ་ཁོ་ན་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ན་དེ་ ཡང་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་མ་བཀག་གོ།།ཚད་མས་འཐད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མས་འཐད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ངེས་པར་འཛིན་པའི་ནུས་པས་ སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ།།དངོས་པོར་སྣང་བ་ཉིད་ལས་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ཡང་སྐྲ་ཤད་འཛིངས་པ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་འདི་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ལོག་ པ་ཡིན་ཏེ།བདེན་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་སྣང་བ་ལ་ཡང་བདེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་བདེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་ཁོ་ན་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ ཚུལ་གྱི་དོན་དམ་པར་མི་འཐད་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཤེས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།ཐམས་ཅད་བརྫུན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡུལ་དང་དུས་ལ་སོགས་པ་ངེས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་ན་ཉེས་པ་འདིར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་གང་གི་ཕྱིར་ རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་བརྣག་པ་མི་བཟོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མ་བརྟགས་ན་གཅིག་ཏུ་ཉམས་དགའ་བའི་རང་གི་རྒྱུ་སྔ་མ་སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་དུས་དང་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་ངེས་པའི་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་འདི་ལྟ་བུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུ་མེད་པས་ན་རི་བོང་གི་ར་ལ་སོགས་པ་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ ནོ།།གལ་ཏེ་རིགས་པ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་དགག་ཅེ་ན། མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ནི་འདི་རིགས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ་གནོད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་རིགས་པའི་ དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ལྟར་གནོད་པ་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་དང་།ཇི་ལྟར་གནོད་པ་མཐོང་བ་ཇི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ནི་རིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

我為您直譯如下： 若問：如何遮破所見？此遮破如拔龜毛，因不許非如所見之因果事物故。 答：真實性具量故，由於不許非量之因果事物，如何不許非如所見？如是，現量唯見此許，即此有故彼生，此亦我等未遮。 量所成之自性因果事物所說者，非現量所能了知。因現量無分別故，空無決定執取量所成自性之能力。 若謂由事物顯現故，與彼無別如是自性顯現。此不應理，以非如是自性然顯發纏結等故。 若謂此顯現是錯亂，亦非正理。以于許為真實之顯現亦無真實之因故。 若謂作用即是真實之因，此非如是。以唯果之作用即是事物作用故，如前所說理，勝義不成之體性於世俗許故，彼非能知。 若謂若一切虛妄則無處時等決定。若許無因則有此過，然由不耐觀察推究故，未觀察時唯一悅意，依止前前自因，生起如是處時等各別決定之後後果。由此故，世俗無因故，兔角等不生。 若問：若理相等，為何不遮如所見？答：將違現量等故。 若謂此非正理，以有害故。答：非如是。以如正理真實性未許害故，如有害非如所見，如是是正理故。

།འོན་ཏེ་རྒྱུ་དུ་མ་ཉིད་འབྲས་བུ་དུ་མ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ཁས་ལེན་ཏེ། རྒྱུ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྒྱུ་བྱེད་པས་བསྒྲུབས་པའི་འབྲས་བུའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་མ་འདྲེས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་ལྟར་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །མིག་གི་དབང་པོ་ལས་ནི་རྟོགས་པའི་ བདག་ཉིད་དེ་ཉིད་གཟུགས་ལ་འཛིན་པར་རུང་བ་ཉིད་དུ་སོ་སོར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ།།ཡུལ་ལས་ནི་དེ་དང་མཚུངས་པའི་ངོ་བོ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དངོས་སུ་ན་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་འབྲས་བུ་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཡང་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་དག་གིས་ངོ་བོ་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་ཐ་དད་ པ་ལས་དེའི་འབྲས་བུའི་ཐ་དད་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན།དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་ཁས་ལེན་ན་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་དུ་མར་འགྱུར་ཏེ། རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་ སོགས་པའི་རང་གི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ།།འོན་ཏེ་དེ་རྣམས་ལས་ཐ་མི་དད་པ་མ་གྲུབ་པ་དེ་ལྟ་ན་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དུ་མ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་རྣམས་ལས་ཐ་དད་པར་ཁས་བླངས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུའི་བྱེད་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་གཞན་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་ སོགས་པ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟ་ན་ནི། རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་འམ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཉེས་པས་འཇིགས་ནས་ཐ་དད་པར་ཁས་མི་ལེན་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་ པ་གཅིག་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་གི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ།།དེ་བས་ན་རྒྱུའི་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཐ་དད་པར་བརྟགས་པ་དོན་མེད་པས་རང་བཞིན་ཐ་དད་པའི་མིག་ལ་སོགས་པ་ལས་ཞེས་སྔར་བཤད་པའི་ཉེས་པས་ཕོག་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟོགས་ པའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་ལས་ལྡོག་པ་དང་ལྡན་པ་ཡང་དག་པར་སྐྱེ་བ་མཐོང་བས་ཆོས་ཐ་དད་པ་རྟོག་པས་བཞག་ནས་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་ནི་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྒྱུ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས ཀྱི་དབྱེ་བས་ཡུལ་ཐ་དད་པར་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ།

我為您直譯如下： 若許第二方，謂多因作多果，因諸體性差別于果體性差別相應故，由因作用所成之果自體性差別無雜故。 如是，等無間緣之識生眼識了知自性。從眼根，即彼了知自性於色決定為能取。從境唯成與彼相等體性。如是，實則雖無差別自性之果非異，由諸因體性差別故成唯異體性，非從異因無其果差別。 若作是許，此非正理。以若許了知自性等互異，則彼識成多，以不異於了知自性等故，如了知自性等自體性。 若謂彼等不異未成，則識不成多。答：若許異於彼等，則識成無因，以因作用系屬於異於識之了知自性等故。如是則成”常有或無”之過失。 若懼如上所說過失而不許差別，則了知自性等互無差別，以不異於一識故，如識自體性。是故，分別因作用境差別無義，將犯如前所說”從異自性眼等”之過。 若謂由見果體性非了知自性等多種差別而正生，安立異法已，從作意了知自性則是了知體性等，隨順因而了知自性等法差別，是分別增益境差別。

།དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་རྣམས་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་དུ་མ་ཉིད་དང་ཤེས་པ་གཅིག་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྦྱོར་བ་གཉི་ག་ལ་གཏན་ཚིགས་སུ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ འདོད་ན།གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ནི་ཁྱད་པར་དེ་རྣམས་རྟོག་པས་སྦྱར་བ་ཉིད་ཡིན་པས་ནམ་མཁའི་ཨུཏྤལ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་རྒྱུའི་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ལྟོས་ པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་རྟོག་པས་སྦྱར་བའི་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྒྱུའི་བྱེད་པ་བཞག་པས་ན་བརྟགས་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་མི་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟ་ན་ནི་འབྲས་བུ་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུའི་བྱེད་པས་བརྟགས་པའི་བདག་ཉིད་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་ བའི་ཕྱིར་རོ།།འོན་ཏེ་བརྗོད་ཟིན་པའི་ཉེས་པས་འཇིགས་ནས་འབྲས་བུ་ནི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་གཅིག་པུ་ཡིན་ལ་བྱེ་བྲག་ནི་ཐ་དད་ཀྱང་འབྲས་བུ་ལས་ཐ་དད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པས་ཆོས་དང་ཆོས་དག་དངོས་སུ་ཟླ་བ་དང་སྐར་མ་ལ་སོགས་ པ་དང་འདྲ་བར་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ན།སྤྱི་ཐ་དད་པ་ཉིད་ནན་གྱིས་ཐོག་ཏུ་འབབ་པ་དང་། ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཉེས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཡང་མ་ཟད་དོ། ། འོན་ཀྱང་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་པ་ན་གཟུགས་ལས་འབྲས་བུ་རྣམ་ པར་ཤེས་པ་མི་སྐྱེ་སྟེ།རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ལ་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པའི་རང་གི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ། །ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལས་ཀྱང་དེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་གྱི་རྣམ་པའི་རང་གི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་འབྲས་བུ་གཅིག་ ལས་སྐྱེ་བ་དང་མི་སྐྱེ་བ་དང་རྒྱུ་གཅིག་ལ་ཡང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དག་ཅིག་ཅར་དེ་ཁོ་ནར་འགལ་བ་ཡིན་ནོ།།འདི་སྙམ་དུ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བཞིན་པར་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་ཡང་ཚད་མར་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པས་ཚད་མས་ གནོད་པ་བཞིན་དུ་ཡང་མཐོང་བ་ཐམས་ཅད་ཚད་མར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།འོན་ཏེ་རྒྱུ་གཅིག་པུ་ཁོ་ནས་འབྲས་བུ་དུ་མ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་གསུམ་པ་ཁས་ལེན་ཏོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ལས་འབྲས་བུ་དུ་མ་སྐྱེད་ན་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ ཕྱིར་ཐ་དད་པ་ཡང་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ།།དེས་ན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་དག་རྒྱུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ།

我為您直譯如下： 若謂彼亦非有故，由不異於彼等故識成多，及由不異於一識故彼等無差別，此二種關係之因皆不成立。 若爾，則彼等差別唯是分別安立，如空中蓮花等，不待因作用故，說從諸異因自性成唯異差別不應理。 若執為有待，則由分別安立了知自性等安立因作用故唯是假立，非為真實義。如是則果成無因，以因作用系屬於假立自性等故。 若懼已說過失而許果唯一無異，雖差別有異而不異於果，則如是具異與不異法故，法與法體如月星等異故，不僅有共相差別必然降臨及互違相之過失。 且若許不異於了知自性，則不從色生果識，以不異於了知體性故，如了知自體性。由不異於境相故亦當從色生，如境相自體性。如是，從一果生與不生，及於一因同時有能生，實為相違。 若念見如是相果正生，此不應理。如見二月等亦非量，非一切所見皆成量。 若許第三方謂唯一因作多果，此不應理。若從一生多果，則異因不成作異果故，異亦非異因。是故，種種異與不異皆成無因。

།གང་གི་རྒྱུ་གཅིག་པོ་ཡིན་ན་ཡང་འབྲས་བུ་དུ་མ་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཐ་མི་དད་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དེ་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྒྱུ་དེ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་གི་འབྲས་བུ་གཅིག་ སྐྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཅི་གཞན་ཡང་ཡིན་ནམ།དེ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་ཡིན། འོན་ཏེ་གཞན་གྱིས་སོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་རྒྱུ་ཐ་མི་དད་པ་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་གཞན་པའི་དངོས་པོ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་ གྲངས་ཅན་པའི་ལྟར་འབྲས་བུའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་རྒྱུས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ན་།དེའི་ཚེ་གཅིག་ནི་དུ་མའི་ངོ་བོར་འགྱུར་བ་འགལ་བས་དུ་མ་སྐྱེད་པར་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་སྐྱེད་པར་ངེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཉེ་བ་ཙམ་གྱིས་འབྲས་ བུ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་སྐྱེད་པ་ན་རྩོད་པ་འདིས་བརྫི་བར་མི་འགྱུར་རོ།།ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་སྐྱེད་པར་ངེས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུ་ལས་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ཉིད་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་དག་ལས་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། འདི་ཡང་ ལོག་པ་ཡིན་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་འདི་ཉིད་དུ་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ་མིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་གིས་མིག་གི་སྐད་ཅིག་མ་སྐྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་སྐྱེད་དམ་ཅི། དེ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེ་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཡང་མིག་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ་མིག་བསྐྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་མིག་བཞིན་ནོ།།ཡང་ན་ངོ་བོ་ཉིད་གང་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་ནི་ཉིད་ཀྱིས་མིག་ཀྱང་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་མིག་ཀྱང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་སོ་སོར་མིག་དང་མིག་མ་ཡིན་པའི་ ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུས་བསྐྱེད་པའི་མིག་དང་མིག་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་གྱི།དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོར་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁས་ལེན་ན་ཡང་ ཁྱེད་ཅག་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པས་གནོད་པས་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་འགྱུར་རོ།

我為您直譯如下： 若謂雖是一因而作多果者，雖無差別然有如是自性差別。則彼因以何自性差別生一果，為即以彼或以他耶？ 若謂即以彼，云何成異果？若謂以他，則因無差別不應理，以于自性差別中無他性故。 若念如數論所許，若由為果體性之因生果，爾時一成多體相違故，生多不應理。然由僅遇定能生異與不異體性之因，生無差別果時，不為此諍所壓。 若念從定能生異與不異自性之因，生異與不異果，即是從異與不異因生異與不異果。此亦錯誤。 以此中當如是觀察：以眼體性生眼剎那者，為即以彼亦生眼識耶？若謂即以彼，則彼識亦當唯成眼，以由生眼體性因所生故，如眼。 或以何體性生識，即以彼亦是眼，則眼亦成眼識，以由眼識因所生故，如眼識。 或由各別眼與非眼體性因所生，成眼與非眼，如是由能生識與非識自性因所生故，成識與非識體性。 若許此即如是，汝等將為現量等所違極所逼迫。

།འོན་ཏེ་མིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་གྱི་མིག་གི་སྐད་ཅིག་མ་སྐྱེད་ལ་གཞན་གྱིས་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན། ངོ་བོ་ཉིད་དེ་དག་ཅི་མིག་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཐ་དད་པ་ ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་དག་ཉིད་དངོས་སུ་ན་དོན་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་སུ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོར་འགྱུར་ལ་མིག་ནི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ།ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་མིག་ཀྱང་ཐ་དད་པར་འགྱུར་ ཏེ།ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཐ་མི་དད་པས་རང་བཞིན་གཉིས་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཅིག་པ་ཉིད་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་རང་བཞིན་དག་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། མིག་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་མིག་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་མིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ ཉེས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།།འོན་ཏེ་རང་གི་རྒྱུ་ལས་གཅིག་བསྐྱེད་པའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པའི་རྒྱུ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་གཅིག་སྐྱེད་པར་བྱེད་ལ། དེ་བཞིན་དུ་དུ་མ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡང་རང་གི་རྒྱུ་ཉིད་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན། དེ་སྐད་སྨྲ་བ་ནི་སྐབས་ཉིད་བརྗེད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཇི་ལྟར་གཅིག་དང་དུ་མ་སྐྱེད་པར་ བྱེད་པ་ཡིན་པ་འགོག་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཅིག་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་ཡང་འགོག་པར་འདོད་པས་དབུ་མ་པ་ལ་དེ་སྐད་ཅི་སྟེ་བརྗོད།དབུ་མ་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་དོན་མེད་དེ་། དེ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་འདི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་ཐ་དད་ པ་སྐྱེད་པར་ངེས་པའི་རང་བཞིན་ལས་ཐ་མི་དད་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན།དེ་ལྟར་ན་འོ་ན་འབྲས་བུ་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་དེས་ན་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་སྐྱེད་པར་ངེས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་མིག་ལས་མིག་དང་མིག་ གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མིག་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ཡང་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ།འདི་ལྟར་རྒྱུ་ནི་འབྲས་བུ་སོ་སོ་ལ་ཕན་ཚུན་མི་མཐུན་པའི་ནུས་པ་རྣམས་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ན། གང་གིས་ན་སྔར་བཤད་པའི་འགལ་བ་ ཡོད་ཀྱང་དེ་ཁྱད་དུ་བསད་ནས་རང་གི་ཕྱོགས་བསྲུང་བར་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པས་ལན་འགའ་སེམས་དཔའི་ཁུར་སྤངས་ནས་ཁྱེད་བདེ་བར་གནས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་ཅན་འདི་ཅི་ཞིག་ཡིན།རྒྱུའི་ཆོས་ཀྱི་སྟོབས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་སྔར་བསལ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

我為您直譯如下： 若許以眼體性他者生眼剎那，以他者生眼識。彼等體性為異於眼抑或無異？ 若是異者，爾時彼等實為能作用之相故，實成能生之事，而眼則成非事，以無所作故。若無異者，爾時許為一之眼亦成異，以互異體性與無異故，如二自性。如是亦壞一性。 或自性亦成一，以不異於眼故，如眼。于彼亦已說”以眼體性”等過失。 若許從自因生為生一之體，如是生一果，如是能生多亦從自因生。作如是說者忘失處所，如是欲遮遣如何是能生一與多，如是亦欲遮遣是能生一，何故對中觀者作如是說？對非中觀者亦無義，彼許此能生一與多故。 若念從定生異自性生無異者，則果不隨因體性，由此應成無因。以從定生異自性之眼，生眼與非眼自性之眼識故，云何生無異？ 如是因於各別果相續不相順能力故，非作異果，然從自體者。雖有前說相違，棄置不顧而護自宗，有時舍勇士擔，汝安住之自體謂種種自性者是何？ 若謂是因法力，不爾，以先已破故。

།ཡོངས་སུ་ སྣང་བཞིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ།གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བཞིན་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀུན་བརྟགས་པའི་དེ་ཁོ་ནར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་བཀག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་གང་ཞིག་གི་བསམ་ བློ་གང་ཞིག་ཡོད་ན་དེ་ཉིད་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཞེད་དོ།།དེ་ན་རྟོགས་བཞིན་པའི་རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་ཡིན་ལ། གཞན་དུ་ན་ནི་བརྫུན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་མཐོང་བཞིན་པ་ནི་བཟློག་དཀའོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་དང་ཁ་ཅིག་ གིས་འདི་སྐད་དུ་ཀུན་རྫོབ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ལ་སྐྱེ་བ་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཅིག་ཅར་དོན་བྱ་བར་རུང་བ་དང་མི་རུང་བའི་དངོས་པོ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ།།འོན་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདི་སྐྱེ་བ་སྐྱེའོ་ཞེས་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་པས་མི་འདོད་པ་ཅི་ཡང་བསྒྲུབས་པ་མེད་དོ། ། དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི་དོན་དམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་དོན་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པས་སྐྱེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སུན་འབྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་ཤེས་པས སྐབས་ཀྱི་དོན་ལ་མི་མཁོ་བར་མ་འབྲེལ་པ་འབའ་ཞིག་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་སྨྲས་པར་ཟད་དོ།།འོན་ཏེ་རྒྱུ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་གཅིག་ཁོ་ན་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱོགས་བཞི་པ་ཁས་ལེན་ན་འདི་ཤིན་ཏུ་མི་མཛེས་ཏེ། འདི་ལྟར་རང་གི་རིགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ རང་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མེད་པས་ལོང་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཐལ་བར་གསལ་བར་ཐལ་ལོ།།རང་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་ན་ཡང་མིག་ལ་སོགས་པའི་རིགས་རྒྱུན་ཆད་པས་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གི་རྗེས་ལ་མིག་ལ་སོགས་པ་མེད་ཅིང་ ཤེས་པ་ཡང་མེད་པ་དེས་ན་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ལོང་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་འབད་པ་མེད་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་བས་ན་གང་དང་གང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པར་མ་བརྟགས་། གཅིག་པུར་ཉམས་དགའ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་བྱེད་པ་སྤྲུལ་པའི་གླང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་དེ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ།

我為您直譯如下： 不應說是現見之體性。因為於色等有經驗之識所現見者，是依論典等所遍計之真實生等已被遮破故。 世間所知，若有某思維則彼即能障蔽，如是許為世俗。於此，所見種種自性皆為諦實，若異此則為虛妄。是故因果事物如所見者難以違逆。 如是有人說：世俗是無事，生是有事，故同時許可能作用與不能作用之事。若世俗是生，爾時”於世俗生”此語即許”生之生”，未成任何不欲證。如是”無生是勝義”及”勝義無生”此義亦成”以無生故無生”，如是亦成已成者成。如是等諸破斥，皆因不知世俗相而於所詮義無需，唯由慢心而說無關語耳。 若許因一唯生一果之第四邊，此極不善。如是以生自類剎那故，眼等無生自識性，明顯應成盲等過失。若許唯生自識性，則眼等類斷絕，識剎那后無眼等亦無識，由此諸眾生不須努力即得盲等。 是故凡是緣起者，勝義中不觀察，獨自悅意，如幻師所化象等。一切色等諸事物皆同彼，此為自性因。

།ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །སྔ་མའི་ཚུལ གྱིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟར་ན་རིགས་པ་འདིས་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་ཏེ་འཇུག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ཏེ་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་ པས་ཆོག་གོ།།དེ་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་པའོ། །ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པའོ། །གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་སྟོབས་ཀྱི་སྣང་བའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བས་ན་དགེ་བའི་རྩ་བའི་སྦྱོར་བ་དུ་མས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་ པ་ཡིན་ནོ།།ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པའི་ཆོས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་དགོས་པའི་དོན་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་གང་ཚུན་ཆད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བཤད་མ་ཐག་པའི་རིམ་པས་ཇི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། མཐོང་བའི་ ལམ་རྟོགས་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་ཤེས་པ་ཡིན་པས་ན།དེ་བས་ན་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་འགལ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཤེས་པས་སྤངས་ཏེ། དེའི་རྩ་བ་ཅན་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པ་རིམ་གྱིས་བསལ་ནས་ས་དང་པོ་ལ་སོགས་པར་ཁྱོད་བླ་ན་མེད་ པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བཤད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བྱོན་པ་དང་བཞུད་པ་མེད་པ་འདི་བཤད་པའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །སླར་ཐེ་ ཚོམ་མི་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་གཅིག་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་པུ་ཞིག་སྤངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་བདག་མེད་པ་བསྟན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ལམ་རྟོགས་པའི་མཐུ་ལས་ཐེ་ཚོམ་སྤངས་པས་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་སྤངས་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ དེས་ན་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་སླར་ཐེ་ཚོམ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ།།དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་བསྐང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ན་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ལྷག་པར་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།

我為您直譯如下： 如所見般見到緣起，故因不成立非有。由於存在於同品故非相違。以前述方式已顯示能損害異品之量故，不成不定。如是以此理，由依緣而轉故，如其所增益，如是世尊身亦安立，極為廣說已足。 其中，由依所取因故為依因。由從俱有因生故為依緣。由成為所化眾生善根力顯現境故，是以多種善根加行圓滿。 如所說法之觀察義利，即所說：“善男子汝從此”等。以如是剛說之次第，由一切法無生無滅故。由現見道悟入故汝已正知，是故以執著事物相之顛倒相違，以了知無自性而斷，漸除彼根本一切煩惱障與所知障，于初地等中汝當決定成就無上正等正覺，此為語義。 為顯示由於對所化眾生無倒說法力而生起證悟，即說”如來無來去，說此時”等。“不復生疑”者，由於于成就與安樂一性中任一亦無斷故，以說法無我力，由現見道悟入力斷除疑惑，明顯斷除見所斷煩惱聚，故於無上菩提不復生疑。 “為圓滿善根”者，就初地而言，即是以殊勝行持佈施波羅蜜多之義。

།ལོ་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་ན་རེ། ད་ལྟར་ང་ནི་སྙིང་རྗེ་ལས། །ཉམས་ མིན་ཆོས་ལའང་སེར་སྣ་མེད།།དཔེ་མཁྱུད་མེད་ཅིང་མི་ནུས་མིན། །ང་ནི་སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་མིན། །ང་ཡི་བསྟན་པ་མ་ཟད་ལ། །ཁྱེད་ལ་རེ་བའང་ཡོད་མིན་གྱི་། །གདུལ་བྱས་ང་ནི་ཤེས་མི་ནུས། །གུས་དང་བཅས་པ་འང་མེད་པས་ན། །དེས་ནི་བསྟན་པར་མི་བྱ་བར། །མཁྱེན་ཅིང་སྐོམ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ཟླ་བ་ཕྱེད་དང་ གསུམ་དག་ཏུ།།བཅོམ་ལྡན་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་།ཅེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་འཕགས་པ་རྟག་ཏུ་ངུའི་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉིད་ཟད་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ལོ་བདུན་གྱི་བར་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །གཞན་དག་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་རྟོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བར་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ།།བསམ་པ་ཡོངས་སུ་དག་པས་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ལྟས་སྣང་བ་སྐྱེས་པར་གསུངས་པ་ནི་དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་ངུས་ལྷའི་སྒྲ་ཐོས་ཏེ་ཞེས་བྱ་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ལྟར་བསམས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་དཔྱད་ནས་ཏེ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ཡོད་དུ་ཟིན་ན་ཡང་དེས་མཆོད་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་ལུས་བཙོངས་པའི་རིན་ལེན་པ་དང་འདྲ་བར་བཤད་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟ་བུའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་འཕགས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།ཁ་ཅིག་ན་རེ་གལ་ཏེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་སྟོན་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་བདག་མེད་པར་སྟོན་པ་ཉིད་དུ་མཚུངས་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྒྲ་འདི་དག་སྐྱེས་ བུས་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྨྲ་བ་པོའི་མངོན་པར་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་བས་ན་མན་ངག་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་འདོད་པ་སྟོན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་རྣམས་ཀྱི་དོན་གྱི་དབྱེ་བ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་བས་ན་དེའི་གཞུང་ཉིད་བྲི་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་དང་པོར་རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཐར་ཐུག་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་དྲུག་གི་རིམ་པ་སོ་སོར་སྦྱོར་བ་དང་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་བཅོ་བརྒྱད གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེའི་འོག་ཏུ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་བཞིའི་དོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སའི་ཁམས་སུ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་བཞི་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།

我為您直譯如下： “七年中”者，有人說： “我今不離於悲心， 於法亦無有慳吝， 無有傲慢非無能， 我非是苦之自性， 我之教法未窮盡， 于汝亦無所期待， 所化不能知曉我， 既無恭敬之心故， 是故不應為說法， 為令知曉且止息， 於二月半與三月， 世尊安住于內觀。” 以此理趣，為令聖常啼菩薩意樂清凈究竟，七年中住于等持。其他論師則解釋為：由現見道悟入力，為遍凈一切種類之七覺支悟入之義。 由意樂清凈修習力生起無倒瑞相，即所說：“爾時，菩薩摩訶薩常啼聞天聲”等。 “如是思已”者，即如是觀察已，雖具六神通，然不以此供養，應說如取賣身之價。 問：“將宣說何等般若波羅蜜多？“答：即所說”爾時，菩薩摩訶薩法上宣說般若波羅蜜多，此即是”等。 有人說：雖然一切法平等性等諸種示現皆同爲顯示法無我，然此等言詞既為士夫所作，故顯說者之所欲果。因此，由教授一一相傳而顯所欲，故應了知彼等義之差別。 是故當書其論：首先，為顯示遍智等漸次證悟之究竟六種證悟之次第，各別加行、見道與修道之自性，故說”由一切法平等性”等十八句。其後，為顯剎那頓悟四種之義，故說”以無地界”等四句。

།དེའི་འོག་ཏུ་ནི་སྐུ་གསུམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་ཁམས་མུ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་ བའི་ཚིག་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ།།དེའི་འོག་ཏུ་ནི་ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་མུ་མེད་པ་ཉིད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་གསུམ་སྨོས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་ཚོགས་དང་མོས་པས་སྤྱོད་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ས་རྣམས་ལ་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་འཇོག་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་ཡོངས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉིད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བཞི་སྨོས་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ།འདི་ ནི་ཅིའི་དོན་ཡིན་ནོ།།ཚིག་གི་དོན་རྣམས་ནི་ཕལ་ཆེར་རྣམ་པར་ཕྱེ་ཟིན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ཡང་རྣམ་པར་མ་ཕྱེའོ། །འཕགས་པ་ཆོས་འཕགས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་དང་རང་གི་སྨོན་ལམ་དང་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐུས་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེས་པའི་རིམ་གྱིས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་ པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་ངོ་བོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པའི་རྣམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ཀྱི་སྣང་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་ཏུ་ངུ་ལ་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་དང་འདྲ་བར་དུས་དེ་སྲིད་ཅིག་སྐྱེས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་ངུ་དེ་ལྟར འདུག་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་གནས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ་། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་རྟོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྟན་པར་སྣང་བ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་མདོ་དང་འགལ་ལོ། །འདི་ལྟར་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་དང་པོས་ནི་ཚོགས་ཀྱིས་ནས་བརྩམས་ཏེ་ས་དང་པོའི་བར་དུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། ། གཉིས་པས་ནི་དྲི་མ་མེད་པའི་ས་ནས་བཟུང་སྟེ་ས་བདུན་པའི་བར་དུའོ། །ཡང་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་པས་ནི་ས་མི་གཡོ་བ་ནས་བཟུང་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུའོ། །དེ་ལྟར་ན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ཉིད་ཀྱི་མདོ་དང་འགལ ལོ་ཞེ་ན།གསུམ་ཚན་དུ་མཚུངས་པས་ན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ།

我為您直譯如下： 其後，為令知三身於空性中一味，故說”由無邊虛空界”等句。 其後，為顯法身、圓滿受用身、化身三身之自性本質，故說”由無邊識界”等三句。 其後，為遍顯資糧、加行、菩薩及如來諸地中，法身事業隨所化眾生根機而安立，故說”由一切法無所緣”等四句，應知此為何義。 諸句義多已分別，故不再分別。 由聖法上加持及自願力、福德智慧力，依聞思性質智慧生起次第，如前所說八種現證之體性般若波羅蜜多教法諸三昧之顯現，于菩薩常啼如夢境般生起，即所說”菩薩摩訶薩常啼如是安住”等。 安住何等三昧而證一切法平等性，即名”一切法平等性三昧”。“一切法遠離三昧”等亦當如是說。 若於一切種如前所說般若波羅蜜多所緣諸三昧以證悟方式堅固顯現，則與經相違。如是，以第一無數劫，從資糧始至初地圓滿。以第二無數劫，從離垢地至第七地。復以第三無數劫，從不動地至佛地。如是以三無數劫得成佛果，則與如言經相違。由三數相等故說”三無數劫”，然非勝義。

།དེས་ན་དེ་ལྟར་དྲང་བའི་དོན་གྱི་མདོར་བཤད་པ་ན་ཤིན་ཏུ་འགལ་བ་ཁོ་ནའོ། །འདི་ལྟར་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ན་བསྐལ་ པ་གྲངས་མེད་པ་གཅིག་འདའ་བར་བྱེད་པའོ།།དེའི་འོག་ཏུ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གཉིས་འདའ་བར་བྱེད་དོ། །དེའི་འོག་ཏུ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱི་བར་ལ་སོ་སོ་སོ་སོར་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གསུམ་གྱིས་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཏུ་འོད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟར་ན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་འཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྟན་པ་ལ་ དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱི་ས་དང་པོ་ཁོ་ན་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་མང་པོ་རྟོགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་དེ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།འདིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཁོ་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་མ་ཡིན་ཏེ་ས་བཅུ་པ་ལས་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་ ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྒྱ་འཐོབ་པ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡང་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བརྒྱ་སྨོས་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་ཆོས་ འཕགས་ཀྱི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཅིག་པའོ།། །།ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་དག་པ་ཁོ་ནར་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་ངུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གཞན་དག་གུས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར ཡོངས་སུ་གཏད་པའི་དོན་དུ་གླེང་སློང་བར་མཛད་པ་ནི་དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།རྣམ་གྲངས་འདིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་འཕགས་པ་རྟག་ཏུ་ངུ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཆེན་པོ་བྱེད་པ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་སྔར་བཤད་པའི་ རྣམ་གྲངས་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་འདིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་བར་ཆད་མང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གློ་བུར་དུ་ཡི་གེར་བྲི་བར་མི་ནུས་ཏེ། དེས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ཡིན་ནོ།

我為您直譯如下： 是故，如是說爲了義經時實為極大相違。如是，依據大師世親所言，圓滿資糧道時經一無數劫。其後，圓滿加行道時經二無數劫。其後，從極喜地始至法雲地菩薩地，各各以三無數劫圓滿菩薩道后，于佛地修普光，如是以三十三無數劫得成佛果。 如前所說，以般若波羅蜜多教法現證自性為所緣之三昧力，于初地即證多門三昧，即所說”彼等”等。 此中三昧門非唯三昧現證方便，因《十地經》說于極喜地得百三昧故。或唯三昧自性名為三昧門。其說百數應知僅為略舉而已。 《般若波羅蜜多釋現觀莊嚴光明論》聖法品第三十一。 為顯正證三昧者之所作，故說”須菩提，菩薩摩訶薩常啼”等。 復為令他生敬，為付囑義而作引言，故說”爾時，世尊告具壽阿難”等。 “以此法門亦”者，由聖常啼作大義利故，不僅如前所說法門，以此亦然之詞義。 “由如來加持”者，因功德廣大故障礙眾多，不能驟然書寫，是故由如來加持。

།དེ་ལྟར་གླེང་ བསླང་བ་མཛད་ནས་ཡོངས་སུ་གཏད་པ་སྟོན་པར་མཛད་པ་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཞིག་གིས་འདི་ཡོངས་སུ་གཏད་པར་མཛད་པ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།དེ་ཉིད་གསལ་བར་མཛད་པ་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མདོར་བསྡུས་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མཛད་པ་དང་བཅས་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་དོན་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་ཉིད་ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།ཡང་ན་དང་པོར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ནི་མངོན་པར་མཚོན་པའི་གནས་ཉིད་ཡིན་པས་མཚན་ཉིད་དོ། ། དེ་ནས་དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་བསྒོམ་པ་ལ་སྦྱོར་བས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ནས་ཤིན་ཏུ་གོམས་པས་རབ་ཏུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་མཁྱེན་པ་ཉིད གསུམ་གྱི་རབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཡིན་ནོ།།དེ་ནས་རྟོགས་པའི་དངོས་པོ་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སོ་སོ་བ་དང་བསྡུས་པ་དག་ཏུ་བསྒོམས་པའི་དོན་གཞུང་སྲོང་བར་བྱེད་པས་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་གོ་རིམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ ཁྱད་པར་དུ་འགྲོར་མེད་པ་ཡང་དག་པར་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་མཐར་ཐུག་པའི་གནས་སྐབས་སོ།།དེ་ནས་དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་ སྨིན་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ན་མདོར་བསྡུས་པ་འབྲིང་དུ་བསྟན་པ་ལ་དགའ་བ་ལ་རྗེས་སུ་བརྩེ་བས་དོན་བསྡུས་པ་རྣམ་པ་དྲུག་པོ་འདིས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདི་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། མཚན་ཉིད་དེ་ཡི་སྦྱོར་བ་དང་། །དེ་རབ་དེ་ཡི་གོ་རིམས་དང་། །དེ་མཐའ་དེ་ཡི་ རྣམ་སྨིན་ནི།།དོན་བསྡུས་གཞན་དེ་རྣམ་པ་དྲུག་།ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་དང་པོར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་འཇུག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཇི་ལྟར་རབ་ཏུ་སྦྱོར་ཞེ་ན། དེའི་འོག་ཏུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལ་ སོགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་ནི་རྒྱུའི་རང་བཞིན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ།

我為您直譯如下： 如是作引言后，為顯付囑而說”是故阿難”等。若有何因緣作此付囑之疑問，以”何以故”迎之，而說”此般若波羅蜜多”等。為明此義，故說”阿難，于意云何”等。 如是略說廣示，為利樂喜聞之眾生，正說一切相智等法身及事業八種究竟義。 或初說一切相智等三種智為顯相處故為相。次為攝受故，以此修習三種智之加行，即一切相現觀為一切智加行。次由極熟練而增進故，頂現觀為三智之勝位。次為決定所證事，以別攝二種修習義護持教法故，漸次現觀為三智之次第位。次無勝進一剎那現等正覺為三智之究竟位。次由是其果故，法身及事業為三智之異熟。 如是，由悲憫喜聞中等廣說者，以此六種攝義如前解說此佛母。如是亦說：“相及彼加行，彼勝彼次第，彼邊彼異熟，余攝義六種。” 或初三種智之體性為所入境。若問如何修習？其後一切相現觀等四種現觀為因性之加行。

།སྦྱོར་བ་དང་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པའི་ཡུལ་དེའི་འབྲས་བུ་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་འོག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཕྲིན་ལས་དང་བཅས་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་དུ་བསྡུས་ཏེ་མདོར་བསྡུས་པ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ ཅན་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་དེ་བཞིན་དུ་ཡུམ་འདི་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཡུལ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་རྒྱུ། །སྦྱོར་བ་བཞི་ཡི་བདག་ཉིད་དང་། །ཆོས་སྐུ་ཕྲིན་ལས་འབྲས་བུ་ནི། །དོན་བསྡུས་གཞན་ཏེ་རྣམ་པ་གསུམ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། བཅོམ་ ལྡན་འདས་དགྱེས་ཤིང་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་།སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་ཉེར་གནས་པ། །ཙམ་གྱི་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་བཞིན། །རྩིག་སོགས་ལས་ཀྱང་ཆོས་སྟོན་པ། །ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་འབྱུང་། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགྱེས་ ཤིང་ཐུགས་དགའ་བས་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོན་པ་པོ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་ཞེན་པས་བཤད་མ་ཐག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་ཉིད་མ་ལུས་པ་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་སྟེ་གསུངས་པ་དང་ངོ་།།གལ་ཏེ་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ལ་སོགས་ པ་གཞན་དག་གིས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་སྨྲས་པ་ཡོད་མོད་ཀྱི་དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བདག་པོ་ཉིད་ལས་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་དགའ་ཞིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ་ཞེས་ འབྲེལ་ཏེ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་སྒྱུར་ནས་འབྲེལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་འོག་མ་འོག་མ་ལ་ལྟོས་ཏེ་བསྡུ་བའི་དོན་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ཡང་དགའ་ཞིང་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏེ་བརྗོད་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ བཞིན་དུ་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་རེ་རེ་ཞིང་སྦྱར་རོ།།ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་དྲི་ཟར་བཅས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ཡིན་པས་ན་ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་དྲི་ཟར་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དང་ཐ་དད་པ་གཞན་སུ་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན་ དེ་རྣམས་དང་བཅས་པ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་།ཚོགས་པ་དང་ཚོགས་པ་ཅན་གྱི་དབྱེ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་སྐད་བརྗོད་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཡང་ན་མི་འམ་ཅི་དང་ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་དང་ནམ་མཁའ་ལྡིང་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་ཀྱང་མང་པོ་ཡོད་པས་དེ་ལྟར་བརྩད་པར་མི་བྱའོ།

我為您直譯如下： 若問如是加行及具彼境之果為何？其後法身及事業為果。如是現前攝略，為攝受喜聞略說眾生，如是解說此佛母。如是亦說：“境為三種因，四種自性加行，法身事業果，余攝義三種。” “世尊歡喜而如是宣說”等，及”彼士如近住，猶如如意寶，從墻等說法，隨欲而顯現。“以此方式，世尊歡喜悅意，為令具緣所化眾生於說者生勝執著，如是宣說剛說之般若波羅蜜多一切寶經。雖聖者須菩提等他眾亦略有所說，然由是世尊自性故無過。菩薩摩訶薩聖者彌勒等彼等亦歡喜讚歎世尊所說，此為關聯，以轉分別為關聯故。 “及”字於一切處皆望下攝義，如是聖者須菩提亦歡喜讚歎所說，此為關聯，以轉說為關聯故。如是于聖者舍利子等，一一配合。 與天、人、阿修羅、乾闥婆共住，故名有天、人、阿修羅、乾闥婆之世間。若問除彼外復有誰耶？說”與彼等”，依聚與有聚之分而如是說故無過。或復有緊那羅、摩睺羅伽、迦樓羅等眾多他眾，故不應如是詰難。

།འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་ དམ་པའི་ཆོས་མཉན་པ་ལས་གཞན་རང་དང་གཞན་ལ་ཆེས་མཆོག་ཏུ་ཕན་པ་ཡོད་པར་ཉེ་བར་མ་དམིགས་ཏེ།དེ་བས་ན་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་རྒྱུ་ཡོད་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཡང་དག་པར་སྐྱེད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་དམ་པ་ཐུགས་ རྗེ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གྱི་སྐུ་ཅན་ཁྱོད་ཀྱིས་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་གསུང་འདི་ནི་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་མངོན་པར་བསྟོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟོད་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་ཡོངས་སུ་གཏད་ པའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པའོ།

這是藏文的中文翻譯： 這一切也都是因為除了聽聞正法之外，未曾見到對自他有比這更殊勝的利益。因此，由於有歡喜的因緣，對世尊所說生起了無上的歡喜心，以”世尊法自在尊，具大悲性相之身，您所善說之此語，善哉”等語句作讚歎。這就是讚歎的含義。這是《現觀莊嚴般若波羅蜜多釋論光明》中名為”迴向品”的第三十二品。 註：我已經按照要求直譯了整段藏文，保持了原文的完整性，沒有省略或縮略。這段文字中沒有出現種子字和咒語，因此沒有需要用四種形式顯示的內容。翻譯力求忠實原文，同時保持通順易懂。

། །།མདོར་བསྡུས་ལ་སོགས་ཚིག་བརྗོད་ལ་མཁས་གསུང་རབ་ཀུན་ལ་མངའ་མཛད་པ། །འདྲེན་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རྟོགས་དོན་དེ་ཉིད་ལམ་ཀུན་གང་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུར། །གསལ་བར་མཛད་པ་དེ་ཉིད་ལས་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡི། ། ཚུལ་ལ་ཁྱད་པར་ཤེས་བྱ་འདི་ནི་གསུང་གི་བདག་ཉིད་ཙམ་དུ་ཟད། །འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་གཞུང་གི་རྗེས་འབྲངས་བློ་བཟང་སེར་སྣ་མེད་རྣམས་དང་། །མཁྱེན་ལྡན་མང་དུ་གསན་པ་དང་ལྡན་བླ་མ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་བཟང་པོ་ཡི། །མཐུ་ཡིས་བློ་གསལ་ཅུང་ཞིག་སྐྱེས་པས་སེང་གེ་བཟང པོ་ཞེས་བྱ་བས།།འཕགས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུམ་འདི་ཡི་དོན་གསལ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་གུས་པས་བྱས། །ཡང་དག་ཡང་དག་མ་ཡིན་རྣམ་དབྱེའི་རིགས་བྲལ་ཤེས་པ་སྐྱེས་ལས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོའི་འདམ་དུ་ཡིད་བྱིང་སྐྱེ་བཞིར་འགྱུར་བའི་ལུས་ཅན་འདི་དག་ཀུན། ། ཡུམ་གྱི་བཤད་སྦྱར་བྱས་པ་ལས་བྱུང་བདག་གིས་ཐོབ་པའི་དགེ་བའི་ས་བོན་ལས། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་སྐུ་ནི་གསུམ་པོ་ངེས་པར་ཐོབ་པར་ཤོག་།རྫོགས་སངས་སྲས་བཅས་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་པར་རྣམ་ཕྱེ་ཡུམ་འདི་འང་གང་ན་བཞུགས་གྱུར་ལ། །བློ་ནོར་ཕུན ཚོགས་ཡུལ་མིན་དེ་བཞིན་ཚིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་བདག་གང་ན་སྟེ།།བདག་ནི་ཕྱི་ནས་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་རྟག་ཏུ་རྨོངས་པ་ཉིད་དུ་མ་གྱུར་ཅིག་།སྙམ་དུ་བསམས་ནས་འདི་བྱས་པ་ལས་མཁས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དཔྱད་པར་རིགས་པ་ཡིན། །ཕྲག་དོག་ཟུག་རྔུས་གདུངས་པའི་ཡིད་ ཅན་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་སྟོབས་བསྒྲུབས་ཐོས་པ་ཡིས།།ཤེས་རབ་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་བཤད་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་མིན་ཏེ། །དམ་མིན་སྐྱེ་བོ་རྣམས་དང་དམ་པའི་བར་ནི་ས་འོག་དང་ནི་མཁའ་ལྟར་རིང་། །དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་རྣམ་པ་དེ་འདྲས་བདག་ལ་གནོད་འགྱུར་ཕྲ་མོ་ འགའ་ཡང་མེད།།གང་ཞིག་ས་སྟེངས་བསོད་ནམས་གྲངས་ཚོགས་ལྡན་པར་རབ་གྲགས་མཁས་པའི་སྐྱེ་བོས་བརྒྱན། །ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་དཔལ་ལྡན་ཊཱི་ཀ་དུ་ཀའི་གཙུག་ལག་ཁང་བཟངས་དེར། །སྦྱིན་ལས་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་ཐོབ་འགྱུར་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ལྷ་ཡི་ ནི།།མགོན་བཅས་བདེ་བའི་རྐྱེན་གཞི་མཁས་པའི་གནས་གྱུར་ཁང་པ་དག་ཏུ་གནས་བཅས་ནས། །གླང་ཆེན་ཁྲོས་པའི་ཀླད་པ་རྣམ་པར་འགེམས་བྱེད་ནུས་པ་དང་ལྡན་བདག་ཉིད་ཅན། །བསོད་ནམས་ལ་སྦྱངས་བརྩོན་པ་ལས་བྱུང་ཕུན་ཚོགས་རྣམས་ནི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་གྱུར་པ། །རྒྱལ་ པོ་མཆོག་བརྒྱུད་རྒྱལ་རིགས་ནས་འཁྲུངས་རྒྱལ་པོ་དཔལ་ལྡན་ཆོས་སྐྱོང་རིང་ལ་ནི།།དཀའ་འགྲེལ་བཟང་པོ་དེ་ཉིད་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་འདི་ནི་བདག་གིས་རྣམ་པར་བརྩམས། །མངོན་རྟོགས་ཀྱི་ནི་རྒྱན་གང་ཡིན། །དེ་གསལ་བྱེད་པའི་སྣང་བ་ནི། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྣམས་བཤད། ། དགེ་འབྱུང་དེ་ནི་རྫོགས་པ་ཡིན། །མཁས་པ་མཁས་པ་མ་ཡིན་རྣམས།

這是藏文的中文翻譯： 善於簡略等詞句表達，通達一切經典， 因為諸導師所證悟義理即是一切道，如是 由此明顯宣說般若波羅蜜多之 此殊勝所知法理，僅是言教之本質而已。 隨行聖無著論典之諸具慧無慳者， 及具多聞智慧之上師毗盧遮那賢 以其加持力而生些許智慧之獅子賢 恭敬闡明聖世尊佛母此義之一切相。 遠離真非真分別理之智慧生起故，世俗中 沉溺輪迴大海泥濘中轉生四生之一切眾生， 以造此佛母釋論所生我得之善種子， 愿定獲得殊勝圓滿之三身。 圓滿佛及佛子們善為分別此佛母所住處， 非具慧財圓滿境，如是非言語行境之我何處， 愿我後世他生中永不愚癡， 思已造此論，智者當予以觀察。 嫉妒刺所惱意者以邪慢力成就聞法， 于具慧者前無講說之能力， 非善士與善士之間如地下與虛空般遙遠， 是故如是諸相於我無絲毫損害。 於此地上廣具福德數量聞名之智者所莊嚴， 具德一切功德源泉帝卡杜卡寺院中， 由佈施獲大圓滿具法性悲天 依止具怙主安樂緣起智者住處諸房舍。 具足能摧狂象額力量之自性， 福德修習精進所生圓滿悉皆圓滿， 殊勝王統王種所生具德法護王 我造此難釋善說即彼光明論。 現觀即是莊嚴， 彼明顯之光明， 宣說諸般若波羅蜜多， 彼善生已圓滿。智者與非智者等。 註：這是完整的直譯，保持了原文的詩歌對仗形式。文中出現的”帝卡杜卡”（ཊཱི་ཀ་དུ་ཀ）是寺院名稱的音譯。整體上保持了原文的格式和內容，沒有省略或縮略。

དགེ་འབྱུང་དེ་ནི་རྫོགས་པ་ཡིན། །མཁས་པ་མཁས་པ་མ་ཡིན་རྣམས། །ལྷག་ཆད་དོགས་པ་ཡོད་གྱུར་ན། །གཞུང་འདིའི་ཚད་ཀྱི་ངེས་པ་ནི། །ཡུམ་འདི་ཡི་ནི་མཚན་ཉིད་ཡིན། ། འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ།མཁས་པ་ཆེན་པོ་སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་བསོད་ནམས་ཚོགས་བསགས་རྒྱུས། །ལྷ་རིགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྒྱུད་དུ་གྲགས། །ས་སྟེངས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱལ་ པོ་ཉིད་གྱུར་པ།།དཔལ་གྱིས་བརྒྱན་ཅིང་སྐྱོན་མེད་གནས་སུ་འཁྲུངས། །གང་དག་གྲགས་པ་ཟླ་ཟེར་ལྟ་བུ་ཡིས། །ས་སྟེངས་ཀུན་ཏུ་རྣམ་པར་མཛེས་གྱུར་ཅིང་། །མཛད་སྤྱོད་ཕུན་ཚོགས་ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱིས་བརྒྱན། །མི་དབང་ས་ཡི་བདག་པོ་ལྷ་ལྡེར་གྲགས། །སྐྱེས་ཆེན་ དེས་ནི་བོད་ཁམས་འགྲོ་བ་ཀུན།།སངས་རྒྱས་འབྲས་ཐོབ་བར་གྱི་ཕན་བཞེད་དེ། །རྒྱལ་ཡུམ་དོན་གསལ་བྱ་ཕྱིར་རབ་འབད་པས། །ཡོངས་སྙོམས་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་བདག་ཆེན་པོ་མཛད། །དོན་འདི་སྒྲུབ་ཕྱིར་དགའ་བས་ཐག་རིངས་ནས། །གསོལ་བཏབ་རྒྱུ་ཡིས་རྒྱལ་པོའི་ རིགས་སུ་གྲགས།།དགའ་བྱེད་རྒྱུད་བྱུང་ལེགས་བཤད་དཔལ་ཞེས་བྱའི། །ཐོས་མངས་མཁས་པའི་གྲགས་ཐོབ་བདག་གིས་བཤད། །སྒྲ་སྐད་ཐ་སྙད་ལ་བྱང་བརྩོན་པར་ལྡན། །རིན་ཆེན་སྒྲོན་འདྲའི་རིན་ཆེན་བཟང་པོ་ཡིས། །གཙང་དགེ་ཡོན་ཏན་དུ་མའི་འབྱུང་གནས་གྱུར། རྒྱལ་སའི་དམ་པ་པུ་རངས་གནས་སུ་བསྒྱུར། །སྙིང་རྗེས་གཞན་ལ་ཕན་པ་གཙོར་བྱས་ཏེ། །རྟོགས་སླ་ཐུན་མོང་རང་སྐད་བྱས་པ་ལས། །བསོད་ནམས་རྒྱ་ཆེན་འདིར་ནི་གང་བསགས་དེས། །འཇིག་རྟེན་མཐའ་དག་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཐོབ་ཤོག་། དབང་ཕྱུག་དམ་པའི་མངའ་བདག་བོད ཀྱི་ལྷ་བཙན་པོ་ཁྲི་བཀྲ་ཤིས་ལྡེ་བཙན་གྱི་བཀས།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་སུ་བྷཱ་ཥི་ཏ་དང་། སྒྲ་བསྒྱུར་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་ཆེན་པོ་དགེ་སློང་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་བསྒྱུར་ནས། སླད་ཀྱི་རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་དཱི་པཾ་ཀ་ར་ཤྲཱི་ཛྙཱ་ན་དང་། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་ཆེན་པོ་དགེ་སློང་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་ཡུལ་ དབུས་ཀྱི་དཔེ་དང་ཡང་གཏུགས་ནས་བཅོས་ཤིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ལས།དེ་ནས་དུས་ཕྱིས་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་གཞུང་འབུམ་ཕྲག་གཉིས་ཀྱིས་མགྲིན་པ་བརྒྱན་པ་དྷི་ར་པཱ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་བློ་ལྡན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ལེགས་པར་བསྒྱུར་ཞིང་བཅོས་པའོ།

這是完整的中文直譯： 彼善生已圓滿。智者與非智者等， 若有增減之疑慮， 此論量之決定， 即是此佛母之性相。 《聖般若波羅蜜多釋現觀莊嚴論真實性光明》，大智者上師獅子賢造論圓滿。 因往昔願力福德資糧積聚故， 天種菩薩種姓中聞名， 成為地上諸王之王， 生於具德無過之處。 其名聲如月光般， 于遍地悉皆莊嚴， 事業圓滿具諸功德莊嚴， 人主地主稱為天帝。 彼大士為利益藏地一切眾生， 直至獲得佛果間欲作饒益， 為明佛母義理精勤努力， 作大平等法施主。 為成辦此義歡喜從遠方， 祈請因緣故聞名于王種， 生於歡喜種姓善說吉祥者， 我為多聞智者獲名聲而釋。 通達語言名相精進具足， 如寶燈之仁欽桑波， 成為清凈諸多功德之源， 于王城聖地普蘭寺中譯。 以悲心利他為主， 造易解共同本語， 此中所積廣大福德， 愿一切世間獲最勝菩提。 依具德主尊藏地天王赤札西德贊之令，印度堪布蘇跋喜達與譯師大譯師比丘仁欽桑波譯畢，后與印度堪布大班智達燃燈吉祥智及校譯師大譯師比丘仁欽桑波對照中原經典校對修正而定稿。其後，後期大班智達以二十萬頌莊嚴喉間之持護主及譯師比丘羅丹喜饒善為翻譯修正。 註：文中”蘇跋喜達”（སུ་བྷཱ་ཥི་ཏ）、“燃燈吉祥智”（དཱི་པཾ་ཀ་ར་ཤྲཱི་ཛྙཱ་ན）、“持護主”（དྷི་ར་པཱ་ལ）等為人名音譯。保持了原文的格式，包括重複部分和對仗形式，未作任何省略或縮略。